Aggregator

சுமந்திரனின் பதவியை உடன் பறிமுதல் செய்யுங்கள்! சம்பந்தனுக்கு அவசர கடிதம்

1 month 4 weeks ago
உங்களுக்கு ஏற்றமாதிரி எழுதுகிறீர்கள்... தமிழர்கள் மட்டும் சட்டம் தெரிந்தவர்களை அனுப்ப வேண்டும்.. சிங்களவர்களும் சோனகர்களும் முட்டாள்களை அனுப்ப வேண்டும்... சீறீலங்கா சனாதிபதிக்கே சட்டம் தெரியாது 😜

சுமந்திரனின் பதவியை உடன் பறிமுதல் செய்யுங்கள்! சம்பந்தனுக்கு அவசர கடிதம்

1 month 4 weeks ago
உங்களுக்கு ஏற்றமாதிரி எழுதுகிறீர்கள்... தமிழர்கள் மட்டும் சட்டம் தெரிந்தவர்களை அனுப்ப வேண்டும்.. சிங்களவர்களும் சோனகர்களும் முட்டாள்களை அனுப்ப வேண்டும்... சீறீலங்கா சனாதிபதிக்கே சட்டம் தெரியாது 😜

எனது கொள்கைகளை பின்பற்றுங்கள் அல்லது உங்களால் முடியாது என தெரிவித்துவிட்டுபதவிவிலகுங்கள் – அரச அதிகாரிகளிற்கு ஜனாதிபதி கடும் உத்தரவு

1 month 4 weeks ago
அடி சக்கை! கிழட்டு சிங்கம் கர்ஜித்து பாக்குது. இதெல்லாம் இப்ப எடுபடுமா தெரியாது.

எனது கொள்கைகளை பின்பற்றுங்கள் அல்லது உங்களால் முடியாது என தெரிவித்துவிட்டுபதவிவிலகுங்கள் – அரச அதிகாரிகளிற்கு ஜனாதிபதி கடும் உத்தரவு

1 month 4 weeks ago
அடி சக்கை! கிழட்டு சிங்கம் கர்ஜித்து பாக்குது. இதெல்லாம் இப்ப எடுபடுமா தெரியாது.

ரிஷாட், ஹக்கீம் அரசியல் இலாபத்திற்காக முஸ்லிம் சமூகத்தினரை தூண்டிவிடுகின்றனர் – மொஹமட் முஸம்மில்

1 month 4 weeks ago
அவங்கட அரசியல் தொழிலே அதுல தானே தங்கியிருக்கு. அதை நிப்பாட்ட சொன்னா எப்படி.

ரிஷாட், ஹக்கீம் அரசியல் இலாபத்திற்காக முஸ்லிம் சமூகத்தினரை தூண்டிவிடுகின்றனர் – மொஹமட் முஸம்மில்

1 month 4 weeks ago
அவங்கட அரசியல் தொழிலே அதுல தானே தங்கியிருக்கு. அதை நிப்பாட்ட சொன்னா எப்படி.

அரசாங்க ஊழியர்களின் மே மாத சம்பளத்தை நன்கொடையாக வழங்க வேண்டுகோள் .!

1 month 4 weeks ago
சம்பளம் கேட்டது ஆசிரியர்களிடம் மட்டுமில்ல. சகல அரச ஊழியர்களிடமும். முழுநேர அரசியல்வாதியா இருக்கிற செல்வம் அடைக்கலநாதனுக்கு இந்த சிம்பிள் விஷயத்தை கூட புரிந்துகொள்ளும் மூளைத் திறன் இல்லாம இருக்கிறது டெலோவின் வங்குரோத்து நிலைய காட்டுது.

அரசாங்க ஊழியர்களின் மே மாத சம்பளத்தை நன்கொடையாக வழங்க வேண்டுகோள் .!

1 month 4 weeks ago
சம்பளம் கேட்டது ஆசிரியர்களிடம் மட்டுமில்ல. சகல அரச ஊழியர்களிடமும். முழுநேர அரசியல்வாதியா இருக்கிற செல்வம் அடைக்கலநாதனுக்கு இந்த சிம்பிள் விஷயத்தை கூட புரிந்துகொள்ளும் மூளைத் திறன் இல்லாம இருக்கிறது டெலோவின் வங்குரோத்து நிலைய காட்டுது.

ரிஷாட், ஹக்கீம் அரசியல் இலாபத்திற்காக முஸ்லிம் சமூகத்தினரை தூண்டிவிடுகின்றனர் – மொஹமட் முஸம்மில்

1 month 4 weeks ago
ரிஷாட், ஹக்கீம் அரசியல் இலாபத்திற்காக முஸ்லிம் சமூகத்தினரை தூண்டிவிடுகின்றனர் – மொஹமட் முஸம்மில்

 

 

 

    by : Benitlas

0111-1-720x450.jpg

கொரோனா வைரஸ் தாக்கத்தினால் உயிரிழந்த முஸ்லிம் சமூகத்தினரது உடலை மாத்திரம் தகனம் செய்ய வேண்டும் என்பது அரசாங்கத்தின் நோக்கமல்ல. தகனம் செய்யப்பட்ட உடல்களை கொண்டு முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களான ரிஷாட் பதியுதீன், ரவூப் ஹக்கீம் ஆகியோர் அரசியல் இலாபம் தேடிக் கொள்ள முஸ்லிம் சமூகத்தினரை தூண்டிவிடுகின்றார்கள் என தேசிய சுதந்திர முன்னணியின் ஊடகப் பேச்சாளர் மொஹமட் முஸம்மில் தெரிவித்துள்ளார்.

பொதுஜன பெரமுனவின் காரியாலயத்தில் இன்று(வெள்ளிக்கிழமை) இடம்பெற்ற ஊடகவியலாளர் சந்திப்பில் கலந்து கொண்டு உரையாற்றிய போதே அவர் இந்த விடயத்தினைக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இதன்போது கருத்து வெளியிட்டுள்ள அவர், “அடிப்படைவாத சம்பவங்களுடன் முன்னாள் அமைச்சர் ரிஷாட் பதியுத்தீன் தொடர்புக் கொண்டுள்ளார். என்ற சந்தேகத்தின் அடிப்படை பல விடயங்கள் வெளிப்பட்டுள்ளன.

முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களான ரிஷாட் பதியுதீன், ரவூப் ஹக்கீம் ஆகியோர் கொரோனா வைரஸ் தாக்கத்தினால் உயிரிழந்த முஸ்லிம் ஒருவரது உடல் தகனம் செய்யப்பட்ட விவகாரத்தை போட்டிப் போட்டுக் கொண்டு அரசியல் தேவைக்காக பயன்படுத்திக் கொள்கின்றார்கள்.

உயிரிழந்த முஸ்லிம் சமூகத்தினரது உடலை தகனம் செய்ய வேண்டும் என்ற தேவை அரசாங்கத்துக்கு கிடையாது. கொரோனா வைரஸ் தாக்கத்தினால் உயிரிழந்தவரது உடலை தகனம் செய்ய வேண்டிய தேவை காணப்பட்டது. இதனை அரசியலாக்குவது முற்றிலும் தவறு.

கொரோனா வைரஸ் தாக்கத்தில் இருந்து முஸ்லிம் சமூகம் மாத்திரமல்ல ஒட்டுமொத்த மக்களையும் பாதுகாக்கும் செயற்பாடுகளை முன்னெடுக்காமல் இவர்கள் முஸ்லிம் மக்களை தவறான கோணத்தில் திசைத்திருப்பி விடுகின்றார்கள்.

கொரோனா வைரஸை கட்டுப்படுத்த அரசாங்கம் எடுக்கும் நடவடிக்கைகளை பலவீனப்படுத்தவே முயற்சிக்கின்றார்கள்“ எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

http://athavannews.com/ரிஷாட்-ஹக்கீம்-அரசியல்-இ/

குழப்பத்தை ஏற்படுத்தும் கேள்விகளுக்கு நேர்மையாக சுமந்திரன் பதிலளித்துள்ளார் ; சம்பந்தன் அறிக்கை

1 month 4 weeks ago
தங்கட தமிழ் மக்களை ஏமாத்துறதுல உள்ள நேர்மையை தான் சம்பந்தன் சொல்றார். தமிழ் மக்களை ஏமாத்துறதுல தங்கட எஜமானர்களுக்கு சம்பந்தன், சுமந்திரன் காட்டும் நேர்மை பற்றி சொல்லி வேலையில்லை. கியாலா வடக் நா!

குழப்பத்தை ஏற்படுத்தும் கேள்விகளுக்கு நேர்மையாக சுமந்திரன் பதிலளித்துள்ளார் ; சம்பந்தன் அறிக்கை

1 month 4 weeks ago
தங்கட தமிழ் மக்களை ஏமாத்துறதுல உள்ள நேர்மையை தான் சம்பந்தன் சொல்றார். தமிழ் மக்களை ஏமாத்துறதுல தங்கட எஜமானர்களுக்கு சம்பந்தன், சுமந்திரன் காட்டும் நேர்மை பற்றி சொல்லி வேலையில்லை. கியாலா வடக் நா!

சமீபகால சர்ச்சை சுமந்திரன் தன்னிலை விளக்கம்.

1 month 4 weeks ago
சிங்களத்துக்கும் இந்தியனுக்கும் அடிமை சேவகம் செய்து அதுல முதிர்ச்சியடைந்த ஒரே நீண்ட கால அனுபவசாலினா அதுல சம்பந்தனை அடிச்சுக்க ஆளே இல்லை. மற்ற செல்வம் அடைக்கலநாதன், மாவை சேனாதிராஜா, சித்தார்த்தன், டக்கி, சங்கரி எல்லாம் சம்பந்தனுக்கு பின்னால தான்.

சமீபகால சர்ச்சை சுமந்திரன் தன்னிலை விளக்கம்.

1 month 4 weeks ago
சிங்களத்துக்கும் இந்தியனுக்கும் அடிமை சேவகம் செய்து அதுல முதிர்ச்சியடைந்த ஒரே நீண்ட கால அனுபவசாலினா அதுல சம்பந்தனை அடிச்சுக்க ஆளே இல்லை. மற்ற செல்வம் அடைக்கலநாதன், மாவை சேனாதிராஜா, சித்தார்த்தன், டக்கி, சங்கரி எல்லாம் சம்பந்தனுக்கு பின்னால தான்.

குழப்பத்தை ஏற்படுத்தும் கேள்விகளுக்கு நேர்மையாக சுமந்திரன் பதிலளித்துள்ளார் ; சம்பந்தன் அறிக்கை

1 month 4 weeks ago
குழப்பத்தை ஏற்படுத்தும் கேள்விகளுக்கு நேர்மையாக சுமந்திரன் பதிலளித்துள்ளார் ; சம்பந்தன் அறிக்கை

“பிரிக்கப்படாத, பிரிக்கமுடியாத ஒரே இலங்கைக்குள் தேசிய பிரச்சினைக்குத் தீர்வொன்றைக் காண்பதற்கான முயற்சிகளை முறியடிக்கும் உள்நோக்கத்தோடும் இந்த நாட்டு மக்கள் மத்தியில், அதிலும் குறிப்பாகத் தமிழ் மக்கள் மத்தியில் குழப்பத்தையும் ஒற்றுமையின்மையையும் எற்படுத்தும் நோக்கத்தோடும் கேட்கப்பட்ட கேள்விகளுக்குப் பதிலளிப்பதில் சுமந்திரன் வெளிப்படையாகவும் நேர்மையாகவும் செயற்பட்டுள்ளார்” என தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவரும் முன்னாள் பாராளுமன்ற உறுப்பினருமான ஆர். சம்பந்தன் தெரிவித்துள்ளார்.

சுமந்திரனால் வழங்கப்பட்ட சர்ச்சைக்குரிய வீடியோ நேர்காணல் தொடர்பில் வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையிலேயே சம்பந்தன் இதனைத் தெரிவித்திருக்கின்றார். அவரது அறிக்கையின் முழு விபரம் வருமாறு;

முன்னாள் யாழ்ப்பாண மாவட்டப் பாராளுமன்ற உறுப்பினரும் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் பேச்சாளருமான சனாதிபதிச் சட்டத்தரணி எம்.ஏ. சுமந்திரனினால் ஊடகங்களுக்கு வழங்கப்பட்டதாகக் கூறப்படும் பேட்டியொன்றின்மீது எனது கவனம் ஈர்க்கப்பட்டுள்ளது.

பிரிக்கப்படாத, பிரிக்கமுடியாத ஒரே இலங்கைக்குள் தேசிய பிரச்சினைக்குத் தீர்வொன்றைக் காண்பதற்கான முயற்சிகளை முறியடிக்கும் உள்நோக்கத்தோடும் இந்த நாட்டு மக்கள் மத்தியில், அதிலும் குறிப்பாகத் தமிழ் மக்கள் மத்தியில் குழப்பத்தையும் ஒற்றுமையின்மையையும் எற்படுத்தும் நோக்கத்தோடும் கேட்கப்பட்ட கேள்விகளுக்குப் பதிலளிப்பதில் சுமந்திரன் வெளிப்படையாகவும் நேர்மையாகவும் செயற்பட்டுள்ளார்.

இந்திய – இலங்கை ஒப்பந்தம் கைச்சாத்திடப்பட்டு அரசியலமைப்பிற்கான 13 வது திருத்தம் நிறைவேற்றப்பட்டதன் பின்னர் கடந்த 30 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக பல்லின, பல்கலாசார, பன்மைத்துவ சமூகமொன்றின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யுமுகமாக கணிசமானளவு கருத்தொருமைப்பாட்டின் அடிப்படையில் தேசியப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வொன்றைக் கொண்டுவருவதற்காக அடுத்தடுத்துப் பதவிக்கு வந்த சனாதிபதி ஆர் பிரேமதாச, சனாதிபதி சந்திரிக்கா பண்டாரநாயக்க குமாரதுங்க, சனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்ஷ, சனதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன பிரதம மந்திரி ரணில் விக்கிரமசிங்க ஆகியோரின் தலைமைத்துவத்தின்கீழ்; பெருமளவு பணிகள் செய்யப்பட்டுள்ளன. இவையனைத்தும் பதிவான விடயங்களாகும்.

எம்.ஏ. சுமந்திரனிடம் கேட்கப்பட்ட கேள்விகள் சிங்கள மற்றும் தமிழ் மக்கள் மத்தியில் குழப்பத்தை எற்படுத்தும் நோக்கம் கொண்டவையாக உள்ளன. இப்பேட்டியின் நோக்கம் சிங்கள மற்றும் தமிழ் மக்கள் ஆகிய அனைவர் மத்தியிலும் தற்போது நடைபெற்று வரும் நடைமுறையை குழப்புவதாகும். அத்தகைய தீய முயற்சிகளினால் மக்கள் குழப்பமடையவும் தவறாக வழிநடத்தப்படவும் கூடாது.

1949 ஆம் ஆண்டு தொடங்கி 70 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக நீடிக்கும் தமிழ் அரசியல் போராட்டம் போன்ற சமத்துவத்திற்கும் நீதிக்குமான ஒரு நீண்ட அரசியல் போராட்ட வரலாற்றின்போது பல்வேறு நிகழ்வுகள் இடம்பெற்றுள்ளன. தமிழர் போராட்டம் தொடங்கியபோது அது ஜனநாயக ரீதியானதாகவும் சமாதான வழியிலானதாகவும் வன்முறையற்றதாகவுமே இருந்தது. ஜனநாயக வழியிலானதும், சமாதானமானதும் வன்முறையற்றதுமான தமிழர் போராட்டம் தொடங்கி ஒரு 30 ஆண்டு காலப்பகுதியின் பின்னர் தமிழ் ஈழ விடுதலைப் புலிகள் (எல்ரீரீஈ) 70 களின் பிற்பகுதியிலும் 80 களின் தொடக்கத்திலும் தமது ஆயுதப் போராட்டத்தை ஆரம்பித்தனர்.

முதல் மூன்று தசாப்தங்களின்போது தமிழர் பிரச்சினைக்கு நியாயமானதொரு தீர்வு காணப்பட்டிருப்பின், தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் ஒருபோதும் தோன்றியிருக்காது. அகிம்சை வழியில் பற்றுறுதி கொண்டிருந்த தமிழ்த் தலைவர் எஸ்.ஜே.வீ. செல்வநாயகத்தோடு செய்துகொள்ளப்பட்ட உடன்படிக்கைகளையும் ஒப்பந்தங்களையும்; பெரும்பான்மை இனத் தலைவர்கள் அமுல்படுத்தத் தவறிமையே தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் உருவாவதற்கு வழிவகுத்தது. 2009 ஆம் ஆண்டுவரை நீடித்த ஆயுதப் போராட்டக் காலத்திலும்கூட அமைதிவழி தமிழர் போராட்டம் தொடர்ந்தது; இன்னும் தொடர்கிறது.

நீதி மற்றும் சமத்துவத்தின் அடிப்படையில் எதிர் காலம் எவ்வாறு அனைத்து மக்களுக்கும் ஒளிமயமானதாக அமையக்கூடும் என்பதை இந்நாட்டு மக்கள் சிந்தித்துப் பார்க்கவேண்டும். நீதியானதும் ஏற்றுக்கொள்ளத் தக்கதுமான தீர்வொன்றையே தனது இறுதியான ஆர்வமாகக் கொண்டுள்ள சுமந்திரன் அந்தக் கண்ணோட்டத்திலிருந்தே வினாக்களுக்கு விடையளித்துள்ளார். சில விடயங்கள்மீது அவர் தனது சொந்தக் கருத்துக்களையும் வெளியிட்டுள்ளார்.

நீதி, சமத்துவம், சுயமரியாதை மற்றும் கௌரவம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையிலான தீர்வொன்றின்மூலம் ஏற்படுத்தப்படும் நிரந்தர சமாதானத்தின் அடிப்படையில் தேசியப் பிரச்சினை தீர்த்து வைக்கப்பட்டால் மாத்திரமே இலங்கைக்கும் அதன் அனைத்து மக்களுக்கும் முன்னேற்றமும் செழிப்பும் ஏற்பட முடியும்.

அத்தகைய தீய முயற்சிகளினால் தவறாக வழிநடத்தப்பட வேண்டாமெனவும் பெரும் கருத்தொருமைப்பாட்டின் அடிப்படையில் தேசியப் பிரச்சினைக்கு நியாயமானதும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதுமான தீர்வொன்றைக் காணும் முயற்சியின்மீது கவனத்தைச் செலுத்துமாறு சிங்களவர், தமிழர் மற்றும் ஏனைய அனைத்து இனத்தவர்கள் ஆகிய அனைத்து மக்களையும் நான் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

தற்போது தேசியப் பிரச்சினைக்கான தீர்வுடன் நேரடியாகத் தொடர்புபடாத விடயங்கள்மீது முரண்பாடான கருத்துக்களை வெளியிடுவதற்குப் பதிலாக, இத்தகையதொரு நிலைப்பாட்டின் பின்னால் ஒன்றுபட்டு நிற்பதிலேயே நியாயமானதும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதுமானதொரு தீர்வினை அடைவதற்கான எமது வலிமை தங்கியுள்ளது என்பதை வடக்குக் கிழக்குத் தமிழ் மக்களுக்கு நான் தெரிவித்துக்கொள்ள விரும்புகிறேன்.

கடந்த பல தசாப்தங்களாக தமிழ் மக்கள் பல வழிகளிலும் பெருமளவில் துன்பம் அனுபவித்துள்ளனர். தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் தோற்றம் பெறுவதற்கு முன்னரும் தமிழ் மக்கள் இன அழிப்பிற்கு ஆளாகியிருந்தனர். ஒரு பெரும் எண்ணிக்கையிலான தமிழ் மக்கள் நாட்டை விட்டுத் தப்பியோடியுள்ளனர். தமக்கு நிகழ்ந்தவற்றைத் தமிழ் மக்கள் தவிர்க்கமுடியாதவாறு வேதனையோடு நினைவுகூர்வர். எனினும் முக்கிய பிரச்சினை தொடர்பிலான அவர்களது சிந்தனையோட்டத்தை இது சிதறடித்துவிடக்கூடாது.

தேசியப் பிரச்சினைக்கான ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதொரு தீர்வு மாத்திரமே தமிழ் மக்களுக்கு நிரந்த சமாதானத்தையும் நிம்மதியையும் முழு நாட்டிற்கும் அதன் அனைத்து மக்களுக்கும் நிரந்தர சமாதானத்தையும் செழிப்பையும் வழங்கும். இக்குறிக்கோளை அடைவதற்காக ஒற்றுமையாகப் பாடுபடுவது ஒவ்வொரு பிரசையினதும் கடமையாகும்.

http://thinakkural.lk/article/41871

கொரொணா நெருக்கடிக்கு மத்தியில் போரின் முடிவினை நினைவு கூருதல்

1 month 4 weeks ago
கொரொணா நெருக்கடிக்கு மத்தியில் போரின் முடிவினை நினைவு கூருதல் Bharati May 15, 2020 கொரொணா நெருக்கடிக்கு மத்தியில் போரின் முடிவினை நினைவு கூருதல்2020-05-15T07:38:47+00:00அரசியல் களம் சகவாழ்வுக்கான யாழ்ப்பாண மக்களின் ஒன்றியத்தினரின் இணைய வழியிலான இரண்டு சந்திப்புக்களிலே பகிரப்பட்ட கருத்துக்களின் அடிப்படையில் அந்த ஒன்றியத்தின் சில உறுப்பினர்களால் இந்தப் பதிவு எழுதப்பட்டது. இந்தப் பத்தி ஒன்றியத்தின் எல்லா உறுப்பினர்களின் கருத்துக்களையும் பிரதிபலிப்பதாக அமையாது. கொரொணாத் தொற்றின் காரணமாக இன்று நாம் எதிர்கொள்ளும் நெருக்கடியும், 2004 ஆம் ஆண்டிலே ஏற்பட்ட சுனாமி போன்றே இன மத பேதங்களுக்கு அப்பால் நாட்டு மக்கள் யாவரினையும் பாதித்து வருகின்றது. சுனாமி ஏற்பட்டதன் பின்னர், அப்போதிருந்த அரசியல் நிலைமைகளின் அடிப்படையில், விடுதலைப் புலிகளும் அன்றைய அரசாங்கமும் சமாதானமான முறையில் இனப் பிரச்சினையினைத் தீர்க்க வேண்டும் எனவும், போர் அனர்த்தனினுள் சுனாமியினால் அழிவுற்ற நாட்டினைத் தள்ள வேண்டாம் எனவும் என சமாதானத்தினை விரும்பும் பலர் வலியுறுத்தினர். ஆனால் அந்த வேண்டுகோளினை உரிய தரப்புக்கள் தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. இறுதியில் போர் மீண்டும் ஏற்பட்டு மிகவும் கொடிய இழப்புக்களை ஏற்படுத்தி 2009இல் முடிவுக்கு வந்தது. நாட்டிலே இனவாதக் கருத்துக்களும், மதவாதக் கருத்துக்களும் சுனாமிக்குப் பின்னரும் எவ்வாறு தொடர்ந்ததோ, அதே போலவே இன்று கொரொணா நிலைமைக்கு மத்தியிலும் அவை தொடர்ந்தவாறு இருக்கின்றன. நிவாரணப் பணிகள், நோயினைக் கட்டுப்படுத்தும் பணிகள் மீதும் இவை தாக்கம் செலுத்துகின்றன‌. இந்த நெருக்கடியான சூழலிலே போரின் முடிவினை நாம் எவ்வாறு விளங்கிக் கொள்ளப் போகிறோம்? அதிலிருந்து நாம் தொடர்ந்தும் கற்க மறுக்கும் பாடங்கள் என்ன? சுனாமிக்குப் பின்னர் நாம் கற்கத தவறிய பாடங்களை கொரொணாவுக்குப் பின்னராவது கற்றுக்கொள்ள முயற்சிப்போமா? எதிர்காலத்தில் நாம் எவ்வாறு எமது அரசியல், பொருளாதார வாழ்க்கையினை முன்கொண்டு செல்லப் போகிறோம்? போன்ற கேள்விகள் எழுகின்றன. இந்தக் கேள்விகளை மனதிலே நிறுத்தியபடி போரின் முடிவு பற்றிச் சிந்திப்பது பொருத்தமானது. போரின் முடிவு முள்ளிவாய்க்காலிலே போரின் முடிவின் போது விடுதலைப் புலிகளைத் தோற்கடிக்கிறோம் என்று சொல்லியபடி அரச படைகள் போர் வலயத்தினுள்ளே அகப்பட்ட தமிழ் மக்களின் மீது கண்மூடித்தனமான தாக்குதல்களை நடாத்தினர். மருத்துவசாலைகள், மத வழிப்பாட்டுத் தலங்கள் என எல்லா இடங்களிலும் தாக்குதல்கள் இடம்பெற்று, அங்கு தங்கியிருந்த மக்கள் மரணித்தனர். பெண்கள் மீது பாலியல் வன்முறை ஏவப்பட்டது. போரின் பின்னர் சரணடைந்த முன்னாள் விடுதலைப் புலிகளின் உறுப்பினர்கள் பலருக்கு என்ன நடந்தது என்று இன்னும் தெரியவில்லை. போரின் போது படையினரால் வலிந்து கைப்பற்றப்பட்ட மக்களின் காணிகளிலே பல‌ இன்னமும் விடுவிக்கப்படவில்லை. மறுபுறத்திலே போர் வலயத்தினுள் இருந்து தப்பியோட முற்பட்ட தமிழ் மக்களினை விடுதலைப் புலிகள் கருணையற்ற முறையிலே சுட்டனர். சிறுவர்கள் உள்ளடங்கலாக பலர் பலவந்தமாக புலிகளினால் போராட்டத்துக்கு ஆட்சேர்க்கப்பட்டனர். மக்களின் மனித உரிமைகள் மோசமாக மீறப்பட்டன. தமிழ் மக்களின் அழிவுக்கு அரசும் புலிகளும் காரணமானவர்களாக இருந்தனர். போரினை நினைவுகொள்ளலும் குறுகிய தேசியவாத அரசியலும் போராளிகள் உள்ளடங்கலாக போரில் இறந்தவர்களை நினைவுகூருவதற்கான உரிமை முக்கியமானது. போர் ஏற்படுத்திய வடுக்களை தனிமனிதர்களாகவும், சமூகங்களாகவும், சமூகங்களின் கூட்டாகவும் நாம் ஆற்றுப்படுத்துவதற்கு நினைவேந்தற் செயற்பாடுகள் ஒரு வெளியினை உருவாக்குகின்றன. அதேபோல நினைவுகூரற் செயன்முறைகள், நாம் கடந்த காலங்களிலே மேற்கொண்ட அரசியல் மற்றும் எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகள் குறித்த சுய பரிசோதனைக்கும் எம்மை இட்டுச்செல்ல வேண்டும். கடந்த கால அனுபவங்களில் இருந்து நாம் பெற்ற படிப்பினைகள் என்ன? அவற்றினை எவ்வாறு எமது நிகழ்கால மற்றும் எதிர்கால செயற்பாடுகளிலே உள்வாங்கப் போகிறோம்? ஆனால் இவ்வாறான கேள்விகளுக்கு முக்கியத்துவம் வழங்குவதனைக் காட்டிலும், போரின் முடிவானது இன்று தென்னிலங்கையிலே ஒரு வெற்றிக் கொண்டாட்டமாகவே நினைவுகூரப்படுகிறது. சிங்களத் தேசியவாதத்தினை முன்னெடுக்கும் சக்திகள் சிவில் யுத்தத்தின் முடிவினை, பயங்கரவாதத்தினை முறியடித்ததாகவும், தமிழர்களை வெற்றிகொண்டதாகவும் விளங்கப்படுத்தி, நாட்டினை ஒற்றுமைப்படுத்திய நாள் என்று முழங்குகிறார்கள். கொல்லப்பட்ட தமிழ் மக்கள் பற்றி இவர்கள் சிந்திப்பதில்லை. போருக்கு அடிப்படைக் காரணமாக அமைந்த பிரச்சினைகளை மறுக்கும் போக்கும், பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க முற்படுவோரினை தேசத் துரோகிகள் என்று சொல்லும் அரசியலும் தென்னிலங்கையிலே வேரூன்றியுள்ளன. மறுபுறத்திலே வடக்கிலே தமிழ்த் தேசியவாதத்தினை முன்னெடுக்கும் சில‌ தரப்புக்களினாலே, எந்த சுயவிமர்சனமும் அற்ற வகையில், போரினாலே பாதிக்கப்பட்ட பலரினையும் புறமொதுக்குகின்ற ஒரு நினைவேந்தலாக யுத்தத்தின் முடிவு நினைவுகொள்ளப்படுகிறது. எந்த மக்களின் விடுதலைக்காகப் போராடுகிறோமோ, அந்த மக்களையே போர் வலயத்தினுள் அகப்பட வைத்து அவர்களினை அரசின் தாக்குதலுக்கு விடுதலைப் புலிகள் காவு கொடுத்தனர் என்பது பற்றிய விமர்சனப் பார்வையினை முன்வைப்பது ஒரு துரோகச் செயல் என்று சொல்லும் சுயநலம் மிக்க, சுயபுகழ் விரும்பும் தமிழ்த் தேசியவாதிகள், புத்திஜீவிகள், கலைஞர்கள், ஊடகவியலாளர்கள், தம்மை சிவில் சமூகப் பிரதிநிதிகள் எனச் சொல்லும் பலர் எம்மத்தியில் இருக்கிறார்கள். ஆயுதப் போராட்டம் குறித்த நியாயமான விமர்சனங்களை முன்வைப்போரினையும், வன்முறையின் மூலம் அரசியல் விடுதலையினைத் தேடுவதனை விரும்பாதவர்களையும் குறுகிய அரசியல் இலாபங்களுக்காக நிந்தனை செய்யும் கீழ்த்தரமான செயல்கள் எம் கண்முன்னே நடந்தேறிக் கொண்டிருக்கின்றன. இவற்றை எல்லாம் பார்த்துக்கொண்டு வாய் மூடி மௌனிகளாக நாம் வாழுவோமாயின், அது நாம் ஒரு சமூகமாகத் தோற்றுப் போய் விட்டோம் என்பதனையே குறிக்கும். போரில் இருந்து எதனையும் நாம் கற்றுக்கொள்ளவில்லை என்பதனையே இந்த நிலைமை எமக்குச் சொல்லுகிறது. போருக்குப் பின்னரான பிளவுபடுத்தும் அரசியல் போர் பற்றிய உண்மையினை முழுமையாகச் சொல்லுவதற்குத் தயங்கும் போக்கு அதிகாரம் மிக்க எல்லாத் தரப்பினர் மத்தியிலும் நோக்கப்படுகிறது. அத்துடன் இறந்த மக்களுக்கான நீதியினை உண்ணாட்டுப் பொறிமுறைகளும் சர்வதேசப் பொறிமுறைகளும் பெற்றுக் கொடுக்கத் தவறிவிட்டன. நினைவுகூரற் செயன்முறைகளிலே கூட நாட்டின் எல்லா சமூகங்களும் ஒருமித்துச் செயற்பட முடியாத துர்பாக்கியமான நிலைமையே இருக்கிறது. போர் பற்றிய கதைகளும், நினைவேந்தற் செயற்பாடுகளும், சகவாழ்வினையும், சமூகங்களுக்கு இடையில் ஒற்றுமையினையும் வளர்ப்பதற்குப் பதிலாக, பிரிவுகளைத் தூண்டுவனவாகவும், குறுகிய தேசியவாதத்தினை ஸ்திரப்படுத்துவனவாகவும் அமைகின்றன. போரின் கொடூரமான முடிவு அரசியற் பிரச்சினைகளுக்கு வன்முறை மூலம் தீர்வு ஏற்படவில்லை என்ற விடயத்தினை எமக்குச் சொல்லியிருக்கிறது. அதேபோல இந்தப் போர் தனியே தமிழர்களை மாத்திரம் பாதிக்கவில்லை. பல்வேறு விடுதலை இயக்கங்களைச் சேர்ந்த போராளிகள், முஸ்லிம் மக்கள், தென்னிலங்கையிலே குண்டுத் தாக்குதல்களிலே கொல்லப்பட்ட சிங்களவர்கள், இராணுவத்தினர் அவர்களின் குடும்பங்கள் எனப் பலரினையும் இந்த யுத்தம் பாதித்தது. போரின் காரணமாக வடக்கிலே பாதிக்கப்பட்ட தமிழ் மக்களுக்கு உரிய பொருளாதார அபிவிருத்தி கிடைக்கவில்லை. அரசின் மீள்கட்டுமாணப் பணிகள் முழுமையற்றனவாகவும், மக்களின் நாளாந்த வாழ்க்கையிலிருந்து தூரப்படுத்தப்பட்டனவாகவும் அமைகின்றன. வடக்கிலே போரினால் பாதிக்கப்பட்ட பல குடும்பங்களைக் கடன் சுமை கடுமையாகப் பாதித்து வருகின்றது. வடக்கிலே 1990 இலே புலிகளினால் பலவந்தமாக‌ வெளியேற்றப்பட்டதன் பின்னர் மீண்டும் திரும்பி வந்து மீள்குடியேற விரும்பும் முஸ்லிம் மக்களுக்கு உரிய வசதிகள் கிடைக்கவில்லை. அவர்களை வரவேற்பதற்குக் கூட தமிழ் சமூகத்தினைச் சேர்ந்த சிலர் தயங்குகிறார்கள். யாழ்ப்பாணத்திலே முஸ்லிம் மக்கள் வாழும் சோனகத் தெரு அபிவிருத்தி ரீதியில் பின் தங்கிய நிலையிலேயே இருக்கிறது. போரின் முடிவின் பின்னர் சிங்களத் தேசியவாதிகளின் வன்முறை மிக்க பார்வை முஸ்லிம் மக்களின் மீது திரும்பியுள்ளது. சில தமிழ்த் தரப்பினரும் இந்த முஸ்லிம் விரோதப் போக்குகளைப் பார்த்து இரசிக்கும் துர்பாக்கியமான நிலைமையினையும் நாம் இன்று காண்கிறோம். மறுபுறத்திலே தமிழர்கள் மத்தியில் இந்து மற்றும் சைவ மேலாண்மை கருத்தியிலை விதைக்கும் சக்திகளும் போரின் பின்னர் வேரூன்ற முயற்சிக்கின்றனர். இஸ்லாத்தின் பெயரில் ஒரு சிறு குழுவினரால் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஈஸ்டர் தாக்குதல்களில் கடந்த ஆண்டு நூற்றுக் கணக்கானோர் இறந்தனர். அதற்குப் பின்னர் ஏற்பட்ட திட்டமிட்ட முஸ்லிம் விரோதப் போக்குகள் முஸ்லிம் மக்களை மோசமாகப் பாதித்தன‌. கவனத்திலெடுக்காத படிப்பினைகளும், தவறவிடப்பட்ட சந்தர்ப்பங்களும் வடக்கு கிழக்கு வாழ் மக்களின் நீண்ட காலக் கோரிக்கையான பிராந்திய சுயாட்சிக் கோரிக்கையினை நிராகரித்து, எல்லா அதிகாரங்களையும் மையத்திலே வைத்து, பெரும்பான்மைவாதக் கட்டமைப்புக்களின் ஊடாகவும், இராணுவ மயமாக்கப்பட்ட கட்டமைப்புக்களின் ஊடாகவும் ஆட்சி நடாத்துவதிலேயே தற்போதைய அரசாங்கம் ஈடுபட்டு வருகின்றது. இன்றைய கொரொணா நெருக்கடியினைக் கூட இவ்வாறான கட்டமைப்புக்களின் மூலமாக, ஜனநாயகம் அற்ற வகையில் அரசாங்கம் கையாள முற்படுகிறது. மாகாணங்களுக்கு அதிகாரங்களைப் பகிர்ந்து கொடுத்து, ஒரு பொருத்தமான அரசியற் தீர்வின் வாயிலாகவும், சமூக விழிப்பூட்டலின் வாயிலாகவும் இனவாத, மதவாத சக்திகளைக் களையும் செயற்பாடுகளிலே, போருக்குப் பின்னர் ஆட்சிக்கு வந்த அரசாங்கங்கள் முனைப்பாக இருந்திருப்பின், இன்று நாம் கொரொணாக் காலத்தில் எதிர்நோக்கும் பல்வேறு சவால்கள் இல்லாதிருந்திருக்கும். பத்தாண்டுகளுக்கு மேற்பட்ட காலத்தினை வீணடித்த நிலையில் இன்று மீண்டும் நாம் போரினை நினைவுகூருகிறோம். பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்கான அரிய சந்தர்ப்பம் ஒன்று 2015 தேர்தல்களினால் ஏற்பட்டது. ஆனால் எமது அரசியல் வர்க்கத்தினர் இந்தச் சந்தர்ப்பத்தினைத் தவற விட்டுவிட்டனர். இந்த நிலைக்கான பெருமளவிலான பொறுப்பினை இலங்கையினைப் போருக்குப் பின்னர் ஆட்சி செய்த அரசாங்கங்களே ஏற்க வேண்டும். பிளவுபடுத்தும் அரசியலுக்கு எதிராகவும், சமூகங்களுக்கு இடையில் உரையாடல்களை ஏற்படுத்தவும் நாம் அனைவரும் தொடர்ந்து செயற்படுவது மிகவும் அவசியம். அதற்கான ஒரு மொழியினைக் கண்டுபிடித்து அதன் மூலம் இனவாதத்தினை விதைக்கும் சக்திகளுக்கு எதிரான ஒரு குரலினை நாம் கட்டியெழுப்ப வேண்டும். சுனாமியினாலும், போரின் முடிவினாலும் பாடங்களைக் கற்றுக் கொள்ளத் தவறிய நாம், கொரொணாத் தொற்றினால் எமக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் பாதிப்புக்களில் இருந்தாவது இனங்களுக்கு இடையிலான ஒற்றுமை, சகவாழ்வு போன்ற விடயங்கள் தொடர்பிலே முற்போக்காகச் செயற்பட எத்தனிக்க வேண்டும். போரினால் பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் பல்வேறு நெருக்கடிகளுக்கு மத்தியிலும் தமது வாழ்க்கையினை முன்கொண்டு செல்ல எத்தனிக்கிறார்கள். போரின் கொடிய ஞாபகங்கள், தமது குடும்பத்தவரின் இழப்பு, உடைமைகளின் இழப்பு, காணிகள், வாழ்வாதாரங்கள் உள்ளடங்கலாக சமூகமாக அவர்கள் இழந்த பல விடயங்களுக்கு மத்தியிலும், இறுதி யுத்தத்தில் அகப்பட்டுத் தப்பிய மக்கள் இன்று தாம் வாழ வேண்டும், தாமும் தம்முடைய எதிர்கால சந்ததியினரும் அரசியல் மற்றும் பொருளாதார ரீதியாக ஒரு சுபீட்சத்தினைப் பெற வேண்டும் எனவும் எத்தனிக்கிறார்கள். கொரொணாத் தொற்றினால் ஏற்பட்டிருக்கும் நெருக்கடியானது, இவ்வாறு மீண்டெழ முற்படும் மக்களுக்கு ஒரு கூடுதல் சவாலாக அமைகிறது. இம்மக்களின் வாழ்வு மற்றும் எதிர்காலம் மீதான பற்றுறுதியினை நாம் கௌரவப் படுத்த வேண்டுமாயின், பிளவூட்டும், வெறுப்பூட்டும் அரசியற் செயற்பாடுகளைக் கைவிட்டு, அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் குறிப்பான சவால்களுக்கும், நாட்டிலே நீண்ட காலமாகப் புரையோடிப் போயிருக்கும் அரசியல் மற்றும் பொருளாதாரப் பிரச்சினைகளுக்கும் விரைந்து தீர்வுகளை வழங்க நாம் அனைவரும் உழைக்க வேண்டும். இவ்வாறான இலக்குகளை முன்னிறுத்தி நாம் போரின் அவலங்களை நினைவுகூருவதே எமது விடுதலைக்கு வழி செய்யும். http://thinakkural.lk/article/41789

கொரொணா நெருக்கடிக்கு மத்தியில் போரின் முடிவினை நினைவு கூருதல்

1 month 4 weeks ago
கொரொணா நெருக்கடிக்கு மத்தியில் போரின் முடிவினை நினைவு கூருதல் Bharati May 15, 2020 கொரொணா நெருக்கடிக்கு மத்தியில் போரின் முடிவினை நினைவு கூருதல்2020-05-15T07:38:47+00:00அரசியல் களம் சகவாழ்வுக்கான யாழ்ப்பாண மக்களின் ஒன்றியத்தினரின் இணைய வழியிலான இரண்டு சந்திப்புக்களிலே பகிரப்பட்ட கருத்துக்களின் அடிப்படையில் அந்த ஒன்றியத்தின் சில உறுப்பினர்களால் இந்தப் பதிவு எழுதப்பட்டது. இந்தப் பத்தி ஒன்றியத்தின் எல்லா உறுப்பினர்களின் கருத்துக்களையும் பிரதிபலிப்பதாக அமையாது. கொரொணாத் தொற்றின் காரணமாக இன்று நாம் எதிர்கொள்ளும் நெருக்கடியும், 2004 ஆம் ஆண்டிலே ஏற்பட்ட சுனாமி போன்றே இன மத பேதங்களுக்கு அப்பால் நாட்டு மக்கள் யாவரினையும் பாதித்து வருகின்றது. சுனாமி ஏற்பட்டதன் பின்னர், அப்போதிருந்த அரசியல் நிலைமைகளின் அடிப்படையில், விடுதலைப் புலிகளும் அன்றைய அரசாங்கமும் சமாதானமான முறையில் இனப் பிரச்சினையினைத் தீர்க்க வேண்டும் எனவும், போர் அனர்த்தனினுள் சுனாமியினால் அழிவுற்ற நாட்டினைத் தள்ள வேண்டாம் எனவும் என சமாதானத்தினை விரும்பும் பலர் வலியுறுத்தினர். ஆனால் அந்த வேண்டுகோளினை உரிய தரப்புக்கள் தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. இறுதியில் போர் மீண்டும் ஏற்பட்டு மிகவும் கொடிய இழப்புக்களை ஏற்படுத்தி 2009இல் முடிவுக்கு வந்தது. நாட்டிலே இனவாதக் கருத்துக்களும், மதவாதக் கருத்துக்களும் சுனாமிக்குப் பின்னரும் எவ்வாறு தொடர்ந்ததோ, அதே போலவே இன்று கொரொணா நிலைமைக்கு மத்தியிலும் அவை தொடர்ந்தவாறு இருக்கின்றன. நிவாரணப் பணிகள், நோயினைக் கட்டுப்படுத்தும் பணிகள் மீதும் இவை தாக்கம் செலுத்துகின்றன‌. இந்த நெருக்கடியான சூழலிலே போரின் முடிவினை நாம் எவ்வாறு விளங்கிக் கொள்ளப் போகிறோம்? அதிலிருந்து நாம் தொடர்ந்தும் கற்க மறுக்கும் பாடங்கள் என்ன? சுனாமிக்குப் பின்னர் நாம் கற்கத தவறிய பாடங்களை கொரொணாவுக்குப் பின்னராவது கற்றுக்கொள்ள முயற்சிப்போமா? எதிர்காலத்தில் நாம் எவ்வாறு எமது அரசியல், பொருளாதார வாழ்க்கையினை முன்கொண்டு செல்லப் போகிறோம்? போன்ற கேள்விகள் எழுகின்றன. இந்தக் கேள்விகளை மனதிலே நிறுத்தியபடி போரின் முடிவு பற்றிச் சிந்திப்பது பொருத்தமானது. போரின் முடிவு முள்ளிவாய்க்காலிலே போரின் முடிவின் போது விடுதலைப் புலிகளைத் தோற்கடிக்கிறோம் என்று சொல்லியபடி அரச படைகள் போர் வலயத்தினுள்ளே அகப்பட்ட தமிழ் மக்களின் மீது கண்மூடித்தனமான தாக்குதல்களை நடாத்தினர். மருத்துவசாலைகள், மத வழிப்பாட்டுத் தலங்கள் என எல்லா இடங்களிலும் தாக்குதல்கள் இடம்பெற்று, அங்கு தங்கியிருந்த மக்கள் மரணித்தனர். பெண்கள் மீது பாலியல் வன்முறை ஏவப்பட்டது. போரின் பின்னர் சரணடைந்த முன்னாள் விடுதலைப் புலிகளின் உறுப்பினர்கள் பலருக்கு என்ன நடந்தது என்று இன்னும் தெரியவில்லை. போரின் போது படையினரால் வலிந்து கைப்பற்றப்பட்ட மக்களின் காணிகளிலே பல‌ இன்னமும் விடுவிக்கப்படவில்லை. மறுபுறத்திலே போர் வலயத்தினுள் இருந்து தப்பியோட முற்பட்ட தமிழ் மக்களினை விடுதலைப் புலிகள் கருணையற்ற முறையிலே சுட்டனர். சிறுவர்கள் உள்ளடங்கலாக பலர் பலவந்தமாக புலிகளினால் போராட்டத்துக்கு ஆட்சேர்க்கப்பட்டனர். மக்களின் மனித உரிமைகள் மோசமாக மீறப்பட்டன. தமிழ் மக்களின் அழிவுக்கு அரசும் புலிகளும் காரணமானவர்களாக இருந்தனர். போரினை நினைவுகொள்ளலும் குறுகிய தேசியவாத அரசியலும் போராளிகள் உள்ளடங்கலாக போரில் இறந்தவர்களை நினைவுகூருவதற்கான உரிமை முக்கியமானது. போர் ஏற்படுத்திய வடுக்களை தனிமனிதர்களாகவும், சமூகங்களாகவும், சமூகங்களின் கூட்டாகவும் நாம் ஆற்றுப்படுத்துவதற்கு நினைவேந்தற் செயற்பாடுகள் ஒரு வெளியினை உருவாக்குகின்றன. அதேபோல நினைவுகூரற் செயன்முறைகள், நாம் கடந்த காலங்களிலே மேற்கொண்ட அரசியல் மற்றும் எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகள் குறித்த சுய பரிசோதனைக்கும் எம்மை இட்டுச்செல்ல வேண்டும். கடந்த கால அனுபவங்களில் இருந்து நாம் பெற்ற படிப்பினைகள் என்ன? அவற்றினை எவ்வாறு எமது நிகழ்கால மற்றும் எதிர்கால செயற்பாடுகளிலே உள்வாங்கப் போகிறோம்? ஆனால் இவ்வாறான கேள்விகளுக்கு முக்கியத்துவம் வழங்குவதனைக் காட்டிலும், போரின் முடிவானது இன்று தென்னிலங்கையிலே ஒரு வெற்றிக் கொண்டாட்டமாகவே நினைவுகூரப்படுகிறது. சிங்களத் தேசியவாதத்தினை முன்னெடுக்கும் சக்திகள் சிவில் யுத்தத்தின் முடிவினை, பயங்கரவாதத்தினை முறியடித்ததாகவும், தமிழர்களை வெற்றிகொண்டதாகவும் விளங்கப்படுத்தி, நாட்டினை ஒற்றுமைப்படுத்திய நாள் என்று முழங்குகிறார்கள். கொல்லப்பட்ட தமிழ் மக்கள் பற்றி இவர்கள் சிந்திப்பதில்லை. போருக்கு அடிப்படைக் காரணமாக அமைந்த பிரச்சினைகளை மறுக்கும் போக்கும், பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க முற்படுவோரினை தேசத் துரோகிகள் என்று சொல்லும் அரசியலும் தென்னிலங்கையிலே வேரூன்றியுள்ளன. மறுபுறத்திலே வடக்கிலே தமிழ்த் தேசியவாதத்தினை முன்னெடுக்கும் சில‌ தரப்புக்களினாலே, எந்த சுயவிமர்சனமும் அற்ற வகையில், போரினாலே பாதிக்கப்பட்ட பலரினையும் புறமொதுக்குகின்ற ஒரு நினைவேந்தலாக யுத்தத்தின் முடிவு நினைவுகொள்ளப்படுகிறது. எந்த மக்களின் விடுதலைக்காகப் போராடுகிறோமோ, அந்த மக்களையே போர் வலயத்தினுள் அகப்பட வைத்து அவர்களினை அரசின் தாக்குதலுக்கு விடுதலைப் புலிகள் காவு கொடுத்தனர் என்பது பற்றிய விமர்சனப் பார்வையினை முன்வைப்பது ஒரு துரோகச் செயல் என்று சொல்லும் சுயநலம் மிக்க, சுயபுகழ் விரும்பும் தமிழ்த் தேசியவாதிகள், புத்திஜீவிகள், கலைஞர்கள், ஊடகவியலாளர்கள், தம்மை சிவில் சமூகப் பிரதிநிதிகள் எனச் சொல்லும் பலர் எம்மத்தியில் இருக்கிறார்கள். ஆயுதப் போராட்டம் குறித்த நியாயமான விமர்சனங்களை முன்வைப்போரினையும், வன்முறையின் மூலம் அரசியல் விடுதலையினைத் தேடுவதனை விரும்பாதவர்களையும் குறுகிய அரசியல் இலாபங்களுக்காக நிந்தனை செய்யும் கீழ்த்தரமான செயல்கள் எம் கண்முன்னே நடந்தேறிக் கொண்டிருக்கின்றன. இவற்றை எல்லாம் பார்த்துக்கொண்டு வாய் மூடி மௌனிகளாக நாம் வாழுவோமாயின், அது நாம் ஒரு சமூகமாகத் தோற்றுப் போய் விட்டோம் என்பதனையே குறிக்கும். போரில் இருந்து எதனையும் நாம் கற்றுக்கொள்ளவில்லை என்பதனையே இந்த நிலைமை எமக்குச் சொல்லுகிறது. போருக்குப் பின்னரான பிளவுபடுத்தும் அரசியல் போர் பற்றிய உண்மையினை முழுமையாகச் சொல்லுவதற்குத் தயங்கும் போக்கு அதிகாரம் மிக்க எல்லாத் தரப்பினர் மத்தியிலும் நோக்கப்படுகிறது. அத்துடன் இறந்த மக்களுக்கான நீதியினை உண்ணாட்டுப் பொறிமுறைகளும் சர்வதேசப் பொறிமுறைகளும் பெற்றுக் கொடுக்கத் தவறிவிட்டன. நினைவுகூரற் செயன்முறைகளிலே கூட நாட்டின் எல்லா சமூகங்களும் ஒருமித்துச் செயற்பட முடியாத துர்பாக்கியமான நிலைமையே இருக்கிறது. போர் பற்றிய கதைகளும், நினைவேந்தற் செயற்பாடுகளும், சகவாழ்வினையும், சமூகங்களுக்கு இடையில் ஒற்றுமையினையும் வளர்ப்பதற்குப் பதிலாக, பிரிவுகளைத் தூண்டுவனவாகவும், குறுகிய தேசியவாதத்தினை ஸ்திரப்படுத்துவனவாகவும் அமைகின்றன. போரின் கொடூரமான முடிவு அரசியற் பிரச்சினைகளுக்கு வன்முறை மூலம் தீர்வு ஏற்படவில்லை என்ற விடயத்தினை எமக்குச் சொல்லியிருக்கிறது. அதேபோல இந்தப் போர் தனியே தமிழர்களை மாத்திரம் பாதிக்கவில்லை. பல்வேறு விடுதலை இயக்கங்களைச் சேர்ந்த போராளிகள், முஸ்லிம் மக்கள், தென்னிலங்கையிலே குண்டுத் தாக்குதல்களிலே கொல்லப்பட்ட சிங்களவர்கள், இராணுவத்தினர் அவர்களின் குடும்பங்கள் எனப் பலரினையும் இந்த யுத்தம் பாதித்தது. போரின் காரணமாக வடக்கிலே பாதிக்கப்பட்ட தமிழ் மக்களுக்கு உரிய பொருளாதார அபிவிருத்தி கிடைக்கவில்லை. அரசின் மீள்கட்டுமாணப் பணிகள் முழுமையற்றனவாகவும், மக்களின் நாளாந்த வாழ்க்கையிலிருந்து தூரப்படுத்தப்பட்டனவாகவும் அமைகின்றன. வடக்கிலே போரினால் பாதிக்கப்பட்ட பல குடும்பங்களைக் கடன் சுமை கடுமையாகப் பாதித்து வருகின்றது. வடக்கிலே 1990 இலே புலிகளினால் பலவந்தமாக‌ வெளியேற்றப்பட்டதன் பின்னர் மீண்டும் திரும்பி வந்து மீள்குடியேற விரும்பும் முஸ்லிம் மக்களுக்கு உரிய வசதிகள் கிடைக்கவில்லை. அவர்களை வரவேற்பதற்குக் கூட தமிழ் சமூகத்தினைச் சேர்ந்த சிலர் தயங்குகிறார்கள். யாழ்ப்பாணத்திலே முஸ்லிம் மக்கள் வாழும் சோனகத் தெரு அபிவிருத்தி ரீதியில் பின் தங்கிய நிலையிலேயே இருக்கிறது. போரின் முடிவின் பின்னர் சிங்களத் தேசியவாதிகளின் வன்முறை மிக்க பார்வை முஸ்லிம் மக்களின் மீது திரும்பியுள்ளது. சில தமிழ்த் தரப்பினரும் இந்த முஸ்லிம் விரோதப் போக்குகளைப் பார்த்து இரசிக்கும் துர்பாக்கியமான நிலைமையினையும் நாம் இன்று காண்கிறோம். மறுபுறத்திலே தமிழர்கள் மத்தியில் இந்து மற்றும் சைவ மேலாண்மை கருத்தியிலை விதைக்கும் சக்திகளும் போரின் பின்னர் வேரூன்ற முயற்சிக்கின்றனர். இஸ்லாத்தின் பெயரில் ஒரு சிறு குழுவினரால் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஈஸ்டர் தாக்குதல்களில் கடந்த ஆண்டு நூற்றுக் கணக்கானோர் இறந்தனர். அதற்குப் பின்னர் ஏற்பட்ட திட்டமிட்ட முஸ்லிம் விரோதப் போக்குகள் முஸ்லிம் மக்களை மோசமாகப் பாதித்தன‌. கவனத்திலெடுக்காத படிப்பினைகளும், தவறவிடப்பட்ட சந்தர்ப்பங்களும் வடக்கு கிழக்கு வாழ் மக்களின் நீண்ட காலக் கோரிக்கையான பிராந்திய சுயாட்சிக் கோரிக்கையினை நிராகரித்து, எல்லா அதிகாரங்களையும் மையத்திலே வைத்து, பெரும்பான்மைவாதக் கட்டமைப்புக்களின் ஊடாகவும், இராணுவ மயமாக்கப்பட்ட கட்டமைப்புக்களின் ஊடாகவும் ஆட்சி நடாத்துவதிலேயே தற்போதைய அரசாங்கம் ஈடுபட்டு வருகின்றது. இன்றைய கொரொணா நெருக்கடியினைக் கூட இவ்வாறான கட்டமைப்புக்களின் மூலமாக, ஜனநாயகம் அற்ற வகையில் அரசாங்கம் கையாள முற்படுகிறது. மாகாணங்களுக்கு அதிகாரங்களைப் பகிர்ந்து கொடுத்து, ஒரு பொருத்தமான அரசியற் தீர்வின் வாயிலாகவும், சமூக விழிப்பூட்டலின் வாயிலாகவும் இனவாத, மதவாத சக்திகளைக் களையும் செயற்பாடுகளிலே, போருக்குப் பின்னர் ஆட்சிக்கு வந்த அரசாங்கங்கள் முனைப்பாக இருந்திருப்பின், இன்று நாம் கொரொணாக் காலத்தில் எதிர்நோக்கும் பல்வேறு சவால்கள் இல்லாதிருந்திருக்கும். பத்தாண்டுகளுக்கு மேற்பட்ட காலத்தினை வீணடித்த நிலையில் இன்று மீண்டும் நாம் போரினை நினைவுகூருகிறோம். பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்கான அரிய சந்தர்ப்பம் ஒன்று 2015 தேர்தல்களினால் ஏற்பட்டது. ஆனால் எமது அரசியல் வர்க்கத்தினர் இந்தச் சந்தர்ப்பத்தினைத் தவற விட்டுவிட்டனர். இந்த நிலைக்கான பெருமளவிலான பொறுப்பினை இலங்கையினைப் போருக்குப் பின்னர் ஆட்சி செய்த அரசாங்கங்களே ஏற்க வேண்டும். பிளவுபடுத்தும் அரசியலுக்கு எதிராகவும், சமூகங்களுக்கு இடையில் உரையாடல்களை ஏற்படுத்தவும் நாம் அனைவரும் தொடர்ந்து செயற்படுவது மிகவும் அவசியம். அதற்கான ஒரு மொழியினைக் கண்டுபிடித்து அதன் மூலம் இனவாதத்தினை விதைக்கும் சக்திகளுக்கு எதிரான ஒரு குரலினை நாம் கட்டியெழுப்ப வேண்டும். சுனாமியினாலும், போரின் முடிவினாலும் பாடங்களைக் கற்றுக் கொள்ளத் தவறிய நாம், கொரொணாத் தொற்றினால் எமக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் பாதிப்புக்களில் இருந்தாவது இனங்களுக்கு இடையிலான ஒற்றுமை, சகவாழ்வு போன்ற விடயங்கள் தொடர்பிலே முற்போக்காகச் செயற்பட எத்தனிக்க வேண்டும். போரினால் பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் பல்வேறு நெருக்கடிகளுக்கு மத்தியிலும் தமது வாழ்க்கையினை முன்கொண்டு செல்ல எத்தனிக்கிறார்கள். போரின் கொடிய ஞாபகங்கள், தமது குடும்பத்தவரின் இழப்பு, உடைமைகளின் இழப்பு, காணிகள், வாழ்வாதாரங்கள் உள்ளடங்கலாக சமூகமாக அவர்கள் இழந்த பல விடயங்களுக்கு மத்தியிலும், இறுதி யுத்தத்தில் அகப்பட்டுத் தப்பிய மக்கள் இன்று தாம் வாழ வேண்டும், தாமும் தம்முடைய எதிர்கால சந்ததியினரும் அரசியல் மற்றும் பொருளாதார ரீதியாக ஒரு சுபீட்சத்தினைப் பெற வேண்டும் எனவும் எத்தனிக்கிறார்கள். கொரொணாத் தொற்றினால் ஏற்பட்டிருக்கும் நெருக்கடியானது, இவ்வாறு மீண்டெழ முற்படும் மக்களுக்கு ஒரு கூடுதல் சவாலாக அமைகிறது. இம்மக்களின் வாழ்வு மற்றும் எதிர்காலம் மீதான பற்றுறுதியினை நாம் கௌரவப் படுத்த வேண்டுமாயின், பிளவூட்டும், வெறுப்பூட்டும் அரசியற் செயற்பாடுகளைக் கைவிட்டு, அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் குறிப்பான சவால்களுக்கும், நாட்டிலே நீண்ட காலமாகப் புரையோடிப் போயிருக்கும் அரசியல் மற்றும் பொருளாதாரப் பிரச்சினைகளுக்கும் விரைந்து தீர்வுகளை வழங்க நாம் அனைவரும் உழைக்க வேண்டும். இவ்வாறான இலக்குகளை முன்னிறுத்தி நாம் போரின் அவலங்களை நினைவுகூருவதே எமது விடுதலைக்கு வழி செய்யும். http://thinakkural.lk/article/41789