கவிதைக் களம்

வேடமில்ல நட்பின் வேந்தன் புதுவைக்கு - வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன்

9 months 2 weeks ago

இந்த நடுநிசியில் ஒலமிடும் ஆந்தைகளின்

சாபங்கள் செவி மடுத்தேன்.

உங்கள் கவியையுமா

கோத்தா சிறையெடுத்தான்?

நானும் சபிக்கின்றேன்

எங்கள்  கவியை சிறையிட்ட பாதகன்மேல்

இடியாய் நரகம் இறங்க அறம்பாடுகிறேன்.


 

ஆசை மச்சான் புதுவை, . ”விமர்சிக்கிறாய் சகிக்கிறோம்

எனெனில் நீ தேசபக்தன்”

என்ற உன் தோழமையை


 

எண்ணிக் கரைகின்றேன்

தோழமையே உனது மொழி

தோழமையே உனது வழி

தோழமையே உன் கவிதை

தோழமையே தத்துவமாய்

எனக்கு தோழ்கொடுத்த பெருவாழ்வே

வேடமில்ல நட்ப்பின் வேந்தனே

ஊதுகிறேன் சங்கு

உனைத் தின்ற கோழைக்கு.

கனவில் வந்த கருந்தேகம் சொன்னது...

9 months 3 weeks ago

எல்லைகள் தாண்டி

கருந்தேகம் ஒன்று

கரங்கள் அறுந்து

கால்கள் ஒடிந்து

தழும்புகள் நிறைந்து

கனவில் வந்து

கதை பேசிச் சென்றது.

 

வடக்கே

என் வீட்டுக் கோடியில்

ஆக்கிரமிப்பு எதிரியோடு

தான் இட்ட சண்டையில்

கரம் ஒன்று அறுந்தது..

கிழக்கே

என் சொந்தங்களின் வளவில்

தான் இட்ட சண்டையில்

கால் ஒன்று ஒடிந்தது..

 

கந்தகத் துகள் துப்பி

உடல்கருகிக்

கரும்புலியானதன் அடையாளம்

கருந்தேகம் என்று சொன்னது..

 

முள்ளிவாய்க்கால் தனில்

உயிர் சுவாசம் தேடிய 

இறுதி மூச்சு வேளையில்

வெள்ளைப் பொஸ்பரசில்

உலக வல்லரசுகள்

ஒன்றாய் வீசிய குண்டுகளில்

அவன் முகமே 

தழும்புகளால் நிறைந்தது..

 

இருந்தும்..

நினைவில் நின்றதனால்

எல்லைகள் தாண்டி

என் கனவில் வந்து

மாவீரர் நினைவு நாளில்

மனம் கனக்க

மணம் முடிக்க முடியாதவனாய்

தாய் மண்ணின்

விடுதலையை

மணந்தவனாய் - அவன்

கருந்தேகம் பேசியது..

தான் தமிழீழத் தமிழன்

என்று மட்டும் கூறிச் சென்றது.

 

ஆக்கம் - நெடுக்ஸ் (27-11-2018)

மாவீரர் நினைவில் - வ.ஐச.ஜெயபாலன்

9 months 3 weeks ago

தோற்றுப் போனவர்களின் பாடல்
- வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன்

எல்லா திசைகளில் இருந்தும் 
எழுந்து அறைகிறது 
வெற்றி பெற்றவர்களின் பாடல்.
பாடலின் உச்சம் எச்சிலாய் 
எங்கள் முகத்தில் உமிழ் படுகிறபோதும்
அவர்கள் அஞ்சவே செய்வார்கள்.
ஏனா? 
அவர்களிடம் 
தர்மத்தின் கவசம் இல்லையே..

எரிந்த மேச்சல் நிலத்தின் சாம்பரில் 
துளிர்க்கும் புற்களின் பாடலைப்போல
தோற்றுப் போன எங்களுக்கும்
பாடல்கள் உள்ளன.
உரு மறைந்த போராளிகள் போன்ற 
எங்கள் பாடல்களை
வென்றவர்கள் ஒப்பாரி என்கிறார்களாம்.
காவிய பிரதிக்கிணைகள் பல
புலம்பலில் இருந்தே ஆரம்பிக்கிறது.
அல்லல்பட்டு ஆற்றாது அழுத கண்ணீர்
செல்வத்தைத் தேய்க்கும் படை என்று
சொல்லப் பட்டுள்ளதே
தர்மத்தின் தோல்விகளில் இருந்து ஆரம்பிக்கிற 
மாகாவியங்களில் 
முன்னமே இதுபோல் பாடல்கள் உள்ளன.
காலம்தோறும் தோற்றுப்போன நீதியில் இருந்தே
புதிய வரலாறு ஊற்றெடுத்திருக்கிறது.
நாங்கள் இன்று தோற்றுப் போனவர்கள்.

இந்த நாட்க்களை 
அவர்கள் கொண்டாடுகிறார்கள்.
தாராளமாக எலும்புத்துண்டுகளை வீசியபடி.
அவர்கள் போதையும் உற்சாகமும்
அச்சம் தருகிறது.
இரவு எந்த முகாமில் இருந்து
விசாரணைக்காக தமிழிச்சிகளை
இழுத்துச் செல்லப் போகிறார்களோ.
அல்லது ஒரு வேடிக்கைக்காக 
எந்தக் கடலில் இந்திய தமிழர்களைச்
சுடப் போகிறார்களோ.

நாங்கள் அடக்கியே வாசிக்கிறோம்.
ஒன்பது முகத்தது இராவணனல்ல.
ஐந்து முகத்தது முருகனல்ல.
மூன்று முகத்தது ஒருபோதும் பிரம்மா அல்ல.
நாங்கள் வடக்குக் கிழக்காக
இருபுறமும் பல முகங்களைக் கொண்ட
அர்த்த நாரீஸ்வரர்கள்.
இதில் எந்த முகம் குறைந்தாலும் 
அது நாங்களல்ல.
தேர்ந்தெடுத்தாலும்கூட தப்பாகிவிடும்.

சிறைநீங்கி எங்கள் மக்களும் 
புத்தளத்துக்கு விரட்டப்பட்ட 
முஸ்லிம் சகோதரர்களும்
வீடு திரும்பவேணும்
ஒரு புதிய சகாப்தத்தைப் பிரசவிப்பதற்க்காக.

2

வென்றவர்களின் பாடல்கள் தளர்கிறது. அவர்கள் இப்பவே களைத்துப் போனார்கள்.
ஏனெனில் அதர்மம் ஒரு நோய்க்கிருமி.
எங்களிடம் தின்னக் கூடிதை எல்லாம்
தின்று விட்டார்கள். 
இனி ஒருவரை ஒருவர் தின்பார்கள்.

சுண்ணாம்பு மஞ்சளைச் குங்குமமாக்குமாப்போல 
சுயவிமர்சனம் தோல்வியை மருந்தாக்குமாம்.
எங்கள் முடக்கும் நோகளுக்கான மருந்து. 
அதுதான் எங்களுக்கிருக்கிற ஒரே தெரிவு.
சுயவிமர்சனத்தால் தோல்விகளுக்கு மந்திரத்தன்மையாம். 
நம்மைச் சுற்றி நாமும் சேர்ந்து
எழுப்பிய சுவர்கள்போய் எதிரியைச் சூழுமாம்.

பெயர்ந்த புலம் ஆகாசம்.
களம் மட்டுமே நிலம்.
புத்திசாலியின் கோட்டை
எப்பவும் நிலத்தில் ஆரம்பித்து
ஆகாசத்துள் உயர்கிறது.

தோற்றவர்களோ இரத்தத்திலும் சேற்றிலும் குல தெய்வங்களைத் தேடுகிறார்கள்.
அவர்கள் முள்ளி வாய்க்காலில் 
எரி நட்சதிரமான தீபனைப் போன்ற
கருப்ப்சாமியை காத்தவராயனை
மதுரைவீரனை கண்டெடுப்பார்கள்.
இது புதிய குலதெய்வங்களின் காலம்
பால்வதையுண்ட பெண்களின் கோபம்
அம்மன்களாய் அவதரிக்கும்.
எரிந்த காடு துளிர்ப்பதுபோல
அடங்கிய வாசிபாய் நிகழ்கிறது என் பாடல்.
ஏனேனில் முதலில் நாம் வீடு சேர்ந்தாகவேண்டும்.
இரண்டாவதகவும் மூன்றாவதாகவும்கூட 
நாம் வீடுபோய்ச் சேர்ந்தாக வேண்டும்.

3

எரிக்கப்பட்ட காடுநாம். 
ஆனாலும் எங்கள் பாடல் தொடர்கிறது 
எஞ்சிய வேர்களில் இருந்து.
இறந்தவர்களுக்கான ஒப்பாரியாய்
தொலைந்தவர்களுக்கான அழைப்பாய்
இல்லம் மீழ்தலாய்
மீண்டும் மீண்டும் வாழும் ஆசையாய்
சுதந்திர விருப்பாய் 
தொடரும்மெம் பாடல்.
இது என் சொந்தப் பாடலல்ல என்பதை
நாழைய விமர்சகன் துப்பறிந்திடலாம்.
உஸ்…! 
தேம்ஸ் நதிக் கரைகளில் 
இலையுதிர்ந்த செறி மரங்கள் 
ஒத்திகை பார்க்கும்
வசந்தக் கனவுப் பாடலை
சுட்டே நான் இப் பாடலைப் புனைக்கிறேன்.

4

கலங்காதே தாய் மண்ணே.

வடக்குக் கிழக்காய் வீழ்ந்து கிடக்கிற
உன்னைக் காக்க
கள பலியான நம் பெண்களின் மீது
சிங்கள பைலா பாடியும் ஆடியும்
பேய்கள் புணரும் கொடும் பொழுதினிலும்
உடைந்து போகாமல்
நாளைய வழ்வின் பரணியையே பாடுக மனமே.
எரிந்த வேர்களிலும் உயிர்ப்பை 
சேர்க்கிற பாடல் அது.

வணக்கத்துக்குரிய நம் மூதாதையர்களின்
எலும்புகள்மீது எந்தத் தீயும் நிலைக்காது.
ஆதலினால் இந்தக்
கருமேகச் சாம்பல் வெளியில் இனி
வானவில்லாய் அரும் பென்று 
பல் பூக்களை அழைக்கும்
பட்டாம் பூச்சிகளின் பாடலையே பாடுக மனமே.
உறவுகளின் ஓலங்கள் அமுங்க 
இரங்கி ஒலிக்கும்
தோழ தோழியரின் முரசுகளே 
இனி வாழ்வின் பரணியை இசையுங்கள்.

அம்மா
ஈழத்து மண்ணும் நீரும் எடுத்து 
இன்பப் பொழுதொன்றில் 
நீயும் எந்தையும்
அழகுற என்னை வனைந்தீர்களே.
இதோ என் ஐம்பூதங்களால்
உனக்கு வனைவேன் ஒர் அரண். 
உன்னை உதைக்கிற
கால்களை சபிக்காமல்
என்ன மசிருக்கு இந்த பாடல்.

5

சிதறிக் காட்டினுள் ஓடிப் பதுங்காமல் 
மாயக் குழலூதி பின்னே
ஆற்றுக்குச் சென்ற எலிகளின் கதையில்
குழந்தைகளை இழந்த
ஹம்லின் நகரின் ஒப்பாரி
என் தாய் மண் எங்கும் கேட்கிறதே
என் தளரா நெஞ்சும் உடைகிறதே.

அல்லல் படும் மக்கள் 
ஆற்றாது அழுத கண்ணீரின்முன்
எது நிலைக்கும்? 
துளிர்க்கும் விடுதலைக் கனவைத் தவிர
எது நிலைக்கும்?

இன்றைய தேசங்கள்
முன்னைய சாம்ராச்சியங்களின் குப்பை மேட்டில் 
மனிதர்களால் கட்டப் பட்டவை.
இங்கு ஆயிரம் வருசத்து எல்லைகள்
எதுவும் இல்லை.

இந்த தேசங்கள் சிலதின் புதைகுழியில்
நாழைய தேசங்கள் முழைக்கும்.

தன் மக்களை மண்ணிலும் கடலிலும் 
வேட்டையாடும் தேசங்களுக்கு ஐயோ.
தன் மக்கள் மண்ணிலும் கடலிலும்
வேட்டையாடப் படுகையில் 
பிடில் வாசிக்கும் தேசங்களுக்கும் ஐயோ.
இன்றும் உங்களுக்குச் சந்தர்ப்பம் உள்ளது.
நாளை பசித்த செம் பூதங்கள் 
இந்துக் கடலிலும் கரைகளிலும் எழும். 
சின்ன மனிதர்கள்தானே என 
சூழப் பகை வளர்ப்பவருற்கு ஐயோ
அவர்களோ அச்சப்பட்ட சிறியோர் கூடிக்
கட்டிப் போட்ட கலிவர் போன்றவர்.

6 *************

நீதியற்ற வெற்றியில் 
களி கொண்ட வீடுகளில்
நாளை ஒப்பாரி எழும்.
ஆனால் வெண்புறாக்களாய்க் 
கொல்லப் படுபவர்
புலம்பி அழுத தெருக்களில்
நாளை குதூகலம் நிறையும்.
தீப்பட்ட இரும்பென் 
கண்கள் சிவந்தேன்
சபித்துப் பாடவே வந்தேன்.
முகமூடிகளும் ஒப்பனையுமற்ற
உருத்த்ர தாண்டவப் பாடலிது.

என் தமிழின் மீதும் 
என் கவிதைகள் மீதும் ஆணையிட்டு
நான் அறம் பாடுகிறேன்.
நான் எனது சமரசங்களிலாத 
சத்தியதின் பெயரால் சபிக்கிறேன்
எனது மக்களின் இரத்தத்தில் கைகளும் மனங்களும் தோய்ந்தவர்களே 
உங்களுக்கு ஐயோ.
தர்மத்தின் சேனையே
என்னை களபலியாக எடுத்துக்கொள்.

தர்ம தேவதையே 
எப்பவுமே எதிரிக்கும் போராளிக்கும்
பணியாத தலை பணிந்து
உன்னை பாடித் தொழுதிரந்தேன்.
இனக் கொலைகளுக்குத் தண்டனை கொடு.
கொன்றவர்கள்,
கத்தி கொடுத்தவர்கள்
தடுக்காதவர்கள்
தடுத்தவரைத் தடுத்தவர்கள் மீதெல்லாம்
தர்ம சங்காரம் 
ஊழித் தீயாய் இறங்கட்டும்.

7

ஆதித் தாயே கலங்காதே,
இனியும் தோற்றுப்போக 
எங்கள் வரலாறு 
முள்ளிவாய்க்கலில் கட்டிய 
மணல் கோட்டையல்ல.
அது வட கிழக்கு மக்களின் வாழும் ஆசை.
மடியாத கனவுகள்

உன் கூப்பிட்ட குரலுக்கு
மெல்போணில் இருந்து
ரொறன்ரோ வரைக்கும்
ஏழு சமுத்திரங்களிலும்
தமிழர்கள் விழிக்கின்றார். . 
உலகக் கோடியின் கடைசித் தமிழனுக்கும் 
உனது விடுதலைக் கனவுதான் தாயே.

8

சூழும் வெட்டு முள் வேலிகள் அதிர
பகலில் எங்கள் இளைஞரின் அலறலும்
இரவுகள்தோறும் இழுத்துச் செலப் படுகிற 
எங்கள் பெண்களின் ஓலமும் 
உயிரை அறுக்குது.
சிங்களப் பயங்கரம் தாளாத முத்துக்குமரனாய்
தமிழகம் தீக்குளிக்கையில்,
இனக்கொலையின் சாட்சியங்களை
உலக மன்றுக்கு
சிங்கள பத்திரிகையாளரே கடத்திச் செல்கயில்,
ஏன் ஏன் எங்கள் தாயாதிகள் 
நாடு நாட்டாய் சென்று
இனக்கொலைக்கு வக்காலத்து வாங்கினர்?
இந்தக் கொடுமையை எங்குபோய் உரைப்பேன்..
இந்தக் கயமையை எங்கனம் செரிப்பேன்.

“அவர் அறியாத்தே செய்யுன்னதன. அவர்க்கு மாப்பு நல்குக.”

9

மொழியில் வேரூன்றி
நினைவுகளில் படர்ந்து
கனவுகளில் வாழ்கிற 
புலம்பெயர்ந்த தமிழன்நான். இனி ஒரு இணையச் சொடுக்கில்
கோடி கோடியாய் 
நம் கைகள் பெருகி உயர்கிற
நாட்க்கள் வருகுது. 
வாழ்த்தாய் எழுக 
நாழைய கவிஞரின் பாடல்கள்.

நான் இன்றைப் பாடும் நேற்றைய கவிஞன்
நாளையைப் பாடும் இன்றைய கவிஞர்காள்
எங்கள் அரசன் கட்டியதென்பதால்
கடற்கரைஓரம் இடிந்து கிடக்கும்
பிழைபடக் கட்டிய 
புதை மணல் கோட்டையை
அதன் பிழையோடு 
மீழக் கட்டிக் குடிபுகும் அரசியல்
எந்த வகையில் விடுதலையாகும்?. 
தவறிய வழியில்
தொடர்ந்து செல்வோம் என்கிற விடுதலை
எந்த வகையில் அரசியலாகும்?

முஸ்லிம் என்று
புத்தளக் களரில் வீசப்பட்ட நம்
அகதிகளுடைய முன்றில்களிலும் 
தமிழர் என்று வதைக்கப் பட்டு
வன்னி விழிம்பில் சிறைபட்டிருப்பவர் 
வாசல்களிலும்
கோழி காகத்தை முந்தி நான் சென்று
குடு குடுப்பையை ஒலிப்பதைக் கேளீர்.
இது கோவில் மணியும் பள்ளிவாசலின் பாங்கும்
தேவாலயத்துப் பூசைப் பாடலும்
மீண்டும் ஒலிக்க
நல்லகாலம் வருகுது வருகுது என்று 
குறி சொல்லிப் பாடுகிற
கடைச் சாமத்தின் பாடல்
இனி பல்லியம் இசைத்தபடி
விடியலின் கவிஞர்கள் வருவார்.

10

சிறைப்பட்ட என் தாயே
தப்பி ஓடலில்லையம்மா.
ஒடுக்கப்படுகிற ஒரு இனத்தின் புலப் பெயர்வு
பின் போடப் பட்ட விடுதலைப் போராட்டம்.

நாம் உயிர்த்தெழுகிற பாடல் இதுதான்.
நாங்களும் வாழ்வோம்.
தமிழர் என்பதால் கால் நூற்றாண்டாய் 
சேதுக் கடலில் 
நாய்கள் போலச் சுடப்படுகிற
நாதியற்ற இந்தியர்களையும் காக்கவேணும்.

அன்னை மண்ணே
விடியல்கள் தோறும் 
தொடைகளில் இரத்தம் சிந்தச் சிந்த
மரங்களின்கீழே குந்தியிருந்து
மூண்டெரிகிற நம் பெண்களுடைய 
அன்னை மண்ணே,

எதிரிகளாலும் 
இன்னும் திருத்தாத தவறுகளாலும்
தோற்கடிக்கப் பட்டு 
வெட்டு முள்வேலிச் சிறைகளுள் வீழ்ந்த
அன்னை மண்ணே. 
இனக் கொலை வெறியோடு
எம்மைத் துரத்தும் 
சிங்கள எதிரியை மட்டுமல்ல
குறித்துக் கொள் 
தப்பி ஓடிய நம் மக்களைத் தடுத்தவர்
எம் மக்களுக்கெதிராய் துப்பாக்கி நீட்டியவர்
நம் அண்ணன் தம்பி ஆயினும் சபிக்கின்றேன்
உலகின் எந்த மூலையில் ஒழித்தாலும் ஐயோ.

என் மக்களுள்ளிருந்து ஊற்றெடுக்காத
அதிகாரங்களை நிராகரிக்கிறது என் பாடல். .

கழைத்தும் பசித்தும் தாகித்தும் இருக்கிற
புண்பட்ட தாயே 
முதலில் நீ வீடு திரும்ப வேண்டும்.
உனக்கு இப்ப என்ன வேண்டும் என்பதை 
ஆகாயத்தில் இருக்கிற நாங்களல்ல
களத்தின் சவால்களை எதிர்கொள்ளுகிற நீ மட்டுமே அறிவாய்.
நாளை என்ன வேண்டும் என்பதையும்
நாளை நீதான் காணுவாய்.
தாயே உன்னைப் பீடித்த பிசாசுகள் அல்ல நாம்
இனி என்றும் நாங்கள் உனது கை 
அற்புத விளக்குகள் மட்டுமே.

11

நினைவிருக்கிறதா தாயே
"எத்தனை காட்டுத் தீகளும் அணைந்தே போகும்
முகம் கொடுக்கும் புல்வெளிகளோ 
பூத்துக் குலுங்கும்" என
வியட்னாம் எரிகையில் நான் பாடிய பாடல்.
என் அன்னை மண்ணில் நெருப்பிடை நின்று
இன்றும் அப்பாடலை பாடுக என் மனசே.

2009 நவம்பர்

 
 
 
 

உலகுக்கே சோறுதந்த ஊர்கள் - வ.ஐ..ச.ஜெயபாலன்

9 months 4 weeks ago
உலகுக்கே சோறுதந்த
ஊர்கள் - வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன்
.
 
புயலால் விழுந்தவரை
மழை எறி மிதிக்கிறதே
அயலும் தொலையும்
ஆறு குளம் சேறாக
தரை வீழ்ந்த மீனாய் என்
தமிழ்சுற்றம் துடிக்கிறதே.
 
ஊர்கூடி கடா வெட்டி
உறவாடும் பேரூர்கள்
சிறாருக்கும் பாலின்றி
துணியின்றித் தவிக்கிறதே
 
மாழையும் குளிர் காற்றும்
வாளாய் சுழல்கிறதே
உலகுக்குகே சோறு தந்த
ஊர் பசித்துக் கிடக்கிறதே
 
வங்கக் கடல் நடு நடுங்க
மரீனாவைக் கடந்த புயல்
எங்கென்று வாடிவாசல்சீமை
ஏங்கி ஏங்கி அழுகிறதே

மாவீரர்களைப் பணிந்து - வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன்

10 months ago

 எங்கள் விடுதலைக்காகப் போராடி வீழ்ந்த அனைத்து அணிகளையும் சேர்ந்த ஈழத் தமிழ், மலையகத் தமிழ், தமிழ்நாட்டு தமிழ், மற்றும் முஸ்லிம் மாவீரர்களது நினைவாக
.
வரலாறு காடுகளை பூக்க வைக்கும். HISTORY WILL BLOOM FOREST.
.

பாடா அஞ்சலி
வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன்.
.
உதிர்கிற காட்டில் 
எந்த இலைக்கு நான் அஞ்சலி பாடுவேன்? 

சுனாமி எச்சரிக்கை கேட்டு
மலைக் காடுகளால் இறங்கி
கடற்கரைக்குத் தப்பிச் சென்றவர்களின் 
கவிஞன் நான்.
பிணக்காடான இந்த மணல் வெளியில் 
எந்த புதைகுழியில் எனது மலர்களைத் தூவ 
யாருக்கு எனது அஞ்சலிகளைப் பாட.
.
வென்றவரும் தோற்றவரும் புதைகிற உலகோ
ஒரு முதுகாடாய் உதிர்க்கிறது. 
எந்தப் புதைகுழியில் என் மலர்களைச் சூட
எந்த இலையில் என் அஞ்சலிகளை எழுத... 
.
இந்த உலகிலும் பெரிய இடுகாடெது?
பல்லாயிரம் சாம்ராட்சியங்களைப் புதைத்து
புதிய கொடிகள் நாட்டப்படுகிற 
பெரிய அடக்கத் தலம் அது.
நடுகற்களின் கீழ்
அடிபட்ட பாம்புகளாய் 
கிழிந்த எங்களூர்ச் சிறுமிகளின் 
இறுதிச் சாபங்கள் அலைகிறதே.
எந்த சாபத்துக்கு நான் கல்வெட்டுப் பாடுவேன்.
.
அகலும் வலசைப் பறவைகளின்
புலம்பல்கள் தேயும் மண்ணில்
மொட்டை மரங்கள் பாடுகின்றன
”வரலாறு காடுகளைப் பூக்கச் செய்யும்.”

 
 
 

உயிர் மெய்க்கு அப்பால்....

10 months 1 week ago

எந்தவித இலக்கணத்திற்கும்  உட்படாமல் நான் கிறுக்கிய காதல் மொழிகள் ஒரு தொகுப்பாக...

 

 

உன் விழிஓதும் வேதத்திற்கு
இலக்கணம் ஏதுமில்லையோ!? -  விழிப்பார்வை
உயிர் மெய்க்கு அப்பாலும் செல்கிறதே

****

உன் மென்விழி
எப்பொழுது மின்விழியானது??
பார்வை பட்டாளே  தாக்குதே!!

****

என் நித்திரை
நித்தமும் திருடப்படுகிறது
கண்ணுறங்காமல் களவாடியவளைத் தேடுகிறேன் !!

****

விழியழகோ !!
உன் விழிபேசும் மொழியழகோ !!
விழிஉமிழும்  மொழியலையில்  
என் தேகமெங்கும் சாரல் மழை!!

****

உடலெங்கும் பரவி விரவ
வியர்வைத் துளிகளுக்கு மட்டும்
ஏன் விசேட அனுமதி ?

****


என்னை
விழுங்க காத்திருக்கும் விழியே !!
பார்வைப் பொய்கையில் மூழ்கி விட்டேன்
எழ முடியவில்லை!!
விழுவதற்கு முன் தெரியவில்லை
எழ முடியாதென்று ...

****

நீ பேசாத கணங்களில்
காற்றும் கூட கனமாகிறது !!
கனமான நொடிகளில்
இதயம் ரணமாகிறது  !!

****

உண்ணச்  சொல்லுகிறாய்
உன்னைப் பருகுவதே
சிறந்து உணவுதான் ...!!

****

முத்தம் வேண்டாம்
உன் மோகனப் பார்வை போதும்
உடலெங்கும் சூறாவளி சுழன்று அடிக்க !!

****

இவள் விழிகள்
ஒரு விஞ்ஞானக்  கூடம்  
அவைகளை ஆராய்வதே அன்றாட வேலையாகிவிட்டது... !!

****

பூக்களின் வாசம்
நீ பேசும் மொழிகளில் வீசும்!!
உன் விழி பேசும் மொழி கேட்க விரியும் உயிரே!!

****
 
யுகங்களில் வார்ப்புறும் ஓர் மொழியை
நொடிகளில் பிரசவிக்கிறாய்...
உன் ஒற்றை பார்வையாலே !!

யாரிடம் பகிர்வேன்!!??

10 months 2 weeks ago

முழுமதி முகமதில்
கனலும் கருவிழிகண்டு
இயல்பான இதயம்
இடம் பெயருதே!!

 

உன் கன்னங்களின் வண்ணம்
என் எண்ணங்களில் நிரம்புகிறது...
வழிந்தோடும் எண்ணங்களின் வார்ப்புகளில்
நின் முகமே எங்கு நோக்கினும்...!


கனவுகளில் கரம்கோர்த்து
விழித்தவுடன் வெறுமையை உமிழும்
இவள் நினைவுகளை யாரிடம் பகிர்வேன்!!
??

 

நீக்கமற்ற நினைவுகளில்......!

11 months ago

நீக்கமற்ற நினைவுகளில்......!
____________________________

பதின்மூன்று வயதில்
காதலித்தாய்.

பதின்மக்காதல் உன்
வாழ்வை பலிகொண்ட துயரை
நானறியேன்.
ஆனால் உனக்காக அழுதிருக்கிறேன்.

நீயே ஒரு குழந்தை - உன்
வயிற்றில் குழந்தை வந்த போது
ஒளித்துத் திரிந்தாய்.

பிறகு நீ பெரிய மனிசிபோல
என்னைத்தாண்டிப் போன தருணங்களில் உன்னோடான உறவு துண்டிக்கப்பட்டது.

உன் காதல் உன்னைவிட்டு
வேறோரு காதலில்
உன்னை வஞ்சித்த போது
நீ தனித்துப் போனாய்.

காலம் எழுதிய கதையில்
நீ நான் மறந்தே போனது.
அவரவர் வாழ்வு அவசரம்
யாரும் யாரையும் தேடவில்லை.

உனது ஞாபகமும் அரிதாய்
நீ நினைவுகளிலிருந்து
மெல்லத் தேய்ந்து
மறைந்தே போனாய்.

25வருடங்கள் கழித்து
என்னைத் தேடிக்கொண்டிருப்பதாய்
உறவொன்றின் சந்திப்பில்
சொல்லியனுப்பியிருக்கிறாய்.

கண்ணீரோடு என்னை
நினைவு கூர்ந்து
கதை(ன)க்கச் சொல்லியிருக்கிறாய்.

உன்னை அடிக்கடி நான்
நினைத்துக் கொள்ளவில்லைத் தான்.
ஆனாலும் பக்கத்திலிருந்து
நீ சொன்ன சினிமாக் கதைகளும்
நடிகர்களின் பெயர்களும் முகங்களும்
இன்னும் உன் நினைவில் தான்
திரையில் வருகிறார்கள்.

சினிமாவை எனக்கு முதலில்
அறிமுகப்படுத்தியவள் நீ.
சின்னத் தொலைக்காட்சிக்குள்
வலம் வந்தவர்களை உயிரூட்டிய
கதைசொல்லி நீ.

காலம் ஞாபகங்களை
மறை(ற)க்க நினைத்தாலும்
பொய்யற்ற நேசிப்புகளால்
காலம் கடந்தும்
நினைவுகள் நீக்கமற்று வாழும்
சாட்சி நீயும் நானும்.

28. 10. 2016
நேசக்கரம் சாந்தி.

வேர் - வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன்

11 months 1 week ago

 

வேர்

- வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன்

*

நாற்பது வருடங்களுக்குப் பின்னும்

எங்கள் பல்கலைக் கழக மலைவேம்புகள்

முட்டி மோதித் தலையிடாதும் . . . சோடி பிரியாதும்

வேர்கள் கோர்த்த காதலுடன்

இன்னும் அருகருகாய்.

விடைபெறும் காதலரை வாழ்த்தி

புதியவர்களுக்குக் குடை விரித்தபடி.

.

அன்று கண்கோர்த்தும் மனம் கோர்த்தும் புகலின்றி அலைந்தோமே

இப் புனித நிழல்களைக் காணும்வரை.

.

சாதி அற்று காதலர் சிறகசைப்பது

இருளின் வரமாய் மட்டுமிருந்த

. யாழ்ப்பாணத்தின் நடுவே

ஆண் பெண் விடுதலைப் பிரதேசமாய்

ஒரு பல்கலைக் கழகம் வருமெனவும்

அங்கு அஞ்சேலென மலைவேம்புகள்

நிழலாகுமெனவும்

என் பதின்ம வயசுகளில்

கனவுகூடக் கண்டதில்லை.

.

இனியை, ஆண்டு பலவானதடி

எங்கள் கற்பக தருக்களின் கீழ்

இன்று நான் மட்டும் தனியனாய்.

அவை என் தனிமை கண்டு ஆற்றாது

தம் பசிய இலை முகங்கள் வாட

சலசலவென பெருமூச்சு எறிகின்றனவே. .

”மன்மதா எங்கே அவள்” எனக் கேட்டால்

வேரற்று அலைகிற

பாவி மனிதன்நான் என் சொல்வேன்.

.

கண்ணீராய் நெஞ்சில் வீழந்த நினைவில்

என் ஆன்மாவும் வேகிறதே.

.

இன்னும் முடியாத அந்த நீழிரவில்

சேவல்கள் கூவிச் சிவந்த விடிபொழுதில்

”மைதானத்தில் தவழ்தாடும் காற்று

புல் நுனியில் பனித் துளிகளைச் சூட்டி

வித்தை காட்டுதா?” எனக் கேட்டாய்.

.

இன்று புரிகிறது.

”வேரில்லா மனிதர் விதி” என்னும்

காற்றின் வீதி நாடகமடி அது.

.

Image may contain: one or more people, people standing, tree and outdoor

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

உன் உதட்டோரம்……… நான் இதழ் குவிப்பேன்

1 year ago

weed5452452-e1448074042264.jpg

 

விழி விரித்தாய்

பார்த்ததுமே பரவசத்தில்

உடல் சிலிர்த்தாய்

மோகமானாய் - பெரும் தாகத்தடன்

கட்டுடைத்து என்னங்கம் மேய்ந்தாய்

ஆசையோடு அழுத்தினாய்

தழுவலிலே தளர்வறிந்தாய்

தீண்டியும், நிமிண்டியும் – எனைத்

திரள வைத்தாய்.

உன் விரல்களிடை

என் இதழ் குவித்தாய்

விதவிதமாய் இரசித்து

 உன்னுதடழுத்திக் கவ்வினாய்

உரசலிலே தீ மூட்டி – எனை

உன்மத்தம் கொள்ள வைத்தாய்

என் தகிப்பில் தணல் வைத்தாய்

உறிஞ்சினாய் , உள்ளிழுத்தாய்

மினிக்கி ஆடும் எனை இழுத்து - உன்

சுவாசத்துள் சிறைப்பிடித்தாய்

தெரிந்தும்….. எனைச் சரணடைந்தாய்

கணம் பிரிய மறுத்தபடி

யாசகம் கேட்கிறாய்

அன்பே,

உன் உயிரள்ளிப் போகும்வரை

உன் உதட்டோரம்………

 நான் இதழ் குவிப்பேன்.

?

கிறுக்கியதில் பிடித்தது !

1 year ago

துடிப்பில்லாத இதயமும்

சில எலும்புத்துண்டுகளும்

 

 

துடிப்பில்லாத இதயமும்

சில எலும்புத்துண்டுகளும்

போர்த்தியிருக்க ஒரு துண்டுத் தோலும்

போதும் என்கிறதுமனம்

 

உணர்வெல்லாம் விற்று

வெறுமை வாங்கி

சாம்பல் வெளியொன்றில்-அது

புரண்டிடத் துடிக்கிறது

 

விழி திறந்த வேளைகளில்

வெறுமைகள் தேடி

பிரபஞ்சம் எல்லாம் அலைந்து - அது

சலித்துக் கொள்கிறது

போதும்...போதும் என்று ஆர்ப்பரித்து

புழுதி புரண்டழுகிறது

 

வர்ணமெல்லாம் சேறுபூசி

தூரவெறிந்த தூரிகைகளை

தேடியெடுத்து கோபத்தோடு எரிக்கிறது

குருடனனான உனக்கு வர்ணம் ஒரு கேடாவென்று- எள்ளி

நகையாடி கெக்காளமிட்டுதச் சிரிக்கிறது

இந்தப் பாழாய்ப்போன மனம்

 

ஒரு கைப்பிடிச் சாம்பலும்

சில எலும்புத்துண்டுகளும்

போர்த்தியிருக்கத்தோலும்

கூடவே துடிப்பில்லாத இதயமும்

போதுமென்று புலம்புகிறது !

 

என்னை ஆக்கிரமி !

 

 

வா, வந்து முற்றாக என்னை ஆக்கிரமி

என் உணர்வெல்லாம் பந்தாக்கி

மனவறையில் எறிந்து விளையாடு

உனது தேடல்களின் சாயல் என்று எனை அழை

அடிக்கடி எனக்கதை நினைவூட்டு

ரத்தமும் சதையுமான என் இதயத்தை சருகாக்கு

உனது தேடல்களின் தெருக்களின் ஓரத்தில் அதை எறிந்துவிட்டுப் போ

உனது தேடல்கள் தொடரத்தும் முடிவில் எவருமே இல்லை என்றால் அதே தெருக்களில் நடந்து வா

வந்து உனக்காகக் கத்திருக்கும் எனதியத்தை தேடியெடு பத்திரப்படுத்து

அப்போதாவது உனது தேடல்களின் முடிவு நான் என்று சொல்

எனது இதயம் மீண்டும் துளிர்க்கும்

தனிக் கவிதைகள்

1 year 11 months ago

அழகு மனம்

சிந்தை கெடு  கொடும் வஞ்சனைத் தீயும்
ஊனினை,  உள்ளத்தை நலிவுறச்செய் கோபமும் 
அண்டை மானிடர் பால் கொள் பொறாமையும் 
அண்டமும் தனதே, சர்வமும் தானே எனும் கர்வமும் 
எண்ணத்தில் இவையனைத்தும் இல்லாத மனிதர்க்கு 
காணும் அனைத்தும் அழகுறத் தோன்றிடும் -  அவர் 
மனவுலகும் அழகாகும்; மகிழ்ச்சியில் மூழ்கிடும்!

***************************************

உறவுகளின் சங்கீதம்

உள்ளங்களில் ஊற்றெடுக்கும் அன்பெனும் ஜீவநதிகள்
தேசங்கள் கடந்து பாயாமல், சிறு குவளைகளுக்குள் தேங்கிடுமோ?

புள்ளினம் போல் தேசமெலாம் பறந்து திரிந்து உறவு கொண்டாடி
உள்ளம் மகிழாமல், தத்தம் கூண்டுகளுக்குள் நாம் முடங்கிடுவமோ?

புல்லாங்குழலின் துளைகளை அடைத்துவிட்டு, அதை மீட்ட
கோபியரும், கோபாலரும் மகிழும் கானம் பிறந்திடுமோ?

பிரிந்து பெரும் பிரவாகத்துடன் ஓடும் நதிகளின் சங்கமம் தான் அழகு!

விரிந்த வானத்தே பட்சிகள் கூடிப்பறந்திட தோன்றிடும் கோலமும் அழகு!
பரந்த உலகிலே பிரிந்த உறவுகள் எல்லாம் கூடிப் பேசி மகிழ்வதும் அழகே!

புல்லாங்குழலின் துளைகளில் விரல்கள் நர்த்தனமிட்டு, உட்சென்ற காற்றை இனிய கீதமாக்கும்.

நல்லுள்ளங்கள் நயமுடன் வார்த்தைகள் நவின்றிட பிறந்திடும் உறவெனும் உன்னத சங்கீதம்!

நெ-போ கவிதைகள்.

2 years 1 month ago

நெ - போ கவிதைகள்.. இரண்டு சொல்லுக்குள் (பெயர் - வினை.. பெயர் - பெயர்.. வினை - வினை.. பெயர் எச்சம் - பெயர்.. வினை எச்சம் - வினை.. வினை எச்சம் - பெயர்.. பெயர் எச்சம்.. வினை எச்சம்... இப்படி எல்லாம் கலந்து வரும்) ஒரு கவிதை.  அடைப்புக்குள் கவிக்கான கரு அமையும். உங்களின் கற்பனை திறனுக்கு ஏற்ப அது நெடுத்து.. நெடுக்கால போய்க்கிட்டே இருக்கும்...  அதனால்... அதுக்கு நெ - போ கவிதைகள் என்று பெயரிடப்படுகிறது. (முழுக்க முழுக்க யாழுக்கு என்று யாழில் ஆரம்பமாகிறது.)

நீங்களும் கவிதைகளை வார்க்கலாம்... தொடக்கம்..

கவிதை -1

யாழ்... தொடக்கம்... tw_blush: ( இசையின் தொடக்கம்)

கவிதை  2..

சொல்... மழை..  (கவிதை)

தனிக்கவிதைகள்

3 years 10 months ago

விண்ணை அளந்திடும் புள்ளினம் போல் மனம்
எண்ணிலா எண்ணம் கொண்டு மிதந்திடும்;
மண்ணில் சூரியக் வெளிச்சமும் விழு முன்னே
கண்ணும் விழித்த கணமே துள்ளி எழ வைக்கும்;
திண்ணிய மனதுடன் எண்ணிய கருமத்தை
வண்ணமுறச் செய்திடும் துணிவையும் தந்திடும்;
தன்னைக் கற்றுணர்ந்து கொண்ட இலட்சியம்
உண்மையென நம்பி உழைக்கும் மனிதர்க்கு!

***

எழிலினை எதனிலும் கண்டு நயந்திடும் பார்வையும்
முழுமையிலா அவனியின் தன்மை உணர் புன்னகையும்
அழுக்காறு களைந்து பிறரை வாழ்த்திடும் உள்ளமும்
ஆழ்மனம் சொல்லும் வழி விலகாத வாழ்வும் கொள்ள
அளவில்லாக் களிப்பில் ஆன்மா முழுமை கொள்ளும்!

***

எல்லைகள் தெரியா விரிந்த வான வெளி - ஆங்கே
எல்லையாய் உந்தன் மனம் இடும் வேலி.
வண்ணங்கள் ஏழு அழகு வானவிலில் - உன்
எண்ணக் கனவின் வண்ணங்கள் எண்ணில;
கணந்தொறும் இவ்வுலகில் தேவைகளும் கணக்கில.
உள்ளத்தே உதித்த வண்ணக் கலவைகளை
அள்ளித் தெளித்திடு அன்புடன் நாள்தொறும்!
வையகமும் வளமாய் வண்ணப் பொலிவுறும்! - மனம்
எல்லையில்லாக் களிப்பினில் வானத்தே பறந்திடும்!

 
 

 

உடைப்பு

9 years 8 months ago

உடைப்பு

315690_10150350842531551_702766550_8698188_1057607670_n.jpg

மழைக்காடு வறண்டதென்று

வரி புனையும் வண்ணம்

சக்கரவாகம் மழை தின்றதெவ்வாறு?

எண்ண எரிவுகளில் பினீக்ஸ் பிறப்பு மட்டும்

கன்னம் வருடி நின்று கனிவது எங்ஙனம்?

பூமி காலடிக்குள் புதைந்து மறைவதாக

வானுலகம் வியாபித்து விரிந்தது எக்கணம்?

வல்லமையின் பொழுதொன்றை அல்லதென்றாக்கும்

வனையப்படாத வினையூக்கி எது?

நெருஞ்சின்முட்களை நொறுக்கி சிரிக்கின்ற பூக்களை

அள்ளி வந்த காற்றின் முகவரி யாது?

நாய் ஒடுக்கி வைத்தாலும்......

11 years 2 months ago

நாய் ஒடுக்கி வைத்தாலும்

நியாயம் பேசும் வல்லமைகள்...

dogs_jumbled_in_cage-caaf_thumb.jpg

பனிவிழும் தேசத்து பழகுதமிழ் சோதரே!

இனி வரும் காலம் எங்கள் இருப்புணர்த்தும் நேரம்.

ஆண்டுகள் சிலமுன்னர் நாம் எங்கு நிலையிருந்தோம்?

மீண்டோம் எனும் நினைப்பா... நேற்றைகளை குடித்துளது?

மாண்டு நம் உறவெல்லாம் மண்தின்னப் பார்த்திருந்தும்

கூண்டுக்குள் எமைப்பூட்டி குரல் அடங்கி கிடப்பது ஏன்?

கண்விசிக்க, மனம் வலிக்க, காலமுகம் கண்டிருந்தும்,

கங்குல் கரைத்தழிக்கும் காலம் விட்டு நிற்பது ஏன்?

கந்தகத்து முட்களிடை சொந்த நிலம் வேகுவதை - உம்

செங்குருதிப்பூ விரித்துப் பார்த்திடுக உறவுகளே!

அன்னை திருவாசல் அகலத்திறந்து நீ

முன்னை குதித்தநிலம் உன் மூத்த தாய் அல்லவா?

அவள் வண்ணத் திருமேனி வலியேந்தி நலிகிறது

கண்ணை மூடி நீ காணாது நிற்பது ஏன்?

கந்தகம் துப்பத் துப்ப நொந்தழுதோர் நாம்தானே!

வெந்துஅகம் விழிசுரக்க வேதனைகள் சுமந்தோமே!

இந்த நிலம் வந்தபின்னால் அந்த வாழ்வு மறந்தோமா?

குந்த நிலம் கண்டவுடன் கூன் முதுகு கொண்டோமா?

உன் காலுதைப்பை தன்மேல் காலமெல்லாம் தாங்கியள்

நீ கல் தடுக்கி விழுந்தாலும் காயத்தில் ஏந்தியவள்.

சூழ் கொண்ட கருவறைதான் வெவ்வேறு என்னினமே!

சேர்த்தணைத்து சுமந்தது ஈழத்தாய் மடிதானே!

வசந்தச் சோலையிலே வளவுக்குயில் பாடியதும்,

இசைந்த தெங்கிடையே தென்றல் நடம் ஆடியதும்,

கண்ணுரசும் அலையிடையே கயல்கள் விளையாடியதும்,

எண்ணிப் பார்த்திடுக என்னினமே! என்னினமே!

வாயொடுக்கி, மெய்யொடுக்கி விதியென்று கிடவென்று

வந்தோரும் போனோரும் தந்தனத்தோம் போடுகிறார்.

நாயொடுக்கி வைத்தாலும் நியாயம் பேசும் வல்லமைகள்

எம் தாயொடுக்கல் காணாமல் தீர்வெழுத முனைகின்றர்.

எம்மினத்தின் வேதனையை ஏன் அறியாதிருக்கின்றார்?

எண்திக்கும் எவரிருந்து எம் கழுத்தை நசிக்கின்றார்?

கண்ணில் வெண்திரையா? காரணங்கள் பலதிசையா?

எம்மிறக்கை துண்டித்து எது செய்ய நினைக்கின்றார்?

ஈழத் தமிழினமே!

உன்னி மூச்செடுத்தால் உலகெம் திசை திரும்பும். - தாய்

மண்ணுக்கு வலுவூட்ட வல்லமைக் குரல் செய்க!

எமைப் பிள்ளையெனப் பெற்றதெண்ணி ஈழநிலம் பூரிக்கும்.

பின்னாளில் போற்றும் வரலாறும் வாழ்த்துரைக்கும்.

விழவிழ எழுகின்ற வேதம் என்பதெல்லாம்

அழகாக தமிழ் தொடுத்து அரங்கேற்றும் கவிகளுக்கா?

குலம் விளங்க வாழ்ந்தமண் கும்மிருட்டில் விழி கரிக்க

கோடை வசந்தத்தில் கூத்தாடி மகிழ்வதென்ன?

பொங்கு தமிழ் குலமே!

சொந்த உறவுக்குச் சோகங்கள் தருவதற்கா

உந்திக் கிளம்பாமல் உட்கார்ந்து கிடக்கின்றீர்?

முந்திச் செய் தவறால் வெந்தநிலை போதும்

பந்தி படுக்கை விட்டு எப்போது எழுந்திடுவீர்?

அன்னை திருமேனி அந்தரித்துக் கிடக்கிறாள். - எம்மினம்

நொந்து குலையவோ? வேரடி வெம்பி மனையவோ?

எழில்தரும் பனிமுகத்தின் ஈரமலர்களே!

கண்களில் தீ மூட்டுக! ஈழம் காத்திடும் பணி ஏற்றுக!

Checked
Sat, 09/21/2019 - 02:49
கவிதைக் களம் Latest Topics
Subscribe to கவிதைக் களம் feed
texte-feed
https://www.yarl.com/forum3/forum/214-%E0%AE%95%E0%AE%B5%E0%AE%BF%E0%AE%A4%E0%AF%88%E0%AE%95%E0%AF%8D-%E0%AE%95%E0%AE%B3%E0%AE%AE%E0%AF%8D/