• advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt

Leaderboard

  1. தமிழ் சிறி

    தமிழ் சிறி

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      215

    • Content Count

      51,782


  2. suvy

    suvy

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      192

    • Content Count

      17,700


  3. குமாரசாமி

    குமாரசாமி

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      170

    • Content Count

      29,118


  4. goshan_che

    goshan_che

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      123

    • Content Count

      5,109



Popular Content

Showing content with the highest reputation since 03/02/2020 in all areas

  1. 18 points
    உ. நிலம் தழுவாத நிழல்கள். நிலம் ..... 1. அழகிய பாரிஸ் நகருக்கு அணிகலனாய் விளங்கும் ஷேன்நதி கடல் காதலனின் கரங்களில் தவழ இரு கரைகளின் தழுவலில் அடங்கி அமைதியாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறாள். ஆங்காங்கே ஓரிரு சுற்றுலாப் படகுகளும் சுமைதாங்கிப் படகுகளும் நதியன்னைக்கு வலிக்காமல் நீரை விலக்கி நகர்ந்து செல்கின்றன. படகின் மேல் தளத்தில் சில சிறுவர்கள் நின்று வீதியில் போய் வருகிறவர்களையும், கரையோர பூங்காக்களின் கதிரைகளில் இருப்பவர்களையும் பார்த்து குதூகலத்துடன் கையசைத்துக் கொண்டு செல்கின்றனர். அந்த ஆற்றின் ஒரு கரையில் ஒரு சிறிய பூங்கா. அங்கு அழகழகான பூச்செடிகளும்,கலைநயத்துடன் கத்தரித்து விட்ட சிறிய மரங்களும் இருக்கின்றன.பூக்களை தென்றல் உச்சி முகர்ந்து கொண்டு போகும்போது வாசனையையும் காவிச்சென்று தூவி விடுகின்றது. அங்கிருந்த ஒரு நீளமான வாங்கில் மிகவும் நெருக்கமாய் ஒட்டி உட்க்கார்ந்திருக்கும் சாரதாவும் பிரேமனும் கூடவே சேர்ந்து அச் சிறுவர்களுக்கு இசைவாகக் கைகளை அசைக்கின்றார்கள். சாரதாவின் வலதுகை அவன் இடையோடு அணைத்திருக்க பிரேமனின் இடது மேற்கை அவள் மார்போடு தெரிந்தும் தெரியாததுபோல் உரசி உறவாடி கொண்டிருக்கு. சமீபத்தில்தான் சாரதாவுக்கும் பிரேமனுக்கும் திருமணம் ஆகி இருந்தது. சாரதா பிரேமனிடம், ஏன் பிரேம் நாங்கள் எமது ஹனிமூனை ரியூனியன் ஐலண்டுக்கு சென்று கொண்டாடுவோமா....! பிரேம் ; இப்போது வேண்டாம் சாரு.....! சாரதா ; ஏன் பணத்துக்கு யோசிக்கிறாயா டார்லிங்....நான் தாறன்.முழுச்செலவும் என்னோடது.என்ன சொல்கிறாய்.....! பிரேம் ; அதுக்கில்லை சாரும்மா,உனக்கு தெரியும்தானே, ஊரில் இருக்கும் எனது தங்கைக்கு திருமணம் செய்ய வேண்டும்.மாப்பிள்ளையும் எங்கட சொந்தத்துக்குள்ளேயே அப்பா பார்த்து கதைத்து வைத்திருக்கிறார்.அதுக்கு நிறைய பணம் தேவை.அதுதான் யோசிக்கிறன் என்று சொல்லி இழுத்தவன்.....நான் இப்ப கொஞ்சம் பணம் சேர்த்திருக்கிறேன். ஆயினும் சீர்வரிசை எல்லாம் செய்ய வேண்டும்.வாறமாதம் சீட்டை எடுத்து வீட்டை அனுப்பலாம் என்று இருக்கிறன். சாரதா; சரி உன் இஷ்டம். நான் உன் தங்கை ரேவதியின் கலியாணச் செலவுகளுக்கு காசு தருகிறேன் என்றாலும் நீ மறுக்கிறாய்.நீ போடும் சீட்டு கூட இப்பதான் தொடங்கி இரண்டு மாதம் போய் இருக்கு.இப்ப எடுத்தால் நிறைய கழிவு போகும்.கையில கொஞ்ச பணம்தான் வரும்....! பிரேம் ; எனக்கு தெரியும் சாரதா.நீ பணம் தருவாய் என்று.ஆனாலும் இந்த விடயத்தை எனது சொந்த முயற்சியில் செய்ய வேண்டும் என்று நினைக்கிறன். மேலும் நீ எனக்கு ஒரு உதவி செய்ய வேண்டும்.செய்வாயா......! சாரதா ; என்ன சொல்லு பிரேம்.உன்னையே நம்பி வந்துட்டேன், இது நீ கேட்கணுமா என்னெண்டு சொல்லு.....! பிரேம் ; தங்கையின் திருமணம் எல்லாம் நல்லபடியாய் முடியும்வரை எமக்கு குழந்தை பிறப்பதை சிறிது காலம் தள்ளிப் போடலாம், என்ன சொல்கிறாய்....! சாரதா ; ப்ளீஸ் பிரேம்... அது மட்டும் வேண்டாமே.....உனக்கே தெரியும் எனக்கு பிள்ளைகள் என்றால் மிகவும் பிடிக்கும் என்று.சற்றுமுன் கூட அந்தப் படகில் சென்ற பிள்ளைகளிடம் எவ்வளவு ஆசையுடன் கையசைத்தனான் பார்த்தனித்தானே.....! பிரேம் ; எனக்கும் பிள்ளைகளை மிகவும் பிடிக்கும் சாரதா.ஆனால் அது எனது இலட்சியத்தை திசைதிருப்பி விடுமோ என்றுதான் யோசிக்கிறன்.....! சாரதா ; சரி....சரி கவலைப்படாதே, இப்பதான் திருமணம் செய்திருக்கிறோம்.அதுக்குள்ளே கவலைகளை இழுத்துப் போட்டுக்கொள்ள வேண்டாம். மேலும் நான் இப்போது உன்னுடைய மனைவி.உன்னுடைய இன்பதுன்பங்கள் எல்லாவற்றிலும் எனக்கும் பூரண பங்குண்டு.அதனால் நான் இப்ப சொல்வதை கேள்....கேட்பாயா....! பிரேம் ; சரி கேட்கிறன் சொல்லு சாரு....! சாரதா ; ம் ....இப்ப நீ சீட்டு ஒண்டும் எடுக்க வேண்டாம். நான் பணம் தருகிறேன்.அதை ஊருக்கு அனுப்பு.பின்பு சீட்டை எடுத்து எனக்குத் தா... சரியா......! சிறிது நேரம் மௌனமாக யோசித்த பிரேமன் அவள் சொல்வது சரிதான்....வீணாக அவளின் மனசையும் வேதனைப் படுத்த வேண்டாம் என நினைத்து அவளது கையை எடுத்து தனது இரு கைகளுக்குள்ளும் பொத்திப் பிடித்துக் கொண்டு ஐ லவ் யு சாரு, ஐ லவ் யு சோ மச் என்கிறான்....! மீ ரூ என்று சொல்லிக்கொண்டே சாரதாவும் அவன் மார்பில் சாய்கிறாள்.....! நிழல் நீளும்.....!
  2. 18 points
    வணக்கம், வரலாற்றை பின் களமாக வைத்து வரும் புனைகதைகள் என்றால் எனக்கு சிறு வயது முதலே மிகவும் ஆர்வம். அந்த வகையில் ஈழத்தின் வரலாற்றை பின் புலமாக வைத்து நானும் ஒரு உரை நடை கவிதை எழுதலாம் எனவிழைகிறேன். கவனிக்க - இது வெறும் புனை கதை. இதில் வரலாற்றின் பாத்திரங்கள் வருவர், போவர் ஆனால் இது வரலாறுஇல்லை. சொல்லப்போனால் இதில் இப்போ இலங்கையில் வரலாறு என ஏற்கப்பட்டிருக்கும் நிகழ்வுகள் பலதும், 180 பாகை நேரெதிர் திசையில் சித்தரிக்கப் படுகிறன. இந்த முயற்சிக்கு கவிஞர் வாலியின் பாண்டவர் பூமி, அவதார புருசன், ராமானுஜகாவியம் என்பனவே இன்ஸ்பிரேசன். ஆனால் அந்த தரத்தில் எதிர்பாராதீர்கள். உயர, உயரப் பறந்தாலும் ஊர் குருவி பருந்தாகாது . நன்றி, கோஷான் சே என் கதை I இது என் கதை வடக்கே வங்கமும் தெற்கே சிங்கமும் இருக்க இடையே இருந்தவர் -தம் கதை. இது - நான் சொல்ல மறந்த கதை அல்ல நீங்கள் கேட்க மறந்த கதை இன்றும் கேட்க மறுக்கும் கதை. ஆண்டுகள் ஆயிரமாய் ஆண்டவர் மாண்ட கதை மாண்டவர் மீண்ட கதை மண் மீட்ட கதை மீட்டவர் மீண்டும் தோற்ற கதை. என் மனத்தின் கதை அல்ல -இது என் இனத்தின் கதை ஏதிலிகளாய் ஆகிவிட்ட ஓர் சனத்தின் கதை அவர் நெஞ்சத்து வாழும் சினத்தின் கதை. மேகம் கனத்து வரும் மழை என் மனம் கனத்து வருகிறது இக்கதை. கேளுங்கள் மக்காள் என் கதையை என் இனத்திற்கு நடந்த வதையை. II ஈழம் - எம்மை சூழ இருந்தது நீலம் கல் தோன்றி, பின் மண் தோன்றி தாந்தோன்றியது தமிழர்கள் காலம். நீரிணையின் இரு கரையிலும் நீட்டிப் படுத்தாள் தமிழன்னை ஊட்டி வளர்த்தாள் ஊர் பிள்ளைகள் ஒன்பதை தானே வளர்ந்தது தமிழ்ப் பிள்ளை. முலை ஒன்றை தமிழ் அகத்திலும் மற்றொன்றை என் நிலத்திலும் தந்தாள் தாய் எம் புறத்தில் அரணாய் அமைந்தது தமிழகம் நீர் பிரித்ததை மொழி-வேர் சேர்த்தது. இராவணக் குடிகள் என்றும் நாகர் என்றும் இயக்கர் என்றும் வேடர் என்றும் இங்கே இருந்தவர்கள் - நம்மவர்கள் எம் முன்னவர்கள் - இத்தேசத்தின் மன்னவர்கள். இமயம் முதல் கடாரம் வரை பரந்து பட்ட தமிழ் ஈழத்திலும் சிறந்துபட்டிருந்தது அதன் ஆளுமை நிறைந்து பட்டிருந்தது. இவ்வாறு தமிழ் தழைக்க இனம் பிழைக்க காட்டாறு போல கரைபுரண்டு ஓடியது எங்கள் கற்கால வரலாறு. பூமிப்பந்து சுழன்றது புதுமைகள் பல விழைந்தது மன்னவராயிரம் வந்தனர் -தமிழ் மக்கள் பல்லாயிரம் ஆயினர். தொன்மையும் புதுமையும் சேர செம்மையாய் வளர்ந்ததது ஈழத்தில் செந்தமிழ். சோழர் எமக்குச்சொந்தமென்றாகினர் பாண்டியர் எமக்கு பந்தமென்றாகினர் சேரர் எமக்குச்சேர்குடியாகினர் பல்லவர் எமக்கு வல்லமை சேர்த்தனர். தெய்வேந்திர முனையில் தமிழ் ஆர்பரித்தது பருத்தித்துறையில் அதே தமிழ் அரவணைத்தது. தெற்கே காலி முதல் வடக்கே விரிந்த ஆழி வரை தமிழ் இங்கே ஆட்சி செய்தது ஆனால், காலம் ஒரு சூழ்சி செய்தது. III தொடரும்.....
  3. 17 points
    தனித்திருந்து பார்…… ஏகாந்தம் என்பது இனிமையா? கொடுமையா? என்பது தெரிய வேண்டுமா? எவருமில்லாத உலகில் நீ மட்டும் வலம் வர வேண்டுமா? பூமியின் எல்லைகளுக்கப்பால் பூகோள விதிகளைத் தாண்டி வானவீதியில் இறக்கை விரித்துப் பறக்க வேண்டுமா? தனித்திருந்து பார். கொட்ட முடியாத சோகங்களை கண்ணீரில் கொட்டி கவலைகளை மறக்க வேண்டுமா? எட்ட முடியாத சிகரங்களை கற்பனையில் ஏறி கலகலப்பாய் கரமசைக்க வேண்டுமா? தழுவவும் தலை தடவவும் ஆளில்லாமல் உனக்குள் நீயே உடைய வேண்டுமா? தனித்திருந்து பார் கடந்து போன காலங்களின் களிப்பான நிகழ்வுகளை அசைபோட்டு மனம் ஆர்ப்பரிக்க வேண்டுமா? உறவுகளின் உரசலும் பிரிவுகளின் விரிசலும் தொலைந்து விட்ட காலமும் தோளில் பாரமாகிட விட்டு விடுதலையாகிய சிட்டுக் குருவியைப் போல் வட்டமிட்ட நினைவுகளின் வனப்பினை சுவைத்திட தனித்திருந்து பார் உன் வீட்டில் வசதிகள் பலவும் உன் வங்கிக் கணக்கில் டொலர்கள் பலவும் வங்கி லொக்கரில் நகைகள் பலவும் உன்னைச் சுற்றி உறவுகள் பலவும் இருந்தும் ஏனோ ஏகாந்தம் மட்டும் உன் எழிலான தோழியாய் கரம் குலுக்கும் காலம் வரும் அதன் வலிமையைச் சுவைத்திட தனித்திருந்து பார் அடுத்தவர் முன் அகமெங்கும் சிரிப்பாய் முகமெங்கும் மலர்வாய் வண்ணப் பட்டாடையில் வடிவான மயிலாய் தோகை விரித்தாடும் உன் வெளித் தோற்றம் வீட்டிற்குள் மனக்கூட்டிற்குள் நொந்து ரணமாகி வேதனையில் வெந்திடும் அழுது அது தனித்திருக்கும் அப் பொழுது அழைப்பு மணியோசை காதில் கேட்கிறதா என தினமும் எதிர்பார்த்து விழியில் ஏக்கமுடன் உணவுத்தட்டை வெறித்தபடி உண்ண மனமின்றி முதுமை உணர்வு முகத்தில் மோதிட நீயும் மெழுகுவர்த்தியும் நேருக்கு நேர் நோக்கியபடி உருகிடும் பொழுது அது தனித்திருக்கும் வலிமிகு பொழுது பெற்றெடுத்த பிள்ளைகள் பெரியவராய் ஆகியும் உற்ற உறவுகளும் ஒதுங்கியே போனபின் நினைவுகளின் நிசப்தமும் நெஞ்சமதின் சுமைகளும் கனவுகளின் இனிமையும் காலமதின் வேகமும் கடந்து வந்த பாதைகளின் சுவடுகளும் ஓய்ந்தபின் நான் மட்டும் தனியே என் கவிதைகளே என் துணையே!!
  4. 16 points
    கொலெஸ்ட்ரோலும் ஆட்டிறைச்சியும் மற்ற இறைச்சிகளிலும் பார்க்க ஆட்டிறைச்சி இல் கொலெஸ்ட்ரோல் மற்றும் saturated fats குறைந்தே காணப்படுறது. 85 கிராம் மட்டன் இல் 2.6 கிராம் கொழுப்பு தான் இருக்கிறது.மாடு 7.9, செம்மறி ஆடு(லாம்ப்) 8.1, பண்டி 8.2, கோழி 6.3 . கலோரி முறைப்படி பார்த்தாலும் ஆடு 122, மாடு 179, செம்மறி ஆடு(லாம்ப்) 175, பண்டி 174 கோழி 162 காலோரிகள். it has all the amino acids needed by the body along with a high level of iron that can be helpful to anemic persons. இது எனது பல்கலைக்கழக கழக கண்டுபிடிப்பு. ஹார்வர்ட் பல்கலைக்கழக ஆராய்ச்சி ஒன்றின் படி: saturated fat இனால் இதய நோய்கள் அதிகரிக்கும். ஆனால் unsaturated fat இனால் நல்ல கொலஸ்டரோல் அதிகரிக்கும்.இதனால் இதய நோய்களை குறைக்கலாம் என்று கண்டு பிடித்துள்ளது (இது Ampani காண குறிப்பு) ஆனால் எனது சொந்த அனுபவத்தில் எதையும் அளவாக உண்பது தான் நல்ல ஆரோக்கியத்துக்கு வழி வகுக்கும் . மாடு சாப்பிடுவதை தவிர்க்கவேண்டும்( இது எனது வேண்டுகோள்). நான் ஆடு , பண்டி இறைச்சிகள் சாப்பிட்டேன். ஆனால் 5 வருடங்களாக இறைச்சி எதுவுமே சாப்பிடுவதில்லை. மீன் வகைகள் தான். பாலும் தயிர் செய்வதுக்கு மட்டுமே வாங்குவேன் (கடை தயிரில் அல்புமின் தான் அதிகம்) Greek yogurt நல்லது என்று நினைக்கிறன் . பிரெஷ், frozen மரக்கறிகள் வாங்கி இரண்டு மூன்று நாட்களுக்கு ஒருமுறை சமைப்பேன். கருவாடு, நெத்தலி கொஞ்சமாக வெங்காயம் சேர்த்து தேங்காய் எண்ணெயில் பொரித்தால் சேர்த்து சாப்பிட நன்றாக இருக்கும். வீட்டில் சமைத்து சாப்பிடுவது ஒரு உற்சாகமும் நல்ல பொழுது போக்கும் ஆகும். smoothie maker இல் frozen பழவகைகள் ( என்ன பழம் மிஞ்சுதோ அவற்றையும் freeze பண்ணி தேவையான நேரத்தில் எடுத்து smoothie செய்யலாம். நான் frozen berries , fresh அன்னாசிப்பழம் , நெல்லிக்காய் தூள், Agave sweetener போட்டு smoothie அடித்து பிரிட்ஜில் வைத்து குடிப்பேன். தேத்தண்ணி, கோப்பி எல்லாம் குறைத்து மூலிகை கோப்பி செய்து coconut sugar அல்லது cane சுகர் போட்டு குடிப்பேன் ( மல்லி, சீரகம், மிளகு, சுக்கு, கறுசீரகம், ஓமம் கொஞ்சம் கோப்பி நல்ல வறுத்து அரைத்து எடுக்க வேண்டும்). கிழமைக்கு ஒருநாள் Tripala என்னும் இந்திய மூலிகை பவுடர் சுடு தண்ணியில் கரைத்து குடிப்பேன். ப்ரிட்ஜில் ஒரு pitcher இல் வாடி கட்டிய தண்ணீர், Lemon துண்டுகள், இஞ்சி, புதினா (mint ) இல்லை ஊறவைத்து வெயில் காலத்தில் குடிப்பேன். நன்னாரி பவுடர் அம்மா உணவகத்தில் இருந்து வேண்டி வந்து அதையும் இடைக்கிடை குடிப்பேன். 50 வயதுக்கு பிறகு இறைச்சி வகைகளை தவிர்த்து, கடல் உணவு, மரக்கறி, தேங்காய் எண்ணெய் , நல்லெண்ணெய் தேங்காய் பால் சேர்த்து வீட்டில் சமைத்து சாப்பிட்டால் மிகவும் நல்லது. வாரத்தில் 3 நாள் வது இரண்டு சாப்பாட்டுக்கு நடுவில் 16 மணித்தியாலம் விட்டு தண்ணீர் மட்டும் குடித்தால் எமது ஈரல் எல்லா கழிவுகளையும் அகற்றி நிறைய நோயில் இருந்து காப்பாற்றும். Organic மஞ்சள் வாங்கி நிறைய சேர்க்கவும். Olive oil இல் பொரிக்க கூடாது. அதை வேறு விதமாக தான் சாப்பிட்டில் சேர்க்கவேண்டும். இங்கு கொலஸ்டரோலை பற்றி பொதுவான கருத்துக்களையும் உண்மை எதுவென்பதயும் பதிவிட்டுளேன் பொதுவான கருத்து : நடுத்தர வயதில் இருந்துதான் கொலஸ்டரோல் பிரச்னை வரும். உண்மை: 9 - 11 வயதளவில் ஒருமுறை 17- 21 வயதளவில் ஒரு முறை . 20 வயதின் பின் 5 வருடத்துக்கு ஒருமுறையாவது ரத்த பரிசோதனை செய்தல் நலம். நீங்கள் கேட்டாலே இன்றி பொதுவாக வைத்தியர்கள் கொலெஸ்ட்ரோல் அளவை செக் பண்ண மாட்டார்கள். ஆதலால் நீங்கள் தான் கேட்டு பரிசோதனை செய்ய வேண்டும் பொதுவான கருத்து :உடல் பருத்தவர்களுக்கு மட்டும்தான் கொலஸ்டரோல் பிரச்னை வரும். உண்மை: உடல் பருத்தவர்களுக்கு வருவதற்கு சந்தர்ப்பம் கூட. ஆனால் மெல்லிய தேகம் உடையவர்களுக்கும் வரும். பொதுவான கருத்து: ஆண்களுக்குத்தான் கொலஸ்டரோல் பிரச்னை வரும். உண்மை; Atherosclerosis - ரத்த குழாயை அடைக்கும் கொலஸ்டரோல் படிவுகள் பெண்களில் பார்க்கவும் ஆண்களுக்கு நடுத்தர வயதிலேயே வருவது அதிகம். CVD எனப்படும் இதய சம்பந்தமான நோயாலேயே அதிகமான பெண்கள் இறக்க நேரிடுகிறது .50 வயதின் முன்பு ஈஸ்ட்ரோஜென் ஹோர்மோன் பெண்களுக்கு அதிகமாக இருப்பதால் நல்ல கொலஸ்டரோல் (HDL) அதிகரிக்கும். அனால் 50 வயதுக்கு பிறகு ஈஸ்ட்ரோஜென் ஹோர்மோன் குறைவதால் கெட்ட கொலஸ்டரோல் (LDL ) அதிகரிக்கும். பொதுவான கருத்து: எமது சாப்பாட்டு முறையும், உடற்பயிற்சியும் மட்டும் தான் கொலெஸ்டெரோல் அளவை தீர்மானிக்கும் உண்மை: இது ஓரளவுக்கு உண்மை என்றாலும், மரபு வழியில் சில பேருக்கு இயற்கையிலேயே கொலெஸ்ட்ரோல் அதிகமாக இருக்கும். அதனால் ஓரளவு உடற்பயிற்சியும் இதயத்துக்கும் ரத்த குழாய்களுக்கு நன்மை தரக்கூடிய உணவுகளை உண்டு மாரடைப்பு, பக்கவாதம் ஏற்படுவதை தவிர்க்கலாம் பொதுவான கருத்து: சில உணவுவகை லேபிள் இல் No Cholesterol, Heart healthy என்று போட்டிருந்தால் பயப்படாமல் சாப்பிடலாம் உண்மை: Low fat என்று போட்டிருந்தாலும் மிகும் ஆபத்தான saturated fat, trans fats மற்றும் total கலோரி அளவுகள் கூட இருக்கும் .வியாபார தந்திரத்துக்காக முழு பக்கெட்டில் உள்ள அளவுகளை போடாமல், per serving என்று போட்டிருப்பார்கள் . பொதுவான கருத்து: பட்டரிலும் பார்க்க மாஜரின் இல் குறைந்த கொலெஸ்ட்ரோல் உண்டு உண்மை: இரண்டிலயும் கூடாத கொழுப்பு உண்டு, soft மாஜரின் கொஞ்சம் நல்லது. எதுவாகினும் 0 ZERO trans-fat உள்ள உணவை வேண்டவும். அதிகநாட்கள் கெட்டுப்போகாமல் இருக்க நிறைய transfat , சீனி, உப்பு, preservative எல்லாமே போடுவார்கள். நான் பொதுவாக எதையும் சூப்பர்மார்கெட் shelf இல் இருந்து வேண்டுவதில்லை ( மா, சீனி, pasta , அரிசி இது போன்ற உணவுகளை தவிர்த்து) . பாணும் பேக்கரி இல் செய்ததுதான் வேண்டுவது. டின் உணவுகள் அடிக்கடி வேண்ட கூடாது. Frozen vegetables, fruits நல்லது.
  5. 15 points
    தைரொய்ட் குறைபாடும் அதற்கான நிவர்த்திகளும் தைரொய்ட் சுரப்பி வண்ணத்தி பூச்சி போன்ற அமைப்பில் கழுத்தடியில் உள்ளது. இது சுரக்கும் தைரொக்சின் எமது உடலில் உள்ள ஒவ்வொரு செல்லுக்கும் ஒவ்வொரு நிமிடமும் தேவையானது.மூளையில் உள்ள கபச்சுரப்பியின் TSH (ஹோர்மோன் ) உத்தரவுப்படி செயல்படும். சிலவேளைகளில் TSH போதிய அளவு இருந்தாலும் தைரொய்ட் சுரப்பி தேவையான அளவு தைரொக்ஸினை சுரக்காது. இதற்கு முக்கிய காரணம் மரபு அணு சம்பந்தப்பட்ட நோய் எதிர்ப்பு சக்தி செயல்பாடாகும். Autoimmune என்று சொல்லப்படும், எமது வெண்குருதி கலங்கள் தமக்கு கொடுக்கப்பட்ட நோய் எதிர்ப்பு வேலையை செய்யாமல் எமது உடலின் பல பாகங்களையும் தாக்கும். அந்த வழியில் தைரொய்ட் சுரப்பியையும் தாக்கும். அதனால் தைரொக்சின் அளவு குறைந்து எமது உடல் செல்கள் சில முக்கிய வேலைகளை செய்ய முடியாமல் பல பக்க விளைவுகளை ஏற்படுத்தும். ஒவ்வொருவருக்கும் இந்த விளைவுகள் மாறுபடும். பொதுவாக சோர்வு, நித்திரைஇன்மை, மனச்சோர்வு, உடல் பருமனடைதல், தோலில் சொறிவு , முடி உதிர்வு, குரல் மாற்றம் இவைகள் பொதுவானவை. சிலருக்கு ஐயோடின் குறைபாடால் சுரப்பி பெருக்கும் . ஐயோடின் supplement, சத்திர சிகிச்சை மூலம் இதனை குணப்படுத்தலாம்.தைரொக்சின் எமது உடலை அடிக்கடி திருத்தி நல்ல நிலையில் வைத்திருக்கும். உணவை எரித்து சக்தியும் வெப்பத்தையும் தரும். இதனால் தான் தைரொக்சின் குறைபாட்டால் குளிர் உணர்வு, உடல் பருமனாதல் , சோர்வனவு ஏற்படுகிறது. கொலெஸ்டெரோல் அளவும் கூடும். நன்றாக உடல் பயிற்சி செய்து, புரத சத்து அதிகமான உணவுகளை உண்டு selenium நிறைந்த உணவுகளான sardine, tuna, Brazil nuts , முட்டை, எல்லாவிதமான தானியங்கள் மற்றும் zinc நிறைந்த உணவுகளான நண்டு, கணவாய், றால், கோழி இறைச்சி , அன்னாசி பழம் , கல்லுப்பு , ஹிமாலயன் உப்பு, மீன் சாப்பிட்டு வந்தால் தைரொய்ட் சுரப்பிகள் மேலும் பழுதடையாமல் பாதுகாக்கலாம். ஆனால் கட்டாயம் மருத்துவ உதவி பெற்று Leveothyroxine வகையான மருந்தை ஒவ்வொரு நாள் அதிகாலையில் எடுக்க வேண்டும். இது மற்ற மருந்துகளுடன் ஒத்துபோகக்கூடியது. அதனால் சேர்த்து எடுக்கலாம். இது மரபு வழி சம்பந்தப்பட்டது. உங்கள் குடும்ப உறுப்பினருக்கு இருந்தால் உங்களுக்கும் வர சந்தர்ப்பம் அதிகம். எனவே சோர்வு, உடல் பருமனடைதல், மனச்சோர்வு , முடி உதிர்தல் இருந்தால் கட்டாயம் ரத்த பரிசோதனை செய்து பாருங்கள். மருந்து ஒவ்வொரு நாளும் அதிகாலையில் தவறாமல் எடுக்க வேண்டும். முக்கியமாக அன்னாசி, நண்டு, கணவாய் , றால், கோழி , அவரைக்காய் , nuts , முட்டை , tuna சாப்பாட்டில் சேர்க்கவும். மரக்கறி மட்டும் உண்பவர்கள் நிறைய தானியம், Brazil nut சேர்த்து சாப்பிடவும்
  6. 13 points
    காலங்கள் வேகமாகக் கடக்கின்றன கடந்த காலங்களில் ஏற்பட்ட இழப்புக்களும் இடர்களும் தந்த மனவலிகள் வேகம் இல்லாமல் கடந்து சென்ற பாதையில்....... இந்தக்கணம் எதோ ஒரு உணர்வு எனைத் தட்டிச் செல்கின்றது கண்களுக்குத் தெரியாத முகங்கள் மறக்க முடியாத நட்புக்கள் உணர்வான வார்த்தைகள் மனம் விட்டுச் சிரித்த வரிகள் யாழ் என்ற களம் தந்த உறவுகள் இவையெல்லாம் சேர்ந்து இந்தக் கடினமான காலத்தில் உங்களுடன் கைகோர்க்கத் தூண்டுகின்றது காத்திருப்போம் தனிமையில் விழித்திருப்போம் அச்சமின்றி கொரோனாவையும் கடந்து செல்லும் இந்தக்களம் இன்னும் பல்லாண்டு வாழ வாழ்த்துக்கள்
  7. 13 points
    அழகிய பனிபடர் அல்ப் மலைத்தொடர் ஐக்கிய நாடுகள் சபை தலைமைக்காரியாலம்.. மற்றும் போர் வேண்டாம் என்பதை உணர்த்த வைப்பட்டுள்ள பீரங்கியும். பல்லாயிரம் சொந்தங்களைப் பறிகொடுத்த பின்னும்.. தமது உரிமைக்காக பாதுகாப்பான ஜெனிவாவில் கூடிக் கூட போராட மனநிலையற்ற தமிழர்கள் பலர். ஒரு சிலரின் சொந்த முயற்சியால்.. ஜெனிவா வாழ் பிற இன மக்களிடம் உள்ள ஈழத்தமிழர் துயர் பட்டறிவு அதிகம். ஐநா சபை. ஐநா வின் முன் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ள கால் முறிந்த கதிரை. இதன் அர்த்தம்.. இன்னும் சரிவரப் புரியவில்லை.. தெரிந்தவர்கள் சொல்லலாம்..?! எனி ஐநாவில் இருந்து அறிவியல் நோக்கி.. இங்கு தான் இந்தப் பிரபஞ்சத்தை ஆக்கியுள்ள.. கடவுளின் துகளை தேடி நடத்தப்பட்ட 27 கிலோமீற்றர் சுற்றுவட்டமுள்ள நீண்ட ஹெட்ரோன் மொத்தல் உபகரணம் உள்ளது. பெளதீகவியலின் மிகப் பெரிய ஆய்வு இதுவாகும். இறுதியில் கடவுளின் துணிக்கை என்று கருதப்பட்ட ஹிப்ஸ் பார்சானும்.. உடைந்து இன்னும் பல துணிக்கைகள் ஆனது தான் இதுவரை நடந்துள்ளது. இவ்வாய்வு இப்போது தற்காலிகமாக நிறுத்தி வைக்கப்பட்டுள்ளது. இது ஜெனிவாவில்.. பிரான்ஸ் எல்லையை ஒட்டி உள்ள CERN நகரில் உள்ளது. இந்த டோமில்.. விண்ணில் இருந்து பூமிக்குள் நுழையும் கதிர்ப்புகளை குவியச் செய்து.. காண்பிக்கிறார்கள். LHC (Large Hadron Collider) மாதிரி. ஆகாயத்தில் இருந்து.. CERN. சேர்ன் அருகில்... காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ள.. நினைவேடு. உலகின் பல மொழிகளிலும் அறிவியல் பதிவுகள் உள்ளன. தமிழை தேடியும் காணக்கிடைக்கவில்லை. அரபு.. ஹிந்தி காணக்கூடியதாக இருந்தது. LHC இல் உள்ள இராட்சத மின்காந்தங்களின் மாதிரி. எல் எச் சி இல.. துணிக்கைகளை கைது செய்யும் முறை - மாதிரி. 27 கிலோமீற்றர்கள் சுற்றளவுள்ள எல் எச் சி யின் புவி விபரப்படம் மற்றும் எங்கெங்கு என்னென்ன நிகழ்வுகள் நடக்கின்றன என்பதை விளக்கும்.. தொடு உணர் திரை காட்சிப்படுத்தல். ஹெட்ரோன் துணிக்கைகளின் ஆரம்ப ஆர்முடுகலை தூண்டும் உபகரணம்.. மாதிரி. எல் எச் சி யில் துணிக்கைகளை இனங்காணப் பயன்படுத்தப்படும்.. பொறிமுறை. மாதிரி. ஜெனிவா நகரின் அழகு.. நேரடி விசிட் மற்றும் படப்பிடிப்பு - நெடுக்ஸ்
  8. 12 points
    டிஸ்கி : இந்தாண்டு நம்மளும் ஏதாவது கிறுக்குவோமே..! என்ற முயற்சிதான்..கீழே..! ஏறக்குறைய 45 வருடங்களுக்கு முன்.. புகுமுக வகுப்பை (PUC) முடித்துவிட்டு, மதிப்பெண்கள் வெளிவரும் நேரம்.. 'திக் திக்' மனதோடு அடுத்த எதிர்கால படிப்பை 'எந்தப் பிரிவில் தொடரலாம்..?' என மனதில் ஆயிரம் கேள்விகள்..குழப்பங்கள்..! தோட்டத்திற்கு சென்றால் அங்கு வேலை செய்யும் தொழிலாளர்கள், அக்கம்பக்கம் உள்ளோர் எனது ஐயாவிடம் "மைனர் அடுத்து என்ன செய்யப்போறார்..?" எனக் கேள்விகள்.. மதிப்பெண்கள் வரும்வரை என்னிடம் பதிலில்லை.. ஒருமாத கால காத்திருப்பிற்கு பின் பெறுபேறுகள் வந்தாயிற்று.. எதிர்பார்த்தபடியே நல்ல மதிப்பெண்கள்..! நிச்சயம் எனது கனவான பொறியாளராக முடியும்..அதுவும் நினைத்த கல்லூரியில்..! நம்பிக்கை வந்தது. குக்கிராமத்திலிருக்கும் ஒரேயொரு கடையில் கிடைக்கும் செய்திதாள்களில், 'எப்பொழுது கல்லூரிகளுக்கு விண்ணப்பிக்க அறிவிப்புகள் வெளிவரு'மென தினந்தோறும் துருவித் துருவித் தேடல்கள்..! அறிவிப்பும் வந்தது.. ஐயாவிடம் பணத்தை வாங்கி கல்லூரிகளுக்கு விண்ணப்பித்தேன்.. "ராசா, நீ பக்கத்திலிருக்கும் மதுரையிலேயே படிப்பா..!" என தாயின் வேண்டுகோள்.. நேர்முகத்தேர்வுகளும் வந்தன.. குக்கிராமத்தை விட்டு வெளிவராத எனக்கு திருச்சி, தஞ்சை மாவட்டங்களின் செழிப்பையும், பச்சைபசேலென வயல்வெளிகளையும் காண வாய்ப்பும் கிட்டியது.. நான் ரெயிலில் அதிக தூரம் பயணித்ததும் அப்பொழுதுதான். "இவ்வருட பொறியியல் படிப்பிற்கான நேர்முகத்தேர்வில் நீங்கள் தெரிவு செய்யப்பட்டுள்ளீர்கள்..இந்த தேதிக்குள் ரூபாய் மூவாயிரத்து சொச்சம் கல்லூரிக்கும், விடுதிக்கும் கட்டவும், இன்னபிற சான்றிதழ்களோடு கல்லூரிக்கு சேர வரவேண்டும்.." என பதிவுத் தபாலில் கடிதம் வந்தது.. ஒரே மகிழ்ச்சி.. தெருவெல்லாம் கூடிவிட்டது.. 'நம்மூர் பையனுக்கு எஞ்சினியர் படிக்க அனுமதி கிடைத்துவிட்டது' என ஆரவாரம்.. விடுமுறை முடிந்து, மறுநாள் கல்லூரி திறக்கும் நாள்..! எனது ஐயா கூப்பிட்டு "இதோ பாருப்பா.. ஊருக்குள்ளேயே எங்கள் காலை சுத்திசுத்தியே வளர்ந்துட்டே.. ஒனக்கு வெளி உலகம் தெரிய வேணும்.. இனிமேல் நீதான் தனியா இருக்க பழகோணும்..அதனால நீ தனியா ரயிலேறி போய் கல்லூரியில் சேர்ந்துகொள்.." என கண்டிப்புடன் கூறிவிட்டு பணம் கொடுத்து அனுப்பினார். அம்மா கண்ணீரோடு பலகார, பதார்த்த மூட்டை முடிச்சுகளுடன் விடைகொடுத்து அனுப்ப, கல்லூரிக்கு செல்ல மதியம் ஒரு மணியளவில் மதுரை ரெயில் நிலையம் வந்து சேர்ந்தேன்.. கிராமத்திலிருக்கும்போது வேட்டியுடன் இருந்து பழகிவிட்டதால் அன்று ரெயிலேறுவதற்கும் வேட்டியுடன் தான் நின்றிருந்தேன்..எனது ரெயில் வரவிருக்கும் நேரம் மதியம் 02:30. மிட்டாய் கடையை பார்ப்பதுபோல் நடைமேடையிலிருக்கும் பல்வேறு அறிவிப்பு பலகைகளை வாசித்துக்கொண்டிருந்தேன்.. நேரம் செல்ல செல்ல ரெயிலேறுவதற்கு பலரும் கூடிவிட்டனர். தஞ்சை மாவட்டம் எனக்கும் முற்றிலும் புதிது என்பதால், அருகில் நின்றிருந்த ஒரு இளவயது அன்பரிடம் "ஏங்க, இந்த ரெயில் எத்தனை மணிக்கு ஊர் போய் சேரும்..?" என தயக்கத்துடன் விசாரித்தேன்.. அவர் என்னை ஏற இறங்க பார்த்துவிட்டு, "நடுச்சாமம் ஆகிவிடும்..என்ன விசயமா அந்த ஊருக்கு நீங்க போறீங்க..?" என வினவினார். அப்பொழுது அவருடன் இன்னொரு நண்பரும் இணைந்து கொண்டார். நான் தயக்கத்துடன், "எனக்கு பொறியியல் கல்லூரியில் முதலாம் ஆண்டு சேர அனுமதி கிடைச்சிருக்கு.. நாளைக்கு முதல்நாள் காலேஜ்.. அதுதான் போறேன்.." என்றேன்.. உடனே இருவரும் நமுட்டுச் சிரிப்பு சிரித்துக்கொண்டே, "நாங்களும் அந்த ஊருக்குதான் போறோம்.. நீங்கள் எந்த ஊரிலிருந்து வருகிறீர்கள்..? அப்பா என்ன தொழில் செய்கிறார்..?" என அன்பாக விசாரிதனர். நானும் "பக்கத்திலிருக்கும் ஊர்தான்.. என் ஐயா ஒரு விவசாயி.." பதிலளித்தேன். "ஒங்க அப்பா பேரு..?" எனக் கேட்டனர். நான், 'இவர்கள் ஏன் இப்படி துருவுகிறார்கள்..?' என துணுக்குற்றாலும், 'சரி ஊரு வரை போய் சேர பேச்சு துணைக்கு உதவியாக இருக்கு'மென நினைத்து "என் ஐயா பேரு ........." என சொன்னேன். உடனே புதிதாக உடன்சேர்ந்த அந்த அன்பர் "ஏம்பா, ஒன்னை கஸ்டப்பட்டு வளர்த்து, பொறியியல் கல்லூரியில் சேர்த்துவிட்டிருக்காரே, அவரின் பேருக்கு முன்னால Mr. என குறிப்பிட்டு மரியாதையா சொல்ல மாட்டியா..? வேட்டியெல்லம் கட்டிட்டு வந்திருக்கே.. ஒனக்கு முன்னாடியே விசயமெல்லாம் தெரியுமா..? எங்களோட தானே ரெயிலில் வரப்போறே, ஒனக்கு இருக்கு கச்சேரி.." என்றார். நான் விக்கித்து அதிர்ந்து போனேன்.. ரெயிலும் வந்துவிட்டது.. எனக்கு பிடித்தது சனி.. (தொடரும்..)
  9. 12 points
    எனது குடும்பத்திற்கு, கொரோனா ஏற்படுத்திய மரண பயம். - தமிழ் சிறி.- 2019´ம் ஆண்டு விடை பெற்று, செல்லும் போது..... 2020´ம் ஆண்டை வரவேற்க உற்சாகமாக இருந்த நேரம். இப்படியான... ஆண்டு மாற்றங்கள், நடக்கும் தருணங்களில்.... எனது பிள்ளைகள்... சிறுவர்களாக இருக்கும் போது.. அவர்களுக்கும், எனக்கும்.. உற்சாகமாக இருப்பதற்காக, நிறைய... வாண வேடிக்கைகள் செய்து, புத்தாண்டை வரவேற்போம். இப்பிடி, "காசை கரியாக்தேங்கோ... " என்று, மனைவி சொன்னாலும், வழக்கம் போல்... ஒரு காதால்.. வாங்கி, மறு காதால், வெளியே விட்டு விடுவேன். அதை நான்... கணக்கில் எடுப்பதில்லை. (அதுதான்... காதல், என்பார்கள்) ஆனால்.... கடந்த சில ஆண்டுகளாக, பிள்ளைகளுக்கு படிப்பில்... கவனம் செலுத்த வேண்டியிருந்ததால் அந்த, ஆசையே வரவில்லை. 2020 பிறக்கும் போது..... எனக்கு, இன்ப அதிர்ச்சி ஊட்டுவதற்காக... மூன்று பிள்ளைகளும், "அப்பா.... வாங்கோ... வெடி கொளுத்துவோம்" என்றார்கள் அண்டைக்கு..... சரியான குளிராக இருந்த படியால்... நீங்கள்.... கொளுத்துங்கோ... நான்... "யன்னலாலை..." எட்டிப் பாக்கிறன், என்று சொல்லி விட்டேன். அவர்கள்..... வெடித்த, "சீனா" வெடிகளை மனைவியும் ரசித்தார். வெடி கொழுத்தப் போன... ஆட்களுக்கு, சாம்பிராணி குச்சி மனைவியின் அனுமதி இல்லாமல், அங்கு இருந்து... ஒரு பொருளும்.... நகர முடியாது. என்பது.. நமக்கு... நன்கு தெரியும். அப்படி இருந்தும்.... (தொடரும்)
  10. 12 points
    நேற்று, புதன்கிழமை. தமிழ்க்கடைக்கு புது மரக்கறியள் வந்திருக்கும். முருங்கைக்காய்க்கு, பிலாக்கொட்டை போட்டு சமைத்துச் சாப்பிட்டால் அந்தமாதிரி இருக்கும். நினைக்கவே வாயூறியது. நானே தனியப் போய் வேண்டியிருக்கலாம். மனுசியையும் கூட்டிக் கொண்டு போகலாம் என்ற நினைப்பில் 'தமிழ்க்கடைக்குப் போறனப்பா. வாவன்" என்றன். "உதிலை போறதுக்கு நானேப்பா" "நீயெண்டால் பாத்து நல்ல மரக்கறியளா எடுப்பாய்..." அவளுக்கு உச்சி குளிர... உடனையே வெளிக்கிட்டிட்டாள். தனிய போயிருப்பன். பிறகு "நீங்கள் அதை வேண்டேல்லையப்பா, இதை வேண்டேல்லையப்பா. வெண்டிக்காய் என்ன முத்தலாக் கிடக்கு. முறிச்சுப் பார்த்து வேண்டத் தெரியாதோ...' என்று ஆயிரத்தெட்டு கதை சொல்லி எனக்கு உச்சியிலை கொதிப்பேத்துவாள். அதுதான் ... அவளையும் கூட்டிக்கொண்டு அங்கை போனால் கடைக்காரியோடை ரொஜினா கதைச்சுக் கொண்டு நிற்கிறாள். பெயரைப் பார்த்து எந்த நாடோ என்று யோசிக்காதைங்கோ. எங்கடை நாட்டுத் தமிழ்ப்பிள்ளைதான். சாதாரணமா பார்க்கிற போது அவள் அப்பிடியொண்டும் அழகில்லை. இண்டைக்கு முகத்துக்கு பவுடர் பூசி, கண்ணுக்கு மை தீட்டி, வாய்க்கு நல்ல சிவப்புச்சாயம் பூசி கலாதியாக நின்றாள். அந்தச் சிவப்பு கொஞ்சம் பொருந்தாமல் துருத்திக் கொண்டு நின்றாலும் வழக்கம் போல இல்லாமல் ஏதோ பளிச்செண்டு வடிவாத்தான் இருந்தாள். என்ரை மனுசிக்கும் வாய் சும்மா கிடவாது. உடனையே "ரொஜினா என்ன பிள்ளை? இவ்வளவு வடிவா இருக்கிறாய். வர வர நீ .." ரொஜினா வாய் எல்லாம் பல்லாக நெளிந்தாள். சந்தோசத்தில் குளிர்ந்தாள். இது அந்தக் கடைக்காரப் பிள்ளைக்கு துளியும் பிடிக்கேல்லை. அவளின்ரை முகம் அப்பிடியே மாறிப் போச்சுது. உண்மையைச் சொல்லப் போனால் இந்த ரொஜினாவை விட அந்தக் கடைக்காரப்பிள்ளை நல்ல வடிவு. மேக்கப் இல்லாமலே ஜொலிப்பாள்.எனக்கு கடைக்காரப்பிள்ளையைப் பார்க்க யோசினை வந்திட்டுது. இப்ப இந்தக் கோபத்திலை அதுதான் ரொஜினாவை வடிவு என்று சொன்ன கோபத்திலை வேண்டுற சாமானுக்கெல்லாம் அறாவிலை போடப் போறாளோ! நான் அவசரமா கடைக்காரப்பிள்ளையைப் பார்த்து " பிள்ளை நீ எப்பவும் வடிவுதான். மகாலட்சுமி மாதிரி..." துலஞ்சுது போ. மனிசி என்னை வெட்டிச் சாய்க்கிற போலை அப்பிடியொரு பார்வை பார்த்தாள். அதோடை எல்லாக் கலகலப்பும் சரி. வெடுசுடென்று நின்றாள். சாமான்களை வேண்டிக் கொண்டு வெளியிலை வந்ததும் வராததுமா அவள் கேட்டது 'உதுக்குத்தான் தமிழ்க்கடை தமிழ்க்கடை என்று ஓடி வாறனியோ?" அவளுக்கு உச்சக்கோபம் வந்தால் இப்பிடித்தான் மரியாதையும் குறைஞ்சு போகும். சிவ சிவா. தனிய வந்திருக்கலாம். இனி கொஞ்ச நாளைக்கு எந்தப் பிர்ச்சனை வந்தாலும் றிவைன் பண்ணி றிவைன் பண்ணி இந்த ஸ்லோகந்தான் போப்போகுது
  11. 11 points
    நீரோடடத்தில் செல்லும் துரும்பாக இயந்திரங்களோடு இயந்திரமாய் கால நிலையோடும் போட்டி போட்டு ஓடி யோடி உணவு உறக்கமின்றி எந்திரமாய் உழைத்த மனிதா வங்கியிலே பணம் பகடடான வீடு களி த்திருக்க மனைவி பிள்ளைகள் மதி மயங்க மது வகைகள் பவனி செல்ல படகு போன்ற கார் என மமதை கொண்ட மானிடா சற்றே நில் ..எல்லாம் உனக்கே நானே ராஜா ..எனக்கே ராச்சியமென உண்டு களித்து உலகை ஆண்ட மானிடா அறிவியல் கொண்டு ஆயுதங்கள் செய்து அணுகுண்டுகள் போர்க் கப்பல்கள் கண்டம் விட்டு கண்டம் பாயும் ஏவு கணை கள் .ஏழைகளை சுரண்டி ஏகாதிபத்திய ஆடசி பெரியவன் என்னை விட யாரும் இல்லை என்னால் எதையும் அழிக்க முடியும் என ஆயுதங்களைக் குவித்தவனே எந்த ஆயுதமும் வைரசை அழி க்காது இன்று ..வைரஸ்எனும் கண்ணுக்கு தெரியாத எதிரி ஒன்று பழி எடுக்க வந்திருக்கிறது உறவுகளைப் பிரித்து தனிமையில் தவிக்க விட்டு தனி வழியே தகனம் நோக்கி அனுப்பு கிறது தாயும் கூட வராள் தந்தையும் கூட வரார் கட்டிய மனைவியும் பெற்ற பிள்ளைகளும் உடன் பிறந்த உறவுகளும் , ஊரவரும் உயிரற்ற உடலம் மண்ணு க்கு செல்லும் சற்றே நில் ...திரும்பி பார் மமதையை அடக்கு மன்னிப்பை கேளு படைத்த வனை நினை தான தர்மம் செய் உறவுகளை மதி மனம் வருந்து செய்த பாவங்களுக்காய் தொடக்கம் என்று ஒரு நிலை இருந்தால் முடிவு என்று ஒரு நிலை இருக்கும் ஒரு வழி அடைத்தால் மறு வழி திறக்க பாவ வழியை விட்டு பரம்பொருளை நாடு
  12. 11 points
    Continued.. ரெயில் விருதுநகரிலிருந்து நடைமேடையை வந்தடைந்து நின்றது..! "உன்னுடைய கோச் நம்பர், பெர்த் நம்பர் என்ன..?" என என்னிடம் கேட்டு குறித்துக்கொண்டு அந்த இருவரும் அவர்களது பெட்டியில் ஏறிக்கொண்டனர். 'அப்பாடா பிழைத்தோம்' என் நிம்மதியுடன் எனது பெட்டியில் பெட்டி முடிச்சுகளுடன் ஏறி அமர்ந்துகொண்டேன். ஆனாலும் மனதில் நெருடலாகவே இருந்தது.. 'கல்லூரியில் ஒருத்தரையும் தெரியாது.. நள்ளிரவில் ஊர் போய் சேரப்போகிறோம்..அந்நேரம் கல்லூரி விடுதி அலுவலகம் திறந்திருக்குமா..? எப்படி எனக்கு ஒதுக்கப்பட்டுள்ள அறையை தெரிந்துகொள்வது..? யாரெல்லாம் நம்முடன் அறையில் இருக்கப்போகிறார்களோ..? எப்படி இந்த ராகிங்கை எதிர்கொள்வது..?' என ஆயிரம் குழப்பங்கள்..! இந்த நெருடல்களுக்கு மத்தியில் மனம் சற்றே கவலையுடன் பயணித்ததால், தூக்கமும் வரவில்லை. கிராமத்து வாழ்க்கையை நினைத்துக்கொண்டே சன்னல் வழியாக வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டே பயணித்தேன். பொழுது சாய்ந்து இரவில் திருச்சி வந்தடைந்தவுடன் என்னைப் போலவே பால்வடியும்(?) முகத்துடன் சிலர் பெட்டிகளுடன் ஏறினார்கள். எனக்கிருந்த மன உளைச்சலில், அவர்களை அதிகம் கவனிக்கவில்லை. இரவு தோரயமாக ஒன்பது மணியளவில் தஞ்சாவூர் ரயில் நிலையம் வந்தடைந்தது. பலரும் முண்டியடித்துக்கொண்டு பெட்டியில் ஏறினார்கள். இங்கிருந்து ஆரம்பித்தது..ரகளை..! பெட்டி முழுவதும் பெரும்பாலும் கல்லூரி மாணவர்களும், சில பொது மக்களும் இருந்தனர். எனக்கு அப்பொழுதுதான் தெரிந்தது, 'அனைத்து வருட மாணவர்களுக்கும் நாளைதான் கல்லூரி திறக்கிறார்கள்' என்பது. ரெயில் கும்பகோணத்தை அடையுமுன் ஒருத்தர், கையில் குளிப்பதற்கு பயன்படுத்தும் 'ப்ளாஸ்டிக் வாளி'யை பிடித்துக்கொண்டு என்னிடம் வந்தார். "ஐயா தர்மம் போடுகளையா.. சாப்பிட்டு ரெண்டு நாளாச்சி" என கண்கள் சிவக்க பரிதாபமாக நின்றார். நான் மலங்க விழித்தவாறு உட்கார்ந்திருக்க, "டேய் நல்லா சத்தமா பிச்சை எடுடா" அந்த பெட்டியில் ஓங்கி சிரித்தபடி பலரும் அங்கே வந்தனர். ரயில் ஒரு சிறிய ஊரில் எதிர்பாராதவிதமாக நின்றது.. உடனே எனது பெட்டியில் நான் மதுரை ரெயில் நிலையத்தில் சந்தித்த இருவரும் ஏறினர். என்னிடம் வந்து மற்ற நண்பர்களை பார்த்து, "டேய் இவனும் ஃபர்ஸ்ட் இயர்தான்டா, கொஞ்சம் கவனியுங்கள்" என சிரித்தனர். உடனே நால்வர் வந்து என்னுடைய மூட்டை முடிச்சுகளை ஆராய்ந்தனர். அதில் ஒருத்தர், எனது அம்மா ரயிலில் சாப்பிட கொடுத்த சாப்பாடு பொட்டலத்தை பிரித்து இன்னொரு டப்பாவில் மாற்றிவிட்டு, வெறும் இலையை என் கையில் கொடுத்தார். "டேய் ஒன் பேரு என்ன..? நீ எந்த ஊர்டா..? வேட்டியை மடித்துக் கட்டு.." என என்னை அதட்டினர். 'இவர்களெல்லாம் சீனியர் மாணவகள், ராகிங்கை தொடங்கிவிட்டார்கள்' என அப்பொழுதே புரிந்துவிட்டது. விதியே என வேட்டியை மடித்துக் கட்டிக்கொண்டேன், ஒரு சீனியர், கையில் நான் கொண்டுவத அந்த இலையை வைத்தார். "டேய் நீ என்ன செய்வையோ தெரியாது, இந்த பெட்டியிலுள்ள எல்லோரிடமும் பிச்சை எடுத்து காசை எனக்கு கொண்டுவந்து காட்டணும்.. போ" என தள்ளிவிட்டார். மதுரையில் ஏறிய அன்பர் "டேய் பாட்டு பாடிட்டே பிச்சை எடுடா.." என பிச்சையெடுக்க பாட்டும் சொல்லிக்கொடுத்தார். "தாய் தந்த பிச்சையிலே பிறந்தேனம்மா.. இன்று நீங்கள் போடும் பிச்சையிலே வளர்வேனம்மா.." இதை பாடித்தான் அன்று ரெயில் பெட்டியில் சில பொதுமக்களிடம் பிச்சை எடுத்தேன், அவர்களும் சிரித்துக்கொண்டே இந்த ராகிங் கலாட்டாவை பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர். என்னுடன் அந்த பெட்டியில் பயணித்த இன்னும் சில முதல் வருட மாணவர்களும் பிச்சை எடுத்தனர். ஆனால் பொதுமக்கள், நிலைமையை புரிந்துகொண்டு ஒருத்தரும் காசு போடவில்லை. இப்படி ஒவ்வொரு பெட்டியிலும் அன்றிரவு ஒரே ராகிங் கலாட்டாதான். (ரெயிலில் நடந்த மற்ற சில சுவாரசியமான ராகிங் நிகழ்வுகள், காலப்போக்கில் எனக்கு மறந்துவிட்டன.) நள்ளிரவு பன்னிரண்டு மணிக்கு நான் படித்த பொறியியல் கல்லூரி நகரத்திற்கு ரெயில் வந்தடைந்தது..! கீழே பெட்டி, பொதிகளுடன் இறங்கிவிட்டு 'எப்படி விடுதியில் என்னுடைய அறை பற்றி விசாரிப்பது..?' என கவலையுடன் நடைமேடையில் நின்றேன். அப்பொழுது மதுரையில் ஏறிய இரு சீனியர் மாணவர்களும், "டேய் ஒனக்கு ஹாஸ்டல் ரூம் எதுன்னு தெரியுமா..? யாரவது தெரிஞ்சவங்க இங்கே படிக்குறாங்களா..?" என விசாரித்தனர். "இல்லை சார், எனக்கு யாரையும் இங்கே தெரியாது.." என்றேன்.. உடனே அந்த இருவரில் ஒரு சீனியர்(இவர் அப்பொழுது பொறியியலில் ஐந்தாம் வருடம் படித்துக்கொண்டிருந்தவர்)மற்றொரு சீனியரிடம்(இவர் நான்காம் வருடம் படித்துக்கொண்டிருந்தவர்) "டேய் இவனை நம்ம ..........னின் ரூமில் நான் சொன்னேனு போய் தங்க வச்சி, நாளை காலை ஹாஸ்டல் ஆபீஸ் திறந்தவுடன் இவனின் ரூமை விசாரிச்சி மாத்தி விடு.." என கூறினார். மற்ற சீனியரும், "சரி சார்.." என சொல்லிவிட்டு என்னை அங்கிருந்து அழைத்துக்கொண்டு கல்லூரி விடுதி நோக்கி நடந்தார்.. ரயில்வே நிலையத்திலிருந்து ஊர்வலம் போல அவ்வளவு மாணவர்கள் கூட்டம், விடுதியை நோக்கி நடுநிசியில் நடந்தது வித்தியாசமாக இருந்தது.. 'அன்றிரவு எனக்கு சிவராத்திரிதான்' என அப்பொழுது எனக்கு புரியவில்லை..! (தொடரும்..)
  13. 10 points
    என்னை உணரவைக்க வந்ததா? ------------------------------------------------------------------- இறுமாப்பில் எழுந்தாய் நீ மானிடனே என்னை வென்றதாய் என்னைப் புறந்தள்ளி இமயத்தையும் கடந்தாய் ஈரேழு உலகும் பறந்தாய் மறந்தாய் உன்னை; உன்னை மட்டுமல்ல என்னையும் மறந்தாய் எங்கெங்கோ பறந்தாய் என்னைப் பாதுகாக்க என்னோடு இணைந்து செல்ல சிந்திக்கவும் மறந்தாய் காணும் பொருளெங்கும் கண்கள் அலைபாய விண்ணையும் மண்ணையும் உன் எண்ணப்படி கடந்தாய் உன்னை அளப்பாய் என்னையும் அளப்பாய் ஆனால் அழிக்காதே! முன்னோர் சொன்னவற்றை உதறித் தள்ளவிட்டு உன் போக்கில் போகின்றாய் எனக்காக எல்;லாம் என்று சொன்னாய் உனக்காக ஏதும் இல்லை என்று சொல்லி வந்தது கொறொனா! பணமருக்கும் பொருளிருக்கும் ஊர்சேர்ந்த உறவிருக்கும் உயிர்த்துணையாள் மனையிருக்க உனக்கு ஏதும் இல்லையடா என்று சொல்ல வந்ததுவோ கொறொனா! சிந்தை கொள்வாய் சிறகு விரித்தெழும் மானிடனே பற பற எதற்காகப் பறக்கின்றாய் என்றொருமுறை உன்னைக் கேட்பாயா? உறவுகளே நட்புடன் நொச்சி
  14. 10 points
    IV அது ஏசு பிறப்பதற்கு அரை நூற்றாண்டு முன்பு தமிழன் நாகரீகத்தில் கரை கண்டு சில ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பின்பு. கிரேக்க நாகரீகத்துக்கு அப்போதுதான் பல் முளைத்திருந்தது ரோம ராஜ்ஜியம் வரப்போகும் இடத்தில் வெறும் புல் முளைத்திருந்தது. சிந்து வெளியில் முந்து சிவனை கொண்டு ஆடிய மூத்த குடி வந்தேறி வடக்கர்களால் வஞ்சிக்கப்பட்டு விந்தியத்துக்கு கீழே ஏற்றியது தன் கொடி. ஒட்டகம் கூடாரத்தை நிறைத்தது உரிமைகாரப் புலி ஊரை விட்டகன்றது. வீரத்தால் வீழ்த்த முடியாத வேங்கைகளை, வேதம் வீழ்தியது, வர்ண பேதம் புகட்டியது. ஒரு கண்டத்தை ஆள வேண்டிய புலி ஒரு முக்கோணத்துக்குள் முடக்கப்பட்டது. ஆனாலும் நெஞ்சில் வெஞ்சினம் வேக இருந்தது. ஈழம் அப்போ ஒரு தீவாய் இருந்தது ஆனால் முன்பொரு யுகம் அது தமிழகத்துடன் இணைந்து வெகு தோதாய் இருந்தது. பனிக்காலத்தின் முடிவில் பனி உருகி ஓடியது. கடல், தமிழன் மண்ணை மூடியது. ஈழம் தன் நிலத்தொடர்பிழந்தது ஆனாலும் அறுந்த தொப்புள் கொடியை பாக்கு-நீரிணைத்தது. நீரிணையின் இருபுறமும் தாமிரபரணி ஓடியது அதன் அலைகள் தமிழ் சந்தங்கள் பாடியது. ஈழத்து தாமிரபரணியின் பெயரில் தாமிரமிருந்து ஆனால் அது பாய்ந்த வயல்களிலோ பொன் விளைந்தது. உலகத்துக்கு கட்டுமரத்தை கற்றுக் கொடுத்தவன் கல்யாணியில் இருந்து கரை நீங்கினான். திரை கடெலுங்கும் தன் கை ஓங்கினான். தாமிரபரணியின் கரையில் ரத்தினங்களுக்கு மத்தியில் கூழாங்கற்களும் கிடந்தன. கல்யாணித் துறையில் நிறைக் கற்கள் தங்கத்தில் ஜொலித்தன. ஈழம் வெகு செழிப்பாய் இருந்தது ஆனால் விழிப்பை மறந்தது. ஒற்றைத் தீவில் மூன்று குடிகளே இருந்தன ஆனாலும் ஒன்றை ஒன்று இடித்தன. மேற்கே இயக்கர்கள் இறையாண்மை கொண்டார்கள். வடக்கே நாகர்கள் நாட்டாண்மை ஆனார்கள். விந்தினை நாட்டில் வேடர்கள் வேந்தர்கள் ஆனார்கள். இயக்க நாடு எழில் மிக உற்றது இறைவன் உறையும் பொழில் அது நிகர்த்தது. சிரசு -வத்தை - இயக்கதேசத்து தலைநகர். ஈழத்தில் ஒப்பீடே இல்லா முதல் நகர். இயக்க நாடு ஒரு தாயாதி சமூகமாக இருந்தது. ஒரு தயவுயாசியால் வரப்போகும் ஆபத்தை அறியாத சுகவாசிக் கூட்டமாய் இருந்ததது. அன்று - போதி மரத்து ஞானகுருவன் ஞாலம் நீங்கிய நாள். ஆசியஜோதி அடங்கிய நாள். அந்தத் துர்நாளில், பின்னாளில் எழப்போகும் பிரளயங்களுக்கெல்லாம் முன்நாண் இழுத்த படி, கல்யாணிக் கரையில் கால் பதித்தான் விசயன். V தொடரும்
  15. 9 points
    இன்று... 22´வது வயதில் காலடி எடுத்து வைக்கும்.. யாழ்.இணையத்திற்கு.... இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள். கடந்த 21 வருடத்தில்... எத்தனையோ... மகிழ்ச்சியான செய்திகளையும், ஈழப் போரில்... எமது போராளிகளின் வெற்றிச் செய்திகளையும், சோகமான... செய்திகளையும், எமக்கு உடனே தந்து.... உலகில் உள்ள தமிழர்களுக்கு... தாய் மண்ணில், பாசத்தை ஊட்டியது அதன் சிறப்பு. அவுஸ்திரேலியாவில் இருந்து... அமெரிக்கா வரை, இனிய நண்பர்களை அறிமுகப்படுத்தி.... புலம் பெயர் தேசத்தில்... எங்கோ ஒரு மூலையில், நாம், தன்னம் தனியே ... இருக்கின்றோம் என்ற ஏக்கத்தை போக்கி... எம்மை..... அந்தத் தனிமையில், இருந்து மீட்டு..... எடுத்ததும், யாழ். களமே. யாழ்.களம் என்று... ஒன்று, உருவாகி இருக்கா விட்டால்.. புலம் பெயர் தேசத்தில், பலரின் வாழ்க்கை... திசை மாறி போயிருக்கும் என்பதும், தமிழை... எழுத பலர் மறந்திருப்பார்கள் என்பதும், பல கதாசிரியர்கள், கவிதை புனைவர்களின் திறமை வெளியே வந்திருக்காது என்பதும், மறுக்க முடியாத உண்மை. அந்த யாழ்.களத்துக்கு நன்றியுடன், எனது இனிய பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்களுடன், நீடுழி.. வாழ்க, என வாழ்த்துகின்றேன்.
  16. 9 points
    ஒன்று காலைக் கதிரவன் கதிர்பரப்பிக் கடைவிரித்த பின்னும்கூட நயினி கட்டிலில் இருந்து எழுந்திருக்க மனமின்றி படுத்தே கிடந்தாள். எழுந்து என்னதான் செய்வது? இந்தப் பரபரப்பான பாரீஸ் நகரின் எல்லையான பொண்டி என்னும் இடத்தில் தான் அவர்கள் வசிக்கும் அடுக்குமாடி வீடு அமைந்திருந்தது. ஐம்பது குடும்பங்களாவது வசிக்கும் அக்கட்டடம் பிரதான வீதியிலிருந்து சற்று உள்ளே அமைந்திருந்ததால் எவ்வித வாகன ஓசைகளும் இன்றி அமைதியான பிரதேசமாகக் காணப்பட்டதனால் நாமாக அலாரம் வைத்து எழுந்தாலோ அல்லது நித்திரை முறிந்து எழுந்தாலோ அன்றி யாரும் இடைஞ்சல் தர மாட்டார்கள். முகுந்தன் காலை ஆறுமணிக்கு எழுந்து வேலைக்குச் சென்றானென்றால் மாலை ஐந்து மணிக்குத்தான் திரும்ப வருவான். அதுவரை அவதியாகச் சமைக்க வேண்டிய தேவையோ அல்லது கட்டாயம் உண்ணவேண்டிய தேவையோ அவளுக்கு இல்லை. நயனி முகுந்தனைத் திருமணம் செய்து வந்து ஒன்றரை ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. பெற்றோர் பேசிச் செய்த திருமணம் தான். ஆளும் பார்க்கக் கறுப்பென்றாலும் களையாகவே இருந்தான். இராமநாதன் கல்லூரியில் நடனம் பயின்றுகொண்டிருந்தாலும் அவள்இன்னும் ஒரு ஆண்டுகள் பயின்றிருந்தால் பட்டதாரியாகி வெளியே வந்திருக்க முடியும். அவளின் அறிவற்ற விளையாட்டுச் செயல் வினையில் முடிந்து கடைசியில் இங்கும் கொண்டுவந்து சேர்த்துவிட்டது. நயினியின் நெஞ்சில் இருந்து நீண்டதொரு பெருமூச்சு வெளியே வந்தாலும்கூட அவள் நடந்துபோன அந்த நிகழ்வைப் பற்றிப் பெரிதாக்க கவலை கொண்டதேயில்லை. கல்லூரிப்படிப்பு என்றால் சும்மாவா. அதுவும் கலைக் கல்லூரி என்றால் ஆண்களும் பெண்களும் அரட்டையிலேயே அரைவாசிநாட்கள் பறந்து போய்விடும். அவளின் சொந்தக் கிராமம் முல்லைத்தீவில் இருந்தாலும் இராமநாதன் கலைக் கல்லூரியில் இடங்கிடைத்ததும் அவளின் மகிழ்ச்சி கட்டற்றதாய் ஆனது. பெற்றோரின் கட்டுப்பாட்டில் வளரும் பிள்ளைகள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஏற்படும் மகிழ்ச்சிதான் அவளுக்கும் ஏற்பட்டது. வேறு மாணவிகளுடன் இணுவிலில் ஒரு வீட்டில் தங்கியிருந்து கல்லூரிக்குச் செல்வது புத்திய அனுபவமாக இருந்தது. நடனத்துக்கு ஏற்ற அவளின் மெல்லிய உடல்வாகும் நீண்ட முடியும் களையான முகமும் அவளுக்கே தன்பால் ஈர்ப்பை ஏற்படுத்தி அவளை சஞ்சரிக்க வைத்தது. வீதியால் இருப்பது நிமிடம் நடந்து கல்லூரிக்குச் செல்லும் பாதையில் தன்னை அறியாமலே ஏற்படும் கர்வத்துடன் யாரையும் ஏறிட்டும் பார்க்காமல்த்தான் அவள் நடந்து செல்வாள். ஆனாலும் இந்தத் தர்சினிதான் அவள் மனதைக் கெடுத்தவள். தர்சினி வவுனியாவில் இருந்து வந்து நடனம் பயின்றுகொண்டிருந்தாள். இவளின் நிறம் இல்லாவிட்டாலும் அவளும் பார்க்க அழகாய்த்தான் இருந்தாள். எடி அவன் உன்னை வைத்தகண் வாங்காமல் பார்க்கிறான் என்று போகும்போதும் வரும்போதும் இவள் காதில் முணுமுணுக்கும்போது இவளுக்கு மகிழ்த்ச்சி ஏற்பட்டாலும் அதைக் காட்டிக்கொள்ளாது பேசாமல் வாடி என்பாளேயன்றி நிமிர்ந்தும் யாரையும் பார்த்ததுமில்லை. அதற்கும் ஒரு காரணம் இருந்தது. மூத்த பெண்ணான இவள்பால் தந்தை வைத்திருந்த அசைக்கமுடியாத நம்பிக்கையை தான் கெடுக்கக் கூடாது என்றுதன் மனதில் ஏற்படுத்தியிருந்த எண்ணம் வலுவாக மனதில் பரவியிருந்ததும் ஒரு காரணம். இவளும் ஒரு தம்பியும் மட்டுமே குடும்பத்தில். தந்தை எப்போதுமே இவளை திட்டி இவள் அறிந்ததில்லை. ஆனாலும் அடிக்கடி இவளுக்கு புத்திகூறியபடியே இருப்பார். இவள் அழகாயிருந்ததும் அதன் காரணம். இந்தக் காலத்தில் யாரையுமே நம்ப முடியாது அம்மா. கவனமாக இருந்துகொள்ளுங்கோ. உங்களுக்கு ஒண்டு என்றால் நாங்கள் ஒருத்தரும் உயிருடன் இருக்கமாட்டம் என்று அவர் சாதாரணமாகக் கூறினாலும் தன்மீது தந்தை வைத்துள்ள ஆழ்ந்த அன்பின் வெளிப்பாடுதான் அது என்றதும் அவள் அறிந்ததுதான். செந்தூரன் பாவம்டி. நீ அவனைத் திரும்பியும் பார்க்கிறாய் இல்லை சரியாய்க் கவலைப் பட்டவன் என்று தர்சினி கூறும்போதெல்லாம் அப்ப நீயே அவனைக் கலியாணம் கட்டடி என்று கூறிவிட்டு எவ்வித உணர்ச்சியுமற்றிருப்பாள். அவன் எவ்வளவு நல்லவன். என்னை அவன் பார்த்தால் கண்ணை மூடிக்கொண்டு ஓமெண்டு சொல்லிப்போடுவன் என்று தர்சினி கூறும்போதும் இவள் அசையவே மாட்டாள். வார இறுதி நாட்களில் பக்கத்து வீடுகளில் சைக்கிளை வாங்கிக்கொண்டு இருவரும் ஊரைச் சுற்றி வருவார்கள். சிலவேளை மற்றைய வீடுகளில் வசிக்கும் சிநேகிதிகளும் சேர்ந்து கோவில்களுக்கோ அல்லது சினிமா பார்க்கவோ போவதோடு சரி. அன்றும் அப்பிடித்தான் காரைக்காய் சிவன் கோவிலுக்கு இன்று போய் வருவமாடி என்று தர்சினி கூற இவளுக்கும் பொழுதுபோக வேண்டும் என்று ஒரு சைக்கிளில் இவளையும் பின்னால் ஏற்றிக்கொண்டு தர்சினி கோவிலுக்குப் போகிறாள். காரைக்கால் சிவன் கோவில் ஒரு ஒதுக்குப்புறமாக இருக்கிறது. திருவிழாக் காலங்களில் மட்டும்தான் சனத்தைப் பார்க்கலாம். மற்றப்படி வெறிச்சோடிக் கிடைக்கும். ஆனால் முன்னால் பரந்துவிரிந்திருக்கும் அரசமர நிழல் நல்ல குளிர்மையைத் தந்து கொண்டிருக்கும். கோவிலைச் சுற்றியும் பல மரங்கள் இருப்பதனால் சோலையாகக் காட்சி தரும். கோவில் திறந்துதான் இருந்தது. ஆனாலும் ஐயரைத் தவிரக் கோவிலில் ஆட்களே இல்லை. எல்லா விளக்குகளும் போடாமல் .. நயனிக்குக் கோயிலுக்கு வந்ததுபோலவே இல்லை. என்னடி அரிச்சனை ஏதும் செய்யப்போறியோ என்று தர்சினியைக் கேட்க, இல்லையடி சுத்திக் கும்பிட்டுவிட்டுப் போவம் என்றபடி ஒருதரம் உள் வீதியைச் சுற்றிவிட்டு வெளியே வருகின்றனர். வெளியே வந்து செருப்பைப் போட்ட போதுதான் பார்த்தால் பக்கத்தில் செந்தூரன் இவளை பார்த்தபடி நிற்பது தெரிகிறது. இவள் மனம் பதட்டமாக உடனே திரும்பினால் பக்கத்தில் தர்சினியைக் காணவில்லை. நயனி பயப்பிடாதையும். உம்மை நான் கடிச்சுத் திண்ணமாட்டன் என்கிறான் அவன். அவள் பதட்டத்துடன் நிமிர்ந்து பார்த்து என்ன விளையாட்டு இது என்கிறாள். அவன் முகம் சிரிப்புடன் அழகாகத்தான் இருக்கிறது என்று இவள் மனம் எண்ணினாலும் அதை முகத்தில் காட்டாது கடுகடு என்று வைத்துக்கொண்டு என்னட்டை உந்த விளையாட்டு ஒண்டும் வேண்டாம். நான் போறன் என்றபடி அவள் நடக்கவாரம்பிக்க, அவன் அவள் கைகளை பிடித்து கைகளில் ஓர் கடிதத்தை வைத்துவிட்டு அவசரப்பட்டு ஏதும் திட்டிடாதையும் நயனி. எனக்கு உங்களை நல்லாப்பிடிச்சுப் போச்சு. கடிதத்தைக் கசக்கி எறியாமல் கொண்டுபோய் தனியா இருந்து வாசிச்சுப் பாரும். உமக்கு விருப்பமில்லை எண்டால் நான் உம்மைத் தொந்தரவு செய்யமாட்டன். என்றபடி அவள் கைகளை விட்டுவிட்டுப் போன பிறகும் கூட அவன் கைகளை பிடித்திருப்பதாகவே மனம் எண்ணியது. சுற்றுமுற்றும் பார்த்துவிட்டுக் கடிதத்தை சட்டைக்குள் வைத்துவிட்டு வெளியே தெரிகிறதா என்று தடவிப் பார்த்துவிட்டு தர்சினி எங்கே நிற்கிறாள் என்று தேடினால் அவள் சிரித்தபடி வந்துகொண்டிருந்தாள். வருவினம் ........
  17. 9 points
    சிவனே என்று சுற்றித் திரிந்த இந்தக் கப்பல் கொரோனா தொற்று காரணமாக எங்கு கொண்டு போவது என்று கலிபோர்ணியா மாநிலமே விவாதித்துக் கொண்டிருந்தது.இந்த கப்பல் சன்பிரான்ஸ்சிஸ்கோவுக்கு அண்மையில் மிதப்பதால் அங்கேயே கட்டலாம் என்று ஒரு பகுதியினர்.இல்லை இல்லை விடமாட்டோம் என்று வேறு பலத்த குரல்கள். கடைசியில் சன்பிரான்ஸ்சிஸ்கோவில் கட்டாமல் ஓக்லண்ட் துறைமுகத்தில் கட்டலாம் என்று முடிவெடுத்தனர்.சரி இந்தத் துறைமுகம் எங்கே என்று பார்த்தால் மகளின் வீட்டு பின்பக்கம். இந்த துறைமுகம் தனியே கொள்கலன்கள் இறக்கி ஏற்றுமிடம்.தனித்தனியே இரண்டு மூன்று இடங்களாக பிரிக்கப்பட்டிருக்கிறது.அத்துடன் இந்த துறைமுகத்துக்கு இரண்டே இரண்டு பாதைகள் தான் உள்ளன.ஏதாவது ஒரு பிரச்சனை என்றால் பாதையை மூடி கட்டுப்பாட்டிற்குள் வைத்திருப்பது மிகவும் சுலபம்.இந்த இடத்தை தெரிவு செய்ததற்கு இதுவும் ஒரு முக்கிய காரணம்.தனியான பகுதி என்றபடியால் அங்கு வேலை செய்பவர்களையும் கொள்கலன்கள் ஏற்றி இறக்கும் பாரிய வாகனங்களையும் தவிர தேவையில்லாமல் வெளியார் யாருமே இந்த பகுதிக்குள் போகமாட்டார்கள். இந்த பகுதியை காபர்பார்க் என்று அழைப்பார்கள்.இந்த துறைமுகத்துக்கு நடுவில் சிறிய பூங்காவும்(பெயர் தான் ஆனால் அங்கு எதுவுமில்லை)விரிகுடா கரையோரமாக நடைபாதையும் இருக்கிறது. நான் இங்கு நிற்கும் காலங்களில் 3 நிமிடம் கார் ஓட்டத்தில் போய் நிம்மதியாக சுத்தமான காற்று (ஆனால் குளிரும்)கப்பல்களில் சாமானுகள் ஏற்றி இறக்குவதை பார்த்துக் கொண்டே நடக்கப் போவேன்.வழமையில் மனைவியுடனே வருவேன்.எனவே இருவருமே இயற்கையை ரசித்தபடி நடப்போம்.இந்த தடவை தனியே நிற்பதனால் தனியே நடைதான். இந்த கப்பல் இங்கு கொண்டுவரப் போகிறார்கள் என்றதும் மகள் உடனே அப்பா காபர்பார்க்குக்கு தான் கொரோனா கப்பல் கொண்டு வாறாங்கள் இனிமேல் அந்தப் பக்கம் போகவேண்டாம் என்று உத்தரவும் போட்டுவிட்டா.அத்துடன் இப்ப தான் அப்பாவைக் கூப்பிட்டு வைத்திருக்க கொரோனா கப்பலைக் கொண்டு வந்து வீட்டுக்கு பக்கத்தில் கட்டப் போகிறார்கள் என்று அம்மாவுக்கு சொல்லி கவலைப்பட்டாவாம். 3500 பேருடன் வந்த கப்பல் இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னர் தான் கொண்டு போய்விட்டனர்.இன்னமும் அந்தப் பக்கம் போகவில்லை.இன்று போகலாம் என்று எண்ணியுள்ளேன். கப்பல் வந்த நேரங்களிலேயே இதை எழுதுவோம் என்றால் பேரனால் முடியாமல் போய்விட்டது.
  18. 9 points
    நிலம் ------ பின்பு அவனது காரில் சென்று முன்கூட்டியே பதிவு செய்து வைத்த உணவகத்தில் சாப்பிட்டுவிட்டு ரிசர்வ் செய்து வைத்திருந்த ஹோட்டல் அறைக்கு செல்கின்றனர்.இருவரும் சாவகாசமாய் முகம் கை கால் கழுவி உடை மாற்றிக் கொண்டு வந்து கட்டிலில் அமர அவள் அப்படியே அவன் மடியில் சாய்கிறாள். ஓர் அழகிய மரகத வீணையை மடியில் வைத்து சுகமான ராகத்தை மீட்டுவதுபோல் பிரேம் பிரேமையுடன் கையாள போதையில் செருகிய கண்களுடன் பேதை அங்கும் இங்குமாக அசைந்து அசைந்து கூடலை சுவாரஸ்யம் குறையாமல் கூட்டிக் கொண்டே போகிறாள். பசித்தவன் இதழ்களில் தேன் பருகிட இலை மூடிய மலர் இரு விரல்களின் ஸ்பரிசத்தில் மலர்கின்றது.தொடத் தொட மலர்ந்த மேனி சுடச் சுட நனைகின்றது…… ! அடுத்தநாள் காலை எழுந்தபின் பிரேம் சாரதாவிடம் அவளது முதுகை ஆதுரத்துடன் வருடிக் கொண்டே சாரு ஐ லவ் யு.....இப்ப உனக்கு ஒரு நல்ல செய்தி சொல்லப் போகிறேன், என்னவென்று சொல்லு பார்க்கலாம்.....! சாரதா : எனக்கு ஏதாவது நகை வாங்கி வைத்திருக்கிறாய்.அந்த மரகதப் பதக்கமும் சங்கிலியும் சரியா....! பிரேம்; இல்லை இன்னும் சொல்லு....! சாரதா; யுரோப்புக்குள்ளேயே எங்காவது ஹனிமூன் ட்ரிப் போகிறோம் ...... இல்லையென்று பிரேம் சொல்கிறான். சாரதாவும் யோசித்து எனக்குத் தெரியவில்லை , நீயே சொல்லு. சஸ்பென்ஸ் தாங்க முடியவில்லை என்றவள், கொஞ்சம் பொறு ..... வீடு ஏதாவது பார்த்திருக்கிறாய் சரியா....! பிரேம்; கள்ளி .....அப்படியே பிடிச்சுட்டாய். நான் இப்போது இருக்கும் சேர்விஸ் றூம் அப்பார்ட்மெண்டிலேயே பண்ணிரண்டாவது மாடியில் நாலு பியர்ஸ் அப்பார்ட்மெண்ட் வாடகைக்கு வந்திருந்தது. முகர்வருடன் போனில் கதைத்து விட்டேன், எங்கள் இருவரின் சம்பளப் பாத்திரமும், முன்பணமும் கொண்டு வரச் சொன்னவர். நீ நாளை மாலை வேலையால் நேரே அங்கே வா, நானும் வாறன்.அவரும் வீட்டு சாவியுடன் அங்கு வருவார்.வீட்டைச் சுற்றிப் பார்த்து விட்டு மேற்கொண்டு ஆகவேண்டியதைப் பார்க்கலாம் என்ன....! இந்நேரத்தில் நல்ல செய்தி சொல்கிறாய் பிறேம்.எனக்கும் அது முன்பே தெரியும்தானே அது புத்தம்புது அப்பார்ட்மென்ட், பண்ணிரண்டாவது மாடி என்றால் ஈபிள் டவர், மேலே நிலா, மழை எல்லாம் அழகாய்த் தெரியும் இல்லையா. இரவில் பார்க்கும்போது லைட் அலங்காரங்களுடன் சுப்பராய் இருக்கும். மேலும் உன்னுடைய சேர்விஸ் ரூமும் உன்னிடமே இருக்கும் இல்லையா.....! ஓம் சாரு, அது இல்லாமலா..... உனக்கு அந்த இடம் பிடித்திருக்கா.....! ரொம்ப ரொம்ப பிடித்திருக்கு பிரேம். நானும் நாளைக்கு எனது சிநேகிதி ஷாலினியுடன் அங்கு வருகின்றேன் சரியா....! என்ன ஷாலினியுமா அவ எதுக்கு சாரு, நீ மட்டும் வந்தால் போதுமே.அவளுக்கு ஒரு பிரெஞ்சுக்காரனுடன் சிநேகிதம் வேறு வைத்துக்கொண்டிருக்கிறாள்.....! என்ன பிரேம் இப்படிச் சொல்கிறாய், அவள் மிகவும் நல்லவள். நானும் அவளும் எவ்வளவு காலமாய் ஒரு சிறிய ஸ்ரூடியோவில் வரவு செலவு எல்லாவற்றையும் ஷேர் பண்ணிக்கொண்டு வாழ்ந்து வருகின்றோம்.திடீரென்று நான் தனியாக வந்தால் அவளால் அந்த வாடகை,மின்சாரம், தண்ணி மற்றும் சார்ஜஸ் எல்லாவற்றையும் சமாளிக்க முடியாது தெரியுமா......! பிரேம் மௌனமாக இருப்பதைப் பார்த்தவள், வேண்டுமென்றால் ஒன்று செய்யலாம் பிரேம்..... என்ன சொல்லு...... ஷாலினிக்கு ஒரு அறையை குடுத்து விடலாம்,மிச்ச செலவுகளிலும் அவள் பங்கெடுத்து கொள்ளட்டும்.என்ன சொல்கிறாய்...... ஓகே சாரு. எதோ உன்னிஷ்டம்....என்று பிரேம் சொல்கிறான்.....! சின்னச் சின்ன முத்தங்களுடன் இருவரும் எழுந்து பகல் சாப்பாட்டுக்காக "ஸியேல் து பாரிஸ்"ரெஸ்டாரண்டுக்கு செல்கின்றனர்......! பிறேமன் ஒரு ஆடைத் தொழிற்சாலையில் மேற்பார்வையாளராக வேலை செய்கின்றான்.மேலும் வாரத்தில் இரண்டு நாட்கள் ஒரு மேடம் வீட்டில் எந்த நேரமாயினும் சரி ஆடைகளை இஸ்திரி போட்டு அலுமாரியில் அடுக்கி வைப்பது, பின்பு இரவு ஒரு இறைச்சிக் கடையில் மூன்று மணித்தியாலங்கள் சுத்தம் செய்யும் வேலை என்று ஒரு நாளில் ஒரு மணி நேரத்தையும் வீணாக்காமல் பல வேலைகள் செய்கின்றான்.மிகுந்த பிரயாசி......! சாரதா மிகவும் புத்திசாலியான பெண்.ஒரு ஐ. ரி கொம்பனியில் வேலை.மாதத்தில் அரைவாசி நாட்கள் வேறு நாடுகளுக்கு எல்லாம் வேலை நிமித்தமாக சென்று வருவாள். சில ஆண்டுகளுக்கு முன் பொழுது போக்காக ஆரம்பித்த பங்கு சந்தையில் இப்பொழுது நிறைய வருமானம் வருகின்றது. மேலும் ஒரு பிரபலமான சென்ட் கம்பெனியின் பிராண்டட் கடையில் பங்குதாரரும் கூட. பணம் அவளைத் தேடி வந்து கொட்டுது. அவளது நெருங்கிய தோழி ஷாலினி. கொஞ்சம் நடுத்தரமான வருமானத்தை கொண்டவள்.....! ஷாலினி ஒரு பெரிய சூப்பர் மார்க்கட்டில் காஷியராக வேலை செய்கிறாள்.விரைவில் அவளுக்கு வேளையில் பதவி உயர்வும், கூடிய சம்பளமும் கிடைக்கும் சந்தர்ப்பம் கூடி வருகிறது. ஷாலினியும் சாரதாவும் ஒரு வசதியான ஸ்ரூடியோவில் ஒன்றாக வாழ்கின்றனர்.அந்த அறையின் வாடகை உட்பட சகல செலவீனங்களையும் இருவரும் சமமாக பிரித்து கொள்வார்கள். மேற்கொண்டு எல்லாவிதத்திலும் சாரதாவுக்கு உதவியாக இருப்பவள்.ஆயினும் சாரதாவிடம் எந்தவிதமான சலுகையும் எதிர்பார்காதவள். என்றாலும் இந்த வீட்டுக்கு முன்பணமாக (கீ மணியாக) பத்தாயிரம் ஈரோ குடுத்த வகையில் சாரதாவுக்கு ஐயாயிரம் ஈரோ குடுக்க வேண்டும். ஒருநாள் அதில் கொஞ்ச பணம் ஷாலினி குடுக்க வரும்போது, சாரதாவும் அது இப்ப அவசியமில்லை, பிறகு தரலாம் என்று சொல்லி விட்டாள். இது போன்ற குணங்களால் சாரதாவுக்கும் ஷாலினியை மிகவும் பிடிக்கும்.....! மேலும் ஷாலினிக்கு நிக்கோலா என்று ஒரு பிரெஞ் நண்பன் இருக்கிறான்.அவன் ஒரு ஜாலியான டைப்.நிறைய பணம். நிக்கோலாவை சாரதாவுக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்திருந்தாலும் கூட பெரும்பாலும் அவன் சாரதா இல்லாத நாட்களில் ஷாலினியை அறையில் வந்து சந்தித்து பொழுது போக்கி விட்டு செல்வான். நிக்கோலாவும் ஷாலினி வேலை செய்யும் அந்த சூப்பர் மார்க்கட் வளாகத்தில் சொந்தமாக ஒரு குழந்தைகளுக்கான பொம்மைகள், விளையாட்டு சாமான்கள் விற்கும் கடை வைத்திருக்கின்றான்......! நிழல் நீளும் ......!
  19. 8 points
    கொரோனா என்னும் கொடுநோய் காணுமிடமெங்கும் கரகமாடுகிறது கொள்ளைபோல் வந்து மனங்களை கொதிநிலையில் கதிகலங்க வைக்கிறது கூட்டம்கூட முடியவில்லை கொஞ்சிப்பேசவும் முடியுதில்லை குடும்பமாய்க் கூட நாமெல்லாம் குதூகலிது மகிழ்ந்திருக்க முடியாது கொடுங்கோல் ஆட்சியாளனாய் கொத்துக்கொத்தாய் மனிதர்களை கொன்றேதான் குவிக்கின்றது வைரஸ் என்னும் விழியில் தெரியா சிறுகிருமி வல்லவர்களைக் கூட விழிபிதுங்க வைக்கிறது மானிடர்கள் கண்ட மதி நுட்பமெல்லாம் பேரிடரில்க் கூடக் கைகொடுக்க மறுக்கிறது மாளிகையில் வாழும் மகாராணி கூட மனங்கலக்கம் இன்றி இருக்கவா விடுகிறது வீதியில் இருப்போரும் வீடுகளில் இருப்போரும் வேறில்லை என்றேயது வினைகூறி நிற்கிறது வீதியெங்கும் வாகனம் விரைந்து செல்கின்றது கடைக்கண்ணி எங்கும் கலவரமாய் இருக்கிறது காணும் பொருள்கள் எல்லாம் கூடையில் நிறைகின்றது கண்மண் தெரியாமல் காசும் கரைகின்றது வீடுகள் எங்கணும் விளைபொருளால் நிறைகின்றது பள்ளிகள் இல்லாது பிள்ளைகளில் கூச்சலில் பக்கத்து வீடும் பரிதவித்து நிற்கின்றது விண்ணுந்துப் பறப்பற்று வானம் இருக்கிறது தொடருந்துத் தடமோ அதிர்வற்று இருக்கின்றது வேகச் சாலைகளில் வேறெதுவும் செல்லவில்லை அலைமோதும் கடைகளில் ஆளரவம் எதுவுமில்லை காணுமிடமெங்கும் கதவடைத்தே இருக்கின்றது போர்க்கால நிகழ்வாய் புதுமையாய் இருக்கிறது ஆனாலும் இணையத்தளங்களும் இணையற்ற முகநூலும் தொலைபேசி என்னும் தொடர்பாடற் கருவியும் திக்குத் திசையற்று நேர காலமற்று எப்போதும் எல்லைகள் தாண்டியும் எதிரொலித்தபடியே எண்ணிலடங்காது இயங்கிக்கொண்டே இருக்கின்றன
  20. 8 points
    . நிலம் ............(15). . நீங்கள் கதைத்து கொண்டிருங்கள் நான் தொழிற்சாலை வரைக்கும் போயிட்டு வருகின்றேன் என்று சொல்லி பிரேமன் வெளியேறுகின்றான். இருவரும் தனியாக இருக்கின்றார்கள்.அப்போது ஷாலினி சாரதாவிடம் ஏதோ சொல்ல வந்து சொல்லத் தயங்குவது போல் இருக்கின்றது.என்ன ஷாலினி என்ன ஏதோ சொல்ல வருவது போல் இருக்கின்றது.....இல்லை சாரதா இதை எப்படி சொல்வது, நீ எப்படி எடுப்பாய் என்றுதான் குழம்புகிறேன்...... எதுவானாலும் சொல்லு ஷாலினி இந்த சில மாதங்களில் நிறைய அனுபவம் ஏற்பட்டு விட்டது.முன்பை விட இப்போது உன்னிடம் நிறைய அன்பும் நம்பிக்கையும் ஏற்பட்டு இருக்கு.எதுவானாலும் சொல்லு நான் தப்பாய் நினைக்க மாட்டேன்.....நான் நேற்று மாலை இங்கு வந்ததும் வெளியே இருக்கும் பொழுது தற்செயலாக இந்த யூர்னலை பார்க்க நேர்ந்தது....சரி ... சரி என்று சொல்லி தனது தலையணையின் கீழ் இருந்து ஒரு சஞ்சிகையை எடுத்து அவளிடம் குடுக்கிறாள்.சாரதாவும் என்ன என்ற கேள்வியுடன் அதை வாங்கி பிரிக்க, இங்கு வேண்டாம் டாய்லட்டில் போய் இருந்து நடுப்பக்கத்தைப் பார். பிறகு அதைக் கிழித்து உள்ளே போட்டு பிளாஷ் பண்ணிவிடு......ஒரு விணாவுடன் அவளைப் பார்த்தபடியே அந்த பளபளப்பான ஸ்போர்ட்ஸ் யூர்னலுடன் சாரதா டாய்லட்டுக்குள் போகிறாள்.....! அங்கே அந்த நடுப்பக்கத்தைப் பார்த்ததும் அவள் தலையே கிறுகிறுக்கிறது.அது ஒரு பழைய யூர்னல்தான்.அந்தப் பக்கத்தில் அவளும் மில்டனும் சுவிஸின் மலை உச்சியில் முத்தமிட்ட படம் அழகிய வர்ணத்தில் இருக்கிறது.அவனுக்கும் எனக்கும் தொடர்பு இல்லையென்றால் யார் நம்புவார்கள்.வேர்க்கிறது.அன்று தங்களைச் சுற்றி பலர் படம் எடுத்தது தெரியும். காரணம் அவன் ஒரு பிரபல விளையாட்டு வீரன். ஆனால் அதுக்குள்ளே ஒரு ரிப்போர்ட்டர் இருப்பான் என்று கொஞ்சம் கூட நினைக்கவில்லையே. அந்த மாலை நேரம் எதிர்பாராமல் அவனோடு முத்தமிட்டது தப்புதான்.வேறொரு தப்பும் செய்யவில்லையே. ஏன் நீ மதுவும் அருந்தி போதையில் இருந்தாயே மனம் இடித்துரைக்கிறது. கடவுளே இதென்ன சோதனை. நாம் ரகசியம் என்று நினைக்கும் எல்லா இடத்திலும் ஏதோ சில கண்கள் எம்மைக் கவனித்துக் கொண்டுதான் இருக்கின்றன.ஷாலினி சொன்னபடி அந்தப் பக்கத்தை கிழித்து போட்டு பிளாஷ் பண்ணிவிட்டு வருகிறாள். ஷாலினி என்னை நம்புடி நான் ஒரு தப்பும் செய்யவில்லை. அது நானே எதிர்பாராமல் நடந்தது என்று சொல்ல. நீ எதுவும் சொல்ல வேண்டாம் சாரதா.நான் உன்னை தப்பாகவே நினைக்கவில்லை. இப்ப கூட நான் இதை உனக்கு காட்டியதற்கு காரணம் எப்போதாவது யாரும் ஏன் அண்ணா கூட இது பற்றி பிரஸ்தாபித்தால் நீ அதை எதிர்கொள்ள தயாராய் இருக்க வேண்டும், மனதைப் போட்டுக் குழப்பிக் கொள்ளாமல் சுலபமாய் கடந்து போக வேண்டும் என்றுதான்.....அழுகிறவளை தன்நெஞ்சுடன் சேர்த்து அனைத்துக் கொண்டாள்.எல்லாவற்றையும் மறந்து விடு, போய் முகத்தைக் கழுவிக் கொண்டுவா.இனி ஆட்கள் வருவினம்.....! !! அப்போது அங்கு பிரேமனும் வந்து விடுகிறான்.சாரதா ஷாலினியிடம் எப்ப துண்டு வெட்டுவார்கள் ஷாலினி. நான் உனக்காக உனது அறையில் நீ பிள்ளையுடன் தங்குவதற்கு எல்லா ஏற்பாடுகளும் செய்து வைக்கிறேன்.....! ஷாலினி: அது அவசியமில்லை சாரதா. நான் பிள்ளையுடன் நிக்கோலா வீட்டுக்குத்தான் போகிறேன்.நிக்கோலாவும் அவன் பெற்றோர்களும் பிள்ளைக்காக தமது வீட்டில் எல்லா ஏற்பாடுகளும் ஏற்கனவே செய்து வைத்து விட்டு காத்திருக்கிறார்கள்.....! சாரதா: என்னடி நீ, அவன் ஒரு விளையாட்டுப் பிள்ளை, சுத்தமாகப் பொறுப்பு இல்லாதவன்.அவனை நம்பி நீ போறேன் என்கிறாய்.பைத்தியமாடி நீ.......! ஷாலினி: நான் பைத்தியம்தான் சாரதா.ஆனால் இப்ப தெளிஞ்சுட்டுது. நான் நிக்கோலாவை நம்பி போவதாக யார் சொன்னது. இப்ப நான் யாரையுமே நம்புவதில்லை. எமிலி மரணத்துக்கு பின் ஒருநாள் அவள் பெற்றோர்களுடன் கதைக்கும்போது அவர்கள் விரக்தியுடன் சொன்னார்கள்.தங்களுக்கும் வயசாகி விட்டது. மகளும் இறந்து விட்டாள். இந்த வீட்டில் இருக்க வெறுமையாய் இருக்கு.நிக்கோலாவுக்கும் இன்னும் பொறுப்பு வரவில்லை.கண்டபடி கண்ட கண்ட பெண்களுடன் ஊர் சுற்றுகிறான்." நீ சொன்னது போலவே "அதனால நாங்கள் எங்களுடைய கிராமத்துக்கும் பின் முதியோர் இல்லத்துக்கும் போகப் போவதாக சொன்னார்கள்.எனக்கு நெஞ்சு திக் என்று இருந்தது.என்ன இருந்தாலும் அவர்களது பேரன் என் வயிற்றில் வளர்கிறது.மேலும் என்னுடைய பெற்றோர் மாதிரித்தானே அவர்களும்..... அப்போதுதான் நான் சொன்னேன் எனது வயிற்றில் வளர்வது உங்களின் பேரப்பிள்ளைதான்.நீங்கள் விரும்பினால் இவனுக்காக இவனுடன் நீங்கள் இங்கே இருக்கலாம் என்று சொன்னேன்.அவர்களும் கூட முதலில் நான் ஏதோ அவர்களை ஏமாத்தவும் அவர்களது சொத்துக்காக நாடகமாடுவதாகவும் கூறி என்னை நம்பவில்லை.நான் அவர்களுடன் மிகவும் தயவாகக் கதைத்து நான் அப்படியான பெண் இல்லை.உங்களது சொத்து எனக்கோ என் பிள்ளைக்கோ அவசியமில்லை என்று சொல்லித்தான் அவர்களை ஒருவாறு சமாதானம் செய்தேன். இப்போது அவர்களுக்கே வாழ்க்கையில் ஒரு பிடிப்பும் ஆர்வமும் ஏற்பட்டு விட்டது.நாளடைவில் என்மீதும் நம்பிக்கை ஏற்பட்டு இருக்கிறது.நீங்கள் வரும்போது பார்த்தனீங்கள்தானே. அதைவிட அதிசயம் நிக்கோலா இப்போதெல்லாம் கடையும் வீடுமாய் இருக்கிறான். வியாபாரத்தையும் ஒழுங்கா கவனிக்கிறான்.முன்பு போல் பார்ட்டி பெண்கள் என்று அலைவதில்லை. ஒருநாள் ஏண்டா நீ உன் சிநேகிதிகளுடன் டேட்டிங் போவதில்லையா என்று கேட்டேன்.அதுக்கு அவன் இல்லை ஷாலினி.இப்போதெல்லாம் சிநேகிதிகளுடன் முழு ஈடுபாடாய் என்னால் அவர்களுடன் இயங்க முடிவதில்லை.எங்கும் நீயும் இந்தப் பிள்ளையும்தான் வந்து டிஸ்டார்ப் பண்ணுது. நான் இப்ப சிகரெட் மது எல்லாம் கூட அதிகம் எடுப்பதில்லை தெரியுமா.நீ இங்கு வந்தபின் எனது அம்மா அப்பாவின் சந்தோஷத்தைப் பார்க்கவே எனக்கும் மகிழ்ச்சியாய் இருக்கு என்கிறான். இதை நான் எதிர்பார்க்கவில்லை. ஆனால் இதைவிட வேறென்ன வேண்டும் சொல்லு சாரதா. சாரதா: அவளின் கைகளை பிடித்துக் கொண்டு என்னை மன்னித்துக் கொள்ளடி ஷாலினி. நான் நிறைய தப்பு பண்ணி விட்டேன் என்று குரல் தளதளக்க சொல்கிறாள். கண்களில் இருந்து கண்ணீர் அருவியாய் கொட்டுகிறது......சீ ....அழாதையடி.....எதிர்பார்க்காத திருப்பங்களால்தான் வாழ்க்கை சுவாரஸ்யமாய் இருக்கின்றது. என்று சொல்லி சாரதாவின் கண்களைத் துடைத்து விடுகிறாள். அன்று நிக்கோலா ஒரு புதிய பென்ஸ் காருடன் ஆஸ்பத்திரி வாசலில் வந்து நிக்கிறான்.ஷாலினி முன்னே வர பின்னால் குழந்தையுடன் சாரதாவும் பிரேமும் வருகிறார்கள்.காரின் பின் சீட்டில் ஆந்தரேயும் மாரியமும் இருக்க அவர்களுக்கு நடுவில் குழந்தையின் துணியாலான கூடை இருக்கிறது.மரியம் சாரதாவிடம் பிள்ளையை வாங்கி அதில் படுக்க வைத்து பிடித்துக் கொள்கிறாள்.ஷாலினி முன்னால் எற கார் இவர்களுடன் விடை பெற்றுக்கொண்டு அலுங்காமல் குலுங்காமல் அசைந்து செல்கிறது.இவர்கள் இருவரும் கை அசைக்கிறார்கள்.....! பிரேமன்: ம்....தப்பென்று நினைத்தது சரியாய் இருக்கு என்று சொல்கிறான்.....! சாரதா: அவசரமாக என்ன சொல்கிறாய் பிரேம்.....! பிரேம்: இல்லை சாரதா, ஷாலினியை அன்று நீ வீட்டுக்கு அழைத்து வருவதாகச் சொன்னதும் நான் வேண்டாம் என்று தடுத்தேன்.காரணம் நிக்கோலா ஒரு பிளேபாய்யாக இருந்தான்.இவள் வேறு அவனுடன் சிநேகிதமும் தொடர்புமாய் இருக்கிறாள் என்று பயந்தேன்.ஆனால் அவள் தனது பொறுமையாலும் எவ்வித எதிர்பார்ப்பும் இல்லாத நல்ல எண்ணங்களாலும் அவனையும் திருத்தி அவன் பெற்றோர்களுக்கு வயதான காலத்தில் ஒரு பிடிப்பையும் நம்பிக்கையையும் ஏற்படுத்தி இருக்கிறாள்.அதன் பிரதிபலனாய் அவளுக்கும் ஒரு நல்ல வாழ்க்கை அமைந்து விட்டது என்கிறான்...... ஓம் பிரேம் அவள் ஒரு பெருமைப்படத்தக்க இனிமையான பெண் என்று சாரதா அதை ஆமோதிக்கிறாள்......! சுபம். யாழ் 22 அகவைக்காக ஆக்கம் சுவி......!
  21. 8 points
    இந்த வைரஸ் தாக்கம் உலக அளவில் பொருளாதார சரிவை ஏற்படுத்தி உள்ளது. பல மில்லியன் கணக்கான நட்டத்தை உலக வர்த்தக நிறுவனங்களுக்கு ஏற்படுத்தி உள்ளது. அந்த வகையில் உங்கள் கோவில், மத வியாபாரத்திலும் அவ்வாறான சிறிய நட்டத்தை பொறுத்தருள வேண்டும். உங்கள் வியாபரத்தை மீண்டும் வளர்த்தெடுப்பது ஒன்றும் பெரிய கடினமான ஒன்றல்ல. மக்களிடம் மூடத்தனம் என்ற உங்களின் மூலதனத்தை மிக நன்றாக ஏற்கனவே விதைத்துள்ளீர்கள். ஆகவே சிறிய வருமான இழப்பை பொறுத்தளுள்க குருவே. இந்த வைரஸ் பிரச்சனையால் உலகெங்கும் உள்ள மக்கள் பாரிய அசௌரியங்களை எதிர் நோக்கிலாலும் பொதுவான நன்மை கருதி அவற்றை சாரதண மனிதர்களே பொறுத்து கொண்டு தமது கடமைகளை செய்யும் நிலையில் எல்லாம் வல்ல பரம் பொருள் என்று உங்களால் வர்ணிக்கப்படும் அவர் அதைப்பொறுக்காத அளவுக்கு கல்லுளி மங்கனாக இருப்பார் என்று நீங்கள் கூறுகின்றீர்கள்.
  22. 8 points
    வறுமையின் நிறம் கதிரவன் கடல் குளித்து கிழக்குவானில் தலைதுவட்டத் தொடங்கியிருந்தான். வாடைக்காற்று புழுதியை வாரி இறைத்தபடி சுழன்றடித்துக்கொண்டிருந்தது. காலை ஜந்து மணிக்கே விழித்துவிடும் எமது ஊரான காவலூர். அதிகாலையானால் எமது ஊரில் குடிநீருக்கான போராட்டம் தொடங்கிவிடும். பட்டினசபையால் வழங்கப்படும் குடிநீரை குழாய்களில் எடுப்பதற்காக குழாயடியில் வரிசையாக குடங்களும் வாளிகளும் நிரையாக நிற்கத் தொடங்கிவிடும். (இது நடந்தது இன்றைக்கு 40 வருடங்களுக்கு முன்னைய காலம்.) இன்று வீடுகளுக்கு குழாய்நீர் வசதி வந்து விட்டதால் குழாயடியில் குழுமும் பெண்கள் கூட்டமும் வரிசையாக நிற்கும் குடங்களும் காணாமல் போய்விட்டன. அன்றைய நாட்களில் வானொலி, தொலைக்காட்சி, பத்திரிகை எல்லாமே அந்தக் குழாயடிச் செய்திகள்தான். கூடிக் குதூகலமாகப் பேசிக் கொண்டிருக்கும் பெண்களிடையே சில சமயம் பேச்சு முற்றி சண்டையாக மாறிவிடுவதுமுண்டு. நாங்கள் சிறுமிகளாக அங்கு பேசும் நடக்கும் நாடகங்களையெல்லாம் பாதி புரிந்தும் மீதி புரியாமலும் அண்ணாந்து பார்த்துக்கொண்டிருப்போம். சில வேளைகளில் அவர்கள் பேசுவது புரியாவிட்டாலும் ஏதோ பேசுகிறார்கள் என்று கேட்டுக்கொண்டு நிற்போம். அப்பொழுதெல்லாம் சிலர் பெரியவர்கள் பேசுமிடத்தில் உங்களுக்கென்ன வேலை என்று கேட்டதுமுண்டு. அன்றும் அப்படித்தான். பெண்கள் கூட்டம் கூடிக்கூடிப் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் முகத்தில் பதட்டமும் ஒருவித அங்கலாய்ப்பும் தெரிந்தது. நானும் என்வயதொத்த சிலரும் ஒன்றும் விளங்காமல் பார்த்துக்கொண்டு நின்றோம். அங்கு முன்பின் பார்த்திராத ஒரு பெண் அழுதுகொண்டு நின்றாள். அவளது கையில் துணியினால் சுற்றப்பட்ட ஒரு குழந்தை. ஆளாளுக்கு அப்பெண்ணுக்கு ஆறுதல் சொல்லுவதும் தமக்குள் கூடிக் கதைப்பதுமாக வினாடிகள் கழிந்தன. நாங்களும் என்னதான் நடக்கிறது என்றறியும் ஆவலில் அவர்களுக்கு அருகில் சென்று நின்று கொண்டோம். அன்றைய நாட்களில் எமது ஊரிலிருந்துதான் கடல் பிரயாணம் மேற்கொள்ளப்படும். நயினாதீவு, அனலைதீவு, நெடுந்தீவு எழுவைதீவு என படகுப்பிரயாணத்தினால் எமது ஊர் துறைமுகம் நாள் முழுவதும் திருவிழாப்போல கோலாகலமாகக் காட்சியளிக்கும். படகுகளில் வருவோரும் போவோரும் கடைவீதியும் வாகனங்களுமாக துறைமுகம் களைகட்டும். அத்துடன் காரைநகருக்கு போகும் சிறுபடகுகளும் பாதைஎனப்படும் வாகனங்களையும் மக்களையும் ஏற்றிச்செல்லும் இயந்திரப்பாதையும் இயங்குவதால் நாள் முழுவதும் சனக்கூட்டத்திற்கு குறைவில்லை. அந்தப் பெண் அனலை தீவிலிருந்து எமது ஊர் அரசினர் வைத்தியசாலைக்கு குழந்தை எடுத்து வந்;திருக்கிறார். வைத்தியர்கள் குழந்தையை பரிசோதித்து விட்டு குழந்தை இறந்து விட்டதால் வீட்டிற்கு எடுத்துச் செல்லும்படி கூறி அனுப்பி விட்டிருந்தனர். என்ன நோய் ஏன் அனுப்பினார்கள் என்ற விபரமெல்லாம் எமக்குத் தெரியாது. வசதியற்ற அந்தப் பெண் தனியாகத்தான் குழந்தையை எடுத்து வந்திருந்தார். அவளது குடும்பச் சூழ்நிலையும் எமக்குத் தெரியாது. சந்திரமதிபோல கையில் குழந்தையுடன் நிர்க்கதியாக நிற்கும் அப்பெண்ணைப் பார்த்து அனைவரும் பரிதாபப் பட்டனரே ஒழிய பொருளுதவி செய்யக் கூடிய நிiயில் அங்கு குழுமிநின்ற பெண்கள் யாரும் வசதி படைத்தவர்களில்லை. அங்குநின்ற சில புத்திசாலிப் பெண்கள் சிலர் குழந்தையை யாருக்கும் தெரியாமல் சுகவீனமுற்ற பிள்ளைபோல் துணியில் சுற்றி மடியில் வைத்து தமது ஊருக்கு கொண்டு போகும்படி புத்தி சொன்னார்கள். சிலரோ அது பிழை கண்டு பிடித்தால் பிரச்சனையாகும் என்று அறிவுரை கூறினர். உயிரற்ற குழந்தையைக் கொண்டு போவதானால் படகிற்கு விசேட பணம் செலுத்த அந்தப் பெண்ணிடம் வசதியில்லை. சிறிது நேரத்தில் அப்பெண் துணியில் சுற்றிய சிசுவுடன் துறைமுகம் உள்ள வீதியில் நடக்கத் தொடங்கினாள். ஆனாலும் அழுது வீங்கிய முகமும் அவளது விம்மலும் காட்டிக் கொடுத்து விடுமோ என சிலர் பேசிக்கொண்டனர் ;. அந்த உயிரற்ற உடலைச் சுமந்தபடி சென்ற அந்தப் பெண்ணின் முகமும் அந்தப் பிஞ்சுக் குழந்தையின் அழகான விழிமூடிய அமைதியான முகமும் பல ஆண்டுகள் கழிந்தும் என் நினைவுத் திரையில் நின்று அகலவில்லை. இந் நிகழ்வு மனக்கண்ணில் நிழலாடும் பொழுது ஜயோ அப்பொழுது அந்த தருணத்தில் எம்மால் உதவக்கூடிய வயதோ வசதியோ இல்லாமல் போய் விட்டதே என மனம் அங்கலாய்க்கும். 'பொங்கல் பிறந்தாலும் தீபம் எரிந்தாலும் ஏழைகள் வாழ்வது கண்ணீரிலே ' என்ற பாடல் வரிகள் காதுகளில் ஒலிக்கும் நேரமெல்லாம் என் நெஞ்சில் நிழலாடும் ஈர நினைவுகளில் இதுவும் ஒன்று. --- xx --
  23. 7 points
    கொறோனாவே என்னிடம் நெருங்காதே! நீ நினைக்கும் உணவு நான் இல்லை... கொறோனாவே என்னிடம் மயங்காதே! நீ தேடும் partner என்னிலில்லை.... Winterல் சில நாள் flu வரலாம்! நீ seasonஏ பார்க்காமல் வந்தாயே! (2) குடிநீரும், ரசமும் வாங்கி வைத்தேன் - அது Peace of mindக்குத் தான் என யாரறிவார்?! கொறோனாவே என்னிடம் நெருங்காதே..... Normal flu வரும் காலத்திலே, வேலைக்கு லீவு போட்டு மெடிக்கல் கொடுப்பேன்... (2) இப்ப Work-from-home செய்கின்றேன் - இனி மெடிக்கலை எந்த மனேஜர் கேட்பார்?! கொறோனாவே என்னிடம் நெருங்காதே... "தனித்திரு" என்று அந்நாளில், ஞானியர் இறைவனை அடைய வழி கூறினரே! (2) உன் பயத்தால் இன்று தனித்துள்ளேன் - எனினும் நீ பீடித்தால் நானும் இறைவனைக் காண்பேனோ?! கொறோனாவே என்னிடம் நெருங்காதே... ('நிலவே என்னிடம் நெருங்காதே' பாடலின் மெட்டில் படிக்கவும். நகைச்சுவைக்காக மட்டுமே!)
  24. 7 points
    விதியே கதை எழுது…….. ( 1 ) வானத்தில் வட்டநிலவு இரவல் ஒளியில் எறித்துக் கொண்டிருந்தது. கட்டிலில் விழி மூடாமல் விழித்திருந்தாள் கவிதா. வானில் ஓடி மேகத்திரையில் முகம் மறைத்து விளையாடிக்கொண்டிருக்கும் வெண்நிலவின் அழகை ரசிக்க மனமின்றி மேகக் கூட்டத்தை வெறித்து நோக்கிக் கொண்டிருந்தன அவள் விழிகள். ஒரு காலத்தில் வெள்ளி நிலா பவனி வரும் அழகை ரசித்து ரசித்து கவிதை எழுதி அந்த மோகத்தைத் தூண்டுகின்ற முழுமதியின் அழகில் மனதைப் பறி கொடுத்து மனம் லயித்துக் கிடந்தவள் அவள். அதிலும் பனிக்காலம் முழுவதும் பார்க்க முடியாத அந்த நிலவு வசந்தகாலத்தில் பார்க்கக் கூடியதாக மூடிக்கிடந்த சாளரங்கள் திறக்கப்பட்டு திரைச் சீலைகள் விலக்கப்பட்டு வானத்திரையின் நீல வண்ணத்தை ரசிக்கும் யாருக்கும் மனம் லயிக்கும். ஆனால் கவிதாவின் மனதில் வெறுமை மிஞ்சி கிடந்தது. வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் எத்தனை தடைகளைத் தாண்டி வந்திருக்கிறாள் நினைவலைகள் மனதில் மோதி இருபத்தைந்து ஆண்டுகள் வேகமாகப் பின்னோக்கி ஓடின. கவிதாவும் அவளது தோழிகளுமாய் பறந்து திரிந்த பள்ளிக்காலம். துடிப்பும் துருதுருவென்ற தோற்றமும் மிடுக்கான நடையும் கொண்ட கவிதா பதினைந்து வயதிலேயே வயதுக்கு மீறிய வளர்ச்சியுடன் அறிவிலும் அதி விவேகியாக விளங்கினாள். அன்று வகுப்பறை என்றமில்லாதவாறு ஏதோ அமைதியுடனும் மாணவர்கள் முகத்தில் பலத்த சிந்தனையுமாக காணப்பட்டது. “என்னப்பா இண்டைக்கு ஒருநாளுமில்லாமல் வகுப்பு அமைதியாக் கிடக்கு” “நீர் நேற்று வராதபடியால உமக்கு தொரியாதென்று நினைக்கிறேன். நேற்றிலிருந்து எங்களுக்கு ஒரே யோசனையாக் கிடக்குது.” “ ஓ, நான் நேற்று ஒருநாள் பள்ளிக்கூடம் கட் அடிச்சவுடன் இங்க என்ன நடந்தது?” கவிதா நகைச்சுவையாகத்தான் கேட்டாள். அப்பொழுது நாடெங்கும் இராணுவக் கெடுபிடிகளும் கைதுகளும் கண்ணிவெடித் தாக்குதல்களும் விமானத் தாக்குதல்களும் ஆரம்பித்திருந்த காலம். “இங்க எல்லோரும் இயக்கங்களைப் பற்றியும் போராட்டம் பற்றியும்தான் ஒரே கதையாக் கிடக்கு. “என்னவாம் நாங்களும் எங்கட விடுதலைக்காகப் போராடத்தானே வேணும்” கவிதா சாதாரணமாகத்தான் சொன்னாள். வகுப்பில் சில மாணவ மாணவிகள் தீவிரமாக போராட்டத்தைப் பற்றி பேசத் தொடங்கினர். ( 2 ) கவிதாவுக்கும் தானும் நாட்டிற்காக போரட வேண்டுமென்ற எண்ணம் இருந்தாலும் அவளது அடிமனதில் இருந்து அதற்கு தடையாக மனம் தடுமாறியது. காரணம் சிறிது காலமாக அவளது பாடசாலையில் உயர் வகுப்பில் படிக்கும் சுரேசிடம் நாட்டம் ஏற்பட்டிருந்தது. இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் நோக்குவதும் புன்னகைப்பதுமம் ஒருவர் மனதை மற்றவருக்கு வெளிப்படுத்த போதுமானதாக இருந்தது. தாய் மண்ணில் தணியாத தாகமாய் மண்தாகம். அன்று பாடசாலை முடிந்ததும் கூட்டம் நடைபெற்றது. இரு இளைஞர்கள் வந்து மாணவர்களுடன் கலந்துரையாடினர். மாணவ மாணவிகள் தீவிரமானார்கள். நாட்டில் நடைபெறம் நிகழ்வுகள் அவர்கள் மனங்களில் போராட்ட உணர்வை தோற்றுவித்தது. “எத்தனை நாட்களுக்குத்தான் அடிக்க அடிக்க பார்த்துக்கொண்டு சும்மா இருப்பது. இளம் இரத்தம் எதையும் சிந்திக்கவில்லை. எழுச்சியுடன் செயற்பட ஆரம்பித்தனர். மாணவர்கள் மட்டுமல்ல மாணவிகளும் தமது பெயர்களை பட்டியலிடத் தொடங்கினர். சுரேஸ் ஏற்கெனவே பெயரை பதிவு செய்து விட்டதை அறிந்த கவிதா என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் தவித்தாள். பெற்றவர்கள் மத்தியில் பிள்ளைகளை தாய்மண்காக்க அனுப்புவதா? அல்லது தடை செய்வதா? ஏன்பதே பெரும் மனப் போராட்டமாக போய்விட்டது. “அம்மா வகுப்பில எல்லோரும் பெயர் கொடுத்திற்றினம்” மெதுவாகத் தாயிடம் தன் எண்ணத்தை வெளிப்படுத்த நினைத்தாள் கவிதா. ஒரே மகள் என்று கண்ணும் கருத்துமாக பொத்திப் பொத்தி வளர்த்த மகள் கேட்ட விதம் அன்னையின் மனதில் கலக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. “கவிதா நீ படித்து பெரிய ஆளாக வர வேணுமென்றுதானே அப்பா இவ்வளவு கஸ்ரப்பட்டு உழைக்கிறேர்.” “அம்மா இப்பிடி எல்லாரும் சொன்னா யாரம்மா எங்கட மண்ணுக்காகப் போராடிறது” அம்மாவுக்கு நிலமையின் தீவிரம் தெரிய இந்த நிலையில் பேசாமல் இருப்பதுதான் நல்லது என நினைத்து மௌனமானார். அடுத்த நாள் வீதியில் சுரேஸ் எதிர்ப்பட கவிதா தயங்கி நின்றாள். சுரேஸ் எதுவும் பேசவில்லை. அவனது கனிவான பார்வையில் காதல் தெரிந்தாலும் அதனை மிஞ்சிய விடுதலை வேட்கை கொழுந்து விட்டு எரிவதை அவதானித்தாள். “என்ன நீங்களும் பேர் கொடுத்திற்றீங்களா?” கவிதாவின் கேள்வியில் வேதனை கலந்த அன்பு. “என்ன செய்யிறது இந்த காலக்கட்டத்தில எங்கட சந்தோசத்தை விட எம் மக்களின் எதிர்காலத்திற்காக நாம் போகத்தான் வேணும்” “அப்ப நான்”? கவிதா தயக்கத்துடன் சுரேசை ஏறிட்டாள். “உமக்கும் விருப்பமெண்டால் பேர் கொடுக்கலாம்” ஆனால்…சுரேஸ் தயக்கத்துடன் இழுத்தான். “என்ன ஆனால்?” கேள்வியைப் பதிலாக்கினாள் கவிதா. “இல்லை நீர் நல்லா படிப்பீர் எண்டு தெரியும். அதிலும் ஒரே பிள்ளை .” அதற்குமேல் வீதியில் ஆள்நடமாட்டம் இருந்ததால் இருவரும் விழிகளால் விடைகொடுத்தனர். ( 3 ) கவிதாவும் பெயர் கொடுக்கப் போகிறாள் என்ற செய்தி நண்பிகளுடாக கவிதா வீட்டிற்கும் எட்டி விட்டது. அப்பா கார்த்திகேசு வேலை முடிந்து வீட்டுக்கு வந்ததும் கமலம் “என்னப்பா எனக்கு பெரிய கவலையாக் கிடக்கு. இங்க பள்ளிக்கூடத்தில பிள்ளைகள் எல்லாம் பேர் கொடுக்கினமாம். நீங்க கேள்விப்படஇல்லையே” “கேள்விப்படாமல் என்ன? நாட்டு நிலமை அப்பிடிக் கிடக்குது. ஏன் கவிதா ஏதும் சொன்னவளே?” ஆதங்கத்துடன் கார்த்திகேசு கேள்வியைத் தொடுத்தார். “எனக்கென்னவோ இவளும் பேர் கொடுக்கப்போறதா சந்தேகமாக் கிடக்கு. பக்கத்து வீட்டு ராஜியும் சாடமாடையாச் சொன்னவள்” “இளம் இரத்தம். விடுதலைக்காகப் போராட வேணுமெண்டு எல்லோருக்கும் விருப்பம்தான். ஆனால் எங்களுக்கு கவிதாவை விட்டா யார் இருக்கினம்.” அம்மாவும் அப்பாவும் அங்கலாய்ப்புடன் பேசிக் கொண்டிருப்பதை தூங்குவதுபோல் பாவனை செய்தபடி கவிதா தூங்காமல் கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள். சுரேசே பேர் கொடுத்திற்றான் இனி நான் ஏன் யோசிப்பான் என்று ஒரு பக்கமும் அப்பா அம்மா பாவம் . என்னை எத்தனை எதிர்பார்ப்போடு தாங்கித் தாங்கி வளர்த்தார்கள். அவர்களது எதிர்பார்ப்பினை ஏமாற்றுவதா? ஏன்ற இன்னொரு பக்கமுமாக இருதலைக் கொள்ளி எறும்பாக அந்த இரவுப் பொழுது கழிந்தது. (4) இரு நாட்களின் பின் ஊரே அல்லோலகல்லோகப் பட்டது. இராணுவம் சுற்றி வளைத்து இளைஞர்களையும் யுவதிகளையும் கைது செய்து விசாரணைக்காகக் கொண்டு போவது தொடர்ந்தது. பக்கத்து வீட்டு ராஜியும் லைப்ரரிக்கு போய் விட்டு வரும் வழியில் மறித்து விசாரித்துவிட்டு விடுவதாகக் கூறி இராணுவம் கொண்டு சென்று விட்டது. கவிதாவின் அப்பாவும் அம்மாவும் இரவுமுழுவதும் தூங்கவில்லை. விடிந்ததும் விடியாததுமாக கையில் கிடைத்த பொருட்களுடன் கவிதாவையும் கூட்டிக் கொண்டு பக்கத்து கிராமத்திற்கு பாதுகாப்பாகச் சென்று விட்டனர். ஏப்பிடி கவிதாவைக் காப்பாற்றுவது என்பதே இருவருக்கும் பெரிய கவலையாகப் போய் விட்டது. “என்னப்பா அங்க இவ்வளவு; சனமிருக்கு. நாங்க மட்டும் இங்க வந்திற்றம். என்ர படிப்பும் வீணாகப் போகுது.” கவிதா மெதுவாக முணுமுணுத்தாள். “அது சரி பிள்ளை படிப்பு வீணாகப் போகுதெண்டு பார்த்தால் நாங்க உன்னையும் பறி கொடுத்திருவம்” எதுவும் செய்ய முடியாத நிலைக்கு தள்ளப்பட்ட கார்த்திகேசு பெருமூச்சு விட்டார். அம்மா கமலமோ எப்பிடியாவது மகளை காப்பாற்ற வேண்டும் .எப்படி காப்பாற்றுவது என்று கடவுளை கை எடுத்து கும்பிட்டபடி இருந்தாள். அவர்கள் தங்கி இருந்த உறவினர் வீட்டில் இன்னும் ஒரு குடும்பமும் தங்கி இருந்தனர். அம்மாவின் அங்கலாய்ப்பைக் கேட்ட அந்தப் பெண் “கமலம் அக்கா எனக்குத் தெரிந்த இடத்தில மாப்பிள்ளை ஒன்று இருக்கு. பொடியன் கனடாவில இருந்து வந்திருக்கிறான். பொம்பிளை தேடிக் கொண்டிருக்கினம். உங்களுக்கு விருப்பமெண்டா சொல்லுங்கோ. கதைக்கிறன். (5) துடுப்பில்லாமல் மூழ்கும் நிலையில் இருப்பதாகக் கலங்கிக் கொண்டிருந்த கமலம் இத் துடுப்பை இறுக்கிப் பிடித்தக் கொண்டாள். “என்னப்பா கவிதாவுக்கு ஒரு நல்ல இடத்தில மாப்பிள்ளை இருக்காம்.” கமலம்; சொல்லி முடிக்க முதலே “என்ன மாப்பிள்ளையே உனக்கென்ன விசரே? அவளுக்கு இப்பதான் பதினாறு வயது அதுக்குள்ள கலியாணக் கதை கதைக்கிறாய” கார்த்திகேசு எரிந்து விழுந்தார். “உங்களுக்கு எப்பிடி விளங்கப் படுத்திறது எண்டு எனக்குத் தெரியல்லை. இவள் கவிதா இயக்கத்திற்கு பேர் கொடுக்கத் துணிந்திற்றாள். அதோட ஆமியின்ர கண்ணில இருந்தும் எப்பிடிப் பாதுகாக்கிறது எண்டும் தெரியல்ல.” “அதுக்கு” கையறு நிலையில் கார்த்திகேசு மனைவியை ஏறிட்டார். “ஒரு கலியாணத்தைக் கட்டிக் கொடுத்திற்றால் பிள்ளை எங்கையாவது பத்திரமா இருக்குதெண்டாவது நிம்மதி கிடைக்கும்.” கார்த்திகேசின் மறுப்பு கமலத்தின் நியாயத்திற்கு முன் எடுபடவில்லை. எப்பிடி எப்படியோ அழுது அடம்பிடித்து கெஞ்சி கொஞ்சி எல்லா வழிகளிலும் முயற்சி செய்தும் கவிதாவின் கோரிக்கை எடுபடவில்லை. ஒருகணம் சுரேசின் முகம் நினைவில் வந்து போனது. ஏன்ன செய்தும் பெற்றவளின் பிடிவாதத்திற்கும் அன்பிற்கும் முன்னால் கவிதா எதுவும் செய்யத் திராணியற்றுப் போனாள் பதினாறு வயதுப் பருவம். இல்லறம் பற்றியோ குடும்ப வாழ்வு பற்றியோ எவ்வித அறிவோ எதிர்பார்ப்போ இல்லாத இளமைப் பருவம். முன்பின் தெரியாத அதிலும் வயதிலும் சரிபாதி கூடிய முகமறியாத ஒருவனை மணமகனாக ஏற்றுக் கொள்வது கவிதாவுக்கு மரணதண்டனை விதிக்கப்பட்ட கைதியின் மனநிலையை ஒத்திருந்தது. திருமண ஏற்பாடுகள் மளமளவென்று நடைபெற்றன. கவிதாவோ எதுவும் செய்ய முடியாமல் எடுப்பார் கைப் பிள்ளையாக நடைப்பிணமாக நடமாடினாள். ( 6 ) திருமணநாளும் வந்தது. பட்டுப் புடவை நகை பூ பழம் மாலை மரியாதை ஊர்வலம் எல்லாமே மிக விமரிசையாக நடைபெற்றது. “கவிதா நல்ல வடிவா இருக்கிறாள்” “மாப்பிள்ளை கொடுத்து வைத்தவர்” கவிதாவுக்கு என்ன குறை சொத்து சுகத்துக்கு கறை இல்லை” வந்திருந்த அமைவரும் சொத்து சுகம் பற்றியும் வசதி வாய்ப்புகள் பற்றியும் வாய் கிழியக் கதைத்தனரே ஒழிய கவிதாவுக்குள்ளும் ஒரு மனம் இருப்பதை எவரும் கண்டு கொள்ளவில்லை. மாலையானதும் மாப்பிள்ளை வீட்டிற்கு அழைத்தனர். பெற்றவர்களைப் பிரிந்து செல்வது வேதனையாக இருந்தாலும் கவிதாவால் இவ் அவசரத் திருமணத்தையோ பெற்றவர்கள் தனக்கு நன்மை செய்வதாக செய்த இந்த ஏற்பாடுகள் பற்றியோ மனதார ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை. சிந்தித்து செயற்படாமல் ஏதோ அவசரம் அவசரமாக தமது பொறுப்புக்களை தட்டிக் கழித்ததாகவே எண்ணத் தோன்றியது. அலங்காரச் சிலையாக கவிதாவை ஒப்பனை செய்தனர். சின்னஞ்சிறு பெண்ணாக தன் கனவுகள் அனைத்தும் சிதைக்கப்பட்ட ஓர் ஓவியமாக திருமண பந்தத்தை சுமக்கத் திராணியற்று மாப்பிள்ளையின் முகத்தைக்கூட முழுதும் பார்த்தறியாத ஓர் பரிதாபத்துக்குரிய பாவையாக புகுந்த வீட்டில் மருமகளாக காலடி எடுத்து வைத்தாள். மாப்பிள்ளை கண்ணன் கனடாவில் குடிபுகுந்து ஜந்து வருடங்களாகின்றன. ஊரில் பத்தாம் வகுப்பு படித்தபின் மேலே படிக்க விருப்பமில்லாததாலும் நண்பர்கள் சேர்க்கை நல்லதாக அமையாததாலும் பெற்றவர்கள் அவனை கனடா அனுப்பி விட்டனர். அவனும் அங்கு சென்ற இந்த ஜந்து வருடங்களில் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து ஒரே அறையில் வாழ்ந்து பலவித பழக்கங்களிலம் ஈடுபட்டு மது மாது சிகரட் என்று எல்லாவித கெட்ட பழக்கங்களுக்கும் ஆளாகி இருந்தான். ஆனாலும் ஊரிலும் வீட்டிலும் உள்ளவர்களுக்கு அவன் கனடா மாப்பிள்ளை. ( 7 ) தாம்பத்திய உறவு பற்றியோ பாலியல் அறிவு பற்றியோ எதுவும் அறிந்திராத பதினாறு வயது நிரம்பிய அந்த பிஞ்சு மனதில் எத்தனையோ உணர்வுகள். பயம், அதிர்ச்சி, கோபம், வெறுப்பு, களைப்பு, இப்படி அத்தனையும் கலந்த ஓர் அயர்ச்சி. அந்த சின்னப் பெண்ணை அழகாக அலங்கரித்து வேள்விக்கு அனுப்பும் ஆடுபோல ஆயத்தங்கள் நடந்தன. நேரமாக ஆக அவள் வேதனை பெற்றவர்கள் மேல் கோபமாக மாறியது. “கவிதா கொஞ்சமாவது சாப்பிடு. நீ காலையிலிருந்து சரியா சாப்பிட இல்லை” அம்மா ஆதங்கத்துடன் நெருங்கி வந்தாள் “எனக்கு வேணாம் நீங்களே சாப்பிடுங்க” “ஏன் கவிதா கோவமா?” “இல்லை சந்தோசம்” வெறுப்புடன் பதிலளித்தாள். முதலிரவுக்கான அறை ஆயத்தமாக இருந்தது. வீட்டு மண்டபத்தினுள் கண்ணனின் உடன்பிறப்புகள் உறவுகள் அனைவரும் கூடியிருந்து கண்ணனுடன் கும்மாளமிட்டுக் கொண்டு இருந்தனர். கண்ணனோ கனடா கதைகளை அவர்களுக்கு கூறி ஏதோ சொர்க்கத்தின் கதவுகள் தூரமில்லை என்ற தோரணையில் கதை அளந்து கொண்டிருந்தான். கவிதா தனிக்காட்டில் அகப்பட்ட மான்போல மிரள மிரள விழித்துக்கொண்டிருந்தாள் இரவு சாமப் பொழுதாகிக்கொண்டிருந்தது. கவிதாவோ சோர்ந்து துவண்டு ஒரு மூலையில் ஒடுங்கி அமர்ந்திருந்தாள். மாப்பிள்ளை கண்ணன் வயிறு நிறைய சாப்பிட்டு ஏப்பம் விட்டபடி முதலிரவு அறைக்குள் பிரவேசித்தான். அவன் பார்தத முதல் பார்வையிலேயே கவிதா மிரண்டு போனாள். அவனது கண்கள் சிவந்திருப்பதை பார்த்தவள் அவன் குடித்திருப்பானோ என்று நினைத்தாள். அவளது மிரட்சியான கண்களைப் பார்த்தவன் “ ஏன் இப்பிடி பயப்படுபகிறாய்”என்றபடி தமது சேட்டை கழட்டி கங்கரில் மாட்டினான். அவனது கழுத்தில் புதிதான தங்கச் செயின் பளபளத்தது. கவிதா குனிந்து தனது கழுத்தில் தொங்கும் தாலிச் சரடைப் பார்த்தாள். அதுவும் பளபளவென்று தன்னைப் பார்த்த சிரிப்பது போல உணர்ந்தாள். அவளைப் பற்றியோ அவளது உணர்வுகளைப் பற்றியோசிறிதும் சிந்தனை அற்றவனாய் கண்ணன் தன் லீலைகளை ஆரம்பிக்க கவிதாவோ பொறியில் சிக்கிய எலிபோல தன் எதிர்ப்புக்களை ஆரம்பித்தாள். கண்ணனின் ஆண்மைக்கு முன் சிறுபெண்ணான கவிதாவின் வீரம் எடுபடவில்லை. சில திரைப்படங்களில் பெண்களை ஆண்கள் துரத்திப் பிடித்து துகிலுரிவதுபோல் அவளது நிலையும் ஆனது. ஒரு கட்டத்துக்குமேல் எதுவும் செய்யத் திராணியற்று செயலிழந்து விட்டாள். கவிஞர்கள் இதைத்தான் சொர்க்கத்தின் திறப்பு விழா என்று பாடினார்களோ. இது நரகத்தின் திறப்புவிழா என்று எந்தக் கவிஞனும் பாடாதது ஏன்? அவள் உடலின் வேதனையை விட மனதின் வேதனையை அதிகமாக உணர்ந்தாள். தனது தேவை நிறைவேறிய திருப்தியுடன் அவளைப்பற்றி சிறிதும் சிந்தனை அற்றவனாய் கண்ணன் நிம்மதியாக உறக்கத்தை அணைத்துக் கொண்டான். அவளோ யாரை நோவது.? பெற்றவர்களையா? தெய்வத்தையா? அல்லது எமது மண்ணின் அவலத்தையா? யாரை நோவது? விடிய விடிய என்னென்னவோ எண்ணங்களினால் அலக்கழிக்கப்பட்டு எதிர் காலத்தை எண்ணி ஏக்கத்துடன் விழிகளில் வழியும் கண்ணீரைக்கூட துடைக்க மனமின்றி துவண்டு கிடந்தாள். ( 8 ) விடிந்தது. திருமண வீட்டின் கலகலப்புக்கு குறைவில்லை. கவிதாவும் தன் வேதனைகளை விழுங்கியபடி முகத்தில் செயற்கைச் சிரிப்புடன் பெற்றவர்களையும் மற்றவர்களையும் சந்தோசப்படுத்த தன் கவலைகளை தனக்குள் புதைத்தபடி வலம் வந்தாள். அம்மா அப்பாவின் முகத்தில் நிம்மதிப் பெருமூச்சு. பெற்றவர்கள் ஏன் இப்படி பிள்ளைகளின் உணர்வுகளை சிந்திக்க முடியாதவர்களாய் இருக்கிறார்கள் என்று புரியவேயில்லை. வீதியில் மாணவ மாணவிகள் பாடசாலை சீருடையுடன் போகும் பொழுதெல்லாம் ஏக்கம் அவள் இதயத்தை பிராண்டும். இவர்களைப்போல் கவலைகள் ஏதுமற்று சிட்டுக்குருவிகள் போல் பறக்க இனி தனக்கு இறக்கைகள் முளைக்காதா? ஏன்று மனம் அங்கலாய்க்கும். “கவிதா நீயும் கண்ணனோட கோயிலுக்கு போயிற்று வா” மாமியாரின் கோரிக்கையை தட்ட முடியாமல் கவிதாவும் பட்டுப்புடவை நகைகள் தலையில் பூ என புதுப்பெண்ணின் அலங்காரத்துடன் புறப்பட்டாள். வீதியில் செல்பவர்கள் எல்லோரும் தன்னைப் பார்க்கும் பார்வையில் பரிவா? பாசமா? பரிகாசமா? எதுவென்று புரியாத உணர்வில் கவிதா தனக்குள் ஒடுங்கிப் போனாள். ( 9 ) ஊரிலும் அமைதி குலைந்து ஆங்காங்கே கைதுகளும் சுற்றி வளைப்புக்களும் வெடியோசைகளுமாக இருந்தது. கண்ணனும் கனடா புறப்படும் நாளும் நெருங்கியது. இப்பொழுதெல்லாம் வெள்ளம் தலைக்கு மேல் போனபின் சாண் ஏறினால் என்ன? முழம் ஏறினால் என்ன? என்ற மனநிலையில் கண்ணன் எது சொன்னாலும் ஏற்றுக்கொள்ளும் பக்குவத்தை அடைந்து விட்டாள். சரி இந்த மட்டிலாவது தனக்கு விடுதலை என்ற எண்ணமே அவள் மனதில் மண்டிக் கிடந்தது. உறவினர் வீட்டிற்கு பயணம் சொல்ல போவதற்காக கண்ணனுடன் கவிதாவும் புறப்பட்டு சைக்கிளில் சென்றுகொண்டிருந்தனர். எதிர்த் திசையிலிருந்து சீருடை அணிந்த வீரர்கள் சிலர் வரிசையாக வந்து கொண்டிருந்தனர். அவர்களை ஏக்கத்துடன் ஏறிட்டு நோக்கிய அவள் விக்கித்துப் போனாள். சுரேசின் உறுதியான விழிகள் தன்னை உற்று நோக்குவதை அவதானித்தாள். அவனது விழிகளை சந்திக்க திராணியற்று தலை குனிந்தாள். சுரேசின் முகத்தில் தடுமாற்றம் தெரிந்தாலும் தன்னைச் சுதாகரித்துக் கொண்டான். கண்ணன் இவர்களது மனப் போராட்டம் ஏதும் அறியாதவனாய் சைக்கிளை உழக்கியபடி வீரர்களுக்கு கை அசைத்து விடை கொடுத்துக் கொண்டிருந்தான். கவிதா தன் கண்களில் முட்டிய நீரை கண்களில் தூசு விழுந்ததைப்போல் துடைத்துக் கொண்டாள். கண்ணன் கனடா போகுமுன் அவளையும் அங்கு எடுக்கும் நடவடிக்கைக்கு ஏதுவாக அவளது தேவையான பத்திரங்கள் அனைத்தையும் பெற்றுக் கொண்டான். அவளுக்கு எதிலும் வெறுமையாக இருந்தது. தன் சின்னஞ் சிறிய உலகத்தை விட்டு பெரிய வான்பரப்பில் திக்குத் திசை தெரியாத பறவைபோல திக்கு முக்காடி தவித்துக் கொண்டிருந்தாள். நாட்கள் மாதங்களாகின. இந்த ஒரு வருடத்திலும் அவளை காலம் எவ்வளவோ மாற்றிப் போட்டு விட்டது. அவளது கையில் மழலையாக தவழும் கோகுல் அவளுக்கு ஒரு புதிய உலகைக் காட்டினான். கோகுலின் சிரிப்பும் விளையாட்டும் அவளது கவலைகளை மறக்க வைத்தது மட்டுமன்றி அவளது மனதில் தாய்மை என்னும் புதிய உறவையும் மனைவி என்ற அந்தஸ்தையும் நிலை நாட்டியது. தான் தனக்காக இல்லா விட்டாலும் தன் கோகுலுக்காகவாவது குடும்பம் என்ற வட்டத்துக்குள் வாழத்தான் வேண்டும் என்ற முடிவுடன் நாட்களை கழித்தாள். கண்ணனும் கனடா போய் இருவருடங்களாகி விட்டது. கவிதாவுக்கு கனடா செல்வதற்கான விசாவுக்கு ஆயத்தமாக மெடிக்கல் இன்ரவியூ என்று அனைத்தும் ஒழுங்காக நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தன. வீட்டிலோ அப்பா அம்மாவுக்கு ஒருபுறம் மகிழ்ச்சி மறுபுறம் பிரிவுத் துயர். ஓருபடியாக எல்லா ஆயத்தங்களும் முடிந்து கவிதாவும் கனடா செல்வதற்கான நாளும் வந்தது. ( 10 ) கண்ணன் பியர்சன் எயாப்போட்டில் அவளையும் குழந்தையையும் சந்திக்த அந்தக் கணத்தில் ஏதோ ஒரு ஒளிமயமான எதிர்காலம் கண்முன் விரிவதாய்க் கற்பனை. இதுதான் பெண்மையின் பலவீனமா? மகனைக் கண்டதும் பாசத்துடன் ஓடி வந்து வாரி அணைப்பான் என்ற எதிர் பார்ப்பும் அங்கு பொய்த்துப் போக அவளது மனதின் எதிர்பார்ப்பும் காற்றுப் போன பலூனாய் சோர்ந்து போனது. அவனது அப்பாட்மென்டுக்கு சென்றால் அது ஒழுங்கற்று இருந்தது. அவள் இதை எதிர்பார்த்ததுதான்.இருந்தாலும் குடியும் குடித்தனமுமாக இருக்கும் கணவனை கொஞ்சமாவது மாற்றி எடுக்கலாம் என்ற நப்பாசையுடன் செயற்பட்டாள். நாளுக்கு நாள் நிலமை மோசமாகியதே தவிர மாறியதாகத் தெரியவில்லை. அடிக்கடி குடிபோதையில் அவளைக் கண்டபடி பேசுவதும் மனதைக் காயப்படுத்தும் சுடு சொற்களால் புண்படுத்துவதும் வழக்கமாகியது. கோகுல் பாவம். அப்பாவுடன் அன்னியோன்னியமாகப் பழகுவதற்குப் பதில் அப்பாவைக் கண்டால் பயந்து வெருண்டு முகத்தை இறுக்கமாக வைத்துக் கொள்வான். குழந்தை அம்மாவுடன் ஒட்டியபடியே இருப்பதை பொறுக்காத கண்ணன் குடிபோதை தலைக்கேறினால் “என்ர பிள்ளையெண்டாத்தானே என்னோட ஒட்டும்” என்ற வார்த்தைகளால் அவளை வதைக்கவும் செய்வான். அவன் வேலைக்கு சென்று வருமட்டும் அவளும் கோகுலும் வீட்டைப் பூட்டியபடியே காத்திருப்பது வழக்கமாகி விட்டது. அப்பாட்மென்ட் பல்கனியால் வெளியே பார்க்கும் வேளைகளில் குதூகலமாக செல்லும் குழந்தைகளையும் பெற்றவர்களையும் கை கோர்த்தபடி செல்லும் இளம் ஜோடிகளையும் பார்த்து பெருமூசு;சு விடுவதைத் தவிர வேறெதுவும் செய்ய முடியாது தவிப்பாள். கண்ணன் அவளை வெளியே எங்கும் கூட்டிப் போவதில்லை. வேலையால் வந்தபின்பும் அவளுடன் அன்பாய் ஆதரவாய் பேசுவதும் இல்லை. வீட்டில் உள்ள ஜடப் பொருட்களில் ஒன்றாகத்தான் அவளையும் நடத்தினான். ஏதோ கடமைக்காக சமைப்பது சாப்பிடுவது படுப்பது உறங்குவது என்ற இயந்திரத்தனமான இருப்பு. ( 11 ) பெற்றவர்களைப் பிரிந்து வாழ்வது மனதுக்குள் மிகுந்த வேதனையாக இருந்தாலும் தனது உணர்வுகளை மதிக்காத அவர்களை நினைக்கும் பொழுது சில சமயம் கோபம் வருவதுண்டு இருந்தும் கண்ணனின் உதாசீனம் அவளை வருத்தியது. தாய் மடியில் தலைசாய்த்து தன் வேதனைகளை கொட்டி தீர்க்க முடியாதா என்று அடிக்கடி மனம் ஏங்கும். எப்பவாவது தொலை பேசியில் தொடர்பு கொள்ளும் போது தான் நலமாக இருப்பதாக கூறி அவர்களை சந்தோசப்படுத்தி விடுவாள். இப்பொழுதெல்லாம் நாட்டில் ஏற்பட்ட மிக மோசமான சூழ்நிலைகளை கேட்டும் அறிந்தும் அவளால் கவலைப்படாமல் இருக்க முடியவில்லை. தானும் தனது மண்ணுக்காக போராடச் சென்றிருக்கலாமோ என்று மனம் தத்தளிக்கும். சென்றமுறை அம்மா கதைக்கும்பொழுது அப்பாவுக்கும் நல்ல சுகமில்லை என்று கூறி இருந்தது நினைவுக்கு வர அப்பாவின் சுகத்திற்காக கடவுளை வேண்டினாள். ஒரு முறை சென்று பார்க்க முடியுமா? ஏன்ற ஏக்கத்தை மனதுக்குள் புதைத்துக் கொண்டாள். நாளடைவில் வெள்ளி சனி இரவுகளில் ஓரிரு நண்பர்களாக வீட்டிற்கு அழைத்து வர ஆரம்பித்தான். வீட்டில் இரவு வெகு நேரம் வரை பார்ட்டியும் காட்ஸ் விளையாட்டுமாக பொழுது போக்கினர். ஆரம்பத்தில் கவிதாவுக்கு வியப்பாக இருந்தது. தொடர்ந்து வந்த நாட்களில் அதுவே பழகிப் போய்விட்டாலும் அவர்களின் சிரிப்பும் பார்வையும் அச்சமூட்டியது. “ ஏய் கவிதா கெதியா இரண்டு முட்டை பொரிச்சு எடுத்து வா” “ இண்டைக்கு இறைச்சி வாங்கினனான் பிரட்டல் செய்து வை” இப்படி தமக்கு தொட்டுக் கொள்ள சுவையான உணவு தயாரிக்க ஓடர் பிறப்பிக்க ஆரம்பித்தான். நண்பர்களும் குடிபோதையில் உணவின் சுவையை பாராட்டுவதுடன் அவளையும் விமர்சிக்க ஆரம்பித்தனர். சில சமயம் குடிபோதையில் பிதற்றுவதுடன் உணவு பரிமாறும் போது அவளையும் தொட்டு விட முயற்சி செய்தனர். இது எதையும் கண்ணன் கண்டு கொள்வதில்லையா அல்லது கண்டும் காணாததுபோல பாவனை செய்கிறானா என்ற கவிதாவுக்கு புரியவில்லை. கண்ணனோ நண்பரைக் கண்டு விட்டால் கவிதாவையோ கோகுலையோ பொருட்படுத்தாமல் தனது கேளிக்கையிலேயே கருத்தாய் இருப்பான். கவிதா இதைப்பற்றி ஏதாவது கண்ணனிடம் முறையிட ஆரம்பித்தால் கண்ணன் அதைப்பற்றி அலட்டிக்கொள்ளாமல் கவிதாவையே ஏதாவது குறை கண்டு பிடித்து எரிந்து விழுவான். அவளுக்கோ தர்ம சங்கடம். ( 12 ) அன்று கண்ணனுக்கு பிறந்தநாள். பார்ட்டி களை கட்டியது. உணவுகளும் விதவிதமாக ஓடர் பண்ணி எடுத்ததுடன் வீட்டிலும் கவிதாவிடம் சொல்லி பிரட்டல் பொரியல் என்று விதவிதமாக தயாரித்து வைத்திருந்தான். நேரம் போகப்போக அனைவருக்கும் நல்ல போதை. கண்ணன் சுயநினைவை இழக்கும் நிலையில் இருந்தான். போதை முற்றிய நண்பர்கள் “ தண்ணி வேணும்” “யூஸ் வேணும் “ என்று அடிக்கடி கவிதாவை அழைத்தனர். கோகுலும் நித்திரையாகி விட்டான். இவர்களின் நச்சரிப்பைத் தாங்க முடியாமல் கவிதா அறைக்குள் சென்று கோகுலுடன் படுத்து விட்டாள். கண்ணனும் போதை தலைக்கேறி செற்றியில் விழுந்து கிடந்தான். நண்பர்களோ வீட்டுக்கு போவதாய் இல்லை. கவிதா வெளியே வந்து “ நேரம் போச்சுது. நீங்க வீட்ட போனால் நான் கதவைப் பூட்டி விட்டு படுக்கலாம்” என்று கூறிப் பார்த்தாள். போதையில் இருந்த நண்பர்களுக்கோ இவள் கூறியது எதுவும் காதில் ஏறவில்லை. அவர்களது பார்வையும் சிரிப்பும் அவளுக்கு அருவருப்பாக இருந்தது. அவள் மீண்டும் மீண்டும் கேட்க அவர்கள் மனமில்லாதவர்களாக தட்டுத் தடுமாறிக் கொண்டு புறப்பட்டனர். அவளோ முன் கதவை தாழிட்டு விட்டு அறைக்குள் சென்றாள். நாள் முழுவதும் வேலை செய்த களைப்பும் மனச் சோர்வுமாக கட்டிலில் விழுந்தவள் உறங்கி விட்டாள். ( 13 ) காலை சுயநினைவுக்கு வந்த கண்ணன் சுற்றும் முற்றும் பார்த்தான். வாசல் கதவு பூட்டி இருந்தது. நண்பர்களைக் காணவில்லை. உணவு பொருட்களும் வெற்றுப் போத்தல்களும் கிளாசுகளமாக வீடு அலங்கோலமாகக் கிடந்தது. “ஏய் கவிதா” ஆத்திரத்துடன் அலறினான். திடுக்கிட்டு முழித்த கவிதா பயத்துடன் ஓடிவந்தாள். “ஏனடி அவங்களெல்லாம் எங்க?” கவிதாவுக்கு பதில் சொல்லப் பிடிக்கவில்லை. “என்ன நான் கேக்கிறன் உனக்கு பதில் சொல்ல கஸ்ரமாக்கும்” கவிதாவுக்கு ஆத்திரமாக வந்தது, “என்ன சொல்ல? நீங்க மதியில்லாமல் கிடந்ததையா?” இனிமேல் இப்படிப் பார்டிகள் வீட்டில வைக்க வேணாம்” “ஓ அதுதான் என்ர பிரண்ட்ஸ் எல்லோரையும் கலைத்து விட்டிட்டியாக்கும்” “எல்லாருக்கும் நல்ல வெறி. வீட்டுக்கு போகாமல் இங்க என்ன செய்யிறது.” “எனக்குத் தெரியும் என்ர பிறந்தநாள் கொண்டாட்டம் என்றதும் உனக்கு பிடிக்கஇல்லை.” “எனக்கு பிடிச்சதை மட்டும்தான் நீங்க செய்யிறீங்களாக்கும்” கவிதாவால் பொறுமையுடன் பதில் சொல்ல முடியவில்லை. “ஏன் உனக்கு பிடிச்சதையும் செய்யலாம். அதுதான் நான் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேனே. நீ என்னை கவனிக்க மாட்டாய். ஆனால் என்ர பிரண்ட்ஸ் வந்தா விழுந்து விழுந்து கவனிப்பாய்.” ஆத்திரம் புத்தியை மறைக்க அவளை புண்படுத்த வேணுமென்று மென்மேலும் வார்த்தைகளை கொட்டத் தொடங்கினான். கவிதா தன் காதுகளை இறுகப் பொத்திக் கொண்டாள். தானே நண்பர்களைக் கூட்டி வந்து விரும்பின சாப்பாடு செய்யச் சொல்லி கட்டாயப் படுத்தி அவங்களைச் சரியாக கவனிக்காட்டி அதற்கும் தன்மேல் சீறிப்பாய்ந்து இப்ப இப்படி அவதூறு சொல்கிறானே என்ற மனம் வெதும்பினாள். ( 14 ) நாளுக்கு நாள் கவிதாவால் கண்ணனது சித்திரவதைகளையும் மனதை தைக்கும் வார்த்தைகளையும் பொறுக்க முடியவில்லை. தினம் தினம் தனது நண்பர்களுடன் அவளை சேர்த்து வைத்து பேசுவதும் குத்தல் பேச்சக்களால் அவளை வருத்துவதுமாக இருந்தான். அன்றும் அப்படித்தான் வேலையால் வரும்பொழுதே குடித்து விட்டு வந்தான். கவிதா அவனது சிவந்த விழிகளைப் பார்த்து பயந்து சமையலறைக்குள் புகுந்து கொண்டாள். “என்னடி என்னைக் கண்டால் பதுங்கிறாய் அவங்கள் வந்தால் மட்டும் பல்லைக் காட்டி சிரிக்கிறாய்” “நான் எப்ப சிரிச்சனான். நீங்கதான் அவங்களைக் கூட்டிக்கொண்டு வந்து குடிச்சு கும்மாளமிடுறீங்கள்” “என்ன கும்மாளமிடுறனோ? நீ அடிக்கிற கும்மாளமெல்லாம் எனக்குத் தெரியோதோ?” கண்ணனின் பேச்சு கவிதாவை ஆத்திரமூட்டியது. அவளுக்கு கோவம் எரிச்சல் வெறுப்பு “ஓம் நான் கும்மாளமடிப்பன். அதுக்கு இப்ப என்ன?” இந்தப் பதிலை எதிர்பார்க்காத கண்ணன் “என்ன சொன்னனீ” என்று ஆத்திரத்துடன் அவளது தலை முடியைப் பிடித்து தலையை சுவரில் ஓங்கி அடித்தான். நெற்றி உடைந்து இரத்தம் கொட்டத் தொடங்கியது. கோகுல் வேறு பயத்தில் அலறத் தொடங்கினான். கண்ணனோ “ இப்பிடியே கிடந்து சாவு” என்றபடி வெளியேறி விட்டான். கவிதா ஒரு கையால் காயத்தை பொத்திப் பிடித்தபடி மறுகையால் கோகுலை அணைத்தபடி சென்று தொலைபேசியில் 911 என்ற இலக்கத்தை அழுத்தி தனது வீட்டு விபரத்தை சொன்னாள். ( 15 ) மெள்ள மெள்ள தன் உக்கிரத்துடன் கிளை விடத் தொடங்கிய தீ அவள் அணிந்திரந்த ஆடைகளில் தொடங்கி உடலில் தன் சூட்டைப் பரப்பத் தொடங்கியது. அவளது மனமோ உடலில் பரவும் சூட்டைவிட மிகத் தீவிரமான தீயில் தீய்ந்து கொண்டிருந்தது. அந்தத் தீயின் முன் உடலில் பரவிய சூடு குறைவாக இருப்பதாகவே அவள் உணர்ந்தாள். எத்தனை தடவை எண்ணி எண்ணி கை விட்ட அந்த எண்ணம் இன்று தாள முடியாத வலியுடன் அரங்கேறியுள்ளது. குத்திக் காயப்படுத்துவது ஒருமுறையா? இருமுறையா? ஏவ்வளவுக்குத்தான் அவளால் தாங்க முடியும். இனியும் இப்படி தினம் தினம் தீக்குளிப்பதை விட ஒரேயடியாகத் தீயுடன் சங்கமமாவது அவளுக்கு ஒன்றும் அசாதரணமாகத் தெரியவில்லை. சுடட்டும் நன்றாகச் சுடட்டும். நாவினால் சுடும் வடுக்களைத் தாங்கி வலிகளை வலிந்து தழுவி ஆரம்பத்தில் கண்களில் உருண்ட கண்ணீரும் வற்றி அனலில் காய்ந்து வெடித்த விளைநிலமாய் மனம் பிளவு பட்டுக் கிடந்தது. தனக்கென்று இனி யாருமில்லை. இறைவனும் கேட்க நாதியற்று போனதாய் உணர்ந்தாள். இது தனக்கல்ல. தன்னை கடிமணம் புரிந்து கனவுகளைச் சிதைத்து மனதைக் கடற்பாறை கொண்டு பிளந்து தான் மட்டும் தன் சுகம் மட்டும் போதும் என நினைக்கும் அவனுக்கான தண்டனை. ஒருகணம் கோகுலின் முகம் வந்து மறைந்தது. அவனே வேணாம். பிள்ளை எதற்கு? உலகை வெறுத்ததனால் உறவுகளும் தொலைந்து போன உணர்வு. ( 16) நேற்றுவரை நிகழ்ந்தவைகள் அனைத்தும் நிழற்படமாய் கண்களுக்குள் ஒருகணம் வந்து போயின. எங்கோ மேலே மேலே போய்க்கொண்டிருந்தவளை யாரோ கையில் கட்டி எழுப்புவது போல இருந்தது. யாராயிருக்கும்? நெற்றியில் விண்விண் என்று வலித்தது. மெதுவாக கண்களைத் திறந்து பார்த்தாள். பக்கத்தில் வைத்தியர் மறுபுறம் தாதி கையினில் குற்றியுள்ள ஊசியின்மூலம் மருந்து ஏறிக்கொண்டிருந்தது. சந்தேகத்துடன் தன் முகத்தையும் கைகளையும் தொட்டுப் பார்த்தாள். தீ சுட்டதற்கான எந்த தடயமுமில்லை. எப்படி எனது எண்ணத்தில் இப்படி ஒரு நினைவு வந்தது. எனது கோகுலை விட்டுவிட்டு எப்படி நான் இப்படி ஓர் முடிவெடுக்கக் கூடும். தலையில் அடிபட்ட மயக்கத்தில் தன் மனதின் நிழலாக வந்த கனவினை எண்ணி வேதனைப்பட்டாள். அத்தனை கோழையா நான்? “கோகுல் கோகுல்”; அவளது உதட்டசைவை அவதானித்த தாதி கோகுலைத் தூக்கி வந்தாள். குழந்தை அம்மாவைக்கண்டதும் மகிழ்ச்சியுடன் சிரித்தது. கையை நீட்டி குழந்தையை அணைத்து மகிழ்ந்தாள். வாழ்க்கையின் பொருள்தான் என்ன? வாழ்ந்துதான் பார்த்தாலென்ன? சோதனைகள் வாழ்வின் முடிவல்ல. சாதனைகளின் ஆரம்பம். மனதில் உறுதியுடன் எதிர்காலக் கனவுகளுடன் கோகுலை இறுக்கி அணைத்து முத்தமிட்டாள்.
  25. 7 points
    இன்று மாலை 5.40 மணிக்கு ஒரு அழைப்பு வந்தது. எனது தனிப்பட்ட நிறுவனத்தின் கணக்காளர். ஏதோ கணக்கு விடயமாக பேச எடுத்திருக்கிறார் போல் என்று போனை எடுக்கும் போதே, எல்லோரும் வீட்டில் இருந்து வேலை செய்யினம். வழக்கமாக 6, 7 வரை அலுவலகத்தில் இருக்கும் உந்த ஆள் இந்த நேரத்தில எங்க இருந்து வேலை செய்யுதோ என்று நினைத்துக் கொண்டே ஹலோ என்றேன். சன்னமாக அவரது குரல் ஒலித்தது. எப்படி இருக்கிறீர்கள், கொரோனா என்னவாம் என்றேன். அப்ப கேள்விப்பட்டிருக்கிறியள் போல என்றார்... மிக பலவீனமான குரலில்.... என்ன சொல்கிறீர்கள் என்றேன். நான் ஆஸ்பத்திரில் இருந்து கதைக்கிறேன், கொரோனவுக்காக treatment என்றார். உண்மையா, பகிடியா... குழம்பியபடியே... 'எ..ன்ன' என்றேன் ஒரு திகைப்புடன்.. இரண்டு கிழமையாக இங்கே இருக்கிறேன் என்றார். அபாயக்கட்டம் தாண்டி விட்டார், அதுதான் போன் பண்ணி இருக்கிறார் என நினைத்துக்கொண்டே, 'என்ன, இரண்டு கிழமையாகவா.... என்ன நடந்தது' என்றேன். அவரது அலுவலகத்தில் ஒரு உதவி கணக்காளராக ஒருவர் வேலை செய்கின்றார். அவர் வார இறுதி நாட்களில் யூபெர் டிரைவர் ஆக வேலை செய்கிறாராம். இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்னாள் ஒரு திங்கள் காலை, அவர் மெல்லிய காச்சல், தடிமலுடன், முக்கியமான வேலை ஒன்றினை முடித்துக் கொடுத்துவிட்டு போகலாம் என்று வந்திருக்கிறார். காச்சல் என்றால் ஏன் வந்தீர் என்று அவரை அனுப்பிவிட்டு, இவர் வேலையில் மூழ்கி இருக்க, சரியாக இரண்டு மணி நேரத்தில், இவருக்கு உடல் மாறுதல் தெரிய தொடங்கி இருக்கிறது. 65 வயதான, இதய bypass அறுவை சிகிச்சை செய்த, நீரிழிவு நோயும் கொண்டவராகையால், உடனடியாக வீடு சென்று இருக்கிறார். வீடு போனவுடன் நடுக்கம் தொடங்கி இருக்கிறது. டாக்டர் மகன், கொரோனா பயத்தில், வீட்டில் இருந்து இருக்கிறார். தகப்பனை சோதித்த மகன், பிராணவாயு அளவு குறைவதை அவதானித்து, உடனே 999 அழைத்து இருக்கின்றார். அவர்கள் வந்து அவரை பரிசீலித்து, கோரோனோ வைரசு என சந்தேகிப்பதாக சொல்லி, அழைத்து சென்று விட்டனர். சரியாக இரு மணிநேரத்தில், அவரது மகனும், மனைவியும் அதே நடுக்கத்தில், ஆஸ்பத்திரியில் சேர்க்கப்பட்டனர். இருவார தீவிர சிகிச்சைக்கு பிறகு அவர்கள் இருவரையும் வீடு திரும்பி விட்டனர். இவர் நேற்று வருவதாக இருந்து, மீண்டும் பிராணவாயு அளவு குறைந்ததால் மொனிட்டர் பண்ணுகிறார்கள். மூவரும், சரியான நேரத்தில் வைத்தியசாலை சென்றதால் தப்பி விட்டதாக கூறுகின்றார். அந்த உதவி கணக்காளர் நிலை என்ன என்று கேட்டேன்... இங்கேதான் பக்கத்து கட்டிலில் படுத்திருக்கிறார் .... அவரும் தப்பி விட்டார் என்கிறார். அலுவலகத்தில் இருந்த இன்னுமொரு இளைஞருக்கு வரவில்லை. அவருக்கு immune system ஸ்ட்ரோங் போல உள்ளது என்று சொல்லி லேசாக சிரித்தார். அந்த உதவி கணக்காளர் ஞாயிறு இரவு நோய் தொற்றுதலுக்கு ஆளாகி உள்ளார் போலுள்ளது. காலை வேலைக்கு போகும் மனைவியை தொந்தரவு செய்யக் கூடாது என வேறு அறையில் படுத்துள்ளார். காலையில் கிளம்பி மனைவி வேலைக்கு சென்றுவிடடார். இவர் பின்னர் கிளம்பி, காச்சல் குணத்துடன் வேலைக்கு போய் கொடுத்து விட்டு வந்து விட்டார். ஆஸ்பத்திரியில் இருந்து, மனைவிக்கு, வீட்டுக்கு உடனே செல்லவேண்டாம் என்றும், குறித்த சில மணிநேரம் கழித்தே செல்லுமாறும் சொல்லப்பட்டுள்ளது. ஆக, கோரோனோ கொலைவெறியுடன் திரிகிறது.... நெருங்கி வரும் பேராபத்தில் இருந்து முடிந்த வரைவிலகி கவனமாக இருப்போம்... அதவேளை அவர் ஒன்றையும் சொன்னார். தான் இரண்டு வாரம் தாக்குப் பிடித்ததால், பயப்படவேண்டாம்... வந்தாலும் மனஉறுதியினை இழக்காமல் போராடவேண்டும் என்றார்.
  26. 7 points
    சீனவிடம் இருந்து பிந்திய மருத்துவ அறிவுரைகள், சீன மருத்துவர்கள் இறந்த நோயாளிகளை பிரேத பரிசோதனை செய்ததில் இருந்து. ஆங்கில ஒலி வடிவம் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. அதில் ஏதும் பிரச்னை இருந்தாலும், மற்றும் ஆங்கிலம் எவருக்கேனும் புரியாமல் இருந்தாலும் போன்றே காரணங்களினால், ஒலி வடிவத்தின் மொழி பெயர்ப்பு பின்வருமாறு: 1) இந்த வைரை சுவாசக் கால்வாயை தடித்த சளியை உருவாக்கி, அந்த சளி உறைவதன் மூலமாக சுவாசப் பாதையை அடைகிறது. 2) மருந்தின் மூலம் சிகிச்சை செய்வதத்திற்கு அடைப்புகள் நீக்கப்பட்டு, சுவாசப் பாதை திறக்கப்படவேண்டும். இப்படி அடைப்பை நீக்கி, சுவாசப் பாதையை திறப்பதற்கு எண்ணுக்கணக்கிலான நாட்கள் தேவை. கொரானாவில் இருந்து உங்களை பாதுகாப்பதற்கான சீன மருத்துவர்களின் பரிந்துரைகள் பின்வருமாறு: 1) சூடான நீராகாரங்களை அடிக்கடி எடுங்கள் - தேநீர், காபி, சூப், வெந்நீர் போன்றவை. அத்துடன், 20 நிமிடத்திற்கு ஓர் தடவை ஓர் முறடு வெந்நீரை உள்கொள்வது வாயை ஈரலிப்பாக வைத்திருப்பதுடன், வைரஸை (வாய்க்குள் இருந்தால்) உணவுக்கு கால்வாய் வழியாக கழுவி வயிற்ற்றை அடைந்து சமிபாடு தொகுதியினால் நடுநிலையாக்கப்படும் (neutralise) 2) இயலுமானவரை, ஒவ்வொருநாளும் வெந்நீராலும், உப்பு அல்லது எலுமிச்சம் சாறு அல்லது வினிகர் தொண்டையையும், வாயையும் அலசுங்கள் (gargle) 3) covid-19 வைரஸ் உடையிலும், மயிரிலும் ஒட்டிக் கொள்ளும் தனமாய் உள்ளது. எந்த சவர்க்காரமமும் அல்லது detergent உம் covid-19 ஐ கொல்லக் கூடியது. எனவே, வெளியில் சென்று வீடு திரும்பியவுடன், ஓர் இடத்தில் தொடாமலும், இருக்காமலும், நேரடியாக குளியல் செய்யுங்கள் அல்லது தோயுங்கள். 4) நாள்தோறும் உடைகளை தோய்க்க முடியாவிட்டால், சூரிய வெய்யிலில் உலர்த்துவது வைரஸ் ஐ கொல்லக் கூடியது. 5) உலோக மேற்பரப்புகள் மற்றும் தொடு பரப்புகளை (metalic surface) மிகவும் கவனாமாக கழுவுங்கள். ஏனெனில், உலோக தொடுப்பரப்புக்களில் 9 நாட்கள் வரைக்கும் இந்த வைரஸ் தாக்கு பிடிக்க கூடியது. 6) கைபிடி சட்டங்கள், கதவின் கைப்பிடிகள் போன்றவற்றில் கவனமெடுத்து, தொடுவதை தவிருங்கள் அல்லது தவிர்ப்பதற்கன முறைகளை (கையுறை) கடைபிடியுங்கள். உங்கள் வீடுகளில் கைபிடி சட்டங்கள், கதவின் கைப்பிடிகள் போன்றவற்றை சுத்தமாக வைத்திருங்கள். 7) புகை பிடிப்பதை தவிருங்கள். உங்கள் கைகளை 20 நிமிடத்திற்கு ஓர் தடவை நுரைக்கும் சவர்க்கரத்தினால் 20 நொடி கழுவுங்கள். 9) மரக்கறி மற்றும் பழவகைளை உட்கொள்ளுங்கள். விற்றமின் C மாத்திரமின்றி, உங்கள் நாக தாது (Zinc) ஊட்டச்சத்தை தரக்கூடிய அல்லது கூட்டக்கூடியதாக இருக்கும் வழிமுறைகளை கையாளுங்கள். 10) மிருகங்கள் covid-19 ஐ மனிதருக்கு கடத்துவதில்லை. மனிதனில் இருந்து மனிதனுக்கே கடத்தப்படுகிறது. 11) இயலுமானவரை தடிமன் காய்ச்சலை தவிர்பதற்கு முயற்சியுங்கள். குளிரான உணவுகளை தவிருங்கள். 12) எதாவது தொண்டை கரகரப்பு அல்லது தொண்டை அரிப்பு வருவதற்கன அறிகுறிகளோ அல்லது உணர்வோ தென்பட்டால், மேற்கூறியவற்றின் மூலம் தொண்டை கரகரப்பு அல்லது தொண்டை அரிப்பு போன்றவற்றிற்கு எதிர்ப்பை ஏற்படுத்தி கொள்ளுங்கள். 13) covid-19 தொண்டை கரகரப்பு அல்லது தொண்டை அரிப்பு மூலம் தொற்றி, 3-4 நாட்கள் வரை தொண்டையில் தங்கி இருந்து, சுவாசப் பாதை வழியாக நுரையீரலை சென்றடையும். எனவே தொண்டை கரகரப்பு அல்லது தொண்டை அரிப்பு போன்றவற்றிற்கு மேற்கூறிய படிமுறைகள் மூலம் எதிர்ப்பை ஏற்படுத்தி கொள்ளுங்கள். 14) உங்களில் கவனமெடுப்பதுடன், ஏனையோருக்கும் இந்த தகவல்களை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்.
  27. 7 points
    கொறோக்குறள் அதிகாரம்: Toilet paper 1. செல்வத்துள் செல்வம் Toilet paper - அது கொறோணா காலத்துப் பவுண்! 2. எதைப் பதுக்கி வைத்தவனுக்கும் உய்வுண்டாம் - உய்வில்லை Toilet paper பதுக்கிய மகற்கு! (படுபாவிகளா... இப்படிப் பண்ணிட்டீங்களேடா!) 3. கொறோணா காலத்தில் வாங்கிய Toilet rolls ஞாலத்தின் மாணப் பெரிது! 4. Toilet paper பதுக்கி வாழ்வாரே வாழ்வார் - மற்றெல்லாம் Newspaper உடன் 'பின்' செல்பவர்! 5. பதுக்கல் நன்றே, பதுக்கல் நன்றே - பிச்சை புகினும் Toilet rolls பதுக்கல் நன்றே! 6. மிதமிஞ்சி Toilet rolls வைத்திருப்போரை ஒறுத்தல் - அவர் நாண தண்ணீரால் சமாளித்துவிடல்! 7. கேடில் விழுச் செல்வம் Toilet rolls, ஒருவற்கு மாடல்ல மற்றயவை! (ஒருவனுக்கு அழிவில்லாத பெருஞ்செல்வம் என்பது Toilet rolls மட்டுமே; பொன், பணம் போன்றவை அல்ல!) 8. மகன் தந்தைக்காற்றும் உதவி - இவன் தந்தை எப்படி இவ்வளவு Toilet rolls வைத்திருக்கிறான் என அயலார் வியக்கச் செயல்! 9. மிதமிஞ்சி Toilet rollsஐ வாங்கான் - வாங்கினாலும் பிறருக்குப் பகிர்ந்தளிப்பானை எல்லா உயிரும் தொழும்! 10. ஒருமைக்கண் தான் வாங்கிய Toilet rolls - ஒருவற்கு எழுமையும் ஏமாப்புடைத்து! (பொருள்: ஒரு பிறவியிலே ஒருவன் வாங்கிய Toilet rolls, அவனை ஏழு பிறவிகளுக்குப் பாதுகாக்கும் தன்மை உடையவை; அவ்வளவு வாங்கியிருக்கிறான் பாருங்கோ!) மேலும் சில கொறோக்குறள்கள்: தோன்றில் face mask உடன் தோன்றுக - அஃதிலார் தோன்றலின் தோன்றாமை நன்று! கொரோணாவுக்கும் உண்டோ அடைக்கும் தாள், face mask அணிதல் peace-of-mindக்காகும்! Face mask அணிவதனால் ஆய பயன் என் கொல், கைகளை நன்கு களுவிக்கொள்ளாவிடின்?! எத்தும்மல் யார்யார் மூக்கிலிருந்து வருகினும், அவ்விடத்தை விட்டு உடனடியாக ஓடுதல் அறிவு (நகைச்சுவைக்காக மட்டும்... )
  28. 7 points
    நிலம் ............ . அண்ணா ...! எப்ப வந்தனீங்கள்.நான் நல்லா நித்திரை கொண்டிட்டன் கவனிக்கவில்லை. ஓம் நான் இப்பதான் வந்தனான்.நித்திரை வந்தால் அறைக்குள்ளே போய் படுக்கிறதுதானே ஷாலினி, ஹாலில் நண்பர்கள் யாராவது திடீரென வந்தாலும்......ஸாரி அண்ணா,நான் மருந்து குடித்திருந்தனான்.அப்படியே டீ .வி யும் பார்த்து கொண்டிருக்கும்போதே தூங்கிட்டன். அதுசரி நீங்கள் சாப்பிட்டீங்களா.ஹாட்பாக்சில் சாப்பாடு எடுத்து வைத்திருந்தேன்...... ம்......பார்த்தனான்.இன்றைக்கு மெட்ரொ ஸ்ட்ரைக் அதுதான் வரத் தாமதமாகி விட்டது. சாரதா இன்னும் வரவில்லையா.இன்று வருவதாக போனில் சொன்னாளே..... இல்லையண்ணா இன்னும் வரவில்லை.எங்கேயும் வாகன நெரிசலில் மாட்டிக்கொண்டாள் போல......ஓம் அப்படித்தான் இருக்கும். நீ போய் படு ஷாலினி.நான் போட்டு சாப்பிடுகிறன்.....பரவாயில்லை அண்ணா நீங்கள் இருங்கோ நான் பரிமாறுறன்.மேலும் உங்களுக்கு ஒரு நல்ல செய்தி சொல்ல வேண்டும். அது நல்லதா இல்லையா என்றும் தெரியவில்லை.கொஞ்சம் பொறுங்கள் சாரதாவும் வரட்டும் இரண்டுபேரிடமும் சொல்கிறேன் என்று சொல்லிக்கொண்டு கலைந்திருந்த தலைமுடிக்கு ரப்பர் பாண்ட் போட்டுக்கொண்டு சாப்பாட்டு மேசையை நோக்கி போகிறாள். தொலைக்காட்சியில் ஒரு பெரியவர் ஆன்மீக சொற்பொழிவாற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்....! "எனக்கு கல்வி அனைத்தும் கற்பித்தாய். உன்னிடம் நேசம் கொள்ள வைத்தாய்.இந்த உலகம் ஒரு மாயை என்பதை எனக்கு அறிவுறுத்தினாய்.அது மட்டுமா தடையின்றி உன் அருளைத் தந்து உதவுகின்றாய்.யாரிடமும் சென்று யாசிக்காத நிலை வைத்தாய்.இத்தனை உயர்வுகளை எனக்களித்த உன் பெருங் கருணையை என்னவென்பது. இன்றைய உலகம் புலன் இன்பம் ஒன்றிலேயே நாட்டமுள்ளதாக இருக்கின்றது.இதனாலதான் மக்களிடம் துன்பமும்,துயரமும், அழிவும் பெருகி வருகின்றன.இந்த வாழ்க்கை முறை மிகத் தவறான முறையாகும்.முதலில் இதை அடியோடு மாற்றியாக வேண்டும்".....! (அவர் வள்ளலாரின் அமுதத்தை வழங்கிக் கொண்டு போகின்றார்). இது தனக்காகத்தான் சொன்னதுபோல் இருக்கின்றது.பிரேமனின் மனதில் உதித்த சபலம் முற்றாக அழிகின்றது. அவன் சாப்பிடுவதற்கு போய் கதிரையில் அமர்கின்றான்.......! பிரேமன் அடுத்தநாள் காலை வெள்ளனவே எழுந்தவன், கோப்பி போட்டுக் குடித்து விட்டு .....என்ன இன்னும் சாரதாவைக் காணவில்லை. போனும் எடுக்கிறாள் இல்லை. ஒருவேளை சார்ஜ் இல்லையோ தெரியவில்லை.என நினைத்துக் கொண்டு அந்த அப்பார்ட்மெண்டை சுத்தமாக்குவதற்கு தனது சேர்விஸ் ரூமுக்கு படிக்கட்டில் ஏறிச் செல்கிறான்.பொதுவாக அவன் லிப்டில் செல்வது குறைவு.அங்கு சென்று கதவைத் திறந்து தனது யூனிபோர்மை அணிந்துகொண்டு ஜன்னலைத் திறந்தபோது கட்டிலில் ஒரு கடிதம் படபடத்துக் கொண்டிருக்கிறது. இது என்னவென்று அதை எடுத்துப் பிரித்துப் பார்க்கிறான்.அதை சாராதாதான் எழுதி இருந்தாள். அப்படி என்றால் நேற்றிரவு சாரதா வந்திருந்தாளா.... பிறகு ஏன் வீட்டிற்குள் வரவில்லை.பல்லாயிரம் எண்ணங்கள் மனசில் ஓட கடிதத்தைப் படிக்கிறான்......! என்னை வஞ்சித்த பிரேமுக்கு, என் வாழ்க்கை முழுதும் நீ கூட வருவாய் என நான் நம்பி இருந்தேன்.ஆனால் நீ என்னை ஏமாற்றி விட்டாய்.நீ மட்டுமல்ல, இவ்வளவு காலமும் எவளை என் உயிர்த் தோழி என நம்பினேனோ அந்த ஷாலினி கூட எனக்குத் துரோகம் செய்து விட்டாள்.அன்றொருநாள் அவள் மிகவும் இக்கட்டில் இருந்தபோது ஒரு தொகை பணம் தந்து அவள் கஷ்டத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டேன்.நம்பிக்கைத் துரோகி அதைக் கூட சுலபமாய் மறந்து விட்டாள்.உங்கள் இருவரின் முகத்தில் முழிக்கவும் எனக்கு விருப்பமில்லை.உன்னைச் சொல்லி குற்றமில்லை.என்னில்தான் பிழை.என் விதி. புது வீட்டுக்கு வரும்போது ஷாலினியை விட்டுவிட்டு என்னை மட்டும் தனியாக வரும்படி நீ சொன்னாய்.ஆனால் நான்தான் முட்டாள். நட்பை வெகுவாக நம்பினேன்.ஆனால் பஞ்சையும் நெருப்பையும் பக்கத்துக்கு பக்கமாய் வைத்து விட்டு வாரக்கணக்காய் வேலை வேலை என்று அலைந்தது என் குற்றம்தான். நீங்கள் இருவரும் உல்லாசமாக இருந்து கொள்ளுங்கள்,அபலை நான் எங்கோ போகிறேன்........! சாரதா.....! பிரேமன் அந்த நிமிடமே அதிர்ச்சியாகி ஆ....கடவுளே என குளறியபடி நிலத்தில் அமர்ந்து விட்டான்.இறைவா எனது ஒரு கணநேரச் சபலத்துக்கா இந்தத் தண்டனை. சாரதா நீ இப்போது எங்கேயம்மா இருக்கிறாய்.போனை எடு சாரதா, தயவு செய்து போனை எடடி.அறை திறந்தபடி இருக்க நிலை இடித்ததும் தெரியாமல் கடிதத்துடன் வீட்டுக்குள் ஓடி வருகின்றான். …… ! நிழல் நீளும் .........!
  29. 7 points
    III ஈழத்தின் மேற்குக்கரையில் தாமிரபரணி ஆற்றுக்கரையில் இருந்தது ஒரு துறைமுகம் கல்யாணி என்று அதன் பெயர் வரும். அந்தத் துறையில் தமிழர்கள் - இறையில் ஓர் அந்தி நேரம் வந்துகுதித்தனர் மந்திச் சாயலில் ஒரு மக்கட் கூட்டம். அவர்கள் லாடா நாட்டில் இருந்து விரட்டப்பட்டவர்கள் கூடாத செய்கையால் நாடோடிகளாக துரத்தப்பட்டவர்கள். அவர்கள் ஏழுபது பத்துப்பேர் மொத்தமாய் இருந்தார்கள், பெரும் சத்தமாய் கதைத்தர்கள். அவர்களின் தலைவன் விசயன் உண்மையில் அவன் ஒரு விசமன். லாடாவில் - அவன் முடிக்குரியவன் பிறப்பால் பெரும் குடிக்குரியவன். ஆனாலும் பெயரில் ஜெயத்தையும் செயலில் விசத்தையும் காட்டினான் விசயன். சிங்கத்தின் பேரன் - அவன் சரித்திரம் ஆனாலும் அவனில் நிலைத்தது தரித்திரம். கூடாச் செயலால் குமைந்து போய் லாடா அவனை போடா எனத் துரத்தியது காலம் அவனை ஈழத்தின்பால் திருப்பியது. படகை காற்று திருப்பிப்போட்டது வரலாற்றை காலம் புரட்டிப்போட்டது. IV தொடரும்
  30. 7 points
    ஒரு விளக்கம் ரதி நான் தளத்துக்கு வராமல் இருப்பது கோசனின் நடவடிக்கை தான் காரணம் என்று கூறி இருந்தார். நான் தளத்தில் இருந்து சிலகாலங்கள் ஒதுங்கி இருப்பதற்கு காரணம், கோசன், தன்னை அறிவுஜீவியாக காட்டுவதில், அதிக ஆர்வம் காட்டினாலும், அவரது, இந்த ஆர்வத்தினால், அவரது criminal wastage of time எனும் ஒரு பழக்கம் எனக்கும் வைரஸ் ஆக பரவி விடுமோ என்று பயந்தேன். அதனாலே ஒதுங்கிக் கொண்டேன். நான் இந்த தளத்துக்கு வந்த இரண்டாம் நாளில், கோமகன் என்பவரால், bully பண்ணப்பட்டேன். விசுகு வந்து ஆதரவு தந்தார். அதன் பின்னர் பனம் காட்டு நரியானேன். ஆகவே கோசனால் தான் நான் வருவதில்லை என்பது தவறு. ஒதுங்கி இருந்த, இந்த கால அவகாசத்தில் கிடைத்த நேரத்தில், 5 வருட காலமாக மனதில் இருந்த புத்தகங்கள் இரண்டை முடித்து விட்டேன். முதலாவது கடந்த மாதம் அமேசானிலும், அடுத்தது நேற்று எடிட் பண்ணவும் அனுப்பி விட்டேன். தவிர, மூன்று இணைய தளங்களையும் நானே படித்தறிந்து உருவாக்கினேன். எனது இணைய தள முயல்வுகளுக்கு உதவும் என்பதால் டிஜிட்டல் மீடியா தொடர்பில் பல பாடத்திட்டங்களை கற்றுக்கொண்டேன். ஆகவே நண்பர்களுக்கு சொல்வது, உங்கள் ஓய்வு நேரங்களில் யாழுக்கு வாருங்கள். ஊறுகாய் மாதிரி பயன்படுத்துங்கள், சோறு போல பயன்படுத்தி, இங்கேயே பாயை போட்டு படுத்து விடாதீர்கள். நிர்வாகமும் அவ்வாறு எதிர்பார்ப்பதில்லை, அவர்களும் அப்படி செய்வதில்லை. இரண்டு வகையினரே நேரத்தினை அதிகம் இங்கே செலவழிக்க முடியும். ஒன்று ஓய்வு பெற்று இருப்பவர்கள். அடுத்தது பணத்தினை வங்கியில் போட்டு வைத்து வட்டியில் வாழ்க்கை ஓட்டுபவர்கள். ஏனையோர் தயவு செய்து நேரத்தினை அளவாக செலவழியுங்கள். காலம் பொன் போன்றது அல்ல, உயர் போன்றது. போனால் திரும்பாது. உங்கள் மேன்மைக்கும் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதனை மறவாதீர்கள். நன்றி.
  31. 7 points
  32. 6 points
    நீண்ட காலமாக மரவள்ளியும் பூசணியும் சேர்த்து வீட்டில் கறி வைப்பது வழமை.பலருக்கும் மரவள்ளி கறி பிடிக்கும்.ஆனால் நிறைய பேருக்கு பூசணிக்காய் கறி பிடிக்கவே பிடிக்காது.ஆனால் இந்த இரண்டையுமே சேர்த்து செய்தால் விரும்பி சாப்பிடாதவர்களே இருக்க முடியாது. அத்துடன் மிகவும் இலகுவான முறையிலான சுவையான சமையல். மரவள்ளி வாங்கும் போது அடி வேர்ப்பகுதி மெல்லிதாக இருப்பதை வாங்குங்கள்.மேலிருந்து கீழ்வரை நகத்தால் இடைஇடையே சுரண்டிப் பாருங்கள்.(கடைக்காரரும் உங்களை பார்க்கிறார்களா என்பதையும் பாருங்கள்)ஏதாவது கறுப்பாக தெரிந்தால் வாங்காதீர்கள்.பால் போல வெள்ளையாக இருந்தால் மட்டும் வாங்குங்கள்.நுனி கொஞ்சம் கறுத்து பழுதாகி இருந்தால் பரவாயில்லை.சிறிய துண்டு தானே வெட்டி எறியலாம். பூசணி வாங்க எவருக்கும் சொல்லத் தேவையில்லை.இருந்தாலும் மஞ்சள் நிறமாக உள்ளதை பார்த்து வாங்குங்கள். செய்முறை:- மரவள்ளி சிறிய சிறிய துண்டுகளாக வேர் வெட்டுப்படாமல் வெட்டி ஒரு சட்டியில் போடுங்கள் இதே மாதிரி துண்டுகளாக பூசணியையும் வெட்டி இன்னொரு சட்டியில் வையுங்கள் இரண்டையும் அருகருகே வைத்து சரியான அளவு இருக்கிறதா என்பதை பாருங்கள்.(ஒரு மரவள்ளியையும் ஒரு பூசணியையும் போட்டு கறி ஆக்கிறல்லை. இப்போ இரண்டையும் ஒன்றாக்கி நன்றாக கழுவி எடுத்து சமைக்கும் பாத்திரத்தில் போடுங்கள்.(தனித்தனியாகவும் கழுவி எடுக்கலாம்.) சிறிது வெண்காயம். 3-4 பச்சை மிளகாய். தேவையான உப்பு கிறிவேப்பிலை இருந்தால் இதிலும் ஒரு 10 இலைவரை போடுங்கள். மிளகாய்த்தூள் 1-2 தேக்கரண்டி போடலாம். அடுத்து தண்ணீர் விடுவது.இதிலே கொஞ்சம் கவனம் தேவை.கூட தண்ணீர் விட்டால் கறி ஒன்று சேராமல் தண்ணியாக இருக்கும்.எனவே போட்டதை மூடி நிற்குமளவுக்கு தப்புத் தண்ணீராக விடுங்கள். ஒரு அளவான நெருப்பில் 20-25 நிமிடங்கள் வைத்தால்ப் போதும்.சில கிழங்கு அவிய நேரமெடுக்கும் எனவே கிழங்கை அவிந்து விட்டதா என்பதை நசித்து பாருங்கள்.தண்ணீர் பற்றாவிட்டால் சிறிது சிறிதாக சேருங்கள். நன்றாக அவிந்த பின் கொஞ்சம் மசித்து விடுங்கள். கரண்டியில் எடுத்தால் தண்ணீராக ஓடவும் கூடாது.கறி முழுக்க விழவே மாட்டேன் என்று கரண்டியிலும் நிறக்கக் கூடாது. இது இறக்கி வைத்த பின் கொஞ்சம் ஆற கறி கொஞ்சம் இறுகும். இதற்கு புளி எதுவும் தேவையில்லை.புளி இதன் சுவையை மாற்றி விடும். குறை இருப்பின் என்னிடம் சொல்லுங்கள் நிறை இருப்பின் மற்றவர்களுக்கும் சொல்லுங்கள். மரவள்ளியும் இஞ்சியும் சேரும் போது நஞ்சு என்கிறார்கள்.எனவே அன்றைய தினம் இஞ்சியைத் தவிருங்கள். நன்றி.
  33. 6 points
    லெமன் இல் வைரஸ் எதிர்ப்பு சக்தி இருக்கு என்பதால் இன்று Lemon rice . குறிப்பு: உயர் ரத்த அழுத்தம் உள்ளவர்களுக்கு லெமன் ரத்த குழாய்களை மெதுவாக்கி ரத்த ஓட்டத்தை அதிகரிக்கும். அத்துடன் இதய நோய் சுகமடையவும் உதவும் (விட்டமின் B இருப்பதால்)
  34. 6 points
    அன்பார்ந்த யாழ் இணைய உறவுகளுக்கு, மண்ணினதும் மக்களதும் விடிவிற்காய் தம்முயிர் ஈய்ந்தவர் நினைவுவோடு யாழ் இணையம் தனது 21ஆவது ஆண்டை நிறைவு செய்துகொண்டு - இன்று (30.03.2020) 22ஆவது அகவைக்குள் காலடி எடுத்து வைக்கின்றது. இன்று முழு உலகமுமே ஒரு நெருக்கடியான காலத்திலும் பதட்டத்திலும் இருக்கின்ற இவ்வேளையில் எம் ஒவ்வொருவருக்கும் முன்னுள்ள சமூகப் பொறுப்பினை உணர்ந்து நடந்து கொள்ள வேண்டும். இவ்வேளையில் யாழ் கள உறுப்பினர்களும் தம்முன் உள்ள சமூகப் பொறுப்பினை உணர்ந்து முன்மாதிரியாக செயற்பட வேண்டிக் கொள்கின்றோம். குறிப்பாக இணைக்கப்படும் மருத்துவக் குறிப்புகளினைக் கவனத்தில் கொண்டு அவைகள் இணைக்கப்பட வேண்டும். பெரும்பாலான செய்திகள் பணம் உழைக்கும் நோக்கில் பரபரப்பிலேயே வைத்திருக்கும் நோக்கில் வெளியிடப்படுகின்றன என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். அத்துடன் போலிச் செய்திகள் அதிகம் உலவும் சமூக வலைத்தளங்களில் இருந்து இணைக்க முன்னர் அவை நம்பகத்தன்மையானதா என்று சரிபார்த்துவிட்டு இணைக்கப்படவேண்டும். மேலும் மத ரீதியான கருத்துக்களை வைக்கும் போது மத நம்பிக்கையுள்ளவர்களை புண்படுத்தாது கருத்துக்களை வையுங்கள். மதங்கள் ஆன்மீகம் சார்ந்து மக்களை அறநெறிப்படுத்தும் நோக்கம் கொண்டவையாயினும் சில மதப் பிரிவுகள் மக்களின் பலவீனத்தையும் அறியாமையையும் வைத்து பணம் சம்பாதிப்பதையும் குழப்பங்களையும் ஏற்படுத்துவதே நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன என்பதில் எமக்கு மாற்றுக் கருத்தில்லை. எனினும் மத நம்பிக்கையுள்ளவர்களை காயப்படுத்தாது அவர்களது உணர்வுகளையும் மதித்து நடப்போம். யாழ் இணையம் 22 ஆவது அகவையில் காலடி எடுத்து வைக்கும் இந்நாளினைச் சிறப்பிக்கும் முகமாக முன்னைய வருடங்கள் போன்று யாழ் இணைய உறவுகள் பலரும் மிகவும் உற்சாகமாகச் சுயமான ஆக்கங்களை இணைத்து தமது தனித்திறமைகளை வெளிக்கொணர்ந்துள்ளனர். எல்லோருக்கும் பாராட்டுக்களுடன் நன்றிகளையும் தெரிவித்துக்கொள்கின்றோம். யாழ் செழிப்புற வேண்டும் என பல்வேறு வகையில் ஆலோசனைகளைத் தந்து கொண்டு இருப்பவர்களுக்கும் மற்றும் காலநேரம் பாராது பல்வேறு சுமைகளுக்கு மத்தியிலும் களத்தினை வழிநடத்தும் அனைவருக்கும் இச்சந்தர்ப்பத்தில் நன்றியினைத் தெரிவித்துக் கொள்கின்றோம். கடந்த காலங்களில் கூறியது போன்றே எமது மண்ணோடும், எமது மக்களோடும் நாம் என்றும் இணைந்திருப்போம். உறுதுணையாய், துணையாய் ஒற்றுமையாய் பயணிப்போம். "நாமார்க்கும் குடியல்லோம்" நன்றி யாழ் இணைய நிர்வாகம்
  35. 6 points
    ஐந்து இவளைக் கண்டதும் பெற்றோருக்கும் சகோதரனுக்கும் மகிழ்ச்சிதான் என்றாலும் சொல்லாமல் கொள்ளாமல் ஏன் வந்தார்கள் என்னும் கேள்வி தந்தை மனதில் ஓடவே செய்தது. ஆனாலும் மருமகனின் முகத்தில் எந்தக் கடுமையும் இல்லாதபடியால் அவர் நீண்ட நாட்களாகக் காணாத மகளைக் கண்ட மகிழ்ச்சியில் வாயெல்லாம் பல்லாக மாப்பிள்ளையுடன் கதைக்கவாரம்பித்தார். மகள் உடலில் தசை சிறிது கூடி பார்ப்பதற்கே அழகாக இருப்பதைக் காணத் திருப்தியும் ஏற்பட்டது. அடுத்த நாட் காலை, "வெளிக்கிடும் நயனி. வத்தாப்பளை அம்மன் கோவிலுக்குப் போட்டு வருவம்" என்று கூற, அவளும் குளித்து முடித்து பஞ்சாபியைப் போடட்டே என்று முகுந்தனிடம் கேட்கிறாள். சேலை தான் உமக்கு இன்னும் அழகு. கோவிலுக்கு நங்கள் ஓட்டோவில போறம் அதாலை பயப்பிடாமல் நல்ல சீலையை உடு த்துக்கொண்டு வாரும் என்கிறான். அழகிய நீலநிறச் சேலையில் அவளைக் காண முகுந்தனுக்குகே கண்கலங்குகிறது. அழகிதான் இவள். இருந்தும் என்ன பயன் என்று மனம் எண்ணுகிறது. நானும் அக்காவோட போறன் என்று கூறும் தம்பிக்கு அவள் வாடா என்று சொல்ல முதல் "இன்னொரு நாள் நீங்களும் வாங்கோ. இண்டைக்கு நாங்கள் ஒரு வேண்டுதலை நிறைவேற்றப் போறம்" என்று கூறும் முகுந்தனை எனக்குத் தெரியாமல் இவருக்கு என்னவேண்டுதல் என்று ஆச்சரியமாகப் பார்க்கிறாள் நயனி. கோவிலைச் சென்றடைந்தபோது சனமே கோயிலில் இல்லை. இப்போதெல்லாம் கோவில்களுக்குப் போவதிலும் பார்க்க நிறையச் சோலிகள் மனிதர்களுக்கு. விசேட தினங்கள் என்றால்கூட முன்புபோல் சனங்கள் வருவதில்லை. இன்று சனங்கள் அதிகமில்லாதிருப்பதும் நல்லதுதான் என நினைத்தபடி முகுந்தன் இறங்கி கோவிலுக்குச் செல்ல முதல் தன் போனில் யாருடனோ கதைக்கிறான். "என்னடா எல்லாம் ஓகேயா? கோவிலுக்கு உள்ளேயா நிற்கிறீர்கள்" என்று மட்டும் கேட்டுவிட்டு, வாரும் என்று நயினியைப் பார்த்துக் கூறியபடி செல்கிறான். அவனின் நண்பர்கள் யாரையோ இங்கு வரும்படி கூறியுள்ளான் போல என எண்ணியபடி பின்தொடர்ந்து சென்றவள், கோவிலினுள்ளே சென்றதும் அங்கு நின்றவனைக் கண்டதும் திடீரென மின்சாரத் தாக்குதலுக்கு உள்ளானவள் போல் மனம் பதைத்து தேகம் நடுங்க மேற்கொண்டு நடக்கமுடியாது அப்படியே நின்றாள். அவளைத் திரும்பிப் பார்த்த முகுந்தன் வாரும் நயினி என்று அவளுக்குக் கிட்டச் சென்று "நான் தான் செந்தூரனை இங்கே வரவளைத்தேன்" என்றதும் அவளுக்கு கண்கள் இருண்டு கொண்டு வர விழாதிருக்க சுவரைப் பிடித்துக்கொண்டாள். செந்தூரனுக்கும் எதுவும் புரியவில்லை. இரு நாட்களுக்கு முன்னர் முகநூல் மெசெஞ்சரில் தான் இங்கே வருவதாகவும் இந்தக் கோவிலில் இத்தனை மணிக்கு நீங்களும் வாருங்கள் கதைப்போம் என்று நயனி எழுதியிருந்ததைப் பார்த்துவிட்டு அவளை ஒன்றரை ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் காணும் ஆவலுடன் வந்திருந்தவனுக்கு, அங்கு நயினி கணவனுடன் வந்திருந்ததே அதிர்ச்சியாக இருக்க மலங்கமலங்க விழித்தபடி என்ன அடுத்துச் செய்வது என்று எண்ணியபடி நிற்கிறான். அவள் கணவனே தன்னை வரவழைத்தேன் என்று கூறியது ஆச்சரியத்தையும் அதிர்வையும் பலமடங்கு ஏற்படுத்த, என்ன சொல்லி இந்த நிலையைச் சமாளிக்கலாம் என எண்ணமுன்னரே இரண்டுபேரும் வந்து இதில இருங்கோ என்று கூற, வேறுவழியின்றி இருவரும் வந்து தலை குனிந்தபடி அமர்கின்றனர். இரண்டு பேருமா சேர்ந்து இதை வாசிச்சுக்கொண்டிருங்கோ. நான் வாறனென்று ஒரு என்வலப்பைக் கொடுத்துவிட்டு நண்பனையும் அழைத்துக்கொண்டு வெளியே செல்கிறான். "உங்கள் இரண்டு பேருக்கும் இதை நம்பமுடியால்த்தான் இருக்கும். ஆனால் எனக்கு ஏற்பட்டது அதிர்ச்சியும் ஏமாற்றமும். நயினி அக்கா வீட்டில கணனியைப் பாவிச்சுப்போட்டு நிப்பாட்ட மறந்துபோனா. அதை தற்செயலாக என் அக்கா பார்க்க நேர, அவ அவசரப்பட்டுக் கோபப்படாமல் என்னைக் கூப்பிட்டுக் காட்டினா". "இன்னும் நான்கு மாதத்தில எனக்கு ஐந்து வருட விசா கிடைத்துவிடும். அதுக்குப்பிறகு என்னை விவாகரத்துச் செய்திட்டு உங்களை ஊர்ல வந்து திருமணம் செய்து பிரான்சுக்கு கூப்பிடுவதாகவும் நயினி எழுதியிருந்ததையும், உங்கள் மேல் இன்னும் இருக்கிற காதலாலதான் வயிற்றில வந்த பிள்ளையை அழித்ததாகவும் இவ உங்களுக்கு எழுதியிருந்ததை மட்டுமில்லை நீங்கள் மூன்று மாதங்களாகக் கதைத்த எல்லாத்தையும் நான்மட்டுமில்லை அக்காவும் வாசிச்சிட்டா. நீங்கள் இரண்டுபேரும் காதலிச்சது தவறில்லை. அதுக்குப் பிறகு இவை என்னைக் கட்டினதுகூடத் தப்பில்லை. ஆனால் என்னோட தொடர்ந்தும் குடும்பம் நடத்திக்கொண்டு என்னை ஏமாற்றத் திட்டம் போட்டதுதான் தப்பு." "நான் இவவை நூறு வீதம் நம்பி என் மனைவி என்ற உண்மையான அன்போடதான் நடத்தினனான். இவ பெற்றோரை எதிர்த்து உங்களைக் கலியாணம் செய்திருக்கவேணும். அது நடக்கேல்லை என்றதும் எனக்காவது உண்மையா இருந்திருக்கவேணும். அதைவிடப் பெரிய தவறு குழந்தையை அழிச்சது. எவ்வளவு நம்பிக்கையோட நான் இவவோட வாழ்ந்துகொண்டிருக்க, என்னோட வாழ்ந்துகொண்டே ஆறுமாதத்துக்குப் பிறகு என்னை விவாகரத்துச் செய்திட்டு உங்களைக் கலியாணம் செய்யப்போவதாக எழுதின பிறகு நான் இவவை மன்னிச்சு இவவோடை வாழமுடியாது. இவவை மட்டும் இங்கை அனுப்பியிருக்கலாம். ஆனால் இவ இங்க வந்து என்னில பழியைப் போட்டுவிட்டுத் தப்பிவிடுவா. அதுக்கு இடங்குடுக்கக் கூடாது எண்டும் தான் நானும் வந்தது. இப்ப நீங்கள் இரண்டுபேரும் கலியாணம் செய்து கொண்டு சந்தோசமா வாழுங்கோ. பக்கத்தில இருக்கிற பையில மாலையும் தாலியும் இருக்கு. என்னை நீங்கள் தேடினாலும் கண்டுபிடிக்க ஏலாது. நான் நயினியின் பாஸ்போட்டையும் ரிக்கரையும் கூட எடுத்துக்கொண்டு போறன்". என்று முடிந்திருக்க விம்மி விம்மி அழும் நயினியை எப்படித் தேற்றுவது என்று தெரியாது என்ன செய்வது என்றும் தெரியாது செந்தூரன் திகைத்துப்போய் அமர்ந்திருக்கிறான்............. இனி வரமாட்டினம் பச்சைகள் தந்த சுவைப்பிரியனுக்கும் ஜெகதா துரைக்கும் நன்றி.
  36. 6 points
    கொரோனா வைரஸ் நமது உடலை எப்படி பாதிக்கிறது.. - ஒரு விளக்கவுரை.! 26-03-2020 என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..! இன்றைய நிலையில் உலகத்தையே ஆட்டிப் படைத்துக் கொண்டிருக்கும் கொரானா வைரஸ் நம் உடலில் எப்படி நுழைகிறது, பாதிப்பை உண்டு செய்கிறது என தெளிவாய் அறிவோம். கடந்த டிசம்பர் 2019ல் தனது நாட்டின் ஊஹான் நகரில் கொரோனா வைரஸ் என்ற புதிய வகை வைரஸ் தாக்கி வருவதாக சீனா வெளியுலகுக்கு முதன் முதலாக தெரிவித்தது. இந்த வைரஸ் Severe acute respiratory syndrome (SARS-2) என்ற வகையை சேர்ந்தது. இந்த வைரஸ் உருவாக்கும் நோய்க்குப் பெயர்தான் கோவிட் -19. வைரஸ் என்றால்?... முழுமையான உயிர் பெறாத ஒரு அரைகுறை உயிரிதான் வைரஸ். ஒரு ஆர்.என்.ஏ. (நமது செல்களில் 'ஜீன்' எனப்படும் 'டி.என்.ஏ.' இருப்பது மாதிரி வைரஸ்களில் இருப்பது டி.என்.ஏ.வின் அரைகுறை வடிவமான RNA அதைச் சுற்றி ஒரு புரதம் (Protein) மற்றும் கொழுப்பு சேர்ந்த ஒரு உறை (ஆல்கஹால் கொண்ட சானிடைசர்கள், சோப்பு நுரை பட்டால் இந்த உறை கறைந்து வைரஸ் அவுட்). அந்த உறையின் மீது ஆங்காங்கே முட்கள். இதுதான் கொரோனா வைரஸ். இந்த முட்களின் வேலை எளிதாக எதிலும் ஒட்டிக் கொள்ளவதே. இந்த முட்களும் புரதத்தால் ஆனவையே. கொரோனா வைரசில் இந்த முட்கள் பார்ப்பதற்கு கிரீடத்தில்(Crown) இருக்கும் வேலைப்பாடு போல இருப்பதால் இந்த வைரசுக்கு 'கொரோனா வைரஸ்' எனப் பெயர். இதை ஏன் 'அரைகுறை உயிரி' என்கிறோம். இந்த வைரஸ்களால் தானாக வாழ முடியாது. இது ஒரு முழுமையான ஒட்டுண்ணி. ஏதோ ஒரு உயிரினத்தின் செல்லுக்குள் புகுந்து அந்த செல்லில் இருக்கும் திட, திரவப் பொருட்களையே உணவாக்கிக் கொண்டு பல்கிப் பெருகுவதுதான் இந்த மாதிரியான வைரஸ்களின் வேலை. செல்லுக்கு வெளியே சில மணி நேரமோ அல்லது சில நாட்களோதான் இதனால் தாக்குப் பிடிக்க முடியும். இந்த வைரஸ் மூக்கு, வாய் அல்லது கண் வழியாக உள்ளே நுழைந்தவுடன் முதலில் தொண்டப் பகுதியை தாக்குகிறது. தொண்டையில் உள்ள திசுக்களின் செல்களில் இது பல்கிப் பெருகியவுடன்தான் தொண்டை வலியும் இருமலும் தொடங்குகிறது. இந்த வைரஸ்களை எதிர்த்து நம் உடலின் எதிர்ப்பு சக்தி (Immune system) மோதலை தொடங்குகிறது. அந்த மோதலின் அறிகுறிதான் காய்ச்சல். பெரும்பாலான வைரஸ்கள் அதிக வெப்ப நிலையை தாங்க முடியாதவை என்பதால், உடலின் வெப்ப நிலையை உயர்த்தி வைரஸ்களை காலி செய்ய நமது உடலின் எதிர்ப்பு சக்தி முயற்சிக்கிறது. இந்த மோதலின்போதே பெரும்பாலான வைரஸ்களை நமது உடல் கொன்று விடுகிறது, கொரோனா வைரஸ் உள்பட. நமது உடலின் இருக்கும் Immune system என்பது நமது உடலுக்குக் கிடைத்திருக்கும் ஒரு மாபெரும் பாதுகாப்பு அரண். வைரஸோ, பாக்டீரியாவோ அல்லது வேறு ஒரு நுண்ணுயிரோ உடலுக்குள் புகுந்தவுடன் அவற்றை நமது உடல் இரு வகையான காரணிகளை வைத்து அடையாளம் கண்டுபிடிக்கிறது. முதலாவது அந்த நுண்ணியிர் வெளியிடும் வேதியியல் பொருட்கள், இரண்டாவது அந்த நுண்ணியிரின் உருவம். இது வெளியில் இருந்து வந்த பொருள் என்பதை கண்டுபிடித்த உடனே நமது ரத்தத்தின் வெள்ளை அணுக்கள் அவற்றை கொல்லும் வேலையில் இறங்குகின்றன. வைரஸ், பாக்டீரியாவை அப்படியே விழுங்கி ஏப்பம் விடும் வேலைக்கு Macrophages, Neutrophils போன்ற அடியாட்களை வெள்ளை அணுக்கள் அனுப்புகின்றன. ஆனால், இதையும் தாண்டி வைரஸோ பாக்டீரியாவோ உடலை பதம் பார்க்க ஆரம்பித்தால், பாதுகாப்பு அரண்கள் தனது அடுத்த கட்ட வேலையில் இறங்கும். அதில் ஒன்று Innate lymphoid cells. இதன் ஒரு பிரிவான T- Killer cellகளின் வேலை, வைரஸ்களால் பாதிக்கப்பட்ட உடல் செல்களை கொன்று, வெளியேற்றி உடல் திசுக்கள் மேலும் மோசமடையாமல் தடுப்பது. மேலும் வைரஸ்களுக்கு உணவாகிக் கொண்டிருக்கும் செல்களின் எண்ணிக்கையை குறைப்பது. இதுதான் இதன் வேலை. அதே நேரத்தில் Macrophages, Neutrophils போன்றவற்றால் தடுக்க முடியாத வைரஸ்களை ஒழித்துக் கட்ட நமது உடல் அனுப்பும் பிரம்மாஸ்திரம் தான் B cells எனப்படும் வைரஸ்களை தாக்கும் செல்கள். இந்த செல்கள் வைரஸ்களின் உருவத்தை அடையாளம் கண்டு, அதன் மீது ஒட்டிக் கொண்டு, அப்படியே இழுத்துச் சென்று Lumph nodes எனப்படும் நிணநீர் சுரப்பிகளில் வைத்து, அங்கு சுரக்கும் ரசாயனங்கள் உதவியோடு வைரஸ்களை கொல்லும். இந்த உடல் எதிர்ப்பு சக்தி ஒரு பக்கம் இருக்க... தொண்டைப் பகுதியை அடைந்த கொரோனா வைரஸ்கள் அடுத்ததாக நமது உடலை பாதிப்பது நுரையீரலை. நுரையீரலின் உள் சுவற்றில் இருப்பவை மிக லேசான பில்லியன் கணக்கான எபிதீலியல் செல்கள். இந்த செல்களில் கொரோனா வைரஸ் ஒட்டிக் கொண்டு, துளை போட்டு தனது ஆர்.என்.ஏ.வை உள்ளே நுழைக்கும். இந்த ஆர்.என்.ஏ. செல்லுக்குள் போய் லட்சக்கணக்கில் தனது பிரதிகளை ஜெராக்ஸ் மெசின் மாதிரி காப்பி எடுக்கும். பின்பு, இந்த ஒவ்வொரு ஆர்.என்.ஏ.வும் ஒரு வைரசாக மாறும். அந்த செல் முழுக்கவே வைரஸ்களால் நிறையும்போது, அந்த செல்லே வெடித்து மடியும். அந்த வெடிப்பில் இருந்து கிளம்பும் லட்சக்கணக்கான வைரஸ்கள் அடுத்தடுத்த செல்களை இதே போல தாக்கி அழித்து, பல்கிப் பெருகும். 10 நாட்களில் நுரையீரலின் பெரும்பாலான செல்களை இந்த வைரஸ் ஆக்கிரமிக்கும். இதுவரையிலும்கூட நமது உடலுக்குப் பிரச்சனைகள் அதிகமில்லை. ஆனால், இந்த வைரஸ்களை அழிக்க நமது உடலின் Immune cells எனப்படும் எதிர் தாக்குதல் செல்கள், நுரையீரலில் நுழைந்து வைரஸ்களைத் தாக்க ஆரம்பிக்கும்போதுதான் பிரச்சனையே துவங்குகிறது. மற்ற வைரஸ்களில் இருந்து கொரோனா இங்கேதான் மாறுபடுகிறது. இந்த கொரோனா வைரஸ், நமது உடலின் எதிர் தாக்குதல் செல்களுக்குள்ளேயே நுழைந்து அதையும் சேதப்படுகின்றன. சேதப்படுத்துவதோடு மட்டுமல்ல, அந்த செல்களின் ஜீன்களில் குழப்பத்தையும் ஏற்படுத்துகின்றன. அது என்ன வகையான குழப்பம்...? நமது Immune system செல்கள் ஒன்றோடு ஒன்று தகவல் பரிமாறிக் கொள்வது சைட்டோகைன்ஸ் (Cytokines) எனப்படும் ஒரு வேதிப் பொருள் மூலம்தான். நமது ஜீன்களுக்கு பாதிக்கப்பட்ட எதிர் தாக்குதல் செல்கள் குழப்பமான சைட்டோகைன்ஸ் தகவல்களை அனுப்புகிறது. அப்போது நுரையீரலை பாதுகாக்க கிளம்பி வரும் Neutrophils செல்கள், கொரோனா வைரஸ்களுக்கு பதிலாக நமது உடலின் நோய் எதிர்ப்பு சக்தி செல்களை தாக்க ஆரம்பிக்கும். அதே போல பாதிக்கப்பட்ட நுரையீரல் செல்களை தற்கொலை செய்ய வைத்து நோய் மேலும் பரவாமல் தடுக்க வேண்டிய வேலைக்காக வரும் T- Killer cellகள் வந்த வேலையை விட்டு விட்டு, நன்றாக இருக்கும் நுரையீரல் செல்களை அழியச் சொல்லி தகவல் தரும். இதனால் நுரையீரல் பெரும் பாதிப்புக்கு உள்ளாகி, அடுத்ததாக பாக்டீரியா தாக்குதல், நிமோனியா உள்ளிட்ட தோற்று நோய்களுக்கு ஆளாக நேரிடும். இந்த இடத்தில்தான் பெரும்பாலான மரணங்கள் நிகழ்கின்றன. இப்படி உடலில் இருக்கும் இயல்பான நோய் எதிர்ப்பு சக்தியையே நமது உடலுக்கு எதிராக திருப்பி விடுவதில்தான் கொரோனா வைரசின் முழு சக்தியும் அடங்கியுள்ளது. வைரசின் உருவத்தை வைத்து அடையாளம காணும் B- cellகள் கூட கொரோனாவிடம் இதுவரை எளிதில் வெற்றியை ஈட்டவில்லை. இந்த வைரஸ்கள் அனுப்பும் வேதியல் தகவல்கள் (Cytokines) எல்லா நேரமும் ஒரே மாதிரியாக இல்லை. அவை லட்சக்கணக்கான வகைகளில் மாறிக் கொண்டே இருப்பதால் T-killer cells, B cells ஆகியவற்றால் இவற்றை சரியாக அடையாளம் காண முடியவில்லை. இதுதான் இந்த வைரசுக்கு எதிராக மருந்தோ தடுப்பு ஊசியோ தயாரிப்பதில் பெரும் சிக்கலை ஏற்படுத்தி வருகிறது. நாம் உண்ணும் அல்லது ஊசி மூலம் போட்டுக் கொள்ளும் மருந்துகள் உடலுக்குள் சென்றவுடன் வேதியியல் தகவல்களாக மாறித்தான் நோயை ஏற்படுத்தும் கிருமிகளோடு நேரடியாக மோதுகின்றன அல்லது உடலின் Immune system- உடன் பேசி, வேண்டிய எதிர்ப்பு மருந்தை உடலையே தயாரிக்க வைக்கின்றன. ஆனால், கொரோனா நமது உடல் எதிர்ப்பு சக்தி சிஸ்டத்தையே தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு சென்றுவிடுவதால் இந்த வைரசுக்கு எதிராக எந்த மருந்தை வைத்து போராடுவது என்ற குழப்பத்தில் மருத்துவ உலகை ஆழ்த்தியுள்ளது. கொரோனா வைரஸ்களின் கெமிக்கல் தாக்குதல்களால் குழம்பிப் போன T-killer cells, B cells-களும் ஏற்கனவே கொரோனா பாதித்த நுரையீரல்களை மேலும் பாதித்து உலகெங்கும் உயிரிழப்புகளை ஏற்படுத்தி வருகின்றன. ஆனால், ஏற்கனவே நுரையீரல் பிரச்சனை, நோய் எதிர்ப்பு சக்தியில் பிரச்சனை உள்ளவர்களில்தான் இந்த உயிரிழப்புகள் அதிகமாக ஏற்படுகிறது. நல்ல உடல் நிலையில் உள்ளவர்களுக்கு பிரச்சனை குறைவாகவே உள்ளது. உடலில் கொரோனா வைரஸ் ஏற்படுத்தும் பெரும் குழப்பத்துக்கிடையிலும் பெரும்பாலான நேரங்களில் நமது உடல் எதிர்ப்பு சக்தி சிஸ்டம் கொரோனா வைரஸை தோற்கடித்துவிடுகிறது. நீரிழிவு நோய் உள்ளவர்களின் ரத்தத்தில் அதிகமாக இருக்கும் சர்க்கரையால் உடலின் எதிர்ப்பு சக்தி முடக்குகிறது. அதே போல இதயக் கோளாறு, பி.பி. உள்ளவர்களின் உடலில் நுண்ணிய ரத்தக் குழாய்கள் போதிய ரத்தத்தை எடுத்துச் செல்வதில் சிக்கல் வருவதால், உடலின் எல்லா பகுதிக்கும் போதி சக்தி கிடைப்பதில்லை, நோய் எதிர்ப்பு சக்தி உள்பட. ஆனால், சர்க்கரை அளவும் பிபியும் மருந்துகள், உடற்பயிற்சி மூலம் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளவர்களுக்கு பிரச்சனை இல்லை. இங்கேயும் உடலின் எதிர்ப்பு சக்தி கொரோனாவை தோற்கடித்துவிடுகிறது என்பதுதான் நல்ல செய்தி. கொரோனா வைரசுக்கு தடுப்பூசி கண்டு பிடித்துவிடுவார்களா? தெரியவில்லை. 35 ஆண்டுகளுக்கு முன் வந்த எய்ட்ஸ் நோய்க்கு இன்னும் தடுப்பூசி கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை. அந்த எச்.ஐ.வி. வைரசும், இதே கொரோனா வைரஸ் ரகத்தை சேர்ந்ததுதான். அதுவும், நமது உடலின் எதிர்ப்பு சக்தியை கதிகலங்க வைக்கும் வைரஸ்தான். ஆனால், கொரோனா மாதிரி எச்.ஐ.வி. இவ்வளவு சாதாராணமாக இருமல், தும்மல் மூலம் எல்லாம் பரவவில்லை. அந்த வகையில் கொரோனாதான் கொடூரம். அதற்குத்தான் வீட்டிலேயே முடங்க சொல்கிறார்கள். இன்னும் மருந்து இல்லாத நிலையில், இந்த நோயில் இருந்து தப்பிப்பதே உசிதம். இந்த நோய் தாக்குதலை தவிர்ப்பதே இதற்கான இப்போதையே ஒரே மருந்து..! Read more: http://truetamilans.blogspot.com/2020/03/blog-post_26.html#ixzz6HnwV90gk
  37. 6 points
    நிலம்..............(14). . இப்போதெல்லாம் ஷாலினி வேலை முடிந்ததும் மெட்ரொவிலும் சில சமயம் நிக்கோலாவோடும் அவன் வீட்டுக்கு போய் விடுகிறாள்.நிக்கோலாவின் பெற்றோரும் தினமும் அவளின் வரவை எதிர்பார்த்திருக்கின்றார்கள்.மூவருமாக கதைத்து பேசிக் கலகலப்பாக பல வேலைகளையும் செய்கின்றனர்.ஆந்தரேக்கும் மரியத்துக்கும் மிகவும் சந்தோசமாக இருக்கின்றது.பல வருடங்களின் பின் இழந்த வாழ்வு மீண்டதுபோல் இருக்கின்றது.தோட்ட வேலைகள் எல்லாம் செய்யும்போது அவள் கஸ்ரப்படாமல் பத்திரமாகப் பார்த்துக் கொண்டார்கள்.நீச்சல் குளம் எல்லாம் நவீனமாகச் செய்ப்பவர்களிடம் குடுத்து புது நீர் நிரப்பி நவீனப் படுத்தி இருந்தார்கள்.வீட்டின் திரைசீலைகள் எல்லாம் புதிதாக மாற்றி குழந்தைக்காக தனி அறையும்,ஷாலினி நிக்கோலாவுக்காக ஒரு கட்டில் மற்றும் புது மெத்தைகள் தலையணைகள் எல்லாம் போட்டிருந்தார்கள்.அநேக இரவுகளில் கிரில் போட்டு இறைச்சிகள் வாட்டிச் சாப்பிட்டார்கள். இப்போதெல்லாம் நிக்கோலாவும் அதிகம் வெளியே தங்குவதில்லை.இவர்களுடன் சேர்ந்து கொள்கிறான்.ஷாலினி வேலை செய்யும் போது மூச்சு வாங்குவதையும் தாரா போல் நடப்பதையும் பார்த்துகேலியும் கிண்டலும் செய்ய ஜாலியாக பொழுது போகின்றது.போரடிக்கும் போது" லா சப்பல்" போய் தமிழ் சாப்பாட்டு கடைகளில் இட்லி தோசை,இடியப்பம் சாம்பார் என்று சாப்பிட்டு விட்டு வரும் போது ஷாலினியை வீட்டில் இறக்கி விட்டு செல்வார்கள்…… ! அன்று ஒரு சனிக்கிழமை.ஷாலினி காலையிலேயே எழுந்து வேலைக்கு போய் விட்டாள்.சாரதா வைக்கூம் கிளீனரால் வீட்டை சுத்தமாக்கிக் கொண்டு இருக்கிறாள்.பிறேமன் தொலைக்காட்சியில் கால்பந்து ஆட்டம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான்.அப்போது சாரதா பிரேமனிடம், பிரேம் நான் ஒன்று கேட்டால் தப்பா நினைக்க மாட்டியே.... இல்லை சொல்லு.....வந்து நீ ஷாலினிக்கு பணம் ஏதாவது குடுத்தனியா..... பிரேம் :இல்லையே ....அவ ஒருநாளும் என்னிடம் பணம் கேட்டதில்லை.எவ்வளவு....! சாரதா: ஒரு ஐயாயிரம் வரை. முன்பு ஒரு முறை அவள் என்னிடம் ஐயாயிரம் ஈரோ வாங்கியிருந்தாள்அப்பப்ப கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் தர வந்தவள்.நான்தான் பறவாய்இல்லை இருக்கட்டும் பிறகு எடுக்கலாம் என்று சொல்லி இருந்தேன்.ஆனால் அன்று இருந்த கோபத்தில் பணத்தை உடனே தரச் சொல்லி மெசேஜ் போட்டு விட்டேன்.பின்பு அது தப்பு என்றும் மனசில் பட்டது. ஆனால் அன்று பின்னேரமே அவள் எனது அக்கவுண்டுக்கு பணம் அனுப்பி இருந்தாள்.திடீரென்று அவ்வளவு பணம் யார் தருவார்கள்.அந்நேரம் அவளிடம் அவ்வளவு பணம் இல்லை என்றும் எனக்குத் தெரியும். ஒருவேளை நீ குடுத்திருப்பியோ என்று நினைத்தேன்.....! பிரேமன்: அது எனக்குத் தெரியாது.ஷாலினி என்னிடம் எதுவும் கேட்கவில்லை.உன்னுடைய கடிதத்தை கண்டு இடிஞ்சு போனவள்தான்.அதன்பின் அவள் முகத்தில் சந்தோஷத்தையே நான் காணவில்லை.( நீ உடனே அப்படிக் கேட்டது தப்பு என்று சொல்ல நினைத்து பின் வேண்டாம் என்று சொல்லவில்லை).....! சாரதாவும் ஹாலைச் சுத்தம் செய்துவிட்டு ஷாலினியின் அறைக்குள் சுத்தம் செய்யப் போகிறாள்.மேசையை ஒழுங்கு படுத்தும்போது ஒரு சோடி இமிட்டேசன் தோடும் வளையலும் கண்ணில் படுகிறது.ஷாலினி எப்பொழுதும் பவுன் நகைகள்தான் அணிவாள்.ஒரு நாளும் இதுபோல் ரோல்ட்கோல்டு நகைகள் வாங்கவே மாட்டாள்.இது எப்படி இங்கு....யோசித்தவள் உடனே சென்று அவளின் அலுமாரியைத் திறந்து பார்க்க அவள் நகைகள் வைத்திருக்கும் பெட்டி இருக்கு.உடனே தன்னிடம் இருக்கும் சாவியால் (இருவரிடமும் சாவி உண்டு) அதைத் திறந்து பார்க்கும்போது அதற்குள் றம்புத்தே வங்கியில் ஐயாயிரம் ஈரோவுக்கு நகை அடைவு வைத்த ரசீது இருக்கின்றது. அதை எடுத்து பார்த்தவள் ஓ ...வென்று பெரிதாக அழுது அரற்றிக் கொண்டு தரையில் அமர்ந்து விட்டாள். இதுவரையும் ஷாலினி பிரேம் மீது ஒரு சிறு சந்தேகம் மனசுக்குள் ஒழிந்து இருந்து கொண்டே இருந்தது.காரணம் தான் ஒரேயொருநாள் அதுவும் ஒரு அந்நியனுடன் தங்கிய போதே தன்னை இழக்க இருந்து மனேஜரால் காப்பாற்றப் பட்டதை நினைக்கிறாள்.ஆனால் இவர்கள் இருவரும் ஒரே வீட்டில் வாரக்கணக்காக தனிமையில் இருக்கும் சந்தர்ப்பம், சும்மா இருப்பார்களா..... ஆனால் அந்த சந்தேகமும் இப்போது பூரணமாகத் தீர்ந்து விட்டது. எதுக்காக அழுவது என்று தெரியாமல் தனக்காக தன்னையே நொந்து அழுகிறாள். என்னவோ ஏதோ என்று பிரேமன் "மெஸ்ஸியின் பனால்ட்டி கிக்கையும் பார்க்காமல்" ஓடிவந்து பார்க்க அடைவு துண்டை அவனிடம் கொடுக்கிறாள்.... ஓ ....அவள் தன் நகைகளை அடைவு வைத்துத்தான் உனக்கு பணம் போட்டிருக்கிறாள்.....சரி....சரி...நீ அழாதே என்று சாரதாவைத் தேற்றுகிறான்.......! நிக்கோலாவின் வீட்டில் ஷாலினி ஆந்தரே மரியம் மூவரும் தோட்டத்தில் புதிதாக பூச் செடிகள் நட்டுக் கொண்டிருக்கின்றார்கள்.அப்போது ஷாலினிக்கு லேசாக வயிறு வலிக்கிறது.மரியத்துக்கு புரிந்து விட்டது.ஆந்தரேயிடம் காரை போர்டிகோவுக்கு கொண்டுவரச் சொல்லிவிட்டு ஷாலினியையும் அழைத்துக் கொண்டு அருகில் உள்ள ஆஸ்பத்திரிக்கு செல்கிறார்கள்.அந்த நிலையிலும் அவள் சாரதாவுக்கும்,நிகோலாவுக்கும் தான் இந்த ஆஸ்பத்திரிக்கு வந்திருப்பதாக குறுஞ்செய்தி அனுப்புகிறாள்.அந்நேரம் பிரேமனும் சாரதாவும் ஒரு பிறந்தநாள் கொண்டாட்டத்தில் இருந்ததால் உடனே கவனிக்க வில்லை.நிக்கோலா உடனே அங்கு வந்து விட்டான். அவளைப் பிரசவ அறைக்குள் கொண்டு செல்லும்போது நர்ஸ் நிக்கோலாவிடம் நீதான் அப்பாவா என்றால் விரும்பினால் உள்ளே வரலாம்என்கிறாள்.அவன் தயங்க ஷாலினி அவன் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு உள்ளே போகிறாள்.சிறிது நேரத்தில் அவளுக்கு ஒரு அழகான ஆண்குழந்தை பிறக்கின்றது.ஷாலினியை கட்டிலுடன் கொண்டுவந்து அறையில் விடுகின்றனர்.நிக்கோலா பிள்ளையுடன் வந்து அதை தன் தாயின் கைகளில் தந்து விட்டு அப்படியே மண்டியிட்டு தாயின் கால்களைக் கட்டிப் பிடித்து கொள்கிறான்.ஆந்தரே சரி சரி என்று சொல்லி அவன் தலையைக் கோதி விடுகின்றார். ....! நர்ஸ் வந்து பிள்ளையை ஷாலினியிடம் குடுத்து பால் குடுக்க வைக்கிறாள்.நிக்கோலா அவள் தலையை வருடிக்கொண்டு குழந்தையின் கன்னத்தை ஒரு விரலால் நிமிண்டிக் கொண்டு நிக்கிறான்.மரியம் அவளுக்கு ஒரெஞ் ஜூஸ் போட்டுக் கொண்டு வருகிறாள்.அறை வெப்பமாய் இருப்பதால் ஷாலினிக்கு வேர்க்கிறது. ஆந்தரே வெளியில் சென்று டீப்போவில் இருந்த பழைய சஞ்சிகைகளில் ஒன்றை எடுத்து வந்து அவளுக்கு விசுறுகிறார். அந்த நேரத்தில் சாரதாவும் பிரேமனும் கையில் ஒரு அழகிய பார்சலுடன் வருகின்றார்கள். அப்படி ஒரு குடும்பத்தின் அன்பைச் சம்பாதித்து வைத்திருக்கும் ஷாலினியைப் பார்த்த சாரதாவுக்கு ஒரு கணம் பொறாமை தோன்றி பின் புண்ணகையாய் மலர்கின்றது.எல்லோரிடமும் ஒரு செல்ல முத்தம் பரிமாறிக்கொள்கிறாள்.பிரேம் கை குலுக்கிக் கொள்கிறான்.ஷாலினி தன் மார்பில் உறங்கிய பிள்ளையை எடுத்து சாரதாவிடம் தருகிறாள். அப்போது நர்ஸ் ஒரு விண்ணப்ப படிவத்துடன் வந்து நிக்கோலாவிடம் தார அதை அவன் நிரப்பி என்ன பெயர் வைக்கலாம் என்று ஷாலினியிடம் கேட்க அவளும் உங்களின் குடும்பப் பெயருடன் உன்னுடைய பெயர் முதல் எழுத்தும் எனது பெயர் முதல் எழுத்தும் சேர்த்து "நிசாந்தன்" என்று வைக்கலாம் என்கிறாள்.அது எல்லோருக்கும் பிடித்திருந்தது.அவனும் அப்படியே நிரப்பி தந்தையின் இடத்தில் தனது பெயரையும் போட்டு பதிவதற்கு எடுத்துக் கொண்டு போகிறான்.கூடவே ஆந்தரேயும் மரியமும் பிறகு வருவதாக சொல்லிக் கொண்டு போகிறார்கள்......! நிலம்............(14).
  38. 6 points
    ஹலோ நண்பர்களே வத்திக்கானும் பூட்டப்பட்டே இருக்கிறது. நல்லூரும் பூட்டப்பட்டே இருக்கிறது. மக்காவும் பூட்டப்பட்டே இருக்கிறது. விகாகரைகளின் கதையும் அது தான். இதிலிருந்து பாடம் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். கடவுள் என்ற கற்பனை கதாபாத்திரம் நம்மை காப்பாற்றாது.
  39. 6 points
    நிலம்........(9). . சாரதா வீடை விட்டு போயும் சில மாதங்களாகின்றன. அவளை சந்திக்க முடியவில்லை.IT கம்பெனியிலும் போய் விசாரித்தும் பலனில்லை.அவள் இவர்களை சந்திப்பதை தவிர்த்தே வருகின்றாள்.....நண்பர்களிடமெல்லாம் விசாரித்தாகி விட்டது.ஒரு பிரயோசனமும் இல்லை.அவள் எழுதிய கடிதத்தைப் படித்தபின் இயல்பாகவே பிரேமனும் ஷாலினியும் பேசிக்கொள்வது குறைந்து விட்டது.அவரவர் தத்தமது வேலைகளை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அவசியம் ஏற்பட்டால் ஓரிரு வார்த்தை அவ்வளவுதான்.யந்திர கதியில் நாட்கள் வாரங்களாக ஓடுகின்றன......! இப்போதெல்லாம் ஷாலினி தனது வேலை முடிந்ததும் நிக்கோலாவின் வீட்டுக்கு சென்று அவனின் பெற்றோருக்கு ஆறுதலாக இருந்து சிறிது நேரம் அளவளாவி விட்டு வருவது வழக்கமாகி விட்டது.வீட்டில் உம் என்று இருப்பதைவிட இது எவ்வளவோ ஆறுதலாக இருக்கின்றது.அப்போது நிக்கோலாவும் வந்து இவர்களுடன் கதைத்துக் கொண்டிருப்பான்.இப்படியான சந்தர்ப்பத்தில் ஒருநாள் நிக்கோலாவின் தந்தை ஆந்தரே ஷாலினியிடம் உனக்கு ஒரு விடயம் தெரியுமா.....என்ன அங்கிள்.......முன்பெல்லாம் நிக்கோலாவை வீட்டில் பார்க்கவே முடிவதில்லை.வாறதும் போறதும் தெரியாது.ஆனால் இப்போது அவன் மாலையிலேயே வீட்டுக்கு வந்து விடுகிறான்..... ஓம் ஷாலினி நானும் கவனித்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறேன் என்று அவனின் தாய் மரியம் சொல்கிறாள்.ஷாலினி புன்முறுவல் பூக்க, நிக்கோலா மெதுவாக எழுந்து நீங்கள் கதையுங்கள் நான் கோப்பி போட்டுக் கொண்டு வருகிறேன் என்று குசினிக்குள் போகிறான்......! அப்போது மரியம் ஷாலினியிடம் ஷாலினி நானும் ஆந்தரேயும் இன்னும் சில நாளில் எங்களின் கிராமத்துக்கு போகலாம் என்று இருக்கிறோம்..... ஏன் அன்ரி பாரிஸ் பிடிக்கவில்லையா.... அதுக்கில்லை ஷாலினி எமிலி எம்மை விட்டுப் பிரிந்ததில் இருந்து மனசெல்லாம் வெறுமையாயும்,விரக்தியாயும் இருக்கின்றது.நிக்கோலாவும் வேலைக்கு போனால் நாங்கள் இருவரும் தனியே இருப்பது சலிப்பாக இருக்கின்றது அதுதான்...... ஷாலினியும் நீங்கள் அங்கு சென்றும் தனியாகத்தானே இருக்கப் போறீங்கள்.அதுக்கு இங்கேயே இருக்கலாமே அன்ரி..... இவர்களின் சம்பாஷணையை கேட்டுக்கொண்டே நிக்கோலாவும் கோப்பி தயாரித்துக் கொண்டிருக்கிறான்.....! அதுக்கில்லை ஷாலினி எங்களுக்கும் வயதாகி விட்டது.அங்கே சில உறவினர்களும் நண்பர்களும் இருக்கிறார்கள்.சிலகாலம் அங்கு இருந்து விட்டு பின் அப்படியே முதியோர் இல்லத்துக்கு செல்ல வேண்டியதுதான்.மரியம் சொல்ல ஆந்தரேயும் கவலையுடன் கேட்டுக்கொண்டு அருகில் இருக்கிறார்.நிக்கோலாவுக்கும் கவலையாக இருக்கின்றது.இப்பவே பார் ஷாலினி இந்த வீட்டை..... தோட்டமெல்லாம் குப்பையாய் கிடக்கிறது.நீச்சல் குளமும் அழுக்காக இருக்கிறது. (இவர்களின் வீடுகளில் ஹாலுக்கும் குசினிக்கும் நடுவே சிறிய குட்டைச் சுவர் மட்டும்தான் இருக்கும்.அதனால் பேசுவதை பார்த்துக்கொண்டும் கேட்டுக் கொண்டும் இருக்கலாம்.....!). அங்கு ஒரு கனத்த மௌனம் நிலவுகின்றது. சிறிது நேரத்தின் பின் ஷாலினி சொல்கிறாள்..... நான் ஒன்று சொன்னால் கேட்பீர்களா.... என்ன சொல்லு பார்ப்போம்......! இன்னும் சில நாளில் நான் ஒரு பிள்ளை பெற்று விடுவேன்.அந்தப் பிள்ளையை ஏன் நீங்கள் இருவரும் வைத்து வளர்க்கக் கூடாது...... என்ன சும்மா பகிடி பண்ணுகிறாயா ஷாலினி நாங்கள் சீரியஸாகக் கதைக்கிறோம்......! ஷாலினி: நானும் சீரியஸாகத்தான் சொல்கிறேன்.....இப்போ நீ கர்ப்பமாய் இருக்கிறாயா ஆந்தரே கேட்கிறார்..... ஓம் அங்கிள்......,மரியம் சொல்கிறாள் அப்பவும் நான் நினைத்தேன் நீ ஓவர்கோட்டை கழட்டி ஹாங்கரில் மாட்டும்போது வயிறு பெரிதாக இருக்கு கர்ப்பமாய் இருக்கும் என்று..... ஆந்தரே குறுக்கிட்டு நீ பிள்ளையை வளர்க்கத் தந்தாலும் உன் கணவன் ஒத்துக் கொள்வானா.... ம் ....ஒத்துக் கொள்ளலாம் அல்லது ஒத்துக் கொள்ளாமலும் போகலாம்.அனால் நான் தனியாகத்தான் இருக்கிறேன். அதைப்பற்றிக் கவலையில்லை.... நீங்கள் என்ன சொல்லுகின்றீர்கள்..... மரியம் குறுக்கிட்டு நீ சொல்வது கேட்க நல்லாத்தான் இருக்கு ஆனால் இன்னொருவரின் பிள்ளையை நாங்கள் எப்படி ஷாலினி எவ்வளவு நாட்களுக்குத்தான் வளர்ப்பது. பின்பும் பிரியும்போது கவலை இன்னும் அதிகமாய் இருக்குமே. இல்லையா ஆந்தரே .... ஆமாம் மரியம்.....! ஷாலினி: சரி.....இன்னொருவர் பிள்ளை வேண்டாம், உங்களின் பேரனாக இருந்தால் மறுக்க மாட்டீர்கள்தானே..... இருவரும் வியப்புடன் ஷாலினியைப் பார்க்கின்றார்கள்.இவர்களின் பேச்சுக்களைக் கேட்டுக் கொண்டே நிக்கோலாவும் காபி ட்ரேயைக் கொண்டுவந்து மேசையில் வைத்து விட்டு சீனிப் பைக்கட்டுகளையும் அருகில் வைக்கிறான்.....! அவர்களின் பார்வை நிக்கோலாவின் பக்கம் திரும்பி நிஜமா என்று வினவுகிறது. அவனும் ஆம் எனது தலை மட்டும் அசைக்கின்றான்..... மரியம் ஷாலினியின் பக்கம் திரும்பி என்னம்மா நீ, அவன் ஒரு விளையாட்டுப்பிள்ளை பொறுப்பே இல்லாதவன்.அவனை நீ எப்படி நம்பினாய்.அப்பவே அபார்சன் செய்திருக்கலாமே..... நிக்கோலா விளையாட்டுப் பிள்ளை என்று தெரிந்துதான் நானும் விளையாட்டாகத்தான் பழகினேன்.எதிர்பாராமல் கரு உருவாகி விட்டது. ஆனால் நான் அவனிடம் எதையும் எதிர்பார்க்கவில்லை.அவன் எவ்வளவு பேரோடும் பழகி இருக்கலாம்,இப்பவும் பழகிக் கொண்டிருக்கலாம்.அதையிட்டும் நான் கவலைப்படவில்லை.ஆனால் இது என்னிடம் முதன்முதலாக வந்த பிள்ளை.இதை அழிக்க நான் விரும்பவில்லை. உங்கள் குடும்பத்துடன் ஏதோ ஒரு தொடர்பு இருந்ததால்தான் அன்று எமிலியின் மரணச்சடங்கில் கூட இது கலந்து கொண்டு மலர் அஞ்சலி செய்து மண்ணும் இட்டது. இப்பவும் உங்களது விரக்தியைப் போக்கி உங்களை மகிழ்ச்சியாகவும் கலகலப்பாகவும் வைத்திருக்கும் என்று நான் நம்புகிறேன்.மீண்டும் சொல்கிறேன் நான் உங்களிடம் எதையும் எதிர்பார்க்க வில்லை. உங்களின் சந்தோசத்துக்கு குறையாக நானோ என் பிள்ளையோ ஒருநாளும் இருக்க மாட்டோம்.நிக்கோலாவுக்கே தெரியும், நான் நல்ல வேலையோடும் சம்பளத்தோடும் இருக்கின்றேன்.குழந்தையை தனியாக வளர்க்க என்னால் முடியும் என்கிறாள்.....! நாங்கள் கொஞ்சம் யோசிக்க வேண்டும் ஷாலினி. வரும் ஞாயிற்றுக் கிழமை வருகிறாயா மீண்டும் கதைக்கலாம்..... தாராளமாக என்று சொல்லிக் கொண்டே ஷாலினி அவர்களிடம் விடை பெறுகிறாள். மூவருமாக கேட் வரை வந்து அவளை வழியனுப்பி விட்டு வருகின்றனர்.... அப்போது மரியம் நிக்கோலாவிடம் என்னடா இந்தப் பெண் இப்படிச் சொல்கிறாள்.ஒன்றும் பிரச்சினை இல்லையே.....இல்லை மம்மி, நான் சந்தித்த பெண்களிலேயே இவள் மிகவும் வித்தியாசமானவள் மம்மி. மிகவும் உணர்ச்சி பூர்வமானவளாகவும் பாரம்பரியம் மிக்கவளுமாய் இருக்கிறாள்.எதையும் நேர் படப் பேசுகிறாள்.ஏதோ ஒரு கவர்ச்சி அவளிடம் இருக்குது மம்மி.இவளை விலக்கி விடவோ அல்லது ஏமாத்தவோ வேண்டும் என்று எண்ணம் கூட எனக்கு வருவதில்லை மம்மி.....! ஆந்தரே: இவள் எந்த நாட்டுப் பெண்....! நிக்கோலா :இவள் ஸ்ரீலங்கா டமில்ஸ்.....! இருவருமாக ஓ....ஓ....ஸ்ரீலங்கா டமில்ஸ் என்று வியக்கின்றனர்......! நிழல் நீளும்...........! (9).
  40. 6 points
    மரக்கறி/மீன் ரொட்டி 500 கிராம் வெள்ளை கோதுமை மா, 1 தேக்கரண்டி உப்பு ( இது மாறுபடும். நான் ஹிமாலயன் உப்பு பாவிப்பதால் 2 கரண்டி போடுவேன்), 1 முட்டை (மரக்கறி முட்டை வெள்ளைக்கருவும் போடலாம்- Vegan Egg Substitute), தேங்காய் எண்ணெய் 4 மேசைக்கரண்டி, கெட்டியான தேங்காய் பால் 4 மேசை கரண்டி ( நான் smoothie maker இல் தேங்காய் சொட்டுகளை அரைத்து ஒரு cream மாதிரி fridge இல் வைத்திருக்கிறேன் - 1 கிழமைக்கு வரும். கேரளா கடைகளில் freezer இல் தேங்காய் சொட்டு பிளாஸ்டிக் bag இல் வைத்திருப்பார்கள்), 1 தேக்கரண்டி தேசிக்காய் புளி , 1 மேசைக்கரண்டி சீனி இவை யாவற்றையும் மாவின் நடுவில் ஒரு பள்ளம் கிண்டி போடவும். பிறகு கரையில் இருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக எல்லாவற்றையும் நன்று சேர்க்கவும் . பிறகு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தண்ணீர் சேர்த்து ரொட்டிக்கு குழைப்பதை போல குழைக்கவும் ( நான் food processor இல் தான் குழைத்தேன். Dough mixer உம் நல்லது. குழைத்த மாவை ஈரத்துணியால் மூடி 3 - 5 மணி நேரம் வைக்கவும். கறி செய்வதுக்கு : மஞ்சள் உருளை கிழங்கு, மெலிதாக வெட்டிய லீக்ஸ் அல்லது green onion, கரட் சீவியது. முதலில் தேங்காய் எண்ணெயில் கடுகு வெடித்து, ரம்பை , கருவேப்பிலை சேர்த்து, பிறகு இஞ்சி உள்ளி பேஸ்ட் போட்டு , கொஞ்சம் கராம்பு, ஏலக்காய், கறுவா தூள் சேர்த்து,அடுத்து சின்னதாக வெட்டிய வெங்காயம் சேர்த்து, எல்லாம் நல்ல வதங்கி வர, சின்னதாக வெட்டிய பச்சை மிளகாய் சேர்த்து, கொஞ்சம் செத்தல் மிளகாய் துண்டுகள் ( chilie pieces ) போட்டு , அதற்குள் சீவிய கரட் , மஞ்சள் தூள், மிளகு தூள், சிங்களத்தூள் (roasted thuna paha), கொஞ்ச தனி மிளகாய் தூள் போட்டு , வதக்கி, பிறகு லீக்ஸ் , மசித்த உருளை கிழங்கு சேர்த்து நன்றாக பிரட்டவும். உருளை கிழங்கு இறுக்கமாக இருக்கவேண்டும். தண்ணி பதமாக இருக்க கூடாது. குழைத்த மாவை பெரிய தேசிக்காய் அளவு உருண்டைகளாக உருட்டி வைக்கவும். Table top இல் கொஞ்ச எண்ணெய் பூசி மெல்லிய நீண்ட மர அல்லது stainless steel கட்டையால் (rolling pin) தோல் மாதிரி உருட்டவும். இடையில் ஓட்டை விழுந்தால் பரவாயில்லை. இப்ப மாலு பானுக்கு மடிப்பதை போலவோ அல்லது நீட்டாகவோ கறியை நடுவில் வைத்து மடிக்கவும். பாரமான தோசை கல்லு அல்லது cast iron பாத்திரத்தில் சுட்டு எடுக்கலாம். நன்றாக சீல் பண்ணி freezer யிலும் வைத்து சாப்பிடலாம். நான் எனது தங்கைகு செய்து கொடுத்தேன். மீன் போடும்போது இதே முறையை பின் பற்றி மீனை மிளகு தூள், மஞ்சள் தூள் உப்பு போடு வதக்கி சேர்க்கவும். https://www.islandsmile.org/vegetable-roti-sri-lankan-snacks/ ரொட்டி மடிக்கும் முறை மட்டும் இந்த லிங்கில் இருந்து எடுத்தது . மரக்கறி மற்றும் மீன் ரொட்டிகள் நான் செய்தது
  41. 6 points
    நிலம்........... கதவுச் சத்தத்துடன் பிரேமனின் குளறல் சத்தத்தையும் கேட்டு வெளியே ஓடி வந்த ஷாலினி நெற்றியில் ரத்தம் கொட்ட நின்ற பிரேமனின் நிலையை கண்டு கலங்கி என்ன அண்ணா என்ன நடந்தது.ஏன் இப்படி அழுது கொண்டு ஓடி வாறீங்கள் என்று கேட்க பிரேமனும் தன் கையில் இருந்த கடிதத்தை அவளிடம் குடுக்கிறான். அதை வாங்கிப் படித்த ஷாலினியும் அதிர்ச்சியுடன் அப்படியே தரையில் சாய்ந்து விட்டாள். பின்பு ஒருவாறு தன்னை சுதாகரித்துக் கொண்டு எழுந்தவள், உவளுக்கு என்ன விசரே....!இப்படி எங்களைச் சந்தேகப் படலாமோ.... நான் இவள் வருவாளென்று அவளுக்கு பிடித்தமான சாப்பாடெல்லாம் செய்து வைத்து விட்டு காத்துக் கொண்டிருக்கிறன். அண்ணா ! நான் நேற்றிரவே உங்களிடம் சொன்னனான் தானே, சாரதாவும் வரட்டும் உங்களிடம் ஒரு நல்ல செய்தி சொல்ல வேண்டும் என்று......என்ன செய்தி ஷாலினி.... அண்ணா, நேற்றுக்காலை ஆஸ்பத்திரி அப்பாயிண்ட் மென்ட். அங்கு போனனான்.அவர்கள் ஸ்கேன் எடுத்துப் பார்த்து நான் கர்ப்பமாய் இருப்பதை உறுதிப் படுத்தினார்கள்.பிள்ளையும் நல்ல நிலைமையில் இருக்கு. அதைத்தான் உங்கள் இருவரிடமும் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினேன்.அப்போது டாக்டர் தந்த குளிசை போட்டதால்தான் நல்ல தூக்கம் வந்து அப்படியே ஹாலில் படுத்து உறங்கி விட்டேன். மீண்டும் மீண்டும் சாரதாவுக்கு போனில் கதைக்க முயற்சிக்கிறாள் ஷாலினி.குறுஞ் செய்திகள் போடுகிறாள்.எல்லாம் கிணற்றில் போட்ட கல்போல் அமுங்கி விட்டது.....! (அவள் சொன்னதை கேட்டதும் அவனுக்கு சப்தநாடியும் ஒடுங்கி விட்டது....சே என்ன காரியம் செய்யத் துணிந்தேன். ஏதோ என் குலதெய்வம்தான் என்னைக் காப்பாற்றியது.இல்லையென்றால் எவ்வளவு அவமானமாய் போயிருக்கும் என அவன் மனம் எண்ணியது......, அன்று என்ன நடந்ததெனில்)....! அன்று கம்பெனி காரில் வீட்டு வாசலில் வந்து இறங்குகிறாள் சாரதா.கதவைத் திறந்து வழக்கம்போல் முன் கொரிடோரில் கோட்டை ஸ்ராண்டில் மாட்டிவிட்டு சப்பாத்தையும் கழட்டி விட்டு நிமிரும்போது உள்ளே பிரேமன் மெல்ல நடந்து சோபாவை நோக்கி போகிறான்.சோபாவில் ஷாலினி கலைந்த ஆடைகளுடன் விட்டேற்றியாக படுத்திருக்கிறாள்.பிரேமனும் அவளை நெருங்கி முகத்தருகே குனிகிறான்.அவனது ஒரு கை அவளருகில் சோபாவிலும் மறுகை அவளின் கையைப் பிடிப்பதுபோல் கீழே நகர்கின்றது.அந்நிலையில் அவன் அவளை முத்தமிடுவதுபோல் ஒரு தோற்றம்.....அதற்கு மேல் சாரதாவால் அங்கு நிக்க முடியவில்லை.ஒரு பக்கம் கட்டிய கணவன் மறுபக்கம் இன்னுயிர்த் தோழி....சே ....என்ன அசிங்கம். மெதுவாகத் தனது கோட்டையும் ஷூவையும் கையில் எடுத்துக் கொண்டு சத்தம் செய்யாமல் வெளியே வருகிறாள்.அங்கிருந்து லிப்டில் மேலே சென்று சேர்விஸ் ரூமுக்குள் புகுந்து கொண்டாள்.நினைக்க நினைக்க அழுகை அழுகையாக வந்தது.அடக்க முடியவில்லை.எவ்வளவு நேரம் அப்படி அழுதிருப்பாளோ தெரியாது.பின் ஒரு முடிவுக்கு வந்தவளாக எழுந்த சாரதா தனது கைப்பையில் இருந்து காகிதத்தையும் பேனாவையும் எடுத்து கடிதம் எழுதி கட்டிலில் வைத்து விட்டு அடிபட்ட புலியாய் அங்கிருந்து வெளியேறி விடுகிறாள்.......! அங்கிருந்து ஒரு ஹோட்டலுக்கு சென்ற சாரதா அங்கு படுத்து தூங்க முயற்சித்தும் முடியாமல் அடுத்து என்ன செய்வதென்று யோசிக்கிறாள்.ஒன்றும் புரியவில்லை. கொஞ்சம் நிதானித்துக் கொண்டு தனது தோழியொருத்திக்கு போன் செய்கிறாள். சிறிது நேரம் கழித்து போன் எடுக்கப் படுகிறது. ஹலோ ரத்தி நான் சாரதா பேசுகிறேன் நலமா.....ஓ.....சாரதா நான் நலம்.என்னடி கலியாணத்துக்கு பிறகு உன்னைப் பிடிக்கவே முடியவில்லை.ஆனாலும் இந்தநேரம் போன் பண்ண மாட்டாயே, என்ன விடயம் சொல்லு.என்னை மறந்துட்டியோ என்று நினைத்திருந்தேன். சாரதா; ஒன்றுமில்லை ரத்தி நான் சில நாட்கள் உன்கூட தங்க முடியுமா.....விம்மல் வெடிக்கிறது.....! ரத்தி ; என்னடி சாரதா அழுகிறாயா....என்ன ஏதாவது பிரச்சனையா.....! சாரதா : ஒன்றுமில்லை....நேரில் வந்து சொல்கிறேன்.....! ரத்தி : இப்ப எங்கிருக்கிறாய் சொல்லு....நான் உடனே எனது பைக்கில் வருகிறேன்.( அவவிடம் ஒரு BMW பைக் இருக்கு) சாரதா : வேண்டாம் நீ வீட்டில் இரு, நான் டாக்சியில் வருகிறேன்........சரி நீ வா பேசிக்கொள்ளலாம்.....! ரத்தியினுடையது இரு அறையுள்ள அழகிய அப்பார்ட்மெண்ட்.அந்த கட்டடத் தொகுதி முழுதும் சுத்தமாகவும் சிறிய பூந்தோட்டத்துடனும் மனசை கவரும் வண்ணம் இருக்கின்றது.வீட்டுக்குள் ஹால் சுவரில் ஓரிரு பிரசித்தமான ஓவியங்கள்,ஜன்னல்களில் அழகிய திரைச்சீலைகள், கோர்னர்களில் பச்சை இலை மரங்கள் வண்ணச் சாடிகளில்.இண்டீரியர் டெக்கரேஷன் அழகாய் இருக்கு. சமையலறைத் தொட்டியில் முதல்நாள் இரவு சாப்பிட்ட கோப்பைகளும் பாத்திரங்களும் இன்னும் கழுவாமல் கிடக்கு. அவற்றை வேகமாக வழித்துப் போட்டு கோப்பை கழுவுற மிஷினுக்குள் தள்ளி விட்டு நிமிர காலிங் பெல் சத்தம்....போய் கதவு திறந்ததைத் தொடர்ந்து சாரதா சூட்கேசுடன் உள்ளே வருகிறாள். அவளிடம் பெட்டியை வாங்கிக் கொண்டு அனைத்து வரவேற்று உள்ளே அழைத்துக் கொண்டு போகிறாள் ரத்தி......! ஹாலில் அமர்ந்ததும் கொஞ்சம் தண்ணீர் அருந்திவிட்டு விம்மிக்கொண்டே தான் நேற்றிரவு வந்ததில் இருந்து வீட்டில் பார்த்தது நடந்தது எல்லாவற்றையும் மூக்கைச் சிந்திக்கொண்டு ரத்தியிடம் சொல்கிறாள் சாரதா.அவற்றைக் கேட்ட ரத்தியும் அவளிடம் மூக்கு துடைக்க ரிசூ பேப்பரை நீட்டியவாறே "இந்த ஆண்களே இப்படித்தான்.எப்பவும் சபல புத்தியுடையவர்கள்.கொஞ்சம் சந்தர்ப்பம் கிடைத்தாலும் எங்க எப்ப எதைப் பார்க்கலாம் என்று அலைவார்கள்.அதுதான் நான் ஒருத்தரையும் நம்புறதில்லை.நம்பவும் மாட்டன்".என்கிறாள். சாரதா: அதில்லையடி ரத்தி அவர்களுக்கு நான் வீட்டில் இல்லாதது கும்மாளம் போட வசதியாய் போச்சு....ஷாலினியும் ஆடை விலகியதுகூடத் தெரியாமல் நட்ட நாடு ஹாலில் படுத்திருக்கிறாள்.இவன் போய் அவளை முத்தமிடுகிறான் என்றால் எவ்வளவு கொழுப்பு இருக்க வேண்டும். உவள் ஷாலினியும் எனக்கு கொஞ்ச காசுதர வேண்டும்,இப்ப மெசேஜ் போடுறன் காசு எனக்கு உடனே வேண்டும் அக்கவுண்டில் போடு என்று.ஏன் விடுவான் கொஞ்ச நஞ்ச காசே, ஐயாயிரம் ஈரோ.....! ரத்தி : பொறு சாரதா,அவசரப்படாதே.எனக்கு என்னமோ நீ அவசரப் படுகிறதுபோல் தெரிகிறது.....! சாரதா: நான் நேரில பார்த்தனான் சொல்லுறன் நீ நம்ப மறுக்கிறாய்......! ரத்தி : குழப்பத்தில் எடுக்கும் முடிவு தவறாகப் போயிடும் சாரதா. நீ கொஞ்ச நாள் என்கூட இருந்து வேலைக்குப் போய் வா. நீயும் வேலை வேலை பணம் பணம் என்று வெளியில அலைந்து கொண்டிருந்தால் ஆண்களின் மன நிலைகளையும் கொஞ்சமாவது புரிந்து கொள்ள வேண்டும் சாரதா.நீ போய் குளித்து விட்டு வா..... நான் போய் சமைக்கிறன் என்று உள்ளே போகிறாள். ஆனாலும் சாரதாவுக்கு கோபம் குறையவில்லை. பணத்தை உடனே வங்கியில் போடும்படி ஷாலினிக்கு மெசேஜ் தட்டிவிட்டு போனையும் நிறுத்தி வைத்து விட்டு குளிக்கப் போகிறாள்.....! நிழல் நீளும் ........!
  42. 6 points
    நிலம் ......... . வருடாந்த விடுமுறைகளில் நிக்கோலாவும் ஷாலினியும் எங்காவது உல்லாசமாக சுற்றுலாவுக்கு போய் வருவார்கள்.சில தடவைகள் தானும் நிக்கோலாவும் எல்லைகளின்றி உல்லாசமாய் இருந்ததாகவும் அவள் சாரதாவிடம் சொல்லி இருக்கிறாள். அதற்கு சப்பைக் கட்டாக அதது அந்தந்த இடங்கள்,காலநிலை,சூழ்நிலைகள் முடிவில் அப்படியான உறவில் கொண்டு வந்து விட்டிடும் என்கிறாள். அதை சாரதாவும் அவ்வளவு பெரிதாக எடுத்து கொள்ளவில்லை.இந்த நாடுகளில் இவையெல்லாம் சாதாரணம்தானே என்று. ஆனால் ஷாலினி தங்கள் சென்ற இடங்களின் அழகிய காட்சிகளை,தங்கிய ஹோட்டல்கள், அறைகள் எல்லாம் படங்களாகவும், வீடியோவாகவும், செல்பீயாகவும் எடுத்து உடனுக்குடன் வாட்ஸப்பில் அனுப்பும்போது சாரதாவுக்கு அதுபோல் தானும் பிரேமனுடன் போய்வர வேண்டும் என்னும் ஆசை அவள் உள்ளத்தில் "நீறு பூத்த நெருப்பாய்" கனன்று கொண்டிருக்கு.சாரதா தனது வேலையின் நிமித்தம் பல நாடுகளுக்கு சென்று வந்தாலும் தனக்கே தனக்கேயான ஒருவனுடன் சென்று வருவது ஜாலியாய் இருக்கும் என்று நினைக்கிறாள்.....! சில நாட்களின் பின் அவர்கள் பார்த்த வீட்டின் அலுவல்கள் எல்லாம் சரிவந்து சாரதாவும் பிரேமனும் ஷாலினியுமாக புது அப்பார்ட்மெண்டுக்கு வந்து விட்டனர்.அங்கு குடியேறிய சில நாட்களில் ஷாலினிக்கு ஒரு சங்கடம் காத்திருந்தது.இந்த வீட்டுக்கு வந்ததன் பின் நிக்கோலாவும் அவளிடம் இருந்து விலகி செல்வதை உணர்ந்து கொள்கிறாள்.முன்புபோல் அவளிடம் அதிகம் பழக்கம் வைத்து கொள்வதில்லை.இது ஷாலினிக்கு மிகவும் கவலையாக இருந்தது.இந்த வீட்டில் பிரேமும் சாரதாவும் குடும்பமாய் இருப்பதும் ஒரு காரணமாய் இருக்கலாம் என்று நிணைக்கிறாள்......! அடுத்த ஓரிரு மாதங்களில் ஊரில் இருக்கும் பிரேமனின் தங்கை ரேவதிக்கும் உறவுக்காரப் பையன் மனோகரனுக்கும் திருமணம் வெகு விமரிசையாய் நடந்து முடிந்தது.பிரேமனுக்கும் இந்தக் கலியானத்தால் கொஞ்ச கடன் சுமை ஏற்பட்டிருந்தாலும் தனக்கு இருந்த ஒரு பெரிய கடமை முடிந்தது என நிம்மதி ஏற்பட்டது. எந்த நிலையிலும் புருஷனை கலங்க விடாமலும்,கவலைப்பட விடாமலும் சாரதா பார்த்துக் கொண்டாள். பிரேம் நீ என்னிடம் பணம் கேட்க கூச்சப் படுகிறாய் என்று எனக்குத் தெரியும்.ஆனாலும் இந்தா எனது அலுமாரியின் இன்னொரு சாவி இதை நீ வைத்துக் கொள்.உனக்கு பணம் தேவைப்படும் போது தாராளமாய் எடுத்துக் கொள்ளலாம்.என்று சாவியைக் கொடுக்கிறாள்.அவள் மனம் நோகக் கூடாதென்று அவன் அந்த சாவியை வாங்கிக் கொள்கிறான்.ஆயினும் அவனுக்கு அந்த சாவியை உபயோகிக்கும் தேவை ஏற்படவில்லை.....! வழக்கம்போல் சாரதா வேலைக்குப் போனால் திரும்பி வர ஒருவாரம் பத்துநாள் ஆகும். அன்றைக்கு பாரிஸ் நகரத்தில் வேலைநிறுத்தம் நடைபெறுகின்றது.வழமையாய் நடைபெறுவதுதான்.அதனால் போக்கு வரத்து மிகவும் சீர்குலைந்து இருந்தது.பேருந்துகளும்,மெட்ரோக்களும் குறித்த நேரங்களுக்கு ஓடவில்லை.அதனால் பிரேமன் மிகவும் தாமதமாக வீட்டிற்கு வருகின்றான்.வீட்டிற்குள் தொலைக்காட்சிப் பெட்டியில் குறைவான ஒலியில் படம் ஓடிக்கொண்டிருக்கு. அதை பார்த்தபடியே ஷாலினி சோபாவில் உறங்கிக் கிடக்கிறாள்.சோபாவுக்கு கீழே அவளின் கை தொங்க கையில் இருந்த ரிமோட் தரையிலும் கையிலுமாகக் கிடக்கிறது. அதைப் பார்த்துக் கொண்டே பிரேமன் பாத்ரூம் சென்று நன்றாகக் குளித்து விட்டு உடை மாற்றிக் கொண்டு வருகிறான். சாப்பாட்டு மேசைமேல் ஹாட் பாக்கட்டில் உணவு சூடாக இருக்கிறது.அருகில் சுடுதண்ணிப் போத்தலில் கோப்பியும் கூடையில் பழங்களும் இருக்கின்றன. சாப்பிட ஒரு கதிரையில் இருந்தவன், தொலைக்காட்சியில் அன்றைய செய்திகள் பார்ப்பதற்காக ரிமோட்டை எடுப்பதற்கு சோபா அருகே செல்கிறான்.சோபாவில் ஷாலினி இன்னமும் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருக்கிறாள்.அவள் வீட்டில் இருக்கும்போது குறைவான நவீனமான ஆடைகள்தான் அணிந்திருப்பது வழக்கம்.அது அவளின் உடல் வாகுக்கு அம்சமாய் இருக்கும்.அவையும் இப்போ ஆங்காங்கே விலகிக் கிடக்கின்றன.பிரேமனின் மனதில் இனம்புரியாத தவிப்பு.தொண்டையில் ஒரு பந்து அடைப்பதுபோல் உணர்வு. அவன் உடலிலும் மனசிலும் சிறு மாற்றம்.அவன் மனசை அலைக்கழிப்பது அவள் கால்களின் கவர்ச்சியா,அல்லது மூச்சு விடும்போது எழுந்து தணியும் மார்பகங்களின் திரட்சியா,சற்றே மேடிட்டு செவ்வகமாய் கீழிறங்கு வயிற்றுப் பகுதியா, இரு பற்கள் சிறிது தெரிய விரிந்திருக்கும் ஈரலிப்பான உதடுகளா.கண்களின் வழி செல்லும் காற்றில் காமத் தீ பற்றுகிறது.கால்வரை தகிக்கின்றது.மூச்சுக்காற்றில் வெப்பம் வெளியேறுகின்றது. சாதாரணமாக எப்போதும் வீட்டில் பார்க்கும் பெண்தான் அவள். ஆனால் இன்று, இப்போது பேரழகியாய் புது ஓவியமாய் திகழ்கிறாள்,தெரிகிறாள்.ஒரு கணநேரத் தடுமாற்றம்.உடனே தன்னைச் சுதாகரித்துக் கொண்டான்.அவளருகே குனிந்து கையருகில் இருந்த றிமோட்டை எடுத்து சேனலை மாற்றி சத்தத்தை கூட்டுகிறான்.உடனே ஷாலினியும் அருன்டு எழும்புகிறாள்.....! நிழல் நீளும் .......!
  43. 5 points
    நட்பென்ன உறவென்ன ! - சுப. சோமசுந்தரம் எனது இந்த அறுபதாம் அகவையில் சமூக விலங்காக எல்லோரையும் போல் நான் வாழ்ந்ததைத் திருப்பிப் பார்க்கிறேன். எத்தனை உறவுகள் எத்தகைய நட்புகள், அத்தனையும் ஒரு பெரிய புத்தகமாக எழுதித் தள்ளும் அளவிற்கு என் மனத்திரையில் ஓடுகின்றன. வாசிப்பவர்களைத் திரும்பிப் பார்க்க வைக்கும் அளவிற்கு என்னால் எழுத முடியும் என்ற தன்னம்பிக்கை, ஏன் இறுமாப்பே உண்டு என வைத்துக் கொள்ளலாம். புத்தக அளவிற்கு எழுத வேண்டியதை ஒரு கட்டுரையில் சுருக்க நினைக்கும் பேராசை இப்போது. உறவோ நட்போ, நம் வாழ்வில் இவை ஏற்படுத்தும் தாக்கங்கள் (படுத்தும் பாடுகளும்) அளப்பரியன. உறவுக்கும் நட்புக்கும் பெரிய வேறுபாடு ஒன்றுண்டு. நட்பு நமது தெரிவு (choice). நமது இயல்புக்கு ஒத்து வருவதை நாம் தெரிந்து தெளிதலே நட்பு. உறவு நமது தெரிவில்லை. முகம், நிறம் போன்று நமது பிறப்பாலோ அல்லது அதன் நீட்சியாக திருமணம் என்ற சமூக ஏற்பாட்டினாலோ அமைவது; சில நேரங்களில் அமைந்து தொலைவது. அமைந்த நட்பு ஏதோவொரு தருணத்தில் சரியாக வரவில்லையென்றால், அது தேரான் தெளிவு; நம் குற்றம். அமைந்த உறவு ஒத்து வரவில்லையென்றால், அது விதியின் விளையாட்டு; கருவின் குற்றம். அதிலும் தவிர்க்க முடியாத உறவுகளான தாய், தந்தை, கணவன், மனைவி, குழந்தைகள் என்ற வகையில் இந்நிலை ஏற்படின், அது உருத்து வந்து ஊட்டும் ஊழ்வினையன்றி வேறென்ன ! உறவோ, நட்போ நாம் கடந்து வரும் சிலர் நமது விருப்பப் பட்டியலில் இல்லையென்றால், அன்னார் ஏதோவொரு வகையில் தீயோர் என்றோ, குறையுள்ளோர் என்றோ பொருளில்லை; நாம் நல்லோர் என்றோ, குறையற்றோர் என்ற பொருளுமில்லை; நமக்கு ஒத்து வரவில்லை, அவ்வளவே ! (கூட்டுக்) குடும்ப உறவு என்னும் அமைப்பு நமது நாட்டில் மிக வலுவானது என மார் தட்டுகிறோம். இது சங்க கால நிலைமையாயிருக்கலாம். என் ஆச்சிமார் தாத்தாமார்களிடம் கேட்ட வரை நம் குடும்ப முறை ஆண்டான் – அடிமை நெறிமுறையாகவே இருந்து வந்திருக்கிறது. தொழிற்புரட்சிக்குப் பின் முதலாளிகள் வெளியே உருவாயினர். அதற்கு முன் நிலவுடைமைச் சமூகத்தில் குடும்பத்தினர் கூட்டாக இருந்து பாடுபட, சொத்துரிமையாளர்களான பெற்றொரும் உற்றோரும் முதலாளிகளாகவும் ஏனையோர் தொழிலாளர்களாகவும் – பெரும்பாலும் அடிமைகளாகவும் – அமைந்தனர். இந்த வாழ்க்கையில் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டவள் பெண்தான் என்பது தனியாக வேறு தலைப்பிட்டு எழுதப்பட வேண்டிய விடயம். அடிமையின் மனைவி அடிமைதானே ! அதிலும் பெண்ணடிமை ! உறவுகளுக்குள் – அன்றைய காலத்து அடிமைகளுக்குள் – போட்டியும், பொறாமையும், போட்டுக் கொடுத்தலும் வாழ்வின் அங்கமாகவே பெரும்பாலானோர் வாழ்ந்திருக்கின்றனர். இன்றைக்கும் அலுவலகத்தில் பார்க்கிறோமே ! போட்டியும் பொறாமையும் மனிதன் உட்பட அனைத்து விலங்கினங்களிடமும் உள்ள இயற்கை உணர்வு. ஒரு குழந்தையைத் தூக்கினால் இன்னொரு குழந்தைக்குக் கோபமும் அழுகையும் வருகிறதே ! பெரும்பாலான விடயங்களில் இயற்கையோடு ஒன்றிய வாழ்வு எவ்வளவு அவசியமோ, அவ்வளவு அவசியம் சில விடயங்களில் வேறுபட்டு நிற்பது. இயற்கையை எதிர்த்து சட்டை போட்டுக் கொள்ளவில்லையா ! அதுபோல் வளரும் போது பொறாமை போன்ற தீவினைகள் அகற்றிப் பக்குவமடைவதாலேயே விலங்கிலிருந்து மாறுபட்டு மனிதம் ஆரம்பமாகிறது. இப்பக்குவத்தை வெகு சிலர் அடைவதும் பெரும்பாலானோர் அதனை எட்டாமலேயே வாழ்ந்து மடிவதும் உலக நியதி. நிலவுடைமைச் சமூகத்தில் பக்குவமடைந்த மனிதன் கூட அடிமைச் சங்கிலியை உடைத்து அல்லது தனக்கு ஒத்துவராதவரிடமிருந்து தன்னை விடுவித்து மகிழ்ச்சியான வாழ்வை நோக்கிப் பயணிக்க இயலாத கையறு நிலை. ஆனால் பொருளாதார விடுதலை பெற்ற தற்காலத்திலும் தனது தலையில் ஏற்றப்பட்ட விரும்பத்தகாத உறவுச் சுமைகளை இறக்கி வைக்காமல் தவிப்பது, தவறான கற்பிதங்களால் ஏற்பட்ட பழமைவாத நீட்சி (Hangover) அன்றி வேறென்ன ? முன்பே கூறியதைப் போல் நமது பொறுப்புகளுடன் கூடிய உறவுகளான தாய், தந்தை, கணவன், மனைவி, குழந்தைகள் பற்றி இங்கு பெரிதும் பேச வரவில்லை. விதியின்பாற் பட்டு இவ்வுறவுகளே சுமையானால், எவ்விதப் பொறுப்புத் துறப்புமின்றிக் கடமையாற்றி இரு தரப்பிலும் நிம்மதிக்கு இடையூறின்றி, நாம் வாழ்வதும் அவர்களை வாழ்விப்பதும் நம் கடமையாகிறது. இதை எவ்வாறு நிறைவேற்றுவது என்பதெல்லாம் அவரவர் சூழ்நிலையும் முதிர்ச்சி நிலையும் தீர்மானிக்கும். உலகில் எல்லாவற்றையும் பட்டியலிட முடியுமா என்ன ? ஏனைய உறவுகள் நல்லெண்ணம் என்னும் வலுவான சங்கிலியால் பிணைக்கப்பட்டிருப்பின், அஃது நமக்கான அரும்பெறல். நூலிழையில் நிற்பது அறுந்து போகக் கடவது அல்லது வேறு வழியின்றி அறுத்து விடக் கடவது. இவ்வுலகில் நம் மகிழ்ச்சிக்குத் தடைக்கல்லாக எதுவும் இருக்க முடியாது. இருப்பின் அதனைப் புறந்தள்ளுவதே விவேகம். இரு தரப்பினரும் நிம்மதியுடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் வாழ்வதற்கே கால அளவில் மிகக் குறுகிய இவ்வுலக வாழ்க்கை; புகார் கூறியும் புறங்கூறியும் வீணடிப்பதற்காக அல்ல. மேற்கூறியவை நட்பிற்கும் பொருந்தும். ஆனால் மேற்கூறிய சூழ்நிலைகள் நட்பில் அருகியே வரும். அதற்குக் காரணங்கள் இரண்டு. ஒன்று, முன்னர் கூறியதைப் போல நமது தேர்ந்து தெளிதலால் ஏற்படுவது நட்பு. இரண்டு, நட்பில் அநேகமாக எதிர்ப்பார்ப்பு இல்லை. எதிர்ப்பார்ப்பு இல்லாத உறவோ நட்போ ஆல்போல் தழைத்து நிற்க வல்லது. இனி என் தனிபட்ட அனுபவங்களைத் தொட்டுச் செல்லலாம் என நினைக்கிறேன். நட்பில் நான் தோற்ற கதையுண்டு. அது தேர்வில் நான் வல்லவன் அல்லன் என எனக்குச் சுட்டியது. அத்தருணத்தில் துரோகத்தைக் கடந்து செல்லுகையில் கிடைத்த அனுபவங்களை என் சேமிப்பில் வைத்ததுண்டு. உறவுகளில் நான் எந்த எதிர்ப்பார்ப்பும் வைத்தது இல்லை. எல்லை தாண்டியதில்லை. உடன் பிறந்தவர்களிடம் கூட அவரவர் விவகாரங்களில் அவர்களே சொன்னால் தவிர அறிந்து கொள்ள ஆர்வம் காட்டியதில்லை. நட்போ உறவோ அவர்கள் நம்மை எங்கே நிறுத்தி வைக்க நினைக்கிறார்களோ, அங்கே நின்று கொள்வதே நாகரிகம் என்று நினைக்கிறேன். அவர்களிடமும் அவ்வாறே எதிர்பார்ப்பதற்குப் பெயர் ‘எதிர்ப்பார்ப்பு’ என்றால், என்னிடமும் எதிர்ப்பார்ப்பு உண்டு என்று முன்னர் கூறியதற்கு மாறாக திருத்திக் கொள்கிறேன். ஒரு குரூர வேடிக்கையாக சமீபத்திய நிகழ்வொன்றைக் கூறி நிறைவு செய்கிறேன். என் இல்ல விழா ஒன்று கூடி வந்தது. உறவுகளில் நல்லோர் உளப்பூர்வமாய் வாழ்த்தினர். சிலர் தங்கள் எல்லை மீறி அங்கும் இங்கும் விசாரணையை ஆரம்பித்து என் வீட்டு நிகழ்வுக்கு அவர்கள் பரபரப்பானது என் செவியில் சேர்ந்தது. எதிர்ப்பார்ப்புகள் இல்லாத என் தரப்பின் மீது பல எதிர்ப்பார்ப்புகளை வைத்துப் புகார்களும் புறங்கூறல்களும் பரிமாறப்பட்டன. என் உள்மனது சொன்னது, “இத்தகையோர் வராத விழா எத்துணை நன்றாயிருக்கும்?” அவ்வாறே நிகழ்ந்தது. அன்றைய தினம் கொரோனா நோய்த் தடுப்பாக மக்களே சுய ஊரடங்கு நிகழ்த்த அரசு கேட்டுக் கொண்டது. ஏற்கெனவே நிச்சயிக்கப்பட்ட இல்ல விழாக்களை அரசு அனுமதித்தது. யாரெல்லாம் வர வேண்டாம் என்று நினைத்தேனோ, அவர்கள் கொரோனா பயத்தில் வரவில்லை. யார் வரவேண்டும் என்று நினைப்பேனோ, அவர்களிலும் சிலரால் வர இயலவில்லை என்பது வேறு விடயம்; அவர்களின் வாழ்த்து தொலைபேசியில் கிட்டியது. குறைந்த வருகையுடன் விழா வெகு விமர்சையாக நடந்தேறியது. எனக்கான நீதியை மக்களைக் கொல்லும் கொரோனா தந்த நகைமுரண் பற்றி மகிழ்வது மனித மனத்தின் குரூரம். “அந்த விழாவிற்கு வந்த யாருக்கேனும் நோய்த்தொற்று வந்தால் அல்லது உனக்கே வந்தால்?” என்ற கேள்விகளுக்கெல்லாம் என்னிடம் பதில் இல்லை. ‘The Alchemist’ என்ற புகழ்பெற்ற நாவலில், “When you want something, all universe conspires in helping you achieve it” என்று நம்பிக்கை தரும் (optimistic) கவித்துவமான வரி நினைவுக்கு வருகிறது. நாம் வெறுக்கும் ஒரு கொடுமை தற்செயல் நிகழ்வாக எனக்கு ஒரு சிறு நன்மையைத் தந்தது என்ற மட்டில் நிறுத்திக் கொள்கிறேன். நமக்குச் சரியாக வராத உறவு, நட்பு இவற்றை எவ்வித ஆய்வுக்கும் உட்படுத்தாமல், பெரும்பாலானோர் லாவகமாக விலக்கிச் சென்று கொண்டுதான் இருப்பீர்கள். முடிவு செய்யத் தெரியாத பாமரர்களுக்கு நான் எழுதியதாக வைத்துக் கொள்ளலாம். ‘டைட்டானிக்’ திரைப்படத்தில் கடைசியில், “யாராவது உயிருடன் இருக்கிறீர்களா?” என்று ஒலிபெருக்கி சாதனத்தில் கேட்பார்களே, அதுபோல் “யாராவது அறியாத பாமரர்கள் இருக்கிறீர்களா?” என்று கேட்டுச் சொல்லிக் கொள்கிறேன், “உறவுகளுடனும் நட்புகளுடனும் ஒட்டி வாழுங்கள். தேவையானால் வெட்டி விட்டும் வாழுங்கள். மிக முக்கியமானது - வாழுங்கள்!”
  44. 5 points
    கடையில் வேண்டிய தயிர் 5 மேசை கரண்டி எடுத்து முள்ளுக்கரண்டியால் அடித்து fridge க்கு வெளியில் வைக்கவும் (குளிரக்கூடாது). 8 கப் அல்லது அரை gallon பாலை medium heat இல் நல்ல பொங்கி வரும் வரை காய்ச்சவும் (சுண்டக்காச்சினால் நல்ல தயிர் வரும்). இளஞ்சூட்டிலும் பார்க்க கொஞ்சம் அதிகமான சூடாக இருக்கும்போது அடித்த கடை தயிரை பாலுக்குள் ஊற்றி நல்லா கலந்து விடவும். பாத்திரத்தை மூடி இன்னொரு பாத்திரத்தில் தண்ணி கொதிக்க வைத்து அதற்குள் இந்த மூடிய பாத்திரத்தை வைக்கவும். அல்லது மூடிய பாத்திரத்தை oven இல் வைத்து oven light ஐ போட்டு 6 மணித்தியாலம் வைக்கலாம். முதலாவது முறையில் செய்தால் தயிர் கெதியாக வரும். Unsalted பட்டர் ஐ எடுத்து பாரமான பாத்திரத்தில் medium to Low heat இல் தொடர்ந்து காய்ச்சிக்கொண்டு இருக்கவும். வெக்கை கூடினால் கறுத்து விடும். 2 pounds பட்டர் காய்ச்ச 15 நிமிடம் எடுக்கும். முதலில் நுரை மாதிரி வந்து வந்து ஆவியாகும் . பிறகு நுரை வருவது நின்று விடும். அதே நேரம் மணல் மாதிரி பாத்திரத்தின் அடியில் படியத்துடங்கும் . இந்த படிவு மண் நிறமாக இருக்க வேண்டும் கருப்பாக இருக்க கூடாது (நான் நேற்று செய்தது கொஞ்சம் கருகி விட்டது . ஆனால் நெய் பரவாயில்லாமல் வந்தது). தெளிவாக எண்ணெய் மாதிரி இருக்கும் போது அடுப்பை நிப்பாட்டி பாத்திரத்தை திறந்த படி இளஞ்சூடு வரும் வரை வைத்து கவனமாக எண்ணையை மட்டும் இன்னொரு பாத்திரத்தில் விடவும். அடியில் படிந்தவற்றை பாவிக்க வேண்டாம் . நல்ல ஆற நெய் கட்டியாகி விடும்.
  45. 5 points
    எனக்கு தெரிந்தது, இருக்க விரும்புவது: முதுமையில் கடைசி வரை பொருளிருக்க வேண்டும். இருவருக்கும் தேவையான அளவிற்கு பணம் - மருத்துவ செலவு, உணவு, இருக்க வீடு, காப்பீடு, சொத்துக்கள் என அனைத்தும் தம் பெயரிலையே முதியவர்கள் வைத்திருக்க வேண்டும். 'தமக்கு பின்தான் பிள்ளைகளுக்கு' என தயார்படுத்தியிருக்க வேண்டும். 'தன் பேச்சுக்கு மரியாதை இல்லை, தான் சொல்வதை பிள்ளைகள் கேட்பது இல்லை' என்ற எண்ணத்தை,எதிர்பார்ப்பை அகற்றிக்கொள்ள வேண்டும். கூடுமானவரை பிள்ளைகளின் குடும்ப பிரச்சனைகளில் தலையிடாமல் 'அது அவர்களின் வாழ்க்கை, அவர்களே பார்த்துக் கொள்ளட்டும்' என விலகியிருக்க வேண்டும். பேரப்பிள்ளைகளை கொஞ்சி விளையாடினால் மனதளவில் ஏற்படும் பல பிரச்சனைகளுக்கு வடிகாலாக இருக்கும். ஓய்வு பெற கொஞ்ச காலம் இருக்குதானே, பார்க்கலாம்..!
  46. 5 points
    கோடை காலத்தில் குளங்கள் எல்லாம் வற்றி வெறுந்தரையாய் கிடக்கும். அப்போது முயல் போன்ற பிராணிகள் நீர் தேடி நடு வெட்டைக்கு வரும்.அப்போது அம் முயலை திரத்தி அடிப்பது சுலபமாய் இருக்கும். அதுபோல்தான் மக்களின் அவசிய தேவையை கடைக்காரர் பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்கள்....!
  47. 5 points
    #உண்மைதான் ஆனால்#37வருசம் வேணும்#07ஜனதிபதிகள் வேணும்#100க்குமேற்பட்ட புதிய பதிய இரானுவ தளபதிகள் வேணும்#27வெளிநாடுகள் முண்டுகொடுக்க வேணும் #பலதுரோகிகள் வேணும் #லட்சக் கணக்கான மக்கள் கொல்லப்பட வேண்டும். #தடை செய்யப்பட்ட ஆயுதங்கள் பாவிக்க வேண்டு. #அடி தாங்க முடியாம மண்டியிட்டு பல சுற்று சமாதான பேச்சுக்கு #உலகம் சுற்ற வேண்டும். ஆனால் பேச்சுவார்த்தையில் சொன்னதை எல்லாம் மீறவேண்டும் பலரை விலைபேசவேண்டும். #இவற்றை ஒழுங்குபடுத்துவதற்கிடையில் #இலங்கையை கொரோனா நக்கிபோடும். நன்றி முக புத்தகம்
  48. 5 points
    நிலம்.................. (7) . சம்பவம் நடந்ததில் இருந்து அடுத்தநாள் ஷாலினியின் போனுக்கு ஒரு மெசேஜ், வங்கியில் பணம் ஐயாயிரம் ஈரோவையும் உடனே போடும்படி சாரதா அனுப்பியிருந்தாள்.அது ஷாலினிக்கு அவமானமாகவும் ஆத்திரமாகவும் இருந்தது.ரோசம் பொத்துக் கொண்டு வந்தது.உடனே தான் ஆசை ஆசையாய் வாங்கி வைத்திருந்த அத்தனை நகைகளையும் பெட்டியில் இருந்து எடுத்து பையில் போட்டுக்கொண்டு வெளியே வருகிறாள்.உடனேயே வீட்டை விட்டு வெளியேற வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது.ஆனால் வீணான பழியைச் சுமந்து கொண்டு போவதா....கூடாது என்று நினைக்கிறாள்.மேலும் பிரேமன் அண்ணாவை நினைக்க பாவமாய் இருக்கு.ஒரு குற்றமும் செய்யாமல் மனுசன் கிடந்தது அல்லாடுது.அப்படியே மெட்ரொ (பாதாள ரயில்) நிலையத்தை நோக்கி நடந்து வரும்போது அவளை உரசிக்கொண்டு ஒரு கார் வந்து நிக்கிறது.அது நிக்கோலாவின் கார்.முன் கண்ணாடியை கீழிறக்கியவன் அவளை பார்த்து ஷாலினி வா வந்து வண்டியில் ஏறு என்று அழைக்கிறான்.பின்னால் வாகனங்கள் ஹாரன் அடிக்கின்றன. ஷாலினிக்கும் அவனுடன் நிறைய கதைக்க வேண்டும் போல் இருக்கிறது.கதவைத் திறந்து காரில் ஏறுகின்றாள்......! (இந்த இடத்தில் வாசகர்களின் ஆரோக்கியம் கருதியும் எனது நலன் கருதியும் இனி வரும் பிரெஞ்மொழி உரையாடல்கள் அனைத்தும் தமிழிலேயே தரப்படுகின்றது). நிக்கோலா: எங்கே போகிறாய் ஷாலினி. நான் உன்னை அங்கு இறக்கி விடுகிறேன்.....! ஷாலினி : நான் றம்புத்தே வங்கிக்கு போகிறேன்....ஏன் ஷாலினி பக்கத்தில் இவ்வளவு வங்கிகள் இருக்குதே நீ ஏன் அங்கு போகிறாய்..அப்படி என்ன விசேஷம் அந்த வங்கியில்.....! ஷாலினி : அதில்லை நிக்கோலா, அந்த வங்கியில்தான் குறைந்த வட்டியில் பவுன் நகைகளை அடைவு வைக்க முடியும்.இப்ப எனக்கு அவசரமாக பணம் தேவைப்படுகின்றது.தமிழ் ஆட்கள் அநேகர் அங்குதான் அடைவு வைப்பினம். அதுதான்.....! நிக்கோலா ; நகைகளா, அவ்வளவு பெறுமதியானவையா... ஓம் எல்லாம் 22 காரட் கோல்ட். பிரெஞ் கடைகளில் 18 காரட்டில்தான் நகைகள் இருக்கும். நிக்கோலா ; எங்கே நான் பார்க்கலாமா..... ஓம் அதுக்கென்ன, ஒவ்வொன்றாக எடுத்துக் காட்டுகிறாள். பதக்கம் சங்கிலிகள், காப்புகள்,தோடுகள், மோதிரங்கள்,நெக்கிலஸ் என்று எல்லாம் பெட்டிகளில் சிகப்பு வெல்வெட்டில் கண்ணைப் பறிக்கின்றன.....எல்லாவற்றையும் பார்த்து வியந்தவன் ஓ ...கடவுளே, மகாராணிகள் அணிவது போலல்லவா எல்லாம் இருக்கின்றன.இவ்வளவு நகைகளுக்கும் எவ்வளவு பணம் தருவார்கள்.....! ஷாலினி : எனக்கு இப்பொழுது 5000 ஈரோதான் தேவை.அதற்கு பெறுமதியானவற்றை குடுத்து விட்டு மிகுதியை கொண்டு வந்து விடுவேன்....! வீதி ஓரமாகக் காரை நிறுத்தியவன், ஷாலினியைப் பார்த்து அந்தப் பணத்தை நான் தருகிறேன் நீ இந்த நகைகளை திருப்பி வீட்டுக்கு எடுத்துச் செல். பின்பு எனக்கு பணத்தைத் தா....! ஏண்டா நீங்கள் எல்லாரும் என்னை என்ன முட்டாள் என்று நினைக்கிறீர்களா....அவள் ஒருத்தி தந்திட்டு தா என்கிறாள். நீ வேற எனக்கு வருகுது வாயில.... வேண்டாம் நிக்கோலா, என்னை வங்கிக்கு கூட்டிக்கொண்டு போறியா இல்லையென்றால் சொல்லு இங்கேயே இறங்கி விடுகிறேன்..... சரி....சரி கோவிக்காதே நீ ஏதோ கோபத்தில் இருக்கிறாய் போல என்று சொல்லி அவளுடன் கூடவே வங்கிக்கு செல்கிறான். வங்கியில் அடைவு வைத்து பணம் எடுத்து தனது வங்கியில் போட்டு தனது போன் மூலம் சாரதாவின் அக்கவுண்டுக்கு அனுப்பி விடுகிறாள்.இப்போதுதான் நிம்மதியாய் இருக்கு. பின்பு நிக்கோலாவுக்கு நன்றி சொல்லி விட்டு அவனது பெற்றோர் எல்லோரையும் சுகம் விசாரிக்கிறாள்..... அப்போது நிக்கோலா சொல்கிறான் எனது சகோதரி எமிலிக்கு ஒரு கார் விபத்து ஏற்பட்டது. சீரியஸாய் ஆஸ்பத்திரியில் இருக்கிறாள்.அதுதான் பார்த்து விட்டு வருகிறேன்.....! ஷாலினி: ஓ...பார்தோம் நிக்கோலா எனக்குத் தெரியாது.நானும் ஏதோ ஆத்திரத்தில் உன்னைப் பேசிப் போட்டேன்......பார்தோம் (மன்னிக்கவும்). உனக்கு இப்போது நேரம் இருக்கா நிக்கோலா இருந்தால் ஒரு நல்ல ஹோட்டலுக்கு போகலாம்.நான் உன்னிடம் ஒரு நல்ல செய்தி சொல்ல வேண்டும்.....! நிக்கோலா : வாவ் ....நீ எனக்கு ட்ரீட் தரப் போகிறாயா.....இப்ப நீ மிகவும் அழகாய் இருக்கிறாய்.கன்னங்களும் உப்பி கொஞ்சம் சதையும் போட்டு....... நீ ஒரு பொறுக்கி நிக்கோலா செல்லக் கோபத்துடன் சிணுங்குகிறாள். (இருவரும் ஒரு ஹோட்டல் அறையில்). நிழல் நீளும் ..........(7).
  49. 5 points
    பட்டது + படிச்சது + பிடித்தது - 212 இன்று எனது 2வது மகனின் பிறந்தநாள். இவனது ஆசிரியர்கள் இவனை அதி புத்திசாலித் தற்கொலையாளன் என்பார்கள். ஒரு நாளைக்கு சில நிமிடங்களாவது வீட்டிலும் படித்தால் இவன் எங்கோ போய் விடுவான் ஆனால் தான் பாசாவேன் அதாவது தன் மீதான அதீத நம்பிக்கையால் வகுப்பில் படிப்பதுடன் சரி இது தற்கொலைக்கு ஒப்பானது என்பார்கள். இதனால் படிடா. நீ Bac+3 பாசானால் உனக்கு 100 வீதம் சுதந்திரம் தாறேன் என்றேன். அப்படியே Bac+3 (Engineering) பாசானான். தொடர்ந்து Master படி என்றதும் எனக்கு அண்ணனைப்போல ஒரே இடத்தில் கணணிக்கு முன்னாலிருந்தபடி வேலை செய்ய சரி வராது நான் வேறு படிப்புக்கு போகப்போறன் என்றான். சரியப்பா எனக்கு என்ன படிக்கணும் என்பதில்லை ஆனால் ஏதாவதொன்றை Master 2 வரை படிக்கணும். படித்தான் பாசானான். போன யூலை மாதம் ஒரு கடிதத்தை கொண்டு வந்து தந்து உடைத்துப்பாருங்கள் என்றான். திறக்கப்படாதிருந்த அந்தக்கடித்துக்குள் என்ன இருக்கு என்று கேட்டேன். நீங்க என்னிடம் கேட்டது இருக்கு. உடைத்துப்பாருங்கள் என்றான். உடைத்துப்பார்த்தபோது Master 2 பாசாகியதற்கான அத்தாட்சிப்பத்திரம் அதற்குள் இருந்தது. நன்றி சொல்லிவிட்டு அப்போ அடுத்தது வேலை தேடு என்றேன். நீங்க கேட்டதை தந்தாச்சு. இனி எனது வழியில் என்னை விடுங்க என்றான். சரியப்பா என்ன செய்யப்போறாய் சொல்லு என்றேன். குறைஞ்சது 6 மாதம் உலகம் சுற்றப்போறன் என்றான். சரி முதலாவது நாடு எது என்றபோது கியூபா என்றான். சுற்றப்போய் விட்டான். தற்பொழுது யேர்மனியில். சில பிள்ளைகளை வளர்ப்பு மிக மிக சுலபம். எனது மூத்த மகளும் மகனும் அந்தவகை. சில பிள்ளைகளை வளர்ப்பது சவால். ஒரு தகப்பனுடைய சுய கௌரவத்திலிருந்து கொதிப்படையும் நாடி நரம்பையெல்லாம் சுண்டிப்பார்க்கும் இவன் இன்னொரு வகை. ஆனால் இவனை வளர்த்து என் மடியில் இன்றும் வைத்திருப்பது தான் ஒரு தகப்பனாக எனது அனுபவ வெற்றி. இப்படியான பிள்ளைகள் மூலமே ஒரு தகப்பனும் மிளிரமுடியும். இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள் வாழ்க வளமுடன். Joyeux anniversaire mon bébé. je t'aime.
  50. 5 points
    இரண்டு பக்கமும் மூளையை நோக்கி போகும் மண நுகர்வு நரம்புகள் பாதிக்கப்பட்டால் மணக்கும் சக்தி இல்லாமல் போய்விடும். உள்மூக்கின் கூரையில் இருக்கும் நரம்புகள் மீண்டும் வளரும். zinc சத்து குறைந்தாலும் மனா நுகர்ச்சி குறையும். இதை பற்றி நான் ஒரு ஆய்வு செய்து சாதாரணாமாக மணக்கும் அளவில் இருந்து 7 , 8 மடங்கு அதிகமாக்க ஒரு முறையை கண்டு பிடித்துள்ளோம். இந்த முறை anosmia வையும் தீர்க்க உதவலாம் https://academic.oup.com/chemse/article/34/7/547/340383