• advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt

Leaderboard

  1. Lara

    Lara

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      4

    • Content Count

      1,607


  2. நிலாமதி

    நிலாமதி

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      4

    • Content Count

      9,116


  3. ஈழப்பிரியன்

    ஈழப்பிரியன்

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      3

    • Content Count

      7,774


  4. ராசவன்னியன்

    ராசவன்னியன்

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      3

    • Content Count

      5,939



Popular Content

Showing content with the highest reputation on 11/10/2019 in all areas

  1. 4 points
  2. 2 points
    (30 வருடங்களிற்கு பின் ஊர் பயணம். எனது மாமனாரின் சாம்பல் கரைக்க கீரிமலைக்கு சென்றோம். எனது அனுபவங்களை சிறு கதைகளாக பகிர்கிறேன்.) "அத்தான், எயர் போர்டில முழுசி முழுசி உங்களை பார்ப்பினம் பயந்தால் உடனே விசாரிக்க கூப்பிட்டு காசு பறிக்க பார்ப்பினம்" மச்சானின் அறிவுரை மனதில் ஓடுகிறது. குடும்பத்துடன் எயர் லங்கா விமானத்தில் இறங்கி வரி திணைக்களம் நோக்கி நடக்கின்றோம். இராணுவ சீருடையில் சின்ன பொடியள் நின்று எங்களை முழுசி பார்க்கிறார்கள். நாங்கள் அவர்களை அசடடை செய்யாமல் நடக்கின்றோம். ஓடுபாதைக்கு அப்பால் வான்படை துருப்புகள் பழைய ரஷ்ய விலங்கூர்திகளை கழுவி கொண்டிருத்தந்தார்கள். "பேரிச்சம் பழம் கூட தேறாது," எம்முடன் பயணித்த ஒரு கனடா அண்ணர் சிரித்து கொண்டே சொன்னார். நானும் சுற்றவர பார்த்துவிட்டு சிரித்தேன். "குண்டுவெடிப்பிற்கு பிறகு எல்லா இடமும் ஆர்மி தான்" அக்கா அண்ணருக்கு சொல்லி கொண்டு வந்தார். எம்மை உற்று நோக்கினார் அதிகாரி. எனது குழந்தைகளுக்கு முதல் பயணம் அவர்கள் எப்போது அங்கிருந்து வெளிக்கிடலாம் என்று ஆங்கிலத்தில் அங்கலாய்த்து கொண்டிருந்தார்கள். அதிகாரியும் கனடா பாஸ்போர்டை பார்த்து கடுப்பில் கணணியை தட்டி முடித்து ஆவணங்கள் தந்தார். அவருக்கு தெரியும் இந்த கூடடத்திடம் ஒன்றும் தேறாது. வரியில்லா அங்காடிகள் ஊடாக வெளிக்கிட்டு வந்தோம். அங்காடிகளில் குளிரூட்டி, துவைப்பி, தொலைக்காட்சி தகடுகள், கணனி என்று கூவி விற்றுக்கொண்டிருந்தார்கள். எம்மை கண்டவுடன் தமிழில் கூவினார்கள். "வெளியில் வாங்குவதிலும் பார்க்க 40 விகிதம் கழிவு" நன்றி சொல்லி கொண்டே அங்காடிகளை தாண்டி உடைமைகளை எடுக்க செல்கின்றோம். எம்மை ஒரு சிங்கள சுமை தூக்கி பட்டாளம் தொடர்கிறது. நாமும் பெரிய குடும்பம் என்ற படியால் அதில் ஒருவரை நான் தேர்ந்தெடுத்தேன். எனது தாயார் "ஏன் அவங்கள்? நாங்கள் தூக்கலாம் தானே? எனக்கோ திரும்பி அந்த அப்பாவிக்கு இல்லை என்று சொல்ல மனமில்லை. அவர் ஓடி போய் பைகள் சுழலியில் நின்று என் துணைவி காட்டும் பைகளை எடுத்து வைத்துக்கொண்டிருந்தார். சுங்கவரி அதிகாரி மேல்மாடி கண்ணாடி அறையில் இருந்து கண்காணித்துக்கொண்டிருந்தார். சுமை தூக்கி இல்லாமல் பைகள் எடுத்து வெளியேறும் வெள்ளை, சிங்கள பயணிகளை நிறுத்தி விசாரித்து அனுப்பி கொண்டிருந்தார்கள். எமது 13 பைகளை இரண்டு தள்ளியில் ஏற்றி சுமை தூக்கி இன்னொரு உதவியை பிடித்து தள்ளி கொண்டு எம் முன்னால் சென்றார். சுங்கவரி அதிகாரிக்கு எதையோ சிங்களத்தில் சொன்னார். அவரும் எம்மை போகுமாறு சைகை செய்தார். சுமைதூக்கி புன்சிரிப்புடன் என்னை பார்த்தார். நான் புன்சிரிப்புடன் தாயாரை பார்த்தேன். "ம்ம்ம் இவர் இல்லாட்டில் மினக்கெடுத்தி இருப்பங்கள்" தாயார். வெளியில் வந்து எமது வண்டிக்கு காவல் நின்றோம். 32 செல்சியஸ் எனக்கு வேர்த்து ஒழுகியது. சுமைதூக்கி இரகசியமாக "எமக்கு சம்பளம் இல்லை. டிப்சுக்கு வேலை செய்கிறோம்" வழிந்தார். நான் அதை நம்பவில்லை என்றாலும் கனடா கலாச்சாரத்தின் படி சிறு உதவி செய்ய எனது பணப்பையை துழாவுகிறேன். சுமை தூக்கி "டொலர் இருக்கா?" கொச்சை தமிழில் கேடடார். "இல்லை எல்லாவற்றையும் ரூபாவாக மாற்றிவிடடோம்" நான். வாடகை வண்டி வந்தது. வேற்று ஒழுகி சுமை தூக்கிகள் பத்திரமாக பைகளை ஏற்றி வைத்தார்கள்" ஆளுக்கு ஆயிரம் ரூபா எடுத்தேன். " ஏன்டா அவ்வளவு? நூறு ரூபா காணும்." தாயார். அதை கேட்டு ஏக்கத்துடன் முகம் சுருங்கி இருந்தனர் எமது சுமை தூக்கிகள். நான் தாயாரை கேட்காமல் ஆளுக்கு ஆயிரம் கொடுத்தேன். அவர்களுக்கு மிக்க மகிழ்ச்சி. எமக்கு கதவு திறந்துவிட்டு நாம் ஏறிய பின் அதை சாத்தி எமது சிங்கள வாகன ஓட்டிக்கு "பார்த்து ஓடு" என்று சிங்களத்தில் அறிவுறுத்தினார். என்னை பார்த்து சொன்னார்கள். "ஸ்துதி மாத்தையா!" . எனக்குள் ஒரு குளிர்ச்சி. "ம்ம்ம் ஸ்துதி மல்லி" வாகனம் வெளிக்கிட்டது. எனது மாமனார் வைத்தியசாலையில் இருக்கும் போது பகிர்ந்த பழைய நினைவுகளில் ஒன்று வந்தது. "தம்பி 50, 60 களில் சிங்களவர் எங்களை மாத்தையா என்று தான் அழைத்தார்கள். ஏனென்றால் அவர்களில் பலர் தமிழ் வியாபாரிகளிடம் கூலிக்கு வேலை செய்தவர்கள். இப்ப காலம் மாறி போச்சு!" ம்ம்ம்ம் காலம் திரும்பவும் மாறுது சிந்தித்துக்கொண்டே நீர்கொழும்பை ரசிக்க தொடங்கினேன்.
  3. 2 points
  4. 2 points
    இங்கு அமெரிக்காவின் ஆதரவை கேட்பவர்களுக்கு அமெரிக்காவும் சேர்ந்து தான் தமிழர்களை கொன்று குவித்தது என தெரிந்திருக்காது. ஐ.நா காரரும் மக்கள் வெளியேற வேண்டாம் என கெஞ்ச கெஞ்ச மக்களை கைவிட்டு வெளியேறியவர்கள். மக்களை கொன்று குவிக்க வசதியாக. ஐ.நா சார்பில் விஜய் நம்பியார் கொடுத்த போலி வாக்குறுதியை நம்பி சரணடைந்த புலிகளை இலங்கை இராணுவம் சித்திரவதை செய்து கொன்றது. ஆனாலும் சர்வதேசம் தமக்கு உதவி செய்யும் என இன்னும் பலர் நம்புகிறார்கள். அமெரிக்காவின் கொடியை பிடித்து மக்களுக்கு எதுவும் நடக்கப்போவதில்லை. அமெரிக்கா MCC மூலம் கிழக்கு தமிழர்களை அழிக்கப்போகிறது. காப்பாற்ற முடிந்தால் காப்பாற்றுங்கள்.
  5. 1 point
    குடும்பியை பிடித்து இழுத்தும், செருப்பால் அடித்தும்... நடந்த சண்டையை.... சிறிய தள்ளுமுள்ளு என்றா... சொல்வார்கள்.
  6. 1 point
    தமிழ் அரசியல் நலன் விரும்பிகளும், தலைவர்களும் இந்த சீன, இந்திய மற்றும் அமெரிக்க அரசியல், இராணுவ மற்றும் பொருளாதார நலன்களுக்கு நடுவே நீண்ட தூர அரசியல் நோக்கம் கொண்டவர்களாக இருக்க வேண்டும். மாறாக, ஒரு குறுகிய இலாபங்களுக்காக மட்டுமே அரசியல் செய்வதாக இருக்க கூடாது.
  7. 1 point
    தமிழர்களை முன்னிட்டு காரணம் கேட்டேன். 2005 தேர்தல் புறக்கணிப்பிற்கு முன்பே புலிகளையும் மக்களையும் கொன்று குவிப்பதற்கான திட்டம் தீட்டப்பட்டு விட்டது. அதன் ஒரு அங்கம் தான் கொத்துக்குண்டுகளை வாங்க/பயன்படுத்த அமெரிக்கா இலங்கைக்கு ஆலோசனை வழங்கியது. அதே போல் கருணா பிளவையும் திட்டமிட்டு அரங்கேற்றியது. 2005 தேர்தலை தமிழர்கள் புறக்கணிக்காமல் வாக்களித்து ரணில் ஜனாதிபதியாக வந்திருந்தாலும் போர் நடந்து புலிகள் அழிக்கப்பட்டு மக்களும் கொன்று குவிக்கப்பட்டிருப்பார்கள். ஆனால் மகிந்த & கோவால் ஏற்படுத்தப்பட்ட அழிவை விட அழிவு குறைவாக இருந்திருக்கும். மகிந்த & கோ பல்வேறு நாடுகளையும் ஒரே நேரத்தில் கையாண்டதாலேயே அதனால் இப்படியொரு இனவழிப்பை செய்ய முடிந்தது. 2007 இல் அமெரிக்காவுடன் ACSA ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டது. சீனாவுடன் அம்பாந்தோட்டை துறைமுக அபிவிருத்தி திட்டத்தில் கையெழுத்திட்டது. இந்திய இராணுவத்தினரும் இலங்கை இராணுவத்துடன் இணைந்து போரிட்ட படங்களும் முன்னர் வெளிவந்தன. இன்னும் பல ஒன்றுக்கொன்று எதிரான நாடுகளிடமிருந்து ஒரே நேரத்தில் உதவிகளை பெற்றது. இப்படி பலவற்றை கூறலாம்.
  8. 1 point
    கடவுளை அடைய பலவழிகள் உண்டாம் அண்ணை, அதில கோபிகைகள் கண்ணனை அடைந்த வழி உதுதானாம். எனக்கும் உந்த வழியால போக கிடைக்கும் எண்டால் நானும் நாளை முதல் ஆத்திகன் பிகு: சிவமூலிகை என்றால் யாதென தேடிப்பார்க்கவும்.
  9. 1 point
    1951ம் ஆண்டு "பாதாள பைரவி" என்ற இப்படம் தமிழிலும், தெலுங்கிலும் வெளிவந்து சக்கைபோடு போட்டு 200 நாட்கள் ஓடியது. அதில் வந்த இப்பாடலை இன்னமும் இரவில் மடியில் கேட்டுக்கொண்டே நான் தூங்குவதும் உண்டு..! பழைய கள்ளு..! அமைதியில்லாதென் மனமே என் மனமே அனுதினம் கண் முன் கனவே போல.. மனதே பிரேமை மந்திரத்தாலே.. அமைதியில்லாதென் மனமே என் மனமே...! ***** புதிய ஜில்லு..! (இசைக்கருவி ஒலிவடிவில்..)
  10. 1 point
  11. 1 point
    இதிலே பாடுபரைத் தான் வன்னியர் குறிப்பிட்டிருந்தாரோ?
  12. 1 point
    இவர்கள் வைத்திருக்கும் பதாகைகளிலுள்ள வரிகளை இவர்கள் எழுதியிருக்க மாட்டார்கள். இவர்களை பின்னால் இருந்து வழிநடத்துவோர் அதை செய்திருப்பார்கள். அவர்கள் நோக்கம் கோத்தாவை வெல்ல வைப்பதாக கூட இருக்கலாம். இவர்கள் கூட்டமைப்பிலுள்ள அதிருப்தி காரணமாக அவர்கள் சொற்படி நடக்கலாம் என நினைக்கிறேன். இதில் பங்கு பெறுவோரில் ஒரு சிலரின் ஒரு சில (செருப்பால் அடிக்க செல்வது போன்ற) நடவடிக்கைகளை வைத்து அனைவரையும் அதே போல் நினைக்க முடியாது. சிலர் அமைதியாக நின்று விட்டு செல்பவர்கள்.
  13. 1 point
    இங்கு நிலமை தெரியாமல் செம்படிக்கும் போது எனக்கு சிரிப்பதா அழுவதா என தெரியல சிரித்து விட்டு கடந்துவிட்டு போறன் பணி பாய்ஸ்
  14. 1 point
    இந்தியாவை இலங்கையை விட்டு கலைப்பது தமிழனுக்கும் நல்லம் சிங்களபனுக்கும் நல்லம். சீனாவின் வழியில் பயனிப்பது தான் எல்லாருக்கும் நன்மை பயக்கும்
  15. 1 point
    பல அரசியல் அவதானிகள் இதை கூறுவதை அவதானித்துள்ளேன். ஆனால் இது எந்தளவுக்கு சாத்தியம் என்று தெரியவில்லை. மகிந்த + கோத்தாவின் கோட்டைகளாகக் கருதக்கூடிய இடங்களாக காலி, மாத்தறை, அம்பாந்தோட்டை, இரத்தினபுரி, அனுராதபுரம், முழு வடமேல் மாகாணம் (குருணாகல், புத்தளம்) ஆகியன காணப்படுகின்றன. இவற்றில் இலங்கையில் ஜேவிபி யின் செல்வாக்கு அதிகமாக இருக்கும் இடங்களாக இருப்பவை காலி, மாத்தறை, அம்பாந்தோட்டை மற்றும் இரத்தினபுரி மாவட்டங்கள் ஆகியனவே. ஆகவே மகிந்தவின் கோட்டைகளில் அரைவாசி பகுதிகளில் அவர்களுக்கு செல்லவிருக்கும் வாக்குகள் பிரிந்து ஜேவிக்கு செல்ல சந்தப்பர்பங்கள் அதிகம். அத்துடன் இப் பகுதிகளில் என்றைக்குமே யூ என் பி வெல்வதில்லை என்பதால் (சில இடங்களில் மூன்றாவதாக வருவதற்கும் சந்தர்ப்பம் உள்ளன) அவர்கள் இங்கு கிடைக்காவிடினும் ஒட்டு மொத்த வாக்கு வீதத்தை கருத்தில் கொண்டால் பெரிய மாற்றம் வந்து விடாது. என் கணிப்பின் படி சஜித்துக்கு வடக்கு (65வீதம்), கிழக்கு (55 வீதம்), கண்டி, கொழும்பு (3.5 இலட்சம் வாக்குகளாவது அதிகமாக கிடைக்கும்., நுவரேலியா, மாத்தளை போன்ற இடங்களுக்கு கை கொடுக்கும். இவை ஜேவிபியின் செல்வாக்கு அதிகமற்ற பகுதிகளாகவும் உள்ளன.
  16. 1 point
    இருட்டடி போடுவதற்கும் ஒரு கெத்து வேணும் அண்ணா அது முகநூல் போராளிகளிடம் இருக்கவே முடியாது
  17. 1 point
    மிகவும் சுவையான கடலைக்கறி தேநீரும் சேர்த்து. ......! குறிப்பிட்ட பொருட்களைத் தயாராக வைத்து கொண்டு சமையலை தொடங்கவும்......!
  18. 1 point
    நாங்களும் Selfie எடுப்பமல்லோ.
  19. 1 point
    இப்படி கேட்டா... அவன், செத்துடுவான்.
  20. 1 point
    மதி.சுதா மீள்பதிவு- எல்லா இயக்குனர்களிடமும் தாம் ஆசைப்பட்டும் செய்ய முடியாத கதை ஒன்று இருக்கும். அப்படியான ஒரு குறுங்கதை தான் இது. இங்கு இதை படமாக எடுக்க முடியாவிட்டாலும் இந்தியாவில் யாராவது குறும்படமாக எடுத்தாலும் சந்தோசமே.... ஆர்வமுள்ள யாருக்காவது பகிர்ந்து விடுங்கள்.... எந்தளவு வன்மமுள்ள போராளிக்குள்ளும் ஒரு மென் உணர்வு இருக்கும் அதே காதலாக இருந்து விட்டால்.... படியுங்கள்... சில நினைவுகளை மீட்டிப் பார்த்த போது வந்த குறுங்கதை... மன மறைவில் ..... ”சேரா காலமை புலிகளின் குரல் கேட்டனியே” கேசவன் சற்று இழுத்தபடியே சொன்னான். ”இல்ல OPD க்கு வந்திட்டன் இழுக்காமல் சொல்லு” சற்றே தயங்கியவனாக.. ”திருமகள் வீரச்சாவாமடா” அரைவாசியை விழுங்கிக் கொண்டே சொன்னான். நான் அழுவேன் ஆர்ப்பாட்டம் செய்வேன் என்று அவன் நினைத்திருக்கக் கூடும். நானும் எதிர் பார்க்கவில்லை. ஆனால் கத்தி அழ வேண்டும் போல் இருந்தாலும் கண்களின் ஓரம் வழிந்த கண்ணீரைத் துடைத்துக் கொண்டு கொஞ்ச எச்சிலையும் விழுங்கிக் கொண்டேன். மனதுக்குள் திருப்ப திருப்ப சொல்லிக் கொண்டேன் ”காட்டிக் கொள்ளாதே நீ ஒரு வைத்தியர் உன்னை நம்பி பல காயக்காரர்கள் வரிசையில் இருக்கிறார்கள்” கேசவன் என்னை முழுதாகப் புரிந்தவன். அருகே வந்து கைகளைப் பற்றிக் கொண்டு ”உன்ர வோட் ஐ நானே பார்க்கிறன் போயிட்டு வா பின்னேரம் தான் விதைக்க போகினமாம்” ”எங்க நடந்தது” ”கல்லாறு” ஒரு தடவை வியந்து போய் திருப்பியும் கேட்டான். ஏனென்றால் 2 நாட்களுக்கு முன்னர் தான் அங்கு முன்னரங்குக்கு ஒரு மருத்துவ முகாமிற்குச் சென்றிருந்தான். அங்கு ஏதோ தாக்குதல் ஆரம்பிக்கப் போகிறது என்பதை முதலே ஊகித்திருந்தான் ஏனென்றால் நான்கைந்து சினேப்பர் பிள்ளையள் முகம் முழுக்க கரிபூசி உருமறைப்புடன் நிற்க அவர்கள் செக்சன் லீடர் ஏதோ அறிவுறுத்திக் கொண்டு நிண்டார். வந்த களைக்கு தண்ணீர் கிடைக்கவில்லை அவரது போத்தலை வாங்கித் தான் குடித்தேன். ”என்னத்தில காயம்” ”வயித்து காயம் சினேப் பண்ணியிருக்கிறாங்கள்” ஏதோ அவளைப் பார்த்தே ஆக வேண்டும் என்ற எண்ணம் இழுத்தது ஏனென்டால் அவள் முகத்தைக் கண்டு 2 வருடம் இருக்கும். படிக்கிற காலத்திலேயே முளை விட்ட காதல் அது. இருவருக்கும் மனசுக்குள் சின்ன பயம் இருந்தாலும் எப்படியோ வீட்டுக்கு கதை போய் விட்டது. ஆனால் நாம் பயந்தளவுக்கு இருக்கவில்லை ”படிச்சு முடியட்டும் செய்து வைக்கிறம் ஆனால் அதுவரைக்கும் எங்கட பேர் கெடக் கூடாது” அழுத்தமான நிபந்தனையால் காணும் போது சிரிப்பது மட்டுமே எம் உச்ச பட்ச காதல் தொடர்பாகிப் போனது. அப்பப்போ கடிதங்கள் மட்டும் புத்தகங்களால் காவப்படுவதுடன் சரி. அதன் பின்னர் வீட்டுக்கொருவர் போராட போக வேண்டும் என்றதன் பிறகு இருவர் வீட்டிலும் நாமே முன் வந்து போய்க் கொண்டோம். ”பெட்டி சீல் பண்ணியிருக்கா” வெளிவராத குரலை இழுத்து குரல் நாணில் பூட்டிக் கேட்டேன். ”இல்ல துணைக்கு ஆரையும் கூட்டிக் கொண்டு போ” கூறிக் கொண்டே என் வோட்டை பொறுப்பெடுப்பதற்கான ஆயத்தமாக ரிக்கேட்டுக்களை எடுத்து அடுத்த ஊசி போட வேண்டியவருக்குரிய ஒழுங்கில் அடுக்க ஆரம்பித்தான். வழமையாக அடம்பிடிக்கும் மோட்டார் சைக்கிள் இன்றைக்கு என் நிலமை புரிந்தோ தெரியவில்லை ஒரே தடவையில் பற்றிக் கொண்டது. இன்னொரு மனித வலுவை வீணாக்க விரும்பாமையால் தனியாகவே புறப்பட ஆயத்தமானேன். ஆனால் மனதுக்குள் ஏதோ உறுத்தியது. உயிரோடில்லாத அந்த முகத்தை நான் பார்க்கத் தான் வேண்டுமா? அவளில் அடிக்கடி நான் ரசித்து இன்று வரை என் நினைவில் எஞ்சி நிற்பது அந்த குழி விழுந்த கன்னமும் பல் தெரியாத சிரிப்பும் தான் ஏன் அந்த முக விம்பத்தை நானே அழிப்பான். மோட்டார் சைக்கிளை நிறுத்திக் கொண்டேன். வோட்டுக்குள் நுழைந்தேன் கேசா ஊசி போட வேண்டியவருக்கு போட்டு முடித்திருந்தான். இன்று தியெட்டரில் எனக்கு 8 கேஸ் சேர்ஜரி செய்ய வேண்டியிருந்தது. புதிதாக வருவதைத் தவிர்த்து. ”நீ போ நான் தியெட்டருக்கு போறன்” என்றான் கேசா, ”வேண்டாம் நான் போகேல்லை நீ போய் படு இரவு மாற ஆள் வேணும்” அவன் பதில் எதுவும் பேசவில்லை என் முடிவுகள் எப்போதும் மாற்றத்திற்குரியவையல்ல என்பது அவனுக்கு தெரியும். ”சேரா….. திருமகளின்ர செக்சன் லீடர் காலமை காயப்பட்டு இப்ப தான் வந்திருக்கிறா” ”கதைச்சியா” ”இல்ல மயக்கம் தெளியேல்லை” காதல் முடிந்து விட்டது கடமையாவது ஒழுங்காகச் செய்வோம் என்று மனது தானாகவே சொல்லிக் கொண்டிருந்தது. ”ம்.... நான் தியெட்டர் போறன் நீ ஓய்வெடுத்திட்டு வா” கூறிக் கொண்டே ஸ்டெத்தை எடுத்துக் கொண்டு நடக்க ஆரம்பித்தேன். கையை ஸ்க்ரப் பண்ணி விட்டு வரவும், அல்லி அக்கா மயக்க மருந்து கொடுத்து ஆயத்தமாக வைத்திருந்தார். கையுறையை அணிந்து கொண்டு வரவும் உதவியாளர்கள் அனைத்தும் ஆயத்தமாக வைத்திருந்தார்கள். Wound toilet செய்ய வேண்டிய காயம். இது தான் கடைசியாக செய்ய வேண்டிய wound toilet என்று மனதுக்குள் நினைத்துக் கொண்டேன் காயத்தை சரியாக பராமரித்தால் அடுத்த வாரம் தையல் போடலாம். ஏனோ தெரியவில்லை கத்தியை கையில் எடுத்ததும் என்னைச் சுழ இருப்பதே எனக்கு மறந்து விடும் அதற்குள் திருமகளும் இன்று மாட்டுப்பட்டு விட்டாள். வேகமாகவே செய்து முடித்தேன். இரண்டாம் தரம் ketamine கொடுக்க வேண்டிய தேவை அல்லி அக்காவுக்கு ஏற்படவில்லை. சாதுவாக தலையிடிப்பது போல இருந்தது. ”அக்கா அடுத்தாளை ஏற்றுங்கோ ரீ ஏதாவது குடிச்சிட்டு வாறன்” அவர் தலையசைத்ததைக் கூடப் பார்க்காமல் கவுணைக் கழட்டிக் கொழுவி விட்டு வெளியே வந்தேன் மேசையில் சுடுதண்ணீர்ப் போத்தலில் தேநீர் ஆயத்தமாகவே இருந்தது. ஒரு தடவை தான் வாயில் வைத்திருப்பேன் கேசவன் வேகமாக கதவைத் திறந்து கொண்டு வந்து ஜீன்ஸ் பொக்கட்டில் கையை விட்டபடி… ”சேரா… அவா எழும்பீட்டா திருமகள் உனக்கனுப்பச் சொல்லி குடுத்ததா ஒரு கடிதம் தந்தவா” அவன் நீட்ட முதலே இழுத்துப் பறித்துக் கொண்டேன். என்றும் என் அன்பிற்குரியவனுக்கு… நலம் சுகம் எல்லாம் விசாரித்தெழுதி உன் கடமை நேரத்தையும் என் கடமை நேரத்தையும் வீணாக்க முடியாது. அதோட எனக்கடுத்ததா கடிதம் எழுத இன்னும் 3 பேர் பேனைக்கு காவல் நிக்கினம்.. நாம் ஒன்றாய் வாழும் காலம் மிகவிரைவில் கை கூடும் முக்கியமா ஒண்டு சொல்லோணுமடா, இப்ப நீ அக்காவிட்டை தண்ணி வாங்கிக் குடிக்கும் போது உருமறைப்போட வரிசையில் நிண்டது நான் தான். ஓடி வந்து கையை பிடித்து பேசோணும் போல இருந்தது. 2 வருசத்துக்கு பிறகு பார்க்கிறன் உன்ர அழகும் மிடுக்கும் கண்டு மிரண்டு போனன். எல்லாரும் டொக்ரர் டொக்ரர் எண்டும் போது பெருமையா இருந்தது. நான் காயப்பட்டு வந்தால் நோகாமல் மருந்து கட்டுவியா. கூப்பிடவில்லை எண்டு கோபிக்காதை அணியில் நிற்கும் போது பேசவே கூடாது என்பது நான் சொல்லித் தான் உனக்கு தெரியோணும் எண்டில்லை. காகிதத்தின் அரைவாசி கண்ணீரால் நிரம்பியிருந்தது. கேசவன் எதுவுமே பேச முடியாமல் என் முகத்தையே பார்த்துக் கொண்டு நின்றான். ”நீ போ போய் படு நீ வந்தால் தான் நான் போய் படுக்கலாம்” தன்னை விரட்டுகிறான் எனப் புரிந்திருக்க வேண்டும் திரும்பித் திரும்பிப் பார்த்தபடியே சென்றான். அல்லி அக்கா அடுத்த காயத்தை ஆயத்தப்படுத்தியிருப்பார். கடிதத்தை மடித்து ஜீன்ஸ் பையில் வைத்துக் கொண்டேன். கட்டிலில் கிடந்தவனின் காய வேதனைக் கதறல் சற்று அதிகமாகவே இருந்தது. மயக்க மருந்து வேலை செய்ய ஆரம்பிக்க ஆரம்பிக்க அவன் கத்தல் முனகலாக மாறிக் கொண்டிருந்தது. திருமகளின் வலியை மற்றைய ஜீன்ஸ் பையில் மடித்து வைத்துவிட்டு கையுறையை போட்டு கத்தியை கையில் எடுத்துக் கொண்டேன். -ம.தி.சுதா
  21. 1 point
    கண்ணிவெடி கனவில் வருது காலை நினைக்க அழுகை வருது ஐயோ அம்மே என்ன வாழ்க்கையோ சண்டை போட கொட்டி வருது சாவை நினைக்க பயம் வருது மகே அம்மே என்ன வாழ்க்கையோ திக்குமுக்கு ஆடுகிறது நம்ம புத்தி ஏனோ திட்டம் எல்லாம் போடுறாங்க சண்டைக்குத்தானோ பெறகெற போயி நாம நேந்ததும் ஏனோ சிங்களத்து சிப்பாய் ஆன பாவம்தானோ...(கண்ணிவெடி..) பெரியதுரை கொமாண்ட் பண்ண மூவ்பண்ணி போனது கொட்டி வைச்ச ஜொனி வெடியில சில்வா காலு போனது பொடி மல்லி கொட்டியெண்டு நமக்கெல்லாம் சொன்னது ஐயோ பாவம் பண்டா கூட நொண்டி ஆகிப்போனது தப்பிமண் அங்கும் இங்கும் நம்ம காலை எடுக்குது தப்பினேன் பிடிக்க சொன்னா நமக்கு உள்ளே வெடிக்குது கொட்டி இல்லா இடத்தில் எல்லாம் கண்ணிவெடி இருக்குது பெட்டியில நம்மை எல்லாம் போடத்தானே துடிக்குது எங்க காலை ஐயோ பார்க்க இப்ப புத்தம் சரணம் கச்சாமி எங்க வாழ்வை வந்து பார்க்க அந்த சங்கம் சரணம் கச்சாமி.....(கண்ணிவெடி..) "ஏ.. பண்டா மே அப்பே பெளத்த பூமியாய் இங்கு தமிழன் எண்டு யாரும் இருக்க கூடாது ஒக்கம அழிக்க வேண்டும். மூவ்" தெமிழை கொல்லு எண்டு சொல்லி அவங்க மப்பை கொடுக்கிறாங்க வாங்கிக் கொண்டு இங்க வந்தா இவங்க வெடியை முடிக்கிறங்க மண்ணை தொட்டா வெடிக்கிறாங்க மரத்தை தொட்டா வெடிக்கிறாங்க கண்ட நிண்ட இடத்தில் எல்லாம் நம்ம ஆக்கள் முடியிறாங்க சண்டையில கண்ணிவெடி இல்லாட்டி மிச்சம் நல்லம் சண்டைக்கு இப்ப போறதெண்டா எனக்குகூட ரொம்பப்பயம் பொன்னம்மான் கண்ணிவெடி குறுப் ஒன்று இருக்குதாம் பொம்பளை கொட்டிதானே நம்ம காலை எடுக்குதாம். எங்க காலை ஐயோ பார்க்க இப்ப புத்தம் சரணம் கச்சாமி எங்க வாழ்வை வந்து பார்க்க அந்த சங்கம் சரணம் கச்சாமி.....(கண்ணிவெடி..) இந்தபாடல் பொன்னம்மான் கண்ணிவெடி பிரிவினரால் வெளியிடப்பட்ட "வாகையின் வேர்கள்" எனும் ஒலித்தட்டில் கலைப்பருதியின் வரிகளுக்கு இசைப்பிரியனின் இசையில் சீலன் இப்பாடலை பாடியுள்ளார்.
  22. 0 points
    இவங்களை நம்பி இன்னும் சிலர் பின்னாலே போறதும் இல்லாமல்பாடம் வேற படிப்பிக்கிறாங்கள்
  23. 0 points
    நாங்கள் யாருக்கு வாக்களித்தாலும் தோற்க்கப்போவது தமிழர்கள்தான். இதில் யாருக்கும் சந்தேகம் இல்லை.