Jump to content
களத்தில் உள்நுழையும் வழிமுறையில் மாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது. மேலதிக விளக்கங்களிற்கு

Leaderboard

  1. valavan

    valavan

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      14

    • Posts

      978


  2. Nathamuni

    Nathamuni

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      7

    • Posts

      10,806


  3. suvy

    suvy

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      7

    • Posts

      21,335


  4. goshan_che

    goshan_che

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      7

    • Posts

      8,707


Popular Content

Showing content with the highest reputation on வியாழன் 22 ஜூலை 2021 in all areas

  1. ஒப்பீட்டளவில் சிங்களவர்கள் தமிழ் பெண்களை கல்யாணம் கட்டினதவிட , தமிழ் ஆக்கள் சிங்கள பெண்களை கல்யாணம் பண்ணினதுதான் அதிகம். அதிலும் பழைய காலத்தில் கருவாடு,புகையிலை சிப்பங்களோடு தென்பகுதிக்கு போகும் யாழ் உத்தம பத்தனன்கள் , அங்குள்ள ஏழை சிங்கள பெண்களை இரண்டு மூன்று பிள்ளைகளுக்கு அம்மாவாக்கிவிட்டு அம்போ என்று கைவிட்டு யாழ்ப்பாணத்துக்கு ஓடிவந்து செட்டிலாகிவிட்டு பொழுது போகாத நேரங்களில் இளம் பொடியளுடன் அரட்டையடிக்கும்போது , நான் அங்க சிங்களத்தியை வைச்சிருந்தனான் என்று இரக்கமேயில்லாமல் பெருமை பேசும் எத்தனையோ பெரிசுகளை பார்த்திருக்கிறேன். இவர்களாவது பரவாயில்லை கெளரவமாக ஊரறிய கல்யாணம் பண்ணுகிறார்கள். அதுநிற்க, வெளிநாட்டு காசில வாங்கின பைக்குகளுக்கு கடன்வாங்கி பெற்ரோல் அடிச்சுகொண்டு காலையில வெளிக்கிட்டா மத்தியானம் நண்பர்களுடன் கூல்பார், பின்னேரம் ஓசி பியர் என்று அலையும் உழைப்பு பிழைப்பு இல்லா ஒண்டரையணா ஒருசில மாப்பிளைகள்கூட கல்யாணம் என்று வந்துவிட்டால் ஆக குறைஞ்சது 50 லட்சம் ரொக்கம், 25 பவுண் நகை , சொந்தவீடு கேக்கினமாம். இதுபோன்ற சம்பவங்களும் அங்குள்ள பெண்களில் ஒரு சிலரை சிங்களவனை கட்டினா என்ன சீனா காரனை கட்டினா என்ன என்று சிந்திக்க வைக்கவும் ஒரு காரணமாயிருக்கலாம்., அதுக்காக என்னமோ தைபொங்கல் தீபாவளிக்கு சாமான் வாங்க சனம் கடைகளில் அலைமோதினமாதிரி சிங்களவர்களை கட்டிக்கொள்ள யாழ் பெண்கள் எல்லாம் முண்டியடிக்கிறார்கள் என்பதுபோன்ற தலைப்பு , அந்த முகபுத்தக காரர் எடுக்கும் கிளு கிளுப்பு பரபரப்பு பிச்சை , அவருக்கு கருணைகாட்டி அந்த பக்கத்தை ஒருக்கால் போய் படிச்சு நாலுபேர் பிச்சை போடுவம், அவர் பிழைச்சு போகட்டும்.
    10 points
  2. சோறு - சாதம் இந்த சொற்களுக்கு பின்னால் மிகப்பெரிய அரசியல் இருக்கிறது. நம்மில் எத்தனைப் பேர் பொதுவெளியில் சோறு என்ற சொல்லை பயன்படுத்துகிறோம்? கல்யாண விருந்தில் சத்தமாக "சோறு கொண்டு வாங்க" என்று நாம் கூப்பிடுகிறோமா? கூப்பிடுவதில்லை. காரணம், நம்மை அறியாமல் சோறு என்ற சொல்லை ஒரு தாழ்ச்சிக்குரிய ஒன்றாக மாற்றி வைத்திருக்கிறார்கள். நகைச்சுவைத் துணுக்குகளில், திரைப்படங்களின் நகைச்சுவைக் காட்சிகளில் பிச்சைக்காரர் கதாபாத்திரம் "அம்மா, தாயே சோறு போடு தாயீ" என்று கூறுவதாக வரும். எந்த பிச்சைக்காரனாவது "அம்மா தாயே சாதம் போடுங்க" என்று வருகிறதா? அது ஏன்? திட்டமிட்டுச் சோறு கீழான ஒன்றாக காட்டப்படுகிறது; சாதம் உயர்வான ஒன்றாக மாற்றப்படுகிறது. சோறு என்பது சங்க இலக்கிய காலத்தில் இருந்து நம்முடன் வருகிறது. "பெருஞ்சோற்று உதியன்" என்ற அடைமொழியுடன் புறநானூற்றில் வேந்தர்கள் வந்து போகிறார்கள். "வயிற்றுக்குச் சோறிட வேண்டும் - இங்கு வாழும் மனிதருக்கெல்லாம்" என்று பாரதி பாடியுள்ளான். இழிவு செய்யும் இடங்களில் மறக்காமல் சோறு எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது. "சோத்துக்கு வழியில்லாத நாயி" என்று திரைப்படங்களில் பேசப்படுவதை பார்க்கிறோம். "சாதத்துக்கு வழியில்லாத நாயி" என்று எழுதப்படுகிறதா? காரணம்? அதன் பின்னால் உள்ள அரசியல். "கல்யாண சமையல் சாதம்" என்று புகழ்ந்து பாடல் வரும். "எச்ச சோறு" என்று இகழ்ந்து வசனம் வரும். இதில் இருந்தே இதன் பின்னுள்ள அரசியலை புரிந்து கொள்ளலாம். உச்சக்கட்டமாக வீடுகளில் பிள்ளைகளை திட்ட "தண்டச் சோறு" என்ற இடம் வரை வந்து நிற்கிறது. எங்காவது " தண்ட சாதம்" என்று சொல்வதுண்டா? சாதம் என்ற சொல், பிரசாதம் என்ற சொல்லின் விகுதி. பிரசாதம் என்பது உயர்வான ஒன்றாக பார்க்கப்படுகிறது. கோயில்களில் பூசனைகளுக்குப் பிறகு வழங்கப்படும் தேங்காய் - பழம் போன்றவற்றுக்கு பிரசாதம் என்று பெயரிடப்பட்டுள்ளது. மதிப்பிற்குரிய ஒன்றாக பொது இடங்களில் பிரசாதம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. அந்த சொல்லின் சரிபாதி சாதம் என்பது ஏதோ ஒரு நன்னாளில் பெயர்சூட்டுவிழா கண்டுள்ளது. உணவு விடுதிகளில் புளியஞ்சோறு, எலுமிச்சைச் சோறு, தக்காளிச் சோறு என்பது இடமாறி, புளி சாதம், எலுமிச்சை சாதம், தயிர் சாதம், தக்காளி சாதம் என்று பட்டியல் நீள்கிறது. குழந்தைகளுக்கு பருப்புச் சோறு ஊட்டப்பட்டது போய் பருப்பு சாதம் கொடுப்பது உயர்வாக மாறி நிற்கிறது. இதுவெறும் வடமொழிச் சொல் - தமிழ்ச் சொல் வேறுபாட்டை அறிவதற்கான பதிவல்ல. தமிழ்ச் சொற்கள் தாழ்வான ஒன்றாக நம் மனத்திலே பதிய வைத்து நம்மையே அச்சொல்லை சொல்ல முடியாமல் போகும் அளவுக்கு மாற்றுவதற்கு பின்னுள்ள அரசியலை விவரிக்கும் பதிவே. தாய்மொழியில் பேசவும் முடியாத ஒருவன், எப்படி தாய்மொழிக்காக சிந்திக்க செய்வான்? சாதம் என்பதற்கு பதிலாக சோறு என்பதையே பயன்படுத்துவோம். நன்றி: கி.முல்லைவேந்தன் எம்.ஏ சமூக ஆர்வலர். --- Thanappan Kathir அவர்களின் பதிவிலிருந்து. நன்றி, தோழர்! https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=10220084529371115&id=1461224523
    4 points
  3. நான் ஒரு இலக்கியவாதியே இல்லை-நேர்காணல்-சாத்திரி கோமகன் : அதென்ன சாத்திரி ………. ? சாத்திரி : அது என்னுடைய நண்பன் ஒருவனின் புனை பெயர்தான். திருகோணமலை குச்சவெளி கரையோர கிராமத்தை சேர்ந்தவன். சிறந்த மாலுமி. சிறந்த போராளி நிச்சயம் ஒரு சிறந்த சமையல்காரனாக இருப்பான் என்று சொல்வார்கள், அதே போல அவனும் சிறந்த சமையல்காரன். ஒரு கடல் விபத்தில் இறந்து போய் விட்டான். அந்த சம்பவமோ அவன் பெயர் விபரமோ வெளியே தெரிய வந்திருக்கவில்லை. அப்படிப் பலர் இருக்கிறார்கள். பின்னர் நான் எழுத தொடங்கியபோது அவனின் புனை பெயரை எனதாக்கிக் கொண்டேன். ஓவியம் : எஸ். நளீம் இன்னுமொரு காரணமும் உண்டு: பொதுவாக எமது மக்கள் ஒரு செயலை அல்லது நிகழ்வை செய்ய முன்னர் ஊரிலுள்ள சாத்திரியார் ஒருவரிடம் போய் நல்ல நேரமோ ஆலோசனையோ கேட்கும் பழக்கமுள்ளது. அவர் வாயில் வந்த எதை சொன்னாலும் அவர் சொன்னால் சரியாகத்தானிருக்கும் என்கிற ஒரு நம்பிக்கை மக்களிடமுண்டு. அதே போல கடுமையான என் கட்டுரைகள் வெளியாகும் போது சாத்திரியார் சொன்னா சரியாகத்தானிருக்கும் என்கிற மனோநிலைக்கு மக்கள் பொருந்திப்போய் விடுவார்கள் என்கிற நம்பிக்கை எனக்கிருந்ததும் ஒரு காரணம். கோமகன் : எழுத்துப்பரப்பில் நீங்கள் ஒருகலகக்காரராகவே அறியப்பட்டிருக்கின்றீர்கள். கலகம் செய்வதில் அவ்வளவு விருப்பமா என்ன ? சாத்திரி : நான் கலகம் செய்ய வேண்டுமென்று நினைத்து வீதியில் வந்து கம்பு சுத்துவதில்லை. சிறிய வயதில் என் நண்பியொருத்தி பாடசாலை சீருடை போடவில்லையென சாதியின் பெயர் சொல்லி ஆசிரியைஅடித்து பாடசாலையை விட்டு வெளியேற்றியதை பார்த்து தங்கையின் சீருடையைக் களவெடுத்து நண்பிக்கு கொடுத்து வீட்டில் அடி வாங்கியதிலிருந்து, 83-ல் தெற்கில் கலவரம் நடந்தபோது அதுக்கு எந்த சம்பந்தமும் இல்லாமல் அதனால் எந்த பாதிப்பும் இல்லாமல் மாணவனாக இருந்த நான் போராட போகவேண்டுமென்று முடிவெடுத்ததில் இருந்து, எல்லோரும் கண்டும் காணாமல் போகின்ற அசாதாரண சம்பவங்களை நின்று ஏன் என்று கேட்கிற அந்த உணர்வு எழுத்துகளிலும் வெளிப்பட்டிருக்கும். ஏன் எதுக்கு என்று கேட்கிற எல்லோருமே மனித வரலாற்றில் கலகக்காரர்களாகவே அறியப்பட்டிருகிறார்கள். அதன் வரிசையில் ஏதோ என்னால் முடிந்தது. அது கலகமாக மற்ரவர்களுக்கு தெரியலாம்! கோமகன் : நீங்கள் ஒரு இலக்கியவாதியே இல்லை என்று சொல்வோரும் உண்டு. இதுதொடர்பாக…………? சாத்திரி : உண்மைதான். நானே சொல்லிக்கொண்டதில்லை. அதில் எனக்கு உடன்பாடும் இல்லை. காரணம், நெளிந்து போயிருக்கும் இலக்கியத்தை தட்டி நிமிர்த்துகிறேன் என்றோ, இலக்கியம் ஒரு பக்கமாகவே காய்ந்து கொண்டிருக்கே அப்பிடியே நெம்பிக் கிளப்பி மறுபக்கமும் காயப்போடுகிறேன் என்று சொல்லிக்கொண்டோ. தமிழைத் தண்ணியூற்றி வளர்கிறேன் என்று சொல்லிக்கொண்டோ எழத வரவில்லை. எனக்கு தோன்றியதை எழுதினேன். எழுதுவேன் … அதனால் தான் தட்டையான உருண்டையான மேடு பள்ள விமர்சனங்களை சிரித்துக்கொண்டே கடந்து விடுகிறேன். கோமகன் : இலக்கை நோக்கி செல்பவரைத்தான் இலக்கியவாதி என்று சொல்வார்கள். ஆனால் உங்கள் கருத்தின்படி பார்த்தால், இலக்கு இல்லாதவர் எப்படி எழுத்தாளராக முடியும் ? சாத்திரி : அதனால் தான் சொன்னேன் எனக்கு எந்த இலக்குமில்லை. நான் இலக்கியவாதியுமில்லை என்று. எனவே நான் எழுத்தாளனுமில்லை. கிறுக்கி விட்டுப்போகும் கிறுக்கன் என்று வைத்துக்கொள்ளுங்களேன். கோமகன் : யாழ் இணையத்தின் கருத்துக்களத்தின் நாங்கள் இருவரும் இணைந்திருந்தோம். இன்றும்கூட நீங்கள் அதில் மூத்த உறுப்பினராக இருக்கின்றீர்கள். அந்த வகையில் யாழ் இணையம் தொடர்பாக உங்கள் அனுபவங்கள் எப்படி இருந்தது ? சாத்திரி : யாழ் களம் பலரைப்போலவே எனக்கும் கணனியில் தமிழை எழுதக் கற்றுக்கொண்ட இடம் மட்டுமல்ல கிறுக்கத் தொடங்கிய இடமும் கூட. வெளிநாடுகளில் எம்மவர்களின் சமூக அவலங்களை ‘ஐரோப்பிய அவலம்’ என்ற பெயரில் நான் எழுதி இயக்கிய நகைச்சுவை நாடகமாக்கியபோது பெரும் வரவேற்பை பெற்றுக்கொடுத்த இடம் மட்டுமல்ல நிறைய நட்புகளையும் பெற்றுக்கொடுத்த இடம். 2009-ல் ஏற்பட்ட தமிழரின் தோல்வியானது பொதுவாகவே எல்லோருக்கும் ஒரு ஏமாற்றத்தையும் சோர்வையும் கொடுத்திருந்தது. பலர் அன்றைய யதார்த்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ளமறுத்தார்கள். நான் உண்மை நிலவரங்களை எடுத்துச் சொல்ல முயன்றபோது முரண்பாடுகளே அதிகரித்தது. அந்த சோர்வு எனக்கும் வந்தபோது நானும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக யாழ் களத்தை விட்டு ஒதுங்கிக்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. ஆனாலும் அதனை இன்றும் நன்றியோடு நினைவு கூருகிறேன். கோமகன் : ஆயுத எழுத்து நாவல் எழுதவேண்டிய முகாந்திரம் தான் என்ன? சாத்திரி : பெரிய புரட்டிப்போடும் காரணம் எதுவுமில்லை. பொது வெளியில் அறியப்படாத எனக்குத் தெரிந்த சில விடயங்களை எழுதத் தோன்றியது. எனக்கும் நேரமிருந்தது, அவ்வளவுதான். கோமகன் : ஆயுத எழுத்து நாவல் ஏன் கேர்ணல் ஹரிஹரன் முன்நிலையில் வெளியீடு கண்டது? சாத்திரி : ஹரிகரன் முன்னிலையில் வெளியிடஅவர் ஒன்றும் என் குலசாமியோ இனத்தலைவரோ அல்ல. நூல் விமர்சனத்துக்கு எல்லாத் தரப்பிலிருந்தும் ஏழுபேரை அழைத்திருந்தேன். அதில் இயக்குனர் வீ.சேகர் தீவிர தமிழ்தேசியவாதிகளின் அழுத்தத்தால் கலந்து கொள்ளவில்லை. திராவிட கட்சியை சேர்ந்த வழக்கறிஞர் அருள்மொழி ஹரிகரனுடன் ஒரே மேடையில் அமரமாட்டேன் என்று மறுத்து விட, தோழர் ஆதவன் தீட்சண்யா ,பத்திரிகையாளரும் இலங்கை பிரச்சனையில் நீண்ட அனுபவமும் கொண்ட பகவான் சிங், மனிதவுரிமை செயற்பாட்டாளர் அக்கினி சுப்பிமணியம், இலங்கை யுத்தத்தில் நேரடி அனுபவம் கொண்ட கருணாகரன் இவர்களோடு கேணல் ஹரிகரனும் கலந்து கொண்டிருந்தார். கோமகன் : உங்கள் கருத்துப்படி பார்த்தாலும் மற்றையவர்களை தவிர்த்து கேர்ணல் ஹரிகரன் இந்தியப்படை காலத்தில் உங்களுக்கு எதிர் முகாமில் நேரெதிரில் யுத்தகளத்தில் சந்தித்த ஒருவர். அவரை நிகழ்வுக்கு அழைத்ததுதானே பலராலும் விமர்சனத்துக்கு உட்படுத்தப்பட்டது? சாத்திரி : உண்மை. நான் அவரை விருந்தாளியாக அழைக்கவில்லை, விமர்சகராகவே அழைத்திருந்தேன். அடுத்து நேர் எதிரில் யுத்தம் செய்த இலங்கையரசோடும் இந்திய அரசோடும் தான் புலிகள் பலதடவை பேச்சுவார்த்தை நடத்திக்கொண்டிருந்தார்கள். அதுவரை புலிகளுக்கு எந்த சிக்கலும் இருந்திருக்கவில்லை. ஆனால் மூன்றாம் தரப்பு உள்ளே வரும்போது அது உள்ளே வருபவருக்கே இலாபமாக அமையும். புலிகளுக்கும் அதுதான் நடந்தது. உள்வீட்டு பிரச்சனை தொடக்கம் உலகப்பிரச்னை வரை உள்ளே வரும். மூன்றாம்நபரே இலபமடைகின்றனர். அதனால்தான் பிரச்சனையில் சம்பந்தப்பட்ட நாங்களே மனம்திறந்த ஒரு கலந்துரையாடலை நடத்துவது மட்டுமல்ல அரசியல் வாதிகளின் தவறான வழிகாட்டல்களால் இலங்கையில் இந்தியப்படைகளால் பொதுமக்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டதை ஒதுக்கொண்டிருந்ததோடு அதுபற்றி விரிவாகவும் பேசியிருந்தார். எனக்கு கிடைத்த வெற்றியாகவே நான் அதனை கருதுகிறேன். மற்றும்படி சிலரின் வெற்றுக்கூச்சல்களை நான் கவனத்திலெடுப்பதில்லை. கோமகன் : ஆனால் ஜெயமோகன் போன்றோர் இந்திய அமைதிப்படை ஈழத்தில் ஒன்றுமே செய்யவில்லை என்று கற்பூரம் கொளுத்திச் சத்தியம் செய்கின்றார்களே? சாத்திரி : யுத்தத்தில் நேரடியாக பாதிக்கப்பட்ட என் போன்றோர் நீண்ட காலமாகவும் சம்பத்தப்பட்ட இராணுவத் தளபதிகளும் அதிகாரிகளும் காலம் தாழ்த்தியாவது உண்மைகளை ஒத்துக்கொண்ட பின்னரும் ஜெமோ போன்றவர்கள் அடித்து சத்தியம் செய்வதுக்கான காரணம், அவர்களே இந்திய தேசியத்தை தோளில் தூக்கி சுமப்பது போலவொரு கற்பனையில் வாழ்கிறவர்கள். அவர்கள் உண்மையை ஒத்துக்கொண்டால் அந்த வினாடியே இந்திய தேசியம் சுக்குநூறாய் சிதறிவிடும். அது மட்டுமில்லை அவர் கற்பூரம் கொளுத்த தீபெட்டி, தீ குச்சு எடுத்துக்கொடுத்து விட்டு பயபக்தியோடு அவரின் கடைக்கண் பார்வைக்காக ஏங்கி நிக்கும் எங்கள் இலக்கியச் செம்புகளும் ஒரு காரணம். கோமகன் : ஆயுத எழுத்து நாவலில் நீங்கள் சொல்ல நினைத்தது அத்தனையும் சொல்லி முடித்துவிட்டீர்களா? சாத்திரி : இல்லை. முதலில் அது நாவலா இல்லையா என்பதை படிப்பவர்கள் தீர்மானிக்கட்டும். அடுத்து, நான் சொல்ல நினைத்ததில் நாற்பது வீதம்தான் சொல்லியிருக்கிறேன் என நம்புகிறேன். முக்கியமாக, எல்லோராலும் ‘சகோதர படுகொலை’ என்று அழைக்கப்பட்ட டெலோ மீதான தாக்குதல். யாழில் முஸ்லிம்களின் வெளியேற்றம் என்பன. இந்த இரண்டு தரப்புமே புலிகள் மீதான வசைபாடலையும் ஆதங்கத்தையுமே கொட்டித் தீர்த்தனரே தவிர யாரும் சரியான முறையில் அதனை பதிவு செய்திருக்கவில்லை. இவையிரண்டையும் நான் ஆயுத எழுத்தில் பதிவு செய்திருக்கிறேன் என்கிற திருப்தி எனக்குண்டு. கோமகன் : ஆனால் நீங்கள் புலிப்பார்வையில் தான் ஆயுதஎழுத்தை முன்னெடுத்திருப்பதாக ஒரு குற்றச்சாட்டு இருக்கின்றதே ? சாத்திரி : நான் என் கண்னால்தானே பார்க்க முடியும். அப்படியே எனக்கு இன்னொருவர் கண்தானம் செய்திருந்தாலும் என் மூளை மடிப்புகளில் இருந்தவைதானே வெளியே வரும். கோமகன் : அப்போ மீதி அறுபது வீதம் எப்போ உங்கள் எழுத்தில் வருமென எதிர்பார்க்கலாம் ? சாத்திரி : அது தேவையில்லை என நினைக்கிறேன். ஏனென்றால் உலகில் யுத்தங்களை சந்தித்து தோற்றுப்போன அத்தனை நாடுகளும் அத்தனை இனங்களும் அதிலிருந்து பாடங்களை கற்று பிழைகளை சரி செய்து தங்களை சுயவிமர்சனத்துக்கு உட்படுத்தி வேகமாக முன்னேறியிருக்கின்றன. ஆனால் முப்பது வருடங்கள் கொடுமையான யுத்த அனுபவங்களை கொண்ட நம்மவர்கள் யுத்தம் முடிந்த பின்னர் மிக வேகமாக ஐம்பது வருடங்கள் பின்னோக்கி சென்றிருகிறார்கள். சாதியம், சீதனம், பெண்ணடிமை, வன்முறை, போதைப்பொருள் பாவனை என்று புலிகள் காலத்தில் புதைக்கப்பட்டிருந்த அத்தனையையும் தோண்டியெடுத்து புளி போட்டு மினுக்கிப் பூசை செய்துகொண்டிருகிறார்கள். கடந்தகால அனுபவங்களோ எழுத்துக்களோ எம்மவர்களை வழிப்படுத்தும் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு அற்றுப்போய் விட்டதால் அனுபவங்களை எழுதுவதால் பிரயோசனமில்லை என்கிற முடிவுக்கு வந்து விட்டேன். கோமகன் : பாரிஸில் இடம்பெற்ற ஆயுத எழுத்து வெளியிட்டு நிகழ்வில் என்னதான் நடந்தது ? சாத்திரி : பாரிஸில் தமிழ் இலக்கியத்தை ஏகபோக குத்தகைக்கு எடுத்து வைத்திருப்பதாக நினைத்துக்கொண்டிருக்கும் நடிகரும், எழுத்தாளரும், தலித்திய வேடம் போடும் கத்தோலிக்க வெள்ளாளருமான சோபாசக்தி என் நிகழ்வை குழப்ப சிலரோடு சேர்ந்து ஒரு முயற்சியை எடுத்தார். அந்த முயற்சி பற்றிய உரையாடல் பதிவு எனக்கு கிடைத்திருந்தது. இப்போதும் என்னிடமுள்ளது. அது எனக்கு தெரிந்து விட்டது என்றதும் முக நூலில் என்னை தடை செய்து விட்டு ஒடிவிட்டார். இப்போதும் எங்காவது கருத்துரிமை, பேச்சுரிமை பற்றி வகுப்பெடுதுக்கொண்டிருப்பர் என நினைக்கிறேன். ஆனாலும் நிகழ்வு நல்லபடியாகவே நடந்து முடிந்தது. கோமகன் : சமகால இலக்கிய செல்நெறி குறித்து உங்கள் அவதானிப்புகள்தான் என்ன? சாத்திரி : வளர்ந்து விட்ட நவீன தொழில் நுட்பம் நிறையப்பேரை அறிமுகப்படுத்தியிருக்கிறது. அவரவர் தாங்கள் நினைத்ததை உடனேயே எழுதிவிடலாம். அண்மையில் கூட ‘சாவு குருவி’ என்றொரு கதை படித்திருந்தேன். யாரோ சிந்துஜன் என்பவர் எழுதியிருந்தார். அதன் பாதிப்பிலிருந்து வெளியேற சிறிது நேரமெடுத்து. அப்படி வித்தியாசமான எழுத்து நடையோடு பலர் வருகிறார்கள். ஒரு நல்லது இருக்கும்போது ஒரு கெட்டது இல்லாமல் எப்படி? அது என்னவென்றால்: எழுத்தாளர் என சொல்லிக்கொள்ளும் சிலர் நீட்டி நிமிர்ந்து படுக்க முடியாமல் குப்புறவே படுத்திருப்பார்கள் என நினைகிறேன். ஏனென்றால் ஒரு கதையை அல்லது நாவலை எழுதி விட்டு நண்பர்கள் நாலுபேரை வைத்து மாறி மாறி முதுகு சொறிந்து கொண்டேயிருப்பது. முதுகு புண்ணாயிடாது……..? கோமகன் : ஒரு பிரதிக்கு அழகியல் தேவையில்லை என்று எனக்கு முன்பு ஒருமுறை சொல்லியிருந்ததாக நினைவு உண்டு. அழகியல் இல்லை என்றால் அது ஒரு கட்டுரையாக வருவதற்கு வாய்ப்புகள் உள்ளதே ? சாத்திரி : அழகியல் தேவையில்லை என்று முற்றாக மறுக்கவில்லை. முன்பு போல அதிக வர்ணிப்புகள் தேவையில்லை என்று தான் சொல்லியிருந்தேன். ஒரு முப்பதாண்டுகளுக்கு முன்னர் பாரிஸில் நடப்பது போன்றதொரு சிறுகதையை எழுதுவதானாளால் பாரிஸ் நகரம் அதன் சூழல் எப்படியிருக்கும் என்கிற விபரிப்பே பாதிக்கதையில் இருக்கும். சொல்லவந்த கதையின் விடயம் பாதியில்தான் வரும். இப்போ அதே பாரிஸ் நகரத்தில் கதை தொடங்குகிறது என்றதும் வாசகன் கூகிளில் பாரிஸ் நகரத்தை ஒரு வட்டமடித்துவிட்டு கதையை வாசிக்கத் தொடங்கி விடுவான். இன்னொரு உதாரணம்: “காலை கதிரவன் மெல்ல கண்விழிக்க, மெல்லப்படிந்திருந்த பனியை உதறி எழுந்த சேவலின் கொக்கரக்கோ கூவலும், குருவிகளின் பாடலும் ,யாரோ முற்றத்தை கூட்டும் விளக்குமாற்று ஈக்கின் கீறல் சத்தமும் என்னை கண் விழிக்க வைத்தது.” என்று எழுதுவதுக்கு பதிலாக : “காலை கண் விழித்தேன்.” என்று தொடக்கி சொல்ல வந்த விடயத்தை சொல்லி விடலாமென நினைப்பவன் நான். என் எல்லா கதைகளும் அப்படியே எழுதியிருக்கிறேன். என் எழுத்தின் குறை நிறை இரண்டுமே அதுவாகவுமிருக்கும். கோமகன் : இப்பொழுது எழுதிக் கொண்டிருப்பவர்களில் உங்களை யாராவது பாதித்து இருக்கின்றார்களா? சாத்திரி : இந்தக்கேள்வியை இரண்டு விதமாக எடுக்கலாம். என்ன எழுதியிருக்கிறார்கள் என்று விளங்காமல் தலையை சொறிய வைக்குமளவுக்கு மிக மோசமாக சிலர் பாதித்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் காணமல் போய் விடுவார்கள் அல்லது திருத்திக் கொள்வார்கள். நன்றாக எழுதும் புதியவர்கள் பலர் வந்திருக்கிறார்கள். அவர்களின் பெயர்களை சொல்லி நானே முதுகு சொறிந்து விடாமல் அவர்களாகவே வெற்றி பெறுவார்கள் என எண்ணுகின்றேன். கோமகன் : எழுத்துலகில் உங்கள் ஆசான் அல்லது நீங்கள் விரும்பிப் படித்தது யாருடைய எழுத்துக்களை? சாத்திரி : டால்ஸ் டாய், மார்சிம் கார்க்கி ,வோல்தேயர்,மார்க் ட்வைன் என்று அடித்து விடத்தான் ஆசை. ஆனால் என்ன செய்ய? நான் அதிகம் படித்தது எஸ் போ வையும், செங்கை ஆழியன், மாத்தளை சோமு, சட்டநாதன் இவர்களோடு நிச்சயமாக கல்கி, சுஜாதாவை படிக்காமல் யாரும் இருக்க முடியாது. கோமகன் : நீங்கள் எழுதிய திருமதி செல்வி சிறுகதையைக் கிழித்து தொங்கப்பட்டிருந்தார்கள். அப்படி என்னதான் வில்லங்கமாக அதில் எழுதினீர்கள்? ஏன் அப்படியொரு விமர்சனங்களை அது சந்திக்க வேண்டி வந்தது ? சாத்திரி : ஒரு உண்மை சம்பவத்தை கதையாக்கியிருந்தேன். யுத்தம் ஒரு பெண்ணை எப்படியெல்லாம் பந்தாடுகிறது என்பது தான் அந்தக் கதை. எப்போதும்போலக் கலாச்சாரக் காவலர்கள் கம்பு சுத்தினார்கள் அவ்வளவுதான். வழமைபோல அவர்கள் சுற்றிய சுற்றில் எனக்கு நல்ல காற்று வந்தது. கோமகன் : நீங்கள் தயாரித்த ஐரோப்பிய அவலங்கள் நாடகத்தொடர் பல விமர்சனங்களையும் வெற்றியையும் உங்களுக்கு ஈட்டித்தந்தது. அதனை ஏன் உங்களால் தொடர முடியவில்லை? சாத்திரி : ஐரோப்பிய அவலங்கள் நாடகம் நல்ல வரவேற்பை பெற்றது உண்மைதான். பதின்மூன்று நாடகங்கள் எழுதி இயக்கியிருந்தேன். அது என் நண்பர்களுடனான ஒரு கூட்டுத் தயாரிப்பு. பல்வேறு சிந்தனையும் திறமையும் உள்ள சிலர் இணையும்போது அப்படியான படைப்புகள் இலகுவாக கொடுக்கலாம். அந்த கூட்டிலிருந்து ஒருவர் பிரிந்து போகும்போது வருகின்ற சலிப்பு ஏமாற்றம் ஒரு இடைவெளியை ஏற்படுத்தி விடுகிறது. மீண்டும் புதிய நபர்களோடு அதை முயற்சி செய்ய முயலும்போது கால இடைவெளியும் சேர்ந்து முன்பைப் போல ரசிகர்களின் எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்ற முடியாமல் போய் விடுகிறது. அதோடு காணமல் போய்விடுகிறோம். இது பல வெற்றிகளை கொடுத்த சினிமா கூட்டணிகள் தொடக்கம் ஐரோப்பவில் எம்மவர்களிடம் பெரும் வரவேற்பை பெற்ற ‘படலைக்கு படலை’ நாடகம் வரை பொருந்தும். கோமகன் : ஏறத்தாழ 2005/06 என எண்ணுகின்றேன். நீங்கள், சயந்தன், சபேசன், ரவி எனநால்வர் கூட்டணி ஊடகத்துறையில் கோலாச்சியிருந்தீர்கள். பின்னர் ஆளுக்கொரு திசையாகப்பிரிந்து போனீர்கள். இந்தப் பிரிவுக்கு ஏதாவது காரணங்கள் இருந்ததா ? சாத்திரி : ஊடகத் துறையில் நான்கோலேச்சினேன் என்று சொல்ல முடியாது. சில கட்டுரைகள் பெரும் சர்ச்சைகளை கிளப்பியது உண்மை. அதே நேரம் சாத்திரி என்றொரு நபரை பலரும் அடையாளம் கண்டு கொண்டனர். மற்றும்படி நாங்கள் சேர்ந்தோ பிரிந்தோ போகவில்லை. அவரவர் பாட்டுக்கு போய்க்கொண்டிருக்கிறோம் அவ்வளவுதான். கோமகன் : எப்படியான சர்ச்சைகளைக் கிளப்பியது ? சாத்திரி : நிறைய கட்டுரைகள் சர்ச்சையை கிளப்பியிருந்தது. அதில் முக்கியமானது 21,05,2009 அன்று பிரபாகரனின் மரணத்தை உறுதிப்படுத்திய பின் நான் அவருக்கு எழுதிய அஞ்சலிக்கட்டுரை தீவிர தமிழ்த்தேசிய வாதிகளையும் புலிகளில் பெயரால் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தவர்களையும் கடும் கோபத்துக்குள்ளாக்கியது. அடுத்ததாக புலிகளின் சொத்தை பங்கு போடுவதில் ஏற்பட்ட முரணில் பாரிஸில் புலிகளின் பொறுப்பாளர் சுட்டுக்கொல்லப் பட்டதை விபரமாக ஒரு கட்டுரை எழுதியிருந்தேன். இவற்றால் ஏகப்பட்ட மிரட்டல்கள் அவதூறுகளை சந்தித்தேன். எல்லோருமே இப்போ காணாமல் போய் விட்டார்கள். நான் எழுதிக்கொண்டே தான் இருக்கிறேன். கோமகன் : பிரான்சிலும் சரி வேறு எந்த இடங்களிலும் சரி, சாத்திரி குழுமம் ஷோபாசக்தி குழுமம் என்று இலக்கியப்பரப்பு பிரிந்து போய் இருப்பதாக சொல்கின்றார்களே……. இது உண்மையா ? உண்மையானால் ஏன் இப்படியான ஒரு நிலை வந்தது ? சாத்திரி : மற்றையவர்களைப் பற்றி எனக்குத் தெரியாது. எனக்கு குழு என்று எதுவும் கிடையாது. என்மீது எனக்கு நம்பிக்கையுண்டு. எப்போதும் தனியாகவே தான் இயங்கிக்கொண்டிருகிறேன். மற்றும்படி எப்போதும்போல ஒரு நண்பர் கூட்டம் என்னோடிருக்கும். கோமகன் : ஒருமுறை ஷோபாசக்தி என்னிடம் உங்களைப்பற்றி காட்டமான முறைப்பாடுகள் செய்து கொண்டிருந்த பொழுது, அவரை உங்களுடன் பொதுவிவாதத்திற்கு அழைப்பு விடுத்தேன். அப்பொழுது சயந்தன் உடன் இருந்தார். அது இற்ரை வரை நிலுவையில் உள்ளது. இதுதொடர்பாக …………..? சாத்திரி : நான் எப்போதும் எவருடனும் பகிரங்கமாக விவாதிக்க தயாராகவே உள்ளேன். முகநூலிலேயே கருத்தாட முடியாமல் தடை செய்துவிட்டு போன ஒருவரோடு எப்படி பகிரங்கமாக விவாதிக்க முடியும்? ஓடுபவரை கலைதுப்பிடித்து விவாதிக்க முடியாதே…………! கோமகன் : லண்டனில் இடம்பெற்ற 40 ஆவது புலம்பெயர் இலக்கியசந்திப்பில் உங்களது அனுபவங்கள் எப்படி இருந்தது? சாத்திரி : முதன் முதலாக பொதுவெளியில் கலந்துகொண்ட ஒரு கூட்டம் என்பதை தவிர புதுமையான அனுபவங்கள் ஏதுமில்லை. ‘ஒழித்திருந்து எழுதுகிறவன்’ என்று நீண்ட காலமாகவே ஒரு அவப்பெயர் இருந்தது. அதையும் கழுவித் துடைக்க ஒரு சந்தர்ப்பமாக பயன்படுத்திக் கொண்டேன். கோமகன் : அந்தப் புலம்பெயர் இலக்கியசந்திப்பில் என்ன காரணத்துக்காக ‘இலக்கியப்பிதாமகர்கள் ‘ என்று சொல்லிக்கொள்வோர்கள் உங்களை மறுதலிப்பு செய்ய வேண்டிவந்தது ? சாத்திரி : என் எழுத்துக்களைத் தவிர வேறென்ன காரணம் இருக்கக் கூடும்? சுற்றி நின்று மன்னிப்புக் கேள் என கூச்சல் போட்டார்கள். நான் எப்போதும்போல கூச்சல்களை கவனதிலெடுக்கவில்லை. கோமகன் : இந்தப் புலம்பெயர் இலக்கிய சந்திப்புகள் ஏறத்தாழ 49 பாகங்களாக உலகில் பல இடங்களில் நடந்து இருக்கிறது. இந்த சந்திப்புகள் எழுத்துப் பரப்பில் ஏதாவது மாற்றங்களை/ அல்லது புதிய கோட்பாடுகளை உருவாக்கி இருக்கிறதா ? சாத்திரி : உண்மையில் இந்த புலம்பெயர் இலக்கிய சந்திப்பானது பரந்துபட்ட அனைவருக்குமான ஒரு சந்திப்பு அல்ல. இது ஒரு குழுச்சந்திப்பு. குறிப்பிட்ட ஒரு சிலரே எல்லா நாடுகளிலும் ஓன்று கூடுவார்கள். அவர்களின் நிகழ்ச்சி நிரலிலேயே எல்லாம் நடக்கும் ஓன்று மட்டும் நிச்சயாமாகச் சொல்வேன், இந்த இலக்கிய சந்திப்பானது மாறி மாறி முதுகு சொறிதலையும் .புதிய புதிய முரண்களையுமே இதுவரை வளர்த்துள்ளது . ஒரு படைப்பாளியோ படைப்போ சரியான முறையில் அறிமுகப்படுதவோ கௌரவிக்கப் படவோ இல்லை. எறியப்படும் மீன்கழிவுக்காக சந்தையோரத்தில் அடிபடும் நாய்களைப்போலவே ஒவ்வொரு சந்திப்பும் முடிந்திருக்கிறது. கோமகன் : போர் முடிந்து 11 வருடங்களை கடக்கப்போகின்றோம். இன்றும் கூட‘இடர்காலங்ளில் மட்டும் விளிம்பு நிலையில் இருக்கின்ற மக்களை உயர்த்துகின்றோம்.‘ என்றுகூறியவாறு ஒரு பகுதியினர் தாயகத்தில் அலைகின்றார்கள். அதற்கு டயபோராஸ் பங்களிப்புசெய்ய வேண்டும் என்றும் சொல்கின்றார்கள். இவ்வளவு காலம் சென்றும் தாயகத்தில் ஒருநிலையான பொருண்மியப் பொறிமுறையை ஏன் செயல்படுத்த முடியாதுள்ளது ? சாத்திரி : இறுதி யுத்தம் நடந்து கொண்டிருந்த காலப்பகுதியில் ‘நேசக்கரம்’ என்கிற உதவி அமைப்பு ஒன்றோடு சேர்ந்து இயங்கிய அனுபவத்தின் அடிப்படையில் சிலவிடயங்களைச் சொல்கிறேன்: யுத்தம் முடிவடைந்து முகாம்களில் இருக்கிறவர்களுக்கு பின்னர் அதிலிருந்து வெளியேறியவர்களுக்கு உடனடி அடிப்படைத் தேவைகள் என்பது முக்கியமே. ஆனால், மோசமாகக் காயமடைந்த மாற்று திறனாளிகளைத் தவிர்த்து மற்றையவர்களுக்கு அன்றாடத் தேவைகளைச் தொடர்ச்சியாகக் கொடுப்பது அந்த மக்களையே சோம்பேறிகளாக்குவதாகவே இருக்கும். அதே நேரம் உதவி கொடுப்பவர்களுக்கு பெறுபவர்களுக்குமிடையில் உள்ள இடைத் தரகர்களின் மோசடிகளும் நிறையவே நடக்கின்றது. எனக்குச் சொந்த அனுபவம் கூட இதில் உண்டு. புலம்பெயர் தமிழர்களின் பெரும் நிதிபலம் இருந்தும் நிலையான பொருண்மிய பொறி முறை உருவாகாமல் போனதன் முழுக்காரணமும் இடைத் தரகர்களால் தொடர்ச்சியாக உதவி கொடுத்தவர்கள் ஏமாற்றப்பட்டதும். அதையும் மீறி நேரடியாகவே பொருண்மிய திட்டங்களோடு சென்றவர்களுக்கு அங்குள்ள தமிழ் அரசியல் தலைமைகள் சரியான ஒத்துழைப்பு கொடுக்காததுமே முக்கிய காரணம். அப்படி திட்டங்களோடு சென்றவர்களிடம் அதனை நிறைவேற்ற அதிகளவு கையூட்டு கேட்டதால் மனம் நொந்துபோய் திரும்பி வந்த பலரை எனக்கும் தெரியும். கோமகன் : தமிழகத்தில் உங்களுக்கு நிறையவே இடதுசாரி நண்பர்கள் இருக்கிறார்கள் என்பது எல்லோருக்கும் தெரிந்த விடயம். அனால் நீங்கள் ஈழம் தொடர்பாகவோ அல்லது விடுதலைப்புலிகள் பற்றியோ அவர்கள் வைக்கின்ற கடும் விமர்சனங்களுக்கு பதில்களை சொல்லாது இந்தநேர்காணலின் உடாகக் கடந்து செல்வதாகச் சொல்கின்றேன் ……….? சாத்திரி : தமிழகத்தில் எனக்கு நிறைய இடதுசாரி நண்பர்கள் இருப்பதும் அவர்கள் ஈழம் புலிகள் பற்றி விமர்சனங்கள் வைப்பதும் உண்மை. அவர்களின் விமர்சனங்களுக்கு நான் பதில் சொல்லவேண்டிய அவசியமில்லை. காரணம், ஈழப்போராட்ட கோரிக்கைகள் தொடர்பாக ஆயுதப்போராட்டம் தொடங்கிய ஆரம்பத்திலேயே இலங்கைத் தீவை பிரிக்கும் ஈழவிடுதலைப்போரட்டதுக்கு தங்கள் ஆதரவில்லை. சமஸ்டி முறையிலான தீர்வை பேச்சுவார்த்தை மூலம் பெற்றுக்கொள்ள இந்திய அரசும் அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டும். எந்த ஈழ ஆயுதக்குழுவுக்கும் எமது ஆதரவில்லை என்பதைத் தெளிவாக அறிவித்து விட்டிருந்தனர். ஈழ விடுதலை அமைப்புக்கள் புலிகள் உட்பட தங்களை சோஷலிச அமைப்புகள் என்று கூறிக்கொண்டாலும் தீவிர இடதுசாரி கொள்கைகளோடு இயங்கிய E.P.R.L.F மற்றும் .E.R.O.S அமைப்புகளுக்கு கூட அவர்கள் ஆதரவு கொடுக்கவில்லை. ஆனாலும் சி.மகேந்திரன் போன்றோர் தங்கள் தனிப்பட்ட ஆதரவினைக் கொடுத்திருந்தார்கள் என்பதனையும் இங்கு மறுப்பதற்கில்லை. ஆகவே ஈழம், புலிகள் அமைப்புக்கு ஆதரவில்லாதவர்கள் என்று தெரிந்து கொண்டே அவர்களோடு எனக்கு நட்பு இருக்கின்றதென்றால் நிச்சயமாக அது கட்சி கொள்கை சாராத தனிப்பட்ட நட்புகளே. அதானால் தான் நானும் கட்சி அரசியல் சார்ந்த விமர்சனங்களுக்கு நான் பதிலளிப்பதில்லை. கோமகன் : ஆனால், முன்னர் ஈழ விடுதலையையும் புலிகளையும் தீவிரமாக ஆதரித்த தி மு ககட்சியை சேர்ந்தவர்கள் கூட புலிகள் மீதும் அதன் தலைவர் பிரபாகரன் மீதும் கடும்விமர்சனங்களை வைக்கிறார்களே….. அவற்றுக்கு கூட நீங்கள் எந்தவிதமான பதிலையும் தரத்தயாராக இல்லை என்ற மாதிரியல்லவா சொல்கின்றார்கள் ? சாத்திரி : உண்மையும் அதுதான். இப்போ சமூகவலைத்தளங்களில் அப்படி எழுதுபவர்கள் எல்லோருமே இளைய தலைமுறையினர். அவர்களுக்கு தி மு க கட்சிக்கும் ஈழ விடுதலை இயக்கங்களுக்கும் குறிப்பாக விடுதலைப்புலிகளுக்கும் இருந்த தொடர்புகள் மற்றும் நெருக்கங்கள் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. அதுக்கு பல ஆயிரம் உதாரணங்களை சொல்லலாம். உதாரணத்துக்கு ஓன்று மட்டும்: ஈழத்தில் இந்தியப்படை காலம் புலிகள் அமைப்பானது அதன் தலைவர் உட்பட இந்தியப்படைகளால் மணலாற்றுக் காட்டுப்பகுதியில் சுற்றி வளைக்கப்பட்டிருந்த நேரம். வெளியே இருந்து தரை வழியாக எந்தப் பொருளும் உள்ளே போகமுடியாத இறுக்கமான நிலைமை. துப்பாக்கி சத்தங்களால் அந்தப் பகுதி விலங்குகளும் பறவைகளும் கூட அந்த இடத்தை விட்டு வெளியேறிய நிலையில் மிகுதியிருந்த விலங்குகளும் புலிகள் அமைப்பால் வேட்டையாடி முடிந்த நிலை. உணவுக்கு பெரும் தட்டுப்பாடு. கையிருப்பில் இருந்த அரிசியை வைத்து அதில் இலைகளைப் போட்டு கஞ்சி காய்ச்சிக் குடித்தவாறே சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். அந்த அரிசியும் முடிந்து போகும் நிலை வந்ததும் உடனடியாக அரிசி அனுப்பும்படி தமிழகத்துக்கு செய்தி அனுப்பப் பட்டிருந்தது. தமிழகத்தில் புலிகளின் வழங்கல் பிரிவுக்கு அப்போ கிருபன் என்பவர் பொறுப்பாக இருந்தார் (இவர் பின்னர் மாத்தையா பிரச்சனையில் புலிகளால் கொல்லப்பட்டார்.) கிருபன் வேதாரணியம் பகுதியிலேயே இருந்து இயங்கிக்கொண்டிருந்தார். அப்போ அவரிடம் கையில் பணமும் இருக்கவில்லை. தகவல் கிடைத்ததும், ஆறுகாட்டுத்துறை பகுதில் புலிகள் ஆதரவாளர் ஒருவரிடம் போய் விடயத்தை சொல்லி உதவி கேட்டார். அவர் ஒரு தி மு க உறுப்பினர் என்பதால் உடனே ஒரு கடிதத்தை எழுதி கிருபனிடம் கொடுத்து அதனை கொண்டுபோய் தி மு க முக்கிய புள்ளி ஒருவரிடம் கொடுக்கும் படியும் அவர் வேண்டிய உதவிகள் செய்வார் என சொல்லி அனுப்பி வைத்தார். கிருபனின் கடிதத்தை படித்த அந்த முக்கிய தி மு க உறுப்பினர் கிருபனுக்கு வேண்டிய அரிசி மூட்டைகளை கொடுத்தனுப்பி விட்டிருந்தார். கிருபன் போன பின்னர்தான் “வெறும் அரிசியை கொண்டுபோய் பையன்கள் என்ன பண்ணுவாங்கள்?” என யோசித்தவர் மீண்டும் கிருபனை தொடர்பு கொண்டவர், “தம்பி வெறும் சோற்றை மட்டும் தின்று விட்டு சண்டை பிடிக்க முடியுமா ? வந்து மீதி பொருளையும் எடுத்துப்போங்க………….” என செல்லமாய் கடிந்தபடியே பருப்பு,பயறு,கடலை என அனுப்பி வைத்தார். அவை வன்னிக்கு போய் சேர்ந்ததும் பொருட்களை பார்வையிட்ட பிரபாகரன், “அரிசி கேட்டால் பருப்பும் சேர்த்து அனுப்பியிருக்கிறாங்கள்”. என்று சொல்லி சிரித்த படியே உடனடியாக அனைத்து அணிகளுக்கும் பிரித்து அனுப்புமாறு கட்டளையிட்டார். இந்த சம்பவத்தை பின்னைய காலங்களில் கடற்புலித் தளபதி சூசை, பொட்டம்மான் ஆகியோர் வெவ்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் நினைவு கூர்ந்திருந்தனர். ஆனால் பொருட்களை கொடுத்துதவிய அந்த நபர் யாரென பெரிதாக வெளியே யாருக்கும் தெரியாது. அவர் வேறு யாருமல்ல தஞ்சையை சேர்ந்த கோ. சி . மணி அவர்கள். அடுத்தது, அப்படி அவர்கள் எழுதுவதுக்கு முழுக்காரணமும் நாம் தமிழர் கட்சியுடனான கருத்து மோதல்களே தவிர ஈழத் தமிழர்கள் அல்ல. அவர்கள் புலிகளின் பெயரால் இறந்து விட்ட கலைஞரை திட்ட, இவர்கள் இவர்கள் பதிலுக்கு இறந்து விட்ட பிரபாகரனையும் இல்லாத புலிகள் அமைப்பையும் திட்டுகிறார்கள். இரண்டுமே ஒருவித முட்டாள்தனம் என்பதால் அதை கடந்து போய் விடுவதே நல்லது. அடுத்து நான் முக்கியமான இன்னொரு விடயத்தையும் சொல்லியே ஆக வேண்டும்: ராஜீவ் காந்தி கொல்லப்பட்டதும் அதன் முழுப்பழியும் தி மு க வின் மீதே விழுந்தது. சந்தர்ப்பம் பார்த்து காத்திருந்த ஜெயலலிதாவுக்கு பழம் நழுவி பாலில் விழுந்தது போன்றதொரு சந்தர்ப்பம் அப்பொழுது கிடைத்தது. திமுக வினர் கலைத்துக் கலைத்து வேட்டையாடப்பட்டனர். காவல் நிலையங்களிலும் சிறைகளிலும் அடித்து உதைக்கப்பட்டு அவர்களும் சொத்துக்களும் சூறையாடப்பட்டது. எது வித எதிர்பார்ப்புகளுமின்றி தமிழன் என்கிற உணர்வால் மட்டுமே உதவியவர்கள் உதைபடும்போது எம்மால் கைகட்டி வேடிக்கை மட்டுமே பார்க்க முடிந்தது. ஆகவே அவர்கள் இப்போ திட்டும் போதும் கை கட்டியிருப்பதை தவிர வழியில்லை. அதே நேரம், பெங்களூர் மட்டுமில்லை கர்நாடகத்தின் கடைக்கோடியிலிருந்த ஹுப்ளி , பெல்கம் நகரங்களில் வாழ்ந்த தமிழர்கள் கூட தாக்கப்பட்டு துரத்தப்பட்டார்கள். உயிர் தப்பினால் போதுமென்று தமிழ்நாட்டுக்கும் மும்பைக்கும் குடிபெயர்ந்த குடும்பங்கள் ஏராளம். அவர்கள் ஈழம், புலிகள், பிரபாகரன் என்கிற பெயர்களே கேள்விப்படாதவர்கள். அவர்கள் தாக்கப்பட்டத்துக்கு தமிழர் என்கிற காரணத்தை தவிர வேறென்ன இருக்க முடியும்? அவர்களுக்கெல்லாம் எம்மால் என்ன செய்ய முடிந்தது? கோமகன் : ஆனால், ஈழத்தின் இறுதி யுத்தம் நடந்துகொண்டிருந்தபோது மத்தியில் காங்கிரசோடு கூட்டு வைத்து தமிழகத்தில் ஆட்சியில் இருந்த கலைஞரால் அந்த யுத்தத்தை நிறுத்தமுடியவில்லை என்பது தானே இன்றுவரை அவர் மீதுள்ள குற்றச்சாட்டாகப் பார்க்கின்றேன். கலைஞரால் அந்த யுத்தத்தை நிறுத்தியிருக்க முடியுமா என்ன ? சாத்திரி : நிச்சயமாக இல்லை. இன்றுவரை கலைஞரை திட்டித்தீர்ப்பவர்களும் இருக்கிறார்கள். இறுதி யுத்தம் நடந்தபோது தமிழர்கள் அனைவருமே, நான் உட்பட வெறும் உணர்வுகளால் மட்டுமே நிரம்பியிருந்தோம். ஏதாவதொரு அதிசயம் நடந்து விடாதா என அனைவருமே ஏங்கியிருந்த நேரம் அது. அப்பொழுது யுத்தத்தை நிறுத்த உண்ணாவிரதமிருந்த கலைஞர் மீது எனக்கு கூட கோபம் இருந்தது. ஆனால், இந்திய தேசம் என்பது 29 மாநிலங்களையும் 07 யூனியன் பிரதேசங்களையும் உள்ளடக்கிய ஒரு துணைக்கண்டம். அதில் ஒரேயொரு மாநிலமான தமிழ்நாட்டு முதலமைச்சரால், அது யாராகவிருந்தாலும் தனது அதிகாரங்களை தாண்டி அடுத்த நாட்டில் நடக்கும் உள் நாட்டு யுத்தத்தை நிறுத்திவிட முடியாது. அவரது அதிகாரம் எல்லாம் சட்ட சபையில் தீர்மானம் நிறைவேற்றலாம். மத்திய அரசுக்கு கடிதமெழுதலாம். அறிக்கை விடலாம். அவ்வளவுதான் அவர்களால் முடிந்தது. ஈழத் தமிழர் விடயத்தில் காலங் காலமாக அனைத்து தமிழ் நாட்டு முதலமைச்சர்களும் இதைத்தான் செய்தார்கள், இனிமேலும் இதைத்தான் செய்ய முடியும். அது மட்டுமல்ல; மத்தியில் ஆட்சியிலிருந்த காங்கிரசே நினைத்திருந்தாலும் யுத்தத்தை நிறுத்தியிருக்க முடியாது. ஏனெனில் உலககின் முக்கிய 32 நாடுகள் இணைந்து இலங்கைத்தீவில் யுத்தத்தை முடிவுக்கு கொண்டுவர முடிவெடுத்து 2001 ம் ஆண்டிலிருந்தே மிக நுணுக்கமாக திட்டமிட்டு காய்களை நகர்த்தத் தொடங்கியிருந்தார்கள். பேச்சு வார்த்தை தொடங்கும் போதே பிரிக்காத இலங்கைக்குள் ஒரு தீர்வை புலிகளின் சம்மதத்தோடு ஏற்படுத்துவது. அவர்கள் மறுத்தால் ஒட்டுமொத்தமாக அவர்களை அழித்து ஆயுத மோதல்களை முடிவுக்கு கொண்டு வருவது என்கிற திட்டம் மேற்குலகால் முடிவு செய்யப்பட்டு விட்டது. எனவே இந்தியாவில் காங்கிரஸ் ஆட்சியிலிருந்தாலென்ன பா ஜ க ஆட்சியிலிருந்தாலென்ன எல்லாம் ஒன்றுதான். கோமகன் : சரி ஒரு கேள்வி உங்களிடம் கேட்கவேண்டும் என எண்ணுகின்றேன். விடுதலைப்புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரனின் வரலாற்று ஆவணப்படம் என்று சொல்லப்படும் ‘மேதகு’ பார்த்து விட்டீர்களா? அது பற்றி உங்கள் கருத்து என்ன? சாத்திரி : இதுதான் பிரபாகரனின் வாழ்க்கை வரலாறு என்று எடுத்தவரே சொல்லக் கூடாது. இதனை ஏன் சொல்கிறேன் என்றால், ஈழத் தமிழர் பற்றியோ அவர்கள் போராட்ட வரலாறு பற்றியோ ஒரு இந்தியரால், ஏன் அவர் தமிழ் நாட்டுக்காரராக இருந்தாலும் சரி ஒரு போதும் இரத்தமும் சதையுமாக உணர்வோடு கலந்து ஒரு திரைப்படத்தை எந்தக்காலத்திலும் எடுக்க முடியாதென்கிற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை கொண்டிருப்பவன் நான். கடந்த காலங்களில் ஈழம் பற்றி வெளிவந்த அத்தனை திரைப்படங்களும் அதனை நிரூபித்திருக்கின்றது. அடுத்தது அந்தப் படத்தைப் பார்த்துத்தான் பிரபாகரனின் வரலாற்றை தெரிந்து அளவுக்கு வரலாறு பற்றிய வறட்சி எனக்கில்லை . கோமகன் : நீங்கள் சொல்வது போல உணர்வோடு கலந்த வரலாற்றை ஈழத் திரைப்பட இயக்குனர்களால் எடுக்க முடியுமென்று நினைக்கிறீர்களா? சாத்திரி : அதுக்கான சூழல் நிச்சயமாக அங்கில்லை. ஆனால், அப்படியொரு வரலாற்றை படமாக்கும் வசதியும் வளங்களும் புலிகள் காலதில் அவர்களிடமிருந்தது. இனிவரும் காலங்களில் அதுக்கான சாத்தியங்கள் குறைவே . கோமகன்: நீங்கள் சொல்கின்ற வசதியும் வளங்களும் அதுக்கான சூழலும் புலம் பெயர் தமிழர்களிடம் ஏராளமாக இருக்கின்றதே, அவர்கள் நினைதால் செய்யலாமே? சாத்திரி: இந்தக் கேள்விக்கு சத்தகமாக சிரிப்பதை தவிர என்னிடம் வேறு பதிலில்லை நன்றி வணக்கம் . கோமகன் : இப்பொழுது வந்திருக்கின்ற கொரோனா காலத்து உலக ரீதியிலான ஓய்வுகள் என்ன விதமான படிப்பினைகளை சனங்களுக்கு கொடுத்திருக்கின்றது ? மீண்டும் ஒருமுறை உலக ஒழுங்குகள் மாறுவதற்கு வாய்ப்புகள் இருக்கின்றதா ? சாத்திரி : கொரோனா காலம் பொதுவாக சனங்களுக்கு என்ன படிப்பினை கொடுத்தது என்று எனக்குத் தெரியாது. ஆனால், ஐரோப்பாவாழ் தமிழர்களுக்கு எனக்கு உட்பட வாழ்க்கை வெறுத்து விட்டது. ஊரில் போயிருக்கலாம் என்கிற ஒரு உந்துதல் எல்லோருக்குள்ளும் வந்துவிட்டது. மற்றபடி உலக ஒழுங்கு என்று பார்த்தால் உலகம் முழுவதுமே இதோடு சிறு தொழிலாளிகள் காணமல் போகும் அபாயம் ஒன்று உண்டு. இனி வருங்காலத்தில் நடுத்ததர வர்க்கமும் காணாமல் போய் ஏழை பணக்காரன் என்று இரண்டு வர்க்கம் மட்டுமே இருக்கும் சாத்தியமே அதிகம். உலக வல்லரசு என்று மார் தட்டிக்கொண்டிருந்த நாடுகளுல்லாம் உலக வைரஸ் நாடுகளாகி விட்டன இந்த வல்லரசு ஒழுங்கும் மாறலாம். கோமகன் : ஒரு போராளி என்ற வகையில் மௌனிக்கப்பட்ட யுத்தம் எங்கள் சனத்தை மாற்றியிருக்கின்றதா? அதில் இருந்து ஏதாவது படிப்பினைகளை பெற்று இருக்கின்றார்களா? சாத்திரி: யுத்தம் இல்லை. குண்டுச் சத்தம் ஓய்ந்திருக்கின்றது. அச்சம் இல்லை. உயிர் உடமை இழப்புகள் இல்லை. பொருளாதார தடையில்லை. தங்கு தடையில்லாத போக்குவரத்து எல்லாப் பொருள்களும் எல்லா இடமும் கிடைக்கின்றது. ஆனால், பெண்கள் மீதான பாலியல் வன்முறைகள், பெருகி விட்ட போதைப்பொருள் பாவனை, அதனால் நடக்கும் அன்றாட வன்முறைகள். நிருவாக சீர்கேடு. இவை எதையும் வெளியிலிருந்து யாரும் வந்து செய்யவில்லை. அனைத்துமே உள்ளுரில் இருப்பவர்களால் தான் நடகின்றது. எல்லாவற்றுக்குமே எல்லோருமே இசைந்து வாழப் பழகிக் கொண்டு விட்டார்கள். இவைகளையே மக்கள் பெற்ற படிப்பினையாக பார்கிறேன். சாத்திரி பற்றிய சிறுகுறிப்பு : புலம்பெயர் தமிழ் எழுத்துப்பரப்பில் கலகக்காரராகவே தன்னை முன்நிறுத்தியவர் சாத்திரி . இவருடைய அதிரடி எழுத்துக்களுக்காகவே இவர் பலத்த விமர்சனங்களையும் பெரும் வாசகர் வட்டத்தையும் கொண்டவர். இதுவரையில் ஆயுத எழுத்து என்ற நாவலையும் ஐரோப்பிய அவலங்கள் என்ற சிறுகதை தொகுப்பையும் அன்று சிந்திய இரத்தம் என்ற கட்டுரைத்தொகுப்பையும் இலக்கியப்பெருவெளிக்கு தந்திருக்கின்றார். 02 ஆடி 2021 கோமகன்-பிரான்ஸ் https://naduweb.com/?p=17306 சில எழுத்துப்பிழைகள் திருத்தப்பட்டுள்ளன. குறிப்பாக யாழ் இணையத்தின் கருத்துக்களத்தின் நாங்கள் இருவரும் இணைந்திருந்தோம். இன்றும்கூட நீங்கள் அதில் முத்த உறுப்பினராக இருக்கின்றிர்கள்.
    4 points
  4. பயபுள்ள எப்படி நேக்கா மஹிந்த குரூப்போட தமிழ்மக்களை மறுபடியும் கொழுவிவிடுது பார். ஏற்கனவே எங்களை அவங்களுக்கு பிடிக்காது, சீனா என்றால் அவர்களுக்கு உயிர். தமிழர்கள் எப்போ சொன்னார்கள் சீனா ஸ்ரீலங்காவில் செல்வாக்காக இருப்பது எங்களுக்கு பிடிக்கவில்லையென்று? வடகிழக்கில் சிங்கள ஆக்கிரமிப்பு அதிகரிப்பதை தமிழ்மக்கள் விரும்பவில்லை என்று பேச துப்பில்லை சீனாவுக்கு போயிட்டார் மானிக் பாட்ஷா. தமிழர் நிலங்கள் படிப்படியாக சிங்களவர்களிடம் பறிபோகும்போது, சிங்களவர் நிலம் சீனாக்காரனிடம் பறிபோவதுபற்றி தமிழர்கள் எதுக்கு கவலைபட போகிறார்கள்?
    4 points
  5. இதை விட வேறு விளக்கம் தேவை இல்லை. இந்தப்பக்கமும் அதே கதை தான். ஒரு வெள்ளை இன டாக்டர் பெண், சேர்ந்து படித்த நம் தமிழரை கலியாணம் கட்டி உள்ளார். (Cambridge Uni) பெண் மான்செஸ்டர் பகுதி கட்டுக்கோப்பான படித்த குடும்பம். பெண்ணின் பெத்தவர்கள், முதலில் பயந்தார்கள். பொடியின் தாய் டாக்டர், தகப்பன் கணக்கு..... ஒரு தடவை பேசிய பின் இணங்கி, இப்ப சம்பந்தி மார் சேர்ந்து தோசை வார்க்கினம். வலு அன்னியோன்னியம். இரண்டு பேரப்பிள்ளைகள். கலியாணத்துக்கு, தமிழ் படங்கள், தமிழ் CD விசாரித்து பார்த்து, வேட்டி, சால்வையுடன் பெண்ணை தானமாக கொடுத்த அழகை பார்க்கவேண்டுமே. உங்க யூடுப்பில், தமிழரை கலியாணம் கட்டின, ஒரு ஜேர்மன் வெள்ளையம்மா, பேசும் தமிழ், எம்மை எல்லாம் பிரமிக்க வைக்கும். ஊரில் இருந்து, மருமகனை தான் கட்ட வேணும் எண்டு ஸ்போன்சர் பண்ணி, இறக்கி, கிளாஸ் தொடக்கூடாது, அவோனோட என்ன பேச்சு, இவன் வாழ்த்து சொல்லி ஏன் கட்டிப் பிடித்தான் என்று வதை பண்ண, மாமிக்காரியே, நோ கலியாணம் என்று கான்செல். எழுத்து தள்ள, அவர் விசா கான்சல் ஆகி, ஊர் போனார். அந்த பெண் இப்போது, வெள்ளையை கட்டி உள்ளார். வெள்ளைகளை கட்டும் நோக்கம் அதிகரிக்கிறது. அதேவேளை, நம்மவர்களின், குடும்ப பாங்கு, அவர்களை கவர்கிறது. அதாவது, அநேகமான சக வெள்ளைகள் போல, விட்டுவிட்டு ஓட மாட்டார்கள் என்று நினைப்பதால், அவர்கள் இந்த பக்கம் நாடுகிறார்கள். தமிழக நிதி அமைச்சர் பழனிவேல், தியாகராஜன் மனைவி அமெரிக்கர். சுடிதாருடன், அவர் பக்கத்தில் இருந்தார். இரண்டு பிள்ளைகள். அதுக்காக, படித்த வெள்ளைகள் படித்த தமிழர்களை கட்ட அலை மோதுகிறார்கள், அல்லது படித்த தமிழர்கள் படித்த வெள்ளைகளை கட்ட அலை மோதுகிறார்கள் என்று சொல்ல ஏலுமோ? இதெல்லாம் சகயம். நானும், ஒரு சிங்கள பெண்ணுக்கு, நூல் விட்டுக்கொண்டிருக்கிறேன்... (தல, ஒருக்கா சிலிர்க்கும் )
    4 points
  6. உதைபந்தாட்டத்தில் அழகிய மிக அழகிய விசிறிகள்.....!
    3 points
  7. முன்பு எங்கன்ட ஆட் கள் கொழும்புக்கு போய் சிங்கள ஆண்களை /பெண்களை திருமணம் செய்தார்கள் இன்று யாழ்ப்பாணத்துக்கு வந்து சிங்களவர்கள் மணம் முடிக்கின்றனர்.... எப்படியும் எங்களுக்கு வெற்றி தானே அவையளை யாழ்ப்பாணத்துக்கு வந்து பெண் பார்க்க வைச்சிட்டோமே ....
    3 points
  8. போராட்டம் உணர்சி வசப்பட்டதால், படுத்தியதால் ஏற்பட்டது என்பதை நான் முற்றாக மறுக்கிறேன். 1. உணர்சிவசப்படுதல் வேறு, உணர்வு உந்தல் வேறு. உணர்வில்லாதவன் ஏன் போராடப்போகிறான்? ஆகவே எல்லா போராட்டமும் உணர்வின் அடிப்படையிலேயே எழுகிறது. 2. தொடர்சியான திட்டமிட்ட கலவரங்கள். இவற்றை கலவரங்கள் என்பதே பிழை. இரு குழுக்கள் அடிபட்டால்தான் கலவரம். ஒரு குழு இன்னொரு குழுவை அரச ஆதரவோடு தாக்குவது - வேட்டை. தொடர்ந்து ஆண்டுவிழா போல தமிழர்கள் வேட்டையாடப்படார்கள். 3. திட்டமிட்ட குடியேற்றங்கள். தமிழர் நிலங்கள் கல்லோயா, மகாவலி என்று அபகரிக்கப்பட்டது. 4. மொழி வாரி அடக்குமுறை. சிங்களம் மட்டுமே தமிழர் பகுதிகளிலும் ஆட்சி மொழி என்பதன் மூலம், தமிழ் மட்டும் அல்லது தமிழும் ஆங்கிலமும் மட்டும் தெரிந்த பல்வேறு சமூக நிலைகளில் இருந்த தமிழரை ஒரிரவில் “எழுத்தறிவில்லாதவர்கள்” ஆக்கியது. 5. தமிழர் தாயகம் தவிர ஏனைய பகுதிகளில் தொழில் கூட செய்ய முடியாது என்ற நிலையை உருவாக்கியது. 6. ஆங்கிலேயர்கள் விட்டு சென்ற சோல்பெரி யாப்பு தந்த சிறுபான்மை உரிமைகள் பாதுகாப்பு சரத்தை 1ம் குடியரசு யாப்பு அகற்றியது. 7. சத்தியாகிரகங்கள் வன்முறை மூலம் கேலிக்கூத்தாக்கப்பட்டது. ஒப்பந்தங்கள் மீள, மீள கிழிக்கப்பட்டது. இப்படி தமிழர்கள் இரண்டாம் தர பிரஜைகளாக, கெளரவம் குறைவதாக, அழித்தொழிக்க படப்போகிறோம் என்று அச்ச உணர்வு வருவதாகவே வட்டு கோட்டை தீர்மானத்துக்கு முந்திய காலம் இருந்தது. தரப்படுத்தல் ஒன்றை தவிர போராட்டம் ஆரம்பிக்க கால்கோலிய அத்தனை காரணங்களிலும் தமிழர் பக்கம் 100% நியாயம் இருந்தது. Survival instinct என்பார்கள். திருப்பி அடி, அல்லது அழிக்கப்படுவாய் என்ற உணர்வே அப்போ இருந்தது. அழியப்போகிறோம் என்ற நிலையில், அகிம்சை வழியில் ஏதும் செய்யமுடியாது என்ற நிலை வந்த பின்பே போது போராட்டம் எழுந்தது. மேலே சொன்னது போல கூட்டணி உணர்சிவசப்படுத்தியது உண்மை. ஆனால் இயக்க தலைவர்கள் எவரும் இந்த உணர்சி வசத்தால் போராட வரவில்லை. நான் அறிந்தவரை தலைவரோ, ஏனைய இயக்க தலைவர்களோ உணர்சி வசப்படும் பேர்வழிகள் அல்ல. தவிரவும் வெகு விரைவிலேயே எல்லா இயக்க தலைமகளும் கூட்டணி உசுப்பேத்துவதை தவிர எதையும் செய்யாது என்பதை கண்டு, கூட்டணியின் உண்ணாவிரதத்தை கலைப்பது போன்ற செயல்களில் ஈடுபட தொடங்கியும் விட்டார்கள். மாணவர் பேரவை, தலைவர், தியாகி சிவகுமாரன் போன்றோர் தனியாக அல்லது சிறு குழுவுடன், புரட்சிகர சிந்தனையாளர்கள் இன்னொரு புறம் - தீர்க்கமான பார்வையோடுதான் போராட்டத்தை தொடங்கினார்கள். உசுப்பேத்தல், உணர்சி வசப்படுத்தல் நிச்சயம் இருந்தது. ஆனால் போராட்டம் உருவாக பெரிதும் காரணமானது, அநியாயம் நடக்கிறது, போராடாவிட்டால் அழிந்து போவோம் என்ற பய/எச்சரிக்கை உணர்வுதான். இந்திரா காந்தி இலங்கையில் நடப்பது nothing less than genocide என்று பேசியுள்ளார். இந்தியா படைகளை அனுப்பியது. இணை அனுசரனை நாடுகள் என ஜி7 இல் உள்ள பெரும்பாலான நாடுகள் கவனம் செலுத்தின. கொழும்பு வருபவர்கள் வன்னிக்கு போய் கை நனைக்காமல் திரும்பாத காலம் ஒன்று இருந்தது. நோர்வே மத்தியஸ்தம் செய்தது. தேவையான அளவு சர்வதேச கவனத்தை போராட்டம் ஈர்த்தது அதற்கு ஒரு காரணம் அதன் பின்னால் இருந்த நியாயம். ஓம் எல்லாருக்கும் எந்த நேரமும் அடங்க மறுக்க கூடாது என்பதை நான் ஒரு பாடமாக கருதுகிறேன்.
    2 points
  9. சுமத்திரன் அவ்வப்போது தான் யாருடைய ஆள் என்பதை இப்படியான அறிக்கைகள் மூலம் தமிழ் மக்களுக்கு சொல்லுவது உண்டு .
    2 points
  10. சைக்கோ ஒருத்தன் மனநோயாளியாய் டொக்டரிடம் ட்ரீட்மெண்ட் எடுப்பது போல் நடித்து கதைத்து கதைத்தே கடைசியில் வைத்தியரையே பயித்தியமாக்கி அவர் மூலம் தனக்கு எதிரானவர்கள் போட்டு தள்ளும் ஆங்கில பட பெயர் மறந்துவிட்டது அது போல் உங்களுக்கு நடக்காமல் இருக்க எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்வை வேண்டுகிறேன் .
    2 points
  11. தலையங்கம் தான் பிழையே தவிர......கலப்பு திருமணங்கள் காலா காலமாக /சாதாரணமாக நடந்து வரும் ஒன்றுதான்.
    2 points
  12. ஆரம்பகாலத்தில் இயக்கங்களை தடை செய்ததில், கையாண்ட முறையில் புலிகள் தவறு செய்தார்கள் என்பது உண்மையே. ஆனால் அந்த பிழைகளில் இருந்து அவர்கள் பாடம் படித்தார்கள் என்றும் படுகிறது. அவர்கள் கூட்டமைப்பு என்ற ஒற்றை புள்ளியில் பல முன்னாள் எதிரிகளை உள்வாங்கியது - அவர்கள் பாடம் படித்தார்கள் என்பதை காட்டுவதாகவே நான் கருதுகிறேன். தமிழர்கள் ஓரளவுக்கேனும் ஒரு கூட்டு பிரக்ஞையுடன் செயல்பட்ட காலம் என்றால் கூட்டமைப்பு புலிகளின் வழிகாட்டலுக்கு போனதில் இருந்து 2009 வரைதான். ஆனால் ஒரு கை மட்டும் தட்டி ஓசை எழாது. கடைசி வரை அவர்களால் புளொட்டையோ, ஈபிடிபியையோ, தமவிபுவையோ ஓரணியில் முடியாவிட்டாலும், ஒத்த அரசியல் கோரிக்கையின் கீழாவது கொண்டு வர இயலவில்லை. இது இயலாமல் போனதுக்கு புலிகள் ஒரு காரணம்தான். ஆனால் அதே அளவு காரணம் இந்த இயக்கங்களின் தலைமைகள் மீதும் உண்டு. இவர்களுக்கு தமிழ் இனத்துக்கு ஒரு தீர்வு வர வேண்டும் என்பதை விட, புலிகள் அழிந்தொழிய வேண்டும் என்பதே முக்கியமாக இருந்தது. இதில் கற்க கூடிய பாடங்கள் என்ன? புலிகள் காலத்தில் தமிழர் பொதுக் கூட்டு 75% தான் சாத்தியமானது. மிகுதி 25% சாத்தியம் ஆகாமல் ஏன் போனது? முஸ்லீம் அரசியல்வாதிகள், சிங்கள அரசியல்வாதிகள் எந்த கட்சியாயினும் இனம் சம்பந்த பட்டு ஓரணியில் திரள்வது போல் நம்மால் ஏன் திரள முடியவில்லை? தனியே சுயநலம் மட்டும் இதன் காரணம் இல்லை. எல்லா இனத்திலும் அரசியல்வாதிகள் சுய நலமிகள்தான். இந்த கேள்விகளுக்கு விடை காணும் போது 100% க்கு அண்மித்த ஒரு தமிழ் பொது கூட்டை கொள்கை அளவில் ஸ்தாபிக்க கூடியதாக வரக்கூடும்.
    2 points
  13. நேர்காணலுக்கு பதில் எழுதாமல் நேர்காணல் நடத்திய நபர்கள் மேல் காழ்ப்புணர்ச்சியில் எழுதியது போல இருக்கு..
    2 points
  14. //சாத்திரி : இதுதான் பிரபாகரனின் வாழ்க்கை வரலாறு என்று எடுத்தவரே சொல்லக் கூடாது. இதனை ஏன் சொல்கிறேன் என்றால்இ ஈழத் தமிழர் பற்றியோ அவர்கள் போராட்ட வரலாறு பற்றியோ ஒரு இந்தியரால்இ ஏன் அவர் தமிழ் நாட்டுக்காரராக இருந்தாலும் சரி ஒரு போதும் இரத்தமும் சதையுமாக உணர்வோடு கலந்து ஒரு திரைப்படத்தை எந்தக்காலத்திலும் எடுக்க முடியாதென்கிற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை கொண்டிருப்பவன் நான். கடந்த காலங்களில் ஈழம் பற்றி வெளிவந்த அத்தனை திரைப்படங்களும் அதனை நிரூபித்திருக்கின்றது .// தமிழகத்தமிழரால் மட்டும் அல்ல தொண்ணூறுகளின் பிற்பகுதியில் இருந்து ஈழத்தில் பிறந்த தலைமுறயாலும் வெளிநாட்டில் பிறந்த எமது பிள்ளைகளாலும் கூட அதை ரத்தமும் சதையுமாக ஒரு போதும் பதிவு செய்யமுடியாது.. புலம்பெயர்ந்த எம்மவர்களின் பிள்ளைகள் சிலர் வெளிநாட்டுக்காரருக்கு எமது பிரச்சினையை பத்தி விளங்கப்படுத்திய வீடியோக்கள் பாத்து தலையில் அடித்திருக்கிறேன்.. அந்த வரலாற்றை பதிவு செய்யவேண்டியது அதற்குள் வாழ்ந்த எமது கடமை.. இல்லையேல் இந்த வரலாறு இருக்காது பின்வரும் தலைமுறை அறிந்துகொள்ள..
    2 points
  15. ஒரு பிச்சைக்காரன் மற்றொரு பிச்சைக்காரனைப்பார்த்து தன்னை தேற்றிக்கொள்க்கிறார். நந்த சேனாவின் அடுத்த ஜனாதிபதி ஆசைக்கு துண்டு விரிக்கிறார். இவருக்கு புலியை விட்டால் பேசுவதற்கு ஒன்றுமில்லை, புலியால் தனக்கு அரசியலில் ஒரு தளம் கிடைத்ததை எப்படி எளிதில் மறப்பாரவர்? வெகு விரைவில் துண்டை சுருட்டிக்கொண்டு ஓடும் காலம் வரும் அப்போ பேசுவோம் இவரோடு. இப்போ உளறட்டும் விடுங்களவரை. இது அந்தாளோடு கூடப்பிறந்தது. எதுக்கெடுத்தாலும் சம்பந்தமில்லாமல் புலிகளை இழுத்து தன்னை ஒரு கதாநாயனாக நிறுத்த முயற்சிக்கிறார். இவர் தூஷிக்கும்போதெல்லாம் புலிகளின் புகழ் எகிறிக்கொண்டே போகும். இன்று சிங்களமக்கள் சிலரே உணருகின்றனர், இன்னும் சில நாளில் வெளிப்டையாகப் பேசுவர்.
    2 points
  16. கொரோனாவை முற்றாக அழிக்க முடியாது. அது எனி சீசனல் புளூ அல்லது தடிமன் மாதிரி ஆகிவிட்டது. எனவே வக்சீனை போட்டு போட்டு பாதிப்பை குறைச்சு பாதுகாத்துக் கொண்டு மீண்டும் இயல்புக்குத் திரும்புவதை விட வேற வழியில்லை. இருந்தாலும்... அதிக risk உள்ள ஆக்களை அதிக மருத்துவக் கவனிப்போடு தனிநபர் பாதுகாப்போட்டு நடந்து கொள்ள கேட்டுக் கொள்வது நல்லது. இங்கிலாந்தை பொறுத்தவரை... தற்போது கொரோனா மரணங்களை விட மற்றைய நோய் மரணங்கள் அதிகம். கணக்கை வெளில காட்டாததால் ஆக்கள் கம்மென்று கொரோனாவை பார்த்து வெருண்டப்பட்டுக்கிட்டு இருக்கினம். தட் ஸ் ஆல்.
    2 points
  17. நீங்கள் மெல்லச் சாகத் தொடங்குகிறீர்கள், நீங்கள் பயணம் செய்யாவிட்டால், நீங்கள் வாசிக்காவிட்டால், நீங்கள் வாழ்வின் ஓசைகளைக் கேட்காவிட்டால். உங்களையே நீங்கள் பாராட்டிக் கொள்ளாவிட்டால். நீங்கள் மெல்லச் சாகத் தொடங்குகிறீர்கள், நீங்கள் உங்கள் தன்மதிப்பைக் கொல்லும்போது, பிறர் உங்களுக்கு உதவி செய்ய அனுமதிக்காதபோது. நீங்கள் மெல்லச் சாகத் தொடங்குகிறீர்கள், அதே பாதைகளில் தினமும் நடந்து… நீங்கள் உங்கள் பழக்கங்களுக்கு அடிமையாகும்போது, உங்களது வழக்கமான செயல்களை மாற்றாமல் இருக்கும்போது வெவ்வேறு வண்ணங்களை நீங்கள் உடுத்தாதிருக்கும்போது உங்களுக்குத் தெரியாதவர்களோடு நீங்கள் பேசாதிருக்கும்போது. நீங்கள் மெல்லச் சாகத் தொடங்குகிறீர்கள், உங்கள் கண்களைப் பனிக்கவைக்கும் உங்கள் இதயங்களைத் துடிக்கவைக்கும் உங்கள் வேட்கையையும் உணர்ச்சியையும் அவற்றின் கொந்தளிக்கும் மனவெழுச்சிகளையும் நீங்கள் தவிர்க்கும்போது. நீங்கள் மெல்லச் சாகத் தொடங்குகிறீர்கள், உங்கள் பணியோ உங்கள் காதலோ மனநிறைவு தராதபோது நீங்கள் உங்கள் வாழ்க்கையை மாற்றாவிட்டால், உறுதியற்ற ஒன்றிற்காக பாதுகாப்பான ஒன்றை விடத் துணியாவிட்டால், நீங்கள் கனவைத் துரத்திச் செல்லாவிட்டால் உங்கள் வாழ்க்கையில் குறைந்தது ஒருமுறையாவது அறிவார்ந்த அறிவுரையை விட்டு ஓட நீங்கள் உங்களை அனுமதிக்காவிட்டால்.. நீங்கள் மெல்லச் சாகத் தொடங்குகிறீர்கள். ---- பாப்லோ நெரூடா மொழிபெயர்ப்புக்கு நன்றி Suresh Kathan https://www.facebook.com/suresh.kathan.7 ----------------------------------------------------- அண்மையில் நான் வாசித்த கவிதைகளில் மிகவும் பிடித்தது மட்டுமல்லாமல் என் வாழ்வையும் தொட்டுச் செல்கின்றது
    1 point
  18. இதுவரை சாதமென்று பாவித்தில்லை, ஜயர்வாலுகள்தான் இப்படி பாவிப்பது சோறு ஒருதரம் சாப்பிடாவிட்டால் அன்று நித்திரைவராது. எங்களைவிட சிங்களவர்கள் சோற்றுக்கு அடிமை, பல்கலையில் அவர்களுடன் சுற்றுலா போனல் மூன்று நேரமும் சோறுதான்
    1 point
  19. நானே மேற்கு நாடுகளில் பல வருடங்கள் இருந்தும் காட்டான்கள் மாதிரிக் கதைப்பவர்களை “சரியான சோறு” என்று சொல்வதுண்டு
    1 point
  20. கொம்பு இல்லாத சிங்கம்.......!
    1 point
  21. ஏலவே நாட்டை வித்தாச்சப்பு. நரைத்த தாடிக்கார குத்தியர் இன்னும் கோமாவில இருந்து முழுசா எழும்பவில்லை போலும். வாங்கின அடி அப்படி. இவர் அளவுக்கு அதிகமா உதார் விட ஆரம்பிச்சு.. விமல் வீரவன்ச ரேஞ்சில இருக்கப் போறார். காலம் சரியில்லைப் போல.
    1 point
  22. ஆரம்பத்தில்... ஈழத்துக்காக போராட வெளிக்கிட்ட இயக்கம் ஒன்றையும், மக்கள் "சோத்துப் பார்சல் இயக்கம்" என்று அழைத்ததை கேள்விப் பட்டுள்ளேன்.
    1 point
  23. "தோற்றிடேல், மீறி தோற்றிடினும் வரலாறின்றி சாகேல்!" -நன்னிச் சோழன் எழுதருகை(warning): இங்குள்ள செய்திகள் யார் மனதையும் புண்படுத்துவதற்காக எழுதப்படவில்லை.. இவை தமிழினத்தின் வரலற்றை ஆவணப்படுத்தும் முகமாகவே எழுதப்பட்டுள்ளன என்பதை தாழ்மையுடன் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்….! This document is solely made for an educational purpose only எல்லா(hello)... வணக்கம் நண்பர்களே! இன்று நாம் பார்க்கப்போவது ஈழத்தமிழர்களால் சமர்க்களங்களில் அணியப்பட்ட பல்வேறு விதமான தொப்பிகளைப்(Cap) பற்றியே. இவை ஒவ்வொரு படையணிக்கும் வெவ்வேறு வடிவில் வெவ்வேறு தோற்றத்தோடு இருந்தன. மேலும் இவர்களின் சுற்றுக்காவல் தொப்பிகளானவை உலகின் பிற நாடுகளின் சுற்றுக்காவல் தொப்பிகளிடம் இருந்து முற்றிலுமாக வேறுபட்டிருந்தன. ஆனால், எல்லாவற்றையும் இங்கே சொல்வது நல்லதல்ல.... எனவே, ஈழத்தமிழர்களால் அணியப்பட்ட தொப்பிகளின் வகைகளைப் பற்றி மட்டும் சொல்லிவிட்டு கட்டுரைக்குள் தாவுகிறேன். புலிகளின் தொப்பிகளின் வகைகள்:- சாக்குத் தொப்பி - Gunny cap ஒரு பக்கத் தொப்பி - One side cap குணகு மகுடக்கவி- Slouch hat வரைகவி - Barret செண்டாட்டத் தொப்பி - Baseball cap சுற்றுக்காவல் தொப்பி - Patrol cap செவிமறை தொப்பி - earflap cap மகுடக்கவி- hat இவ்வகைத் தொப்பிகள் யாவும் மகுடம் போன்ற வடிவமைப்பைக் கொண்டுள்ளதால் மகுடம் என்னும் சொல்லையும், தொப்பி என்பதன் ஒத்தசொல்லான கவி என்பதையும் இணைத்து மகுடக்கவி என்னும் சொல்லை வழங்கலாயினேன் மகுடக்கவி என்னுஞ்சொல்லானது சேர்த்தே தமிழில் வழங்கப்படல் வேண்டும் கௌபோய் மகுடக்கவி- Cowboy hat வாளி மகுடக்கவி- Bucket hat நெகிழ்வான மகுடக்கவி- Floppy Hat செவிமறை நெகிழ்வான மகுடக்கவி- earflap floppy hat சூரியக் காப்பு மகுடக்கவி- Sun protection hat சூரியக் காப்பு தொப்பி - Sun protection cap கடற்கலவர் சதுரத் தொப்பி - Sailors square rig இனி, கட்டுரைக்குள் சென்று ஒவ்வொன்றாக விரிவாகக் காண்போம்! சாக்குக் தொப்பி- Gunny cap:- இவை பற்றி நான் ஏற்கனவே இங்கு எழுதியுள்ளேன். எனவே இக்கொழுவியைச்(link) சொடுக்கி சாக்குத் தொப்பி பற்றி வாசிக்கவும்: 2. & 3. ஒரு பக்கத் தொப்பி - One side cap & குணகு மகுடக்கவி- Slouch hat இவை கவற்றுறையினரால் அணியப்பட்டவை ஆகும். இவை பற்றி நான் ஏற்கனவே இங்கு எழுதியுள்ளேன். எனவே இக்கொழுவியைச் சொடுக்கி இவற்றை பற்றி வாசிக்கவும்: 4. வரைகவி - Barret இவை, விடுதலைப் புலிகளின் தரைப்புலிகளால் 90களின் தொடக்க காலத்திலும், கடற்புலிகளால் 90- 96 வரையிலும் (96 - 2000 வரை என்ன வகையான தொப்பி அணிந்தார்கள் என்பது அறியில்லை), கரும்புலிகளின் அனைத்து உட்பிரிவுகள், எல்லைப்படை மற்றும் சிறப்பு எல்லைப்படை ஆகியவற்றால் 2000 ஆம் ஆண்டு வரையிலும், கிழக்கில் தரிபெற்றிருந்த படையணிகளால் 2004 ஆம் ஆண்டு வரையிலும், சிறுத்தை அதிரடிப்படையின் அனைத்து உட்பிரிவுகளால் 2009 மே மாதம் வரையிலும் அணியப்பட்டிருந்தன. அவற்றின் நிறங்களாவன:- தொடக்க காலத்தில் - கறுப்பு & சிவப்பு வரைகவி கீழ்கண்ட படத்தில் இருப்பவர்கள் புலிகளின் (1985–1987) உறுப்பினர்கள் ஆவர். இவர்களில் சிவப்பு வரைகவி அணிந்திருப்பவர் கட்டளையாளர் ஆவர். கறுப்பு வரைகவி அணிந்திருப்பவர் உயரதிகாரி(high) ஆவர். இதே போல, ஒரு சிவப்பு நிற வரைகவியினையே புலிகளின் தலைவர்(leader) அக்காலத்தில் அணிந்திருந்தார் . இவர்களின் வரைகவியில் புலிச்சின்னம் குத்தப்பட்டிருந்தது . 'இவர்கள் கையில் ஏந்தியிருப்பது வகை-56 விதம்-2 (T-56 type-2) ஐச் சேர்ந்த துமுக்கிகளாகும்(Rifles). அவற்றுள் சிவப்பு வரைகவி அணிந்தவர் ஏந்தியிருக்கும் துமுக்கியானது மாற்றியமைக்கப்பட்டது(modified) ஆகும். ' 'இப்படம் 1983ற்கு முன்னர் எடுக்கப்பட்டது ஆகும்.' தரைப்புலிகள் - கறுப்பு நிறம் இவை புலி உறுப்பினர்களால் 1990-1995 வரை யாழ்ப்பாணத்தில் புலிகளால் அணியப்பட்டவை ஆகும். இவர்களின் வரைகவியில் புலிச்சின்னம் குத்தப்பட்டிருந்தது. '1994 யாழில் காவலிற்கு நிற்கும் புலிவீரர்' தரைப்புலிகள் இவை புலி உறுப்பினர்களால் 1995-1996 வரை யாழ்ப்பாணத்தில் புலிகளால் அணியப்பட்டவை ஆகும். இவர்களின் வரைகவியில் புலிச்சின்னம் குத்தப்பட்டிருந்தது. அதன் தோரணி சீருடை நிறத்திலான வரிப்புலிக் கோடுகளாக இருந்தது. மக்கள்படை: எல்லைப்படை - இளம்பச்சை நிறம் இப்படையின் ஆண்களும் பெண்களும் தொடக்க காலத்தில்(1999) கறுப்பு நிற வரைகவியினை அணிந்திருந்தாலும் …… 'தொடக்ககாலத்தில் கறுப்பு நிற வரைகவி அணிந்து அணிநடை போடும் எல்லைப்படை வீரிகள் | இவர்களின் வரைகவியில் படையணி வில்லை குத்தப்பட்டிருக்கிறதைக் காண்க' …… பிற்காலத்தில்(1999<) இளம்பச்சை நிற தொப்பியினையே அணிந்திருந்தனர். இப்பச்சை நிறமே அவர்களின் அடையாளமாகவும் திகழ்ந்தது. இவர்கள் 2005 க்குப் பின் செண்டாட்டத் தொப்பி(baseball cap)யினை அணிந்திருந்தாலும் ஒருசிலர் வரைகவியினையும் அணிந்திருந்ததாக கீழ்க்கண்ட படம் மூலம் என்னால் அறிய முடிகிறது. '2008 ஆம் ஆண்டு வவுனியாவில் சிங்களப் படைத்தாவளம்(military camp) ஒன்றினை அழித்தபின் ஆய்த சேகரிப்பில் ஈடுபட்டுள்ள புலிகள் | பச்சை வரைகவி அணிந்திருப்பவர் எல்லைப்படை வீரர் ஆவார். இவரின் வரைகவியில் படையணி வில்லை குத்தப்பட்டிருக்கிறதைக் காண்க' கிட்டு பீரங்கிப் படையணியின் மோட்டார் பிரிவு 1997 ஆம் ஆண்டு காலப்பகுதியில் தொடங்கப்பட்ட இப்பிரிவானது அதனது தொடக்க காலத்தில் கிட்டு பீரங்கிப் படையணியின் ஒரு உறுப்பாகவே செயல்ப்பட்டது. 2000 வரை அப்படித்தான் இருந்துள்ளதாக புலிகளின் செய்தித்தாள்களில் வெளி வந்த செய்திகளின் அடிபப்டையில் அறிய முடிகிறது. இவர்கள்(ஆண் & பெண்) ஜெயசிக்குறுயி முடியும் வரை கறுப்பு நிற வரைகவியினையே அணிந்திருந்தனர். இவர்களின் கட்டளையாளர், இதே 99< காலகட்டத்தில் சிவப்பு நிற வரைகவியினை அணிந்திருந்தனர். 'இடது பக்கத்தில் பச்சை வரிப்புலியில் சிவப்பு நிற வரைகவி அணிந்து வருபவரே இவர்களிற்கான கட்டளையாளர் ஆவார்' சிறப்பு கண்ணிவெடிப்பிரிவு - தொடக்க காலத்தில் - கருநீல நிறம் 'படைத்தகையில்(parade) ஈடுபட்டுள்ள சிறப்பு ப்படையினர் | இவர்களின் வரைகவியில் படையணி வில்லை குத்தப்பட்டிருக்கிறதைக் காண்க' கடற்புலி கடற்கலவர் (1995 தொடக்கத்தில்)- இளநீல நிறம் ஆண்களும் பெண்களும் இளநீல நிற வரைகவியினை அணிந்திருந்தனர். கடற்புலி கடற்கலவர் (1995 4-ஆம் மாதம் – 2002)- சாம கடற்படை நீல(Midnight navy blue) நிறம் கரும்புலிகள் - கறுப்பு நிறம் கரும்புலிகளும் 1990இல் இருந்து 2001 ஆம் ஆண்டுவரை வரைகவியினையே அணிந்திருந்தனர். கிழக்கில் தரிபெற்றிருந்த படையணிகள்:- இவர்கள் அணிந்திருந்த வரைகவிகளின்(?- 2004 ஐந்தாம் மாதம் வரை) நிறங்கள் மிகவும் குழப்புகிறது. இருந்தாலும் நானறிந்தவற்றை உங்களோடு பகிர்ந்துகொள்கிறேன். தவறென்றால் திருத்த உதவவும். அதிகாரிகள்(high) - Maroon நிறம் கடைநிலை வீரர்கள் - கடும்பச்சை & சேர்ப்பன் நீல நிறம் (Admiral blue) - இரு நிறத்திற்குமிடையிலான தரநிலை வேறு பாடு தெரியவில்லை! 'இவர்களின் வரைகவியில் படையணி வில்லை குத்தப்பட்டிருக்கிறதைக் காண்க' 'இவர்களின் வரைகவியில் படையணி வில்லை குத்தப்பட்டிருக்கிறதைக் காண்க' சிறுத்தை அதிரடிப்படை - Azure நிறம் 'சிறுத்தைப் படை | இவர்களின் வரைகவியில் படையணி வில்லை குத்தப்பட்டிருக்கிறதைக் காண்க' 5. செண்டாட்டத் தொப்பி - Baseball cap இவை தமிழீழ மக்கள் படையான எல்லைப்படையினராலும் கடற்புலிகளின் துணைப்படையான 'ஒஸ்கார் சிறப்புத் துணைப்படை அணி''யினராலும் அணியப்பட்டவை ஆகும். 'எல்லைப்படையினர்(2006–2009 இறுதிவரை) | இதில் எந்தவொரு வில்லையும் பொறிக்கப்படவில்லை.' 'கடற்புலிகளின் தளவாய் (அதாவது சிறப்புத் தளவாய்க்கு அடுத்த நிலை) 'இளக்கோவுத் தளவாய்(Lt. Col.) மங்களேஸ்' அவர்கள் தமிழீழத் தேசியக் கொடியினை ஏற்றிவைக்க அதற்கு ஒஸ்கார் சிறப்புத் துணைப்படை அணியினர் கொடிவணக்கம் செலுத்துகின்றனர் | இவர்களின் வரைகவியில் படையணி இலச்சினை பொறிக்கப்பட்டிருப்பதைக் காண்க' ஒஸ்கார் சிறப்புத் துணைப்படை அணியின் செண்டாட்டத் தொப்பி பற்றி நான் இங்கு விரித்திருக்கிறேன்:- (இதில் கடைசி பத்தியைக் காணவும்) 6. சுற்றுக்காவல் தொப்பி- Patrol cap புலிகளின் சுற்றுக்காவல் தொப்பியானது, உலக நாடுகளின் சுற்றுக்காவல் தொப்பியில் இருந்து வேறுபட்டு, ஓர் வேறான வடிவினை கொண்டிருந்தது. அந்த வடிவமானது புலிகளிற்கே உரித்தானது ஆகும். இதைப் போன்றதொரு வடிவினை உடைய தொப்பியானது உலகில் இன்றுவரை ( 02.03.2021) எங்குமே பயன்படுத்தப்படவில்லை என்பது குறிப்பிடத் தக்கதாகும். புலிகளின் சுற்றுக்காவல் தொப்பிகளின் காலத்தை இரண்டாகப் பிரிக்கலாம். அதாவது 1983–2001 வரை காலம் ஒன்று எனவும், 2001 இல் இருந்து 2009 வரை காலம் இரண்டு எனவும் பிரிக்கலாம். இவற்றிற்கு முந்தைய கால தொப்பியானது மிகவும் வேறான சாதாரணமில்லா வடிவத்தில் இருந்தது. பார்ப்பதற்கு வரைகவிக்கு சுண்டு வைத்தது போல இருந்தது. இதில் எந்தவொரு வில்லையும் பொறிக்கப்படவில்லை. 1983–2000 சுற்றுகாவல் தொப்பியில் 2 வகை இருந்தது. 1) சுண்டு(bill) கட்டையான சுற்றுக்காவல் தொப்பி:- 83-இல் இருந்து 2001 வரையிலான காலப்பகுதியில் பயன்படுத்தப்பட்ட இத் தொப்பியானது அனைத்து மட்ட புலிவீரர்களாலும் பயன்படுத்தப்பட்ட ஒன்றாகும். இது உலகில் அனைத்து படைத்துறைகளாலும் பயன்படுத்தப்படும் பொதுவான சுற்றுக்காவல் தொப்பியின் வடிவமைப்பைக் கொண்டதொன்றாகும். இதில் வரிப்புலியில் இல்லை. மாறாக சாம்பல் நிறமே இருந்தது. இதில் எந்தவொரு வில்லையும் பொறிக்கப்படவில்லை. 'பட விளக்கம்: 1985 இந்திய பயிற்சித் தாவளத்தில் போது Guard of honour நடக்கிறது | இங்கு புலிவீரர்கள் அணிந்திருக்கும் தொப்பியினை நோக்குக.' '2000 ஆம் ஆண்டு இத்தாவில் பெட்டியினுள் கேணல் நகுலன் அவர்கள் கட்டளை வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறார் | இவரது தலையில் நான் சொன்ன தொப்பி இருப்பதை நோக்குக ' 2) வடிவமைப்பே வேறுபட்டதான ஒரு சுற்றுக்காவல் தொப்பி:- இதுவும் புலிகளிற்கே உரித்தானதான வடிமைப்பைக் கொண்டிருந்தது. இந்த வடிவமைப்பை ஒத்த தொப்பிகளை நான் இதுவரை எங்குமே கண்டதில்லை. இது 1994 இறுதி - 1996 வரை மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டதாக அறிய முடிகிறது. இதே கால கட்டத்தில் கடைநிலை போராளிகளால் வரைகவி பயன்படுத்தப்பட்டது. இதன் பலகங்களில் விறைப்புத் தன்மை இல்லை. அவற்றின் உச்சந்தலை கொஞ்சம் பெரிதாகவும் வரவர ஒடுங்கியதாகவும் காணப்படுகிறது. அதேநேரம் இதன் பலகம் மிகவும் உயரமானது ஆகும். ஆனால், இதன் சொண்டானது பிற்காலத்தியது போன்று நன்கு பரந்து பட்டதாகவும் நீளமானதாகவும் உள்ளது. ஆனால் இந்த சுண்டின் முன்பகுதியானது அகண்ட கரண்டி வடிவினைக் கொண்டுள்ளது. இக்தொப்பியே 2000 ஆம் ஆண்டுகளிற்குப் பின்னர் பயன்படுத்தப்பட்ட செந்தரமான சுற்றுக்காவல் தொப்பிகளின் மூலப்படிமம்(prototype) எனலாம். இதில் எந்தவொரு வில்லையும் பொறிக்கப்படவில்லை. 'மகளீர் ஒருவர் அத்தகைய சுற்றுக்காவல் தொப்பியினை அணிந்துள்ளதை நோக்குக' 'மகளீர் படையணியினர் அத்தகைய சுற்றுக்காவல் தொப்பியினை அணிந்துள்ளதை நோக்குக' பிந்தைய கால(2001–2009) செந்தரப்படுத்தப்பட்ட சுற்றுக்காவல் தொப்பி:- வடிவம்:- இதன் பக்கவாட்டு பலகமானது ஓரளவிற்கு விறைப்பானதாக இருக்கின்றது. உச்சந்தலை பலகமானது(panal) தளர்ந்ததாக, சாதாரண துணித் தன்மை உடையதாக இருக்கிறது. இந்த பலகத்தின் இருபக்கங்களிலும் இரு கண்கள்(eyelets) உள்ளன(சாதாரண தொப்பி போன்று). இதன் சுண்டானது(bill) வளைவாக இல்லாமல் தட்டையாகவும் கட்டையாக இல்லாமல் ஓரளவு தொப்பிக்கேற்ற நீளத்துடனும் முன்பக்கத்தில் நன்கு பரந்தும் காணப்படுகிறது. இத் தொப்பியின் முன்பக்கத்தின் நடுவில்தான் புலிகளின் சின்னம் பொறிக்கப்பட்ட வில்லையானது(badge) தொப்பியுடனே சேர்த்து தைக்கப்பட்டிருக்கும். எடுத்துக்காட்டிற்கு, 'தரைப்புலிகளின் படையணிகளின் சீருடை உருமறைப்பு நிறமான பச்சை கபில வரியானது அவர்களிற்கான தொப்பியில் இருக்க, தமிழீழத் தேசிய துணைப்படையின் தொப்பியில், அவர்களுடைய சீருடையில் உள்ள பச்சை கபில தொடர் கட்டங்கள் போன்ற உருமறைப்பு நிறமானது இருந்தது.' இதன் உருமறைப்பு(camoflage) மற்றும் நிறங்களானவை, ஒவ்வொரு படையணியின் சீருடைக்கு தக்கவாறு மாறுபட்டிருந்தது. 2004 ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு, தென் தமிழீழ படையணிகள் யாவும் தம் வரைகவி விடுத்து சுற்றுக்காவல் தொப்பியினை அணிந்துள்ளனர். இதனால் 4ஆம் ஈழப்போரில் விடுதலைப்புலிகளின் அனைத்துப் படையணிகளும் செந்தரமான(standard) தொப்பிகளை அணிந்திருந்தமை காணக்கூடியவாறு இருந்தது. இவர்களின் தொப்பியில் புலி இலச்சினை பொறிக்கப்பட்டிருந்தது. 'தரைப்புலிவீரன் ஒருவனின் தலையில் உள்ள சுற்றுக்காவல் தொப்பி| தலையில் அணியப்பட்டாலும் பக்கவாட்டு பலகங்கள் விறைப்பாக உள்ளதை நோக்குக' 'இயந்திரச் சுடுகலச் சூட்டணி (MG fire team) ஒன்று சுற்றுக்காவல் தொப்பியினை அணிந்துள்ளதை நோக்குக' 7.செவிமறை தொப்பி- Earflap cap இது புலிகளின் தொலைத் தொடர்பாளர்கள் & முன்னிலை நோக்குநர்கள் மட்டுமே அணியப்பட்ட ஒருவகை தொப்பியாகும். இது வரிப்புலியை நிறமாகக் கொண்டிருந்தது. இதில் எந்தவொரு வில்லையும் பொறிக்கப்படவில்லை. 8. வாளி மகுடக்கவி- Bucket hat இது தனியாக எந்தவொரு படையணிக்கோ இல்லை படைக்கோ சொந்தமானதாக இருந்திருக்கவில்லை. மாறாக, இது கட்டளையாளர்களால் மட்டும் அணியப்பட்டது. இதில் எந்தவொரு வில்லையும் பொறிக்கப்படவில்லை. 'கேணல் ராஜு அவர்களின் தலையில் உள்ள வாளி மகுடக்கவியினை நோக்குக' 'கேணல் ராஜு அவர்களின் தலையில் உள்ள வாளி மகுடக்கவியினை நோக்குக' 'மேஜர் சேரலாதன் அவர்களின் தலையில் உள்ள வாளி மகுடக்கவியினை நோக்குக' 'தவிபு இயக்கத்தின் அலுவல்சாரில்லா முதலாவது சீருடையில் வாளி மகுடக்கவி அணிந்து G-3ஐ ஏந்தி நிற்கும் முதலாவது தாக்குதல் கட்டளையாளர் லெப்.சீலன்' 9.மகுடக்கவி- Hat இது தரைப்புலிகளின் அனைத்துப் படையணிகளால் மட்டும் அணியப்பட்ட மகுடக்கவியாகும். இதை அவர்களின் கட்டளையாளர்கள் முதல் இயக்கத் தலைவர் வரை அணிந்திருந்தினம். இதில் எந்தவொரு வில்லையும் பொறிக்கப்படவில்லை. 'ஆண்புலிகள்' 'பெண்புலிகள்' 10.கௌபோய் மகுடக்கவி- Cowboy hat 90களின் தொடக்கத்தில்…. இதில் எந்தவொரு வில்லையும் பொறிக்கப்படவில்லை. இத்தொப்பியில் வரியும் இருந்தது. இதை எல்லோரும் பொதுவாக அணிவர். 11. நெகிழ்வான மகுடக்கவி- Floppy Hat இது தனியாக எந்தவொரு படையணிக்கோ இல்லை படைக்கோ சொந்தமானதாக இருந்திருக்கவில்லை. மாறாக இது எல்லா வீரர்கள் மற்றும் தளபதிகளால் சூழலிற்கும் இடத்திற்கும் ஏற்ப அணியப்பட்டது. அதன் உருமறைப்பு நிறமும் அணியும் வீரரின் படையணி சீருடை நிறத்திற்கு ஏற்றவாறு மாறுபட்டது. இதில் எந்தவொரு வில்லையும் பொறிக்கப்படவில்லை. 'ஜோன்சன் படையணியினது வீரன் அணிந்துள்ள கடும்பச்சை நிற மகுடக்கவி' 'திருகோணமலையைச் சேர்ந்த இளங்கோ படையணியின் சீருடை அணிந்திருக்கும் இரு பெண் போராளிகளில் பின்னால் இருப்பவர் நெகிழ்வான மகுடக்கவி அணிந்திருப்பதை நோக்குக' இச்சீருடையினை, திருமலை பற்றிய நிகழ்படம்(video) ஒன்றில் தான் புலிகள் முதன்முதலாக காண்பித்ததோடு, அப்படையணியின் பெயரைக் கூறியபோது, அந்நிகழ்படத்தில், இந்நிற சீருடை அணிந்த போராளிகளே அணிநடை செய்தனர். எனவேதான், அப்படையணிக்கான சீருடை இதுவென்ற முடிவிற்கு நான் வந்தேன். '5 - 9 - 2008 அன்று வன்னேரிக்குள மண்ணரணில் நின்றவாறு சமராடும் புலிகளின் அணிகள். உவர்களில், முன்னால் உள்ள இருவரும் மகுடக்கவி அணிந்துள்ளதை நோக்குக.' இதில் தென்படும் நான்கு பேரும் மூன்று விதமான சீருடையில் உள்ளனர். இதில் குறிப்பிடத்தக்க விதயம் யாதெனில், இந்த மகுடக்கவி அணிந்துள்ள இருவரும் இருவேறு நிறத்திலான சீருடை அணிந்துள்ளதோடு அவர்களின் மகுடக்கவியும் அதற்கேற்றவாறான நிறத்தையே கொண்டுள்ளதை நோக்குக. 'போராளி ஒருவர் நெகிழ்வான மகுடக்கவி அணிந்துள்ளார்' 12. செவிமறை நெகிழ்வான மகுடக்கவி- Earflap floppy hat இது புலிகளின் உந்துருளி படையணியால் மட்டுமே அணியப்பட்டது ஆகும். மகுடக்கவியின் கீழ்ப்பக்கத்தில் காதுமறை உள்ளது. மேலும் இதன் விளிம்புகள் யாவும் நெகிழ்ந்தவையாக உள்ளன. இதில் எந்தவொரு வில்லையும் பொறிக்கப்படவில்லை. குறிப்பு: புலிகளின் அதிவேக உந்துருளி படையணியின் தொப்பியானது இதிலிருந்து வேறுபட்டது ஆகும். அஃது செங்குத்து வரி கொண்ட சுற்றுக்காவல் தொப்பியாகும் 13. சூரியக் காப்பு மகுடக்கவி- Sun protection hat இவ்வகை மகுடக்கவியின் பின்பக்கத்தில் , ஒரு துண்டம்(துண்டுத் துணி) பொருத்தப்பட்டு உள்ளது. இதில் எந்தவொரு வில்லையும் பொறிக்கப்படவில்லை. 'ஓயாத அலைகள் மூன்றின் மூன்றாங் கட்டமான ஆனையிறவுச் சமரில், குறிசூட்டுத் தாக்குதலில் ஈடுப்பட்டுள்ள மயூரன் குறிசூட்டு அணியொன்று(Snipe team)' 14. சூரியக் காப்பு தொப்பி- Sun protection cap இவ்வகை தொப்பியின் பின்பக்கத்தில் , நீளமான ஒரு துண்டம்(துண்டுத் துணி) பொருத்தப்பட்டு உள்ளது. இந்த பின்னால் உள்ள துண்டின் நீளம் முதுகின் முக்கால்வாசித் தூரம் வரை உள்ளது. 97-2000 ஆம் ஆண்டு வரை: இதில் எந்தவொரு வில்லையும் பொறிக்கப்படவில்லை. 2000 ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு: அதில் வட்ட வடிவ படையணி இலச்சினை கொண்ட வில்லை குத்தப்பட்டிருப்பதை நோக்குக. 15. கடற்கலவர் சதுரத் தொப்பி - Sailors square rig இது இவர்களால் 2002 ஆம் ஆண்டுகளிற்குப் பின்னர் அணியப்பட்ட சீருடையாகும். அதில் புலி இலச்சினை கொண்ட வில்லை குத்தப்பட்டிருப்பதை நோக்குக. இவர்களின் அதிகாரிகளின் கடற்கலவர் சதுரத் தொப்பியில் குறுகிய சொண்டு உள்ளது: 'அதிகாரியின் கடற்கலவர் சதுரத் தொப்பியில் குறுகிய சொண்டு உள்ளதை நோக்குக | அதில் கடற்புலி இலச்சினை குத்தப்பட்டிருப்பது வட்டமிடப்பட்டுள்ளது.' உசாத்துணை: செ.சொ.பே.மு. படங்களைப் கவனித்து சொந்தமாக எழுதியது படிமப்புரவு: YouTube - Journeyman Pictures http://aruchuna.com/http://gettyimages.com/http://tamilnet.com/ NTT ஈழ நாளேடுகள் ஆக்கம் & வெளியீடு நன்னிச் சோழன்
    1 point
  24. இந்த இந்தியாவால் ஒரு பிரயோசனமும் இல்லை என்று சிங்களவனுக்கு தெரிந்தது, இந்த பிரகிராசியருக்கு தெரியவில்லை. சும்மா இருந்து பினாத்தாமல், ஒரு எட்டு போய், சீன தூதரை சந்தித்து, எமக்கு ஒரு அரசியல் தீர்வை பெற்று தந்தால், எங்கள் ஆதரவும் உங்களுக்கே என்று சொல்லி வைத்தால், இந்தியாவுக்கு செக் வைத்த மாதிரி இருக்குமே.
    1 point
  25. 1 point
  26. ஒருவர் வாழ்க்கையில் ஒரு தொழிலை பலவருடங்களாக செய்து கொண்டு வருகின்றார் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அதில் நல்ல உறுதியாக நின்று நிலைத்து விட்டார் என்றும் வைத்துக் கொள்வோம். இப்படி தொடர்ந்து ஒரே செக்கில் சுத்திக் கொண்டு இருக்கும் போது ஒரு கட்டத்தில் அவருக்கு சலிப்பு வரும். அனேகமானோர் சலிப்பு வந்தாலும் பரவாயில்லை, இதுவே பாதுகாப்பானது என்று நிலைத்து விடுவர். சிலர் அதை தொடராமவிட்டுவிட்டு இன்னொரு விடயத்தில் ஈடுபடுவது கொஞ்சம் றிஸ்கானது (உறுதியற்றது) எனத் தெரிந்தும் இறங்குவர். அப்படி தொடங்குகின்றவர்கள் வாழ்வு ரசனையானது என்ற ரீதியில் இந்த வரிகளை நான் புரிந்து கொள்கின்றேன்.
    1 point
  27. அவர் (சுப்ரமணிய பிரபா) அப்படித்தான்.அவரது எழுத்துகளில் தெறிக்கும் பெண்கள் தொடர்பான படு பிற்போக்குத்தனமாக கருத்துக்களை வாசித்தால் இந்த பதிவை ஏன் எழுதினார் எனப் புரியும். பெண்கள் தொடர்பாகவும் கிறிஸ்தவர்கள் தொடர்பாகவும் மிகவும் மோசமாகஎழுதிக் கொண்டு இருக்கும் ஒருவர் இவர். இந்த யூடீயுப் விடியோவை பார்த்துவிட்டுத்தான் யாழ்ப்பாண படித்த பெண்கள் எல்லாம் சிங்களவர்களை கட்ட முண்டி அடிக்கினம் என்று பதிவு போட்டுள்ளார். இந்த வீடியோவுக்கு சிங்களத்தில் பதில் எழுதியுள்ள சிங்களவர்களில் அனேகமானோர் இவர் போன்று தமிழ் பெண்களை பற்றி குறிப்பிடவில்லை
    1 point
  28. உண்மையான பக்தன் யார்? நாராயணா.. நாராயணா.. என்று நாரயணன் நாமம் பாடும் நாரதர், வைகுண்டவாசியான விஷ்ணுவைக் காண சென்றிருந்தார். மகாவிஷ்ணு, இருக்காரே மிகவும் வில்லங்கமானவர். கர்வம் மிக்க பக்தர்களாக இருந்தாலும், பதுசாக வாழைப்பழத்தில் ஊசி ஏற்றுவது போல் ஏற்றிவிடுவார். நாரதருக்கு நாராயணனின் சிறந்த பக்தன், தான் ஒருவர் மட்டுமே என்னும் மமதை இருந்தது. அதை அடக்குவதற்கு சரியான சமயம் எதிர்பார்த்திருந்தார் விஷ்ணு. நாரதரின் அழைப்பு கேட்டும் காது கேட்காதது போல் பூலோகத்தையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். ”நாராயணரே நான் அழைத்தது கூட கேளாமல் என்ன வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டார். ”வேறொன்றுமில்லை நாரதரே பூலோகத் தில் எனக்கு பிடித்த பக்தன் ஒருவன் இருக்கிறான். அவனைதான் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்” என்றார். ”தேவலோகத்திலும் பூலோகத்திலும் என்னை விட உங்கள் மீது பக்தியை கொண்டிருப்பவர்கள் உண்டா என்ன? அறியாமல் பேசலாமா பிரபு” என்றார் நாரதர்.” நான் சொல்வதில் நம்பிக்கை இல்லாவிட்டால் வா அந்தப் பக்தனை நேரில் பார்க்கலாம்” என்று அழைத்துச்சென்றார். விஷ்ணு பக்தனாக அடையாளம் காட்டப்பட்டவன் விவசாயி. குடிசையில் வாழ்ந்து வந்தான். ”இருந்த நொய் அரிசி கொண்டு கஞ்சி காய்ச்சியிருக்கேன். எடுத்துட்டு போங்க” என்றாள் விவசாயியின் மனைவி. ”நல்லபடியாக இன்று வயிற்றுப்பாட்டுக்கு படி யளந்த நாரயணனே உனக்கு நன்றி” என்று வயலுக்கு கிளம்பினான். வழியில் வயதான பாட்டி ஒருவர் பசியில் துன்பப்பட, அவர்களுக்கு கையில் இருந்த கஞ்சியைக் கொடுத்துவிட்டு வயிறார உண்டு மீதியிருந்ததை மதிய பொழுதில் உண்டு வயிற்றை நிரப்பினான். இரவு அவன் மனைவி “ வீட்டில் இருந்தது இது தான்” என்று கொண்டு வந்த உணவை மகிழ்ச்சியோடு சாப்பிட்டான். படுக்கும் போது ” நாரயணா இன்றைய பொழுது உன்னால் நல்லபடியாக துன்பமில்லாமல் கழிந்தது. எப்போதும் நீ துணையாக இருப்பாய்” என்று கூறி படுத்தான். ”மூச்சு கூட விடாமல் உன் நாமம் ஜபிக்கிறேன். என்னையும் அவனையும் ஒப்பிடுவதா நாராயணா...”. என்றார் நாரதர். “உனக்கு சொன்னால் புரியாது. இங்கு அருகில் வா” என்ற விஷ்ணு அருகில் இருந்த ஆலயத்துக்கு நாரதரை அழைத்து சென்று.. கையில் பூமாலையைக் கொடுத்தார். இந்த மாலையைக் கையில் வைத்துகொள். ”என்னுடைய பிரகாரத்தை மூன்று சுற்று வேகமாக சுற்றி வா. ஆனால் கவனம் நீ சுற்றும் போது பூமாலையில் இருந்து பூக்கள் உதிரக்கூடாது” என்று கட்டளையிட்டார். ”இது என்ன பிரமாதம்.. என்னை விட வேகமாக யாரும் செயல்படமாட்டார்கள்” என்று சொல்லியபடி பூமாலையோடு கண் இமைக்கும் நேரத்தில் பிரகாரத்தைச் சுற்றி வந்தார். ”பார்த்தீர்களா...நீங்கள் சொல்வது போல் நான் வேகமாக வந்துவிட்டேன். இப்போது சொல்லுங்கள் யார் உண்மையான உங்கள் பக்தன்” என்றார் முன்னிலும் கர்வமாக.... ”இப்போதும் அவன் தான் சிறந்த பக்தன் என்ற விஷ்ணு .. பிரகாரம் சுற்றும் போது என்னை நினைத்தாயா அல்லது மலர்கள் உதிரக்கூடாது என்று கவனம் செலுத்தினாயா? மலர்கள் உதிரக்கூடாது என்று உனக்கிட்ட ஒரு பணியை மட்டும்தான் மனதில் வைத்திருந்தாய். ஆனால் அவன் இல்லறத்தில் ஈடுபட்டு, அவன் குடும்பத்துக்காக கஷ்டப்பட்டு பொருள் ஈட்டினாலும்...கேட்பவர்களுக்கும் இல்லையென்று சொல்லாமல் அத்தகைய சூழ்நிலையிலும் என்னை மனம் உருகி அழைத்தானே அவன் தான் சிறந்த பக்தன். துன்பம் என்றால் என்னவென்றே தெரியாமல் சுகமாக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் நீ எனக்கு பூஜை செய்வதாலோ, என் நாமத்தை உச்சரிப்பதாலோ, சிறந்த பக்தன் ஆகிவிடமாட்டாய்.. இப்போது புரிந்ததா” என்றார் நாராயணன். ”ஆம் நாராயணா.. நாராயணனை அடைய சிறந்த பேறு பூஜையும் விரதமும் அல்ல.... மனம் உருகி அவனை அழைப்பதிலும், வணங்குவதிலும் தான் இருக்கிறது” என்று ஒப்புக்கொண்டார் நாரதர். எந்த காலத்திலும், எந்த சூழ்நிலையிலும், தன் கடமை தவறாது, அதே சமயம், கடவுளையும் மறக்காமல் இருப்பவர்கள் தான் அனைவரையும் விட சிறந்த உயர்வான உண்மையான பக்தர்கள் என்கிறது ஆன்மிகம். https://newstm.in/devotional/news/who-is-the-true-devotee/c77058-w2931-cid304354-su6206.htm
    1 point
  29. காமராஜர் ஒரு முறை ஒரு கலெக்ட்டரை அழைத்து இருந்தார்.. உரையாடலுக்கிடையே தேநீர் வந்தது.. டீயக் குடிங்கன்னேன்.. என்றார் காமராஜர்.. தேநீரைப் பருக சில நிமிடங்கள் தயக்கம் காட்டினார் அந்த கலெக்டர்.. உடனே காமராஜர் அவரது டீக்கோப்பையை அருகில் சென்று பார்த்தார். அதில் ஈ ஒன்று விழுந்து துடித்துக் கொண்டு இருந்தது... ஈயை கையில் எடுத்து வெளியே பறக்க விட்டார் காமராஜர்... பிறகு கலேக்ட்டரிடம்... "...டீயைக் குடிப்பதா வேண்டாமான்னு யோசித்த நீங்க.. அந்த ஈயைப் பத்தி நினைக்கலையே... உங்களுக்கு டீ தான் பிரச்சனை.... ஆனா அந்த ஈக்கு..? வாழ்வா சாவா-ங்கறது பிரச்சனை.... இப்படி உங்க சைட்ல இருந்து மட்டுமே நீங்க சிந்திச்சு செயல்பட்டா... மக்களோட சைட்லே எப்படி சிந்திப்பீங்க..??.." கலெக்டர் தலை குனிந்தார்... நமது அப்பனும் பாட்டனும் இந்த நல்ல மனிதரைத் தோற் கடித்த பாவத்துக்கு தான் நாம் இப்போது இந்த பாவிகளிடம் சிக்கிச் சீரழிகிறோம் ( முன்னோர் செய்த பாவம் பிள்ளைகளைத் தானே சேரும்)?
    1 point
  30. இவருடன் நிறைய பழகியிருக்கிறேன்.....கோயில்களில் இவரது கச்சேரி என்றால் போதும் பொம்பிளைகள் முண்டியடிச்சுக் கொண்டு போய் முன்னால் இருந்திடுவினம்...... வெகு காலத்தின் பின் நினைவு படுத்தியதற்கு நன்றி அன்பு......!
    1 point
  31. இசை நடனமாடுகின்றது.....இவள் அசைவுகள் இசையாகின்றது.....ரசிக்க கூடியதாக இருக்கின்றது.....நன்றி நுணா சூப்பர் .......!
    1 point
  32. 2005க்கு பின்னான வன்னி நிலமைகள் (கல்யாணம் செய்து வைத்தல்) நீங்கள் சொல்வதை போல இருந்தாலும் அதை மட்டும் வைத்து 30 வருட கால போராட்டத்தை எடை போட முடியாது. ஆனால் போராட்டம் மக்கள் மயப்படவில்லை என்பதை நான் ஏற்கிறேன். 83-86 இல் போராட தயராக ஆயிரகணக்கில் ஆட்கள் இருந்தார்கள். புலிகள் கடும் கேள்விகளுக்கு பின்பே ஆட்களை தேர்ந்து இயக்கத்தில் சேர்த்தார்கள். ஆனால் பின்னாட்களில் அது அவர்களே பாஸ் நடைமுறை கொண்டு வரும் அளவுக்கு, அதன் பின் இன்னும் கட்டாய ஆட் சேர்புக்கு போகும் அளவுக்கு மாறி விட்டிருந்தது. இங்கே என்ன பிரச்சனை என்றால் ஒரு இலட்சிய வேட்கை கொண்ட தலைமை, அதே அளவு வேட்கை இல்லாத மக்களை வழி நடத்தியதுதான். அதற்காக மக்களை முழுதாக பிழை சொல்ல முடியாது. 30 வருடமாக பல இன்னல்களை தாண்டி போராட்டம் மக்கள் ஆதரவு இன்றி நிலைக்கவில்லை. போருக்கு பின்னும் கூட தேர்தல்களில் மக்கள் மாற்றி யோசிக்க 10 வருடம் எடுத்தது. ஆனால் மக்களால் ஒரு அளவுக்கு மேல் முடியவில்லை. எமது மக்கள் ஆப்கானிகள் அல்ல. முடிவில்லாமல் நீளும் யுத்தம், நிச்சயம் இதில் இருந்து எப்படி தப்பிக்கலாம் என்றே யோசிக்க வைத்தது. நிச்சயமாக இதை கணிக்க தவறியது பிழைதான். இனி நாம் யாரும் படை திரட்ட போவது இல்லை. போராடவும் போவது இல்லை. ஆனால் இதில் ஒரு பெரிய பாடம் இருக்கிறது. முன்பு யாழில் சிலர் எழுதினார்கள், பலஸ்தீனம் போல் ஊரில் ஒரு இண்டிபாடா கிளர்சியை செய்யலாம் என. நிச்சயம் அதற்கு மக்கள் ஆதரவு தரப்போவதில்லை. போராடுவதற்குரிய சுந்தந்திர சூழல் ஒரு போதும் தமிழருக்கு இலங்கையில் இருந்ததில்லை. ஆனால் அதற்கும் மேலாக இப்போ மக்கள் ஆக கூடியது P2P, தூபி இடிப்பை எதிர்த்தல், காணாமல் போனோர் போராட்டம் இந்தளவு போராடத்தான் தயார். ஆகவே எமது மக்களிடம் அதிகம் தியாகங்களை இனியும் எதிர்பார்க்காமல், உரிமைக்கான அரசியலை எப்படி முன்னெடுப்பது என்பதையே சிந்திக்க வேண்டும்.
    1 point
  33. பிரபாவிடம் கேட்டதுக்கு நான் பதில் சொல்வதற்கு மன்னிகவும். ஆனால் கொரோனாவை இப்படி கட்டுக்குள் கொண்டு வர முடிந்ததே ஊசியால்தான். 50,000+ இல் நாள் தொற்று இருக்க சாவு, கடும் நோய் வீதம் இவ்வளவு குறைவாக இருப்பது ஊசியால்தான். ப்ளு ஜாப் என்று வருடாவருடம் நியுமோனியா காய்சலுக்கு ஊசி அடிப்பார்கள்தானே? அதேபோல் வருடம் ஒரு முறை ஊசி போட வேண்டிய நிலையும் வரலாம்.
    1 point
  34. நெடுக் ஐயா இதற்கு என்ன சொல்ல போகிறார் ...கிழக்கு மாகாணத்தில் நடந்த சம்பவத்திற்கு கருணாவையும் ,பிள்ளையானையும் குற்றம் சாட்டி இருந்தார் ....இதற்கு யாரை குற்றம் சாட்டுவார் தங்கட பிழை ஏற்றுக் கொள்ளாமல் அடுத்தவரை குற்றம் சாட்டுவதே இவர்கள் போன்றவர்களது வேலை
    1 point
  35. நீங்கள் சொன்ன 2. இருந்து பழைய வரலாறு அறிந்து கொள்ள உதவியாக இருந்தது.
    1 point
  36. அடேய்... பங்கம் பண்ணுறீங்க ..
    1 point
  37. 15. Finding Nimo 13. Lion King 12. Sleeping beauty 11. Snow White and 7 dwarfs 3. Little mermaid 2. Frozen 1. Aladdin 5. The princess and the frog 9. Jungle book 10. Dumbo 6. Cinderella 7. Up 14. Beauty and the beast
    1 point
  38. இங்கே மற்றைய மாநிலங்களில் முக்கியமாக விக்டோரியா, குயின்ஸ்லாந்து, தெற்கு அவுஸ்ரேலியா எல்லாம் lockdown இருந்த பொழுது NSWல் கட்டுப்பாடுகள் இருக்கவில்லை.. விக்டோரியா, குயின்ஸ்லாந்து மாநில Premier குறை கூறி வந்தார்கள்.. இப்பொழுது NSW lockdown.. இந்த மாதம் தொடக்கம் ஒரு நாள் அலுவலகம் வரலாம் என்றிருந்தார்கள்.. இப்போ எல்லாம் பழையபடி WFH ஆயிற்று.. உண்மையில் WFH மெடல் வாரத்தில் ஒரு நாள் அல்லது இரண்டு நாட்கள் என்றால் மிகவும் நன்று.. மின்சார கட்டனம் ஒரு பக்கம் அதிகரிக்கிறது என்பது மட்டுமல்ல மனச்சோர்வு, எடை அதிகரிப்பு என நிறைய. அதைவிட வீட்டு வன்முறைகள், சிறுவர் துஷ்பிரயோகங்கள், சமூகத்திடமிருந்து ஒரு ஒதுக்கம் என்பனவும் அதிகரித்துக்கொண்டே போகிறது.. இந்த கொரோனா எங்களை விட்டு போகுமா தெரியவில்லை, ஏதோவொரு வடிவில் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கும்.. தடுப்பு ஊசியை போடுவது தனிப்பட்டவர் விருப்பம் என்றாலும் சமூக கடமை என்றும் ஒன்றுள்ளதால் தடுப்பு ஊசி போடுவதைப்பற்றி எல்லோரும் சிந்திக்கவேண்டும் என்பது எனது தனிப்பட்ட அபிப்பிராயம்.. இதற்காகத்தான் எங்களது அலுவலத்திலும் அப்படி ஏற்பாடு செய்திருந்தார்கள்.. திரும்பவும் lockdownற்குள் போனதால் அது காலவரையின்றி பிற்போடப்பட்டுள்ளது..
    1 point
  39. முடிஞ்சா வெற்றிலை பாக்கு கிடைச்சா போட்டு மெல்லுங்கோ சாமியார். இல்லாட்டியும் பரவாயில்லை சும்மா பாசாங்கு செய்யலாம் வேண்டும்போது.
    1 point
  40. கண்ணனை யசோதா யமுனை நீரில் நீராட்ட கள்ளன் கலகலவென நகைத்திட --- அவள் கால்கொலுசும் சிணுங்காமல் நாணி நிக்கும்......!
    1 point
  41. பெரிய எடுப்பில் எழுதும் போது ஆய்வாகி பின்னர் புஸ்வாணம் ஆகும் போது அது வாய்வாக (வாயுவாக) மாறுகிறது.
    1 point
  42. அதாவது புலி மற்றும் சீனாவின் நோக்கு ஒன்றே??? இலங்கையை துண்டாடுவது ? அல்லது முற்றாக அடைவது??? மகிந்த இவருக்கு மட்டும் தான் உண்மையை சொல்வார் போலும்?
    1 point
  43. நேரம் கிடைக்கும் போது மொழி மாற்றி போடுறன். ஆனால் நான் யாழில் எழுதியதை விட குறிப்பாக 2013 பகுதியில் நான் எழுதியதை விட வேறு ஏதும் அதில் இல்லை. சாராம்சம் 1. வட மாகாணசபை தேர்தல் பற்றிய ஒரு அமைப்பின் பக்க சார்பான அறிக்கை, அதன் மீதான இன்னொரு டாக்டர் ஒருவரின் பக்க சார்பான கட்டுரை இவற்றுக்கு பதிலாக எழுதியது அது. 2. வடக்கில் தீவுபகுதிகளில் ஈபிடிபியும், ஏனைய பகுதிகளில் புலிகளும் கட்டுப்படுத்திய தேர்தல்களை போல அன்றி இந்த தேர்தல் மக்கள் ஆணையை மிக தெளிவாக பிரதிபலித்தது. 3. மக்கள் மிக தெளிவாக UPFA கூட்டுக்கு தம் எதிர்ப்பை காட்டி உள்ளனர். 4. அபிவிருத்தியா? உரிமையா? என்ற கேள்விக்கு உரிமை என ஆணித்தரமாக கூறி உள்ளனர். 5. போர் வெற்றி மமதையில் இனவாத சிங்களவர் நினைப்பது போல் எமது உரிமைக்கான போராட்டம் புலிகளோடு அழியவில்லை என ஆணித்தரமாக கூறியுள்ளனர். 6. தமிழ்நாட்டில் இருந்து, புலம் பெயர் தேசத்தில் இருந்து தனிநாட்டு கோரிக்கையை கைவிட்டார் என்று சி வி விக்னேஸ்வரன் மீது வைக்கப்பட்ட விசம தாக்குதலை புறந்தள்ளி அவரை பெரு வெற்றி அடைய செய்து - தாம் ஒன்று பட்ட இலங்கைக்குள் சுயாட்சி தீர்வையே வேண்டுகிறோம் என ஆணித்தரமாக கூறியுள்ளனர். இவைதானே நான் யாழிலும் அப்போ எழுதியது? இப்போதும் நான் யாழில் எழுதும் கருத்து நிலைக்கும் இதற்கும் அதிக வேறுபாடில்லை.
    1 point
  44. டக்ளசு ஐயா சூளுரைத்தால் அதனை கேலிசெய்வது அழகல்ல. அவரது சூளுரையைக் கேட்டு வேலையற்றிருக்கும் இளைஞர்களின் குடும்ப வாக்குகள் அனைத்தும் டக்ளசு ஐயாவுக்குப் போய், அவர் அடுத்த சனாதிபதியாக வந்துவிடுவாரோ என்று மகிந்த குடும்பமே கலங்கிப்போய் இருக்கிறதாம்.
    1 point
  45. மரபு ரீதியான ராணுவமாக இல்லாமல், கொரில்லா படையணியாக இருந்திருந்தால், புலிகளிடம் கூட, இந்தியா இப்படி கோரிக்கைகளை தான் வைத்துக் கொண்டிருக்கும். வன்னி துடைத்தெடுக்கப்பட்டு, வவுனியாவா, யாழ்பாணமா அடுத்த புலிகள் இலக்கு என்று சிங்களம் தடுமாறியபோது, இந்தியாவின் கோரிக்கையினை புலிகள் கணக்கில் எடுக்காமல் இருந்திருந்தால், இன்று கதையே வேற...
    1 point
  46. எருமைப் புத்தி என்று சொல்வார்கள்.... அதன் புத்தியில் ஒரு சிறிதாவது எங்களுக்கும் இருந்திருந்தால் இன்று தமிழீழத்தில் வாழ்திருப்போமே.
    1 point
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.