Jump to content

Leaderboard

  1. தனிக்காட்டு ராஜா

    தனிக்காட்டு ராஜா

    கருத்துக்கள பார்வையாளர்கள்


    • Points

      11

    • Posts

      9098


  2. suvy

    suvy

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      9

    • Posts

      22456


  3. தமிழ் சிறி

    தமிழ் சிறி

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      9

    • Posts

      61881


  4. நிழலி

    நிழலி

    கருத்துக்கள பொறுப்பாளர்கள்


    • Points

      7

    • Posts

      13817


Popular Content

Showing content with the highest reputation on 09/16/21 in all areas

  1. எனது வீடு சுற்றி வெறும் வளவுகள் வீடுகள் என்றபடியால் இவை வரும் தீன் பொறுக்கி தின்ன உடையாயர்
    6 points
  2. “ தடை தாண்டிய பயணங்கள் “ ஆடி அமாவாசை விரதம் எண்டா அப்பா எப்படியும் வீட்ட வந்திடுவார் . எங்களுக்கு தெரிஞ்சு அப்போதிக்கரி அப்பா வெளி மாவட்டங்களில மட்டும் தான் வேலை செஞ்சவர் . கலியாணம் கட்டினாப்பிறகு தான் எனக்கும் ஏன் அப்பாக்கள் வெளி மாவட்டங்களில வேலை செய்ய விருப்பப்பட்டவை எண்டு விளங்கினது . ஆனால் அப்பா நான் நெச்ச மாதிரி இல்லை , கஸ்டபிரதேசத்தில வேலை செய்தா allowance வரும் எண்டதால தான் அப்பிடி வேலை செயதிருக்கிறார். லீவில வாற அப்பா யாழ்ப்பாணம் வந்து சேரேக்க அநேமா இருட்டத் தொடங்கீடும். கடிதத்தில முதலே date தெரியும் எண்ட படியா கிட்டத்ததட்ட நேரம் பார்த்து சிவலிங்கப்புளியடி bus stand ல நிண்டு ஒவ்வொரு பஸ்ஸா பாத்து பாத்து ( காத்திருக்கும் சுகம் காதலிகளுக்காக மட்டும் அல்ல) , அப்பா இறங்கின உடன ஓடிப்போய் ,அப்பாவின்டை bagகை வாங்கிறதுக்கும் கையை பிடிக்கிறதுக்கும் அடிபட்டு நாங்கள் அப்பாவோட வர ,அம்மா ஒழுங்கை முடக்கில சோட்டிக்கு மேல சீலையை கட்டிக்கொண்டு நிக்க எல்லாரும் அப்பாவோட மாப்பிளை ஊர்வலமே வைக்கிறனாங்கள். அப்ப நிறைய Government Servants எல்லாம் இப்பிடித்தான் வெளி மாவட்ங்களில தான் வேலை செய்தவை . ஊரில எப்பிடியாவது ஒரு அரசாங்க உத்தியோகத்தரை மகளுக்கு கட்டிக் குடுத்திடுவினம் . இவையில வெளி இடங்களில வேலை செய்யிறவையின்டை வாழ்க்ககையில் தாம்பத்தியம் என்பது கடிதத்தில் தான் நடக்கும். வெளி இடங்களில வேலை செய்யிறவை வருசத்தில மூண்டு நாலு தரம் தான் வந்து போவினம் . இந்த போக்கு வரத்தோட நாலு பிள்ளையும் பிறந்திடும் . பிள்ளைய படிப்பிக்க வளக்க எண்டு அவையின்டை priorityயும் மாறீடும் . பெத்தது எல்லாம் அக்கரை சேர , retire பண்ணினா பிறகு தான் இரண்டு பேரும் வாழ்க்கைச் சந்தோசத்தை வாழத்தொடங்குவினம் . அவங்கடை வாழ்க்கை மட்டும் அல்ல ஒவ்வொரு முறை வீட்டை போற பயணங்களும் பிரச்சினையானது தான். அப்பா புல்லுமலையில இருந்து வரேக்கேயும் இப்பிடித்தான். ஒரு நாளைக்கு ஒருக்கா மட்டும் மட்டக்களப்பில இருந்து வாற பஸ்ஸில மட்டக்களப்பு town க்கு வந்து . ஆற்றேம் வீட்டை இரவு தங்கி காலமை யாழப்பாணம் வெளிக்கிட்டிட்டு போய் பேப்பரை பார்த்தால் ஹபறணையில தமிழ் ஆக்களை இறக்கி வெட்டினது எண்டு தலையங்கம் இருக்கும். மூத்தவன்டை school concertக்கு வாறன் எண்டனான் போகாட்டி அவன் பாவம் பிள்ளை, போன முறையும் போகேல்லை எண்டு தனக்கு ஒண்டும் நடக்காது எண்டு நம்பிக்கையோட ஒவ்வொரு முறையும் அப்பாக்களின் பயணங்கள் இருக்கும். கிடைச்ச ஒரு கிழமை லீவில மட்டக்கிளப்புக்கு வந்து யாழ்ப்பாண பஸ் ஏற ஒரு நாள் போயிடும். பஸ் வேற ஓடுறதிலும் பார்க்க check point இல நிக்கிற நேரம் கூட. கடைசி நேரம் ticket book பண்ணினா seatம் கிடைக்காது , எண்டாலும் ஆராவது இடைக்கிடை மாறி விடுவினம் . நின்றும் இருந்தும் கிடந்தும் நடந்தும் தான் வீட்ட வாறது . ஆனையிறவு தாண்ட ஊர் பேர் சொல்லி சந்திகளில பஸ்ஸை நிப்பாட்டுவினம் . Drivers ம் பாவம் எண்டு அவரவர் சொல்லிற இடத்தில இறக்குவாங்கள். இவ்வளவு தூரம் வந்த பஸ் ஆனையிறவு தாண்டினாப்பிறகு சரியான slow ஆ போற மாதிரி இருக்கும் . அம்மான்டை சாப்பாடு , பிள்ளைகளின்ட school prize giving , பிள்ளையார் கோவில் திருவிழா, கைதடி கலியாணம் எண்டு மனதில ஒவ்வொண்டையும் நெச்சுக் கொண்டு வர ஒருமாதிரி பஸ் town க்கு வந்திடும் . பெட்டி எல்லாம் இறக்கி , பஸ் மாறி பயணம் மீண்டும் வீட்டை நோக்கி தொடர்ந்து ஒரு மாதிரி வீட்டுக்க வர அம்மம்மா பொரிக்கிற நல்லெண்ணை முட்டைப்பொரியலும் புட்டும் மணக்க அப்பாவுக்கு இப்ப தான் பசிக்கத் தொடங்கும். வீட்டை வந்து சாமாங்களை பிரிச்சுக் குடுத்திட்டு அப்பா தோஞ்சு சாப்பிட்டுட்டு வர பாய் விரிச்சு அப்பாவின்டை இரண்டு பக்கமும் வயித்தலை காலை போட்டுக்கொண்டு நாங்கள் படுக்க அம்மா அங்காலை தள்ளிப் படுப்பா. வெளி ஊரில வேலை செய்த யாப்பணீஷ் எல்லாரும் அந்தந்த ஊரில ஒரு network வைச்சிருந்தவை ( சத்தியமா அந்த ஊருக்குள்ள இல்லை) . அந்தக்காலத்து சத்திரம் மாதிரி இவைக்கும் சில தங்குமடங்கள் இருந்தது . இரண்டு இல்லாட்டி மூண்டு பேர் Share பண்ணிற room ,common toilet , பின்னேரம் cards ,carrom விளையாடிட்டு அரட்டைஅடிக்க ஒரு hall, இது தான் அவர்களது அரண்மனை. அநேமா இருக்கிற இடத்தில கோயில்ல ஒரு திருவிழாவும் செய்வினம் . எப்படியும் கைக்காசை போட்டு ஊரில இருந்து நாலு கூட்டம் மேளத்தையும் கூப்பிடுவினம் . எல்லாருமே அப்ப தங்கடை தமிழின அடையாளங்களை காப்பத்தவும் நிலை நிறுத்தவும் நிறைய பாடுபட்டவை . Transfer ல மாறிப்போனாலும் வாழையடிவாழையாக அந்த அறைகளும் புதுசா வாற ஊரக்காரனுக்கு கை மாறிப்போகும் . ஆரும் ஊரில இருந்து வந்தால் தேடி வந்தவரின் rooms mate adjust பண்ணி இடம், பாய் தலணி எல்லாம் குடுத்து வந்தவருக்கு இடமும் சுத்திக்காட்டி அனுப்பிவினம். எல்லாரும் ஊரில மாமன் மச்சான் , ஊர் , சாதி எண்டு சண்டை இருந்தாலும் , ஊரை விட்டு வந்தால் அநேமா சண்டை கிண்டை வாறேல்லை. சிங்களவன்டை அடி வாங்கினதால வந்த ஒற்றுமையோ தெரியாது. அநுராதபுரம் , காலி, நீர்கொழும்பு பக்கம் சங்கம் வைத்து தமிழ் வளர்த்த பாண்டியர்களும் இருந்தவை. இவை எல்லாரும் இங்கிலீசும் , சிங்களமும் வெளுத்து வாங்குவினம் . அது மட்டுமில்லை வேலை எண்டு வந்தா எல்லாரும் வெள்ளைக்காரர் தான். கிழமைக்கு ஊருக்கு ஒரு கடிதம் கட்டாயம் வரும் . அதோட அநேமா Rotation ல அங்க இருக்கிறாக்கள் மாறி மாறி வருவினம் . அப்பிடி வரேக்க ஒட்டின envelope ல காசு, கடிதம் , அடுத்த மாசம் birthday வாற பிள்ளைக்கு ஒரு உடுப்பு அதோட அந்த ஊர் சாமானில ஏதாவதும் வரும். அப்பா அனுப்பிற காசுக்கு budget போட்டு செலவளிக்கிறது அம்மா தான் . காராளி கடைக்கு மாதம் மாதம் சாமான் வாங்கிற கொப்பிக்காசு் தான் முதல் குடுக்கிறது . கொப்பி , இந்த credit card க்கு நாங்கள் தான் முன்னோடி , ஊரில அநேமா எல்லாரும் local கடையில கொப்பிக்கு தான் சாமான் வாங்குவினம் , bank மாதிரி ஆனால் வட்டியும் இல்லை ,guarantor கைஎழுத்தும் இல்லை. திகதி குறிச்சு , Doctor’s prescription மாதிரி விளங்கியும் விளங்காமலும் விவரங்கள் எழுதி இருக்கும். ஆனாலும் சதம் கூட பிழைக்காது . கடைக்காரர் வாய்விட்டு கேக்க முதல் மாசக்கடைசீல காசு போயிடும் . Moratorium எண்டால் என்னெண்டு இப்ப கொரோனா வந்தாப்பிறகு தான் bank காரருக்கே தெரியும் ஆனா எங்கடை கடைக்காரர்களுக்கு அப்பவே தெரியும் அப்பாட்டை இருந்து காசு வரேல்லை கடைக்கு காசு குடுக்க நேரத்துக்கு குடுக்க ஏலாமல் போனால் , வீட்டை tiffin ல இருந்து சாப்படு வரை, soap ல இருந்து paste வரை limited supply தான். நாலைஞ்சு நாள் கடை பக்கம் போகாமல் விட , அந்தாள் கூப்பிட்டு, தம்பி அம்மாட்டை சொல்லுங்கோ சாமான் கொஞ்சம் தட்டுப்பாடு வரும் , தாண்டிக்குளம் பூட்டின படியால் வந்து மாசச் சாமானை வாங்கி வைக்கச்சொல்லி. அதொட தெரியும் ,அப்பான்டை காசும் வந்திருக்காது, காசை பற்றி யோசிக்க வேணாம் ,அதை அடுத்த மாசம் சேர்த்து எடுக்கலாம் எண்டும் சொல்லுங்கோ எண்டார் அந்தக்கடைக்காரர் . பால்காசு, சீட்டுக்ககாசு , tuition காசு எண்டு குடுக்க வேண்டியதை எல்லாம் குடுத்திட்டு வரப்போற கோயில் திருவிழாவிற்கும் இடம் பெயர்ந்தா தேவைக்கும் எண்டு எடுத்து வைக்கிற அம்மாவின் சமப்படுத்தல் ஒருநாளும் பிழைக்கிறதில்லை. எங்க தான் commerce படிச்சாவோ தெரியேல்லை. நான் வாற சனிக்கிழமை திரும்பிப் போவன் ஏதும் குடுத்து விடுற எண்டால் தாங்கோ எண்டு அப்பான்டை கடிதம் கொண்டு வந்த அங்கிள் (அநேமா இந்த uncle மாருக்கு எல்லாம் காரண பெயர்கள் தான் இருக்கும், வேலைக்கு ஏத்த மாரி bank மாமா, Dispenser மாமா , இடத்தின்டை பேரோட அக்கோபுர மாமா) சொல்ல milk toffee இல்லாட்டி ஏதாவது ஒரு பலகாரம் ரெடியாகும்( ஒரு பெரிய பைக்கற்றும் , சின்னது ஒண்டும்) . பெரிய பாரம் இல்லை எண்டு ஒரு இரண்டு மூண்டு கிலோவை வடிவா pack பண்ணி குடுக்க , இல்லை பரவாயில்லை எண்டு அவரும் கொண்டு போவார் . இப்படித்தான் அப்ப courier service நடந்தது . நிக்கிற இந்த ஐஞ்சு நாளில் கோயில் விசேசம் , சொந்தத்தில ஒரு நல்லது கெட்டது , யாரோ ஒரு வீட்டு பஞ்சாயத்து எல்லாம் முடிச்சு எங்களுக்கும் time ஒதுக்கி ஒரு படம் , super market shopping , கலியாணி special ice cream எண்டு ஒரு Day out ம் இருக்கும் . திரும்பிப்போற நாள் காலமை பஸ் ஸ்ராண்ட் கொண்டு போய் விடேக்க அப்பா இருபது ரூபா தந்து சொல்லுவார் அவசர தேவைக்கு பாவியுங்கோ எண்டு. அப்ப போக்குவரத்து கொஞ்சம் கஸ்டம். பஸ்களும் கனக்க இல்லை . அநேமா இ. போ.ச பஸ் மட்டும் தான் . அரசாங்க வேலைகாரர் warrant வைச்சிருந்ததால கூடுமானவரை இரயில் பயணங்கள் தான் . எங்கடை ஆக்கள் கனபேர் railway departmentல அப்ப வேலை செய்தவ , அவசரம் ஆபத்தெண்டால் ticket எடுக்க உதவியும் செய்வினம் . கொழும்பில இருந்து வாற எல்லாருக்கும் ஊருக்கு வாறதெண்டால் train தான் . யாழ் தேவி , mail train எல்லாம் famous ஆ வந்ததுக்கு காரணம் இந்த out station Government Servants தான் . ஊரில செத்த வீடு எல்லாம் அநேமா மத்தியானத்தில தான் எடுப்பினம் . அதுக்கு பேய் பிசாசு பஞ்சமி எண்டு கன காரணம் இருந்தாலும் யாழ் தேவி பார்த்து எடுக்கிறது தான் வழமை . தந்தி போனோன்ன வெளிமாவட்டங்களில வேலைசெய்தவை வெளிக்கிட்டு கட்டாயம் வருவினம். Train க்கு வைச்சுப் பாக்காத வேளைக்கு எடுத்தால் , செத்த வீட்ட ஒரு பிரளயமே வரும் . எம்டன் மகன் வடிவேலு மாதிரி பிரச்சனை பண்ணித்தான் விடுவினம். ஆடி அமாவாசைக்கு ஊருக்கு வாறவை நல்லூர் கொடியேத்தம் பாக்காம ஒரு நாளும் போக மாட்டினம் . அப்பா அங்கால பக்கம் போக நாங்களும் நல்லூரான் தரிசனத்துக்கு போக ரெடியாகீடுவம் … ( 1983 க்கும் 1990 க்கும இடைப்பட் காலத்தில் நடந்த அப்பாக்களின் தடை தாண்டிய பயணங்கள்) Dr.T. கோபிசங்கர் யாழ்ப்பாணம்
    5 points
  3. செம்மொழிகளுள் ஒன்றாகிய தமிழ்மொழி, எக்காலத்திற்கும் உகந்த மொழியாக வளர்ந்துள்ளது. இதே தனித் தன்மையில், எதிர்காலத்திலும் தொடர்ந்து வளர்ந்து, சிறப்பும் செழிப்பும் நிறைந்த மொழியாகத் திகழ வேண்டும் என்பதையும் கருத்தில் கொண்டு தமிழ் மொழியின் மேம்பாட்டிற்கும் வளர்ச்சிக்கும் உறுதுணையாக விளங்கி, சிறப்பாகச் செயல்படும் தமிழ் அமைப்புகளையும், தனிநபர்களையும், தமிழ் ஆர்வலர்களையும் ஒன்று திரட்டி,மொழி வளர்ச்சிக்கு வலுவூட்டும் நடவடிக்கைகளைத் தமிழ்ச் சமூகத்துடன் ஒன்றிணைந்து தமிழ் மொழியை கட்டச்சங்கிலி (Blockchain) தொழினுட்பத்திலும் இடம் பெற்று மிளிரச் செய்வதே TamilToken.org செயல்திட்டமாகும். தந்தி (Telegram Channel) => https://t.me/tamiltoken
    4 points
  4. திராவிடம் எனும் பெயரை etymology படி ஆராய்ந்து போனால், தென்னகத்து பிராமணரை குறிக்கும் வட மொழிச் சொல் என்பதில் போய் முடியும். அதை ஏன் அரசியலில் கொண்டு வந்து ஆரிய எதிர்ப்பாக கட்டி எழுப்பினார்கள் என்று பார்த்தால். அதுவும் ஆதிக்க மனப்பான்மை என்பதில் வந்து முடியும். - தமிழரை பீரங்கி கொண்டு அடிமைப் படுத்தியது வெள்ளை இன ஆதிக்கம். - இந்தியம் என அடிமைப்படுத்தியது ஆரிய ஆதிக்கம். - திராவிடம் என அடிமைப்படுத்தியது வடுக ஆதிக்கம். That’s all your honour !
    3 points
  5. ஆ.... கொரோணாவையும் பாராமல், அலவாங்கு, மண்வெட்டியோட இங்க இருந்தே பிளேன் ஏறிடுவியல் எண்ட படியால, வேப்பமரத்துக்கு வலது பக்கம்.... நாலுகவடு தாண்டி நடந்து, கிண்டினால்..... ஒரு செப்பு பாணை கிடைக்கும். அதுள்ள.... எங்க நகை இருக்குது எண்ட விபரம் இருக்குது எண்டத சொல்ல மாட்டனே...
    3 points
  6. சுறா வேட்டை........தனியாக சென்று போராடும் இவர்தான் ஹீரோ ..........!
    3 points
  7. யாயினி, கொவிட் தொற்றுக்கு உள்ளானவரிடம் இருந்து தடுப்பூசி இரண்டும் போட்டுக் கொண்டவர்களுக்கும் கொவிட் தொற்று ஏற்படும். ஒன்ராரியோவில் இரு தடுப்பூசிகளும் போட்டுக் கொண்டவர்களில் 100 இற்கும் அதிகமானோர் தினமும் கொவிட் தொற்றுக்குள்ளாகி வருவதாக ஒன்ராரியோ அரசு நாளாந்த கொவிட் எண்ணிக்கையாளர் பற்றிய அறிக்கைகளில் தெரிவித்து வருகின்றது. இவர்களில் ICU / Ventilator இல் இருப்பவர்கள் 25 இற்கும் குறைவானோர். இது இரு தடுப்பூசி போட்டவர்களின் எண்ணிக்கையில் 1 சத வீதம் கூட இல்லை. ஆகவே இரு தடுப்பூசி போட்டாலும் தொற்று ஏற்படுகின்றது. ஆனால் அது பாரதூரமான நிலைக்கு போவது மிக மிக குறைவு. என் நண்பர் ஒருவரின் குடும்பத்தில் அனைவருக்கும் இரு தடுப்பூசி போட்ட பின் வந்தது. ஆனால் மூன்று நாள் சாதாரண மெல்லிய காச்சலுடன் போய் விட்டது.
    2 points
  8. ஒரு யூகத்தில, தைரியத்துக்காக சொல்வதிலும் பார்க்க ஒரு பட்டு அனுபவித்தவரின் சொல் அதிக தைரியத்தை கொடுக்கும் என்பதற்காகவே சொன்னேன். நல்லது சொன்னாலும் பொல்லாப்பு. சரி விடுங்கோ! அதை சொன்னது என் தப்புத்தான். கன்னத்தில இரண்டு போட்டுக்கொள்கிறேன். என் தாயாரின் பாட்டி வைத்தியம்: கற்கண்டு, மிளகு இரண்டையும் வெற்றிலையில் சுற்றி சப்பி சாறை விழுங்கச் சொல்வார். சாதாரண சளியை வெட்டும் இது கொரோனா, இருந்தாலும் தப்பில்லை செய்து பாருங்கள். கற்ப்பூரவள்ளி, துளசி சாறை தேனோடு கலந்தும் குடிக்கலாம்.
    2 points
  9. அனைவரின் ஆறுதலான கருத்துக்கும் என் மீது உள்ள அக்கறைக்கும் அன்புக்கும் மிக்க நன்றிகள் நன்றிகள் உறவுகளே.
    2 points
  10. என்ன இருந்தாலும் முன்னாள் நீதியரசர் தரை லெவலுக்கு இறங்கி அடிக்க படாது ..
    2 points
  11. சின்னப்பன்றி: அகரன் அதிசயமாக அன்று காலை இயல் என்னை எழுப்பினாள். நாம் எழும்புவதற்கு கால் மணி நேரம் இருந்தது. கண்கள் அதிசயிக்கும்படி தானாகவே குளித்து, தன்னை அழகு படுத்தி, தனக்கு பிடித்த ‘அனா’ சட்டையை அணிந்திருந்தாள். காதுகள் அதிரும்படி பிரெஞ்சு மொழியில் ‘’Petit cochon réveille-toi’’என்றாள். (சிறிய பன்றி கண்விழி) எனது வாழ்வில் என்னை ‘சின்ன பன்றி’ என்று அழைத்தது, நான்கு வயதை நிறைத்துக் கொண்டிருந்த என் இயல். நான் பதறிப் போனேன். அவள் ‘பெரிய பன்றி’ என்றிருந்தால் பதட்டத்தின் அளவு குறைந்திருக்கும். பொதுவாக தமிழில் பன்றி, எருமை, குரங்கு, நாய் என்று ஊரில் திட்டு வேண்டியதால் அவை ‘கெட்ட’ வார்த்தைகள் என்று என்னிடம் படர்ந்திருந்தது. ஒரு இருட்டு மேகம் போல முகத்தை மாற்றி ‘’ இதை யார் உனக்கு சொல்லித் தந்தார்கள் ? ‘’ என்றேன். அவள் மீண்டும் ஒருமுறை அதை சொல்லிச்சிரித்தவாறு ‘என் நண்பி கிளாரா ‘ என்றாள். என்னை வெற்றி கொண்டு விட்டதான முகச் சாயலில் ஒரு படி மேல் சென்று ‘’ réveille-toi papa grenouille ‘’ (அப்பா தவக்கிளையே ! எழுந்திரு.) என்றாள். எனது மனதெங்கும் பஞ்சில் ஊறும் இரத்தம் போல் வேதனை படர்ந்தது. ‘’மகளே அந்த வார்த்தைகள் சொல்லக் கூடாது ! அது மகிழ்ச்சியற்ற வார்த்தைகள். மீண்டும் சொன்னால் அப்பா கவலைப்படுவேன்’’ என்றேன். அவள் ‘’ இல்லை அப்பா ! இது கெட்ட வார்த்தை இல்லை’’ என்றாள். என்னால் ஒருபோதும் அதை நம்ப முடியாது. இரண்டு வருடமாக பள்ளிக்குச் செல்லும் இயல் ஒரு போதும் இப்படி வார்த்தையை பயன்படுத்தவில்லை. அதைவிட நாளை அவளுக்கு இரண்டாவது ஆண்டில் முடிவுக்கான பெரிய விடுமுறை ஆரம்பிக்கிறது. இந்த நேரம் பார்த்து கிளாரா கெடுத்து விட்டாள் என்று நினைத்துக் கொண்டேன். எனது பெயரை பிரான்சில் முழுமையாக ‘’முத்துலிங்கம் தயாளநேசன்’’ என்று உச்சரிக்கும் இயலின் ஆசிரியரான எமிலியிடம் இயல், கொடும்சொல் சொல்லப்பழகியதை பேசிவிட வேண்டும் என்று தீர்மானித்து பள்ளிக்குச் செல்லத் தயாரானேன். நிறைந்து வழியும் இளமையும், நிறுத்தாத புன்னகையும், மெல்லிய சங்கிலிகள் போன்ற கட்டம் கட்டப்பட்ட அளகமும், வைத்திருந்தாள் எமிலி. பார்ப்பவர் எல்லோரையும் பாடாய்ப்படுத்தும் அழகு. இடியமீன்கள்கூட சின்ன மீன்குஞ்சுகள் போல ஆகிவிடுவார்கள். இளங்கோ அடிகள் இவளைப்பாடி இருந்தால் ‘’ புரிகுழல் அளகத்து நகை !’’ என்றிருப்பார். தமிழ்ப்பெண்களின் நீண்ட கருங்குழல் பேரழகென்பது எல்லோருக்கும் தெரியும். ஆனால் பொன்போன்று மினுங்கும் முடியை வைத்திருப்பவளுக்கு ‘பொன்நகை’ தேவையற்றுப் போய்விடுகிறது. கம்பர் எமிலியைக் கண்டிருந்தால் ‘’ கஞ்சா இருக்கும் மலர்க்கூந்தல்’’ என்றிருப்பார். என்ன செய்வது ? இளங்கோ, கம்பர், இன்னும் பெண்களை ஆராதித்த புலவர்பெருமக்களுக்கு வாய்த்தது அவ்வளவுதான் ! அவர்கள் மேற்குநாடுகளுக்கு ஏதிலியாகியிருந்தால் எத்தனை புதுச்சொற்கள், அழகுப்பாடல்களை தமிழ் கண்டிருக்கும் ? . எமிலியிடம் பேசுவதில் ஒரு ஆபத்து இருந்தது. இயலைக் கண்டதும் ‘mon cœur’ (என் இதயமே) ஓடி வா’ என்று அவளை அணைத்து விட்டு என்னைப் பார்த்து உலகின் அற்புதமான சிரிப்பை உற்பத்தி செய்வாள். ஒரு கவிதை சொல்வது போல நளினமாக ‘முத்துலிங்கம் தயாளநேசன் çava ? (நலமா ?) என்பாள். நான் பேச நினைத்ததை எல்லாம் மறந்துவிடுவேன். பள்ளி வாசலில், எல்லாப்பிள்ளைகளும் திரும்பி திரும்பி தாய்க்கோ, தந்தைக்கோ கைகாட்டி உதடுகளில் வலது கையை வைத்து முத்தங்களை அனுப்புவார்கள். பெற்றோரும் அனுப்புவார்கள் எனக்கு அந்த வாய்ப்பு வருவதில்லை. இயல் எமிலியை கண்டதும் என்னை முழுவதுமாக, மறந்து விடுவாள். ஒருபோதும் திரும்பிப் பார்ப்பதில்லை. மற்றப் பிள்ளைகளின் முத்தங்களை இரவல் வேண்டி இயலி முதுகை நோக்கி முத்தத்தை அனுப்புவேன். அது திரும்பி வராது. எதிர்காலத்தில் அவள் ‘சின்னப் பன்றி’ என்ற வார்த்தையை எல்லோருக்கும் முன்னால் அனுப்பாமல் இருந்தால் போதும் என்று நினைத்து கொண்டேன். அந்தப்பள்ளியில் எல்லோருக்கும் தெரிந்தவளாக இயல் இருந்தாள். அவளது நிறம் அங்கு புதுமையாக இருந்தது. வீட்டைவிட பள்ளியை விரும்பும் ஒருத்தியாகவும் இயல் இருந்தாள். பள்ளியில் இருந்து ஒவ்வொரு மாலையும் 04 மணி 30 நிமிடத்துக்கு அழைத்துப் போவேன். எல்லா பிள்ளைகளும் பெற்றோரிடம் பசுவைத்தேடும் கன்றாக கண்களை நிமிர்த்தி காத்திருப்பார்கள். இயல் மட்டும் எமிலியிடம் ஏதேதோ கேட்டுக் கொண்டிருப்பாள். இறுதியாக எமிலி ‘’ உன் அப்பா வந்துவிட்டார், அங்கேபார்’’என்ற பின்னரும் என்னை பார்த்துவிட்டு எமிலியுடன் பேச்சை நீட்டிக்கொண்டிருப்பாள். எமிலி என் கரங்களில் இயலைத்தரும்போது ‘’ உங்கள் மகள் என்னோடு வந்துவிடுவாள்போல் இருக்கிறது’’ என்பாள். நான் எமிலிக்காக சிரிப்பேன். என்னிடம் நடுக்கடலில் தத்தளிக்கும் அகதியின் மனநிலை இருக்கும். அன்று எந்தத்தடைகளுமற்று சூரியன் வந்த காலையில் எமிலியிடம் இயலை கொடுத்ததும் ‘’எமிலி உங்களிடம் இரண்டு நிமிடம் இருக்குமா ? பேசவேண்டும் ! ‘’ என்றேன். ‘’என்னவிடயம்பற்றி முத்துலிங்கம் தயாளநேசன் ? என்று என்பெயரை பாடிக்கொண்டிருந்தாள். ‘’இயல் இன்றுகாலை ’Petit cochon réveille-toi’’, réveille-toi papa grenouille என்ற வார்த்தைகளை கூறுகிறாள். அதிர்ச்சியாக இருக்கிறது இந்த வார்த்தைகள்.. ‘என்று முடிக்க முதல் இரண்டு நிமிடம் முடிந்து விடும் என்ற அவசரத்தில் ‘’ஓ.. நேசன் அது ஒரு செல்ல வார்த்தை. அன்பானவர்களை பிரஞ்சு மொழியில் அப்படி அழைப்பது வழக்கம். நீங்கள் பயப்படத்தேவையில்லை ‘’ என்றாள். என்னால் இரண்டு வெட்கங்களைத் தாங்கவேண்டி இருந்தது. சிரித்துக்கொண்டே வேலைக்குச் சென்றேன். என் எதிரே சென்றவர்கள் தனியே சிரிப்பதை கடைக் கண்ணால் பார்த்துச் சென்றார்கள். சிரிப்பது வீதியில் அதிசயமாகத் தான் இருந்தது. எனக்கும் இது புது வகை பழக்கமாக தோன்றிவிட்டிருந்தது. சொல்லிச் சிரிக்க யாரும் இல்லாததால் தனியே சிரிப்பது ஒன்றும் தவறில்லை. ஆனால் எல்லை தாண்டினால் வைத்தியசாலை செல்ல வேண்டி வரலாம். அவ்வளவுதான். எனது வேலை நேரத்தை அந்த நிறுவனம் இரண்டாக வெட்டித் தந்திருந்தது. அது ஒரு மகளை வைத்திருக்கும் எனக்காக செய்த விதிவிலக்கு. காலை 10 மணியிலிருந்து மாலை 3 மணி வரை. பின்னர் மாலை 07 மணியிலிருந்து இரவு 11 மணி வரை. இயலை பள்ளியில் விடவும் பின்பு அழைத்து வந்து பணிவிடைகளையும் உலகத்தின் உன்னத பொறுமையை எனக்குக் கற்றுத்தந்த உணவூட்டும் பணியையும் செய்ய அது பொருத்தமாக இருந்தது. மாலை 6 மணிக்குப் பின்னர் அந்த தீப்பெட்டி போன்ற வீட்டில் நான் செய்வது சட்டப்படி குற்றமானது. ஒரு குழந்தையை தனியே விட்டு விட்டு செல்வது. ஆனால் என்னிடம் வேறு தீர்வு இருக்கவில்லை. அந்த நகரத்தில் அறிந்த தமிழர்களோ, இரவில் பிள்ளையைப் பார்க்கும் பணியாளர்களோ இல்லை. பணம் கொடுத்து பிள்ளையை பார்க்கும்படி வங்கி நிலுவையும் இல்லை. கோடைகால கிணறு போல் மாத முடிவில் ஆழம் சென்றிருக்கும். இயல் தான் பிறந்து பதினோராவது நாளில் இருந்து எனக்கு இந்த விடயத்தில் முழுமையான ஒத்துழைப்பை தருகிறாள். அவள் இரண்டு வயதை தொட்ட போது ஒரு நாள் மட்டுமே என்னை அதிரச் செய்தாள். அன்று மாலை வேலைக்குச்சென்றபோது வீட்டுக்கதவை பூட்டாமல் சென்றுவிட்டேன். இரவு 11 மணி கடந்து நான் வீட்டை அடைந்த போது, அவள் வீட்டை விட்டு வெளியேறி படிகளில் இறங்கிக் கொண்டிருந்தாள். (யாரும் பார்க்கவில்லை.) வாரி அணைத்து அறையில் சென்று அவளுக்கு மொழி புரியாத போதும் பேசிக்கொண்டே இருந்தேன். அவள் என் கண்களை தடவி நீரைத் தொட்டு விளையாடினாள். அன்றிலிருந்து இரவு பசித்தால் குடிக்க அருகே அவளது பால்புட்டியும், உறவினர்களான பூனைப்பொம்மை, மிக்கிமௌஸ், க்கோன், டெடிபியர், நூனூஸ்பொலர், பேர்நுவல், புலி, யானைக்குட்டி, என அவளுக்கு மட்டும் பெயர் தெரிந்த இன்னும் பல பொம்மைகளையும் கட்டில் அருகில் வைப்பேன். இயல் பேசி, பாடி, பாடம்சொல்லி, தூங்க அவர்கள் துணை வேண்டும். கடவுளுக்கு கொடுக்க வைத்திருந்த முத்தத்தையும் கொடுத்த பின்னர் கதவை பூட்டி விட்டு சிலநிமிடம் கதவில் காதுவைத்து கேட்பேன். தன் பொம்மைகளுக்கு கட்டளையிடும் சத்தம் கேட்கும். இந்தச் சீதையை கடத்த எந்த புட்பக விமானமும் வரமுடியாதென்று நினைப்பேன். இவள் இராவணன் வளர்க்கும் சீதை ! என்று எனக்குள் நம்பிக்கை ஊட்டிவிட்டு வேலைக்குச் செல்வேன். இரவு 11 மணி கடந்து வரும்போது பால் புட்டி தீர்ந்திருக்கும். பொம்மைகள் இயலுக்கு மேலும் அருகிலும் தூங்கியிருப்பார்கள். இயல் ஒரு இளவரசியின் தோரணையில் தூங்கியிருப்பாள். நான் ஒவ்வொரு இரவும் சில நிமிடங்கள் அந்த காட்சியை தினமும் குடித்து விட்டுத்தான் குளிக்கச் செல்வேன். எனக்கு எந்த விதத்திலும் துன்பத்தை தராமல் தனிமையில் இரவின் பாதியைக் கழித்து வளரும் இயல் ஓர் இரும்பு பெண்ணாக கரும்புபோல் வளர்வாள் என எண்ணிக்கொள்வேன். அவள் எனக்கு சசியை நினைவூட்டிக்கொண்டே வளர்ந்தாள். சசியின் வயிற்றுக்குள் இயல் வளர்ந்தபோது தமிழ் பெயர்தான் வைக்க வேண்டும் என்று நான் பிரசங்கம் செய்துகொண்டிருந்தேன். ஆனால் என்னால் ஒரு பெயரைக்கூட தேடிப்பெற முடியவில்லை. ஒருநாள் மாலை 14 ம் லூயி மன்னன் கட்டிய சிலுவைக் குளத்தினருகே இருவரும் புல்வெளியில் இருந்தபோது « ‘இயல்’ என்ற பெயரை வைப்போமா ? » என்று இயல்பாகக் கேட்டாள். அதிகமாக பேசிக்கொண்டு கனவுகளில் வாழ்ந்து கொண்டு நான் இருப்பேன். சசியோ செயல்களிலேயே எல்லாவற்றையும் பேசிக்கொண்டிருப்பாள். நான் வேலைக்கு போகும் போது வாசலில் ஒரு பவுத்த புன்னகை நிறைத்து பார்த்துக் கொண்டிருப்பாள். இயல் பிறந்து பதினோராவது நாள் அந்த நதி தீர்ந்தது. இரவு 11 மணிக்கு ஆவலோடு வீடு வந்தேன். இயலை மடியில் வைத்து சசி காத்திருந்தாள். ‘’இயலை பிடியுங்கோ எனக்கு ஏதோ செய்கிறது.’’ என்றாள். ‘’ எனக்கு தலை சுற்றுகிறது’’ என்று விட்டுச் சென்றாள். முழுமையாக மணிக்கூட்டின் பெரிய கம்பி ஒருமுறை சுற்றிவர முதல் ஒரு அலறல் சத்தம் கேட்டது. யுத்தம் நடந்த நிலத்தில் இருந்த எனக்கு ஒரு போதும் கேட்டிராத கதறலாக அது இருந்தது. ச….. சி என்று மனமெங்கும் மிரண்டிருக்க கதவை திறந்தேன். சசி இரத்தத்திற்கு மேல் இரண்டாக மடிந்து கிடந்தாள். சசிக்கு தலைவலிப்பு வந்து தூக்கி வீசியதில் அந்த மலசலகூடத்தின் வெள்ளைமாபிள் மேல் விழுந்ததால் அவள் முறிந்துவிட்டாள். ‘ஐ..யோ…ஓ..’ என்ற நீண்ட ஒலியைமட்டும் எழுப்பிவிட்டு நான் அமைதியாகி போனேன். எதிர் வீட்டு ‘கினே’ என்ற நாட்டைச் சேர்ந்த அரேபியாவும், சிண்டாவும் அந்த அறையில் இருந்து சசியை தூக்க முயன்றார்கள்,. முடியவில்லை. பின்னர் அவசர வைத்திய உதவியை அழைத்தார்கள. ஒரு சிவப்பு நிற வைத்திய அவசர வண்டியில் வந்தவர்கள் கடும் முயற்சியில் கதவை கழற்றியபின்னர்தான் சசியை வெளியே எடுத்து பெரும்படைசூழ கொண்டு சென்றார்கள். நான் இடியேறு விழுந்த தென்னை போல மடியில் இயலுடன் சரிந்து இடந்தேன். அப்படித்தான் நானும், இயலும் வாழ ஆரம்பித்தோம். இயலுக்கு ஏதும் தெரிந்திருக்காது. அவள் எதிர்காலத்தில் அறிவாள். சசியின் அம்மா மட்டக்களப்பில் இருந்து பேசும் போது அடிக்கடி சொல்வார்- ‘ஒரு கரைச்சலும் உங்களுக்கு தராத இயல் தெய்வக்குழந்தை, சின்ன வயதில் பெரியவள் போல் வளர்கிறாள்’ என்று. நான் நினைப்பேன், குழந்தைகள் எல்லாம் தெய்வமாக பிறக்கிறது. நாம் ஏன் மனிதராக மாற்றுகிறோம் ? அன்று வழமைபோல மாலை இயலை அழைத்து வரச் சென்றேன். இயலின் முகம் முற்றாக இருட்டியிருந்தது. மூன்று மாதம் பள்ளி இல்லை என்ற தகவல் அவள் மகிழ்ச்சி உலகத்தை குலைத்திருந்தது. எமிலி தன் குழந்தையை பிரிவது போல பல நிமிடங்கள் இயலைக் கட்டி அணைத்துக் கொண்டிருந்தாள். எமிலி முகத்திலும் முதன்முதல் சிரிப்பைக் காணமல் இருந்தேன். இயல் படலை தாண்டிய போதும் மீண்டும் ஓடிப்போய் இரு கைகளாலும் இதயத்தை செய்து காட்டினாள். எமிலியும் பதிலுக்கு செய்தாள். அந்த இதயங்களை பார்க்க மட்டுமே முடிந்தது. இயல், தொட்டால் கலைந்துவிடும் தேன்கூடு போல முகத்தை வைத்திருந்தாள். நான் பேச்சை தொடுக்கவில்லை. பாதி வழியில், தன்னால் நடக்க முடியாது, கால் வலிக்கிறது என்றாள். அவளை தூக்கித் தோள் மீது இருத்தினேன். என் தலையைப் பிடித்தபடி ‘papa on peut retourner à l’école’ என்றாள். நான் வந்த பாதையில் மீண்டும் பள்ளிக்கு சென்றேன் எல்லோரும் சென்று சென்றுவிட்டிருந்தார்கள். பள்ளி தனித்திருந்தது. தோளில் இருந்தவாறு பள்ளிப்படலையை பிடித்தவாறு ‘ஏமிலி.. ஏமிலி.. ‘என்று தன் ஆசிரியரை அழைத்தாள். பள்ளி பதிலளிக்கவில்லை. மழை திடீரென வந்து சேர்ந்தது. என்னிடம் குடை இல்லை. என் தோளில் இயலும் நானும் நனைந்து கொண்டே வீடு வந்தோம். அந்த மழை எனக்கு வசதியாக இருந்தது. இயலுக்கும். குளிப்பு தொட்டியில் இயலை இறக்கி தோயவார்த்தேன். தலை துவட்டி கட்டிலில் இருத்தினேன். பொம்மையை மடியில் இழுத்து வைத்து அதன் தலையைத் தடவினாள். ‘இயல் அப்பா தோய்ந்துவிட்டு வருகிறேன் இருங்கோ’ என்றேன். பொம்மையை பார்த்தவாறு தலையை ஆட்டினாள். தோய்ந்து விட்டு வந்து சூடாக்கிய பாலுடன் இயலின் கட்டிலை நெருங்கினேன். சசி யாழ்பல்கலைக்கழகத்தில் பட்டம் பெற்ற புகைப்படம் ஒன்று தான் வீட்டில் தொங்கியது. அதை இறுக கட்டியவாறு தன் தாயைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் இயல். çva va (நலமா ?) இயல் ? என்றேன். தலையைத் தடவியவாறு ‘papa je veux maman’(அப்பா, எனக்கு அம்மா வேணும் ! ) என்றாள். Mon ‘petit cochon’ je veux toi ! ’(என் சின்னப்பன்றியே ! எனக்கு நீ வேண்டும் !) என்றேன். எமிலியை கட்டி அணைத்ததுபோல பாய்ந்து என்னை இறுகக் கட்டி அணைத்தாள். மழைபெய்த வானம் தூர நின்றது. வெள்ளை முகில்கள் பிய்ந்து அலைந்தது. கிழக்கில் கருமேகங்கள் திரண்டு கொண்டிருந்தன, மேற்கில் சூரியன் பின்வாங்கிக் கொண்டிருந்தது. விடுபட்ட இடமெல்லாம் நீலம் நின்றது. இன்று மாலை வேலைக்குச் செல்வது என் வலுவுக்கு ஏற்றதில்லை என்று வானம் சொன்னது. அகரன் பிரான்ஸில் வசித்துவரும் எழுத்தாளர். அரசியல் தத்துவ இறுக்கமில்லாத, அழகியல் கற்பனைத் திறன்கொண்ட படைப்பிலக்கியவாதியாக விமர்சகர்களால் மதிப்பிடப்படுகிறார். https://akazhonline.com/?p=3572
    1 point
  12. படம் எடுத்தாலும்… பேஸ் புக்கிலை, போடாதாம்.
    1 point
  13. மயிலை கண்டால் பாம்புகள் வராதாம்.....வந்தாலும் படம் எடுக்காதாம்..
    1 point
  14. நீண்ட நாட்கள் வராமல் இருந்தால் பச்சைப்புள்ளி இட்பட சில சலுகைகள் இல்லாமல் போவது ஒரு பக்கம் இருந்தாலும்...... பற்பல காரணங்களால் யாழுக்கு நீண்ட நாட்கள்(நீண்ட காலமல்ல) சமூகமளிக்க முடியாமல் இருந்தால் தரப்படுத்தல் முறையை தானியங்கியாக செயல்படுத்துவது சம்பந்தப்பட்டவர்கள் தொடர்ந்து யாழில் தொடர்ந்து இருந்ததையே அவமதிப்பதாகும். இது எனது தனிப்பட்ட கருத்து மட்டுமே.
    1 point
  15. கலியாணம் உட்பட நான் எங்கேயும் இந்த நிபந்தனைகளை வாசிப்பதில்லை
    1 point
  16. ஒரு கதை சொல்கிறேன் கேளுங்கள் பெருமாள் ஊரிலை கொஞ்ச தோட்டம் செய்யிறவையள் இருந்தவையள். அவையள் நல்ல பெரிய கடைக்காரரிட்டை போய் வாற வருசம் பத்தாயிரம் மிளகாய் கண்டும் ஆயிரம் பொயிலைக்கண்டும் வைக்கப்போறன். அதிலை வாற செத்தல் மிளகாய் முழுக்க உங்களுக்குத்தான் விற்பன். இப்ப எனக்கு கொஞ்ச கடன் வேணும் எண்டுவினம். இந்தக்கதை மாதிரித்தான் சிலோன் கவுண்மேந்து விடுற கதையும்
    1 point
  17. உவ்விடமிருக்கும் கொரோனா மருத்துவ வசதிகளுக்கேற்ப கவனமாக இருங்கள். நலமோடு இருக்க வேண்டுகின்றேன்.
    1 point
  18. தொண்டை சளிக்கு தேனில் 5/6 அரைத்த மிளகை குழைத்து 2 நாள் எடுங்கோ(கூட நாள் எடுத்தால் சூட்டை கிளப்பும்), 10 இலை கருந்துளசியையும் சப்பி விழுங்குங்கோ. சளி குறைந்து விடும். கடந்த வாரம் இவற்றை தான் பயன்படுத்தினேன். உடலை முழு ஓய்வில் வைத்திருங்கள். ஊசி போட்டாலும் வரும் தானே! தாக்கம் குறைவு என்று சொல்லுறாங்க.
    1 point
  19. அரசியல் கைதிகள் எவருமில்லை – பிரதமர் நாட்டில் தமிழ் அரசியல் கைதிகளின் எண்ணிக்கை குறித்து தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் இரா. சாணக்கியன் இன்று (10) நாடாளுமன்றத்தில் கேள்வி எழுப்பினார். குறித்த கேள்விக்கு பதிலளித்த பிரதமர் மஹிந்த ராஜபக்ஷ, சிறைகளில் அரசியல் கைதிகள் என்று எவரும் இல்லை என திட்டவட்டமாக தெரிவித்தார். உதயன் 16.09.2021
    1 point
  20. எங்களது வீட்டைச்சுற்றி மயில்கள் ஒவ்வொருநாளும் வந்து செல்கின்றன. வேட்டையாடுதல் கட்டுப்படுத்தியதால் மயில்கள் இனம் பெருகி உள்ளது.
    1 point
  21. எண்ட அம்மம்மா தந்த மலேசியன் நாப்பது பவுண் தொங்கட்டான், ஒட்டியாணம்.. ஊரில புதைச்சபடியே இருக்குது.... எடுத்த வெளிய விடவேண்டியதுதான்... உங்கண்ட பிளானுகள் ஏதாவது?
    1 point
  22. நம்ம பயல் சிங்கன் இருந்தாலும் அதிக கவனமெடும் பங்கு , கூடியவரைக்கும் ஓய்வெடுமையா
    1 point
  23. கழுவுறதுக்கு.... செம்பு, தூக்கிக் கொண்டு போறவர் எண்டு சொல்லியிருந்தால்.... கொஞ்சம் நாகரீகமாக, இருந்திருக்கும்.
    1 point
  24. அரசியலுக்கு வந்துட்டா எந்த சகதியிலும் இறங்க தயாராக இருக்க வேண்டும்.
    1 point
  25. ஆப்கானிலும்…. ஒட்டுக்குழுக்கள் மாதிரியும், தமிழரசு கட்சி மாதிரியும் ஆட்கள் இருக்கிறார்கள்.
    1 point
  26. கபில் தேவின் 8 விக்கட்டுகள்...
    1 point
  27. இங்கே தான் நீட் பரீட்சையின் தவறான விடைக்கு மறைப்புள்ளி வழங்கும் முறையின் சூட்சுமம் புரியப் பட வேண்டும். இந்த மறைப்புள்ளி வழங்கும் முறை சில மருத்துவக் கல்லூரிப் பாடப் பரீட்சைகளிலும் உள்ள நடைமுறை! இது உண்மையில், பதற்றமில்லாமல், ஒரு வரையறுக்கப் பட்ட நேரத்தினுள் விவேகமாகச் சிந்திக்கும் ஆற்றலைப் பரீட்சிக்கும் ஒரு நடைமுறை தான். எனக்கு எல்லாம் தெரிந்திருக்க வேண்டும் என்ற perfectionist மனப் பான்மையிலிருந்து கொண்டு மறைப்புள்ளிப் பரீட்சைகளில் வெல்வது கடினம். நன்றாகத் தெரிந்தவற்றுக்கு விடையளித்து, தெரியாததை rule out மூலம் இரு விடைகள் அளித்து அல்லது முற்றாக விடையளிக்காமலே கடந்து செல்லும் போது மறைப்புள்ளிகள் "0" ஆக மாறும்! என்னைப் பொறுத்த வரையில் பாரிய கோச்சிங் இல்லாமலே மாணவர்கள் இதை வெல்ல வழியிருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன்! பரீட்சைக் கட்டணம் பற்றித் தெரியாது!
    1 point
  28. விரைவில் நலம் பெற வேண்டும் தனி. நீங்கள் இளவயது, சுகதேகி எனபதால் பயமில்லை.
    1 point
  29. மருத்துவம் மட்டும் இல்லை அண்ணை. Investment banking போன்ற துறைகளிலும் அதிக எதிர்பார்ப்புகளோடு போய், அதை ஈடு செய்ய உழைத்து முடியாமல் தற்கொலையில் முடியும் கதைகள் உலகம் எங்கும் உண்டு. வாழ்க்கையில் மிக பெரும் கொடை என்ன என்றால் எமக்கு பிடித்த துறை எமக்கு இயலுமான துறையாகவும் அமைவது. சிலருக்கு இது தானாக அமைந்து விடும். சிலர் trial and error மூலம் கண்டு பிடிக்க வேண்டும். இரண்டாம் வகையினர் தமக்கான துறையை கண்டு பிடிக்கும் வரை தோல்விகளை தாங்கும் பக்குவம் உள்ளவர்களாக அவர்களை பெற்றாரும், கல்வியும், அமைபுக்களும் வளர்தெடுக்க தவறுகிறன. கல்வியை, தொழிலை status symbol ஆக கருதி பெருமை பேசும் பெற்றார் பிள்ளைகளையும் அதே மனநிலையில் வைத்திருக்கும் போது - அந்த status இழக்கபடுவதோடு வாழ்கையே முடிகிறது என்ற கருத்துருவாக்கம் ஏற்படுகிறது. ஒரு சோதனையை/படிப்பை இறுக்கி படி, பாஸ் பண்ணு - பண்ணினால் உன் வாழ்க்கை சிறக்கும், இது உன் வாழ்வில் ஒரு முக்கிய தருணம் என்று உசுப்பேத்தி விடும் அதே நேரம், இந்த செய்திக்கு நேர் எதிராக, இது வெறும் சோதனைதான் - வாழ்க்கை இவை எல்லாவற்றையும் விட எவ்வளவோ பெரியது எத்தனையோ வாய்ப்புக்கள் நிறைந்தது என்பதையும் ஒரு சேர சொல்ல வேண்டும். இப்படி செய்ய கூடிய பாதுகாவலர் அமையும் பிள்ளைகள் இப்படியாவது குறைவு என நான் நம்புகிறேன். ஆனால் நீட் தற்கொலைகள் இதில் இருந்தும் வேறுபடுகிறன. இந்த தற்கொலைகள் “என்னால் முடியவில்லை” என நிகழவில்லை. இந்த பிள்ளைகள் எல்லாம் மாநில பரீட்சையில் நல்ல புள்ளிகள் எடுத்தோர். ”காசு இல்லை என்ற ஒரே காரணத்தால், திறமை இருந்தும் என்னால் மருத்துவம் படிக்க முடியவில்லையே” என்ற விரக்தியில் நடக்கிறன. இந்த மரணங்களை நீட்டை நிறுத்துவதன் மூலம் இலகுவாக நிறுத்த முடியும். நிறுத்த வேண்டும்.
    1 point
  30. பகிர்வுக்கு நன்றி சிவரதன்........நன்றாக இருக்கின்றது.......!
    1 point
  31. கை வைத்தியம் கசாயம் இரசம் கொஞ்சம் மஞ்சள் கலந்து சுடுநீர் இப்படி இயன்றதை கடைப் பிடியுங்கள். முக்கியமாக தனிமை. பலர் ஊசி போட்டவுடன் எமக்கு பயமில்லை என்று திரிகிறார்கள். ஊசி போட்டு குறைந்தது 2 வாரங்கள் போனால்த் தான் நோய் எதிர்ப்பு வரும் என்கிறார்கள். கவனமாக இருங்கள் பூரண குணமடைய வேண்டுகிறேன்.
    1 point
  32. ராஜா... பாதுகாப்புடன், இருங்கள். விரைவில், நலம் பெற வேண்டுகின்றேன்.
    1 point
  33. விரைவில் மீண்டு வருவீர்கள், உடல் நலத்தை கவனிக்கவும்
    1 point
  34. விரைவில் சுகம் பெற இறைவனை வேண்டுகிறேன்
    1 point
  35. குட்டி போட்டால் சண்டைதான் பிடிக்கும் ஆட் கள் பெருக பெருக சூப்பு நன்றாகத்தான் இருக்கு
    1 point
  36. கறுப்பு நிறம் சகுணத்தடையாக உணர்கிறோம் ஆனால் ஒவ்வொரு கறுப்பு நிற கரும்பலகைதான் மாணவர்களின் வாழ்வில் ஒளியேற்றுகிறது..
    1 point
  37. சேச்சியை எல்லாருக்கும்தான் பிடித்திருக்கு.....யாராவது வெளியில சொன்னார்களா......இதுதான் "இளங்கன்று பயமறியாது" என்று சொல்லுறது.....!
    1 point
  38. முதலில் மற்ற மதத்தவர்களை சாத்தான், அது இது என்று கொண்டு திரியும் அல்லோல கல்லோயாக்களுக்கும் மறவன் புலவுக்கும் சுமனே விட்டது போல காணுமிடமெலாம் கன்னத்தை பொத்தி விட்டால் தானாகவே இவையெல்லாம் காணாமல் போகும்
    1 point
  39. பூச்சு வர்ணம் அழகாகதான் உள்ளது. பூச்சுக்கு Googleம் சொந்தம் கொண்டாடலாம்? பிள்ளையார் கோயில் LGBT friendly என்றும் எடுத்து கொள்ளலாம்?
    1 point
  40. காதலில் விழுவது. [நோபல் பரிசு பெற்ற அமெரிக்க எழுத்தாளர் ஜான் ஸ்டீன்பெக் எழுதிய கடிதங்கள் மிகவும் புகழ் பெற்றவை. அவரது மகன் தோம் உறைவிட பள்ளியில் படித்துக் கொண்டிருந்த போது தனது புதிய காதலைப் பற்றி தனது தந்தைக்கு கடிதம் ஒன்றை எழுதுகிறான். அந்தக் கடிதத்திற்கு ஜான் ஸ்டீன்பெக் எழுதியுள்ள பதில் கடிதம் காதலின் அழகை, மேன்மைகளை அழகாக படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது. உலகப்புகழ் பெற்ற அக்கடிதத்தின் மொழிபெயர்ப்பு இது.] நியூயார்க் நவம்பர் 10,1958 அன்புள்ள தோம்: உன் கடிதம் இன்று எங்கள் கைவசம் கிடைத்தது. நான் என் பார்வையிலிருந்து பதிலளிக்கிறேன் நிச்சயம் எலைன் அவள் பார்வையிலிருந்து எழுதுவாள். John steinback with his son முதலில் நீ காதலிக்கிறாய் என்றால் அது நல்ல விஷயம். அது ஒருவருக்கு நடக்கும் மிகச்சிறந்த விஷயங்களில் ஒன்று. அதேநேரத்தில் யாரேனும் அதைச் சிறிய அல்லது எளிதான விஷயம் என்று உன்னிடம் வந்தால் அவர்களை அண்ட விடாதே. இரண்டாவது – காதலில் பல வகை உண்டு. அதில் ஒன்று தற்பெருமைக்காக அன்பைப் பயன்படுத்தும், சுயநலமான, இரக்கமற்ற, இறுக்கிப்பிடிக்கும், ஆணவத்திமிர் கொண்டது. இது அசிங்கமானது மற்றும் பிரச்சனைகளைத் தரக்கூடியது. இன்னொன்று உன்னிடம் இருக்கும் நல்ல விஷயங்கள் அனைத்தையும் வெளியே கொண்டு வரும். அதனுள் கருணை, மரியாதை மற்றும் பழக்க வழக்கங்கள் உடன் இருக்கும். சமூக மரியாதை மட்டுமல்லாமல் மற்றொரு நபரை தனித்துவமான மற்றும் மதிப்புமிக்கதாக அங்கீகரிக்க வைக்கும். முதல் ஒன்று உன்னை நோயாளியாகவும்,எளிமையாகவும், பலவீனமாகவும் மாற்றும். ஆனால் இரண்டாவது வகை உன் வலிமையை வெளிக்கொண்டு வரும் மேலும் உனக்கே தெரியாமல் உன்னுள் இருக்கும் தைரியம், நற்குணம் மற்றும் நல்லறிவு போன்றவற்றையும் வெளியே கொண்டுவரும். இதை நீ பப்பி லவ்! இல்லை என்கிறாய். நிச்சயம், இது பப்பி லவ்! அல்ல. நீ எப்படி உன்னுள் உணர்கிறாய் என்று என்னிடம் கேட்கவில்லை என்று நினைக்கிறேன். மற்ற யாரையும் விட உனக்கு மட்டும் அதைப்பற்றி அதிகம் தெரியும். நீ என்னிடம் கேட்கும் உதவி இதை நீ எப்படிக் கொண்டுபோகப் போகிறாய் என்பது தான். நான் நிச்சயம் அதைப்பற்றி உனக்குச் சொல்வேன். ஒரு விஷயத்திற்கு உள்ளே இருக்கும் மகிமைக்கு நன்றியுடன் உயர்வாக என்றும் இரு. காதலின் குறிக்கோள் என்பது மிகச்சிறந்தது மற்றும் மிகவும் அழகானது. அதனால் அதனளவுக்கு வாழப் பழகிவிட வேண்டும். நீ ஒருவரை நேசிக்கிறாய் எனில் அவரிடம் அதைச் சொல்வது ஒன்றும் தீங்கானது இல்லை. சிலர் கூச்சப்படுகிறார்கள் என்பதையும் அவர்கள் சொல்வதிலும் இந்த கூச்சம் வருகிறது என்பதையும் நீ கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். பெண்களுக்கு நீ உணர்வதை அறிய அல்லது உணர ஒரு வழி இருக்கிறது ஆனால் அதை அவர்கள் எப்போதும் நம்மிடமே கேட்கவே விரும்புகிறார்கள். சில நேரங்களில் இது நடக்கும், நீ உணரும் விஷயங்கள் ஒரு காரணத்திற்காகவோ அல்லது இன்னொரு காரணத்திற்காகவோ திரும்பக் கிடைப்பதில்லை என்பது, ஆனால் இது உன் உணர்வைக் குறைந்த மதிப்புடையதாகவும் மற்றும் நல்லதாக என்றும் மாற்றி விடாது. நாங்கள் சூசனை வரவேற்பதில் மகிழ்ச்சியடைகிறோம். அவள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியாக வரவேற்கப்படுவாள். எலைன் அனைத்து ஏற்பாடுகளையும் செய்வாள். ஏனென்றால் இவையனைத்தும் அவள் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள பகுதிகள். அவளும் இதற்குப் பெருமைப்படுவாள். அவளுக்கும் காதலைப் பற்றி அதிகம் தெரியும் அதனால் இந்த விஷயத்தில் என்னை விட அவள் உனக்கு அதிகம் உதவுவாள். மேலும் இழப்பதைப் பற்றி என்றும் கவலைப்படாதே. அது சரியாக இருந்தால், அது இயல்பாகவே நடக்கும். முக்கியமான விஷயம் அவசரப்படக்கூடாது. காதலுடன் ஃபா தமிழில் : க.விக்னேஸ்வரன் https://kanali.in/காதலில்-விழுவது/
    1 point
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.