Jump to content

Eelathirumagan

கருத்துக்கள பார்வையாளர்கள்
  • Posts

    550
  • Joined

  • Last visited

About Eelathirumagan

  • Birthday March 2

Contact Methods

  • Website URL
    http://
  • ICQ
    0
  • Yahoo
    eelathirumagan@yahoo.com

Profile Information

  • Gender
    Male
  • Location
    USA
  • Interests
    Engineering, Philosophy, Higher Mathematics, General Relativity and Nano Technology

Recent Profile Visitors

2134 profile views

Eelathirumagan's Achievements

Contributor

Contributor (5/14)

  • Conversation Starter
  • First Post
  • Collaborator
  • Posting Machine Rare
  • Week One Done

Recent Badges

45

Reputation

  1. மிகவும் துக்கம் தரும் செய்தி. சோழியன் அண்ணாவின் ஆத்மா சாந்தியடைவதாக.
  2. பேஷ் பேஷ் ... ரொம்ப நன்னாருக்கே. :lol:
  3. கரும் துளைகள் இருக்கக்கூடிய இடங்களை கணித ரீதியாக தருவிக்க முடியும், பிரபஞ்சத்தின் சக்தி ஊற்று இந்த கருந்துளைகள். காலம் இந்த கருந்துளைகளில் காணாமற் போய்விடும்.
  4. ம். ஆயிரம் வார்த்தைகளில் சொல்வதில் விட ஒருமுறை தன் உடலை Light Body ஆக மாற்றிக்காட்டினாலே போதுமே. :lol: மனிதர்களின் “ஆராய்ந்து அறியும்” குணாதிசயம் படிப்படியாக குறைந்து வருகிறது. எனவே இப்படியானவர்கள் எதை சொன்னாலும் அவற்றை நம்ப வேண்டிய கட்டாயத்துக்கு சாதாரண மனிதர்கள் ஆட்பட்டுள்ளனர்.
  5. ம்.. மிகவும் நல்லது, ஈசன் எனது கருத்துக்களை தொடரமுன், இரு விடயங்களை தெளிவுபடுத்த விரும்புகின்றேன். 1. நான் ஒரு உளவியலாளனோ அல்லது உளவியல் நூல்களை நுணுகி ஆராய்ந்தவனோ அல்ல. 2. இது ஒரு மிகவும் சிக்கலான பகுதி. சாதாரணமாக வாசிக்கும் நண்பர்கள் இதை நம்ப மறுக்கலாம். இனி, தத்துவார்த்த கொள்கைகளில் மிகவும் நுணுக்கமாக ஆராயப்படும் “நான்” என்னும் பதம் பற்றி விவரிப்பது தகும் என நினைக்கிறேன். ஒரு உடலின் ”இருப்பு” என்பது “நான்” என்னும் எண்ணக் கருவுடன் நேரடியாக தொடர்புபட்டது. நான் என்பதுதான் எம் எல்லோரையும் தன் மைய நோக்கி ஈர்ப்புடன் இயங்க வைப்பது. ஒரு நபர் இருக்கிறார் என்பதை ஒவ்வொரு கணமும் அவருக்கு நினைவு படுத்துவது இந்த “நான்”. எமது சகல விதமான விருப்பு, வெறுப்பு, கொள்கைகள், பகுப்புக்கள் எல்லாமே இந்த “நான்” என்பதை சுற்றி அமைக்கப்பட்டுள்ள கடினமான சுவர்களே. இந்த எண்ணச் சுவர்களின் மத்தியில் “நான்” என்னும் எண்ணமும் பாதுகாப்பாக, “என்றும் பயந்தபடி” இருக்கின்றது. இதை முதலில் உணர வேண்டும். மனித உடல் மட்டுமே “அந்த நபர்” என்றாகாது. ஒவ்வொரு கணமும் அதை இயக்கும் இந்த “நான்” என்பதும் வேண்டும். எனவே, ஒரு மனிதனின் இருப்பு என்பது கூட “ஒரு எண்ணம்” தான். இது தனியொருவருக்கும், பலருக்கும் பொருந்தும். உலகின் சகல தோற்றப்பாடுகளும் எண்ணங்கள் தான். இதை உலகமே எண்ணங்களின் கோர்வை எனலாம். ஒரு சிறு உதாரணத்தை பார்க்கலாம். இன்று நான் எனது வேலைத் தலத்திற்கு சென்று, திரும்பி வீடு வருகின்றேன் என்னும் நிகழ்ச்சி ஒரு எண்ணங்களின் கோர்வையே. கனவில் எப்படி அந்தக்கணத்தில் எல்லாமே மெய் போல தோன்றுகிறதோ, அவ்வாறே நனனும் ஒருபடி கூடிய கனவுதான். இது பலரும் நம்ப மறுக்கும் ஒன்று. கனவில் 5% விழிப்பு நிலை என்றால், நனவில் 20% விழிப்பு நிலை என எடுக்கலாம். அதாவது கனவிலும் பார்க்க நனவு எம்மை மிக நம்ப வைக்கின்றது. இந்த நனவிலும் பார்க்க அதிக விழிப்பு ஏற்படுமானால் இந்த நனவுகூட கனவாகலாம். நான் நண்பர்களை குழப்பவில்லை என நினைக்கின்றேன். :rolleyes: உங்கள் கருத்துக்களை பதியுங்கள். நாம் மெதுவாக செல்லலாம்.
  6. ஈசன், விஞ்ஞானமும் மெய்ஞானமும் ஒரே கோட்டில் பயணிக்க முடியாது. அடிப்படையில், விஞ்ஞானம் “ஏன்”, “எப்படி” என்ற கேள்விகளுடன் அதற்கான பதிலை தேடுகின்றது. விஞ்னான விளக்கம் என்பது இந்த கேள்விகளுக்கான பதில்களே. இந்த பதில்கள் முழுமையானதாக இருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. மற்றது சரியானபடி வரையறுக்கப்பட்ட செயன்முறைகள் மூலம் விளைவுகள் வாய்ப்புப்பார்கப்படலாம். உதாரணத்துக்கு, அன்று Youngs செய்த பரிசோதனையை நான் இன்றும் செய்து பார்க்கலாம். முடிபுகள் கிட்டத்தட்ட சரியாக இருக்கும். மேலும் தொடர்ச்சியான அறிவுக் கோர்வைகள், சரியானபடி இணைக்கப்படுகின்றன. மெய்ஞானத்தில் இது சாத்தியமல்ல. ஏன், எதற்கு என்ற கேள்விகள் அவ்வளவாக வரவேற்கப்படுவதில்லை. ஆனாலும் நமக்கே தெரியாத எதிர்கலத்திலும் , முற்பிறப்பு என்பதிலும் பல பதில்களை செருகி வைத்திருக்கின்றனர். இவை என்றுமே வாய்ப்பு பார்க்க முடியாதவை. எனவே ஒன்றோடொன்று இணையாத, விஞ்ஞான ரீதியில் மெய்ஞானத்தை அணுகுதல் சாத்தியமான ஒன்றல்ல. மேலும், ஆய்வுகூட பரிசோதனைகள் கூட, அதன் இறுக்கமான பார்வையில், தனி நபர் சார்ந்ததாகி விடுகின்றது. அங்கு பார்ப்பவனும் (observer) பார்க்கப்படும் பொருளும் (observed) வேறு வேறாக தெரியும் மாயத்தோற்றத்தாலேயே பரிசோதனைகள், தியறிகள் என்பன வருகின்றன. பார்ப்பவனும், பார்க்கப்படும் பொருளும் ஒன்றிவிட்டால் அங்கு நேரம் (time) , காலம் (period), தேசம் (space) என்பன ஒடுங்கிவிடும். அனுபவம் என்பது கூட அங்கு இருக்காது என நினைக்கின்றேன். எனவே, ஆபிரிக்க மதத்தை பின்பற்றுவதும், அதி உன்னதமான இன்னொரு மதத்தை பின்பற்றுவதும் ”அடிப்படையில்” ஒரே மாதிரித்தான். ஆனால் பின்னையதில் சிறிது கர்வம் வரலாம். சாதாரண விமானத்திலோ அல்லது உலங்கு வானூர்தியிலோ பயணித்து சந்திரனுக்கு போக முடியாதென்பது உண்மை எனும் போது எதில் பயணித்தால் என்ன? விமானம் சிறுது comfort ஆக இருக்கக்கூடும். உண்மைகளை தரிசிக்கும் அனுபவம் அற்புதமானது. பாருங்கள், ஒவ்வோர் உயிரினத்தின் வாழ்விலும் மரணம் என்பது சத்தியமான உணமை. என்றாவது அதை பற்றி சிந்திக்க தலைப்பட்டிருக்கிறோமா? உண்மைகளுக்கு பல வடிவங்கள் இல்லை. அது தன்னை செஞ்சூரியன் போல தகதகவென காட்டியபடி எந்தக்கணமும் உள்ளது. பொய்மையிலும், தற்காலிக சொகுசிலும் வாழ பிரியப்படும் மனம், உண்மைகளை பார்க்க அஞ்சும். உண்மைகள் பெரும் சுமையாக தோன்றும். எனவே ஒவ்வொரு மனமும் தனக்கு பிடித்தபடி ஏற்பாடுகளையும், அமைதி தரும் என அது நம்பும் முறைகளையும் கூட்டிணைத்து ஒரு செயல்முறையாக வாழ்க்கையை அமைத்து கொள்கிறது. இந்த பொய்மைகளை களைந்தெறிவது தான் மனித முன்னேற்றத்திற்கான முதற்படி. அமைதி, ஆத்மஞானம், காருண்யம் என்பன வெளியில் இருந்து என்றுமே, எப்போதுமே வர முடியாது. இது ஒவ்வொரு மனிதனுள்ளும் ஆழக்கிடங்கில் புதையுண்டிருக்கும் அற்புதமான அணிகலன்கள். state of mind என்பதை பற்றி இன்னொரு பதிவில் விரிவாக எழுதுவோம்.
  7. ஈசன், விஞ்ஞானம் ஒரு வடிவமைக்கப்பட்ட தர்க்க சாஸ்த்திரம் தானே. கணிதம் என்பது அதன் மொழியாக உள்ளது. மேலும் சாத்தியக்கூறு என்பதும் கணிதத்தின் ஒரு பகுதியே. ஆனால் கணிதம் என்பது முழுமையானது அல்ல. அதி உயர் கணித பகுமுறைகள் தம்முள் முரணானவை. உதாரணமாக ஐன்ஸ்டைன் கண்டறிந்த ஒரு தீர்வு ஓரலகு ஆரையுள்ள வட்டத்தின் பரிதி 2*Pi இலும் கூட. இது கணித ரீதியில் சாத்தியமில்லை. மாபெரும் கணித மேதை கோடெல், தன்னுடைய The Incompleteness Theorem என்பதில் கணிதத்தின் அடியாதாரங்களை முழுமையானதல்ல என விவரித்துள்ளார். முழுமையான பேருண்மையை, முழுமையற்ற தர்க்க விதிகளால் விவரிக்க முடியாது. எனவே அறிவு என்ற முழுமையற்ற தர்க்க பகுப்பாய்வுகள் பேருண்மையை கண்டுணர என்றுமே பயன்படாது. சித்தாந்தங்களும், வேதாந்தங்களும், விஞ்ஞானமும் அறிவின் வெவ்வேறு பகுதிகளே. எமது மனஸ் எப்படி தொழிற்படுகிறது? நான் மூளை பற்றி குறிப்பிடவில்லை. sub concious mind concious mind super concious mind பொதுவாகவே (1) எப்போதும் இயங்குவது. இதற்கு தர்க்க வியாக்கியானங்கள் தெரியாது. ஒருவரை மயக்க நிலையில் வைத்திருந்தாலும் இது வேலை செய்யும். வலி, கவலை, துன்பம், இன்பம் என்றவை இதை அணுகா. (இல்லையேல் மயக்க நிலையில் பல சத்திர சிகிச்சைகள் செய்ய முடியாது ) இதில் (2) நாம் விழிப்புடன் இருக்கும்போது இயங்குவது. பொதுவாகவே தர்க்கரீதியில் முடிவுகளை எடுக்கும். அறிவு தொழிற்படுவது இதில் தான். எமது கருத்துக்கள், எடுகோள்கள், பகுப்பாய்வுகள் எல்லாமே இத்தோடு நின்றுவிடுகின்றன. முக்கியமாக (3) மிக மிகச் சிலரே அடைந்திருக்கின்றனர். எல்லா மனிதரும், இதை இயக்க முடியும் என்பது ஒரு உண்மை. புவியீர்ப்பு எப்படி எல்லாருக்கும் ஒரே மாதிரி தொழிற்படுகிறதோ அதேபோல் இந்த (3) ம் எல்லோராலும் முடியும். ஆனால் இதை அடையும் வழி இலேசுப்பட்டதல்ல. எனவே, (1) + (2) ஐ கடக்காதவரை பேருண்மை புலப்படாது. இதில் விநோதம் என்னவென்றால், (3) ல் பேருண்மையை தரிசித்தவர்கள் எந்த பெருமுயற்சி செய்தாலும் (1) அல்லது (2) ல் உள்ளவர்களுடன் அதை பகிர்ந்து கொள்ள முடியாது. அவர்கள் மொழி மூலம் (இது ஏற்கனவே சொன்னது போல முழுமையற்றது) தாம் பெற்ற அனுபவங்களை பகிர முனைந்தனர். அதுவும் இயல்பாகவே பிறழ்வாகி போனது. எனவே சாஸ்திர சித்தாந்த வேதாந்தங்கள் மூலம் விடை தேடுவது பயனற்ற வேலை. இனி நீங்கள் சொன்ன Account Management. ஒரு சின்ன உதாரணம். எங்கள் வீட்டுக்கருகில் ஒரு குரக்கன் தோட்டம் இருந்தது. நான் எங்கள் வீட்டு பசு மாட்டை தோட்டத்துக்கருகில் மேயக்கட்டும் போது குரக்கன் பாத்திக்குள் போகாத மாதிரி அளவாக ஒரு கட்டை அடித்து கட்டி விடுவேன் . குரக்கன் தோட்டமும் தப்பியது, மாடும் மேய்ந்தது. மாடு ஒர் வட்ட பரப்பில் மேயும். எனவே மாட்டை பற்றி நான் பின்பு கவனிக்க வேண்டியது இல்லை. கயிறு அதை பார்த்துக்கொள்ளும். இந்த கயிறுதான் இயற்கை விதி. மாட்டை கயிற்றில் கட்டி விடுவது மட்டும் தான் என் வேலை. உங்களுக்கு புரியும் என நினைக்கிறேன்.
  8. ம். சற்றே வித்தியாசமான ஒரு திரி. நண்பர்கள் பகிர்ந்து கொண்ட கருத்துக்களை வாசித்தேன். நாம் இன்னும் கடந்து செல்ல வேண்டும். தத்துவங்கள், அவை எவ்வளவு உன்னதமாக இருந்தாலும், மெய்யறிவை உணர்ந்து கொள்ள உதவா. அவை விஞ்ஞானமாக இருந்தாலும் சரி, மெய்ஞானமாக இருந்தாலும் சரி. புரட்சி. ஏன் திடீர் என்று இந்த தேடல்? :rolleyes:
  9. தெனாலியும் பிராம்மணர்களும்: மன்னர் கிருஷ்ணதேவராயரின் தாயார் மரணப்படுக்கையில் இருந்தபொது, தன் இறுதி மூச்சை விடுவதற்கு முன் தன் மகன் ராயரிடம் ஒரு மாங்கனி கேட்டார். சேடிகள் மாங்கனி வெட்டி எடுத்து வருவதற்குள் அவரின் உயிர் பிரிந்து விட்டது. ராயருக்கோ அடங்காத துன்பம். தாயின் ஆத்மா சாந்தியடையாதே என்று பெருங் கிலேசமடைந்தார். என்ன செய்வாது? தன் அரசவை பிராம்மணர்களை அழைத்து ஏதாவது வழி இருக்கிறதா என கேட்டு வைத்தார். பேராசைக்கார பிராம்மணர்களும் மிக்க நல்ல சந்தர்ப்பம் வாய்த்ததென மகிழ்ந்து, "மன்னா!! ஒரு வெள்ளித் தட்டில் பசும்பொன்னால் செய்த இரட்டை மாங்கனிகளை வைத்து 108 பிராம்மணர்களுக்கு தானம் செய்தால் உங்கள் தாயார் ஆத்மா சாந்தியடையும்." என பெரிய பொய்யொன்றை வாய்கூசாமல் சொல்லிவைத்தார்கள். மன்னரும் சரியெனெ ஒப்புக் கொண்டு, 108 பிராம்மணர்களுக்கு பொன்னால் செய்த இரட்டை மாங்கனிகளும் வெள்ளித்தட்டும் தானமாக கொடுத்தார். இந்த வேடிக்கையை பார்த்த ராமன் மனம் மிக நொந்து, "இப்படி பகற்கொள்ளை அடிக்கிறார்களே. இவர்களுக்கு தக்க பாடம் புகட்ட வேண்டும்" என மனதில் நினைத்துக்கொண்டு அரச சபை சென்றான். வழியில் கண்ட பிராம்மணர்களுக்கெல்லாம் "எனது தாயாரின் ஆத்மா சாந்தியடைய நானும் 108 பிராம்மணர்களுக்கு தானம் செய்ய போகிறேன். அவசியம் வரவேண்டும்" என அழைப்பு விடுத்தான். இந்த செய்தி பேராசைக்கார பிராம்மணரிடையே காட்டுத்தீயாக பரவியது. 108 பிராம்மணர்கள் ராமன் வீட்டில் சங்கற்பம் தரித்து உக்கார்ந்திருக்க, ராமன் அவர்கள் ஒவ்வொருவராக வந்து தானம் பெறுமாறு ஒரு இரகசிய அறைக்கு அழைத்துச் சென்றான். இருண்ட அந்த அறையில் ஒரு அடுப்பில் இரும்புக்கம்பி செக்கச் செவேல் என்று காய்ந்துகொண்டு இருந்தது. அதை எடுத்து பிராம்மணர்கள் கைகளிலும் கால்களிலும் சூடு வைத்து அடித்து துரத்திவிட்டான். சூடுவைத்த வெப்பு ரணமும், அடி உபாதையின் வலியும் தாங்கமாட்டாது "ஓவென" புலம்பியபடி மன்னர் ராயரின் அரண்மனை நோக்கி ஓட்டமெடுத்தனர் பிராம்மணர். வழக்கை விசாரித்த ராயர், "அடே ராமா!! ஏன் இந்த கொடிய பாதக செயலை செய்தாய்?" என்று கேட்க, ராமன் மிகவும் பவ்யமாக "மன்னா!! எனது தாயார் வலிப்பு நோயால் கடும் அவஸ்த்தைப்பட்டார். நோயில் இருந்து விடுபடுவதற்காக வைத்தியர் கூறியதுபோல் இரும்புக் கம்பியை காய்ச்சி சூடுவைக்குமாறு வருந்திக் கேட்டார். நான் அதை தயார்செய்து எடுத்துவருவதற்குள் பரலோகம் அடைந்துவிட்டார். என்ன செய்வது. இதுநாள் வரையில் அவர் ஆத்மா சாந்தியடைய எந்த வழியும் தெரியவில்லை. இந்த பிராம்மணர்கள் தங்க மாங்கனி பெற்று உங்கள் தாயாரின் ஆத்மாவை சாந்தியடைய வைத்தபோதுதான் எனக்கும் வழி தெரிந்தது" என கூறினான். இதைக் கேட்ட பிராம்மணர் சொல்வதற்கேதுமின்றி வாய்மூடி மௌனியாக தலைகுனிந்து நின்றனர். மன்னரும் மற்றையோரும் பிராம்மணரின் பேராசை நிமித்தம் அவர்கள் அடைந்த தண்டனை கண்டு சிரிப்பாய் சிரித்தனர்.
  10. நல்லது ஈழவன், வெண்ணிலா. சின்னப் பிள்ளைகள் நிறையக் கதை படியுங்கோ.
  11. ம்.. இன்னொரு கதை. வெற்றித் திருநகரை ஆண்டுவந்த கிருஷ்ணதேவராயரின் அரண்மனை விகடகவி தெனாலிராமன் மீது பிராமணர்களுக்கு கடுங்கோபம். அது ஏன் என பிறகு எழுதுகிறேன். ஒருமுறை கடும் வயிற்று நோவினால் தெனாலிராமன் அவஸ்த்தைப்பட்டு, ஊண் உறக்கம் இன்றி மெலிந்து துரும்பாக இளைத்துவிட்டான். அரண்மனை வைத்தியர் உட்பட பலரும் மருந்து செய்தும் ஆள் தேறியபாடில்லை. ராமன் மனைவிக்கோ பயம் தொற்றிக் கொண்டது. என்ன செய்வது என கடுமையாக யோசித்த போது, பட்டாபிஷேக சர்மா உடனே நினைவுக்கு வந்தார். அவரிடம் கேட்டால் ஏதாவது யாகம், மந்திரம் செய்து ராமனை பிளைக்க வைத்துவிடுவார் என பூரணமாக நம்பினாள். விடயத்தை கூர்ந்து கேட்ட பட்டாபிஷேக சர்மா, ஏற்கெனவே ராமன்மீதிருந்த குரோதத்தை நினைத்துக்கொண்டே, அவனை பழிக்குப் பழி வாங்க நல்ல சந்தர்ப்பம் வாய்த்ததடா சாமி என சந்தோஷப்பட்டு ராமன் வீட்டுக்கு வந்து பார்ப்பதாக கூறி அனுப்பினார். ராமன் மனைவியும் ஒருவாறு தேறி, வீடுசென்றாள். அடுத்த நல்ல முகூர்த்தத்தில் பட்டாபி சர்மா இராமனை பார்க்க வந்து, "அடே ராமா, பார்த்தாயா? பிராம்மணர்களை வதைத்த தோஷம் உன்னை பிடித்திருக்கிறது. இதற்கு ஒரு யாகம் செய்தால் சரியாக போய்விடும். ஆனாலும் நிறைய பொற்காசுகள் செலவாகுமே? என்ன செய்வது?" என ராமனுக்கு ஒரு போடு போட்டார். பட்டாபி சர்மாவின் வஞ்சனை ராமனுக்கு உடனே புரிந்தது. அவனும், "அய்யா பிராம்மணரே, சாவது விதியென்றால் யாரால் மாற்ற இயலும். போனால் போகட்டும். என்பாட்டில் இருக்கும்வரை இருந்துவிட்டு போகிறேன். இந்த யாகங்களுக்கெல்லாம் என்னிடம் பொற்காசுகள் இல்லை" என வேண்டா வெறுப்புடன் கூற, எங்கே தன் பணம்பண்ணும் வேலை பாழாய்ப் போய்விடுமோ என்று பயந்த பட்டாபி சர்மா, "அடப் பாவி. உயிரைவிடவா பொருள் பெரிது. நீ இப்பொழுது பணம் தரவேண்டாம். நீ பூரணகுணமானதும் உன் குதிரையை விற்று அந்த பணம் முழுவதையும் எனக்கே தந்துவிடவேண்டும்" இதுதான் நமக்குள் எழுதாத ஒப்பந்தம் என அடித்து சத்தியம் வாங்கிக்கொண்டு வீடுசென்றார். அடுத்த கிழமை, ராமனின் வீட்டில் ஒரே அமர்க்களம் போங்கள். தடல்புடலான யாகம், பல்வேறு பட்சணபலகாரங்களுடன் அமோகமாய் நடந்தேறியது. பட்டாபி சர்மாவும், மிகுந்த விநயத்டுடன், யாகத்தை முடித்து, இருந்த பல்வேறு பதார்த்தங்களையும் அள்ளிக் கொண்டு வீடு சென்றார். பிராம்மணர் செய்த யாகம் எப்படியும் கணவனை குணப்படுத்தி விடும் என்று ராமன் மனைவிக்கு ஒரு நம்பிக்கை இருந்தது. நம்பிக்கை வீண்போகவில்லை. ராமனும் நாளொரு மேனியாக தேறி, பழைய அலங்காரங்களுடன் கொலுவாக வீற்றிருந்தான். பணத்தை வசூல்செய்ய பட்டாபியும் ஒவ்வொரு நாளும் ராமன் வீட்டுக்கு நடையாய் நடந்து துரும்பாய் இளைத்துவிட்டார். ராமனோ பணத்தை தருவதாக இல்லை. இறுதியில், பொற்காசு பெறாமல் நான் வீடு ஏகேன் என பிராம்மணர் ஒரே முடிவாக ராமன் வீட்டில் இருந்துவிட்டார். ராமனுக்கும் மனசு பொறுக்கவில்லை. பிராம்மணரின் பேராசையை மட்டந்தட்ட எண்ணினான். பட்டாபியை பார்த்து, "பிராம்மணரே!! என்னுடன் வாரும். சந்தையில் குதிரையை விற்று உமக்கு பொற்காசுகளை தருகிறேன்" என்று கூற, அவரும் மிகுந்த சந்தோசத்துடன் "ராமா!! நமக்குள் இருக்கும் ஒப்பந்தம் நன்றாக ஞாபகம் இருக்கட்டும். குதிரைவிற்ற பொற்காசு அவ்வளவும் எனக்கே" என மீண்டும் ஞாபகமூட்டினார். சந்தைக்கு புறப்படும்போது ராமன் வீட்டில் நின்ற வெள்ளை பூனைக்குட்டியையும் கடாசுவதற்காக தன்னுடன் எடுத்து சென்றான். வீட்டில் பூனைக்குட்டியின் கொடுமை தாங்க முடியாது. அன்று சந்தையில் குதிரைகள் படு கலாதியாக, அதிக விலைக்கு விற்பனையாகிக் கொண்டு இருந்தன. பிராம்மணருக்கு மகிழ்ச்சி தாளமுடியவில்லை. ஒப்பந்தத்தை மீண்டும் மீண்டும் ராமனுக்கு நினைவுபடுத்தியபடியே இருந்தார். "ராமா, குதிரை 1000 பொன் பெறும். கவனம்" என அறிவுரையும் கூறிவைத்தார். உள்ளூர இதைக்கேட்டு நகைத்த ராமன், "இந்த பூனைக்குட்டியை 1000 பொன்னுக்கு வாங்குபவனுக்கு இந்தக் குதிரை 1 பொன்னுக்கு விற்கப்படும். இரண்டும் சேர்த்தே விற்கப்படும்" என பெருங்குரலில் கூவினான். இதைக்கேட்டு பலர் திகைத்தனர். பூனைக்கு 1000, குதிரைக்கு 1 பொன்னா? என்ன விசித்திரம்? பிராம்மணர் மூர்ச்சையாகிவிட்டார். கூட்டத்தில் நின்ற ஒருவன், "அண்ணே!! பூனையென்றால் என்ன, குதிரை என்றால் என்ன. வாங்கிவிடுங்கள்" என தன் தமயனுக்கு உற்சாகமூட்ட, குதிரை 1 பொன்னுக்கும், பூனை 1000 பொன்னுக்கும் விற்பனையானது. மூர்ச்சை அடைந்திருந்த பிரம்மணரை தலையில் தண்ணீர் தெளித்து எழுப்பி, "அய்யா. நமது ஒப்பந்தப்படி குதிரை விற்ற பணம்." என 1 பொற்காசை அவர் உள்ளங்கையில் அழுத்தி வைத்தான் ராமன். மெல்லவும் முடியாமல், முழுங்கவும் முடியாமல் கற்சிலையாய் நின்றார் பட்டாபி. - ஈழத்திருமகன் -
  12. என்ன கு.சா ஆடிப்பிறப்பு எண்ட உடன வலும் சந்தோசம் போல. பழைய ஞாபகங்கள் வருகுதோ ??????
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.