பிரபா சிதம்பரநாதன்

கருத்துக்கள உறவுகள்
  • Content Count

  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

105 Excellent

About பிரபா சிதம்பரநாதன்

  • Rank

Profile Information

  • Gender
  • Location

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. ஊரார் பார்வைக்கு ஊர்கோலம்...உள்ளே நுழைஞ்சா கடிவாளம்..
  2. கட்டுரையாளார் கூறிய நாவல்கள் என்னிடமும் இல்லை, ஆனால் நான் சமீபத்தில் வாசித்த நாவல் “ மணிபல்லவம்” (நா. பார்த்தசாரதி) கூட பண்டைய பூம்புகார், மணிபல்லவத்தின் சாதாரண மனிதர்களை பற்றி கூறுகிறது திருநங்கூர் அடிகள், பெளத்த துறவி விசாகை, பெருநிதி செல்வர், அவரது புதல்விகள், கபாலிகர், நாகர் போன்றவர்களின் வாழ்க்கை முறை, சமய வாதங்கள், வாழ்க்கை சித்தாந்தங்கள், போராட்டங்கள், என பண்டைய காலத்தில் வாழ்ந்தவர்களின் வாழ்க்கையை மணிபல்லவம் கூறுகிறது. சரித்திர நாவல்கள் என்றாலே, அரசர் அரசி, படைத்ததலைவர், அமைச்சர்கள் பற்றிய அதிகம் கூறுவது வழமை, அதிலிருந்து விலகி அரசர் வாழ்ந்த காலத்தில் சாதாரண மனிதர்களும் வாழ்ந்திருப்பார்கள் தானே, அவர்களைப்பற்றி கூறுகிறது மணிபல்லவம்
  3. உங்கள் இருவரின் கருத்துக்களுக்கும் மிக்க நன்றி. இந்தப்பாடல் முதலில் உருவாகியது தெலுங்கு மொழியில், அதன் டப்பிங்தான் தமிழ் மொழிப்பாடல். அதனால் வழமை போல உருவாக்கியவர்களை முதலாவதாக இணைத்தேன், அவ்வளவுதான்.
  4. படம்: Dear Comrade (தெலுங்கு) - சமீபத்தில் நான் விரும்பிப்பார்த்த படங்களில் ஒன்று. பாடியவர்: சித் சிறீராம் புலராத காலைதனிலே நிலவோடு பேசும் மழையில் புலராத காலைதனிலே நிலவோடு பேசும் மழையில் நனையாத நிழலை போலே... நனையாத நிழலை போலே ஏங்கும் ஏங்கும் காதல் புலரா காதலே புணரும் காதலே அலராய் காதலே அலறும் காதலே முத்தம் என்னும் கம்பளியை ஏந்தி வந்தே உன் இதழை என் இதழும் போர்த்தி விடும் உள்ளுணர்வில் பேர் அமைதி கனிந்து வரும் நம் உடலில் பூதம் ஐந்தும் கனிந்து விடும் தீராமல் தூறுதே(தீராமல் தூறுதே) காமத்தின் மேகங்கள்(காமத்தின் மேகங்கள்) மழைக்காடு பூக்குமே நம்மோடு இனி இனி புலரா காதலே புணரும் காதலே அலராய் காதலே அலறும் காதலே புலராத காலைதனிலே நிலவோடு பேசும் மழையில் புலராத காலைதனிலே நிலவோடு பேசும் மழையில் கண்ணே கண்ணே கீச்சொலியே (கீச்சொலியே) நெஞ்சில் சொட்டும் மூச்சொலியே உள்ளே உள்ளே பேரிசையாய் கேட்குதே ஒப்பனைகள் ஏதுமற்ற உந்தன் இயல்பும் கற்பனையில் ஆழ்த்துகின்ற கள்ள சிரிப்பும் இன்னும் இன்னும் வேண்ட சொல்லும் குட்டி குறும்பும் காலம் உள்ள காலம் வரை நெஞ்சில் இனிக்கும் பேசாத பாஷையாய் (பேசாத பாஷையாய்) உன் தீண்டல் ஆகுதே (உன் தீண்டல் ஆகுதே) தானாக பேசுமே என் மௌனம் இனி இனி Translate to English Source: Musixmatch Songwriters: Justin Prabhakaran / KARTHICK NETHA Pularaadha lyrics © T-Series, LAHARI MUSIC
  5. Origins of Remembrance Day Why is this day special to Australians? At 11 am on 11 November 1918 the guns on the Western Front fell silent after more than four years of continuous warfare. The allied armies had driven the German invaders back, having inflicted heavy defeats upon them over the preceding four months. In November the Germans called for an armistice (suspension of fighting) in order to secure a peace settlement. They accepted allied terms that amounted to unconditional surrender. The 11th hour of the 11th day of the 11th month attained a special significance in the post-war years. The moment when hostilities ceased on the Western Front became universally associated with the remembrance of those who had died in the war. This first modern world conflict had brought about the mobilisation of over 70 million people and left between 9 and 13 million dead, perhaps as many as one-third of them with no known grave. The allied nations chose this day and time for the commemoration of their war dead. On the first anniversary of the armistice in 1919 two minutes' silence was instituted as part of the main commemorative ceremony at the new Cenotaph in London. The silence was proposed by Australian journalist Edward Honey, who was working in Fleet Street. At about the same time, a South African statesman made a similar proposal to the British Cabinet, which endorsed it. King George V personally requested all the people of the British Empire to suspend normal activities for two minutes on the hour of the armistice "which stayed the worldwide carnage of the four preceding years and marked the victory of Right and Freedom". The two minutes' silence was popularly adopted and it became a central feature of commemorations on Armistice Day. Sydney, NSW, 11 November 1919. The view from Castlereagh Street looking down towards George Street, of a large crowd which has gathered in Martin Place to celebrate Armistice Day. The clock on the GPO building says twelve o'clock and a replica sailing ship float has been set up in the centre. A bandstand with a domed roof is visible in the background. On the second anniversary of the armistice in 1920 the commemoration was given added significance when it became a funeral, with the return of the remains of an unknown soldier from the battlefields of the Western Front. Unknown soldiers were interred with full military honours in Westminster Abbey in London and at the Arc de Triumph in Paris. The entombment in London attracted over one million people within a week to pay their respects at the unknown soldier's tomb. Most other allied nations adopted the tradition of entombing unknown soldiers over the following decade. After the end of the Second World War, the Australian and British governments changed the name to Remembrance Day. Armistice Day was no longer an appropriate title for a day which would commemorate all war dead. In Australia on the 75th anniversary of the armistice in 1993 Remembrance Day ceremonies again became the focus of national attention. The remains of an unknown Australian soldier, exhumed from a First World War military cemetery in France, were ceremonially entombed in the Memorial's Hall of Memory. Remembrance Day ceremonies were conducted simultaneously in towns and cities all over the country, culminating at the moment of burial at 11 am and coinciding with the traditional two minutes' silence. This ceremony, which touched a chord across the Australian nation, re-established Remembrance Day as a significant day of commemoration. Four years later, in 1997, Governor-General Sir William Deane issued a proclamation formally declaring 11 November to be Remembrance Day, urging all Australians to observe one minute's silence at 11 am on 11 November each year to remember those who died or suffered for Australia's cause in all wars and armed conflicts. https://www.awm.gov.au/commemoration/remembrance-day/traditions
  6. அலைகள் அடித்தும் அழியாத நிழல்கோலங்கள் போல.. மனதில் இட்ட கோலங்களும் அழியாதவையே...
  7. Nee Himamazhayayi Varu Hridhayam Aniviralaal Thodu Ee Mizhiyinayil Sadha Pranayam Mashi Ezhuthunnitha Shilayaayi Ninnidam Ninney Nokki Yugamere Enne Kanchimmidaathe En Jeevane… Akame… Vaanvillinezhu Varnamaay Dhinamey… Poovidunnu Nin Mukham Akale… Maanjidaathe Chernithennil Nee Ennomale… Nee Himamazhayayi Varu Hridhayam Aniviralaal Thodu Nin Uyirine Anudhinam Nizhalupol Pinthudaruvaan Njan AlanjidumeEn Veyilinum Mukilinum Aliyuvaan Nin Manamithaa Vennilaa Vaanamaay Ore Vazhiyiliraavolam Ozhuki Naam Kedaatheriyane Nammalil Nammal Ennennum Nee Himamazhayayi Varu Hridhayam Aniviralaal Thodu Ven Shishirame Pathiye Nee Thazhukave En Ilakale Peythu Njaanaardhramaay Ner Nerukayil Njodiyil Nee Mukarave Njaan Vidarumae Vaarmayil Peelipol Ore Chirakumaay Aayiram Janmavum Kedathunarane Nammalil Nammal Aavolam Nee Himamazhayayi Varu Hridhayam Aniviralaal Thodu Ee Mizhiyinayil Sadha Pranayam Mashi Ezhuthunnitha Shilayaayi Ninnidam Ninney Nokki Yugamere Enne Kanchimmidaathe En Jeevane… Akame… Vaanvillinezhu Varnamaay Dhinamey… Poovidunnu Nin Mukham Akale… Maanjidaathe Chernithennil Nee Ennomale
  8. படம்: Edakkad Battalion 06 ( மலையாளம்) மனதை கவரும் இயற்கையுடன் ஒரு பாடல்.
  9. குலாத்தியாச்சே போர்( ஒரு குலாத்திக் குழந்தை) இந்த புத்தகம் மிகவும் வினேதமான சமூகத்தை அறிமுகப்படுத்தியதால் அதை உங்களுடன்பகிர்ந்து கொள்கிறேன். குலாத்தியாச்சே போர்: மராத்திய மொழியில் உருவான ஒரு தலித் காவியம். ஆசிரியர்: மறைந்த டாக்டர் கிஷோர் சந்தாபாய் காலே. ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு: சந்தியா பாண்டே தமிழில்: குலாத்தி ( தந்தையற்றவன்). ஆங்கிலம் வழி தமிழில்: வெ. கோவிந்தசாமி. “ வித்தியாசமான முரசொலியை கேட்பதால்தான் ஒரு மனிதனால் தன் சக நண்பர்களுடன்சமநடை போடமுடியவில்லை போலும்” என்று தோரோ எழுதியுள்ளார். வித்தியாசமான முரசொலியை கேட்கும் திறன் பெற்ற, அதன் இசைக்கு எதிர்வினை செய்கின்ற, மனிதர்களால் மட்டுமே தாங்கள் வாழும் சமூகத்திற்கு வித்தியாசமாக எதையாவது செய்ய முடியும். “ - சந்தியாபாண்டே( ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பாளரின் குறிப்பிலிருந்து ஒரு சில வரிகள்). 1994 ஆம் ஆண்டு வெளியான குலாத்தியாச்சே போர் என்னும் முன்பின் தெரியாத ஒருஇளைஞனின் சுயசரிதை, அந்த இளைஞனை உலகறிய செய்தது. குலாத்தி என்ற சமூகத்தைச் சேர்ந்த தமாஷா நடனப்பெண்ணுக்கு பிறந்த மகனின் கதை. இந்த சமூகப்பெண்களின் கொடூரமான நம்பிக்கையற்ற துயரங்களை கொண்ட வாழ்க்கையை வெளிஉலகிற்கு காட்டுவதற்காகவே இந்த நூலை எழுதியதாக Dr காலே கூறுகிறார். நம்மில் பெரும்பாலோனோர் அறிந்திராத ஒரு வாழ்க்கையை, ஒர் உலகத்தை இவர்வெளிச்சத்திற்கு கொண்டு வந்துள்ளார். கல்வி கற்கவும், கெளரவமான வாழ்க்கை வாழவும் அவர்சந்தித்த போராட்டங்கள், நெஞ்சை நெகிழ வைக்கும். மேற்கு மகாராஷ்டிராவுக்குக் குடிபெயர்ந்த இந்த குலாத்தி சமூகம் உண்மையில் ஒருராஜஸ்தான் நடோடிப் பழங்குடிச் சமூகம், முதலில் கழைக்கூத்து மூலம் குடும்பம் நடாத்தி வந்த இவர்கள் பின்னர் மிக கவர்ச்சியான தமாஷா நடனத்துக்கு மாறிவிட்டவர்கள். லாவணி எனப்படும்ஒரு வித்தியாசமான ஆட்டத்தையும் பாட்டையும் செய்கிறார்கள். பாட்டுகளில் இசையைவிடஇரைச்சலே அதிகமாக இருக்கும். ஆண்களை கவரும் நோக்கத்தோடுதான் இந்த நடனம்இருப்பதால்தான் இதை தமாஷா என அழைக்கிறார்கள். இந்த சமூகத்தில் பெண்களின் சம்பாத்தியத்தில்தான் ஆண்கள் வாழ்ந்தனர். தங்கள் சகோதரிகளையும் மகள்களையும் நடனமாட வைத்தாலும் தமது மனைவிகளை மட்டும் அத்தொழிலுக்கு அனுமதிப்பதில்லை. இந்தப்பெண்களை கூண்டுப்பறவைகள் என Dr காலே கூறுகிறார். இந்தப்பெண்கள் கன்னிகளாக இருக்கும் போது விற்கப்படுவார்கள். கர்ப்பமாகிவிட்டால் கைவிடப்படுவார்கள். அதனால் பிறக்கும் பிள்ளைக்கு தாயாரின் பெயரே பதிவு செய்யப்பட்டது. கிஷோரின் தாயார் பெயரே சாந்தா பாய் காலே. சாந்தாவும் ஒரு நடனக்குழுவில் நடனமாடினாள். கடத்திச் செல்லப்பட்டாள், மணமேடையில்சாந்தாவிற்கு பதிலாக அவளது சகோதரி மணமகளாக்கப்பட்டாள். தந்தையே மகளை விற்றான். குழந்தை(கிஷோர்) உருவானதும் கைவிடப்பட்டாள். பின்பு இன்னொருவனுக்கு இரண்டாவதுமனைவியானாள். அவனிற்காக, தனது முதல் குழந்தையான கிஷோரை தன் பெற்றோர்களுடன்விட்டுவிட்டாள். தாயைப்பிரிந்து, வாடி வருந்தி, கேலி கிண்டல்களுக்கு ஆளாகி, எடுபிடி வேலை, புல்லறுக்கும்வேலை செய்து மனம் நொந்து, விஷம் குடித்து தற்கொலைக்கு முயன்று சாகாமல் டாக்டராகிவெற்றி படைத்தார். இவரது நூலைப் படித்தவர்கள் கேவலமான குலத்தொழிலை வெறுத்தனர் என்றும், தமதுகுழந்தைகளை படிக்க வைத்தனர் என்றும் கூறுகிறார். Dr காலே பலவகைகளில் சமூதாயத்திற்குஉதவினார். தனது சமூகத்தின் இழிநிலைகளையெல்லாம் Dr காலே வெளிப்படுத்தியதால் தனதுகுடும்பத்தினரால் ஓதுக்கிவிடப்பட்டவர், பின்பு அவரது தாயார் உண்மை தெரிந்து பின்பு இவரோடுசேர்ந்தார். இவரது இந்த குலாத்தியாச்சே போர் நூல் வெளியாகி 6 ஆண்டுகளில் குலாத்திகள் நடனம் நின்றுபோனாதாக கூறுகிறார். அது உண்மையா என தெரியவில்லை. குலாத்தியாச்சே போரில் வர்ணனைகள், கற்பனைகள் இல்லை. ஆனால் இதன் அழுத்தமான நடைகதையின் கருவிற்கு கூடுதல் வலிமை தருகிறது. எதிர்நீச்சல் போட்டு வெற்றியடைந்தவர்களின் சுயசரிதைநூல்களில் இதுவும் ஒன்று.
  10. https://www.sbs.com.au/language/tamil/audio/making-jaffna-a-dumb-society ஆசிரியர் குணசீலன் அவுஸ்ரேலிய SBS வானெலிக்கு அளித்த பேட்டியை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். தற்போதைய யாழ்ப்பாண மாணவ சமூகத்தின் நிலையை பற்றி ஆசிரியர் கூறுவது முற்றிலும் உண்மை.
  11. இந்திய பாகிஸ்தான் பிரிவினை ஆரம்பித்த காலப்பகுதியை மையமாக வைத்து தயாரிக்கப்பட்ட படம். கடந்த சித்திரையில் திரைக்கு வந்தது. இந்தி சினிமாவிற்கே உரிய பாணியில் எடுக்கப்பட்டது. Madhuri Dixit, Sonakshi Sinha, Alia Bhatt, Varun Dhawan, Aditya Roy Kapur மற்றும் Sanjay Dutt என இந்த சினிமாவின் பிரபல்யமான நட்சத்திரங்களை வைத்து எடுக்கப்பட்டது. பிரமாண்டமான காட்சியமைப்புகள் மனதோடு ஒட்டவில்லை ஆனால் ஆடை அலங்காரங்கள் எப்போதும் போலவே மனதை மயக்குகிறது. இரண்டே இரண்டு பாடல்களை தவிர மற்றவை மனதை கவரவில்லை. படம் பெரிய வெற்றியை பெறவில்லைதான் ஆனாலும் இதன் கதை கொஞ்சம் வித்தியாசமாக இருந்தது. இதில் வரும் கதாபாத்திரங்களை போல மனிதர்கள் எங்களிடையே வாழ்கிறார்கள். இவர்கள் யார் என்றும் பார்ப்போம். Zafar: முறை தவறி பிறந்தவன், தந்தை பெயர் தெரியாதவன் என இந்து சமூகத்தால் ஒதுக்கப்படும் ஒரு முஸ்லீம். தன்னை இந்த நிலைக்கு தள்ளிய தன் தந்தையை பழிவாங்க துடிக்கும் இளைஞன். தேவ் சவுத்திரி: சிறுவயதில் தன்னிடமிருந்து பறிக்கப்பட்ட தருணங்களை தேடும் இளைஞன். டெய்லி டைமஸ் பத்திரிகையின் தலைமை ஆசிரியர், அதிகாரி. பால்ராஜ் சவுத்திரி: இஷ்டமில்லாது திருமணம் செய்துவிட்டு, காதலை வெளியே தேடிய பெரிய மனிதன், பின் குடும்ப அந்தஸ்தை காரணம்காட்டி காதலை கைகழுவிவிட்டவர். Zafar பழிவாங்க துடிக்கும் தந்தை. டெய்லி டைமஸ் பத்திரிகையை உருவாக்கியவர். பஹார் பேகம்: பால்ராஜ் வெளியே தேடிய காதல். உயர்குடி விலைமாது. Zafarன் தாய். சத்யா சவுத்திரி: தேவ் சவுத்திரியின் மனைவி, புற்றுநோயால் இறக்க போகும் முன்பு கணவருக்கு துணை தேடிய துணைவி. ரூப்: தேவ் சவுத்திரியின் இரண்டாவது மனைவி. இவர்களின் வாழ்க்கையை Zafarன் பழிவாங்கும் திட்டங்கள் எப்படி மாற்றியமைக்கின்றது என்பதுதான் கதை. தனது பழிவாங்கும் திட்டத்தின் படி தனது சிறுவயது கதையை காரணம்காட்டி ரூப்பை தன்வசம் காதல் கொள்ள வைக்கிறான். இன்னொரு பக்கம் தனது சிறுவயது முஸ்லீம் நன்பனை இந்து முஸ்லீம் கலவரத்தை தூண்ட பயன்படுத்துகிறான். Zafarன் பழிவாங்கும் திட்டங்கள் வெற்றியடைந்ததா? இல்லை, தனக்கு பிடிக்காமல் நடந்த திருமணத்தினாலும், தனிமையினாலும் வெறுப்புடன் வாழ்ந்த ரூப்பின் Zafarஉடனான காதல் நிறைவேறியதா? இல்லை, இந்த திருமணத்தினால் உனக்கு இந்த வீட்டிலும் வெளியிலும் மரியாதை இருக்கும், ஆனால் அன்பு இருக்காது. எதிர்பார்ப்புகளை அதிகம் வளர்க்காவிட்டால் கஷ்டங்களும் இருக்காது எனக்கூறிய தேவ் - ரூப் உறவில் மாற்றம் ஏற்பட்டதா? 10 வருடங்களின் பின்பு ரூப்பை பேட்டி காணும் இளம் பத்திரிக்கையாளனிடம் இந்த கேள்விகளுக்கான விடையை கூறுகிறாள். கோபத்தினாலும், பிடிவாதம் கொண்டும், சுயநலத்தாலும் எடுக்கும் முடிவுகள் வாழ்க்கையில் எத்தகைய பாதிப்பை தருகிறது. ஒருவர் கூட நிறைவாக வாழ முடியாமல் செய்துவிடுகிறது. காதல் என்பது கறையா? சந்தோஷமா?
  12. மனதோடு தங்கும் மழை ஓசையும்.. மலை வாசமும்.. கதை பேசும் காற்றும் பல கோடி காலம் அயராமல் வீசும்..
  13. When your heart is a stranger And you know you didn't treat it right When your love is in danger And you know you're gonna need to fight When you can't learn When you can't learn When you can't learn When you can't learn I've given enough Now you're just turning the knife I've given enough Now you're just rolling the dice I've given enough Counting on doing it right I've given enough When your foot's on the tower And you know you're gonna knock it down When you change every hour And you don't know who you are inside When you can't learn When you can't learn I've given enough Now you're just turning the knife I've given enough Now you're just rolling the dice I've given enough Counting on doing it right I've given enough I've given enough I've given enough Counting on doing it right I've given enough I've given enough
  14. உண்மைதான்.. அதே போல கீழே உள்ளவாறு மரத்திலோ இல்லை சிரட்டையிலோ “ அ, ஆ “ எழுத்துக்களுடன் தமிழ் சொற்களையும் சேர்த்து சுட்டிகள் போல செய்து முன்பள்ளி மாணவர்களுக்கு தமிழை கற்றுக்கொடுக்கும் ஒரு வித்தியாசமான வழியாக இருக்கும்.. இவர்களிடம் கேட்டால் செய்து தருவார்கள். இதே போல இல்லாவிட்டாலும் கூட, ஓரளவிற்கு இதே போல செய்யக்கூடும்