• advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt

kavi_ruban

கருத்துக்கள உறவுகள்
  • Content Count

    372
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

3 Neutral

About kavi_ruban

  • Rank
    உறுப்பினர்

Contact Methods

  • MSN
    kavi_ruban@hotmail.com
  • Website URL
    http://kaviyarankam.blogspot.com/
  • ICQ
    0

Profile Information

  • Gender
    Male
  • Location
    சுவீடன்
  • Interests
    எதைச் சொல்ல....? எதை விட....?
  1. கண்ணிற்குள் நின்றவள் கருத்தினில் திரிந்தவள் தூக்கத்திலும் துணையவள் வார்த்தைகளின் வரமவள் கற்பனையின் தாயவள் இன்னொரு பெண்ணினை அணைக்கையிலும் அகலாது நின்றவள்... காமத்திலே பேசாது சிரிப்பாள் சோகத்திலே நான் ஊறங்க மடி தருவாள்! சொற்கள் இல்லை என்னிடம் திருடிச் சென்றவளே நீ எவ்விடம்? பொருள் தேடி நான் போகையிலே இருள் எல்லாம் எனக்குள் கொட்டி அருள் இன்றிப் போனாயடி... இறைக்காத கிணறு போல் பிறக்காத பிள்ளையை எண்ணிக் கலங்கும் தாயைப் போல் வார்த்தைகள் இன்றி தவிக்கிறேனடி... தாயே தமிழே என் தளர்வெல்லாம் போக்கும் கவிதாயினியே இனி என்று வருவாய் என்னிடம்...?
  2. ஏங்குதே என் உள்ளம் என்றோ பேசித் திரிந்த நாட்களை எண்ணி ஏங்குதே... வாழ்க்கை வண்டியின் அச்சாணி முறியுமளவு சுமைகள்! அச்சாணி முறியும் தருணத்திலும் கழற்றி எறிந்து விட்டு புதிதாய் ஒன்றைப் போட்டு சுமக்கின்ற சாமத்தியசாலிகள் நாங்கள்! போதும் என்று ஓடிப் போகும் ஞானம் வந்து கூடவில்லை குறை கூறிக் கொண்டே வாழும் வகையில் வாழ்க்கையோடு சமரசம் செய்து கொண்டோம்! அருகில் இருப்பது சொர்க்கமே எனினும் நரகமாக்கிக் கொள்ளும் சமத்தர் நாங்கள்! பல சமயங்களில் அருகில் இருப்பது மனைவி என்று உணர்ந்தவர் பாவ நிவர்த்தி செய்ய பகவானுக்கு கற்பூரம் ஏற்றிக் கொள்க! ;-)
  3. சந்தோசமாய் தமிழோடு விளையாடி கவிதை பல இவ்வரங்கில் தந்த இவன் என் தேசமாய் இவ்வந்தாதி இருண்டது கண்டு வருந்திக் கிடக்கிறேன்! எங்கே ஐயா போனீர்? தமிழ் மறந்த தமிழர் போல் தேசம் மறந்த மக்கள் போல் பாசம் மறந்த பிள்ளைகள் போல் எங்கே ஐயா போனீர்?
  4. ஆசை மச்சான் என்று முடித்தவுடனே எந்த மச்சானும் வந்து எழுதவில்லையே ஒரு கவி! பொறுமை இழந்து வந்தேன் நானும் அருமை அந்தாதியை அடுத்து நகர்த்தும் பொறுப்பில் எழுதுகிறேன் மூலைக் ஒருவராய் போனவர்களே பாலைக்கு நீர் வார்த்த புண்ணியவான் நீங்களே ஆவீர் வாருங்கள் ஐயா கவிதையில் கருத்தாடலாம் குதிரையே இல்லாது குதித்து ஓடலாம் சண்டித்தனம் பண்ணலாம் சிண்டு முடியலாம் பெண்டு பிள்ளை கதையெல்லாம் இங்கே வந்து காவியமாக்கலாம்! சீவியம் முடியும் மட்டும் உம்மையே நினைத்து வாடும் ரசிகா் கூட்டம் பெறலாம்! பார்ப்போம் எத்தனை பேருக்கு வால் முளைக்கிறது என்று 'கவி'க்கு வால் முக்கியம் தானே!!!
  5. வரவேற்க வந்த மச்சாள் சுவடே இல்லாமல் மறைந்தே போனாள்! காதலில் களைப்பும் இல்லை களைத்துக் கலைந்து போனால் அது காதலும் இல்லை! என்றும் உள்ள இக்காதல் உதட்டு முத்தத்தில் மட்டும் பூப்பதில்லை மௌனமாய் உள்ளங்கள் இளைப்பாறும் பொழுதில் தள்ளியிருந்து வேடிக்கை பார்க்கும் இக் காதல்!
  6. சோதனையா தமிழுக்கு என்று சோகம் வளர்க்கும் கவியே தட்டச்சு செய்யும் வேளை திரை வெட்டு ஒன்று எடுத்து அடியேனுக்கு அனுப்பினால் ஆராய்ந்து ஏதேனும் ஆவன செய்யப்படும்!
  7. அறிவாய் பெண்ணே அரிதாய் பூத்த காதல் பூவைக் கிள்ளி கள்ளி நீ மனதில் வைப்பாய் என்றிருந்தேன்... தள்ளிக் காலால் மிதித்து எள்ளி நகைக்கின்றாய் சொல்லி அழ சோகம் கிள்ளி எறிய துள்ளி அருகில் வராயோ நீயே புள்ளி மான் போல்!
  8. காதல் காமம் கல்யாணம் கவலை கண்ணீர் கடைசியில் கல்லறை!
  9. // விகடகவி தாங்கள் இடும் கவிதைகள் ஏன் நீண்டு வருகின்றன. பத்திகளாக பிரிக்கப்படவில்லை. ஏதோ சிறு பிழை நடப்பதாக கருதுகிறேன். கவனிக்கவும். நன்றி. // சந்திப்போம் என்று சொல்லிப் போன அத்தான் கிஞ்சித்தும் என் நினைவின்றி இத்தனை நாள் இருந்து விட்டு முன் வந்து நின்றார் பேச்சிழந்து விட்டேன்! அத்தான் அருகில் வெள்ளைத் தோல் காரி வெள்ளந்தியாய் சிரித்து நின்றாள்!
  10. இல்லாமையால் விகடகவி நீ இவ்வந்தாதியை இவ்வளவு நாளாய் தீண்டாமையால் சொல்லாமல் எங்கோ போனார் பலர் என எண்ணி சுற்றி வந்து பார்த்துச் செல்வேன்...! இறங்கி நடக்கும் சூழல் ஒன்று இனித் தொடரும் வாடிக் கிடக்கும் என் தமிழ் வேட்கை ஓடிக் களிக்கும்! காணாமல் போனோர் பற்றிய செய்திகளை வாசிக்கின்ற போதெல்லாம் யாழ் களத்தில் கூட வந்து விளையாடிய பலர் இருந்தும் இங்கு வந்து இளைப்பாற மனமின்றி காணாமல் போனாரே என்று மனம் துணுக்குறும்! அவ்வகையில் உன்னைக் கண்டேன் விகடகவி சொல்லாலே அடித்து விளையாடியவன் முன்னாலே வந்து நிற்கின்றாய் என்னாலே என்ன சொல்லமுடியும் தன்னாலே இனி நடக்கும் பாரிங்கு தமிழுக்கு திருவிழா!
  11. பூவொன்று புயலானதை புன்முறுவல் மாறாமல் நான் ரசித்தேன் ஏன் என்று நான் சொல்லவும் வேண்டுமோ? கட்டிலறைக் கதைகள் எல்லாம் உமக்கெதற்கு காதை மூடி கதவை மூடி போங்கள் ஐயா பொழுது விடியப் போகுது!
  12. பிழை நடக்குது என உணா்ந்தவன் துவக்கை எடுத்தான் களை பிடுங்க – அவன் எதிரிகள் தலையை எடுத்தான் சிலை போல் சிலா் நின்றது கண்டு விழி சிவந்து நின்றான் மலை மேல் விழினும் தலையால் மோதி உடைப்பாய் என்றான்! நிலை உயா்ந்து நின்ற சிலா் மண்ணை விலை பேசுதல் கண்டு கையிலைச் சிவன் போல் உக்கிரம் கொண்டான்! மண்ணை மீற்க மறவா் படை அமைத்தான் கழுத்தில் நஞ்சு கட்டி யமனின் வேலை குறைத்தான்! களம் பல ஆடி பகையோடு மோதி நகை பல செய்து நின்றான்! திகைத்து நின்றான் பகைவன் திசை பல ஆள் அனுப்பி சூழ்ந்து நின்று சூழ்ச்சி செய்தான்! எதிர்த்து நின்றான் தம்பிகளோடு அண்ணன் இறுதியில் வென்றது துரோகம்! வீரம் சுமந்து நெஞ்சில் ஈழம் சுமந்து நின்ற மாவீரா்களை இறுதியில் மண்ணே சுமந்தது! தன்னோடு அணைத்து அழுதது பகையின் பூட்ஸ் காலின் அடியில் புண்பட்டுத் துடித்தது… நகை செய்து நின்றான் பகைவன்! பூவை இழந்து மானம் இழந்து அங்கம் இழந்து “அடுத்தது என்ன?” எனும் நினைவை இழந்து சொந்த மண்ணில் அகதியாய் நின்றான் தமிழன்! ஓரமாய் இருந்து ஓங்கி அழுதது தமிழ் ஆதாரமாய் இருந்து மண்ணில் அனாதையாகிப் போய் அழுதது தமிழ்! “அடுத்தது என்ன?” துடித்து விழுந்தன கேள்விகள் பல! நாடு மாறி நாடு கதைக்குது நல்லதாய் என்ன தான் நடக்குது இங்கே? கிழக்கு விடியும் எனக் கிடக்கிறான் தமிழன்! வழக்குப் பல போட்டும் வழிக்கு வரமாட்டினம் போல… அண்ணன் செய்தது போல ஏறி உழக்கணும் மீண்டும் கண்ணன் போல் தூது நடந்து பயனில்லை! புரட்சி வெடிக்கணும் பகைவனுக்கு மிரட்சி கொடுக்கணும்! தானாய் எதுவும் நடக்காது குஞ்சுகள் நாம் சோ்ந்து நின்றால் வானில் பருந்துகள் இனிப் பறக்காது! (ஒலி வடிவம் மேலே இணைக்கப்பட்டுள்ளது.)
  13. விடியலுக்காய் காத்திருப்போம் என்று சொன்னவளே கை நிறைய கரன்சியோடு மாப்பிளை கண்டவுடன் கை காட்டி சென்றாயே! அடுக்குமாடி இது? அடுக்கு மாடி கொண்டவன் பின்னால் செக்கு மாடு போல் நீ போவது அடுக்குமாடி?
  14. சுழல்கிறது வாழ்க்கைச் சக்கரம் எப்படியோ... புலா்கின்ற பொழுதுகளில் மலா்கின்ற பூக்களைப் போல் விரிகின்ற கதிரின் ஒளி பட்டு விலகிப் போகாதோ கவலையது எமை விட்டு! தெரிகின்ற பாதையெங்கும் நடந்தே திரும்பினேன் ரணங்களின் வேதனையன்றி வேறேதும் காண்கிலேன்! சிரிக்கின்ற மழலை கண்டு வியக்கிறேன் நாமும் ஒரு நாள் அவ்வாறு இருந்த கதை நினைக்கிறேன்! புரிக்கின்றது எல்லாம் வீணே புலம்புவது வீணாம்! மழலை போல் சிரிக்கப் பழகுவதே கவலை போக்கும் அரு மருந்தாம்!
  15. பலதாய் அடையாளம் கொண்டே அது இதுவெனக் கை காட்டுவார் கடவுளை! கல்லன்றி ஏதும் காணாது எது வெனத் தேடுவார் மூடரும்! உள்நின்று சிரிப்பான் கடவுள் உனக்குள் நின்று சிரிப்பான் கடவுள் கட உள் காணாத காட்சி காணலாம் கண்டபின் ஆனந்தக் கூத்தாடலாம்!