Jump to content
களத்தில் உள்நுழையும் வழிமுறையில் மாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது. மேலதிக விளக்கங்களிற்கு

கிருபன்

கருத்துக்கள உறவுகள்
  • Posts

    25,670
  • Joined

  • Days Won

    95

Everything posted by கிருபன்

  1. வடக்கில் 60 சதவீதத்திற்கு மேற்பட்டோர் கொவிட் தடுப்பூசியின் முதல் டோஸை பெற்றுள்ளனர் வடக்கு மாகாணத்தில் மக்கள் தொகையில் 30 வயதுக்கு மேற்பட்ட 62.09 சதவீதமானோர் கொவிட்-19 தடுப்பூசியின் ஒரு டோஸையாவது பெற்றுள்ளனர். இந்த தகவலை வடக்கு மாகாண சுகாதார சேவைகள் பணிப்பாளர், மருத்துவர் ஆ.கேதீஸ்வரன் தெரிவித்தார். வடக்கு மாகாணத்தில் 30 வயதுக்கு மேற்பட்டோரின் எண்ணிக்கை 6 லட்சத்து 57 ஆயிரத்து 547 பேர் என கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. அவர்களில் இன்றுவரை 4 லட்சத்து 8 ஆயிரத்து 284 பேர் கோவிட்-19 தடுப்பூசியின் முதல் டோஸையாவது பெற்றுள்ளனர். இது மொத்த எண்ணிக்கையில் 62.09 சதவீதமாகும். வடக்கில் மன்னார் மாவட்டத்தில் 67.54 சதவீதமானோர் கோவிட்-19 தடுப்பூசியின் ஒரு டோஸையாவது பெற்றுள்ளனர். அடுத்தபடியாக முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தில் 63.70 சதவீதமானோர் முதல் டோஸைப் பெற்றுள்ளனர். இந்தப் பட்டியலில் யாழ்ப்பாணம், வவுனியா, கிளிநொச்சி மாவட்டங்கள் முறையே 3,4,5ஆம் இடங்களில் உள்ளன. https://www.virakesari.lk/article/110621
  2. பெலருஸ் ஒலிம்பிக் வீராங்கனை சிமானுஸ்காயாவுக்கு போலாந்தின் மனிதாபிமான விசா பெலருஸ் ஒலிம்பிக் வீராங்கனை கிரிஸ்டினா சிமானுஸ்காயாவுக்கு போலாந்து அரசாங்கத்தினால் மனிதாபிமான விசா வழங்கப்பட்டுள்ளதாக அந் நாட்டின் துணை வெளியுறவு அமைச்சர் திங்களன்று உறுதிபடுத்தினார். ஒலிம்பிக் விளையாட்டுப் போட்டிகளில் தேசிய பயிற்சியாளர் ஊழியர்களின் முறைப்பாடுகளைத் தொடர்ந்து தனது அணியின் விருப்பத்திற்கு மாறாக விமான நிலையத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்ட 24 வயதான சிமானுஸ்காயா ஞாயிற்றுக்கிழமை டோக்கியோவிலிருந்து வெளியேற மறுத்துவிட்டார். பெலருஸுக்குத் திரும்பினால் தன் பாதுகாப்பு குறித்து அஞ்சுவதாக அவர் இதன்போது சுட்டிக்காட்டினார். அவர் பின்னர் ஜப்பானிய காவல்துறையின் பாதுகாப்பை நாடியதுடன், திங்களன்று ஜப்பானின் தலைநகரில் உள்ள போலந்தின் தூதரகத்திற்கு சென்றார். தூதரகத்தில் டோக்கியோவில் உள்ள போலந்து இராஜதந்திரிகளுடன் சிமானுஸ்காயா நேரடியாக தொடர்புகளை பேணி கலந்துரையாடிய பின்னர், அவருக்கு மனிதாபிமான விசா அதிகாரிகளினால் வழங்கப்பட்டுள்ளதாக போலாந்தின் துணை வெளியுறவு அமைச்சர் மார்சின் பிரைடாக்ஸ் கூறினார். அத்துடன் சிமானுஸ்காயா விளையாட்டு வாழ்க்கையை தொடர போலாந்து தன்னாலான தேவையான அனைத்து உதவிகளையும் செய்யும் என்றும் அவர் டுவிட்டரில் பதிவிட்டுள்ளார். https://www.virakesari.lk/article/110615
  3. நாங்கள் இறக்கும் தருவாயிலும் எமது பிள்ளைகளைத் தேடும் போராட்டம் தொடரும்: அம்பாறை மாவட்ட வலிந்து காணாமல்ஆக்கப்பட்ட உறவுகளின் சங்கம் ShanaAugust 3, 2021 அம்பாறை மாவட்ட வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்ட உறவுகளின் சங்கத்தின் ஏற்பாட்டில் கவனயிர்ப்புப் போராட்டமொன்று சங்கத்தின் அம்பாறை மாவட்டத் தலைவி திருமதி த.செல்வராணி தலைமையில் திருக்கோவில் குடிநிலம் செல்வ விநாயகர் முன்றலில் இடம்பெற்றது. இவ் ஆர்ப்பாட்டத்தில் சங்கத்தின் உறுப்பினர்கள், பெற்றோர்கள், காணாமல் ஆக்கப்பட்ட உறவுகளின் உறவினர்கள் எனப் பலரும் சுகாதார நடைமுறைகளைப் பின்பற்றி கலந்து கொண்டிருந்தனர். இதன்போது, தாயின் கண்ணீர்ப் பயணத்திற்கு முடிவு கொடு, பத்து மாதம் சுமந்த வயிறு பற்றி எரிகின்றதே எங்கள் பிள்ளைகள் எங்கே? எங்கள் பிள்ளைகள் எமக்கு வேண்டும், என் விழிகள் மூடமுன் என் பிள்ளைகளைக் காண வேண்டும் போன்ற பதாதைகளை ஏந்தியவண்;ணம் ஆர்ப்பாட்டம் முன்னெடுக்கப்பட்டது. இதன் போது வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்ட உறவுகளின் சங்கத்தினர் கருத்துத் தெரிவிக்கையில், நாங்கள் மன வேதனையுடன் வாழ்ந்த கொண்டிருக்கின்றோம் எமது தேடலுக்கு ஒரு முடிவு வரும் என்ற நம்பிக்கை இருக்கின்றது. ஆனால் இன்னும் வரவில்லை. எனவே எங்கள் வேதனைகளை சர்வதேச நாடுகள் கண்கொண்டு பார்த்து எங்களின் பிள்ளைகளை கண்டுபிடித்துத் தருமாறு வினயமாகக் கேட்டுக் கொள்கின்றோம். எங்களால் போராட முடியாத நிலைமையிலும் நாங்கள் போராடிக் கொண்டிருக்கின்றோம் நாங்கள் இறக்கும் தருவாயிலும் எமது பிள்ளைகளைத் தேடும் போராட்டம் தொடரும். எங்கள் போராட்டம் ஆரம்பிக்கப்ட்டு பதினொரு வருடங்களாகின்றன ஆனால் இதுவரை இதற்கான தீர்வு கிடைக்கவில்லை. இனிவரும் சமூதாயத்திற்கு இவ்வாறான நிலைமை வந்துவிடக் கூடாது என்று தெரிவித்தனர். மேலும் இது தொடர்பில் சங்ககத்தின் தலைவி திருமதி த.செல்வராணி கருத்துத் தெரிவிக்கையில், எமது போராட்டம் பத்து வருடத்தைக் கடந்து பதினொராவது வருடத்தை எட்டி நிற்கும் இத்தருவாயில் எட்டு மாவட்டங்களிலும் வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்ட எமது உறவுகளை இழந்து நிற்கின்றோம். எமது உறவுகளுக்கு என்ன நடந்திருக்கின்றது என்ற உண்மையையே நாங்கள் உலக நாடுகளிடம் கேட்டு நிற்கின்றோம். எமது பிள்ளைகள் அனைவரும் வலுக்கட்டாயமாக வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்கள், ஒப்படைக்கப்பட்டவர்கள், வாகனங்களில் இறக்கி எடுக்கப்பட்டவர்கள், வீடு வீடாய் சுற்றி வளைப்பில் பிடித்துச் செல்லப்பட்டவர்கள். இவர்கள் எங்களுக்கு மீள வேண்டும். அவர்களுக்கு என்ன நடந்தது என்ற உண்மை எங்களுக்குத் தெரிய வேண்டும். சர்வதேச நீதிமன்றத்திற்கு எங்கள் பிரச்சினைகள் கொண்டு செல்லப்பட வேண்டும். உலக நாடுகள் அனைத்தும் எங்கள் வேதனைகளைக் கண்கொண்டு பாருங்கள். எங்கள் பிள்ளைகளுக்கு ஒரு நீதி வேண்டி நாங்கள் போராடிக் கொண்டிருக்கின்றோம். அனைத்துலக நாடுகளும் எங்களுடன் சேருங்கள். நாங்கள் இன்று எங்கள் பிள்ளைகள், கணவர், உறவுகளைத் தேடி நிற்கின்றோம். இந்த அவலம் யாருக்கும் வந்துவிடக் கூடாது. அனைவரும் எமது போராட்டங்களுக்கு வலுச் சேருங்கள். சர்வதேசமும், அனைத்துலக நாடுகளும் எங்கள் போராட்டத்திற்குத் தோள் கொடுத்து எங்கள் உறவுகளுக்கு நல்லதொரு தீர்வைப் பெற்றுத் தாருங்கள் என்று தெரிவித்தர். http://www.battinews.com/2021/08/blog-post_90.html
  4. இந்திய இராணுவம் நடாத்திய வல்வைப் படுகொலை - (படங்கள்) இளகிய மனம் உள்ளவர்கள்,இதயம் பலகீனமானவர்கள் தயவு செய்து கீழ்வரும் படங்களை பார்க்கவேண்டாம். தமிழர் உரிமைப் போராட்டத்தின் திருப்பு முனையாக ஏற்பட்ட இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தத்தின் (ஜுலை 29.1987) விளைவாக இலங்கைக்கு வந்த இந்தியப் படைகள் (IPKF) ஏற்கனவே திட்டம் இட்டபடி தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளிடம் இருந்து ஆயுத களைவு என்ற பெயரில் ஒரு முழு யுத்தத்தினையே நடத்தத் தொடங்கின.வேறு வழிவகை அறியா தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளும் மக்கள் ஆதரவினை மட்டும் நம்பி உலகின் நாலாவது பெரிய இராணுவத்தினை எதிர்த்து போர்புரிந்துவெற்றியும் பெற்றனர். இந்திய இராணுவத்தினரின் தாக்குதல்கள் முடிந்து அந்தப் பிரதேசத்தை விட்டு இராணுவம் முகாம்களுக்குத் திரும்பிய பின் வல்வெட்டித்துறைக்குச் சென்று பார்த்தவர்களால், அங்கு நடைபெற்று முடிந்த கொடூரங்களை ஜீரணிக்க முடியவில்லை. இந்தப் படுகொலைகளின் பொழுது, ஆண், பெண், முதியோர், குழந்தைகள் என்ற வேறுபாடுமின்றி அங்குமிங்குமாக 71 பொதுமக்கள், சுட்டும், வெட்டியும், எரித்தும் கொல்லப்பட்டிருந்தனர். இதில் பலர் நிலத்தில் முகங் குப்பறப் படுக்கவைக்கப்பட்ட நிலையில் முதுகில் சுடப்பட்டிருந்தனர். நூற்றுக்கும்மேற்பட்டபொதுமக்கள்காயமடைந்திருந்தனர். ஒரு நாளில் யாழ்ப்பாணத்தினைக் கைப்பற்றுவோம் என சொன்ன இந்திய அமைதிப்படையினர் யாழ்பாணத்தினைக் கைப்பற்ற 1 மாதம் எடுத்தது. யாழ்ப்பாணத்தினை கைப்பற்றிய பின்பு ஏனையபகுதிகளையும் கைப்பற்றிய இந்தியப் படைகள் 200 மீட்டருக்கு ஓன்று என்று ரீதியில் முகாம்களை அமைத்தது.புலிகளும் தமது பிரதான முகாம், தலைமை என்பனவற்றை வன்னிக்கு மாற்றிவிட்டு மற்றைய பகுதிகளில் தமது குறிப்பிட்டளவு போராளிகளை நிறுத்தியிருந்தனர். தினமும் எதாவது ஒரு பகுதியில் போராளிகளைத்தேடும் இந்திய இராணுவத்தினருக்கும் போராளிகளுக்கும் இடையில் மோதல்கள் இடம் பெற்ற வண்ணமே இருக்கும். இப்படி தான் 1989 ம் ஆண்டு ஓகஸ்ட் 2ந் திகதி வல்வெட்டித்துறையில் இருக்கும் ஊரிக்காடு ,பொலிகண்டி இராணுவ முகாம்களிலிருந்து தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளை அழிக்கும் நோக்குடன் புறப்பட்டனர் இந்தியப் படையினர். இந்த இந்திய இராணுவவீரர்களுக்கு தலைமை தாங்கியது. முறையே மேஜர் சுதர்சன் சிங்,.கப்டன் கோபாலகிருஸ்ன மேனன் ,கப்டன் கபூர் என்போராவார்.இவர்களை எதிர் கொண்டு புலிகள் நடத்திய தாக்குதலில் 09 சீக்கிய சிப்பாய்கள் கொல்லப்பட ஆயுதம் தாங்கியபுலிகளை அழிக்க திராணியற்ற இந்திய படைகள் அப்பாவி மக்கள் மீது தனது வெறியாட்டத்தினை வழமை போல தொடங்கியது. ஒகஸ்ட் 2 ந் திகதி இச் சம்பவம் நடைபெற 3,4 திகதிகளில் வல்வெட்டித்துறையிலும் அதைச் சூழ உள்ள பகுதிகளிலும் ஊரடங்கு சட்டத்தினை பிரகடனப்படுத்திவிட்டு வெறியாட்டம் ஆடினர். யாருமே வல்வெட்டிதுறைக்குள் போகவே ,அங்கிருந்து தப்பி வரவோ முடியவில்லை.வெறியாட்டம் முடிந்து இந்திய இராணுவம் முகாம்களுக்கு திரும்பிய பின் வல்வெட்டித்துறைக்கு சென்றுபார்த்தவர்களால் நடைபெற்ற கொடூரங்களை ஜீரணிக்க முடியவில்லை. 63 பொதுமக்கள் சுட்டும் ,வெட்டியும், எரித்தும் கொல்லப்பட்டிருந்தனர்.இதில் பலர் நிலத்தில் கிடத்தி முதுகில் சுடப்பட்டிருந்தனர்.ஆண்,பெண்,முதியோர் வேறுபாடு இன்றி. 100 பேர் அளவில் காயமடைந்திருந்தனர். 123 வீடுகள் முற்றாக எரிக்கப்பட்டு நாசமாக்கப்பட்டன. 45 கடைகள் சூறையாடப்பட்டு தீயிடப்பட்டன. வல்வை சனசமூக நிலையம் (நூலகம்) தீயிடப்பட்டிருந்தது,பல ஆயிரக்கணக்கான நூல்கள்.தளபாடங்கள் கொழுத்தப்பட்டிருந்ததுடன் நூலகத்தில் இருந்த காந்தி,நேரு,நேதாஜி, இந்திராகாந்தி போன்ற தலைவர்களின் படங்கள் கூட நொருக்கப் பட்டு தீயிடப்ப்ட்டு இருந்தன. 176 மீன்பிடி வள்ளங்கள் எரிக்கப்பட்டன. எங்கும் சடலங்கள்,அவல ஓலங்கள், தீக்கொழுந்துகள்,காயமடைந்த ,கொல்லப்பட்ட உறவினர்களின்அவலக்குரல்கள். காலங்கள் பல சென்றாலும் இன்றும் வல்வெட்டிதுறை மக்களின் மனங்களில் இரண வடுவாகஅச்சம்பவம் இருந்து வருகிறது. ஒரே குடும்பத்தில் 3 பேர் கூட கொல்லப்பட்டிருந்தனர். வல்வெட்டிதுறையில் நடைபெற்ற இக்கோர தாண்டவம் பற்றி எந்த ஒரு இந்திய ஊடகமும் செய்தி வெளியிடவில்லை. இன்று கூட எத்தனை இந்தியருக்கு இது பற்றி தெரியும் என்பது கேள்விக் குறியே? வல்வெட்டித்துறையில் இந்திய ராணுவம் நடத்திய படுகொலைகள் பற்றி பழ. நெடுமாறன் அவர்களால் எழுதப்பட்டவை கீழ் வருமாறு : தம்பி பிரபாகரன் அவர்களையும் மற்றும் பல புலிகளையும் பெற்றெடுத்த ஊர் என்பதனாலும், இவ்வூர் மக்கள் அனைவருமே புலிகளுக்கு முழுமையாக ஆதரவு தந்தவர்கள் என்பதனாலும் வல்வெட்டித்துறை மீது இந்திய ராணுவ அதிகாரிகளுக்கு மிகுந்த கோபம் இருந்தது. அந்தக் கோபத்தை அவர்கள் தீர்த்துக் கொண்ட விதம் மிகக் கொடூரமானது. 1919ம் ஆண்டு, ஏப்ரல் 13ம் நாள் இந்தியாவில் அமிர்தசரஸ் நகரத்தில் ஜாலியான்வாலாபாக் படுகொலை நடந்தது. மைதானத்தில் கூடியிருந்த அப்பாவிப் பொது மக்களைப் பிரித்தானிய இராணுவம் கண்மூடித்தனமாகச் சுட்டுப் படுகொலை செய்தது. அந்தப் படுகொலையைத் தலைமை தாங்கி நடத்திய பிரித்தானிய ஜெனரல் டையர் ‘சுட்டேன், சுட்டேன் குண்டுகள் தீரும் வரை சுட்டேன்' என்று கொக்கரித்தான். ஜாலியான் வாலாபாக் படுகொலை இந்திய மக்களை அன்று கொதித்தெழ வைத்தது. ஆனால், அதே இந்திய நாட்டைச் சேர்ந்த இராணும் வல்வெட்டித் துறையில் மற்றொரு ஜாலியன் வாலாபாக்கை நடத்திக் காட்டியது. இந்திய இராணுவம் நடத்திய படுகொலைகளை இந்திய அரசு திட்டமிட்டு மறைத்தது. இந்தியப் பத்திரிகைகளுள் பெரும்பகுதி இச் செய்தியை மறைப்பதில் ஒத்துழைப்புக் கொடுத்தன. ஆனால், வல்வெட்டித்துறையில் இச்சம்பவம் நடந்த 13 நாள்களுக்குப் பிறகு அங்கு சென்ற இலண்டன் ‘பெர்னாண்டஸியல் டைம்ஸ்' பத்திரிகையின் நிருபர் டேவிட் ஹவுஸ்கோ இச்சம்பவத்தைப் பற்றிய விவரங்களை முதன் முதலாக ஆகஸ்ட் 17ம் நாளன்று அவரது பத்திரிகைகளில் இச் செய்தி வெளிவந்தது. பரபரப்பாக வெளி வந்த பிறகு செப்டம்பர் 3ம் நாள் ‘இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்' சிறிய அளவில் இச் செய்தியை வெளியிட்டது. இந்த முறை வல்வெட்டித் துறைக்கு நான் சென்ற போது இந்தப் படுகொலைகள் பற்றிய முழு விவரத்தையும் அறிந்து கொள்ள முயற்சி செய்தேன். வல்லவை மக்கள் குழுவின்தலைவர் எஸ்.செல்வேந்திரா, செயலாளர் ஆனந்தராஜ், பொருளாளர் நடன சிகாமணி உட்பட பலரை நான் சந்தித்துப் பேசினேன். இப்படுகொலைகள் நடைபெற்று ஏறத்தாழ ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு கூட அந்த அதிர்ச்சியில் இருந்து வல்லவ மக்கள் மீளாததை நான் பார்த்தேன். 1989ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 2ம் நாள் வல்வெட்டித் துறை சந்தைச் சதுக்கத்தில் காலை 11 மணிக்கு யாரும் எதிர்பாராத விதமாக விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இந்திய இராணுவத்திற்கும் இடையே மோதல் ஏற்பட்டது. அதில் 6 இந்தியப் படை வீரர்கள் இறந்ததுடன் 11 பேர் காயம் அடைந்தனர். இந்நிகழ்ச்சியைத் தொடர்ந்து வல்வெட்டித் துறையைச் சுற்றி இருந்த மூன்று இராணுவ முகாம்களில் இருந்தும் ஆயிரக்கணக்கான இந்திய இராணுவத்தினர் வெறியுடன் புறப்பட்டு வந்து வல்வெட்டித் துறையைச் சுற்றி வளைத்தனர். உடனடியாக ஊரடங்குச் சட்டத்தைப் பிரகடனப்படுத்தினர். தொடர்ச்சியாக மூன்று நாள்களுக்கு ஊரடங்குச் சட்டம் நீடிக்கப்பட்டது. வீடுகளை விட்டு வெளியே வராமல் அச்சத்துடன் பதுங்கியிருந்த மக்களை வீட்டுக் கதவுகளை உடைத்து உள்ளே புகுந்து பதறப் பதறச் சுற்றுக் கொன்றார்கள். மொத்தம் 63 பேர் இவ்விதம் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். நூற்றுக்கணக்கானவர்கள் படுகாயம் அடைந்தனர். அவர்களுக்கு மருத்துவ உதவி செய்வதற்கு முன் வந்த பிரான்சு மருத்துவக் குழுவினரை ஊருக்குள் நுழையவே இந்திய இராணுவம் அனுமதிக்கவில்லை. தொடர்ந்து மூன்று நாள்களாக இராணுவத்தினர் ஊரைச் சுற்றி முற்றுகையிட்டு இருந்ததால் இறந்து போனவர்களின் பிணங்களைக் கூட அப்புறப்படுத்த முடியவில்லை. பிணங்கள் அழுகிப் போன நிலையில் அந்தந்த வீடுகளுக்குள்ளேயே வைத்து உறவினர்களால் எரிக்கப்பட்டனர். கணவர் உடலை மனைவியும், மனைவியின் உடலைக் கணவரும் பெற்றோர் உடலைப் பிள்ளைகளும் பிள்ளைகளின் உடலைப் பெற்றோரும் எரிக்க வேண்டிய அவலத்திற்கு ஆளாயினர். மொத்தம் 123 வீடுகள் அடியோடு நாசமாக்கப்பட்டன. 45 கடைகள் முழுமையாக எரிக்கப்பட்டுச் சாம்பலாயின. சில கடைகளில் அவற்றின் முதலாளிகளையும் உயிருடன் உள்ளே தள்ளி எரித்தார்கள். மொத்தமாக 62 போக்குவரத்து வாகனங்கள் எரிக்கப்பட்டன. 12 மீன்பிடி படகுகள் நாசம் செய்யப்பட்டன. 176 மீன்பிடி வலைகள் எரிக்கப்பட்டன. பல வீடுகளில் தங்க நகைகள், பணம், மின்னணுப் பொருள்கள் இந்திய இராணுவத்தினரால் கொள்ளையடிக்கப்பட்டன. ஏராளமான பெண்கள் மிக மோசமான முறையில் பாலியல் வல்லுறவுக்குள்ளாக்கப்பட்டார்கள். இந்த நிகழ்ச்சி நடப்பதற்குச் சில மாதங்களுக்கு முன்னர் இந்திய இராணுவ பிரி கேடியர் சங்கர் பிரசாத் என்பவர் மக்கள் குழு உறுப்பினர்களைக் கூட்டிப் பின் வருமாறு கொக்கரித்தாராம். ‘இந்திய இராணுவம் மீது புலிகள் தாக்குதல் மேற்கொண்டால் உங்கள் ஊரை அடியோடு எரிப்பேன். நூற்றுக்கணக்கில் மக்களைச் சுட்டத் தள்ளுவேன். இராமாயணத்தில் இலங்கை எரிக்கப்பட்டதைப் போல மீண்டும் இலங்கை எரியும். எங்களை யாரும் எதுவும் செய்ய முடியாது. நாங்கள் உலகில் 4வது பெரிய இராணுவம்'. அவர் மிரட்டியதைப் போலவே விரைவில் நடந்தது. அழகிய வல்லவை நகரம் சுடுகாடானது. வல்வெட்டித் துறை சந்தையில் இருந்து 100 மீட்டர் தெற்கே தெணிய அம்பை என்ற இடத்தில் பல வீடுகள் எரிக்கப்பட்டு அந்தத் தீ மேலும் மேலும் பரவிக் கொணடே இருந்தது. இராணுவத்தினர் போய் விட்டதாக நினைத்து அங்கிருந்த மக்கள் தண்ணீரை ஊற்றி அணைப்பதற்கு முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தார்கள். வல்லவை மக்கள் குழுவின் செயலாளர் ஆனந்தராஜாவும், அங்கு சென்று தீயை அணைக்கும் முயற்சியில் ஒத்துழைத்தார். அப்போது உடுப்பிட்டியில் இருந்து இந்திய இராணுவச் சிப்பாய்கள் 30 பேர் திடீர் என அங்கு வந்து சேர்ந்தனர். தீயை அணைக்க முயற்சி செய்து கொண்டிருந்த ஆனந்த ராஜாவை அவர்கள் பார்த்து விட்டார்கள். அவர் ஓடுவதற்கு முயற்சி செய்யவில்லை. ஏற்கனவே தன்னை இராணுவத்தினர் அறிவார்கள் என்பதால் அவர் அங்கேயே நின்று கொண்டிருந்தார். அருகில் வந்து ஒரு சிப்பாய் அவரைப் பலமாகத் தாக்கினான். அவருடன் சேர்ந்து மேலும் 8 பேரைப் பிடித்துக் கைதிகளாகத் தங்களுடன் இழுத்துச் சென்றார்கள். அப்போது கேப்டன் பர்க் என்னும் இந்திய அதிகாரி அங்கு வந்தார். அவர் ஏற்கனவே ஆனந்தராஜாவிற்கு நன்கு அறிமுகமானவர். எனவே அவரிடம் ஏதோ முறையிடுவதற்காக ஆனந்தராஜா முயன்ற போது தன்னிடம் இருந்த துப்பாக்கியை அவர் மார்புக்கு நோக்கி தூக்கிப் பிடித்தார். ஆனந்தராஜ் பாடசாலை ஒன்றின் முதல்வர். மக்கள் குழுவின் செயலாளர். இந்திய இராணுவத்திற்கு மக்களுக்கும் இடையே பாலமாக இருந்து செயல்பட்டவர். ஒரு முறை பருத்தித்துறை இந்திய இராணுவ முகாமைச் சேர்ந்த சிப்பாய் ஒருவனைப் புலிகள் கைது செய்து கொண்டு போய் விட்டார்கள். அவரை மீட்பதற்கு வடமராட்சி மழுவதும் இராணுவத்தினர் சல்லடை போட்டு தேடினார்கள். ஆனாலும், அவர்களால் சிப்பாயை மீட்க முடியவில்லை. அந்த நேரத்தில் இந்திய அதிகாரி, ஆனந்தராஜாவிடம் மன்றாடினார். புலிகளின் வடமராட்சிப் பொறுப்பாளரான தீபன் என்பவருடன் தொடர்பு கொண்டு அந்தச் சிப்பாயை விடுவிக்கச் செய்து இந்திய இராணுவ அதிகாரிகளிடம் ஆனந்தராஜாவும் மக்களும் ஒப்படைத்தார்கள். இப்படியெல்லாம் செய்த ஆனந்தராஜாவையே அவர்கள் துச்சமாக மதித்தார்கள். ஆனந்தராஜாவையும், அவருடன் கைது செய்யப்பட்ட மற்றவர்களையும் அழைத்துச் சென்று உடுப்பிட்டி இராணுவ முகாமில் மிருகத்தனமாகத் தாக்கினார்கள். முகாமின் வாசலில் 67 சீக்கியர்கள் உருளைக் கட்டைகளைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு ஒவ்வொருவராக அடித்து நொறுக்கி உள்ளே தள்ளிக் கொண்டிருந்தார்கள். தனக்கும் இந்த கதி தான் என்பதை உணர்ந்த ஆனந்தராஜா அந்தக் கொடுமையைத் தாங்குவதற்கு தயாரானார். அப்போது கேப்டன் மேனன் என்ற ஓர் அதிகாரி அவரிடம் ஓடி வந்தார். ‘மிஸ்டர் ஆனந்தராஜா உங்கள் புலிகள் எங்களுடைய சிப்பாய்கள் 9 பேரைக் கொன்று விட்டார்கள். நாங்கள் யார் என்பதை அவர்களுக்குக் காட்டுகிறோம். உங்களையும் உங்கள் ஊரையும் என்ன செய்கிறோம் பார்' என்ற ஆத்திரத்துடன் கத்தினார். பிறகு அவருடைய கழுத்தில் கையை வைத்து உள்ளே தள்ளினார். அங்கே நான்கு சீக்கிய சிப்பாய்கள் ஆனந்தராஜாவைச் சுற்றிக் கொண்டு உருளைக் கட்டைகளால் மாறி மாறித் தாக்கினார்கள். அவர் தலையில் இருந்து குருதி ஓடியது. முகத்தில் ஆழமான காயங்கள் ஏற்பட்டன. கீழே விழுந்த அவர் தொண்டையின் மீது ஒரு மரக்கட்டையை வைத்து சீக்கிய சிப்பாய் ஒருவன் அதன் மீது நின்றான். தான் இறக்கப் போவதை உணர்ந்து விட்ட நேரத்தில் அவர் அவனைப் பிடித்துத் தள்ளியதும் ஆத்திரம் கொண்ட அந்தச் சிப்பாய் அவர் முகத்தில் மாறி மாறி மிதித்தான். அவர் மூச்சுத் திணறி மயங்கி விட்டார். அவர் இறந்து விட்டதாகக் கருதி அந்த வெறியர்கள் விலகிச் சென்றார்கள். சிறிது நேரத்தில் அங்கு வந்த இராணுவ டாக்டர்.கேப்டன் சௌத்ரி ஆனந்தராஜாவை ஏற்கனவே அறிந்தவர். அதனால் அவரை மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு சென்று தக்க சிகிச்சை செய்து அவர் உயிரைக் காப்பாற்றினார். மறுநாள் காலை மருத்துவமனையில் படுத்திருந்த ஆனந்தராஜாவை டாக்டர்.கேப்டன் சௌத்ரி ‘உடல் நிலை விசாரிப்பது போல்' வந்தார். தலையிலே பட்ட காயத்திற்கு மருந்து போடப்பட்டு இருந்தது. முகம் வீங்கி இருந்தது. வலது கன்னத்தில் ஆழமான காயம் இருந்ததால் எழுந்திருக்க முடியவில்லை. படுத்திருந்தார். டாக்டருடன் வந்த கேப்டன் கர்பத்சிங் என்னும் சீக்கியன் அவரின் தலைமயிரைப் பிடித்துத் தூக்கி நிமிர்த்தினான். பின்பு இந்தியில் ஏதோ திட்டினான். ‘மிஸ்டர் ஆனந்தராஜா, நேற்று வல்வெட்டித் துறையில் நடைபெற்ற நிகழ்ச்சிகள் மிகக் கொடூரமானவை. இது பற்றி உங்கள் கருத்து என்ன?' என்று கேட்டார். தமது இராணுவ வீரர்கள் இறந்ததைப் பற்றி அவர் குறிப்பிட்டார். ‘போரில் இரண்டு பக்கங்களிலும் இழப்புகள் ஏற்படுவது தவிர்க்க முடியாதது தான்; ஆனால், போரில் எந்தச் சம்பந்தமும் இல்லாத பொது மக்களிடம் நீங்கள் நடந்து கொண்ட முறை காட்டுமிராண்டித் தனமானது, கொடூரமானது' என ஆனந்தராஜா பதில் கூறினார். அதைக் கேட்ட டாக்டரின் முகம் கோபத்தினால் சிவந்தது. ‘அப்படியா, அது இருக்கட்டும், எங்களுக்கு வல்வெட்டித் துறைப் பிரமுகர் ஒருவரைக் கொன்று விடும்படி இந்தியாவிலிருந்து ஆணை வந்துள்ளது. உங்களுடைய பெயரை அறிவித்து விட்டோம். இன்று 9.45 மணிக்கு வலி எதுவும் இல்லாமல் உங்களைக் கொல்லப் போகிறோம். நீங்கள் அதற்கு முன்னால் உங்களுக்கு விருப்பமான கடவுளை வேண்டிக் கொள்ளலாம்' என மிரட்டினார். இந்திய இராணுவ டாக்டருடைய இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு ஆனந்தராஜா ஆச்சரியப்படவில்லை. கடந்த இரண்டு ஆண்டு காலமாகத் தமது மக்களிடம் இந்திய இராணுவத்தினர் எல்லாவற்றையும் நடந்து கொண்டிருந்தார்கள் என்பதை அறிந்தவர். ஆதலால், அமைதியாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். ஆனால், டாக்டரோ மேலும் தனது பேச்சைத் தொடர்ந்தார். ‘புலிகளின் ஆயுதக் கிடங்குகள் இருக்கும் இடத்தை நீங்கள் காட்டிக் கொடுத்தால் உங்கள் உயிரைக் காப்பாற்றும் படி மேலதிகாரிகளுக்கு நான் சிபாரிசு செய்வேன். நீங்களும், குடும்பஸ்தர், பள்ளியின் முதல்வராக இருப்பவர். எதற்காக வீணாக உயிரை இழக்கவேண்டும்' என்றார். அவரது வார்த்தைகளைக் கேட்டதும் ஆனந்தராஜா அந்த வேதனையின் நடுவிலும் சிரித்துக் கொண்டே, ‘டாக்டர் நான் கடவுளைப் பிரார்த்திக்கப் போகிறேன்' இவ்வாறு கூறியதும் டாக்டர் சௌத்ரி வேகமாக விலகிச் சென்றார். பின்பு பிரிகேடியர் முன்பு ஆனந்தராஜா ஆஜர்படுத்தப்பட்டார். ‘மகாத்மா காந்தியடிகள் பிறந்த நாடுதானா உங்கள் நாடு? சே! என்னால் நம்பவே முடியவில்லை. என்று வேதனையோடு ஆனந்தராஜா கூறிய போது அந்தப் பிரிகேடியர் பின்வரும் பதிலைச் சொன்னார். ‘மிஸ்டர் ஆனந்தராஜா, வெரி சாரி, உங்களைத தற்செயலாகத் தான் பிடித்துக் கொண்டு வந்திருக்கிறார்கள். அதற்காக மனம் வருந்துகிறேன். உங்களுடைய சொல்லைப் புலிகள் கேட்க மாட்டார்கள். எப்படியாவது அவர்களை நாங்கள் அழித்து விடுவோம். அதற்கு உங்களைப் போன்ற படித்தவர்கள் தான் உதவி செய்ய வேண்டும். புலிகள் ஒளிந்திருக்கும் இடங்களை நீங்கள் கூறினால் உங்களைப் பத்திரமாக இந்தியாவுக்கே அனுப்பி அங்கே நீங்களும் உங்கள் குடும்பமும் நிம்மதியாக வாழ்வதற்கு எல்லாவிதமான உதவிகளையும் செய்கிறோம். நீங்கள் பயப்படத் தேவையில்லை. உங்கள் முகத்தை மறைத்து முகமூடி போட்டு அழைத்துச் செல்கிறோம். எங்களுடைய ஜீப்பில் வந்தே புலிகளின் மறைவிடங்களைக் காட்டிக் கொடுக்கலாம்' என்றார். பிரிகேடியரின் இந்தக் கோமாளித்தனமான வார்த்தைகளைக் கேட்டு ஆனந்தராஜா எரிச்சலுடன் பதில் கூறினார். ‘அத்தகைய துரோகத்தை நான் ஒரு போதும் செய்ய மாட்டேன். புலிகளை அழிக்க நினைப்பதை மறந்து விட்டு அவர்களுடன் பேசிப் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்கு முயற்சி செய்யுங்கள். அது தான் உங்களுக்கும் உங்கள் நாட்டிற்கும் நல்லது. அதை விட்டுவிட்டுச் சிறு பையன்களிடம் கூறுவது போல என்னிடம் கூறாதீர்கள்' என்று கூறிவிட்டு அவர் முகத்தை வேறுபக்கம் திருப்பிக் கொண்டார். பிரிகேடியர் அருகே நின்ற கர்னல் சர்மா ‘நாங்கள் சொன்னபடி செய்யாவிட்டால் உம்மைக் காங்கேயன் துறைமுகத்துக்கு அனுப்பிவிடுவோம்' என்று மிரட்டினார். புலிகள் அல்லது அவர்களின் ஆதரவாளர்கள் என்று சந்தேகத்தின் பேரில் சிறைப்பிடிக்கப்படுபவர்கள் யாராக இருந்தாலும் அவர்களைச் சித்திரவதை முகாமான காங்கேயன் துறை முகாமுக்கு அனுப்பி விடுவார்கள். அங்கு 750 சதுர அடி கொண்ட ஒரு வீட்டில் 150 பேரை அடைத்து வைப்பார்கள். ஒரே ஒரு மலக்கூடத்தைத் தான் அத்தனை பேரும் பயன்படுத்த முடியும். சாப்பாடு ஒழுங்காக அளிக்கப்படுவது இல்லை. கைதி நாளுக்கு நாள் ஒன்றுக்கு ரூ.5 வழங்கப்பட வேண்டும் என்பது விதிமுறை ஆகும். ஆனால், கைதிகளிடம் கையெழுத்து பெற்றுக் கொள்வார்களே தவிர பணத்தைக் கொடுக்க மாட்டார்கள். இராணுவ அதிகாரிகளே அவற்றை எடுத்துக் கொள்வார்கள். யாராவது தப்பித் தவறி இதைத் தட்டிக் கேட்டால் அன்று முழுவதும் அவருக்கு அடியும் உதையும் தான் கிடைக்கும். முன்பொருநாள் காங்கேயன் துறை முகாமுக்கு அங்குள்ள கைதிகளைப் பார்வையிட்டு அவர்களது குறைகளைக் கேட்டு ஏதாவது உதவி செய்வதற்காகச் சென்ற மக்கள் குழுவில் ஆனந்தராஜாவும் ஒருவராக இருந்தார். அந்தக் கொடுமையான முகாம் பற்றி அவருக்கு ஏற்கனவே தெரியும். அதனால் தான் அவரை அந்த முகாமுக்கு அனுப்ப போவதாக அதிகாரிகள் மிரட்டினார்கள். ‘அந்த முகாமுக்கு அனுப்புவதைப் பற்றி எனக்குக் கவலை இல்லை. நீங்கள் என்னைச் சுட்டுக் கொன்றால் கூட நீங்கள் கூறும் கீழ்த்தரமான வேலைகளை நான் செய்யப் போவது இல்லை' என ஆனந்தராஜா பதில் கூறினார். ஒரு மரண வீட்டில் துக்கம் கொண்டாடுவதற்காக உறவினர்கள் வந்து கூடியிருந்தார்கள். திடீர் என அந்த வீட்டை இந்திய இராணுவம் சுற்றி வளைத்துக் கொண்டது. ஆண்கள் அனைவரையும் வயது வேறுபாடு இல்லாமல் வெளியே இழுத்து வந்து வரிசையாக நிறுத்தி வைத்தார்கள். நீங்கள் எல்லோரும் புலிகள், உங்களைச் சுட்டுக் கொல்ல வேண்டும் என்று வெறி பிடித்தவன் போல ஒரு சிப்பாய் கத்தினான். துக்க வீட்டில் இருந்த பெண்கள் எல்லோரும் வெளியே ஓடி வந்து சிப்பாய்களின் கால்களில் விழுந்து கதறினார்கள். ஆனால் அந்த மூர்க்கர்களின் மனம் இரவில்லை. ஆண்களையெல்லாம் அடித்து இழுத்துக் கொண்டு முச்சந்தியை நோக்கி நடந்தார்கள். அவர்களுக்குப் பின்னால் அழுது கொண்டும், புலம்பிக் கொண்டும் ஓடி வந்த பெண்களை ‘பூட்ஸ்' கால்களினால் உதைத்தும், துப்பாக்கிக் கட்டைகளினால் அடித்தும் விரட்டினார்கள். வல்வெட்டித் துறைச் சந்திப்பை அடைந்ததும் அவர்களை ஒரு சாலையில் உட்கார வைத்தார்கள். முதல் நாள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டவர்களின் சடலங்கள் ஊதிப் போய் அங்கேயே கிடந்தன. சிலருடைய தலைமயிரைப் பிடித்து இழுத்துக் கொண்டு போய் எதிர்ப்புறமாக எரிந்த கடை ஒன்றில் முன்னாள் நிற்க வைத்தார்கள். அடுத்து என்ன நடக்குமோ என்றஅச்சம் எல்லோரையும் ஆட்டிப் படைத்தது. அங்கே நின்ற மற்றொரு சிப்பாய் அவ்வாறு நிறுத்தப்பட்ட ஆறு பேரையும் சுட்டுத் தள்ளினான். அந்த ஆறு பேரும் அந்த இடத்திலேயே அவர்களுடைய உறவினர்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்க துடிதுடித்து இறந்தார்கள். வல்வெட்டித் துறைப் பிள்ளையார் கோயில் ஊரிலிருந்து சிறிது ஒதுக்குப்புறத்தில் அமைந்து இருக்கிறது. பொதுவாக எந்தப் பிரச்சினை ஏற்பட்டாலும் மக்கள் அங்கே ஓடி அடைக்கலம் புகுவார்கள். அன்றும் ஏறக்குறைய 400 பேர் வரையில் அந்த ஆலயத்திற்குள் தஞ்சம் புகுந்து இருந்தனர். அவர்களையும் இந்திய ராணுவம் விட்டு வைக்கவில்லை. கோவில் என்றும் பார்க்காமல் ‘பூட்ஸ்' கால்களோடு வெறித்தனமாகப் பாய்ந்து ஓடி வந்தார்கள். உள்ளே நுழைந்த அவர்களின் கண்களுக்கு முதலில் பட்டவர்கள் கோயில் அர்ச்சகர்கள் தாம். அந்த இரண்டு அர்ச்சகர்களையும் கோவிலுக்குள் வைத்தே பலமாகத் தாக்கினார்கள். பிறகு அங்கே இளைஞர்களையெல்லாம் தேடிப்பிடித்து அடித்து வெளியே சந்திக்குக் கொண்டு வந்தார்கள். மேலும் மற்றப் பகுதிகளில் பிடிப்பட்டவர்களையும் அங்கே கூட்டி வந்தார்கள். கொதிக்கும் வெயிலில் அங்கிருந்து உருண்டு கொண்டே உடுப்பிட்டியில் இருந்த இந்திய இராணுவ முகாம் நோக்கிச் செல்லுமாறு ஆணையிட்டார்கள். கொதிக்கும் தார்ச்சாலையின் சூட்டைப் பொறுக்க முடியாமல் வேதனையுடன் உருண்டு உருண்டு சென்று கொண்டிருந்த மக்களை மரக்கட்டைகளால் அடித்துக் கொண்டே சென்றார்கள். (மூன்று நாட்களும் வல்வெட்டித்துறையில் நடந்த சம்பவங்கள் இதுவரை எங்கும் நடைபெறாதவை. வல்வெட்டித்துறையில் நடந்த சம்பவங்களை அனைத்து ஊடகங்களும் திட்டமிட்டு மறைத்தன. அந்நியநாட்டைச் சேர்ந்த ஊடகங்கள்தான் அம்பலப்படுத்தின. சர்வதேச மன்னிப்புச்சபை, ஆசியா வாட்ச் போன்ற உலக மனித உரிமை அமைப்புகள் இதுபற்றி விசாரணை நடத்தி இந்திய ராணுவத்தை கண்டனம் செய்தனர். தமிழர்கள் என்றும் மறக்க முடியாத நிகழ்வு இது.) ‘தம்பி’ வீட்டில் இந்தியப்படை 1985ம் ஆண்டு, அக்டோபரில் வல்வெட்டித் துறையில் உள்ள தம்பி பிரபாகரன் அவர்களுடைய வீட்டிற்கு நான் சென்று பார்த்த பொழுது வீட்டின் கூரை மட்டுமே நாசமாகிக் கிடந்தது. சுவர்கள் சேதமடையாமல் நின்றன. சிங்கள இராணுவம் அதற்கு மேல் நாசப்படுத்தவில்லை. ஆனால் ஐந்தாண்டுகளுக்குப் பின் 1990ம் ஆண்டு, மாரச் மாதம் அதே வீட்டைச் சென்று பார்த்த போது சுவர்கள் எல்லாம் இடிக்கப்பட்டு அடியோடு நாசமாகிக் கிடந்தன. பிரபாகரனைப் பிடிக்க முடியாத இந்திய ராணுவம் பீரங்கியால் சுட்டு அவரின் வீட்டை நாசப்படுத்தியது. பிரபாகரனைச் சுட முடியாத ஆத்திரத்தை அவரது வீட்டைச் சுட்டுத் தீர்த்துக் கொண்டது. ஆனாலும், இந்தியப் படை வீரர்கள் பிரபாகரன் மீது எத்தகைய மதிப்பு வைத்திருந்தார்கள் என்பது பின்னால் வெளியாயிற்று. இந்தியப்படை வீரர்கள் தம் நாட்டிற்குத் திரும்பும் சமயத்தில் அணி, அணியாக அந்த வீட்டிற்கு வந்து அதன் முன் நின்று ஒருவருடன் ஒருவர் போட்டி போட்டுப் புகைப்படங்கள் எடுத்துக் கொண்டனர். இந்த வினோதக் காட்சியை வல்வெட்டித் துறை மக்கள் வேடிக்கையாகப் பார்த்து ரசித்தனர். - பழ.நெடுமாறன் https://yarl.com/forum3/forum/58-எங்கள்-மண்/?do=add
  5. இலங்கை முஸ்லிம் சமூகம் எதிர்கொண்டிருக்கும் நெருக்கடி: ஒரு துல்லியமான வாசிப்புக்கான சில குறிப்புக்கள்! August 2, 2021 — எம்.எல்.எம். மன்சூர் — ஒரு நெருக்கடிக்கு வழிகோலிய மூல காரணங்களை அந்நெருக்கடியை சந்தித்திருப்பவர்கள் பிழையாக விளங்கிக் கொண்டால், அதற்குண்டான தீர்வையும் (இயல்பாகவே) அவர்கள் பிழையாக விளங்கிக் கொள்வார்கள். இலங்கை முஸ்லிம்களின் விஷயத்தில் இப்பொழுது இது தான் நடந்திருக்கின்றது. ‘இன்று தாம் எதிர்கொண்டிருக்கும் நெருக்கடிக்கான ஒரேயொரு தீர்வு ‘ராஜபக்ச அரசாங்கத்தை தொலைத்துக் கட்டுவதுதான்’ எனப் பெரும்பாலான முஸ்லிம்கள் நினைக்கிறார்கள். மேலோட்டமாக பார்க்கும் பொழுது ‘அது சரி’ என்றே தோன்றுகின்றது. ஜனாஸா எரிப்பு விவகாரத்தின் பின்னர் ராஜபக்சகள் மீதான முஸ்லிம் சமூகத்தின் வெறுப்பு உச்சக் கட்டத்தை எட்டியிருக்கும் நிலையில், சமூக வெளியில் மாற்றுக் கருத்துக் களம் அருகி வருவது மட்டுமன்றி, அப்படி மாற்றுக் கருத்துக்களை முன்வைப்பவர்களை துரோகிகளாக நோக்குவதும், அவர்கள் தொடர்பாக உடனடி பத்வாக்களை வெளியிடுவதும் சர்வ சாதாரணமாக நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. இந்தப் பிரச்சினையில் ‘எல்லோரும் ஒரே அணியில் இருக்க வேண்டும்; ஒரே கருத்தைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்’ என்ற விதத்திலான ஒரு சிந்தனையே முஸ்லிம்களின் பொதுப் புத்தியை இப்பொழுது ஆக்கிரமித்திருக்கின்றது. சமூக ஊடகங்களில் முன்வைக்கப்பட்டு வரும் கருத்துக்களில் / பின்னூட்டங்களில் அந்த நிலைப்பாடே அதிகமும் பிரதிபலித்து வருவதனை பார்க்க முடிகின்றது. அமைச்சர் அலி சப்ரி மீதான விமர்சனங்கள் மற்றும் கடும் வசைச் சொற்கள் என்பவற்றுக்கூடாக தெளிவான ஒரு செய்தி முன்வைக்கப்படுகின்றது. அதாவது, ‘SJB அல்லாத வேறு எந்த ஓர் அணியிலும் முஸ்லிம் தலைவர்கள் இருக்க முடியாது, இருக்கவும் கூடாது’ என்பதே அந்தச் செய்தி. சஜித் / சம்பிக்க ஆட்சி வந்தால் எல்லா பிரச்சினைகளும் தானாகவே தீர்ந்து விடும் என்ற நிலைப்பாட்டிலேயே பெரும்பாலான முஸ்லிம்கள் இருந்து வருகின்றார்கள். அப்படியொரு அரசாங்க மாற்றம் ஏற்பட்டால், சிங்கள இனவாதத்தை பரப்பி வரும் விமல் வீரவன்ச / உதய கம்மன்பில போன்றவர்களின் குரல்களும், கடும் மதவாத நிலைப்பாட்டில் நின்று, முஸ்லிம்களுக்கு பகிரங்கமாக அச்சுறுத்தல்களை விடுத்து வரும் ஞானசார தேரர் / ரத்ன தேரர் போன்ற பிக்குகளின் குரல்களும் மங்கி மறைந்து விடும் என்றே பலரும் நினைக்கிறார்கள். ஆனால், ‘வெறுமனே ஒரு ஆட்சி மாற்றத்தினால் மட்டுமே தீர்த்து வைக்கக் கூடிய அளவுக்கு எளிமையானதாக இருந்து வரவில்லை’ என்று சொன்னால் பலரும் அதை ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார்கள். அந்தக் கசப்பான உண்மையை யாராவது சொல்லித் தான் ஆக வேண்டும். முஸ்லிம்களின் பொதுவான அரசியல் கண்ணோட்டம் மாற்றம் எதுவுமில்லாமல் இப்படியே இருந்து வந்தால் அது இறுதியில் சமூகத்தை எங்கு கொண்டு போய்ச் சேர்க்கும் என்பதை விவரமாக சொல்ல வேண்டியதில்லை. இதில் இரண்டு விஷயங்களை வலியுறுத்த வேண்டும். ஓன்று, ஆட்சி மாற்றம் வந்தாலும் பிரச்சினை தீரப் போவதில்லை என்பது. இரண்டு, 2024- 2025 தேர்தல்களில் ராஜபக்ச அரசாங்கத்தை தோற்கடிப்பது என்பது நினைக்கும் அளவுக்கு ஒரு சுலபமான காரியமாக இருக்கப் போவதில்லை என்பது. கிழக்கு மைய நோக்கு இலங்கை முஸ்லிம் அரசியல் தொடர்பான உரையாடல்களில் இன்று ஆதிக்கம் செலுத்தி வரும் கிழக்கு மைய நோக்கின் – அதாவது, சமூக ஊடகங்களில் முஸ்லிம் அரசியல் தொடர்பாக அதிகம் எழுதி வருபவர்கள் கிழக்கு மாகாணத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்து வரும் பின்னணியில், தவிர்க்க முடியாத விதத்தில் மேலோங்கியிருக்கும் கிழக்கு மைய நோக்கின் – முக்கிய பிரச்சினை, ஒட்டுமொத்த முஸ்லிம் சமூகமும் எதிர்கொண்டு வரும் நெருக்கடியின் முழுமையான ஒரு சித்திரம் தீட்டிக் காட்டப்படாமையாகும். வடக்கு கிழக்குக்கு வெளியில் சிங்களப் பிரதேசங்களில் வாழ்ந்து வரும் சுமார் 12 இலட்சம் முஸ்லிம்கள் சார்பான குரல்கள் இந்த விவாதங்களில் அபூர்வமாகவே ஒலித்து வருவது பெரும் துரதிர்ஷ்டம். பல நூற்றாண்டு காலம் தமது சகோதர சிங்கள மக்களுடன் ஒற்றுமையுடன் சகவாழ்வு வாழ்ந்து வந்திருக்கும் தென்னிலங்கை முஸ்லிம்கள், குறிப்பாக, ஈஸ்டர் தாக்குதல் சம்பவங்களுக்குப் பின்னரான இலங்கையில் “இனியும் அத்தகைய சகவாழ்வு சாத்தியமாகுமா” என்ற சங்கடமான கேள்வியை எதிர்கொண்டு வருகின்றார்கள். ‘எமது பிள்ளைகளும் பேரப் பிள்ளைகளும் இந்த மண்ணில் தொடர்ந்து சந்தோசமாக, நிம்மதியாக வாழ வேண்டுமானால் அந்த முன்னுதாரணமற்ற சகவாழ்வு அவ்விதமே தொடர வேண்டும்’ என்பதே அவர்களுடைய அபிலாஷை. அதற்கு வேறு மாற்று வழிகள் இல்லை. விரும்பியோ விரும்பாமலோ அந்த சகவாழ்வை முன்னெடுப்பதில் தான் தென்னிலங்கை முஸ்லிம்களின் எதிர்கால பாதுகாப்பு பெருமளவுக்கு தங்கியிருக்கின்றது. உயிர்த்த ஞாயிறு அனர்த்தத்தின் பின்னர் நாட்டில் ஒரு பேரலையாக எழுந்த அதீத இஸ்லாமிய வெறுப்பின் பின்னணியிலும் கூட, சகோதர சிங்கள மக்கள் இன்னமும் அந்த சகவாழ்வுக்கு தயாராக இருந்து வருகின்றார்கள் என்பது ஒரு நல்ல செய்தி. ஆகவே, தென்னிலங்கை முஸ்லிம்களின் அரசியல், சமூக மற்றும் சமய நகர்வுகளை அந்தத் திசையை நோக்கியே நெறிப்படுத்த வேண்டியிருக்கின்றது. இதே விதத்தில் வன்னியிலும், கிழக்கிலும் தமிழர் – முஸ்லிம் சகவாழ்வு வலுவூட்டப்பட வேண்டும். குறிப்பாக,கிழக்கில் தமிழர்கள், முஸ்லிம்கள் தொடர்பான மனக்குறைகளையும், கசப்புணர்வுகளையும் கொண்டுள்ளார்கள் என்பது (வெளியில் அதிகம் பேசப்படாவிட்டாலும்) பலரும் அறிந்திருக்கும் ஒரு விடயம். ராஜபக்சகளால் களமிறக்கப்பட்ட வியாழேந்திரன் போன்ற ஒருவர் மட்டக்களப்பில் ஈட்டிய தேர்தல் வெற்றி ஒரு விதத்தில் அந்தக் கசப்புணர்வின் மறைமுகமான வெளிப்பாடாகவே இருந்து வந்தது. ‘சகவாழ்வை பலப்படுத்தப் போய் மறுமை வாழ்வை பழுதாக்கிக் கொள்ள வேண்டாம்’ என்று பின்னூட்டமிடும் நோய்க் கூறு மனநிலையுடன் கூடிய ஆட்கள் நிறையவே இருந்து வருகின்றார்கள். அப்படியானவர்களை மூளைச் சலவை செய்யும் இயக்கங்களுக்கும் குறைவில்லை. அரசியல் கள நிலவரங்களை விளங்கிக்கொள்ளல் அரசியல் கள நிலவரங்களை விளங்கிக் கொள்ளும் விதமும், தர்க்கத்திற்கு முரணான விதத்தில் எடுக்கும் அரசியல் நிலைப்பாடுகளும் இலங்கை முஸ்லிம் அரசியலில் நிலவி வரும் ஒரு சிக்கலாகும். அதற்கு நிறைய உதாரணங்களைக் காட்டலாம். ராஜபக்ச அணியில் இருந்த போது முஸ்லிம்களின் வில்லன்களாக சித்தரிக்கப்பட்ட சம்பிக்க ரணவக்க, மேர்வின் சில்வா போன்றவர்கள் இப்போது ராஜபக்சகளை கடுமையாக விமர்சித்து வரும் நிலையில், முஸ்லிம் சமூகம் அவர்கள் குறித்த பார்வையை சாதகமான விதத்தில் மாற்றிக் கொண்டிருப்பது அத்தகைய முரண்பாடுகளில் ஒன்று. அளுத்கம வன்செயல்களின் போது கடுமையான சிங்கள பௌத்த நிலைப்பாட்டை எடுத்திருந்த சம்பிக்க ரணவக்க போன்றவர்களையும், மதத் தீவிரவாதிகளான ஒரு சில பிக்குகளையும் அவர்கள் ராஜபக்சகளை எதிர்க்கும் ஒரே காரணத்திற்காக முஸ்லிம்கள் தமது சக பயணிகளாக நோக்கத் தொடங்கியிருக்கின்றார்கள். (ஒரு பல்லின, பல்சமய ஜனநாயக நாட்டுக்கு எவ்விதத்திலும் பொருந்தாத) தமது தீவிர இனவாத/மதவாத அஜென்டாவை கோத்தாபய ராஜபக்ச அமுல் செய்யாமல் இருக்கின்றாரே என்ற ஆதங்கத்தில் தான் ஒரு சில பிக்குகள் கடுமையாக ஜனாதிபதியை எதிர்த்துக் குரலெழுப்பி வருகின்றார்கள். அதாவது,இலங்கை சிறுபான்மை சமூகங்கள் எதற்காக SLPP அரசாங்கத்தை கடுமையாக எதிர்த்து வருகின்றனவோ, அதற்கு நேர்மாறான நிலைப்பாட்டிலேயே இந்த அரசு எதிர்ப்பாளர்கள் இருந்து வருகின்றார்கள் என்பதனை பலரும் பார்க்கத் தவறுகின்றார்கள். ராஜபக்ச வெறுப்பு அந்த அளவுக்கு அவர்களுடைய கண்களை மறைத்திருக்கின்றது. சம்பிக்க ரணவக்கவின் நிலைப்பாடு தொடர்பாக பலரும் பார்க்கத் தவறும் ஒரு விடயம் அவர் JHUவிலிருந்து கருத்து முரண்பாடுகள் காரணமாகவோ அல்லது மனக் கசப்புக்கள் காரணமாகவோ வெளியேறவில்லை என்பது. சுமுகமாக பேசி, முடிவாக்கப்பட்ட ஓர் ‘ஏற்பாடாகவே’ அவர் SJBயில் இணைந்திருக்கின்றார். சிறுபான்மையினர் தொடர்பாக தனது பழைய கொள்கை நிலைப்பாடுகளை கைவிட்டிருப்பதாக அல்லது மாற்றிக் கொண்டிருப்பதாக அவர் இதுவரையில் எங்கும் பகிரங்கமாக தெரிவித்திருக்கவில்லை. அண்மைக் காலமாக JHU தலைவர் ஓமல்பே சோபித்த தேரர் அமைச்சர் அலி சப்ரியை இலக்கு வைத்து ‘அவரை ஒரு இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதியாக, பயங்கரவாதத்திற்கு துணை நிற்பவராக’ சித்தரித்துக் காட்டும் விதத்தில் கடும் இனவாத தொனியில் முன்வைத்து வரும் கருத்துக்கள் எவ்விதத்திலும் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாதவை, தர்க்க ரீதியான வலுவற்றவை. ஆனால், அப்பிரதியை யார் தயாரித்திருக்க முடியும் என்பதனை ஊகிப்பது சிரமமானதல்ல. ராஜபக்சக்களின் ஆட்சி தொடர்ந்தால்… இன்றைய நிலையில் நின்று பார்க்கும் பொழுது 2024/ 2025 தேர்தல்களிலும் இலங்கையின் தேர்தல் களம் (Electorate) பெருமளவுக்கு துருவ நிலைப்படுத்தப்பட்டிருக்கும் (Polarised) என்றே தெரிகிறது. கிட்டத்தட்ட 80 சதவீத சிறுபான்மை வாக்குகள் எந்த அணிக்குச் செல்லும் என்பதனை எளிதில் ஊகிக்க முடியும். அபரிமிதமான சிறுபான்மை ஆதரவு என்ற விடயம் (முன்னைய தேர்தல்களில் நிகழ்ந்த விதத்திலேயே) SJBயின் சிங்கள வாக்கு வங்கியை மேலும் பலவீனப்படுத்த முடியும். அந்த அணியில் சம்பிக்க ரணவக்கவின் பிரசன்னம் பெரிய மாற்றம் எதனையும் எடுத்து வர முடியாது. ராஜபக்ச – ரணவக்க என்று வரும் பொழுது, சிங்கள பௌத்த உணர்வாளர்களின் தெரிவு ராஜபக்சவாகவே இருந்து வரும் என்பதில் சந்தேகமில்லை. அந்த நிலையில், அநேகமாக 2029 – 2030 வரையில் இலங்கை யாரோ ஒரு ராஜபக்சவின் ஆட்சியின் கீழ் இருந்து வருவதற்கான வாய்ப்புக்களே அதிகம் தென்படுகின்றன. குறிப்பாக, தென்னிலங்கை முஸ்லிம் சமூகம் அரசியல் முடிவுகளை எடுக்கும் விடயத்தில் மிகவும் நிதானமாகவும், தூர நோக்குடனும் செயற்பட வேண்டியிருப்பதுடன், உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்புக்களிலும் பார்க்க, கள யதார்த்தங்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் விதத்தில் முடிவுகளை எடுக்க வேண்டிய தருணமாக இது இருந்து வருகின்றது. ஏனெனில், இனி வரும் எதிர்காலத்தில் (தமிழ், முஸ்லிம் கட்சிகள் ஏற்கனவே செய்து வருவதைப் போல) பிரதான கட்சிகளான SLPPயும், அதே போல SJBயும் ஓரளவு இனவாத நிலைப்பாடுகளை எடுப்பது தவிர்க்க முடியாததாகும். அந்த நிலையில், பெரிய கட்சிகளுடன் கூட்டணி சேர்பவர்கள் ஒரு சில விட்டுக் கொடுப்புக்களுக்கும், சமரசங்களுக்கும் தயாராக இருந்து வர வேண்டும். ஞானசார, ரத்ன தேரர்கள் ‘ராஜபக்சகள் தொலைந்தால் ஞானசார தேரரினதும், ரத்ன தேரரினதும் குரல்கள் தானாகவே வலுவிழந்துவிடும்’ என்பதே பெரும்பாலான முஸ்லிம்களின் எதிர்ப்பார்பாக உள்ளது. இருவரும் முஸ்லிம்கள் மட்டுமே பிரத்தியேகமாக கையாள வேண்டிய / தீர்த்து வைக்க வேண்டிய ஒரு சில பிரச்சினைகளில் இவர்கள் அழையா விருந்தாளிகளாக மூக்கை நுழைத்திருக்கின்றார்கள். வேறு வார்த்தைகளில் சொன்னால், கடந்த 20 வருட காலமாக முஸ்லிம்கள் செய்யத் தவறிய காரியங்களை இப்பொழுது இவர்கள் கையில் எடுத்திருக்கின்றார்கள். ஒரு சில அரசியல்வாதிகளின் வெளிப்படைத் தன்மையற்ற, அடாவடிச் செயற்பாடுகள் ஒட்டுமொத்த சமூகத்திற்கும் எந்த அளவுக்கு சங்கடத்தையும், அவமானத்தையும் எடுத்து வர முடியும் என்பதற்கு பட்டிக்களோ கெம்பஸ் வளாகத்திற்கு ரத்ன தேரர் உள்ளிட்ட குழுவினர் மேற்கொண்ட பலவந்தமான பரிசோதனை விஜயம் ஓர் உதாரணம். இன்றைய இலங்கையின் சிக்கலான இனத்துவ அரசியல் மற்றும் உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்குதல்களின் பின்னர் ஏனைய சமூகங்களுக்கு மத்தியில் முஸ்லிம்கள் தொடர்பான அணுகுமுறையில் ஏற்பட்டிருக்கும் மாற்றம் என்பவற்றின் பின்ணணியில் நோக்கும் பொழுது, ஒரு அரசாங்க மாற்றத்தால் மட்டும் இந்தத் தீவிரவாத பிக்குகளின் ஜனநாயக விரோத செயற்பாடுகளை கட்டுப்படுத்த முடியாது போகும் என்பது தெளிவாக தெரிகிறது. அந்தப் பரீட்சார்த்தம் 2015 – 2019 காலப் பிரிவின் போது தோல்வி கண்டிருந்தது என்பது எல்லோரும் அறிந்த விடயம். ‘2015இல் அதே காரியத்தை செய்தீர்கள் தானே. பிரச்சினை தீர்ந்ததா?’ என்று கேட்டால் அதற்கும் பதில் வைத்திருக்கிறார்கள் அவர்கள். ‘நீங்கள்2018 திகன, 2019 வயம்ப மற்றும் மினுவாங்கொடை வன்முறைச் சம்பவங்களை தானே சொல்கிறீர்கள்…. அது மொட்டுக் கட்சிக்காரர்களின் வேலை. உங்களுக்குத் தெரியாதா’ என எதிர்க் கேள்வி கேட்பார்கள். ‘நீங்கள் மனமுருக பிரார்த்தனைகள் செய்து, நோன்பு நோற்று கொண்டு வந்த ஒரு அரசாங்கம் ஆட்சியிலிருக்கும் பொழுது ‘எதிர்க்கட்சிக்காரன் அடிக்கிறானே’ என்று அழுது புலம்புவதற்கு உங்களுக்கு வெட்கமாக இல்லையா’ என்று யாரும் கேட்டு விட முடியாது. இதே ஆட்கள் தான் 2020 பாராளுமன்றத் தேர்தலின் போது ஒரு விசித்திரமான வாதத்தை முன்வைத்திருந்தார்கள். ‘வலுவான ஒரு எதிர்க்கட்சி வேண்டும். அதற்காக இம்முறை பாராளுமன்ற தேர்தலில் வாக்களிப்போம்” என்று சொல்லி, SJBயின் தோல்வி நிச்சயம் என்பதை நன்கு தெரிந்து கொண்டு,அக்கட்சிக்கு வாக்களித்ததுடன், மற்றவர்களையும் அவ்வாறு செய்யுமாறு தூண்டினார்கள். அரசியலில் ஏகபத்தினி விரதம் ‘நீங்கள் சொல்லும் கட்சி அரசாங்க கட்சியாக இருந்த போதே நோஞ்சானாக தானே இருந்தது. அதனால் தானே மொட்டு கட்சிக்காரன் உங்களை அடித்துத் துவைத்திருக்கின்றான். அதே கட்சி எதிர்க்கட்சியாக இருக்கும் பொழுது எப்படி ஒரு வலுவான கட்சியாக இருக்க முடியும்’ என்று யாராவது கேட்டால் என்ன பதில் சொல்வார்கள் என்பது தெரியாது. ‘யாருமே மாற்றுக் கருத்துக்களை சொல்ல முடியாது. எல்லோருக்குமான ‘பொதுத் தெரிவை’ எவரும் மீறக் கூடாது. எல்லோரும் ஒரே கட்சிக்கு விசுவாசமாக இருக்க வேண்டும்.’ இந்தச் சாபம் தான் 1947 தொடக்கம் முஸ்லிம் சமூகத்தை பீடித்திருக்கின்றது. யுஎன்பி என்ற கட்சியின் மீது கொண்ட அதீத விசுவாசம் அநேகமாக அதை தமது இரண்டாவது மார்க்கமாக கருதி, வழிபட்டு வந்த படு முட்டாள்தனம். இப்பொழுது மூன்று தலைமுறைகளாக நீடித்துக் கொண்டிருக்கின்றது இந்த குருட்டு பக்தி (யுஎன்பி க்கு பதில் இப்போது SJB). ஒரு வகையில் இந்த ‘ஏகபத்தினி விரதமே’ முஸ்லிம்கள் இப்போது எதிர்கொண்டு வரும் நெருக்கடிக்கான மூல காரணம் என்று கூறலாம். அதன் பின்விளைவுகளாகவே ஏனைய பல பிரச்சினைகள் தோன்றியிருக்கின்றன. இத்தனைக்கும் (1956 – 1960, 1960 – 1965, 1970 – 1977) மூன்று SLFP அரசாங்கங்களின் காலப் பிரிவுகளின் போது SSC அல்லது GCE (சாதாரண தரப்) பரீட்சைகளில் மட்டுமே சித்தியடைந்திருந்த ஆயிரக்கணக்கான முஸ்லிம் இளைஞர் யுவதிகளுக்கு அள்ளி அள்ளி வழங்கப்பட்ட ஆசிரிய நியமனங்களே இன்றைய முஸ்லிம் மத்திய தர வர்க்கத்தின் எழுச்சிக்கு வழிகோலியிருந்தன என்பதை பலரும் பார்க்கத் தவறுகின்றார்கள். இன்றைய முஸ்லிம் மருத்துவர்கள், பொறியியலாளர்கள் போன்ற பல்வேறு துறைகளைச் சேர்ந்த தொழில்வாண்மையாளர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் அந்த ஆசிரியர்களின் பிள்ளைகள் என்பது ஒரு கூடுதல் தகவல். அவ்விதம் புதிதாக எழுச்சியடைந்திருக்கும் அந்த மத்திய தர வகுப்பினரில் பெரும்பாலானவர்கள் தான் இப்பொழுது கடும் இனவாத / மதவாத நிலைப்பாடுகளை எடுத்திருக்கின்றார்கள். இன உறவுகளை பொறுத்தவரையில் சிக்கலான பல பரிமாணங்களைக் கொண்டிருக்கும் இலங்கையைப் போன்ற ஒரு நாட்டில் ஒரு சிறுபான்மை சமூகம் எவ்வாறு சிந்திக்க வேண்டும், எவ்வாறு செயற்பட வேண்டும் என்பவற்றுக்கு நேர்மாறான விதத்தில் சிந்திப்பவர்களாகவும் செயற்படுபவர்களாகவும் இருந்து வருகின்றார்கள். சமூக ஊடகங்களை உன்னிப்பாக அவதானித்தால், அத்தகைய ஆட்களை இயக்கும் உளவியல் எத்தகையது என்பதை கண்டு கொள்ள முடியும். பிற மதத்தவர்கள் / பிற மதத் தலைவர்கள் இஸ்லாத்தின் சிறப்புக்களையும்,முஸ்லிம்களின் நற்பண்புகளையும் பாராட்டி ஒரு வார்த்தை சொன்னால் போதும், வட்ஸ்அப் குழுமங்களிலும், முகநூலிலும் பெரும் பரவச உணர்வுடன் அவற்றை நூற்றுக்கணக்கில் பகிர்ந்து கொள்வார்கள். அத்தகைய ஆட்களை / பிக்குகளை கொண்டாடுவார்கள். ஆனால், அதே நேரத்தில் மௌலவி ஒருவர் ஏனைய சமயத்தவர்களின் சிறப்புக்களை எடுத்துக் கூறி,அவர்களுடன் நாங்கள் நல்லுறவுகளைப் பேணி, ஒற்றுமையுடன் வாழ்ந்து வர வேண்டிய தேவையினை வலியுறுத்தினால், இதே ஆட்கள் ‘ஈமானைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளுமாறு’ அவர்களுக்கு எச்சரிக்கை விடுப்பார்கள். 2015 தேர்தலில் முஸ்லிம்கள் ஒட்டுமொத்தமாக ராஜபக்ச அரசாங்கத்தை (SLFP ஐ) நிராகரித்தது நியாயம். 2010 – 2015 கால கட்ட அனுபவங்கள் அவர்களை அவ்வாறு செய்வதற்கு தூண்டியிருந்தன. ஆனால், 2010 வரையில் சுமார் 60 ஆண்டு காலம் அவர்கள் SLFPஐ நிராகரித்து வந்திருந்தமையை எப்படி நியாயப்படுத்துவது? 1994 – 2005 காலத்தில் சந்திரிக்கா நாட்டின் ஜனாதிபதியாக இருந்தார். இலங்கையில் சுதந்திரத்திற்கு பின்னர் வந்த அரச தலைவர்களில் துளியும் இனக் குரோத உணர்வுகள் இல்லாதவர். தீவிர இடதுசாரி நிலைப்பாட்டில் இருந்தவர். (அவருடைய அரசாங்கத்தில் வேறு குறைபாடுகள் இருந்து வந்த போதிலும்) அவரை யாரும் ஒரு இனவாதி எனக் கூற முடியாது. ஆனால், அவரையும் முஸ்லிம்கள் பெரிதாக ஆதரிக்கவில்லை. பதியுதீன் மஹ்மூத் மகத்துவம் இலங்கை முஸ்லிம் சமூகத்தின் கல்வி அபிவிருத்திக்கு ஒரு கல்வியாளர் என்ற முறையிலும், அதன் பின்னர் ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சி அரசாங்கத்தின் பலம் மிக்க அமைச்சர் ஒருவர் என்ற முறையிலும் முக்கியமான பங்களிப்புக்களை வழங்கிய பதியுதீன் மஹ்மூத் (1904 – 1997) என்ற தலைவரை அநேகமாக இன்றைய புதிய தலைமுறையினர் அறியாமலிருக்கலாம். அவர் வாழ்ந்த காலத்திலேயே இலங்கையின் மைய நீரோட்ட முஸ்லிம் சமூகம் அவரை உதாசீனம் செய்தது. ஒரு விரோதியாக பார்த்தது. தனக்கிருந்த அரசியல் செல்வாக்கை பயன்படுத்தி அவர் அளவுக்கு முஸ்லிம் சமூகத்திற்கு சேவையாற்றிய ஒரு தலைவர் இருந்து வரவில்லை என்றே கூற வேண்டும். ஆனால், அவர் 1977 தேர்தலில் மட்டக்களப்பு இரட்டை அங்கத்தவர் தொகுதியில் ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திர கட்சியின் வேட்பாளராக போட்டியிட்ட பொழுது அவரை தோற்கடித்து மகிழ்ச்சியடைந்தது நமது சமூகம். அதே காலகட்டத்தில் ஹலீம் இஷாக், ஐ.ஏ. காதர், டாக்டர் மஹ்ரூப், எம்.ஏ.சி.ஏ. ரகுமான், தொப்பி மொஹிதீன், அலி பாரூக் போன்ற பல தலைவர்கள் யுஎன்பி க்கு மாற்று அணியிலிருந்து தேர்தல் அரசியலில் பங்கேற்றார்கள். ஆனால், அவர்களில் எந்தவொரு முஸ்லிம் தலைவரையும் சமூகம் பொருட்படுத்தவில்லை. 1947இல் ஆரம்பித்த ஒற்றைக் கட்சி அபிமானம் என்ற குழந்தைப் பருவ வலிப்பிலிருந்து (Infantile Disorder) சமூகம் இதுவரையில் மீளவேயில்லை. (1994இன் பின்னர் ஸ்ரீலங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸ் கிழக்கு மாகாணத்தில் SLFPயுடன் கூட்டணி அமைத்துக் கொண்ட பின்னர் அங்கு இந்நிலைமையில் ஒரு மாற்றம் ஏற்பட்டது விதிவிலக்கான ஒரு நிகழ்வு மட்டும் தான்). இடதுசாரிகள் மீதான உதாசீனம் சமூகத்தின் மற்றொரு பிரச்சினை தொடர்ந்து சமூக நீதிக்காகவும், இன ஒற்றுமைக்காகவும் குரல் கொடுத்து வந்த இடதுசாரி தலைவர்கள் தொடர்பாக அது காட்டி வந்த உதாசீனம். வாழ்நாள் முழுவதும் சிறுபான்மை சமூகங்களின் உரிமைகளுக்காக குரலெழுப்பிய (அதன் காரணமாக சிங்கள பெரும்பான்மை சமூகத்தினால் ஒரு ‘துரோகியாக’ முத்திரை குத்தப்பட்டு, முழுமையாக பகிஷ்கரிக்கப்பட்ட) விக்கிரமபாகு கருணாரத்ன போன்ற ஒருவர் கொழும்பு மாவட்டத்தில் தேர்தலில் போட்டியிட்ட போது முஸ்லிம்களோ அல்லது தமிழர்களோ அவரை கண்டுகொள்ளவே இல்லை. பல்வேறு கால கட்டங்களில் இலங்கை முஸ்லிம்கள் எடுத்து வந்த அரசியல் நிலைப்பாடுகள் தர்க்கத்திற்கும், யதார்த்தத்திற்கும் முரணானவையாகவே இருந்து வந்துள்ளன. அவற்றை நியாயப்படுத்துவதற்கான வலுவான காரணங்களும் முன்வைக்கப்பட்டிருக்கவில்லை. ஒரு விதத்தில் அந்த விரக்திதான் வாசுதேவ நாணாயக்கார போன்ற ஒரு தீவிர இடதுசாரி களப் போராளியை இப்பொழுது உதய கம்மன்பில போன்ற இனவாதிகளுடன் ஒரே மேடையை பகிர்ந்து கொள்வதற்கு தூண்டியிருக்கின்றது. வாக்கு வங்கி அரசியலில் ஒரு வகையில் அது தவிர்க்க முடியாதது. அத்தகைய ஒரு மனப்பாங்கின் தொடர்ச்சியாகவே SLPP அரசாங்கத்தின் சிறுபான்மை எதிர்ப்பு அணுகுமுறையை நோக்க முடிகின்றது. ‘என்ன செய்தாலும் இவர்கள் எங்களுக்கு வாக்களிக்கப் போதில்லை. அதனால் எமக்கென தயார் நிலையில் இருந்து வரும் சிங்கள வாக்கு வங்கியை ஏன் பகைத்துக் கொள்ள வேண்டும்’ என்ற சிந்தனையே அவர்களை நெறிப்படுத்துகின்றது. இது ஒரு விஷச் சுழல். ஒரு கட்சியை நீங்கள் தேர்தலில் முற்றும் நிராகரிக்கின்றீர்கள். அந்தக் கட்சி ஆட்சிக்கு வருகின்றது. (ஒரு அரசாங்கம் தனக்கு வாக்களித்தவர்களையும், வாக்களிக்காதவர்களையும் ஒரே விதத்தில் நடத்த வேண்டுமென்பது இலட்சிய ஜனநாயகம். அது எங்கு தான் இருக்கின்றது?) முஸ்லிம்களின் நலன்களுக்கு எதிரான நகர்வுகள் முன்னெடுக்கப்படும் பொழுது, அந்த அரசாங்கத்திலிருக்கும் (முஸ்லிம்களின் வாக்குகளால் தெரிவு செய்யப்பட்டிராத) முஸ்லிம் அமைச்சரைப் பார்த்து, ஆவேசத்துடன் கேட்கிறார்கள்: “ஏன்டா…… தாயோளி…. இந்த அநியாயத்தைப் பார்த்துக் கொண்டு சும்மா இருக்கிறாயே!” இந்தக் கபட நாடகம் தான் இப்பொழுது அரங்கேறிக் கொண்டிருக்கின்றது. ஆரோக்கியமான விவாதங்கள், கறாரான சுய விமர்சனங்கள் என்பவற்றுக்கு பழக்கப்பட்டிராத ஒரு சமூகத்தில் வேறு எதைத்தான் எதிர்ப்பார்க்க முடியும்? ‘முஸ்லிம் சமூகம் தன்னைப் பற்றிய ஆழமான ஒரு விமர்சனத்தை மேற்கொள்வதற்கு முன்வர வேண்டும்’ என்று விக்கிரபாகு கருணாரத்ன ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் எழுதினார். விக்டர் ஐவன் மற்றும் ஜயதிலக டி சில்வா போன்ற இடதுசாரி எழுத்தாளர்களும் பல தடவைகள் அதனை சுட்டிக் காட்டியிருந்தார்கள். (தனது வாழ்நாள் முழவதும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உறுப்பினராக இருந்து வந்த) ஆங்கில பத்திரிகையாளரான ஜயதிலக டி சில்வா 2016இல் ‘லங்காதீப’ நாளிதழில் எழுதிய கட்டுரையொன்றில் இப்படிக் குறிப்பிட்டிருந்தார்: “இப்பொழுது எங்கு போனாலும், எந்தவொரு சபையிலிருந்தாலும் பேச்சு குறிப்பிட்ட ஒரு தலைப்பையே சுற்றிச் சுற்றி வருகின்றது. கல்யாண வீட்டிலும், இழவு வீட்டிலும் ஆட்கள் சேர்ந்து கதைக்கும் பொழுது முஸ்லிம்களைப் பற்றியே பேசுகிறார்கள். முஸ்லிம் சமூகத்தில் வேகமாக ஏற்பட்டு வரும் மாற்றங்கள் குறித்து மக்கள் பதற்றத்துடனும், அச்சத்துடனும் கதைக்கிறார்கள்…. இது ஒரு ஆரோக்கியமான ஒரு நிலையல்ல…..” குறிப்பாக, 1990 களின் பின்னர் இலங்கை முஸ்லிம் சமூகத்தில் தீவிரமான மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. அந்த மாற்றங்களில் சாதகமானவையும், பாதகமானவையும் சேர்ந்திருந்த நிலையில், சமூகம் பாதகமான மாற்றங்கள் குறித்த ஒரு கறாரான விமர்சனப் பார்வையை முன்வைக்கத் தவறியது. அதுமட்டுமன்றி, அவ்வாறு விமர்சித்து, கேள்வி எழுப்பியவர்களை ‘இனத் துரோகிகளாக’ முத்திரை குத்தியது. இந்தப் பின்புலம்தான் உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்குதல்களில் பங்கேற்ற தீவிர மனநோயாளிகளை உருவாக்கியிருந்தது. அத்தகைய ஒரு குழுவினருக்கு இலங்கை முஸ்லிம் சமூகம் எவ்விதத்திலும் ஆதரவோ அனுசரணையோ வழங்கியிருக்கவில்லை என்பது உண்மை. ஆனால், சமூகத்தில் பரவலாக நிலவி வந்த ‘எல்லாம் நல்லபடியாகவே நடக்கின்றது’ என்ற எண்ணம் (Complacency), எதனையும் யாரையும் கேள்வி கேட்க முடியாத நிலை, சமயத் தலைவர்களும், சிவில் சமூகத் தலைவர்களும் தத்தமது வகி பங்குகள் குறித்து தெளிவற்றிருந்த நிலை, சமூகம் சார்ந்த லௌகீக பிரச்சினைகள் தொடர்பான சிக்கலான பேச்சுவார்த்தை சபைகளில் (அந்தத் துறையில் எத்தகைய பயிற்சிகளையும் பெற்றிராத) மௌலவிமார் போன்றவர்கள் பங்கேற்றமை என எல்லாமாக சேர்ந்து ஒரு பெரும் குழுப்ப நிலை உருவாகியிருந்தது. பொருத்தமற்ற மத, சமூகத்தலைமைகள் சமூகத்தில் பரவலாக ஊடுருவியிருக்கும் தப்லீக் போன்ற இயக்கங்கள் தமது பிரச்சாரங்களுக்கூடாக இளைஞர்களுக்கு மத்தியில் உருவாக்கிய ஒரு வித கற்பனாவாத உலகம் (Utopia), குறிப்பாக, தென்னிலங்கையில் வாழும் முஸ்லிம்கள் ஒருவித போலி சமயப் பெருமித உணர்வால் தூண்டப்பட்டு, தம்மைச் சூழ வாழும் ஏனைய சமூகங்களுக்கு மத்தியில் (ஜயதிலக சில்வா போன்ற இடதுசாரிகள் துல்லியமாக அவதானித்திருந்ததைப் போல) முஸ்லிம்கள் குறித்த ஒரு வித இனம் புரியாத அச்சத்தையும், சந்தேக உணர்வையும் தோற்றுவித்தமை, தௌஹீத் போன்ற அமைப்புக்கள் தமது தீவிர நிலைப்பாடுகள் காரணமாக ஊர் ஜமாஅத்துகளில் ஏற்படுத்திய பிளவுகள்,அவற்றுடன் சம்பந்தப்பட்ட கடுமையான மனக் கசப்புக்கள், எத்தகைய (விஞ்ஞானபூர்வமான) தேவை மதிப்பீடுகளும் மேற்கொள்ளப்படாத நிலையில் வகைதொகையற்ற விதத்தில் (குறிப்பாக சிங்கள பிரதேசங்களில்) பள்ளிவாசல்கள் மற்றும் மத்ரஸாக்கள் நிர்மாணிக்கப்பட்டமை, சமூகத்தைச் சேர்ந்த செல்வந்தர்களின் உபரி நிதிகள் / நன்கொடைகள் முழுக்க முழுக்க பள்ளிவாசல்கள், மத்ரஸாக்கள் என்பவற்றுக்கு மட்டுமே ஒதுக்கப்பட்டமை, (முஸ்லிம் கிராமங்களில் நூல்நிலையங்களை அமைப்பதற்கென பள்ளிவாசல்களில் திரண்டிருந்த கோடிக்கணக்கான நிதியங்களிலிருந்து ஒரு சதவீதத்தைக் கூட ஒதுக்கவில்லை என்ற விடயத்தையும் இங்கு சுட்டிக் காட்ட வேண்டும்), O/L மற்றும் A/L படிப்பின் பின்னர் உயர் கல்விக்குச் செல்லாத முஸ்லிம் இளைஞர்களுக்கு உரிய விதத்திலான தொழில் வழிகாட்டுதல் திட்டங்கள் இல்லாதிருந்தமை, அதனால் முச்சக்கர வண்டி ஓட்டுவது மட்டுமே வேலையற்றவர்களுக்கான ஒரேயொரு சுயதொழிலாக முஸ்லிம்களுக்கு மத்தியில் பரவலாக அங்கீகரிக்கப்பட்டமை மற்றும் பள்ளிவாசல்களில் பொருத்தமற்ற நபர்கள் தலைமைப் பொறுப்புக்களை வகித்து வந்தமை என்று இன்று முஸ்லிம்கள் எதிர்கொண்டு வரும் பிரச்சினைகளையும், அவற்றுக்கான காரணங்களையும் அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம். ஆக, தொகுத்து நோக்கும் பொழுது, முடிவாக ஒன்றைச் சொல்லலாம். முஸ்லிம்கள் இன்று எதிர்கொண்டு வரும் நெருக்கடியை சஜித் பிரேமதாஸ அரசாங்கத்தினால் தீர்த்து வைக்க முடியாது; தீவிரவாத நிலைப்பாட்டிலிருக்கும் தேரர்களை வாயடைக்கச் செய்வதன் மூலமும் தீர்த்து வைக்க முடியாது; தெரண, ஹிரு போன்ற டிவி களை வாய் மூடச் செய்வதன் மூலமும் தீர்த்து வைக்க முடியாது. அலி சப்ரியும், பளீல் மர்ஜானும் மற்றும் ராஜபக்சகளிடம் தஞ்சம் புகுந்திருக்கும் SLMC / ACMC எம்பிக்களும் அரசாங்கத்திலிருந்து வெளியேறினாலும் அதனை தீர்த்து வைக்க முடியாது. ஏனென்றால், இது அவர்களால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு நெருக்கடியல்ல. மாறாக, அந்த நெருக்கடியை – கடந்த 30 வருடங்களாக தாம் செய்த காரியங்களாலும், செய்யத் தவறிய காரியங்களாலும் – யார் தோற்றுவித்தார்களோ அவர்களே முன்வந்து தீர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். அதற்கென சமூகத்திற்கு உடனடியாக தேவைப்படும் தீவிரமான சுய விமர்சனச் செயற்பாட்டை இனியும் தாமதிக்க முடியாது. ‘என்ன நடந்தாலும் எனது மனைவியின் கன்னித் தன்மையில் கைவைக்கவே மாட்டேன்’ என்று சூளுரைத்த முட்டாள் கணவனைப் போல ஒரு சமூகம் நடந்து கொள்ள முடியாது. எதனைச் செய்ய வேண்டுமோ அதனைச் செய்தே ஆக வேண்டும். அப்படிச் செய்யத் தவறினால், அவற்றைச் செய்வதற்கு வெளியிலிருந்து ஆட்கள் வருவதனை தடுக்க முடியாது போய்விடும்! https://arangamnews.com/?p=5851
  6. “தீவைச் சுற்றியுள்ள கடற்கரையோரம் வாழ் இலங்கையர்கள் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும்” August 3, 2021 அந்தமான் தீவுகளுக்கு அருகே ஏற்பட்ட 6.5 ரிக்டர் அளவில் நிலநடுக்கம் ஏற்பட்டுள்ளது. இதனால், இலங்கைக்கு எந்த பாதிப்பும் இல்லை. ஆனால் தீவைச் சுற்றியுள்ள கடற்கரையோரம் வசிக்கும் இலங்கையர்கள் விழிப்புடன் இருக்குமாறு அறிவுறுத்தப்பட்டது. https://globaltamilnews.net/2021/164174
  7. இஷாலினிக்கு, ஆங்கிலம் எழுதும் திறமை இல்லை August 3, 2021 தனக்குத் தெரிந்த வரையில் தன்னுடைய தங்கையான இஷாலினிக்கு, ஆங்கிலம் எழுதும் திறமை இல்லை என முன்னாள் அமைச்சரும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினருமான ரிஷாட் பதியுதீனின் வீட்டில் பணிப்பெண்ணாக கடமையாற்றிய நிலையில் தீக்காயங்களுக்கு உள்ளாகி மரணமடைந்த டயகம சிறுமியின் சகோதரனான திருபிரசாத் தெரிவித்துள்ளார். இஷாலினி , அவிசாவளை புவக்பிட்டிய தமிழ் வித்தியாலயத்தில் 7ஆம் வகுப்பு வரையில் மட்டுமே கல்விப்பயின்றார் எனவும் தனக்குத் தெரிந்தவகையில், ஏதாவது ஒன்றை பார்த்துகொண்டு எழுதும் திறமை தனது தங்கையிடம் இருக்கிறது என்ற போதிலும் ஆங்கில எழுத்துகளை ஒன்றோடு ஒன்று கோர்த்து வசனமாக்கி எழுதும் வல்லமை அவாிடம் இல்லை எனவும் திருபிரசாத் தொிவித்துள்ளாா். குறித்த சிறுமியின் மரணம் தொடர்பில் மேலதிக விசாரணைகள் முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகின்ற நிலையில் அவர் தங்கவைக்கப்பட்ட அறையில், ஆங்கிலத்தில், ‘எனது மரணத்துக்கு காரணம்” என எழுதப்பட்டுள்ளமை தொடர்பிலேயே அவா் மேற்கண்டவாறு தெரிவித்துள்ளார். https://globaltamilnews.net/2021/164181
  8. வாழ்த்துக்களுக்கு நன்றி நன்றி பெருமாள்
  9. தூறல் மழை, பனிக்குள் நடந்து தொடர்ந்தும் 18 வயது fitness ஐ தக்கவைக்க தொப்பிக்குடை போட்டுக்கொண்டு வெள்ளோட்டம் போனேன். கார்களில் போனவர்கள் சிலர் ஸ்லோ பண்ணி பார்த்தது போலிருந்தது. இரண்டு van ட்ரைவர்ஸ் ஹோர்ன் அடித்து கையால் sign உம் தந்தார்கள். ஒருத்தி பின்னால் ஓடி வந்து எங்கே வாங்கினாய் என்று வேறு கேட்டாள்! சோவெனப் பெய்யும் மழை பிரித்தானியாவில் அடிக்கடி வாறதில்லை. வெறும் சிணுங்கல் மழைதானே வாறது. அதுக்கு வெளியில் போக தொப்பிக்குடை கச்சிதமாக இருக்கு!
  10. கோயில்களில் தமிழில் அர்ச்சனை: அமைச்சர் சேகர்பாபு மின்னம்பலம்2021-08-02 தமிழ்நாட்டில் அடுத்த வாரம் முதல் கோயில்களில் தமிழில் அர்ச்சனை நடைபெறும் என்று இந்து அறநிலையத் துறை அமைச்சர் சேகர்பாபு தெரிவித்துள்ளார். சென்னை பிராட்வேயில் நேற்று (ஆகஸ்ட் 1) நடைபெற்ற நலத்திட்ட உதவிகள் வழங்கும் நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொண்ட இந்து சமய அறநிலையத் துறை அமைச்சர் சேகர்பாபு, 1,000 பேருக்கு அரிசி, பருப்பு, எண்ணெய் உள்ளிட்ட 14 வகையான அத்தியாவசியப் பொருட்களை வழங்கினார். இதையடுத்து செய்தியாளர்களைச் சந்தித்த அமைச்சர் சேகர்பாபு, "தமிழ்நாட்டில் அடுத்த வாரம் முதல் கோயில்களில் தமிழில் அர்ச்சனை நடைபெறும். இதற்காக 47 கோயில்களைத் தேர்வு செய்து ‘அன்னை தமிழில் அர்ச்சனை’ என விளம்பரப் பலகைகள் வைக்கப்படும். முதற்கட்டமாக புதன் அல்லது வியாழக்கிழமை அன்று மயிலாப்பூர் கபாலீஸ்வரர் கோயிலில் தமிழில் அர்ச்சனை தொடங்கப்படும். அர்ச்சனை செய்பவரின் பெயர், தொலைபேசி எண் உள்ளிட்ட விவரங்கள் தகவல் பலகையில் வைக்கப்படும். தமிழில் அர்ச்சனை செய்ய விரும்புவோர் அந்த அர்ச்சகரைத் தொடர்பு கொண்டு தமிழில் அர்ச்சனை செய்து வழிபாடு செய்யலாம். முதலில் பெரிய கோயில்களில் தமிழில் அர்ச்சனை செய்யும் முறை தொடங்கப்பட்டு, பின்பு சிறிய கோயில்களுக்கும் அம்முறை விரிவுப்படுத்தப்படும். அனைத்து கோயில்களிலும் தமிழில் அர்ச்சனை செய்யக்கூடிய அர்ச்சகர்களை முறையாகப் பயன்படுத்தி அனைத்து கோயில்களிலும் தமிழில் அர்ச்சனை செய்ய நடவடிக்கை எடுக்கப்படும். கொரோனா பரவலைத் தடுக்கும் நோக்கில் பெரிய கோயில்களில் ஆடிப் பெருக்கு விழாவுக்குத் தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆடி மாதங்களில் ஆந்திரா உள்ளிட்ட பல்வேறு பகுதியிலிருந்து தமிழ்நாட்டிலுள்ள கோயில்களுக்கு மக்கள் வருவது வழக்கம். அதன்மூலம் கொரோனா தொற்று ஏற்பட்டுவிடக் கூடாது என்று முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கையாக கோயில்களில் வழிபாட்டுக்குத் தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆகஸ்ட் 3ஆம் தேதிக்குப் பிறகு கோயில்களைத் திறப்பது குறித்து முதல்வர் முடிவெடுப்பார்” என்று கூறினார். முன்னதாக, சென்னை மாநகராட்சி சார்பில் திரு.வி.க.நகர் மண்டல அலுவலக வளாகத்தில் ஒரு வார கொரோனா விழிப்புணர்வு பிரசாரத்தின் தொடக்க விழாவை அமைச்சர் தொடங்கி வைத்தார். https://minnambalam.com/politics/2021/08/02/11/tamil-chanting-in-temples-from-next-week-says-minister-sekarbabu
  11. இலங்கையின் மீட்பர்கள் யார்? இனவாதிகளா இடதுசாரிகளா? (பகுதி 02) August 1, 2021 — சிக்மலிங்கம் றெஜினோல்ட் — இடதுசாரிகளிடம் ஒரு பொதுவான குறைபாடுண்டு. அவர்கள் எப்போதும் தங்கள் சித்தாந்தத்திலே மிகக் கறாராக இருப்பர். பிறரோடு எந்த வகையான உடன்பாட்டுக்கும் வரமுடியாது என்ற நிலைப்பாட்டைக் கொண்டிருப்பர். குறிப்பாக தங்களை ஒத்த ஏனைய இடதுசாரியக் கோட்பாட்டைக் கொண்டோரை அல்லது சமத்துவவாதிகளை அல்லது பெரியாரியவாதிகளையே மிகத் தீவிரமாக எதிர்ப்பர். அல்லது இவர்களுக்கிடையில் உடன்பாடு காணமுடியாமல் திணறுவர். இது ஒரு தீரா நோய்க்கூறும் மூடத்தனமுமாகும். கூடவே மக்கள் விரோதச் செயலுமாகும். ஏனெனில், தங்களுக்கும் மக்களுக்கும் உண்மையான எதிரிகள் யார்? என்ற தெளிவிருந்தாலும் அந்த எதிரிகளை ஒன்றிணைந்தே முறியடிக்க வேண்டும். ஒன்றிணைந்து மக்கள் அரசியலை முன்னெடுப்பதன் வழியாகத்தான் இதை ஓரளவுக்கேனும் சாத்தியப்படுத்தலாம் என்று இவர்கள் சிந்திப்பதில்லை. இந்தக் குறைபாட்டினால் இவர்கள் சிற்றணிகளாக சிதறுண்டு கிடக்க வேண்டியிருக்கிறது. இதனால் இவர்கள் பொருட்படுத்தத் தக்கவர்கள் என்ற அடையாளத்தை இழந்து விடுகின்றனர். பதிலாக எதிர்த்தரப்பில் உள்ள வலது அரசியலை முன்னெடுக்கும் சக்திகள் (இனவாதிகளும் மதவாதிகளும்) தேவைக்கேற்ப தங்களை நெகிழ்த்திக் கொண்டு அவ்வப்போது ஒன்றிணைவுகளைச் செய்து அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றி வெற்றியைப் பெற்று விடுகின்றனர். இந்த எளிய சூத்திரத்தைக் கூட இவர்கள் புரிந்து கொள்ள முற்படுவதில்லை. உண்மையில் மக்களுக்கான அதிகாரத்தைப் பெற வேண்டிய சக்திகள் அதற்கான பொறிமுறையையும் தந்திரோபாயத்தையும் வகுக்கத் தவறி, மக்களுக்குரிய வாய்ப்பைத் தவறவிடுகின்றனர். இதன் மூலம் வலது நிலைப்பட்ட ஆதிக்கச் சக்திகளுக்கு இடமளித்து விடுகின்றனர். மக்களை இவர்களும் இணைந்தே தோற்கடிக்கின்றனர். இதைப்பற்றிப் பேச முற்பட்டால் ஏராளம் விளக்கங்களை வரலாற்று ரீதியாக அடுக்கி நம்மைக் களைப்படைய வைப்பர். இவர்கள் கூறுவதில் உண்மை உண்டுதான். ஆனால் அந்த உண்மைகளை சுய விமர்சனமாக்கி, அதிலிருந்து பாடங்களைக் கற்றுக்கொண்டு, தவறுகளைக் களைந்து புதிய நிலையொன்றை எட்டும் மனப்பாங்கும் நோக்கும் வேண்டுமே. அதை ஏன் எட்டுகிறார்களில்லை?சுத்தமான தங்கத்தினால் ஒரு போதுமே ஆபரணங்களைச் செய்ய முடியாது. அதாவது, எந்த உயிரிய கோட்பாடும் மக்களுக்குப் பயன்படவில்லை என்றால் அது புனித சுலோகமாகவே சுருங்கி விடும். இந்தப் பலவீனமே இடதுசாரிகளைத் தொடர்ந்தும் பலவீனப்பட்டவர்களாக்கி வெற்றிகளுக்கும் அதிகாரத்துக்கும் மிகத் தொலைவில் நிறுத்துகிறது. இதற்கு ஏராளம் உதாரணங்கள் உள்ளன. இலங்கையில் இடதுசாரியக் கட்சிகள் பலவுண்டு. ஆனால் அவற்றிடையே ஒருங்கிணைப்பு எதுவும் கிடையாது. எல்லாமே உடைந்துடைந்து சிறு சிறு முகாம்களாகவே உள்ளன. சரியாகச் சொன்னால் பெட்டிக்கடைகளைப் போன்றவை. ஏதோ பெயரளவில் கட்சி என்ற அடையாளத்தோடு இருப்பவை. அதற்கப்பால் பரந்துபட்ட அளவில் மக்களின் செல்வாக்கைப் பெற்றவையல்ல. அப்படிச் செல்வாக்கைப் பெறும் முனைப்பைக் கொண்டவையும் அல்ல. தமிழ்த்தரப்பிலேயே உடன்பாடு கொள்ளக் கூடிய, மக்கள் அரசியலை முன்னெடுக்கின்ற, சமத்துவமான, மாற்றுச் சிந்தனையைக் கொண்ட, இடது அரசியலை உள்ளடக்கமாகக் கொண்ட தரப்புகள் உண்டு. ஆனால் ஒருங்கிணைய முடியாமல் ஒவ்வொன்றும் தனித்துச் சிதறிக் கிடக்கின்றன. சின்னஞ்சிறிய பெட்டிக்கடைகளாக. இதில் உள்ள வேடிக்கை என்னவென்றால், இவர்கள் தங்களுக்கிடையில் ஒருங்கிணைப்பைக் காணமாட்டார்கள். அந்தளவுக்குத் தூய்மைவாதம் பேசுவார்கள். அதேவேளை தனித்தனியாக நின்று எதிர்த்தரப்புகளை – மக்கள் விரோத அரசியலை முன்னேடுப்போரைத் திட்டுவார்கள். பொது எதிரி யார் என்று தெரிந்து கொண்டும் அந்த எதிரியை ஒன்றிணைந்து முறியடிக்காமல் தனித்தனியாகப் பிரிந்து நின்று பலமாக்குவர். இதனால் என்ன பயன் விளைந்திருக்கிறது? எதிர்தரப்பைப் பலப்படுத்தி விட்டு தாம் தொடர்ந்தும் பலவீனப்படுகின்ற நிலையிலேயே உள்ளனர். இதுவும் மக்கள் விரோதச் செயலே. அதாவது என்ன, ஏது என்று தெரிந்து கொண்டே அதைப் பொருட்படுத்தாதுவிடுவது. இதைச் சற்று வெளிப்படையாகவே சொன்னால், இன்றுள்ள தமிழ்த்தேசிய நிலைப்பட்ட அரசியற் கட்சிகளிடத்திலும் அந்தத் தளத்தில் நின்று செயற்படுவோரிடத்திலும் இடது அரசியல் நிலைப்பாட்டைக் கொண்டோருக்கு உடன்பாடில்லை. இதில் புதிய ஜனநாயக மாக்ஸிஸ லெனினிஸக் கட்சி, சமத்துவக் கட்சி, தமிழர் சமூக ஜனநாயகக் கட்சி, இலங்கைத்தமிழர் மகா சபை, ஈழவர் ஜனநாயக முன்னணி என்றுள்ள கட்சிகள் எல்லாம் மக்கள் அரசியலை ஜனநாயக மேம்பாட்டுடன் மேற்கொள்ளும் வகையில் சிந்திப்பவை. ஆனால் இவற்றுக்கிடையில் பொது உடன்பாடில்லை. இவ்வளவுக்கும் இவர்கள் பிரதிபலிப்பது சிறுதிரள் சமூகத்தினரிடத்தில்தான். பெருந்திரளோ வலதுசாரிய கவர்ச்சி அலைகளில் ததும்பிக் கிடக்கிறது. இதேவேளை தமிழ்த்தேசிய நிலைப்பட்ட (வலதுசாரிய) கட்சிகள் பிரிந்து பல அணிகளாக நின்றாலும் தேவையான சந்தர்ப்பங்களில் ஒன்றிணைந்து விடும். அல்லது ஒருங்கிணைந்து நிற்கும். இது ஒரு சந்தர்ப்பவாதக் கூட்டுத்தான். ஆனால் வெற்றிக்காக – அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவதற்காக அவை இதைச் செய்கின்றன. இதன் மூலமாக அவை தமது இருப்பைத் தக்க வைப்பதுடன் மாற்றுச் சக்திகளுக்கு இடமளிக்காத நிலையை உருவாக்கி விடுகின்றன. தேர்தல்கால ஒற்றுமை, தேர்தற் கூட்டணிகள் போன்றவற்றை நீங்கள் இந்த இடத்தில் நினைவெடுத்துப் பார்த்துக் கொள்ளலாம். அதைப்போல பொது நெருக்கடி என்று சொல்லப்படும் அல்லது அவ்வாறு கருதப்படும் இடங்களிலும் அவை ஒன்றிணைந்து, ஒருமித்து நின்று செயற்படும். உதாரணம், நினைவு கூருதல்கள் மற்றும் அரச நெருக்கடிகளின்போது. இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் இன்னொரு உதாரணத்தையும் சொல்லிச் செல்ல வேண்டும். இந்த இடதுசாரிகளில் ஒரு தரப்பினர் அரசுடன் இன்று இணைந்து செயற்படுகின்றனர். எல்லோரும் தனித்தனியாகவே இணைந்திருக்கின்றனர். ஒன்றிணைந்து ஒரு தரப்பாக அரசுடன் இணையவில்லை. அதைப்போல அரசாங்கத்தை ஆதரித்து நிற்கின்ற தமிழ்க்கட்சிகள் கூட தமக்குள் ஒரு இணைவைக் கொள்ளாமல் தனித்தனியாகவே அரசுடன் இணைந்திருக்கின்றன. இது தம்மைத்தாமே பலவீனப்படுத்திக் கொள்வதன்றி வேறென்ன? மட்டுமல்ல, அரசாங்கத்தோடு இணைந்தே இவை வேலை செய்கின்றன. அதுவும் ஒரே பிராந்தியத்திலேயே வேலை செய்கின்றன. அதுவும் பலமான எதிர்ப்புச் சூழலுக்குள் நின்றே வேலை செய்கின்றன. சிறுதிரளுக்குள்ளேயே வேலை செய்கின்றன. இப்படியெல்லாம் இருந்தும் தமக்கிடையில் ஒருங்கிணைவைக் கொள்ள முடியவில்லை என்றால்? அதன் அர்த்தம் என்ன? இதற்கு உதாரணம், வடக்கில் டக்ளஸ் தேவானந்தாவும் அங்கயன் இராமநாதனும். கிழக்கில் சந்திரகாந்தனும் (பிள்ளையானும்) வியாழேந்திரனும் கருணா என்கிற விநாயகமூர்த்தி முரளிதரனும். இவர்களைப் பற்றி ஒரு நண்பர் சொன்ன சுவாரசியமான சம்பவம் ஒன்றைச் சொல்ல வேண்டும். இவர்களில் ஒருவருடைய வாகனம் வழியில் பழுதடைந்து நின்றிருக்கிறது. அதே வழியால் வந்த மற்றவர் என்ன ஏது என்று கேட்காமலே விலகிச் சென்றாராம். இந்த இடத்தில் தற்செயலாக யானை ஒன்று தாக்கியிருந்தால் கூட அதுதான் நல்லது என்று மற்றைய நண்பர் நினைத்திருப்பாராம் என்றார் நண்பர். இது வெறுமனே கேலியல்ல. ஆழமான வருத்தத்தின்பாற்பட்ட ஒரு நிலை. இந்தளவுக்குத்தான் உள்ளது நம்முடைய சூழலின் அரசியல் நாகரீகமும் மனமுதிர்ச்சியும். ஆக பகை மனநிலை என்பது எல்லோரிடத்திலும் நன்றாக முற்றிக் கிடக்கிறது. இதனால் உரையாடல்களுக்கு யாரும் தயாரில்லை. கட்சிகளின் பெயர்களுக்கும் அவற்றின் செயற்பாடுகளுக்கும் இடையில் எந்தத் தொடர்புமே இல்லை என்ற நிலையில்தான் எல்லாமும் உள்ளன. இப்படியான நிலையில் இடது – வலது என்ற வேறுபாடுகளை அதிகமாகக் காண முடியாது. ஆனால் ஒரே ஒரு ஆறுதல் என்னவென்றால் பொதுவெளியிலும் பெருந்திரள் மக்களிடத்திலும் இடதுசாரிகள் இனவாதத்தை விதைக்கவில்லை என்பது. கூடவே அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றாத காரணத்தினால் ஜனநாயக விரோத –மக்கள் விரோத ஆட்சியையோ அதிகாரத்தையோ பிரயோகிக்கவும் இல்லை என்பதாகும். ஆனால் உலக வரலாற்று அனுபவங்களில் இடதுசாரிகளும் உச்சமான அதிகாரத்தைப் பிரயோகித்திருப்பதைக் காண்கிறோம். ஜனநாயகத்தை குழிதோண்டிப் புதைத்ததை. எதிர்ப்பை அடக்குதல் அல்லது புரட்சிகர நடவடிக்கை என்ற நிலைப்பாடெடுத்து மிக மோசமான அடக்குமுறையைப் பிரயோகித்ததை. இதை ஒத்த இன்னொரு உதாரணம்,நமது விடுதலை இயக்கங்கள் உருமாறித் திசைமாறி மக்கள் விரோத, விடுதலைக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளில் இறங்கியமை. ஆகவே இந்த மாதிரி ஏராளமான அரசியல் பேருண்மைகள் நம்மிடம் பல கோணங்களில் சிதறிக் கிடக்கின்றன. இங்கே நாம் பேச வந்த இடதுசாரிகளா –இனவாதிகளா இலங்கையின் மீட்பர்கள் என்பதைப் பார்க்க முற்பட்டால், இடதுசாரிகள் பலவீனங்களின் மத்தியிலும் தவறுகளைச் செய்வதில் குறைவான பாத்திரத்தையே வகித்திருக்கின்றனர். அதிலும் ஒரு சாரார்தான் இதற்குப் பொறுப்புடையோர். ஏனைய தரப்பினருக்கு இந்தளவுக்குப் பொறுப்பில்லை. ஆனால் இனவாதிகளின் நிலை அப்படியல்ல. அவர்கள் இனவாதத்தை இரத்தத்தை ஊற்றியே வளர்த்தனர். அதுவும் எதிர்த்தரப்பின் இரத்தத்தை. வன்முறைகளையே தங்களுடைய அரசியலின் ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தினர். பகைமையையும் முரணையுமே முதலீடாக்கினர். அமைதியை நிர்லமாக்கினர். சந்தேகத்தையும் அச்சத்தையும் எல்லோரிடத்திலும் விதைத்தனர். ஒடுக்குமுறையை கட்டவிழ்த்து விட்டனர். சனங்களைப் பகடைக்காய்களாக்கினர். ஜனநாயகத்தைக் குழி தோண்டிப் புதைத்தனர். உண்மைக்கு நிறமடித்தனர். (தொடரும்) https://arangamnews.com/?p=5831
  12. ரிஷாத்தின் இல்லத்தில் பணியாற்றிய 11 பெண்களில் மூவர் உயிரிழந்துவிட்டதாக தகவல் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் ரிஷாத் பதியூதீனின் கொழும்பில் அமைந்துள்ள இல்லத்தில் கடந்த 2010 முதல் வீட்டுப் பணியாளர்களாக பணியாற்றிய 11 பெண்களில் மூன்று பேர் உயிரிழந்து விட்டதாக விசாரணையில் தெரியவந்துள்ளது. கடந்த மாதம் அவரது வீட்டில் பணிக்கமர்த்தப்பட்ட 16 வயதுடைய சிறுமி தீக் காயங்களுக்கு உள்ளாகி உயிரிழந்த நிலையில் மேற்கொள்ளப்பட்ட விசாரணைகளுக்கு அமைவாகவே இந்த விடயம் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. விசாரணைகளைத் தொடர்ந்து 16 வயது சிறுமி உட்பட மொத்தம் 11 பெண்கள் 2010 - 2021 க்கு இடைப்பட்ட காலப் பகுதியில் ரிஷாத்தின் இல்லத்தில் பணியாளர்களாக தொழில்புரிந்துள்ளதாக பொலிஸார் தெரிவித்துள்ளனர். 16 வயதுடைய சிறுமியை ரிஷாத்தின் இல்லத்திற்கு பணியாளராக அழைத்து வந்த அதே தரகரே ஏனைய பெண்களை, அவரது இல்லத்திற்கு அழைத்து வருவதில் முக்கிய பங்கு வகித்ததாக பொலிஸார் முன்னர் கூறியிருந்தனர். பதின்ம வயது சிறுமியைத் தவிர, முன்னர் அங்கு பணிபுரிந்த மற்றொரு பெண் உடல்நலக்குறைவு (புற்றுநோய்) காரணமாக இறந்துவிட்டதாக அறியப்படுகிறது. அதே நேரத்தில் மற்றொரு பெண் வீட்டை விட்டு வெளியேறிய பிறகு தற்கொலை செய்து கொண்டதாக கூறப்படுகிறது. நேற்று எட்டு பெண்களிடம் வாக்குமூலம் பதிவு செய்துள்ளதாக பொலிஸார் தெரிவித்தனர். 29 வயதான பெண் ஒருவர், எம்.பி.யின் இல்லத்தில் பணிபுரியும் போது பாலியல் துஷ்பிரயோகத்திற்குள்ளாகியுள்ளதாகவும் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இந் நிலையில் இது தொடர்பான விசாரணைகளை பொலிஸார் முன்னெடுத்து வருகின்றனர். 16 வயது சிறுமியின் உயிரிழப்பு தொடர்பில் ரிஷாத்தின் மனைவி, மாமனார் மற்றம் தரகர் ஆகியோர் கைதுசெய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டுள்ளனர். அதேநேரத்தில் முன்னாள் அமைச்சரின் 44 வயது மைத்துனரும் பாலியல் துஷ்பிரயோக குற்றச்சாட்டுக்காக கைது செய்யப்பட்டார். https://www.virakesari.lk/article/110521
  13. டோக்கியோ ஒலிம்பிக்கின் அதிவேக வீரரானார் இத்தாலியின் ஜேக்கப்ஸ் டோக்கியோ ஒலிம்பிக் அரங்கிலிருந்து எஸ்.ஜே.பிரசாத் 32ஆவது டோக்­கியோ ஒலிம்பிக் போட்­டி­க­ளில் அதி­கேவ வீரர் யார் என்­பதைத் தீர்­மா­னிக்கும் போட்­டியில் இத்­தா­லியின் ஜேக்கப்ஸ் லாமண்ட் மார்செல் முத­லிடம் பெற்று சாதனைப் படைத்தார். இதில் மற்­றொரு முக்­கி­ய­மான விடயம் என்­ன­வெனில் மூன்று ஒலிம்பிக் போட்­டி­களில் கோளோச்­சிய தற்­போதும் அதி­வேக வீர­ராக உள்ள ஜமைக்­காவின் உசைன் போல்ட் இல்­லாத 100 மீற்றர் ஓட்­ட­மாக இது அமைந்­த­தோடு ஜமைக்கா நாட்டின் எந்­த­வொரு வீரரும் இறுதிப் போட்­டிக்கு தகு­திப்­பெற வில்லை என்­பதும் அந்­நாட்டு ரசி­கர்­க­ளுக்கு மட்­டு­மன்றி தட­கள ரசி­கர்கள் அனை­வக்கும் கூட பெரும் அதிர்ச்­சி­யாக அமைந்­தது. 32ஆவது ஒலிம்பிக் போட்­டி­களின் 100 மீற்றர் ஓட்டப் போட்டி இரவு ஜப்பான் நேரப்­பட்டி 9,50 மணிக்கு நடை­பெற்­றது. இதில் இத்­தா­லியின் ஜேக்கப்ஸ் லாமண்ட் மார்செல் 9.80 செக்­கன்­களில் பந்­தயத் தூரத்தை அடைந்து தங்­கப்­ப­தக்கம் வென்றார். ஆனால் இது ஒலிம்­பிக்கின் சிறந்த ஓட்ட நேரம் அல்ல. இதில் அமெ­ரிக்க வீரர் கேர்லி 9.84 செக்­கன்­களில் ஓடி முடித்து இரண்­டா­மி­டத்தை வென்­றெ­டுக்க மூன்­றா­மி­டத்தை கன­டாவின் கிராஸ்ட் அணட்ரே வென்றார். இவர் பந்­தயத் தூரத்தை 9.89 செக்­கன்­களில் ஓடி முடித்தார். https://www.virakesari.lk/article/110509
  14. இலங்கையில் உல்லாசப் பயணி தாக்கப்பட்டதன் விளைவு August 1, 2021 — வி. சிவலிங்கம் — * உல்லாசப் பயணத்துறை வளர்ச்சியடைய பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் அவசியம். * பாதிப்படைந்த பெண்கள் மேலும் நீதிமன்றத்தில் அவமானப்படுத்தப்படும் அவலங்கள். * உல்லாச பயணத்துறை கம்பனிகளும் அவற்றின் பயணிகளின் பாதுகாப்பும் கடந்த வாரம் பிரித்தானிய உயர் நீதிமன்றத்தில் இடம்பெற்ற வழக்கு ஒன்றில் இலங்கையிலுள்ள பெந்தோட்ட (Bentota) உல்லாசப் பயண விடுதியில் பிரித்தானிய பெண்மணி ஒருவர் பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு உட்பட்டது தொடர்பாக கடந்த 11 வருடங்களாக நடைபெற்ற வழக்கில் அப் பெண்மணிக்கு சார்பாக தீர்ப்பளிக்கப்பட்டுள்ளது. ஐரோப்பாவில் மிகவும் பிரசித்தி வாய்ந்த உல்லாச பயண முகவர் நிறுவனம் ஒன்று இலங்கைக்கென சகல அம்சங்களையும் உள்ளடக்கிய (Package holiday) உல்லாச பயண ஒழுங்குகளைச் செய்திருந்தது. நடந்தது என்ன? பிரித்தானியாவைச் சேர்ந்த பெண்மணி ஒருவர் தனது கணவருடன் இவ் உல்லாசப் பயணக் கம்பனி மூலமாக இலங்கையில் தமது விடுமுறைக்கான ஒழுங்குகளை மேற்கொண்டிருந்தார். தற்போது வயது 40ஐ எட்டியுள்ள அப் பெண்மணி கடந்த 2010ம் ஆண்டு யூலை மாதம் பென்தோட்டை உல்லாச பயணிகள் விடுதியில் அதாவது 11 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சென்றிருந்தார். அவர் 2010ம் ஆண்டு யூலை மாதம் 17ம் திகதி அவ் விடுதியின் கீழ் பகுதிக்கு சென்ற வேளையில் அங்கு மின்சாரம் பழுது திருத்தும் ஒருவர் தனது சீருடையை அணிந்தபடி நின்றிருந்தார். அவ் விடுதியின் வரவேற்பு மையத்திற்குச் செல்லும் குறுக்கு வழியைக் காண்பிப்பதாகக் கூறி ஓர் அறைக்குள் அடைத்து அவர் பாலியல் கொடுமை புரிந்து தாக்கியும் உள்ளார். அதன் விளைவாக அப் பெண் உள ரீதியாக மிகவும் பாதிக்கப்பட்டார். வழக்கு விபரம் இவ் வழக்கு மிக முக்கியமான அம்சங்களை வெளிப்படுத்தியிருப்பதை வாசகர்களுக்குத் தரும் நோக்கிலேயே இவ் விபரங்கள் தரப்படுகின்றன. பாதிக்கப்பட்ட பெண்மணியின் தரப்பில் வாதிட்ட வழக்கறிஞர்கள் விடுமுறை ஒழுங்குகளை மேற்கொள்ளும் கம்பனி அப் பெண்மணியை வரவேற்பு மையத்திற்கு குறுக்கு வழியில் அழைத்துச் செல்லும் கடமையையும் தனது பயண ஒழுங்குகளில் செய்துள்ளதால் அதற்கான பொறுப்பை அக் கம்பனி பொறுப்பேற்க வேண்டும் என்பதே வாதமாக அமைந்தது. பிரித்தானிய உயர் நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பில் உல்லாச பயணங்களை ஒழுங்கு செய்யும் கம்பனிகள் வெறுமனே தங்கும் இடம், உணவு, போக்குவரத்து என்பது மட்டுமல்ல, தனது வாடிக்கையாளர்கள் அந்த உல்லாச பயணத்தை நியாயமான விதத்தில் அனுபவிப்தையும், அதற்கான பாதுகாப்பையும் உறுதி செய்வது அவசியம் எனத் தீர்ப்பளித்திருந்தது. பயணத்துறை கம்பனியின் தொடர்ச்சியான இழிவுபடுத்தல்கள் நீதிமன்றத் தீர்ப்பினால் ஓரளவு மகிழ்ச்சியை அப் பெண்மணி தெரிவித்த போதிலும் கடந்த 11 வருடங்களாக இக் கம்பனி ஊடகங்களில் வழக்கை நடத்தியிருப்பதாகவும், தனது விபரங்களை முகநூல் வழியாகப் பெற்று தம்மை சமூக வலைத் தளங்களில் மிகவும் அவமானப்படுத்தியதாகவும், அதன் காரணமாக வைத்திய ஆலோசனைகளைப் பெறும் நிலைக்குத் தாம் தள்ளப்பட்டதாகவும் தெரிவித்தார். தம்மைப் பொறுத்த வரையில் பாலியல் கொடுமையால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் நீதிமன்றத்திலும் பாலியல் விபரங்களை மீளவும் விசாரித்து மேலும் மன நோயை அதிகரித்த நிலைக்குத் தள்ளுவதாகத் தெரிவித்தார். இந்த வழக்கு என்பது அக் கம்பனி அந்தச் சம்பவத்திற்கு முன்னரும், பின்னரும் தம்மைப் பாதுகாக்கத் தவறியுள்ளது என்பதே தமது குற்றச்சாட்டு என்றார். தனக்கு ஏற்பட்ட பாதிப்புகளைக் கவனத்தில் கொள்ளாது அக் கம்பனி தம்மை நீதிமன்றத்தில் மேலும் மேலும் துன்புறுத்தியுள்ளது என்றார். இந்த வழக்கானது இக் குற்றச் செயலுக்கான சட்டப்படியான பொறுப்பாளர் யார்? என்பது குறித்ததாகும். ஆனால் அக் கம்பனியின் சட்டத்தரணிகள் தனது முகநூல் விபரங்கள், சமூக வலைத்தளங்களில் வெளியான விபரங்கள், தனது வைத்திய சிகிச்சை விபரங்கள், உளவியல் தாக்கங்கள் தொடர்பான விபரங்கள் போன்ற பல விபரங்கள் பற்றிய கேள்விகளே நீதிமன்றத்தில் தொடர்ந்தன. இவை யாவும் இக் குற்றச் செயல்களுக்குப் பின்னதான தனது உடல்நிலை பாதிப்புற்ற வேளையில்தான் நிகழ்ந்தன. பாலியல் குற்றச் செயல்கள் காரணமாக பாதிப்புறும் மக்கள் தொடர்ந்தும் இவ்வாறான கொடுமைகளை அனுபவிக்கின்ற நிலமைகள் காணப்பட்ட போதிலும் அக் கம்பனி உண்மையில் தனது செயற்பாடுகளில் உள்ள தவறுகளைக் கண்டறிந்திருக்க வேண்டும். இந்த தீர்ப்பின் மூலம் அக் கம்பனி தனது வாடிக்கையாளர்களின் சுகாதாரம், பாதுகாப்பு, அவர்களுக்கான உதவிகள் என்பதில் எதிர்காலத்தில் கவனம் கொள்வார்கள் என நம்புகிறேன் என்றார். ஆனால் என்னைப் போன்று இதர பெண்களும் இவ்வாறு மிகவும் தளராத எண்ணத்துடன் நீதியைப் பெற இவ்வாறு செயற்படுவார்களா? என்பது சந்தேகமே எனவும் தெரிவித்தார். இப் பெண்மணி சார்பில் வாதாடிய வழக்கறிஞர் கருத்து சர்வதேச கடுமையான காயங்களுக்காக வாதாடும் சிறப்பு புலமை மிக்க அந்த வழக்கறிஞர் தெரிவிக்கையில் இப் பெண் அனுபவித்த துன்பங்கள் அப் பெண்ணை மட்டும் பாதிக்கவில்லை எனவும் முழுமையான குடும்பமே மிகவும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது எனவும் அதன் தாக்கத்தை அவர்கள் மிகவும் குறைத்தே மதிப்பிட்டிருந்தார்கள். கடந்த ஒரு தசாப்தமாக அவர்களின் வாழ்வு மிகவும் பாதிக்கப்பட்டிருந்தது. இந்தத் தீர்ப்பை வரவேற்கின்ற போதிலும் நடந்தவை அவற்றை ஆற்றுப்படுத்தப்போவதில்லை. இந்த விடுமுறை காலத்தில் நிகழ்ந்த சம்பவம் என்பது அவரால் எதிர்பார்க்கப்பட்ட சம்பவம் அல்ல. இச் சம்பவம் விடுமுறைக்கான ஏற்பாடுகளின் தரத்தை விட மிகக் குறைந்ததாகவே உள்ளது. இத் தீர்ப்பின் பரந்த தாக்கங்கள் இத் தீர்ப்பு உல்லாச பயண ஒழுங்குகளை மேற்கொள்ளும் நிறுவனங்களுக்கு முக்கியமான ஒன்றாகும். அவர்களின் சட்ட அடிப்படையிலான பொறுப்புகளை இத் தீர்ப்பு உணர்த்தியுள்ளது. அத்துடன் அவ்வாறான நிறுவனங்களையும் பாதுகாக்க உதவியுள்ளது. இத் தீர்ப்பு தமது பொறுப்பிலுள்ள பயணிகளின் பாதுகாப்பு இந்த உல்லாச பயணங்களை ஏற்பாடு செய்யும் கம்பனிகளின் பொறுப்பு என்பது உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இலங்கையில் உல்லாசப் பயணத்துறை என்பது மிக முக்கியமான வருமானம் ஈட்டும் துறை என்பதால் உல்லாசப் பயணிகளின் பாதுகாப்பு என்பது மிக முக்கியமானது என்பதை அரசு மட்டுமல்ல, உல்லாச பயணிகளும், அவர்களை விருந்தினராகக் கொள்ளும் அந் நாட்டு மக்களும் அப் பயணிகளை மிகவும் கௌரவமாக நடத்துவது நாட்டின் கௌரவத்திற்கும், வருமானத்திற்கும் பயனுள்ளதாக அமையும் என்பதை இத் தீர்ப்பு தந்துள்ளது. https://arangamnews.com/?p=5842
  15. இலங்கையின் மீட்பர்கள் யார்? இனவாதிகளா, இடதுசாரிகளா? – 01 July 23, 2021 — சிக்மலிங்கம் றெஜினோல்ட் — “இடதுசாரிகளை விட இனவாதிகளே மக்களை ஈர்த்தனர். அதனால் நாடு நாசமானது” என்று ஒரு பதிவைத் தன்னுடைய முகப்புத்தகத்தில் போட்டிருந்தார் ஜீவன் பிரசாத். ஒரு காலம் ஈழப்போராட்டத்தோடு இணைந்திருந்தவர் ஜீவன். அதேவேளை கலை, ஊடகவியல்துறை, திரைப்படம் எனப் பல துறைகளிலும் ஆளுமை மிக்கவர். ஜனநாயகவாதி. மாற்றங்களை எப்போதும் விரும்புகின்றவர். அவர் தன்னுடைய அவதானங்களின் வழியே கண்டடைந்த உண்மை இது. அவருக்கு மட்டுமல்ல, நமக்கும் இது நூற்றுக்கு நூறு உண்மை என்பதே, அதையும் விட உண்மையானது. ஏனென்றால், இந்த ஈர்ப்பு இனரீதியான மேம்பாட்டை எந்த இனத்துக்கும் தரவில்லை. இனப்பாதுகாப்புக்கு இதுதான் சிறந்த வழி என்று தோன்றினாலும் இந்த வகையான நிலைப்பாட்டினால் அல்லது வழிமுறையினால் நாடும் நெருக்கடிக்குள்ளாகியது. இனங்களாகப் பிளவுண்டது. ஒவ்வொரு இனமும் நெருக்கடியைச் சந்தித்தன. அழிவுகளுக்கு முகம் கொடுக்க வேண்டியதாயிற்று. இன்று பிளவுண்ட மனதோடுதான் ஒவ்வொருவரும் உள்ளோம். எல்லோரிடத்திலும் சந்தேகமும் அச்சமும் பகையுணர்ச்சியுமே மேலோங்கியுள்ளன. இலங்கையின் குடிமக்களுக்குக் கிடைத்த வரமிதுவாகியுள்ளது. பதிலாக இடதுசாரிகளை ஆதரித்திருந்தால் ஜனநாயகம் செழுமையாக இருந்திருக்கும். போரும் இடைவெளிகளும் உருவாகியிருக்காது. அல்லது இந்தளவுக்கு நீறு பூத்த நெருப்பாக இருந்திருக்காது. சுய பொருளாதார வளர்ச்சி ஏற்பட்டிருக்கும். அறிவியலும் பண்பாடும் புதிய வளர்ச்சி நிலையை எதிட்டியிருக்கும். அந்நியத் தலையீடுகள் இந்தளவுக்கு ஏற்பட்டிருக்காது. கல்வி, பொருளாதாரம், பண்பாடு உள்ளிட்ட விசயங்களில் சுதேசத்தன்மை உள்ள மக்களாக நாம் வாழ்ந்திருப்போம். அதேவேளை சர்வதேசத் தன்மை வாய்ந்தோராகவும் இருந்திருப்போம். இலங்கைத்தீவு பல்லினத் தன்மையும் பன்மைத்துவமும் உள்ள அமைதித்தீவாக இருந்திருக்கும். இப்படி எழுதும்போது “இது ஒரு அற்புதக் கனவு” என ஒரு சாராரும் “இல்லை இது, சுத்தமான அபத்தக் கனவு” என இன்னொரு சாராரும் கூறுவர். ஏனெனில் இரண்டுக்கும் இதில் சாத்தியங்கள் உண்டு. இடதுசாரித்துவத்தில் முற்போக்குத் தன்மையும் மக்கள் நேயமும் மானுட விகசிப்பும் விடுதலையுணர்வும் இருக்கின்ற அதேவேளை அதில் எல்லையற்ற அதிகாரத்தைப் பிரயோகிக்கின்ற மூடத்தனமும் உண்டு. இரண்டுக்கும் ஏராளமான உலக உதாரணங்களும் வரலாற்று அனுபவங்களும் உண்டு. ஆகவே இரண்டுக்குமான சாத்தியங்களை – நன்மை தீமைகளை – மனதிற் கொண்டே இந்தக் கட்டுரை எழுதப்படுகிறது. இலங்கையின் எழுபது ஆண்டுகால அரசியல் வரலாற்றில் இடதுசாரிகள் பங்கேற்ற அரசாங்கத்துக்கும் –ஆட்சிக்கும் – இடதுசாரிகளில்லாத ஆட்சிக்குமிடையில் உள்ள வேறுபாடுகளையும் இந்தக் கட்டுரை நோக்குகிறது. இனத்துவ ரீதியில் இடதுசாரிகள் சோரம்போனதும் இன்னமும் போய்க்கொண்டிருப்பதும் இடதுசாரிகள் மீதான அவநம்பிக்கைகளையும் மதிப்புக்குறைவையும் ஏற்படுத்தியிருப்பது உண்மையே. இனவன்முறைகளையும் இன ஒடுக்குமுறையையும் இடதுசாரிகள் கண்டிக்கவும் தடுக்கவும் தவறினர் என்பதும் உண்மையே. மட்டுமல்ல இனச் சமனிலையைப் பேணுவதற்கான அதிகாரப் பகிர்வு – அரசியலமைப்பு உருவாக்கம் – போன்றவற்றிலும் இடதுசாரிகளின் பாத்திரம் பலவீனமானதே. இப்படித் தவறுகளை இழைத்திருக்கும் –இன்னமும் இழைத்துக் கொண்டிருக்கும் இடதுசாரிகளை பிறகு எப்படி முன்னிலைப்படுத்தலாம். இவர்களால் எப்படி அற்புதமான – அதிசயமான ஒரு இலங்கையை உருவாக்கியிருக்க முடியும்? என்று இடதுசாரிகளை நோக்கி உங்களில் யாரும் கேள்வி எழுப்பலாம். ஆனால் இந்தக் கேள்விக்குப் பின்னுள்ள உண்மைகளை மனந்திறந்து கண்டறிய வேண்டும். இலங்கையின் அரசியல் வரலாற்றில் சமஸ்டி முறை பற்றி முதன்முதலில் பேசியவர் எஸ்.டபிள்யு.ஆர்.டி.பண்டாரநாயக்கா. ஆனால் அவரே பின்னர் தனிச்சிங்களச் சட்டத்தைக் கொண்டு வந்து கொந்தளிக்கும் நிலைமைக்கு வழியேற்படுத்தினார். அந்தக் கொந்தளிக்கும் நிலைமையின் வளர்ச்சியே இன்று சமஸ்டியைப் பற்றிய பேச்சையே எடுக்க முடியாத நிலையை உருவாக்கியுள்ளது. ஏன் இப்படிப் பண்டாரநாயக்கா இரண்டு நிலைப்பாடு எடுக்க வேண்டியிருந்தது? இடையில் நடந்தது என்ன? என்பதைக் கண்டறிந்தால் இடதுசாரிகளிடம் ஏற்பட்ட – ஏற்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் வரலாற்றுத் தவறு எப்படி நிகழ்ந்தது, நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடியும். இவ்வளவுக்கும் பண்டாரநாயக்கா ஒன்றும் முற்போக்குவாதியோ சீர்திருத்தவாதியோ கிடையாது. ஐ.தே.கவின் பிரதிநிதியாக இருந்தவரே. பின்னர் அதிலிருந்து விலகி தனியாகச் சுதந்திரக் கட்சியை உருவாக்கியவர். ஐ.தே.கவுக்கும் சு.கவுக்கும் இடையில் வேறுபாடுகள் கட்சியின் நிறக்கொடிகளில் மட்டுமல்ல நடைமுறை சார்ந்த கொள்கையிலும் இருந்ததுண்டு. ஆனால், அது அதிக வேறுபாடாக இல்லாமல் பின்னாளில் கரைந்து விட்டது. இதற்குக் காரணம், ஐ.தே.கவின் இனவாத அலைக்கு நிகரலையை சு.கவும் இனவாத அலையை உருவாக்க முற்பட்டதேயாகும். இந்த இரண்டு கட்சிகளும் இனவாத அலையை உச்ச நிலைக்குக் கொண்டு செல்ல முற்பட்டபோது இதை எதிர்த்து நிற்கும் திராணியை இடதுசாரிகள் கொண்டிருக்கவில்லை. ஆனால் 1948க்குப் பின்னான இலங்கை அரசியற் பரப்பில் இடதுசாரிகளுக்கென்றொரு தனித்துவ அடையாளம் இருந்தது. இடதுசாரித் தலைவர்கள் சிங்கள – தமிழ் சமூக வெளியில் பேரடையாளத்தோடிருந்தனர். நம்பிக்கை ஒளியூட்டினர். ஆனால் இனவாத அலையானது கொந்தளிக்கும் உணர்ச்சியின் மையத்தில் சுழன்று கொண்டிருப்பது என்பதால், தவிர்க்க முடியாமல் இடதுசாரிகளும் அதனோடு சமரசம் செய்ய வேண்டியேற்பட்டது. அல்லது அதைக் கண்டும் காணாதிருக்க வேண்டியேற்பட்டது. அல்லது அதனோடு சேர்ந்து இழுபட வேண்டியிருந்தது. இதில் இவர்கள் தவிர்க்க முடியாமல் இரண்டு சிக்கல்களுக்குள்ளாகினர். ஒன்று அப்போது ஏற்பட்ட ரஸ்ய – சீன சார்புப் பிளவு. இரண்டாவது ஐ.தே.கவை எதிர்த்துத் தோற்கடிக்க வேண்டும் என்ற முனைப்பில் சு.கவுடன் செய்து கொண்ட சமரசம். இரண்டுமே இடதுசாரிகளைப் பலவீனப்படுத்தின என்பதை வரலாறு நிரூபித்திருக்கிறது. இவர்கள் பிரதான எதிரியாக ஐ.தே.கவையும் அதனுடைய மேற்குச் சாய்வையும் வெளியான அந்நியத்தனத்தையும் எதிர்க்க வேண்டும் என்று கருதினர். இதனால் சு.கவின் ஏனைய தவறுகள், போக்குகளுக்கு தவிர்க்க முடியாமல் உடன்பட்டனர். இரண்டாவது தமிழ்ச்சமூகத்தின் மீதான இனவன்முறை, இன ஒடுக்குமுறை போன்றவற்றில் சரியான நிலைப்பாட்டினை எடுக்க முடியாத நிலையை ஏற்படுத்தியதாகும். இதனால் தமிழ் இடதுசாரிகள் தனியான நிலைப்பாட்டை எடுக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர். இலங்கையின் இடதுசாரித்துவம் மூன்றாக வகைப்பட்டது. ஒன்று, ரஸ்ய சார்புவாதிகள். இரண்டாவது சீனச் சார்புடையோர். மூன்றாவது இவர்களில் தமிழ் நிலைப்பட்டுச் சிந்திக்கும் இடதுசாரிய நிலைப்பட்டோர் ஆக. ஆகவே வரலாற்றுப் பொறியிலிருந்து மீள முடியாத சுழலுக்குள் இவர்கள் சிக்குண்டனர். இதன் விளைவாக வரலாற்றுத் தவறுகளுக்குட்பட வேண்டியதாயிற்று. இடதுசாரியம் ஒரு விஞ்ஞானத்துவம். அது தூரநோக்கோடு சிந்திக்கும் ஆற்றலையும் பண்பையும் கொண்டது என்பதை இவர்கள் தவற விட்டனர். இதில் தவறிழைத்தனர். இந்தத் தவறே இடதுசாரிகளை முன்னிலைச் சக்தியாக இன்னும் மாற விடாமல் தடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனாலும் ஒப்பீட்டளவில் இடதுசாரிகளின் இடம் பெரியதே. எப்படியென்றால் ஒரு போதுமே அவர்கள் பன்மைத்துவத்தை மறுதலிக்கவில்லை. சிறுபான்மைத் தேசிய இனங்களின் உரிமைகளை நிராகரித்ததில்லை. மட்டுமல்ல, இலங்கையின் இந்தளவுக்கான அரசியல் நிலைமைக்கு – கட்டறுந்த அதிகார வெறிக்கும் மக்கள் விரோதப் போக்குக்கும் எதிராக இடதுசாரிகளே இடையில் நிற்கிறார்கள். ஒரு தரப்பு ஆட்சியில் பங்கேற்று விவாதங்களை நடத்துகிறது. கட்டுப்படுத்துகிறது. மறுதரப்பு மக்கள் போராட்டங்களை நடத்துகிறது. இந்த இடத்தில் இடதுசாரிகளையும் இடதுசாரித்துவத்தையும் வகைப்படுத்திப் புரிந்து கொள்வது அவசியம். ஒன்று உண்மையில் இடதுசாரிகள் சமகால நிலவரங்களுக்குள் சிக்கப்படாது தெளிவாக அரசியலை முன்னெடுத்திருக்க வேண்டும். ஆனாலும் சமகாலத்தை அவர்களால் புறக்கணிக்க முடியாத நிலை இருந்ததையும் புரிந்து கொள்வது அவசியம். இதில்தான் இடதுசாரிகளிடையே பிளவுண்டாகியது. இந்தப் பாராளுமன்ற அரசியல் என்பது தரகு முதலாளித்துவத்தை சட்ட ரீதியாக நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான ஒரு ஏற்பாடே என இடதுசாரிகளில் ஒருசாரார் தொடர்ந்தும் வலியுறுத்தினர். இன்னொரு சாரார் இதில் பங்கேற்று இடையீடு செய்யவில்லை என்றால் மிகப் பாதகமான நிலைமையே ஏற்படும் என்றனர். ஆகவே இடதுசாரிகளில் இரு நிலைப்பட்டோர் உண்டு என்பதை மனங்கொள்ள வேண்டும். ஒரு சாரார் ஆட்சி அதிகாரத்தோடு சமரசம் செய்தோர். ஒத்தோடிகளாக இருந்தோர். இருப்போர். இதற்கு சமகால உதாரணம் திஸ்ஸ விதாரண, வாசுதேவ நாணயக்கார போன்றோர். இன்னொரு கோணத்தில் அரச எதிர்ப்பு – புரட்சி என்ற கோதாவில் வந்த விமல் வீரவன்ஸ. ஏனையயோர் அரசை எதிர்த்து, அதனுடைய மக்கள் விரோதப்போக்கைக் கண்டித்துக் கொண்டிருப்போர். இங்கே உள்ள கவலையும் துரதிருஷ்டமும் என்னவென்றால் இவர்கள் பல அணிகளாக – குழுக்களாகச் சிதறுண்டிருப்பதே. உண்மையில் இது மக்கள் விரோதமானது. அரச அதிகாரத்துக்குச் சார்பானது. ஒடுக்கு முறைக்கு ஒத்துழைப்பது. தவறுகளுக்கு வழிவிடுவது. இதனால்தான் எதிர்த்தரப்பில் இருந்தாலும் சரி, ஆளுந்தரப்பில் (தேர்தல் அரசியலில்) இருந்தாலும் சரி இடதுசாரிகள் மீதான மதிப்புக்குறைந்தமைக்குக் காரணம். கூடவே எழுந்தெரியும் இனவாத அலையை அணைக்கக் கூடிய எந்தச் சக்தியும் கருத்து நிலையும் தந்திரோபாயமும் இடதுசாரிகளிடம் இல்லை என்பதாகும். ஆனால் இடதுசாரித்துவம் என்பது விஞ்ஞானம் என விளங்கிக் கொள்வோமாயின் அதனிடம் –அந்த தரப்பிடம் அறிவு பூர்வமான – விஞ்ஞான பூர்வமான ஆற்றல் மிக்க சிந்தனையும் செயல் வழிமுறையும் அதற்கான வடிவமும் கிடைத்திருக்கும் அல்லவா. இங்கே அது நிகழவில்லை என்றால் இது அந்த அறிவுபூர்மான – விஞ்ஞான பூர்வமான தகுதியைப் பெற்றிருக்கவில்லை என்றே அர்த்தமாகும். இதைக்குறித்த உரையாடல்களும் விமர்சனங்களும் மதிப்பீடுகளும் விசாரணைகளும் நடக்கவில்லை என்றால் அது இடதுசாரித்துவத்தின் அடிப்படைக்கும் அதன் பண்புக்கும் எதிரானதே. அப்படியென்றால் இங்கே என்னதான் நடந்தது? என்னதான் நடந்து கொண்டிருக்கிறது? (தொடரும்) https://arangamnews.com/?p=5648
  16. சிறுவனின் சத்திர சிகிச்சைக்கு உதவுமாறு கோரிக்கை ஏறாவூர்ப்பற்று பிரதேச செயலாளர் பிரிவுக்குட்பட்ட மாவடிவேம்பு பகுதியை சேர்ந்த மிகவும் வறுமை நிலையில் உள்ள குடும்பம் ஒன்றின் சிறுவன் ஒருவரின் இரண்டு கண்களும் பழுதடைந்துள்ள நிலையில் குறித்த சிறுவனின் கண் சத்திர சிகிச்சைக்கு உதவுமாறு கோரிக்கைவிடுக்கப்பட்டுள்ளது. மாவடிவேம்பு, வைத்தியசாலை வீதியில் வசிக்கும் செல்வராசா சோமேஸ்காந்த் என்னும் 13வது சிறுவனே இவ்வாறு பாதிக்கப்பட்டுள்ளதாக உதவி கோரப்பட்டுள்ளது. குடும்பத்தில் ஒரு பெண் சகோதரியை கொண்ட குறித்த சிறுவன் குறித்த குடும்பத்தின் ஒரேயொரு ஆண்வாரிசாகும். தந்தை கூலித்தொழில்செய்து அன்றாடம் குடும்பத்தினை கொண்டு நடாத்திவருவதாக அப்பகுதி மக்கள் தெரிவிக்கின்றனர். கடந்த காலத்தில் போரினால் பாதிக்கப்பட்ட குறித்த குடும்பத்தினர் அடிப்படை வசதிகள் அற்ற நிலையில் வாழ்ந்துவரும் நிலையில் குறித்த சிறுவனின் சத்திர சிகிச்சைக்கு உதவி கோரிவருகின்றனர். ஏற்கனவே சிவப்பு படலம் கண்ணில் படர்ந்ததன் காரணமாக ஒரு கண் பார்வையிழந்துள்ள நிலையில் மற்றைய கண்ணிலும் சிவப்பு படலம் ஒன்று படர்வதன் காரணமாக சத்திரகிசிச்சை உடனடியாக செய்யவேண்டும் எனவும் அதற்கு சுமார் மூன்றரை இலட்சம் ரூபா செலவாகும் எனவும் குறித்த சத்திர சிகிச்சை கொழும்பில் விசேட வைத்திய நிபுணர் மூலமே சத்திரசிகிச்சை செய்யவேண்டியுள்ளதாகவும் வைத்தியர்கள் தெரிவித்துள்ளனர். எனவே குறித்த சிறுவனின் நிலைமையறிந்து தனவந்தர்கள் அவசர உதவிகளை வழங்குமாறு கோரப்பட்டுள்ளது.குறித்த சிறுவனின் தொடர்பு இலக்கம்-0764665685,வங்கி சேமிப்பு கணக்கு –ஜெயமோகன் ஜெயதர்சினி –அடையாள அட்டை இலக்கம்-826824492ஏ,மக்கள் வங்கி கணக்கு இலக்கம் -227200230053139. https://www.meenagam.com/சிறுவனின்-சத்திர-சிகிச்ச/
  17. பல வெற்றிகளுக்கு வேவுத்தகவல்களை மிகத் துல்லியமாக பெற்றுத்தந்தவர் மேஐர் அசோக். வேவுப்புலி மேஐர் சேரன் / அசோக் குணசிங்கம் குணராஐ் வீரச்சாவு 02.8.1994 1990 ம் ஆண்டு இயக்கத்தில் இணைந்த அசோக் பயிற்சியின் பின் வலிகாமப் பகுதியில் நின்று பல்வேறு களம் கண்ட ஒரு வீரனாவான் கந்தையாவைப் போலவே இவனும் பலாலிக்கான ஒரு வேவுக்காரன்.ஆனால் இவனோ வலிகாமப் பகுதியிலிருந்து தனது வேவு நடவடிக்கையை ஆரம்பித்தான்.ஒவ்வொருமுறை வேவு நடவடிக்கையின் போதும் இவனது தூரம் அதிகரித்துக் கொண்டபோனது. அதிலும் ஒரு ஆனந்தம் ஏனெனில் தான் ஓடித்திரிந்து விளையாடிய தான் படித்த பாடசாலை இவைகளை சக போராளிகளுடன் பகிர்ந்து கொண்டதுடன் .குறைந்தளவு போராளிகளுடன் எதிரிக்கு பெரும் சேதத்தை ஏற்படுத்துவது.)எதிரியின் ஆக்கிரமிப்புத்தான் இதற்க்கு காரணம்.அந்தநேரம் எம்மிடம் எதிரியின் போர் விமானங்களையோ போர் உலங்குவானுர்திகளையோ சுட்டு வீழ்த்துவதற்க்கு விமான எதிர்ப்பு ஏவுகணைகளோ விமான எதிர்ப்பு ஆயதங்களோ இருக்கவில்லை.எம்மிடம் இருந்த மிகப் பலம் வாய்ந்த ஆயுதமான உயிராயுதம் அதாவது கரும்புலிகள்.இவர்களைப்பயன்படுத்தி ஒரு பெரும்தாக்குதலுக்குத் திட்டம் தீட்டப்பட்டது.அதாவது எமது மக்களினதும் போராளிகளினதும் சாவுக்குக் காரணமான விமானங்களை அதன் இருப்பிடம் தேடிச் சென்று அழிப்பதே திட்டமாகும் .இது இலகுவான காரியமல்ல எத்தனையோ இராணுவ காவலரன்கள் இராணுவ ரோந்துகள் இராணுவ மினிமுகாம்கள் இவைகளை மிகவும் அவதானத்துடன் செல்லவேண்டும்.அதே நேரம்சின்னத் தவறாகிலும் பெரும் சேதத்தை ஏற்படுத்தும் அதேவேளைஎதிரியும் உசாராகிவிடுவான் சிறுகச் சிறுக சேர்த்த அசோக் தலைமையிலான அணியின் வேவுத்தகவலின் அடிப்படையில்பலாலி விமான நிலையம் மீது ஒரு தாக்குதல் மேற்கொள்வதற்கான திட்டம் தீட்டப்பட்டு அணிகள் புறப்பட்டுசென்று கொண்டிருக்கையில் எதிர்பாராத விதமாக இராணுவத்தூடனான நேரடி மோதலில் பல வெற்றிகளுக்கு வேவுத்தகவல்களை மிகத் துல்லியமாக பெற்றுத்தந்த மேஐர் அசோக் 02 .08.19994அன்று வீரச்சாவடைந்தார்.இருப்பினும் இவர் இவர் கூட்டிச் சென்ற கரும்புலிகள்தமது இலக்கை வெற்றிகரமாக அழித்து வீரச்சாவடைந்தனர். அசோக்கின் சகோதரி 26.06.2000அன்று பருத்தித்துறைக் கடற்பரப்பில் வெடமருந்து ஏற்றிச் சென்ற உகண கப்பலை மூழ்கடித்து வீரச்சாவடைந்த கடற்கரும்புலி மேஐர் சந்தனா ஆகும். எழுத்துருவாக்கம் - சு.குணா. https://www.thaarakam.com/news/5b236bd2-2e34-496c-aba1-0af6c0b34d47
  18. தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் அடையாளத்துடன் கூடிய போலியான நைக் காலணி! சமூக ஊடகங்களில் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் அடையாளத்துடன் கூடிய காலணிகள் என வெளியிடப்படும் வீடியோவில் உள்ளது போலியான நைக் (NIKE) காலணிகள் என கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. நைக் (NIKE) சின்னம் மற்றும் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் சின்னம் தாங்கிய ஒரு ஜோடி காலணிகளின் வீடியோ சமூக வலைதளங்களில் பரவியமை தொடர்பில் வெளிநாட்டு அமைச்சு விடுத்துள்ள அறிவித்தலிலேயே இவ்வாறு தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. குறித்த விடயம் அமைச்சின் கவனத்திற்கு கொண்டுவரப்பட்டதைத் தொடர்ந்து முன்னெடுக்கப்பட்ட விசாரணைகளின் அடிப்படையில், வீடியோவில் காண்பிக்கப்பட்டுள்ள காலணிகள் நைக் (NIKE) நிறுவனத்தால் தயாரிக்கப்படவில்லை என, NIKE Inc நிறுவனம் உறுதிப்படுத்தியுள்ளதாக, அமைச்சு தெரிவித்துள்ளது. அத்துடன் புலமைச் சொத்துக்களின் துஷ்பிரயோகம் குறித்த விசாரணைகள் முன்னெடுக்கப்பட்டு, நிறுவனத்தின் நடைமுறைக்கு ஏற்ப பொருத்தமான முன்னெடுப்புகள் நடைமுறைப்படுத்தப்படுமென NIKE, Inc நிறுவனம் அமைச்சுக்கு அறிவித்துள்ளதாக, வெளிநாட்டு அமைச்சு தெரிவித்துள்ளது. https://newuthayan.com/தமிழீழ-விடுதலைப்-புலிகளி/
  19. வாழ்த்துக்களுக்கு நன்றி பாஞ் ஐயா நன்றி நிலாமதி அக்கா நன்றி நுணா நன்றி குமாரசாமி ஐயா தமிழன் என்றாலே அடங்காதவன்தானே நன்றி புங்கை அண்ணா நன்றி நந்தன் எனக்கு கொடுவாள் தாற பிளான் போலிருக்கு வாழ்த்துக்களுக்கு நன்றி ஈழப்பிரியன் ஐயா வாழ்த்துக்களுக்கு நன்றி தமிழ் சிறி ஐயா
  20. “ரிஷாட் வாசஸ்தலம் எனக்கு வேண்டாம்” August 2, 2021 ரிஷாட் பதியுதீன், முன்னாள் வர்த்தக அமைச்சராக இருந்தபோது பயன்படுத்திய வாசஸ்தலத்தை, தற்போது பயன்படுத்தும் அமைச்சர் பந்துல குணவர்தன, அந்த வாசஸ்தலத்தை மீண்டும் கையளிப்பதற்கு தீர்மானித்துள்ளார். கொழும்பு-7, மெகென்சி வீதி, 37ஆம் இலக்க இல்லத்தையே ரிசாட் பயன்படுத்தினார். அதனை வர்த்தக அமைச்சர் பந்துல குணவர்தன தற்போது பயன்படுத்துகின்றார். அந்த இல்லத்தையே அமைச்சர் பந்துல குணவர்தன கையளிப்பதற்கு தீர்மானித்துள்ளார் என அவரது ஊடகப் பிரிவு விடுத்துள்ள ஊடக அறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. கடந்த வருடம் டிசெம்பர் மாதம் தொடக்கம், ,தற்போதைய வர்த்தக அமைச்சர் பந்துல குணவர்தனவுக்கு அந்த இல்லத்தை கையளிக்க பொதுநிர்வாக உள்நாட்டலுவல்கள் அமைச்சு நடவடிக்கை எடுத்திருந்தது. ஆனால், குறித்த இல்லத்தில், தற்போது சர்ச்சையை தோற்றுவித்துள்ள பல சிறுமிகள் துஷ்பிரயோகத்துக்கு உள்ளாக்கப்பட்டுள்ளதாக சந்தேகங்கள் வெளிவரம் நிலையில், குறித்த இல்லத்தின் இரண்டு அறைகள் பொலிஸாரால் சீல் வைத்து மூடப்பட்டுள்ளன. இந்த நிலையில், குறித்த இல்லைத்தை புனரமைப்பு செய்வதற்காக ஒதுக்கப்பட்டுள்ள 12 மில்லின் ரூபாய் பணத்தை செலவு செய்ய, தான் ஒருபோதும் அனுமதிக்கப் போவதில்லை என்று தெரிவித்துள்ள அமைச்சர் பந்துல குணவர்தன, வறுமை நிலையிலுள்ள சிறுமிகள் குறித்த வீட்டுக்குள் வைத்து துஷ்பிரயோகத்துக்கு உள்ளாக்கப்பட்டிருக்கலாம் என சந்தேகம் பாரதூரமானது என்றார். குறித்த உத்தியோகப்பூர்வ இல்லத்தை மீண்டும் பொதுநிர்வாக உள்நாட்டலுவல்கள் அமைச்சிடம் உத்தியோகப்பூர்வமாக கையளிக்க நடவடிக்கை எடுக்குமாறு அமைச்சின் செயலாளர் பத்ரானி ஜயவர்தனவுக்கு அறிவுறுத்தல் வழங்கப்பட்டுள்ளது என்றும் அந்த ஊடக அறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. https://globaltamilnews.net/2021/164118
  21. நன்றி நிழலி. உங்கள் மகனுக்கும் பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள். நன்றி ஏராளன் நன்றி ரதி நன்றி சுவி ஐயா நன்றி யாயினி
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.