Jump to content

கிருபன்

கருத்துக்கள உறவுகள்
  • Posts

    30440
  • Joined

  • Days Won

    130

Everything posted by கிருபன்

  1. குருந்தூர் மலை விவகாரம்; நீதிமன்றில் சுமந்திரன் சண்முகம் தவசீலன் குருந்தூர் மலையைச் சூழவுள்ள தமிழ் மக்களுக்குரிய 632 ஏக்கர் பூர்வீக காணிகளை தொல்பொருள் திணைக்களம் அபகரிக்க முயற்சிக்கின்றமை மற்றும், நீதிமன்றக் கட்டளையை மீறி குருந்தூர்மலையில் தொடர்ந்து பௌத்த கட்டுமானப்பணிகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றமை என்பவற்றைக் கண்டித்து கடந்த 21.09.2022அன்று குமுழமுனை மற்றும், தண்ணிமுறிப்புப் பகுதியைச் சேர்ந்த மக்கள் ஆர்ப்பாட்டத்தில் ஈடுபட்டிருந்தனர். இவ்வார்ப்பாட்டத்தில் கலந்துகொண்டதற்காக துரைராசா ரவிகரன், இ.மயூரன் ஆகியோர் கைது செய்யப்பட்டு, நீதிமன்றில் முன்னிலைப்படுத்தப்பட்டதைத் தொடர்ந்து இருவரும் பிணையில் விடுவிக்கப்பட்டிருந்தனர். இந் நிலையில் தொடர்ந்து கரைதுறைப்பற்று பிரதேசசபை உறுப்பினர் சின்னராசா லோகேஸ்வரனை விசாரணைக்கு அழைத்து கைது செய்து, பின்னர் நீதிமன்றில் முன்னிலைப்படுத்தியிருந்தனர். லோகேஸ்வரன் தொடர்பில் அடையாள அணிவகுப் பொன்றை கோரிய நிலையில், இம்மாதம் 29ஆம் திகதிகதிவரை விளக்கமறியலில் வைக்க முல்லைத்தீவு நீதவான் நீதிமன்று உத்தரவிட்டிருந்தது. அந்தவகையில் 29.09.2022 குறித்த வழக்கானது முல்லைத்தீவு நீதவான் நீதிமன்றில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டது. இந் நிலையில் கரைதுறைப்பற்று பிரதேசசபை உறுப்பினர் லோகேஸ்வரனை சிறைக்குள் தள்ளவேண்டும் என்ற தீய நோக்குடன் பொலிஸார் அடையாள அணிவகுப்பை உபயோகித்திருக்கின்றார்கள் என லோகேஸ்வரன் சார்பில் நீதிமன்றில் முன்னிலையான ஜனாதிபதி சட்டத்தரணி எம்.ஏ.சுமந்திரன் நீதிமன்றில் சுட்டிக்காட்டி கடுமையான வாதத்தில் ஈடுபட்டார். அதனைத் தொடர்ந்து நீதிமன்று லோகேஸ்வரனை பிணையில் விடுதலை செய்ததுடன், இந்த வழக்கானது எதிர்வரும் 02.02.2023ஆம் திகதிக்கு திகதியிடப்பட்டுள்ளது. இதுதொடர்பில் சட்டத்தரணி எம்.ஏ.சுமந்திரன் மேலும் கருத்துத் தெரிவிக்கையில், குருந்தூர்மலை விவகாரம் சம்பந்தமாக தொல்பொருட் திணைக்களத்தினுடைய செயற்பாடுகளுக்கு எதிராக கடந்த 21ஆம் திகதி நடத்தப்பட்ட ஆர்ப்பாட்டத்தினை மையமாகவைத்து முதலிலே ரவிகரன், மயூரன் ஆகியோர் கைதுசெய்யப்பட்டு பிணையிலே விடுவிக்கப்பட்டிருந்தார்கள். அதன் பின்னர் லோகேஸ்வரனைக் கைதுசெய்து, அவரைப் பிணையிலே செல்ல அனுமதிக்காத வகையிலே, சூழ்ச்சியாக ஒரு அடையாள அணிவகுப்புத் தேவைஎன்ற ஒரு போலியான காரணத்தினைச் சொல்லி அவரை ஒருவாரகாலம் விளக்கமறியலில் வைக்கச் செய்திருந்தார்கள். 29.09.2022இன்று அந்த அடையாள அணிவகுப்பு இடம்பெற்றது. அந்த அடையாள அணிவகுப்பு வெறும் நாடகமாக நடைபெற்றதென நான் நீதிமன்றிலேயே சொல்லியிருக்கின்றேன். அதற்கான ஆட்சேபனையைத் தெரிவித்திருக்கிறோம். லோகேஸ்வரன் மக்களால் தெரிவுசெய்யப்பட்ட பிரதிநிதி. மக்களுக்கு நன்றாகப் பரீட்சயமானவர். அவர் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட விடயம் பத்திரிக்கைகளிலே வெளிவந்திருக்கின்றது. அப்படியானதொரு சூழலிலே அடையள அணிவகுப்பு வைப்பதென்பது முற்றிலும் தேவையற்றதொருவிடயம். ஆனாலும் அதனை உபயோகித்து அவரை ஒருவாரகாலத்திற்காகவது சிறைக்குள் வைத்திருக்கவேண்டும் என்ற தீய நோக்கத்துடன் பொலிஸார் செயற்பட்டிருக்கின்றார்கள் என்பதையும் நீதிமன்றிலே தெரியப்படுத்திருக்கின்றேன். இந்த அரசாங்கத்திற்கு அல்லது, அரசாங்கத் திணைக்களங்களுக்கு எதிராக ஆர்ப்பாட்டம் செய்கின்ற அல்லது எதிர்ப்புத் தெரிவிக்கின்ற உரிமை சகல பிரஜைகளுக்கும் இருக்கின்றது. அது உரிமை மாத்திரமல்ல அது சகலருடைய உரிமையும்கூட என்று உயர்நீதிமன்றத் தீர்ப்புகள் பல சொல்லியிருக்கின்றன. அவற்றை மேற்கோள்காட்டி நீதிமன்றிலே சமர்ப்பணம் செய்யப்பட்டிருக்கின்றது. தொல்லியல் திணைக்களம் இந்தநாட்டிலே இருக்கிற மிக மோசமான இனவாதத் திணைக்களம். ஆகவே அவர்களுடைய செயற்பாடுகளுக்குக்கு எதிராக நாங்கள் தொடர்ந்து போராடுவோம். என்னவிதமான இடையூறுகள் ஏற்படுத்தினாலும் இந்ந அநீதிக்கு எதிரான போராட்டம் ஒருபோது நிறுத்தப்படமாட்டாது - என்றார். (R) https://www.tamilmirror.lk/வன்னி/குருந்தூர்-மலை-விவகாரம்-நீதிமன்றில்-சுமந்திரன்/72-305027
  2. திலீபனை அவமானப்படுத்திய விடாக்கண்டன்களும் கொடாக்கண்டன்களும் புருஜோத்தமன் தங்கமயில் வாக்கு அரசியலுக்காக எதையும் செய்யத் துணியும் பொறுக்கிக் கூட்டங்கள், இனம் ஒன்றின் விடுதலை அரசியலை ஆக்கிரமித்துவிட்டால், அந்த இனம் இலகுவாக அரசியல் நீக்கம் செய்யப்பட்டுவிடும். உலகம் பூராவும் விடுதலைக்கான கோரிக்கையுடன் உரிமைப் போராட்டங்களை முன்னெடுக்கும் சமூகங்களின் குரல்களை அடக்குவதற்காக, ஆக்கிரமிப்பாளர்களும் ஆட்சியாளர்களும் போராட்டங்களுக்குள் பொறுக்கிகள், ரவுடிகள், குழப்பவாதிகளை இறக்கிவிடுவது வழக்கம். அதுவும், போராடும் தரப்புக்குள் இருந்தே புல்லுருவிகளை இனங்கண்டு, கூலிப்படையாக ஆட்சியாளர்கள் மாற்றுவார்கள். அது, போராட்டங்களை இலகுவாக தோற்கடிப்பதற்கான உத்திகள். விடுதலைப் புலிகளின் தோல்விக் கட்டங்களில், கருணாவின் பிளவு முக்கிய பங்கை வகித்தது. அதனை, இன்றைய ஜனாதிபதியும் அன்றைய பிரதமருமான ரணில் விக்கிரமசிங்கவே வெற்றிகரமாக நிகழ்த்தியவர் என்ற விமர்சனம் உண்டு. இன்றைக்கும் அவர், தமிழ்த் தேசிய அரசியலை குண்டர்கள், கூலிப்படைகளைக் கொண்டு மெல்ல மெல்ல நீக்கம் செய்ய தொடங்கியிருக்கின்றார் என்ற சந்தேகம் அரசியல் விமர்சகர்கள் மட்டத்தில் உண்டு. அதனை, தமிழ்த் தேசியத்தின் போர்வையில் உலவும் சில கட்சிகளினதும் குழுக்களினதும் செயற்பாடுகள் நிரூபிப்பதுபோல் உள்ளன. தியாகி திலீபனின் 35ஆவது நினைவு நாளில், தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி, ஜனநாயகப் போராளிகள், வேலன் சுவாமி குழு உள்ளிட்டவர்கள், நல்லூரில் நிகழ்த்திய அயோக்கியத்தனங்களைப் பார்த்தால், தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் இருந்து மக்களை அகற்றுவதற்காக, இந்தத் தரப்புகள் எவ்வளவு மும்முரமாக இயங்குகின்றன என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடியும். இந்தத் தரப்புகளிடம், குறுகிய சுயநல அரசியல் இலாப நோக்கங்கள் மட்டுமே இருக்கின்றன. அவற்றில், வாக்குகளை முன்னிறுத்திய அரசியல் பிரதானமானது. அதற்காக, குரங்குகள் மாதிரி குட்டிக்கரணங்களை போட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. தமிழ்த் தேசிய அரசியல் போராட்ட வரலாற்றில், தியாகி திலீபன் ஒரு குறியீடு. காந்தியின் வழியாக உலகத்துக்கு அஹிம்சை போதித்த பாரத தேசத்துக்கே, திலீபன் அஹிம்சை போதித்தவர்; ஓர் ஆயுதமுனை போராட்ட இயக்கத்துக்குள் இருந்து, அஹிம்சை வழியில் போராடி உயிர்நீத்தவர் என்ற அடையாளத்தைப் பெற்றவர். அவரின் ஆகுதிப் பயணம், தமிழ்த் தேசிய போராட்டத்தினை நோக்கி ஆயிரக்கணக்கான இளைஞர்களை இழுத்து வந்தது. அப்படிப்பட்ட ஒருவரின் நினைவிடத்தில், கட்சிகளின் ஆதரவாளர்கள் என்கிற பெயரில் இயங்கும் பொறுக்கிகள், காவாலிகள், கூலிக் குண்டர்கள் நின்று, ஏட்டிக்குப் போட்டியாக தகாத வார்த்தைகளால் சண்டையிட்டு, நினைவு கோரலுக்கான வெளியை ஆக்கிரமித்திருக்கிறார்கள். அங்கு சாதாரண ஒரு தமிழ் மகனோ, மகளோ கட்சி, குழு அரசியலுக்கு அப்பால் நின்று அஞ்சலி செலுத்துவதற்கான கட்டங்களை முன்னணியினரும், ஜனநாயகப் போராளிகளும், வேலன் சுவாமி குழுவும் நிராகரித்தார்கள். நினைவுகூரலுக்கான கட்டம் எவ்வளவு ஆத்மார்த்தமாக முன்னெடுக்கப்பட வேண்டுமோ அதுவெல்லாம் தகர்த்தப்பட்டு, ஏட்டிக்குப் போட்டியாக நினைவுச்சுடர் ஏற்றி, பொதுச்சுடரை தூக்கி வைத்துக்கொண்டு இழுபறிப்பட்டு அலங்கோலமாக்கினார்கள். இவ்வளவு அயோக்கியத்தனங்களை அரங்கேற்றிய தரப்புகள் எல்லாமும், திலீபனை அவமானப்படுத்தி ஆனந்தப்பட்டிருக்கிறார்கள். தமிழ் மக்களின் நினைவேந்தலுக்கான வெளியை, பௌத்த சிங்கள மேலாதிக்கவாதம் தொடர்ச்சியாக அடக்கி ஒடுக்கி வந்திருக்கின்றது. நெருக்கடி காலங்களில் எல்லாம், பெரும் அர்ப்பணிப்போடு தமிழ் மக்கள் நினைவேந்தல்களை முன்னெடுத்திருக்கிறார்கள்; இராணுவத்தினரின் நெருக்கடிகளைத் தாண்டியிருக்கிறார்கள். ஆனால், இம்முறை சிங்கள மேலாதிக்கத் தரப்பு, ஒதுங்கி நின்று வேடிக்கை பார்த்திருக்கின்றது. அதுவும், பிரித்தாளும் உத்தியையும் கூலிப்படைகளையும் இறக்கிவிட்டு பார்த்துக் கொண்டது. தென் இலங்கையின் எதிர்பார்ப்பை முன்னணியும் ஜனநாயகப் போராளிகளும் வேலன் சுவாமி குழுவும், கொஞ்சமும் குறையாமல் நிறைவேற்றியிருக்கின்றன. ‘முன்னணி’ என்கிற முகப்புப் பெயரில் இயங்கும் அகில இலங்கை தமிழ்க் காங்கிரஸின் வாக்குக்கான அரசியல் என்பது, தொடர்ச்சியாக கறுப்புப் பக்கங்களால் நிரம்பியது. அமைச்சுப் பதவிக்காக ஜீ.ஜீ பொன்னம்பலம், இந்திய வம்சாவளித் தமிழ் மக்களுக்கு துரோகம் இழைப்பதைப் பொறுக்காது, காங்கிரஸில் இருந்து தந்தை செல்வா வெளியேறி, தமிழரசுக் கட்சியை ஆரம்பித்தார். தமிழரசுக் கட்சி ஆரம்பிக்கப்பட்ட காலத்தில், கட்சி கூட்டங்கள் எங்கு நடந்தாலும், அங்கு காங்கிரஸின் குண்டர்களும் கூலிப்படையினரும் கூட்டங்களுக்குள் புகுந்து, ரௌடித்தனங்களைப் புரிவது வழக்கம். அதுவும், கூட்டத்தில் கூடியிருக்கும் மக்களை நோக்கி, உயிருள்ள பாம்புகளை எறிவது வழக்கம். அதனை, காங்கிரஸார் கூட்டத்தை கலைக்கும் உத்தியாகவே பயன்படுத்தி வந்திருக்கிறார்கள். சீனியர் பொன்னம்பலம் காலத்தில் காங்கிரஸார் அரங்கேற்றிய ரௌடித்தனத்தை, ஜுனியர் பொன்னம்பலத்தின் காலத்திலும் அவர்கள் விடுவதாக இல்லை. காங்கிரஸ் கட்சியில் ஆதரவாளர்கள் என்கிற பெயரில், குண்டர்களையும் ரௌடிகளையுமே தொடர்ச்சியாக வளர்த்து வந்திருக்கிறார்கள். ஏனெனில், ஆதரவாளர்கள் என்கிற கட்டம், கேள்வி கேட்கும் கட்டங்களைக் கொண்டது. குண்டர்களுக்கோ, ரௌடிகளுக்கோ கேள்வி கேட்கும் அதிகாரம் ஏதும் இல்லை; அவர்கள், ஏவல் அடிமைகள். பொன்னம்பலம் குடும்பத்தினர் என்ன சொல்கிறார்களோ அதைச் செய்வதுதான் அவர்களின் ஒரே வேலை. திலீபன் நினைவிடத்தில், காங்கிரஸின் குண்டர்கள் மஞ்சள் நிற ரீ சேர்ட்டுக்களோடு நின்று அரங்கேற்றிய அடாவடிகளே அவற்றுக்குச் சாட்சி. நினைவேந்தலுக்கான உரிமை பற்றி, பாராளுமன்றத்துக்குள் மற்றவர்களுக்கு வகுப்பெடுக்கும் கஜேந்திரகுமாரும், கஜேந்திரனும் அதனை, நியாயமாக மக்கள் அனுஷ்டிப்பதற்கான கட்டங்களை முடக்காது இருக்க வேண்டும். தென் இலங்கையில் பொங்கிவிட்டு வந்து, மக்கள் அஞ்சலிப்பதற்கான கட்டங்களை கட்சியின் குண்டர்களை வைத்து குழப்பித் தடுக்கக் கூடாது. நல்லூரில் காங்கிரஸின் குண்டர்கள் அடாவடி புரிந்து கொண்டிருக்க கஜேந்திரகுமார் அதனை பார்த்திருந்தது, அற்பத்தனமாக அரசியல். ஜனநாயகப் போராளிகள் என்கிற பெயரில், கட்சியை நடத்தும் முன்னாள் போராளிகள் சிலரும் அபத்தமான அரசியலை தொடர்ச்சியாக செய்ய எத்தனிக்கிறார்கள். அவர்கள் நினைவேந்தலுக்கான வெளியை காங்கிரஸ் கட்சியினர் போன்றே, மோசமான வழிகளில் குழப்பும் அணுகுமுறையோடு செயற்பட்டிருக்கிறார்கள். தமிழ்த் தேசிய போராட்டத்தில் முன்னாள் போராளிகளின் அர்ப்பணிப்பு மிகப்பெரியது. அதனை எந்தவொரு தருணத்திலும் நிராகரிக்க முடியாது. ஆனால், முன்னாள் போராளிகள் என்கிற பெயரை வைத்துக் கொண்டு, அற்பத்தனமான நடவடிக்கைகளில் ஜனநாயகப் போராளிகள் கட்சியிலுள்ள சிலர் இயங்குகிறார்கள். அதுவும், நினைவேந்தலை தங்களின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் எடுப்பதற்கான வேலைகளை ஆற்றியமை எல்லாம் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது. நினைவேந்தலை ஓர் ஒழுங்கில் நடத்துவதற்குப் பதிலாக, ஆரம்பத்தில் இருந்தே முரண்பாடுகளுடன் அணுக வேண்டும் என்பது எந்தத் தருணத்திலும் ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடியது அல்ல. தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் தன்னை புதிய மீட்பராக காட்டிக் கொண்டு, வேலன் சுவாமி எனும் நபர் யாழ்ப்பாணத்தில் வலம் வருகிறார். அவர், ‘பொத்துவில் இருந்து பொலிகண்டி வரை’க்கான மக்களின் போராட்டத்தை தன்னுடைய போராட்டமாக அபகரித்த ஒருவர். அவரின் நோக்கம் பலத்த சந்தேகங்களுக்கு உட்பட்டது. விடுதலைப் புலிகள் முள்ளிவாய்க்காலுக்குள் முடிவை அண்மித்துக் கொண்டிருந்த காலத்தில், கொழும்பில் சின்மயா மிஷன் எனும் அமைப்பில் ‘சுவாமிஜி’ என்ற வேடத்தில் இருந்தவர். பின்னரொரு காலத்தில் யாழ்ப்பாணம் வந்த அவர், சின்மயா மிஷனோடு பிணக்கப்பட்டு ‘வேலன் சுவாமி’யாக மாறினார். அவரின் செயற்பாடுகளில், ‘தமிழர் நலன்’ என்பதைத் தாண்டி, பிறத்தியரின் நலன்களே அதிகமாக இருப்பதான சந்தேகம் உண்டு. இம்முறை திலீபன் நினைவேந்தலை அவரும் கையகப்படுத்த முனைந்தார். ஆனால், அவரைத் தாண்டிய விடாக்கண்டன்களும் கொடாக்கண்டன்களுமாக, காங்கிரஸ் கட்சியினரும் ஜனநாயகப் போராளிகளும் போட்ட அடிதடிக்கும் வேலன் சுவாமி தூக்கி எறியப்பட்டுவிட்டார். தமிழ் மக்களுக்கு நினைவேந்தலுக்கான வெளி கிடைத்தாலும் அதனை வாக்குப் பொறுக்கி அரசியல்வாதிகளும், வெளித்தரப்புகளின் நிகழ்ச்சி நிரலை முன்னெடுக்கும் தரப்புகளும் ஒருபோதும் அனுமதிக்காது. அப்படியான நிலையில், தமிழ்ச் சமூகம், ஒவ்வொரு நினைவேந்தலுக்குமான பொதுக் கட்டமைப்பை நோக்கி நகர வேண்டும். அந்தக் கட்டமைப்புக்குள், தமிழ்த் தேசிய கட்சிகள், சிவில் சமூக அமைப்புகள், சமயப் பெரியார், முன்னாள் போராளிகள், பெற்றோர், பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் உள்ளிட்ட தரப்பினர் உள்வாங்கப்பட வேண்டும். இல்லையென்றால், திலீபனின் நினைவிடத்தில் அரங்கேற்றப்பட்ட அசிங்கத்தை, முள்ளிவாய்க்காலிலும் மாவீரர் துயிலும் இல்லங்களிலும் நிகழ்த்துவதற்கு தயங்கமாட்டார்கள். https://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/திலீபனை-அவமானப்படுத்திய-விடாக்கண்டன்களும்-கொடாக்கண்டன்களும்/91-304972
  3. புனர்வாழ்வு பணியக சட்டமூலம், நீதி அமைப்பை இராணுவமயமாக்க முயல்வதாக குற்றச்சாட்டு! September 30, 2022 முன்மொழியப்பட்டுள்ள புனர்வாழ்வு பணியக சட்டமூலம், நீதி அமைப்பை இராணுவமயமாக்குவதற்கான ஏற்பாடுகளை வழங்குகிறது என்றும் மக்களின் இறையாண்மையை அது மீறுகிறது என்றும் உயர்நீதிமன்றத்தில் நேற்று (29.09.22) மனுத்தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளது. நாடாளுமன்றத்தின் ஒழுங்குப் பத்திரத்தில் செப்டெம்பர் 23ஆம் திகதியன்று வெளியிடப்பட்ட புனர்வாழ்வு பணியக சட்டமூலத்தை சவாலுக்கு உட்படுத்தி, ‘அறகலய’ எனும் பொதுப் போராட்டத்தில் தீவிரமாக ஈடுபட்ட சட்டத்தரணி அமில சுயம ஏகொடமஹவத்தவினால் தாக்கல் செய்யப்பட்ட விசேட தீர்மான மனுவில் மேற்குறிப்பிட்ட விடயம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. போராட்டக்காரர்களை மேலும் துன்புறுத்த வேண்டும் என்ற உள்நோக்கத்துடன், நீதித் துறையின் உத்தரவின்றி நபர்களை புனர்வாழ்வுக்கு அனுப்பும் அதிகாரம் இந்த பணியகத்துக்கு கிடைக்கும் என மனுவில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. அரசியலமைப்பின் 3 மற்றும் 4 வது பிரிவுகளை குறித்த சட்டமூலம் மீறும் என்றும் மக்களின் நீதித்துறை அதிகாரங்களைத் தவிர்க்கும் என்று மனுதாரர் குறிப்பிட்டுள்ளார். சட்டமூலத்தை நிறைவேற்றுவதற்கு, நாடாளுமன்றத்தின் 2/3 பெரும்பான்மைக்கு மேலதிகமாக வாக்கெடுப்பின் மூலம் மக்களின் ஆணை தேவை என்று அறிவிக்குமாறு மனுதாரர் கோரியுள்ளார். தீவிர அல்லது அழிவுகரமான செயல்களில் ஈடுபடும் போராட்டக்காரர்கள் மற்றும் தனிநபர்களுக்கு மறுவாழ்வு அளிப்பதே சட்டத்தின் முக்கிய நோக்கமாகும் என்றும் தீவிர அல்லது அழிவுகரமான எனும் பதங்களுக்கு விளக்கமளிக்கப்படவில்லை எனவும் மனுதாரர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். https://globaltamilnews.net/2022/181716/
  4. இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள் விசுகு ஐயா வாழ்க வளமுடன்
  5. பொருளாதார குற்றங்களும் ஜெனீவா செல்கின்றன எம்.எஸ்.எம் ஐயூப் இலங்கை மக்களின் வாழ்க்கையை மிக மோசமாகப் பாதித்திருக்கும் பொருளாதார நெருக்கடியானது, இந்நாட்டு பொருளாதாரத்தை கையாண்ட அரசியல்வாதிகளும் அதிகாரிகளும் இழைத்த பொருளாதாரக் குற்றங்களின் விளைவாகும் என்றே, ஐ.நா மனித உரிமைகள் பேரவையின் உயர்ஸ்தானிகர் கருதுகிறார். மனித உரிமைகளுக்கான ஐ.நா பதில் உயர்ஸ்தானிகர் நதா அல் நஷீப், செப்டெம்பர் 13ஆம் திகதி ஐ.நா மனித உரிமைகள் பேரவையில் சமர்ப்பித்த இலங்கை தொடர்பான அறிக்கை மூலம் இது தெரியவந்தது. இலங்கை அரசாங்கம், ‘பொருளாதார குற்றங்கள்’ என்ற அந்தச் சொற்பிரயோகத்தை ஏற்க மறுத்துள்ளது. தற்போது, சுவிட்சர்லாந்தில் ஜெனீவா நகரில் நடைபெற்று வரும் மனித உரிமைகள் பேரவையின் 51ஆவது கூட்டத்தில் உரையாற்றிய இலங்கையில் வெளிநாட்டமைச்சர் அலி சப்ரி, அந்தச் சொற்பிரயோகம் தெளிவற்றது என்றும் மனித உரிமைகள் உயர்ஸ்தானிகரின் அதிகார எல்லைக்கு அப்பாற்பட்டது என்றும் குறிப்பிட்டார். பொருளாதார நெருக்கடிகள் பெரும்பாலும் ஆட்சியாளர்களின் முறையற்ற செயற்பாடுகளாலும் ஊழல், மோசடி போன்றவற்றாலுமே ஏற்படுகின்றன. இந்தப் பொதுவான நிலைப்பாட்டில் இருந்து, ஆட்சியாளர்களின் அவ்வாறான நடவடிக்கைகளை, ‘பொருளாதார குற்றங்கள்’ என்று குறிப்பிடுவது பிழையெனக் கூற முடியாது. ஆனால், மனித உரிமைகள் பேரவையின் தலைவர்கள், இதற்கு முன்னர் எந்தவொரு நாட்டின் தலைவர்களின் செயற்பாடுகளையும் இவ்வாறு குறிப்பிட்டதில்லை. 1980ஆம் ஆண்டு வரை, ‘ரொடேசியா’ என்றழைக்கப்பட்ட தற்போதைய சிம்பாப்வே, கடந்த சில வருடங்களாக இலங்கையைப் பார்க்கிலும் மிக மோசமான பொருளாதார நெருக்கடியை எதிர்நோக்கி வருகிறது. அதற்கும் காரணம் அந்நாட்டுத் தலைவர்களின் ஊழல்களேயாகும். ஆயினும், அந்த ஊழல் நடவடிக்கைகளை எவரும் ‘பொருளாதார குற்றங்கள்’ என்று குறிப்பிடவில்லை. ஏனெனில், அந்நாட்டு மனித உரிமைகள் மீறல்கள், உலகளவில் பெரிதாக பேசுபொருளாகவில்லை. இம்முறை மனித உரிமைகளுக்கான ஐ.நா உயர்ஸ்தானிகரின் இலங்கை தொடர்பான அறிக்கையில், ‘பொருளாதார குற்றங்கள்’ (Economic crimes) என்ற சொற்பிரயோகம் ஏழு இடங்களில் வந்துள்ளது. ‘மனித உரிமைகள் மீறல்களுக்கும் பொருளாதார குற்றங்களுக்கும் தண்டனை இன்மை உள்ளிட்ட, நெருக்கடியின் அடிப்படை காரணங்களுக்கு தீர்வு காண்பதற்கு, சர்வதேச சமூகம் இலங்கைக்கு உதவுவதை உயர்ஸ்தானிகர் ஊக்குவிக்கிறார்’ என்று ஓர் இடத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இலங்கையில் குற்றங்களுக்கான தண்டனையின்மையை விவரிக்கும்போது, ‘2020ஆம் ஆண்டுக்கும் 2022ஆம் ஆண்டுக்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் ஊழல், ‘பொருளாதார குற்றங்கள்’ தொடர்பான பல வழக்குகள், பல்வேறு தொழில்நுட்பக் காரணங்களைக் காட்டி, குற்றங்களையோ அல்லது குற்றப்பத்திரங்களையோ வாபஸ் பெறுவதன் மூலம் கைவிடப்பட்டுள்ளன’ என்று மற்றோர் இடத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளார். இந்த இடத்தில், ஊழல்களும் பொருளாதார குற்றங்களும் வெவ்வேறான விடயங்கள் என்ற கருத்து தரப்படுகிறது. ஆனால், அந்த அறிக்கையில் மற்றோர் இடத்தில், ‘ஊழல் மற்றும் அதிகார துஷ்பிரயோம் உள்ளிட்ட பொருளாதார குற்றங்களுக்கான பொறுப்புக் கூறல் தொடர்பான பொதுமக்களின் கோரிக்கைக்கு, புதிய நிர்வாகம் சாதகமான பதிலை வழங்கும் என உயர்ஸ்தானிகர் எதிர்ப்பார்க்கிறார்’ என்று கூறப்படுகிறது. இந்த வசனமானது, ஊழல் என்பது பொருளாதார குற்றங்களில் ஓர் அம்சம் என்ற கருத்தை தருகிறது. எனவே, உயர்ஸ்தானிகரின் ‘பொருளாதார குற்றங்கள்’ என்ற சொற்பிரயோகம் தெளிவற்றது என்ற அமைச்சர் சப்ரியின் வாதத்தை நிராகரிக்க முடியாது. எனினும், ‘பொருளாதார குற்றங்கள்’ என்ற சொற்பிரயோகம், உயர்ஸ்தானிகரின் அதிகார எல்லைக்கு அப்பாற்பட்டது என்ற அமைச்சர் சப்ரியின் வாதம் சரியானதாகத் தெரியவில்லை. ‘மனித உரிமைகள் மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் பொருளாதார குற்றங்கள் தொடர்பாக விசாரணை செய்வதற்கும் திருடப்பட்ட சொத்துகளை கண்டுபிடிக்கவும் இலங்கைக்கு உதவுமாறு’ உயர்ஸ்தானிகரின் அறிக்கை, மனித உரிமைகள் பேரவைக்கு பரிந்துரை செய்கிறது. மனித உரிமைகள் மீது, பொருளாதார குறறங்கள் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவதாக இருப்பின், நிச்சயமாக அந்தக் குற்றங்கள், மனித உரிமைகள் பேரவையினதும் மனித உரிமைகளுக்கான உயர்ஸ்தானிகரினதும் அதிகார எல்லைக்குள் வருவதை நிராகரிக்க முடியாது. மனித உரிமைகள் மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் பொருளாதார குற்றங்கள் தொடர்பாக விசாரணை செய்வதற்கும், திருடப்பட்ட சொத்துகளை கண்டுபிடிக்கவும், இலங்கைக்கு உதவுமாறு உயர்ஸ்தானிகர் பரிந்துரைத்த போதிலும், இலங்கை அரசாங்கம் பொருளாதார குற்றங்கள் இடம்பெற்றதாகவோ பொதுச் சொத்து திருடப்பட்டதாகவோ இதுவரை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை; ஏற்றுக் கொள்ளும் என்று கருதவும் முடியாது. இவ்வாறிருக்க, இலங்கை அரசாங்கம், பொருளாதார குற்றங்கள் தொர்பாக விசாரணை செய்யும் என்றோ திருடப்பட்ட பொதுச் சொத்தை கண்டுபிடிக்க நடவடிக்கை எடுக்கும் என்றோ கருத, எந்தவோர் அடிப்படையும் இல்லை. எனவே, நடைபெறாத நடவடிக்கைகளுக்கு எப்படி உதவ முடியும்? மனித உரிமைகள் மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் பொருளாதார குற்றங்கள், உண்மையிலேயே இலங்கையில் இடம்பெற்று இருக்கின்றனவா? இலங்கை இன்று பாரியதொரு பொருளாதார அழிவையே சந்தித்துள்ளது. 50 பில்லியன் டொலருக்கு மேல், திருப்பிச் செலுத்த வேண்டிய கடன் உள்ளது. அதற்கு வெளிநாட்டு செலாவணி கையிருப்பில் இல்லை. அதன் காரணமாகவே வெளிநாட்டு செலாவணியைத் தரும் கைத்தொழில்கள், சேவைகளை நடத்திச் செல்ல முடியாத நிலைமை உருவாகியிருக்கிறது. நாட்டில் பெரும்பான்மையாக வாழும் குறைந்த வருமானம் பெறும் குடும்பங்கள் மத்தியில் வறுமை மிக மோசமான நிலையை எட்டியுள்ளது. உலக உணவுத் திட்டத்தால், மூன்று மாதங்களுக்கு முன்னர் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வொன்றின் பிரகாரம், அந்த ஆய்வில் கலந்து கொண்ட குடும்பங்களில் 73 சதவீத குடும்பங்கள், அன்றாட உணவு உட்கொள்ளலை குறைத்துக் கொண்டுள்ளன. போஷாக்கின்மையால், தெற்காசிய பிராந்தியத்தில் இலங்கை முதலிடத்தை அடைந்துள்ளதாக ஓரிரு வாரங்களுக்கு முன்னர் ‘யுனிசெப்’ நிறுவனம் கூறியது. 2016ஆம் ஆண்டு புள்ளிவிவரங்களின் அடிப்படையிலேயே, ‘யுனிசெப்’ அந்த முடிவுக்கு வந்துள்ளதாக சுகாதார அமைச்சர் கெஹெலிய ரம்புக்வெல்ல கூறியிருந்தார். இலங்கையில், ஏழைகளை போஷாக்கின்மை அவ்வளவு பாதிக்கவில்லை என்று கூறுவதற்காகவே அமைச்சர் அவ்வாறு கூறுகிறார். ஆனால், 2016ஆம் ஆண்டைப் பார்க்கிலும், மிக மோசமான பொருளாதார நிலைமையையே கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக, ஏழைகள் எதிர்நோக்கி இருக்கிறார்கள். மருத்துவமனைகளில் பல உயிர்காப்பு மருந்துகளுக்கும் கருவிகளுக்கும் தட்டுப்பாடு நிலவுகிறது. மருந்துக் கடைகளில் அவற்றை வாங்குமாறு மருத்துவர்கள், நோயாளர்களுக்கு ஆலோசனை வழங்குகின்றனர். வெளிநாட்டு செலாவணிப் பிரச்சினையால், மருந்துக் கடைகளிலும் பெரும்பாலான மருந்துகள் இல்லை. இருக்கும் மருந்துகளின் விலையும் கடந்த வருடத்தைப் பார்க்கிலும் குறைந்தது மும்மடங்காக அதிகரித்துள்ளன. பல மருத்துவமனைகளில் மருத்துவர்களுக்குத் தட்டுப்பாடு நிலவுகிறது. அந்த நிலையில், கடந்த எட்டு மாதங்களில் சுமார் 500 மருத்துவர்கள் சுகாதார அமைச்சுக்கு அறிவித்தும் அறிவிக்காமலும் சேவையைக் கைவிட்டு வெளிநாடுகளுக்குச் சென்றிருக்கின்றனர். வெளிநாட்டு செலாவணிப் பிரச்சினையால், பல கைத்தொழில்கள் முடங்கிவிட்டன; அல்லது, மந்த நிலையில் இயங்குகின்றன. அவற்றிலிருந்து ஆயிரக்கணக்கான ஊழியர்கள் வெளியேற்றப்பட்டு உள்ளனர். அவர்கள் வருமானமின்றி அவதியுறுகின்றனர். பல நிறுவனங்களில் ஊழியர்களின் சம்பளம், கடந்த இரண்டு வருடங்களாக குறைக்கப்பட்டுள்ளன. இவ்வாறு மக்களின் வருமானம் வேகமாகக் குறையும் நிலையில், விலைவாசி வானளாவ உயர்கிறது. இதனால், நாட்டில் பட்டினி பரவுகிறது. மாணவர்களின் கல்வி வெகுவாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. இவை அனைத்தும் உரிமை இழப்பாகும். இவை எதுவும் இயற்கை அனர்த்தங்களாலோ, உலக சந்தையில் ஏற்பட்ட பாரிய மாற்றங்களாலோ வெளிநாட்டு ஆக்கிரமிப்பொன்றாலோ ஏற்பட்டவையல்ல. இலங்கையின் பொருளாதார நெருக்கடியானது, தவறான முகாமைத்துவத்தின் விளைவாகும் என்று சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் முகாமைத்துவ பணிப்பாளர் கிறிஸ்டலினா ஜோர்ஜீவா, கடந்த மே மாதத்தில் கூறியிருந்தார். இலங்கை தற்போதைய நெருக்கடியிலிருந்து மீள்வதாயின், நாட்டில் இடம்பெறும் ஊழல்களைத் தடுக்க வேண்டும் என சர்வதேச நாணய நிதியம் மேலும் கூறுகிறது. இலங்கையில் தற்போதைய நிலைமையைப் பற்றி, அமெரிக்க செனட் சபையில் அண்மையில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட பிரேரணையொன்றில், நேரடியாகவே ராஜபக்‌ஷ குடும்பத்தின் ஊழல்கள் சுட்டிக் காட்டப்பட்டுள்ளன. இலங்கை, 2022 ஏப்ரல் மாதம், தனது வெளிநாட்டு கடன்களை திருப்பிச் செலுத்துவதை தற்காலிகமாக நிறுத்த முடிவு செய்தது. இதையடுத்து, இலங்கையின் பிணைமுறி கொள்வனவு செய்த ‘சென் கீட்’ தீவைச் சேர்ந்த ஒரு வங்கி, “இலங்கை தம்மிடம் பெற்ற கடனை திருப்பித் தரவில்லை” என்று நியூயோர்க் நகர நீதிமன்றமொன்றில் வழக்குத் தாக்கல் செய்தது. அந்நிறுவனம் நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பித்த மனுவிலும் ‘ராஜபக்‌ஷர்களின் ஊழல்’களைப் பற்றி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இலங்கையின் பொருளாதார நெருக்கடியானது, பல தசாப்தங்களாக ஆட்சியாளர் மேற்கொண்ட நடவடிக்கைகளினதும் ஊழல்களினதும் விளைவாகும் என்பதில் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை. அதிலும், கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷவின் காலத்தில் மேற்கொண்ட நடவடிக்கைகள், பொருளாதாரத்தை மிகவும் மோசமாகப் பாதித்துள்ளன. அவை மக்களின் உரிமை மீறலாகும். எனவே, ‘பொருளாதார குற்றங்கள்’ என்ற சொற்பிரயோகத்தில் எவ்வித தவறும் இல்லை. ஆனால், அவற்றைப் பற்றி இலங்கை அரசாங்கமே விசாரணை செய்ய வேண்டும் என்று, மனித உரிமைகள் உயர்ஸ்தானிகர் குறிப்பிடுவது விந்தையான விடயமாகும். போர்க் கால உரிமைகள் மீறல் சம்பவங்களைப் பற்றி, 13 ஆண்டுகளாக வலியுறுத்தியும் இலங்கை அரசாங்கம் எதையும் செய்யவில்லை என்பதையும் இங்கு நினைவுபடுத்துவது உகந்தது. https://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/பொருளாதார-குற்றங்களும்-ஜெனீவா-செல்கின்றன/91-304911
  6. மார்ச் 26இன் பின்னர் பாராளுமன்றத்தை கலைக்கும் அதிகாரம் ஜனாதிபதிக்கு கிடைக்கும்! தற்போதைய பாராளுமன்றத்தை கலைக்கும் அதிகாரம் 2023ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் 26ஆம் திகதிக்கு பின்னர் ஜனாதிபதிக்கு கிடைக்கும் என்று தேர்தல்கள் ஆணைக்குழுவின் முன்னாள் தலைவர் மஹிந்த தேசப்பிரிய தெரிவித்துள்ளார். தேர்தல் ஒன்றுக்கு செல்ல வேண்டும் என அதிகாரிகள் அறிவித்தால், கட்டாயம் தேர்தல் ஒன்றை நடத்துவதற்கான நடவடிக்கைகளை தேர்தல்கள் ஆணைக்குழு எடுக்க வேண்டும் என்றும் அவர் தெரிவித்துள்ளார். ஜனாதிபதிக்கு நாடாளுமன்றத்தை கலைப்பதற்கு இன்னும் அதிகாரம் இல்லை என்றும் மார்ச் மாதம் 26ஆம் திகதிக்கு பின்னரே பாராளுமன்றத்தை கலைக்கும் அதிகாரம் அவருக்கு உள்ளதாகவும் மஹிந்த தேசப்பிரிய தெரிவித்துள்ளார். எனினும் பழைய முறைமையில் மாகாண சபைத் தேர்தலை நடத்துவதற்கான யோசனை பாராளுமன்றில் நிறைவேற்றப்பட்டால் அதனை நடத்துவதற்கு தேர்தல்கள் ஆணைக்குழு தயாராக இருக்க வேண்டும் என அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். http://www.samakalam.com/மார்ச்க்கு-பின்னர்-பாராள/
  7. பொருளாதார நெருக்கடியால் இலங்கையில் பத்தில் நான்கு குடும்பங்கள் போதிய உணவை உட்கொள்வதில்லை! இலங்கையில் அதிகரித்துள்ள பொருளாதார நெருக்கடிக்கு மத்தியில் ஒவ்வொரு 10 குடும்பங்களில் 4 குடும்பங்கள் போதிய உணவை உட்கொள்வதில்லை என உலக உணவுத் திட்டத்தின் சமீபத்திய அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அதிகரித்து வரும் பொருளாதார நெருக்கடி நாட்டின் உணவுப் பாதுகாப்பிற்கு அச்சுறுத்தலாக இருப்பதாகவும் உணவு மற்றும் எரிபொருள் நெருக்கடி காரணமாக மக்கள் உணவு உட்கொள்வதை தவிர்த்து வருவதாக உலக உணவுத் திட்டம் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. எதிர்காலத்தில் நாட்டின் நிலைமை இன்னும் மோசமடையலாம் என உலக உணவுத் திட்டம் எச்சரிக்கை விடுத்துள்ளது. இலங்கையர்களிடையே உணவு வேளை என்பது நிச்சயமற்ற நிலை காணப்படுவதாக தெரிவித்துள்ள உலக உணவுத்திட்டம், நாடாளவிய ரீதியில் உணவு பொருட்களின் விலை அதிகரித்து காணப்படுவதனால் அநேகமானவர்கள் பல்வகைமை குறைந்த உணவுகளையே உட்கொள்ளும் பழக்கத்தை ஆரம்பித்துள்ளதாக சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. http://www.samakalam.com/இலங்கையில்-பொருளாதார-நெ-2/
  8. எதிர்க்கட்சி இன்றி தேசிய சபை முதற்தடவையாக இன்று கூடுகிறது! பாராளுமன்றத்தில் அங்கம் வகிக்கும் அரசியல் கட்சிகளை உள்ளடக்கிய தேசிய சபை முதல் தடவையாக இன்று(29) கூடவுள்ளது. சபாநாயகர் மஹிந்த யாப்பா அபேவர்தன தலைமையில், பாராளுமன்ற கட்டடத் தொகுதியில் இன்று(29) காலை 10.30 மணிக்கு இந்தக் கூட்டம் நடைபெறவுள்ளது. தேசிய சபைக்கென தெரிவு செய்யப்பட்டுள்ள பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களின் பெயர்ப் பட்டியலை சபாநாயகர் ஏற்கனவே பாராளுமன்றத்தில் அறிவித்திருந்தார். இதனிடையே, பாராளுமன்ற நடவடிக்கை தொடர்பிலான தெரிவுக் குழு கூட்டமும் சபாநாயகர் மஹிந்த யாப்பா அபேவர்தன தலைமையில் இன்று(29) நடைபெறவுள்ளது. இந்தக் கூட்டம் இன்று காலை 9.30 மணிக்கு ஆரம்பமாகவுள்ளது. எதிர்வரும் வாரம் பாராளுமன்றத்தில் முன்னெடுக்கப்படவுள்ள நடவடிக்கைகள் தொடர்பான தீர்மானங்களை மேற்கொள்வதற்காக இந்தக் கூட்டம் கூடவுள்ளதாக பாராளுமன்றம் தெரிவித்துள்ளது. இதேவேளை தேசிய சபையில் பிரதான எதிர்க்கட்சியான ஐக்கிய மக்கள் சக்தி இணைந்து கொள்ளவில்லை என்று தெரிவிக்கப்படுகின்றது. http://www.samakalam.com/எதிர்க்கட்சி-இன்றி-தேசிய/
  9. போட்டியில் @ஈழப்பிரியன் ஐயாவைத் தவிர எவரும் இன்னும் கலந்துகொள்ளதால் அவரை போட்டியின்றி யாழ் கள வெற்றியாளராக தெரிவு செய்யப்படுகின்றார் என்று அறிவிக்கலாம் போலிருக்கு
  10. மார்கோஸ்களும் ராஜபக்‌ஷர்களும் Veeragathy Thanabalasingham on September 27, 2022 Photo, HINDISIP மேலும் பல அமைச்சர்களை நியமிக்குமாறு ஆளும் ஸ்ரீலங்கா பொதுஜன பெரமுனவிடம் இருந்து ஜனாதிபதி ரணில் விக்கிரமசிங்கவுக்கு நெருக்குதல் தொடர்ந்த வண்ணம் இருக்கிறது. 20 அமைச்சரவை உறுப்பினர்களுடன் இரு வாரங்களுக்கு முன்னர் நியமிக்கப்பட்ட 38 இராஜாங்க அமைச்சர்களையும் சேர்த்தால் தற்போது பதவியில் இருக்கும் அமைச்சர்களின் தொகை 58 ஆகும். அரசியலமைப்பின் பிரகாரம் அமைச்சரவைக்கு மேலும் 10 பேரையும் இராஜாங்க அமைச்சர்களாக இருவரையும் ஜனாதிபதியால் நியமிக்கமுடியும். அதற்காக அமைச்சரவையில் நிச்சயம் நிரப்பப்படவேண்டிய வெற்றிடங்கள் இருப்பதாக அர்த்தப்படுத்தமுடியாது. தற்போதைய பொருளாதார நெருக்கடியில் இருந்து மீட்சிபெறுவதற்கு நாடு பெரும் அல்லற்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் ஒரு நேரத்தில் சாத்தியமானளவுக்கு குறைந்தபட்ச எண்ணிக்கை அமைச்சர்களுடன் அரசாங்க நிருவாகத்தை நடத்தவேண்டும் என்பதே மக்களின் எதிர்பார்ப்பாக இருககும் நிலையில் மேலும் அமைச்சர்களை நியமிக்கவேண்டும் என்ற கோரிக்கை அரசியல்வாதிகளிடம் இருந்து வந்துகொண்டிருக்கிறது. அடுத்த அணி அமைச்சர்கள் நியமனத்தின்போது பொதுஜன பெரமுனவின் மாவட்ட தலைவர்கள் மற்றும் முன்னைய அமைச்சரவை உறுப்பினர்களுக்கு வாய்ப்பளிப்பது குறித்து பரிசீலிக்குமாறு அரசாங்க பிரதம கொறடாவான அமைச்சர் பிரசன்ன ரணதுங்க ஜனாதிபதியிடம் கடந்த வாரம் வேண்டுகோள் விடுத்தார். எதிரணியைச் சேர்ந்த சில நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் விரைவில் அமைச்சரவையில் இணைவார்கள் என்று கூறிய ரணதுங்க அரசியலமைப்பின் பிரகாரம் மேலும் பத்துப் பேரை அமைச்சரவைக்கு நியமிக்கமுடியும் என்று குறிப்பிட்டார். அமைச்சரவையில் பத்து வெற்றிடங்கள் இருப்பதாக ஏதோ அவை உடனடியாக நிரப்பப்படவேண்டியவை என்ற தோரணையில் அவர் பத்திரிகையொன்றுக்கு கூறியதை காணக்கூடியதாக இருந்தது. ஜனாதிபதி விக்கிரமசிங்க தலைமையிலான இன்றைய அரசாங்கத்துக்கும் மக்கள் கிளர்ச்சிக்கு மத்தியில் பதவியில் இருந்து இறங்கிய ஜனாதிபதி கோட்டபாய ராஜபக்‌ஷவின் அரசாங்கத்துக்கும் இடையில் பெரிதாக எந்த வேறுபாடும் இல்லை. சிலரை தவிர, ராஜபக்‌ஷவின் அமைச்சரவையில் இருந்தவர்களே இன்றும் முக்கிய அமைச்சர்களாக பதவி வகிக்கிறார்கள். இராஜாங்க அமைச்சர்களைப் பொறுத்தவரையிலும் நிலைமை அதுவே. நீதிமன்றங்களில் வழக்குகளை எதிர்நோக்குகிற அரசியல்வாதிகளை நியமிப்பதை கூட ஜனாதிபதியால் தவிர்க்க முடியவில்லை. அந்த அளவுக்கு அவர் பொதுஜன பெரமுனவின் ‘பணயக்கைதி’யாக இருக்கிறார். பொருளாதார நெருக்கடிக்கு எதிராக மக்கள் கிளர்ந்தெழுந்தபோது கடந்த ஏப்ரல் முற்பகுதியில் கோட்டபாய கேட்டுக்கொண்டதற்கு இணங்க பதவிகளை துறந்தவர்களும் பிறகு மே மாதம் மஹிந்த ராஜபக்‌ஷ பிரதமர் பதவியில் இருந்து இறங்கியபோது கலைந்த அமைச்சரவையில் இருந்தவர்களும் இன்றைய அமைச்சரவையை ஆக்கிரமித்திருக்கிறார்கள். இது தவறான ஆட்சிமுறைக்கு எதிராக கிளர்ந்தெழுந்த நாட்டு மக்களை அவமதிப்பதாகும். அது போக, குடும்ப ஆதிக்க அரசியல், அதிகார துஷ்பிரயோகம், படுமோசமான ஊழல், சட்டத்தின் ஆட்சி சீர்குலைவு மற்றும் இனவாதம் என்று ஆட்சிமுறையின் கெடுதியான போக்குகள் சகலவற்றையும் உருவகப்படுத்தி நி்ற்பவர்களான ராஜபக்‌ஷர்கள் அதிகாரத்தில் இருந்து கூண்டோடு வெளியேற வேண்டும் என்பதே மக்கள் கிளர்ச்சியின் பிரதான முழக்கங்களில் ஒன்று. அரசாங்கப் பதவிகளில் இருந்து சில மாதங்கள் விலகியிருந்த ராஜபக்‌ஷர்கள் மீண்டும் தலைகாட்டத் தொடங்குகிறார்கள். ராஜபக்‌ஷர்களை பதவிகளில் மீண்டும் அமர்த்துவதை ஜனாதிபதி விக்கிரமசிங்க விரும்பவில்லை என்று கூறப்பட்ட போதிலும், அவர்களை அமைச்சர்களாக நியமிக்கவேண்டும் என்ற நெருக்குதலை அவர் எதிர்நோக்குகிறார் என்பதில் சந்தேகமில்லை. இராஜாங்க அமைச்சர்கள் நியமனத்தில் ராஜபக்‌ஷ குடும்பத்தின் மூத்தவர் முன்னாள் அமைச்சரும் சபாநாயகருமான சமல் ராஜபக்‌ஷவின் புதல்வன் சசீந்திர சேர்த்துக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறார். அமைச்சர் பதவிகளுக்கு ராஜபக்‌ஷர்களின் மீள்வருகையின் ஒரு தொடக்கமாகவும் இதை நோக்கமுடியும். அடுத்த அமைச்சரவை விரிவாக்கத்தின்போது மஹிந்தவின் மூத்த புதல்வன் நாமலை நியமிப்பதை தவிர்க்க விக்கிரமசிங்கவினால் இயலும் என்று நம்பமுடியவில்லை. தனக்கு அமைச்சர் பதவி தரப்பட்டால் அதை மனமுவந்து ஏற்று நாட்டுக்காக ‘உழைக்க’ தான் தயாராக இருப்பதாக நாமல் ஏற்கெனவே கூறியிருந்தார். ராஜபக்‌ஷர்களில் எவராவது ஏதோ ஒரு அமைச்சர் பதவியில் மீண்டும் அமர்த்தப்படுவதை உறுதிசெய்துவிட்டுத்தான் விக்கிரமசிங்க அரசாங்கத்தின் ‘பொம்மலாட்டக்காரன்’ என்று வர்ணிக்கப்படும் பசில் ராஜபக்‌ஷ தனது இரண்டாவது சொந்தநாடான அமெரிக்காவுக்கு சென்றிருக்கிறார் என்பது கவனிக்கத்தக்கது. இத்தகைய பின்புலத்தில், கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை சண்டே ரைம்ஸ் பத்திரிகையில் ‘சிற்றிசன் சில்வா’ அரசியல் பத்தியில் ராஜபக்‌ஷ குடும்பத்தையும் பிலிப்பைன்ஸின் மார்கோஸ் குடும்பத்தையும் ஒப்பீடு செய்து தெரிவிக்கப்பட்ட கருத்துக்கள் கவனத்தைத் தூண்டுபவையாக அமைந்தன. 36 வருடங்களுக்கு முன்னர் மக்கள் கிளர்ச்சிக்கு மத்தியில் நாட்டை விட்டு தப்பியோடிய பிலிப்பைன்ஸ் சர்வாதிகாரி பேர்டினண்ட் மார்கோஸின் மகன் பொங்பொங் மார்கோஸ் கடந்த மே மாதம் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் மக்களின் அமோக ஆதரவைப் பெற்று ஜனாதிபதியாக ஆட்சியதிகாரத்துக்கு வந்தார். இலங்கையில் ராஜபக்‌ஷ ஆட்சிக்கு எதிரான ‘அறகலய ‘ மக்கள் கிளர்ச்சி உக்கிரமடையத் தொடங்கிய நேரம் அது. ஜூனியர் மார்கோஸின் வெற்றியைக் கண்டு இலங்கையில் மாத்திரமல்ல, எமது பிராந்தியத்திலேயே மஹிந்த ராஜபக்‌ஷவையும் நாமலையும் தவிர கூடுதலாக மகிழ்ச்சியடைந்திருக்கக்கூடியவர்கள் வேறு எவரும் இருக்கமுடியாது என்று ஏற்கெனவே நாம் குறிப்பிட்டிருந்தோம். பிலிப்பைன்ஸ் நிகழ்வுகள் தங்களால் காலப்போக்கில் மீண்டும் ஆட்சியதிகாரத்துக்கு வரமுடியும் என்ற நம்பிக்கையை ராஜபக்‌ஷர்களுக்கு கொடுத்திருக்கும் என்பது நிச்சயம். ஆனால், அவர்களால் பொங்பொங் போன்று 36 வருடங்கள் காத்திருக்க முடியுமா என்பதுதான் சந்தேகம். சில தினங்களுக்கு முன்னர் கூட மஹிந்த ராஜபக்‌ஷ தங்கள் குடும்பத்தைப் பற்றி கீழ்த்தரமாக பேசவேண்டாம் என்றும் ராஜபக்‌ஷர்களுக்கு வாக்களித்த மக்களுக்கு அவர்களின் அருமையும் பெருமையும் புரியும்; மீண்டும் தேர்தல்களில் மக்களின் ஆதரவுடன் பொதுஜன பெரமுன ஆட்சிக்கு வரும் என்றும் கூறியிருந்தார். அவர்களைப் பொறுத்தவரை, இலங்கை அதன் வரலாற்றில் முன்னென்றும் காணாத இன்றைய படுமோசமான பொருளாதார நெருக்கடியும் அதன் விளைவான மக்கள் கிளர்ச்சியும் ஏதோ தற்செயல் நிகழ்வுகள் என்பது போன்றும் அதில் தங்களுக்கு பெரும் பொறுப்பு இல்லை என்பதாகவும் ஒரு மெத்தன உணர்வில் கருத்துக்களை வெளியிடுகிறார்கள். தங்களது தவறான ஆட்சியின் விளைவாகவே நாடு வங்குரோத்து அடைந்தது என்பதை ஒத்துக்கொள்ளத் தயாராயில்லை. அத்தியாவசியப் பொருட்களுக்காக மைல் கணக்காக வரிசைகளில் இரவு பகலாக காத்திருந்த மக்கள் தங்களை சபித்து வசைமாரி பொழிந்ததை ராஜபக்‌ஷர்கள் சுலபமாக மறந்துவிட்டார்கள் போலும். மக்கள் ஆணையை இழந்துவிட்டதாக நோக்கப்படுகின்ற நாடாளுமன்றத்தில் தங்களது கட்சிக்கு இருக்கின்ற பெரும்பான்மை ஆசனங்களைப் பயன்படுத்தி புதிய ஜனாதிபதியை தெரிவுசெய்ததையும் அவர் மீது நெருக்குதலைப் பிரயோகித்து சில காரியங்களை சாதிக்கக்கூடியதாக இருப்பதையும் வைத்துக்கொண்டு ஏதோ தாங்களே இன்னமும் ஆட்சியில் இருப்பது போன்ற ஒருவித மருட்சியில் ராஜபக்‌ஷர்கள் வாழ்கிறார்கள். அதேவேளை, இலங்கையின் முக்கிய அரசியல் ஆய்வாளர்களில் ஒருவரான பேராசிரியர் ஜெயதேவ உயன்கொட மக்கள் கிளர்ச்சி தீவிரமடைந்துகொண்டிருந்த ஒரு கட்டத்தில் ஆங்கில பத்திரிகையொன்றுக்கு வழங்கிய நேர்காணலில் ராஜபக்‌ஷர்களின் மீள்வருகை எதிர்காலத்தில் சாத்தியமாகுமா என்று கேட்கப்பட்டபோது, “அறகலய கிளர்ச்சி ஒடுக்கப்பட்டால் அவர்கள் மீண்டும் தீவிர அரசியலுக்கு வரக்கூடிய சூழ்நிலை உருவாகலாம்” என்று அளித்த பதில் இச்சந்தர்ப்பத்தில் நினைவுக்கு வருகிறது. முன்னாள் ஜனாதிபதி திருமதி சந்திரிகா பண்டாரநாயக்க குமாரதுங்க சில வாரங்களுக்கு முன்னர் ‘த இந்து’ பத்திரிகையின் கொழும்பு செய்தியாளர் மீரா ஸ்ரீனிவாசனுக்கு வழங்கிய நேர்காணலில் ராஜபக்‌ஷர்களின் மீள்வருகைக்கான சாத்தியம் குறித்த கேள்விக்கு பதிலளிக்கையில் “சகல சாத்தியப்பாடுகளும் இருக்கின்றன. ஜனாதிபதி விக்கிரமசிங்க பொதுஜன பெரமுனவுடன் சேர்ந்து அமைத்திருக்கும் தற்போதைய அரசாங்கத்துக்கு பதிலாக எதிர்க்கட்சிகளுடன் சேர்ந்து நேர்மையான ஒரு அரசாங்கத்தை அமைத்து மக்களின் பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வைக் கண்டால், வரலாறு ராஜபக்‌ஷர்களுக்கு உரிய பாதையைக் காட்டும்” என்று குறிப்பிட்டார். இந்த இடத்தில் மார்கோஸ் குடும்பத்தின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் பிறகு அண்மைய மீள் எழுச்சியும் இன்றைய இலங்கை நிலைவரத்துடன் ஆழ்ந்து நோக்கவேண்டியவை. அதில் பல சமாந்தரங்களை அடையாளம் காணமுடியும். ஒரு காலத்தில் செல்வாக்குமிக்க அரசியல்வாதியாக இருந்த பேர்டினண்ட் மார்கோஸ் மூன்று தடவைகள் பிலிப்பைன்ஸின் ஜனாதிபதியாகத் தெரிவுசெய்யப்பட்டவர். முதலில் இராணுவத்தில் பணியாற்றிய அவர் இரண்டாவது உலகப்போருக்குப் பிறகு வழக்கறிஞரானார். பிலிப்பைன்ஸில் மிகவும் கூடுதலான இராணுவ பதக்கங்களைப் பெற்ற போர்வீரன் என்று உரிமைகோரிக்கொண்டு அரசியலுக்கு வந்த அவர் 1949ஆம் ஆண்டு காங்கிரஸ் உறுப்பினராக தெரிவானார். படிப்படியாக அரசியலில் முன்னுக்கு வந்த அவர் காங்கிரஸ் உறுப்பினர் என்ற நிலையில் இருந்து செனட்டராக, அமைச்சராக பதவிகளை வகித்து இறுதியில் 1965 நாட்டின் ஜனாதிபதியாகத் தெரிவானார். அவரது 20 வருடகால ஆட்சி குடும்ப ஆதிக்கமும் ஊழலும் அதிகார துஷ்பிரயோகமும் அடக்குமுறையும் நிறைந்ததாக இருந்தது. அவரது காலத்தில் வெளிநாடுகளிடமிருந்து பெறப்பட்ட கடனை 36 வருடங்களாக பிலிப்பைனஸ் இன்னமும் திருப்பிச் செலுத்திக்கொண்டிருக்கிறது. கடுமையான வறுமை, பணவீக்கம் மறறும் கடன் நெருக்கடியில் நாடு உழன்றுகொண்டிருந்த நிலையில் மக்கள் மார்கோஸ் ஆட்சிக்கு எதிராக கிளர்ந்தெழுந்தார்கள். மக்கள் ஆதரவு இல்லாத நிலையிலும் முறைகேடுகளைச் செய்து 1986 ஜனாதிபதித் தேர்தலில் மீண்டும் வெற்றி பெற்றதாக மார்கோஸ் பிரகடனம் செய்தார். அவரை எதிர்த்து போட்டியிட்ட கொராசொன் அக்கியூனோவின் தலைமையில் மக்கள் கிளர்ச்சி வெடித்தது. இராணுவமும் கூட கிளர்ச்சிக்கு ஆதரவளித்தது. அந்த கத்தோலிக்க நாட்டில் திருச்சபையும் முழுமையாக மக்களுக்கு ஆதரவாகவே நின்றது. ‘மஞ்சள் புரட்சி’ என்றழைக்கப்பட்ட மக்கள் கிளர்ச்சியை அடுத்து 1986 பெப்ரவரி 27 குடும்பத்துடன் மார்கோஸ் விமானப்படை விமானத்தில் அமெரிக்க உதவியுடன் நாட்டை விட்டு தப்பியோடினார். அவரது 20 வருடகால சர்வாதிகார ஆட்சி முடிவுக்கு வந்ததையடுத்து அக்கியூனோ ஜனாதிபதியாகப் பதவியேற்றார். மார்கோஸ் அதிகாரத்தில் இருந்த காலப்பகுதியில் அவரது குடும்பமும் நெருங்கிய பரிவாரங்களும் நாட்டின் செல்வத்தை சூறையாடி வெளிநாடுகளில் குறிப்பாக அமெரிக்காவில் பெறுமதியான சொத்துக்களை வாங்கிக் குவித்தார்கள். அமெரிக்கா அவரது குடும்பத்துக்கு ஹவாய் தீவில் அரசியல் தஞ்சம் வழங்கியது. அமெரிக்காவில் இறங்கியபோது 3 இலட்சம் டொலர்கள் பெறுமதியான தங்கத்தை அவர்கள் கொண்டுவந்ததாக அந்த நேரத்தில் கூறப்பட்டது. அஞ்ஞாதவாசத்தின்போது தனது 72 வயதில் மார்கோஸ் மரணமடைந்தார். ஆடம்பர வாழ்க்கைக்குப் பெயர்போன முன்னாள் அழகுராணியான மனைவி இமெல்டா பிறகு பல வருடங்கள் கழித்து கணவரின் உடலை பிலிப்பைன்ஸுக்கு கொண்டுவந்து அடக்கம் செய்தார். நாட்டை விட்டு தப்பியோடிய நேரத்தில் மார்கோஸினதும் இமெல்டாவினதும் தனிப்பட்ட சொத்துக்களின் மதிப்பு 500 – 1000 கோடி டொலர்கள் என்று மதிப்பிடப்பட்டது. ஊழல்தனமான அந்த குடும்பம் பிலிப்பைன்ஸ் மக்களிடம் களவாடிய பேரளவிலான பணத்தைப் பிறகு ஆட்சிக்கு வந்த அரசாங்கங்களினால் ஒருபோதும் மீட்கக்கூடியதாக இருக்கவில்லை. விளங்கிக்கொள்ள முடியாத காரணங்களுக்காக இமெல்டாவும் பிள்ளைகளும் நாடு திரும்ப அனுமதிக்கப்பட்டனர். இன்று அவர்கள் மார்கோஸ் செய்த பாவங்களுக்கு எந்த பிராயச்சித்தமும் செய்யவேண்டிய அவசியமோ நெருக்குதலோ இல்லாமல் வசதியாக வாழ்கிறார்கள். 2010 நாடாளுமன்றத்துக்குத் தெரிவான இமெல்டா மார்கோஸ் 2019 வரை அதன் உறுப்பினராக இருந்தார். அவரது மகள் இமி மார்கோஸும் நாடாளுமன்றத்துக்குத் தெரிவானார். பிறகு அவர் தங்களது மாகாணத்தின் ஆளுநராக பதவிவகித்து இப்போது செனட்டராக இருக்கிறார். அவை எல்லாவற்றுக்கும் மேலான விசித்திரம் என்னவென்றால் மார்கோஸின் இரண்டாவது பிள்ளையும் ஒரே மகனுமான பொங்பொங் அந்த நாட்டு மக்களினால் நான்கு மாதங்களுக்கு முன்னர் ஜனாதிபதியாக தெரிவுசெய்யப்பட்டமையேயாகும் (அதற்கு முதல் 2010 –2016 அவர் செனட்டராகவும் இருந்தார்). {நடுவில், இமெல்டா மார்கோஸ் (இடது), பொங்பொங் மார்கோஸ் (வலது), Photo, AFP} தங்களிடம் சூறையாடிய செல்வத்துடன் நாட்டை விட்டு தப்பியோடிய குடும்பத்தின் ஒரு வாரிசை ஜனாதிபதியாகத் தெரிவுசெய்வதில் பெரும்பான்மையான பிலிப்பைன்ஸ் மக்கள் எந்த அசௌகரியத்தையும் நோக்கவில்லை? மார்கோஸ் நாட்டைவிட்டு தப்பியோடிய பின்னரான கடந்த மூன்றரை தசாப்தங்களில் பிலிப்பைன்ஸில் பதவியில் இருந்த அரசாங்கங்களின் ஊழலும் முறைகேடுகளுமே பொங்பொங்கின் வெற்றிக்கு முக்கிய காரணம் என்று அரசியல் அவதானிகள் அபிப்பிராயம் தெரிவித்தனர் என்பது கவனிக்கத்தக்கது. சண்டே ரைம்ஸ் சிற்றிசன் சில்வாவின் பத்தியின் முடிவு வாசகங்கள் தான் முக்கியமாக கவனிக்கப்படவேண்டியவை; “எனக்கு வயதாகிக்கொண்டு போகிறது. இன்னும் ஓரிரு தசாப்தங்களுக்கு நான் உயிருடன் இருக்கமாட்டேன் என்பது நிச்சயம். ஆனால், எனது வார்த்தைகளை குறித்து வைத்துக்கொள்ளுங்கள். “பொங்பொங் மார்கோஸைப் போன்று ராஜபக்‌ஷ குடும்பத்தின் வாரிசுகளில் ஒருவர் காலப்போக்கில் தனது குடும்பத்தின் உரிமை என்று கூறிக்கொண்டு ஜனாதிபதிப் பதவிக்கு போட்டியிட வருவார். தேர்தல் பிரசாரத்துக்கு நிதியை தேடுவதிலோ மக்களின் வாக்குகளை பணம்கொடுத்து வாங்குவதிலோ அவருக்கு எந்தப் பிரச்சினையும் இருக்காது என்பது எனக்கு நிச்சயம்.” வீரகத்தி தனபாலசிங்கம் https://maatram.org/?p=10363
  11. இலங்கையில் இழுத்து மூடப்பட்ட பத்தாயிரம் ஹோட்டல்கள்! உணவுப் பொருட்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு பொருட்களின் விலைகள் தாறுமாறாக உயர்ந்து வருவதை அடுத்து ஏற்பட்ட நஷ்டத்தால் நாடு முழுவதும் பத்தாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட நட்சத்திர நிலை ஹோட்டல்கள், விலாக்கள், விருந்தினர் மாளிகைகள் மற்றும் இதர சுற்றுலா விடுதிகள் முற்றிலுமாக மூடப்பட்டுள்ளன. இலங்கை ஹோட்டல் உரிமையாளர்கள் சங்கத்தின் உப தலைவரும் கேகாலை மாவட்ட ஹோட்டல் உரிமையாளர்கள் சங்கத்தின் பிரதம அமைப்பாளருமான பிரியந்த திலகரத்ன இதனைத் தெரிவித்தார். மின்கட்டண அதிகரிப்பால் ஹோட்டல்கள், விருந்தினர் மாளிகைகள் உட்பட கிட்டத்தட்ட பத்தாயிரம் சுற்றுலா விடுதிகள் மூடப்படும் அபாயத்தில் உள்ளதாகவும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். ஹோட்டல் துறையில் பல்வேறு வேலைகளில் ஈடுபட்டு வந்த சுமார் 50 ஆயிரம் அனுபவம் வாய்ந்த ஊழியர்கள், ஹோட்டல் துறைக்கு ஏற்பட்டுள்ள நெருக்கடியால் வெளிநாடுகளுக்குச் சென்றுவிட்டதாகவும், இது ஹோட்டல் மற்றும் சுற்றுலா விடுதிகளை நடத்துவதற்கு பெரும் தடையாக இருப்பதாகவும் திலகரத்ன தெரிவித்தார். மேலும், விடுதி ஒன்றின் மின் கட்டணம் சராசரியாக 10,000 ரூபாவாக இருந்ததாகவும், புதிய திருத்தத்தின்படி, 60,000 ரூபாவாக மின் கட்டணம் உயரும் எனவும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். ஹோட்டல்களின் மின்சார கட்டணம் மூன்று மடங்கு அதிகரித்துள்ளதாக ஹோட்டல் உரிமையாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். அத்துடன், ஹோட்டல்களின் குடிநீர் கட்டணமும் பெருமளவு அதிகரித்துள்ளதாக தெரிவிக்கும் ஹோட்டல் உரிமையாளர்கள், பாண் மாவு மற்றும் முட்டையின் விலை அதிகரிப்பால், கேக், சான்விச் போன்ற உணவுப் பொருட்களை தயாரிப்பதில் சிக்கல் ஏற்பட்டுள்ளதாக தெரிவிக்கின்றனர். இதேவேளை, ஹோட்டல்கள் நடத்துவதற்கு மின்வெட்டு பெரும் தடையாக உள்ளதாகவும், ஜெனரேட்டர்கள் இல்லாத ஹோட்டல்கள் பாரிய பிரச்சினையை எதிர்நோக்கி வருவதாகவும் அவர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். மின்சாரம் தடைப்படும் காலங்களில் ஜெனரேட்டர்களை இயக்குவதால் பல ஹோட்டல்கள் கூடுதல் செலவுகளை சுமக்க வேண்டியுள்ளதாக காலி பிரதேசத்தில் உள்ள ஹோட்டல் உரிமையாளர் ஒருவர் தெரிவித்தார். ஹோட்டல்களில் பயன்படுத்தப்படும் ரொய்லெட் பேப்பரின் விலை தாறுமாறாக உயர்ந்துள்ளதாகவும், 100 ரூபாயாக இருந்த ஒரு பேப்பரின் விலை தற்போது 400 ரூபாயாக உயர்ந்துள்ளதாகவும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். 95 சதவீத ஹோட்டல்கள் வங்கிகளில் பெற்ற கடனிலேயே இயங்குவதாகவும், ஹோட்டல்களின் வருமானம் பெருமளவில் குறைந்துள்ளதால், இன்று வங்கிக் கடனைக் கூட செலுத்த முடியாமல் ஹோட்டல் உரிமையாளர்கள் தவிப்பதாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. https://newuthayan.com/6532-2/
  12. ஏ9 வீதி இயக்கச்சி சந்தியில் 100 நாட்கள் செயல்முனைவின் மக்கள் குரல். September 28, 2022 100 நாட்கள் செயல்முனைவின் 58 வது நாள் மக்கள் குரல் நேற்று செவ்வாய்க்கிழமை (27.09.2022) மக்களின் கௌரவமான அரசியல் தீர்வுக்கான கோரிக்கையை முன்வைத்து கவனயீர்ப்பு போராட்டம் முன்னெடுக்கப்பட்டது. இந் 100 நாட்கள் செயல்முனைவின் 58ம் நாள் பிரதேசத்தில் உள்ள பிரதேச பெண்கள், இளைஞர்கள்,விவசாயிகள்,பெண்கள் வலையமைப்பு உறுப்பினர்கள், சிறு குழுக்களின் அங்கத்துவர்கள், ஆண்கள் மற்றும் சிவில் அமைப்பு பிரதிநிதிகள் என பலர் கலந்து கொண்டனர். “வடக்கு கிழக்கு மக்களுக்கு கௌரவமான உரிமைகளுடன் கூடிய அரசியல் தீர்வு வேண்டும்” “ நாங்கள் நாட்டை துண்டாடவோ, தனியரசோ கேட்கவில்லை. இலங்கை நாட்டுக்குள் கௌரவமான உரிமைகளுடன் கூடிய அரசியல் தீர்வையே கேட்கிறோம் ” “ வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்களுக்கு அதிகாரப் பரவலாக்கம் என்பது ஒரு ஜனநாயக உரிமையாகும் ” “ 13வது திருத்தச் சட்டமானது அரசியலமைப்பு ரீதியாக அதிகாரப் பரவலாக்க துக்கான உரிமையை உறுதிப்படுத்துகிறது. ” பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகளை இல்லாதொழிப்போம்” எங்கள் நிலம் எமக்கு வேண்டும், நடமாடுவது எங்கள் உரிமை, பேச்சு சுதந்திரம் எங்கள் உரிமை, ஒன்று கூடுவது எங்கள் உரிமை, மத வழிபாடு எங்கள் சுதந்திரம், எமது மத தளங்களின் புனிதத்தை கொச்சைப்படுத்தாதே, இந்து மத ஆலயங்களின் இடங்களை திட்டமிட்டு அபகரிக்காதே என பல கோரிக்கைகளை முன் வைத்தனர். எமது வடக்கு கிழக்கு ஒருங்கிணைப்புக் குழுவினால் வடக்கு கிழக்கு பிரதேசங்களிலுள்ள மக்களுக்கு நீதியுடன் கூடிய அரசியல் தீர்வு வேண்டி முன்னெடுக்கப்படும் ஜனநாயகப் போராட்டங்களுக்கு பெரும் சவாலாக இலங்கை அரச படைப்பிரிவினரும், இலங்கை படைப்பிரிவுகளின் புலனாய்வினர்களும் செயற்படுவது ஜனநாயகத்தை குழி தோண்டி புதைக்கும் செயலாகவே நாம் கருதுவது டன், பாதிக்கப்பட்ட மற்றும் சிவில் செயற்பாட்டாளர்களின் உரிமைக்கான குரல் வளையை நசிக்கும் செயலாகவே நாம் இதனை கருதுவதுடன், இவ்வாறான செயல்களை வன்மையாகக் கண்டிக்கின்றோம். அத்துடன் எமது “வடக்கு கிழக்கு மக்களுக்கு கௌரவமான உரிமைகளுடன் கூடிய அரசியல் தீர்வு வேண்டும்” எனும் ஜனநாயக ரீதியான மக்கள் குரலுக்கு மேன்மை தங்கிய இலங்கை ஜனாதிபதி அவர்கள் உதவ வேண்டும் எனவும் கோருகின்றோம் எனத் தொிவித்துள்ளனா் https://globaltamilnews.net/2022/181645/
  13. மாகாணசபை இயங்காத சூழலில், வடக்கிலுள்ள படையினருக்கு அரசகாணிகள் தாரைவார்ப்பு! *22 ஆயிரம் குடும்பங்கள் வசிக்க காணியில்லை *40 ஏக்கர் பாதுகாப்புத் தரப்பிடம் கையளிப்பு வடக்கு மாகாண சபை­யின் ஆயுள் காலம் முடி­வ­டைந்த பின்­னர் பாது­காப் ­புத் தரப்­பி­ன­ருக்கு 40 ஏக்­கர் அரச காணி­கள் இது­வரை உத்­தி­யோ­க­பூர்­வ­மாகக் கைய­ளிக்­கப்­பட்­டுள்­ளன. தக­வல் அறி­யும் உரி­மைச் சட்­டத்­தி னூடாக கேட்­கப்­பட்ட கேள்­விக்கு, வடக்கு மாகாண காணித் திணைக்­க­ளம் வழங் ­கிய பதிலிருந்தே இந்த விட­யங்­கள் வெளிச்­சத்­துக்கு வந்­துள்­ளன. வடக்கு மாகா­ணத்­தில் 22 ஆயி­ரம் குடும்­பங்­கள் காணி­கள் இல்­லா­மல் இருக்­கும் சூழ­லில், இந்­தக் காணிகள் 2019, 2020, 2021, 2022ஆம் ஆண்­டு­க­ளில் கைய­ளிக்­கப்­பட்­டுள்­ளன. கடற்­ப­டை­யி­ன­ருக்கு 22.15 ஏக்கரும், பொலி­ஸா­ருக்கு 9.5 ஏக்­க­ரும், இரா­ணு­வத்­தி­ன­ருக்கு 6.25 ஏக்­க­ரும், விமா­னப்­ப­டைக்கு 1.24 ஏக்கரும் வழங்­கப்­பட்­டுள்­ளன. பொலி­ஸா­ருக்கு 2019 ஆம் ஆண்டு அரச காணி­கள் வழங்­கப்­பட்­டுள்­ளன. ஒட்டுசுட்டா­னில் 0.4 ஏக்­க­ரும், புதுக்­கு­டி­யி­ருப்­பில் 4.9 ஏக்­க­ரும், கொக்­கி­ளா­யில் 1 ஏக்­க­ரும், பளை­யில் 2 ஏக்­க­ரும், நயி­னா­தீ­வில் 0.25 ஏக்­க­ரும், வவு­னியா தெற்­கில் 1 ஏக்­க­ரும் வழங்­கப்­பட்­டுள்­ளன. 2020ஆம் ஆண்டு கடற்­ப­டை­யி­ன­ருக்கு சங்­கானை பிர­தேச செய­லர் பிரி­வில் அரா­லி­யில் 0.37 ஏக்­க­ரும், யாழ்ப்­பா­ணத்­தில் 0.06 ஏக்­க­ரும், ஊர்­கா­வற்­றுறை மெலிஞ்­சி­மு­னை­யில் 0.3 ஏக்­க­ரும், கொக்­குத்­தொ­டு வா­யில் 3.39 ஏக்­க­ரும், கொக்­கி­ளாய் கிழக்­கில் 1.49 ஏக்­க­ரும், பூந­க­ரி­யில் 7.38 ஏக்­க­ரும், மண்­டை­தீவு தெற்கில் 0.62 ஏக்­க­ரும், அல்­லைப்­பிட்­டி­யில் 0.25 ஏக்­க­ரும், வேலணை கிழக்­கில் 0.25 ஏக்­க­ரும், ஊர்காவற்றுறை சுரு­வி­லில் 0.19 ஏக்­க­ரும் வழங்­கப்­பட்­டுள்­ளன. விமா­னப்­ப­டை­யி­ன­ருக்கு கேப்பாபிலவில் 1.24 ஏக்­கர் வழங்­கப்­பட்­டுள்­ளது. இரா­ணு­வத்­தி­ன­ருக்கு கரை­து­றைப்­பற்­றில் 1.83 ஏக்­கர் கைய­ளிக்­கப்­பட்­டுள்­ளன. கடந்த ஆண்டு இரா­ணு­வத்­தி­ன­ருக்கு முச­லி­யில் 4.42 ஏக்­க­ரும், கடற்­ப­டை­யி­ன­ருக்கு வேல­ணை­யில் 0.31 ஏக்­க­ரும், நெடுந்­தீ­வில் 1.5 ஏக்­க­ரும் கைய­ளிக்­கப்­பட்­டுள்­ளன. இந்த ஆண்டு கடற்­ப­டை­யி­ன­ருக்கு பூந­கரி பொன்­னா­வெ­ளி­யில் 5 ஏக்­க­ரும், வலைப்­பாட்­டில் 0.25 ஏக்கரும், முச­லி­யில் 0.21 ஏக்­க­ரும், காரை­ந­க­ரில் 0.04 ஏக்­க­ரும் கைய­ளிக்­கப்­பட்­டுள்­ளன. இந்த அரச காணி­க­ளுக்­கு­ரிய கோரிக்­கை­க­ளில் சில, பாது­காப்­புத் தரப்­பி­ன­ரால் வடக்கு மாகாண சபை இயங்­கிய காலத்­தில் முன்­வைக்­கப்­பட்­ட­போது அப்­போ­தைய காணி அமைச்­ச­ராக இருந்த முத­ல­மைச்­சர் சி.வி.விக்­னேஸ்­வ­ர­னால் நிரா­க­ரிக்­கப்­பட்­டி­ருந்­தமை குறிப்­பி­டத்­தக்­கது. https://newuthayan.com/600-4/
  14. ”இலங்கை எதிர்கொள்ளும் சவால்கள் அரசியல், சமூக, பொருளாதார சீர்திருத்தத்திற்கான வாய்ப்பாகும்” உள்நாட்டிலும் வெளியிலும் இலங்கை எதிர்கொள்ளும் சவால்கள் அரசியல், சமூக மற்றும் பொருளாதார சீர்திருத்தத்திற்கான வாய்ப்பாகும் என அமைச்சர் அலி சப்ரி தெரிவித்துள்ளார். ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபையின் 77வது அமர்வில் அமைச்சர் அலி சப்ரி இதனைக் குறிப்பிட்டுள்ளார் அமைச்சரின் முழுமையான உரை வருமாறு, இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் உலகத் தலைவர்களை ஒன்று கூடுகின்ற ஒரு அவையான ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் 77வது அமர்வில் இலங்கையைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதில் நான் பெருமைப்படுகின்றேன். தற்போதைய அமர்வின் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சபா கோரோசி அவர்களை ஆரம்பத்தில் வாழ்த்துவதில் பெருமதிதமடைகின்றேன். கௌரவ தலைவர் அவர்களே, எதிர்வரும் வருடத்தில் உங்களுடனும் உங்கள் குழுவுடனும் நெருக்கமாக பணியாற்றுவதற்கு இலங்கை எதிர்பார்த்துள்ளது. மாலைதீவைச் சேர்ந்த அப்துல்லா ஷாஹித் அவர்களின் 76வது அமர்வின் மிகச்சிறந்த தலைமைப் பொறுப்புக்காக அவருக்கும் எமது பாராட்டுகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கின்றேன். மாலைதீவின் நெருங்கிய நண்பர் மற்றும் அண்டை நாடு என்ற வகையில், எங்களுக்கு புதுப்பிக்கப்பட்ட நம்பிக்கையையும் வீரியத்தையும் அளித்த அவரது தலைமைப் பதவிக்கு நாங்கள் பாராட்டுகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கின்றோம். இதைக் கட்டியெழுப்பியதன் மூலம், ஒற்றுமை, நிலைத்தன்மை மற்றும் விஞ்ஞானம் ஆகியவற்றின் மூலம் தீர்வுகளைக் கண்டறியும் பொதுச் சபையின் புதிய தலைவரின் இலக்குக்கு நாங்கள் நகர்கின்றோம். எழுபத்தேழு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இரண்டாம் உலகப் போரின் போர்க்களம் அமைதியாக இருந்தது, ஆனால் அதன் பயங்கரங்கள் உலகம் முழுவதும் பரவியபோது, பழைய உலகத்தின் எச்சங்களிலிருந்து ஒரு புதிய உலக ஒழுங்கு தோன்றியது. சென் பிரான்சிஸ்கோ மாநாட்டில் 50 நாடுகளால் உருவாக்கப்பட்ட ஐக்கிய நாடுகள் சாசனத்தால் அந்த புதிய உலக ஒழுங்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டது. ஐக்கிய நாடுகள் சபை என்பது ஒவ்வொரு அரசும் உட்காரக்கூடிய ஒரு மேசை, எல்லோரும் கேட்கக்கூடிய ஒரு மன்றம் மற்றும் அனைவருக்கும் சமமான முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. பலதரப்புவாதத்தின் கருத்தான இது, இராஜதந்திரத்தின் அடிப்படை அரசியல் கொள்கையாகும். பலதரப்பு இராஜதந்திரம் தோட்டக்கலை போன்றது எனக் குறிப்பிடப்படுகின்றது – நீங்கள் நடவு செய்கிறீர்கள், நீங்கள் காத்திருக்கின்றீர்கள், விதைகளை விதைக்கின்றீர்கள், நீங்கள் காத்திருக்கின்றீர்கள், நீங்கள் ஒரு கட்டத்தில் ஒழுங்கமைத்து அறுவடை செய்கின்றீர்கள். பன்முகத்தன்மையில், நாங்கள் ஒருவருக்கொருவர் பேசுகின்றோம், நாங்கள் நம்பிக்கை உறவை வளர்த்துக் கொள்வதுடன், மேலதிகமாக ஏதேனும் வர வேண்டுமானால், நீங்கள் வேலை செய்ய வேண்டிய அடிப்படை உள்ளது. பல சிக்கலான ஒன்றோடொன்று இணைந்த சவால்களை உலகம் எதிர்கொள்கின்றது. தொற்றுநோயின் தொலைநோக்கு விளைவுகள் தற்போதைய உலகளாவிய நெருக்கடிகளால் மேலும் மோசமடைந்துள்ளன. ´பருவநிலை மாற்றம், பல்லுயிர் இழப்பு மற்றும் அதிகரித்து வரும் மாசுபாடு ஆகிய மூன்று நெருக்கடி´ ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான ´ஐந்து-அலார உலகளாவிய தீ´ என பொதுச்செயலாளர் குறிப்பிட்டுள்ளவற்றின் பேரழிவு விளைவுகளால் இந்தப் பாதிப்புக்கள் மோசமடைந்துள்ளன. உயிர், உடைமை மற்றும் வாழ்விட இழப்பு, தன்னிச்சையான மனித இடம்பெயர்வு மற்றும் அதனுடன் இணைந்த உணவு மற்றும் ஆற்றல் நெருக்கடி ஆகியவற்றின் விளைவாக ஏற்படும் தீவிர வானிலை முறைகளையும் நாங்கள் காண்கின்றோம். இந்தப் போக்குகள் அரசுகளுக்குள்ளும் அரசுகளுக்கிடையேயும் ஆழமான ஏற்றத்தாழ்வுகளுக்கு வழிவகுக்கும் என கற்பனை செய்வது கடினம் அல்ல. அபிவிருத்தியடைந்து வரும் நாடுகளும் அவற்றின் பொருளாதாரங்களும் கடுமையான ஆபத்தில் உள்ளன, அரசாங்கங்கள் தவறான கடன் மற்றும் நிதிச் சரிவை எதிர்கொள்ளும் போது போதுமான மூலதனத்திற்கான அணுகல் இல்லாததால், மக்கள் அதிகரித்து வரும் வறுமை, வேலையின்மை மற்றும் பட்டினி ஆகியவற்றை எதிர்கொள்கின்றனர். இதன் விளைவாக, குறிப்பாக குழந்தைகளிடையே ஊட்டச்சத்து அளவுகள் பாதிக்கப்படுவதுடன், அவர்களின் கல்வி மற்றும் அறிவுசார் முன்னேற்றம் பாதிக்கப்படுகின்றது. எங்களுடைய சிறந்த முயற்சிகள் இருந்தபோதிலும், நிலையான அபிவிருத்தி இலக்குகளை அடைவதற்கான எமது கூட்டுத் திறன் அல்லது ஏற்கனவே அடைந்துள்ள ஆதாயங்களை நிலைநிறுத்துவது கூட கடினமாகி வருகின்றது. இந்த சவாலான உலகளாவிய பின்னணியில் தான், கடந்த ஐக்கிய நாடுகளின் பொதுச் சபையின் பின்னர் இலங்கையில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன. நாம் எதிர்கொள்ளும் வெளியக மற்றும் உள்ளக சவால்கள் அரசியல், சமூக மற்றும் பொருளாதார சீர்திருத்தங்களை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான வாய்ப்பை வழங்குவதுடன், இது எமது மக்களுக்கு மீட்பு மற்றும் செழிப்புக்கு வழிவகுக்கும். அனைத்து இலங்கையர்களுக்கும் மிகவும் நியாயமான, நிலையான மற்றும் வளமான எதிர்காலத்தை கட்டியெழுப்புவதற்கான ´சிறந்ததை மீளக் கட்டியெழுப்பும்´ ஒரு சந்தர்ப்பம், எதிர்காலத்திற்கான எமது கூட்டுப் பார்வையை நனவாக்குவதற்கான தருணம் இதுவென இலங்கை நம்புகின்றது. இந்தப் பயணத்தைத் தொடங்கும்போது ஐக்கிய நாடுகள் சபை உள்ளிட்ட சர்வதேச சமூகத்தின் ஒத்துழைப்பையும் ஆதரவையும் எதிர்பார்க்கின்றோம். நாட்டில் நீடித்த சமூக அமைதியின்மை மற்றும் எதிர்ப்புகளைத் தொடர்ந்து, ஜனாதிபதி ரணில் விக்கிரமசிங்க, கடந்த மாதம் பாராளுமன்றத்தில் ஆற்றிய தனது கன்னி உரையில், ´தேசம் கோரும் சமூக மற்றும் அரசியல் சீர்திருத்தங்களை நான் செயற்படுத்துவேன்´ எனக் குறிப்பிட்டிருந்ததை நான் மேற்கோள் காட்டுகின்றேன். இந்த நடவடிக்கைகளில் தற்போதைய நடைமுறைகளின் மீளாய்வு, ஜனநாயக நிர்வாகத்தின் நிறுவனக் கட்டமைப்பை வலுப்படுத்துதல் மற்றும் நீண்ட கால பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மையை மீட்டெடுப்பதற்கான அவசர நடவடிக்கைகளை ஏற்றுக்கொள்வது ஆகியவை அடங்கும். நிதி ஒழுக்கம் மற்றும் தொலைநோக்குப் பொருளாதார மற்றும் நிறுவன சீர்திருத்தங்களை கண்டிப்பாக கடைபிடித்தால் மட்டுமே இது சாத்தியமாகும் என்பதை நாங்கள் புரிந்து கொண்டுள்ளோம்.அந்தச் செயற்பாட்டிற்கு நாங்கள் கடமைப்பட்டுள்ளோம். முன்மொழியப்பட்ட சட்டமன்ற மற்றும் அரசியலமைப்புத் திருத்தங்களின் மூலம், ஜனநாயக ஆட்சியானது சுதந்திரமான மேற்பார்வை நிறுவனங்களுடனும், மேம்பட்ட பொது ஆய்வுகளுடனும் வலுப்படுத்தப்படும் என எதிர்பார்க்கப்படுகின்றது. நீதிக்கான அணுகலை வழங்குவதில் வெளிப்படைத்தன்மை, ஒருமைப்பாடு, பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய தன்மை ஆகியவற்றை உறுதிப்படுத்துவதற்காக சட்ட மற்றும் நிர்வாகக் கட்டமைப்புக்கள் பலப்படுத்தப்படுகின்றன. இந்த செயற்பாட்டில் பெண்கள் மற்றும் இளைஞர்களின் அதிகரித்த பங்கேற்பு உறுதி செய்யப்படும். சமீப காலங்களில் நடந்த நிகழ்வுகளை நாங்கள் நன்கு அறிந்தவர்களாகவும், உணர்வுபூர்வமாகவும் இருக்கின்றோம். எமது மக்கள் எதிர்கொள்ளும் சமூகப் பொருளாதார இன்னல்கள் தொடர்பில் அரசாங்கம் மிகுந்த அக்கறையுடன் செயற்படுகின்றது. சர்வதேச நாணய நிதியத்துடன் பணியாளர்கள் மட்டத்தில் புரிந்துணர்வை எட்டியதில் நாங்கள் மகிழ்ச்சியடைகின்றோம். சமூகத்தின் பாதிக்கப்படக்கூடிய பிரிவினரைப் பாதுகாப்பதற்கான நடவடிக்கைகளை நாங்கள் எடுத்துள்ளதுடன், இந்தப் பொருளாதார சீர்திருத்தங்கள் அவர்களின் வாழ்க்கையில் குறைந்தபட்ச தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவதை உறுதிசெய்ய முயற்சிப்போம். எமது நிறுவனங்களும் சமூகமும் மிகவும் கடினமான சூழ்நிலைகளை எதிர்கொண்டு குறிப்பிடத்தக்க பின்னடைவை வெளிப்படுத்தியுள்ளன. கருத்துச் சுதந்திரத்திற்கான அடிப்படை உரிமை ஒருவருக்கு உள்ளது என்பதை நாங்கள் நிபந்தனையின்றி அங்கீகரிக்கின்றோம், அதை நாம் அனைவரும் புனிதமானதாகக் கருதுகின்றோம். எவ்வாறாயினும், இந்த சுதந்திரம் அரசியலமைப்பு ஒழுங்கிற்குள் இருக்க வேண்டும் என்பதையும், சட்டத்தின் வரம்புகளுக்குள் தன்னை வெளிப்படுத்துவது ஒருவரின் அடிப்படைக் கடமையைக் கருத்தில் கொண்டு பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பதையும் பாராட்ட வேண்டும். கோவிட்-19 இன் மனித ஆரோக்கிய பாதிப்பைக் கட்டுப்படுத்துவதில் இலங்கையின் நாடு தழுவிய மூலோபாயம், அரசாங்கத்தின் முன்முயற்சி மற்றும் பாரபட்சமற்ற நடவடிக்கைகள் மற்றும் எமது வலுவான சுகாதாரப் பாதுகாப்பு உட்கட்டமைப்பின் பயனுள்ள விநியோகத் திறன்களின் விளைவாக பெரும்பாலும் வெற்றிகரமாக உள்ளது என்பதை இந்த மாநாட்டில் தெரிவித்துக் கொள்வதில் மகிழ்ச்சி அடைகின்றேன். எமது தடுப்பூசி இயக்கம் உலக சுகாதார அமைப்பின் இலக்குகளை மீறியது. எவ்வாறாயினும், அபிவிருத்தியடைந்து வரும் ஒரு நாடாக நாம் தொற்றுநோயின் பொருளாதார வீழ்ச்சிக்கு மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடியவர்களாக இருந்தோம். உலகளாவிய சுகாதார வலையமைப்பின் மூலம் பலதரப்பு ஒத்துழைப்பின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டி, நாம் பயன்படுத்த வேண்டிய எதிர்காலத்திற்கான ஒரு சாளரத்தை இந்த வைரஸ் திறந்துள்ளது. காலநிலை மாற்றம் குறித்து சுருக்கமாகக் குறிப்பிட விரும்புகின்றேன். காலநிலையால் பாதிக்கப்படக்கூடிய நாடாக, காலநிலை மாற்றம் இலங்கையின் சமூகப் பொருளாதார முன்னேற்றம், உணவுப் பாதுகாப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரங்களில் பாதகமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் ஆற்றலைக் கொண்டுள்ளது. 2050ஆம் ஆண்டளவில் கார்பன் நடுநிலைமையை அடைவதற்காக உமிழ்வைக் குறைக்கும் நோக்கத்துடன் கடந்த ஆண்டு காலநிலை மாற்றம் தொடர்பான ஐக்கிய நாடுகளின் கட்டமைப்பு மாநாட்டில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட பரிஸ் உடன்படிக்கையின் இலக்குகள் மற்றும் எமது புதுப்பிக்கப்பட்ட தேசிய ரீதியாக தீர்மானிக்கப்பட்ட பங்களிப்புக்களைப் பூர்த்தி செய்வதாக இலங்கை உறுதியளித்துள்ளது. இந்த உறுதிமொழிகள் பசுமைப் பொருளாதார அபிவிருத்தியின் நோக்கங்களை எதிர்மறையாக பாதிக்கக் கூடாது என நாங்கள் உறுதியாக நம்புகின்றோம். தேசிய அளவில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட பங்களிப்புக்களின் இலக்குகளை அடைவதற்கும், புதுப்பிக்கத்தக்க மற்றும் நிலையான சக்தி மற்றும் ஆற்றல் திறன் நடவடிக்கைகளுக்கு தொடர்புடைய ஆற்றல் மாற்றத்தை செயற்படுத்துவதற்கும் குறிப்பிடத்தக்க காலநிலை நிதி தேவைப்படும் என்பதையும் நாங்கள் பாராட்டுகின்றோம். இதை எங்களால் தனியாக செய்ய முடியாது என்பதை நீங்கள் பாராட்டுவீர்கள். எமது சொந்த முயற்சிகளுடன் இணைந்து, உலகின் மிகப்பெரிய பசுமை இல்ல வாயுக்கள் தமது கடமைகளை நிறைவேற்ற வேண்டும் மற்றும் பொதுவான ஆனால் வேறுபட்ட கட்டமைப்பின் கீழ் தழுவல் மற்றும் தணிப்பு நடவடிக்கைகளில் அபிவிருத்தியடைந்து வரும் நாடுகளுக்கு உதவ வேண்டும் என நாங்கள் நம்புகின்றோம். காலநிலை மாற்றம் மற்றும் ஆற்றல் மாற்றத்தின் பாதகமான தாக்கங்களிலிருந்து நியாயமான, நிலையான, மீள்தன்மை கொண்ட மற்றும் அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய மீட்சியை நோக்கி நாம் பணியாற்ற வேண்டும். சமுத்திரத்தின் பக்கம் திரும்பினால், கௌரவ தலைவர் அவர்களே, ஒரு தீவு நாடாக, கடல்களில் ஏற்படும் மாசுபாடு மற்றும் காலநிலை மாற்றத்தின் தாக்கம் குறித்து நாங்கள் மிகுந்த அக்கறையுடனும், உணர்திறனுடனும் இருப்பதை நீங்கள் பாராட்டுவீர்கள். நில வளங்கள் மீதான விரைவான அழுத்தத்துடன், உணவுப் பாதுகாப்பிற்காக மட்டுமல்ல, தொழிற்சாலைகள் மற்றும் ஆற்றலுக்கான மூலப்பொருட்களின் ஆதாரமாகவும், உணவுக்காக உலகம் கடல்களை நோக்கித் திரும்புகின்றது. நிலையான அபிவிருத்தி இலக்கு 14 உடன் இணக்கமாக சமுத்திரங்கள் மற்றும் அதன் வளங்களின் நிலையான பயன்பாட்டிற்கு நாங்கள் கடமைப்பட்டுள்ளோம். இந்த ஆண்டு மே மாதம் நடைபெற்ற ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபையில், பருவநிலை மாற்றத்தின் தாக்கத்தைத் தணிக்க ஒரு சிறிய ஆனால் குறிப்பிடத்தக்க இயற்கை அடிப்படையிலான தீர்வை வழிநடாத்தியதில் நாங்கள் மகிழ்ச்சியடைந்தோம் என்பதுடன், இதன்போது மார்ச் 1ஆந் திகதி உலக கடற்பாசி தினமாக ஐ.நா. வினால் அறிவிக்கப்பட்டது. கடற்பாசி ஒரு முக்கியமான கார்பன் ஊறறாக அமைவதுடன், வெப்பமண்டல மழைக்காடுகளை விட கணிசமான அளவு கார்பனை உறிஞ்சுகின்றன. 2030 க்குள் உலகம் ´பூஜ்ஜிய பட்டினி´ யை அடைந்து கொள்வதற்கு திட்டமிடப்பட்ட மைற்கற்களை எட்டாமல் போகும் வாய்ப்பு உள்ளது. உணவு மற்றும் ஊட்டச்சத்து பாதுகாப்பு பெரும் ஆபத்தில் இருக்கும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த எச்சரிக்கை அறிகுறிகள் குறித்து இலங்கை தீவிர கவனம் செலுத்தி வருகின்றது. விவசாயத்தை நவீனமயமாக்கப்பட்ட துறையாக நிலையான மாற்றத்தை இலங்கை ஆதரிப்பதுடன், உணவுப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதற்காக மேம்படுத்தப்பட்ட உணவு உற்பத்தியை ஊக்குவிக்கின்றது. எந்தவொரு குடிமகனும் உணவுத் தேவைக்காக துன்பப்படக்கூடாது, எந்தவொரு குழந்தையும் போசாக்கின்மைக்கு பலியாகிவிடக் கூடாது என்ற இரு நோக்கங்களுடன் தேசிய உணவுப் பாதுகாப்புத் திட்டத்தை இலங்கை ஆரம்பித்துள்ளது. அனைத்து சமூகப் பொருளாதாரப் பின்னணியில் உள்ள குழந்தைகளும் நல்ல ஆரோக்கியத்தை அனுபவிப்பதை உறுதிசெய்வதற்குப் போதுமான ஊட்டச்சத்து மிகவும் அவசியமானது அல்ல. அனைவருக்கும் தரமான கல்வி மற்றும் சுகாதாரத்தை வழங்குவது, இலங்கையின் சமூகப் பாதுகாப்புக் கொள்கைகளின் மையத்தில் உள்ளது என்பதுடன், கோவிட்-19 தொற்றுநோயின் போது ´உலகளாவிய கற்றல் நெருக்கடியின்´ விளைவுகளைத் தணிக்க இலங்கை முடிந்த அடித்தளத்தை வழங்கியது. கல்வியை வழங்குவதற்கான டிஜிட்டல் முறைகளுக்கு விரைவான மாற்றங்கள் கல்வி அமைப்பில் உலகளாவிய அணுகல், குறிப்பாக குறைந்த வருமானம் கொண்ட குடும்பங்களின் குழந்தைகளில் பங்கேற்பு மற்றும் உயிர்வாழ்வை அச்சுறுத்தியது. இலங்கை டிஜிட்டல் பிளவைக் கட்டுப்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளதுடன், எந்தவொரு குழந்தையும் பின்தங்கியிருக்காது என்பதை உறுதிப்படுத்துகின்றது. கௌரவ தலைவர் அவர்களே, கடுமையான சவால்கள் இருந்தபோதிலும், நிலையான அபிவிருத்தி குறித்த 2030 நிகழ்ச்சி நிரலை அடைவதற்காக நாங்கள் முன்னெடுத்த குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றத்தை பராமரிப்பதற்கு முயற்சிப்போம். எமது முயற்சிகள் ஆசிய பசிபிக் பிராந்தியத்தில் நிலையான அபிவிருத்தி இலக்குத் தரவுகள் கிடைப்பதற்கான முன்னணி செயற்பாட்டில் உள்ளதுடன், இதனால் இலங்கையின் சான்றுகள் எதிர்காலத்தில் நிலையான அபிவிருத்திக்கான அறிவிக்கப்பட்ட கொள்கை வகுப்பை மேம்படுத்துகின்றன. மனித மூலதனத்தில் முதலீடு என்பது எமது நாட்டின் எதிர்காலத்திற்கு இன்றியமையாதது என்பதை நாங்கள் உணர்கின்றோம். உயர் மனித அபிவிருத்திப் பிரிவில் இடம் பெற்ற இலங்கை, உலகளவில் 191 நாடுகளில் 73வது இடத்தைப் பிடித்ததுடன், இப்பகுதியில் மிக உயர்ந்தது என்பதில் ஆச்சரியமில்லை. இருப்பினும், தற்போதைய சவால்கள் முன்னேற்றத்தை சீர்குலைத்துள்ளதாக நாங்கள் கவலைப்படுகின்றோம். ´நிலையான அபிவிருத்தி இலக்குகளை மீட்டெடுப்பது´ குறித்து ஐ.நா. பொதுச்செயலாளர் கடுமையான எச்சரிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளார். இந்த எச்சரிக்கையைத் தொடர்ந்த ஐக்கிய நாடுகள் அபிவிருத்தித் திட்டத்தின் ஒரு அவதானிப்பைத் தொடர்ந்து, 32 ஆண்டுகளில் முதன்முறையாக, மனித அபிவிருத்திக் குறியீடு உலகளவில் இரண்டு ஆண்டுகளாக தொடர்ச்சியாக குறைந்துவிட்டது. உலகளாவிய பாதுகாப்பு குறித்த ஒரு வார்த்தை சொல்கின்றேன். நாடுகளிடையே புவிசார் அரசியல் பதட்டங்கள் அரசுகளிடையே பாதுகாப்பின்மை மற்றும் துருவமுனைப்பை உருவாக்கியுள்ளன. ஆயுதக் கட்டுப்பாடு, கட்டுப்பாடற்ற தன்மை மற்றும் நிராயுதபாணியாக்கத்திற்கான ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட கட்டமைப்புக்கள் சிதைவடையக்கூடியதாகிவிட்டன. சமீபத்தில் நிறைவடைந்த உலகளாவிய அணு ஆயுதக் குறைப்பு மற்றும் பரவல் அல்லாத ஆட்சியின் மையப்பகுதியாக இருந்த அணு ஆயுதங்களை பரப்பாமை குறித்த 10வது மீளாய்வு மாநாட்டில், இது குறித்த ஒருமித்த தீர்மானத்திற்கு நாங்கள் மீண்டும் வரவில்லை. சமகால சவால்களை நாங்கள் நிவர்த்தி செய்யும் போது, பலஸ்தீனத்தின் நீடித்த பிரச்சினையை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது. பலஸ்தீனிய மக்களுக்கு அவர்களின் பிரதேசத்திலும், அரசிற்கும் இயற்கை வளங்களுக்கு முறையான மற்றும் தவிர்க்க முடியாத உரிமை உண்டு என்ற இலங்கையின் நிலையான மற்றும் கொள்கை ரீதியான நிலையை மறுபரிசீலனை செய்கையில், பலஸ்தீனிய மற்றும் இஸ்ரேலிய மக்களின் நியாயமான பாதுகாப்புக் கவலைகளையும், இரு அரச தீர்வை அடைவதற்கான ஐ.நா. தீர்மானத்தின் அடிப்படையில் இந்த விடயத்தின் அவசரத் தீர்மானத்தையும் நாங்கள் மேலும் அங்கீகரிக்கின்றோம். கௌரவ தலைவர் அவர்களே, சைபர்ஸ்பேஸ் மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவில் புதிய தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்துவது தொடர்பான ஒழுங்குமுறை மேற்பார்வை முறைமை இல்லாமை குறித்து அவசரமாக கலந்துரையாடப்பட வேண்டும். பெரிய அளவிலான சீர்குலைவு, தவறான தகவல் மற்றும் விஞ்ஞான ரீதியாக நிறுவப்பட்ட கண்டுபிடிப்புக்களை குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்தும் அவர்களின் திறன் நாம் அனைவரும் எதிர்கொள்ளும் ஆபத்து என்ற வகையில் உண்மையான கவலையாக உள்ளது. நாட்டின் முதல் தகவல் மற்றும் இணையப் பாதுகாப்பு மூலோபாயத்தை செயற்படுத்தும் இலங்கை, பன்னாட்டு சைபர் அச்சுறுத்தல்களை எதிர்கொள்ள சைபர் இடத்தைப் பாதுகாப்பதற்கான கூட்டு அடிப்படையிலான அணுகுமுறையை நிறுவுவதன் முக்கியத்துவத்தை அடையாளம் கண்டுள்ளது. பயங்கரவாதத்தின் துன்பத்தை நான் சுருக்கமாகக் குறிப்பிட வேண்டும். இலங்கை பல தசாப்தங்களாக பயங்கரவாதத்திற்கு பலியானது. பயங்கரவாதிகளின் இலக்குகளைத் தேர்ந்தெடுப்பது, நிதி மற்றும் தீவிரமயமாக்கல் முறைகள் மற்றும் புதிய தொழில்நுட்பங்களை ஆயுதங்களாகப் பயன்படுத்துவது தொடர்ந்தும் உருவாகி வருகின்றது. வன்முறைத் தீவிரவாதத்திற்கு வழிவகுக்கும் தீவிர சித்தாந்தங்களை எதிர்ப்பதற்கும், பயங்கரவாதிகளின் இணையம் மற்றும் சமூக ஊடகத் தளங்களின் பயன்பாடு மற்றும் துஷ்பிரயோகத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கும் சட்டமன்ற நடவடிக்கைகள் மற்றும் சட்ட நடைமுறைப்படுத்தல் வழிமுறைகள் முன்வைக்கப்பட வேண்டும். அதே நேரத்தில், இளைஞர்களின் விமர்சன சிந்தனைத் திறனை வளர்ப்பது, சமூகப் பிணைப்புக்களை வலுப்படுத்துவது, குடிமைப் பொறுப்புணர்வை வளர்ப்பது மற்றும் பயங்கரவாதத்திற்கு வழிவகுக்கும் வன்முறைத் தீவிரவாத சித்தாந்தத்தின் விளைவுகளையும் தாக்கங்களையும் தணிப்பதற்கான சமூகப் பின்னடைவை உருவாக்குவது ஆகியனவும் மிகவும் அவசியமாகும். சர்வதேச அமைதி மற்றும் பாதுகாப்பைப் பேணுவதற்கான எமது பங்களிப்பாக, ஐ.நா. அமைதி காக்கும் படையினராக பணியாற்றுவதற்காக தொழில்முறை ஆண்கள் மற்றும் பெண்களுடன் ஐ.நா. அமைதி காக்கும் நடவடிக்கைகளில் எமது பங்களிப்பை மேம்படுத்த இலங்கை எதிர்நோக்குகின்றது. பல தசாப்தங்களாக, நீலத் தலைக்கவசத்தின் கீழ் மோதலிலிருந்து அமைதியை நோக்கிய கடினமான பாதையில் செல்வதற்காக நாடுகளுக்கு உதவிய ஆயிரக்கணக்கான ஆண்கள் மற்றும் பெண்களை கௌரவிக்க நான் இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்துகின்றேன். பயங்கரவாத எதிர்ப்பு மற்றும் எதிர் கிளர்ச்சி நடவடிக்கைகளில் அனுபவத்துடன், இலங்கை அமைதி காக்கும் படையினர் பயிற்சி பெற்றுள்ளனர் என்பதுடன், மனித உரிமைகளின் ஊக்குவிப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு உள்ளிட்ட அமைதி காக்கும் அனைத்து செயற்பாடுகளைப் பற்றிய தத்துவார்த்த மற்றும் நடைமுறை அறிவு கொண்டவர்கள் என்பதையும் உறுதிப்படுத்த நாங்கள் பல நடவடிக்கைகளை முன்னெடுத்துள்ளோம். இது உண்மையில் சர்வதேச சமூகத்திற்கு ஒரு முக்கியமான, பெரும் சவால் மற்றும் வாய்ப்பின் தருணமாகும். நாம் எதிர்கொள்ளும் சிக்கலான மற்றும் ஒன்றோடொன்று இணைந்த நெருக்கடிகளை சொந்தமாக செயற்படும் நாடுகளால் தீர்க்க முடியாது. உலகளாவிய ஒற்றுமை, இராஜதந்திரம் மற்றும் கூட்டு முயற்சிகளை நிரூபிக்க இது ஒரு வாய்ப்பாகும் அதே வேளை, எமது மக்கள் அனைவரின் கருத்துக்களையும் திறமைகளையும், நமது சமூகத்தின் அனைத்து பிரிவுகளையும் மேம்படுத்துகின்றது என்பதுடன், இது யாரையும் விட்டுவிடாத உருமாறும் தீர்வுகளைக் கண்டறியும். கௌரவ தலைவர் அவர்களே, பன்முகத்தன்மை என்பது இத்தகைய சவால்களுக்கு மேலாக உயரும் இராஜதந்திரத்திற்கான ஒரு கருவியாகும். கடவுச்சீட்டுக் கட்டுப்பாட்டில் மோதல்கள், பேரழிவுகள் மற்றும் நெருக்கடிகள் நிறுத்தப்படாது. பன்முகத்தன்மையானது குறைபாடுகள் இல்லாமல் இல்லை, சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி இது சமகால சவால்களைத் தீர்ப்பதற்கான ஒரு திடமான கட்டமைப்பை வழங்குகின்றது. இந்த ஆகஸ்ட் மன்றத்தின் நோக்கமானது, 77 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நிறுவப்பட்ட காரணமாகும் என நான் குறிப்பிட விளைகின்றேன். இலங்கையும் பலரும் உறுப்பினர்களாக பங்கேற்கவும், காணவும், கேட்கவும், இந்த அமைப்பை எமது சொந்த சுவைகள், முன்னோக்குகள், வரலாறு மற்றும் அறிவால் சிறந்த நடைமுறைப்படுத்தலை நோக்கி அலங்கரிப்பதற்கும், நாங்கள் சிக்கலில் சேரும் பொதுவான இலக்கு சார்ந்த கலந்துரையாடல்கள் மற்றும் மோதல்களிலிருந்து வளரவும் இது காரணமாக இருக்கலாம். அனைத்து நாடுகளுடனான நட்பின் அடிப்படையில், மாறுபட்ட கருத்தியல் மற்றும் சமூக அமைப்புகளைப் பொருட்படுத்தாமல், ஒரு சுயாதீன வெளியுறவுக் கொள்கைக்காக, இலங்கையை ஒரு சோசலிச ஜனநாயகத்தின் வழியில் எமது மறைந்த பிரதமர்களில் ஒருவரின் கருத்தான ´நாங்கள் ஒரு புதிய சமுதாயத்தை உருவாக்க வேண்டும் – நான் சொன்னது போல், இது நம் நாட்டின் விருத்திக்கு மிகவும் பொருத்தமானது. மற்றவற்றிலிருந்து, இன்று மாறிவரும் உலகின் பின்னணியில், நம் மக்களுக்கு ஏற்ற சமூகத்தின் ஒத்திசைவான வடிவம் உருவாக்கப்படும் வரை இந்தப் பக்கத்திலிருந்து சில யோசனைகளையும் கொள்கைகளையும் நாம் பெற விரும்புகின்றோம். அதனால்தான் ஆற்றலின் இந்தப் பக்கத்திலோ அல்லது அந்தப் பக்கத்திலோ நாம் நம்மைக் கொண்டிருக்கவில்லை´ என்பதை மேற்கோள் காட்ட விரும்புகின்றேன். இங்கு பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட 193 நாடுகள் நீதியை நிறுவுவதற்கும், சமாதானத்தை பராமரிப்பதற்கும், முன்பைப் போல சிக்கலில் இருக்கும் உலகில் முன்னேற்றத்தை உறுதி செய்வதற்கும் பொறுப்பைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றன என்பது குறித்து குறிப்பிடுவதற்கு என்னை அனுமதிக்கவும். குடியரசின் அரசியலமைப்பின் எமது உச்சக் சட்டத்தையும் ஏனைய உள்நாட்டு சட்டங்களையும் உள்ளடக்கிய சர்வதேச சட்டத்தின் ஒரு சாசனம் மற்றும் ஒரு வல்லமைமிக்க அமைப்பு எங்களிடம் உள்ளது. இந்த அதிநவீனங்கள் அனைத்தும் இருந்தபோதிலும், பன்முக சவால்கள் உள்ளன என்ற உண்மையை நாம் நன்கு அறிந்திருக்கிறோம். இந்த சவால்களை சமாளிக்க இலங்கை அரசாங்கம் உறுதிபூண்டுள்ளது. அந்த உறுதிப்பாட்டிற்காகவே இலங்கை இன்று உறுதியளிக்கிறது, அந்த உண்மையான நம்பிக்கையில் கையில் இருக்கும் நெருக்கடியிலிருந்து யை நாங்கள் மீண்டெழுவோம், சிறப்பாக நாட்டைக் கட்டியெழுப்புவோம், யாரையும் விட்டுவிடாமல், சுதந்திரம் மற்றும் முன்னேற்றத்தின் புதிய எல்லைகளை நோக்கி எழுந்து நிற்போம். http://www.samakalam.com/இலங்கை-எதிர்கொள்ளும்-சவ/
  15. ரஷிய வீரர்கள் சரணடைய ஜெலன்ஸ்கி அறிவுறுத்தல்... 'சரணடைந்தால் 10 ஆண்டுகள் சிறை' - புதின் எச்சரிக்கை தினத்தந்தி மாஸ்கோ, உக்ரைன் மீதான தாக்குதல் தீவிரப்படுத்த ரஷியா முடிவு செய்துள்ளது. அதன் ஒரு பகுதியாக ரஷிய ராணுவத்திற்கு படைகளை திரட்டும் பணியில் அந்நாட்டு அரசு ஈடுபட்டு வருகிறது. சுமார் 3 லட்சம் படை வீரர்களை திரட்ட ரஷிய ராணுவம் திட்டமிட்டுள்ளதாக தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன. இதற்கிடையில் உக்ரைனிடம் ரஷிய ராணுவ வீரர்கள் தானாக சரணடைந்தால், கடும் தண்டனை விதிக்கப்படும் என ரஷிய அதிபர் புதின் எச்சரித்துள்ளார். ரஷிய வீரர்கள் தங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட கட்டளைகளை பின்பற்றாவிட்டாலோ, சண்டையிட மறுத்தாலோ, தானாக சரணடைந்தாலோ அவர்களுக்கு 10 ஆண்டுகள் சிறை தண்டனை விதிக்கும் சட்டத்திற்கு அதிபர் புதின் ஒப்புதல் அளித்துள்ளார். அதே சமயம் இந்த அறிவிப்பு வெளியான சில மணி நேரங்களில், உக்ரைன் அதிபர் ஜெலன்ஸ்கி, ரஷிய வீரர்கள் சரணடைய வேண்டும் என வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளார். அவ்வாறு சரணடையும் ரஷிய வீரர்கள் பொதுமக்களைப் போன்று நடத்தப்படுவார்கள் என ரஷிய மொழியில் ஜெலன்ஸ்கி உறுதியளித்துள்ளார். https://www.dailythanthi.com/News/World/zelensky-instructs-russian-soldiers-to-surrender-10-years-in-prison-if-they-surrender-putin-warns-800505
  16. நினைவு நாட்களுக்கு உரிமை கோருவது ? நிலாந்தன் நினைவு கூர்தலுக்கான ஒரு பொதுக் கட்டமைப்பை குறித்த உரையாடல்கள் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே தொடங்கிவிட்டன.ஆனால் ஒரு பொதுவான கட்டமைப்பை உருவாக்கும் விடயத்தில் தமிழ்ப்பரப்பில் இருக்கும் அரசியல் செயற்பாட்டாளர்கள் பொருத்தமான வெற்றிகளை இதுவரை பெற்றிருக்கவில்லை.அனைத்து நினைவு கூர்தல்களுக்குமான ஒரு பொதுக் கட்டமைப்பை ஏன் உருவாக்க முடியவில்லை? ஏனென்றால் ஒரு பொதுவான தியாகிகள் நினைவு தினம் தமிழ்மக்கள் மத்தியில் இல்லை.ஆயுதப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட ஒவ்வொரு அமைப்பும் தனக்கென்று தனியாக தியாகிகள் தினங்களை வைத்திருக்கின்றது. நினைவு நாட்களை வைத்திருக்கின்றது.இதில் ஒரு இயக்கம் தியாகி என்று கூறுபவரை மற்றொரு இயக்கம் துரோகி என்று கூறும் நிலைமையும் உண்டு.ஒரு இயக்கத்தால் தியாகியாக கொண்டாடப்படுகிறவர் மற்றொரு இயக்கத்தால் கொலைகாரராக பார்க்கப்படுகிறார்.எனவே இயக்கங்களுக்கிடையிலான ஒரு பொதுவான தியாகிகள் நாளை இன்றுவரை கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.அதை என்றோ ஒரு நாள் கண்டுபிடிக்கும் பொழுதுதான் தமிழ்த் தேசியத்தின் ஜனநாயக இதயம் அதன் முழுமையான செழிப்பை அடையும். தியாகிகள் நாள் மட்டுமல்ல, இனப்படுகொலை நாளில் கூட சர்ச்சைகள் உண்டு.மே 18 எனப்படுவது தமிழ்மக்களின் ஆயுதப் போராட்டம் முடிவுக்கு கொண்டுவரப்பட்ட நாள்.எனவே அந்த நாளை இனப்படுகொலை நாளாக அனுஷ்டிக்க வேண்டும் என்று தமிழ் மக்களில் ஒரு பகுதியினர் கருதுகிறார்கள். ஒரு குறுகிய காலகட்டத்தில் ஒரு குறுகிய நிலப்பரப்புக்குள் அதிக தொகையினர் கொல்லப்பட்டதன்மூலம் ஆயுதப் போராட்டம் தோற்கடிக்கப்பட்ட ஒரு நாள் என்ற அடிப்படையில் அந்த நாளை இனப்படுகொலை நினைவு நாளாக அனுஷ்டிக்கலாம் என்று கருதுபவர்கள் உண்டு.ஆனால் அங்கேயும் சர்ச்சைகள் உண்டு.அந்த நாளில் புலிகள் இயக்கத்தின் பிரதானிகள் பலர் தம் உயிர்களை துறந்தனர் என்ற அடிப்படையில் அதுவும்கூட புலிகள் இயக்கத்தின் நினைவு நாட்களில் ஒன்றுதான் என்று ஒரு வாதம் முன்வைக்கப்படுகிறது. இந்த அடிப்படையில் பார்த்தால் தமிழ் மக்கள் மத்தியில் உள்ள எல்லாத் தரப்புகளினாலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஒரு பொதுவான நினைவு நாளை கண்டுபிடிப்பது இப்போதைக்குச் சாத்தியமில்லை.அவ்வாறு ஒரு பொதுவான நினைவு நாள் இல்லாத ஒரு சமூகத்தில், நினைவு கூர்தலுக்காக ஒரு பொதுவான கட்டமைப்பை உருவாக்குவதும் சாத்தியமில்லை.பதிலாக அவரவர் அவரவருடைய தியாகிகள் நாளை அனுஷ்டிப்பது என்ற அடிப்படையில் நினைவு கூர்தலில் பல்வகைமையை ஏற்றுக் கொள்வதுதான் உடனடிக்கு சாத்தியமான ஒன்று. மேலும்,கடந்த 13ஆண்டுகளாக நினைவுகூர்தல் தொடர்பாக ஏற்பட்ட சர்ச்சைகள் யாவும் விடுதலைப்புலிகள் இயக்கத்தோடு சம்பந்தப்பட்ட நினைவு நாட்கள்தான்.விடுதலைப்புலிகள் அல்லாத இயக்கங்களின் நினைவு நாட்கள் பொறுத்து பெரியளவில் சர்ச்சைகள் இல்லை. இது எதை காட்டுகின்றது என்றால்,புலிகள் இயக்கத்தின் மெய்யான வாரிசு யார் என்ற ஒரு போட்டிதான்.அல்லது அந்த இயக்கத்தின் வீரத்துக்கும் தியாகங்களுக்கும் யார் உரிமை கோரலாம் என்ற ஒரு போட்டிதான்.இந்தப் போட்டி காரணமாகத்தான் கடந்த 13ஆண்டுகளாக நினைவுகூர்தல் தொடர்பாக சர்ச்சைகள் எழுகின்றன. இதில் பொதுக் கட்டமைப்பை உருவாக்கும் முயற்சிகளில் பெரும்பாலானவை விடுதலைப்புலிகள் இயக்கத்தோடு சம்பந்தப்பட்ட நினைவு நாட்களை அனுஷ்டிப்பதற்கானவைதான்.அவ்வாறான ஒரு பொதுக் கட்டமைப்பு இல்லாத ஒரு பின்னணியில்தான் இப்பொழுது மறுபடியும் திலீபனின் நினைவு நாளை முன்னிட்டு அரசியல்வாதிகள் தங்களுக்கிடையே பிடுங்குப்படத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள். இப்படி ஒரு சர்ச்சை வரும் என்பதனை ஏற்கனவே எதிர்பார்த்த அரசியற் செயற்பாட்டாளர்கள் சிலர் இதில் சம்பந்தப்பட்ட எல்லாக் கட்சிகளையும் அணுகினார்கள்.குறிப்பாக இந்த சர்ச்சைகளின் மையமாகக் காணப்படும் தமிழ்த்தேசிய மக்கள் முன்னணியின் இரண்டு அணிகளையும் அணுகினார்கள். புலிகள் இயக்கத்தின் மூத்த உறுப்பினரான பஷீர் காக்கா இது தொடர்பாக நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் கஜேந்திரனோடு உரையாடினார்.தான் மட்டக்களப்புக்குச் சென்று கொண்டிருப்பதாகவும் தமது அமைப்பின் பேச்சாளர் சுகாசுடன் உரையாடும்படியும் கஜேந்திரன் சொன்னார்.எனினும்,இது தொடர்பாக அக்கட்சியின் உறுப்பினரும் திலீபனோடு நேரடியாகப் பழகியவருமான பொன் மாஸ்ரரோடு உரையாடுவது அதிகம் பொருத்தமாக இருக்கும் என்று பஷீர் காக்கா கருதினார் போலும். எனவே அவர் பொன் மாஸ்டரிடம் இது தொடர்பாக உரையாடியிருக்கிறார். எனினும் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணிக்குள் ஏற்பட்ட உடைவு நினைவு கூர்தலில் பிரதிபலிப்பதை அவரைப் போன்ற செயல்பாட்டாளர்களால் தடுக்க முடியவில்லை.மாறாக அரசியல்வாதிகள் பஷீர் காக்காவை போன்ற மூத்த செயற்பாட்டாளர்களை அவமதிக்கும் ஒரு நிலைமைதான் உருவாகியது. முரண்பாடு பொதுவெளியில் வந்த பின்னர்தான் மணிவண்ணன் ஒரு பொதுக் கட்டமைப்பை உருவாக்கினார். முரண்பாட்டின் பின் உருவாக்கப்பட்டபடியால் அது முரண்பாட்டின் ஒரு விளைவாகவே பார்க்கப்படும். மாநகர முதல்வர் என்று அடிப்படையில் மணிவண்ணன் அதனை உருவாக்கிய போதிலும், அப்பொதுக் கட்டமைப்பு சுயாதீனமானது என்று அதைச் சேர்ந்தவர்கள் கூறுகிறார்கள்.அது திலீபன் நினைவு நாட்களை சுயாதீனமாக நினைவுகூரும் என்றும் அவர்கள் கூறுகிறார்கள். ஆனால் கஜேந்திரகுமார் அணியைச் சேர்ந்த பொன் மாஸ்டர் ஊடகங்களுக்கு தெரிவித்த கருத்துக்களை வைத்துப்பார்த்தால்,தமிழ்த்தேசிய மக்கள் முன்னணிக்குள் ஏற்பட்ட பிளவு திலீபனின் நினைவு நாட்களில் பிரதிபலிக்கிறது என்றே தெரிகிறது. அது மட்டுமல்ல கடந்த 13 ஆண்டுகளில் தமிழ்மக்கள் ஒரு பொதுவான நினைவுகூரும் கட்டமைப்பை உருவாக்குவது எத்துணை சவால்கள் மிகுந்தது என்பதனை நிரூபிப்பதாகவும் அது காணப்படுகிறது.ஆயுத மோதல்களுக்கு பின்னரான கடந்த 13 ஆண்டுகளில் தமிழ்ச் சமூகமும் அதன் அரசியலும் பண்புருமாற்றம் – transformation – ஒன்றுக்கு போகமுடியாது தியங்குவதையும் அது காட்டுகிறது. தமிழ்மக்கள் முழு உலகத்தையும் திரும்பி பார்க்க வைக்கும் ஓர் ஆயுதப் போராட்டத்தை நடாத்திய மக்கள்.ஆயுதப் போராட்டம் என்று சொன்னால் சம்பந்தப்பட்ட எல்லாருடைய கைகளிலும் ரத்தம் இருக்கும்.ஆயுதம் ஏந்தியவர்கள் மட்டுமல்ல,அந்தப் போராட்டத்தை ஏதோ ஒரு விதத்தில் ஆதரித்தவர்கள் எல்லாருக்கும் அதில் கூட்டுப்பொறுப்பு உண்டு.இதில் என்னுடைய கை சுத்தம், உன்னுடைய கையில் இருப்பது ரத்தம் என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்க முடியாது.தியாகி – துரோகி என்ற அளவுகோள்கள் ஊடாக அரசியலைத் தொடர்ந்தும் அணுக முடியாது.நான் தியாகி,நீ துரோகி என்று வகிடுபிரிக்க வெளிக்கிட்டால் சமூகம் என்றைக்குமே ஒரு திரட்சியாக இருக்கமுடியாது.அதாவது தமிழ்மக்களை ஒரு தேசமாக கட்டியெழுப்பவே முடியாது. இதில் தங்களை தியாகிகளாக காட்டிக் கொள்பவர்கள் அல்லது கடந்த காலத் தியாகங்களுக்கும் வீரத்திற்கும் உரித்து கொண்டாடுபவர்கள் முதலில் அந்த வீரத்தின் தொடர்ச்சியும் தியாகத்தின் தொடர்ச்சியும் தாங்களே என்பதனை நிரூபித்துக் காட்டவேண்டும்.அதை நிரூபிக்கும் இடம் நினைவு கூர்தல் அல்ல. மாறாக கடந்த 13 ஆண்டு கால அரசியலில் தமது சொத்துக்களை இழப்பதற்கும் ரிஸ்க் எடுப்பதற்கும் எத்தனை பேர் தயாராக இருந்தார்கள் என்பதிலிருந்துதான் அதை மதிப்பிடலாம். திலீபனை நினைவு கூர்வது என்பது நல்லூரில் இருக்கும் நினைவுத்தூபியில் சிவப்பு மஞ்சள் கொடியை கட்டுவது மட்டுமல்ல, விளக்குகளை ஏற்றுவது மட்டும் அல்ல,அது அதைவிட ஆழமானது. திலீபனைப்போல தமது அரசியல் இலக்கை அடைவதற்காக உயிரைத் துறக்கத் தயாரான எத்தனை அரசியல்வாதிகள் தமிழ் மக்கள் மத்தியில் உண்டு? ஒருவர் முன்வரட்டும் பார்க்கலாம்? இதுதான் பிரச்சினை.தியாகத்துக்கும் வீரத்துக்கும் உரிமை கோரும் அரசியல்வாதிகள் கடந்த 13ஆண்டுகளாக எத்தனை தியாகங்களைச் செய்திருக்கிறார்கள்?எத்தனை பேர் சட்ட மறுப்பாகப் போராடி சிறை சென்றிருக்கிறார்கள்? எத்தனை பேர் சொத்துக்களை துறந்திருக்கிறார்கள்? கடந்த 13ஆண்டுகளில் காணாமல் போனவர்களின் அம்மாக்கள் உண்ணாவிரதம் இருந்திருக்கிறார்கள். அரசியல் கைதிகள் உண்ணாவிரதம் இருந்திருக்கிறார்கள்.ஆனால் அவர்களை அரசியல் செயற்பாட்டாளர்கள் சாக விடவில்லை.இவைதவிர அரசியல்வாதிகள் என்று பார்த்தால் யாருமே அந்தளவுக்கு துணியவில்லை. அதற்காக அரசியல்வாதிகள் சாக வேண்டும் என்று இக்கட்டுரை கேட்கவில்லை.உயிரைக் கொடுத்தது போதும்.இனி உயிர்களைப் பாதுகாக்க வேண்டிய காலம்.எனவே ஆயுதப் போராட்டத்திற்கு பின்னரான ஒரு அரசியலுக்குரிய பண்புருமாற்றத்திற்கு தமிழ்மக்கள் தயாராக வேண்டும். நான் வண்ணாத்து பூச்சி,நீ மசுக்குட்டி என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்க முடியாது.ஏனென்றால் எல்லா வண்ணாத்துப் பூச்சிகளும் ஒரு காலம் மயிர்க்கொட்டிகளாக இருந்தவைதான். இந்த விடயத்தில் தமிழ்மக்கள் தென்னாபிரிக்காவிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். தென்னாபிரிக்காவில் வெவ்வேறு ஆயுத அமைப்புகளைச் சேர்ந்தவர்கள் மாறி மாறி ஒருவர் மற்றவரை கொன்றிருக்கிறார்கள். பாதிக்கப்பட்டவர்கள் பழிவாங்கும் உணர்ச்சியோடு ஒருவர் மற்றவரைத் தண்டிக்க முற்பட்டிருந்திருந்தால் தென்னாபிரிக்கா தொடர்ந்தும் இறந்த காலத்திலேயே வாழ வேண்டியிருந்திருக்கும். ஒரு புதிய காலத்துக்கு வந்திருக்கவே முடியாது. இதுவிடயத்தில் தென்னாபிரிக்காவை இறந்த காலத்திலிருந்து புதிய காலத்துக்கு அழைத்து வரத் தேவையான பண்புருமாற்றத்திற்கு மண்டேலா தலைமை தாங்கினார். ஈழத்தமிழ் அரசியலிலும் இறந்த காலத்தில் இருந்து ஒரு புதிய காலத்தை நோக்கி செல்வதற்கான பண்புருமாற்றம் தேவை.தனது அரசியல் எதிரியை துரோகி ஆக்குவதால் யாரும் தியாகி ஆகிவிட முடியாது.தியாகம் செய்தால்தான் தியாகியாகலாம்.தனது அரசியல் எதிரியைத் துரோகியாக்குவது என்பது தமிழ்ச் சமூகம் பண்புருமாற்றத்துக்கு தயாரில்லை என்பதைத்தான் காட்டுகின்றது. பண்புருமாற்றத்துக்கு தயாரில்லை என்று சொன்னால் கூட்டுக் காயங்களோடும் பிணங்களோடும் இறந்த காலத்திலேயே வாழ வேண்டியதுதான்.பழிவாங்கும் உணர்ச்சியால் பிளவுண்டு ஒரு தேசமாக திரட்சியுறாமல் சிதறிப் போவதுதான். சில மாதங்களுக்கு முன் பொருளாதார நெருக்கடி தொடர்பில் நாடாளுமன்றத்தில் உரை நிகழ்த்திய கஜேந்திரகுமார் சிங்கள பௌத்த அரசியலானது பண்புருமாற்றத்துக்குப் போகதவறியதன் விளைவே அதுவென்று கூறியிருந்தார்.உண்மை. அதுபோல தமிழ் அரசியலும் பண்புருமாற்றத்துக்குப் போக வேண்டும். கடந்த 13 ஆண்டுகளில் ஒரு பொதுவான நினைவு நாளையோ அல்லது நினைவு கூர்தலுக்கான ஒரு பொதுக் கட்டமைப்பையோ ஈழத்தமிழர்களால் உருவாக்க முடியவில்லை என்பது தமிழ் அரசியல் தொடர்ந்து பண்புருமாற்றத்திற்கு தயாராக இல்லை என்பதைத்தான் காட்டுகின்றது.இப்பொழுது திலீபனின் நினைவு நாளை முன்னிட்டு உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் பொதுக் கட்டமைப்பானது ஒரு கட்சிக்குள் ஏற்பட்ட உடைவைப் பிரதிபதிக்குமா? அல்லது ஒரு புதிய காலத்தை நோக்கிய பண்புருமாற்றத்தைப் பிரதிபலிக்குமா? http://www.nillanthan.com/5652/
  17. ஏன் இந்த அவலம் ? என்.கண்ணன் “ஒற்றையாட்சி அரசியலமைப்பை நிலைநிறுத்தி பாதுகாப்பேன் என்று பாராளுமன்றத்தில் உறுதியளித்து விட்டு, நல்லூரில் வந்து, ஒற்றையாட்சியை ஏற்றுக் கொண்டவர்கள் திலீபனை நினைவேந்த தகுதியற்றவர்கள் என்று நாடகமாடுகிறது தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி” இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், கோட்டாபய ராஜபக்ஷ அரசாங்கம், தியாகதீபம் திலீபன் நினைவேந்தல்களுக்கு நீதிமன்றங்களின் மூலமாக தடை உத்தரவுகளை பெற்றிருந்த நிலையில், சாவகச்சேரி சிவன் கோவில் பகுதியில் 10 கட்சிகள் திடீரென ஒன்று கூடிய நினைவேந்தலை முன்னெடுத்திருந்தன. செல்வச்சந்நிதியில் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட அந்த அடையாள உண்ணாவிரத நிகழ்வுக்கு பருத்தித்துறை நீதிமன்றமும் தடைவிதிக்க, கடைசியில், சாவகச்சேரிக்கு அது மாற்றப்பட்டது. அப்போது எல்லாக் கட்சிகளின தலைவர்களும், பொதுமக்களும் பெருமளவில் ஒன்று கூடினார்கள். இப்போது, கட்டுப்பாடுகளும், தடைகளும் இல்லாத நிலையில், திலீபன் நினைவேந்தல் நிகழ்வை நடத்துவதில் தமிழ்த் தேசியக் கட்சிகள் மத்தியிலோ, அமைப்புகள் மத்தியிலோ ஒற்றுமையில்லாத நிலை தோன்றியிருக்கிறது. அரசியல் தலையீடுகளால், ஒருவரை ஒருவர் குற்றம்சாட்டி, துரோகி ஆக்கி, ஓரம்கட்டி ஒதுக்கும் அரசியலுக்குள் நினைவேந்தல் நிகழ்வுகள் அகப்பட்டிருக்கின்றன. 2009ஆம் ஆண்டு போர் முடிவுக்குக் கொண்டு வரப்பட்ட பின்னர், நினைவேந்தல் நிகழ்வுகள் இரண்டு விதமான நெருக்கடிக்கு உள்ளாகி வந்திருக்கின்றன. ஒன்று, அரசாங்கத்தின் அடக்குமுறைகள், தடைகள், அச்சுறுத்தல்கள். ராஜபக்ஷவினர் ஆட்சியில் இருந்த காலப்பகுதிகளில், நினைவேந்தல்களை முன்னெடுப்பதற்கும், நினைவுச் சின்னங்கள் அல்லது, துயிலுமில்லங்களுக்குச் செல்வதற்கும் முடியாத நிலை காணப்பட்டது. படைகளைக் கொண்டும், புலனாய்வாளர்களைக் கொண்டும், அதனைத் தடுப்பதற்கு உச்சக் கட்ட முயற்சிகள் முன்னெடுக்கப்பட்டன. அதனை மீறி ஒரு சில நிகழ்வுகள் இடம்பெற்றிருந்தன. அதற்காக அரசியல் பிரமுகர்கள் பலர் வழக்குகளையும், எதிர்கொள்ள வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. இரண்டாவது நெருக்கடி, நினைவேந்தல்களை முன்னெடுப்பது யார் என்ற பிரச்சினை. இது நல்லாட்சி அரசாங்கத்தின் காலத்திலும் இருந்தது இப்போதும் உருவாகியிருக்கிறது. திலீபன் நினைவேந்தல், மாவீரர் நாள், முள்ளிவாய்க்கால் படுகொலை நினைவு நாள், ஆகிய மூன்றும் தான், பிரதான நினைவேந்தல் நிகழ்வுகள். இந்த மூன்றையும் ஆரம்பத்தில் சில அரசியல்வாதிகளின் தற்துணிவுடன், தான், நினைவேந்தும் சூழல் காணப்பட்டது. காலப்போக்கில் அச்சுறுத்தல் அதிகமற்ற சூழலில், எல்லாத் தரப்பினரும், அதற்காகப் போட்டி போடத் தொடங்கியதுடன் அரசியல் நோக்கிற்காக பயன்படுத்தவும் முற்பட்டனர். அவ்வாறான நிலையில் தான், அரசியல் கலப்பில்லாத, பொதுக்கட்டமைப்பின் ஊடாக நினைவேந்தல் முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும் என்ற வலியுறுத்தல் ஆரம்பமானது. துயிலுமில்லங்களில் நினைவேந்தும் நிகழ்வுகளுக்குள் அரசியல் தலையீடுகள் தவிர்க்கப்பட்டது. முளிவாய்க்கால் நினைவேந்தலுக்கும் சில கட்டமைப்புகள் உருவாக்கப்பட்டன. அதற்குள்ளும் போட்டிகள் காணப்பட்டது. முதலமைச்சராக சி.வி.விக்னேஸ்வரன், இருந்த காலகட்டத்தில் முள்ளிவாய்க்கால் நினைவேந்தலை மாகாண சபையின் நிகழ்வாக முன்னெடுக்கப்பட்ட போது, அதனைப் புறக்கணித்து, தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி தனியாக வடமராட்சி கிழக்கில் நினைவேந்தலை முன்னெடுத்தது நினைவிருக்கலாம். இப்போது, திலீபன் நினைவேந்தலை முன்னெடுப்பதில் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி தமக்குத் தான் தனி உரிமை உள்ளதாக மற்றைய தரப்புகளுடன் மல்லுக்கட்டுகிறது. தங்களை விட்டால் வேறெவருக்கும் உரிமை இல்லை என்று ஏனைய தரப்புகளை துரோகிகளாக்கி தமிழ்த் தேசிய இனத்தை கூறுபோட்டுப் பலவீனப்படுத்தும் அரசியலை முன்னெடுக்கிறது. நினைவேந்தலின் தொடக்க நாளன்று, தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் பேச்சாளர் சுகாஸ், வெளியிட்ட கருத்து கடும் அதிருப்தியை ஏற்படுத்தியது. தனது கருத்தை நியாயப்படுத்தும் வகையிலும், ஏனைய தரப்புகளை முகவர்களின் கையாள்கள் என்றும், துரோகிகள் என்றும் அறிக்கைகளை வெளியிட்டு வருவது பரவலான விமர்சனங்களையும் கண்டனங்களையும் தோற்றுவித்திருக்கிறது. தியாகி திலீபன் உண்ணாவிரதம் இருந்தது ஐந்து கோரிக்கைகளை முன்வைத்து தான். அது தெளிவானது. வெளிப்படையானது. ஆனால், அவர் உண்ணாவிரதம் இருந்தது ஒற்றையாட்சிக்கு எதிராக என்று புது விளக்கத்தைக் கொடுத்திருந்தார் சுகாஸ். ஒற்றையாட்சியை ஏற்றுக் கொண்டவர்கள், திலீபனை நினைவேந்துவதற்குத் தகுதியற்றவர்கள், துரோகிகள் என்று நினைவேந்தலின் புனிதத்தை கெடுக்கும் வேலையை அவர் முன்னெடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார். தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி தாங்கள் ஒற்றையாட்சியை ஏற்கவில்லை, சமஷ்டியைத் தான் கேட்கிறோம் என்கிறது. ஆனால், ஒற்றையாட்சி அரசாங்கத்தின் பாராளுமன்றத்தில் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி அங்கம் வகிக்கிறது. ஒற்றையாட்சிக்கு எதிராக - பிரிவினை கோரிச் செயற்படமாட்டோம் என உறுதி கூறும் 6 ஆறாவது அரசியலமைப்பு திருத்தத்தின் கீழ் அதன் தலைவர் கஜேந்திரகுமாரும், கஜேந்திரனும் சத்தியப்பிரமாணமும் எடுத்துக் கொண்டுள்ளனர். "இலங்கை ஜனநாயக சோசலிசக் குடியரசின் அரசியலமைப்பை நிலைநிறுத்தி பாதுகாப்பேன் என்று நான் ஆணித்தரமாகப் பிரகடனப்படுத்தி உறுதியளிக்கிறேன்." என்பது தான், பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் ஒவ்வொருவரினதும் பதவி பிரமாண வாக்கியம். ஒற்றையாட்சி அரசியலமைப்பை நிலைநிறுத்தி பாதுகாப்பேன் என்று பாராளுமன்றத்தில் உறுதியளித்து விட்டு, நல்லூரில் வந்து, ஒற்றையாட்சியை ஏற்றுக் கொண்டவர்கள் திலீபனை நினைவேந்த தகுதியற்றவர்கள் என்று நாடகமாடுகிறது தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி. திலீபன் உண்ணாவிரத மேடையில் உரையாற்றிய போது, மக்கள் புரட்சி வெடிக்கட்டும் சுதந்திர தமிழீழம் மலரட்டும் என்று தான் கூறியிருந்தார். தமிழீழ தாயகத்துக்கு இணையான ஒரு தீர்வுக்கு இணங்குவது பற்றி பேசவில்லை. அதாவது சமஷ்டியை ஏற்றுக் கொள்வதாக அவர் கூறவில்லை. பின்னர் எப்படி, சமஷ்டியை ஏற்றுக் கொண்டவர்கள் புனிதர்களாகவும், மற்றவர்கள் துரோகியாகவும் இருக்க முடியும்? திலீபனை நினைவேந்தல் செய்வதற்கு அருகதையை வரையறை செய்வதற்கோ, நிபந்தனைகளை விதிப்பதற்கோ யாருக்கும் அதிகாரம் கிடையாது என்பது சட்ட மேதைகளான முன்னணியினருக்கு, தெரியாமல் போனது ஆச்சரியம். தமிழீழ இலட்சியத்தை மட்டும் இலக்காக வைத்து போராடிய விடுதலைப் புலிகள், 13 ஆவது திருத்தம், ஒற்றையாட்சியை ஏற்றுக் கொண்டவர்களை ஒதுக்கி வைத்திருந்தால், தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பு என்ற பலமான அரசியல் சக்தியை உருவாக்கியிருக்க முடியாது. ஒரு காலத்தில் அவர்களால் துரோகிகள் என்று அடையாளப்படுத்தப்பட்டு தடைசெய்யப்பட்ட அமைப்புகளையும் கூட, விடுதலைப் புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரன் ஏற்றுக் கொண்டு ஒரே கட்டமைப்புக்குள் கொண்டு வந்திருந்தார். காலத்தின் தேவை கருதி, மக்களின் நலன் கருதி அவர் அந்த அரசியல் மாற்றத்துக்குத் தன்னையும் தயார்படுத்திக் கொண்டார். ஆனால், அவருக்குப் பின்னர், தமிழ்த் தேசிய அரசியலை துரோகிகளால் நிறைத்த பெருமை தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணிக்கே உள்ளது. தங்களுடன் இணங்காதவர்களையும், தங்களின் கொள்கைக்கு முரணானவர்களையும் துரோகிகளாக்கி, அந்நியப்படுத்தும் அரசியலையே அவர்கள் முன்னெடுத்தனர். இன்று தமிழர் தரப்பில் நினைவேந்தல்கள், போராட்டங்கள் என்று மக்களை அணிதிரட்ட முடியாமல் இருப்பதற்கு இந்த அணுகுமுறையும் ஒரு காரணம். ஒவ்வொரு கட்டமாக பிரிக்கப்பட்டு பிரிக்கப்பட்டு, மக்கள் அந்நியப்படுத்தப்பட்டதால்- விடுதலைக்காகவும், தமிழ்த் தேசியத்துக்காகவும் குரல் கொடுத்தவர்களும், பாடுபட்டவர்களும், ஏன் வீண் வேலை என்று ஒதுங்குகின்ற நிலை வந்திருக்கிறது. தொடக்கத்தில் இருந்து கடைசி வரை போராட்டத்துக்குள் இருந்தவர்களைக் கூட துணிந்து துரோகியாக்கி வெளியேற்றும் அளவுக்கு முன்னணியினர், விடுதலைப் போராட்டத்துக்கு ஏக போக உரிமையாளர்களாகியிருக்கின்றனர். திலீபன் நினைவிடத்தை தங்களின் அரசியல் பிரசாரத்துக்காக ஊடக மாநாடு நடத்தும் இடமாக மாற்றியதும் கடும் எதிர்ப்பை உருவாக்கியிருக்கிறது. நேற்றுப் பெய்த மழையில் முளைத்த காளான்களெல்லாம் இப்போது, திலீபனுடன் ஒன்றாக இருந்து சுக துக்கங்களைப் பகிர்ந்து, இலட்சியப் பயணத்தில் ஈடுபட்டவர்களை ஓரம் கட்ட முனைகிறார்கள். அதற்காக ஒற்றையாட்சி என்ற ஆயுதத்தையும் அவர்கள் தூக்கிப் பிடித்துள்ளனர். அவர்கள் ஏந்தியது இரண்டு பக்கமும் கூர் கொண்ட வாள் என்பது அவர்களுக்குத் தெரியாமல் போய் விட்டது. ஒற்றையாட்சியை ஏற்றுக் கொண்டவர்கள் திலீபனை நினைவேந்த தகுதியற்றவர்கள் என்றால், தமிழீழ இலட்சியத்தை விட்டுக் கொடுக்காதவர்கள் மட்டும் தான், அதனைச் செய்வதற்குத் தகுதியுள்ளவர்கள். தமிழீழம் தான் இலட்சியம் என்று பகிரங்கமாக கூறுவதற்கு தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியினர் எவருக்கும் துணிச்சல் கிடையாது. வெற்று அரசியல் கோசங்களால் தமிழ்த் தேசிய இனத்தை அவர்கள் பிளவுபடுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இது தமிழ்த் தேசிய அரசியலின் அவலம். https://www.virakesari.lk/article/136362
  18. இன்னொரு மக்கள் எழுச்சிக்கான சாத்தியமும் சவால்களும் தெ. ஞாலசீர்த்தி மீநிலங்கோ இலங்கையின் இன்றைய நெருக்கடி நிலை மக்களை நிலைகுலைய வைத்துள்ளது. தீபாவளிக்குத் தீர்வு வரும் என்பது போல, ‘இலவுகாத்த கிளி’யாக, நிலைமை சீராகும் என்று இலங்கை மக்கள் எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கிறார்கள். இன்று எமது தேசிய இனப்பிரச்சினை, அனைத்துத் தரப்புகளாலும் அந்நிய சக்திகளின் கைகளில் ஒப்படைக்கப்பட்டுவிட்டது. சிங்கள மேலாதிக்கத்தாலும் அதன் ஒடுக்குமுறை அணுகுமுறைகளாலும் தமிழர், முஸ்லிம்கள், மலையகத் தமிழர் ஆகிய தேசிய இனங்கள் மீதும் பறங்கியர், வேடர்கள் ஆகிய சிறிய சமூகங்கள் மீதும் சொல்லொணா துயரங்களும் கொடுமைகளும் ஒடுக்குமுறைகளும் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளன. விவசாயத்துறையில் நவதாராளவாத பொருளாதாரத் திட்டங்கள், ஏகாதிபத்திய உலகமயமாதலின் கீழ் முன்னெடுக்கப்பட்டதன் விளைவுகளை இப்போது நாம் காண்கிறோம். அவற்றின் பாதிப்புகள் காரணமாக, மக்கள் தொடர்ச்சியாக அவற்றை எதிர்த்து வருகின்றபோதும் தொடர்ச்சியான அரசாங்கங்கள் அவற்றை நிறுத்தாது முன்னெடுத்தும் வந்தன. தன்னிறைவை அடிப்படையாகக் கொண்ட தேசிய பொருளாதாரத்தின் உயிரணுக்களை, ‘உலகமயமாதல்’ என்ற நிகழ்ச்சி நிரல் அழித்துவிட்டது. பாதிக்கப்பட்ட விவசாயிகள், தொழிலாளிகள், நடுத்தரவர்க்கத்தினர் மிகவும் மோசமான நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளார்கள். மேலும் மோசமடைந்து கொண்டிருக்கும் தாராள தனியார்மய சூழ்நிலையானது, எதிர்கால சந்ததிக்கு இந்நாட்டு வளங்கள் விட்டு வைக்கப்படாது என்பதை உறுதி செய்கின்றன. இலங்கையரின் நல்வாழ்க்கை, சுயகௌரவம், சுயமரியாதை, சொத்துகள், ஜனநாயகம், மனித உரிமைகள் போன்றவற்றைப் பாதுகாப்பதில் அரசியலமைப்பு, ஜனாதிபதி ஆட்சிமுறை, பாராளுமன்ற ஆட்சிமுறை ஆகியன முழுமையாகத் தோல்வியடைந்துள்ளன. மக்கள், ‘காய்ந்த சருகாக’ மாறி வருகிறார்கள். அதன் மீது சிறிய தீப்பொறி பட்டாலேயே பெரிய காட்டுத்தீயை உண்டாக்கி விடும். அவ்வாறான ஒரு சிறிய தீயே, காலிமுகத்திடலை மையங்கொண்ட போராட்டமாகும். இன்றைய நெருக்கடி உயர், மத்தியதர வர்க்கத்தினருக்கும் பெரும் சொத்துடைய சிலருக்கும் கூட நிச்சயமற்ற சூழலை உருவாக்கியுள்ளது. அதனால், சாதாரண மக்கள் மட்டுமன்றி ஓரளவுக்கு வசதிவாய்ப்புகளுடன் வாழ்கின்றவர்கள் கூட, மாற்று அரசியல் நடவடிக்கைகள் மூலமான மாற்றங்களைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்ந்துள்ளனர். அத்தகைய மாற்று அரசியல் சாத்தியமானதா? இலங்கையின் ஆளும் அதிகார அடுக்கின் பண்பு, ஏகாதிபத்தியத்தின் வாடிக்கையாளர்களாக செயற்படுவதையே பிரதிபலிக்கின்றது. இப்போது சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் தாளத்துக்கு ஆடுகின்ற அரசாங்கத்தின் செயல்கள், இதன் அண்மைய உதாரணமாகும். அரசியல், சமூகம் ஆகிய தளங்களில், அரசின் கொள்கைகள், வன்முறை, யுத்தம், இனக்குரோதம், மதவெறி என்பனவற்றையே பிரதான அணுகுமுறையாகக் கொண்டுள்ளன. நிலைமைகளை சீர்செய்வதற்கான சீர்திருத்தங்களையோ இணக்கப்பாடுகளையோ ஏற்படுத்திக் கொள்ளும் நிலையில், இன்றைய அதிகார அடுக்கின் தலைமைகள் இல்லை. இத்தகைய அதிகார அடுக்குக்கு எதிராகவும் உறுதியாகவும் முன்னெடுக்க வேண்டிய போராட்ட வழிமுறைகளுக்கும் பழைய அரசியல் ஸ்தாபனங்களின் நடைமுறைகளுக்கும் இடையில் வித்தியாசங்கள் இருக்கின்றன. பழைய, சுரண்டுகின்ற பிற்போக்கு வர்க்கங்களுக்கும் இன்றைய கொள்ளைக்கார அதிகார அடுக்குகளுக்கும் இடையே, அவற்றின் ஆட்சிமுறை மூலோபாயம், தந்திரோபாயம் போன்றவற்றில் பல வித்தியாசங்கள் இருக்கின்றன. இந்த வித்தியாசங்களைப் பார்க்கின்ற போது, மக்கள் சார்பான இன்றைய போராட்ட அணுகுமுறைகள், பொருத்தமானவையா என்ற கேள்வி எழுவது இயற்கையானது. எனவே, மக்களது பழைய அணுகுமுறைகளை முற்றாக மாற்றி, புதிய முயற்சிகளும் புதிய மாதிரியான போராட்ட நடவடிக்கைகளை முன்னெடுக்க வேண்டும். தொழிலாளர்கள், விவசாயிகள் போன்ற வர்க்கத்தினரின் தொழிற்சங்க இயக்கங்கள், வேலை நிறுத்தப்போராட்டங்கள், தேர்தல் அரசியல்கள், கூட்டங்கள், ஊர்வலங்கள், ஆர்ப்பாட்டங்கள், எதிர்ப்பு போராட்டங்கள் போன்றவை இன்றைய அதிகார அடுக்கின் வக்கிரம் நிறைந்த வன்முறைகளுடன் கூடிய அணுகுமுறைகளையே பதிலிறுப்பாகத் தந்துள்ளன. இவை மக்களிடையே எதிர்மறையான விளைவுகளையே ஏற்படுத்தியுள்ளன. இதுவரை மேற்கொள்ளப்பட்ட கைங்கரியங்களில் இருந்து, மாறுபட்ட விதத்தில் தேர்தல் களங்களுக்கு வெளியிலும் தொழிற்சங்க வரையறைகளுக்கு வெளியிலும், பல போராட்டங்கள் பாரம்பரிய பிரசார ரீதியான விதத்திலன்றி முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும். 1971, 1988 ஜே.வி.பியின் ஆயுத நடவடிக்கைகளும் தமிழ் மக்களின் சுயநிர்ணய உரிமைக்காக நடைபெற்ற ஆயுதப் போராட்டமும், இனிமேல் ஒரு போதும் அவ்வாறான போராட்டங்கள் உருவாகக் கூடாது என்ற விரக்தி நிலையை மக்களிடம் தோற்றுவித்துள்ளன. இதில் அதிகார அடுக்கின் சக்திகள் வெற்றி பெற்றுள்ளதை மறுக்க முடியாது. ஆனால், சரியான போராட்டத்தால், தற்போதைய ஆட்சிமுறையும் ஆளும் வர்க்கங்களும் செயலிழக்கச் செய்யப்பட்டு, இலங்கையில் அர்த்தமுள்ள ஜனநாயக ஆட்சிமுறை ஒன்றை ஏற்படுத்துவதைத் தவிர, வேறு தெரிவோ மாற்றுத்திட்டமோ ஒடுக்கப்பட்டுள்ள மக்களுக்கு இல்லை. அதற்கு, தொடர்ச்சியான வெகுஜனப் போராட்டங்கள், புதிய விதத்தில் புதிய வகை மாதிரியில் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும். இதற்கு வரலாற்றில் கற்ற பாடங்களை மீட்டுப்பார்ப்பதும் அவசியமானது. தலைமைத்துவங்களின் தவறுகளால், 1953 ஓகஸ்ட் 12இல் மக்கள் பெருமளவில் பங்கெடுத்த ஹர்த்தால் போராட்டம், வெகுஜன எழுச்சியாக வளரமுடியாமல் போனது பற்றிய பட்டறிவு எமக்கு இருக்கிறது. 1980 ஜூலை வேலை நிறுத்தப் போராட்டம் உட்பட, பல விதமான வேலைநிறுத்தப் போராட்டங்களும் மக்களின் எதிர்ப்பு இயக்கங்களும் ஆர்ப்பாட்டங்களும் எதிர்விளைவுகளைத் தந்த போலி இடதுசாரி சக்திகளினதும், தீயநோக்குடைய ‘என்.ஜி.ஓ’ அமைப்புகளினதும் நடவடிக்கைகளால் எதிரிடையாக அதிகார அடுக்கின் இருப்புக்கு அவை உதவி புரிந்துள்ளன. அதேவேளை, வெகுஜன இயக்கங்களாலும் எதிர்ப்பு போராட்டங்களாலும் சில உரிமைகள் மக்களுக்கு கிடைத்துள்ளன என்பதையும் குறிப்பிடத்தக்களவான சில அரசியல் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன என்பதையும் மறுப்பதற்கில்லை. ஆனால், அவற்றின் தலைமைத்துவங்கள் மக்கள் விரோத சக்திகளின் ஏகபோகத்துக்குள் மட்டுப்பட்டே இருந்தன. பொதுவாக, ஐக்கிய தேசிய கட்சியினதும் ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியினதும் அரசியல் நோக்கங்களை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்கு, பொதுவாக இப்போராட்டங்கள் பயன்பட்டன. தமக்கு வாய்ப்பளிக்கும் வரை, அப்போராட்டங்கள் அவர்களால் பயன்படுத்தப்பட்டன. இன்றைய சூழ்நிலையில், பொதுமக்கள் தமது அரசியல் எதிரியான அதிகார அடுக்குக்கு, நேருக்கு நேரெதிராக நிற்கும் அரசியல் சூழ்நிலையே நிலவுகிறது. அந்த எதிர்ப்பு, அடிப்படையான சமூகமாற்றத்துக்குக் குறையாத மாற்றத்தை வேண்டி, அதற்கான தீவிரமான அரசியல் தலைமைத்துவ மாற்றத்தின் கீழ், வெகுவிரைவில் புதிய மக்கள் எழுச்சியை வேண்டிநிற்கிறது. இந்த நிலைமை முதிர்ச்சியடைந்து, வெற்றிகரமான சூழ்நிலை ஏற்படுவது அனைத்து இலங்கை மக்களின் கைகளிலேயே தங்கியுள்ளது. மக்களால் வேண்டப்படாத, அவர்களின் பங்களிப்பில்லாத மாற்றம் சாத்தியமானதல்ல. வெகுஜன எழுச்சியை, போராட்ட மார்க்கமாக ஏற்றுக்கொள்ளும் நாம், சமூகமாற்றத்துக்கான மக்கள் எழுச்சியின் புதிய அர்த்தத்தை, புதிய வடிவத்தை, புதிய இயங்கு முறையைப் பற்றி எமது கவனத்தை செலுத்த வேண்டியவர்களாகின்றோம். மக்கள் எழுச்சியை முறியடிக்க முடியாதளவுக்கு மாற்று பொருளாதார தற்காப்பு, வினை-எதிர்வினை, போராட்டத்தின் நியாயத்தை வலியுறுத்தும் பண்பாட்டு முறைமை போன்றனவற்றை தயாரிப்பது அவசியம். ஆகக்கூடுதலான மக்களின் பங்களிப்புடன் முன்னெடுக்கும் வெகுஜன எழுச்சி, மக்களின் நலன்களுக்கான அம்சங்களைக் கொண்டதானதாக அமைய முடியும். வெகுஜன எழுச்சிகளை எவரும் வலுக்கட்டாயமாக ஏற்படுத்த முடியாது. ஒரு வெறும் அறிவிப்பின் மூலம் அல்லது துண்டுப்பிரசுர சுவரொட்டி அறைகூவல்களின் மூலம் வெகுஜனப் போராட்டங்களை வெகுஜன எழுச்சியாக ஏற்படுத்த முடியாது. தேவையான அடிப்படையான நிலைமைகள் ஏற்படும் போது, முரண்பாடுகள் கூர்மையடையும் போது வெகுஜன எழுச்சி மேலெழும்புவது தவிர்க்க இயலாதது. சமூகமாற்றத்துக்கான வெகுஜன எழுச்சியை, எவரும் வலுக்காட்டாயமாக ஏற்படுத்த முடியாது. அவ்வாறான, தயாரான சூழ்நிலை இல்லாத போது, மக்களின் எதிரிகள் வெகுஜனப் போராட்டங்களை அவர்களுக்கு சார்பாக பயன்படுத்திக் கொண்டு, அவற்றை செயலிழக்கச் செய்து, அவற்றின் இலக்கான சமூக மாற்றத்துக்குத் தடையாக இருப்பார்கள். இலங்கை வரலாற்றில், அதிகமான வெகுஜனப் போராட்டங்கள் இரண்டு பெரிய கட்சிகளான ஐ.தே.கவையும் சுதந்திரக் கட்சியையும் மாறி மாறி ஆட்சிக்குக் கொண்டுவரவே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. ‘என்.ஜி.ஓ’க்கள், அவற்றின் நிகழ்ச்சி நிரலுக்கு, வெகுஜனப் போராட்டங்களை பயன்படுத்தியுள்ளன. அவை அதிகாரவர்க்கத்துக்கு உதவுவதாகவே முடிந்துள்ளன. இனியும் அவ்வாறே நிகழுமா என்பதைத் தீர்மானிக்க வேண்டியது மக்களே! https://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/இன்னொரு-மக்கள்-எழுச்சிக்கான-சாத்தியமும்-சவால்களும்/91-304726
  19. சம்பந்தனின் பதவி வெறியைத் தணிக்குமா தமிழரசின் குழு? புருஜோத்தமன் தங்கமயில் தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைவர் இரா. சம்பந்தனை, அவர் வகித்து வரும் திருகோணமலை மாவட்ட பாராளுமன்ற உறுப்பினர் பதவியில் இருந்து விலகுமாறு கோருவதற்காக, சிரேஷ்ட உறுப்பினர்கள் குழுவை இலங்கை தமிழரசுக் கட்சி அமைத்திருக்கின்றது. தமிழரசுக் கட்சியின் தலைவர் மாவை சேனாதிராஜா, சி. வி. கே சிவஞானம், எம். ஏ சுமந்திரன் உள்ளிட்டவர்கள் அடங்கிய அந்தக் குழு, எதிர்வரும் நாள்களில் சம்பந்தனை நேரில் சந்தித்து, பாராளுமன்ற உறுப்பினர் பதவியை இராஜினாமாச் செய்யுமாறு ‘பக்குவமாக’க் கோரும். வவுனியாவில், ஞாயிற்றுக்கிழமை (18) இடம்பெற்ற தமிழரசுக் கட்சியின் மத்திய குழுக் கூட்டத்தில், மேற்கண்ட தீர்மானம் எடுக்கப்பட்டது. வயது மூப்பு காரணமாக ஏற்படும் உடல்நலக் குறைவால் சம்பந்தன், கடந்த சில ஆண்டுகளாகப் பாதிக்கப்பட்டு இருக்கிறார். அவரால் உதவியாளர்கள் இன்றி எந்தக் காரியத்தையும் ஆற்ற முடியாத நிலை தொடர்கிறது. அவர் முக்கிய கலந்துரையாடல்கள், சந்திப்புகளில் கூட, என்ன பேசுகிறார் என்பதை மற்றவர்களுக்கு தெளிவுபடுத்துவதற்காக சுமந்திரன் தேவைப்படுகிறார். தந்தை செல்வா உடல் நலக் குறைவால் பாதிக்கப்பட்டிருந்த போது, அமிர்தலிங்கம் எப்படி செல்வாவின் குரலாக நோக்கப்பட்டாரோ, அதுபோலத்தான் சம்பந்தனின் குரலாக இன்றைக்கு சுமந்திரன் அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றார். இவ்வாறான நிலை நீடிப்பதை, கூட்டமைப்பின் பங்காளிக் கட்சிகள் விரும்பவில்லை. அதனால், சம்பந்தனை, கூட்டமைப்பின் தலைமைத்துவத்தில் இருந்து விலக வேண்டும் என்று தொடர்ச்சியாகக் கோரி வருகின்றன. அத்தோடு, கூட்டமைப்புக்கு கூட்டுத்தலைமை உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்துகின்றன. கூட்டமைப்பின் தலைவராகவும் பாராளுமன்றக் குழுவின் தலைவராகவும் இருக்கும் சம்பந்தன், தற்போதைய பாராளுமன்றத்தின் அமர்வுகளில் சொற்ப நாள்கள் மாத்திரமே கலந்து கொண்டிருக்கின்றார். அவர், வைத்திய விடுப்பு என்கிற பெயரில், அமர்வுகளில் கலந்து கொள்வதைத் தவிர்த்து வருகிறார். அதனால் ஏற்படும் பாராளுமன்றக் குழுத் தலைவர் என்கிற வெற்றிடத்தையும் சுமந்திரன் பிரதியீடு செய்து வருகிறார். இதனால், தமிழரசுக் கட்சிக்குள்ளும் கூட்டமைப்பின் ஏனைய பங்காளிக் கட்சிகளுக்குள்ளும் குழப்பம் நீடிக்கின்றது. முக்கிய அரசியல் முடிவுகள், கிட்டத்தட்ட சுமந்திரனின் கைகளுக்குள் சென்று சேர்ந்துவிட்டதான நிலை உருவாகியிருக்கிறது. ஏனெனில், ஏற்கெனவே தந்தை செல்வாவின் இறுதிக் காலங்களில், அமிர்தலிங்கம் தன்னுடைய அரசியல் முடிவுகளை எல்லாம் செல்வாவின் பெயரால் முன்மொழிந்தார் என்பது, தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் நீடிக்கும் உணர்நிலை. அப்படியான நிலை, இன்னொரு சந்தர்ப்பத்தில் தொடர்வதை யாரும் விரும்ப மாட்டார். அதனால், சம்பந்தனின் பதவி விலகல் அல்லது அரசியலில் இருந்து ஓய்வுபெற வேண்டிய நிலை என்பது தவிர்க்க முடியாததாகி விட்டது. இவற்றையெல்லாம் விட முக்கியமான விடயம், திருகோணமலையில் தற்போது அரங்கேறி வரும் தமிழ் பாரம்பரிய நில ஆக்கிரமிப்பை களத்தில் இருந்து எதிர்ப்பதற்கும், செயற்றிறனுடன் இயங்குவதற்கும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் ஒருவரின் அவசியம் காணப்படுகின்றது. சம்பந்தனால் செயற்பட முடியாத நிலையில், அவர் தன்னுடைய இடத்தை, தனக்கு அடுத்த நிலையில் உள்ளவரிடம் விட்டுக் கொடுப்பதுதான் அவர் தமிழ்ச் சமூகத்துக்கு செய்யும் நல்ல காரியமாகும். வவுனியாவில் இடம்பெற்ற தமிழரசுக் கட்சி கூட்டத்தில், திருகோணமலையில் இருந்து செயற்பாட்டாளர் குழுவொன்று, சம்பந்தனின் பதவி விலகல் தொடர்பில் தீர்க்கமான முடிவு எடுக்கப்பட வேண்டும் என்று வாதிட்டு இருக்கின்றது. அந்தச் செயற்பாட்டாளர்கள், திருகோணமலையில் தமிழரசுக் கட்சியை புனரமைப்புச் செய்த குகதாசனால் அழைத்துச் செல்லப்பட்டவர்கள் என்பது செய்தி. சம்பந்தன் பதவி விலகினால், அந்த இடத்துக்கு குகதாசன் வருவார். அவரும் இளையவர் அல்ல; அவ்வளவு வேகமாகச் செயற்படக் கூடியவர் என்று கருத முடியாது. ஆனாலும், இருந்தும் இல்லாமல் இருப்பதற்கு, களத்தில் செயற்படுவதற்கான ஒருவராக குகதாசனின் இடத்தை ஏற்றுக் கொள்ள முடியும். தமிழ்த் தேசிய அரசியல் என்பது, தொடர் செயற்பாடு மற்றும் இராஜதந்திர அணுகுமுறை என்கிற கட்டங்களில் இருந்து அணுப்பட வேண்டியது. அதனால், களத்தில் இயங்குபவர்கள் ஓய்வின்றி உழைத்தாக வேண்டும். அதற்கு வயது மூப்பு, உடல்நலக் குறைவு போன்ற தொல்லைகள் இல்லாதவர்களின் வருகை அவசியமானது. அதுதான், மக்களையும் தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் தொடர்ச்சியாக இணைத்துக் கொண்டிருக்கும். மாறாக, வீடுகளில் ஓய்வெடுக்க வேண்டியவர்கள், கட்சிகளையும் பதவிகளையும் ஆக்கிரமித்துக் கொண்டிருந்தால், தமிழ்த் தேசிய அரசியல், சாய்வு நாற்காலிகளில் சாய்ந்திருக்க தொடங்கிவிடும். கூட்டமைப்புக்குள், குறிப்பாக தமிழரசுக் கட்சிக்குள் ஓய்வுபெற வேண்டிய மூத்தவர்கள் பலர், இளையவர்களுக்கு இடம் வழங்காமல், நந்திகளாக இடைமறித்து நிற்கிறார்கள். கடந்த பொதுத் தேர்தலின் போது, மூத்தவர்கள் ஒதுங்கிக் கொண்டு இளையவர்களுக்கு வழிவிடவேண்டும் என்ற கோரிக்கைகள் எழுந்தன. அந்தக் கோரிக்கைகளின் போக்கில், திருகோணமலை மாவட்டத்தில் போட்டியிடாது, அந்த இடத்தில் குகதாசனை முன்னிறுத்தும் முடிவுக்கு சம்பந்தன் வந்திருந்தார். அவர், தேசிய பட்டியல் ஊடாக பாராளுமன்றம் வருவாக கூறினார். ஆனால், தமிழரசுக் கட்சியின் தலைவர் மாவை சேனாதிராஜாவோ, சம்பந்தன் போட்டியிடாது விட்டால் தானும் போட்டியிட முடியாது போகும்; அதனால், எப்படியாவது சம்பந்தனை போட்டியிட வைத்துவிட வேண்டும் என்று குறியாக இருந்தார். அதில் அவர் வெற்றியும் பெற்றார். ஆனால், அவரால் தேர்தலில் வெற்றியடைய முடியவில்லை என்பது வேறு கதை! கடந்த பொதுத் தேர்தலில், கூட்டமைப்பின் தோல்வி என்பது, தமிழரசுக் கட்சியாலேயே பெரும்பாலும் நிகழ்ந்தது. வேட்பாளர்கள் தனித்துத் தனித்தே விருப்பு வாக்குகளைக் கோரினார்களே அன்றி, கட்சிக்காக வாக்குகளைக் கோரவில்லை. தாங்கள் வென்றால் போதுமென்பதுதான் அவர்களின் நிலைப்பாடாக இருந்தது. அத்தோடு, கட்சியின் இளையோரும் ஆதரவாளர்களும் கூட சம்பந்தன், மாவை சேனாதிராஜா போன்றவர்கள் போட்டியிட்டதால் எரிச்சல் அடைந்தார்கள். கட்சிக்காக வாக்குச் சேகரிப்பதற்குப் பதிலாக, தங்களுக்குள் பிரிந்து நின்று சண்டையிடுவதற்காகவே நேரத்தைச் செலவிட்டார்கள். தேர்தலில் இளையோருக்கு இடம் வழங்காது போட்டியிட்டு தோற்ற மாவை, அதன்பின்னர், தேசிய பட்டியலுக்காக சிவஞானம் உள்ளிட்டவர்களை தூது அனுப்பி, ‘அழிச்சாட்டியம்’ பண்ணிய காட்சிகளை எல்லாம் தமிழ் மக்கள் காண வேண்டிய அவலம் ஏற்பட்டது. இப்போது, சம்பந்தனை பதவி விலகக் கோருவதற்காக அமைக்கப்பட்ட குழுவில் உள்ள மாவை சேனாதிராஜா, சிவஞானம் உள்ளிட்டவர்களும் வயது மூப்போடு இருப்பவர்கள். அந்த வயதுக்குரிய உடல்நல பிரச்சினைகளோடு அல்லாடுபவர்கள். ஆனால், அவர்கள் தொடர்ந்தும் கட்சியையும் அதன் மூலம் அடையக் கூடிய பதவிகளுக்காகவும் கழுகுகள் போல காத்திருப்பவர்கள். காலம், இவர்களிடமே சம்பந்தனை பதவி விலகுமாறு ‘பக்குவமாக’ கோரும் பொறுப்பை வழங்கி இருக்கின்றது. சம்பந்தனிடம் பதவி விலகுமாறு பக்குவமாகக் கோருவதற்கு முன்னர் மாவை, சிவஞானம் உள்ளிட்ட தமிழரசுக் கட்சியின் பதவி ஆக்கிரமிப்பாளர்கள், அந்த இடங்களை இளையோரிடம் கையளிப்பது தொடர்பில் சிந்திப்பது நல்லது. இல்லையென்றால், கூட்டமைப்பின் அழிவையும் தமிழரசுக் கட்சியின் தோல்வியையும் தவிர்க்கவே முடியாது. தமிழ் மக்களின் அரசியல் உரிமைகளை நிலை நிறுத்துவதற்காகவே, தமிழ்த் தேசிய அரசியல் தோற்றம் பெற்றது. ஆனால், இன்றைக்கு அந்த அரசியல் அரங்கை, பதவி வெறியர்களும் சுயநலமிகளும் ஆக்கிரமித்து விட்டார்கள். அது, தமிழ் மக்களை தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் இருந்து விலகிச் செல்வதற்கான சூழல்களை ஏற்படுகின்றது. அதுதான், வடக்கு - கிழக்கில் தமிழ்த் தேசிய கட்சிகளைத் தாண்டி, பௌத்த சிங்களக் கட்சிகள் மற்றும் ஒத்தோடிக் கட்சிகளில் இருந்து உறுப்பினர்கள் வெற்றிபெறும் நிலையை ஏற்படுத்தி இருக்கின்றது. ஒலிவாங்கிகளுக்கு முன்னால் தமிழ்த் தேசியம் என்று வாய்கிழியக் கத்தி, மக்களை வெறுப்பேற்றுவதற்கு முன்னர், தமிழ்த் தேசிய கட்சிகளில் அசையாத நந்திகளாக இருப்பவர்கள் தங்களைத் திருத்திக் கொள்ள வேண்டும். அவர்கள், பதவிகளில் இருந்து விலகி, கட்சியின் போசகர்கள் என்கிற நிலைக்கு நகர வேண்டும். இல்லையென்றால், தமிழ்த் தேசிய கட்சிகளின் வீழ்ச்சி இன்னும் மோசமாக இருக்கும். சம்பந்தனை பதவி விலகக் கோருவதற்காக, தமிழரசுக் கட்சி குழுவை அமைத்திருக்கின்றது என்கிற விடயம், மேலோட்டமாக பார்த்தால் நகைப்புக்குரியதுதான். ஆனால், பதவிகளில் இறுதிக் காலம் வரையில் ஒட்டிக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று விரும்புபவர்களுக்கும் அது ஒரு விதத்தில் நெருக்கடியை ஏற்படுத்தும். இன்றைய சூழலில், சம்பந்தன் பதவி விலக வேண்டும் என்பது தவிர்க்க முடியாதது. ஆனால், அவர் பதவி விலகுவாரா என்றால், அந்தச் சிந்தனை அவருக்கு இருப்பதற்கான எந்த வாய்ப்பும் இல்லை. ஏனெனில், அவர் அதிகார அரசியலில் திளைத்த ஒருவர். இறுதிக் காலம் வரையில் பதவியை பற்றிப் பிடித்திருப்பதே அவரின் இறுதி விரும்பமாகவும் இருக்கும். ஆனால், நெருக்கடிகள் வழங்கப்பட்டு அவர் பதவி விலகினால், தமிழரசுக் கட்சிக்குள் நந்திகளாக வீற்றிருக்கும் பலருக்குமான ஆப்பாக அது இருக்கும். அவ்வாறான நிலை உருவாகுவதே, தமிழ் மக்களுக்கு சிறிதளவேனும் நன்மை பயக்கும். https://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/சம்பந்தனின்-பதவி-வெறியைத்-தணிக்குமா-தமிழரசின்-குழு/91-304725
  20. பின்னடைவு குறித்த மறுபரிசீலனை இல்லாத மந்தைச் சமூகம் September 20, 2022 — கருணாகரன் — அரசியல், பொருளாதாரம், பண்பாடு எல்லாவற்றிலும் ஈழத் தமிழர்கள் மிகப் பின்னடைந்து கொண்டே செல்கின்றனர். இது மிக அபாயகரமான ஒரு நிலையாகும். தொடரும் இந்த நிலையானது, எதிர்காலத்தில் மிகப் பெரிய சிக்கல்களையும் நெருக்கடிகளையும் உருவாக்கப் போகிறது. என்பதால்தான் இது மிகப் பெரிய அபாகரமான நிலை என்று எச்சரிக்க வேண்டியுள்ளது. இதேவேளை எப்படித்தான் நாம் எச்சரிக்கை செய்தாலும் -உண்மை நிலவரத்தை எப்படித்தான் எடுத்துச் சொன்னாலும் அதைப் புரிந்து கொள்ளக் கூடிய உள நிலையும் அறிதிறனும் தமிழர்களிடம் இல்லை. ஏனென்றால், இதைப் பலர் ஏற்கனவே முன்னுணர்ந்து செய்திருக்கின்றனர். மாற்றுப் பாதையைக் குறித்து, மாற்று அரசியல் வழிமுறையைக் குறித்துச் சிந்திக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் தொடர்ச்சியாக வலியுறுத்தி வந்திருக்கின்றனர். மிகப் பெறுமதியான கருத்துகளையும் மாற்றுத் தெரிவுகளையும் முன்வைத்துள்ளனர். இருந்தபோதும் அவை ஒன்றும் கவனத்திற் கொள்ளப்படவில்லை. மதிக்கப்படவில்லை. சரியாகச் சொன்னால் பிடிவாதமாக அந்தக் கருத்துகள் –உண்மைகள் – நியாயங்கள் மறுக்கப்பட்டுள்ளன; புறக்கணிக்கப்பட்டுள்ளன. இதனால் தொடர்ந்தும் தமிழ்ச் சமூகம் பலவீனப்படுவதே நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தமிழ் மக்கள் கொண்டிருந்த அரசியல், பொருளாதார, சமூக, பண்பாட்டுக் கட்டமைப்பு இன்றில்லை. அன்று எந்த ஊரிலும் இராணுவ முகாம்கள் இருந்ததில்லை. இப்போதுள்ளதைப்போல கணவரைப் போரில் அல்லது படை நடவடிக்கையில் இழந்த குடும்பங்களில்லை. கை, கால்களை இழந்த மனிதர்களில்லை. காணாமலாக்கப்பட்டோரைப் பற்றிய கவலைகள் இருக்கவில்லை. உற்றமும் சுற்றமும் திக்கொன்றாகச் சிதறிக் கிடந்ததில்லை. ஊரை,வாழ்வை, இளமையை இழந்த அலைந்த வாழ்க்கை இருந்ததில்லை. ஆகவே, அன்றிருந்த நெருக்கடிகளை விடவும் அன்றிருந்த பிரச்சினைகளை விடவும் இன்றைய நெருக்கடிகளும் பிரச்சினைகளும் அதிகம். பாதிப்புகளும் அதிகம். சிறிய உதாரணம், அன்று வடக்குக் கிழக்கில் ஐந்து ஆறு இராணுவ முகாம்களே இருந்தன. அதுவும் ஒதுக்குப் புறமாக. ஆனால், ஊருக்கு ஒன்று அல்லது அதற்கும் மேல் என்ற அளவில் வடக்குக் கிழக்கு எங்கும் படை முகாம்கள் விளைந்து போயுள்ளன. இடப்பெயர்வுகள் உண்டாக்கிய சமூகப் பிறழ்வுகள் தொடக்கம் உளவியல், பண்பாட்டுச் சிக்கல்கள் வரை எல்லாவற்றிலும் ஏகப்பட்ட பிரச்சினைகள். இதை விட காணாமலாக்கப்பட்டோர் விவகாரம், சிறைப்படுத்தப்பட்ட அரசியலாளர்களின் பிரச்சினை, உடல் உறுப்புகளை இழந்தோர், உறவுகளைப் போரில் பறிகொடுத்தோர் சிரமங்கள் என பல நூறு துயரச் சங்கிலிகள். இப்படிப் பல விதமான பிரச்சினைகளால் சூழப்பட்டிருக்கும்போதும் தாம் முன்னெடுக்கின்ற அரசியல், பொருளாதார, பண்பாட்டு நடவடிக்கைகள் எந்தளவுக்கு தமிழ்ச் சமூகத்தை முன்கொண்டு சென்றது – செல்கிறது என்ற ஆய்வோ, மறுபரிசீலனையோ, மதிப்பீடோ இல்லாமலே மந்தைத் தனமாக இருக்கிறது தமிழ்ச்சமூகம். உண்மையில் இது மிகப் பெரிய மந்தைத் தனமே. தாம் ஆதரிக்கின்ற அரசியல் தலைமைகளும் கட்சிகளும் எந்தளவுக்கு நெருக்கடிகளைக் குறைக்கக் கூடிய செயற்றிட்டங்களோடும் சிரத்தையோடும் உள்ளன என்று ஒருத்தர் கூடச் சிந்திப்பதாகக் காணோம். ஏன், இதை நேரடியாகவே கேட்டு விடலாம். தமிழ்த்தேசியக் கட்சிகள் என்ற அடையாளத்தை வலிந்து சூடிக் கொண்டுள்ள தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பு, தமிழ்த்தேசிய மக்கள் முன்னணி, தமிழ்த்தேசியக் கூட்டணி, தமிழ்த்தேசிய பசுமை இயக்கம், தமிழ் மக்கள் தேசியக் கட்சி என்று இருக்கின்ற பல கட்சிகளில் ஏதொன்றாவது ஆக்கபூர்வமாக தமிழ் மக்களின் நெருக்கடியைத் தீர்ப்பதற்கு இதுவரையில் பங்களித்துள்ளதா? அப்படியென்றால் அத்தகையை பங்களிப்பைச் செய்த கட்சி எது? அதனுடைய பங்களிப்பு என்ன? அதன் பெறுபேறு என்ன? என்று யாராவது சொல்ல வேண்டும். அல்லது குறித்த கட்சியினர் இங்கே அவற்றைப் பற்றி தாராளமாக அறிக்கை இடலாம். அப்படி ஏதாவது அதிசயம் நடந்தால் மகிழ்ச்சியே, நன்மையே! ஆனால், என்னுடைய அவதானிப்பில் இவை எவையும் எந்தப் பெறுமதிகளையும் தமிழ் மக்களுக்கு வழங்கவில்லை. இவற்றின் அரசியல் முன்னெடுப்புகளால் எந்தச் சிறிய நன்மைகளையும் தமிழ்ச்சமூகம் பெற்றுக்கொள்ளவும் இல்லை. அனுபவிக்கவும் இல்லை. பதிலாக மேலும் மேலும் நெருக்கடிகளையே இந்தக் கட்சிகளும் இவற்றின் தலைமைகளும் உண்டாக்கியுள்ளன. அதாவது தமிழ் மக்களைப் பலப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக இவை மேலும் மேலும் பலவீனப்படுத்தியுள்ளன; பலவீனப்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன. எதிர்மறை அரசியலை சொந்த மக்களுக்கே செய்கின்ற தலைமைகளாகவும் கட்சிகளாகவும் உள்ளன. இதற்குச் சரியான பெயர், இந்தக் கட்சிகளே பிற தரப்புளைப் பார்த்துச் சொல்வதைப்போல “இது படு துரோகமாகும்”. கொடுமை என்னவென்றால் இவை பிற தரப்புகளைப் பார்த்து துரோகத் தரப்புகள் என்கின்றன. காகம் காகத்தைப் பார்த்துக் கறுப்பு என்ற மாதிரித்தான். தமிழரசுக்கட்சியின் பொறுப்பு? இதில் முக்கியமான பொறுப்பை ஏற்க வேண்டியது தமிழரசு கட்சியாகும். எஸ்.ஜே.வி. செல்வநாயகம் காலத்திலிருந்தே தமிழரசுக் கட்சி பிரதான கட்சியாக செல்வாக்குச் செலுத்தி வந்திருக்கிறது. மக்களும் தமிழரசுக் கட்சிக்குத் தொடர்ச்சியாக தமது ஆதரவையும் பங்களிப்பையும் செய்திருக்கிறார்கள். மக்கள் அதை ஆதரித்த அளவுக்கும் அதற்கு பங்களிப்பைச் செலுத்திய அளவுக்கும் மக்களுக்கு தமிழரசுக் கட்சி எந்த நன்மைகளையும் செய்ததே இல்லை. குறைந்த பட்சம், ஒரு நல்ல அரசியல் நெறிமுறையையோ முன்னேற்றகரமான அரசியல் விளைவுகளையோ கூட உண்டாக்கவில்லை. தேர்தல் மேடைகள் தொடக்கம், பாராளுமன்றம் வரையில் மக்கள் அரங்குகள் எங்குமே பிறரை வசைபாடுவதிலும் ஏமாற்றுக் கதைகளைச் சொல்வதிலுமே அதனுடைய வரலாறு கழிந்திருக்கிறது. வேண்டுமென்றால் சுதந்திரன் பத்திரிகையிலிருந்து இன்றைய தினக்குரல், உதயன், வலம்புரி, ஈழநாடு,காலைக்கதிர் வரையில் ஒரு சிறிய அவதானிப்பைச் செய்தால், காறி உமிழ்வீர்கள். எந்த முன்னேற்றமும் இல்லாமல் 50 ஆண்டுக்கு முன்பு வந்த அதே அறிவிப்புகள், செய்திகள். இந்தச் சமூகம் வளரவேயில்லை. தேய்ந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதற்கு இதை விட வேறு என்ன ஆதாரம் வேண்டும்? இன்று பிரதேச சபைகள், நகரசபைகளையே சரியான முறையில் இயக்க முடியாத அளவுக்குத்தான் தமிழரசுக் கட்சியின் (தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின்) நிலைமை உள்ளது. அதன் தலைமைத்துவம் ஏறக்குறைய செயலற்று விட்டது. (இதைப்பற்றி அடுத்த வாரம் விரிவாகப் பார்க்கலாம்). மாவை சேனாதிராஜாதான் தமிழ் மக்களின் தலைமை என்றால்…. தமிழ் மக்களின் கதியை, கதையைப் பற்றி சொல்லத் தேவையில்லை. இன்றைய உலக ஒழுங்கு, பிராந்திய அரசியல் பொருளாதார நிலைமைகள், உள்நாட்டு அரசியல் சூழல், சமூகங்களுக்கிடையிலான உறவு நிலைகள், மக்களின் உளநிலைப் போக்கு, ஜனநாயக அடிப்படைகள் என எதைப் பற்றிய சிற்றறிவும் இல்லாமல் 1970களின் மனப்பதிவோடு அரசியலைப் பேசிக் கொண்டிருக்கிறார் மாவை. 1970 க்குப்பிறகு என்ன நடந்தது என்றே அவருக்குத் தெரியாது. மாவை மட்டுமல்ல, ஏனையவர்களின் நிலையும் ஏறக்குறைய அதே மாதிரித்தான். தமிழரசுக் கட்சிக்கு எந்த வகையிலும் குறையாத அளவில்தான் ஏனைய கட்சிகளும் தலைமைகளும் உள்ளன. விடுதலை இயக்கங்களில் இருந்து வந்த தலைவர்களும் முயல் பிடிக்கும் நாயை முகத்தில் தெரியும் என்பார்கள். நம் தமிழ் அரசியல் தலைமைகளைப் பார்த்தாலே தெரியும், அவற்றால் என்ன செய்ய முடியும்? என்று. ஆக மொத்தத்தில் இங்கே உள்ள துயரமான நிலை என்ன என்றால், இதுவரையில் இந்தத் தலைமைகளும் கட்சிகளும் எத்தகைய நன்மைகளைப் பெற்றுத் தந்துள்ளன? எவ்வளவுக்குப் பாதுகாப்பாக இருந்துள்ளன? என்பதைக்குறித்தும் யாரும் (மக்கள், ஊடகவியலாளர்கள், புத்திஜீவிகள், மதத்தலைவர்கள், பல்கலைக்கழக மாணவர்கள்….) சிந்திக்கவில்லை என்பதேயாகும். இதில் மிகக் கவலையளிப்பது இதைக்குறித்து தமிழ்ப் புத்திஜீவிகளும் பல்கலைக்கழக மாணவர் சமூகத்தினரும் அரசியல் ஆய்வாளப் பெருந்தகைகளும் கேள்வி எழுப்பாமல், சிந்திக்காமல் இருப்பதாகும். மேலும் சொல்வதாக இருந்தால் தமிழ் ஊடகங்கள், ஆய்வாளர்கள், கருத்துருவாக்கிகள் போன்றோரும் இதைப்பற்றிய சிரத்தையோ, சிந்தனையோ இல்லாமல் என்னவோ, ஏதோ என்று இருக்கிறார்கள். பழைய வாய்பாட்டையே திரும்பத்திரும்பத் திரும்பத்திரும்பத் திரும்பத்திரும்பத் திரும்பத்திரும்பப் பாடிக்கொண்டிருக்கின்றனர். அல்லது இந்தப் பழைய வாய்பாட்டைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு ஸ்ரீராம ஜெயம் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அல்லது தேவன் வருவார் என்கிற மாதிரி தீபாவளிக்கு, தைப்பொங்கலுக்கு, ஆடிப்பிறப்புக்கு, சித்திரா பௌர்ணமிக்குத் தீர்வு கிட்டும், மாற்றம் நிகழும், ஐ.நா வரும், ஜெனிவாத் தீர்மானம் எழும் என்று அல்லேலாயோய பாடுகிறார்கள். மக்களின் இத்தகைய மந்தைத் தனமான நிலையானது, மேற்குறித்த தலைமைகளுக்கும் கட்சிகளுக்கும் வாய்ப்பாகி விடுகிறது. இதனால் அவர்கள் தாராளமாகக் “கயிறு விடலாம்” என்ற நம்பிக்கையில் பழைய புருடாக் கதைகளையே தொடர்ந்தும் விட்டுக் கொண்டிருக்கின்றனர். இதற்குக் காரணம், தமிழ் மக்களில் பெரும்பாலானோர் ஒரு விதமான அதீதக் கற்பிதங்களில் வாழ்ந்து பழகியமையாகும். எதையும் கேள்வி கேட்காமல், எத்தகைய விமர்சனங்களையும் எழுப்பாமல் வழிபாட்டு மனநிலையில் கட்டுண்டு கிடப்பதே தமிழ்ச்சமூகத்தின் பண்பாகிவிட்டது. போதாக்குறைக்கு எதிரியை முறியடிக்க வேண்டும் என்றால் அரசுக்கு எதிராக நிற்க வேண்டும். அரசைப் பலவீனப்படுத்த வேண்டும் என்ற விதமாக நடந்து கொள்கிறது. இதற்கு என்ன என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதைக் குறித்து அதனிடம் தெளிவான விளக்கமில்லை. வெறும் வாய்ச்சவாடல்களின் மூலமாக அசாங்கத்தைப் பலவீனப்படுத்தவோ, பணிய வைக்கவோ முடியுமா? என்பதைக்குறித்து அது சிந்திக்கவில்லை. எதிர்ப்புக் கோஷ அரசியல், மிகப் பெரிய ஆயுதப் போராட்ட அரசியல் ஆகியவற்றின் மூலமாக எதையுமே பெற முடிந்ததில்லை என்பது கடந்த கால அனுபவம் – உண்மை. இந்த அரசியல் பெற்றுத் தந்தது, இன்னுமின்னும் நெருக்கடிகளையே. ஆகவே இனிமேல் தமிழ் மக்கள் முற்றிலும் புதிய முறையிலான அரசியலையே முன்னெடுக்க வேண்டும். புதிய தந்திரோபயமும் உச்சமான அர்ப்பணிப்பும் புதிய சிந்தனையும் ஜனநாயக விரிவும் கொண்ட அரசியலை முன்னெடுக்க வேண்டும். அதாவது இதுவரையிலும் மக்கள் பலவீனப்பட்டனர். தலைமைகளும் கட்சிகளும் வளர்ந்தன. இது தவறானது. இனிமேல், தலைமைகளையும் கட்சிகளையும் விட மக்கள் வளர்ச்சியடைய வேண்டும். பலமடைய வேண்டும். அதற்கான மாற்று அரசியலே தேவை. இதற்கான உள்ளடக்கத்தைக் கொண்ட கட்டமைப்பு அவசியம். எதிர்ப்பரசியல் என்பது அரச எதிர்ப்பு என்பதற்குப் பதிலாக மக்களுக்கு எதிரான அரசியலாக மாறியுள்ளது. அதுவே இப்பொழுது நடந்து கொண்டிருப்பது. ஆனால் இதைக்குறித்து யாரும் சிந்திப்பதாகத் தெரியவில்லை. எல்லோரும் லாபநட்டக் கணக்கைப் பார்க்காமலே (தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் மிகத் திறமையாக லாப நட்டக்கணக்கை ஒவ்வொருவரும் பார்த்து விடுகிறார்கள்) கண்மூடித்தமாக இந்தப் பயனற்ற தலைமைகளுக்குத் தங்களின் பலத்தையும் வளத்தையும் தாரை வார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். இதனால், தாங்கள் நம்புகின்ற, தங்களுக்கு விரும்பமானவற்றிலிருந்து (இந்தக் கட்சிகளையும் தலைமைகளையும் விட்டு) இலகுவில் வெளியே வரமுடியாமலிருக்கிறது. இதனால்தான் மக்களுடைய எந்தப் பிரச்சினைகளும் தீர்வைப் பெறாமல் தொடர்கின்றன. மக்களுடைய அனைத்துக் குறைபாடுகளும் அப்படியே உள்ளன. போதாக்குறைக்கு மேலும் பல பிரச்சினைகளும் குறைபாடுகளும் பெருகிக் கிடக்கின்றன. அரசாங்கத்தின் அதிகாரத்துக்கு அப்பால். தன்னுடைய சமூகச் சூழலில் மிகச் சாதாரணமான சமூகப் பிரச்சினைகளைக் கூடத் தீர்க்க முடியாமல் சீரழிந்து கிடக்கிறது தமிழ்ச்சமூகம். பாடசாலைகளில் கூட பாலியல் துஸ்பிரயோகங்கள் நடக்கின்ற அளவுக்கு எல்லாமே கெட்டுவிட்டன. மணல் அகழ்வு, காடழிப்பு – கள்ள மரம் வெட்டுதல் தொடக்கம் போதைப் பழக்கம், போதைப் பொருள் வியாபாரம் என அனைத்து நிலைகளிலும் சீரழிந்து கிடக்கக் காண்கிறோம். ஆனால், தங்களைச் சுற்றிய நெருக்கடிகளிலிருந்து விடுபட வேண்டும். ஒடுக்குமுறையிலிருந்து விடுதலையடைய வேண்டும் என்றே கடந்த ஐம்பது வருடங்களாக தமிழர்கள் பெரும் போராட்டத்தை நடத்தினர். இதற்குப் பதிலாக இன்று பெற்றிருப்பது…ஆளுமையற்ற தலைமைகளும் அக்கறையற்ற கட்சிகளும் சீரழிந்த சமூக நிலையும் நெருக்கடியான வாழ்க்கையுமே. பிள்ளையார் பிடிக்கப்போய் குரங்கைக் கையில் ஏந்திய கதை. இதை மாற்றியமைக்க வேண்டும் என்றால்….. அதிகமாகச் செய்ய வேண்டியது ஒன்றுமில்லை. முதலில் தமிழ்ச் சமூகத்துக்கு விரோதமாகச் செயற்படுகின்ற தலைமைகளிலிருந்தும் கட்சிகளிடமிருந்தும் விடுதலையாக வேண்டும். அதாவது மக்களை ஏமாற்றும் கயமைக் கூட்டத்திலிருந்து விடுதலையாக வேண்டும். இது 1970 களின் இறுதியில் இளைஞர் இயக்கங்கள் எடுத்த தீர்மானத்துக்கு நிகரானது. வரலாறு அதையே திரும்பவும் நிர்ப்பந்திக்கிறது. அதேவேளை கடந்த கால வரலாற்றுப் படிப்பினைகளிலிருந்து நாம் பாடங்களைப் படித்துக் கொள்ள வேண்டும். மீண்டும் சறுக்கும் அரசியலைத் தெரிவு செய்யாமல், வெற்றியைப் பெறுவதற்கான சமத்துவ அரசியலை, ஜனநாயக அரசியலை, அறிவு பூர்வமான அரசியலை, விடுதலைக்கான அரசியலைச் மேற்கொள்ள வேண்டும். அது ஒன்றே வழி. https://arangamnews.com/?p=8072
  21. கவிஞரும் நடிகருமான ஜெயபாலன் உடன் தமிழ் முஸ்லிம் இலக்கியவாதிகள் சந்திப்பு ! By Shayithan.S (அஷ்ரப் ஏ சமத்) மறைந்த தலைவா் எம்.எச்.எம். அஷ்ரப்புடன் இலக்கிய நட்புடன் பழகியவரும் கவிஞருமான ஜெயபாலனுடன் கடந்த வாரம் இந்தியாவில் இருந்து இலங்கை வந்திருந்தாா். அவருடன் கொழும்பில் உள்ள தமிழ் முஸ்லிம் இலக்கியவாதிகள் எழுத்தளாா்கள் நட்புறவுச் சந்திப்பு நிகழ்வு ஒன்று நேற்று (22) வியாழக்கிழமை கொழும்பு 2 ல் உள்ள தாருஸ்ஸலாம் கூட்ட மண்டபத்தில் நடைபெற்றது. இந் நிகழ்வு முஸ்லிம் காங்கிரஸ் தலைவா் ரவுப் ஹக்கீம் தலைமையில் நடைபெற்றது. இச்சந்திப்பில் முஸ்லிம் மீடீயா போரத்தின் தலைவி புர்ஹான் பீபி இப்திக்காா், மற்றும் கவிஞா் டொக்டா் தாசீம் அகமத், மேமன் கவி, கவிஞா் ஹசீர், கின்னியா அமீர் அலி, ஆகியோறும் உரையாற்றினாா்கள். அத்துடன் கலைஞா்கள் எழத்தாளா்கள் தமது கேள்விகளை ஜெயபலானுடன் பரிமாறிக் அதற்கான பதிலையும் கேட்டறிந்து கொண்டனா். இங்கு ஜெயபாலன் உரையாற்றுகையில் நான் நடிப்புத்துறையை விட கவிஞனாகவே வாழ விரும்புகின்றேன். இலங்கையில் வாழ்ந்த காலத்தில் தமிழ் முஸ்லிம் . மலையக நட்புறவுக்காக இந்த நாட்டில் வாழும் சகல பிரதேசங்களுக்கும் சென்று அங்குள்ள மக்களுளையோடு கலந்து பேசியுள்ளேன், மொனராகலையில் உள்ள ஒரு முஸ்லிம் கிராமத்திற்குச் சென்றுள்ளேன், ஏறாவூரில் தோழர் பசீர் சேகுதாவுத்துடன் , அப்பிரதேசத்தில் வாழும் முஸ்லிம்கள், திக்குவலை்க்குச் சென்று திக்குவலை கமால் வீட்டில் தங்கி நின்று அங்குள்ள மக்களையேல்லாம் சந்தித்துள்ளேன். அத்துடன் மறைந்த தலைவா் அஷ்ரப் அவா்களுடன் தமிழ் முஸ்லிம நட்புறவுனை வழர்ப்பதற்காக எனது எழுத்துக்கள் கவிதைகள் வெளிக்கொனா்ந்துள்ளேன். http://www.battinews.com/2022/09/blog-post_254.html
  22. உக்ரைன் போரில் பங்கேற்பதை தவிர்க்க அண்டை நாடுகளுக்கு தப்பி ஓடும் ரஷிய ஆண்கள் உக்ரைன் நாட்டின் மீது ரஷியா போரை தொடங்கி இன்றுடன் (சனக்கிழமை) 7 மாதங்கள் ஆகிறது. மேற்கத்திய நாடுகளின் உதவியுடன் உக்ரைன் ராணுவம் ரஷிய படைகளை எதிர்த்து தொடர்ந்து சண்டையிட்டு வருகிறது. இதனால் உக்ரைனை தன்வசப்படுத்தும் ரஷியாவின் எண்ணம் ஈடேறுவதில் சிக்கல் நீடிக்கிறது. எனினும் இலக்கை அடையும் வரை போர் தொடரும் என ரஷிய அதிபர் புதின் திட்டவட்டமாக கூறி வருகிறார். அதை உறுதிப்படுத்தும் விதமாக உக்ரைன் மீதான போரை மேலும் தீவிரப்படுத்த 3 லட்சம் ரஷியர்களை அணி திரட்ட உள்ளதாக அண்மையில் அறிவித்தார். போருக்காக அணி திரட்டப்படுபவர்கள் யாரும் கட்டாயப்படுத்தப்பட மட்டார்கள் என்றும், ஆயுதப்படைகளில் பணியாற்றியவர்கள், பொருத்தமான அனுபவம் உள்ளவர்கள் அழைக்கப்படுவார்கள் என்றும் ரஷிய ராணுவ மந்திரி செர்ஜி ஷோய்கு கூறினார். எனினும் போருக்கு அணி திரட்டும் புதினின் அறிவிப்பு வெளியானது முதல் ரஷியாவை சேர்ந்த ஆண்கள் அவசர அவசரமாக நாட்டை விட்டு வெளியேறி வருவதாக தகவல்கள் வெளியாகி உள்ளன. ரஷியர்கள் தங்களின் அண்டை நாடான ஜார்ஜியாவுக்கு செல்ல விசாவுக்கு விண்ணப்பிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்பதால் போரில் பங்கேற்பதை தவிர்க்க விரும்பும் ரஷிய ஆண்கள் பலரும் சாலை மார்க்கமாக ஜார்ஜியாவுக்கு செல்ல தொடங்கியுள்ளனர். இதன் காரணமாக ரஷியா-ஜார்ஜியா எல்லயைில் கடுமையான போக்குவரத்து நெரிசல் ஏற்பட்டுள்ளது. பல கி.மீ. தொலைவுக்கு கார்கள் அணிவகுத்து நிற்கின்றன. அதேபோல் ரஷியாவின் மற்றொரு அண்டை நாடான பின்லாந்தில் ஒரே இரவில் அந்த நாட்டுக்கு வரும் மக்களின் கூட்டம் அதிகமாகியிருப்பதாக பின்லாந்து அரசு தெரிவித்துள்ளது. சாலை மார்க்கமாக மக்கள் வந்த வண்ணம் இருப்பதாக பின்லாந்து அதிகாரிகள் கூறுகின்றனர். புதினின் அறிவிப்பை தொடர்ந்து, ரஷியாவில் இருந்து அண்டை நாடுகளுக்கு செல்லும் விமானங்களில் டிக்கெட் கட்டணம் பன் மடங்கு உயர்ந்ததோடு, குறிப்பிட்ட நாடுகளுக்கு செல்லும் விமான டிக்கெட்டுகள் முற்றிலுமாக விற்று தீர்ந்துவிட்டன. இது ஒருபுறம் இருக்க 18 முதல் 65 வயது வரையுள்ள ஆண்களுக்கு விமான டிக்கெட் விற்பனை செய்வதை ரஷிய விமான நிறுவனங்கள் நிறுத்திவிட்டதாக தகவல்கள் பரவி வருகின்றன. இதனாலேயே ரஷியாவை சேர்ந்த ஆண்கள் சாலை மார்க்கமாக அண்டை நாடுகளை நோக்கி படையெடுத்து வருவதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. அதே சமயம் நாட்டை விட்டு ஆண்கள் வெளியேறுவது தொடர்பாக வரும் தகவல்கள், மிகைப்படுத்தப்பட்டவை என ரஷிய அதிபர் அலுவலகம் தெரிவித்துள்ளது. https://akkinikkunchu.com/?p=226880
  23. 24 Sep, 2022 | 09:27 PM தமிழ் மக்களின் தேசிய இனப்பிரச்சினை தீர்க்கப்படாதுள்ள நிலையில், சி.வி விக்னேஸ்வரன், கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம் ஆகியோர் தேசிய பேரவையில் இணைந்து கொண்டுள்ளமையானது தமிழ் மக்களை ஏமாற்றும் ஒரு செயற்பாடு என தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு விசனம் வெளியிட்டுள்ளது. பயங்கரவாதத் தடைச் சட்டத்திற்கு எதிராக கையெழுத்து திரட்டும் நடவடிக்கை இன்றைய தினமும் முன்னெடுக்கப்பட்டிருந்தது. இன்றைய தினம் பயங்கரவாத தடைச் சட்டத்திற்கு எதிராக கையெழுத்து திரட்டும் நடவடிக்கை களுத்துறையில் முன்னெடுக்கப்பட்டிருந்தது. தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எம்.ஏ சுமந்திரன் தலைமையிலான இந்த நிகழ்வில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களான இரா.சாணக்கியன், ராஜித்த சேனாரத்ன மற்றும் முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் அஜித் பி பெரேரா, சர்வமதத் தலைவர்கள், பொதுமக்கள் என பலரும் இந்த நிகழ்வில் பங்கேற்றிருந்தனர். இதன்போது ஊடகங்களுக்கு கருத்து வெளியிடும் போதே இரா.சாணக்கியன் மேற்கண்டவாறு விசனம் வெளியிட்டுள்ளார். சி.வி விக்னேஸ்வரன், கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம் ஆகியோர் அரசாங்கத்துடன் இணைந்து வேலை செய்வதானது தமிழ் மக்களின் எதிர்காலத்திற்கு பாதிப்பினை ஏற்படுத்தும் எனவும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். பயங்கரவாத தடை சட்டத்தினை நீக்குமாறு வலியுறுத்தி இலங்கை தமிழரசு கட்சியின் ஏற்பாட்டில் காங்கேசன்துறை முதல் ஹம்பாந்தோட்டை வரையில் கையெழுத்துப் போராட்டம் முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகின்றது. https://www.virakesari.lk/article/136360
  24. கொழும்பின் பல முக்கிய பகுதிகள் உயர் பாதுகாப்பு வலயங்களாகப் பிரகடனம் : சட்டநடவடிக்கை எடுக்கப்படுமென இலங்கை சட்டத்தரணிகள் சங்கம் அறிவிப்பு By Digital Desk 5 24 Sep, 2022 | 09:28 PM (நா.தனுஜா) கொழும்பின் பல முக்கிய இடங்களை உயர் பாதுகாப்பு வலயங்களாகப் பிரகடனப்படுத்தி ஜனாதிபதியும் பாதுகாப்பு அமைச்சருமான ரணில் விக்ரமசிங்கவினால் வெளியிடப்பட்டிருக்கும் உத்தரவு தொடர்பில் தீவிர கரிசனையை வெளிப்படுத்தியிருக்கும் இலங்கை சட்டத்தரணிகள் சங்கம், 1955 ஆம் ஆண்டு 32 ஆம் இலக்க உத்தியோகபூர்வ இரகசியங்கள் சட்டத்தின் 2 ஆவது பிரிவு பரந்தளவிலான பொது இடங்களை உயர் பாதுகாப்பு வலயங்களாகப் பிரகடனப்படுத்துவதற்கான அதிகாரத்தைப் பாதுகாப்பு அமைச்சருக்கு வழங்கவில்லை என்று சுட்டிக்காட்டியிருக்கின்றது. அதுமாத்திரமன்றி 'ஜனாதிபதியினால் பிறப்பிக்கப்பட்டுள்ள இந்த உத்தரவின் பிரிவுகள் தொடர்பில் நாம் உன்னிப்பாக ஆராய்ந்துவருவதுடன் அதற்கமைய மக்களின் அடிப்படை உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கு அவசியமான சட்ட நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளவுள்ளோம்' என்றும் சட்டத்தரணிகள் சங்கம் அறிவித்துள்ளது. 1955 ஆம் ஆண்டு 32 ஆம் இலக்க உத்தியோகபூர்வ இரகசியங்கள் சட்டத்தின்கீழ் ஜனாதிபதியும் பாதுகாப்பு அமைச்சருமான ரணில் விக்ரமசிங்கவினால் கொழும்பிலுள்ள சில பகுதிகள் உயர் பாதுகாப்பு வலயங்களாகப் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டுள்ளமை தொடர்பில் வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையிலேயே இலங்கை சட்டத்தரணிகள் சங்கம் மேற்குறிப்பிட்டவாறு சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. அவ்வறிக்கையில் மேலும் கூறப்பட்டிருப்பதாவது: ஜனாதிபதியினால் வெளியிடப்பட்டுள்ள உயர் பாதுகாப்பு வலயங்கள் தொடர்பான அறிவிப்பில் கொழும்பில் மக்களால் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் இடங்கள் உள்ளடங்கலாக கொழும்பு மாவட்டத்திலுள்ள பல இடங்கள் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. ஹல்ஃ;ப் ஸ்டொப் பகுதியிலுள்ள நீதிமன்ற வளாகப்பகுதியும் அவ்வறிவிப்பில் உள்வாங்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் உயர் பாதுகாப்பு வலயங்களாகப் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டுள்ள பகுதிகளிலுள்ள வீதிகளிலோ, மைதானங்களிலோ அல்லது திறந்தவெளிகளிலோ மக்கள் ஒன்றுகூடுவது தடுக்கப்பட்டிருப்பதுடன் மாறாக ஒன்றுகூடுவதெனின் அதற்கு பொலிஸ்மா அதிபர் அல்லது சிரேஷ்ட பிரதிப்பொலிஸ்மா அதிபரின் அனுமதி பெறப்படவேண்டுமெனவும் வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது. அதுமாத்திரமன்றி அவ்வலயங்களில் பாதுகாப்பு அமைச்சின் செயலாளரால் அனுமதி வழங்கப்படாத வாகனங்களை நிறுத்திவைப்பதும் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும் 1955 ஆம் ஆண்டு 32 ஆம் இலக்க உத்தியோகபூர்வ இரகசியங்கள் சட்டத்தின் 2 ஆவது பிரிவானது எந்தவொரு காணியையோ, கட்டடத்தையோ, கப்பலையோ அல்லது விமானத்தையோ தடைசெய்யப்பட்ட பகுதியாக அறிவிப்பதற்கான அதிகாரத்தையே பாதுகாப்பு அமைச்சருக்கு வழங்குகின்றதே தவிர, விரிவான பகுதிகளை உயர் பாதுகாப்பு வலயங்களாகப் பிரகடனப்படுத்துவதற்கான அதிகாரத்தை வழங்கவில்லை. மேற்படி சட்டத்தின் 2 ஆம் பிரிவின்கீழ் உத்தரவொன்றைப் பிறப்பிப்பதன் பிரதான நோக்கம் யாதெனில் இலங்கையின் பாதுகாப்புடன் தொடர்புடைய தகவல்களையும் பாதுகாப்புடன் சம்பந்தப்பட்ட தேவைகளுக்காகப் பயன்படுத்தப்படக்கூடிய நிறுவனங்கள், கட்டமைப்புக்களின் தகவல்களையும் பாதுகாப்பதேயாகும். எனவே 2 ஆம் பிரிவின்கீழ் பிறப்பிக்கப்படும் எந்தவொரு உத்தரவையும் வேறு தேவைகளுக்காகப் பயன்படுத்தமுடியாது. ஆனால் தற்போது ஜனாதிபதியினால் பிறப்பிக்கப்பட்டிருக்கும் உத்தரவில், அவ்வுத்தரவின்கீழ் இழைக்கப்படும் குற்றங்களுக்காகக் கைதுசெய்யப்பட்டுத் தடுத்துவைக்கப்படும் எந்தவொரு நபருக்கும் மேல்நீதிமன்றத்தின் ஊடாக மாத்திரமே பிணை வழங்கப்படமுடியும் என்ற விடயம் உள்ளடக்கப்பட்டுள்ளமை தீவிர கரிசனையைத் தோற்றுவித்துள்ளது. உத்தியோகபூர்வ இரகசியங்கள் சட்டத்தின் 2 ஆம் பிரிவில் அத்தகைய சரத்துக்கள் எவையும் உள்ளடங்கவில்லை என்பதுடன் மாறாக அச்சட்டத்தின் 22 ஆம் பிரிவு சந்தேகநபரை பிணையில் விடுவிப்பதற்கு நீதிவானுக்கு அதிகாரமளித்துள்ளது. எனவே ஜனாதிபதியினால் பிறப்பிக்கப்பட்டுள்ள இந்த உத்தரவின் பிரிவுகள் தொடர்பில் நாம் உன்னிப்பாக ஆராய்ந்துவருவதுடன் அதற்கமைய மக்களின் அடிப்படை உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கு அவசியமான சட்ட நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளவுள்ளோம் என்று அவ்வறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. https://www.virakesari.lk/article/136359
  25. சவுக்கு சங்கர் டிஸ்மிஸ்: சிறைக்குச் சென்ற நோட்டீஸ்! PrakashSep 24, 2022 15:59PM அரசுப் பணியில் இருந்து சவுக்கு சங்கர் இடைநீக்கம் செய்யப்பட்டிருந்த நிலையில், தற்போது அவரை நிரந்தரமாக பணி நீக்கம் (டிஸ்மிஸ்) செய்து நோட்டீஸ் அனுப்பப்பட்டுள்ளது. லஞ்ச ஒழிப்பு மற்றும் ஊழல் தடுப்பு துறையில் பணியாற்றி வந்தவர் சங்கர். இவர், அரசு ஆவணங்களை கசியவிட்டதாக குற்றம்சாட்டப்பட்டு, கடந்த 2008ம் ஆண்டு பணியிடை நீக்கம் செய்யப்பட்டார். இது தொடர்பான வழக்கு நிலுவையில் உள்ளதால், அரசு, அவருக்கு மாதந்தோறும் அவருடைய சம்பளத்தில் பாதியை இதுநாள் வரை வழங்கி வந்தது. இந்த நிலையில், தனியார் யுடியுப் சேனல்களில் அரசிற்கு எதிராக பல்வேறு குற்றச்சாட்டுகளை முன்வைத்து வந்தார். இதில், கடந்த ஜூலை 22ம் தேதி, ஒட்டுமொத்த நீதித்துறையிலும் ஊழல் நிறைந்திருக்கிறது என்று யுடியுப் சேனலில் சவுக்கு சங்கர் தெரிவித்திருந்தார். இதுதொடர்பாக உயர்நீதிமன்ற மதுரைக்கிளை தாமாக முன்வந்து சவுக்கு சங்கர் மீது நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்கு பதிவுசெய்தது. இந்த வழக்கு நீதிபதிகள் ஜி.ஆர்.சுவாமிநாதன், புகழேந்தி சிறப்பு அமர்வு முன்பு கடந்த செப்டம்பர் 15ம் தேதி மீண்டும் விசாரணை தொடங்கியது. அப்போது அவருக்கு, நீதிமன்ற அவமதிப்புக் குற்றத்துக்காக 6 மாத சிறை தண்டனை அளித்து உத்தரவிடப்பட்டது. அதனை தொடர்ந்து கடலூர் மத்திய சிறையில் சவுக்கு சங்கர் அடைக்கப்பட்டுள்ளார். இந்த நிலையில் இன்று (செப்டம்பர் 24) கடலூர் லஞ்ச ஒழிப்புத்துறை காவல் துறையினர், சிறையில் உள்ள சவுக்கு சங்கருக்கு பணி நீக்கம் செய்வதற்கான Show cause நோட்டீசை வழங்கச் சென்றனர். சிறை அதிகாரியுடன் சவுக்கு சங்கருக்கு வழங்க முயன்றபோது அவர் அதனை வாங்க மறுத்துவிட்டார். இதையடுத்து, அந்த நோட்டீஸ், அவர் அடைக்கப்பட்டிருக்கும் சிறையின் அறை வாசலில் ஒட்டப்பட்டது. நீதிமன்ற உத்தரவுப்படி சவுக்கு சங்கருக்கு முதற்கட்டமாக Show cause நோட்டீஸ் வழங்கப்பட்டது. இதனையடுத்து அவர் பணி நீக்கம் செய்யப்படுவார். இதனால், அவருக்கு அரசு வழங்கிவந்த பாதி சம்பளமும் இனி வர வாய்ப்பில்லை என்கிறார்கள் காவல்துறை தரப்பில். https://minnambalam.com/tamil-nadu/savukku-shankar-permanently-removed-from-government-service/
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.