கிருபன்

கருத்துக்கள உறவுகள்
  • Content Count

    20,357
  • Joined

  • Days Won

    73

Posts posted by கிருபன்


  1. இடி தாக்குவதை 45 நிமிடங்கள் முன்பே கணிக்கும் தொழில்நுட்பம் - வழிகாட்டும் அசாம்

    அ.தா.பாலசுப்ரமணியன் பிபிசி தமிழ்
    Thunder, lightningTOM ROBST கோப்புப்படம்

    வானத்தில் திடீர் திடீரென வெட்டி மின்னும் மின்னலும் இடியும் வானில் தோன்றும் அதிர வைக்கும் காட்சிகளாக இருந்தாலும், எப்போதாவது இவை பூமியைத் தொட்டுவிடுவதும் உண்டு. 

    இந்த நிகழ்வுகளில், மனிதர்கள் சிக்கி மாண்டுபோவதும் அவ்வப்போது நிகழ்கிறது. ஒருவர் இருவர் என்று ஆங்காங்கே இடிமின்னல் தாக்கி இறந்தாலும், ஆண்டு முழுவதும் ஒரு மாநிலத்தில் இடி மின்னலால் இறப்பவர்கள் எண்ணிக்கை கணிசமாகவே இருக்கிறது.

    இடியும் மின்னலும் எங்கே தாக்கும் என்பதை முன்கூட்டியே கணித்துவிட்டால், இந்த உயிரிழப்புகளைத் தவிர்க்க முடியும்தானே. 

    அதற்கான ஒரு தொழில்நுட்பத்தை கடந்த இரண்டு மாதங்களாகப் பயன்படுத்தி வருகிறது அசாம் மாநிலப் பேரிடர் மேலாண்மை முகமை. 

    ஒரு புறம் பெருக்கெடுக்கும் வருடாந்திர வெள்ளம், மறுபுறம் மண் சரிவு, இன்னொரு பக்கத்தில் தற்போது பெருகிவரும் கொரோனா தொற்று என்று முப்புறமும் பேரிடர்கள் சூழ்ந்து தாக்கும் நிலையில், இடி மின்னலை முன் கணிப்பதற்கான இந்த தொழில்நுட்பம் அந்த மாநிலத்துக்கு ஒரு சிறு ஆசுவாசத்தை வழங்குகிறது. 

    அசாம் மாநில உள்துறை செயலாளரும், அசாம் மாநில பேரிடர் மேலாண்மை ஆணையத்தின் முதன்மை செயல் அதிகாரியுமான மு.ச.மணிவண்ணன் இந்த தொழில்நுட்பம் குறித்து பிபிசி தமிழிடம் பேசினார்.

    மு.ச.மணிவண்ணன் மு.ச.மணிவண்ணன்

    "அமெரிக்க நிறுவனமான எர்த் டாட் நெட் இந்த தொழில்நுட்பத்தை எங்களுக்கு வழங்குகிறது. ஏற்கெனவே ஆந்திரப்பிரதேசம், ஒடிஷா, மேற்கு வங்கம் போன்ற சில மாநிலங்கள் இந்த தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி வருகின்றன. 

    இந்த தொழிநுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி இடி-மின்னல் பயணிக்கும் பாதையை உடனுக்குடனே மேப்பில் டிராக் செய்ய முடியும். இந்த நொடி மின்னல் எந்த இடத்தில் பயணிக்கிறது என்று பார்க்க முடியும் என்பது மட்டுமில்லாமல், துல்லியமாக எந்த கிராமத்தை மின்னல் தாக்கப் போகிறது என்பதை 45 நிமிடம் முன்னதாகவே கணிக்க முடியும்" என்கிறார் மணிவண்ணன்.

    "இடி மின்னலின் பாதையை கட்டுப்பாட்டு அறையில் இருந்து கண்காணித்து வருகிறோம். அதே நேரம் அசாம் மாநிலத்தில் எங்கேயாவது இடி தாக்கும் என்றால் அது குறித்து 45 நிமிடம் முன்பே கணித்துவிடும் அமெரிக்க நிறுவனம் அது குறித்து, அந்த ஊர் எந்த வட்டத்தில் வருகிறதோ அந்த வட்டாட்சியருக்கு எச்சரிக்கை செய்தி அனுப்பிவிடும். உடனடியாக வட்டாட்சியர் அதைப் பற்றி குறிப்பிட்ட ஊருக்கு அழைத்து எச்சரிக்கை விடுப்பார் என்று கூறும் மணிவண்ணன், இதற்காக வட்டவாரியாக உள்ளூர் அதிகாரிகளின் எண்கள் எர்த் டாட் நெட்டிடம் பகிரப்பட்டுள்ளன என்கிறார். 

    கடந்த ஏப்ரல் மாதம் முதல், அதாவது கடந்த இரண்டு மாதங்களாகவே இந்த தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி வருவதாக கூறும் அவர், இதுவரை இந்த தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி செய்யப்பட்ட கணிப்புகள் துல்லியமாக இருந்திருப்பதாகவும் குறிப்பிடுகிறார்.

    "கடந்த ஆண்டு அசாமில் இடி மின்னல் தாக்கில் 42 பேர் இறந்துள்ளார்கள். இப்போது இந்த தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி எந்த கிராமத்தில் இடி தாக்கப் போகிறது என்று 45 நிமிடம் முன்பாகவே செய்யப்பட்ட கணிப்புகள் துல்லியமாகவே இருந்துள்ளன. ஆனாலும், உயிரிழப்புகளைத் தடுப்பது இன்னும் சவாலானதாகவே இருக்கிறது. குறிப்பிட்ட ஊருக்கு எச்சரிக்கையை அனுப்பிவிட முடியும் என்றாலும், அந்த ஊரிலேயே தனிமையான வயல்வெளிகளில் வேலை செய்கிறவர்கள், நடந்து செல்கிறவர்கள், செல்பேசி இல்லாதவர்கள் போன்றவர்களை எப்படி 45 நிமிடத்துக்குள் தொடர்புகொண்டு எச்சரிப்பது என்பதே சவாலான பணி. இதற்காக, ஊராட்சிகளுக்கு ஒலி பெருக்கிகளைத் தந்து அதன் மூலம் அறிவிப்பு செய்யலாமா என்பது போன்ற யோசனைகள் இருக்கின்றன" என்றார் மணிவண்ணன்.

    உயிர் காக்கும் தொழில்நுட்பம் 

    இதன் மூலம் உயிரிழப்புகளைத் தடுக்க முடிந்திருக்கிறதா என்று கேட்டபோது, வெறும் இரண்டு மாதம் முன்பிருந்துதான் இந்த தொழில்நுட்பம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. எனவே, இது பற்றி ஆய்வு செய்துபார்த்தால், கடந்த ஆண்டை ஒப்பிட எவ்வளவுதூரம் இடி மின்னலால் ஏற்படும் உயிரிழப்புகள் குறைந்துள்ளன என்பது தெரியவரும். அப்படி ஒரு ஆய்வை செய்ய சிறிது காலம் பிடிக்கும் என்கிறார் மணிவண்ணன். 

    "மகவு பிறப்பதும், மழை வருவதும் எப்போது நடக்கும் என்று யாரும் சொல்ல முடியாது" என்று கூறும் பழமொழி ஒன்று தமிழில் உண்டு.

    ஆனால், புயல், மழை போன்றவற்றை கணிக்கும் தொழில்நுட்பத்தில் பெருத்த முன்னேற்றங்கள் ஏற்பட்டுவிட்டன. இதன் மூலம் புயல் வெள்ளத்தால் ஏற்படும் உயிரிழப்புகள் பெருமளவில் குறைக்கப்படுகின்றன. 

    சுனாமியை கண்காணித்து முன்கூட்டியே எச்சரிக்கும் ஏற்பாடுகள் வந்துவிட்டன. நிலநடுக்கத்தை முன் கணிக்கும் தொழில்நுட்பத்தை உருவாக்க விஞ்ஞானிகள் முயற்சி செய்துவந்தாலும் ஒரு நிமிடத்துக்கு முன்பு அதைக் கணிப்பதுகூட இன்னும் சவாலானதாகவே இருக்கிறது. 

    இந்நிலையில் இடி மின்னல் என்னும் ஓர் இயற்கை இடர்ப்பாட்டை முன் கணிக்கும் தொழில்நுட்பம் மனித உயிரிழப்புகளை தவிர்ப்பதில் உதவி செய்யக்கூடும். 

    தமிழகத்திலும் ஆண்டுதோறும் இடிமின்னலால் இறப்பவர்கள் எண்ணிக்கை கணிசமாக இருக்கும் நிலையில், இந்த தொழில்நுட்பம் தமிழ்நாட்டுக்கும் எதிர்காலத்தில் உதவி செய்யக்கூடும். 

     

    https://www.bbc.com/tamil/science-52926994

     


  2. இன்று சந்திரக் கிரகணம் நிகழும் நேர விபரங்கள்

    spacer.png

    2020ஆம் ஆண்டுக்கான 2 ஆவது சந்திர கிரகணம் இன்று 05ஆம் திகதி நடைபெறுவதாக கொழும்பு பல்கலைக்கழகத்தின் பேராசிரியர் சந்தன ஜயரட்ண தெரிவித்துள்ளார்.
    இலங்கை நேரப்படி இன்று (05) இரவு 11.15மணியளவில் கிரகணம் ஆரம்பமாகிறது.
    அதிகாலை 2.34 மணிக்கு கிரகணம் நிறைவடைகிறது. சந்திர கிரகணத்தின் உச்சம் நள்ளிரவு 12.54 க்கு நடைபெறுவதாகவும் அவர் தெரிவித்துள்ளார்.
    இன்று நிகழவுள்ள சந்திரக் கிரகணத்தை ஸ்ட்ராபெரி சந்திரக் கிரகணம் என அழைக்கவுள்ளனர்.
    ஜூன் மாதத்தில் அமெரிக்காவில் ஸ்ட்ராபெரி அறுவடைக்காலமாகும். இந்த மாதத்தில் நிகழும் சந்திரகிரகணத்தை ஸ்ட்ராபெரி சந்திர கிரகணம் என்று அழைக்கின்றனர். இளஞ்சிவப்பு நிறந்தில் காணப்படும் முழு நிலவை யாரோ வாயை வைத்து ஒரு கடித்தது போல நிழல் மறைத்திருக்கும். அதனால்தான் இந்த மாதத்தில் நிகழப்போகும் பெனும்பிரல் சந்திர கிரகணத்தை ஸ்ட்ராபெரி சந்திர கிரகணம் என பெயர் வைத்துள்ளனர்.
    சந்திரனின் 57சதவிகிதம் பகுதி பூமியின் நிழலால் மறைக்கப்பட்டிருக்கும். இந்த கிரகணம் மொத்தமாக மூன்று மணி நேரமும் பதினெட்டு நிமிடங்கள் வரை நீடிக்கப் போகிறது. இந்த சந்திர கிரகணம் ஐரோப்பா, ஆசியா, ஆஸ்திரேலியா, ஆப்பிரிக்கா போன்ற பெரும்பாலான பகுதிகளில் தெரியும், தெற்கு கிழக்கு தென் அமெரிக்கா, பசிபிக், அட்லாண்டிக், இந்தியப் பெருங்கடல் மற்றும் அண்டார்டிகா ஆகிய பெரும்பாலான பகுதிகளில் தென்படும் என வானியல் ஆய்வாளர்கள் கூறியுள்ளனர்.
    இந்தாண்டு நான்கு சந்திர கிரகணங்கள் நிகழ உள்ளன. ஜனவரி 10-ஐ தவிர்த்து, இன்று 5, ஜூலை 5 மற்றும் நவம்பர் 30 ஆகிய தேதிகளில் சந்திர கிரகணங்கள் நிகழ உள்ளன. -(3)

     

    http://www.samakalam.com/செய்திகள்/இன்று-சந்திரக்-கிரகணம்-ந/

    சந்திர கிரகணம்: எங்கு, எப்போது, எப்படி காணலாம்?

    கிருத்திகா கண்ணன் பிபிசி தமிழ்
    Lunar eclipseEPA

    இந்த ஆண்டின் இரண்டாவது சந்திர கிரகணம், ஜூன் 5ஆம் தேதி மற்றும் ஜூன் 6ஆம் தேதிக்கு இடைப்பட்ட இரவில் நிகழவுள்ளது. 

    இந்திய நேரப்படி, ஜூன் 5ஆம் தேதி இந்திய / இலங்கை நேரப்படி வெள்ளிக்கிழமை இரவு 11.15 மணி முதல், சனிக்கிழமை அதிகாலை 2.34 மணி வரை சந்திர கிரகணம் தெரியும்.

    ஆசியா, ஐரோப்பியா, ஆஸ்திரேலியா மற்றும் ஆஃப்ரிக்கா ஆகிய கண்டங்களில் இந்த கிரகணத்தை பார்க்க முடியும். 

    தெளிவான வானிலை இருக்கும் பட்சத்தில், இந்தியாவில் இந்த கிரகணத்தை முழுமையாகக் காணமுடியும். 

    சூரியன் - பூமி - சந்திரன் ஆகியவை நேர்க்கோட்டில் வரும்போது, சூரிய ஒளியை நிலவின் மீது படாமல், பூமி மறைப்பதே சந்திர கிரகணம் ஆகும். நாளை நிகழப்போகும் கிரகணம், முழுமையான கிரகணம் அல்ல. 

    சந்திர கிரகணத்தின்போது, நடுவில் இருக்கும் 'அம்ரா' (Umbra) எனப்படும் பூமியின் நிலவின் உட்பகுதி நிலவின் மேற்பகுதி மீது விழும். 

    அவ்வாறு விழும் நிழல், நிலவை முழுமையாக மறைப்பதால், நிலா சிவப்பு நிறத்தில் தெரியும். அதுவே 'பிளட் மூன்' (குருதி நிலவு) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

    பெனம்ரா சந்திர கிரகணம் என்றால் என்ன?

    நாளை, ஜுன் 5ஆம் தேதி இரவு முதல் நிகழப்போகும் சந்திர கிரகணம், பெனம்ரா (Penumbra) சந்திர கிரகணம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. 

    இந்த கிரகணத்தின்போது, சூரியன் - பூமி - சந்திரன் ஆகியவை ஒரே கோட்டில் இருப்பதில்லை.

    Penumbral Lunar EclipseEPA

    கிரகணம் உச்சம் அடையும் நேரத்தில், பூமியின் பெனம்ரா (புறநிழல்) மட்டுமே சந்திரனின் மீது விழும். அவ்வாறு விழுவதால், சந்திரன் ஸ்ட்ராபெரி பழ வண்ணத்தில் தெரியும்.

    புறநிழல் என்பது பூமியின் நிழலின் வெளிப்பகுதியாகும். 

    இதே போன்ற 'புறநிழல் நிலவு மறைப்பு' எனப்படும் சந்திர கிரகணம்தான் கடந்த ஜனவரி மாதம் 10ஆம் தேதியும் நிகழ்ந்தது.

    இது குறித்து பிபிசி தமிழிடம் பேசிய, பிர்லா கோளரங்கத்தின் தொழில்நுட்ப அலுவலர் பாலகிருஷ்ணன், "இது பெனம்ரா கிரகணம் (புறநிழல் நிலவு மறைப்பு) என்பதால், சந்திரன், பௌர்ணமி நிலவு போலவே காட்சி அளிக்கும். நிலவின் வண்ணத்தில் ஏற்படும் மாற்றத்தை நம்மால் முழுமையாக பார்க்க முடியாது." என்கிறார்.

    "இத்தகைய கிரணத்தின்போது, சூரியனின் ஒளி, சிறிதளவு நிலவில் நேரடியாக விழும். அதனால், நிலவின் வண்ணத்தின் ஏற்படும் மாற்ற பெரிதாக நம் கண்களுக்கு தெரியாது," என்று விளக்குகிறார். 

    நாளை சந்திர கிரகணத்தைத் தொடர்ந்து, இந்த ஆண்டின் முதல் சூரிய கிரகணம் (கதிரவ மறைப்பு) இரண்டு வாரங்களில் நிகழவுள்ளது. 

    அது ஜூன் 21ஆம் தேதி காலை 9.15 முதல் மதியம் 3.04 வரை நிகழும்.

     

    https://www.bbc.com/tamil/science-52919587

     


  3. 2 minutes ago, பையன்26 said:

    இந்த‌ காணொளியை பாருங்கோ அண்ண‌ன் சீமான் இறுதி க‌ட்ட‌ போரில் எங்கு இருந்தார் என்று /

    முன்னர் யாழில் எங்கோ சொல்லியிருப்பேன். காணொளி பாருங்கள் என்று கேட்டதால் நினைவுக்கு வந்தது.

    எனது உறவினர் ஒருவரின் கணவர் ஒரு போதகர். 90களின் நடுப்பகுதியில் அவர்களுக்குக் குழந்தை பிறந்தபோது பார்க்கப்போயிருந்தேன். கதைத்துக்கொண்டிருக்கும்போதே  இயேசு உயிர்ப்பிக்கும் அற்புதங்களை வீடியோவில் ஓடவிட்டு எனக்கு போதிக்க ஆரம்பித்தார். ஆனால் அதை நிப்பாட்டும் வகையில் கதைத்துமுடித்தேன்.

    அன்ணன் சீமானுக்கு ஒரு செக்கரட்டரி கட்டாயம் இருப்பார். அவரிடம் அண்ணன் சீமான் சிறைக்கு போய்வந்த திகதிகளை https://www.naamtamilar.org இல் பதிந்து விடச்  சொல்லுங்கள். எல்லோருக்கும் அண்ணன் சிறைக்கு போய் வந்ததை நினைவுபடுத்தி தேக்குமரம் நட வசதியாக இருக்கும்.😊

     


  4. 16 minutes ago, Nathamuni said:

    சிங்கன்... பதுங்கி இருந்து கொண்டு... பாய்ண்டுக்கு பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார் போலை கிடக்குது. (சும்மா பகிடிக்கு) :grin:

    எதற்கும் ஆதாரம் வேண்டுமல்லவா!

    தமிழ்நெற் archive இல் ஏதாவது அண்ணன் சீமான் சிறைக்குப் போனதைப் பற்றி இருக்கா என்று பார்த்தால், அவர்கள் 2008 - 2009 இல் அண்ணனைக் கண்டுகொள்ளவில்லை. வைகோ, நெடுமாறன், திருமா என்று இருந்திருக்கின்றார்கள்.

    The Hindu archive இல் தேடினால் அங்கும் தமிழ்நாட்டின் செய்திகள் தேதிவாரியாக கிடைக்கின்றன. ஆனால் மே 2009 முழுவதும் தேடியும் அண்ணனைப் பற்றி ஒன்றையும் காணவில்லை. பார்ப்பனியப் பத்திரிகை என்பதால் இருட்டடிப்புச் செய்திருக்கலாம்☺️

    ஆனால் மே 16 நெடுமாறன் கைது செய்யப்பட்டிருந்தார்.

    MAY 16, 2009 00:00 IST

    CHENNAI: About 20 persons, including Sri Lankan Tamils’ Protection Movement leader P.Nedumaran 

     

    ஜெயலலிதா அம்மையார் ஈழம் பெற்றுத் தருவதாகவும் சொல்லியிருந்தார். 😮 அன்றைய அகோரநாட்களில் இதைப் படித்த நினைவுகூட இல்லை!

    I will send Army to Sri Lanka to create Eelam: Jayalalithaa

    https://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-tamilnadu/I-will-send-Army-to-Sri-Lanka-to-create-Eelam-Jayalalithaa/article16594511.ece


  5. ஏன் எப்போதும் தங்களை மூளைசாலிகளாகக் கருதும் தமிழ்ச்சனங்களில் கொஞ்சப்பேர் சுவிஸ் போதகர் போல் சற்குணராஜா போன்றவர்கள் பின்னால் ஊழியம் செய்யப்போனார்கள் என்று சந்தேகம் இருந்தது. ஆனால் இந்தத் திரியில் அதற்கான விளக்கம் நன்றாகவே வந்துள்ளது😃

    நன்றி நண்பர்களே☺️


  6. 5 minutes ago, பகலவன் said:

    நன்றி உங்கள் காணொளி விளக்கத்துக்கு. இன்னுமா நீங்கள் தொடர்பெடுத்து திகதிகளை அறியமுடியாமல் இணையத்தில் காணொளி தேடி கொண்டு இருக்கிறீங்கள். 

    காணொளியில் மே 11 பன்னரில் இருக்கு. அன்றுதான் தமிழ்நாட்டில் தேர்தல் பிரச்சாரம் முடிந்தது. 14ந் தேதி தேர்தல்  நடைபெற்றது. அரசியல் கட்சிகள் எல்லாம் யார் வெல்வார்கள் என்று பிஸியாக 17, 18 களில் இருந்தார்கள்.

    அண்ணன் சீமான் 5 தடவைகள் சிறைக்குப் போயிருக்கின்றார். அதுவும் ஒன்றறை வருட இடைவெளியில். எனவே எல்லாத் திகதிகளும் அவருக்கும் நினைவில் இருக்காது. ஆனால் 11 மேயில் வெளியில் இருந்தவர் தேர்தல் அமளிக்குள் உள்ளே போயிருப்பார் என்பதை பையன் அறுதியிட்டுக் கூறும்போது நம்பத்தானே வேண்டும்.😄

     


  7. கொரோனாவுக்கு எதிராகப் போராடிய இன்னொரு முக்கிய சீன மருத்துவர் மரணம்

    கெர்ரி ஆலன் பிபிசி மானிட்டரிங்
    மருத்துவர் ஹூ வேஃபெங்Alamy மருத்துவர் ஹூ வேஃபெங்

    மத்திய சீனாவில், கொரோனா தொற்றியவர்களுக்கு சிகிச்சை அளித்து வந்த மருத்துவர் மரணம் அடைந்ததை அடுத்து, கொரோனா விவகாரத்தை அரசு சரியாக கையாளவில்லை என மக்களுக்குத் தோன்றிய எண்ணம், அரசுக்கு பின்னடைவைத் தந்துள்ளது.

    கடந்த நான்கு மாதங்களாக கொரோனா நோயுடன் போராடி வந்த மருத்துவர் ஹூ வேஃபெங், ஜூன் 2ஆம் தேதி காலமானார். சிகிச்சையின்போது, இவரது கல்லீரல் சரியாக செயல்படாமல் போனதால், உடல் கருப்பு நிறத்திற்கு மாறத்தொடங்கியது. அந்த தகவல் பல ஊடகங்களின் பார்வையை அவர் பக்கம் திருப்பின. 

    இவரது மரணத்திற்கான சரியான காரணம் இன்னும் பொதுவெளியில் அறிவிக்கப்படவில்லை என்றாலும், சீன சமூக வலைத்தளங்களில் கோபம் நிறைந்த கருத்துகள் வலம்வர இவரது மரணம் காரணமாகிவிட்டது.

    யார் இந்த ஹூ?

    சீனாவில், கொரோனா வைரஸ் பரவல் தொடங்கிய, வூஹான் மாகாணத்தில் அமைந்துள்ள மத்திய மருத்துவமனையில், சிறுநீரக நிபுணராக பணியாற்றி வந்தவர் இவர். கடந்த ஜனவரி மாதம், இவருக்கு கொரோனா தொற்று இருப்பது உறுதிசெய்யப்பட்டது. அடுத்த இரண்டு மாதங்களாக, இவருக்கு வேறு ஒரு மருத்துவமனையில் வைத்து சிகிச்சையும் அளிக்கப்பட்டது. மார்ச் மாத மத்தியில், இவரது உடல்நிலையில் முன்னேற்றம் காணப்பட்ட போதிலும், ஏப்ரல் கடைசியிலும், மே மாதமும், இவர் பெருமூளை ரத்தக்கசிவால் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டார்.

    ஹூவிற்கு கொரோனா தொற்று இருப்பது கடந்த ஜனவரி மாதம் உறுதி செய்யப்பட்டதுBTV ஹூவிற்கு கொரோனா தொற்று இருப்பது கடந்த ஜனவரி மாதம் உறுதி செய்யப்பட்டது

    ஏப்ரல் மாதம், சீனாவின் அரசு ஊடகம், மருத்துவர் ஹூ மற்றும் அவருடன் பணியாற்றும் இதய மருத்துவர் ஈ ஃபான் ஆகியோரின் நோய் குறித்து செய்தி வெளியிட்டது. வைரஸுக்கு எதிராக இவர்களின் போராட்டம் என்று வெளியிடப்பட்ட செய்தியால், இவர்கள் உடனடியாக பிரபலம் ஆனார்கள்.

    சீனாவின் பிரபல சமூக வலைத்தளமான வீபோவில், இவர்கள் குறித்த காணொளிகளைப் பார்த்தவர்கள் அதிர்ந்து போனார்கள். இவர்களின் நிற மாற்றத்திற்கு கல்லீரல் சரியாக வேலை செய்யாததே காரணமாக இருக்கக்கூடும் என ஊடகங்கள் செய்தி வெளியிட்டன.

    ”கருமையான முகங்களைக்கொண்ட வூஹான் மருத்துவர்கள்” என்ற தலைப்பில் இவர்கள் பிரபலம் ஆகினார்கள். இவருமே, இந்த நோயால் அதிகமாக பாதிப்பிற்கு உள்ளாகி இருந்த நிலையில், இவர்களின் இந்த போராட்டத்திற்கு மக்களிடையே பெரிய பாராட்டு கிடைத்தது. தி கம்யூனிஸ்ட் யூத் லீக், “மரணத்திற்கு எதிராக போராடும் தேவதைகள்” என்று அவர்களை பாராட்டிய அதே வேளையில், வீபோவில் இருப்பவர்களோ, மக்கள் பணியாற்றும்போது, அந்நோயின் பாதிப்பு இவர்களுக்கும் இவ்வளவு ஏற்படுகிறதே என வருத்தம் தெரிவித்தனர்.

    சீன மக்களுக்காக சேவையாற்றிய பிறகு, மீதமுள்ள வாழ்க்கையிலும், இரு மருத்துவர்களும், இந்த கருமையான உடலுடன் இருக்கப்போகிறார்கள். அவர்கள் வாழ்க்கையில், இந்த நிறம் எப்படி ஒரு ‘தழும்பாக’ அமைந்து விட்டது என்று அப்போது சமூக வலைத்தளப் பயனர்கள் கருத்துகளை பதிவிட்டனர். 

    சீனா டெய்லி என்ற ஊடகம், கடந்த மே 6ஆம் தேதி இதய மருத்துவர் ஈ ஃபான் சிகிச்சை முடிந்து அனுப்பப்பட்டதாகவும், மருத்துவர் ஹூவின் உடல்நிலையில் முன்னேற்றம் இல்லை என்றும் தெரிவித்தது. 

     

    சர்ச்சைகள்

    சீனாவின், தி நேஷனல் கிளோபல் டைம்ஸ் பத்திரிக்கை உட்பட பல பத்திரிக்கைகள், ”கொரோனா வைரசை முதலில் கண்டுபிடித்து எச்சரித்து, பிறகு அதே வைரசுக்குப் பலியான லீ வென்லியாங் பணியாற்றிய அதே மருத்துவமனையில் டாக்டர் ஹூவும் வேலை செய்தார்” என்று குறிப்பிட்டன.

    கடந்த டிசம்பர் மாதம், இந்த வைரஸ் பரவல் குறித்த தகவலை வெளியில் கூறினார் மருத்துவர் லீ. தன்னுடன் பணியாற்றும் ஊழியர்களை அவர் எச்சரித்தார்.

    ஆரம்பத்தில் எச்சரிக்கை செய்ய முயன்ற லீயின் குரலை சீன அதிகாரிகள் அடக்க முயன்று அவரை கண்டித்தது, அவர் இறந்தபோது தெளிவாக தெரியவந்துவிட்டது. இது மக்களிடையே பெரிய கொதிப்பை ஏற்படுத்தியது.இந்த இரு மருத்துவர்களுக்கும் ஒருவரை ஒருவர் தெரியுமா என்பது இன்னும் தெளிவாக தெரியவில்லை. 

    இவர்கள் இருவரும் வெவ்வேறு துறையில் பணியாற்றியுள்ளனர். வூஹானில் இருக்கும் மத்திய மருத்துவமனையில் சுமார் 4,200 பணியாளர்கள் இருப்பதாகவும் தகவல்கள் கூறுகின்றன.இவர்களில் ஒருவரிடமிருந்து இன்னொருவருக்கு நோய் பரவி இருக்குமா என்பதும் தெளியாக தெரியவில்லை. இருவருக்குமே ஜனவரி மாத மத்தியிலேயே கொரோனா தொற்று ஏற்பட்டுள்ளது. 

    ஆனால், குளோபல் டைம்ஸ் பத்திரிக்கை, அந்த நேரத்திலேயே குறிப்பிட்ட மருத்துவமனையில் 68 பணியாளர்களுக்கு கோவிட்-19 நோய்த்தொற்று இருந்ததாகவும், 200க்கும் மேற்பட்டோர் சிகிச்சையில் இருந்ததாகவும் குறிப்பிடுகிறது. இந்த இரு மருத்துவர்களின் மரணத்திற்கும் மக்கள் ஒரே மாதிரி கோபத்தை வெளியிட்டுள்ளனர்.

    மருத்துவர் லீயின் மரணத்திற்கான காரணம் இன்னும் பொதுவெளியில் பகிரப்படவில்லை. ஆனால், குளோபல் டைம்ஸ் பத்திரிக்கை, ”அவரின் நிலைமை மிகவும் மோசமாக இருந்ததாகவும், மனதளவில் அவர் உறுதியாக இல்லை” என்றும் எழுதி இருக்கிறது.சினோ வீபோ சமூக வலைதளத்தில், ஆயிரக்கணக்கான மக்கள், #WuhanCentralHospitalDoctorHuWeifengPassesAway என்ற ஹேஷ்டேக்கை பயன்படுத்தி வருகிறார்கள். 

    மருத்துவர் ஈ ஃபான்BTV மருத்துவர் ஈ ஃபான்

    ஒரு பக்கம், காலமான ஒருவருக்கு மரியாதை செலுத்தும் வகையில், மருத்துவருக்காக, பலரும் மெழுவர்த்தியின் படத்தை பகிர்ந்து வரும் நிலையில், மறுபக்கம் அவர் எப்படி இறந்தார் என்று மக்கள் கேள்விகளை முன்வைப்பதோடு, அந்த மருத்துவமனையில் தலைமை அதிகாரிகளை வேலையிலிருந்து நீக்க வேண்டும் என்ற கருத்துகளும் வலம் வருகின்றன.

    ”வூஹான் மத்திய மருத்துவமனையின் தலைவர்கள் எப்போது கேள்விக்குட்படுத்தப்படுவார்கள்?” என்று ஒருவர் பின்னூட்டமிட்டுள்ளார். ”வூஹான் மத்திய மருத்துவமனையில், கொரோனாவிற்கு பலியாகும் ஐந்தாவது ஊழியர் இவர்” என்று எழுதியுள்ளார் இன்னொருவர்.

    அரசுக்கு எதிரான பத்திரிக்கையான எப்போச் டைம்ஸ் பத்திரிக்கை, “அந்த மருத்துவமனையில் பணியாற்றும் மூத்த அதிகாரி, கொரோனா பரவலின் ஆரம்ப காலத்தில், ஊழியர்களுக்கு அளிக்க வேண்டிய எச்சரிக்கைகளை கொடுக்காமல், அவர்களை எந்த பாதுகாப்பு உபகரணங்களுமின்றி, பல நோயாளிகளுக்கு சிகிச்சை அளிக்க வைத்துள்ளார்” என்று எழுதியுள்ளது.

    மருத்துவர் ஹூவின் உடல்நிலை சீராக இல்லாமல் இருந்தது என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளாத சில சமூக வலைத்தளப் பயனர்கள், மருத்துவரின் மறைவு குறித்து நிர்வாகத்தின் கருத்து என்ன என்று கேள்வி எழுப்புகிறார்கள்.வெளிப்படைத்தன்மை

    மருத்துவர் ஹூவின் மரணத்தைத் தொடர்ந்து, அந்த மருத்துவமனையிலிருந்து வெளியாகும் தரவுகளில் உள்ள வெளிப்படைத்தன்மை குறித்து பலர் வீபோவில் கேள்வி எழுப்பி உள்ளனர்.” பல நாட்களுக்கு முன்பே, வூஹானில் உள்ள நோயாளிகள் அனைவரும் வெளியேறிவிட்டார்கள்தானே? என்று ஒரு சமூக ஊடக பயனர் கேட்டுள்ளார்.

    இதன்மூலம், கொரோனா பரிசோதனையின் போது, எதிர்மறை முடிவுகள் வந்திருந்தாலும், கொரோனா காரணமாக ஏற்பட்டுள்ள வேறு நோய்களுக்காக சிலர் அங்கு இன்னும் சிகிச்சை எடுத்துக்கொண்டு இருக்கக்கூடும் என்ற ஒரு சந்தேகம் எழுந்துள்ளது. கடந்த ஏப்ரல் 27ஆம் தேதி, சீனாவின் தேசிய சுகாதார ஆணையம், வூஹானில் சிகிச்சை பெற்று வந்த அனைவரும் சிகிச்சை முடிந்து வீடு திரும்பி விட்டதாக தெரிவித்தது.வூஹானில் 50 ஆயிரத்திற்கும் அதிகமானோர் நோயால் பாதிக்கப்பட்டு இருந்தனர். 

    வூஹான் மத்திய மருத்துவமனையே இதன் முக்கிய புள்ளியாக இருந்தது.சீனாவின் ஷின்ஹூ செய்தி நிறுவனம், “வூஹானில் உள்ள மருத்துவமனைகளிலேயே இங்கு தான் பாதிப்பு அதிகம்” என்று குறிப்பிடுகிறது.

     

    https://www.bbc.com/tamil/global-52914271

     


  8. உலக சுற்றுச்சூழல் தினம் அனுசரிக்கப்படுவது ஏன்? இந்த ஆண்டு கருப்பொருள் என்ன?

    World Environment DayGetty Images

    உலகெங்கும் வெப்பம் அதிகரித்து வரலாம், ஆனால் அதன் தாக்கத்தை எல்லோரும் ஒரே மாதிரியாக உணர்வதில்லை. இதேபோலதான் பருவநிலை மாற்றம் ஏற்படுத்தும் பாதிப்புகளும் உள்ளன என்று ஆய்வு ஒன்று சுட்டிக்காட்டுகிறது.

    எந்த ஆண்டு முதல் உலக சுற்றுச்சூழல் தினம் அனுசரிக்கப்படுகிறது?

    1974ஆம் ஆண்டிலிருந்து ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஜூன் மாதம் 5ஆம் தேதி உலக சுற்றுச்சூழல் தினமாக கொண்டாடப்படுகிறது.

    உலக சுற்றுச் சூழல் தினம்: இந்த ஆண்டுக்கான கருப்பொருள் என்ன?

    2020ஆம் ஆண்டு சுற்றுச்சூழல் தினத்துக்கான கருப்பொருளாக 'பல்லுயிர்ப் பெருக்கத்தை' ஐக்கிய நாடுகள் சபை அறிவித்துள்ளது. 

    பல்லுயிர்ப் பெருக்கம் தொடர்பாக கருத்துத் தெரிவித்துள்ள ஐக்கிய நாடுகள் சபை, "பல்லுயிர்ப் பெருக்கம் என்பது அவசரமானது மட்டுமின்றி நமது இருத்தலியலுக்கான நெருக்கடியும் கூட. சமீப காலமாக, பிரேசில், அமெரிக்கா, ஆஸ்திரேலியா உள்ளிட்ட நாடுகளை புரட்டிப்போட்ட காட்டுத்தீ, ஆப்பிரிக்காவை அச்சுறுத்திய வெட்டுக்கிளி தாக்குதல் மற்றும் தற்போது உலகையே உலுக்கி வரும் கோவிட்-19 பெருந்தொற்று நோய் என நாம் பல்வேறு அபாயங்களை சந்தித்து வருகிறோம். இவையனைத்தும் மனிதர்கள் மற்றும் வாழ்வின் வலைகள் ஒன்றுக்கொன்று சார்ந்திருப்பதை நிரூபிக்கிறது" என்று அதில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.இந்த நிலையில், சுற்றுச்சூழல் மற்றும் அதுசார்ந்த தலைப்புகளில் பிபிசி தமிழ் இதுவரை பதிப்பித்த சில முக்கிய கட்டுரைகளை உங்களுக்காக இங்கே தொகுத்து வழங்குகிறோம்.

    பருவநிலை மாற்றம் என்றால் என்ன? 

    புவி வெப்பமயமாதல் உலகில் பேரழிவை ஏற்படுத்தும் என்று விஞ்ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.

    பருவநிலை மாற்றம் என்றால் என்ன?Getty Images

    மனிதர்களின் செயல்பாடுகளின் காரணமாக கரியமில வாயு வெளியேற்றம் அதிகரித்து, அதன் காரணமாக புவியின் வெப்பநிலையும் அதிகரித்துள்ளது. இதைத்தொடர்ந்து அதீத வானிலை மாற்றம், துருவ பகுதிகளில் உள்ள பனிப்பாறைகள் உருகுதல் உள்ளிட்ட மோசமான மாற்றங்கள் நிலவி வருகின்றன.

    விரிவாகப் படிக்க:பருவநிலை மாற்றம் என்றால் என்ன? - ஓர் எளிய விளக்கம் 

    https://www.bbc.com/tamil/global-46422510

    Presentational grey line

    பல்லுயிர்ப் பெருக்கம் என்றால் என்ன? அது ஏன் முக்கியமானது?

    p07bbzgk.jpg

    இயற்கையை மனிதன் எப்படி அழிக்கிறான் தெரியுமா? Presentational grey line

    சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புக்கு யார் காரணம்?

    பருவநிலை மாற்றத்தை சமாளிப்பதற்கான முயற்சியில் ''நெருக்கடியான தருணம் வந்துவிட்டது'' என்று சர் டேவிட் அட்டன்பரோ எச்சரிக்கை விடுத்திருந்தார்.

    ''ஒவ்வொரு வருடமும் நாம் பிரச்சனைகளை தள்ளிப் போட்டுக் கொண்டே வருகிறோம்,'' என்று பிரபல இயற்கை ஆர்வலரும், தொலைக்காட்சி தொகுப்பாளருமான அட்டன்பரோ கூறியுள்ளார்.

    எதிர்காலத்தில் மிக அபாயகரமான அளவுக்கு வெப்பநிலை உயர்வதைத் தவிர்ப்பதற்கு என்ன மாதிரியான, சாத்தியமான நடவடிக்கைகளை எடுக்கலாம் என்பது பற்றி 2018ல் ஐ.நா. பருவநிலை மாற்ற அறிவியல் குழு பட்டியலிட்டது.

    விரிவாகப் படிக்க: பருவநிலை மாற்றம்: காரணமாகும் பணக்கார நாடுகள்; பாதிக்கப்படும் ஏழை நாடுகள்

    https://www.bbc.com/tamil/global-51139013

    பருவநிலை `நெருக்கடி தருணம்' பற்றி சர் டேவிட் அட்டன்பரோ எச்சரிக்கைGetty Images Presentational grey line

    இயற்கையை காக்காவிடில் மனித குலத்தின் எதிர்காலம் என்னாகும்? 

    பருவநிலை மாற்றத்தின் காரணமாக நமது கடல், பனிக்கட்டிகள் அழிந்து வருகின்றன என ஐ.நா எச்சரித்துள்ளது.

    ஐ.நா. ஆராய்ச்சியாளர்கள் குழு ஒன்று, கடல் நீர்மட்டம் உயர்ந்து வருகிறது என்றும், பனிக்கட்டிகள் உருகிவருகின்றன என்றும், மனித செயல்பாடுகளால் சில உயிரினங்கள் வேறு இடங்களுக்கு இடம்பெயர்கின்றன என்றும் தெரிவித்துள்ளது.

    விரிவாகப் படிக்க: உயரும் கடல் மட்டம், கேள்விக்குறியாகும் மனிதக்குலத்தின் எதிர்காலம்: ஐ.நா. எச்சரிக்கை

    https://www.bbc.com/tamil/science-49835254

    Presentational grey line

    பூமியைக் காக்க நீங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்?

    பொது போக்குவரத்துGetty Images பொது போக்குவரத்து

    "இப்போது செயலாற்றுங்கள். அல்லது மோசமான பிரச்சனையை எதிர்க்கொள்ளுங்கள்.!"

    இந்த எச்சரிக்கையானது வெப்பமயமாதல் குறித்து ஆய்வில் ஈடுபட்டிருக்கும் உலகின் தலைசிறந்த பருவநிலை ஆய்வாளர்களிடமிருந்து வந்துள்ளது.

    விரிவாகப் படிக்க:  புவியின் எதிர்காலம் உங்கள் கையில் - இதனை செய்வீர்களா? 

    https://www.bbc.com/tamil/science-45866166

    Presentational grey line

    பருவநிலை மாற்றம்: சில முக்கியத் தகவல்கள்

    இந்நிலையில், பருவநிலை மாற்றம் எப்படி புவிக்கு மிகப்பெரிய அச்சுறுத்தலாக மாறிவருகிறது, அதைத் தடுக்க எடுக்கப்படும், எடுக்கவேண்டிய நடவடிக்கைகள் தொடர்பான ஏழு உண்மைகளை எளிமையாக புரிந்துகொள்ளும் வகையில் தொகுத்து அளிக்கிறோம்.

    விரிவாகப் படிக்க:  பருவநிலை மாற்றம் குறித்து தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய 7 உண்மைகள்

    https://www.bbc.com/tamil/global-46422510

    Presentational grey line

    கொரோனா வைரஸ் காரணமாக பூமியின் மாசு குறைந்தது எப்படி?

    Presentational grey line

    இயற்கை பேரிடர்களால் பாதிக்கக்கூடிய நாடுகள் எவை?

    இயற்கை பேரிடர்களால் பாதிக்கப்படும் கடுமையான அபாயத்தில் உள்ள 15 நாடுகளில், 9 தீவுகள் உள்ளதாக புதிய ஆய்வு ஒன்று தெரிவிக்கிறது.

    விரிவாகப் படிக்க:  இயற்கை பேரிடர்களால் பாதிக்கக்கூடிய முதல் 15 நாடுகள் எவை?

    https://www.bbc.com/tamil/global-46429060

     

    https://www.bbc.com/tamil/science-52920324

     


  9. தொண்டாவுக்கு அஞ்சலி செலுத்த அவரின் இல்லத்திற்கு திகா போகாதது ஏன்? : மனோ விளக்கம்

    அமைச்சர் ஆறுமுகன் தொண்டமானுக்கு அஞ்சலி செலுத்துவதற்காக அவரின் வீட்டுக்கு முன்னாள் அமைச்சர் பழனி திகாம்பரம் ஏன் செல்லவில்லையென முன்னாள் அமைச்சர் மனோ கணேசன் தனது பேஸ்புக் பக்கத்தில் தெளிவுப்படுத்தியுள்ளார்.
    மனோகணேசனின் பதிவு வருமாறு,
    நண்பர் ஆறுமுகன் தொண்டமான் மறைந்த போது நான் ஒரு வெளிநாட்டு ராஜதந்திரியுடன் உரையாடலில் இருந்தேன். செய்தி கேட்டதும் உடனேயே தலங்கம மருத்துவமனைக்கு ஓடினேன்.
    ஏன் பக்கத்தில் இருக்கும் ஸ்ரீஜயவர்தனபுர மருத்துமனைக்கு கொண்டு செல்லவில்லை என நினைத்துக்கொண்டேன். நான் போனபோது நான் மட்டும்தான் முதல் எதிர்கட்சிகாரனாக இருந்தேன்.
    அப்புறம் ஒரே ஆளும்கட்சி கூட்டம். பிரதமர் வரும்வரை இருந்து விட்டு வந்து விட்டேன்.
    அடுத்த நாள் நமது கட்சிகாரர்களுடன் அவரது இல்லத்துக்கும் சென்றேன். அதற்கடுத்த நாள் பாராளுமன்றமும் சென்றேன்.
    தம்பி திகாவை தவிர தமுகூ எம்பீக்கள் யாரும் கொழும்பில் இருக்கவில்லை. “இல்லத்துக்கு போறேன். வருகிறீர்களா?” என அவரை கேட்டேன்.
    அவரும் வந்து சோகத்தை தெரிவிக்கவே விரும்பினார்.
    ஆனால், “இல்லை அண்ணே, முன்பு ஒருமுறை பெரியவர் தொண்டமான் மரண வீட்டுக்கு, திரு. எம். எஸ். செல்லசாமி அவர்கள் சென்ற போது கூச்சல் எழுப்பி தகராறு செய்துள்ளார்கள். ஆகவே இப்போ நான் அங்கு வந்து அப்படி ஏதும் நிகழ்ந்து மலையகத்தில் குழப்பம் ஏற்படக்கூடாது. இறுதி சடங்குகள் அமைதியாக நடக்கட்டுமே” என்று தயங்கினார்.
    அவர் சொல்வதில் ஒரு நியாயம் இருந்ததால்,நான் தொடர்ந்து வலியுறுத்த வில்லை.
    அடுத்த நாள் பாராளுமன்றத்துக்கு என்னுடன் திகாவும், ஏனைய தமுகூ எம்பீக்களும் வந்தார்கள்.
    நோர்வூட் இறுதி நிகழ்வுக்கும் நான் போக இருந்தேன். ஆனால், எம் கட்சியின் மிக சிரேஷ்ட உறுப்பினர் நெடுஞ்செழியன் திடீரென சனியன்று மறைந்து விட்டார்.
    ஞாயிறு அவரது இறுதி சடங்கு. ஆகவே நான் நோர்வூட் போகவில்லை.
    தமுகூ சார்பாக பிரதி தலைவர் இராதாகிருஷ்ணனை போகும்படி கேட்டுக்கொண்டேன். அவரும் நுவரெலியாவில் தயாராக இருந்தார்.
    அப்போது தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் பேச்சாளர் நண்பர் சுமந்திரன், தான் கூட்டமைப்பு சார்பாக போக உள்ளதாகவும், நான் போகின்றேனா என என்னிடம் தொலைபேசியில் கேட்டார்.
    அவரை இராதாகிருஷ்ணனுடன் தொடர்பு படுத்தினேன்.
    அப்போது சனிக்கிழமை பின்னிரவு. அப்போதும் நான் சும்மா இருக்கவில்லை. நுவரெலியா மாவட்ட செயலாளர் புஷ்பகுமாரவை தொலைபேசியில் அழைத்து பேசினேன்.
    “புஷ்பகுமார, நாளை ஏற்பாடுகள் எப்படி?”
    “சார், நீங்கள் வருகிறீர்களா?”
    “இல்லை, நான் வரவில்லை. எங்கள் கூட்டணி சார்பில் முன்னாள் அமைச்சர் இராதாகிருஷ்ணன் வருகிறார். அதேபோல் முன்னாள் எம்பி சுமந்திரனும் வருகிறார். இருவருக்கும் அஞ்சலி உரையாற்ற நேரம் ஒதுக்குங்கள். இராதாகிருஷ்ணன் உங்கள் நுவரெலியா மாவட்ட முன்னாள் எம்பி. உங்கள் மாவட்ட ஒருங்கிணைப்பு குழு முன்னாள் தலைவர். அதேபோல் வடக்கு கிழக்கு தமிழ் மக்களின் சார்பாக முன்னாள் எம்பி சுமந்திரனும் பேசுவது நியாயம்.”
    “சார், இந்நிகழ்வு முழுமையான அரச அனுசரணை நிகழ்வாக நடக்கவில்லை. செலவில் ஒரு பகுதியை மட்டும் ஏற்றுக்கொள்ளும்படி அரசாங்கம் கூறியுள்ளது. அஞ்சலி உரையாற்றுபவர்களின் பெயர் பட்டியலை அமைச்சர் தொண்டமானின் குடும்பம்தான் தயாரிக்கிறது.”
    “அப்படியா, சரி இவர்களுக்கு சில நிமிடங்கள் நேரம் ஒதுக்கும்படி குடும்பத்தவர்களிடம் சொல்லுங்கள். நான் சொன்னதாகவே சொல்லுங்கள்.”
    “சரி சார்,சொல்கிறேன்.”
    அவர் சொன்னாரா என நான் மீண்டும் அழைத்து கேட்கவில்லை.
    எப்படியும், இராதாகிருஷ்ணன் எம் சார்பில் சென்றார். சுமனும் இறுதி நிகழ்வுக்கு போனார்.
    சுமனுக்கு அடுத்த நாள் காலை நீதிமன்றத்தில் முக்கியமான வழக்கில் அவரது வாத உரை இருந்தது. இந்நிலையிலும் வடகிழக்கு உடன்பிறப்புகளின் சோகத்தை தெரிவிக்க அவர் போனார்.
    இறுதி நிகழ்வில் இந்த மலையக, ஈழ தமிழர்களுக்கு உரையாற்ற சில நிமிடங்களும் ஒதுக்கப்படவில்லை.
    ஆளும் அணி சார்பில் மகிந்தானந்தவும், எதிரணி சார்பில் ரவுப் ஹக்கீமும் பேசினார்கள்.
    அப்புறம் பார்த்தால்,“தோட்ட தொழிலாளி சம்பளம்” புகழ் நவீன் திசாநாயக்கவும் பேசினார். அவர் எந்த அணியின் சார்பில் பேசினார் எனக்கு தெரியவில்லை.
    மாலை நடந்தவைகளை இராதா எனக்கு தொலைபேசியில் விபரித்த போது, எனக்கு திகாம்பரம் சொன்னது ஞாபகம் வந்தது. உண்மையில் அவர் நேரடியாக இந்த நிகழ்வுகளில் கலந்துக்கொள்ளாமை சரிதான். அங்கே வந்து இருந்தால், தேவையற்ற சிக்கல் ஏற்பட்டு இருக்கலாம்.
    இறந்தவர் ஒரு அரசியல்வாதி என்பதால், இறப்புக்கும் முன்னிருந்த கொள்கை முரண்பாடுகளை, இறப்பின் போது, அந்த கணத்தில் ஒத்தி வைக்க வேண்டும் என்பது நான் கற்ற அரசியல் நாகரீகம்.
    அதேவேளை முரண்களை மறந்து விட முடியாது. ஏனெனில் அது மக்கள் சார்ந்தது. இது நான் கற்ற அரசியல்.
    ஆறுமுகனிடம் என்னை கவர்ந்தது, அவரிடம் இருந்த “நகைச்சுவை உணர்வு”.
    எத்தனை பேருக்கு இது தெரியுமோ,என்னவோ! நானும், நண்பர் ரவுப் ஹக்கீமும் நன்கு அறிவோம்.
    மற்றவர்களுக்கு அவர் தலைவர், தம்பி, அமைச்சர். எங்களுக்கு அவர் “தொண்டா”. அவ்வளவுதான்.
    சில நாட்களுக்கு முன் கூட ஆறுமுகனின் நகைச்சுவை உணர்வைபற்றி நானும், ஹக்கீமும் சிலாகித்து பேசிக்கொண்டோம்.
    எது எப்படி இருந்தாலும்கூட, நாம் இன்னமும் நாகரீகம் அடைய வேண்டும். அரசியல் நாகரீகம்!
    -(3)

     

    http://www.samakalam.com/செய்திகள்/தொண்டாவுக்கு-அஞ்சலி-செலு/


  10. வெளிநாடுகளில் இருந்து வருவோர் உடனே சமூகத்திற்குள் செல்ல அனுமதிக்கப்பட மாட்டார்கள்

    spacer.png

    வெளிநாடுகளில் இருந்து அழைத்து வரப்படுபவர்கள் தனிமைப்படுத்தல் நிலையங்களில் இருந்து செல்ல முன்னர் சோதனை செய்யப்படுவார்கள். சோதனை முடிவுகளை அடிப்படையாக வைத்தே அவர்கள் விடுவிக்கப்படுவார்கள் என்று இராணுவத் தளபதி சவேந்திர சில்வா தெரிவித்துள்ளார்.


    கொவிட் 19 காரணமாக சமூகத்திற்குள் ஏற்பட்டிருந்த ஆபத்து முடிவிற்கு வந்துள்ளது என்றும் இராணுவத் தளபதி சவேந்திர சில்வா தெரிவித்துள்ளார். தொற்றினால் பாதிக்கப்பட்டவர்களிடமிருந்து பொதுமக்களிற்கு புதிதாக நோய் பரவுவதை தடுப்பதற்காக அதிகாரிகள் திட்டமொன்றை உருவாக்கியுள்ளதாகவும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.


    கொரோனா வைரஸை முற்றாக ஒழிப்பதற்கான சிறந்த தந்திரோபாயத்தை உருவாக்கியுள்ள நாடு இலங்கை என்பதால் வெளிநாட்டிலுள்ள இலங்கையர்கள் திரும்ப விரும்புகின்றனர். வெளிநாடுகளில் சிக்கியுள்ள அனைவரையும் நாட்டிற்கு அழைத்து வருவது குறித்து இலங்கை உறுதியாகவுள்ளது என்றார்.


    அழைத்து வருவதற்கான நடவடிக்கைகள் தொடர்ந்தும் இடம்பெறும். வருபவர்கள் அனைவரும் விமான நிலையத்தில் சோதனையிடப்படுவர், நோய் அறிகுறிகள் கண்டுபிடிக்கப்படுபவர்கள் விமான நிலையத்திலிருந்து மருத்துவமனைக்கு அனுப்பப்படுவார்கள் ஏனையவர்கள் தனிமைப்படுத்தப்படுவார்கள் எனவும் அவர் தெரிவித்துள்ளார்.
    நாங்கள் எங்கள் மக்களை அழைத்துவரவேண்டும் என குறிப்பிட்டுள்ள அவர் அவர்கள் எங்கள் பிரஜைகள் வெளிநாடுகளில் பாதுகாப்பற்ற சூழலால் இங்கு வரவிரும்புகின்றனர். அவர்கள் தங்கள் தொழில்களையும் இழந்துள்ளனர். எனவே நாங்கள் அவர்களிற்கு அதற்கான உதவிகளை வழங்கவேண்டும். ஆனால் அரசாங்கம் அவர்களால் உள்ளூர் மக்களிற்கு பாதிப்பு ஏற்படாத வகையிலேயே இதனை முன்னெடுக்கும் என இராணுவத் தளபதி தெரிவித்துள்ளார். -(3)

     

    http://www.samakalam.com/செய்திகள்/வெளிநாடுகளில்-இருந்து-வ-3/


  11. சங்கக் கடையைத் திரும்பிப் பார்க்க வைத்த வைரஸ் - நிலாந்தன்

    கோவிட் -19காலத்தில் வீட்டுத் தோட்டத்த்தின் மீது ஈர்ப்பு  ஏற்பட்டதைப் போல கூட்டுறவு வாழ்க்கை குறித்தும் இயற்கைக்கு மீளத்   திரும்புவது குறித்தும்  உரையாடத்  தொடங்கியுள்ளோம். குறிப்பாக சமூகத்தின் அன்றாடங் காய்சிகளுக்கும் நலிவுற்ற பிரிவினருக்கும் பாரபட்சமற்ற விநியோகத்தை மேற்கொள்வதற்கு கூட்டுறவுச்  சங்கங்களை புதுப்பிக்க வேண்டும் உயிர்ப்பிக்க வேண்டும் என்ற கருத்துக்கள் முன்வைக்கப்பட்டன..

    உண்மைதான். யுத்த காலங்களில் சங்கக் கடை மைய வாழ்க்கை ஒன்று இருந்தது. அந்நாட்களில் கூப்பன் கார்ட்டும் அடையாள அட்டையும் தொலைக்க முடியாத ஆவணங்களாக காணப்பட்டன. குடும்ப அட்டை என்பது நிவாரண அட்டையாகவும் நீட்சி  பெற்றிருந்தது. குடும்ப  அட்டைகளிலும் பல வகைகள் இருந்தன.. எல்லாவிதமான நெருக்கடிகளின் மத்தியிலும் அன்றைக்கிருந்த கூப்பன்கடை  மைய வாழ்வில் ஒப்பீட்டளவில் நிவாரணம்  ஏற்றத்தாழ்வின்றி சமமாக வழங்கப்பட்டது.

    ஆனால் படிப்படியாக சமூகம் சங்க கடைகளை விட்டுவிலகி பல்பொருள் அங்காடிகளை நோக்கி நகர்ந்து விட்டது. எனக்கு தெரிந்து திருநெல்வேலியில் ஆடியபாதம் வீதியில் ஒரு கோப் சிட்டி இருந்தது. ஆனால் அந்த கடைக்கு பொருள் வாங்க வருபவர்களின் தொகை அதிகமாக இருப்பதில்லை. 2009க்கு பின் சில ஆண்டுகள் அந்த கடை இயங்கியது. இப்பொழுதும் அந்த கடை அங்கே உண்டு. அந்தக் கடைக்கு சற்று விலகி எதிர்த்;திசையில் ஒரு தனியார் பல்பொருள் அங்காடி திறக்கப்பட்டுள்ளது. இப்பொழுது நுகர்வோர் பெருமளவுக்கு அந்த பல்பொருள் அங்காடியை நோக்கியே போகிறார்கள்.  கோப் சிட்டி   கட்டடம்  வேறு தேவைக்கு மாற்றப்பட்டு விட்டது.

    இதுபோலவே  திருநெல்வேலி சந்தியில் முகப்பில் ஒரு நியாயவிலைக்  கடை உண்டு அங்கேயும் பெருந்தொகையான மக்களை காண முடியாது. அதுமட்டுமல்ல உரும்பிராய் சந்தியில் ஒரு நியாய விலைக் கடை உண்டு. அங்கேயும்  நுகர்வோரை அதிகம் காண முடியாது. நியாய விலைக் கடைகளை நோக்கி ஏன் மக்கள் வருவதில்லை என்று கேட்டேன். அங்கே விற்கப்படும் பொருட்கள் தரம் இல்லை என்று ஓர் அபிப்பிராயம் உண்டு அதனால்தான் என்று பதில் சொல்லப்பட்டது.

    892b

    கூட்டுறவு சங்கங்கள் தமது விற்பனை நிலையங்களில் தரமற்ற பொருட்களை விற்று வருகின்றனவா? நிச்சயமாக இல்லை. அதே திருநெல்வேலி ஆடியபாதம் வீதியில் கூட்டுறவுச் சங்கத்தால்  நிர்வகிக்கப்படும் சாப்பாட்டுக் கடை ஒன்று  உண்டு. ஏனைய எல்லாக் கடைகளை விடவும் அங்கே சாப்பாடு மலிவு. திருநெல்வேலி சந்தையில் வேலை செய்யும் அன்றாடக் கூலி உழைப்பாளிகள் பலர் அங்கேயேதான் சாப்பிடுவார்கள். அது மலிவான சாப்பாடு மட்டுமல்ல தரமானது. கூட்டுறவு சங்கத்தின்  நியாய விலைக் கடைகளோடு  ஒப்பிடுகையில் மேற்படி சாப்பாட்டுக் கடையில் ஜனத்திரள் அதிகம். அந்த சாப்பாட்டுக் கடையில் மட்டுமல்ல மாகாணசபையால் நடாத்தப்படும் அம்மாச்சி சாப்பாட்டு கடையிலும் வாடிக்கையாளர் அதிகம் தான். காரணம் அதன் தரம். தரமானது என்று நிரூபிக்கப்பட்டால் ஜனங்கள் அதை நோக்கி வருவார்கள் என்பதற்கு அம்மாச்சி கடைகளும் வன்னியிலுள்ள அதுபோன்ற எனைய கடைகளும் மிகச்சிறந்த முன்னுதாரணங்கள்.

    இன்னும் ஒரு உதாரணத்தைக் கூறலாம். பலாலி வீதியில் ஆஸ்பத்திரி சந்தியில் இருந்து ஆஸ்பத்திரியை நோக்கி சில அடிகள் எடுத்து வைத்ததும் இடப்பக்கமாக சதோசா கடை ஒன்று உண்டு.கொரோனாவுக்குமுன்பு  அந்தக் கடைக்கு  ஆட்கள் பெருந்தொகையாகச்  செல்வதில்லை. அங்கே  அதிகமாகச்   சொல்பவர்கள் யாரென்று பார்த்தால் யாழ் பல்கலைக்கழகத்திலும்  ஏனைய கல்வி நிறுவனங்களிலும் கல்வி கற்கும் சிங்கள மாணவ – மாணவிகளே. எனினும் கோவிட்-19 க்குப்பின் இப்பொழுது அந்த கடையில் அதிக தொகை நுகர்வோரைக் காணமுடிகிறது. அரசாங்கம் விலை குறைத்த டின் மீன் பருப்பு போன்றன அங்கேதான் முதலில் கிடைத்ததும் ஒரு காரணமா?

    இந்த உதாரணங்களில் இருந்து ஒன்றைக்  கற்றுக்கொள்ளலாம்.  சங்கக்  கடையில் தரமான பொருள் விற்கப்பட்டால் மக்கள் தேடி வருவார்கள். நியாய விலைக்  கடையில் விற்கப்படும் பொருட்கள் மலிவாகக் கொள்வனவு செய்யப்பட்ட தரமற்ற பொருட்கள் என்ற அபிப்ராயத்தை மாற்ற வேண்டும். எப்படி மாற்றுவது ? பல்பொருள் அங்காடிகளோடு மோதிக்கொண்டு அதைச் செய்யவேண்டும். யார் செய்வது?

    unnamed.jpg

    இந்த இடத்தில்தான் கூட்டுறவு என்றால் என்ன என்பதை அதன் ஆழமான பொருளில் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும். கூட்டுறவு எனப்படுவது உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்கள்  சந்தை  சுரண்டலுக்கு எதிராக  பொருட்களை நியாய விலையில் கொள்வனவு செய்வதற்கும் விநியோகிப்பதற்கும் ஏற்படுத்திக் கொண்ட ஒரு கட்டமைப்பு. தரமானதையும் மலிவானத்தையும் பெற வேண்டுமென்றால் சமூகத்தின் கூட்டுறவை வளர்க்க வேண்டும் என்பதே கூட்டுறவு தத்துவம்.  எவ்வளவுக்கெவ்வளவு சமூகம் ஐக்கியப்பட்டு இயங்குமோ அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு கூட்டுறவு இயக்கமும் செழிப்படையும். கூட்டுறவு இயக்கம் பலமாக இயக்கினால்  அங்கே தரமான பொருள் மலிவாக கிடைக்கும்.

    யாழ்ப்பாணத்தில்  இவ்வாறு மகத்தான வெற்றிகளைப்  பெற்ற கூட்டுறவுச் சங்கங்களைக் காட்டலாம். கடற்றொழிலாளர் மத்தியிலும்  சீவல் தொழிலாளர் மத்தியிலும் ஏனைய  தொழிலாளர்கள் மத்தியிலும் வெற்றிகரமாக கூட்டுறவுச் சங்கங்கள் கட்டியெழுப்பப்பட்டன. பனை தென்னை வள உற்பத்திக் கூட்டடுறவுச் சங்கம், நீர்வேலி காமாட்சியம்மன் உருக்கு உற்பத்திக் கூட்டடுறவுச்சங்கம், நீர்வேலி வாழைக்குலை உற்பத்தியாளர் கூட்டடுறவுச் சங்கம் போன்ற உதாரணங்களை காட்டலாம். அங்கெல்லாம் சமூகத்தை ஒரு திரளாக கூட்டிக்  கட்டுவதே கூட்டுறவு என்றழைக்கப்பட்டது. இது அதன் இறுதி விளைவைப்  பொறுத்தவரை தேசியத் தன்மை மிக்கது. ஒரு நேர்மையான தேசிய வாதிதான் கூட்டுறவாளராக இருக்கலாம். அல்லது நேர்மையான எல்லாக்  கூட்டுறவாளர்களும் பெரும்பாலும் தேசியவாதிகளே.  அதனால்தான் தமிழ் மக்கள் மத்தியில் தோன்றிய கூட்டுறவாளர்கள் பலர்  பின்னாளில் இயக்கங்களில் சேர்ந்தார்கள்.  அதாவது ஒரு துணிச்சலான நேர்மையான மெய்யான கூட்டுறவாளர் மெய்யான தேசியவாதியமாவார்.  ஏனெனில் தேசியம் எனப்படுவது ஒரு சமூகத்தைப்  திரளாகக் கூட்டி கட்டுவது.

    இது காரணமாகவே தமிழ் மக்கள் மத்தியில் தோன்றிய சில மகத்தான கூட்டுறவாளர்கள் பின்னாளில் கொல்லப்பட்டார்கள். இப்படியாக ஆயுதப் போராட்டமும் கூட்டுறவு இயக்கத்தின் எழுச்சி வீழ்ச்சிகளுக்கும் காரணமாக அமைந்தது. ஒரு கட்டம் வரையிலும் ஆயுதப் போராட்டம் கூட்டுறவு அமைப்பின் எழுச்சிக்கு உதவி புரிந்தது. ஆனால் ஒரு கட்டத்திற்குப் பின் கூட்டுறவு சங்கத்தின் தனித்துவமான இயல்பான சுதந்திரமான இயக்கத்துக்கு ஆயுதப் போராட்டமும்  சவாலாக அமைந்தது. அதோடு ஆயுதப்போராட்டத்தோடு சேர்த்து அடையாளங் காணப்பட்ட சில வெற்றிகரமான கூட்டுறவாளர்கள்  பின்னாளில் கொல்லப்பட்டார்கள்.

    இடப்பெயர்வுகளின் போதும் கூட்டுறவுச் சங்கங்கள் மகத்தான பணி புரிந்தன. அப்பொழுதெல்லாம் கூட்டுறவுச் சங்கங்கள் ஆயுதப் போராட்டத்தின் உதவி அமைப்புகள் போல செயற்பட்டன. தமிழ்க் கூட்டுறவு இயக்கம் போர்க் காலத்தில் தனது உச்சமான பங்களிப்பைச் செய்தது என்று மூத்த சிவில் அதிகாரியான  செல்வின் தெரிவித்தார்.முடிவில் ஆயுதப் போராட்டம் தோற்கடிக்கப்பட்ட போது கூட்டுநவுக் கட்டமைப்பும் ஓரளவுக்குச் சிதைந்து விட்டது.  இது தனியாக ஆராயப்பட வேண்டிய ஒரு ஆய்வுப் பரப்பு. கூட்டுறவுச்  சங்கங்களின் மீது ஆயுதப் போராட்டம் செலுத்திய தாக்கம்.

    ஆயுதப் போராட்டத்தின் வீழ்ச்சியோடும் பல் பொருள் அக்காடி மைய வாழ்க்கையின் எழுச்சியோடும் கூட்டுறவு வீழ்ச்சியுற்றது. இப்பொழுது பல்பொருள் அங்காடி மைய வாழ்வில் கூட்டுறவு அமைப்பு பொலிவை இழந்து விட்டது. அதை மறுபடியும் கட்டியெழுப்புவது என்றால்  அதற்குத்  துணிச்சலான அர்ப்பணிப்பு மிக்க கூட்டுறவாளர்கள்  வேண்டும். அதாவது நேர்மையான தேசியவாதிகள் வேண்டும்.

     

    http://www.samakalam.com/செய்திகள்/சங்கக்-கடையைத்-திரும்பிப/


  12. ஒழுக்கத்தின் நிழலில் அவதூறு: இந்திய பெற்றோர்களை சாடும் யுனிசெஃப்!

    spacer.png

     

    குழந்தைகளை ஒழுங்குபடுத்தும் முயற்சி என்ற பெயரில் குழந்தைகள் மீது இந்திய பெற்றோர்கள் 30 வகையான உடல் மற்றும் வாய்மொழி அவதூறுகளை பயன்படுத்துவதாக யுனிசெஃப் நடத்திய ஆய்வில் தெரியவந்துள்ளது.

    2019 ஆம் ஆண்டு நடத்தப்பட்ட 'பெற்றோருக்குரிய விஷயங்கள்: பெற்றோரின் அணுகுமுறைகள் மற்றும் நடைமுறைகளை ஆய்வு செய்தல்' என்ற ஆய்வு யுனிசெஃப் மூலம் நடத்தப்பட்டது. இதில், மத்தியப் பிரதேசம், சத்தீஸ்கர் மற்றும் ஒடிசாவில் தலா இரண்டு மாவட்டங்களிலும், ராஜஸ்தானில் மூன்று மாவட்டங்களிலும், மகாராஷ்டிராவின் நான்கு மாவட்டங்களிலும் ஆய்வு மேற்கோள்ளப்பட்டது. இதன் மூலம், தண்டனை என்பது குழந்தைகளை ஒழுங்குபடுத்துவதற்கான பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட முறையாக இருக்கிறதென்று யுனிசெஃப் கருத்து தெரிவித்துள்ளது.

     

    நேற்று(ஜூன் 3) இந்த அறிக்கையின் வெளியீட்டில் பேசிய இந்தியாவின் யுனிசெஃப் பிரதிநிதியான யாஸ்மின் அலி ஹக், "குழந்தைகளுக்கு எதிரான பல்வேறு வகையான வன்முறைகளில் உடல் ரீதியான வன்முறை (சூடுவைத்தல்; கிள்ளுதல்; அறைதல்; குச்சி, பெல்ட்கள், தண்டுகள் போன்ற சாதனங்களால் அடிப்பது) வாய்மொழி துஷ்பிரயோகம் (குற்றம் சாட்டுதல்) ; விமர்சித்தல்; கூச்சலிடுதல்; தவறான மொழியைப் பயன்படுத்துதல்; உடல் ரீதியான வன்முறைகளைக் கண்டறிதல் மற்றும் உணர்ச்சி ரீதியான அவமதிப்பு (இயக்கத்தை கட்டுப்படுத்துதல்; உணவை மறுப்பது; பாகுபாடு காட்டுதல்; பயத்தைத் தூண்டுவது) உள்ளிட்ட 30 வகைகள் இதில் அடங்கியுள்ளது" என்று அவர் விவரித்தார். அத்துடன், "எபோலா நெருக்கடி போன்ற தொற்றுநோய்களின் போது, குடும்பங்கள் சமாளிக்க போராடுகையில், சிறு குழந்தைகள் வன்முறை, துஷ்பிரயோகம் மற்றும் புறக்கணிப்பு ஆகியவற்றை அனுபவிக்க அதிக வாய்ப்புள்ளது என்பதை எங்கள் அனுபவம் காட்டுகிறது. இந்த தொற்றுநோய் காலத்தில் அவர்களுக்கு ஏற்படும் இந்த குடும்ப வன்முறை வாழ்நாள் முழுவதும் அவர்களுக்குள் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்" என்று அவர் கவலை தெரிவித்தார்.

    இந்த கொரோனா தொற்று காலத்தை குறிப்பிட்டு பேசிய யுனிசெஃப், குழந்தைகள் பாதுகாப்பு சேவைகளை அத்தியாவசிய சேவைகளாக நியமிக்க வேண்டிய உடனடி தேவை உள்ளது என சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. பாதுக்காப்பு சேவைகளில் முக்கியமாக - உடல்நலம் மற்றும் சமூக நலன், குழந்தைகள் பாதுகாப்பு சேவைகள், மனநலம் மற்றும் உளவியல் ஆதரவு, மாற்று பராமரிப்பு ஏற்பாடுகள் உள்ளிட்டவை இருக்க வேண்டும் என மேற்கோள் காட்டியுள்ளது. யாஸ்மின் அலி ஹக் கூறும்போது, "இந்த சேவைகள் குழந்தைகள் மற்றும் புலம்பெயர்ந்தோர் உட்பட அனைவருக்கும் கிடைக்க வேண்டும், பெற்றோர் இல்லாதவர்கள், மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடிய குழந்தைகளுக்கு பாதுகாப்பை உறுதி செய்ய வேண்டும்," என்று அவர் விளக்கினார்.

     

    "சிறுமிகளும் சிறுவர்களும் மிகச் சிறிய வயதிலிருந்தே மிகவும் வித்தியாசமாக வளர்க்கப்படுகிறார்கள் என்பதையும் காட்டும் ஆய்வு வீட்டு வேலைகளின் சுமை, அன்றாட கட்டுப்பாடுகள் ஆகியவை சிறுமிகள் மீது அதிக அளவு திணிக்கப்படுகிறது எனக் குறிப்பிட்டுள்ளது. குழந்தைகளுக்கு தாய்மார்கள் முக்கிய பராமரிப்பாளர்களாக இருக்கிறார்கள். அதே நேரத்தில் தந்தைகள் மிகவும் குறைவாகவே ஈடுபடுகிறார்கள். இருப்பினும், ஆய்வில் பல சந்தர்ப்பங்களில் அவர்கள் ஈடுபட விரும்புகிறார்கள். ஆனால் எப்படி என்று அவர்களுக்கு தெரியவில்லை" என்கிறார் யாஸ்மின் அலி ஹக்.

    மகாராஷ்டிரா, ஒடிசா, சத்தீஸ்கர், அசாம், ராஜஸ்தான் மற்றும் உ.பி. போன்ற மாநிலங்களில் நடைபெற்ற இந்த பெற்றோருக்கான திட்டங்களை அம்மாநிலங்கள் செயல்படுத்துவதில் கண்டறிந்தது இந்தியாவில் உள்ள மற்ற மாநிலங்களும் இதை பின்பற்றலாம் என யுனிசெஃப் பரிந்துரைத்துள்ளது. மேலும், கதைசொல்லல், பாடுதல் மற்றும் குழந்தையுடன் விளையாடுவதன் மூலம் பெற்றோரின் அக்கறை அதிகளவில் குழந்தைகள் மீது ஈடுபட வழிவகுத்திருக்கிறது. இது குறித்து குறிப்பிடும் யுனிசெஃப், "இவை அனைத்தும் குழந்தையின் மூளை வளர்ச்சிக்கு முக்கியமானவை" என குறிப்பிட்டுள்ளது.
     

    https://minnambalam.com/entertainment/2020/06/04/22/unicef-report-says-about-indian-parenting



  13.  

    இதற்குமிஞ்சி நான் சொல்ல வேறேதுமில்லை – அ.இரவி

    May 31, 2020
    sool_FrontImage_102-696x347.jpg

    நேர்கண்டவர் : அகர முதல்வன்

    அ.இரவி ஈழத்து எழுத்தாளர்களில் குறிப்பிடத்தகுந்தவர்.இவருடைய “ஆயுதவரி”, “பாலை நூறு” ஆகிய இரண்டு சிறுகதைத் தொகுப்புக்கள் வெளியாகியுள்ளன.யாழ்ப்பாண பாஷையில் அமைந்திருக்கும் இவரின் எழுத்து மொழிக்கு ஒரு தனித்துவ இடமுண்டு. இவரின் புகழ்பெற்ற “காலம் ஆகி வந்த கதை” தொகுப்பும், “வீடு நெடும் தூரம்” தொகுப்பும் ஈழர் இலக்கியத்தின் முக்கிய பிரதிகள்.

    “காலம் ஆகி வந்த கதை” – என்ற உங்களின் தன் வரலாற்றுப் புனைவுப் பிரதி சாத்வீக – வன்முறை ஆகிய இரண்டு போராட்ட வரலாற்றுக் காலங்களைப் பேசுகிறது. இந்த நூலிற்கு கிடைத்த வரவேற்பைக் கூற முடியுமா?

    தமிழீழ தேசியத் தலைவர் பிரபாகரன் அவர்கள் இதனை வாசித்து விட்டு, க.வே.பாலகுமாரன், கவிஞர் புதுவை இரத்தின துரை, பரப்புரைப் பொறுப்பாளர் ரமேஷ்/இளங்கோ ஆகியோரிடம் விதந்து கூறியதை அவ்வளவு பேரும் எனக்குச் சொன்னார்கள். அந்த நூலிற்கு கிடைத்த பெரிய பெறுமதியான ஒரு அங்கீகாரமாக அதனையே பார்க்கிறேன்.

    இலக்கியத்தில் நான் மிகவும் மதிக்கின்ற படைப்பாளி அசோகமித்திரன், இந்நூலை வாசித்துவிட்டு அரைமணித் தியாலமாகத் தொலைபேசியில் என்னுடன் உரையாடினார். அவர் தனது ’18வது அட்சக்கோடு’ நாவலுடன் ஒப்பிட்டார். வார்த்தைகளில் மகிழ்ச்சி மின்னியது. என் சந்தோசத்தினை சொல்ல வார்த்தை இல்லை.

    எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் இந்நூலை வாசித்த பின்னர் இலங்கையில் தனக்குப் பிடித்த படைப்பாளிகள் வரிசையில் என் பெயரையும் குறிப்பிட்டு இணைத்துக் கொண்டார். அப்போது “சன்” தொலைக்காட்சியின் செய்திப் பொறுப்பாசிரியராக இருந்த மாலன் அவர்கள் இந்நூலை வாசித்துவிட்டு நீண்டதொரு செவ்வி எடுத்திருந்தார். “சன்” தொலைக்காட்சியில் அந்த செவ்வி ஒளிபரப்பாகியிருந்தது.

    சக ஈழப்படைப்பாளிகளில் அ.முத்துலிங்கம், ‘ஊருக்குப் போய்வந்த சுகம் இருந்தது’ என்று புளகித்தார். ரஞ்சகுமார், தான் வாசித்த சிறந்த பத்து நூல்களில் இது ஒன்று என்றார். ‘இப்படி எழுத வாய்ப்பே இல்லை’ என்றவர் தமிழ்நதி. 

    மேலாக, கிளிநொச்சி வட்டாரக்கல்வித் திணைக்களம் சுமார் ஐம்பது பிரதிகள் வாங்கி தமது வட்டாரக் கல்விக்கூடங்களின் ஆசிரியர்களுக்கு விநியோகித்தது. (காரணம்: ‘ஓர் ஆசிரியர் எப்படி இருக்கக்கூடாது என்று இந்நூல் விபரிக்கின்றது’) பின்னர் வடமாகாணக் கல்வியமைச்சராக இருந்த குருகுலராஜா அவர்களே அப்போது கல்வி பணிப்பாளராக பணியில் இருந்தபோது செய்தார். இன்னும் சொல்ல நிறைய இருக்கிறது. என்னைக் கூச்சப்பட வைக்கும் இக்கேள்வியை ஏன்தான் கேட்டீர்கள்?       

    உங்களின் சிறுகதைகளில் யாழ்ப்பாணத்து புழங்கு தமிழ் அதிகமாக இருக்கும். உங்களின் கதைகள் மீது எனக்கொரு காதலுண்டு. உங்களின் மொழியை நீங்கள் புனைவில் எவ்வாறு தரிசிக்க விரும்புகிறீர்கள்?

    மொழி வசப்பட வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன் நான். எழுத்து அப்படியே வழுக்கிக்கொண்டு போகவேண்டும். வாசிக்கும் யாருக்கும் இடர் தரக்கூடாது. எழுத்து, காட்சியை விரித்தால் சந்தோசம். ஆரம்பத்தில் நான் ஜெயகாந்தனின் ரசிகனாக இருந்தேன். பிறகுதான் தெரிந்தது, அவர் எழுத்தில் காட்சியை விரிக்கவில்லை; நிறையச் ‘சொல்கிறார்’ என்பது. ஜெயகாந்தனின் கருத்துக்களை மாத்திரமே கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறோம் என உணர்ந்தபோது மிகுந்த சலிப்பு ஏற்பட்டது.

    பிறகு நான் கண்டடைந்தவர் லா.ச.ரா. அவரது ‘அபிதா’வை வாசியுங்கள். அங்கு கதையும் தத்துவமும் கிடையாது, காட்சிதான் விரியும். “அந்த மலை தடுத்த மேகங்கள், மழை கொட்டுமோ கொட்டாதோ தெரியாது.. கொட்டலாமோ வேண்டாமோ எனத் தம்முள் குமைகின்றன”-அபிதா’வில் வரும் வரிகள் என்பது ஓர் உதாரணம். உங்களுக்குக் காட்சி தெரியவில்லையா? எனக்கு அது முக்கியம் என பட்டது.

    பிறகு நான் கண்டடைந்தவர் வண்ணநிலவன். அவரது ‘கடல்புரத்தில்’ நாவலை கதையாகவே நான் வாசிக்கவில்லை, காட்சியாகப் பார்த்தேன். பாத்திரங்கள் யாவரும் என்னுள் உருக்கொண்டு விட்டனர். வண்ணநிலவன் என்னுள் இறங்கியது அவ்வாறே. 

    என்ன கேட்டீர்கள், ‘உங்களின் மொழியை நீங்கள் புனைவில் எவ்வாறு தரிசிக்க விரும்புகிறீர்கள்’ என்றா? என் பதில் இதுதான்: என் புனைவை வாசித்து காட்சியாக விரிந்த ஒரு சினிமாவாகப் பார்த்ததாக நீங்கள் உணர்ந்தீர்கள் ஆயின், வண்ணங்கள் அதில் தெரிந்ததாயின்  அது எனக்குப் போதும். இலக்கியத்தில் தத்துவங்கள் பேசுவதிலும் ‘இசங்கள்’ பேசுவதிலும் எனக்கு அவ்வளவு உவப்பில்லை. 

    நீங்கள் ஒரு தமிழ் இயக்கமொன்றில் உறுப்பினராக இருந்து, பின்னர் இன்னொரு இயக்கத்தினால் ஏற்பட்ட உயிர் அச்சுறுத்தல் காரணமாக புலம்பெயர்ந்தவர். உள்ளொடுங்கிய ஆயுத அமைப்புக்களின் இப்படியான வன்முறைகள் ஏராளம். அன்றைய நாட்களின் நினைவுகள் உங்களுக்குள் எழுந்து தொந்தரவு தருவதில்லையா?

    அப்போது நான் NLFT எனும் இயக்கத்தின் உறுப்பினர் அல்ல; ஆதரவாளர் மட்டும்தான். NLFT இயக்கத்தைத் தோற்றுவித்த அல்லது கட்டியமைத்த தோழர் விசுவானந்த தேவன் அவர்கள் இன்றைய என் அரசியலையும் தீர்மானித்தபடியே இருக்கிறார். அவர் காணாமல் போய் முப்பது வருசங்களுக்கு மேலாகி விட்டன. ஆயினும் இப்போதும் என்னை அவர் தீர்மானிக்கிறார் என்றால் அவரது ஆளுமையை யோசித்துப் பாருங்கள். 

    உயிர் அச்சுறுத்தல் என்று சொல்ல முடியாவிடினும் அங்கத்தில் ஏதேனும் ஊறுபாடு அல்லது ஆன்மாவைச் சிதைக்கும் செயற்பாடு, விடுதலைப்புலிகளால் எனக்கு நிகழும் என சுமார் ஐந்து வருடங்களாக(1987 – 1992) அச்சம் கொண்டிருந்தேன்.

    அதற்கான ஏதுக்களும் இருந்தன. ஆனால் நான் பட்ட பாடுகளை இப்போது சொல்வது தேவையில்லாதது. ஒன்றைத்தான் அப்போது யோசித்தேன், என்னை நான்தான் காப்பாற்றவேண்டும், வேறு யாருமல்ல. அவ்வாறு உணர்ந்த கணத்தில் தமிழீழத்தை விட்டு மே 22, 1992  அன்று  நான் களவாக வெளியேறினேன். அன்றைய நாட்களின் நினைவுகள் எழுந்து தொந்தரவு தராமல் விடுமா?   

    இந்த காலகட்டத்தின் விளைவுகளால் நீங்கள் தமிழீழ விடுதலைப்புலிகளையும் அதன் தலைமையையும் கடுமையாக எதிர்த்து எழுதினீர்கள். பிறகு அந்த நிலையில் இருந்து தீவிர புலி ஆதரவு நிலைக்கு திரும்புவதற்கு காரணம் என்ன?

    தமிழீழ விடுதலைப்புலிகளையும் அதன் தலைமையையும் கடுமையாக எதிர்த்து நான் எழுதுவதற்கு என் ‘அகம்’ மாத்திரம் காரணமல்ல; ‘புறத்தையும்’ உணருங்கள். அப்போது விடுதலைப்புலிகள் கடும் அரராஜக(வாத)த்தைக் கொண்டிருந்ததனை நான் உணர்ந்தேன், அனுபவித்தேன். என் தோழர்கள் காணாமல் போகிறார்கள். (தோழர்கள் என்பது NLFT உறுப்பினர்கள்) என் நண்பர்கள் இல்லாமல் போகிறார்கள். (நண்பர்கள் என்பது செல்வி, தில்லை, தர்மலிங்கம் என இன்னோரன்னோர்) பின்னேரம் ஆறுமணிக்கு எங்களைச் சந்திக்க வருகிறேன் என்று சொன்ன நெருங்கிய நண்பன்(தோழர் விமலேஸ்வரன்) மாலை நான்கு மணிக்கே கொல்லப்படுகிறான். “எங்களை எதிர்த்த இவர் என்னவென்று இங்கிருக்க முடியும்” என்று விடுதலைப்புலிகளின் பிரதித்தலைவர் மாத்தையா கேட்டபோது எனக்கு இரட்டைப்பிள்ளைகள் பிறந்து ஒரு மாதமாகி விட்டது. எனது ‘மரண தண்டனை’யை ஒத்திப் போடுவதற்கு நான் பட்டபாடு யாருக்கும் தெரியாது. நேரம் வந்தால் சொல்கிறேன். நீண்ட கதை உண்டு. நிறுத்துகிறேன்.

    1992 மே 23-க்கு பிறகு என் வாசம் கொழும்பில். சும்மா இல்லை, நான்கு முழு வருடங்கள். ‘கொழும்பு’ என்னை மிகவும் படிப்பித்து விட்டது. ‘தமிழன் என்றால் நீ புலி’ என்று அது தெளிவாகச் சொல்லிற்று. நிறைய அனுபவப்பட்டேன். சிறைவாசம், காறித்துப்பல், விறகு கட்டையால் அடி, சொல்லக்கூசும் இன்னும் பல. என்னுடன் சேர்ந்தவர்கூட அனுபவித்தார். மனம் அந்தளவு வெதும்பிக் கிடந்தது. அப்போது பூநகரியில் ‘தவளைப் பாய்ச்சல்’ என்று விடுதலைப்புலிகளின் தாக்குதல். இரத்மலானை இந்துக்கல்லூரியில் என் ஆசிரியப்பணி. அருகில் விமான நிலையம். விமானங்கள் வந்திறங்குகின்றன. ‘ஆம்புலன்ஸ்கள்’ காயம்பட்ட சிங்கள ஆர்மியை ஏற்றிக்கொண்டு ஓடுகின்றன. ஒரு சைரன் சத்தம் கேட்குமல்லவா? எனக்கு அது வெற்றிச்சங்கு ஊதியதைப்போல இருந்தது. விடுதலைப்புலிகளின் வெற்றி என்று நான் நினைக்கவில்லை; ஈழத்தமிழரின் வெற்றி. தத்துவமாக இதனை நான் யோசிக்கவில்லை; உணர்விலிருந்து நான் யோசித்தேன்.  

    இருவர்தாம் எனக்கு அதனை உணர்த்தினார். ஒருவன், ‘தராகி’ சிவராம். அவன் போகிறபோக்கில்தான் சொன்னான்: “மைச்சான், நீ எவ்வளவுதான் புலியை எதிர்த்தாலும் சிங்களவங்களுக்கு நீ புலிதான்.. தமிழனென்டால் புலி! புலி குடுக்கிற அடிதான் இவையளை யோசிக்க வைக்கும்…’ மற்றவன்: எஸ்.கே.விக்கினேஸ்வரன். ‘சரிநிகர்’-ன் முழுப்பொறுப்பும் அவனிடம் இருந்தது. எனக்குப் பிரேமதாஸாவிடம் ஒரு கவர்ச்சி இருந்தது. பிறகு சந்திரிகாவிடம் ஓர் அபிமானம் இருந்தது. சந்திரிக்கா, நான் கற்பிப்பதை என் வகுப்பிலிருந்து பார்த்தவர்.(அப்போது அவர் மேல்மாகாண முதலமைச்சர்) இணக்கமான உரையாடல் அவரிடம் இருந்தது. ஜனாதிபதித் தேர்தலில் அவர் போட்டியிட்டபோது எனது வாக்கு மாத்திரமல்ல, எனது குடும்ப வாக்கும்(ஆறு வாக்குகள்) அவருக்கே. சந்திரிகாவுக்காக என் வாதங்கள் இருந்தபோது விக்கி அதனை முற்றாக நிராகரித்தான். கொழும்பும் நண்பர்கள் சிலரும்தாம் என்னை மாற்றியமைத்தது.    

    ஈழத்தமிழர் இலக்கியங்கள் இன்னும் உச்சபட்சமான உன்னத இடங்களைத் தொடவில்லை என நீங்கள் முகநூலில் எழுதியிருந்தீர்கள். நீங்கள் வைக்கும் மதிப்பீட்டை கொஞ்சம் விளக்கிக் கூறமுடியுமா?

    இலங்கை என்பது மிகச்சிறிய தீவு. அதற்குள்ளும் ஈழத்தமிழர் சொற்ப தொகையினரே. ‘சிறிய தீவு’ என்பதும் ‘சொற்ப தொகையினர்’ என்பதும் ஈழத்தமிழ் படைப்பாளிகளுக்கு அதிக, வித்தியாசமான, நுட்பமான, வரையறைக்கு அப்பாற்பட்ட அனுபவங்களைக் கொடுக்கவில்லை. அதுமாத்திரமன்றி, ஈழத்தமிழருக்கு கிடைத்த கல்வியென்பது விரிந்த அனுபவங்களைத் தாங்குவதற்குத் தயாராக இருக்கவில்லை. கல்வி, அறிவால் மாத்திரமே யாவற்றையும் பார்க்க வைத்தது; உணர்வால் அல்ல. அதனால் பெரும்பாலும் வறட்டுத்தனமான படைப்புகளே வெளியாகின.

    சிறுகதைகளில் ஓரளவுக்கு வளம் இருந்தாலும் சினிமா, நாவல் முதலான படைப்பாக்கங்களில் வளம் பெறவில்லை. கவிதை, அரங்கு என்று சிறுசிறு படைப்பாக்கங்களிலேயே ஈழத்தமிழ் தன்னைத் திருப்திப்படுத்திக் கொண்டது. ஈழத்தமிழர்களுக்கு கிடைத்த கல்வி என்பது பதிப்பு, ஆய்வு முதலான துறைகளில் அதிகம் உந்தித் தள்ளியது. நிலத்தையும் காலத்தையும் சூழலையும்தாம் இதற்குக் குறை கூறலாம்.

    வேறு சிலரிலும் எனக்குக் குறை உண்டு. ‘ஆனா ஆவன்னா’ என்று மாத்திரம் எழுதத் தெரிந்தோரின் படைப்பை ‘ஆகா இதுவல்லவோ படைப்பு’ என்று ஆய்வு செய்து மலடாக்கி விட்டார்கள், நமது சில ஆய்வாளர்களும் சில பேராசிரியப் பெருந்தகைகளும். ஆயினும் இப்போது ஒன்றைச் சொல்ல வேண்டும் ஈழத்தமிழர், தமிழ்நாடு உட்பட வேறுபல நாடுகளுக்குப் புலம்பெயர்ந்த பின்னர் அவர்களது படைப்பில் வளம் சேர்கிறது.

    ஈழநிலத்தைத்தான் அவர்கள் பாடுபொருளாகக் கொண்டாலும் அவை கலாபூர்வமான வெளிப்பாடாக வருவதனை அவதானிக்க முடிகிறது.  

    ஈழத்து இலக்கியங்கள் இன்றைக்கு ஒரு புதியதோர் பாய்ச்சலை வெளிப்படுத்தியபடி இருக்கின்றன. ஆனால் அதன் மீது “கழிவிரக்கம் கோருகின்றன” என்ற குற்றச்சாட்டும் எழாமல் இல்லை. நீங்கள் இந்த குற்றச்சாட்டை எவ்வாறு புரிந்து கொள்கிறீர்கள்?

    தஞ்சாவூர் மாவட்ட கீழ்வெண்மணிக் கிராமத்தில் சுமார் நாற்பது தலித்(இச்சொல்லில் அவ்வளவு உடன்பாடு கொள்ளாதவன்) மக்கள் உயிருடன் எரித்துக் கொல்லப்பட்ட காலத்தில் அதே தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தைக் களமாகக்கொண்டு தி.ஜானகிராமன், ‘மோகமுள்’ நாவலை எழுதினார். அது எதைப்பற்றி பேசியது என்பது உங்களுக்குத் தெரியும். அது அப்போது சிலரால் கடும் கண்டனத்துக்கு உள்ளாக்கப்பட்டது. ஆனால் ஈழத்தமிழர்களுக்கு ஏற்பட்ட மகத்தான துயர் என்பது அத்தனை ஈழத்தமிழர்களையும் ஏதோ விதத்தில் பாதித்திருக்கிறது. அங்கு தோன்றிய படைப்பாளிகள் தமக்குப் புரிந்த அரசியலினூடாக அதைத் தமது படைப்புகளில் வெளிப்படுத்தத்தான் செய்வார்கள். வெளிப்படுத்தா விட்டால்தான் அவர்கள் ‘வேறேதோ’ அரசியல் செய்கிறார்கள் என்று அர்த்தம். ‘கழிவிரக்கம்’ கோரும் படைப்பு என்று சொல்பவர்கள் சொல்லிவிட்டுப் போகட்டும். காலம் எப்போதும் நேரானது; காழ்ப்பு இல்லாதது. அது யாவற்றையும் எவ்வாறு பதிவு செய்கின்றது என்பதனை நாம் இப்போது சொல்ல முடியாது. 

    சமகாலத்தில் வெளியான ஈழப்படைப்புக்களில் உங்கள் இலக்கிய மதிப்பீட்டின்படி கலாபூர்வமான படைப்புக்களைக் கூற முடியுமா?

    உண்மையில் இதற்குப் பதில் சொல்ல நான் பஞ்சிப்படுகிறேன். யாவற்றையும் முழுமையாக வாசித்தவனல்லன். வாசித்தவற்றிலிருந்து சில குறிப்புக்களைக் கூறலாம். காலத்தையும் சூழலையும் பதிவையும் கலாபூர்வத்தையும் கவனத்தில் கொண்டு மாத்திரமே என் பதிவு அமைகிறது. புனைவிலக்கியம்(அதுவும் நாவல்) ஒன்றை இங்கு கவனம் கொள்கிறேன். விமர்சனம் எதுவும் இங்கில்லை; வெறும் அவதானம், அவ்வளவே. ‘யுத்தத்தின் முதலாம் அதிகாரம்’, ‘கனவுச்சிறை'(தேவகாந்தன்); ‘ஆறாவடு’, ‘ஆதிரை'(சயந்தன்); ‘நஞ்சுண்டகாடு’, ‘அப்பால் ஒரு நிலம்'(குணா கவியழகன்), ‘பார்த்தீனியம்'(தமிழ்நதி), “கலாதீபம் லொட்ஜ்” (வாசு முருகவேல்) ஆகியனவற்றைக் கலாபூர்வமான படைப்புகளாக நான் கருதுகிறேன். அதேசமயம், ‘புள்ளிகள் கரைந்த பொழுது'(ஆதிலட்சுமி சிவகுமார்), ‘நடுகல்'(தீபச்செல்வன்) ஆகிய படைப்புகளையும் இங்கு பதிவதில் எனக்குத் தயக்கமேதும் இல்லை. ஒன்றேயொன்றுதான், அவை இன்னமும் கலாபூர்வமாக வந்திருக்கலாம்.  

    யாழ்ப்பாணம் பற்றிய நினைவுகளில் உங்களால் மறக்க முடியாதது என்ன?

    எதைச் சொல்ல, எதை விட? யாழ்ப்பாணத்தில் என் குழந்தைமை; யாழ்ப்பாணத்தில் என் சிறுவமை; யாழ்ப்பாணத்தில் என் இளமை! யாழ்ப்பாணச்சாப்பாடு, திருவிழாக்கள், கூத்து, தவில்-நாயனம், நாடக அரங்கு, தியேட்டர்களில் சினிமா, பள்ளிக்கூடம், படிப்பு, மாம்பழம், பிலாப்பழம், வாழைப்பழம் ஆகியவற்றின் இனிமை, பற்றை வழிய திரிந்து அணிஞ்சில் பழம், காரைப்பழம், சூரைப்பழம், வீரைப்பழம், புல்லாந்திப்பழம், இலந்தைப்பழம், பீநாறிப்பழம், தண்ணீர்ப்பழம், பிடுங்கி உண்ணுதல், வேள்வி, பங்கிறைச்சி, யாழ்ப்பாணத்துப் பரவைக்கடல் மீன், பனங்கள்ளு, ஒடியல்கூழ், முட்டைக்கோப்பி, தோட்டம், வயல்வெளி, கடற்கரை, பனங்கூடல், தென்னந்தோப்பு, பற்றைக்காணி, ஆடு மாடுகளுக்கு குழை ஒடித்தல், புல்லுச்செதுக்கல், வெள்ளெலி முயல் உடும்பு என்று வேட்டையாடல், வீட்டுத் தோட்டம் செய்தல்… எதைச்சொல்ல, எதை விட?   

    உங்களுடைய நாவல்களில் இருக்கிற “நினைவிடை தோயும்” தன்மை எனக்கு பிடித்தமானது தான். ஆனால் தொடர்ச்சியாக அந்தப் பாணியில் புனைவுகளை கட்டி எழுப்புவது சலிப்பான காரியமாக தோன்றவில்லையா?

    கொஞ்சம் பொறுங்கள், கிட்டத்தட்ட ‘தன்மை’யில் நான் எழுதும் புனைவு(நாவல்) உங்களை சலிப்பூட்டியிருக்கலாம். அவற்றிலும் ‘புனைவு’ இருப்பதனைக் கண்டுகொண்டால் சந்தோசம். நான் அரங்கை(theatre) அதிகம் விரும்புபவன். அஃது எப்போதும் பாத்திரங்களைச் சிருஷ்டிப்பவை. நானும் சிருஷ்டிப்பதன் நாயகன். என்னால் நீங்கள் சொல்லும் பாணியிலிருந்து வேகமாக வெளியேற முடியும். வருவேன், அவகாசம் வேண்டும். சாதாரணமாக ‘உப்புக்கு’ உழைக்க வேண்டியிருப்பதால் மினக்கெட வேண்டியிருக்கிறது.    

    1958 நாவல் ஒரு முக்கியமான வருகை. ஆனால் அதற்கு வாசகக்கவனம் கிடைக்கவில்லை என்கிற கவலையோடு இந்தக் கேள்வியைத் தொடருகிறேன். அந்த நாவல் தமிழ் – சிங்கள பொதுசனங்களின் மனவோட்டத்தை சரியாக பதிவு பண்ணியது என கருதுகிறேன். இந்த நாவல் குறித்து நீங்கள் சொல்ல விரும்பும் செய்தி என்ன?

    நீங்கள் சொல்வது சரிதான். ஒரு பதிப்பாளர் என்னிடம் சொன்னார்: “உங்களை யாரென்று யாருக்கும் தெரியவில்லை” என்று. அதில் இருக்கக்கூடிய உண்மை ஒன்றுதான். நான் யாரிடமும் சென்றிருக்க முடியாத படைப்பாளி. அதற்கு என் எழுத்து காரணம். என் இயல்பு காரணம். வேறு எவரும் காரணமல்ல. என் படைப்புகளை வெளிக்கொணர்ந்த கவிஞர் கருணாகரன், ‘விடியல்’ சிவா, ‘காலச்சுவடு’ கண்ணன், ‘தமிழினி’ வசந்தகுமார் யாவரும் கவனமாக உழைத்திருக்கிறார்கள். எனக்கு இடப்பட்ட அரிசி. இவ்வளவுதான் என் பெயர். இதற்கு மிஞ்சி நான் சொல்ல வேறேதுமில்லை.  

    புலி எதிர்ப்பு அரசியல் – புலி எதிர்ப்பு இலக்கியம் – புலி எதிர்ப்பு நிறுவனங்கள் என நீளும் இந்த கூட்டுச்சதிகளின் பின்னால் இருக்கிற சூழ்ச்சி அரசியல் பற்றி?

    ‘அவர்கள்’ என்பதைக்கூட ‘ஒருமைத்தன்மையில்’ அடையாளம் காண விரும்பவில்லை. அதற்கு பன்முகத்தன்மை இருக்கிறது. ஆனால் ‘புலி எதிர்ப்பு’ என்பதனூடாக ஒரு தேசிய விடுதலைப் போராட்டத்தை அவர்கள் நிராகரிக்கிறார்கள். “தேசியவிடுதலை என்பதுதான் வர்க்க விடுதலையின் முதற்படி” என்கிறார் தோழர் கார்ல் மார்க்ஸ். ‘தேசிய இனங்களின் விடுதலை’ குறித்து நிறையவே எழுதியிருக்கிறார், தோழர் லெனின். ‘தேசிய இனம்’ என்றால், என வரைவிலக்கணம் தந்தவர் தோழர் ஸ்ராலின். தோழர் மாவோ தந்த புதிய ஜனநாயகப் புரட்சி என்பதே தேசிய இனம்/இனங்கள் பற்றிய கறாரான பார்வை. இத்தோழர்கள் சொல்கிறார்கள் என்பதனால் அல்ல; ‘தேசிய இன விடுதலை’ பற்றிய உணர்வை நமக்கு அனுபவங்கள் தந்திருக்கின்றன. அரசியல் கருத்துக்கள் மாத்திரமல்ல; அனுபவங்களும் எனக்கு ஆசார்.(‘ஆசான்’ என்பதன் பொதுப்பால்) விடுதலைப்புலிகளின் சில/பல தவறுகள் விமர்சனத்திற்குரியவைதாம். ஆனால் அவர்களின் இலட்சிய உறுதியை, நேர்மையை நான் சந்தேகிக்க மாட்டேன். அவர்கள் ஒரு தேசிய அரசை அமைத்தும்தான் இருக்கிறார்கள். நடைமுறையில் அது மிகச்சிறந்த அரசாகவும் இருந்தது.  உண்மையில் ஒடுக்குமுறையை எதிர்கொள்ளும் சக்திகள் எப்போதும் ஏதோ ஒரு பெயரால் ஒடுக்கும் அதிகாரத்தால் நிராகரிக்கப்படுவதுண்டு. ‘புலி எதிர்ப்பு’ என்பது அதுதான். அதனூடாக ஒடுக்குமுறை அதிகாரத்துக்குத் துணை போகிற ஒன்றை நான் ‘சூழ்ச்சி அரசியல்’ என்று பெயரிட்டு அழைக்கிறேன்.

    தமிழீழ விடுதலைப்புலிகளை “பாசிஸ்டுகள்” என்று தொடர்ச்சியாக எழுதிவரும் ஈழ இலக்கியவாதிகள் பற்றி?

    ‘ஜோர்ஜ் ஓவெல்’ என்ற ஒரு படைப்பாளி இருந்தார். அவர் எழுதிய இரண்டு படைப்புகள் உலகப் புகழ் பெற்றவை. ‘விலங்குப்பண்ணை’, ‘1984’ என்ற நாவல்கள் அவை. தமிழில் அதன் மொழிபெயர்ப்பு வந்தது. மொழிபெயர்ப்பாளரைப் பார்த்தாலே அதன் அரசியலைப் புரிந்து கொள்ள முடியும். அவற்றைப் பலர் வாசித்திருக்கிறார்கள். விடுதலைப் போராட்டத்தை ஆதரிக்கும் சிலர்கூடச் சிலாகித்திருக்கிறார்கள். ‘விலங்குப்பண்ணை’, மகத்தான ரஷ்யப்புரட்சியை கிண்டலித்து எழுதப்பட்டது. இந்நாவலில் ‘புதிய இங்கிலாந்தின் பாடல்’ என்று ஒன்று வரும். அது குறிப்பது ‘மார்க்சீயம்’ எனும் பெரும் தத்துவத்தையே. அவ்வாறுதான், ‘1984’எனும் நாவல். தோழர் ஸ்ராலின் காலத்து சோவியத் யூனியனை அது காட்சிப்படுத்துகிறது. ஆனால் இப்போது ‘1984’ நாவலை வாசித்துப் பாருங்கள், அது அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து போன்ற முதலாளித்துவ நாடுகளைத்தான் காட்சிப்படுத்துகிறது. 

    ஈழ இலக்கிய உலகிலும் பல ‘ஜோர்ஜ் ஓவெல்’கள் இருக்கின்றனர். மகத்தான ரஷ்யப்புரட்சி, மகத்தான சீனப்புரட்சி, சேகுவேராவின் எழுச்சி.. என்று பலவற்றிலும் ‘ஜோர்ஜ் ஓவெல்’கள் இருந்திருக்கின்றனர். ‘பாசிசம்’ என்று இவற்றையெல்லாம் சொல்லாமல் விட்டிருப்பார்களா? இவர்களெல்லாம் எழுதுவதனால் காகிதச்சருகுகள்! அவற்றையெல்லாம் கவனத்தில் கொண்டால் புரட்சியின் மகத்துவம் என்னாவது? நாய்கள் குரைத்துச் சூரியன் அழுவதில்லை; சந்திரனும் வருந்துவதில்லை. 

    ஈழத்தமிழர் வாழ்வியலில் கோவில்கள் – திருவிழாக்களுக்கு இருக்கும் முக்கியத்துவம் உண்டு. அதன் முக்கிய அம்சமாக தவில் – நாதஸ்வர இசைக்கு தனிச்சிறப்பிருக்கும். நீங்கள் அதுபோன்ற காணொலிகளை தொடர்ச்சியாக பகிர்ந்து எழுதிய வண்ணம் உள்ளீர்கள். யாழ்ப்பாணத்து தவில்-நாதஸ்வர வித்துவான்கள் பற்றி கூறுங்களேன்?

    எனது கிராமத்தின் பெயர் அளவெட்டி. அற்புதமான, அழகான கிராமம். கலைகள் செழித்து வளர்ந்த ஊர். கலையும் கல்வியும் அக்கிராமத்தின் இரு கண்கள்! தோட்டமும் வயலும் இருக்கின்ற ஒரே ஊர் அது. இருக்க, தவில் நாதஸ்வரக் கலைஞர்களால் நிறைந்த ஊர் அளவெட்டி. தவில் கலைஞரில் மிகச்சிறந்த தட்சிணாமூர்த்தியும் நாதஸ்வரத்தில் விற்பன்னரான என்.கே.பத்மநாதனும் வாழ்ந்த ஊர் அது. என் வீட்டிலிருந்து அவர்களது வீடு, முன்னூறு யாருக்குமேல் இருக்காது. என் வீட்டிற்கு அவர்கள் அடிக்கடி வந்திருக்கிறார்கள். தவில் நாதஸ்வரக் கலைஞர்கள் நிறைந்த கிராமம் அளவெட்டி என்றால் யாழ்ப்பாணத்தில் இன்னொரு கிராமமும் இருக்கிறது, இணுவில்! தவிலும் நாதஸ்வரமும் கர்நாடக சங்கீதத்தை அடிநாதமாகக் கொண்டு எழுந்தாலும் என் இரத்தத்தில் எப்படியோ ஊறிவிட்டது. 

    பங்குனி, சித்திரையில் ஊர்க்கோயில்களில் திருவிழாத் தொடங்குகிறது. திருவிழா முடியும் மாதம் ஆவணி. அளவெட்டி, அந்த ஆறுமாதங்களில் களைகட்டிக் கிடக்கிறது. தவில் நாதஸ்வரக் கலைஞர்களுக்கு முதற்சேவகம் வரும்நாள் அன்று எனது குலதெய்வமான அம்மாள் கோயிலில்(அவர்களுக்கும் குலதெய்வம்) பத்து நிமிசத்திற்காவது ஒரு கச்சேரி வாசிப்பார்கள். வாசித்துவிட்டுத்தான் முதற்சேவகத்துக்குப் போவார்கள். உருகிப்போய்க் கிடப்போம் நாங்கள். தவில் கடகடத்தோடினதும், நாதஸ்வரத்தில் உருகினோரினதும் கண்களில் கசிவு.  அவர்கள் நெஞ்சால், மனசால் வாசித்ததில் பார்த்த எங்கள் கண்களிலும் கசிவு… சொல்லிக்கொண்டு போனால் அழுது விடுவேன்.

    உங்களது கேள்விக்கு என் நேரடிப்பதில்: தவில் என்றால் முதலில் தட்சிணாமூர்த்தி(அளவெட்டி). பிறகு இணுவில் சின்னராசா. இவரது தவில் வாசிப்பைப் பார்த்தால், ‘தில்லானா மோகனாம்பாள்’ பாலையா இவரைப்(இணுவில் சின்னராசா) பார்த்துத்தான் தவில் வாசித்தாரோ என்று தோன்றும். இணுவில் புண்ணியமூர்த்தி எங்களது அம்மாள் கோயிலில் வந்து தவில் முழக்கினால் மயங்கிக் கிடப்போம். கைதடிப் பழநியைச் சொல்லாமல் விடமுடியாது. நாச்சிமார் கோயிலடியிலும் சின்னப்பழனி என்றொருவர் இருக்கிறார்.  நாச்சிமார் கோயிலடி கணேசுவைச் சொல்லாது விட்டால் அநியாயம். தட்சிணாமூர்த்திக்கு ஈடு கொடுக்கிற ஒருசிலரில் இவரும் ஒருவர்! அளவெட்டிக் குமரகுரு, அளவெட்டிப் பெரிய கணேசு(இவர்தாம் தட்சிணாமூர்த்திக்குத் தவில் பழக்கியவர்), அளவெட்டிச் சின்னக்கணேசு, அளவெட்டி ராஜகோபால்(பாவம் இவர், தவில் வாசிப்பதில் விண்ணர்தான். ஆனால் கீர்த்தி பெறவில்லை. அதற்கு அவரது நடத்தையும் காரணம்) என்று தவிலுக்கு நீண்ட வரிசை இருக்கிறது. 

    அவ்வாறே நாயனத்திலும் யாழ்ப்பாணம் மிளிர்ந்தது. மாவிட்டபுரம் ராசா பற்றி அப்பா அடிக்கடி சொல்வார். நான் பார்த்ததில்லை. என் ஞாபகத்தில் நாச்சிமார் கோயிலடி ஆறுமுகம் பிள்ளை, சாவகச்சேரி பஞ்சாபிகேசன் ஆகியோர் நாயனத்தில் விண்ணர். பிறகு வந்தவர்தான் அளவெட்டி என்.கே.பத்மநாதன். இறுதிவரை அவர்தான் உச்சத்தில் நின்றார். ஆயினும் நாயனத்தில், அளவெட்டி எம்.பி.பாலகிருஷ்ணனை பலரும் வியப்பர். தோடி ராகம் என்றால் அளவெட்டி எஸ்.சிதம்பரநாதனை கர்நாடக சங்கீதம் தெரிந்தோர் சொல்லிக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். அளவெட்டி ராஜதுரையும் நாயனத்தில் அற்புதமான கலைஞர். ஆனால் ‘காலம்’ என்ற ஒன்று இருக்கிறதுபோல. அவர் இளமையில் காலமாகியும் விட்டார். அளவெட்டி எஸ்.சுதந்திரனையும் கூறுவது முக்கியம்.

    இணுவில் கிராமத்தில் நாயனக்கலைஞர் அவ்வளவு எழுந்ததாகத் தெரியவில்லை. இருந்தால், யாரும் சொன்னால் மகிழ்வேன். இணுவிலின் அயல் கிராமமான கோண்டாவிலில் பாலகிருஷ்ணன் என்ற அற்புதமான நாயனக்கலைஞர் இருந்தார். அவர் இளமையில் அகாலமாக மரணமடைந்து விட்டார் எனும் துரதிர்ஷ்டம் இருக்கையில் என்ன செய்வது? கோண்டாவிலில் கானமூர்த்தி-பஞ்சமூர்த்தி என்ற சகோதரர்கள் ‘ஜனரஞ்சக’ நாயனக்கலைஞர்களாக விளங்கினார்கள் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. அவர்களில் ஒருவரது மகன்தான் இப்போது நாயனத்தில் ‘கலக்குகின்ற’ குமரன் என்பவர் ஆவார். 

    தவில்-நாயனக் கலையின் மேன்மை குறித்து மஹாகவியின்(அவரும் அளவெட்டிதான்) ‘கோடை’ எனும் பாநாடகம் இருக்கிறது. வாசித்துப் பாருங்கள்; உருகிப் போவீர்கள். மிகச்சிறந்த நாயனக் கச்சேரி கேட்டது போன்ற கிறக்கம் அது! எனது ‘காலம் ஆகிவந்த கதை’யில் ஒரு கதை, வடக்கு வீதியில் வரும் மேளச்சமா பற்றியது.  

    உங்கள் கேள்விக்கு இந்தப் பதில் பெருத்துவிட்டது போல. இடையில் வெட்டுவதற்கு உரிமை தருகிறேன். 

    மரியாதைக்குரிய கா.சிவத்தம்பி, கைலாசபதி போன்ற விமர்சகர்கள் முன்னுதாரணமற்றவர்கள். இன்றைக்கிருக்கும் சூழலில் அவர்கள் போன்ற தீவிரத்தன்மையோடு கூடிய விமர்சனங்கள் வருவதில்லையே, அதற்கான காரணம் என்னவாக இருக்கும்?

    ‘காலம்’தான் காரணம். இன்னும் கொஞ்சம் விரிவாகப் பேசுவோமே. நான் யாழ் பல்கலைக்கழகத்தில் ‘தமிழ்-சிறப்பு’ பாடம் கற்ற ஒருவன். எனது ஆசிரியர்களாக இருந்தவர்கள், (அப்போது)பேராசிரியர்களான சு.வித்தியானந்தன், க.கைலாசபதி, கா.சிவத்தம்பி, ஆ.வேலுப்பிள்ளை, அ.சண்முகதாஸ் மற்றும் கலாநிதிகளான நா.சுப்பிரமணிய ஐயர், இ.பாலசுந்தரம், சித்திரலேகா மௌனகுரு, சிவலிங்கராஜா ஆகியோர். ‘தமிழ்’-ஐ ஆழமாகத்தான் கற்றோம்.

    ‘தமிழியலுக்கான’ ஈழத்தமிழர்களின் பங்கு மிகப் பெரிது. பேராசிரியர்களான க.கணபதிப்பிள்ளை, வி.செல்வநாயகம், பொன்.பூலோகசிங்கம்.. என்று அது நிரம்பியது. பல்கலைக்கழகப் பட்டம் இல்லையெனினும் புன்னாலைக்கட்டுவன் சி.கணேசையர், அளவெட்டி த.கைலாசபிள்ளை, மட்டுவில் பண்டிதமணி சி. கணபதிப்பிள்ளை போன்றோர் ஒரு பல்கலைக்கழகம் போன்று செயலாற்றியவர்கள். இவற்றுக்கும் மேலாக ஆறுமுக நாவலர், சுவாமி ஞானப்பிரகாசம், சி.வை.தாமோதரம்பிள்ளை, விபுலானந்த அடிகளார், ஆனந்த குமாரசாமி, வண.பிதா.தனிநாயகம் அடிகளார் போன்றோர் தனித்துக் குறிப்பிடப்பட வேண்டியவர்கள்.

    இவை பற்றி ஏன் குறிப்பிடுகிறேன் என்றால், ‘முன்னுதாரணமற்றவர்கள்’ என்கிறீர்களே, அதற்காக. ஈழத்துப் பாரம்பரியம், ‘பேரா.க.கைலாசபதி, பேரா.கா.சிவத்தம்பி போன்றோருக்கு’ முன்னுதாரணமாக இருக்கிறது. அவர்கள் சடாரெனப் பூச்சியத்திலிருந்து தொடங்கவில்லை; பாரம்பரியத்திலிருந்து தொடங்குகிறார்கள். அவர்களை மற்றவர்களிடமிருந்து எது வேறுபடுத்துகிறது என்றால், சமூக விஞ்ஞான அணுகுமுறைதான். அதனை இன்னும் தெளிவாகச் சொல்ல வேண்டுமென்றால் மார்க்சீய அணுகுமுறை என்று சொல்லலாம். ‘மனித சமூக சாரம்’ எனும் மார்க்சீயம் சார்ந்த மானுட ஆய்வுநூலை எழுதிய ஜோர்ஜ் தோம்சன் எனும் மார்க்சீய அறிஞரிடம் பேர்மிங்காம்(இங்கிலாந்து) பல்கலைக்கழகத்தில் கலாநிதிப்பட்ட ஆய்வை இவர்கள் இருவரும் மேற்கொண்டிருந்தனர். ‘முன்னுதாரணமற்று’ இவர்கள் ஆய்வெதனையும் மேற்கொள்ளவில்லை என்பதற்காகவே இவை யாவற்றையும் கூறுகிறேன். அதே சமயம் அவர்களது மகத்தான ஆளுமையையும் இங்கு குறிப்பிடாமல் விடமுடியாது. அவர்களிடம் கற்றவன் என்பதனால் அதனை நான் அதிகமாகவே உணர்ந்திருக்கிறேன். 

    அதே தீவிரத்தன்மையுடன் தமிழ்நாட்டில் மிகச்சிறந்த ஆய்வாளர்கள் இருந்திருக்கின்றனர். நா.வானமாமலை, கோ.கேசவன், ஐராவதம் மகாதேவன், வீ.அரசு போன்றோரைக் குறிப்பிட வேண்டும். இலங்கையில் பேரா.எம்.ஏ.நுஹ்மான் அவர்களைக் குறிப்பிடலாம். ஆனாலும் போதாமை இருக்கிறது. இலங்கையில் ஆய்வாளர்கள், தீவிர ஆய்வுக்குச் செல்லாமல் தீவிர அரசியலுக்குச் சென்று விட்டார்கள். மேலும் சொல்ல என்ன இருக்கிறது? பேரா.கைலாசபதி, பேரா.சிவத்தம்பி போன்ற அன்றைய ஆய்வாளர்களை அவர்களது அரசியலுக்கு அப்பால் ஆய்வுக்காக மதித்தோம். இன்றையவர்கள் மக்களின் மரணத்தையே கவித்துவமாக வர்ணனை செய்து எள்ளி நகையாடும்போது அவர்களது ஆய்வில் தீவிரத்தன்மையை எங்கனம் எதிர்பார்ப்பது?

    ஈழ அறிவுலகப்பரப்புக்கு ஒரு நீண்ட வரிசை இருக்கிறது. ஆறுமுக நாவலர், சுவாமி ஞானப்பிரகாசம், சுவாமி விபுலானந்தர்,சித்திலெப்பை என நீளும் அந்த வரிசையை நீங்கள் அறிவீர்கள். இவர்களின் ஆய்வுகள் பற்றிய உங்களின் மதிப்பீடுகள் என்ன?

    “ஆறுமுக நாவலர், சுவாமி ஞானப்பிரகாசர், சுவாமி விபுலானந்தர், அறிஞர் சித்திலெப்பை” என நால்வர் பெயரைக் கூறி, பிறகு ‘நீளும் அந்த வரிசை’ என்கிறீர்கள். இவ்வாறு கேள்வி கேட்டதையிட்டு எனக்கு மகிழ்ச்சிதான். ஏனென்றால் தமிழ் அல்லது தமிழர் என்பது மதத்தால் அடையாளப்படுத்தப்படுபவர்கள் அல்லர். ஆறுமுகநாவலர்-சைவம்;  சுவாமி ஞானப்பிரகாசர்-கிறிஸ்தவம்; அறிஞர் சித்திலெப்பை-இஸ்லாம். 

    உண்மையில் இக்கேள்விக்கு என்னால் விரிவாக பதில் சொல்ல இயலாது என்பதை மனவருத்தத்துடன் குறிப்பிட்டு ஏதோ எனக்குத் தெரிந்ததைக் கூறுகிறேன். கொம்மியூனிஸ்ற் கட்சியைச் சேர்ந்தவர்களும் தமிழியல் ஆய்வாளர்களுமான பேராசிரியர்கள் கைலாசபதி, சிவத்தம்பி ஆகியோரின் முன்னெடுப்பில் ஆறுமுக நாவலரின் நூற்றாண்டு விழா யாழ்ப்பாணத்தில் மிகச்சிறப்பாகக் கொண்டாடப்பட்டது. காரணம், அவர் தமிழுக்கு வழங்கிய சிறப்புப் பங்களிப்பே.(நாவலர் பேணிய சாதியமைப்பு முறைக்காகவல்ல) தமிழில் முதன்முதலாக பதிப்பு முயற்சியை மேற்கொண்டவர் ஆறுமுக நாவலர். பிறகுதான் சி.வை.தாமோதரம்பிள்ளை, உ.வே.சாமிநாதையர், சி.வையாபுரிப்பிள்ளை முதலானோர் வருகின்றனர். இன்னும் சொன்னால் சி.வை.தாமோதரம்பிள்ளை அவர்களுக்கு, பதிப்பு முயற்சியில் வழிகாட்டியவரும் ஊக்கம் ஊட்டியவரும் ஆறுமுக நாவலர் அவர்களே. சி.வை.தாமோதரம்பிள்ளை, விஞ்ஞான பூர்வமான அணுகுமுறையில் பதிப்பு முயற்சியை மேற்கொண்ட முதலாமவர். அவர் வழியையொட்டியே உ.வே.சா, வையாபுரிப்பிள்ளை முதலானோர் பதிப்பு முயற்சியை மேற்கொள்கின்றனர். ஈழத்தமிழர் இருவருமே பதிப்பு முயற்சியில் முன்னோடி என்பதுவும் எமக்குப் பெருமையே.

    ஆறுமுக நாவலரின் முக்கிய பங்களிப்பு என அச்சியந்திர சாலைகளை நிறுவியமையைக் குறிப்பிடுவேன். அவர் யாழ்ப்பாணத்தில் மாத்திரம் அச்சியந்திர சாலையை நிறுவவில்லை. ஒரே சமயத்தில் சிதம்பரத்திலும் நிறுவுகிறார். இரண்டு இடங்களிலும் ஒரே பெயர்தான்: சைவப்பிரகாச அச்சியந்திரசாலை. அச்சேறுவதற்கு அவர் வைத்த பெயர்: ‘அச்சுவாகனமேறல்’ யாழ்ப்பாண வழக்கில் ‘வாகனமேறல்’ என்பது இறைவன் தமது ‘வாகனம்’களில் ஏறுவதனைத்தான் குறிப்பிடும். ஓலைச்சுவடிகளிலிருந்து நீங்கி, அச்சில் ஏறுவதென்பது இறைவன் வாகனத்தில் ஏறுவதற்கு ஒப்பானதென நாவலர் உணர்ந்தாற்போலத்தான் எனக்குப்படுகிறது.

    நாவலரின் இன்னொரு பெரும் பங்களிப்பு என நான் கருதுவது, விவிலிய வேதத்தைத்(பைபிள்) தமிழ் மொழியில் பெயர்த்தது. அது தமிழுக்கு புதுமொழியைத் தந்தது என்பதனையும் நாம் ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும். ‘சத்தனே திடங்கொள்’, ‘பாவி, செபதபம் செய்’ என்பனவெல்லாம் தமிழுக்குப் புதுமொழியாக எனக்குப்படுகிறது. ‘வசனநடை கைவந்த வல்லாளர்’ என்று ஆறுமுக நாவலரை அதனால்தான் சொல்கிறார்கள் போலும்.

    உண்மையில் இவ்வளவுக்கு நீங்கள் குறிப்பிட்ட ஏனைய அறிஞர்களை நான் படித்ததில்லை. எனவே அதற்குப் பதில் சொல்லப் பஞ்சிப்படுகிறேன். ‘சளாப்ப’க் கூடாதல்லவா? இவ்வாறு நான் பதில் சொல்லாததினால் கேள்வி கேட்ட உங்களையும் பதில் சொல்லப் புறப்படட என்னையும் ‘இந்துத்துவவாதிகள்’ என்று யாரும் குறிப்பிட, நக்கலடிக்க, விமர்சிக்கக் கூடும். அதற்கு நான் அஞ்சவில்லை. மடியில் கனமில்லை; வழியில் பயமுமில்லை. 

    புலம்பெயர்வில் அலைந்துழலும் வாழ்க்கையை எப்படி சகித்துக்கொள்கிறீர்கள்?

    இது சகித்துக்கொள்வதென்றல்ல; வாழ்ந்தே தீரவேண்டும். எந்த உயிர்களுக்கும் இரண்டு வாழ்க்கை நெறிமுறைகள்தாம் உண்டு. ஒன்று, சந்ததிப்பெருக்கல். இரண்டு, உயிர்வாழ்வைத் தக்க வைத்தல். அதனால்தான் தற்கொலையாளிகளையிட்டு (தற்கொடையாளிகள் அல்லர்) நான் எப்போதும் கோபம் கொள்வது. “வீறிட்டு அழுது விழுந்து புலம்புவதோ/பார் எட்டுத்திக்கும் உலகம் பரந்து கிடக்கிறது” என்பது மஹாகவியின் வரி. அஃது தரும் நம்பிக்கை வரி என்னை வாழவைக்கிறது. அலைந்துழலும் வாழ்க்கை உண்மையில் தாங்க முடியாதது. ஆனால் எனது வாழ்க்கையை நான்தானே வாழ்ந்து தீரவேண்டும். எனக்காக இன்னொருவர் அழலாம்; எனக்காக இன்னொருவர் சோறுண்ண முடியாது. ஒவ்வொரு நாளும் வேலைக்கு வெளிக்கிடும்போது தயக்கம் வந்து கால்களை நகர விடாது. ஒரு வாக்கியம் என் மனசில் தோன்றும்: ‘அழுதாலும் பிள்ளை அவளே பெறவேண்டும்’ மேலாக ஒன்றைத்தான் நான் ஒவ்வொரு நாளும் யோசிப்பேன்: முள்ளிவாய்க்காலில் இரண்டு, மூன்று மாதங்களாவது மனிதர்கள்(தமிழர்கள்) வாழ்ந்தார்கள் தானே. அதைவிட எம் வாழ்வு அலைந்துழலும் வாழ்வென்றா நீங்கள் கருதுகிறீர்கள்?   

    ***

     

    http://www.yaavarum.com/archives/5879

    • Like 1
    • Thanks 1

  14. முன்னர் அவன் நாமம் கேட்டாள்

    May 31, 2020
    kaalam-slevam-696x347.jpg

    காலம் செல்வம்

    பெயர் என்ன..? பெயர் தானே எண்டிட்டு எங்கட பெயரைச் சும்மா சொல்லிப்போட்டு போகேலாது. அகதியாய் வெளிநாட்டிக்கு வந்த பிறகு, வெளிநாட்டு அதிகாரிகள்  எங்கடை பெயரை சொல்லத் தெரியாமல் நக்கலும் கலந்து பிழையாய்ச் சொல்ல, எங்கட தாழ்வுச் சிக்கல் அங்கேயே தொடங்கிடும். இத்தனைக்கும் அவங்கடை பெயரைப் பார்த்தால்  ஸ்ரோன், பிறவுன். பிளாக், வூட் என்ற மாதிரி மனிசருக்கு ஏத்த பெயரா இருக்காது. கல், கறுப்பு, மரம் எண்டு தமிழில கூப்பிட்டா எப்பிடியிருக்கும்?

    பெயராலையும் சண்டை வரும் எண்டு நான் அறிஞ்சது லோறன்சின்ர இரண்டு தம்பிமாரும் “பனியன் “கிறிஸ்தோப்பனை அடிச்ச நேரத்திலைதான்.

    இந்தப் பிரச்சனை கோவில் சபை வரைக்கும் போச்சுது.

    தன்னை கிறிஸ்த்தோப்பன் ‘ஒளஞ்சு, ஒளஞ்சு’ என்று கூப்பிடுகிறான் எண்ட தன்னர வாதத்தை லோறன்ஸ் முன்வைச்சார். 

    பனியன் சொன்னான், தனக்குக் கொன்னை இருக்கு. தன்னால அந்தப் பெயரை வடிவாயச் சொல்ல முடியாது எண்டு. 

    சுவாமி மரியாம்பிள்ளை “எங்கை ஒருக்கால் திருப்பிச் சொல்லு பார்ப்போம்” எண்டு கேட்டபோது, பனியன் ‘ஒளஞ்சு’ எண்டே சொன்னான்.

    சுவாமி பனியனைப் பார்த்து, “இனிமேல் நீ உன்ர வாழ்க்கையில எண்டைக்கும் லோரன்சு என்ற சொல்லே சொல்லப்படாது. அது புனிதற்ரை பெயர்” எண்டார். பிறகு லோறன்சைப் பார்த்து, அவன் பாவம் அவனுக்கு கொன்னை. நீங்கள் அவனுக்கு இனி அடிக்கப்படாது என்று கூறித் தீர்ப்பு வழங்கினார்.

    ஆனாலும் கடைசி வரைக்கும் அவரைச் சிலபேர் மறைமுகமாகவும், நேரடியாகவும் ஒளஞ்சு என்றே நக்கல் அடித்தார்கள்.

    இரண்டாவது பெயர் பிரச்சனை, எனக்கு ரஸ்சிய நாட்டின்ர தலைநகர் மொஸ்கோவில் ஏற்பட்டது. பெல்ஜியத்திற்க்கு போறதுக்கு மொஸ்கோவில் மூன்று நாள்கள் இணைப்பு விமானத்துக்காக காத்திருக்க வேணும்.

    எங்கட பாஸ்போட்டுகளை விமான அதிகாரிகள் வேண்டி வைச்சிட்டு ஒரு நம்பர் போட்ட துண்டு தருவாங்கள்.

    ஹோட்டலில இரண்டு இரவு தங்கி விட்டு விமான நிலையம் வந்து காத்திருந்தோம்.

    அவர்கள் பெயர்களைக் கூப்பிட அந்தத் துண்டைக் கொண்டுபோய்க் கொடுத்து பாஸ்போட்டை வாங்கிக் கொள்ள வேணும்.

    நாங்கள் மூன்று தமிழர்கள் ஒன்டாய் நிண்டம். என்ன பெயரைக் கூப்பிடுகிறார்கள் என்று உற்று கவனிச்சுக் களைச்சுப் போற நேரத்திலை, என்ர பெயரை ஒருமாதிரி விளங்கிக் கொண்டு ஓடிப்போய்  பாஸ்போட்டை வாங்கிட்டன்.

    மற்ற நண்பர் ஒருவருக்கு இன்னுமொரு அரைமணித் தியாலம் போச்சுது. கதிர்தான் பாவம். அவன்ரை பெயர் கூப்பிடப்படவே இல்லை, அவன்ரை முழுப்பெயர் சிவராஸசிங்கம் பொன்கதிர்காமநாதன். நாங்களும் ஒலி வாங்கியின்ர அறிவிப்பை உற்றுக்கேட்டு கொண்டிருந்தோம். மூன்று மணித்தியாலம் ஆயிற்று. இன்னும் ஒரு மணிநேரத்தில் பெல்ஜியம் போற விமானம் புறப்படத் தயார் எண்டு அறிவிப்பு பலகையில் போட்டு விட்டார்கள்.

    கதிருக்கு அழுகை வந்துவிட்டது. இந்த விமானத்திலை ஏற முடியாட்டால் என்ன செய்யிறது? கட்டாயம் பிடிச்சு இலங்கைக்கு திருப்பி அனுப்புவார்கள். எனக்கும் பதைபதைப்பா இருந்தது.

    ஒண்டாய் வெளிக்கிட்டு வந்த நண்பனை இடையில விட்டுவிட்டு நாங்கள் எப்படி போறது?. பெரிய சோதனையாக இருந்தது. ஒரு மாதிரி ‘இன்பமேசன்’ சென்ரரைக் கண்டுபிடிச்சுக் கதைக்கப் போக, அவர் தனக்கு நாலு மொழிகள் தெரியும் ஆனால் அதிலை ஆங்கிலம் இல்லை என்றார்.

    “ஆங்கிலம் தெரிந்த அதிகாரியை அவர் வரவழைத்த போதுதான்; எங்களுக்கு ஆங்கிலம் சரியாய் தெரியாது” எண்டுறது எங்களுக்குத் தெரிய வந்தது.

    “கடவுளே எண்டு கை எடுக்கிறதைத் தவிர வேறு வழியல்லை” எண்டு புலம்புற நேரத்திலைதான் ஒரு இந்தியத் தமிழர் எம்பிட்டார். அவர்தான் அந்த ஆங்கிலம் தெரிந்த அதிகாரியுடன் பேசினார். அவர் கதிரின் முழுப்பெயரையும் எழுதித் தரும்படி கேட்டார். அவர் அதைக் கொண்டுபோய் அந்த ஆங்கிலம் தெரிந்த அதிகாரியிடம் காட்ட, அவர் ஏதோ சொல்ல, அந்த இந்தியத் தமிழரும் எக்காளம் போட்டுச் சிரித்தார்.

    எங்களுக்கு விளங்கேல்ல.. ஏன் சிரிகிறியள் எண்டு கேக்க,

    இது பெயரா? அல்லது சிறுகதையா? எண்டு அந்த அதிகாரி கேக்கிறார் எண்டார். பிறகு ஒரு உரிய அதிகாரியிட்ட போய், பாஸ்பாட்டை வாங்க, அவர் சற்றுக் கோபமுடன், பத்து தடவைக்கு மேல் ஒலிபெருக்கியில் இப்பெயரை கத்தியாதாகவும், பெயர் பெரிதாக இருந்தபடியால் வாசிக்க முடியாமல் மூன்றாய் பிரித்து வாசித்ததாகவும் கூறினார். அங்கை சேர்ந்து சிரிக்கிறதைத் தவிர வேறு வழியில்லை எங்களுக்கு.

    ஒடிப்போய் விமானத்தில் ஏறினோம். கதிருக்குக் கடுப்பும வெட்கமுமாய் இருந்தது. ‘என்னர அப்பன் மொஸ்கோ வாழ்க’ மொஸ்கோ வாழ்க’ என்று எத்தனை தரம் தன் வாழ்க்கையில கத்தியிருப்பார்.

    யாழ்ப்பாணத்தில் சித்தாந்தப் பிளவு ஏற்பட்டபோது சோவியத் புத்தகக் கடையை மற்றவங்களுக்கு போகவிடாமல் பண்ணுவதற்காக அடிபட்டு கொஞ்சநாள் மறியலிலும் இருந்தவர்.

    ‘சீனக்காரன் சொல்லுறது போல, இவங்கள் நவீன திரிபுவாதிகள்… பார்த்தீங்களே என்னர பாஸ்போட்டை சுத்தப் பார்த்தாங்கள்’ எண்டு ஏதோஏதோ சொல்லிப் புறுபுறுத்த வண்ணமே பயணம் செய்தார்.

    பாரிசுக்கு வந்து ஒரு வேலை கிடைச்ச அண்டைக்கு அந்தப் போத்துக்கீச பெரியவன் என்ர பெயரைக் கஸ்ரப்பட்டுக் கூப்பிட்டு, என்ன வேலை.. எண்டும்  யாரோடை சேர்ந்து பழக வேண்டும் எண்டும் சொன்னார்.

    எனக்கு வேலைப்பயிற்சி தந்த ஆபிரிக்க பெண் மிக நல்லவ.  “இங்கை இப்படி நீளமாக ஒருவரும் பெயரை சொல்ல மாட்டினம். யாரும் உன்ர பெயரைக் கேட்டால் சவரிமுத்து அருளானந்தம் எண்டு முழுப் பெயரையும் சொல்லாமல் சவரி எண்டு சொல்” எண்டா.

    அது ஒரு கிழமை கூட நீடிக்கவில்லை. என்னர பெயர் சவரி என்ற கேள்விப்பட்ட இன்னொரு அரபுப்பெண் என்னிட வந்து, சவரி எண்டு உன்னர பெயரைச் சொல்லாதே. இங்கு வேலை செய்யிற பெரும்பான்மை ஆட்கள் அரபுக்காரர். சவரி எண்ட சொல்லுக்கு அரபில் கூடாத  கருத்து இருக்கு. சரி.. வேறு பெயருக்குத் தாவினன். 

    ஆறு மாதத்திற்கு மேலை அவ்விடத்திலை வேலை செய்தன், ஒரு நிலையான பெயர் கடைசி வரைக்கும் கிடைக்கவில்லை.

    வேலை இல்லாமல் அங்க சும்மா இருக்க இயலாது. பிரெஞ்சு மொழி கொஞ்சமெண்டாலும் படிச்சாத்தான் அரசாங்க உதவி கிடைக்கும். பிரஞ்சு படிக்கிறத்துக்கு அப்பிளிகேசன் அனுப்பிப் போட்டு அங்கு போய் எப்படி என்னர பெயரைச் சொல்வது எண்டுறது பெரிய கவலையாய் இருந்தது.

    எனக்கு அம்மாவிலைதான் கோபம் வந்தது. “என்னர நண்பர்களைப் போல சேவியர், பீலிக்ஸ், பீற்றர் என்று பெயர் வைத்திருக்கலாம். ஏனம்மா அருளானந்தம் என்று பெயர் வைச்சனி?” என்று ஒருமுறை கேட்டபோது “அதையேன்ரா கேட்கிறாய் உனக்கு ஸ்-ரீபன் ஞானச்செல்லம் எண்டும் தன் அண்ணனன் மகனுக்கு எட்மன் ஞானச்சிங்கம் எய்று பெயர் வைக்க தீர்மானித்ததாகவும்,  உனக்கு ஞானஸ்தானம் குடுக்கேக்கை குருவானவரிடம் உன்ர பெயரை எழுதிக் கொடுத்தேன் அவர் போத்துக்கல் நாட்டுக்காரர். அவற்ரை பெயர் வாதர் டெய்சி  அவர்தான் பங்குக் குருவாயிருந்தவர். அவர் யாழ்பாணத்திலை இருபது வருசத்துக்கு மேலை வாழ்ந்தவர். அந்தச் சுவாமிக்குத் தமிழ் எண்டா உயிர். ‘மரணித்தாள் மகள்’ என்ற தமிழக் கதைப்புத்தமும் எழுதினரவல்லோ. இந்தமாதிரி வெளிநாட்டுப் பெயர் எல்லாம் வேண்டாம், கிறிஸ்துவுக்காக இந்தியாவில் உயிர்விட்ட அருளானந்தம் என்ற புனிதற்ரை பெயரையே உன் மகனுக்கு வைக்கிறேன் என்று உறுதியாய்ச் சொல்லிப் போட்டார்.”  எண்டா.

    பிரெஞ்சு படிக்கிறத்துக்கு இடம் கிடைச்சுது. படிப்பிக்கிற ரீச்சர் நல்ல அழகி. சரியான முற்போக்கானவ. கொமியுனிசக் கட்சியோ தெரியேல்லை. பல நாட்டுக்காரர் அந்த வகுப்பிலை இருந்தாலும் அங்கையிருந்த ஐந்தாறு இலங்கைப் பெடியங்களிலை மிகவும் அக்கறையாய் இருப்பா.

    அப்பத்தான் 83 ஆடிக்கலவரம் நடந்து முடிஞ்சிருந்தது. அதைப்பற்றி அக்கறையோட எங்களிட்டைக் கதைப்பா. 

    ஒருநாள் தன்னுடைய பிறந்தநாள் எண்டு ஒரு தேனீர் விருந்துக்கு ஒழுங்கு செய்தா. கேக் வெட்டி தேத்தண்ணீர் கோப்பியோடை சில பலகாரங்களும் வேண்டி எங்கள் எல்லோருக்கும் தந்தா.

    அது முடிய ஒரு அறிவிப்புச் செய்தா. ஒவ்வொரு நாட்டுக்காரரும் தங்கடை மொழியிலை ஒரு நாடகமோ கவிதையோ பாடிப்பேசி  நடிச்சு மற்றவைக்குக் காட்ட வேண்டும் எண்டு.

    சொன்ன உடனேயே ஒரு சிலி நாட்டு பொடியன் எழும்பி, மிக உணரச்சியோடை வசனம் பேசி, நெஞ்சில் துப்பாக்கி குண்டு பட்டது போல நடிச்சு எல்லோர் பாராட்டையும் பெற்றான்.

    பிறகு ஒரு பிலிப்பைன் பெண் எழும்பி தன்ரை “மொழியில் ஒரு பாடலை பாடினாள். இரண்டு கொலம்பியப் பெடியன்கள் சேர்ந்து பேசிப்பாடி நாடகம் போல் செய்து மகிழ்வித்தார்கள்.

    இனி எங்கட பெடியளுக்கு முறை வரப்போகுது. எல்லோரும் பம்பிக் கொண்டு இருந்தார்கள். விஐயநாதன் என்னைப் பார்த்து “நீதான் ஏதாவது செய்ய வேணும். நாங்கள் தமிழரல்லோ.. எங்கடை திறமையைக் காட்ட வேணும்”  எண்டு எனக்கு என்னை ஏத்திக்கொண்டு நின்றான்.

    வகுப்பு வந்த முதல்நாளிலை இருந்தே அவனுக்கும் எனக்கு சரியாப் போறதில்லை. வகுப்பு தொடங்கின முதல்நாள் மார்ட்டினா என்ற அந்த ரீச்சர் எங்களப் பார்த்து “உங்கடை இந்து மதத்தைப் பற்றி அறிந்து கொள்வது என்றால் எந்த புத்தகத்தை படிக்க வேணடும்” எண்டு எங்கள் எல்லோரையும் பார்த்துக் கேட்க, நான் அவசரப்பட்டு எழும்பி ‘பகவத்கீதை’ எண்ட புத்தகம் எண்டன்.

    விஜயநாதன் கோபத்தோடு எழுப்பி “தமிழ், ஆங்கிலம், பிரெஞ்சு என்ற மூன்று மொழிகளையும் கலந்து என்னைப் பாத்துக் கத்தத் தொடங்கினான். “பகவத் கீதை வடக்கன்ரை புத்தகம். உவன் வேதக்காரன் உவனுக்கு ஒண்டும் தெரியாது. எங்கள் சைவ சமயத்தைப் பத்திப் படிக்கக் கனக்கப் புத்தகம் தமிழிலை இருக்கு எண்டு” சத்தம் போட்டான்.

    ஏதோ வில்லங்கம் என்று மார்ட்டீனாவுக்கு விளங்கிவிட்டது. அந்தக் கதையைத் தாண்டி வேறு கதைக்குப் போயிற்றா. அதன்பிறகு நானும் விஜயநாதனிட்டை இருந்து கொஞ்சம் விலத்தித்தான் நடந்தன்.

    அதையெல்லாம் இப்ப மறந்த விஜயநாதன், “எங்களுக்குள்ளை நீதான் ஏதாவது செய்வாய். எங்களைப் பற்றி மற்றவர்கள் குறைவாய் மதிக்கற மாதிரி விடப்படாது.  மச்சான் எழும்பி ஏதாவது செய்யடா” எண்டான். எனக்குள்ளையும் ஏதாவது செய்ய வேணும் எண்ட யோசனை ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

    சின்ன வயசிலை பெரியம்மாவின்ர மகன் ரத்தினம் அண்ணவோடைதான் திரியிறனான். அவருக்கு சிவாஜி பைத்தியம். சிவாஜின்டை புகழ்பெற்ற வசனங்கள் எல்லாம் பேசுவார். ஊரிலையும் சில நாடகங்களிலை நடிச்சவர். படிப்பு பெரிசா வராது. எஸ்.எஸ்.சி இரண்டு தரம் பெயிலாகிட்டுப் பெரியப்பாவிட்டை சரியா வாங்கிக்கட்டினவர். 

    ஒருநாள் வழமைபோல, ஒரு நாடகத்தை வீட்டில் நடித்து பயிற்சி எடுக்க வெளிக்கிட்டார். தகப்பன் இல்லாத நேரங்களில இது வழமைதான். அவருக்கு உதவியாளர், பார்வையாளர் எல்லாம் நான்தான்.

    அவர் சாம்பராட் அசோசன் வசனம் பேசிக்கொண்டு நடுமேடைக்கு வரும்போது, அவர் வந்து கால் வைத்து வசனம் பேசச் சரியான இடத்திலை கதிரையைப் போட வேணும். அத்தோடை கைதட்ட வேணும். அவர் அடிக்கடி வசனங்கள் பேசப்பேச எனக்கும் அது பாடமாய் இருந்தது.

    அந்த நேரம், தொழிலாலை களைச்சு போய் வந்த பெரியப்பாவை நான் காணேல்லை.

    இரத்தினம் அண்ணை பெரிய உசராய் வந்து, ஒரு காலைக் கதிரையிலை வைச்சு சிவாஜி திரும்பிற மாதிரி ஸ்ரைலாத் திரும்பி “என்ன சொன்னான் கலிங்க நாட்டான்” என்று சொல்லேக்கை தகப்பனைக் கண்டிட்டார். மிச்ச வசனத்தை சொல்லாமல அவர் நிற்க, நான்  “அந்நிய சிரேஸ்ராம் அவனியெங்கும் காணமுடியாத ஞான பண்டிதனாம்” எண்டு சொல்லிச் “சொல்லுங்கண்ணே சொல்லுங்கண்ணே” எண்டன்.

    கடுங்கோபத்தோட பாய்ஞ்சு வந்த பெரியப்பா, “என்ன சொன்னான் கலிங்க நாட்டானோ..? உன்ர கோத்……….” எண்டு சொல்லி அண்ணருக்கும் அடிச்சு எனக்கும் அடிச்சது ஞாபகத்துக்கு வந்தது.

    “யாரும் சிறிலங்கன் முன்னுக்கு வாங்கோ” எண்டு மார்ட்டினா டிச்சர் கூப்பிட, நான் முன்னுக்குப் போனேன்.

    நேற்றே தெரிந்திருந்தால் இந்த வசனங்களை கொஞ்சம் நினைவுபடுத்திப் பார்த்திருக்கலாம், சரி சமாளிப்போம் எண்டு நினைச்சுக் கொண்டு வகுப்புக்கு ஒரு வணக்கத்தை வைச்சன். ஒரு நிமிசம் தடுமாறிக் கொண்டுதான் இருந்தன். பிறகு “என்ன சொன்னான் கலிங்க நாட்டான்..”  எண்ட சாம்ராட்  அசோகன் நாடக வசனத்தைச் சொல்லத் தொடங்கினன். சொல்லேக்கை இடையிலை அது மறக்க, கட்டபொம்மன் வசனங்களை எடுத்து விட்டன். “நீலவானிலே செந்நிற பிழம்பு. அது நீ  எனக்கு வைத்த  இந்த நீலநிறப் பொட்டு. எங்கு நிறைந்த பொருளாய் நம் ஏற்ற நினைத்த..” எண்ட இந்த வசனமும் இடையில மறக்க.. ஏ எட்டப்பாஇ ஈனச்சொல் பேசாதேஇ நாவை எடுத்தெறி. வாழ விரும்பினாய்இ வல்லவனை அழித்தாய்இ இனி நீ வாழ்ந்துகொள். வீரம் விலையற்றதென்றாய்இ வீணரை வணங்கினாய்இ வேண்டுவதை வாங்கிக்கொள். கூலி கேட்டாய்இ கும்பிட்டாய்இ கோழையானாய்இ கூலியை பெற்றுக்கொள். ஆனால் அந்நியன் உன்னை போற்றவேண்டும்இ அது உனக்கு இனிக்க வேண்டும் என்று மட்டும் எண்ணாதே. நீ காட்டிக்கொடுத்தாய்இ நான் காட்டிக்கொடுக்கப்பட்டேன். நாம் இருவரும் இதே மண்ணில் விளைந்தவர்கள் தான். உன்னை கேடு சூழினும்இ ….  இதுவம் இடையிலை நிற்க பாரதி கவிதை நினைவுக்கு வந்தது.  “ஆப்பிரிகத்து காப்பிரி நாட்டிலும் தென்முனை அடுத்த தீவுகள் பலவாய்ப் பரவியுள்ள இத்தமிழ்ச் சாதி காலடியுண்டும் கயிறடியுண்டும்..” இதுவும் மறந்து போக.. கீறல் விழுந்த சீடி மாதிரி இரண்டு தரம் “காலடியுண்டும் கயிறடியுண்டும் வருந்திடும் வருந்திடும்” எண்டு சொல்லி முடிக்க,

    எல்லோரும் பெரிதாய்க் கைதட்டினார்கள். மாடீனா ரீச்சர் என்ரை தமிழ் வசனத்திலை மயங்கி  தடுமாறிப்போனா.

    அவ என்ரை முகத்தைப் பார்த்து, “அருள் திரும்பவும் டும் டும் என்று வரும் என்ற அந்த கடைசி வரிகளைத்  திருப்பிச் சொல்வீர்களோ எண்டா.

    என்னை அவ, ‘அருள்’ எண்டு கூப்பிட்டது திக் எண்டு இருந்தது.  

    “காலடியுண்டும் கயிறடியுண்டும் வருந்திடும் வருந்திடும்” திருப்பியும் நாலுதரம் எடுத்து விட்டன்.

    மார்ட்டீனாவும் மற்ற மாணவர்களும் பெரிதாய்க் கைதட்டினார்கள். மொழி விளங்காவிட்டாலும் ஒரு மொழியின்ர ஓசையைக் கேட்பதிலை ஒரு சுகம் இருக்கிறது எண்டுறதை நான் தெரிஞ்சு கொண்டன்.

    அவவே மற்ற மாணவர்களுக்குச் சொன்னா.. இவற்றை பெயர் கொஞ்சம் பெரிது. நீங்கள் எல்லோரும் இனி இவரை அருள் எண்டு கூப்பிடுங்கள் எண்டா.

    ஆகா.. என்ன அருமையான பெயர். அதுக்குப் பிறகு என்ர பெயர்ப் பிரச்சனை தீர்ந்து போச்சுது.

    இன்றுவரை கனடாவிலை நண்பர்கள், வீடு, தவிர மற்ற எல்லா இடங்களிலும் அருள் என்ற அருமையான பெயரால் அழைக்கப்படுகின்றேன். மாட்டீனா ரீச்சர் நீங்கள் எங்கிருந்தாலும் வாழ்க!

    கனடா மொன்றியல் நகரத்துக்கு வந்த பிறகு, இன்னொரு பிரச்சனை வந்தது.

    மொன்றியலிலை என்னை வரவேற்றுப் பராமரித்த நண்பர் யாழ்ப்பாணத்திலை எனக்கு மிக நெருக்கமானவர். அவர் மொன்றியலிலை ஒரு கிறிஸ்தவ சபையிலை சேர்ந்து போதகராய் இருந்தார். பாரிசிலை இருக்கேக்கை கேள்விப்பட்டதுதான். எனக்கு அதுபற்றிப் பிரச்சனையில்லை, தன்னுடைய சபையிலை ஒரு ஆள் கூடிவிட்டது எண்டறதில அவருக்குப் பெரிய மகிழச்சி. 

    நான் வந்தவுடனேயே எனக்கு வீடு எடுத்துத் தந்து இமிகிறேசன் வேலையெல்லாம் பார்த்து வெல்பெயர் காசுக்கும் ஒழுங்கு பண்ணித் தந்தார்.

    வெல்பெயர் காசை எடுத்துக் கொண்டு சும்மா திரியேக்கைதான் இன்னொரு சொந்தக்காரர் சொன்னார், “இந்த நேரத்திலையெல்லோ உழைச்சுச் சம்பாதிக்க வேணும். வேறை ஆற்றையும் வேர்க் போமிற்றிலை நீ வேலை செய்தால், அந்தக் காசைத் தேவையான செலவுகளுக்குப் பயன்படுத்திப் போட்டு, வெல்பெயர் பணத்தை அப்படியே மிச்சம் பிடிக்கலாம்” எண்டார்.

    எனக்கும் ஆசை வந்தது. வேர்க் பொமிற்றை யாரிட்டை கேட்பது என்று யோசிச்சுக் கொண்டிருந்தேன்.

    ஒருநாள் என் போதக நண்பரும் அவரின் உதவியாளர் எலியாசும் பேசிக்கொண்டிருந்தம். அந்த நேரத்திலை போதகரிடம் ஆலோசனை கேட்பது போல வேலைக்குப் போகவேணும் எண்ட கதையை சொன்னன்.

    போதகர் உடனேயே ‘அது பிழையல்லோ?’ எண்டார். உடன எலியாஸ் “சீ சீ அது ஒன்றும் பிழையில்லை. நான் வந்தபோதும் ஒரு வருடம் அப்படித்தான் செய்தன்.  நீங்கள் வேலை செய்யாமல் உங்கடை பேப்பர் சும்மாதானே கிடக்கு. பாவம் இந்தாள் இப்பதானே கனடாவுக்கு வந்தது. உங்ககடை  வேர்க் போமிற்றைக் குடுங்களேன்” என்றார்.

    போதகர் யோசிச்சுக் கொண்டிருக்க, “நீங்கள் இன்கம் ரக்ஸ் செய்யேக்கை உங்களுக்குக் குடும்பம் எண்டபடியால் அவர் வேலை செய்து கட்டின வரி உங்களுக்குப் பணமாய்த் திரும்பக் கிடைக்கும்” எண்டார் எலியாஸ்.

    போதகர் வேர்க் போமிற் தாறதுக்குச் சம்மதித்தார். பீற்றர் செபரத்தினம் என்ற அந்த பெயரேடை என் வீட்டுக்குகிட்ட இருந்த ஒரு பாஸ்ட்பூட் உணவகத்திலை வேலைக்குச் சேர்ந்தன்.

    இப்போ என்ர பெயர் பீற்றராய்ப் போயிற்று. கிழமைக்கு மூன்று நாள் வேலை எண்டு சேர்ந்து பிறகு ஐந்து நாளாயிற்று. மணித்தியாலத்திற்கு ஐந்து டொலர் சம்பளம். பெயர் மாறினால் என்ன.. காசு வருகுது தானே.

    இப்படி ஆறேழு மாசங்கள் கழிய, இன்னொரு பிரச்சனை நடந்தது. போதகருக்கும் அவரின்ர உதவியாள் எலியாசுக்கும் பிரச்சனை வந்து 17 பேர் கொண்ட சபை இரண்டாய் உடைச்சு போச்சுது. இந்த உடைவின்போது என்ர தலைதான் உருண்டது. எலியாஸ், போதகர் எனக்குப் பேப்பர் தந்த கதையை எல்லோருக்கும் சொல்லிப் போட்டார்.

    போதகர் பயந்து போனார். என்னை வேலைக்கு போக வேண்டாம் எண்டு சொல்லிப் போட்டார்.

    நான் வேலையிலை நல்ல பெயர் வாங்கி, இப்ப டிலிவரிகளைக் கணக்கெடுக்கிறது டைனிக் கோலை மேற்பார்வை செய்யிறது, இடையிலை சமைக்கிறது எண்டு உயர்ந்திருந்தன்.

    எனக்குப் பெரிய அந்தரமாய் போச்சு. ஆனால் போதகருக்கு தீங்கு செய்யப்படாது. போதகர் வேலைக்குப் போக வேண்டாம் என்று சொன்ன அடுத்தநாளே வேலைக்குப் போய் முதலாளியிடம், “நாளைக்கு தொடக்கம் வேலைக்கு வரமாட்டன்” எண்டன்.

    முதலாளி சிரித்தார். “என்ன லீவு வேணுமோ? நீ வேலைக்கு சேர்ந்து இன்னும் ஒரு வருடம் ஆகவில்லை. ஒரு வருடத்திற்கு பிறகுதான் வக்கேசன்” எண்டார்.

    இல்லை.. நான் இனிமேல் வரமாட்டேன். எனக்கு வேறு ஒரு பிரச்சனை எண்டன்.

    டேய் மடையா.. உங்கடை ஆட்கள் அங்கே விசர்த்தனமான முடிவு எடுத்து ஆமியோடை அடிபட்டது மாதிரி நீயும் பிழையான முடிவு எடுக்காதை. உன்னைக் குக் ஆக்கிறன் எண்டார்.

    நான் இல்லை இல்லை.. எண்டு தடுமாற.. “பீற்றர்.. உனக்குப் பிரெஞ்சும் கொஞ்சம் தெரியும் இன்னனும் இரண்டொரு வருடத்திலை உன்னை மனேஜர் ஆக்காலாம் எண்டு கூட யோசிக்கிறன்” எண்டு சொல்ல, நான் என்ர லொக்கருக்குப் போய் உடுப்புகளையும் சப்பாத்தையும் எடுத்துக் கொண்டு வந்தன். 

    முதலாளிக்கு விளங்கிட்டது.. இவன் இனி நிக்கமாட்டான் எண்டு. கோபத்தோடு கேட்டார்.. நீ யாற்ரையோ பேப்பரிலையோ வேலை செய்தனீ.? எனக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டுது.

    நான் ஒண்டும் பேசமால் நிண்டன்.

    “உன்னைப் போல எத்தனை சிறிலங்கன் தமிழரைப் பார்த்திட்டன் உள்ளதைச் சொல்லு” எண்டார். நான் மௌனமாய் அந்த இடத்தைவிட்டு வெளிக்கிட்டன். 

    இந்த வேலை போனபிறகு சும்மாதான் இருந்தன். சொந்தப் பெயரிலை வேலை செய்ய மனம் வரேல்லை. அப்பத்தான் செழியன் எனக்கு நண்பரானார். அரசியல் இலக்கியம் எண்டு நிறையத் தனிப்பட்ட கதையள் கதைப்பம். அப்பத்தான் நான் வேலை இல்லாமல் இருக்கிற விசயத்தைச் சொன்னன்.

    “நான் வேலை செய்யுற றெஸ்ரோன்றிலை வேலை இருக்கு வாறியா?” எண்டு கேட்டார். “வேலைக்கு வரலாம். ஆனால் பேப்பர் இல்லை. வெல்பெயர் காசு எடுத்துக் கொண்டிருக்கின்றன்” எண்டன். அவரே தன் நண்பர்கள் யாரோடையோ கதைத்து ஒரு வேர்க் போமிட்டுக்கு ஒழுங்கு செய்து தந்தார்.

    செழியனோட சேர்ந்து வேலை செய்யத் தொடங்கினன். எனக்குப் பேப்பர் தந்தவனின்ர குடும்பப் பெயர் ‘யோசப்’ அது எல்லோருக்கும் சுகமாய் போயிற்று. அங்கே யோசப் என்று என் பெயர் மாறியது. ஒருமாதம் வேலை செய்த பிறகு அங்கேயும் டெலிவரி பகுதியைக் கவனிக்கும் பொறுப்பைத் தந்து விட்டார்கள்.

    உணவுப்பொருட்களை டெலிவர டிரக் கொண்டு வரேக்கை என்னைப் போய் சமான்களைச் சரிபார்து எடுக்கும்படி தலைமைச் சமையற்காரர் சொன்னார். நான் ஓமெண்டு போக, டிரக் ரைவர் ஓடிவந்து ஏய் பீற்றர் எப்படியிருக்கிறாய்..? உன்னை அந்தக் கடையிலை தேடினன் எண்டபடி பிரஞ்சு ஸ்டையிலை கட்டிப் பிடிச்சார்.

    முந்தின கடைக்கும் இவன்தான் டெலிவரி. அதால எனக்கு நல்ல பழக்கம். இவன் சமான்கள இறக்குறத்துக்கும் ஏத்துறத்துக்கும் நான்தான் உதவி செய்வன். பொருட்களக் கணக்கெடுக்கிற வேலையையும் தாண்டி அவனுக்கு உதவுறதாலை என்னர முதலாளிக்கோ மற்றவர்களுக்கோ தெரியாமால் பத்து டொலர் காசை என்ர பொக்கற்றுக்குள்ளே வைப்பார்.

    இங்க என்னைக் கண்டவுடன அவருக்கு பெருத்த மகிழ்ச்சி. ஏன் அந்த றொஸ்ரோரன்ட் வேலையை விட்டனீ? எண்டு கேக்க, நான் மௌனமாய் இருக்க… அவனே சொன்னான்..  “அந்த முதலாளி சரியில்லை. இந்த இடம் பரவாயில்லை. இதிலை நிண்டுபிடி” என்றார். நான் ஒண்டுமே பறையேல்ல.

    அடுத்த டெலிவரி வந்தபோது நான் நிலக்கீழ் அறையில் ஏதோ அலுவலாய் நிக்க, அவன் போய் சமையற்காரரிட்டை பீற்றர் எங்கே எண்டு கேட்டிருக்கிறான். பீற்றர் எண்டு இங்க ஒருத்தரும் வேலை செய்யிறது இல்லை  எண்டு அவன் சொல்ல, ட்ரைவர் “இல்ல.. போன கிழமை நான் அவனை இங்க கண்டனான். நீ என்ன சொல்லுறாய்” எண்டு வாக்குவாதப்பட, அந்தநேரம் பார்த்து நான் மேலை வர, அவன் “ஏய் பீற்றர்” என்று கூப்பிட, இவர் “பீற்றர் இல்லை யோசவ்” எண்டு சமையற்காரன் சத்தம் வைக்கக் கொஞ்சம் கலவரமாய்ப் போயிற்று.

    நான் ட்ரைவரைச் சமாளிச்சு வெளியிலை கூட்டிக் கொண்டு வர முயற்சி செய்ய, அவன் சமையற்காரரைப் பார்த்து, “உன்னட்டை வேலை செய்யிறவன்ர பெயரை ஒழுங்காச் சொல்லத் தெரியாத நீ எல்லாம் ஒரு செப்”  எண்டு கத்திக்கொண்டு போனான்.

    செவ் ஒன்றும் சொல்லாமல் அங்கால போயிட்டான். நான் வேலை முடிஞ்சு வீட்டை போக வெளிகிட தன்னர அறைக்கு செவ் கூப்பிட்டார். “உதிலை கதிரியிலை இரு” எண்டு சொல்ல நானும் இருந்தன்.

    “உண்மை சொல்லு நீ பீற்றரா? யோசப்பா? உன்னர பேப்பரிலை நீ யோசேப்பு என்றிருக்கு எண்டார். நான் பறையாமல் இருக்க, கள்ளப் பேப்பரிலையோ வேலை செய்யிறாய்? எண்டு கேக்க, நான் நிமிர்ந்து பார்க்காமல் ஓம் எண்டன்.

    அவர் கொஞ்ச நேரம் மௌனமாக இருந்துபோட்டு,  மற்ற றெஸ்ட்ரோரன்டைப் போல இல்ல எங்கடை றெஸ்ரோன்ட்.  பெரிய தொடர் கொண்ட பிரஞ்சைஸ் ரெஸ்ரோரனட். நாளைக்கு இந்த கள்ளப் பேப்பர் பிரச்சனையிலை அரசாங்கத்திடைப் பிடிபட்டால் உனக்கு மாத்திரமல்ல எங்களுக்கும் பிரச்சனை எண்டார்.

    நான் சொன்னன்.. “செவ் இப்படியே இந்த பிரச்சனைய விடுங்கோ.. நாளைக்கு தொடக்கம் நான் வேலைக்கு வரேல்லை மற்றத் நண்பர்களுக்கு இது தெரிய வேண்டாம்” என்று சொல்லிப் போட்டு அவருக்கு கை கொடுத்திட்டு வெளிய வந்தன். அதுதான் நான் கள்ளப்பேப்பிரிலை வேலை செய்த கடைசி நாள்.

    ரொன்ரோவிற்க்கு வந்தபிறகு இந்த கதையை நண்பர்  கரனுக்கு சொல்ல, அவர் வேறு ஒரு கதையைச் சொன்னார். 83, 84 இலை நடந்த தனக்கு தெரிந்த ஒரு குடும்ப கதையெண்டார்.

    புருசன் எங்கையோ ஒரு பேக்கரியிலை வேலை செய்தவர்.. மனைவி ஒருநாள் புருசனை கேட்டா.. “இஞ்சேரப்பா.. நானும் வேலைக்கு போகட்டே.. ஊரிலை சண்டைக்கை இருந்து கஸ்ரப்படுகின்ற தங்கச்சிமாரைக் கூப்பிட வேணும். அதுக்குப் பணம் வேணும். சந்தியிலை இருக்கிற பேக்கறியிலை வேலைக்கு ஆள் தேவையெண்டு போட் போட்டிருக்கு” என்றா. புருசனும் “நீயும் வீட்டிலை சும்மா தானே இருக்கிறாய் போறதெண்டாப் போ” எண்டிருக்கிறார்.

    இவவும் வேலைக்கு போனா. வேலையிடத்திலை இவக்கு என்ன பெயர் என்று கேட்க.. இவ தன்னர பெயர் புவனமலர் என்றிருக்கிறா. பேக்கரி ஓனர் ஒரு இத்தாலிக் கிழவன். அவர் இவவின்ரை பெயரை புவனமலர் எண்டு கூப்பிடற பஞ்சியிலை பு.. பு.. எண்டு அழைக்கத் தொடங்கி விட்டார். இது வேறு யாருக்கும் தெரிய வராது என்ற நினைப்பிலை அவவும் அப்படியே விட்டிட்டார்.

    ஒருநாள் இவ வேலைக்கு போகேல்லை. வீட்டில் நிற்க்கேக்கை ஏதோ அலுவல் பற்றி இவவட்டைக் கேட்க முதலாளிக் கிழவன் ரெலிபேன் எடுக்கப் புருசன்தான் அழைப்பை எடுத்திருக்கிறார். கிழவன்  மிஸ்.பூனாவோடை கதைக்கலாமோ? எண்டு கேக்க புருசன் திடுக்கிட்டுப் போனார். என்ன சொல்றியள்? என கிழவனோடை அவர் வாதிடத் தொடங்க, புவனமலர் வந்து ரெலிபோனை வேண்டி கதைச்சா. கதைச்சு முடிய புருசன் அவவோடை சண்டை போட, இது யாருக்கும் தெரியாது. அங்கை எல்லோரும் வெள்ளைக்கரார்கள் எண்டு புருசனைச் சமாதானப்படுத்தினா.

    ஆனால் இரண்டு மூன்று வருடத்திலை பேக்கரி பெரிசாகி சிறிலங்கன் பெடியளும் கனடாவுக்கு வந்து குவிந்த நேரத்திலை இரண்டு மூன்று பெடியள் அங்கு வேலைக்கு வந்து சேர்ந்திட்டாங்கள். அவங்களும் இவவை பு அக்கா எண்டு அழைக்கத் தொடங்க, பதறிப்போன புவனமலர் குடும்பம் வேலையை மட்டுமில்ல.. அந்த இடத்தையே விட்டிட்டு வேறை சிற்றிக்கே மாறிப் போயிட்டினம்.

    இவ்வளவையும் சொல்லிப் போட்டு கம்பனை இதுக்கை இழுக்காட்டால் எனக்கு நிறைவுறாது

    பத்தாம் வகுப்பு படிச்சுக் கொண்டிருக்கேக்கை தமிழ் இலக்கியம் படிப்பிக்கிற வித்துவான் மாஸ்ரர்  ஒரு கிழமை லீவிலை போயிட்டார்.

    அவருக்குப் பதிலாக வந்தவர் பொடி மாஸ்ரர் எண்டுற ஆங்கில வாத்தியார். அவருக்கு தமிழ் , ஆங்கிலம் இரண்டிலையும் புலமை. நல்ல நடிகர். பள்ளிகூடமே விரும்புகின்ற  ஒரு இனிமையான  ஆசிரியர்.

    வகுப்புக்கு வந்தவர் இப்ப என்ன படிகின்றீயள்? எண்டு கேட்க, கடந்த இரண்டு மூன்று மாதமா யுத்தகாண்டம் போய்க்கொண்டிருக்கின்றது என்றோம்.

    அதிலைதான் கம்பன்ரை அருமையான பாட்டெல்லாம் இருக்கு எண்டு யுத்தகாண்டத்தைத் திறந்து

    மண்டோதரி உயிர்விட்ட இராவணேஸ்வரனை மடியில் வைச்சுக்கொண்டு அழும் பாடலுக்குப் போனார்

    எங்கையோ பார்த்தபடி.. சீதை யென்ன சீதை.. அழகிலையும் குணத்திலையும் மண்டோதரிதாண்டா  உண்மையான பெம்பிளை எண்டு மண்டோதரி நினைப்பிலை மூழ்கிப் போனார்.

    பிறகு.. கம்பனுக்கும் இது நல்லாய்த் தெரியும் எண்டவர்.. கொஞ்சம் யோசிச்சுப் போட்டு, பெருங்குரலில்..

    என்று அழைத்தனள்

    ஏங்கி எழுந்து அவன் பொன் தழைத்த பொரு அரு மார்பினைத்தன்

    தழைக்கைகளால் தழுவி  -தனி நின்று அழைத்து

    உயிர்த்தாள் உயிர் நீங்கினாள்..

    எண்டு பாடிப்போட்டு.. “வித்துவான் மாஸ்ரர், உங்களுக்கு இதை படிபிச்சிருக்கலாம்.. ஆனால் அந்தாள் இந்த நுட்பத்தைப் பிடிக்காதாடா”  பிடிச்சிருந்தாலும் வேதம் பள்ளிக்கூடம் எல்லோ  பெடியள் கெட்டுப்போகும் என்று வித்துவான் சொல்லாது  என்று சொல்லிப்போட்ட எங்களப் பாத்து கேள்வி கேட்டார்.

    “தனி நின்று அழைத்து..” என்றால் என்னண்டு சொல்லுங்கோ பார்ப்போம்” எண்டார்.

    எங்களுக்கு என்ன தெரியும்? வளர்த்த முகத்தை நாய் பார்த்த மாதிரி.. அவற்ரை முகத்தை பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம்.

    “காதலிக்காத.., கல்யாணம் முடிக்காத உங்களுக்கு இது விளங்காது.  புருசன் பெண்சாதியையும் பெண்சாதி புருசனையும் அழைக்கிறதுக்கு  தனிப்பெயர் வைத்திருப்பினம்.

    என்ன சண்டைகள் வந்தாலும் அன்பான நேரங்களிலை மற்றவைக்குத் தெரியாமல் அந்தப் பெயர்களிலை அவை தங்களைக் கூப்பிட்டுக் கொள்ளுவினம். அதுவும் ‘அந்த நேரத்திலை’… எண்டு சொல்லிப்போட்டு ஒரு நமட்டுச் சிரிப்பு சிரிச்சுக்கொண்டு எங்களப் பார்த்து “என்னடா விளங்குதோ” எண்டார். விளங்கின அரைவாசிப் பொடியள் கெக்கட்மிட்டு சிரிச்சபடி  விளங்குது..  விளங்குது.. எண்டாங்கள்.

    “தானிருக்க இன்னொரு பெண்ணை விரும்பினவனை அவன் சாகின்ற போது மடியிலை வைத்து எத்தனை பெயர் இருந்ததும் அந்தப் பத்துத் தலையனை.. தன் அன்புக்குரியவனை அந்தரங்கமான நேரத்தில் தான் அழைக்கும் ஒருவருக்கும் தெரியாத அந்தப் பெயரைத் தனி நின்று அழைத்து அவனோடு உயிர் விட்டாள்” என்று சொல்லி கண்ணைத் துடைத்தார்.

    பெயரிலை என்ன இருக்கு..? என்று சொல்லுறவை இப்ப சொல்லுங்கோ.. பெயர் எண்டிறது எவ்வளவு பொல்லாத விசயம்.

    ***

     

    http://www.yaavarum.com/archives/5888


  15. கதைய முடிச்சிட்டாங்கய்யா... கலங்கிய துரைமுருகன்

    spacer.png

     

    திமுக பொருளாளராக இருந்து, பொதுச் செயலாளர் என்ற பதவிக்கு உயர்த்தப்படுவதாக இருந்த துரைமுருகன், மீண்டும் பொருளாளராகவே தொடருவார் என்று அறிவித்துள்ளார் திமுக தலைவர் மு.க.ஸ்டாலின். சில நாட்களுக்கு முன்னே இது அரசல் புரசலாக துரைமுருகனுக்கு தெரிவிக்கப்பட்டபோதிலும் அது அறிவிப்பாக வெளிவந்ததில் குறிப்பாக ஜூன் 3 ஆம் தேதி கலைஞரின் பிறந்தநாளில் அறிவிக்கப்பட்டதில் துரைமுருகன் கடுமையான அதிருப்தியில் இருக்கிறார்..

    ஜூன் 2 ஆம் தேதி காலை மின்னம்பலத்தின் டிஜிட்டல் திண்ணையில் பொதுச் செயலாளர் பதவி: துரைமுருகனுக்கு ஷாக் என்ற தலைப்பில் செய்தி வெளியிட்டிருந்தோம். அதில் குறிப்பிட்டிருந்தவாறே இன்று (ஜூன் 3) துரைமுருகன் பொருளாளர் பதவியிலேயே தொடர்வதாக அறிவித்துள்ளார் ஸ்டாலின்.

    இன்று காலை கலைஞர் பிறந்த தினத்துக்காக கோபாலபுரம் வீடு, கலைஞரின் நினைவிடம், அறிவாலயம் என்று ஸ்டாலினுடன் சேர்ந்தே அஞ்சலி செலுத்தினார் துரைமுருகன். கலைஞருக்கு அஞ்சலி செலுத்திவிட்டு வீடு திரும்பினார். அடுத்த சில மணித்துளிகளில்தான், துரைமுருகன் பொருளாளராக தொடர்வார் என்ற அறிவிப்பு வெளியானது. அதைக் கேட்டுவிட்டு அதிருப்தியோடு மதியம் 2 மணிக்கு காட்பாடிக்குப் புறப்பட்டார் துரைமுருகன்.

    சில நாட்களாக ஏலகிரியில் ஓய்வெடுத்து வந்த துரைமுருகன் அப்போதே தனது நண்பர்களிடம் பொதுச் செயலாளர் பதவி குறித்து தனது கருத்துகளை மனம் திறந்து சொல்லி வந்திருக்கிறார். பொதுக்குழுவையும் வீடியோ கான்பிரன்ஸிலேயே நடத்தக்கூடாதா என்று அப்போது கேட்டதையும் நாம் மின்னம்பலத்தில் பதிவு செய்திருக்கிறோம். அந்த நண்பர்களில் சிலர் உடனடியாக துரைமுருகனைத் தொடர்புகொண்டிருக்கிறார்கள்.

    ‘என்னண்ணே இப்படி ஆயிடுச்சு’ என்று விசாரித்த அவர்களிடம் தனது விரக்தியை வெளிப்படுத்தியுள்ளார் துரைமுருகன். அவர்களில் நெருக்கமான ஒருவரிடம், ‘என் கதையை முடிச்சிட்டாங்கய்யா. இனிமே பொதுத் தேர்தல் முடிஞ்சுதான் அமைப்புத் தேர்தலாம். இப்பவே நம்மளை மதிக்காதாவங்க, ஒருவேளை அதிகாரம் வந்ததுக்கப்புறம் எப்படிய்யா மதிப்பாங்க? அதிலும் இந்த அறிவிப்பை வெளியிடுறதுக்கு கலைஞர் பிறந்தநாளாய்யா கிடைச்சுது?” என்றும் ரொம்பவே வருத்தப்பட்டுக் கேட்டிருக்கிறார் துரைமுருகன்.

    வேலூர் மாவட்டத்தில் இருக்கும் துரைமுருகனின் ஆதரவாளர்கள் அவரது காட்பாடி வீட்டுக்குச் சென்றுகொண்டிருக்கிறார்கள்

     

    https://minnambalam.com/politics/2020/06/03/62/stalin-action-duraimurugan-reaction


  16. தமிழ் மக்கள் தேசிய கூட்டணி இன்று அவசரக் கூட்டம்

    பாராளுமன்ற பொதுத்தேர்தல் ஆகஸ்ட் மாதத்தில் நடைபெறலாம் என்று எதிர்பார்க்கப்படும் நிலையில் வடமாகாண முன்னாள் முதலமைச்சர் சி.வி.விக்கினேஸ்வரன் தலைமையிலான தமிழ் மக்கள் தேசியக் கூட்டணியின் அவசரக் கூட்டம் ஒன்று இன்று மாலை யாழ்ப்பாணத்தில் நடைபெறுகின்றது. இதில் இந்தக் கூட்டணியின் பங்காளிக் கட்சிகளின் பிரதிநிதிகளும் கலந்துகொள்கின்றார்கள்.

    விக்கினேஸ்வரன் தலைமையிலான தமிழ் மக்கள் தேசியக் கூட்டணியில் சுரேஷ் பிரேமச்சந்திரன் தலைமையிலான ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப்., சிறிகாந்தா தலைமையிலான தமிழ் தேசியக் கட்சி, அனந்தி சசிதரன் தலைமையிலான ஈழத் தமிழர் சுயாட்சிக் கழகம், மற்றும் கிழக்குமாகாணத்தைச் சேர்ந்த முன்னாள் பிரதி அமைச்சர் சோமசுந்திரம் கணேசமூர்த்தி தலைமையிலான கட்சி என்பவற்றின் பிரதிநிதிகள் இந்தக் கூட்டத்தில் கலந்துகொள்கின்றார்கள்.

    திருமலை மாவட்டத்தில் தமிழ் மக்கள் தேசியக் கூட்டணியின் சார்பில் போட்டியிடும் விடுதலைப்புலிகளின் முன்னாள் திருகோணமலை அரசியல் துறை பொறுப்பாளரும் பொருண்மிய மேம்பாட்டு கழக பொறுப்பாளராகவும் இருந்த போராளி ரூபனும் இன்றைய கூட்டத்தில் கலந்துகொள்கின்றார்.

    பொதுத் தேர்தலை எவ்வாறு எதிர்கொள்வது என்பது உட்பட முக்கியமான அரசியல் விவகாரங்கள் இன்றைய கூட்டத்தில் ஆரபாயப்படும் எனத் தெரிவிக்கப்படுகின்றது.

     

    http://www.samakalam.com/செய்திகள்/தமிழ்-மக்கள்-தேசிய-கூட்ட-2/


  17.  

    ஒரு அசல் வாசகனின் அடையாளமும் பகுப்பாய்வு எனும் சீரழிவும் – ஆர். அபிலாஷ்

    ST_20160823_ANJEYA239TJR_2539663.jpg

    FB_IMG_1526108415130-300x225.jpg

    அண்மையில் வாசிப்பு குறித்து நான் எழுதிய கட்டுரைக்கு போகன் சங்கர் செய்த ஒரு எதிர்வினையில் தொல்படிமங்களுக்கு இலக்கியத்தில் உள்ள முக்கியமான இடத்தைப் பற்றி கீழ்வருமாறு பேசுகிறார். நான் அவருடன் ஓரளவுக்கு உடன்படுகிறேன், ஆனால் நிறையவே முரண்படுகிறேன் என்பதால் அவரது மேற்கோளையே இந்த கட்டுரையின் துவக்கமாகக் கொள்கிறேன்:

    “நல்ல வாசிப்பு என்பதற்கு ஒரு உதாரணம் சொல்கிறேன்.அன்னோஜனின் கதைக்கு சர்வோத்தமன் சடகோபன் அன்னோஜன் தனது கதையை ஒரு தொன்மத்துடன் இணைத்து முடிக்கவில்லை என்று கவனித்திருந்தார்.ஜெயமோகனை ஆதர்சமாகக் கொண்டவர் அன்னோஜன் எனும்போது இது முக்கியமான ஒரு விலகலாகும்.ஜெயமோகன் இந்த தொன் படிமங்களை அதிகம் பயன்படுத்துகிறவர்.நான் அவற்றை தலை கீழாக்கி பயன்படுத்துவதுண்டு.இந்த தொன் படிமங்களை உடைக்கிறேன் பேர்வழி என்று எதிர்க்கதைகள் விடுகிறவர் கதைகளில் கூட இந்த தொன் படிமங்கள் கருங்குரங்குத் தைலம் போல அந்தர்யாமியாய் இருக்கின்றன.நவீன காலத்தின் சிக்கல்களை இப்படி தொல் படிமங்களோடு இணைத்துப் பார்க்கும் தன்மையை flintstonian tendency என்கிறார்கள். இது Flintstones என்கிற கார்ட்டூன் தொடரிலிருந்து வந்த சொல்.இதில் கற்கால மனிதர்கள் நிகழ்காலப் பிரச்சினைகளோடு உலாவுகிறார்கள்.இது போன்ற விஷயங்களை கவனிக்கிற வாசகர் எழுத்தாளனுக்கு கிடைப்பது அதிர்ஷ்டம்.”

    – போகன் சங்கர்

    போகனின் இந்த நோக்குடன் நான் ஓரளவுக்கு உடன்படுவேன் – ஒரே சிக்கல் அவர் “வாசகர்” / “வாசிப்பு” என வருமிடத்தெல்லாம் “விமர்சகர்” / “விமர்சனம்” என மாற்றினால் இது என் பார்வை ஆகிடும். ஆனால் போகன் ஒப்புக்கொள்ள மாட்டார். அவர் வாசிப்பு அனுபவத்தை ஒரு பிரக்ஞைபூர்வமான, அறிவார்ந்த அவதானிப்பாக கருதுகிறார். ஒரு உதாரணம் தருவதானால் நீங்கள் உங்கள் வீட்டை அடைந்து கதவைத் தட்டிட உங்கள் மனைவி வந்து கதவைத் திறக்கிறார். உங்களுக்கு அது உங்கள் மனைவி என யோசிக்காமலே தெரியும். வேறேதாவது ஒரு பெண் வந்து திறந்து விட்டால் ‘ஆர்வமாகி’ “யார் இவள்?” என யோசிப்பீர்கள். கதவு தானே திறக்கப்பட்டது போல உள்ளே நுழைவீர்கள். மனைவியின் இருப்பு ஒருவருக்கு பழகிப் பழகி அவர் இருந்தபடியே இல்லாமல் ஆகிறார். (அ-மனைவி ஆகிறார்.) தொல்படிமங்கள் இப்படித்தான் நமக்குள் செயல்படுகின்றன. உடலெங்கும் சாம்பலைப் பூசிய சுடலையாக சிவன் ஒரு காட்சியில், ஒரு கவிதையில் தோன்றினால் அது யார் எனக் கேட்காமலே, “அடையாளம் காணமலே” நீங்கள் அந்த காட்சிக்குள், கவிதைக்குள் நுழைந்து விடுவீர்கள் (மனைவியை “நீ யார்?” எனக் கேட்காமல் வீட்டுக்குள் நுழைவதைப் போல). வாசிப்பில் முழுக்க மூழ்கிவிட்ட பிறகு அந்த சுடலை வேறொரு உணர்வுநிலையாக உங்கள் ஆழ்மனத்தின் கண்களால் உணரப்படும். அடுத்து அது ஒரு புலனனுபவமாக உங்கள் உடம்பால் உணரப்படும். அதுவே வாசிப்பின் உச்சம். இதற்கு நீங்கள் இந்துவாகத் தான் இருக்க வேண்டும் என்றில்லை. ஒரு முஸ்லீமோ கிறித்துவரோ கூட ஆழ்ந்த வாசிப்பில் இந்த பேருருவைக் கண்டுகொள்வார்.

    வீட்டுக்குள் சென்றதும் எப்படி வீடு வீடல்லாமலும், மனைவி மனைவியல்லாமலும் ஆகிறாரோ அப்படியே ஒரு பிரதியும் அதனுள் தோன்றும் தொல்படிமமும் உருமாறுகிறது. ஆனால் இதே தொல்படிமத்தை நீங்கள் பிரக்ஞைபூர்வமாய் பகுத்தறிய முயன்றால் அது வாகன ஹெட்லைட்டைக் கண்டு உறைந்து நின்ற முயலைப் போலாகி விடும். உயிரற்று உணர்வற்று வெறும் சடலமாக.

     இந்த வித்தியாசத்தைப் புரிய மற்றொரு உதாரணம் தருகிறேன்: நீங்கள் உங்கள் காதலியுடன் உலலாசமாக ஒரு அறையில் இருக்கும் போது சட்டென கதவு திறக்கப்படுகிறது. ஒரு வெடிகுண்டைப் போல அங்கு உங்கள் மனைவி நுழைகிறார். அப்போது உங்கள் மனம் “ஐயோ மனைவி” எனச் சொல்லும், ஏதோ உங்களுக்கு அது ஏற்கனவே தெரியாதது போல. (ஆனால் காதலியுடன் இருக்கும்போது “ஐயோ காதலி” என கண்டுகொள்ளாது.) ஏனென்றால் அப்போது ஒரு இருமை தோன்றுகிறது – காதலியுடன் இருக்கும் நீங்கள், காதலியுடன் இருக்கும் மணமான நீங்கள் என இரண்டு நபர்கள் ஆகிறீர்கள். இரண்டையும் ஒரே சமயம் எதிர்கொள்ள முடியாமல் அந்த கணம் தவிப்பீர்கள். அப்போது நீங்கள் இந்த இருவரையும் கவனித்து உணர்கிற ஒரு மூன்றாவது நபராக (ஜெ.கிருஷ்ணமூர்த்தி சொல்வதைப் போல “பார்க்கிறவராக”) மாறுகிறீர்கள். இது உங்கள் அவஸ்தை இன்னும் அதிகப்படுத்துகிறது. (இப்போது உங்கள் மனைவியின் கண்களின் வழி இவை அத்தனையையும் உங்களால் பார்க்க முடிந்தால் இந்த மூன்று பேர்களும் மறைந்து நீங்கள் ஒருவராகி விடுவீர்கள்; அவஸ்தையும் நீங்கி விடும்.)

    668281-6b81282a-3bde-4c3c-bac0-98623e9b2

     ஒரு கதையை உக்கிரமான மனநிலையில் நின்று வாசித்து வெளிவரும் நீங்கள் நடப்பு வாழ்க்கையுடன் இணங்க இப்படித்தான் சற்று தடுமாறுவீர்கள். (அடுத்து அதை மறந்து விடுவீர்கள்.) ஏனென்றால் அங்கும் இலக்கியப் பிரதியுடன் ஒன்று கலந்த நீங்கள் – நடப்புலகில் தனியாக இருக்கும் நீங்கள் என ஒரு இருமை தோன்றுகிறது. ஆனால் சில நாட்கள் கழித்து அந்த பிரதியை நினைவில் மீட்டு அறிவார்ந்து பகுத்தறிந்து ஒரு நண்பரிடம் பேசும் போது நீங்கள் இந்த தடுமாற்றத்தைக் கடக்க ஒரு நல்ல உத்தியை கண்டடைந்து விட்டீர்கள் – மியூசியத்தில் காட்சிப்படுத்தப்பட்ட தொல்பொருட்களைப் போல உங்கள் அனுபவத்தை மாற்றி விட்டீர்கள். அதைக் கொண்டு பதப்படுத்தி விட்டீர்கள். அப்போது நீங்கள் ஒரு தொல்படிமம் தோன்றும் கதையைப் படித்திருந்தாலும் அதைப் பற்றி பேசும் போது அக்கதையில் உள்ள தொல்படிமத்தை அல்ல உங்கள் நம்பிக்கைகளுக்கு உடன்படுகிற ஒரு தொல்படிமத்தையே தோண்டி எடுத்து தருகிறீர்கள். இரண்டும் வேறு வேறு.

    சில இலக்கிய உதாரணங்கள் தருகிறேன்:

    mahasweta-devi-696x387-1-300x167.jpgமகேஸ்வதா தேவியின் “திரௌபதி” சிறுகதை மாவோயிச போராட்டத்தை மாகாபாரத தொன்மப் பின்னணியில் வைத்து ஒரு பெண்ணின் பார்வையில் சித்தரிப்பது. அதை ஒரு மார்க்ஸிஸ்ட் படிப்பது, ஒரு காவலதிகாரி வாசிப்பது, அது எழுதப்பட்ட மொழியில் ஒருவர் படிப்பது, மொழியாக்கத்தில் படிப்பது, அரசதிகாரத்தின் தரப்பில் இருந்து ஒரு படிப்பது, தென்னிந்தியாவில் இருந்து ஒருவர் படிப்பது, ஒரு ஆண் படிப்பது, ஒரு பெண் படிப்பது எல்லாம் ஒரே சமயம் ஒன்றாகவும் மற்றொரு சமயம் வேறுவேறாகவும் இருக்கும். ஆனால் அதை உணர்வுரீதியாகப் படித்தால் அதில் வரும் திரௌபதி உங்களுக்குள் எழுப்புகிற உணர்வுகள் பெரும்பாலும் ஒன்றாகவே இருக்கும். அதை நீங்கள் சுலபத்தில் பகுத்தறிய முடியாது. நம்முடைய நினைவின் சரடுகளில் எங்கோ தொலைந்து போன ஒரு பெண்ணை அங்கு காண்கிறோம். அப்பெண் ஒரு ஆணாகவும் பெண்ணாகவும் நமக்குத் தோன்றலாம். அக்கதையை ஒடுக்கப்படும் போராளி-ஒடுக்குகிற அரச படைகள் எனும் இருமையை கடந்து நாம் வாசிக்கலாம். அப்போது நாம் காணும் திரௌபதி மகாபாரத திரௌபதி அல்ல. அவள் வேறொரு பெண். ஒரு ஆதிப்பெண். நாம் இந்த மண்ணில் தோன்றுமுன்பே தோன்றியவள். பாலின வேறுபாட்டைக் கடந்தவள். இருமையை மீறியவள். சொல்லப் போனால் மகேஸ்வதா தேவி இப்படி நேரடியாக தலைப்பில் குறிப்பிடவில்லை என்றாலும் ‘அவளை’ நாம் கதைக்குள் கண்டுகொள்வோம். ஆனால் அக்கதையில் இருந்து வெளிவந்த பிறகு நாம் ‘தெளிவாக’ இவளை “திரௌபதியாக” அடையாளம் காண்கிறோம் – அதாவது நாம் பூடகமாய் உணர்ச்சிகரமாய் உணர்ந்த ஒருத்தியை இப்போது தூல வடிவில் கொண்டு வரும் பொருட்டு “திரௌபதி” என அழைக்கிறோம். அடுத்து நாம் முற்போக்கா, பிற்போக்கா, அரச பயங்கரவாத ஆதரவாளரா, எதிர்ப்பாளரா, பெண்ணியவாதியா என்பதைப் பொறுத்து நாம் பேச்சிலோ விமர்சனத்திலோ முன்வைக்கும் நம் “திரௌபதி” மாறுபடுவாள். பயங்கரவாத எதிர்ப்பு திரௌபதி, பெண்ணிய திரௌபதி, சாதாரணப் பெண்ணான திரௌபதி, குடும்பப் பெண் திரௌபதி, சக்தி வடிவான திரௌபதி என இப்படி. எனக்கும் போகனுக்கும் உள்ள வித்தியாசம் அவர் இந்த இரு திரௌபதிகளும் (ஆதி அரூப வடிவமும் தூலமான தர்க்க ஒழுங்கு கொண்ட வடிவமும்) ஒன்று என்கிறார், நான் இவர்கள் இருவரும் வேறுவேறு என்கிறேன். அவர் இப்படி அடையாளம் காணும் வாசகரை ஒரு எழுத்தாளன் அடைவது அதிர்ஷ்டம் என்கிறார், நான் அது ஒரு துரதிஷ்டம் என்கிறேன். இந்தக் கதையைப் படித்து உருகுகிற, ஏன் இப்படி ஒரு கதையினால் நெகிழ்ந்து தானற்றுப் போகிறோம் என உணராமலே உணர்கிற அந்த வாசகரை சந்திக்க முடிந்தால் மட்டுமே அது அதிர்ஷ்டம் என்கிறேன்.

    download-3.jpg

    புதுமைப்பித்தனின் “அகலிகை” சிறுகதை எங்கள் பல்கலைக்கழகத்தின் ‘இந்திய இலக்கியம்’ எனும் பாடத்தில் இருந்தது. அக்கதையை வகுப்பில் விவாதிக்கும் போது அகலிகையின் தொன்மக் கதையை சரிவர அறியாத நவீன மாணவர்கள் கூட சுலபத்தில் அக்கதைக்குள் பயணிக்க முடிவதை, மனம் கரைந்து அதனுள் மூழ்குவதை கவனித்தேன். இது வினோதம், ஆனால் உண்மை. தொன்மத்தை நாம் பரிச்சயம் பண்ணுவது கூட கதைக்குள் நுழைவதற்கான ஒரு துவக்க விசைக்காகத் தான். மற்றொரு பக்கம், அகலிகையின் தொன்மத்தை கரைத்து குடித்தவர்களுக்கு அக்கதைக்குள் பயணிப்பது சிரமமாவதை நான் கண்டிருக்கிறேன் – அவர்கள் கதைக்குள் தொன்மத்தையே, அது சரியாக துல்லியமாக புனையப்பட்டிருக்கிறதா எனும் கவலையுடன், தேடிக்கொண்டிருந்தார்கள். ஏனென்றால் அகலிகை என்பது அங்கு ஒரு பேச்சுக்கு மட்டுமே. அது ஒரு திசைகாட்டி அடையாளப் பலகை. அதைக் கடந்ததும் நீங்கள் தொன்ம அகலிகையை மறந்து விடுகிறீர்கள். இப்போது தொன்ம அகலிகையில் இருந்து பு.பி எந்தளவுக்கு விலகி செல்கிறாரோ அந்தளவுக்கு அக்கதை உங்களுக்கு கூடுதல் உண்மையாகப் படுகிறது. ஒரு கட்டத்தில் இவள் அகலிகை அல்ல, வேறு யாரோ ஒரு பெண், உங்களுக்கு நன்கு பரிச்சயமான ஆனால் வாழ்வில் என்றும் சந்தித்திராத பெண் எனத் தோன்றுகிறது. அப்போது தான் உங்கள் மனம் உடைகிறது. என் வகுப்பில் இக்கதையை படித்து மனம் உடைந்து கண் கலங்கினவர்கள் ஏற்கனவே புதுமைப்பித்தனைப் பரிச்சயம் கொண்டிராதவர்கள். அகலிகையை முன்பின் அறியாதவர்கள். அகலிகை என்பவள் விக்கிபீடியாவில் வருகிற அகலிகை பாத்திரம் அல்ல, அவள் யாரும் இதுவரை சந்தித்திராத ஒரு உருவற்ற ஒரு மாயப் பெண் அல்லது பெண்ணுருவையும் கடந்த ஒரு உரு என எனக்கு அப்போது தான் புரிந்தது. அதுவும் ஒரு கண்ணீர்த் துளி வழியே, உருவகம், உவமை, கவித்துவ வர்ணனை வழியே நீங்கள் அகலிகையாகவே ஆகும் போது, கல்லாய் உறையும் போது நீங்கள் அந்த ஆதி உருவை உங்கள் உடல்வழி நிகழ்த்துகிறீர்கள்; அவளுக்கும் வாசிக்கும் உங்களுக்கும் பேதமில்லாமல் ஆகிறது.

    இங்கு நாம் விவாதிப்பது வாசிப்பில் நம் பிரக்ஞையின் இடம் குறித்தே. போகன் குறிப்பிடும் இந்த தொல்படிமத்தைக் கண்டுணரும் வாசகப் பிரக்ஞை உண்மையானதா எனக் கேட்க வேண்டியுள்ளது. தத்துவத்தில் இதை எப்படிப் பார்க்கிறார்கள்?

     பிரக்ஞையை / சுயத்தை விளக்கும் போது தத்துவஞானி கீர்க்கெகாட் சுயம் என்பது “சுயம் குறித்து பிரக்ஞை” என்கிறார். “இது நான்” எனக் கோருவது “நான்” அல்ல; “நான்” என ஒரு கட்டமைப்பை உருவாக்கி ஒரு கட்டத்தில் அந்த கட்டமைப்பு தான் உண்மை என நம்புவதே நாம் எதிர்கொள்கிற அந்த “நான்”. அதாவது நான் எனத் தன்னை கற்பித்து அந்த கற்பிதத்தைக் குறித்து ஒரு பிரக்ஞை உருவாக அப்பிரக்ஞையே “நானாக” மாறுவது. இந்த பொய்யான நம்பிக்கையே நமது சுயம் அல்லது பிரக்ஞை என கீர்க்கெகாட் அவதானித்தார். நம்முடைய மரபிலும் ஜெ.கிருஷ்ணமூர்த்தி இதைப் பற்றி பேசியிருக்கிறார். இதன்படி அகலிகை என நாம் காண்பது அகலிகையை அல்ல, அகலிகையை நாம் காண்பதாக நம்புகிற ஒரு கட்டமைப்பு காண்கிற மற்றொரு கட்டமைப்பை. இந்த கட்டமைப்புகள் ஒரு ஆழமான வாசிப்பின் போது தகர்கின்றன. நம் புலனுலகில் ஒரு அசல் அனுபவமாக உருக்கொள்கின்றன. ஆனால் விமர்சிக்கும் போது அவை நம் மொழியில் மீண்டும் பலவீனமாகத் திரள்கின்றன.

    4720051-HLJDGKGE-7-240x300.jpg

    இதனாலே, தொல்படிமத்தை வாசிப்பில் அடையாளம் காண்பது “இது அதுதான்” என சொல்வதல்ல என்கிறேன். ஒரு புகைப்படத்தை நோக்கி “ஓ இவரா, எனக்குத் தெரியுமே” எனச் சொல்வதைப் போன்றல்ல என்கிறேன். உன்னதமான வாசிப்பு என்பது ஒரு தொல்படிமத்தை இருப்பற்ற ஒன்றாக அடையாளம் காண்பது. அது மொழியின் கட்டுமானத்தைக் கடந்தது, அதை வாழ முடியுமே ஒழிய, பகுத்துப் புரிய முடியாது என அறிவது. கீதையில் அர்ஜுனன் கிருஷ்ணனிடம் “நீ யார்?” எனக் கேட்க அதற்கு பதிலளிக்கும் கிருஷ்ணன் “நான் இந்த ஆகாயமும் அல்ல, இந்த பூமியும் அல்ல, இந்த மரமும் அல்ல, அந்த மேகமும் அல்ல” என மறுத்தபடியே போகிறான். சர்வோத்தமன் அன்னோஜனின் கதையில் தொல்படிமத்தை அடையாளம் கண்டதல்ல கிருஷ்ணன் தன்னை கீதையில் அடையாளம் காட்டுவதே (வாழ்க்கையே நான், சிந்தனை அல்ல) மிகச்சரியான வாசிப்பு என்பேன்.

    அடுத்து இதே கோணத்தில் ஜெயமோகன் கூறும் கருத்தொன்றைப் பார்ப்போம்:

    “பொதுவாக ஒரு படைப்பில் அதற்குரிய நுண்தளம் ஒன்று இருக்கும். அந்த நுண்தளத்தை தொட்டுவிட்டு மேலே பேசும் விமர்சனங்களுக்கு மட்டுமே விமர்சனம் என்ற மதிப்பு உண்டு.

    வாசகனாக ஒருவன் செய்யவேண்டியது அந்த நுண்தளத்தை, ஆழ்பிரதியை வாசிப்பது மட்டும்தான். அதை வாசிக்காதவன் வாசகனே இல்லை. … அந்த நுண்பிரதியை எடுத்து அதிலிருந்து நம் வாழ்க்கையுடன் இணைத்து நாம் சொல்லும் கருத்துக்கு மட்டுமே மதிப்பு. அந்த நுண்பிரதியை எடுப்பதற்கு கதையின் வடிவமோ மொழியோ போதாமலிருந்தால் அதைப்பற்றிய எதிர்மறையான குறிப்பை அளிக்கலாம்.”

    – ஜெயமோகன்

    நுண்தளத்தை வாசிப்பதைக் கூட ஏற்கிறேன். ஆனால் நுண்பிரதியை எப்படி “எடுக்க” முடியும் ஜெயமோகன்? அது என்ன பவுடர் டப்பாவா? அது ஒரு ஆய்வகத்தில் வளர்க்கப்படும் நுண்கிருமிகளின் கல்ச்சரா, எடுத்து நுண்பெருக்கியின் கீழ் வைக்க? அதை எப்படி வாழ்க்கையுடன் இணைக்க? வாழ்க்கை என்ன கடை அலமாரியில் லேபள் ஒட்டி வைக்கப்பட்டிருக்கிறதா, வாங்கி ஒன்றுடன் இன்னொன்றை கலக்க? அல்லது அது என்ன மின்கம்பியா, பச்சையையும் சிவப்பையும் இணைக்க? நுண்பிரதியை கையாளக் கூடிய மொழிக்கட்டுமானமாகப் பார்ப்பது சுத்த அபத்தம். அப்படி இருக்க அதற்கு மதிப்புண்டு, மதிப்பில்லை என ஏன் பேசுகிறீர்கள் ஜெயமோகன்? எவ்வளவு செறிவாகத், தெளிவாக அதை ஒருவர் அதை விளக்கினாலும் குருடன் இருட்டில் பார்ப்பதைப் போலத்தானே? (ஏற்கனவே பார்வையில்லை, அதில் இருட்டென்ன வெளிச்சமென்ன?) உங்களது இந்த கருத்தில் உள்ள பிரதானப் பிரச்சனையே அது ஒரு தாவரவியல் / உயிரியல் ஆய்வேட்டில் எழுதப்பட்ட குறிப்பைப் போல உள்ளது என்பது. கரப்பான்பூச்சியைக் கிழித்து அதன் உள்ளுறுப்பை எடுத்து இது இன்னது என ஒரு மாணவர் நிறுவுவதைப் போல ஒரு வாசகர் தன் கருத்தை முன்வைக்க வேண்டும் என்கிறீர்கள். நீட்சே, ஹைடெக்கர் துவங்கிய ஒரு பின்னமைப்பியல் மரபு எழுச்சி கொண்டதும் மேற்கத்திய தத்துவத்தில் இந்த பகுப்பாய்வு பித்துக்குளித்தனம் ஒரு முடிவுக்கு வந்தது; தெரிதா இந்த நுண்பிரதியை ஒருவித இன்மை என அங்கு விளக்கினார். (அது மேற்கில் ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றத்துக்கு வழிவகுத்தது.) இன்மையை எப்படி எடுத்துக்காட்ட முடியும் ஜெயமோகன்? இப்படி நுண்பிரதியை வாசிப்பில் இருந்து பிரித்து விடலாம் என நம்புவது ஐரோப்பிய analytical மரபில் இருந்து இங்கு வந்து சேர்ந்த ஒரு பிழையான போக்கு என்கிறேன்.

    நான் இங்கு விவாதித்து நிறுவ முயல்வது அத்தனையும் ஏற்கனவே நமது தத்துவ மரபில் இருக்கிறது. ஒருவேளை ஜெ.மோ, போகன் மற்றும் அவர்களை ஒத்த பிறரும் மேற்கத்திய லௌகீக, விஞ்ஞானபூர்வ மரபினால் பாதிக்கப்பட்டு, வாசிப்பை ஒரு நிரூபணம் சார்ந்த பருண்மையான செயல்முறையாக காணலாம். தத்துவத்தில் இந்த முரணை logos vs mythos என்பார்கள். லோகோஸ் என்றால் அனுபவத்தை ஒரு பார்முலாவாக சுருக்குவது, எதையும் தூலமாகக் கண்டு நிரூபித்தாலே உண்டு என சொல்வது. அதிலிருந்து தான் விஞ்ஞானம் தோன்றியது. மித்தோஸ் என்பது மானுட அனுபவம் அதன் ஆழமான நிலையில், வாழ்வது மட்டுமே, அது நிரூபிக்க முடியாதது, மொழியின் கட்டமைப்புகளைக் கடந்தது எனக் காண்பது. அதில் இருந்து இலக்கியமும் கலைகளும் சில தத்துவ மரபுகளும் தோன்றின. தத்துவத்தில் அரிஸ்டாட்டில், விட்ஜென்ஸைன் போன்றோர் லோகோஸ் அணியை சேர்ந்தவர்கள். கீர்க்கெகாட், நீட்சே, சார்த், ஹைடெக்கர் ஆகியோர், இலக்கிய விமர்சனத்தில் தெரிதா, பக்தின் போன்றவர்கள் மித்தோஸ் அணியில் பிரதானமானவர்கள். தத்துவத்தில் பின்னர் இது பகுப்பாய்வு தத்துவம் (analytic philosophy) vs. மீமெய்யியல் (metaphysics) என இரு எதிரெதிர் படைகளாக ஆயுதமேந்தி நின்றன. ஆனால் இந்திய தத்துவ மரபில் இந்த பிரிவினை என்றுமே இருந்ததில்லை – நாம் பிரக்ஞை குறித்த விசாரணை என்பது உடலையும் பருண்மையான இந்த உலகையும் அறியும் போதே சாத்தியமாகும், இரண்டும் ஒன்றோடொன்று பிரிக்க முடியாதவை என நம்பினோம். ஆகையாலே அறிவார்ந்த தரப்புக்கு வாசிப்பில் ஜெ.மோ, போகன் போன்றோர் கொடுக்கிற மிதமிஞ்சிய இந்த முக்கியத்துவம் மேற்கத்திய மரபின், அவர்கள் ஆங்கிலம் வழி பெற்ற அந்நிய தாக்கத்தினால், அதன் ‘ஹேங் ஓவரினால்’ தானோ எனத் தோன்றுகிறது. குறிப்பாக, ஜெயமோகனுக்கு இளமையில் பரிச்சயமான மார்க்ஸியத்தின் நீட்சியான cultural materialismத்தின் தாக்கம் இன்றும் உண்டு, வாழ்க்கையை வரலாற்று விசைகளால், தர்க்கவிதிகளால் இயங்கும் ஒரு பிரம்மாண்ட எந்திரமாகப் பார்க்கிறார் (அவர் வாய்ப்பு கிடைக்கும் போதெல்லாம் மார்க்ஸியர்களை சாடினாலும்) என்பது வருந்தத்தக்கது.

     மீண்டும் உங்கள் ‘பூர்வநிலத்துக்கு’ மீளுங்கள் என இவர்களை நோக்கி கரத்தை நீட்டி விரும்புகிறேன். இந்த நிலத்தில் வாழ்வதும் உணர்வதும் சிந்திப்பதும் ஒன்றுடன் ஒன்று பின்னியவை. இதை அவர்கள் தனித்தனியாக பிரித்துப் பார்ப்பதே “வாசகன் அறிவார்ந்து கவனித்துப் படிக்க வேண்டும், கராறாக தெளிவாகப் பேச வேண்டும்” எனும் கோரிக்கையாகிறது. ஆனால் கீதையில் அர்ஜுனனுக்கு ஞானத்தை கிருஷ்ணர் அளிக்கும் போது “இன்னின்ன புத்தகங்களை முதலில் படித்து விட்டு வா” எனக் கூறுவதில்லை. புத்தக அறிவுக்கு மிதமிஞ்சிய இடமளிப்பதே மேற்கத்திய மரபின் போக்கு. கிருஷ்ணர் “நீ பகுத்துணர்ந்து சிந்திக்காதே, வாழ், வாழ்வது மட்டுமே ஞானம்” என்கிறார். இதன் நீட்சியாகவே நான் வாசிப்பையும் காண்கிறேன். சாப்பிடுவது, நடனமாடுவது, பாடுவது, புணர்வது போன்ற ஒரு செயலே வாசிப்பதும். அதற்கு மூளை தேவையென்றாலும் அது மூளையால் நிகழ்த்தப்பட வேண்டியது அல்ல.Velocity_OfraAmit-217x300.jpg

    மூளையால் வாசித்து மொழியில் அதை தெளிவாக பகுத்தறிகிறவன் வறட்டு, அறிவியல்பூர்வ வாசகன். கண்களால் பார்த்து உடலால் வாசிக்கிறவன், சொற்களை உணர்வுகளால், பௌதீகமாய் அனுபவிக்கிறவனே அசல் வாசகன். எப்படி வாழ்வதில் படிநிலை, உயர்வு தாழ்வு இல்லையோ அப்படியே ‘வாசிப்பதிலும்’ இல்லை. மொழி எனும் ஒரு கருவி மூலம் நாம் இந்த அனுபவத்தை உடம்பில் ஏற்றி உடம்பின் பகுதியாக பார்க்கிறோம்; தொல்படிமத்தை ஒரு கருத்துருவாக அல்ல புலனுணர்வாகவே காண்கிறோம் – அதுதான் அசலான வாசிப்பு. இந்திய வாசிப்பு என்பது ஒரு கொண்டாட்டம், ஒரு ரசனை, ஒரு புலனின்ப நுகர்தல். அதனால் தான் தொல்காப்பியர் ஒரு படைப்பை அறியும் முறையை மெய்ப்பாடு என்றார்; அவர் சொற்களுக்குள் இருக்கும் கருத்துருவை, உணர்ச்சிக் கட்டமைப்பை புலனுணர்வாக முன்வைக்கிறார். இந்த மரபில் இருந்து வந்ததாலே நாம் ஆதியில் சங்கக்கவிதைகளை படிக்கவில்லை, நிகழ்த்தினோம், நமது இயற்கைச் சூழலின், திணையின், பகுதியாக கவிதையைப் பார்த்தோம். அப்போது நிகழ்த்துபவன் சொல்லும் கவிதையை பார்வையாளன் பார்வையால் கண்டு காதால் கேட்டு அதை தன் உடம்பாகவே பாவித்து அறிந்தான். அங்கு அவனுக்கும் நிகழ்த்து கலைஞனுக்கும் கவிதைக்குமான எல்லைகள் மறைந்து மூன்றும் ஒன்றானது. இன்று நாம் கண்களால் படிக்கும் செயற்கையான நிலைக்கு தள்ளப்பட்டிருந்தாலும் நம்மால் ரசனையை பகுத்தறிவை மீறிய ஒரு பித்துநிலைக்கு சென்று கவிதையை உள்வாங்க முடிகிறது, அது உரக்க வாசிக்கப்படும் போது, ஒரு பெருங்கூட்டத்தின் நாவில் அச்சொற்கள் ஒரே சமயம் திரண்டு வரும் போது. ஒரு கவிதை வாசகனை நாம் தனியாக இருந்து ஆய்வு மேற்கொள்ளும் ஒரு அறிவியல் வாசகனைப் போல தனிமைக்குள் தள்ளி மனதுக்குள் வாசிக்கத் தூண்டும் போது, வாசிப்பை ஒரு கூட்டு செயலில் இருந்து தனித்த செயல்முறையாகக் காணும் போது நாம் கவிதையைக் கொல்கிறோம். ஒரு வாசகனுக்கு இன்னின்ன தகுதிகள் வேண்டும், அவன் எழுத்தாளனிடம் இப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும் எனக் கோரும் போதே நாம் வாசகனை கூட்டுச்செயல்பாட்டில் இருந்து துண்டித்து தனிமைப்படுத்திக் வேலயை தொடங்கி விடுகிறோம். இந்த பூர்வ நிலத்தில் கால் பதித்து நிற்கும் வாசகன் தனியன் அல்ல. அவன் காமத்தைப் படிக்கையில் இச்சையை தன் உடலில் உணர்கிறவன், இசையைப் பற்றிப் படிக்கையில் அதைத் தன் காதில் கேட்பவன், ஒரு நாவலின் பாத்திரங்கள் தன்னுடன் கூடவே வாழ்வதாக உணர்பவன், அவர்களை தொட்டுணர முடிபவன், அவர்களின் அகச்சிக்கல்களை தனதாக அறிபவன், அதற்காக வருந்தி அழுகிறவன், இவையெல்லாம் சொற்களில் வைக்கப்பட்டால் பொய்யாகத் தெரிகின்றன எனப் புரிந்தவன். அவனுக்காகவே நான் பேசுகிறேன். “மோகமுள்ளில் யமுனா ஏன் இப்படி நடந்து கொள்கிறாள்?” என பகுப்பாய்ந்து அவன் அறிய மாட்டான், அவளாக தானே மாறி அவன் அதை உணர்வுநிலையில் வைத்து அறிவான். ஒரு நல்ல நாவலாசிரியனின் ஒவ்வொரு பாத்திரத்தின் மன அமைப்பும் அதனளவில் முழுக்க சரியாக, முழுமையாக இருப்பதனால் அவன் முன்னுக்குப் பின் முரணான பல மனிதர்களாக வாசிப்பினூடே தானும் உருமாறுகிறான்; ஒரே சமயம் உடைந்த பல மனிதர்களாகிறான் (மிகைல் பக்தின் இதை diologism என்கிறார்). அவன் நுண்பிரதியை ஒரு கரண்டியில் எடுத்து அளந்து பார்ப்பதில்லை. அவன் படித்து விட்டு தத்துபித்தென்று உளறலாம், கோபப்படலாம், எரிச்சலடையலாம், அதன் பொருள் அவனுக்கே தெரியாமல் போகலாம். அவன் நினைப்பதொன்று, சொல்வது மற்றொன்றாக ஆகலாம். அவனது சொற்களுக்கு நேரடியாக தர்க்கபூர்வமான பொருளோ ஒழுங்கோ இராது. இன்னும் (மேற்கத்திய) பகுப்பாய்வு மரபினால் கெட்டு சீரழியாத இந்த எளிய, களங்கமில்லாத வாசகனுக்காகத்தான் பேசுகிறேன்.

    https://uyirmmai.com/இலக்கியம்/literary-criticism-and-readership-2/


  18. 1 minute ago, Nathamuni said:

    திருப்பி, திருப்பி சொல்கிறேன், எமக்கு தீர்வு தருவார் என்று சீமானை எங்கள் அரசியலுக்குள் இழுக்காதீர்கள். அவர் தமிழகத்தில் என்னவும் செய்யட்டும். குழம்பி, குழப்பிக் கொள்ளாதீர்கள்.

    நாதம்ஸ்,

    இதைத்தானே நானும் சொன்னேன்!😃

    நல்லது. இந்தக் கருத்தோடு ஒத்துப்போவதால் இந்தத் திரியில் இனி கதைக்கவேண்டியதில்லை. ஆனால் கூப்பிட்டால், சிலர் பேரைச் சொல்லாமல் கூப்பிடுவார்கள்😆, கட்டாயம் வருவேன்😎

     


  19. 1 minute ago, Nathamuni said:

    ஆங்கில ஜோக் ஒன்று தான் நினைவுக்கு வருகிறது.

    The FAT lady complained that the food served in the restaurant is HORRIBLE and they server VERY SMALL portion...

    புலம் பெயர்ந்தவர்களும் ஒண்டும் செய்யக்கூடாது. தமிழ் நாட்டிலும் ஒண்டுமே செய்யக்கூடாது.

    சம், சும்... விக்கி, கஜேந்திரன் கோஸ்ட்டி ஏதாவது செய்தால், நான் ஆதரவு தருவோம்...

    ஹலோ.... விடிஞ்சுட்டுது... ஒழும்புங்கோ.... கோத்தா தேத்தண்ணி ஆத்திக்கொண்டு நிக்கிறார். :grin:

    முதல் பந்திக்கு அப்பால் வாசிக்காமல் வந்த கருத்து என்று புரிந்துகொள்கின்றேன்.😎

     

    • Haha 1

  20. 18 minutes ago, குமாரசாமி said:

    சீமானை சரியில்லை என சொல்பவர்கள்  வெளிநாட்டிலிருந்து ஈழமக்களுக்காக குரல் கொடுக்கும் மற்றவர்களை குறிப்பிட்டு அவர்கள் எந்த விதத்தில்  எம் இனத்திற்கு சரிப்பட்டு வருவார்கள் என்பதையும் கூறலாமே???

    ஈழத் தமிழர்களுக்கு அரசியல் தலைமை தாயகத்தில் இருந்துதான் வரவேண்டும். தமிழகமும் புலம்பெயர் நாடுகளில் இருப்பவர்களும் பின்தளமாகவே செயற்படவேண்டும். இப்படித்தான் 2009க்கு முன்னர் இருந்தது. அதுதான் சரியானதும் ஆகும்.

    தாயகத்தில் உள்ள தற்போதைய தலைமை தமிழர்களுக்கு விடிவைப் பெற்றுத் தராது என்பதில் எனக்கு மாற்றுக்கருத்து இல்லை. புலம்பெயர் தமிழர்தான் போராட்டத்தை முன்னெடுக்கலாம் என்பதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை.

    2009 மே மாதத்திற்குப் பின்னர் ஈழத்தமிழருக்கு சரியான தலைமை இல்லாததால், அந்த வெற்றிடத்தை சீமான் என்ற மாயமானைக் கொண்டு நிரப்ப முனையாமல், சரியான தலைமையை தாயகத்தில் உருவாக்கி அவர்களுடன் கைகோர்க்கவேண்டும். 

     

    26 minutes ago, Kapithan said:

    கேள்வி சரியானதுதான். ஆனால் பதிலை எதிர்பார்க்காதீர்கள். வரவே வராது. எங்கள் கவனம் முழுதும் முட்டையில் மயிர் புடுங்குவதாகவே இருக்கும். 😂😂

    என்னுடைய சப்பாத்துக்குள் கால்களை நுழைத்து நடக்கவெளிக்கிட்டால் தள்ளாடவேண்டும். 😀எனவே மற்றவர்கள் எப்படி சிந்திப்பார்கள் என்று நீங்கள் சிந்திப்பது தேவையா?😊

    • Like 1

  21. 49 minutes ago, Nathamuni said:

    இப்போது ஒரு வணிக இதழ், அப்படி ஒரு கேள்வியை கேட்கும், கேட்டாலும், அதனை எடிட் பண்ணி நீக்காமல் இருப்பார்கள் என்று உண்மையாகவே நம்புகிறீர்களா? 

    எடிற் பண்ணுவார்கள் என்று தெரிந்தால் அந்தப் பேட்டிக்கே ஒத்துக்கொள்ளக்கூடாது. தரமான ஊடகங்கள் இப்படி சில்லறை வேலை எல்லாம் செய்வதில்லை. எனவே எடிற் பண்ணியிருப்பார்கள் என்பது நம்பும்படி இல்லை. அனுபவம் வாய்ந்த அரசியல்வாதிகள் பேட்டி கொடுக்கும்போது கேள்வி கேட்பவர்கள் எப்படி சுத்திவளைச்சுக் கேட்டாலும் தங்களது ஸ்கிறிப்ற் இலிருந்து மாறுவதில்லை. சொல்லவேண்டியதை திரும்ப பிடிகொடுக்காமல் சொல்வார்கள். ஏனெனில் அவர்கள் மக்களுடன் உரையாடவே பேட்டிகளைப் பாவிக்கின்றார்கள். மக்களுக்கு முக்கியமாக  என்ன சொல்லவேண்டும் என்பதில் கண்ணும் கருத்துமாக இருப்பார்கள்.

    56 minutes ago, Nathamuni said:

    சரி, தமிழகத்தின் ஆதரவு எமக்கு தேவை.

    சீமான் சரியில்லை.

    குறணி முத்தராக, இருப்பதனை விட்டு, யார் சரி என்று சொல்லுங்கள். உங்களுடன் சேர்ந்து அவரையே ஆதரிக்கிறோம்.

    இந்தத் திரியிலேயே முன்னர் சொல்லியிருக்கின்றேன்.

     

    தங்களுக்கான விடிவு/தீர்வு என்னவென்பதைத் தீர்மானிப்பது தாயகத்தில் வசிக்கும் மக்கள்தான். அவர்களில் இருந்துதான் சரியான தலைமை வரவேண்டும். அவர்கள்தான் தமிழகத்தையும் (குறிப்பாக ஆளும் கட்சி, எதிர்க்கட்சி) புலம்பெயர் தமிழர்களையும் ஒரு தீர்வைப் பெற்றுத்தர சரியான வழியில் பாவிக்கவேண்டும். 

    தாயகத்தில் உருப்படியான தலைமை இப்போது இல்லையென்பதால் நான் சொல்வது உடனடியாக நடக்காது என்று புரியும். ஆனால் உருப்படியான தலைமை அங்கு தோன்ற முடிந்தளவு உதவவேண்டும். மற்றும்படி தமிழக அரசியலை தமிழகத்தினருக்கே விட்டுவிடலாம்.


  22. 22 minutes ago, உடையார் said:

    நீங்கள் எப்படி?  நீங்களும் இதை செய்வதில் அகாயசூரர் என பதிவிட்ட மாதிரியிருக்கு😄😂. மறந்திட்டீங்களா?? 

    பிறர் ஓட ஓட விரட்ட முனைந்தாலும் நான் ஓடி ஒளிவதில்லை. அதைத் தவறாகப் புரிந்தால் ஒன்றும் செய்யமுடியாது.😎


  23. 25 minutes ago, இசைக்கலைஞன் said:

    புலிகளை அவர் நினைவூட்டுகிறார். 2009 இன அழிப்பினை மீண்டும் ஞாபகப்படுத்துகிறார். அதில் திமுகவின் துரோகம் ஞாபகத்துக்கு வருகிறது. காங்கிரசின் ஈனச்செயல்கள் மீண்டும் நினைவில் வருகிறது. மறந்துவிடுவதை மட்டுமே இயல்பாக கொண்ட தமிழ்ச் சமூகத்தில் அரசியல் செய்யும் திமுக போன்ற கட்சிகளுக்கு இது ஒரு பின்னடைவு.

    ஊடகப்பேட்டிகளில் அண்ணன் சீமான் அவருக்கு முக்கியமான விடயங்களைப் பேசுவதாகவே நான் பார்க்கின்றேன்.

    ஆனால் விகடன் பேட்டியில் ஒரு சில வினாடிகளாவது 2009 இல் இனவழிப்பு செய்த சிங்கள அரசைப் பற்றியோ அல்லது இனவழிப்பை முன்னின்று நடாத்திய தற்போதைய ஜனாதிபதி கோத்தபாய பற்றியோ ஒன்றும் சொல்லவில்லை.

    • Confused 1

  24. 1 hour ago, பையன்26 said:

    பதில் சொல்ல‌ முடியாத‌ அள‌வுக்கு வைச்சு செஞ்ச‌ நாங்க‌ள் ( நான் எழுதுவ‌து என்ன‌ என்று உங்க‌ளுக்கு விள‌ங்கும் , கால‌ங்க‌ள் மாறினாலும் காட்சிக‌ள் மாறுவ‌தில்லை

    ஓட ஓட விரட்டிக் கருத்துக்களால் மல்டி பரல் தாக்குதல் நடாத்துவதில் அகாயசூரர்கள் பலர் யாழ் களத்தில் இருக்கின்றார்கள்😂. ஒரு கருத்துக்கு எதிர் கருத்து வரும்போது கருத்தை கருத்தால் எதிர்கொண்டாலே போதும். 

     


  25. தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் துரோகி அடையாளம் சூட்டுதல்

    புருஜோத்தமன் தங்கமயில்   / 2020 ஜூன் 03

    பதினோர் ஆண்டுகளுக்கு முன், அதாவது, இறுதிப் போர் முள்ளிவாய்க்காலில் முடிவுக்கு வந்திருந்த நேரம்… விடுதலைப் புலிகள் தொடர்பாகவும் ஆயுதப் போராட்டம் தொடர்பாகவும், தமிழ் மக்களின் எண்ணவோட்டம், எப்படி இருக்கின்றது என்பதை அறிந்து கொள்வதற்குப் பல தரப்புகளும் ஆர்வம் கொண்டிருந்தன.

    அரச படைகளும் அதன் புலனாய்வுத் துறையும், தமிழ் மக்களை, ஒவ்வொருவராக அலசி ஆராயும் முனைப்பில் ஈடுபட்டிருந்தன. அந்தத் தருணத்தில்தான், என்றைக்கும் இல்லாதளவுக்கு, புலிகளுக்கும் ஆயுதப் போராட்டத்துக்கும் தமிழ்த் தேசிய நிலைப்பாடுகளுக்கும், எதிரான கட்டுரைகளும் பத்திகளும் தமிழ்ப் பரப்பில் வெளிவர ஆரம்பித்திருந்தன.

    அதில், தலைவர் பிரபாகரனை 'மரணத்தின் காவலன்' ஆகவும் ‘பேரழிவின் நாயகன்' ஆகவும் சித்திரித்து வெளியான கட்டுரைகள், இணைய வெளியில் அதிகம் பகரப்பட்டிருந்தன.

    இந்தக் கட்டுரைகளை எழுதியவர்களின் எண்ணம், முள்ளிவாய்க்கால் என்கிற பேரூழிக் காலத்தை, தமிழ் மக்கள் சந்தித்து நிற்கின்ற நிலையில், அவர்களுக்கு இராணுவம் மீதான கோபம் மாத்திரமல்ல, புலிகள் மீதான கோபமும் உச்சத்தில் இருக்கும் என்பதே ஆகும்.

    ஆனால், புலிகள் மீதான அதிருப்தி, அப்போது தமிழ் மக்களிடம் காணப்பட்டாலும், அது, அவர்களை வெறுக்கும் அளவுக்கு இருக்கவில்லை.

    ஏனெனில், புலிகள் வேற்றுக் கிரகத்தில் இருந்து வந்தவர்கள் அல்ல; அவர்கள், தமிழ்க் குடும்பங்கள் ஒவ்வொன்றுக்குள்ளும் மகனாக, மகளாக, சகோதரனான, சகோதரியாக இருந்தவர்கள். தமிழ் மக்களுக்காகப் போராடப் போனவர்கள். ஆக, குடும்ப உறவுகளுக்கு இடையில், அதிருப்தி இருக்கலாம்; அது, வாழ்நாள் வெறுப்பாக மாறுவதற்கான வாய்ப்புகள் இல்லை.

    ஆனால், புலி எதிர்ப்புக் கட்டுரைகளை எழுதிய பலரும், இதைக் கணிக்கத் தவறிவிட்டார்கள். குறிப்பாக, முள்ளிவாய்க்கால் முடிவோடு, புலி நீக்கத்தையும் தமிழ்த் தேசிய நீக்கத்தையும் செய்ய எத்தனித்த அந்தக் கட்டுரையாளர்களால், தமிழ் மக்களிடம் சென்று சேர முடியவில்லை. மக்கள், தமிழ்த் தேசிய நீரோட்டத்துக்குள்ளேயே தொடர்ந்தும் நீந்துவதற்குத் தயாராக இருந்தார்கள்.

    இதனால், புலி எதிர்ப்பு, ஆயுதப் போராட்ட எதிர்ப்பைக் கட்டியெழுப்ப நினைத்த பலரும், தங்களது ஓட்டப்பாதையைச் சடுதியாகத் திரும்பிக் கொள்ளத் தொடங்கினார்கள்.

    2009, 2010களில், தங்களால் புலிகளுக்கு எதிராக எழுதப்பட்ட கட்டுரைகளைச் சடுதியாக அழிக்கத் தொடங்கினார்கள். இணையப் பக்கங்களில் அவை, காணாமற்போயின.

    சில நாள்களில், பிரபாகரனை மரணத்தின் காவலனாகச் சித்திரித்தவர்கள், ஆயுதப் போராட்டத்தின் நியாயப்படுகளைப் பேசிக் கொண்டு, தமிழ்த் தேசியப் போராட்டத்தின் தேவை குறித்து, ஊடகங்களில் எழுதத் தொடங்கி இருந்தார்கள்.

    இறுதிப் போர் பேரூழி, புலிகளின் நிலைப்பாடுகள், ஆயுதப் போராட்டத்தின் போக்கு உள்ளிட்டவை குறித்த, விமர்சன அணுகுமுறை அவசியமானது என்பதை, இந்தப் பத்தியாளர் என்றைக்கும் கொண்டிருக்கின்றார். இது, தமிழ்த் தேசியப் போராட்டத்தின் போக்கை, ஆரோக்கியமான கட்டத்துக்கு நகர்த்துவதற்கு உதவும்.

    ஆனால், மக்களின் மனங்களை அறியாமல், தாங்கள் எதிர்கொண்டிருக்கின்ற நிர்ப்பதந்தங்களால், மக்களைச் சகுனித்தனமாகக் கையாள நினைக்கின்றமை, அயோக்கியத்தனமாகும். அவ்வாறான மனநிலையை, முள்ளிவாய்க்கால் முடிவுகளின் பின்னர் வெளிப்படுத்திய பலரும், தங்களை நிலைநிறுத்திக் கொள்வதற்காக, தமிழ்த் தேசியத்தின் காவலர்களாக மீண்டும் காட்சிப்படுத்தத் தொடங்கினார்கள். ஒரு சிலர், கருத்து உருவாக்கிகளாகவும் தம்மை முன்னிறுத்தினார்கள்.

    இன்றைக்கு, தமிழ் அரசியல் பரப்பில், 'புலி நீக்கம், தமிழ்த் தேசிய நீக்கம்' என்கிற விடயங்கள், தொடர்ந்தும் பேசப்படுகின்றன. அவை, தமிழ்த் தேசிய அரசியல் மீதான அக்கறையோடு  வெளிப்படுத்தப்படுகின்ற அளவைக் காட்டிலும், தேர்தல் அரசியலுக்கான வெற்றி, தோல்வி ஆகிய கட்டங்களைக் கருத்தில் கொண்டே பேசப்படுகின்றன.

    தமிழ்த் தேசிய அரசியல், தேர்தல்-வாக்கு அரசியலுக்குள் சுருங்கி நிற்கின்றது. அவ்வாறான நிலையில், இரா. சம்பந்தன், எம்.ஏ. சுமந்திரன் என்கிற இரண்டு நபர்களைச் சுற்றியதாகத் தமிழர் அரசியல் மாறியிருக்கின்றது.

    அரசியலில் தனி நபர்கள், ஆளுமையாக எழுவது இயல்பு. இதற்கு, ஜீ.ஜீ. பொன்னம்பலம் தொடங்கி, அண்மைய சுமந்திரன் வரை, நிறைய உதாரணங்கள் உண்டு. அது, அந்த நபர்களால் மாத்திரம் நிகழ்வதல்ல. மாறாக, சூழ்நிலைகள், அன்றைய தேவைப்பாடுகளின் போக்கிலும்  எழுவது.

    அருணாச்சலம் மகாதேவாவைத் 'துரோகி' என்று சொல்லிக்கொண்டு, அரசியலில் தலையெடுத்த ஜீ.ஜீ. பொன்னம்பலத்தின் தலைமைத்துவத்தைத் தமிழ் மக்கள், தந்தை செல்வாவைக் கண்டதும் தூக்கியெறிந்தார்கள். இன்னொரு கட்டத்தில், தலைவர் பிரபாகரனுக்குப் பின்னால், தமிழ் மக்கள் ஒட்டுமொத்தமாகச் செல்லத் தயாரானார்கள்.

    இன்று, களத்தில் இருக்கின்றவர்களில், சம்பந்தனையும் சுமந்திரனையும் ஆளுமைகளாகத் தமிழ்த் தேசிய அரசியல் பரப்பு, காட்சிப்படுத்துகின்றது. இதைத் தமிழ் மக்கள், குறிப்பிட்டளவு அங்கிகரிக்கவும் செய்கிறார்கள். அப்படியான நிலையில், அவர்களின் நிலைப்பாடுகள் சார்ந்து, ஆதரவு-எதிர்ப்பு அரசியல் நிலைபெறுவது இயல்பானது.

    ஆனால், தமிழ்த் தேசிய அரசியல் பரப்பு, கடந்த காலங்களில் இருந்து கற்றுக்கொள்வதைவிடுத்து, மகாதேவாவுக்கு எதிராகப் பொன்னம்பலம் பிரயோகித்த, 'துரோகி' அடையாள அரசியலை, மீண்டும் தூக்கிக் கொண்டு வருவதுதான் அபத்தமானது.

    ஏனெனில், துரோகி அரசியல் என்பது, ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் மாறக்கூடியது. துரோகி அடையாள அரசியலின் வழியாகத் தன்னை நிலைநிறுத்திய பொன்னம்பலத்தை, துரோகி அடையாளத்தை வைத்தே தமிழரசுக் கட்சி, அகற்றியதுதான் வரலாறு. பின்னரான காலத்தில், துரோக அடையாளத்தின் வழியாகப் பலர் பலிவாங்கப்பட்டார்கள்.

    துரோகி அடையாள அரசியலைக் கையாள நினைக்கிறவர்கள், தேர்தல் வெற்றியை மாத்திரம், சிந்தித்து இயங்கும் தரப்பினராகவே கொள்ள வேண்டியிருக்கின்றது. ஏனெனில், அரசியல் என்பது ஒற்றைப் பாதையைக் கொண்டதல்ல; இலக்கை அடைவதற்காகப் பல பாதைகளின் வழியாகவும் முயற்சிப்பதாகும்.

    ஆயுதப் போராட்டத்தின் முடிவுக்குப் பின்னராக, இன்றைய நாள்களில், தமது நிலைப்பாடுகள், நம்பிக்கைகளின் வழியாக, ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வோர் அரசியல் நிலைப்பாடுகளுக்கு வருகிறார்கள். அது, அவரவர் உரிமை. ஆனால், அதைத் துரோக அடையாளத்துக்குள் சுருக்குவதென்பது, ஆரோக்கியமானதல்ல. அதுபோல, தங்களின் குற்றம் குறைகளை, இன்னொருவரின் அர்ப்பணிப்புகளைக் கொண்டு மறைக்க முயல்வதும் ஆரோக்கியமானவை அல்ல. இவைகள், அயோக்கியத்தனமானவை.

    அண்மையில், தொலைக்காட்சி விவாத நிகழ்வொன்றில் கலந்து கொண்டிருந்த தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் யாழ். மாவட்ட வேட்பாளரான நடராஜர் காண்டீபன், புலிகளுக்கும் பசிலுக்கும் இடையிலான 'டீல்' பற்றிப் பேசினார். அந்த விடயம், தமிழ்த் தேசிய அரசியல் பரப்பில்  விமர்சிக்கப்பட்டதும், புலிகளின் அர்ப்பணிப்புக்குப் பின்னால் ஒளிந்துகொண்டு, நியாயமாக விமர்சிப்பவர்களைத் 'தமிழினத் துரோகிகள்' என்கிற தோரணையில், குரல் பதிவொன்றை சமூக ஊடகத்தில் வெளியிட்டிருந்தார். பின்னர், அந்தக் குரல் பதிவு நீக்கப்பட்டுவிட்டது.

    அதுபோல், கருத்துருவாக்கி என்று தொடர்ந்தும் தன்னை அடையாளப்படுத்தும் அரசியல் கட்டுரையாளர் ஒருவர், சுமந்திரனை நோக்கிய வாக்குத் திரட்சி என்பது, புலி நீக்கம், தமிழ்த் தேசிய நீக்கம் செய்யப்பட்டது என்று, கடந்த வாரக் கட்டுரையில் குறிப்பிட்டிருக்கின்றார். அத்தோடு, சுமந்திரனின் அரசியல் நிலைப்பாடுகளின் பின்னால், அணி திரளும் கூட்டம், பதவிகள், பணத்துக்கானது என்பது மாதிரியான, இரண்டாந்தரக் குற்றச்சாட்டை முன்வைத்திருக்கிறார்.

    தேர்தல் அரசியலுக்குள் பதவிகள், பகட்டுகளுக்காக அலையும் கூட்டமொன்று, எல்லாக் காலத்திலும் உண்டு; அதை மறுப்பதற்கு இல்லை. ஆனால், ஓர் அரசியல் நிலைப்பாட்டின் பின்னால் இணையும் அனைவரும், அவ்வாறான சிந்தனையைக் கொண்டவர்கள் என்பது, அபத்தமானது. இது, ஆரோக்கியமான அரசியல் விவாதங்களில் ஈடுபட நினைப்போரைத் துரோக அடையாள அரசியலுக்குள் தள்ளிவிட்டு, ஒதுக்கும் முயற்சியாகும்.

    கூட்டமைப்புக்கு மாற்றான அணியொன்றை, கட்டியெழும்பும் திட்டங்களோடு இயங்கிய தரப்பினர் அனைவரும் பதவிகளுக்காகவும் வெளிநாட்டுத் தூதுவராலயங்களின் திட்டங்களின் படியும் இயங்கியவர்கள் என்று சொல்ல முடியுமா? அவ்வாறான நிலைப்பாட்டில், சிலர் இயங்கியிருக்கலாம். ஆனால், ஒட்டுமொத்தமாக அனைவரும், அதே நிலைப்பாட்டில் இயங்கினார்கள் என்று சொல்வது ஏற்புடையதல்ல.

    ஏனெனில், தன்னை எந்த விதத்திலும் நிரூபிக்காத ஒருவரை நோக்கி, 'ஜனவசிய வட்டம்' வரைந்தவர்கள், இன்றைக்கு, 'சீச்சி இந்தப் பழம் புளிக்கும்' என்ற கட்டத்தில் நிற்கின்றார்கள். அப்படியான கட்டம் குறித்து, எழும் விமர்சனங்களையும் அவர்களால் எதிர்கொள்ள முடியவில்லை; சிறுபிள்ளை மனநிலையையோடு இருக்கிறார்கள்.  

    தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் கட்சிகள், ஆளுமைகள் போன்றவற்றின் நிலைப்பாடுகள் சார்ந்து ஆதரவு, எதிர்த்தளம் உருவாகுவது இயல்பானது. அதற்குப் பணம், பதவி, பகட்டுகளை நோக்கியதான திரட்சி என்று, பெயர் சூட்டுவது நல்லதல்ல. விவாதங்களின் வழியாக, விடயங்களைக் கடப்பதுதான், என்றைக்குமே நல்லது.

    அது, தமிழ் மக்களின் விருப்பு வெறுப்புகளைப் புரிந்து கொண்டதாக இருக்க வேண்டும். மாறாக, முள்ளிவாய்க்கால் முடிவுகளுக்குப் பின்னர், மக்களின் மனங்களை அறியாமல், 'சகுனியாட்டம்' ஆடிய, புலி அவதூறுக் கட்டுரையாளர்களின் மனங்களை ஒத்ததாக, இருக்கக் கூடாது.
     

    http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/தமிழ்த்-தேசிய-அரசியலில்-துரோகி-அடையாளம்-சூட்டுதல்/91-251268