Innumoruvan

கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்
  • Content Count

    790
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    14

Innumoruvan last won the day on October 4 2015

Innumoruvan had the most liked content!

Community Reputation

648 பிரகாசம்

About Innumoruvan

  • Rank
    உறுப்பினர்

Contact Methods

  • Website URL
    http://
  • ICQ
    0

Recent Profile Visitors

2,863 profile views
  1. எதுவுமே இல்லை என்பதுவும் எல்லாமே இருக்கின்றது என்பதுவும் ஒன்றே. சூனியமும் பூரணமும் ஒன்று. கேட்பதற்கு அந்நியமாய்த் தோன்றினும் சற்றுச் சிந்திக்கையில் இது மிகச்சுலபமானதாய்த் தோன்றும். அனைத்துமான ஒன்று, ஒன்றுமில்லாததைப் போன்று தான் தன்னை உணர முடியும். ஒரு சிறு உதாரணம். ஒரு ஒலியினை நாம் கேட்கவேண்டுமாயின், கேட்பவர், அதிர்வது, அதிர்வைக் கடத்தும் காற்றுவெளி என்ற மூன்று இருந்தால் மட்டுமே சாத்தியம். பூரணமான ஒன்று என்று ஒன்று இருந்தால், அங்கு கேட்பவர் மற்றும் கேட்கப்படுவது என்ற பிரிவு சாத்தியமில்லை. ஏனெனில் கேட்கப்படுவது என்பது கேட்பவரிற்குப் புறம்பான ஒன்றாக இருப்பின், கேட்பவர் பூரணமானதாய் இருக்க முடியாது. பூரணம் என்பது தனக்கு அப்பால் ஏதும் இல்லை என்பது. அப்படிப் பார்க்கையில், பூரணத்துவத்தில் அமைதி (silence) மட்டுமே சாத்தியம். அமைதி, சூனியம் என்று தப்பாகப் புரிந்துகொள்ளப்படக்கூடியது. சூனியம் என்று ஒன்று இருக்கவேண்டுமாயின் அங்கு சூனியம் கூட இருக்க முடியாது. ஏனெனில் சூனியம் என்பது இருப்பின் அங்கு இருத்தல் வந்து விடுகிறது. சூனியம் சாத்தியப்படவேண்டுமாயின் ஏதுமே இருக்கக் கூடாது. ஆனால் இருத்தல் இல்லாத இருப்புச் சாத்தியமில்லை. ஆதலால் சூனியம் சாத்தியமில்லை. பூரணம் மட்டுமே சாத்தியம். ஆனால், பூரணத்தில் பூரணம் சூனியமாகவே உணரப்படும். அந்தவகையில் கற்பனை என்று எதுவும் இல்லை என்ற உங்கள் கருத்தினை கற்பனை மட்டுமே இருக்கிறது என்று தான் கொள்ள வேண்டும். ---------------------- Quantum Physics என்பது இன்று பலராலும் பலசரக்குச் சாமான் போன்று உபயோகிக்கப்படுகிறது. செவ்விலக்கியங்களை வெறும் 140 எழுத்துக்குள் சுருக்கி ருவிற்றரில் வாசித்து வளரும் சந்ததிக்குள் இது இப்படி இருப்பதில் எந்த விந்தையும் இல்லை. ஆனால் Quantum Physics போன்ற கடினமான துறைகளிற்குள் கட்டமைப்புக்கள் வாயிலாகச் செல்லாது, தனித்திருந்து அடிப்படைகளைத் தரிசிக்கையில் அனைத்து உண்மைகளும் கைப்படும். எது ஒன்றை அறிந்தால் அனைத்தையும் அறிந்ததாகுமோ என்று ஒன்று உண்டு. இன்னமும் சொன்னால் அது மட்டுமே உண்டு. ஒரு சித்திரத்தை வரையவேண்டுமாயின், சித்திரம் கான்வசில் வருவதற்கு முன்னர் அதன் essense(அறிவு) மனத்தில் வந்துவிடும். எசென்ஸ் எப்போதும் existenceற்கு முந்தியது. இதனை இதற்கு முந்திய பந்தியோடு சேர்த்துப் பார்க்கையில் உலகில் அறிவு மட்டுமே இருக்கிறது. ஒரு உதாரணம். இப்போ நீங்கள் இதனைப் படித்துக் கொண்டிருக்கும் இந்த கணனித்திரை இருக்கிறது. அதனை நீங்கள் அறிகிறீர்கள். அறிவது நீங்கள் என்று நீங்கள் ஒரு நிலையில் கருதினும், கணினித் திரை இது என்ற அறிவே இதனை அறிகிறது. ஓன்றும் ஒன்றும் இரண்டு என்ற ஒரு கடதாசியில் எழுதியிருப்பின் பார்த்த மாத்திரத்தில் அது நமக்குப் புரிகிறது. ஆனால் இரண்டு என்றால் என்ன என்ற அறிவே அந்தப் புரிதலிற்கு அடிப்படை. ஆனால், அறிபவன், அறியப்படுவது மற்றும் அறிவு என்ற மூன்று பிரிவுகள் இருக்கையில் மட்டும் தான் உலகு சாத்தியப்படுகிறது. அறிபவனையும் அறியப்படுவதையும் அகற்றி அறிவை மட்டும் எடுத்து அந்தரத்தில் தொங்கவிட்டால் அங்கு அமைதி மட்டுமே சாத்தியப்படும். அறிபவர், ஒரு விடயத்தை அறிகையில் அவர் அறிவாகவே இருக்கிறார். அனுபவம் அனுபவிப்பவரிலிருந்து பிறிதல்ல. ஆனால் இவற்றைத் தனித்தனியாக உணர்கையில் மட்டுமேத இந்தக் கற்பனை உலகு பிறக்கிறது. "ஏகன் அனேகன் இறைவனடி வாழ்க" என்ற வரியில் வருகின்ற ஏகனும் அனேகனும் மேற்படியே விரிகின்றன. உபநிடதங்கள் இதையே பேசுகின்றன. இந்த ஒருமையே முத்தியென்று தேடப்படுகிறது. ஏதுமற்ற நிலையில் இருந்து உலகம் தோன்றியது என்பது வரை இன்று அறிவியல் ஏற்றுக்கொள்ளத் தலைப்படுகிறது. அறிவியலைத் தாண்டி அறிவாகவே தன்னை உணர்கையில் அமைதியில் பூரணம் உணரப்படும். உலகம் கற்பனை மட்டுமே.
  2. இந்த நிலை வந்துவிட்டால் மீதி தன்னால் நிகழும். பெரும்பான்மையானோர் நீங்கள் சித்தரிக்கும் நிலையினை அடையாதே இறந்து போய்விடுகின்றனர். நமது சமூக்தில் மட்டுமல்ல உலகில் பெரும்பான்மையானோர், ஏதோ ஒரு பெறுமதியினை எடுத்துக் கொண்டு (அது பணம், அழகு, கல்வி இப்படி என்னவாகவேனும் இருக்கலாம்) அந்தப் பெறுமதியில் தம்மை விடக் குசறைவானவர்களாகத் தாம் கருதும் ஒரு வட்டத்தை அமைத்துக்கொண்டு அந்த வட்டத்திற்குள் தாம் றாஜாக்களாக மந்தை வளர்த்துக் கொண்டிப்பார்கள். தமது வட்டம் தமக்குப் பொன்னாடை போர்த்திக்கொண்டிருக்கும் வரை, தமது அகங்காரம் திருப்த்தியடைவதாக உணர்ந்துகொள்வார்கள். நீங்கள் குறிப்பிடும் வெறுமையினை உணர்வதற்கு முதற்படி தமக்குத் தாம் உண்மையாக இருப்பது அவசியம். தமது நிறைகுறைகள் சார்ந்தும் உணர்வுகள் இச்சைகள் தேடல்கள் சார்ந்தும் தமக்குள் தெளிவு அவசியம். பலர் இதனை அனுமதிப்பதில்லை. இதை இப்படிப் பார்க்கலாம். உடலில் ஏதோ ஒரு நோவு ஏற்படுகிறது என்றால் உடனடியாக நோவுநீக்கி மாத்திரை இரண்டினை முழுங்கி விடல் ஒரு வழி. ஏன் நோவு ஏற்படுகிறது என்ற அடிப்படையினை ஆராய்ந்து அந்த அடிப்படைப் பிரச்சினைக்கு ஏதேனும் பரிகாரம் உண்டா என்று தேடுவது பிறிதொரு வழி. முதலாளித்துவ சமூகம் எப்போதும் முன்னையதையே தேர்ந்தெடுக்கும். ஏனெனில் நீங்கள் நோவு நீக்கி மாத்திரையினை முழுங்கிவிட்டுஆசைப்படுதல்களத் தொடர்ந்தால் தான் சந்தைக்கு ஆதாயம். சுருக்கமாக, நீங்கள் சித்தரிக்கும் நிலையினை நீங்கள் உணர்ந்த மாத்திரத்தில், அந்த உணர்வுக்குச் செவிகொடுத்தலை முதல் பெறுமதி ஆக்கிக்கொள்ளுங்கள், மீதி தன்னால் நிகழும். இவை தொடர்பில் மற்றயைவருடன் உரையாடுவதோ, மற்றயையவரை மாற்ற முயல்வதோ வினைத்திறன் அற்ற தேர்வுகள். நீங்கள் உங்களுடன் இயன்றவரை அமைதிக்குள் வாழக் கற்றுக்கொள்ளுவது, இன்னுமொரு விதத்தில் சொன்னால் சும்மாயிருக்கக் கற்றுக்கொள்ளுவது பெரும் பயன் தரும். மொத்தத்தில் நீங்கள் குறிப்பிடும் வெறுமையினை நீங்கள் பெற்றதைக் கொண்டாடுங்கள். மிக அவசியமான ஆரம்பம்.
  3. உணர்வுகள் அனைத்தும் மிகைப்படுத்தப்பட்ட உலகில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறோம். தாயகத்தில் போர் நிகழும் போதும்கூட நிகழ்ந்திராதவகையில் வெறும் அமெரிக்க அரசியல் பேசி நண்பர்கள் இன்று பிரிந்து போகிறார்கள். யாரும் யாரிலும் தங்கியில்லை. எவரையும் எவரிற்கும் பேணத்தேவையில்லை. தன்னைத் தான் பார்க்கவிரும்பும் உயரத்தில் இருந்து பத்துமடங்காவது அதிகப்படி உயரத்தில் வைத்துப் பிறரிற்குத் தன்னைக் காட்டவேண்டிய கட்டாயம் பலரிற்குள் உணரப்படுகிறது. இது காலாதிகாலமாக இருந்த வரட்டுக்கவுரவம் தான் என்று கொள்ளினும், ஒரு சிறு, ஆனால் மிகமுக்கிய வித்தியாசம் இன்று முனைப்பெடுக்கிறது. அதாவது, மற்றையவன் தன்னைப் பார்;பது பக்கவிளைவு, தான் நினைக்கும் உயரத்தில் தான் இருந்தே ஆகவேண்டும் என்ற சமாதானப்படுத்தமுடியா அடம் சுயத்தின் முனைப்பு என்றாகியுள்ளது. இது சுயத்தின் முனைப்பு என்று சொல்கையில் அது ஒரு சாதகமான முன்னேற்றமான விடயம்போல் தோன்றுகிறது. இருப்பினும் இந்த முனைப்பு திட்டமிட்டு நடுத்தரவர்கத்தினர் மீது விளைவிக்கப்படுகின்றது. முதலாளித்துவம் உயிர்வாழ்வதற்கு கடன் பிராணவாயு. கடன் வாழ்வதற்கு ஆசை அத்தியாவசியம். அனைவரும் எப்போதும் அறி;ந்த ஆனால் என்றைக்கும் விளங்கிக்கொள்ளாத விடயம், வறியோர்க்கும் செல்வந்தர்க்கும் ஆசை அந்நியம். இருவரிற்கும் அதற்கு நேரமில்லை. அதாவது வறியவர்க்கு என்னத்திற்கு ஆசைப்படலாம் என்று றூம் போட்டு யோசிக்க நேரமில்லை, அவர்களது ஆசைகள் அவர்களது ஊர் எல்லைக்குள் விரிவன—சந்தைக்கு அவற்றால் பாரிய சகாயமில்லை. செல்வந்தர்க்கு ஆசைப்படமுதல் வாயில் தோசை என்பதால் இல்லாமை உணர அவகாசமில்லை. இதனால் இடைப்பட்ட வர்க்கத்தில் சந்தை ஆசை வேளாண்மை செய்கிறது. இன்னுமொரு விதத்தில் பார்ப்பின், பெரும் செல்வந்தர் வேண்டாம், ஒரு பத்து மில்லியன் டொலரைக் கையில் வைத்துக் கொண்டு பார்த்தால், 3 வீத உறுதிப்படுத்தப்பட்ட முதலீடு சர்வசாதாரணம். அதாவது 3 லட்சம் வருட வருமானம் உறங்கியபடி எந்த ஆபத்தும் இன்றி உறுதிப்படுத்தப்படலாம். 3 லட்சம் நடுத்தர வர்க்கத்தின் ஊதியம். ஒரு படி மேலே சென்று 100 மில்லியன் உள்ளவரைப் பார்த்தால் அதே 3 வீத முதலீடு அவரிற்கு 3 மில்லியன் பொக்கற் மணி என்றாகிறது. பொதுவாகச் செல்வம் செழிப்பாக இருக்கையில் பணவீக்கத்தை வெல்லும் முதலீடுகளட் மட்டும் போதும் என்று; திருப்த்தியளிப்பினும் ஆறு வீதம் மிக இயல்பான களியாட்டக் காசிற்கான முதலீடு. ஆக 3 தொடக்கம் 6 வீதம் மிகக்குறைந்த ஆபத்தில் வருமானம் ஈட்டும் முதலீடுகள் செல்வந்தரின் பொக்கற் மணிக்கான குறியாகின்றன (பெரும்பணமீட்டும் வியாபாரங்களும் முதலீடுகளும் இன்ன பிற. வெறும் களியாட்டத்திற்கு மேற்படி போதுமானது). இப்போ எங்கிருந்து இந்த 3 தொடக்கம் 6 வீத வருமானம் ஈட்டப்படுகிறது என்று பாhத்தால் பெரும்பாi;மையாக மஞ்சள் தண்ணி தெளித்தபடி நிற்கும் நடுத்தர வர்க்க ஆடுகளே தென்படும். வீட்டுக் கடன். வாகனக் கடன் முதற்கொண்டு நுகர்வுப் போதைக்கு அடிமைப்பட்ட நடுத்தர வர்க்கத்தில் தலையில் செல்வந்தரின் களியாட்டம். ஆக, ஆசை நடுத்தரவர்கத்தில் வேளாண்மை செய்யப்படுகிறது. ஆனால், தாங்கள் மஞ்சள் தண்ணீர் தெளிக்கப்பட்ட ஆடுகள் என்பது என்றைக்கும் நடுத்தர வர்க்கத்திற்குத் தெரிந்திடக்கூடாதென்பதற்காய் எத்தனையோ உத்திகள் காலாதிகாலமாய்க் களமிறக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன. இதில் வேடிக்கை என்னவெனில், மேற்படி உத்திகளை அமுல் படுத்துவதில் தான் செல்வந்தர் பெருஞ்செல்வந்தராகும் அடிப்படை இருக்கிறது (விளம்பரம், மருத்துவம், மாத்திரை. இன்னபிற). அந்த வகையில் செல்வந்தரின் விளைநிலங்களாக மாடாய் உழைத்து விளைந்தவற்றையும் செல்வந்தரின் சாகுபடியாக்கி நடுத்தரவர்கம் முளித்தபடி சிரிக்க முனைகிறது. எவரையும் பேணாது, பழையவரின் தேடல்களில் பிறந்த பாரம்பரிய பெறுமதிகளையும் புறந்தள்ளி, சுயமுனைப்பில் மிதப்பதாய் நம்பியபடி அடிமைப்படுத்தப்பட்டு, அகங்காரம் புற்றுநோய் கடந்த பயங்கரமாகி, நல்லது கெட்டது எடுத்துச் சொல்ல உண்மையான உறவுகள் என்று யாருமற்று, இயக்கத்தில் தூங்கியபடி தனித்தீவுகளாகத் தம்மை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கும் நடுத்தர வர்க்கம் உணரத் தவறுவது யாதெனில்: மேற்படி மந்தைக்குள் மாடாக கூட்டத்தில் தீவாகப் பாரம்பரிய லாபங்களையும் தொலைத்துத் திரியும் நிலை எதேச்சையானதொன்றல்ல—திட்டமி;ட்டுச் செய்யப்படும் வேளாண்மை. அடிமை என்பது மனதின் நிலை. ஒருவன் பிறிதொருவனை அடிமைப்படுத்துவது என்பது ஆயுதங்களால் சாத்தியப்படாதது. மனதில் விளையும் களைகள் இன்றி அடிமை என்ற தழை சாத்தியமில்லை. மனதில் விதைக்கப்பட்ட களைகளைக் கவனித்துக் கொண்டிருக்கையில், மனதில் களையின்றி வேறேதும் சாத்தியமா? என்ற கேள்வி பிறக்கும். அந்தப் புள்ளியில் விடுதலை வேண்டும் ஆன்மீகத் தேடல் ஆரம்பமாகும்.
  4. நிழலி, நீங்கள் கொண்டாண்டத்துடன் வாழ்வதில் மிக்க மகிழ்ச்சி. வாழ்த்துக்களும் கூட. சொந்தமான பெறுமதி என்பதை ஊர் சார்ந்ததாக, ஞாபக வீதி சார்ந்ததாக நீங்கள் நினைத்தது போல் நான் கிஞ்சித்தும் குறிப்பிடவில்லை. இன்னமும் சொல்வதானால் தாயகம் சார்ந்து மட்டுமல்ல எந்த இடம் பொருள் பதவி பாத்திரம் காலம் சார்ந்தும் பேசவில்லை. அத்தனையையும் கடந்த உள்ளார்ந்த சுயத்தின் அலைவரிசை சார்ந்ததாக மட்டும் பேசியிருந்தேன். எமது சொந்த அலைவரிசையே நமக்கு மறந்துபோயுள்ள நிலையில் பெறுமதி என்பதைப் பிறிதொன்றைச் சார்ந்ததாக மட்டும் தான் பொதுவில் பார்க்க முனைவது புரிகிறது. ஆனால், ஒன்றின் தன்மை இன்னுமொன்றைச் சார்ந்து மட்டும் தான் இருக்க முடியுமா? உங்கள் நிறம் என்ன என்பதை இன்னுமொன்றின் நிறம் அல்ல என்பதாக மட்டும் தான் பதிலளிக்க முடியுமா? ஒரு அணையாத ஹோம்சிக் ஏதோ ஒரு அலைவரிசையோடு ஒட்டிவிடவேண்டும் என்ற அவாவில் உள்ளுர உழன்று தேடுவதைப் பற்றிப் பேசியிருந்தேன். இந்த ஹோம்சிக் வேண்டும் ஹோம், இடம், காலம், பொருள், பரிமாணம் கடந்ததொன்றுக்கான ஆர்ப்பரிப்பு. மற்றையவரைக் கொண்டாடக் கூடாது என்றோ அவரவர் பாணியில் கொண்டாடக் கூடாது என்றோ சொல்வது கிஞ்சித்தும் எனது நோக்கமில்லை. என்னை ஒத்த மனநிலையில் இருக்கும் சகபாடிகளைத் தேடியது மட்டுமே பதிவின் நோக்கம். உதாரணத்திற்கு, ஊரில் எனது வகுப்பில் படித்தவர்கள் முப்பது வருடங்களின் பின்னர் தங்கள் வாட்ஸ்ஆப் குழுமத்தில் என்னையும்இணைத்துக் கொண்டார்கள். ஞாபகவீதி ஒருகணம் திறந்தது உண்மைதான். இருப்பினும் எட்டாம் வகுப்பில் பார்த்தது போல் இன்னமும் அவர்கள் பெண்கள் படங்களை வைத்துக் கிளர்ச்சியுடன் அங்கு பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் அப்படிச் செய்யக் கூடாது என்று நான் புனிதம் பேசவோ கருத்துக்கூறவோ முயலவில்லை. அறவே அது எனது நோக்கமும் இல்லை. ஆனால் என்னால் எட்டாம் வகுப்பில் இருந்ததைப் போல் படத்தைப் பார்த்துக் கிளரும் மனநிலையினைக் கைப்படுத்தமுடியவில்லை என்பதையே பதிவு செய்கின்றேன். அதற்காகக் கொண்டாட்டம் அறவே இல்லை என்று கூறவில்லை. இந்த வருடம் கூட 'பரியேறும் பெருமாள்' என்ற திரைப்படத்தை அணுவணுவாக ரசித்தேன். அங்கு பேசப்படும் சாதியம் நிலம் மற்றும் இன்னும் எதுவும் எனக்கு அறவே சம்பந்தமற்றன. அந்த முரண்கள் முற்றிலும் எனக்கு அந்நியமானவை என்னால் என்றைக்கும் உணரப்படாதவை. இருப்பினும். அந்தப் படத்தை என்னால் கொண்டாட முடிகிறது. ஒரு சகபாடியைக் கண்டுகொண்ட கூத்துப் பிறக்கிறது. ஒவ்வொரு துளியிலும் ஒட்டிக்கிடக்கும் ஆனந்தம் மடையுடைத்து என்னுள்ளும் பிரவாகிக்கிறது. அப்படியே அள்ளிப் பருக முடிகிறது. ஏனெனில் அந்தப் படம் ஒருவனின் சுய அலைவரிசையில் பரிணமித்ததால் என்னாலும் அந்த அலைவரிசைக்கு ரியூன் பண்ண முடிகிறது. கமரா நகரும் ஒவ்வொரு துளியும் முயற்சியின்றி என்னுள்ளும் பிரவாகிக்கின்றன. நான் சொல்லவருவது, இன்றைய உலகில் இத்தகைய பிரவாகம் மிக அரிதாக்கப்பட்டுவிட்டது. இன்னமும் சொல்வதானால் அத்தகை பிரவாகம் மறக்கடிக்கப்படுகிறது. ஓட்டம் என்பது ஓழுங்குபடுத்தப்பட்ட விதி அறிவிப்பாக ஆக்கி மலட்டு உணர்வுகளைப் பிரசவிக்கின்றது. நீங்கள் கூறும் கடன் பொறுப்பு சேமிப்பு தேவை அவசியம் போன்ற இன்னோரன்ன விடயங்கள் சவால்களாக இருக்கும் வரை பணம் மனதைக் குவியப் படுத்தி அர்த்தம் தரலாம். ஒரு பேச்சிற்கு, உங்களிற்குப் பணம் என்பது தேவை நிமித்தமற்றதாகி ஒரு தசாப்த்தமே முடிந்து விட்டது என்று வைத்துக்கொள்ளுங்கள். வெறும் வீடியோ கேம் விளையாடுகையில் கிடைக்கும் ஸ்கோர் போல் ஒரு நம்பர் என்பதாக பணம் ஆகுகையில் எங்கனம் பணத்திற்குள் அர்த்தத்தைத் தக்கவைப்பீர்கள்? அவ்வாறு பணம் அர்த்தப்படுகையில் பணத்தின் சேர்க்கையினை எங்கனம் கொண்டாடுவீர்கள்? அதுபோன்றே, வேலையில் உயர்வு வேண்டாது ஓரு நேர்கோட்டில் செல்வதாகக் குறிப்பிடுகின்றீர்கள். இது கொண்டாட்டத்திற்கு முரணானது இல்லையா? உயர்வு என்பது புறோமோஷன் மட்டுமல்ல, புதுப் புதுச் சவால்களின் உச்சங்களைத் தொடர்வதும் கூட. நேர்கோட்டில் அளவாய் ஆசைப்பட்டுப் பயணிப்பது களிப்புக் கூத்திற்குச் சரிப்படுமா? அப்படியாயின் எதற்காக அந்த வேலைக்குச் செல்லவேண்டும்? இக்கேழ்விக்கு, வேலைக்குச் செல்வது வாழ்வாதாரத்திற்கான அவசியம் என்பது மட்டும் பதிலாயின் அதைத் தான் கொண்டாட்டம் தொலைந்த வரண்ட ஓட்டம் என்று குறிப்பிட்டிருந்தேன். ஒருவேளை நீங்கள் கூறுவதைப் போன்று இந்தக் மெத்தனப்போக்கு முற்றுமுழுதான கொண்டாட்டத்தை எப்போதும் உணராவிடினும் கனகாலம் கொஞ்சக் கொண்டாட்டத்தையேனும் தக்கவைக்க உதவலாம். ஆனால் இந்த மனநிலை அனைவர்க்கும் கைப்படாது. இன்னுமொருவர் சொல்லி றூம் போட்டு யோசித்து எவரும் உச்சம் தொட நினைப்பதில்லை. மாறாக, சிலரிற்குள் காட்டருவி மட்டுமே ஓடுகிறது. எதிர்ப்டும் சிதிலங்கள் அனைத்தையும் பிழிந்து சுவைத்துத் திமிர்த்தெழுந்து ஒரு பூதம் போல் காட்டருவி மேலும் சிதிலம் தேடுகிறது. அப்போது தான் சந்தை உலகின் வரையறை உறைத்து வரட்சி தலைகாட்டுகிறது. நீங்கள் கேட்ட கேழ்விக்காச் சற்று எதைப் பேசுகிறேன் என்பதைக் குறிப்பிடுவதற்கா இந்தப் பின்னூட்டம். ஆனால் நீங்கள் கொண்டாட்டத்துடன் மகிழ்ந்து நகர்வது மகிழ்ச்சி.
  5. நன்றி ஜஸ்ரின், நுணாவிலான், புங்கையூரான், நெடுக்காலபோவன் மற்றும் சண்டமாருதன், உங்கள் வருகைக்கும் கருத்துக்களிற்கும். ஏறத்தாள எனது 2018ன் இரைமீட்பாகத் தான் இதைப் பதிவிட்டேன். உங்கள் கருத்திற்கான பின்னூட்டத்திற்குச் செல்வதற்கு முன்னர் இப்பதிவிற்கான ஒரு கொன்ரெக்ஸ்ற்றைச் சுருக்கமாக ஒரு பந்தியில் கூறிவிட்டு நகர்கிறேன். 2018ல் நான் ஒரு புத்தகம் தன்னும் வாசிக்கவில்லை—சித்தர்கள் சொன்ன "சாத்திரம் எரி" என்ற ரீதியில் அல்ல, மாறாக, புத்தகங்கள் கிழர்ச்சி தரவில்லை ஒரே மாவு வேறுவேறு பரிமாணத்தில் அரைக்கப்படுவதாய்த் தோன்றியதால் ஆர்வம் போய்விட்டது. ஒரு conference தன்னும் செல்லவில்லை. செய்திகளை, குறிப்பாக அரசியல், முற்றாகத் தவிர்த்திருந்தேன்—மிக முக்கிய அதுவும் என்னை நேரடியாகப் பாதிக்கும் செய்திகளை மட்டும் செவிவழியாக பிறர்மூலம் அறிந்ததைத் தவிர எந்தச் செய்தியையும் படிக்கவில்லை. இது தானாக நடக்கவில்லை, நானாகத் திட்டமிட்டுத் தவிர்த்திருந்தேன். வேலையில் மட்டும் வேலையோடு நேரடித் தொடர்புபட்ட தவிர்க்கமுடியாத அறிதல்கள் இருந்தன. வேலை உச்சவேகத்தில் நகர்ந்தது. வேலை உச்ச வேகத்தில் நிகழ்ந்ததால், அது சார்ந்த விளைவுகளும் புது உயரங்களைத் தொடப்பட்டபோதும் ஒரு துளி கொண்டாட்டமும் உள்ளுரப் பிறக்கவில்லை. ஏறத்தாள 600 மணிநேரம் ஏழு உபநிடதங்களைப் podcast வழியாகக் கேட்டுச் சிந்தித்திருந்தேன். பலநூறு மணிநேரம் அமைதியாய் உட்கார்ந்திருப்பதற்கு ஒதுக்கியிருந்தேன். ஒரு மாதம் பிற நாடுகளிற்குப் பயணித்திருந்தேன். மற்றும் இதர வழமையன வாழ்வு நிகழ்ந்தது. வருடத்தின் நகர்வில் ஏதேதோ பெருந்தெளிவுகள் கிடைத்ததாய்த்த தோன்றினும் முடிவில் சொல்லும்படியான எந்தப் பெருந்தெளிவும் அடையப்பட்டதாய்த் தெரியவில்லை. இந்த வகையில் தான் மேற்படி பதிவு... ஜஸ்ரின்: எல்லாரும் குருவாண்டி என்பதனை academics ரீதியிலோ, அல்லது ஆராய்ச்சி மற்றும் உசாத்துணை என்ற அடிப்படையிலோ கூறவில்லை. நாளாந்த வாழ்வு சார்ந்து அதைக் குறிப்பிட்டிருந்தேன். உதாரணமாக, இன்றைய தேதிக்கு ஏதாவது விருந்துபசாரங்களிற்குச் செல்லின், அதாவது தொழில் சாரா உறவினர் போன்ற சந்திப்புகளிற்குச் சென்றால், புவி வெப்பமடைதல், quantum physics, மரபணு மாற்றப்பட்ட உணவு, இஸ்லாம், அமெரிக்க கறுப்பினம், artificial intelligence, பல்கலைக்களகம், stock market, ஆன்மீகம், Trump என ஏறத்தாள ஒரு பத்துப் பதினைந்து தலைப்புக்கள் அனைவராலும் பேசப்படுகின்றன. அனேகமாக கலந்து கொள்ளும் ஒவ்வொருவரும் மேற்படி அனைத்துத் தலைப்பிலும் பேசக்கூடியவர்களாக வெளிப்படுகிறார்கள். ஒவ்வொரு தலைப்பிலும் முனைவராகி ஆராய்ச்சி பண்ணித் தான் ஒன்றைப் பேசவேண்டும் என்ற அடாவடி மனநிலை எனக்குக் கிஞ்சித்தும் இல்லை. இன்னமும் சொல்லவதானால் பட்டம் மற்றும் படிப்பிற்கும் அறிவிற்கும் சம்பந்தம் தொலைந்துகொண்டிருப்பதாகவே பலகாலமாக உணருகிறேன். நான் சொல்ல வருவது, மேற்படி உரையாடல்கள அனைத்தும் sound bitesசாக மட்டுமே இருக்கின்றனவே அன்றி ஒரு மில்லி மீற்றர் ஆழத்தில் தன்னும் அவை பற்றிச் சிந்திக் எவரும் தயாராயில்லை. அதே நேரம் மேற்படி தலைப்புக்களில் உள்ள அனைத்தும் அறிந்து முடிவெடுப்பதாக ஒரு வலிந்துருவாக்கப்பட்ட அமைதி அவர்களில் காணப்படுகிறது. இன்னமும் சொல்வதானால் மேற்படி தலைப்புகள் பற்றி அறிந்து தான் வாழ்வு நகர வேண்டும் என்ற ஒரு அவதானமும், அவ்வவதானம் திருப்த்திப்படுத்தப்பட்டதான அமைதியும் தெரிகிறது. இது மிகச் சுவரசியமான ஒரு அவதானிப்பாக எனக்குப் பட்டது. எனக்கு எந்தக் கட்சி அரசியலிலும் உடன்பாடில்லை நான் எந்தக் கட்சியினையும் சேர்ந்தவனும் இல்லை. ஆனால், நான் அவதானித்தவரை, மேற்பந்தியில் நான் குறிப்பிட்ட சந்தைக்கு அவசியமான mind programming, நான் அவதானித்தவரை பழமைவாத (Conservative) அரசியல் பிரச்சாரங்கள் வழி வந்தே பலரைச் சேர்வதாகத் தோன்றுகிறது. அதாவது, பழமைவாத அரசியல் சார்பு பணம்சேர்ப்பதற்கு அனுகூலம் என்ற பரவலான கருத்தின் வாயிலாக மேற்படி கட்சிநிலை எடுக்கும் பலர் காலப்போக்கில் முற்றாகச் சிக்கிக் கொள்கிறார்கள். ஏறத்தாள ஒரு cult போல் இது ஆகிப்போகிறது. ஜோடன் பீற்றசன் பிரபலமாவதற்கு முன்னர், ஏறத்தாள 2006ம் ஆண்டளவில் இங்குள்ள ஒரு தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியில் அவ்வப்போது அவர் தோன்றுவது வாயிலாக அறிந்திருந்தேன். மிகுந்த பிரமிப்பு மிக்க ஆழுமையாக அப்போது அவர் இருந்தார். தற்போது அவர் ஒரு பிறாண்ட் ஆனதும் அந்த ஆள் தானா இது என நினைக்கும் வகை பல மாற்றங்கள் பாதமான முனையில் எனக்குத் தென்படுகின்றன. ஆனால் இன்றையத் தேதிக்கு ஜோடன் பீற்றசன் எதிர் சாம் ஹரிஸ், அல்லது ஜோடன் பீற்றசன் சக பென் சப்பீரோ அல்லது ஜோ றோஜன் நிகழ்ச்சி போன்ற குறிப்பிட்ட ஒரு சில வாய்க்கால்கள் வழி வரும் துளித் தண்ணி போதும் என்றாகிக் கொண்டிருக்கின்றது. யாரைக் கேட்டாலும் நான் ஒரு சமூக லிபரல் பொருளாதார பழமைவாதி (Socially Liberal Fiscal conservative: more of a Libertarian) என்பதை ஒரு அந்தஸ்த்து statement ராக வைக்கிறார்கள், ஆனால் சமூகம் சார்ந்த உங்கள் லிபரல் நிலை பற்றிக் கூறுங்கள் என்றால் Gay Rights என்பதற்கப்பால் அவர்களால் செல்ல முடிவதில்லை. இதை எந்த வகையிலும் எவர் மீதான அவமரியாதையாகவோ, judgementஆகவோ நான் முன்வைக்கவில்லை. மாறாக, இவை தான் நான் எனது பதிவில் குறிப்பிட்ட சகபாடிகளை நாம் தொலைத்ததற்கான காரணிகள் என்கின்றேன். இதனால்த் தான் நாம் தனிமையினை உணருகின்றோம். சந்தை ஒரு வைறஸ் போன்று ஆகி மூளையினைக் கழுவிக்கொண்டிருக்கிறது. நோய் முற்றாகப் பாதித்தவர்கள் zombieகள் போன்று உணர்வு மறந்து, வாய் திறந்து ஓடிக்கொண்டிருக்க, நோய் பாதிக்காதவர்கள் மேலும் மேலும் தனிமையினை உணருகிறோம் என்பது மட்டுமே மேற்படி கருத்து. நெடுக்காலபோவான்: மரபணு மாற்றங்கள் சார்ந்து நீங்கள் முன்வைக்கும் கருத்தை நான் மறுதலிக்கவில்லை. இன்றைக்கு எலியைப் பிடித்து lyme disease பரப்பா வகை மரபணு மாற்றிக் காட்டில் விடுவதில் இருந்து, நுளம்பை மாற்றுவதில் இருந்து ஏதேதோ மாற்றங்களை மனிதன் துரித கதியில் நிகழ்த்திக் கொண்டிருக்கிறான். நாய் மற்றும் தாவரங்கள் தொட்டு தோந்தெடுத்த தெரிவு மூலம் இனப்பெருக்கம் என்பதன் வாயிலாக மட்டும் மரபணு தேர்வை முன்னர் நகர்த்திய மனிதன் இன்று ஜீன் எடிற்றிங்கை உடுப்புத் தைப்பது போல் அணுகுகின்றான். இது வெறும் ஆரம்பம். MicroSoft Windows வரும்வரை கொம்பியூட்டர் utilityயாகவில்லை, இப்போ எப்படி என்பது சொல்லத் தேவையில்லை. எந்தத் தொழில் நுட்டபமும் அப்படித்த தான்: மலைப்பு, இருந்தால் நல்லம், அவசியம், சர்வசாதாரண கருவி என்ற நான்கு நிலை கடக்கும். தற்போது எத்தனையோ தொழில் நுட்பங்கள் தத்தமது அச்சில் சர்வசாதாரண கருவி நிலையினை ஒரே நேரத்தில் அடைந்திருப்பதனால், இவற்றைத் தொகுத்து மனிதன் முன்னெப்போதும் இருந்திரா கதியில் விளையாடுகிறான். விஞ்ஞானம் ஆய்வுகூடங்களை விட்டு வெளியேறிவிட்டது. நான் மேலே குறிப்பிட்டது போல ஜீன் எடிற்றிங் kitறினை நீங்கள் தபால் வழி இன்று பெற்றுக் கொள்ள முடியும். மைக்றோசொப்ற் வின்டோஸ் வந்து கொப்பியூட்டர் எப்படி வெறும் கருவியானதோ அது போன்று தொழில் நுட்டபம் அனைத்து முனையிலும் எங்கள் வாழ்நாளில் இதை சர்வசாதாரணம் ஆக்கும். சட்டம் போட்டு மரபணு மாற்றம் தடுக்க முடியாது. அவனவன் garageசில் வச்சு எலியை மட்டுமல்ல குழந்தைகளையும் மாற்றிக் கொண்டிருப்பான். மாறுகின்ற உலகம் சார்ந்து எந்த அரசியல் அங்கமும் பூரண தெளிவோடு இல்லை. சுனாமிக்குத் தடுப்பு மதில் சாத்தியமில்லை. experts என்பவர்கள் பங்கு பூம்பனி போன்று மறைந்து கொண்டிருக்கிறது. ஏகப்பட்ட மாற்றங்கள் மேலும் மாற்றங்களிற்கான momentumதை அதிகரித்தபடி இருக்கின்றன. இந்த முனையில் உங்கள் எச்சரிக்கையினை நான் கிஞ்சித்தும் மறுக்கவில்லை. ஆனால், ஒரு கணம் இப்படி ஜோசிப்போம். 2 பில்லியன் ஆண்டுகளாக நீலப்பச்சைப் பாசி நிகழ்த்திய சூழல் மாற்றம் Ozoneனை உருவாக்கி மனிதனை உருவாக்கியது. மனிதன், அனைத்து உயிரனத்தையும் போல, தன்னைத் தக்கவைப்பதை மட்டுமே கருத்தாய்க் கொண்டு, உலகம் தன்னைச் சுற்றி மட்டும் சுழல்வதாய் பூமி மையமாக மனத்தை வைத்துக்கொண்டிருக்கிறான். இன்றைய தேதிக்கு மனிதன் அறிந்த மிகப்பெரும் அறிவாளி மனிதன் என்பதனால், கூர்ப்பின் உச்சம் மனிதனோடு நிற்கவேண்டியதில்லையே. மனிதன் இருந்த இடம் தெரியாமல் மறைந்து போதல் என்பது மனிதனின் காதுகளில் நாராசமாய்த் தான் பாயும். ஆனால், யார் கண்டார், நாளைய உலகு மனிதனை நீலப்பச்சைப் பாசி அளவிற்குச் சிறுப்பிக்கலாம். இவை சார்ந்து பயமோ கவலையோ என்னைப் பொறுத்தவரை அவசியமற்றது. மாற்றமொன்றே மாற்றமற்றது. என்ன தொழில்நுட்பம் என்ற காரணி சார்ந்து மாற்றம் நாம் எவரும் உள்வாங்கா நம்மால் கிரகிக்க முடியா கதியில் நடக்கும் என்பது புதுமை. சுகன்: உங்கள் கருத்துகளிற்கு நன்றி. தாயகம் மட்டுமல்ல உலகின் அனைத்துப் பாகங்களும் ஒரே மாதிரித் தான் இனை;றைக்கு ஆகிக் கொண்டிருக்கின்றன. இதற்கு பேரினவாதம் மட்டும் காரணியல்ல. சந்தை நுகர்வோரை மண்டை கழுவுவதை அத்தியாவசியம் என்று கருதுகிறது. ஐன்ஸ்ரைன் குறிப்பிட்டதைப் போல, பிரச்சினையினை உருவாக்கிய மனநிலையில் இருந்து தீர்வு அசாத்தியம். என்னைப் பொறுத்தவரை இன்றைக்கு முன்னால் இருக்கும் ஒரே தெரிவு அலையில் மிதந்து செல்வது மட்டுமே. இதை gloomyயாகப் பாhக்கவேண்டும் என்பதில்லை. ஆன்மிக ரீதியில் நோக்கினும், அறிவு ரீதியில் நோக்கினும் மிதந்து செல்லகையில் புதிய கோணங்கள் கைப்படும். அனைவரையும் கண்டதில் மிக்க மகிழ்ச்சி.
  6. கொண்டாட்டம் உயர்வுகளைத் தொடுவது கட்டாயம் என்று பிறந்தநாள் முதல் திணிக்கப்பட்டுவிட்ட நிலையில், நினைவு தெரிந்தவரை ஒட்டம் இருந்து கொண்டேயிருக்கின்றது. அருவரி தொட்டு வெற்றிகளைக் குறிவைத்த முயற்சியும் வெற்றியைக் கொண்டாடுவதும் நடக்கிறது. இருப்பினும், காலப்போக்கில் ஒட்டம் மட்டும் தொடர, வெற்றிகளைக் கொண்டாடுவதற்குத் தெரியாமல் போய் விடுகிறது. வெற்றிகைளத் கொண்டாடத் தெரியாமல் போவதற்கான அடிப்படைக் காரணம், வெற்றிகளை அடையாளங் காண்பது மறந்துபோகின்றது. ஓட்டம் மட்டும் வாழ்வாகி, ஓட்டம் நிற்காது தொடர்வதற்கான அடிப்படையாக வெற்றி என்பது எதிர்காலத்தில் எங்கோ ஒரு பொழுதில் பிறக்கவிருக்கும் வரைவிலக்கணப்படுத்தப்படாத ஒன்றாகிப்போகின்றது. ஓட்டமே மதமாக மொழியாக மூச்சாக பிணைப்பாக ஆகிக்கொள்கிறது. வெற்றி மறந்து போகிறது. கொண்டாடத் தெரியாமல் போய் விடுகிறது. வெறுமனே ஓட்டந் தொடர்கிறது. சிறுவயதில் பள்ளியில் படிப்பில் ஏதேனும் சந்தேகமிருப்பின், அப்பா அம்மா ஆசிரியர் ரியூஷன் என்பனவெல்லாம் தாண்டி சந்தேகம் கேட்பதற்குப் பக்கத்தில் இன்னுமொரு மாணவன் இருப்பான். எமக்குப் புரியும் மொழியில் எமது சந்தேகத்தை அந்தச் சகபாடி தீர்த்துவைப்பான். நாம் வளர்ந்து வருகையில், இந்த பொருள்முதல் சமூகத்தில், எப்படியோ அந்தச் சகபாடியினைத் தொலைத்து விடுகின்றோம். எமது சந்தேகங்களைக் கேட்பதற்கு எமையொத்தவர்கள் யாரையும் காணக் கிடைக்காது, எமது சந்தேகங்களை முன்வைப்பதற்கு மொழியின் போதாமையுணர்ந்து, புலம்பெயர் தேசத்தின் வேற்றின வைத்தியரிடம் போன தமிழ் முதியவரைப் போல அனைவரும் ஆகிப்போகின்றோம். பிறரிடம் மட்டுமல்ல, எமக்கே எமது பிரச்சினைகளைப் புரியவைக்க எம்மால் முடிவதில்லை. எமது பெறுமதி என்று ஒன்று இருந்து, அந்தப் பெறுமதி கைப்படும்போது கொண்டாட்டம் தானாகத் தலைப்படும். ஏதேதோ பெறுமதிகளை எம்முடையதாக நாம் ஒவ்வொரு பொழுதில் நம்பிக்கொள்கின்றபோதும், இது எனது பெறுமதியல்ல என்ற ஒரு மெல்லியகுரல் உள்ளுர எங்கோ முணுமுணுத்துக்கொண்டிருக்க்கிறது. அதனால், அந்நியபெறுமதிகளின் கைப்படல் கொண்டாட்டத்தைப் பிரசவிக்காது நகர்ந்துபோகிறது. காலம் செல்லச் செல்ல, எனது பெறுமதி இதுவல்ல என்ற குரல் மட்டும் இருக்கிறதே அன்றி, எனது பெறுமதி என்ன என்பது என்னால் அறியப்படமுடியாததொன்று என்பது போல் பயப்படுத்துகின்றது. மரபணு மாற்றப்பட்ட உணவு எனது பெறுமதி என்ன என்பதை என்னால் அடையாளங்காணமுடியாதபோது, அனைத்தும் பயப்பிடுத்துகின்றன. நான் கடைசியாகக் கொண்டாடிய தருணம் எது என்று மனம் ஆராய்கின்றது. அந்தத் தருணம் என்னால் கொண்டாடப்பட்ட தருணமாய் இருந்ததனால், அந்தத்தருணத்திற்குள் எனது பெறுமதி இருந்திருக்கவேண்டும் என்ற அடிப்படையிலேயே இந்த ஆராய்தல் நடக்கின்றது. ஆனால் அந்தத் தருணம் சார்ந்து இன்றைக்கு என்னிடம் உள்ள பதிவு கொண்டு தான் என்னால் அந்தத் தருணத்தை ஆராய முடியும் என்பதனால், அந்தத் தருணத்தின் பதிவினை சல்லடைபோட்டுத் தேடுகின்றேன். அந்தத் தருணத்தில் நான் உண்ட உணவு, சுவாசித்த காற்று, நுகர்ந்த வாசனைகள், கேட்ட ஒலிகள் என்று அனைத்தும் எனது கவனத்தைப் பெறுகின்றன. அன்றைக்கு நானுண்ட கத்தரிக்காய் மட்டுமல்ல கறிவேப்பிலை கூட எனது பெறுமதியாயிருக்கலாம் என்று மனம் சந்தேகப்படுகிறது. இந்த அடிப்படையில் தான் மரபணு மாற்றப்பட்ட உணவுகள் மீதான சண்டை ஆரம்பிக்கிறது. இந்தக் கத்தரிக்காய் அந்தக் கத்தரிக்காய் மாதிரியில்லை என்று வெளிப்படைக்குக் கேட்கும் அடம்பிடித்தலில் மறைந்திருந்து கேட்பது எனது பெறுமதியினை எனக்கு மீட்டுத்தாருங்கள் என்ற ஏக்கமே. மரபணு மாற்றப்பட்ட உணவுகளால் தீங்கு உண்டா இல்லையா என்ற வாதத்திற்குள் செல்லவே போவதில்லை. மாறாக, எனது மரபணு நான் பிறந்தபோது இருந்தபடியே இருக்கின்றதா என்ற கேழ்வியினை முன்வைக்கிறேன். CRISPR, ஜீனோம் எடிற்றிங் போன்ற தலைப்புக்களிற்குள் செல்லவேண்டாம். எமது வாழ்க்கைப் பாதையில் நாம் சந்தித்தித் வைரசுகள் முதற்கொண்டு இன்னோரன்ன விடயங்கள் எமது மரபணுக்களை எங்கனம் மாற்றியுள்ளன என்று திட்டவட்டமாக ஒப்பிடல் இன்றைக்கு அனைவரிற்கும் சாத்தியமான ஒன்றல்ல என்றபோதும் மாற்றங்கள் நடக்கின்றன என்பது பொது அறிவு. எயிட்ஸ் போன்ற பரிணமிப்புக்களில் வெளிப்படையாகின்ற மரபணு மாற்றங்கள், சிறிய அளவுகளில் புலப்படாது நடப்பினும் மாற்றம் நடக்கிறது. அது மட்டும் அன்றி, இன்றைக்கு Design Biology என்பது நோய்களிற்கான சிகிக்சையாக மாத்திரைக்குப் பதில் மரபணு மாற்றம் சார்ந்து சிந்தித்துக் கொடிருக்கிறது. கிறிஸ்ப்பர் மட்டுமன்றி வைரசுகளும் எம்முட் சென்று எமது மரபணுவினை மாற்றும் இலக்கிற்காகக ஆராய்ச்சி கூடங்களில் உருவாக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன.. எமது வாழ்நாளில் இது சர்வசாhதரணமான விடயமாக வந்துவிடும். ஆக, அன்றைக்குக் கத்தரிக்காய் சாப்பிட்ட நானே மரபணு மாற்றப்பட்டு வாழ்ந்துகொண்டிருக்கின்றேன் எனும் போது, அன்றைக்கு நான் சாப்பிட்ட கத்தரிக்காய் மட்டும் அப்படியே இருந்தால் மட்டும் என்ன லாபம்? எனவே எனது பெறுமதி என்ன என்பதைக் கடந்தகாலத்தில் தேடுவது பலன்தராது ஏனெனில் நான் அன்றைக்கு இருந்தவனாய் இன்றைக்கு இல்லை. எல்லாரும் குருவாண்டி இன்றைய தேதிக்கு சமூகவலைத்தளங்கள் மற்றும் வாழ்வில் அனைவரும் கருத்துக் கூறுவதை மட்டும் விரும்புகிறார்கள். கேட்பது என்பதோ அறிந்துகொள்வது என்பதோ உவப்பான விடயமாக இஇன்றைக்கு இல்லை. எனது பெறுமதி என்ன என்பதே எனக்குத் தெரியவில்லை, எனது குளப்பங்கள் சார்ந்து எங்கு தேடுவது என்பது எனக்குத் தெரியவில்லை, ஆனால் நான் கருத்துக்கூறியே ஆகவேண்டும் என்று என்மீது யாரோ திணித்துவிட்ட பிணியில் நான் குருவாகிக் கொண்டிருக்கிறேன். Augmented Reality (AR) video game போல உலகு ஆகிப்போய்விட்டது. உண்மை என்பது அவரவர்க்கான பிரத்தியேகமானதே அன்றி அனைவரிற்கும் பொதுவான உண்மை என்று ஏதும் இல்லை என்பதாக உளவியல் மாறிக்கொண்டிருக்கின்றது. அவரவர்க்கு அவர்க்கான உண்மை. பொதுமறை என்று எதையும் எவரும் ஏற்கத் தயாரில்லை. எல்லோரும் தன்னைப் பெருப்பித்துக் காட்ட விழைந்து கொண்டிருப்பதால் கேட்பது பாதகம் என்றாகிப்போகிறது. மற்றையவன் பேச நான் கேட்பின் பேசுபவன் பெரியாள் ஆகி விடுவான். எனவே எனது கருத்துக்களை அங்கங்கே நானும் தூவுவது அவசியம். விடயம் புரிகிறதோ இல்லயோ நுனிப்புல்லுகளை நானும் சப்பித் துப்புவது அவசியம் என்பது இன்றைய நிலை. இதனால் அனைவரும் குருவாண்டி. சிஸ்யப் பிள்ளைகள் பற்றாக்குறை. இந்நிலையின் வீச்சு அனைவரும் தமக்காக மட்டும் இருக்கும் ஒரு நிலையினை நோக்கியதாக நகர்கிறது. ஆனால், இயற்கை மனிதனை கொம்பின்றி, நகம் இன்றி, பலம் இன்றி கூட்டத்தில் பலம் பெறுகின்ற சமூக விலங்காகப் படைத்திருக்கிறது. அதனால், எங்கும் பெருங்குளப்பம். ஆன்மிகம் சரியை கிரியை யோகம் ஞானம் என்று வந்தால் என்ன, சத் சித் ஆனந்தம் என்று கொண்டால் என்ன, பதி பசு பாசம் என்றால் என்ன, தத் துவம் அசி என்று கேட்டு அதன் வழி அகம் பிரம்மாஸ்மி என்று கொண்டால் என்ன முடிவில் விடுதலை பெறுவதற்கு ஞானம் அவசியம் என்பதாய் ஒரு பொதுமை காணப்படுவதாய்த் தோன்றினும், போதகர்கள் முரண்டு பிடிக்கிறார்கள். அத்வைதம் சைவ சித்தாந்தத்தைப் புறக்கணிக்க, சித்தர்கள் பிரம்மத்தைப் புறக்கணிக்க, சாமியார்கள் சட்ட ஒழுங்கைப் புறக்கணிக்க என்று எங்கும் மோதல். எல்லோரும் குருவாண்டி. குளப்பம் பிரவாகம். எல்லாவற்றிலும் சந்தேகம் தெளிவு எங்குமில்லை, கொண்டாட்டம் வரண்ட வாழ்வில் ஓட்டம் மட்டும் இதயத்துடிப்பு. முடிவு ஒரு சமயப் பேச்சாளர் பக்கத்து ஊரில் உள்ள ஒரு பிரபல ஆலயத்தின் உற்சவத்தில் பேசுவதற்காக, பேருந்தில் செல்வதற்காகப் பேருந்து நிலையம் சென்றாராம். பேருந்து நிலையம் பக்த்தகோடிகளால் நிரம்பி வழிய, பேருந்தில் ஏறுவது அசாத்தியமாய் இருந்ததாம். கசங்கிப் போன மேலாடையோடு தனது கடைசி முயற்சியும் பயனிழந்து, வியர்வைப் பெருக்கோடு அவர் கூட்டத்தில் இருந்து விலக முயல்கையில், இளைத்த உடலுடன் இரு முதியவர்கள் இவரை மறித்து அந்தப் பேருந்து குறித்த ஆலயத்திற்கா செல்கிறது எனக் கேட்டார்களாம். இவர், ஆம் அது அங்கு தான் செல்கிறது, ஆனால் கூட்டம் அலைமோதுகிறது, என்னால் கூட ஏற முடியவில்லை, நீங்கள் ஏற மாட்டீர்கள் என்றாராம். அதற்கு அந்த முதியவர்கள், ஏறுவதை விடுங்கள் அந்தப் பேருந்து அந்த ஆலயத்திற்குத் தான் செல்கிறது என்பது உங்களிற்கு உறுதியாகத் தெரியுமா எனக் கேட்டார்களாம். இவர், ஆமாம் என்று கூறி விட்டு நகர்ந்து வந்து வாடகைக்கு ஒரு கார் எடுத்துக் கொண்டு நிகழ்விற்குப் பேசச் சென்றாராம். நிகழ்வு மேடையில் ஏறிய பேச்சாளரால் ஆச்சரியத்தை அடக்கமுடியவில்லையாம். ஏனெனில் மண்டபத்தில் முன் வரிசை ஆசனத்தில் அந்த முதியவர்கள் அமர்ந்திருந்தார்களாம். பேசி முடித்ததும் அவர்களிடம் சென்று எப்படி வந்தீர்கள் என இவர் வினவ, அவர்கள் தாங்கள் அதே பஸ்சில் தான் வந்ததாகச் சொன்னார்களாம். நம்ப முடியாத இவர், எப்படி ஏறினீர்கள் என்று கேட்டதற்கு அவர்கள் சொன்னார்களாம்: பஸ் சரியான இடத்திற்குச் செல்கிறது என்பதை அறிந்தபின்னர் கூட்டத்துள் நின்று கொண்டோம். கூட்ட அலை எம்மை பேருந்துள் தானாகத் திணித்தது, பின்னர், பேருந்து கோவில் அருகில் நின்றதும், மறுபடி அனைவரும் அங்கே இறங்கியதால் மறுபடி அந்த அலை எம்மையும் பேருந்தில் இருந்து வெளியே துப்பிவிட்டது என்றனாராம். ஒட்டம் என்பது சக்த்தி வேண்டுவது. ஓடுவதற்கான சக்தியினைத் தக்க வைப்பதற்கு உடல் மட்டும் ஒத்துழைத்து ஒரு பலனும் இல்லை. உளம் உடன்படா ஓட்டம் அவசியம் மூச்சிரைக்கப் பண்ணும். எமது ஓட்டங்கள் எமக்கு அன்னியமானவையாக உளம் ஒவ்வாதனவாக உருக்குலைக்கும் படி இருக்கும் வகை மூச்சிரைத்தல் தவிர்க்க முடியாதது. அன்னிய பெறுமதிகளின் நிமித்தம் புரியாத ஓட்டத்தை மூச்சிரைக்கத் தொடர்வதற்குப் பதில், உள்ளுரக் கேட்கும் மெல்லிய குரலின் திசையறிவிப்பில் சென்று எமக்கான அலையினைத் தேடிக்கண்டடைந்து, கையைத் தூக்கிக் கொண்டு அலை எம்மை இழுத்துச் செல்ல அனுமத்தித்தல் வினைத்திறன் மிக்கது.
  7. இப்பதான் வாசித்தேன், இன்னமும் முமையாக வாசித்து முடிக்கவில்லை. தொடங்கிய சுமோவிற்கும் எழுதும் அனைவரிற்கும் பாராட்டுக்கள். வாசித்தவரை தோன்றிய உணர்வை ஒரு வரியில் சொல்லின்: புங்கையூரான் விக்கிரமன் படம், அர்யுன் கௌதம் மேனன் படம், சோளியான் பாராதிராஜா படம் என்ற வகையில் இருப்பதாய் படுகிறது. ஒரு ஆதங்கத்தையும் பதிவுசெய்யத் தோன்றுகின்றது. யாழில் பலசமயங்களில் அழகும் இரசனையும் கடந்த காலத்தில் இருந்து வருவதாகவே இருப்பது சற்று நெருடலாக இருக்கிறது. பதினெட்டு வயதிற்குப் பின்னர் வாழ்வு இனிக்கவில்லையா என்ன? குயின்சி ஆசிர்வாதத்தை (உங்கள் வர்ணனையில் அந்தப் பெயரை கூகிள் பண்ணிப் பார்த்தேன் படம் கிடைக்குமா என்று ) வர்ணித்த வகையில் அர்யுன் தற்போதைய வாழ்வை எழுதவேண்டும் என்று சொல்லத் தோன்றுகின்றது. அதுபோன்றே அனைவரும். மதுரனின் இளமைக்காலத்த ஜீவா சுபேஸ் போன்றவர்கள் எழுதி நகர்ச்சியில் அந்தந்த வயதுக்காரர் தற்போதைய நிலை சார்ந்து எழுதின் இன்னமும் சுவாரசியமாக இருக்குமோ என்று தோன்றுகின்றது.
  8. நேற்று ஒரு வாக்கியம் படித்தேன். அதன் தமிழாக்கம் ஏறத்தாள இவ்வாறு வரும்: 'சுயம் என்பது, இந்தப் பிரபஞ்சத்தில், உரிமைகள் எல்லைகள் என்ற முள்ளுக்கம்பிவேலி வட்டத்திற்குள் தனக்கானதாக ஒரு மனிதனால் உணரப்படும் ஒரு குட்டி இடம்'. நாம் இருபது ஆண்டுகளாக தேசியத்திற்குப் பங்களித்த தொகையில் கடைசியில் அப்பாத்துரை போன்ற நாதாரிகளால் சுத்தப்பட்டது மட்டுமல்ல அனைத்துச் சதங்களும் அர்த்தமற்றுப் போன நிலையில் தான் இன்று நிற்கிறோம். உண்மையில் எமது அனைத்து இழப்பையும் நாம் அப்பாத்துரைகளில் மட்டும் குவியப்படுத்துவதால் (ஏனெனில் குவியப்படுத்த வேறேதும் எம்மிடம் இல்லை) தான் எமது கோபம் எம்மை வியப்பூட்டடும் வகையில் வெளிப்படுகிறது. செயற்பாட்டாளர்களைப் பார்த்தால், செயற்படத்தொடங்கிய முதல் நிமிடத்தில் இருந்து, தாம் சட்டத்திற்கு முரணாக நடக்கிறோம் (புலம்பெயர் தேசங்களின் சட்டங்கள்) என்பதை உள்ளுர உணர்ந்தார்கள், தெரிந்திருந்தார்கள். சட்டத்திற்கெதிராக, ஆனால் புனிதமான காரணங்களிற்காக இயங்குகிறோம் என்ற புரிதல் பல செயற்பாட்டாளர்களின் உளவியலில் இருந்தது. மேலும் என்னதான் போராடத்தை ஆதரித்தாலும் காசு கொடுத்தாலும் காசு சேர்க்கும் செயற்பாட்டிற்கு வருவதற்கு வெகு சிலரே சம்மத்தித்தார்கள் என்பதால் வந்தவர்கள் கொஞ்சம் தியாகிகளாகவும் ஆக்கப்பட்டார்கள். ஆனால், எமக்கிருந்த புனிதம் தொலைந்து போன நிலையில் இன்று மேற்படி உளவியல் சிலரில் ஒரு பாதகமான விளைவினை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இந்த உளவியல் ஒரு நுண்ணுயிர் கிருமி போன்று மருவி அருவருப்பாகவும் ஆபத்தானதாகவும் வளர்வதைப் பார்க்கமுடிகிறது. 2009ன் சுத்தல்கள் தொடங்கி இன்று வரை நடந்தேறும் பல்வேறுபட்ட ஏற்றுக்கொள்ளமுடியாத நடவடிக்கைகளின் அடிப்படைக்கு இந்த உளவியலே அத்திவாரம். அதாவது சட்டத்தைப் புறக்கணிக்கப் பழக்கப்பட்டவனிற்குப் புனிதம் என்ற ஒன்று கட்டுப்பாடாக இருந்தது. அவனைச் சட்டத்தைப் புறக்கணிக்கப்பழக்கி, அதே நேரம் புனிதத்தை மாற்றீடாக அவனுள் புகுத்தி அவன் ஏதோ ஒன்றிற்குக் கட்டுப்பட்டவனாக சமூகம் வைத்திருந்தது. இன்று அந்தப் புனிதமும் தொலைந்துபோனநிலையில் சிலர் மறுபடி சட்டத்திற்குக் கட்டுப்பட்டு நடக்கப்பழகிக்கொண்டிருக்கையில் சிலர் கட்டற்று ஆடத்தொடங்கியிருக்கிறார்கள். இன்று சமூகமாக நாம் ஒரு விடயத்தைத் தீர்மானித்தே ஆகவேண்டும். தமது வீட்டைக்கூட அடமானம் வைத்து மக்கள் கொடுத்த பணத்தை அதே மக்கள் முன்னால் அனுபவிக்கத் தலைப்படும் அப்பாத்துரைகள் சார்ந்து எமது எதிர்வினை என்ன என்று நாம் முடிவெடுத்தாகவேண்டும். நிச்சயமாக அப்பாத்துரைகளைக் கொல்வது தீர்வாகாது. அப்படி அப்பாத்துரைகள் கொல்லப்படின் அவர்கள் தற்போது வைத்திருக்கும் மக்கள் பணம் அவர்கள் பினாமிகளுடாக வெள்ளைப் பணமாக மாறிப் பயணிக்கும். எனவே அப்பாத்துரைகளை வைத்துக்கொண்டு தான் இதற்கான முடிவு தேடப்படவேண்டும். ஆனால் இது நேரநெருக்கடியுடைய ஒரு ஒரு விடயம் என்பதால் உடனடியாக முடிவெடுக்கப்படவேண்டும். நிச்சயம் அப்பாத்துரைகள் ஒரு மாபியாக் குடும்பமாக உருவாவி வருவது தெரிகிறது. இவர்களைக் கட்டிப்போட எந்தப் புனிதமோ கோட்பாதரோ எம்மிடம் மிச்சமில்லை. நடக்கத் தொடங்கியிருக்கின்ற மாபியாக் குழந்தையினை இப்போதே கொல்லாது விடின், அது எம்முன் தண்டல்காரனாக நடந்தே தீரும். எமது சமூகம் பலமானது. ஆனால் ஒரு கெட்டபழக்கம், யாராவது நீங்கள் பலமானவர்கள் என்று சொல்லி லொஜிக்கில்லாத கோசக் கவிதைகளை றேடியோவில் பாடினால் மட்டும் தான் எமது பலம் எமக்கு ஞாபகம் வரும். போராட்ட காலத்தில் போராட்டத்திற்கு முரணான கருத்துடையவர்களும் வியாபாரம் செய்யவேண்டுமாயின் தம்மைப் போராட்டத்திற்கு ஆதரவானவர்களாகக் காட்டவேண்டிய நிலை இருந்தது. மக்கள், முரணான வியாபாரங்களைப் புறக்கணித்தார்கள். ஆனால் இன்று எம்மைச் சுத்தி எம்மிடமே கடைவிரிக்கும் நபர்களின் மண்டையினைப் பிழப்பதைப் பற்றி மட்டுமே எம்மால் யோசிக்கமுடிகிறது. முதலில் ஒரு சமூகமாக, எமக்கு நாம் ஒரு குறைந்தபட்ச தரத்தைக் கட்டமைக்கவேண்டும். சமூகத்தின் எந்த அங்கமும் இந்த தரத்திற்குக் கீளே செயற்படாத வண்ணம் நாம் விழிப்பாக இருக்கவேண்டும். ஆறுபேர் வழக்குப் போட்டும் அப்பாத்துரை வென்றான் என்பதால் வழக்குகள் சரிவராது என்றாகத்தேவையில்லை. அதே நேரம் வழக்குத் தான் வழி என்றும் இல்லை. "படித்தவர்களிற்கும்" "பாமரர்களிற்கும்" இடையில் பொதுவில் காணப்படும் மிகமுக்கிய வித்தியாசம், தத்தமது பிரச்சினைகளை அவர்கள் எவ்வாறு அணுகுகிறார்கள் என்பதிலேயே பெரிதும் வெளிப்படுகிறது. துரதிஸ்ரவசமாக, உரிமைகள் எல்லைகள் என்ற முள்ளுக்கம்பி வட்டத்திற்குள் தனக்கான குட்டியிடமாகப் பலரிற்குப் படும் இடம் அளவில் சுருங்கிக்கொண்டே போகிறது. எமது சமூகத்தில் இருக்கும் அப்பாத்துரைகள் பணத்தை மீள ஒப்படைக்கச் செய்வதற்கு சமூகம் ஒன்று திரளவேண்டும். அதற்கு முதலில் அப்பாத்துரைகள் மற்றும் அனைத்துச் செயற்பாட்டாளர்கள் சார்ந்தும் இருக்கின்ற பயம் முற்றாகப் போகவேண்டும். ஒரு கட்டத்தில் நான் பிறந்த மண்ணை விடுவிக்கும் போராட்டத்தில் தோள் கொடுத்தாhர்கள் என்பதற்காக நான் ஓடி வந்து புகுந்திருக்கும் புது மண்ணில் எனது வாழ்வின் அமைதியினைப் பறிப்பதற்குகான உரிமையினை இவர்களிற்குக் கொடுப்பதற்கு நான் தயாராக இல்லை. என்னைப் பற்றி மட்டும் தான் நான் கூற முடியும். இது தொடர்பில் ஒவ்வவொருவரும் தம்மைச் சார்ந்து சிந்திக்கவேண்டும். இந்தச் சிந்தனையின் முடிவில் சமூகத்தின் ஒட்டுமொத்த தெரிவு புலத்து மண்ணில் அப்பாத்துரைகளினதும் அப்பாத்துரைகளை ஒத்தவர்களதும் ஆதிக்கத்திற்கு இடமில்லை என்பதாக இருக்குமாயின், சமூகமாக இவர்களை செல்லாக்காசாக்குவதற்கு வழிகள் ஏராளம். சமூகத்தின் பணத்தை இவர்கள் பதுக்கி வைத்திருக்கும் ஒவ்வொருநாளும் வெட்கமான நாட்களாகச் சமூகம் ஒட்டுமொத்தமாக உணரும் நிலை வருகையில், இவர்களின் பணம் மறைவிடங்களை விட்டும் பினாமிகளை விட்டும் வெளிவந்தே தீரும் சீட்டுப் பிடித்த ஆரம்ப காலங்களில் இருந்து இந்தப் பிரச்சினை ஏதோ ஒரு வடிவில் எமக்குள் தொடர்ந்தும இன்றுவரை தீர்வின்றி இருப்பதற்கான அடிப்படை, பல்வேறு காரணங்களின் நிமித்தம் நாம் இவ்வாறான சுத்தல்கள் சார்ந்து ரகசியம் காக்கவேண்டியவர்களாக இருந்தோம்: 1) அரச உதவிப்பணத்தில் இருந்து கொண்டு சீட்டுப் பிடிப்பது 2) இயக்க ஆதரவு சார்ந்து புலம்பெயர் சட்டங்கள். இப்படிப் பல ஆனால், இது சமூகத்திற்குத் தெரிந்த அதன் பிரச்சினைகளில் ஒன்றாக இருக்கிறது என்கையில் நாம் அதற்கான தீர்வை நாமாகத் தான் அடையாளப்படுத்த முடியும். அது பற்றிக கதைப்பதற்கு முன்னர் சமூகம் குறைந்தபட்சம் தான் அதற்குத் தயாரா என்ற கேள்விதொடர்பில் ஒரு திட்டவட்டவமான பதிலை வெளிப்படையாக்கவேண்டும். பல வருடங்களின் முன்னர் ஒரு பாட்டி ஒன்றில் என்னை உலுக்கிய ஒரு விடயம் இப்போது ஞாபகம் வருகிறது. ஆரோ சொன்னார்கள் எமது கமூகத்தில் எவரும் எவரையும் பாலியல் வல்லுறவு செய்யலாம் ஏனெனினல் பாதிக்கப்பட்டபெண் தனது கணவனிற்குக் கூட நடந்ததைச் சொல்லமாட்டார், பிறகெப்படி பொலிசுக்குப் போவார் என்று. இது ஒரு நாதாரித்தனமான வசனமாக வெளிப்படினும், எமது சமூகத்தின் தன்மை சார்ந்து இந்த வசனத்தில் பொதிந்திருக்கும் சில விடயங்கள் சார்ந்து நாம் சிந்தித்தே தீரவேண்டும். குறிப்பாக எமது ரகசியங்கள் சார்ந்து நாம் பேசத் தயங்கும் நிலை தொடரும் வரை, அப்பாத்துரைகள் நாம் சந்திக்கும் பிரச்சினைகளில் ஒரு பாகம் மட்டுமேட.
  9. பெருமூச்சு விடவைக்கும் வரி...
  10. வணக்கம் சஹாரா, 'பாத்தமா ரசிச்சமா என்றில்லாமல் ஆராயுறன் பேர்வழி என்று எத்தனை பேர் தான் கிழம்புவாய்களோ' என்று நான் கூறியதை ஒருவேளை நீங்கள் நான் கூறியதைக் காட்டிலும் பிறிதொரு வகையில் புரிந்திருப்பீர்களோ என்று தோன்றுகின்றது. இதை நான் இரண்டு வரிக் கவிதைக்கு அரைப்பக்கம் பின்னூட்டம் எழுதிய என் மீதான நையாண்டியாகவே வைத்திருந்தேன். ஆனால் அது உங்களை ஏதோ ஒரு வகையில் ஆத்திரப்படுத்தி விட்டதோ என்று தோன்றுகிறது. இதில் எந்த ஆரம்போ அறிவுரையோ பிழைபிடித்தலோ இல்லை. இது என்மீதான எனது நையாண்டி மட்டுமே. அலையைக் கடல் என்று கூற முடியாது என்று கூறியுள்ளீர்கள். அதற்காகத் தான் ஒருவருடன் கோபம் போட்டு விட்டு அவரது மூக்குடன் நட்புப் பாராட்ட முடியாது என்ற உதாரணத்தோடு எழுதியிருந்தேன். மின்காந்த அலை போன்ற கடலுடன் தொடர்பற்ற அலைகள் உள்ளன தான் என்ற போதும், கடற்கரையில் நின்றபடி எவரும் குளத்து அலையைக் கூடக் குறிப்பிடமாட்டார்கள் என்றே தோன்றுகின்றது. கடல் என்றால் என்ன? உப்பு நீரா, உப்பு நீர் தேங்கி நிற்கும் நிலப்பரப்பா, அந்த நீர் வாழும் உயிரினங்களா, கண்ணாடி மணற் கரையா, நீருள் தெரியும் விம்பங்களா அல்லது கடல் என்றால் தான் என்ன? என்னைப் பொறுத்தவரை இவை அனைத்ததும் சேர்ந்தது தான் கடல். இது எனது பார்வை மட்டும் தான். இறுதியாக கிரேக்க இலக்கியமும் எவ்விதத்திலும் உங்களைச் சீண்டுவதற்காகக் கூறவில்லை. ஒரு சாத்தியமான பார்வையாக மட்டுமே குறிப்பிட்டேன்.
  11. கடல் நாகம் என்ற பதம் கடலைக்குறிப்பதாக எனக்குப் படவில்லை. அலை என்பதும் கடல் தான் (ஒருவருடன் கோபம் போட்டுவிட்டு அவருடயை மூக்குடன் மட்டும் நட்புப்பாராட்ட முடியாததைப் போல ☺ ) என்பதால் அலையையும் அந்தப்பதம் குறிக்கமுடியாது. நாகம் என்று மட்டும் கூறப்பட்டிருந்தால் கடல் நாகமாக உருவகப்படுத்தப்படுவதாகக் கருதலாம். ஆனால் கடல் என்ற வார்த்தையும் கூட வருவதால் இது கடலுடன் தொடர்பு பட்ட கடலிற்குப் புறம்பான ஏதோ ஒன்றாகவே இருக்க முடியும். அந்தக் கடலுடன் தொடர்பு பட்ட ஆனால் கடல் அல்லாதது எது என்று படத்தைப் பார்த்தபடி தேட முடியவில்லை ஏனெனில் படத்தில் தெரியும் கடல் தவிர்ந்த அனைத்தையும் மீறி தலைவிரிநத்த மனிதப் பெண் போன்று தெரியும் நிழல் உருவில் காட்சி குவிகிறது. படமும் நிழலாகக் காட்டப்படுவதால் நாகம் என்ற பதம் நிழல் உருவிற்கே மேலும் பொருந்துகிறது. தலை விரிப்பு என்பது சுதந்திரத்தினைப் பிரதிபலிப்பதாகவும் பார்க்கப்படலாம் கோபத்தையோ போராட்டத்தையோ குறிப்பதாகவும் பார்க்கப்படலாம். அல்லது இயற்கையில் தலை விரிந்து வளர்;ந்து தான் இருக்கமுடியும் என்பதால் இயற்கையாகவும் பார்க்கப்படலாம். நாகம் என்பது பொதுவில் பயம் சார்ந்து மனிதர்களால் நோக்கப்படுவதாலும் (நல்ல பாம்பு என்று வணங்குவது கூட பயம் சார்ந்து தான்) இக்கவிதை மனிதர்களிற்கானது என்பதாலும் ஒருவேளை இங்கு குறிப்பிடப்படும் தலைவிரிப்பில் ஒரு கோபம் அல்லது பயப்படுத்தல் அடியிழையாய் இருக்கமுடியுமோ என்று தோன்றுகின்றது. ஆனால் அந்தக் கோபமும் கூட சுதந்திரமாக வெளிப்படுத்தப்படக்கூடிய சுற்றாடல் என்பதால் சுதந்திரமும் பொருந்துவதாகவே இருக்கிறது. ஆனால் இந்த நாகம் சடை விரிக்கும் காட்சியினை இரசிப்பதற்கு இந்தக் காட்சிக்குள் அகப்படாவிடினும் பிறிதொரு பாத்திரம் இருந்தேயாகவேண்டும். அந்த மூன்றாம் பாத்திரம் அல்லது அந்த பாத்திரத்தின் உரையாக எழுதப்பட்டதாகவே இக்கவிதை அதிகம் ஒத்துப்போகிறது. ஏனெனில் இங்கு இரசிக்பபடவேண்டியதாய் சிபாரிசு செய்யப்படுவது நிழல் உரு. அந்த உருவை ரசித்தபடி அந்த உருவிற்குப் புறம்பாக கண்ணாடி மணலில் கால் புதைத்தபடி நடப்பதற்கு அழைப்பது இந்த மூன்றாம் பாத்திரம் என்பது உடனடியாக ஒத்துக்கொள்ளக்கூடியது. ஆனால் எஸ்.ஜே.சூரியாவின் படத்தில் நீல நிறத்தில் உலாவக் கூடியதைப் போன்று, ஒருவேளை நிழல் உருவின் மனம் உருவின் மனதில் இருந்து ஒரு பிரதியாக வெளிக்கிளம்பித் தன்னைத் தானே இரசிப்பதும் சாத்தியப்படலாம் தான். இலக்கியத்தில் narcisism (Narcissus நாசிசிசஸ் என்ற கிரேக்க இலக்கிய பாத்திரம் நீரில் தெரிந்த தனது அழகில் மயங்கி நீரோடையினை விட்டுவிலக முடியாது தனது விம்பத்தை இரசித்தபடியே இருந்து உயிர் நீத்த கதை உள்ளடங்கலாக ☺ ) நிறையவே இடம்பெற்றும் உள்ளது தான். மொத்தத்தில் இதை வாசித்த மாத்திரத்தில் சஹாராவிற்குத் தோன்றக் கூடியதாய் எனக்குத் தோன்றுவது, பாத்தமா இரசிச்சமா என்றில்லாமல் ஆராயுறன் பேர்வழி என்று எத்தனைபேர் தான் கிழம்புவாய்ங்களோ
  12. எனக்கும் யாழ் களத்தில் பலரது கருத்துக்கள் பிடிக்கும். தொடர்ந்து யாழ் களம் வருவதற்கு கருத்தாளர்களே உந்துதலாக இருக்கிறார்கள். சட்டென்று பத்துப்பேரைக் கூறுவதால் மற்றையவர்களைப் பிடிக்காது என்பதல்ல, பின்வருவோர் உடனடியாய் ஞாபகத்திற்கு வந்த் பெயர்கள் (வரிசைப் படுத்தவில்லை) கிருபன், சுகன், பூனைக்குட்டி, சினேகிதி, கலைஞன், நிழலி, ரதி, இசைக்கலைஞன், சாணக்கியன், தமிழிச்சி இப்போதைக்கு உடனே நினைவில் வந்தவர்கள். இசைக்கலைஞனோடு நேரடியாக விவாதங்களில் ஈடுபட்ட ஞாபகம் இல்லை, ஆனால் அவரது நகைச்சுவை உணர்வு பல இடங்களில் மிகவும் இரசிக்கும் படி இருக்கும். எனது ஞாபகம் சரி எனின் முன்னர் இசைக்கலைஞனின் கையொப்பத்தில் பின்வரும் வாசகம் இருந்தது: “டைகரோட எயிமு டமில் ஈழம் ஸ்டேட்டு”. பலருடன் இதைப் பகிர்ந்து சிரித்துள்ளேன். கிருபன் -- கருத்துக்களில் எப்போதும் ஒரு நிதானம், அதாவது கருத்துக் கூறுவதற்கு முன்னர், கூறப்பட்ட விடயத்தைக் கிரகித்துக்கொண்ட நிதானம் இருக்கும். என்னைப் பொறுத்தவரை பேசுவதற்கு முன்னர் கேட்பது அவசியம். கிருபனிற்கு இப்பக்குவம் நிறைய உள்ளது. மற்றும் வாசிப்பனுபவம் நிறையவே தென்படுகிறது. சுகன்: சிந்தனைத் தெளிவும் வாசைன அனுபவமும் கிருபனை ஒத்த நிதானமும் கருத்துக்களில் ஒரு உண்மையும் இருப்பது சிறப்பு. நிழலி மற்றும் கலைஞன்: நான் பார்த்தவரை தம்மை அறிந்தவர்களாக இவர்கள் வெளிப்படுகிறார்கள். எனக்கு இது பிடிக்கும், எனக்கு இது பிடிக்கும் என்று கூறுவதில் எனக்குச் சங்கடம் ஏதுமில்லை என்ற சிந்தனை உடையோர். மற்றும் ஒரு பிரச்சினை ஏற்படுகையில் துவண்டு விடாது அதை எதிர்கொள்ளும் தைரியம் உள்ளவர்களாக பிரச்சினையை கிரமமாக எதிர்கொள்பவர்களாக இவர்களது கருத்து வெளிப்படுகின்றது. மற்றும் இவர்களது இரசிப்புத் தன்மை மற்றையவர்களில் தொற்றிக் கொள்ளும் அளவிற்கு இவர்கள் பெரும் இரசிகர்கள். பூனைக்குட்டி மற்றும் சினேகிதி: எனக்கு உளவியல் மற்றும் தத்துவார்த்த விசாரணைகளக் பிடிக்கும். இவர்களிற்கும் இம்முனை பிடித்த முனையாய் எனது பார்வையில் தென்படுகிறது. இருவரோடும் விவாதங்களில் ஈடுபட்டமை நினைவில் உண்டு. இவர்களோடு விவாதிக்கையில் எமக்குள் சிந்தனை அதிகம் தேவைப்படுவது மகிழ்ச்சியான அனுபவம். சுhணக்கியன்: சாணக்கியனோடு விவாதிப்பது எனது பார்வையில்; அரசியல் மற்றும் கொள்கை நிலைகளிற்கு அப்பால் சுவாரசியமானது. சொல்கின்ற கருத்தை உள்வாங்கி விவாதிக்கும் பக்குவம் சுhணக்கியனிற்கும் உள்ளது, மற்றும் தனது கருத்துநிலை ஒரு விவாதத்தில் தற்காலிகமாகவேனும் வெல்லத் தவறுகிறது என்கையில் அவ்விவதாத்தைப் பொறுத்தவரை ஏனும் தனது கருத்துநிலையைத் தன்னால் அடித்துக்கூறமுடியவில்லை என்பதை ஏற்றுக் கொள்ளும் பக்குவமும் வித்தகத்தனமும் சாணக்கியனிடம் உள்ளது. ரதி: ரதி இயல்பாக நட்பான சுபாவம் உடையவராய்த் தெரிகிறார். கொஞ்சம் இன்னசென்ஸ், கொஞ்சம் பயம், கொஞ்சம் கோபம், கொஞ்சம் வெளிப்படை மொத்தத்தில் எனது பார்வையில் ரதி ஒரு girl next door போன்றுவர். தமிழச்சி: தாயகம் தொடர்பான கனேடிய தமிழர் செயற்பாடுகளில் எனக்கும் பலவருட நேரடி பட்டனுபவம் உள்ளது. தமிழச்சியின் கருத்துக்களை வாசிக்கையில் இத்தகைய அனுபவம் அவரிற்கும் (அதுகும் ஓரே காலகட்டத்தில்) இம்முனையில இருப்பதோடு பல விடயங்களில் இம்முனை தொடர்பில் நான் பெற்றுக் கொண்ட அதே பட்டறிவு அல்லது முடிவுகைளையே தமிழச்சியும் பெற்றுள்ளதாய்த் தோன்றுகின்றது. மேலும் உளவியல் தத்துவம் என்ற முனைகளிலும் தமிழச்சிக்கும் நாட்டமுள்ளமையும் அவரது கருத்துக்களில் வெளிப்படுகிறது. மேற்படி பத்துப் பேரில் எவரையும் நேரடியாக எனக்குத் தெரியாது. இது இந்த அவதாரங்கள் பற்றிய எனது அவதாரத்தின் எண்ணம் மட்டுமே.