யாழ் இணையத்தில் அறிவித்தல் விளம்பரங்களை இணைத்துக் கொள்வதன் மூலம் தாயக மக்களின் நல்வாழ்வுக்கு உதவிடலாம்.
விபரங்களிற்கு

theeya

கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்
  • Content Count

    287
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by theeya

  1. நானும் என் துணைவியும் சில காலம் சென்னையில் வாழும்படி நேர்ந்தது. நான் எனது தூய தமிழில் பேசுவதற்கு கொஞ்சம் தயங்கிய காலப்பகுதி அது. அதையும் மீறிச் சிலவேளை என் இயல்பு மொழியில் நான் பேசினால் “என்ன நீங்கள் மலையாளம் பேசுறிங்களா?” எனச் சிலரும் “நீங்கள் ரொம்ப அழகாய் சிங்களத் தமிழ் பேசுறிங்க” என வேறு சிலரும் பேசுவதைக் கேட்டு அவர்களுக்கு விளக்கம் சொல்லி அலுத்துப்போய் ஒருவாறாக சென்னைத் தமிழைப் பேசக் கற்றுக் கொண்டேன். சென்னைத் தமிழ் ரொம்ப அழகானதுதான் அதற்காக என் தாய்த்தமிழை ‘’சிங்களத் தமிழ்’’ என்று சொல்லும் அவர்களை என்னால் எப்படி ஏற்க முடியும்? இது நடந்து ஐந்து வருடங்கள் கடந்துவிட்டன, அமெரிக்காவுக்கு வந்ததற்கு பின் தமிழரைக் காணும்போதெல்லாம் என் தூய தமிழில் உரையாடுவதற்கு நான் தயங்கியதேயில்லை. இவ்வாறுதான் அன்று ஒருநாள் என் நண்பருடன் நான் உரையாடிக்கொண்டிருந்தேன். அவர் சென்னையைச் சேர்ந்தவர் அவருக்கு ஈழத் தமிழர் பற்றிய ஆழமான புரிதல் உண்டு. சங்க காலத்தில் பேசப்பட்ட பல சொற்கள் இன்றும் ஈழத்து தமிழில் உள்ளதை அவர் நினைவு கூர்ந்தார். அந்த நேரத்தில் அங்கு வந்த ஒருவர் “ உங்களுக்கும் சிங்களத்தமிழ் தெரியுமா?’’ என ஆச்சரியமாக அவரைக் கேட்டார். என் நண்பர் அவருக்கே உரிய விதத்தில் சரியான பதிலளித்தார். இன்னும் பலர் நாம் உரையாடுவதை வேடிக்கையுடன் பார்த்துச் சென்றனர். உண்மையை ஆராய்ந்து பார்த்தால் இவர்களை மட்டும் சொல்லிக் குற்றமில்லை. என்னைப் பொறுத்தவரையில் என்தமிழை, எந்தமிழரைப் பற்றி எழுதிய எனக்குப் பிடித்த கவிஞர் பாரதி எழுத்தாளர் சுஜாதா ஆகியோர் மீதும் எனக்கு மனவருத்தம் உண்டு. “சிங்களத் தீவினுக்கோர் பாலமமைப்போம் சேதுவை மேடுருத்தி வீதிசமைப்போம்” என்று பாரதி எழுதியிருக்கக் கூடாது என்பது என் வாதம். பாரதியை அதுவும் இருபதாம் நூற்றாண்டின் இணையற்ற தமிழ் கவிஞனாக புகழப்படும் மகாகவி பாரதியை எப்படி விமர்சிப்பது? என்ற தயக்கம் எனக்கு உண்டு. இங்கு நான் யாரையும் விமர்சிக்க வரவில்லை. ஆனால் தமிழர்கள் பூர்வீகமாக வாழ்ந்த, வாழ்ந்துவரும் ஈழத்தை “சிங்களத்தீவு” என அவர் எதற்காகச் சொல்ல வேண்டும்? “சுந்தரத் தீவினுக்கோர் பாலமமைப்போம் சேதுவை மேடுருத்தி வீதிசமைப்போம்” என்று பாரதி பாடியிருந்தால் மிகச் சிறப்பாக இருந்திருக்கும். தன் தேசிய ஒருமைப்பாட்டிற்காக தன் நாட்டை “ பாரத நாடென்றோ, ஆரிய நாடென்றோ” எப்படி வேண்டுமானாலும் சொல்லிவிட்டுப் போகட்டும் அதற்கான முழுச் சுதந்திரமும் அவருக்கு உள்ளது. அதைவிடுத்து என் அப்பா, அம்மா, அம்மம்மா, அப்பப்பா, பாட்டன், பாட்டி, பூட்டன், பூட்டி, கொள்ளுப்பாட்டன், கொள்ளுப்பாட்டி எனப் பரம்பரை பரம்பரையாக எம்மவர்கள் வாழ்ந்த என் தாய்த் திருநாட்டை “சிங்களத் தீவு” என்று சொல்லும் அதிகாரத்தை பாரதிக்கு யார் வழங்கியது. இன்னொருவர் நான் முன்பே சொன்னதுபோல எழுத்தாளர் ‘சுஜாதா’ அவர்கள். ‘’என் இனிய இயந்திரா’’வை எழுதிய என் மனம் கவர்ந்த அதே ‘சுஜாதா’ தனது “ஒரு லச்சம் புத்தகங்கள்” என்ற சிறுகதையில்; “சிங்களத் தமிழர்” என்றே எம்மை அழைக்கிறார். இந்த உரையாடலை பாருங்கள் “இப்போது ஞாபகம் வந்துவிட்டது. சிலோன். இவனைச் சிங்களத்தில் பார்த்திருக்கிறோம். "நீங்கதானா செல்வரத்னம்?" "ஐயாவுக்கு நினைப்பு உண்டு. யாழ்பாணத்தில் சந்திச்சிருக்கிறோம்." “ சிங்களத் தமிழர்களை தமிழகம் நடத்தற விதத்தையும் பார்த்தேன். அதையும் சொல்லப் போறேன்" "பாரதி பெல்ஜியம் நாட்டுக்காகவும் பிஜி தீவினருக்கும் அனுதாபப்பட்ட சர்வதேசக் கவிஞன். ருஷ்யப் புரட்சியை வாழ்த் தினவன். இன்றைக்கு இருந்திருந்தா சிங்களத் தமிழர்களுக்காக உருகியிருக்க மாட்டானா?" யாழ்ப்பான நூலகம் எரிக்கப்பட்ட நிகழ்வைச் சொல்லும் ஒரு சிறுகதையில் ஈழத் தமிழர்களை சிங்களத் தமிழர் என சுஜாதா ஏன் அழைத்திருக்க வேண்டும்.? இந்தச் சிறுகதையில் ஈழத்தமிழர்களை தமிழகம் நடத்தும் விதத்தை சுஜாதா அவர்கள் தோலுரித்துக் காட்டியிருந்தாலும் அவரின் ஈழம் பற்றிய வரலாற்று அறிவின்மையை இச் சிறுகதையில் காண முடிகின்றது. என் மனம் கவர்ந்த இந்த இரு பெரும் இலக்கியவாதிகளின் இரண்டு படைப்புக்களினூடாக நான் சொல்ல விளைவது யாதெனில்; ஈழத்தமிழ், மற்றும் ஈழத் தமிழர் பற்றிய படைப்புக்களை படைப்பதற்கு முன்னர் அவர்களைப் பற்றி அல்லது அவர்களின் வரலாறு பற்றி கொஞ்சமாவது தெரிந்து கொள்ளுங்கள் என்பதேயாகும். -தியா-
  2. நானும் என் துணைவியும் சில காலம் சென்னையில் வாழும்படி நேர்ந்தது. நான் எனது தூய தமிழில் பேசுவதற்கு கொஞ்சம் தயங்கிய காலப்பகுதி அது. அதையும் மீறிச் சிலவேளை என் இயல்பு மொழியில் நான் பேசினால் “என்ன நீங்கள் மலையாளம் பேசுறிங்களா?” எனச் சிலரும் “நீங்கள் ரொம்ப அழகாய் சிங்களத் தமிழ் பேசுறிங்க” என வேறு சிலரும் பேசுவதைக் கேட்டு அவர்களுக்கு விளக்கம் சொல்லி அலுத்துப்போய் ஒருவாறாக சென்னைத் தமிழைப் பேசக் கற்றுக் கொண்டேன். சென்னைத் தமிழ் ரொம்ப அழகானதுதான் அதற்காக என் தாய்த்தமிழை ‘’சிங்களத் தமிழ்’’ என்று சொல்லும் அவர்களை என்னால் எப்படி ஏற்க முடியும்? இது நடந்து ஐந்து வருடங்கள் கடந்துவிட்டன, அமெரிக்காவுக்கு வந்ததற்கு பின் தமிழரைக் காணும்போதெல்லாம் என் தூய தமிழில் உரையாடுவதற்கு நான் தயங்கியதேயில்லை. இவ்வாறுதான் அன்று ஒருநாள் என் நண்பருடன் நான் உரையாடிக்கொண்டிருந்தேன். அவர் சென்னையைச் சேர்ந்தவர் அவருக்கு ஈழத் தமிழர் பற்றிய ஆழமான புரிதல் உண்டு. சங்க காலத்தில் பேசப்பட்ட பல சொற்கள் இன்றும் ஈழத்து தமிழில் உள்ளதை அவர் நினைவு கூர்ந்தார். அந்த நேரத்தில் அங்கு வந்த ஒருவர் “ உங்களுக்கும் சிங்களத்தமிழ் தெரியுமா?’’ என ஆச்சரியமாக அவரைக் கேட்டார். என் நண்பர் அவருக்கே உரிய விதத்தில் சரியான பதிலளித்தார். இன்னும் பலர் நாம் உரையாடுவதை வேடிக்கையுடன் பார்த்துச் சென்றனர். உண்மையை ஆராய்ந்து பார்த்தால் இவர்களை மட்டும் சொல்லிக் குற்றமில்லை. என்னைப் பொறுத்தவரையில் என்தமிழை, எந்தமிழரைப் பற்றி எழுதிய எனக்குப் பிடித்த கவிஞர் பாரதி எழுத்தாளர் சுஜாதா ஆகியோர் மீதும் எனக்கு மனவருத்தம் உண்டு. “சிங்களத் தீவினுக்கோர் பாலமமைப்போம் சேதுவை மேடுருத்தி வீதிசமைப்போம்” என்று பாரதி எழுதியிருக்கக் கூடாது என்பது என் வாதம். பாரதியை அதுவும் இருபதாம் நூற்றாண்டின் இணையற்ற தமிழ் கவிஞனாக புகழப்படும் மகாகவி பாரதியை எப்படி விமர்சிப்பது? என்ற தயக்கம் எனக்கு உண்டு. இங்கு நான் யாரையும் விமர்சிக்க வரவில்லை. ஆனால் தமிழர்கள் பூர்வீகமாக வாழ்ந்த, வாழ்ந்துவரும் ஈழத்தை “சிங்களத்தீவு” என அவர் எதற்காகச் சொல்ல வேண்டும்? “சுந்தரத் தீவினுக்கோர் பாலமமைப்போம் சேதுவை மேடுருத்தி வீதிசமைப்போம்” என்று பாரதி பாடியிருந்தால் மிகச் சிறப்பாக இருந்திருக்கும். தன் தேசிய ஒருமைப்பாட்டிற்காக தன் நாட்டை “ பாரத நாடென்றோ, ஆரிய நாடென்றோ” எப்படி வேண்டுமானாலும் சொல்லிவிட்டுப் போகட்டும் அதற்கான முழுச் சுதந்திரமும் அவருக்கு உள்ளது. அதைவிடுத்து என் அப்பா, அம்மா, அம்மம்மா, அப்பப்பா, பாட்டன், பாட்டி, பூட்டன், பூட்டி, கொள்ளுப்பாட்டன், கொள்ளுப்பாட்டி எனப் பரம்பரை பரம்பரையாக எம்மவர்கள் வாழ்ந்த என் தாய்த் திருநாட்டை “சிங்களத் தீவு” என்று சொல்லும் அதிகாரத்தை பாரதிக்கு யார் வழங்கியது. இன்னொருவர் நான் முன்பே சொன்னதுபோல எழுத்தாளர் ‘சுஜாதா’ அவர்கள். ‘’என் இனிய இயந்திரா’’வை எழுதிய என் மனம் கவர்ந்த அதே ‘சுஜாதா’ தனது “ஒரு லச்சம் புத்தகங்கள்” என்ற சிறுகதையில்; “சிங்களத் தமிழர்” என்றே எம்மை அழைக்கிறார். இந்த உரையாடலை பாருங்கள் “இப்போது ஞாபகம் வந்துவிட்டது. சிலோன். இவனைச் சிங்களத்தில் பார்த்திருக்கிறோம். "நீங்கதானா செல்வரத்னம்?" "ஐயாவுக்கு நினைப்பு உண்டு. யாழ்பாணத்தில் சந்திச்சிருக்கிறோம்." “ சிங்களத் தமிழர்களை தமிழகம் நடத்தற விதத்தையும் பார்த்தேன். அதையும் சொல்லப் போறேன்" "பாரதி பெல்ஜியம் நாட்டுக்காகவும் பிஜி தீவினருக்கும் அனுதாபப்பட்ட சர்வதேசக் கவிஞன். ருஷ்யப் புரட்சியை வாழ்த் தினவன். இன்றைக்கு இருந்திருந்தா சிங்களத் தமிழர்களுக்காக உருகியிருக்க மாட்டானா?" யாழ்ப்பான நூலகம் எரிக்கப்பட்ட நிகழ்வைச் சொல்லும் ஒரு சிறுகதையில் ஈழத் தமிழர்களை சிங்களத் தமிழர் என சுஜாதா ஏன் அழைத்திருக்க வேண்டும்.? இந்தச் சிறுகதையில் ஈழத்தமிழர்களை தமிழகம் நடத்தும் விதத்தை சுஜாதா அவர்கள் தோலுரித்துக் காட்டியிருந்தாலும் அவரின் ஈழம் பற்றிய வரலாற்று அறிவின்மையை இச் சிறுகதையில் காண முடிகின்றது. என் மனம் கவர்ந்த இந்த இரு பெரும் இலக்கியவாதிகளின் இரண்டு படைப்புக்களினூடாக நான் சொல்ல விளைவது யாதெனில்; ஈழத்தமிழ், மற்றும் ஈழத் தமிழர் பற்றிய படைப்புக்களை படைப்பதற்கு முன்னர் அவர்களைப் பற்றி அல்லது அவர்களின் வரலாறு பற்றி கொஞ்சமாவது தெரிந்து கொள்ளுங்கள் என்பதேயாகும்.
  3. நல்ல முயற்சி கதை சிறப்பாக நகர்கிறது. கூட்டு முயற்சிக்கு வாழ்த்துக்கள். கதையை பலபேர் எழுதினாலும் தொய்வின்றி நகர்கிறது. ஆனால் உரையாடல் பகுதிகளில் ஒவ்வொருவரினதும் வித்தியாசமான ஆற்றல் வெளிப்படுகிறது.
  4. நன்றி சேயோன், உங்கள் கருத்துக்கும் வருகைக்கும்
  5. வித்தகக் கவி நானென்று விண்டுரைக்க வரவில்லை முத்திரைக் கவி நானெழுதி மூண்டெள முயலவில்லை கொத்துக் கொத்தாய் எம்மவர்கள் செத்து விழுந்தபோதும் தத்துவங்கள் பேசியிங்கே தரித்திரராய் வாழ்ந்திடுவோம் மன்னுயிர் மண்மேல் வீழ்ந்து மடிந்திடும் நிலைதான் கண்டும் என்னுயிர் பிழைத்தல் வேண்டி ஒதுங்கிநான் நிற்கக் கண்டு முன்வாயிற் சொற்கள் சேர்ந்து முரண்டு பிடித்தெனைக் கொல்ல என்னுடல் நிமிர்ந்து நானும் ஏற்றந்தான் காண்பதெப்போ சாப்பாடு இன்றியங்கே தமிழ்ச்சாதி சாகக்கண்டும் காப்பீடு ஏதுமில்லாக் காரியங்கள் நாங்கள் செய்து ஏற்பாடு ஏதும் இன்றி ஆர்ப்பரித்தே எழுந்திடாமல் கூப்பாடு போட்டு இங்கே கும்மாளம் போட்டிருந்தோம் வில்லில் இருந்து வெளிப்பட்ட அம்புபோலத் தமிழ்ச் சொல்லில் வார்த்தெடுத்தென் ஆத்திரத்தைக் கொட்டி நல்லாய் கல்லில் வடித்த சித்திரம் போல் கவியெழுதி வைத்திருக்க நல்லில் சொற்கள் இவையென்று நவின்றதனைத் தூற்றிடுவர் வெட்டிப் போட்டு எங்கள் தமிழ்ச்சாதி மரித்த போது தட்டிக் கேட்டு அங்கே தடுத்தவர் யாருமில்லை கொட்டித் தீர்த்து எந்தன் கவிவரியை நான்வடித்தால் தட்டிக் கழித்த பின்னதனில் அரசியல் வாடை என்பர். மனக்கோலம் போட்டு நல்லாய் மாண்புடனே வாழ்ந்த போதும் வனக்கோலம் பூண்ட பின்னர் வாழ்ந்ததெல்லாம் இழந்தபோதும் தினக்கூலி வேலை செய்து உயிர் பிழைத்து வாழ்ந்த போதும் மனப்பிரமை பிடித்து நாங்கள் மண்டியிட்டுப் போகவில்லை அநியாயம் கண்டு எந்தன் பேணாமை கண்ணுதிர்த்தால் இதுஞாயம் இல்லையென்றென் கவிவரியைக் கொய்யநிற்பர் எதுஞாயம் என்றெனக்கு எதுவுமே தெரியாதா புதுஞாயம் வேண்டாம் புவிமேலே நானும் மானிடந்தான் தியா நன்றி - http://www.panippookkal.com/ithazh/archives/5719 பனிப்பூக்கள்
  6. “…கருணையுள்ளோரே கேட்டீரோ காகங்கள் கரைகின்றன சேவல் கூவுகின்றது காற்றில் மரங்கள் அசைகின்றன மரணங்கள் நிகழ்கின்றன...” -கவிஞர் அஸ்வகோஸின் வரிகள் -
  7. வசந்தத்தை வரவேற்கும் அழகிய கவிதைக்கு வாழ்த்துக்கள்
  8. உங்கள் கருத்துகளுக்கு நன்றி
  9. திசை தெரியாத் தேசமொன்றில் அடைபட்ட அந்நியர் போல் அடிமைச் சாசனம் எழுதியபின் எஜமானர்களின் கல்லா நிரப்பி மீளும் பெரும் பணிச் சுமையுடன் போயிருந்த அவர்கள் - இன்று எம்முடன் இல்லை தெருநாய்கள் இயங்கும் தெருவில் துப்பாக்கி குண்டுகளால் தொளையிடப்பட்டு தூக்கி வீசப்பட்டனர் இன்னமும் மனித முகங்கள் கண்டறியப் படாத அயல் மண்ணில் கருப்பு இரவுகளின் தனிமை தணிவதற்குள் எங்கள் ஏழைத் தொழிலாளர்களின் ஜீவநாடி அடங்கிப் போனது வன்மம் கொட்டித் தீர்க்கப்பட்ட பின்னர் கண்ணீர்த் துளிகளை மட்டுமே எமக்குப் பரிசாக அளித்தன பிசாசுகள் நாளை பற்றிய கனவுகளைச் சுமந்து சென்ற ஏதிலிகள் மேல் தங்கள் குரோதத்தைக் கொட்டி மரணத்தை மட்டுமே பரிசாகக் கொடுத்தன.. வெம்மை தீய்ந்த மரக் காட்டின் நடுவே பாவத்தின் தீர்ப்பை எழுதிச் சென்ற பாவிகளே ஒரு தாயின் நேசிப்பின் உக்கிரம் பற்றியோ இழப்பின் வலியால் துடிக்கும் துணையின் இருப்புப் பற்றியோ அதீத நேசிப்புக்குரிய தந்தையை இழந்த பிள்ளை ஒன்றின் பெருவலி பற்றியோ எப்போதாவது நீவீர் உணர்ந்ததுண்டா? பட்டவனுக்குத்தான் அதன் வலி தெரியும் -ஊரவன் -
  10. எஸ். பொ காலமானார் இலங்கையின் பிரபல எழுத்தாளர்களில் ஒருவரும் சிறந்த தமிழ் இலக்கியவாதியுமான எஸ்.பொ என்று அழைக்கப்படும் ச. பொன்னுத்துரை அவர்கள் ஆஸ்திரேலியாவில் சிட்னி நகரில் காலமானார். எஸ். பொ காலமானார் இறக்கும்போது அவருக்கு வயது 82. யாழ்ப்பாணம் நல்லூரை பிறப்பிடமாகக் கொண்ட எஸ்.பொ அவர்கள், தனது வாழ்நாளின் பெரும்பாகத்தை மட்டக்களப்பில் கழித்ததுடன் இறக்கும்போது ஆஸ்ரேலியாவில் வாழ்ந்திருந்தார். ஒரு இடதுசாரி இலக்கியவாதியாக தன்னை அடையாளப்படுத்திக்கொண்ட எஸ். பொ அவர்கள், கதைகள், சிறுகதைகள், கவிதைகள், கட்டுரைகள் என நூற்றுக்கணக்கான படைப்புக்களின் சொந்தக்காரராவார். மொழிபெயர்ப்பு நூல்களும் இவரது படைப்புக்களில் அடக்கம். ''வரலாற்றில் வாழ்தல்'' என்ற தலைப்பில் தனது சுயசரிதையை எழுதியுள்ள அவர், சென்னையில் மித்ரா பதிப்பகம் என்னும் பெயரில் வெளியீட்டாளராகவும் செயற்பட்டிருக்கிறார். ஈழத்து எழுத்துலகில் பாரிய புரட்சி செய்த எழுத்தாளர் ஐயா எஸ்.பொ அவர்களின் மறைவு என்னை பெரிதும் கவலைக்கு உள்ளாக்கியது. அவருடன் சேர்ந்து பணி புரிந்தவன் என்ற வகையிலும் ஒரு இலக்கிய ஆர்வலன் என்ற வகையிலும், அவர்களின் மறைவு என்னை பெரிதும் பாதிப்படையச் செய்து விட்டது.
  11. இவர்களை எனக்கு மிகவும் நன்றாகத் தெரியும். நினைக்கவே கவலையாக உள்ளது.
  12. கட்டித் தழுவுதலால் கால்சேர ஏறுவதால் எட்டிப் பன்னாடை இழுத்தலால் - முட்டப்போய் ஆசைவாய்க் கள்ளை அருந்துதலால் அப்பனையும் வேசையென லாமே விரைந்து பாரத் தலைவிரிக்கும் பன்னாடை மேல் சுற்றும் சோர இளநீர் சுமந்திருக்கும் - நேரேமேல் ஏறி இறங்கவே இன்பமாம் தென்னை மரம் கூறும் கணிகையென்றே கொள். -காளமேகப் புலவர்-
  13. இந்தப் படத்தில் முக்கிய பாத்திரத்தில் நடிக்கும் மூன்று குழந்தைகளும் எனது மருமக்கள்.
  14. ஈழத் தமிழர்கள் புவியியல், சமூகவியல், அரசியல், பொருளாதாரக் காரணங்களினால் உந்தப்பட்டுத் தாம் தொன்று தொட்டு வழிவழியாக வாழ்ந்த பாரம்பரிய மண்ணை விட்டு; முற்றிலும் வேறுப்பட்டப் பிறிதொருப் பிரதேசத்தில் வாழத்தலைப்படுவதைப் புலப்பெயர்வு என்றுக் கூறலாம். ‘புலம்’ என்ற சொல்லுக்குத் தமிழ் லெக்ஸிக்கன் அகராதியில் ‘திக்கு’1 எனப் பொருள் விளக்கம் தரப்பட்டுள்ள அதேவேளையில், ‘பெயர்தல்’ என்பதற்கு ‘இருப்பிடம் விட்டுப் பெயர்தல்’2 எனப் பொருள் விளக்கம் தரப்பட்டுள்ளது. சிலப்பதிகாரத்தில் வரும் “கலந்தரு திருவின் புலம்பெயர்மாக்கள்”3 என்ற அடியும் இங்கு நோக்குதற்குரியது. புலியூர்க்கேசிகன் தனது உரையில்; “மரக்கலம் மூலம் வருகின்ற செல்வங்களுக்காகத் தம் நாடுவிட்டு நாடு செல்லும் கடலோடிகள் பற்ப்பல நாட்டினருமாக தம்முடன் கலந்திருந்து வாழ்கின்றவர்கள்”4 எனப் புலம்பெயர் மாக்களுக்கு விளக்கம் சொல்லியுள்ளார். இங்கு கடலோடிகள், அயல்நாட்டினர் என்ற பொருளில் “புலம்பெயர்மாக்கள்” என்ற பதம் சுட்டப்பட்டிருப்பதை நோக்க முடிகின்றது. இந்நிலையில் சொந்த இருப்பிடம் விட்டு நீங்கி திசைகள் தோறும் நகர்வதை புலப்பெயர்வு எனக் கூற படுகின்றது. இடப்பெயர்வு ஒரு மக்கள் கூட்டத்தினர் தமது காலநிலை, பண்பாட்டுடன் கூடிய பிறிதொருப் பகுதிக்குத் தற்காலிகமாக நகர்வதை இடப்பெயர்வு என்பர். இவ்வாறான இடப்பெயர்வுகள் நீண்ட காலமாக ஈழத்தமிழருடன் ஒன்றிவிட்டன. இலங்கைக்குள்ளும் இந்தியாவுக்குமானத் தற்காலிக நகர்வுகளை இவற்றுக்கு வகைமாதிரிகளாகச் சுட்டலாம். இலங்கைக்குள்ளேயான இடப்பெயர்வு இலங்கையில் இன ஒடுக்குமுறைத் தொடங்கிய காலத்திலிருந்து இவ்வாறான இடப்பெயர்வுகள் நிகழ்ந்த வண்ணம் உள்ளன. இராணுவம் நிலைக் கொண்டுள்ள மற்றும் போர் நடைபெறுகின்ற பிரதேசத்தில் இருந்த மக்கள் தமது பூர்வீக நிலங்களைவிட்டு விலகியிருக்கப் பணிக்கப்பட்டனர். ஆரம்பத்தில் இது தற்காலிக நகர்வு என நினைத்துப் பலரும் இடம்பெயர்ந்தனர். ஆனால், காலப்போக்கில் அது நிரந்தரமாகி விட்டது. யாழ்ப்பாணத்தில் பலாலியைச் சுற்றிய பகுதிகள், தீவுப்பகுதிகள், முல்லைத்தீவு, வவுனியாவின் இராணுவ நிலைகளை அண்மித்த பகுதிகள் என்பன கடந்த இருபது வருடங்களாக மக்கள் குடியேற அனுமதிக்கப்படாதப் பகுதிகளாக உள்ளமை இங்கு சுட்டிக்காட்டத் தக்கதாகும். 1990-களின் பின்னர் யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து முஸ்லீம்கள் பலவந்தமாக வெளியேற்றப்பட்டுப் புத்தளம், மன்னார் முதலிய நாட்டின் பிற பகுதிகளுக்கு அனுப்பப்பட்டனர். இன்றுவரை அவர்கள் அடிப்படை வசதிகளற்ற முகாம்களிலேயே வாழ்வைத் தொடர வேண்டிய அவல நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளனர். புலம்பெயர்ந்தோர் இலக்கியங்களில் அண்மைக்காலம் வரை பெரிதும் பேசப்படாத பொருளாகவே இருந்து வருகின்ற யாழ்ப்பாண முஸ்லீம்களின் இடப்பெயர்வானது தற்போது மெல்லப் பேசும் விடயமாக மாறியிருக்கின்ற போதிலும் முஸ்லீம்கள் அல்லாத படைப்பாளிகள் இது குறி த்துப் பெரிதாகப் பேசியதாகத் தெரியவில்லை. வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் போன்ற ஒரு சிலரே தமது கருத்துக்களைப் படைப்புக்களினூடே வெளிப்படுத்தியுள்ளனர். 1950 ஆம் ஆண்டில் இருந்து வணிக நோக்கத்துக்காகக் கொழும்பு முதலிய நாட்டின் விருத்தியடைந்த பிரதேசங்களுக்கு இடம்பெயர்ந்த மக்கள் பலர், பின்னர் சொந்த ஊருக்குத் திரும்பாமல் தலைநகரில் வியாபார நிலையங்களை அமைத்து நிரந்தரமாகத் தங்கிவிட்டமை குறிப்பிடத் தக்கதாகும். இவ்வாறு இலங்கைக்குள் குறிப்பாக வடக்கு கிழக்கில் அவ்வப்போது ஏற்பட்ட இராணுவ நடவடிக்கைகள் மற்றும் படை ஆக்கிரமிப்புகள் காரணமாகத் தமிழர்களில் கணிசமான பகுதியினர் இலங்கைக்குள்ளேயே இடம்பெயர வேண்டியச் சூழ்நிலை ஏற்பட அவர்களின் தனித் தன்மை வாய்ந்த பிரதேசங்கள் பலவும் மக்கள் வாழ முடியாத சூனியப் பகுதிகளாக மாற்றப் பட்டன. இந்தியாவுக்கான இடப்பெயர்வு இடப்பெயர்வின் பிறிதொரு வடிவமாக இந்தியாவை நோக்கிய ஈழத் தமிழர்களின் நகர்வுகள் அமைந்தன. வசதியானவர்கள் மற்றும் வசதியற்ற மக்கள் எனப் பலரும் அயல் நாடான இந்தியாவை நோக்கிக் குடிப்பெயர்ந்தனர். இலங்கையின் வடக்குக் கிழக்கு பகுதிகளைச் சேர்ந்த மக்கள் பலர் தமது பண்பாடு, காலநிலையுடன் கூடிய இந்தியாவின் தமிழ் நாட்டில் திருச்சி, இராமநாதபுரம், சென்னை, மதுரை முதலான இடங்களில் வசதியான வீடுகளை வாங்கியும், வாடகைக்கு வீடுகளைப் பெற்றும் ஏராளமானோர் வசதியாக வாழ்கிறார்கள். ஒரு இலட்சம் வரையிலான மக்கள் மண்டபம், புழல் முதலான அடிப்படை வசதிகளற்ற அகதி முகாம்களில் வாடுகிறார்கள். புலப்பெயர்வு தமிழர்களின் இலக்கிய மரபு குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை முதலிய மலை, காடு, வயல், கடல், மணல் சார்ந்த எல்லைகளுக்குள் நின்று படைக்கப்பட்டனவாக அமைகின்றன. மரபுவழி இலக்கியங்கள் ஐவகை நிலங்கள் பற்றிய பின்னணியிலேயே படைக்கப்பட்டவை. ஆனால், தமிழருக்குச் சற்றும் பழக்கப்படாத கண்டும் கேட்டும் அறிந்திராதப் பனிப் படர்ந்த நிலமும், பனிக் கட்டிகளால் மூடப்பட்ட வாழ்விடங்களில் வாழ்க்கை நடத்தும் முயற்சியும் அவர்களுக்குப் புதிய அனுபவங்களினைத் தந்தது. இதனால் “பனியும் பனிசார்ந்த நிலமும்” ஆறாந் திணையாகக் கொள்ளப்பட்டு அந்த நிலத்துக்கேயுரிய சூழலில் நின்று இலக்கியங்கள் படைக்கப் பட்டன. “…………………………………… தேமதுரத் தமிழோசை உலகமெங்கும் பரவும்வகை செய்தல் வேண்டும்”5 என்ற பாரதியின் கனவு மெய்ப்படத் தமிழ் இலக்கிய வளம் பெருக்கி, உலகெங்கும் தமிழ்மொழியை அறிமுகஞ் செய்து இலக்கியங்கள் படைத்த பெருமை புலம்பெயர்ந்த தமிழர்களையேச் சாரும். இவ்வகையில் ஈழத் தமிழரின் புலப்பெயர்வுகளினைக் காலகட்டத்தின் அடிப்படையில் பின்வரும் மூன்று தலைப்புக்களின் கீழ் பகுத்து நோக்க முடிகின்றது. 1950 – 1960 களில் ஏற்பட்ட புலப்பெயர்வு 1960 – 1980 களில் ஏற்பட்ட புலப்பெயர்வு 1980 களின் பின்னர் ஏற்பட்ட புலப்பெயர்வு. 1950 – 1960 களில் ஏற்பட்ட புலப்பெயர்வு 1950 களின் பின்னர் ஏற்பட்டப் புலப்பெயர்வு பெரும்பாலும் மேலை நாடுகளை நோக்கிய ஈர்ப்புணர்வின் காரணமாக அமைந்தது எனக் கருத முடிகின்றது. இக்காலப் பகுதியில் இலங்கையில் ஏற்பட்ட அரசியல் கொந்தளிப்புக்கள், போராட்டங்கள், இனக் கெடுபிடிகள் என்பன உந்தித் தள்ள, ஆங்கிலம் தெரிந்த புலமையாளர்கள் பலர் பிரித்தானியா, அமெரிக்கா, கனடா, ஆஸ்திரேலியா முதலான நாடுகளுக்குப் புலம்பெயர்ந்தனர். 1956 இல் ஏற்பட்ட அரசியல் போராட்டங்களின் பின்னர் பல்வேறுபட்ட தொழில் வல்லுநர்களும் தமது தொழில்களைக் கைவிட்டு வளம் மிக்க நாடுகளை நோக்கித் தமது அசைவியக்கத்தினை மேற்கொண்டனர். 1960 – 1980 களில் ஏற்பட்ட புலப்பெயர்வு 1960 களின் பின்னர் மத்திய கிழக்கு நாடுகளை நோக்கிய ஈழத் தமிழரின் நகர்வுகள் அமைந்தன. இவ்வாறு சென்றவர்கள் தமது உடல் வலுவை நம்பி, அதையே மூலதனமாகக் கொண்டு, உழைத்துப் பொருள் பெருக்குதலை நோக்காகக் கொண்டிருந்தனர். இவர்கள் படிப்பிலும் சரி, தகுதியிலும் சரி முன்னைய காலத்தில் புலம்பெயர்ந்தவர்களை விட ஒருபடி தாழ்ந்த தரத்தையே கொண்டிருந்தனர். சாதாரண வாழ்க்கைத் தரத்தைக் கொண்ட இவர்களது புலப்பெயர்வானது சமூக வாழ்க்கையை மேம்படுத்துதல், தமது வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்துதல், தமது உச்சப்பட்ச தேவைகளைய் பூர்த்தி செய்தல் முதலான காரணங்களை நோக்காகக் கொண்டமைந்தன. இவர்களில் பலர் வாகனச் சாரதிகளாகவும், கட்டிடத் தொழிலாளர்களாகவும், வீட்டு மின்சுற்று இணைப்பாளர்களாகவும், வீட்டுப் பணியாளர்களாகவும், தாதியர் புலம்பெயர்ந்த நாடுகளில் தமது பணியினைத் தொடர்ந்தனர். 1980 களின் பின்னர் ஏற்பட்ட புலப்பெயர்வு 1970 களில் முளைகொள்ளத் தொடங்கிய ஆயுதப் போராட்டத்தின் விளைவாக, ஐரோப்பிய நாடுகள் பலவற்றுக்குத் தமிழர்களின் அசைவியக்கம் முனைப்புப் பெற்றது. 1980 களின் பின்னர் ஏற்பட்ட இனக் கலவரத்தின் விளைவாக, இலங்கையில் தமிழர்களின் இருப்புக் கேள்விக்குள்ளாகத் தமது பாரம்பரிய தாயகப் பூமியை விட்டு விலகி ஓட வேண்டிய நிருப்பந்தம் ஈழத் தமிழர்களுக்கு ஏற்பட்டது. இதனால் பெருந்தொகையான இளைஞர்கள் பாதுகாப்புத் தேடி மேற்கு நாடுகளை நோக்கிப் புலம்பெயர்ந்தனர். 1983 இல் ஏற்பட்ட இனக் கலவரத்தின் பின்னர் ஏறத்தாழ பதினான்கு இலட்சத்துக்கு மேற்பட்ட தமிழர்கள் இலங்கையில் இருந்து புலம்பெயர்ந்து வெளிநாடுகளில் தஞ்சம் புகுந்தனர். இக்காலப் பரப்பில் நிகழ்ந்த புலப்பெயர்வானது சமூகத்தின் அனைத்துக் கூறுகளையும் உள்ளடக்கியதாக அமைந்தது. முன்னைய காலங்களைப் போன்று பொருளீட்டுதலை மட்டும் நோக்காகக் கொண்டிராமல் உயிர்ப் பாதுகாப்பை முன்னிறுத்தியதாகவும் இத்தகையப் புலப் பெயர்வுகள் அமைந்தமையினால் உழைப்பு இரண்டாம் பட்சமாகக் கருதப்படலாயிற்று. புலம்பெயர்ந்த நாடுகளின் புதிய அனுபவங்களும், அதிர்வுகளும் அவர்களைப் பாதிக்க அவற்றை சிருஸ்டிப்புத் தன்மை கொண்ட இலக்கியங்களின் ஊடாகப் பதிவு செய்தனர். தாய் மண்ணில் இருந்து புலம்பெயர்ந்து சென்ற இவர்கள் கவிதை, நாவல், சிறுகதை, நாடகம், குறுநாவல், கட்டுரை , மொழிப்பெயர்ப்பு எனப் பல வடிவங்களில் இலக்கியங்களைப் படைத்திருந்த போதிலும் அவர்களின் “கவிதைகள்” தனித்துவமான இடத்தினைப் பெற்று விடுகின்றன. குறிப்பாக புலம்பெயர்ந்தோர் இலக்கியம் என்றால் கவிதைகளையேக் குறித்து நிற்குமளவிற்கு அவை மேலாதிக்கம் பெற்றுவிட்டன. அடிக்குறிப்புகள் 1. தமிழ் லெக்ஸிக்கன் அகராதி, பக்.2785 2. மேலது, பக்.972 3. சிலப்பதிகாரம் 5,11-12 4. சிலப்பதிகாரம், புலியூர்க்கேசிகன் உரை, பக் 67 5. மெய்யன்பன்.சா, பாரதியார் கவிதைகள், பக்.173 அடுத்த இதழில் புலம் பெயர்ந்தோரின் கவிதைகள் பற்றி ஆராய்வோம். கட்டுரை - தியா படம் - யோகி இது பனிப்பூக்கள் இதழின் இந்த நொவம்பர் மாத வெளியீடில் வந்த எனது படைப்பு http://www.panippookkal.com/ithazh
  15. கோடைகால வெயில் வெளுத்து வாங்கிக் கொண்டிருந்தது. வெளியில் போன நான் மிகவும் களைப்புடன் வீட்டுக்குத் திரும்பியிருந்தேன். “ஐயோ சரியான களைப்பாய்இருக்குது ஒரு காபி கிடைக்குமா அம்மா?” தான் செய்த வேலைகளை அப்படியே நிறுத்தி விட்டு ஐந்து நிமிடங்கள் கழித்து கையில் காபியுடன் வந்தாள். கையில் வாங்கி மடக் மடக் என்று குடிக்கும் ஆசையில் உறிஞ்சினேன். “ஆ” என்று அலறியப்படி காபீயை அப்படியே மேசையில் வைத்து விட்டு “என்னம்மா காபி கேட்டால் இப்படியா தருவாய்” என்று ஒரு செல்லக் கோபத்துடன் பார்த்தேன். ஒரு காபி குடிப்பதில் தொடங்குகிறது எங்கள் குற்றியலுகர முயற்சி. இங்கு “உறிஞ்சுதல் ” என்று சொல்லும் போது உதடு குவிகிறது. குழந்தைகளை ஆசையுடன் கட்டியணைத்து முத்தமிடும் போது “உம்மா ” என்று உதடு குவித்து ஒலி எழுப்புகிறோம். இவை அனைத்தும் “உகரம்” முழுமையாக ஒலிப்பதற்குரிய இடங்கள். இந்த இடங்களில் “உ” தனது மாத்திரையில் (எழுத்து ஒலிக்கும் கால அளவில்) குறைந்து ஒலிப்பது இல்லை. இவ்வாறு “உ” முழுமையாக ஒலிப்பதை “முற்றியலுகரம்” என்பர். “உகரம்” தனது மாத்திரையில் குறைந்து ஒலித்தால் அதனைக் குற்றியலுகரம் என்பர். அவ்வாறு “உ” தனது ஒலியளவில் குறைந்து ஒலிக்கும் இடங்கள் பற்றி இனிப் பார்ப்போம். வல்லின மெய் எழுத்துக்களான க்,ச்,ட்,த்,ப்,ற் ஆறும் சொல்லின் இறுதியில் ”உ” வுடன் இணைந்து வரும்போது வரும் “உ” தனது மாத்திரையில் குறைந்து ஒலிப்பதைக் “குற்றியலுகரம்” என்பர். எமது கலாசாரப் படி பெண்கள் திருமணத்துக்கு முன்னர் தமது பெயரின் கடைசியில் தந்தையின் பெயரையும் திருமணத்தின் பின்னர் கணவனின் பெயரையும் இணைப்பது வழக்கம் அது போலத்தான் குற்றியலுகரங்களும் குற்றியலிகரங்களும் பிறப்பெடுக்கின்றன. “உங்கப்பன்” என்பவரின் ஆறு பெண்களும் க்,ச்,ட்,த்,ப்,ற் என்ற ஆறு வல்லின மெய்களை தமது பெயரின் கடைசி எழுத்துக்களாகக் கொண்டவர்கள் “சிலுக்” என்பது மூத்தவளின் பெயர் அதன்படி “சிலுக்” உடன் தகப்பனின் முதல் எழுத்தைச் சேர்க்கும் போது சிலுக்+உ=சிலுக்கு என வரும். இங்கு கடைசியில் வல்லினமாகிய “க்” உடன் தொடர்ந்து வரும் “உ” தனது மாத்திரையில் குறைந்து ஒலிக்கும். இவ்வாறே “மஞ்ச்+உ= மஞ்சு என அமைவதையும் காணலாம். இதே போன்று க்+உ=கு ச்+உ=சு ட்+உ= து த்+உ=து ப்+உ=பு ற்+உ=று என கடைசியில் வரும் உகரங்கள் வல்லினத்துடன் சேர்ந்து வரும்போது ஒலியளவில் குறைந்து ஒலிக்கும். “பத்துக்குள்ளே நம்பர் ஒன்று சொல்லு உன் நெஞ்சுக்குள்ளே யார் என்று சொல்வேன்.” என்ற சினிமாப் பாடல் அடியைப் பாருங்கள் உங்களுக்கே புரியும். “பத்து” என்பதில் “து” என்ற கடைசி எழுத்துக்கு முன் “த்” வந்தது. இதனால் இதை வன்றொடர் குற்றியலுகரம் என்பர். “ஒன்று” “என்று” “நெஞ்சு” ஆகிய மூன்று சொற்களிலும் கடைசிக்கு முதல் எழுத்துகள் முறையே “ன்” “ஞ்” “ன்” என வந்தன. இதனால் இதை மென்றொடர் குற்றியலுகரம் என்பர். “சொல்லு” என்பதில் கடைசி எழுத்துக்கு முன் “ல்” வந்தது. ஆனால் கடைசி எழுத்து. “லு” என உதடு குவியும் இடை எழுத்துடன் கூடி வந்ததால் அது முற்றியலுகரம் ஆனது. முன்னரே சொன்னதுப் போல திருமணத்துக்குப் பின்னர் கணவனின் பெயரைத் தம் பெயரின் பின்னே இணைப்பது எம்மூர்ப் பெண்களின் வழக்கம். அதன்படி க்,ச்,ட்,த்,ப்,ற் ஆகிய ஆறு எழுத்துக்களையும் ஆறு பெண்களின் கடைசி எழுத்துக்களாக வைத்துக் கொள்வோம். கணவனின் பெயர் இன்னமும் தெரியவில்லை.ஆதலால் “யாரோ ஒருவன்” என்று வைத்துக் கொள்வோம். அந்த “யாரோ ஒருவன்” என்பதன் முதல் எழுத்து “யா” , க்,ச்,ட்,த்,ப்,ற் ஆகிய எழுத்துகளுடன் புணரும் போது இடையில் “இ” என்ற ஒரு ஒலி பிறக்கிறது. அது தன் மாத்திரையில் குறைந்து ஒலித்தால் அதனைக் “குற்றியலிகரம்” என்பர். முதலில் நாம் பார்த்த “சிலுக்கு” என்ற சொல்லையே மீண்டும் உதாரணமாகப் பார்ப்போம். சிலுக்கு+யாரோ ஒருவன் = சிலுக்+க்+உ+யாரோ ஒருவன் இங்கு “யாரோ ஒருவன்” சிலுக்குடன் புணரும்போது தகப்பனுக்கு அங்கு வேலை இல்லை அதனால் “உ” வை நீக்கி விடலாம். சிலுக்கு+யாரோ ஒருவன் = சிலுக்+க்+இ+யாரோ ஒருவன் =சிலுக்கி யாரோ ஒருவன் என மாறி அமையும். இங்கு “சிலுக்கு” வுக்கும் யாரோ ஒருவனுக்கும் இடையில் புதிதாக ஒரு “இ” பிறப்பதைக் காணலாம். இவ்வாறு புதிதாகப் பிறக்கும் “இ” தனது மாத்திரையில் குறுகி ஒலிக்கும் இதனைக் “குற்றியலிகரம்” என்பர். அதேபோல; நாடு + யாது = நாட்+ இ + யாது = நாடியாது வரகு+ யாது = வரக் + இ + யாது = வரகியாது மஞ்சு + யார் = மஞ்ச் + இ +யார் = மஞ்சியார் என மாறி அமைவதனைக் காணுங்கள். என்ன நண்பர்களே முற்றியலுகரம், குற்றியலுகரம், குற்றியலிகரம் ஆகியவற்றுக்கிடையிலான வேறுபாடு புரிந்ததா? உங்கள் கருத்துக்களைச் சொல்லுங்கள் இன்னொரு சந்தர்ப்பத்தில் இலக்கணம் பற்றி இன்னும் நிறையப் பேசலாம். கட்டுரை - தியா படம் - யோகி இது பனிப்பூக்கள் இதழின் இந்த நொவம்பர் மாத வெளியீடில் வந்த எனது படைப்பு. http://www.panippookkal.com/ithazh
  16. பல்லவி ஆள்காட்டி ஆள்காட்டியே அன்புள்ள ஆள்காட்டியே தூது செல்ல மாட்டாயோ சேதி சொல்ல மாட்டாயோ அனுபல்லவி அன்னை மண்ணே அன்னை மண்ணே உன்னை இழந்து போகின்றேன் -என் ஆசையுள்ள காதலியாள் எங்கேயென்று தேடுகின்றேன்… வெட்டைவெளி தாண்டி நாங்கள் நடைப்பயணம் போகின்றோம் வாழவழி தேடி நாங்கள் வழிப்பயணம் போகும் நேரம் – என் பாசமுள்ள காதலியைக் கைப்பிடிக்க முடியலையே… (ஆள்காட்டி ஆள்காட்டியே…) சரணம் கிட்டிப் புள்ளு அடித்து நாங்கள் கெந்தித் தொட்டு ஆடி அங்கே தொட்டுத் தொட்டுப் பேசி முன்னே காதல் செய்து மகிழ்ந்திருந்தோம் சுற்றிவர முள்வேலி அதன் நடுவே சிறு குடிசை சிறு குடிசை தாண்டி நானும் தேடுகிறேன் காதலியை கண்தொலைவில் அவளுருவம் அசைவதெல்லாம் தெரிந்தாலும் கைப்பிடிக்க முடியலையே கண்ணிவெடிப் பூமியிலே… (ஆள்காட்டி ஆள்காட்டியே…) சரணம் மிதிவெடியைப் பொறி வெடியைத் தூது விட முடியலையே சீறிவந்து உயிர் குடிக்கும் ஆட்லறியாய் பலர் கூட்டம் பல் குழல் பீரங்கிபோல் படபடென்று பேசுமவள் பாவியாகி நிற்கின்றாள் பார்த்த மனம் துடிக்குதையா பாவியாகி நிற்கின்றாள் பார்த்த மனம் துடிக்குதையா (ஆள்காட்டி ஆள்காட்டியே…) பாடல் வரிகள் - தியா படம் - யோகி இது பனிப்பூக்கள் இதழின் இந்த நொவம்பர் மாத வெளியீடில் வந்த எனது படைப்பு http://www.panippookkal.com/ithazh
  17. உங்கள் பின்நூட்டங்களிக்கு நன்றி.
  18. தமிழ் மொழி நம் தாய்மொழி தமிழாகும். உலகின் பன்மொழி ஆய்வாளர்களினால் முதலில் தோன்றிய மொழி என்ற சிறப்புப் பெற்ற மொழி. அமிழ்தினும் இனியதெனப் புகழப்படுகின்ற மொழி. 9 கோடி தமிழர்களின் தனித்துவமான மொழி. “யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ்மொழிபோல் இனிதாவதெங்கும் காணோம்” எனப் பாரதியாரால் போற்றப்பட்ட மொழி. கல்வெட்டிலிருந்து கணிணி வரை பரந்த மொழி. தமிழ் மொழி இதுவரை இழந்தவை அகத்தியம் பெருநாரை பெருங்குருகு முதுநாரை முதுகுருகு பஞ்சமரபு பஞ்சபாரதீயம் பதினாறு படலம் வாய்ப்பியம் இந்திரகாளியம் குலோத்துங்கன் இசைநூல் முதலிய எண்ணற்ற அரிய நூல்களும் கல்வெட்டு முதலிய எண்ணற்ற ஆதாரங்களும் தமிழ் வாழும் இடங்கள் தமிழ்நாடு இலங்கை சிங்கப்பூர் மலேசியா பர்மா மொரீசியஸ் தென்னாபிரிக்கா கயானா பிஜி சுரீனாம் ட்ரிடாட் டொபாகோ போன்ற நாடுகளில் பூர்வீகத் தமிழர் உள்ளனர். ஆனால் எல்லா நாட்டிலும் தமிழ் பேசப்படவில்லை. தமிழுக்குரிய இடம் 1996 ஆம் ஆண்டின் புள்ளிவிவரப்படி உலகம் முழுவதிலும் 7 கோடியே 40 இலட்சம் (74 மில்லியன்) மக்கள் பேசும் மொழியாகத் தமிழ் இருந்தது. அப்பட்டியலின்படி தமிழுக்கு உலக மொழிகளில் 20 வது இடம் வழங்கப்பட்டிருந்தது. இந்தியாவின் அரசியலமைப்பின் கீழ் அங்கீகரிக்கப்பட்ட 22 மொழிகளுள் தமிழும் ஒன்று. தமிழ் நாட்டின் ஆட்சிமொழி. இலங்கையிலும் மூன்று ஆட்சி மொழிகளுள் தமிழும் ஒன்று. சிங்கப்பூரின் தேசிய மொழிகளுள் ஒன்று. தென்னாபிரிக்காவில் தமிழுக்கு அரசியல் அமைப்பு ரீதியான அங்கீகாரம் உள்ளது. இந்தியாவில் செம்மொழி அங்கீகாரம் பெற்ற முதல் மொழி தமிழ். (இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் 2004 – 06 – 06 அன்று அப்போதைய குடியரசுத் தலைவர் டாக்டர். அப்துல்கலாம் இவ் அறிவிப்பினை வெளியிட்டார்.) தமிழ் வழக்குமொழி “Ethnologue” என்ற உலக மொழிகள் பற்றிய பதிப்பு நிறுவனம் தமிழில் 22 வட்டார வழக்குகள் உள்ளதெனக் கூறுகின்றது. ஆதிதிராவிடர் ஐயர் ஐயங்கார் அரவா பருகண்டி கசுவா கொங்கர் கொரவா கொர்சி மதராஸி பரிகலா பாட்டுபாஷை இலங்கைத் தமிழ் மலேயா தமிழ் பர்மா தமிழ் தென்னாபிரிக்கத் தமிழ் திகாலு அரிஜன் சங்கேதி கெப்பார் மதுரை திருநெல்வேலி முதலியனவே அவையாகும். ஆனால் ஆராய்ந்து பார்க்குமிடத்து 100க்கு மேற்பட்ட வட்டார மொழிகள் தமிழில் நிலைத்து விட்டமையே உண்மையாகும். அழிவை எதிர்நோக்கியபடி தமிழ்மொழி பிறமொழி ஊடுருவல் அதிகரித்தமை வட்டார வழக்குகள் தனிமொழியாகக் கிளர்வது வருங்காலங்களில் தொடர்ச்சியாக இரண்டு தலைமுறையினர் தமிழைக் கற்க ஆர்வமற்றவர்களாக இருத்தல் புலம்பெயர் தமிழர்களிடையே – குறிப்பாக இரண்டாம் தலைமுறையினரிடையே – தமிழ், பேச்சு மொழி அந்தஸ்தைக் கூட இழந்தமை போன்ற பல காரணங்களினால் தமிழ் அழிவை நோக்கி நகரத் தொடங்கி விட்டதோ என்ற ஐயம் எழுகிறது. இழிவு நிலை தாய்மொழியில் பேசினால் கைதட்டும் கூட்டமாகத் தமிழர் இருப்பது. தமிழில் பேசுவதை இழிவெனக் கருதுவது “எனக்கு அவ்வளவாகத் தமிழ் வராது” எனக் கூச்சமின்றிச் சபையில் கூறுவதும் அதைப் பெருமையென எண்ணுவதும். இவ்வாறு இன்னும் சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். நாம் செய்யவேண்டியது என்ன? தமிழைத் தமிழாகப் பேச வேண்டும். அறிவியல் மொழியாகத் தமிழை உயர்த்த வழி செய்ய வேண்டும் ரைசியன் போல் யப்பான்காரன் போல் சீனக்காரன் போல் சொந்த மொழியில் எதையும் செய்யலாம் என்ற நம்பிக்கை தமிழனுக்கும் பிறக்க வேண்டும். “தமிழரைக் கண்டால் தமிழில் பேசவேண்டும்” நம் தமிழை நாம் வளர்த்தால் நம்மைத் தமிழ் வளர்க்கும். - தியா - இந்த பருவ http://www.panippookkal.com/ithazh/ ல் வந்த எனது படைப்பு
  19. விழியிரண்டும் குழிவிழுந்து மொழியிழந்து முகம்வாடி உடல் மெலிந்து தள்ளாடி நடைபோகும் பயணமிது… ஊரிழந்து உறவிழந்து ஊணுறக்கம் தானிழந்து உண்ணவழி ஏதுமின்றி கொடியதொரு பயணமிது… (விழியிரண்டும்……) சுற்றிவர நரிக்கூட்டம் நடுவில் நாமோர் ஆட்டு மந்தை வெட்டவெளிப் பூமியிலே வெறுங்கையாய் நடைப்பயணம்… முள்வேலி முகாம் நோக்கி யாதொன்றும் பிழைபுரியாப் பாவியரின் நடைப்பயணம்… பாவியரின் நடைப்பயணம்… (விழியிரண்டும்……) பூனைகளின் குகை நோக்கிச் சுண்டெலிகள் நாங்களிங்கே ஏதிலியாய்ப் பாவியராய் பயணிக்கும் நேரமிது… வேறுதுணை யாருமின்றி வேறுவழி ஏதுமின்றி மிச்சசொச்ச உசிரை நாங்கள் தக்க வைக்கும் பயணமிது… (விழியிரண்டும்……) பச்சை இளங்குருத்தை பாசமுள்ள கண்மணியை வேள்வியில் பறிகொடுத்து போகின்ற பயணமிது… கண்கள் சிந்தும் பூக்கள் தூவி… வலிகள் சுமந்து புது வழிகள் தேடி வாய்கள் மூடி மௌனியாகி வாழ்தல் வேண்டி கால்கள் போகும் பாதை நோக்கி நாங்கள் போகும் பயணமிது (விழியிரண்டும்……) - தியா - இந்த பருவ http://www.panippookkal.com/ithazh/ ல் வந்த எனது படைப்பு