akathy

கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்
  • Content Count

    55
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by akathy

  1. ஒவ்வொரு நாளும் கழிகின்றது. அது மீண்டும் மீண்டும் வரப்போவதில்லை. இன்னுமொரு நாள் கிடைக்கும் என நீங்கள் எண்ணுகின்றீர்கள், ஆனால் அந்த நாளும் வந்து போய்விடும். நீங்களோ தினமும் பிறக்கின்றீர்கள். தினமும் இறக்கிறீர்கள். அது தினமும் மட்டும் நடைபெறவில்லை. ஒவ்வொரு மூச்சிலும் நடைபெறுகின்றது. மூச்சு வருகின்றது, போகின்றது. இந்த நுண்மையான மூச்சு வந்து போகும் வரை நீங்கள் உயிருடன் இருப்பீர்கள். உங்களால் சிரிக்கவும் முடியும். அழவும் முடியும். இந்த மூச்சு வந்து போவதால்தான் உங்களது உலகில் எல்லாமே நடைபெறுகின்றன. உங்களது முழு வாழ்வும், இதுதான் நடைபெறப் போகின்றது. மூச்சு வரப்போகின்றது, மூச்சு போகப் போகின்றது. நீங்கள் அதனை புரிந்து கொண்டீர்களா? இது உங்களது மதத்தை பற்றியதோ, ஒரு வேறுபட்ட வழி பற்றியதோ அல்லது உங்களது பிரச்சனைகளை தீர்ப்பதற்கான ஒரு வழியோ அல்ல. இந்த உலகத்தின் பிரச்சனைகள் பற்றியதும் அல்ல. கபீர் எனும் ஞானி பல காலங்களுக்கு முன்னர் ஒரு விடயத்தை கூறினார். “சமுத்திரத்தின் உள்ளே நீர்த்துளிகள் உள்ளதை சகலரும் அறிவார்கள். ஆனால் நீர்த்துளியின் உள்ளே சமுத்திரம் அடங்கியுள்ளது. வெகு சிலரே இதனை அறிவார்கள்.” என அவர் கூறினார். பல கோடி துளிகள் சமுத்திரத்தில் உள்ளன. அது ஒரு புதினம் அல்ல. எனவே நீர்த்துளியின் உள்ளே உள்ள சமுத்திரத்தை பற்றி உங்களுக்கு கூறுவது மிகவும் நன்றாக இருக்கும். ஏனெனில் நீங்கள் தான் அந்த துளி. முடிவில்லாத, வரையறுக்க முடியாத, எண்ணங்களுக்கு அப்பாற்;பட்டதுதான் அந்த சமுத்திரம். அதனை மனிதன் புரிந்து கொள்ள முடியாது. அதனைப் பற்றி கற்பனை செய்யலாம். ஆனால் புரிந்து கொள்ள முடியாது. நீங்கள் அந்த சமுத்திரத்தை கண்டு கொள்ள விரும்பினால் அதற்கு ஒரு வழி இருக்கிறது. நீங்கள்தான் அந்தத் துளி. அத் துளியின் உள்ளே ஒரு சமுத்திரமே உள்ளது. தெய்வீகத்தின் ஒரு பொறி உங்களின் உள்ளே உள்ளது. இந்த அழகிய கதை உங்களைப் பற்றியது. உயிர் வாழ்வதன் அர்த்தம் என்ன என்பதைப் பற்றியது. தெய்வீகம் என் உள்ளே உள்ளது என்று இப்பொழுது எனக்கு தெரியும். அது அழகானது. ஆனந்தமானது. அதனாலே நீங்களும் அந்த உணர்வை உணர வேண்டும் என விரும்புகிறேன். அந்த சமுத்திரம் நம் உள்ளே உள்ளது. நாம் எதனை தேடினோமோ, எதனைத் தேடுகின்றோமோ, உண்மையிலே எது நமது வாழ்விலே தேவையோ அது நம் உள்ளே உள்ளது. நீங்களும் அதனை அனுபவிக்க வேண்டும் என்பதே எனது விருப்பம். யோசனையில் அல்ல. அனுபவிக்க வேண்டும். அனுபவத்திற்கும் யோசனைக்கும் என்ன வித்தியாசம்? தெருவிலே நடந்து செல்லும் போது பசி எடுக்கின்றது. உங்களுக்கு பசி ஏற்பட்டுள்ளது என தெரிகின்றது. அப்பொழுது ஒரு எண்ணம் ஏற்படுகிறது. சமோசா அல்லது உருளைக்கிழங்கு பொரியல் உண்ணவேண்டும் என எண்ணம் ஏற்படுகின்றது. இதுதான் எண்ணம். இந்த எண்ணுதல் மட்டும் போதுமானதா? இல்லை. மேலும் பசி ஏற்பட போகிறது. சில நிமிடங்களில் உங்களது வயிறு உணவை உண்ணு என்கிறது. வெறுமனே யோசிப்பது மட்டுமல்ல, உணவை உண்ண வேண்டும். மேலும் யோசிக்க யோசிக்க வாயில் நீர் ஊறும். வெறுமனே யோசிக்காதே சாப்பிடு என்று வயிறு கூறுகிறது. அதுபோல வெறுமனே படிக்காதீர்கள் உணருங்கள். இதனைத்தான் நான் கூற முயற்சிக்கிறேன். ஒரு வைத்தியரின் வலிமை அவரது அத்தாட்சி பத்திரத்தில் இல்லை. அவராலே உங்களை சுகமாக்க முடியுமா இல்லையா என்பதில்தான் தங்கி உள்ளது. எண்ணக்கருத்துக்களும், வரைவிலக்கணங்களும் இருப்பது பரவாயில்லை. ஆனால் நீங்கள் உயிருடன் இருக்கும் காரணத்தினால் நீங்கள் உயிருள்ள அனுபவத்தை உணரவேண்டும். மேலே பார்த்து “கடவுளே, கடவுளே” என்று கூறுவது போதுமானது அல்ல. உங்களின் உள்ளத்திலே உள்ளதை நீங்கள் உணரவேண்டும். நீங்கள் ஆனந்தத்தை விரும்புகிறீர்கள். சிறு வயதில் இருந்தே விரும்பி வந்திருக்கின்றீர்கள். சந்தோசமில்லாத பொழுது அழுதீர்கள். சந்தோசமான போது அமைதியாக இருந்தீர்கள் அல்லது மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தினீர்கள். இதனை யார் உங்களுக்கு கற்றுத்தந்தது? உங்களது தந்தையோ அல்லது தாயோ இதனை உங்களுக்கு கற்றுத்தரவில்லை. இது இயல்பானது. இதுதான் உங்களது மனித இயல்பு. இதனை கவனத்தில் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். ஏனெனில் அந்த உண்மையான ஆனந்தம் இந்த வாழ்விலே கிடைக்க முடியும். உங்களின் உள்ளே உள்ள உண்மை பொருளை நீங்கள் கண்டு கொள்ளும் பொழுது தான் அது கிடைக்க முடியும். எண்ணக் கருத்துக்களின் வலையிலே சிக்காதீர்கள். இரண்டு பேர் இருந்து கடவுளைப் பற்றி கதைப்பார்கள். கடவுள் முடிவில்லாதவர் என்பார்கள். முடிவிலி என்றால் என்ன என உங்களுக்கு தெரியுமா? முடிவிலி என்பது ஒரு வார்த்தை அவ்வளவு தான். ஆதி அந்தம் இல்லாதது என்ற வரைவிலக்கணம் உள்ளது. முடிவிலி என கூறுவது இலகு. ஆனால் அதனை புரிந்து கொள்வது கடினம். தெய்வீகம் என கூறுவது இலகு. ஆனால் அதனை புரிந்து கொள்வது கடினம். கடவுள் என கூறுவது இலகு. ஆனால் அதனை புரிந்து கொள்வது கடினம். ஆனால் அறிய விரும்பும் அந்த பொருள், அதிஸ்டவசமாக உங்களில் இருந்து தூரத்திலே இல்லை. எதனை அறிய உங்களது உள்ளத்திலே அந்த விருப்பம் உள்ளதோ, உள்ளத்திலே அந்த தாகம் உள்ளதோ, அது உங்களது உள்ளத்திலே தான் உள்ளது.
  2. மக்கள் கர்மவினைப் பலனைப் பற்றி கூறுவார்கள். போன பிறப்பிலே என்ன நடைபெற்றது என்று கூறுவதற்கு பலர் உள்ளார்கள். ஆடுத்த பிறப்பிலே என்ன நடைபெறும் என்று கூறுவதற்கும் பலர் உள்ளார்கள். ஆனால் யாரும் இந்த வாழ்வைப் பற்றி, இந்த பிறப்பை பற்றி பெரிதாக பேசுவதில்லை. நீங்கள் ஓரிடத்திற்கு செல்வதற்கு மூன்று பேரூந்துகளிலே செல்ல வேண்டும் என வைத்துக் கொள்ளுவோம். முதலாவது பேரூந்திலே பிரயாணம் செய்து பேரூந்து நிலையத்திற்கு வந்துவிட்டீர்கள். இன்னமும் இரண்டு பேரூந்துக்கள் எடுக்க வேண்டும். இப்பொழுது நீங்கள் அடுத்து எடுக்கவேண்டிய பேரூந்தை பற்றி எண்ணுவீர்களா? அல்லது மூன்றாவதாக எடுக்கவேண்டிய பேரூந்தை பற்றி யோசிப்பீர்களா? ஏனெனில் எது நடந்து முடிந்துவிட்டதோ, அது முடிந்த காரியம். எது நடக்கப் போகின்றதோ, அது இனிமேல்தான் நடக்க போகின்றது. ஆனால் எது நடந்து கொண்டிருக்கின்றதோ அது மிகவும் முக்கியம். ஏனெனில் அடுத்த பிறப்பிலே என்ன நடைபெறும் என்பதைப் பற்றி இப்பொழுது யோசிப்பதில் பிரயோசனம் இல்லை. இப்பொழுது நீங்கள் உயிருடன் இருக்கும் பொழுது என்ன நடைபெறுகின்றது என்பதுதான் மிகவும் முக்கியமான விடயம். இப்பொழுது நாம் செய்யும் கர்மவினையின் பலன், ஆயிரம் வருடங்களின் பின்னர் அல்ல, ஆனால் 5 வினாடிகளிலே நீங்கள் அனுபவிப்பீர்கள். ஆனால் இந்த கணத்தை பற்றி யாருமே அதிகம் பேசுவதில்லை. இந்த கணத்திலே நீங்கள் செய்யக் கூடிய நல்ல செயல் என்ன? உணர்வுடன் இருத்தல்தான் நீங்கள் செய்யக் கூடிய நல்ல செயலாகும். இந்த உள்ளத்திலே நன்றி உணர்வை, ஆனந்தத்தை உணர்வதுதான் நீங்கள் செய்யக் கூடிய அதி உன்னதமான செயலாகும். மக்கள் எல்லாவற்றையும் பற்றி யோசிப்பார்கள். ஆனால் உயிருடன் வாழ்வதை உணருவதில்லை. உயிருடன் வாழும் உணர்வு எப்படிப்பட்டது? நேற்று நடைபெற்ற விடயங்களில் இருந்து விடுபட்டு, நாளை நடைபெற உள்ள விடயங்களில் இருந்து விடுபட்டு, இன்று, இந்த கணத்திலே ஆனந்தத்தை, நன்றியை உணர்வது எவ்வாறு இருக்கும்? இந்த உயிர்வாழ்க்கை உங்களிடம் உள்ளது. இந்த உலகத்திலே நீங்கள் பல விடயங்களை செய்யலாம். ஆனால் நிச்சயமாக உங்கள் உள்ளத்தின் தாகத்தை தணிக்க முடியும். போன பிறப்பிலே தாம் யாராக இருந்தார்கள் என அறிய மக்கள் விரும்புகிறார்கள். தொலைக்காட்சியில் ஒரு விவரண சித்திரம் காட்டினார்கள். அதிலே பூசாரி ஒரு மனிதரிடம் “போன பிறப்பிலே நீ ஒரு யானையாக இருந்தாய்” என கூறினார். கேள்வி என்னவென்றால் இந்த தகவலை அறிந்ததாலே உங்களுக்கு என்ன நன்மை கிடைக்கப் போகிறது? போன பிறப்பிலே நீங்கள் ஒரு யானையாக இருந்தீர்கள் என்ற தகவலினால் உங்களுக்கு, இன்று, என்ன நன்மை கிடைக்கப் போகிறது? போன பிறப்பிலே நீங்கள் செய்த கர்மவினைப் பலனினாலே இன்று நீங்கள்; கஷ்டப்படுகின்றீர்கள் என கூறுவார்கள். நல்ல விடயங்கள் நடைபெறும் பொழுது போன பிறப்பிலே நீங்கள் செய்த நல்வினைகளின் பலன்தான் இவை என கூறுவார்கள். போன பிறப்பிலே செய்த அந்த நல்ல செயல்கள் என்னவென்று எனக்கு தெரிந்தால், அவ்வாறான செயல்களை நான் மேலும் இந்த பிறப்பிலே செய்யலாம். அப்பொழுது அடுத்த பிறவியிலே மேலும் நன்றாக இருக்க முடியும். ஆனால் அவை என்னவென்று ஒருவருக்கும் தெரியாது. இவைகள் எல்லாம் விளக்கங்களும், வியாக்கியானங்களும் தான். ஆனால் தண்ணீரை அருந்துவது ஒரு விளங்கப்படுத்தும் செயல் அல்ல. பசி எடுக்கும் போது உணவு உண்பது ஒரு விளக்கம் கொடுக்கும் செயல் அல்ல. களைப்பு ஏற்படும் பொழுது நித்திரை கொள்வது ஒரு விளக்கம் கொடுக்க வேண்டிய செயல் அல்ல. விளக்கம் கொடுக்க வேண்டிய அவசியமும் இல்லை. நமக்கு விழிப்படைய கூடிய சந்தர்ப்பம் உள்ளது. கனவிற்கும், நிஜத்திற்கும் உள்ள வித்தியாசம் என்ன? கனவிலே நீங்கள் ஒரு அரசனாக இருக்கலாம். ஆனால் விழித்தெழுந்த பின்னர் நீங்கள் யாரோ அவர்தான் நீங்கள். கனவிலே நீங்கள் ஒரு பள்ளத்தை நோக்கி விழுந்துகொண்டிருக்கலாம். ஆனால் கண்ணை விழித்தால் நீங்கள் கட்டிலிலே தான் இருப்பீர்கள். கனவில் நடைபெறும் ஒன்றும் உங்களது நிஜ வாழ்விலே மாற்றத்தை கொண்டு வராது. அவ்வாறாயின் ஏன் இந்த நிஜமான வாழ்விலே நீங்கள் கனவு காண விரும்புகிறீர்கள்? உங்கள் கண் முன்னே உள்ள உண்மையான வாழ்வு மிகவும் அழகானது. நீங்கள் செய்ய வேண்டியது எல்லாம் இதனை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டியதுதான்.
  3. உலகம் “இது உனது போன பிறப்பின் கர்மபலன்”; என்று கூறுகிறது. இது போன பிறவியின் பலன் என்று, எவ்வாறு உங்களுக்கு தெரியும்? மக்களை தவறான பாதையில் இட்டுச் செல்பவர்களுக்கு இந்த உலகத்திலே குறைவே இல்லை. ஒருவர் உண்மை சொல்கிறாரா அல்லது பொய் சொல்கிறாரா என்று மனிதனுக்கு தெரியாது. சில விடயங்களை விற்க முடியாது. இன்று கலியுகத்திலே கடவுளையே விற்று காசாக்குகிறார்கள். “இந்த சிறிய கடவுளின் படத்தை, அல்லது சிலையை வாங்கி சட்டைப் பையிலே வைத்துக் கொள்ளுங்கள். எங்கு சென்றாலும் எடுத்துச் செல்லலாம்” என்று கூறுவார்கள். உங்களின் உள்ளே கடவுள் இருக்கும் பொழுது, உயிருடன் இருக்கும் பொழுது, ஏன் கடவுளை பணம் கொடுத்து வாங்க வேண்டும்?
  4. kdpjDf;F %d;W Kf;fpakhd rk;gtq;fs; eilngWfpd;wd. xd;W gpwg;G....mJ eilngw;Wtpl;lJ. ,uz;lhtJ tho;f;if.... mJ eilngWfpd;wJ. %d;whtJ kuzk;. KjYk; KbTk; ekJ fl;Lg;ghl;by; ,y;iy. Mdhy; tho;f;ifapy; Mde;jkhf tho;tjw;fhd rhj;jpak; cs;;sJ....mJ ek; ifapy;jhd; cs;sJ. ntspg;Gwj;jpy; jq;fpapuhj Mde;jk; xd;W cs;sJ. ngUk; Jauq;fspd; kj;jpapYk; epk;kjpAld; (epd; kjp) tho;tJ epr;rak; rhj;jpak;. ntspapNy mw;Gjk; nra;ahky; cq;fspd; cs;sj;jpNy mw;Gjk; epfo;j;jf; $batiu Njb fz;Lnfhs;Sq;fs;. vdJ vOj;J eil tpsq;fhtpl;lhYk; ,ijapl;L vz;zpg;ghUq;fs;.
  5. ,jid ghkpdp vOj;J nfhz;Ljhd; vOjpNdd;. vdf;F jkpopy; ilg; nra;tJ rpwpJ fbdk;. Mdhy; Mq;fpyk; ngupa jpwnkd;Wk; ,y;iy. % it Njb mbf;f 3 epkplk; vLf;fpwJ.
  6. ,itfs; gbf;Fk; tprak; my;y. mt;itahupd; tho;tpy; ,J eilngw;wJ. cq;fsJ tho;tpNy ,J elf;ftpy;iy vd;why; vd;d ed;ik? உவட்டா உபதேசம் புகட்டி என்செவியில் தெவிட்டா ஞானத் தெளிவையுங் காட்டி ஐம்புலன் தன்னை அடக்கும் உபாயம் இன்புறு கருனை ,,னிதெனக் கருளி கருவிக ளொடுக்குங் கருத்தினை அறிவித்து இருவினை தன்னை அறுத்திருள் கடிந்து தலமொரு நான்குந் தந்தெனக் கருளி மலமொரு மூன்றின் மயக்க மருந்தே ஒன்பது வாயில் ஒருமந்திரத்தால் ஐம்புலக் கதவை அடைப்பதுங் காட்டி ஆறாதாரத் தங்குச நிலையும் பேறா நிறுத்திப் பேச்சுரை அறுத்தே
  7. xU flTs; my;yJ rf;jp ek;ik gilj;jJ. kw;waJ ehk; gilj;j flTs;. ehk; gilj;j flTis ntspNa fhzyhk;. ek;ik gilj;j flTis ek; cs;Ns czuyhk;. vd;W cz;ikahd flTis cs;sj;jpNy czu;fpNwhNkh md;W ekJ re;Njfq;fs; mfd;WtpLk;. xU fzk; fz;fis %b cz;ikapNy flTis czu;e;Njdh ,y;iyah vd cq;fisNa NfOq;fs;. Mk; vd;why; ey;yJ.. ,y;iynad;why; NjLq;fs;. ' Njb Njb Njnlzhj; Njtid Njbf; fz;L nfhz;Nld;. vd;Ds;Ns Njbf; fz;L nfhz;Nld;. " khzpf;fthrfu
  8. flTs; vd;gJ ek;Gfpw tprak; my;y. mJ czug;gl Ntz;ba xd;W. vk; kjKk; rk;kjk; vd;gJ nrhy;tjw;F ey;yhf ,Uf;fpwJ. nry;tk; nry;tk; vd;W ek;gpf;ifAld; nrhy;tjhy; xUtd; nry;te;jd; Mtjpy;iy. ek; cs;Ns cs;s flTis czuhtpl;lhy; ntWk; nrhw;fshNy xd;Wk; eilngwg; Nghtjpy;iy.
  9. முதலில் உணருங்கள் பின்னர் நம்புங்கள் நீங்கள் ஒரு கடைக்கு புடவை வாங்க அல்லது கோட் சூட் வாங்கச் செல்கிறீர்கள். கடைக்காரரிடம் நல்ல தரமான துணிகளை காட்டச் சொல்கிறீர்கள். கடைக்காரரும் தனக்கு தெரிந்த அளவிற்;கு துணிகளை எடுத்து போடுகின்றார். அப்பொழுது நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்? துணியை தொட்டு பார்ப்பீர்கள். ஏன் அதனை தொட்டு பார்க்க வேண்டும்? கடைக்காரன் நல்ல துணி என்று கூறினாலும், அதை தொட்டுப் பார்த்தால்தான் உங்களுக்கு ஆறுதல் வருகிறது. ஆமாம் நல்ல துணிதான் என்ற திருப்தி ஏற்படுகிறது. இன்னுமொரு உதாரணத்தை பார்ப்போம். மகன் பாடசாலையில் இருந்து தேர்வு முடிவுகளை எடுத்து வருகிறான். நீங்களும் “தேர்வு முடிவுகள் எப்படி” என கேட்கிறீர்கள். அதற்கு மகனும் “நான் தேர்வு அடைந்து விட்டேன், எல்லாமே மிக திறமாக உள்ளது” என கூறுகிறான். அப்பொழுது நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்? ரிப்போட் காட்டை காட்டு என்பீர்கள். உங்களது கண்களால் பார்த்தால் தான் உங்களுக்கு நம்பிக்கை உண்டாகிறது. இவ்வாறு நாம் உலகத்து விடயங்கள் எல்லாவற்றையும் தொட்டு, பார்த்து, நுகர்ந்து உறுதி செய்து கொள்கிறோம். ஆனால் யாராவது கடவுள் உங்களின் உள்ளே உள்ளார் என்று கூறினால் “ஆமாம் கடவுள் என்னுள்ளே உள்ளார்” என்று கூறிவிடுகிறோம். அதற்கும் அப்பால் சென்று “கடவுள் என்னுள்ளே உள்ளார்”; என்றால் அவரை நான் தரிசிக்க வேண்டும், உணர வேண்டும் என்று கேட்பதில்லை.
  10. சித்தர்கள் காட்டிய கோவிலும் மனிதர்கள் கட்டிய கோவிலும்..! July 17, 2011 Articles சித்தர்கள் காட்டிய கோவிலும் மனிதர்கள் கட்டிய கோவிலும்..! ‘உள்ளம் பெருங்கோயில் ஊனுடம்பு ஆலயம் வள்ளற் பிரானுக்கு வாய் கோபுரவாயில் தெள்ளத் தெளிந்தார்க்குச் சீவன் சிவலிங்கம் கள்ளப் புலனைந்தும் காளாமணி விளக்கே’ -ஆசான் திருமூலர்- நம் முன்னோர்கள் இயற்கையை வழிபட்டு இருக்கின்றனர். இயற்கையின் தன்மையை உணர்ந்து,வென்று சிவத்தை(கடவுள்தன்மை) யடைந்த மனிதர்களை(சித்தர்களை)வழிபட்டு இருக்கின்றனர். ஆனால் அவர்கள் நமக்கு விட்டுச்சென்ற கோவில்கள் அனைத்தும் நமது உடம்பேயன்றி வேறொன்றும் இல்லை என்று நாம் உணரவில்லை. ஆகவேதான் நாம் நம் நிம்மதியை தேடி கோவில்களுக்கு செல்கிறோம். தவறில்லை. ஆனால் உணர்ந்து செயல்பட்டால் மிக சிறப்பு. “உடம்பினை முன்னம் இழுக்கென்று இருந்தேன் உடம்புக்குள்ளே உறு பொருள் கண்டேன் உடம்புளே உத்தமன் கோயில் கொண்டானென்று உடம்பினை யான் இருந்து ஓம்புகின்றேனே” - ஆசான் திருமூலர் என்று மானுட உடம்பின் மகத்துவத்தை மனித மனத்தில் பதிய வைத்த ஆசான் திருமூலர். இதோடு நின்று விடாது, “உள்ளம் பெருங்கோயில் ஊனுடம்பு ஆலயம்” என்று பாடியவர் மேலும் கூறுகிறார், “உள்ளத்தின் உள்ளே உளபல தீர்த்தங்கள் மெள்ளக் குடைந்து நின்றாடார் வினைகெடப் பள்ளமும் மேடும் பறந்து திரிவாரே கள்ள மனமுடைக் கல்வி இலோரே! என்று உள்ளத்துள்ளே இறைவனைக் காணாது வேறு எங்கெங்கோ தேடி அலையும் வீனரை மூடர் என்றே ஏசுகிறார். உடம்பில் நன்மையும், தீமையும் சேர்த்தே இயற்கை அன்னை படைத்துள்ளாள். இந்த உடம்பில் தீமை சேர்த்து படைத்ததின் காரணம், நெல்லுக்கு உமி இல்லை என்றால் மீண்டும் முளைக்காது. ஆகவே, இந்த தேகத்தில் கேட்டையும், ஆக்கத்தையும் சேர்த்து படைத்திருக்கிறாள். கேடாகிய உமி நீங்கினால் அரிசி மீண்டும் முளைக்காது. (புற உடம்பாகிய மும்மல தேகம் நீங்கினால்) அதேபோல் கேடான மும்மலம் என்னும் உமி நீங்கினால் மலமற்ற ஒளி உடம்பாகிய ஜோதி உடம்பு உண்டாகும். ஜோதி உடம்பு உண்டானால் மீண்டும் பிறக்காது (உமி நீங்கினால் அரிசி முளைக்காதது போல). கங்கையிலே காவிரியில் நூறுமுறை மூழ்கி கணக்கற்ற திருக்கோயில் கால்தேய சுற்றி வெங்கொடிய பலநோன்பு ஏற்றுடலை வருத்தி வேதங்கள் கூறுகின்ற யாகமெல்லாம் செய்து பங்கமிலா வேதியர்கை பணம்அள்ளி தந்து பசுவதைப் பூசித்து அதன்கழிவை உண்டு தங்களுயிர் மோட்சத்தை அடைவதற்கே முயலும் தயவில்லார் சத்தியமாய் முத்தியதை யடையார். -ஆசான் வள்ளலார் – 14. குருபோக நாதரைத்தான் கூறுடன் பூஜைசெய்து குருமூலர் சட்டடைநாதர் கொங்கணர் காலாங்கி பாதம் குருவென்று பூஜை செய்து கூறும் இச்சுவடி வைத்து குருவென்று பதம் பணிந்தோர் கூறுடன் வேதைகாண்பார் ஆமப்பா யுத்தி சொன்னேன் அழிபுத்தி சொல்லவில்லை ஆமப்பா வேதைகண்டால் கற்பத்தை அதன்பின்கொள்ளு ஆமப்பா சித்தியாகும் அன்புடன் செய்து பாரு ஆமப்பா குருவைக்காணு அன்புடன் சொல்லினேனே. -ஆசான் கருவூர் முனிவர் -11- மகான் கருவூர் முனிவர் அருளிய கவியின் சாரம் :; சித்தர்கள் அத்தனைபேரும் ஒரே தன்மையுடையவர்கள் ஆவார்கள். இவர்கள் ஆசான் அகத்தீசன் திருவடியை பூஜை செய்தவர்கள் ஆவார்கள். அகத்தீசனை பூஜைசெய்ய பூஜைசெய்யதான் உடம்பையும் உயிரையும் பற்றி அறிந்துகொள்ள முடியும். உயிரின் இயக்கமே மூச்சுக்காற்றின் இயக்கமாகும். மூச்சுக்காற்றின் இயக்கமே உயிரின் இயக்கமாகும். மூச்சுக்காற்று நாள் ஒன்றுக்கு 21,600 முறை வந்து போவதாகும். இந்த காற்றை ஞானிகள் என்ன செய்கின்றார்கள் என்றால், ஆசான் அகத்தீசன் ஆசியால் ரேசகம், பூரகம், கும்பகம் ஆகிய இயக்கத்தை அறிந்து ஆசான் திருவடியை உருகி தியானிக்கின்றார்கள். என்னதான் மூச்சுக்காற்றை பற்றி அறிந்திருந்தாலும், சுழிமுனையில் வாசியை செலுத்த முடியாது. அகத்தீசன்தான் அவரவர் பக்குவத்தை அறிந்து வாசியோடு வாசியாக கலந்து வாசி நடத்தி தருவார் (மூச்சுக்காற்றை இயக்கச் செய்வார்). அவர் வாசி நடத்தாமல் நாமே முயன்றால் கொடிய நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்து விடுவோம். எனவே, எல்லா ஞானிகளும், ஆசான் அகத்தீசனை பூஜை செய்து பூஜை செய்து ஆசி பெற்றதால்தான் மரணமில்லா பெருவாழ்வு பெற்றுள்ளார்கள். அந்த வரிசையில் போகமகாரிஷி, திருமூலதேவர், சட்டை முனிவர், கொங்கணர், காலாங்கிநாதர் ஆக ஐவரும் ஆசான் அகத்தீசரை பூஜை செய்து ஆசி பெற்றதால்தான் அளவிலா சித்தி பெற்றுள்ளார்கள். இவர்கள் பெருமையை கருவூர் முனிவர் அவர்கள், நன்கு உணர்ந்து தம் நூலில் அவர்களை புகழ்ந்து பாடியுள்ளார். நாமும் கருவூர் முனிவர் நூலை படித்தும், பூஜித்தும் ஆசிபெற்றால் பலகோடி ஜென்மங்களில் செய்த பாவங்கள் நீங்கி ஜென்மத்தை கடைத்தேற்றிக் கொள்ளலாம். கருவூர் முனிவரும் ஆசான் அகத்தீசர் ஆசி பெற்றவர்தான். எந்த ஞானிகளை நாம் பூஜை செய்தாலும், எல்லா பூஜையும் ஆசான் அகத்தீசன் திருவடியையே சாரும். எனவே மேற்கண்ட ஐந்து ஞானிகளையும் மற்றும் கருவூர் முனிவரையும், அகத்தீசரையும் பூஜித்து ஆசிபெற்றுக் கொள்வோம். இந்த உபதேசம் கருவூர் முனிவர் சொன்னதாகும். இதை நல்மனதுடன் சொல்கின்றேன் என்றும், இதை நீங்கள் பின்பற்றினால் ஞானம் பெறலாம் என்றும் சொல்லியுள்ளார். எனவே, ஞானிகளை பூஜிப்போம்! நலம் பெற்று வாழ்வோம்!! ஆகவே கோவிலுக்கு செல்வதால் மட்டுமே பலனில்லை. நாம் நம் உடலை புரிந்து கொண்டு அதை சரியாக ஓம்புவதால் மட்டுமே நம்மால் நம் உள்ளம் நன்றாக வேலை செய்யும். நம் உளம் நன்றாக வேலை செய்தால் நம்முடைய சுற்று வட்டாரங்கள் நமக்கு சாதகமாக இருக்கும். ஏனெனில் நம் உலகம் ஒன்றுகொன்று தொடர்புடையதே. ஆகையால் வெற்றி வேண்டுமெனில் நாம் நம்மிலிருந்து ஆரம்பிக்க வேண்டும். அதை விடுத்து கோவில் கோவிலாக ஏறி இறங்கி விட்டு கடவுள் எனக்கு ஒன்றும் செய்ய வில்லையே என்று புலம்புதல் நன்றல்ல. இது அனைவருக்கும்தான். எனக்கும் சேர்த்துத்தான். மூலம்: http://cyber-mvk.blogspot.com/
  11. இது ஓரளவு தொடர்புள்ளது என எண்ணி இந்த வீடியோவை இணைத்துள்ளேன்.
  12. நாம் நாளாந்தம் என்ன செய்தாலும் பரவாயில்லை, நமது கொள்கைகள் எதுவாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை, உயிர் உடலை விட்டு விட்டு சென்றுவிட்டால் ஒன்றுமே இல்லாமல் வெறும் பிணம்தான் இருக்கும். உடலை கவனியாது வேலை, வேலை என்று ஓடியவர்கள் கடைசியில் வேலைக்குப் போகாமல், உலகத்தையே விட்டு விட்டு போய்விட்டார்கள். பல சோலிகளின் மத்தியிலும் எது முக்கியமானது என்பதை நாம் மறக்ககூடாது. நான் இரசித்த வள்ளலார் பாடல் ஒன்றை இத்துடன் இணைக்கிறேன். இதில் இருந்து ஏதாவது கற்றுக் கொண்டால் நல்லது. இல்லையென்றாலும் பரவாயில்லை. நன்றி
  13. xU kdpjd; jd; tho;tpy; Mde;jKk; mikjpAk; ,y;iy vd czUk;nghOJ> mtDs; ,Ue;J xU Mu;tk; nfhOe;J tpl;L vhpfpwJ. mikjpiaf; fz;Lnfhs;tjw;fhd xU cz;ikahd jP vhpfpwJ. Mdhy; mJ mtdJ Gj;jpapypUe;J tUtjpy;iy. cs;sjpypUe;J tUfpwJ. mg;nghOJ mtd; Njlj;njhlq;Ffpwhd;. me;j jhfk;jhd; xUtUila ce;J rf;jpahf ,Uf;fpwJ. mikjpia fz;Lnfhs;tjw;fhd jPtpu Mty;jhd; ekf;F Njit. me;j Nguhtiy xUtu; czUk;NghJ> mtHfs; cs;Ns ,Uf;Fk; mikjpia czHtjw;F xU topia NjLfpwhd;.
  14. தெருவிலே பத்தாயிரம் வெள்ளைக்காரர் போனாலும் நமக்கு எங்களது சனம்தான் கண்ணுக்கு தெரியும். போலந்து நாட்டுகாரனினடம் பேசியபொழுது, ஒரு நாளும் போலந்து நாட்டுகாரனை நம்பகூடாது என கூறினான். அது அவனது அனுபவம். எல்லா இனத்திலும் எல்லாவிதமான மக்களும் உள்ளார்கள்.
  15. mUikahd tupfs;. 'ekf;F xU tho;f;ifjhd; cs;;sJ. ,aYkhd msT fle;jij kwe;J Mde;jkhf thoNtz;Lk; ". fPNo cs;;s tPbNahit ghu;f;fTk;. ey;y tplak; nrhy;yg;gLfpd;wJ.
  16. நாம் சிறுவர்களாக இருந்து நீண்ட காலமாகியிருக்கலாம். ஆயினும் ஒரு காலத்தில் சிறுவர்களாகத்தான் இருந்தோம். அப்போது நாம் எதைப் பற்றியும் கவலைப்பட்டதில்லை. சந்தோஷமாக சிரித்து மகிழ வேண்டுமென்ற ஏக்கம் மட்டும்தான் இருந்தது. ஆனால் இப்போது நாம் வளர்ந்துவிட்டதால் நமக்கு அன்றாட தேவைகளும் நிறைவேற்ற வேண்டிய காரியங்களும். கடமைகளும் பொறுப்புகளும் அதிகரித்துவிட்டன. இவ்வனைத்திற்கும் அப்பாற்பட்டு அந்த மாறாத குழந்தை உள்ளம் நம்முள்ளேதான் இருந்து வருகிறது. இன்னமும் அங்கேதான் இருக்கிறது. என்றுமே விரும்பிய ஒரே விஷயத்தைதான் இன்னமும் நாடுகிறது. அது ஆனந்தத்தை உணர ஏங்கிகொண்டிருக்கிறது. இந்த வாழ்வில் நாம் பல பாத்திரங்ளை ஏற்றுகொண்டிருந்தாலும் நாம் பிறந்தபோது எந்தவொரு பாத்திரங்களையும் ஏற்றுகொள்ளவில்லை. நாம் உயிரோடு இருந்தோம். எளிமையே உருவான நம்முள்ளிருக்கும் அந்தச் சிறுகுழந்தையை நாம் மறந்துவிட்டோம். எண்ணிப்பாருங்கள், மேலும் பின் நோக்கி எண்ணிப்பாருங்கள். தீவிரமாக ஆனந்தத்தை விரும்பிய அந்தச் சிறு குழந்தையை எண்ணிப்பாருங்கள். அதிகாலை எப்பொழுது விடியும் என ஏங்கித்தவித்த அந்தச் சிறு குழந்தையை எண்ணிப்பாருங்கள். அக்குழந்தைக்கு ஒவ்வொரு நாளும் அழகானதாக இருந்தது. சூரியன் பார்ப்பதற்கு அற்புதமாக இருந்தது. சந்திரன் பார்ப்பதற்கு அற்புதமாக இருந்தது. ஒவ்வொரு நாளும் வித்தியாசமாக இருந்தது. திருப்தி, மனநிறைவு என்பதில் ஒரு தீவிர நாட்டம் இருந்தது. ஒரே காரணத்திற்காகத்தான் அந்தக் குழந்தை சிரித்தது. காலையில் சூரியன் உதிக்கும்பொழுது தானும் விழித்தெழுவதே அதன் கடமையாக இருந்தது. “நான் எழுந்துவிட்டேன்” என்கிறது. அந்தக் குழந்தைக்கு நாளைய பொழுது என்பது கிடையாது. இன்றைய பொழுதை வீணாக்கக்கூடிய வகையில் நேற்று நடந்ததைப் பற்றிய எந்தவொரு சிந்தனையும் கிடையாது. குழந்தையின் தீவிர நாட்டமெல்லாம் ஆனந்தம் அடைவது மட்டும்தான். பிறகு சிறிது சிறிதாக நாம் கொண்டிருந்த ஆனந்தம் மறைந்து விட்டது. நமக்கு ஆனந்தத்தைக் கொண்டு வரும் என நாம் எண்ணியது நிறைவேறாமல் போகும்போது “ஏன் இவ்வாறு நடைபெறுகிறது? எனக்கு தேவையானது அமைதிதான். எனக்குத் தேவையானது ஆனந்தம்தான்” என்கிறோம். அப்பொழுது “நான் என்ன செய்வேன்?” என மக்கள் புலம்புகிறார்கள். அந்த சூழ்நிலையிலும் பேரானந்தமும் அழகும் அங்கேயேதான் உள்ளது, அது ஒருபோதும் அகலவில்லை என்பதை அறிந்துக்கொள்ளுங்கள். அந்தச் சிறு குழந்தை இன்னமும் உயிரோடு உள்ளது. நம்முள்ளே வாழ்கிறது. அந்தக் குழந்தை இன்னமும் அதே விஷயத்தைத்தான் வேண்டுகிறது. நிறைவாக இருக்க வேண்டும் என்பதுதான் அது. அதை தவிர வேறு வேண்டுதல் கிடையாது.
  17. ,jid Kd;dUk; ghu;j;jpUf;fpNwd;. kPz;Lk; ghu;f;Fk; NghJ NkYk; VNjh Gjpjhff; fw;Wf; nfhz;lJ Nghy cs;sJ. ,izj;jjpw;F ed;wp.
  18. இரண்டு வார்த்தைகள் இருக்கின்றன. ஒன்று நம்புதல். இன்னொன்று அறிந்து கொள்ளுதல். அறிவது என்றால் என்ன, நம்புவது என்றால் என்ன என்று பலதடவைகள் நாம் குழப்பமடைகிறோம். நம்புதல் என்றால் அறிவது. அறிதல் என்றால் நம்புவது என மக்கள் எண்ணுகின்றார்கள். நம்புவதிலும் அறிந்து கொள்வதிலும் மிகப்பெரிய வித்தியாசம் இருக்கின்றது. நம்புவதற்கு பெரிதாக எதுவுமே செய்யத் தேவையில்லை, நம்பவேண்டியதுதான். ஆனால் அறிந்துகொள்வதற்கு பலதடவைகள் எவ்வளவோ செய்ய வேண்டியிருக்கும். சுவர்க்கம் இருக்கின்றது, நரகமும் இருக்கின்றது என முழு உலகமும் நம்புகின்றது. ஆனால் அவர்களுக்குத் தெரியாது. அங்கே ஒருவர் சென்று மீண்டும் வந்தால்தான் அறியமுடியும். புகைப்படங்கள் எடுத்துவந்தால் அறியமுடியும். நம்புவதற்கும் அறிந்துகொள்வதற்கும் உள்ள வித்தியாசம் அதுதான். யாரோ ஒருவர் கூறினார் நீங்கள் கேட்டீர்கள். ஆமாம் என்றீர்கள். அது நம்புதல். மற்றையது அறிந்துகொள்ளுதல். இன்ரநெற் முன்னர் ஒருபொழுதும் இருக்கவில்லை. இவ்வளவு மதங்கள் இருக்கின்றன. மதங்கள் சம்பந்தப்பட்ட புத்கங்கள் இருக்கின்றன. சாஸ்திரங்கள் இருக்கின்றன இவ்வளவு விடயங்கள் இருந்த பின்னரும் கூட, இன்றும் மனிதன் சில கேள்விகளைக் கேட்கின்றான். அவன் முன்னரும் கேட்டான். இப்பொழுதும் கேட்கின்றான். நான் யார் என்பதுதான் அந்தக் கேள்வி. இரண்டு விதமான மக்கள் இந்த உலகத்தில் இருக்கின்றார்கள். சிலர் இந்தக் கேள்வியை கேட்டிருக்கின்றார்கள். சிலர் இன்னும் கேட்கவில்லை. கேட்காதவர்கள் நிச்சயம் என்றோ ஒருநாள் கேட்பார்கள். ஒருவரும் இந்தக் கேள்வியில் இருந்து தப்ப முடியாது. இந்தக் கேள்விகளுக்கான விடை உங்களுக்கு புத்தகத்திலே கிடைக்காது. எனவே தான் இவ்வளவு புத்தகங்கள் இருந்தும் இன்னும் மக்கள் அந்தக் கேள்வியைக் கேட்கின்றார்கள். நான் யார்? எனது வாழ்வின் இலட்சியம் என்ன? அதிகம் கேள்விகள் அல்ல. நான் யார்? நான் ஏன் இருக்கின்றேன்? இவைகள் எல்லாம் என்ன? என்ற கேள்விகள்தான் உள்ளன. இறந்த பின்னர் எனக்கு என்ன நடைபெறும்? இதையும் மக்கள் அறிய விரும்புகின்றார்கள். என்ன நடைபெறும், நான் எங்கு செல்வேன் என்று அறிய விரும்புகின்றார்கள். நீங்கள் எவ்வாறு உயிருடன் இருக்கின்றீர்கள்? அந்த உயிர்ப்பறவை உங்கள் உள்ளே இருக்கின்ற காரணத்தால் உயிருடன் இருக்கின்றீர்கள். அதனை அறிந்து கொள்ளவில்லை என்றால் நீங்கள் ஒன்றையுமே அறிந்து கொள்ளவில்லை. அறிந்து கொள்ளவேண்டும். நான் நம்புவதைப் பற்றிக் கூறவில்லை. நான் நம்புங்கள், நம்புங்கள் என்று சொல்லவில்லை. நான் அறிந்து கொள்ளுங்கள், தெரிந்து கொள்ளுங்கள் என்று கூறுகின்;றேன். ஒரு உதாரணம் தருகின்றேன். இங்கு எனக்கு அருகிலே, இவ்விடத்திலே, ஒரு பசு நிக்கின்றது என நம்புங்கள். 2,3 நிமிடங்களுக்கு மட்டும் நம்புங்கள். இங்கு ஒரு பசு நிக்கின்றது. நல்ல பசு. அழகான பசு. சாதுவான பசு. காலைக் கட்டாமலே பால் கறக்கக்கூடிய பசு. இவ்வளவு நல்ல பசு, இங்கே நிற்;பதைப் பற்றி நம்புவதில் ஏதாவது பிரச்சினை இருக்கின்றதா? அது சாணம் போடாது. சலம் கழிக்காது. அந்தப் பசு இங்கே நிக்கின்றது என நம்புவதில் எந்தவிதச் சிக்கலும் இல்லை. இங்கே நிற்கின்றதென்று நம்பிக் கொள்ளுங்கள். காலையில் எழுந்து ஒரு கிளாஸ் பால் வேண்டும் என்று கேட்க வரும் பொழுதுதான்; சிக்கல் வரும். இந்தப் பசு எல்லாம் தரும். ஆனால் உண்மையிலே அல்ல. உங்களுக்கு ஒரு கிளாஸ் கற்பனை பால் தேவையென்றால் இந்தப் பசு நிச்சயம் தரும். ஆனால் உண்மையான வெள்ளை நிற நல்ல பால் வேண்டுமென்றால், இந்தப் பசுவால்; தரமுடியாது. இதுதான் நம்புவதற்கும் அறிந்து கொள்வதற்கும் உள்ள வித்தியாசம். தேனீர் கசப்பாக இருக்கும் பொழுது கொஞ்சம் பால் விட்டால் கசப்புத் தன்மை குறைந்து நிறமும் மாறி நன்றாக இருக்கும். உங்களின் தேனீரிலே பால் தேவையென்றால் இந்த கற்பனை பசுவின் பாலை ஊற்றினால் அந்தத் தேனீரின் நிறமும் மாறாது கசப்பும் அப்படியே இருக்கும். இதுதான் நம்புதலுக்கும் அறிந்து கொள்ளுதலுக்கும் உள்ள வித்தியாசம். அந்தக் கடவுளை அறிந்து கொள்ளுங்கள் உங்கள் வாழ்வை அறிந்து கொள்ளுங்கள் உங்கள் மூச்சை அறிந்துகொள்ளுங்கள். இந்த உயிர் வாழ்வை அறிந்து கொள்ளுங்கள். புரிந்துகொள்ளுங்கள். வெறுமனே நம்பாதீர்கள். நம்புவதற்கான நேரம் முடிந்துவிட்டது. இப்பொழுது அறிந்துகொள்வதற்கான நேரம் வந்திருக்கின்றது. தோட்டக்காரனிடம் தோட்டம் எப்படி இருக்கின்றதென்று கேட்டால், அவன் கண்ணாலே பார்த்ததைதான் கூறுவான். எங்கேயோ ஒரு இடத்திலே வாசித்ததைப் பற்றிக் கூறமாட்டான். விதை போட்டபடியால் எல்லாம் நல்லாக இருக்கும். நான் செய்ய வேண்டியதைச் செய்து விட்டேன். எல்லாம் கடவுளின் கையிலேதான் இருக்கின்றது என்று சொல்லமாட்டான். கடவுள்தான் எல்லாம் செய்வார் என்று தோட்டக்காரன் சொல்ல மாட்டான். ஏதாவது பறவை தென்பட்டால் கடவுள் பார்த்துக் கொள்வார் என்று சொல்ல மாட்டான். அவன் கெற்றபோலை எடுப்பான்; மரத்தின் மேலே ஏறி அந்தப் பறவையைத் துரத்துவான். தண்ணீர் இல்லையென்றால், மழை வரவில்லை என்றால், வயலுக்கு ஏதோ ஒரு வழியிலே தண்ணீரைக் கொண்டுவர முயற்சிப்பான். அதுதான் அவன் கடவுளில் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கை. உங்களுடைய கடவுளின் நம்பிக்கை எவ்வாறு இருக்கின்றது. நம்புவதற்கும் அறிவதற்கும் உள்ள வித்தியாசம் என்ன என்று நீங்கள் அறிந்திருப்பீர்கள் என நான் நம்புகின்றேன். அறிந்து செல்லுங்கள். இந்த வாழ்விலே நம்பியல்ல, அறிந்து நடவுங்கள். அறிந்து சென்றால் உங்களது வாழ்விலே சிக்கல் ஏற்படாது. நம்பிச் சென்றால் பிரச்சினைதான் ஏற்படும். அறிந்து சென்றால் உங்களது வாழ்வில் ஆனந்தம் கிடைக்கும்.
  19. முதலில் உணருங்கள் பின்னர் நம்புங்கள் நீங்கள் ஒரு கடைக்கு புடவை வாங்க அல்லது கோட் சூட் வாங்கச் செல்கிறீர்கள். கடைக்காரரிடம் நல்ல தரமான துணிகளை காட்டச் சொல்கிறீர்கள். கடைக்காரரும் தனக்கு தெரிந்த அளவிற்;கு துணிகளை எடுத்து போடுகின்றார். அப்பொழுது நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்? துணியை தொட்டு பார்ப்பீர்கள். ஏன் அதனை தொட்டு பார்க்க வேண்டும்? கடைக்காரன் நல்ல துணி என்று கூறினாலும், அதை தொட்டுப் பார்த்தால்தான் உங்களுக்கு ஆறுதல் வருகிறது. ஆமாம் நல்ல துணிதான் என்ற திருப்தி ஏற்படுகிறது. இன்னுமொரு உதாரணத்தை பார்ப்போம். மகன் பாடசாலையில் இருந்து தேர்வு முடிவுகளை எடுத்து வருகிறான். நீங்களும் “தேர்வு முடிவுகள் எப்படி” என கேட்கிறீர்கள். அதற்கு மகனும் “நான் தேர்வு அடைந்து விட்டேன், எல்லாமே மிக திறமாக உள்ளது” என கூறுகிறான். அப்பொழுது நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்? ரிப்போட் காட்டை காட்டு என்பீர்கள். உங்களது கண்களால் பார்த்தால் தான் உங்களுக்கு நம்பிக்கை உண்டாகிறது. இவ்வாறு நாம் உலகத்து விடயங்கள் எல்லாவற்றையும் தொட்டு, பார்த்து, நுகர்ந்து உறுதி செய்து கொள்கிறோம். ஆனால் யாராவது கடவுள் உங்களின் உள்ளே உள்ளார் என்று கூறினால் “ஆமாம் கடவுள் என்னுள்ளே உள்ளார்” என்று கூறிவிடுகிறோம். அதற்கும் அப்பால் சென்று “கடவுள் என்னுள்ளே உள்ளார்”; என்றால் அவரை நான் தரிசிக்க வேண்டும், உணர வேண்டும் என்று கேட்பதில்லை. கடவுள் எல்லா இடமும் நீக்கமற நிறைந்துள்ளார் என கூறுவது மிகவும் சுலபம். ஆனால் உள்ளத்திலே வீற்றிருக்கும் கடவுளை உணர வைப்பது மிகவும் எளிதான காரியம் இல்லை. ஆனால் மனிதனைப் பொறுத்த வரையில் எதுவரை அவன் அதனை அனுபவிக்கவில்லையோ, அதுவரை ஒன்றுமே நிறைவாக இருக்காது. ஒரு விடயத்தைப்பற்றி படிப்பதால், எழுதுவதால் நாம் அதனை கொள்கையளவில் அறிந்து கொள்ளலாம் ஆனால் அதன் மூலம்; அனுபவம் ஏற்படாது. நீங்கள் சைக்கிள் ஓடக் கற்றுகொள்ள வேண்டும் என்றால் மணிக்கணக்காக எவ்வாறு பெடலை அழுத்த வேண்டும், எவ்வாறு நேரே பார்க்க வேண்டும் என்றெல்லாம் கேட்டு அறியமுடியும். ஆனால் நீங்கள் ஒரு சைக்கிளில் ஏறி அமர்ந்து அதனை ஓட முயற்சிக்காத வரை அது எவ்வாறு இருக்கும் என்பதை நீங்கள் புரிந்து கொள்ளமாட்டீர்கள். இந்த மூச்சு வந்து போகும் வரை நீங்கள் மனிதனாக இருப்பீர்கள். மனிதன் என்ற ரீதியில் நீங்கள் பல விடயங்களை செய்யலாம். ஆனால் நீங்கள் ஒரு விடயத்தை நிட்சயம் செய்ய முடியும். அதுதான் உங்களின் உள்ளத்தில் வீற்றிருக்கும், வல்லமை பொருந்திய, எல்லோருக்கும் பொதுவாக விளங்கும், எல்லையில்லாத உண்மைப் பொருளை அனுபவம் செய்ய முடியும். இந்த புத்தியினால் விளங்க முடியாததை நீங்கள் அறிந்து கொள்ள முடியும். எப்பொழுது நீங்கள் அந்த பொருளை அனுபவம் செய்கிறீர்களோ, அன்று உங்கள் வாழ்வு பயனுள்ளதாகும்.