• advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt

கலையழகன்

கருத்துக்கள உறவுகள்
  • Content Count

    473
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1

கலையழகன் last won the day on December 14 2010

கலையழகன் had the most liked content!

Community Reputation

32 Neutral

About கலையழகன்

  • Rank
    உறுப்பினர்

Profile Information

  • Gender
    Male

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. அன்புக்குரிய முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சிறீதரனுக்கு! ஒருமுறை (2013) கிளிநொச்சியில் வட மாகாண சபையின் மரநடுகை நிகழ்வு இடம்பெற்றது. இதில் உரையாற்றிய தாங்கள், கோடாலிக்காம்பு பற்றிய கதை ஒன்றை கூறியிருந்ததை மறந்திருக்கமாட்டீர்கள். ஒரு காட்டில் உள்ள மரங்கள் எல்லாம் வெட்டப்பட்டதாகவும் அதற்கு கோடாலிக் காம்பாக மாறிய அந்தக் காட்டிலுள்ள மரம் ஒன்றே காரணம் என்றும் அந்தக் கதையை சொல்லி முடித்தீர்கள். அன்றைய முதல்வர் விக்னேஸ்வரனைக் குத்துவதற்கே அந்தக் கதையை சொன்னீர்கள். இப்போது கனகச்சிதமாக அந்தக் கதை உங்களுக்குத்தான் பொருந்துகின்றது. சில வருடங்கள் ஓடி மறைந்திருக்கின்ற இன்றைய நிலையில், இப்போது யார் கோடாலிக்காம்பு என்பதற்கான விடையும் கிடைத்திருக்கிறது. திரு. விக்னேஸ்வரன் அந்த காட்டின் மரங்களை காக்கும் ஒருவராக நிற்க, நீங்கள் கோடாலிக் காம்பாக மாறிவிட்டீர்களா? தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தையும் தலைவர் பிரபாகரனையும் புகழ்பாடி வாக்குகளை அள்ளிய நீங்கள் இன்று உங்கள் அரசியல் இருப்புக்காக, அதே விடுதலைப் புலிகளையும் தலைவர் பிரபாகரனையும் மோசமாக பேசும் சுமந்திரனை ஆதரித்து, கோடாலிக் காம்பென ஆகிவிட்டீர்கள். இதனை நிரூபிக்கும் விதமாகவே அண்மையில், சுமந்திரனை ஆதரித்துப் பேசிய உங்கள் காணொலி வெளியாகியுள்ளது. உங்கள் அரசியல் பொய்யின்மீதும் சுயநலத்தின்மீதும் கட்டியெழுப்பட்டது என்பதை நிரூபிக்க இதனைவிட வேறு ஆதாரம் தேவையில்லை. எந்த அரசியலுக்காக புலிகளையும் தலைவரையும் புகழ்ந்தீர்களோ, அந்த அரசியலுக்காகவே இன்று சுமந்திரனை புகழ்ந்து நியாயம் செய்து, அதற்காக விடுதலைப் புலிகளையும் அதன் தலைமையையும் பலியிடத் தொடங்கியுள்ளீர்கள். உங்களிடம் நாம் சில கேள்விகளை முன்வைக்க விரும்புகிறோம்! நீலன் திருச்செல்வத்தை யார்? எதற்காக கொன்றார்கள்?. நீலனின் கொலையை ஏற்பவர்களும் எதிர்ப்பவர்களும் இருவேறுபட்டவர்கள். அது தொடர்பில் விடுதலைப் புலிகள் அதிகாரபூர்வமாக எதனையும் தெரிவிக்கவில்லை. இந்த நிலையில் நீலன் திருச்செல்வம் இருந்திருந்தால் இடைக்கால அதிகார சபைக்கான யோசனையை தயாரித்திருப்பார் என தலைவர் பிரபாகரன் தளபதிகள் மத்தியில் கூறியதாக நீங்கள் அவிழ்த்துவிட்டிருக்கும் கதை பொய்யல்லவா? புலிகளற்ற இன்றைய நிலையில் இதனை சொல்ல உங்களுக்கு யார் அதிகாரமளித்தது? இப்படி பேசி நீங்கள் விடுதலைப் புலிகளின் தலைவர் ஆகப் பார்க்கிறீர்களா? தலைவர் தவறு இழைத்துவிட்டார் என காட்டவா இப்படி கதைகளை அவிழ்த்து விடுகிறீர்கள்? இலங்கை அரசு உலக கிண்ணத்தை பெற்ற போது அதை தலைவர் பிரபாகரன் கொண்டாடினார் என்றொரு கதையை அவிழ்த்து விட்டுள்ளீர்கள். கடுமையாக போர் நடந்த 1996 இல் தமிழ் மக்கள் கொத்துக் கொத்தாக கொலை செய்யப்பட்ட சமயத்தில் இலங்கை கிண்ணத்தை வென்றது. அதனையும் இன அழிப்புக்கும் போருக்குமான பிரசாரமாக அன்றைய அரசு பயன்படுத்தியது. இந்தக் காலத்தில் தலைவர் அந்த வெற்றியை கொண்டாடினார் என்பது எப்படியான பொய்யாக இருக்கும்? அப்படியொரு சமயத்தில் தலைவர் வெற்றியை கொண்டாடினார் எனப் பொய்யுரைத்து தலைவரை மோசமாக சித்திரிக்க பார்க்கிறீர்களா? தலைவர் பிரபாகரனை கெட்டவர் என்று நீங்கள் கூற வருகிறீர்களா? இலங்கை அரசு கிண்ணம் வென்றதை தலைவர் கொண்டாடியவர் என்றும் ‘அவர் அவ்வளவு தூரம் பிழையானவர் இல்லை’ என்றால், அவர் ஓரளவுக்கு பிழையானவர் என்பதல்லவா அர்த்தம். ஆக பிரபாகரன் பிழையானவர் என்பதால், பிரபாகரனையும் போராட்டத்தையும் ஏற்காத, சரியான சுமந்திரனை நீங்கள் ஆதரிக்கிறீர்களா? மூச்சுக்கு முந்நூறு தரம் உங்கள் அரசியலுக்காக உச்சரித்த பிரபாகரன் பெயரை இன்றைக்கு உங்கள் அரசியலுக்காக ‘பிழையானவர்’ எனக் கொச்சைப் படுத்தி சுமந்திரனை விஞ்சுகிறீர்களா? தலைவரை பிழையானவர் என்றும் போர் நடந்த காலத்தில் இலங்கை அரசு கிண்ணம் வென்றதை கொண்டாடியவர் என்றும் இழிவுபடுத்திய நீங்கள், கலாநிதி அன்ரன் பாலசிங்கத்தையும் விடவில்லை. சுமந்திரன் பாலா அண்ணாவைப் போன்றவர் என்று நீங்கள் சொல்லியிருப்பது எவ்வளவு அதிர்ச்சியானது. எங்கள் போராட்டத்தின் பிதாமகனை, அரசியல் ஆலோசகரை, தத்துவஞானியை எதிரிகூட இவ்வாறு அசிங்கப் படுத்தவில்லை. மிக மோசமாக போராட்டத்தை இழிவுபடுத்தும் சுமந்திரனை தேசத்தின் குரலுடன் ஒப்பிட்டதை மானமும் புத்தியும் அறிவும் உள்ள எந்த தமிழனும் – மனிதனும் ஏற்றுக்கொள்ளமாட்டார். மேற்குறித்த விடயங்கள் பொய்யாக மாத்திரமின்றி ஒரு விடுதலைப் போராட்டத்தை பாரதூரமான அளவுக்கு இழிவுபடுத்தும் இழி செயல்களாகவும் அமைந்துள்ளன. இதனை நீங்கள் நன்கு திட்டமிட்டு செய்வதாகவே தெரிகின்றது. எதிரிகளும் கற்பனை செய்யாத விடயங்களை கூறுகிறீர்கள். புத்திசாலித்தனம் என்றும் அறிவாளித்தனம் என்றும் காட்டி, எதிரிகளும் சிதைக்க முடியாத புலிகளின் வரலாற்றை நீங்கள் சிதைக்கிறீர்க்ள. அழிக்கிறீர்கள். இதுவா உங்களின் நிகழ்ச்சி நிரல்? சுமந்திரன் தெற்கில் சிங்கள ஊடகங்களில் பேசி போராட்டத்தையும் விடுதலைப் புலிகளையும் தலைவரையும் கொச்சைப்படுத்த நீங்களோ, பொய்களைகூறி, வரலாற்றை திரிவுபடுத்தி ஆதாரமற்ற அரசியலை செய்து சுமந்திரனின் வேலையை செய்கிறீர்கள்! முள்ளிவாய்க்காலை விட்டோடிய நீங்கள், முள்ளிவாய்க்கால் என்றும் பிணங்கள் என்றும் மாவீரர்கள் என்றும் தலைவர் என்றும் போராளிகள் என்றும் பேசிப் பேசியே தமிழர்களின் தலையில் மிளகாய் அரைத்துவிட்டு, இன்றைக்கு சுமந்திரனின் அரசியல் கால்களைக் கழுவ அதே போராட்டத்தை கொச்சைப்படுத்துவதை தயவு செய்து நிறுத்துங்கள். எதையும் செய்துவிட்டு பிரபாகரன் பெயர் சொல்லி தப்பி, வாக்குகளை அள்ளலாம் என் உங்கள் கனவு பொய்க்கத் தொடங்கிவிட்டது. இதுவரை உங்களை ஆதரித்த ஊடகங்களும் ஆதரித்த உங்கள் கட்சி ஆதரவாளர்கள் உங்கள் உண்மை முகம் கண்டு கொந்தளிக்கத் தொடங்கிவிட்டார்கள். உங்கள் அயோக்கியத்தனமான அரசியலுக்கு இந்த முறை தேர்தலில் எம் மக்கள் தகுந்த பாடத்தை புகட்டுவார்கள் என்று நம்புகிறோம். தமிழ்க்குரல் – ஆசிரியர்பீடம் https://thamilkural.net/thesathinkural/views/45811/
  2. நடிகர்கள் எல்லாம் தலைவர்கள் ஆகிவிட்டனர், தலைவர்கள் எல்லாம் நடிகர்கள் ஆகிவிட்டனர் என்பது காசி ஆனந்தனின் பிரபல கவிதை வரிகள். இந்தியாவிலும் தமிழகத்திலும் நீண்ட கால மிதவாத அரசியல் காணப்படுகின்ற சூழலில் இது யதார்த்தமான வரிகள்தான். ஆனால் முள்ளிவாய்க்காலுக்குப் பிறகு தொடங்கிய மிதவாத அரசியலில், தமிழகத்தின் நடிகர் திலகங்களை மிஞ்சும் மகா நடிகர்கள் உருவாகியிருப்பது வியப்புத்தான். இன்னும் எத்தனை தசாவதாரங்களை காண நேரிடுமோ? மூச்சுக்கு முந்நூறு தரம் விடுதலைப் புலிகளைப் பற்றி பேசிவிட்டு, ரணில் ஒரு நரி, கருணாவை பிரித்து, எங்கள் மண்ணை சிதைப்பதில் பங்காற்றியவர் என்றும் ரணிலுக்கு வாக்களிப்பவர்கள் துரோகிகளே என்றும் பேசிவிட்டு தேர்தல் முடிந்த பின்னர், ரணில் முதுகை தடவிக் கொடுக்க சிரித்துக் கொண்டு நின்ற சிறீதரனின் மகா நடிப்பும் பச்சோந்தித்தனமும் மீண்டும் வெளிப்படுவதை அண்மைய அரசியல் நிகழ்வுகள் எடுத்துரைக்கின்றன. அண்மையில் கூட்டமைப்பின் பேச்சாளர் எம்.ஏ. சுமந்திரன் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் அதன் தலைமைக்கும் எதிராக வன்மங்களை கக்கியிருந்தார். அப்போது, விடுதலைப் புலிகளைப் பற்றி யார் பேசினாலும் அதற்கு நான்தான் பதில் அளிப்பேன் என்ற மாதிரியும், விடுதலைப் புலிளை பற்றி பேச எனக்கு மாத்திரமே தகுதி உண்டு என்றும் காட்டிக் கொண்டிருந்த சிறீதரன் வாய்கட்டுப் போட்ட நாய்க்குட்டியாக மாறியிருந்தார். இது பற்றி பலரும் கேள்வி எழுப்பியபோதும் அவர் கள்ளமெனத்தில் இருந்தார். விடுதலைப் புலிகள் பற்றிய உண்மையான அன்பும் ஈடுபாடும் கொண்ட ஒருவர் அவ்வாறு மௌனியாக இருக்க மாட்டார். தலைவர் பிரபாகரன் மீது உண்மையான பற்றும் உறுதியும் கொண்ட ஒருவர் அப்படி கோழையாக அடங்கியிருக்க முடியாது. தனது அரசியலிருப்பு மற்றும் எதிர்கால வருவாய்களை கருத்தில் கொண்ட ஒருவரால்தான் சுமந்திரனை பகைத்து எதிர்காலத்தில் கட்சியின் இருப்பை பாதித்துவிடக்கூடாது என்ற நோக்கில் மௌனியாக கோழையாக மூச்சுக்காட்டாமல் இருக்க முடியும். இது பற்றி அன்றைக்கு தமிழ்க்குரல் கேள்விகளை எழுப்பியிருந்தது. வழமைபோல ரணிலின் ஆள், கோத்தாவின் ஆள் என்று கண்ணை மூடிக் கொண்டு சூரியனை நோக்கி கல்லெறியும் சிறுவனைப் போல சிறுபிள்ளைத்தனமாக நடந்துகொண்ட சிறீதரன், இப்போது ஒரு மகா நடிகன் என்ற தன் அரசியல் நாடகத்தை வெளிப்படுத்தத் தொடங்கியுள்ளார். அண்மையில் தீவகத்திற்கு எம்.ஏ. சுமந்திரனுடன் சிறீதரன் அரசியல் பிரசாரத்திற்கு சென்றுள்ள புகைப்படங்கள், சிறீதரனின் கபடமான பச்சோந்தி அரசியலை வெளிப்படுத்தியுள்ளது. விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம்மீதும் அதன் தலைமை மீதும் எந்த பற்றும் சிறீதரனுக்கு இல்லை என்பதும் சுமந்திரன் பற்றே இருக்கிறது என்பதும் சுமந்திரனின் சிங்கள ஆதரவு கருத்துக்களே சிறீதரனின் கருத்தும் நிலைப்பாடும் என்பதையும் இப் புகைப்படங்களும் கூட்டும் நன்றாக புலப்படுத்துகிறது. சுமந்திரனுக்கு கிடைக்கும் வாக்கு தனக்கும் கிடைக்கும் என்பதும் தனக்கு அதிகூடிய விருப்பு வாக்குகள் கிடைக்க வேண்டும் என்றால் சுமந்திரனை பகைக்கக்கூடாது என்பதுமே சிறீதரனின் அணுகுமுறை. விடுதலைப் புலிகளையும் அதன் தலைவரையும் கொச்சைப்படுத்தும் சுமந்திரனுடன் இணைந்து அரசியல் செய்வதும், சிங்களப் பேரினவாதக் கட்சியில் நின்று அரசியல் செய்வதும் ஒன்றுதான். வெளிப்படையான துரோகத்தை செய்யும் சுமந்திரனைக் காட்டிலும் சிறீதரன் ஆபத்தானவர் என்பதை அண்மையகால நிகழ்வுகள் எடுத்துரைக்கின்றன. கிளிநொச்சியில் தன்னை மீறி சுமந்திரனை ஆதரித்தவர்களை துரோகிககள் என்றார் சிறீதரன். சிலரை கட்சியில் கடுமையான நெருக்கடிக்கு உள்ளாக்கினார். இன்றும் சுமந்திரன் துரோகி என்று, சிறீதரனின் அன்றைய வார்த்தைகளை நம்பி சமூக ஊடகங்களில் கம்பு சுற்றும் சிறீதரன் ஆதரவாளர்களும் உள்ளனர். தன்னை மீறி சுமந்திரனை ஆதரித்தவர்கள், துரோகி என்றுவிட்டு, இன்று சுமந்திரனின் அதிரடிப்படையினரின் பாதுகாப்பில் தேர்தல் பிரசாரம் செய்வது அவரை நம்பிய ஆதரவாளர்களுக்கு செய்யும் பெரிய துரோகமல்லவா? பிரபாகரன் புகழ்பாடி இதுவரை அரசியல் செய்த சிறீதரன், தற்போது தனது அரசியலை காப்பாற்றிக்கொள்ள, சுமந்திரனுடன் இணைந்து பிரச்சாரம் செய்தால் மக்கள் தன்னை தோற்கடித்தால், அந்த வரலாற்று தோல்வியை ஏற்கத் தயார் என்று கூறியிருப்பது சுமந்திரன்மீதான பக்தியால் அல்ல. அன்றைக்கு பிரபாகரன்மீதான பக்தியால் அவரை புகழ்ந்திருந்தால், இன்று சிறீதரனிடம் இந்த மாற்றம் ஏற்பட்டிருக்காது. அன்றைக்கு தனது அரசியலுக்காக பிரபாகரன் பெயர் உச்சரித்த வாய், இன்று சுமந்திரன் அடுத்த தலைமையாக வந்தால் தனது அரசியல் இல்லாமல் போய்விடக்கூடாது என்பதற்காகவே கண்மூடித்தனமான சுமந்திரன் பக்தியை வெளிப்படுத்துகிறது. சுமந்திரன்மீது, யாழ்ப்பாண நகரத்தில் செருப்புமாலை அணிவித்து, பல்வேறு இணையங்களிலும் பத்திரிகைகளிலும் சமூக வலைத்தளங்களிலும் கடுமையான விமர்சனங்கள் வெளியிடப்பட்டு, அவரது கூட்டங்களுக்கு வெறும் ஐந்தாறுபேர்கள் சேருகின்ற நிலையிலும் தோல்வியை தழுவிவிடுவேனா என சுமந்திரன் அஞ்சுகின்ற நிலையிலும் அவரது பாதங்களை பற்றி அரசியல் செய்து தன்னை காப்பாற்ற முயல்கிற ஒருவர் தமிழ் மக்களின் விடிவுக்கும் உரிமைக்கும் உண்மையாக ஒருபோதும் செயற்பட முடியாது. சுமந்திரனை தவிர்க்கும் தமிழ் தேசியப் பற்றாளர்கள், சிறீதரனையும் தவிர்க்க வேண்டியது தவிர்க்க முடியாதது. – தாயகன் https://thamilkural.net/thesathinkural/views/45222/
  3. ‘நான் கிரிக்கெட் ஆடியமை ராஜதந்திரம்’ – சுமந்திரன் ‘எமது ஆயுத போராட்டம் ராஜதந்திரம்’ – ஜனநாயகப் போராளிகள் தமிழர் அரசியலில் ராஜதந்திரம் என்பதற்கான விளக்கங்கள் தலையைச் சுற்ற வைக்கின்றன. ராஜதந்திரத்தின் குருவான சாணக்கியன் இன்று உயிருடன் இருந்திருந்தால் ஓட்டைச் சிரட்டைக்குள் தண்ணீர் விட்டு அதற்குள் குதித்து உயிரை மாய்த்திருப்பார். ஒரு பிள்ளை பிறந்ததில் இருந்தே வாய்பேசாமிலிருந்தது. நீண்டகாலம் தவமிருந்து பெற்ற இந்தப் பிள்ளையின் வாயிலிருந்து என்றாவது ஒருநாள் அம்மா என்ற வார்த்தை வராதா என ஏங்கித் துடித்துக் கொண்டிருந்தாள் அன்னை. மீண்டும் ஆலயங்கள், தல விருட்சங்கள் எல்லாவற்றையும் சுற்றி வந்தாள். யார் யாரோ சொன்ன விரதங்கள் எல்லாவற்றையும் அனுஷ்டித்தாள். நம்பிக்கையை மட்டும் அவள் கைவிடவில்லை. ஒருநாள் காலை “அம்மா” என்ற குரல் கேட்டது. அந்தச் சொல் அவளுக்குத் தேனாக இனித்தது. சுற்றுமுற்றும் பார்த்தாள். கனவல்ல நிஜம் என்பதைப் புரிந்துகொண்டாள். ஓடிப் போய் பிள்ளையை வாரியணைக்கத் துடித்தாள். தொடர்ந்தும் பிள்ளை பேசியது, “அம்மா நீ எப்போது தாலியறுப்பாய்?”, இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டதும் இடி விழுந்தது போலாகிவிட்டது. கடவுளே! இதனைக் கேட்பதை விட இந்தப் பிள்ளை ஊமையாகவே இருந்திருந்தால் சஞ்சலமில்லாமல் இருந்திருப்பேனே என எண்ணினாள். இதனைப் போல ஒரு காட்சியை கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை அன்று, வடக்கு மாகாண சபை அவைத் தலைவர் சீ. வீ. கே. சிவஞானத்தின் தனிப்பட்ட அரசியல் அலுவலகத்தில் ஜனநாயகப் போராளிகள் கட்சியினர் நடத்திய செய்தியாளர் சந்திப்பில் கேட்கக்கூடியதாக இருந்தது. புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரனோ அவரின் தத்துவாசிரியரோ, திலீபனோ, தமிழ்ச்செல்வனோ, மாவட்டத் தளபதிகளோ பொறுப்பாளர்களோ மாவீரர் நாள் நினைவுகளிலோ – ஊடகவியலாளர் சந்திப்புக்களிலோ இதுவரை வெளியிட்டிருக்காத ‘அரிய உண்மை’ என்று தான் கருதிய ஒன்றை அன்று நடத்திய செய்தியாளர் சந்திப்பில் வெளிப்படுத்தியுள்ளார் ஜனநாயகப் போராளிகளின் கதிர். “நாம் ஆயுதம் ஏந்தியது அரசியல் தந்திரோபாயமே”. இதனை வாசித்த முன்னாள் போராளிகள் ஊமைப் பிள்ளை பேசாதா எனக் காத்திருந்து விட்டு பின்னர் தனது முடிவை மாற்றிக் கொண்ட அன்னையின் நிலையில் இருந்தனர். “இவங்களில் ஏதோ விஷயம் இருக்குது” என மனதில் நினைத்த பலரும் இடிந்து போய் நிற்கின்றனர். “நான் அரசுத் தரப்பினருடன் கிரிக்கெட் விளையாடியது எனது ராஜதந்திரமே” என மகசின் ஜி.எச். வார்ட்டில் கைதிகளின் காதில் பூச்சுற்ற முனைந்த சுமந்திரன் சொன்னது போலவே ஜனநாயகப் போராளிகளின் பிரமுகர் கதிரின் விளக்கமும் அமைந்திருந்தது. “தமிழரசுக் கட்சியிலுள்ள சுமந்திரனுடன்கூட எமக்கு எவ்வித முரண்பாடுகளும் இல்லை. நாம் பங்காளிக் கட்சிகளாக இருந்ததில்லை. ஆனால், “தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்குப் பக்கபலமாக இருப்போம்” எனவும் அவர் மொழிந்துள்ளார். தமிழ் மக்களின் அரசியல் அபிலாஷைகளை நிறைவேற்றுவதற்காக தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரனால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரேயொரு கட்சி தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பே”, எனவும் அவர் நினைவுபடுத்தினார். இந்த விடயத்தைத் தமிழ் மக்கள் மறக்கவில்லை. அதுமட்டுமல்ல, சுயேச்சைக் குழுவாக ஜனநாயகப் பேராளிகள் 2015 ஆம் ஆண்டு நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் போட்டியிட்டதையும் மறக்கவில்லை. நியமனப் பத்திரத்தைத் தாக்கல் செய்து விட்டு வெளியில் வந்ததும், “சம்பந்தன் ஐயா கடலைக் கடை நடத்தத்தான் லாயக்கானவர்” என இக்குழுவின் பேச்சாளர் குறிப்பிட்டார். கூடவே இக்குழுவை ஒருங்கிணைத்தவரும், அதன் அப்போதைய தத்துவாசிரியர் போன்ற நிலையில் விளங்கியவருமான வித்தியாதரனும் நின்றிருந்தார். இக்காட்சியினை தொலைக்காட்சியொன்று ஒளிபரப்பியது. அப்போது அவரும் இதேநிலைப்பாட்டிலேயே இருந்திருக்க வேண்டும். இல்லையேல் இக்கருத்தைத் திருத்த முனைந்திருப்பார் அல்லது வருத்தம் தெரிவித்திருப்பார். எவ்வாறிருந்தாலும் தமிழ் மக்களின் மறதி மீது தாங்கள் எவ்வளவு நம்பிக்கை வைத்துள்ளனர் என்பதற்கு இச்சம்பவங்கள் நல்ல உதாரணங்களாகும். சரி இக்குழுவினர் கடலைக் கடையில் வறுவல் வேலை செய்யப் போகிறார்களா? முன்னாள் போராளிகள் நாடாளுமன்றப் படிகளில் மிதிக்கத் தகுதியில்லாதவர்கள் என்ற நிலைப்பாட்டை 2009 இலிருந்து கூட்டமைப்பினர் செயலில் நிரூபிக்கின்றனர். அவர்களுக்கு உரிய இடம் சிறைதான் என்பதைத் தமது செயல் மூலம் உணர்த்துகின்றனர். தற்போது, ஈ. பி. டி. பியைச் சேர்ந்த மு.றெமீடியஸ், அகில இலங்கை தமிழ்க் காங்கிரஸ் கட்சியைச் சேர்ந்த ஜோய் மகாதேவன் ஆகியோரால் சில போராளிகள் விடுவிக்கப்பட்டுள்ளனர். தமிழரசுக் கட்சியிலுள்ள தவராசாவின் முயற்சியினாலும் சில போராளிகள் விடுவிக்கப்பட்டுள்ளனர். ஆனால், கைதிகள் விவகாரத்தைப் பொறுப்பேற்ற சுமந்திரனால் மட்டும் எந்த ஒரு முன்னாள் போராளியையும் இதுவரை விடுவிக்க முடியவில்லையே. “நான் கோட்டாபயவுடன் டின்னரில் கலந்து கொள்வதுண்டு. உங்களது விடுதலையை சாத்தியமாக்கிக் காட்டுவேன்”, எனச் சூளுரைத்த சுமந்திரனால் மட்டும் எதுவும் சாத்தியமாகவில்லை என்பதற்கு என்ன காரணம் எனத் தெரியவில்லை. ஆனால், இவரது பெயரால் சுமார் 15 பேர் சிறைவாசிகளாகியுள்ளனர். ஜே.வி.பியினர் விடயத்தில் சுமந்திரனால் சாத்தியமாகக் கூடிய விடயங்கள் புலிகள் விடயத்தில் மட்டும் பலிக்கவில்லை போலவுள்ளது. நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் தாங்கள் போட்டியிட வேண்டும் என ஜனநாயகப் போராளிகள் வலியுறுத்தவில்லை. தாங்கள் செருப்புப் போன்றவர்கள் நாடாளுமன்றம் என்ன பூசையறைக்குள் போகத் தகுதியில்லாதவர்கள் வெளியே நிற்கத்தான் முடியும் எனக் கருதுகிறார்கள் போல. நாம் அறிந்த வரையில் ஜனநாயகப் போராளிகள் கட்சியினர் அனைவரும் புனர்வாழ்வு பெற்றவர்களே. எவரும் வழக்கை எதிர்கொண்டு விடுதலையாகவில்லை. ஆகையால், இவர்களுக்கு சில விடயங்கள் விளங்கவில்லைப் போல் உள்ளது. இவர்களுக்கு நெருக்கமான சுமந்திரனுக்கும் விளங்கவில்லை. அதனால்தான், “எமது குடும்பத்தினர் வறுமையில் வாடுகின்றனர். எம்மைப் பார்க்க வரக்கூட அவர்களால் முடியவில்லை. புலம்பெயர் நாடுகளில் உள்ள எமது உறவுகளுடன் தொடர்பு கொண்டு எமது குடும்பத்தினரின் வாழ்வாதாரத்துக்கு ஏற்பாடு செய்யுங்களேன்”, என சுமந்திரனிடம் கெஞ்சினர் கைதிகள். அவரோ “முன்னர் புலிகள் இருந்தனர். கேட்டவுடன் பணம் கிடைக்கலாம். எமது கட்சியிலும் நிதியில்லை. தேர்தல் செலவுக்குக்கூடப் பணம் இல்லாமல் சிரமப்பட்டோம்” என அழாத குறையாகக் கூறினார். இதே காலப்பகுதியில்தான் கட்சிக்கு கோடிக்கணக்கில் நிதி வழங்கினேன் என்று பின்னாளில் வீரகேசரிக்கு அளித்த நேர்காணலை நாம் மறந்து விடுவோம். எவ்வாறிருந்தாலும் முன்னாள் போராளிகளை சிறையிலிருந்து மீட்டவர் என்ற வரலாறு சட்டத்தரணி தவராசாவுக்கு உண்டு. அவருக்கு முன்னாள் போராளிகள் நன்றிக் கடன்பட்டவர்கள். இதிலிருந்து ஜனநாயகப் போராளிகளும் விலகியிருக்க முடியாது. ஆகவே கூட்டமைப்பின் தேசியப் பட்டியலில் முதல் இடம் தவராசாவுக்கு வழங்க வேண்டும் என்ற நிலைப்பாட்டை இக்கட்சியினர் எடுக்க வேண்டும். கூட்டமைப்புத் தலைமையிடம் இதனை வலியுறுத்த வேண்டும். கனடா வரவு குகதாசனுக்கும் சுமந்திரனுக்கு வேண்டப்பட்ட அம்பிகாவுக்கும் பின்னர்தான் தவராசாவின் பெயர் பற்றி சிந்திக்கப்படும் என்ற நிலைப்பாட்டை மாற்றவும் தாங்கள் செல்லாக் காசுகளல்ல என்பதை நிரூபிக்கவும் ஜனநாயகப் போராளிகள் முயல்வார்களா? இன்னொரு விடயம் கரும்புலிகள் உட்பட மாவீரர்களின் பெற்றோரிடம் உங்கள் பிள்ளை எமது ராஜதந்திரப் பேராட்டத்தில் பலியானார் என்று மறந்தும் சொல்லிவிடக்கூடாது. மட்டுநேசன் https://thamilkural.net/thesathinkural/views/45082/
  4. தியாகி பொன். சிவகுமாரன் நினைவுநாளை முன்னிட்டு தமிழ் தேசிய வானொலி கட்டுரைப் போட்டி ஒன்றை நடாத்தவுள்ளதாக அறிவித்துள்ளது. முதல் பரிசாக முப்பதாயிரம் ரூபாவும் இரண்டாவது பரிசாக 20ஆயிரம் ரூபாவும் முன்றாவது பரிசாக 10ஆயிரம் ரூபாவும் வழங்கப்படவுள்ளது. பரிசு பெறும் கட்டுரைகளுடன் பிரசுரத்துக்கு தேர்வாகும் கட்டுரைகளுக்கு 2500ரூபா விகிதம் வழங்கப்படவுள்ளது. எதிர்வரும் ஜூன் 03ஆம் திகதிக்குள் போட்டிக்கான கட்டுரைகளை அனுப்பி வைக்க வேண்டும் என்றும் தமிழ் தேசிய வானொலி அறிவித்துள்ளது. போட்டி விபரம் இதோ! தியாகி பொன். சிவகுமாரன் நினைவுக் கட்டுரைப் போட்டி 2020 மாவீரன் தியாகி பொன். சிவகுமாரன் நினைவுநாளை (ஜூன்05) முன்னிட்டு, தமிழ் தேசிய வானொலி திறந்த கட்டுரைப் போட்டியொன்றை நடாத்தவுள்ளது. உலகமெங்கும் பரந்து வாழும் ஈழத் தமிழ் உறவுகள் வயதெல்லையின்றி இந்தப் போட்டியில் பங்கு பெறலாம். பரிசுகள் முதல் பரிசு – முப்பதாயிரம் (இலங்கை ரூபா) இரண்டாம் பரிசு – 20 ஆயிரம் (இலங்கை ரூபா) மூன்றாம் பரிசு 10 ஆயிரம் (இலங்கை ரூபா) விதிகள் 01. கட்டுரை தமிழ் மொழியில் அமைந்திருத்தல் வேண்டும். 02. கட்டுரைகள் 1000 முதல் 1500 சொற்களுக்குள் அமைந்திருத்தல் வேண்டும் 03. கட்டுரையை ஒருவரே எழுத வேண்டும். ஒன்றிற்கு மேற்பட்ட குழுவினரால் எழுதப்பட்டிருக்கக் கூடாது. 04. ஒருவர் ஒரு கட்டுரையை மாத்திரமே அனுப்பலாம் 05. போட்டியாளர் தமது சுயவிபரத்தை அனுப்புதல் வேண்டும் (புனைபெயர், சொந்தப்பெயர், தொலைபேசி இலக்கம், முகவரி, மின்னஞ்சல் முகவரி) 06. கட்டுரைகள், “ஈழத் தமிழருக்கான அரசியல் தீர்வினை எட்டுதல்” என்ற விடயப்பரப்பினை பற்றியதாக இருத்தல் வேண்டும். கட்டுரைக்கு ஏற்ப போட்டியாளர் தலைப்பினை சூட்டிக்கொள்ளலாம். 07. கட்டுரையானது, போட்டியாளரின் சொந்த எழுத்துப் படைப்பாக இருத்தல் வேண்டும். அதற்கான உறுதிமொழி தனிக்கடிதமாக இணைக்க வேண்டும். 08. கட்டுரைகளின் பதிப்புரிமை தமிழ் தேசிய வானொலிக்கே உரித்துடையது. தமிழ்தேசிய வானொலி இணையத்திலோ, அல்லது புத்தகமாகவே வெளியிட உரிமை உண்டு. 09. பரிசு பெறும் கட்டுரைகளை தவிர்த்து, பிரசுரத்திற்கு எடுக்கப்படும் கட்டுரைகளுக்கு 2500ரூபா விகிதம் வழங்கப்படும் 10. கட்டுரைகளை மின்னஞ்சல் முகவரி ஊடாகவே அனுப்பலாம். அனுப்ப வேண்டிய முகவரி: Info@tnrfm.com 11. கட்டுரைகளை அனுப்ப வேண்டிய இறுதித் திகதி 03.06.2020 கட்டுரைப் போட்டி முடிவும் தமிழ்த் தேசிய வானொலி இணையதளத்தில் ஜூன் 05 அன்று, மாவீரன் தியாகி பொன். சிவகுமாரன் அவர்களின் நினைவு தினமன்று வெளியிடப்படும். முதல் மூன்று கட்டுரைகளும் அன்றைய நாளில் வெளியிடப்படுவதுடன் ஊடகங்களுக்கும் அனுப்பி வைக்கப்படும். நன்றி தமிழ்த் தேசிய வானொலி சிட்னி அவுஸ்ரேலியா
  5. வடக்கு மாகாணத்தின் ஆளுநராக ஓய்வு பெற்ற யாழ். மாவட்ட இராணுவத் தளபதி மேஜர் ஜெனரல் ஹத்துருசிங்கவை ஜனாதிபதி நியமிக்கவுள்ளார் என நம்பகரமாகத் தெரிய வருகின்றது. வடக்கு மாகாண ஆளுநராக தற்போது திருமதி பி.எஸ்.எம். சாள்ஸ் இருக்கிறார். தேர்தல் காலம் வரைதான் அவர் பதவியில் இருப்பார். அவர் சுயவிருப்பின் பெயரில் ஓய்வு பெறவுள்ளார் என்பது நம்பகமாக அறிய வருகின்றது. அடுத்து யார் என்பதில் குழப்பம் சிறிது இருந்தாலும், அவர் இராணுவ முகமே என்பதில் எந்த மாற்றமும் இல்லை. பதவிக்கு வந்த புதிதில் சகோதரர் மகிந்த ராஜபக்ச வழங்கிய அழுத்தத்தால் ஜனாதிபதி கோத்தாபய ராஜபக்ச தனக்கு நம்பகமான சிவில் அதிகாரிகளை தேடிப் பிடித்து பதவிகளில் அமர்த்தினார். இப்போது எந்தத் தலையீடும் இல்லாமல் இராணுவத்தினரைப் பதவிகளில் அமர்த்தி வருகின்றார். அவரின் 6 மாத ஆட்சிக் காலத்துக்குள் ஓய்வுபெற்ற இராணுவ அதிகாரிகள் 26 பேரை சிவில் நிர்வாக உயரதிகாரிகளாக நியமித்துள்ளார். இதனையே அவர் தொடரவுள்ளார். தேர்தல் முடிவடைந்ததும் அவரின் முதல் வேலையாக இருக்கப் போவது வடக்கு மாகாணத்துக்கு ஆளுநரை நியமிப்பதுதான். இந்தப் பதவிக்குப் பலர் முந்தியடித்தாலும், இருவர் தேர்வில் இருக்கிறார்கள். ஒருவர், இறுதிப் போர்க் காலத்தில் யாழ். மாவட்டக் கட்டளைத் தளபதியாக இருந்த மேஜர் ஜெனரல் சந்திரசிறி. பீல்ட் மார்ஷல் சரத் பொன்சேகாவின் வலது கையாக இருந்த இவர் ராஜபக்ச சகோதரர்களுக்கும் மிக வேண்டியவரானார். போர் முடிவடைந்தபின் ராஜபக்ச சகோதரர்களுக்கு விசுவாசமாக நடந்து கொண்டமையால் வடக்கு ஆளுநர் பதவி இலகுவாகக் கிடைத்தது. ஆட்சி மாற்றத்தின் பின்னர், அவுஸ்திரேலியாவுக்கு சென்றவர் கிட்டத்தட்ட அந்த ஆட்சி ஆட்டம் கண்ட தருணத்தில் நாடு திரும்பினார். ஜனாதிபதி தேர்தலில் கோத்தாபயவுக்கு ஆதரவாக நின்றவர். இவர் இப்போது வடக்கு ஆளுநர் பதவியைக் குறி வைத்துக் காய்களை நகர்த்தியுள்ளார். ஆனால், இதே பதவிக்கு மற்றொரு மேஜர் ஜெனரலும் யாழ். மாவட்ட முன்னாள் தளபதியுமான ஹத்துருசிங்க போட்டியிடுகிறார். 1980 களில் இராணுவத்தில் சேர்ந்த இவர், முல்லைத்தீவு, கிளிநொச்சி, யாழ்ப்பாணம் மாவட்டங்களில் அதிக காலம் சேவையிலிருந்தார். 65 ஆவது படைப்பிரிவின் 652 ஆவது பிரிவான பீரங்கிப் படைக்குப் பொறுப்பாகவும் பின்னர் அந்தப் படைக்கு கட்டளையிடும் தளபதியாகவும் செயற்பட்டவர். இறுதியுத்தத்தில் முல்லைத்தீவில் படை நடத்தியவர். தமிழ் அதிகாரிகளுடனும் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்ட இவரின் காலத்தில்தான் – போர் முடிந்த பின்னர் யாழ்ப்பாணம் மாவட்டம் முழுமையாக இராணுவப் புலனாய்வுப் பிரிவுக்குள் கொண்டுவரப்பட்டது. இராணுவப் புலனாய்வை யாழ்ப்பாணத்தில் வெற்றிகரமாக செயற்படுத்தியதில் வெற்றி கண்ட இவரையே, இப்போது அரச உயர் மட்டம் அதிகம் விரும்புகிறது. காரணம் வடக்கு முழுவதையும் தமது கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருக்கவும் நினைவேந்தல்களை தடுக்கவும் பொருத்தமான ஒருவர் ஹத்துருசிங்க என்று அரச உயர்மட்டம் கருதுவதால் தேர்தல் முடிவடைந்ததும் வடக்கு ஆளுநராக அவர் நியமிக்கப்படும் அறிவிப்பு வெளியாகலாம். https://thamilkural.net/importantnews/40343/
  6. யாழ்ப்பாணத்தில் கொரோனா தொற்று பரவ காரணமாயிருந்த சுவிஸ் போதகர், நலமடைந்திருப்பதாகவம் கர்த்தரின் கிருபையினால்தான் தான் நலம் பெற்றிருப்பதாகவும் அண்மையில் அவர் பேசிய காணொலி ஒன்று சமூக வலைத்தளங்களில் மிகுந்த பேசுபொருளாகியுள்ளன. இதில் இரண்டு நியாயங்களை பலரும் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர். ஒன்று தனக்கு மருத்துவம் செய்த வைத்தியர்களுக்குகூட நன்றி சொல்ல மறுக்கின்ற கண்மூடித்தனமான மதவாதப்போக்கு. இரண்டாவது யாழ்ப்பாணத்தில் கொரோனாவை பரப்பி முடக்கியமை பற்றிய குற்றவுணர்வின்மை. கொரோனா வைரஸ் தொற்று அபாயம் மிகுந்த மாவட்டங்களில் ஒன்றாக யாழ்ப்பாணம் கருதப்பட்டது. இந்த நிலமையில் உள்ள இலங்கையின் ஐந்து மாவட்டங்கள் முற்றாக முடக்கப்பட்டுள்ளன. கொழும்பு, கம்பஹா, புத்தளம் போன்ற மாவட்டங்களுடன் யாழ்ப்பாணமும் கொரோனா அபாய மாவட்டமாகியதற்கு என்ன காரணம்? போல் சற்குணராஜா என்ற சுவிஸ் மத போதகர், தனக்கு கொரோனா தொற்று இருந்தபோதும், அதை மறைத்துக் கொண்டு யாழ்ப்பாணம் வந்து, அதை சிலருக்கு பரப்பி விட்டும் சென்றிருக்கிறார் என்பதுதான் அதிர்ச்சியான வேலை. இன்றைக்கு யாழ்ப்பாண மக்கள், போர்க்காலத்தைப் போல தொடர் ஊரடங்கு வாழ்க்கைக்குள் தள்ளப்பட இவரே காரணம். இன்றைக்கு யாழ்ப்பாணத்தின் பல ஏழை எளிய மக்களின் வீடுகளில் அடுப்பெரியாமல் இருப்பதற்கு இவரே காரணம். இந்தப் பத்தியை எழுதிக் கொண்டிருக்கும்போது வடக்கில் எட்டுப்பேர் கொரோனா தொற்று இருப்பதாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளனர். இவர்களும் போல் சற்குணராஜாவின் ஜெபக்கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டவர்கள். இவர்களில் இருவர் சிறுவர்கள். கொரோனா தொற்றை தடுக்கும் ஜெயபக்கூட்டம் என்று அறிவித்து கொரோனாவை பரப்பிய நாசகாரத்தை என்னவென்பது? இப்போது குறித்த மதபோதகர் மருத்துவர்களின் பெரும் போராட்டத்தினால் நலப்படுத்தியிருக்க, அதனையும் தனது மத வெற்றியாக கருதும் இவர், பொது நலன்களை கருதாமல், தனிப்பட்ட மத நலன்களுக்காக கொரோனா தொற்றை மறைத்து, அதனை யாழில் பரப்புகின்ற நாசகார வேலையை செய்து இருக்கிறார் என்பதும் இன்றைக்கு அவரது பேச்சின்மூலம் வெளிப்படுகின்றது. அத்துடன் யாழ்ப்பாணத்தின் கிராமங்கள் முழுவதும் சபையை நிறுவுவேன் என்றும் சற்குணராஜா சர்ச்சையாகப் பேசியுள்ளார். இத்தகையவர்களின் பேச்சை நம்பி மதம் மாறும் மக்கள் நன்றாக சிந்திக்க வேண்டிய தருணம் இதுவாகும். மழைக்கு முளைக்கும் காளான்கள் போல திடீர் திடீரென முளைக்கும் மதவாத சபைகள், அமைப்புக்கள் குறித்து மக்கள் எப்போதும் விழிப்பாக இருக்க வேண்டும். பாரம்பரியமற்ற, தன் வியாபார நோக்கம் கொண்ட இத்தகைய அமைப்புக்கள் மக்களின் நலன்களில் அக்கறை இல்லாமல், சர்வதேச மற்றும் தேசிய அரசுகளின் எச்சரிக்கைகைளை பொருட்படுத்தாமல் தமது மதத்தை பரப்புவதுடன் மக்களின் உயிருக்கும் வாழ்க்கைக்கும் பாரிய ஆபத்துக்களையும் உருவாகக்கூடியவை. இதற்கு யாழ்ப்பாணத்தின் இன்றைய நிலை தக்கவொரு சான்றாகும். ஈழத்திற்கு என்று ஒரு பண்பாடும் பாரம்பரியமும் இருக்கிறது. ஈழத்தின் இரு கண்களாக தமிழும் சைவமும் பல ஆயிரம் வருடங்களாக இருந்து வந்துள்ளன. பிற்காலத்தில், கிறீஸ்தவம் மற்றும் இஸ்லாம் ஆகியன நமது பண்பாட்டில் இணைந்து கொண்டன. அப்போதைய வியாபாரச் சூழல்கள் மற்றும் அரசியல் சூழல்களால் இந்த மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. எனினும் இன்றவளவும் மதவாதமற்ற, மிகுந்த சகிப்பு தன்மை கொண்டவொரு சமூகமாக ஈழத் தமிழ் சமூகம் காணப்படுகின்றது. ஆனால் சில சமய அமைப்புக்களும் சபைகளும் மக்களின் வறுமை சூழலை பயன்படுத்தி, அவர்களுக்கு சில உதவிகளை செய்து, அவர்களின் மனங்களை மாற்றி மதமாற்றம் செய்கின்ற போக்கு வடக்கு கிழக்கில் அதிகரித்துள்ளது. இது மதமாற்றம் என்பதைவிட இன அழிப்பு அல்லது பண்பாட்டு அழிப்பு என்றே சொல்ல வேண்டும். 2009இற்குப் பின்னரான இடர்காலச் சூழலை பயன்படுத்தி, சில அமைப்புக்கள் மக்களின் மனங்களின் உள்ள பூர்வீக சமய நம்பிக்கைகளை கழுவி தமது மதங்களை திணிக்க முயல்கின்றன. சமயம் என்பது வாழ்வியலுக்கான நம்பிக்கை. அது பொது ஒழுக்கத்தை வலியுறுத்துகின்ற மனதை ஒருமுகப்படுத்துகின்ற கருவியாகவும் இருக்கின்றது. ஒவ்வொரு இன சமூக மக்களின் பண்பாட்டுக்கு ஏற்ப தெய்வங்களும் மத வழிபாடுகளும் காணப்படுகின்றன. முழுக்க முழுக்க இயற்கையை தெய்வமாக கருதும் மிக ஆரோக்கியமான சமய வழிபாட்டையும் இயற்கையுடன் இணைந்து வாழும் பண்பாட்டு கூறுகள் கொண்ட வழிபாட்டையும் சைவம் உள்ளடக்கியிருக்கிறது. ஈழத்தில் உள்ள மக்களின் வாழ்வியல் வளர்ச்சிக்கு இங்கே உருவெடுத்த சமய வழிபாடுகள் பெரும் பங்களிக்கின்றன. ஆனால் முற்றிலும் வேறான, அந்தியப் பண்பாடுகளை விதைக்கின்ற சமய வழிபாடுகள் எமது மக்களின் வாழ்வியலை படுகுழியில் தள்ளும். உயிர்ப்பற்று ஒடுக்கும். அத்துடன் அது இனத்தையும் அழிக்கும். மதமாற்றங்கள் பூர்வீக இனங்களின் அடையாளத்தை அழிப்பதாகவே ஆய்வுகள் சொல்கின்றன. ஈழத்தில்கூட அதற்கு நல்ல உதாரணங்கள் இருக்கின்றன. ஈழத்தின் இஸ்லாமியர்கள் ஒருகாலத்தில் சைவர்கள். தமிழர்கள். அதனால்தான் இன்றைக்கும் தமிழை தாய்மொழியாக கொண்டுள்ளனர். சில நூறு வருடங்களின் முன்னர் அவர்கள் அரபு வணிகர்களின் மதமாற்ற இலக்கில் இனம்மாறிப் போனவர்கள். இன்றைக்கும் அந்த வழியில் சைவத்திலிருந்து இஸ்லாம் மதத்திற்கு மாற்றுகின்ற செயற்பாடுகளும் நடக்கின்றன. கிழக்கில் இது பெரியதொரு அரசியலாகவும் வன்முறையாகவும் நடக்கின்றது. அதைப்போல சில ஆயிரம் வருடங்களின் முன்னர் நீர்கொழும்பில் தமிழர்களாக இருந்தவர்கள் பின்னர் பௌத்தர்களாகவும் கிறீஸ்தவர்களாகவும் மாறி இறுதியில் சிங்களவர்களாகவும் மாறிவிட்டார்கள் என்பது கசந்த வரலாறு. தமிழ் அரசியல்வாதிகளும் தமது தனிப்பட்ட நலன்களுக்காக இவை பற்றி அக்கறை கொள்ளுவதில்லை. வடக்கின் முன்னாள் முதல்வரும் தமிழ் மக்கள் தேசியக் கூட்டணியின் தலைவருமான விக்கினேஸ்வரன் அவர்கள், தமிழையும் தமிழர் சைவப் பண்பாட்டையும் வலியுறுத்துவதில் முதன்மையானவர். ஈழத்தின் ஆதி சமயம் சைவமே என்று சிங்களவர்களுக்கும் எடுத்துரைத்திருக்கிறார். நமது பண்பாட்டுக்கு முற்றிலும் பொருத்தமற்ற, தான்தோன்றித்தனமான, தன் மத நலன்களை முதன்மைப்படுத்திய, மதங்களை எமது மண்ணில் பரப்புவதை உடனடியாக தடுக்க வேண்டும். மதமாற்றமும் இனத்தை அழித்துவிடும் என்ற அபாயத்தை எல்லோரும் தமிழர்களாக நின்று உணர வேண்டும். தமிழ்க்குரலுக்காக தாயகன் (இவ் ஆக்கத்தில் இடம்பெற்ற கருத்துக்கள் எழுத்தாளரையே சாரும். இவை தமிழ்க் குரலின் கருத்துக்கள் அல்ல. தமிழ்க் குரல் எந்த விதத்திலும் பொறுப்பேற்க மாட்டாது. – ஆசிரியர்பீடம்) http://thamilkural.net/?p=35611
  7. தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் இலக்கு என்ன? அவர்களின் பயணம் எப்படிச் செல்லுகின்றது என்பது தொடர்பில் அந்தக் கட்சியில் இருக்கும் சிலரிடையே தெளிந்தவொரு நிலைப்பாடு இல்லாமல் இருக்கின்றது. தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு மக்களுக்கு என்ன வாக்குறுதி அளித்தது? 2009இற்குப் பின்னரான கடந்த பத்தாண்டுகளில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு எதனைச் சாதித்தது? தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் அரசியல் பயணம் எந்தளவுக்கு சாத்தியமளித்தது? இவைகள் பற்றிய பொறுப்பின்றி தமது பதவி இருப்பு குறித்த பதற்றத்தில் உள்ளது கூட்டமைப்பு. அண்மையில் கிளிநொச்சி பளையில் நடந்த நிகழ்வொன்றில் பேசிய, தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சிவஞானம் சிறீதரன், அண்மைக்காலத்தில் உருவாகி வரும் கூட்டணி என்பது இலங்கை அரசாங்கத்தால் உருவாக்கப்படுவதாகவும் கூறியுள்ளார். மிக மிக பிற்போக்குத் தனமான அரசியலாகவும், மாற்று அரசியலையும் அரசியல் விமர்சனங்களையும் ஏற்றுக்கொள்ளாத, பகுத்தறிவும் சிந்தனையுமற்ற அவதூறு மற்றும் பொய்களை முதலீடாக கொண்ட அரசியலுமே தமது ஆயுதம் என்பதை சிறீதரன் அவர்கள் மீண்டும் உணர்த்த முற்படுகின்றார். உண்மையில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு சரியான வழியில் செல்கிறது என்றால், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சிவஞானம் சிறீதரன் சரியான வழியில் செல்கிறார் என்றால், ஏன் தமிழ் மக்கள் தேசியக் கூட்டணியைக் கண்டு பதற்றம் கொள்ள வேண்டும். இலங்கை அரசுக்கும் சிங்களப் பேரினவாதிகளுக்கும் எதிராக கடுமையாக எதிர்வினையை ஆற்றுகின்ற ஒருவரை பார்த்து, இவர்களுக்கு ஏன் பதற்றம் ஏற்படுகின்றது? கடந்த கால அரசை மாத்திரமின்றி இன்றைய அரசையும் பாதுகாக்க கூட்டமைப்பினர் முயல்வதால்தான் இப்படி பதற்றம் எழுகிறதா? கடந்த காலத்தில் இலங்கை அரசுக்கு தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு முழுமையான ஆதரவை வழங்கியது. சர்வதேச ரீதியாக போர்க்குற்ற விசாரணைகளின்போதும்சரி, நாட்டில் அரசாங்கத்தை பாதுகாக்கும் அரசியலிலும்சரி, கூட்டமைப்பு முழு ஆதரவை வழங்கியது. 2015இற்கு முன்னர் ஒட்டுக்குழுக்கள் என குற்றச்சாட்டிய தரப்பைப் போலவே 2015இற்குப் பிறகு தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு செயற்பட்டது. அத்துடன் அரசில் பல முக்கிய பதவிகளையும் வகித்துக் கொண்டது. நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் திரு. சிறீதரன்கூட கிளிநொச்சியில் மாவட்ட அபிவிருத்திக் குழுவின் இணைப் பதவியை பெற்றார். அப் பதவி ஒரு மாவட்ட அமைச்சர் பதவியைப் போன்றது. அக் காலத்தில் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பும் திரு. சிறீதரன் அவர்களும் அரசுக்கு சார்பான ஒரு குழுவாகவே இயங்கி வந்தனர். இவர்கள் இவ்வாறு செயற்பட்டமையினால்தான் தமிழ் தேசிய சூழலில் மாற்றுத் தலைமைக்கான தேவையொன்று உணரப்பட்டது. வடக்கின் முன்னாள் முதல்வர் விக்னேஸ்வரன் அவர்கள், அரசை மாத்திரமின்றி, இவர்கள்மீதும் விமர்சனங்களை முன் வைக்க வேண்டியெமையால்தான் மாற்றுத் தலைமையான தமிழ் மக்கள் பேரவையை உருவாக்க வேண்டியுமானது. சிவஞானம் சிறீதரன் அவர்கள், தாமும் தமது கட்சியும் கடந்த காலத்தில் செய்த சரி பிழைகளைப் பற்றி பேசி அரசியல் செய்ய வேண்டும். கடந்த பத்தாண்டுகளில் தம்மால் எதனை சாதிக்க முடிந்தது என்பதை சுய விமர்சனம் செய்ய வேண்டும். கடந்த பத்தாண்டுகளாக வெறுமனே பதவியை மாத்திரம் காப்பாற்றிக் கொண்டு, தமிழர்களின் அரசியலை பல பத்தாண்டுகளுக்கு பின் நோக்கி தள்ளினால், மாற்றுத் தலைமை ஒன்று உருவாகுவது கால நிர்பந்தம் ஆகும். தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பும் சிறீதரன் போன்ற நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களும் விட்ட தவறுகளினால்தான் தமிழ மக்கள் மத்தியில் புதிய தலைமை ஒன்று உருவாக வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பு ஏற்பட்டுள்ளது. தம்மால் சாதிக்க முடியாது என்றால் புதிய தலைமைக்கு வழிவிட்டு, புதிய அரசியல் கலாசாரம் ஏற்பட இடமளிக்க வேண்டும். அதுவே ஜனநாயகம். அதைவிடுத்து, தமிழர்களுக்கு என்ன நடந்தாலும் பரவாயில்லை, தம்மால் எதற்குமே இயலாது என்ற பிறகும், பதவி மாத்திரம் எப்போதும் வேண்டும் என்பது பெரும் சுயநலமல்லவா? கடந்த காலத்தில் அரசுக்கு சார்பாக முழு உத்வேகத்துடன் இயங்கிவிட்டு, உருவாகிவரும் மாற்றத்தை ‘அரசின் பின்னணிக் குழு’ என்று கூறுவது அயோக்கினதான அரசியலாகும். உண்மையில், கடந்த பத்தாண்டுகள் பதவியில் இருந்த சிறீதரனுக்கு இன்னமும் அரசியலை கற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை என்றால் அவர் விலகி ஓய்வு பெறுவதே தமிழ் சமூகத்திற்கு அவராற்றும் உத்தம பணி. தமிழ் மக்கள் மத்தியில் சிந்தனையும் அர்த்தபூர்வமானதும், முழுக்க முழுக்க மக்களுகாக தம்மை அர்ப்பணிக்கும் அரசியல் இயக்கத்திற்கான தேவை உணரப்பட்டு, அதற்கான சாத்தியங்கள் மலர்ந்திருக்கும் காலத்தில், இத்ப்படியாக தொழில்சார் அரசியல்வாதிகளுக்கு பதற்றங்கள் ஏற்படுவது இயல்பானதுதான். எனினும் பல்வேறு நெருக்கடிகளை தாண்டி தமிழர் அரசியல் மாற்றங்களை காண்பது திண்ணம். அதுவே பாதிக்கப்பட்ட ஈழத் தமிழ் சமூகத்தின் பெருத்த எதிர்பார்ப்புமாகும். – தமிழ்க்குரல் ஆசியர் பீடம் 24-02-2020 http://thamilkural.net/?p=28887
  8. வட மாகாண முன்னாள் முதல்வர் க.வி. விக்னேஸ்வரன், தமிழ் மக்கள் கூட்டணி சார்பில் கிளிநொச்சியில் முன்னாள் பிரதிக் கல்விப் பணிப்பாளரும் சிறந்த சமூக மற்றும் கல்விச் சேவையாளருமான இரட்ணகுமாரை தேர்தலில் களமிறக்கவுள்ளதாக தெரிவிக்கப்படுகின்றது. தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் தலைவர் மற்றும் முக்கிய தளபதிகள், பொறுப்பாளர்களின் பிள்ளைகளுக்கு கல்வி கற்பித்தமை மற்றும் தன்னலமற்ற கல்விச் சேவையினை ஆற்றியமையால், பெருமளவு மக்களின் ஆதரவை இவர் பெற்றவர் எனச் சிறப்பிக்கப்படுகின்றது. காந்தரூபன் அறிவுச்சோலை, செஞ்சோலை போன்ற நிறுவனங்களிலும் இவர் கல்வி கற்பித்துள்ளார். மட்டக்களப்பு ஆசிரியர் கலாசாலையில் ஆசிரியப் பயிற்சியைப் பெற்றதுடன் பேராதனைப் பல்கலைக்கழகத்தில் கலைமாணிப்பட்டத்தையும் பெற்றுள்ளார். அத்துடன் கல்வித்துறையில் டிப்ளோமா பட்டத்தையும் முதுகல்விமாணி பட்டத்தையும் பெற்ற இவர், கல்வி கற்ற காலங்களில் மாணவத் தலைவராகவும் செயற்பட்டார். சிறந்த கணித ஆசிரியராகவும் நிர்வாகத்திறன் கொண்ட அதிபராகவும் வன்னியில் அறியப்பட்டுள்ளார். வவுனியா கண்ணாதிட்டி றோ.க.த.க பாடசாலையில் முதன் முதலில் ஆசிரியர் நியமனம் பெற்றதுடன், வவுனியா பாவைக்குளம் கலைமகள் வித்தியாலயத்தில் அதிபராகவும் முதன் முதலில் பணியாற்றினார். தர்மக்கேணி அ.த.க பாடசாலை, கலைவெட்டித்திடல் நாகேஸ்வரா வித்தியாலயம், கிளி இராமநாதபுரம் மகா வித்தியாலயம், கிளிநொச்சி மத்திய கல்லூரிகளில் அதிபராக கடமையாற்றியதுடன் கிளிநொச்சி வலயத்தில் மாணவர் அபிவிருத்திப் பிரிவின் பிரதிக் கல்விப் பணிப்பாளராகவும் கடமையாற்றியுள்ளார். அத்துடன் யாழ்ப்பாணம் தெல்லிப்பளை யூனியன் கல்லூரி அதிபராகவும் பணியாற்றினார். ஆதரவற்ற குழந்தைகளின் கல்வி மற்றும் பிற்பட்ட சமூகங்களை சேர்ந்தவர்களுக்கான உதவிகளை பெற்றுக் கொடுத்தல் என்பனவற்றில் ஈடுபாடு கொண்ட இவர், போர்க் காலத்தில் மக்களுக்கான இடர் தேவைகளை புரிவதிலும் முன் நின்று பங்களித்துள்ளார். 1996ஆம் ஆண்டு இடப்பெயர்வு காலத்திலும் காடுகளில் அல்லல்பட்ட மக்களுக்கு பல்வேறு தொண்டுகளை புரிந்து மக்களின் அபிமானத்தை பெற்றவர். முள்ளிவாய்க்கால் யுத்த காலத்தில் 2008ஆம் ஆண்டு துவக்கம், கிளிநொச்சி மத்திய கல்லூரியை இடம்பெயர் காலத்திலும் தொடர்ச்சியாக இயங்க வைத்தார். அத்துடன் இறுதிப்போர் வரையில் மக்களுடன் மக்களாக சென்று தொடர்ச்சியாக கல்விப் பணியையும் போரால் அவதிப்பட்ட மக்களுக்கு பல்வேறு தொண்டுகளையும் புரிந்தார். அத்துடன் 2009 போருக்குப் பின்னர், முள்வேலி முகாங்களில் தொடர்ந்து தங்கியிருந்து போரால் பாதிக்கப்பட்ட பிள்ளைகளுக்காக சேவையை ஆற்றினார். அருணாசலம் முகாமின் 33ஆவது பாடசாலையின் அதிபராக பணியாற்றிய இவர், மீள்குடியேற்றத்தின்போது கிளிநொச்சி மத்திய கல்லூரியை மீளத் தொடக்கி தன் அரும்பணிகளைப் புரிந்தார். 2009 தொடக்கம் 2011 வரையான காலத்தில், கிளிநொச்சி மத்திய கல்லூரி உயர்தரத்தில் கணித விஞ்ஞானப் பிரிவுகளில் சிறந்த பெறுபேறுகளை எட்டும் சாதனைகளுக்கு ஏதுவான பணிகளையும் மேற்கொண்டார். போராளிகளுக்கும் இவருக்குமான நெருக்கத்தையும் போராட்ட காலத்தில் ஆற்றிய பங்களிப்புக்களாலும் அக் காலத்தில் அரசியல் ஆதிக்கம் செலுத்தியவர்களால் இவர் பதவி வழியாக நிந்திக்கப்பட்டதுடன் கிளிநொச்சியில் தமிழ் தேசியத்தை காப்பவர்கள் என கூறிக் கொள்பவர்களும் இவரது நிர்வாக மற்றும் தலைமைத்துவ ஆற்றலைக் கண்டு, அரசியல் பதவிகளை வழங்க நேரிடும் என அஞ்சி, இவர்மீது ஓர வஞ்சனைகளை மேற்கொண்டார்கள். போராட்டத்திற்கு பெரும் பங்களிப்பை நல்கி, தமிழ் தேசியம் மீது தன்னலமற்ற பற்றுக் கொண்டு, சிறந்த நிர்வாக மற்றும் தலைமைத்துவ ஆற்றல் கொண்ட திரு இரட்ணகுமாரை தமிழ் மக்கள் கூட்டணி தேர்தலில் இறக்க தீர்மானித்திருப்பது கிளிநொச்சியில் போட்டியிடவுள்ள ஏனைய நாடாளுமன்ற தேர்தல் வேட்பாளர்களுக்கு அச்சத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. http://thamilkural.net/?p=28677
  9. “ராஜதந்திரம் என்பது மீண்டும் தொடங்கிய இடத்திற்கேவருவதல்ல” – என்பாராம் விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தின் தத்துவ ஆசிரியராக இருந்த அன்ரன் பாலசிங்கம். ஒருமுறை அரசியல் தொடர்பில் உரையாடிக் கொண்டிருக்கும் போது, கவிஞர் புதுவை இரத்தினதுரை இதனை என்னிடம் கூறினார். எதிர்வரும் மார்ச் மாதம் மீண்டும் ஜெனிவா அமர்க்களம் ஆரம்பிக்கப் போகின்றது. இனிவரப் போகும் இரண்டு மாதங்களுக்கும் இதுதான் கதையாக இருக்கப் போகின்றது. இலங்கைக்கான இங்கிலாந்து தூதுவர், சம்பந்தன் மற்றும் சுமந்திரனை திடீரென்று சந்தித்திருக்கின்றார். நிச்சயம் அது ஜெனிவா தொடர்பான உரையாடல்தான். அதில் சந்தேகப்பட ஒன்றுமில்லை. ஜக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் பேரவையிலிருந்து அமெரிக்கா விலகிவிட்ட நிலையில், இலங்கை தொடர்பான விடயங்களை இங்கிலாந்தே கவனித்துவருகின்றது. எதிர்வரும் மார்ச் மாதம் இடம்பெறவுள்ள மனித உரிமைகள் பேரவையின் கூட்டத் தொடரில் இலங்கை தொடர்பான விடயங்கள் இங்கிலாந்தின் தலைமையிலேயே மேற்கொள்ளப்படப் போகின்றன. இது தொடர்பில் கலந்துரையாடுவதற்காகவே தூதுவர், சம்பந்தனை சந்தித்திருக்கின்றார். இதில் சம்பந்தனுடனான சந்திப்பு என்பது சம்பிரதாய பூர்வமான ஒன்று மட்டுமே. இது தொடர்பான விடயங்கள் அனைத்தையும் சுமந்திரன் ஊடாகவே அவர்கள் கையாளுவர். கோட்டபாய ராஜபக்ச பெருவாரியான சிங்கள மக்களின் ஆதரவுடன் வெற்றி பெற்றிருக்கின்ற நிலையில், எதிர்வரும் மே-மாதமளவில் இலங்கையின் நாடாளுமன்ற தேர்தல் இடம்பெறவுள்ள நிலையில் – அதிலும் முக்கியமாக ராஜபக்சேக்களின் தலைமையிலான பொதுஜன பெரமுன மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மையை இலக்குவைத்து செயற்பட்டு வருகின்ற நிலையில் – மேலும் பிரதான எதிர்க்கட்சியான ஐக்கிய தேசியக் கட்சி உட்கட்சி சிக்கல்களால் பெருமளவிற்கு பலவீனமடைந்திருக்கின்ற நிலையில் – இலங்கையின் மீது அழுத்தங்களை பிரயோகிப்பது தொடர்பில் மேற்குலம் மிகவும் கவனமாகவே இருக்கும். இவ்வாறானதொரு சூழலில் தமிழ் மக்களின் பிரதான தலைமை என்னும் வகையில் கூட்டமைப்பின் கருத்துக்களை அறியும் நோக்கிலேயே இந்தச் சந்திப்பு இடம்பெற்றுள்ளது. கூட்டமைப்பைப் பொறுத்தவரையில் மேற்குலகோடு ஒத்துப் போவதைத் தவிர வேறு வழியெதுவும் அவர்களுக்கில்லை. முன்னைய ஆட்சியை பாதுகாக்கும் வகையிலேயே, மேற்குலகம் காலநீடிப்பை பரிசீலனை செய்தது. கூட்டமைப்பும் அதற்கு உடன்பட்டது. ஐ.நா மனித உரிமைகள் பேரவையின் தீர்மானங்களை கூட்டமைப்பின் முடிவுகளால் மாற்றிவிட முடியாதுதான் ஆனால் கூட்டமைப்பு ஒருவேளை காலநீடிப்பிற்கு உடன்படாமல் விட்டிருந்தால், அதுநிச்சயம் மேற்குலகிற்கும் ஐ.நாவிற்கும் ஒருதெளிவான செய்தியை கொடுத்திருக்கும். கூட்டமைப்பின் விருப்பு வெறுப்புக்களை மீறியும் காலநீடிப்பு வந்திருக்கும் ஆனால் அதில் பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் எதிர்ப்பு இருக்கின்றது என்னும் விடயம் பதிவாகியிருக்கும். அது இந்த விடயத்தில் கரிசனை காண்பித்த நாடுகளுக்கும் ஐ.நா. மனிதஉரிமைகள் பேரவைக்கும் ஒரு நெருக்கடியை கொடுத்திருக்கும். ஆனால் கூட்டமைப்பு இந்த வகையான சிக்கல்களுக்கு இடமளிக்காமல் மேற்கு எதைக் கூறியதோ அதனை அப்படியே விழுங்கிக்கொண்டது. இப்போது முற்றிலும் புதிய அரசியல் சூழல் நிலவுகின்றது. எந்த யுத்தத்தின் போது இடம்பெற்ற குற்றங்கள் தொடர்பில் விசாரணைவேண்டு மென்று கூறப்பட்டதோ– அந்த யுத்தத்தை வெற்றி நோக்கி வழிநடத்திய ஒருவரே இப்போது இலங்கைத் தீவின் ஜனாதிபதியாக இருக்கின்றார். எந்த சிறிலங்கா இராணுவத்தின் மீது குற்றங்கள் சுமத்தப்பட்டதோ அந்த இராணுவத்திற்கு உத்தரவிட்ட ஒருவரே இப்போது ஜனாதிபதியாக இருக்கின்றார். அவர் இதனை ஏற்றுக் கொண்டால் – அவர் தன்னையே குற்றவாளிக் கூண்டில் ஏற்றுவதற்கு ஒப்பானது. எனவே அதனை அவர் ஒருபோதுமே செய்யப்போவதில்லை. இந்தபின்னணியில் நோக்கினால், மார்ச்சில் இடம்பெறவுள்ள ஜெனிவா அமர்வை கோட்டபாய எவ்வாறு எதிர்கொள்ளுவார் என்பதில் விவாதிக்க ஒன்றுமில்லை. கோட்டபாய ஒருபோதுமே இராணுவத்தின் மீதான குற்றச்சாட்டுக்களை ஒருபோதுமே ஏற்றுக்கொள்ளப் போவதில்லை. அதேவேளை முன்னைய அரசாங்கம் ஏற்றுக்கொண்டிருந்த பிரேரணையை அமுல்படுத்தும் பொறுப்பையும் கோட்டபாய தலைமையிலான அணி ஏற்றுக்கொள்ளப் போவதில்லை. கோட்டபாய தேர்தல் காலத்தில் எதைக் கூறினாரோ அதனைத்தான் அவரது அணி ஜெனிவாவில் கூறும். மேற்குலகை பொறுத்தவரையில் அரசாங்கம் மனித உரிமைகள் விடயத்திற்கு பதிலளிக்கும் தனது பொறுப்பை தட்டிக்கழிக்க முடியாது என்றவாறான ஒரு அறிவிப்பைச் செய்யும். இந்த அறிவிப்பு வழமையான ஒன்று. இதனை கேட்டும் கேட்காமலும் அரசாங்கம் அதன் நிகழ்ச்சி நிரலில் பயணிக்கும். இதுதான் நடக்கப் போவது. இந்தநிலையில் தமிழர் தரப்பு எவ்வாறு விடயங்களை கையாளப் போகின்றது? உண்மையிலேயே தமிழர் தரப்பிடம் அதற்கான வேலைத்திட்டங்களும் ஆற்றலும் இருக்கின்றதா? கொழும்பிடம் ஒரு ராஜதந்திர படையணி உண்டு. மிகவும் வளர்ச்சியடைந்த ராஜதந்திரக் கட்டமைப்பு உண்டு. தமிழர்களிடம் என்ன இருக்கின்றது? இங்கு தமிழர்கள் என்பதால் வெறுமனே வடக்கு கிழக்கில் இயங்கிவரும் தமிழ்த் தேசியக் கட்சிகளை மட்டும் குறிப்பிடப்படவில்லை மாறாக, ஜரோப்பிய நாடுகள் தோறும் சிதறிக்கிடக்கும் தமிழ் புலம்பெயர் அமைப்புக்களையும் சேர்த்துத்தான் குறிப்பிடுகின்றேன். ஒவ்வொரு மார்ச்சிலும் சிறிலங்கா அரசாங்கத்தைக் கண்டித்து அறிக்கை வெளியிடுவது – ஐ.நா மனித உரிமைகள் பேரவை அலுவலகத்திற்கு முன்னால் கோசம் போடுவது–பக்க நிகழ்வுகளை நடத்துவது–தாயகத்திலிருந்து ஒரு சிலரை வரவழைத்து அங்கு பேசச்செய்வது. இதற்கு அப்பால் என்னநடந்தது? இவ்வாறான விடயங்கள் மூலமாக ராஜதந்திர சமூகத்தை கவர முடியவில்லை என்பதுதானே கடந்த பத்து வருட காலபட்டறிவு. கடந்த பத்து வருடங்களாக செய்தவற்றையே இனியும் செய்து கொண்டிருப்பதில் என்ன பயன்? சிங்கள ராஜதந்திரம் தனது ஆற்றலை பல தசாப்பங்களாக நிரூபித்து வருகின்றது. ராஜதந்திர அணுகுமுறைகளை ராஜதந்திர வழிமுறைகளின் ஊடாகத்தான் அணுகமுடியும். ஆனால் ஒரு அரசிற்கும், அரசல்லாத மக்கள் கூட்டத்திற்குமான ராஜதந்திர வாய்ப்புக்கள் ஒரே மாதிரியானதல்ல. எனவே அரசாங்கத்தை ஜெனிவாவில் எதிர்கொள்ளுதல் என்பது சாதாரமாண ஒருவிடயமல்ல. ஏனெனில் தமிழர்கள் என்னதான் பேசினாலும் கூட ஜெனிவா என்பது தமிழர்களுக்கான அரங்கல்ல ஏனெனில் அது நாடுகளுக்கான அரங்கு. நாடுகளின் அரங்குகளில் நாடுகளின் ஊடாகத்தான் நாம் பேசமுடியுமே அன்றி நாம் நமக்காக பேசமுடியாது. நாடுகளும் அதன் நலன்களை விட்டுவிட்டு, எங்களுக்காக பேசாது. இதனை வாசிக்கும் போது உங்கள் மத்தியில் ஒரு கேள்வி எழலாம் – அதாவது, எந்தப் பக்கம் திரும்பினாலும் ஒரு இடத்திலும் எங்களால் நிற்கமுடியாதுபோலத் தெரிகிறதே என்று நீங்கள் யோசிக்கலாம். அது உண்மை ஆனால் ஒரு புத்திபூர்வமான தமிழ் தலைமுறை தன்னை அர்ப்பணித்து உலகெல்லாம் உழைக்கத் தயாராக இருந்தால் சில வேளைகளில் புதிய வழிகளை காணலாம். உலகளாவிய சிவில் சமூகப் பரப்பிற்குள் தமிழ் மக்களின் பிரச்சினை ஓங்கியொலிக்க வேண்டும். இந்த வழியில் எங்களுக்காக நாங்கள் மட்டுமே பேசாது ஜரோப்பியர்களும் எங்களுடன் நிற்கவேண்டும். அவ்வாறானதொரு உலகளாவிய வலையமைப்பை எங்களால் ஏற்படுத்த முடிந்தால் இதில் ஓரளவு முன்னோக்கிப் பயணிக்கமுடியும்.அதற்கு மற்றவர்கள் எங்களின் பக்கம் நியாயம் உண்டு என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டும். அதற்கேற்றவாறு எங்களது செயற்பாடுகளும் அமையவேண்டும். இப்போது எதிர்வரும் மார்ச்சை இலக்குவைத்து, ஜரோப்பா முழுவதும் அனைத்துப் புலம்பெயர்தரப்புக்களும் ஒன்றுபட்டு, மாபெரும் ‘பத்துவருட கால ஏமாற்றம்’என்னும் தொனிப் பொருளில் பெருமெடுப்பிலான ஒரு பேரணியை ஜரோப்பிய வீதிகள் தோறும் ஒரேநேரத்தில், நன்கு திட்டமிட்டு, அந்தந்த நாட்டு மக்களுக்கு இடைஞ்சல் இல்லாமல் மேற்கொள்ளலாம். ஆனால் அது எழுதுவதுபோன்று இலகுவானதல்ல. ஒருவேளை இது இடம்பெற்றால் மார்ச்சில் மேற்குலகம் எடுக்க இருக்கும் முடிவை ஒருவேளை அவர்கள் மறுபரிசீலனை செய்யக் கூடும். அத்துடன் இது கூட்டமைப்புக்கும் நெருக்கடிகளை ஏற்படுத்தும். உலகெங்கும் இந்த விடயம் ஒலிக்கப்படும் போது, எவ்வாறு நாம் இதில் பாராமுகமாக இருக்கமுடியும் என்னும் நெருக்கடியை கூட்டமைப்பு எதிர்கொள்ளும். இதுதொடர்பில் ஒருவிரிவான உரையாடலுக்கு புலம்பெயர்அமைப்புக்கள் தயாரா? இது தொடர்பில் மேலதிக உரையாடலுக்கு இந்தக் கட்டுரையாளர் தயாராக இருக்கின்றார். -தமிழ்க் குரலுக்காக கரிகாலன் http://thamilkural.net/?p=22447
  10. வடக்கின் முன்னாள் முதலமைச்சரும் தமிழ் மக்கள் கூட்டணியின் செயலாளர் நாயகமுமான நீதியரசர் க.வி. விக்கினேஸ்வரன் தமிழகத்திற்கு விஜயம் ஒன்றை மேற் கொண்டுள்ளார். தமிழர்கள் மாநாட்டில் பங்குபெறுதல், மக்கள் பிரதிநிதிகளை சந்தித்து பேசுதல், வடக்கு கிழக்கு மக்களின் பிரச்சினைகளை எடுத்துரைத்தல், இனப்படுகொலைக்கு நீதியைப் பெறும் போராட்டத்தில் ஆதரவை திரட்டுதல் என பல்வேறு நோக்கங்களுக்காக முன்னாள் முதல்வர் இவ் விஜயத்தை மேற்கொண்டுள்ளார். தனிப்பட்ட விஜயமாக அல்லாமல், ஈழத் தமிழ் மக்களின் மேம்பாடு கருதிய பயணமே இதுவாகும். தமிழகம் என்றும் ஈழத்துடன் நெருங்கிய பந்தத்தை கொண்டிருந்தது. தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் காலத்தில், எத்தகைய சூழ்நிலையிலும் இந்திய ஆதரவு சக்திகளையும் குறிப்பாக, தமிழகத்தில் உள்ள ஆட்சியாளர்கள், ஈழ ஆதரவுக் கட்சிகளின் ஒத்துழைப்புக்கள் தொடர்ச்சியாக எதிர்பார்க்கப்பட்டது. எம்.ஜிஆர் அவர்கள் ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு வழங்கிய உதவிகள் ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்தின் சிறந்த பக்கங்களாக கருதப்படுகின்றன. ஈழத்தில் உள்ள மக்கள் தமது குரலை வெளிப்படுத்த முடியாத சூழல் ஏற்படுகின்ற காலத்தில் எல்லாம், புலத்தில் இருந்தும் தமிழகத்தில் இருந்தும்தான் ஆதரவுக் குரல்கள் எழுகின்றன. ஈழ மக்களின் விடியலுக்காக தமிழகத்தவர்கள், உயிர் தியாகம் முதல், எத்தனையோ பங்களிப்புக்களை செய்திருக்கிறார்கள். ஈழமும் தமிழகமும் எப்போதும் உணர்வூர்வமான நெருங்கிய பந்தமான நிலங்கள் ஆகும். அத்துடன் முன்னாள் முதல்வர் ஜெயலலிதா அவர்களின் அரசு ஈழ மக்களுக்காக சட்ட சபையில் உருவாக்கிய தீர்மானங்கள் வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்கவை. விக்கினேஸ்வரன் அவர்கள், வடக்கில் முதல்வராக இருந்தபோதும் சரி, அதற்குப் பின்னரும் சரி, வெளிநாட்டுப் பிரதிநிதிகளுடன் வடக்கு கிழக்கு மக்களின் எதிர்பார்ப்புக்கள் தொடர்பில் வலியுறுத்தி வந்துள்ளார். தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகள் குறித்து, இன்றைக்கு தீர்க்கமான குரலை எழுப்பி வரும் முன்னாள் முதல்வரின் தமிழக பயணம் மிகவும் முக்கியத்துவமானது. காலம் காலமான ஈழ விடுதலைப் பயணப் பாதையை புதுப்பிக்கவும் செப்பனிடவும் உதவக்கூடியது. இப் பயணத்தின்போது, வடக்கு முதல்வருக்கும் நடிகர் ரஜினிகாந்திற்கும் ஒரு சந்திப்பு ஏற்பாட்டாளர்களால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. விமர்சனங்கள் உள்ளபோதும் திரையில் பல ரசிகர்களை கொண்டிருக்கும் ஒரு நடிகருடனான சந்திப்பினை தவிர்க்காமல், அதன்போதும் ஈழ மக்களின் எதிர்பார்ப்புக்களை கூறி விக்கினேஸ்வரன் உரையாடியுள்ளார். ஈழத் தமிழ் மக்கள் இன்றுள்ள நிலையில், சிறுதுரும்பும் அவர்களுக்கு தேவையானது. அவ்வாறான நகர்வே இன்று தேவைப்படுகின்றது. அதுவும் தமிழ் நாட்டின் எதிர்கால முதல்வராக வருவார் என எதிர்பார்க்கப்படும், இந்தியாவின் ஆளும் அரசாங்கத்தின் பிரதமர் உட்பட முக்கிய தலைவர்களுடன் நெருக்கமான தொடர்பினைக் கொண்டிருக்கும் ஒருவருடனான சந்திப்பைத் தவிர்ப்பது என்பது அரசியல் முதிர்ச்சியற்ற செயற்பாடாகவே இருக்கும். ஆனால் தமிழர்களை துண்டு துண்டாக தாயகத்தில் பிரித்தவர்களும், விக்கினேஸ்வரன் அவர்களால் தமது தனிப்பட்ட பதவிகளுக்கும் கட்சி நலன்களும் பாதிப்பேற்பட்டு மக்களால் தூக்கி வீசப்பட்டுவிடுவோம் என அஞ்சுபவர்களும், இந்த பயணத்தின்போது முன்னாள் முதல்வர்மீது அவதூறுகளையும் பொய்களையும் தமது இயலாமைகளாக வெளிப்படுத்துகின்றனர். எந்த விதமான காரண காரியங்களுமற்ற அவதூறுகளை சமூக வலைத்தளங்களில் பரப்பி மகிழ்கின்றனர். இவ்வாறு பரப்பி மகிழுகின்ற விடயத்தில் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்புடன் தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணியும் இணைந்திருக்கின்றது. தனிப்பட்ட அரசியல், கட்சி நலன்கள் என்ற விடயத்தில் இவர்கள் இவ்வாறான சந்தர்ப்பங்களின்போது ஒன்றிணைவது வழமையானது. மக்களுக்கு உண்மைகளை வெளிப்படுத்தவும் உதவக்கூடியது. கடந்த காலத்தில் திரு இரா. சம்பந்தன் அவர்களுடன் இந்திய ஆட்சியாளர்களின் முன்னால் கைகட்டி நின்றவர்களில் திரு. கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலமும் ஒருவர். இவர்களுக்கான ஆசனம் மறுக்கப்படும் வரையில் இத்தகைய நிலையே காணப்பட்டது. எவ்வாறாயினும் இரா. சம்பந்தன், விக்னேஸ்வரன் போன்றவர்கள் வெளிப்படையாக அறிவித்தே, இந்தியாவுக்கு செல்கின்றனர். அதேபோன்று வெளிநாட்டு பிரதிநிதிகளை சந்திக்கின்றனர். இனப்பிரச்சினையை தீர்க்க இந்தியாவின் உதவியை வெளிப்படையாகவே கோருகின்றனர். இது சம்பிரதாயபூர்வமான நிகழ்வு. தவிர்க்க முடியாத அரசியல் தேவைப்பாடு. ஆனால் திரு கஜேந்திரகுமார் தரப்பினர் இதுவரை யாரை சந்தித்துள்ளார்கள்? தமிழ் மக்களின் பிரச்சினை தொடர்பில் யாருடன் என்ன உரையாடியுள்ளனர்? குறைந்தது, தமிழ் மக்களை சந்தித்தாவது அவர்களின் மனநிலைகளையும் குறைநிலைகளையும் கேட்டிருப்பார்களா? வெறுமனே ஊடக மையத்தில் உரையாற்றுவதும், சமூக வலைத்தளங்களில் பத்திரிகை துணுக்குகளை வெட்டி ஒட்டி அரசியல் செய்வதும் எதற்காக? தமிழ் மக்களின் எதிர்த்தரப்பை பலப்படுத்தி, தமிழ் மக்களின் இலட்சிய பயணத்தை பலவீனப்படுத்தவா? தமிழர்களின் எல்லா செயற்பாடுகளையும் குழப்பி, தலமைகளை சிதைத்து, தமிழர்களை பின்நோக்கி இழுக்க விரும்புகிறார்களா? இதுதான் அவர்களின் ஒற்றை நோக்கமாக இருக்கின்றதா? ஆனால் அது மாத்திரம் ஒருபோதும் நிகழாது. அன்றைக்கு ஈழத்தில், தலைவர் அவர்கள், இந்திய கலைஞர்கள், திரைக்கலைஞர்கள், தலைவர்களை எல்லாம் ஈழம் வரவழைத்து சந்தித்து அவர்களின் ஒத்துழைப்புக்களை கேட்டார். உறவுகளை பலப்படுத்தினார். ஆனால் இன்று தமிழகத்துடனான உறவையும் அதன் ஆதரவுக் குரலையும் அற்பத்தனமான வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி கொச்சைப்படுத்தி, எல்லாவற்றையும் நாசப்படுத்த முனைபவர்கள், யாருக்கு எதிரான, யாருக்கு ஆதரவான செயலை செய்ய முனைகின்னறனர் என்பதை ஈழத் மக்களுக்கு சொல்லி தெரிய வேண்டியதில்லை. அது வெளிப்படையானது. தமிழ்க் குரலுக்காக தாயகன் http://thamilkural.net/?p=22316
  11. ஜே.வி.பி எனப்படும் மக்கள் விடுதலை முன்னணியினர் மீது ஈழத் தமிழ் மக்களுக்கு பெருத்த விமர்சனங்கள் உண்டு. ஆனாலும், சிங்கள மக்களுக்கான ஒரு கட்சியாக அவர்கள் பல்வேறு தியாகங்களை செய்கின்றனர். தேர்தலில் தம்மை மக்கள் கடுமையாக நிராகரித்தபோதும், தமது தியாகங்களை அவர்கள் ஒருபோதும் குறைத்துக்கொள்வதில்லை. ஆனால் இனத்திற்கான விடுதலைக்காக போராடுகிறோம் என்று சொல்லும் தமிழ்த் தேசியவாதிகள் உண்மையில் எதை தியாகம் செய்கின்றனர்? ஜே.வி.பி கட்சியில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பதவிகளில் உள்ளவர்கள், அரசிடம் இருந்து சலுகையாகப் பெறும் தமது வாகன உரிமத்தை விற்று, அந்நிதியை மக்களுக்காக செலவிடுமாறு கட்சியிடம் கொடுக்கின்றனர். அக்கட்சி மீதான பல்வேறு விமர்சனங்களுக்கும் அப்பால், இந்த விடயம் ஒரு முன்னுதாரணமான விடயமாகும். வடக்கு கிழக்கில் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பில் மாத்திரம் பதினாறு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் உள்ளனர். நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஒருவருக்கு வழங்கப்படும் வாகன உரிமம் ஒன்றின் பெறுமதி இரண்டு (2) கோடி எனப்படுகின்றது. அத்துடன் மாகாண சபை உறுப்பினர் ஒருவருக்கு வழங்கப்படும் வாகன உரிமத்தின் பெறுமதி சுமார் அறுபது (60) இலட்சங்கள். அப்படி பார்த்தால் கிட்டத்தட்ட தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் 16 நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் வாகன உரிமத்தின் பெறுமதி முப்பத்திரண்டு (32) கோடி மற்றும் வட கிழக்கு மாகாண சபைகளில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் 41 மாகாண சபை உறுப்பினர்களின் வாகன உரிமங்களின் மொத்த மதிப்பு அண்ணளவாக இருபத்தைந்து (25) கோடிகள். 2010 இல் நாடாளுமன்றத்திற்கு தெரிவான நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கை 14. அந்த நேர ஒரு வாகன அனுமதிப்பத்திரத்தின் பெறுமதியான ஒரு (1) கோடிப் படி, அதன் மொத்தத் தொகை பதினான்கு (14) கோடிகள். அப்படிப் பார்த்தால் 2010 இலிருந்து வாகன அனுமதிப்பத்திர சலுகைகளிலிருந்து மட்டும் எழுபத்து ஒரு (71) கோடிகள் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் வசமாகியுள்ளது. இவர்கள் தமக்கு வழங்கப்படும் இந்த வாகன உரிமங்களை உடனடியாக விற்பனை செய்து அப்பணத்தை என்ன செய்கின்றனர்? ஒவ்வொரு முறை தேர்தலிலும் வெல்லுகின்ற போதும், மீண்டும் மீண்டும் வாகன உரிமங்களை பெறும் இவர்கள் இந்த பணத்திற்காகவா அரசியலில் ஈடுபடுகின்றனர்? நாளும் பொழுதும் மக்களுக்காகவும், மக்களின் இன உரிமைக்கும் விடுதலைக்குமாக என தொண்டை தண்ணீர் வற்ற பேசுகின்ற தமிழ்த் தேசியவாதிகள், இவற்றை வைத்து போரினால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்காக வாழ்வாதார திட்டங்களை உருவாக்கி மக்களுக்கு ஏன் கையளிக்க கூடாது? தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் உள்ள, அல்லது வடக்கு கிழக்கை பிரதிநிதித்துவம் செய்கின்ற நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் மற்றும் முன்னாள் மாகாண சபை உறுப்பினர்கள், எவராவது இந்த முன்னுதாரணமாக செயலை செய்யவில்லையே. நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஒருவருக்கு அடிப்படைச் சம்பளம் 54,285 ரூபாக்கள் அடங்கலாக மாதாந்தம் இரண்டு இலட்சத்து எழுபது ஆயிரம் (270,000) ரூபாய்கள் அரச கொடுப்பனவாக வழங்கப்படுகிறது. அதுமட்டுமல்லாமல் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஒருவர், ஐந்து உத்தியோகத்தர்களை நியமிக்க முடியும். மாகாண சபை உறுப்பினர் ஒருவர் இரண்டு உத்தியோகத்தர்களை நியமிக்க முடியும்? ஆனால் பெரும்பாலான உறுப்பினர்கள், தமது மனைவி, மகள்கள், மகன்களின் பெயர்களை நியமித்துவிட்டு அனைத்து ஊழியர்களின் கொடுப்பனவுகளையும் தாமே சுருட்டிக் கொள்கின்றனர். சில நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள், தமது சாரதிகளுக்கு அரசால் ஒதுக்கப்படும் ஊதியத்தில் அரைவாசியையே கொடுக்கின்றனர். இவர்களில் எவராவது போரினால் பாதிக்கப்பட்ட குடும்பத்தை சேர்ந்த இளைஞர் யுவதிகளுக்கு வேலை கொடுத்து அவர்களின் அடுப்பை எரியச் செய்கிறார்களா? அது மாத்திரமின்றி, சொந்தம், சாதி போன்ற வேறுபாடுகளைப் பார்த்தே தமது அலுவலகங்களின் ஆட்களை வேலைக்கு அமர்த்துகின்றனர். இப்போது இனம் விடுதலைக்காக தவிக்கையில், தமிழ் தேசிய அரசியல் என்பது செல்வம் கொழிக்கும் வியாபாரமாகிவிட்டது என்பதையே இத்தலையங்கம் அழுத்தமுற விமர்சிக்கின்றது. எத்தகைய வாக்குறுதிகளையும் மக்களுக்கு அளிக்கலாம், அவற்றை நிறைவேற்றாமல் நழுவி அடுத்த தேர்தலிலும் மீண்டும் அதே வாக்குறுதிகளுடனும்கூட வந்து நிற்கலாம். எப்போதும் இன விடுதலை என்றும் உரிமை என்றும் போராளிகள் பற்றியும் தலைவர் பிரபாகரன் பற்றியும் பேசிக்கொண்டே, வியாபார அரசியல் செய்யலாம் என்பது, இனத்திற்கும் போராளிகளுக்கும் செய்யும் துரோகமே. எத்தனையோ தியாங்களின் மேல் ஈழத்தவர்களின் விடுதலைப் போராட்டம் கட்டி எழுப்பட்டது? இப்போது அப் போராட்டத்தின் மேல் தமிழ்த் தேசிய அரசியல் வியாபாரிகள் தமது வணிகத்தை கட்டி எழுப்புகின்றனர். அரசின் வாகன உரிமம் உள்ளிட்ட சலுகைகளை பெற்று தாமே அனுபவிக்கும் அரசியல்வாதிகள், அமைச்சுப் பதவிகளையும் பெறலாம் அல்லவா? அமைச்சுப் பதவிகளை பெற்று மக்களுக்கு சேவை ஆற்றினாலாவது அர்த்தமானது. அரசியல் தீர்வில்லாமல் அமைச்சு பதவிகளை ஏற்க மாட்டோம் என்று சொல்லிவிட்டு அத்தனை அரச சலுகைகளையும் பெறுவதும், ஐந்தாண்டு நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்துவிட்டு வாழ்நாள் ஓய்வூதியம் பெறுவதெல்லாம் எந்த அடிப்படையில் நியாயமானது? தாய் பகை, குட்டி உறவென்ற நிலையல்லவா இது. அல்லது அமைச்சு பதவிகளை ஏற்கும் ஆளுமை அற்றவர்களா தமிழ்த் தேசியவாதிகள்? எதிர்கட்சித் தலைவர் பதவியை ஏற்பதும் கட்சிகளின் பிரதி தவிசாளர் பதவியையும் ஏற்பவர்கள் ஏன் அமைச்சு பதவியை ஏற்ககூடாது? இப்படி செய்வதெல்லாம் மக்களை முட்டாளாக்கி, தொடர்ந்து அரசியல் செய்யும் வணிக உத்தியாகும். இந்த விடயத்தில் மக்கள் இனியேனும் விழித்துக்கொள்ள வேண்டும். மேற்குறித்த கேள்விகளை மக்கள் தங்கள் பிரதிநிதிகளிடம் முன் வைக்க வேண்டும். அத்துடன், இனி தேர்தலில் போட்டியிடுகின்ற அனைவரும் அரசால் தமக்கு அளிக்கப்படும் வாகன உரிமமம் உள்ளிட்ட அனைத்துச் சலுகைகளையும் மக்களுக்கே வழங்குவோம் என வாக்குறுதி அளிக்க வேண்டும். தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு, தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி, தமிழ் மக்கள் கூட்டணி, ஈழ மக்கள் ஜனநாயக கட்சி என அனைத்து தரப்பினரும் மக்கள் மத்தியில் பகிரங்கமாக இதனை அறிவிக்க வேண்டும். தமிழ்த் தேசிய அரசியல் என்பது வியாபாரமாக இருக்க முடியாது. அது தியாகத்தின்மீதே கட்டி எழுப்பப்படவேண்டும். இந்த விடயத்தில் மக்களின் எழுச்சிதான் வியாபாரிகளிடமிருந்து தமிழ்த் தேசிய அரசியலை மீட்டெடுத்து உண்மையான மக்கள் பிரதிநதிகளிடம் கையளிக்க துணைபுரியும். தமிழ்க்குரல் ஆசிரியர் பீடம். 11.01.2020 http://thamilkural.net/?p=21584
  12. மொழி என்பது ஒரு இனத்தின் அடையாளமாகும். இன்னொரு வகையில் சொன்னால், மொழி ஒரு இனத்தின் குரல் அல்லது வார்த்தைகள் எனலாம். ஒரு இனத்தின் மொழி உரிமையை மறுத்தல் என்பது அந்த இனத்தை கழுத்தில் பிடித்து திருகுவதற்கு ஒப்பானது. அதாவது கொலை செய்வதற்கு ஒப்பானது. இலங்கைத் தீவில் தமிழ் மொழி அமுலாக்கம் என்பது தொடர்ந்தும் தோல்வியைத்தான் தழுவி வருகிறது. இலங்கையில் தனிநாடு குறித்த கோரல்கள் உருவாகுவதற்கு தனிச்சிங்கள சட்டம் முக்கிய காரணிகளில் ஒன்றாக கருதப்படுகின்றது. 1956 களில், அன்றைய காலத்தில் தனிச்சிங்களச் சட்டம் உருவானபோது அது தனிநாட்டுக்கு வழிவகுக்கும் என்று சிங்கள இடதுசாரித் தலைவர்கள் எச்சரித்தார்கள். தனிச்சிங்களச் சட்டம் என்பது இந்த தீவில் இரு நாடுகளை உருவாக்குவதற்கு அடிப்படையாக அமையும் என்றும் எச்சரித்தார்கள். பிற்காலத்தில் அதுவே நடந்தேறியது. அண்மையில் வடக்கு கிழக்கில் தமிழர்களுக்கான சுயாட்சி பற்றி வலியுறுத்திய வடக்கின் முன்னாள் முதல்வர் விக்கினேஸ்வரனும் இந்த விடயத்தை வலியுறுத்தியிருந்தார். அத்துடன் சிங்கள மக்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் பகுதிகளில் சிங்களத்திற்கு அளிக்கும் முக்கியத்துவத்தை, தமிழ் மக்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் வடக்கு கிழக்கில் அளிக்கவேண்டும் என்பதும் அவரது கருத்துக்களின் நோக்கமாகும். தனிச்சிங்களச்சட்ட உருவாக்கத்தின் பின்னர், எழுந்த இனச்சிக்கல்களின் பின்னர், இலங்கையை ஆட்சி செய்த அத்தனை தலைவர்களும் தமிழை இரண்டாம் மொழி என்று கூறிவந்தனர். இலங்கை அரசமைப்பிலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. ஆனாலும் நடைமுறை ரீதியாக இந்த சரத்து அர்த்தமற்றுப்போனதுடன், தமிழ் மொழியானது, தொடர்ந்தும் ஒடுக்கப்படும் ஒரு மொழியாகவே இருந்து வந்துள்ளது. கடந்த காலத்தில் இலங்கையை ஆட்சி செய்த தலைவர் ஒருவர், ஐக்கிய நாடுகள் சபையில்கூட தமிழில் பேசினார். ஆனால், அவரது ஆட்சிக்காலத்திலும் சிங்கள மொழித்திட்டங்கள் பலவும் வடக்கு கிழக்கில் முன்னெடுக்கப்பட்டது. அத்துடன் அரச திணைக்களங்கள் மற்றும் பொது இடங்களிலும் தமிழ்ப்பிழைகள் விடப்படுகின்றன. அண்மையில் இலங்கையின் புதிய ஜனாதிபதி கோத்தபாய ராஜபக்ச வடக்கு கிழக்கில் ஸ்ரீலங்கா பொலிஸ் நிலையங்களின் பெயர் பலகையில் தமிழுக்கு முதன்மை இடம் வழங்கவேண்டும் என்றும் தமிழில் எழுதவேண்டும் என்று ஒரு உத்தரவை பிறப்பித்திருந்தார். இதன்படி ஒரே ஒரு நிலையத்தில் மாத்திரம் அதுவும் காவல்துறை என மாற்றப்பட்டபோதும் சிங்களமே முதல் இடத்தை பிடித்திருந்தது. ஆனாலும் தொடர்ந்தும் பல காவல் நிலையங்கள் இன்னமும் பொலிஸ் ஸ்டேசன் என்றே இயங்குகின்றன. அத்துடன் காவல் நிலையங்களுக்குச் சென்றால், அங்கே சிங்களத்தில் முறைப்பாடுகள் பதிவு செய்யப்படுகின்றன. அத்துடன் சிங்களத்தில் என்ன எழுதப்பட்டுள்ளது என்பதை அறியாமல் தமிழர்கள் கையெழுத்திட வேண்டிய நிலையுண்டு. அரச சுற்று நிரூபங்கள் பலவும் இன்னமும் சிங்களத்திலேயே வெளியிடப்படுகின்றன. எழுத்துப் பிழைகள் நிறைந்த பெயர் பலகைகளுடன் இன்னமும் பேருந்துகள் வீதிகளில் ஓடுகின்றன. சில பெயர் பலகைகளில் தமிழை பிழையாக எழுதி அவை கெட்ட வார்த்தைகளாக மாறிப் போன துயரமும் நடந்துள்ளது. இந்த விடயங்களுக்கு மத்தியில், இன உரிமைக்காகவும் மொழி உரிமைக்காகவும் போராடுபவர்கள் என்ற ரீதியில், எமது தலைமைகள் தமிழ் மொழி அமுலாக்கத்தில் என்ன பங்களிப்பை செய்திருக்கிறார்கள்? இந்தக் கேள்வியையும் இப்பத்தி அவசியமாக கருதுகின்றது. இதற்கு தக்கதொரு உதாரணமும் சாதனையும் எடுத்துக்காட்டாக அமைகின்றது. தனி நாட்டிற்காக போராடிய விடுதலைப் புலிப்போராளிகள் தமது நிழல் அரசில் ஒரு தமிழ்மொழி அரசை சாத்தியப்படுத்தினார்கள். அது தமிழகத்தில்கூட நடைமுறையில் இல்லாத அரசென தமிழக அறிஞர்கள் பலரும் பாராட்டினர். அனைத்து நிர்வாகங்களும் செயற்பாடுகளும் கட்டமைப்புக்களும் செம்மையான தமிழ் மொழியை கொண்டு அமைக்கப்பட்டது உலகிற்கு வியப்பையும் ஏற்படுத்தியது. ஆயுதப் போராட்டத்திற்கு முந்தைய சூழலில் இருந்த சில தமிழ் தலைவர்கள் தமிழ் அறிஞர்களாகவும் வரலாற்று பிரக்கை கொண்டவர்களாகவும் இருந்தனர். இன்றிருக்கும் தலைவர்களில் எத்தனைபேர் அப்படி இருக்கிறார்கள்? பதிலற்ற கேள்வியாகவே இது இருக்கிறது. அது மாத்திரமல்ல, இன்றைய தமிழ் மொழி அமுலாக்கத்தில் தமிழ் தலைமைகளின் பங்கு எப்படி இருக்கின்றது? கடந்த பத்தாண்டுகளாக, குறிப்பாக ஐந்தாண்டுகளுக்கு மேலாக வடக்கு கிழக்கில் உள்ள பெரும்பான்மையான உள்ளுராட்சி மன்றங்கள் தமிழ் தலைமைகளின்வசம் இருந்தன. இக்கால கட்டத்தில் தமது ஆட்சியில், இவர்கள் தமிழ்மொழி அமுலாக்கம் குறித்து என்ன நடவடிக்கையை எடுத்துள்ளார்கள்? தமிழில் பெயர் சூட்டுவது, அரச திணைக்கள பெயர் பலகைகளில் தமிழின் இடத்தை முதன்மைப்படுத்தல், சுற்று நிரூபங்களை தமிழாக்கம் செய்தல் என்று எந்தவொரு காரியத்தையும் செய்யவில்லை என்பது பரவலான குற்றச்சாட்டு. தற்போதும் வன்னியில் உள்ள நகரங்களின் கடைப் பெயர்களும் பிள்ளைகளுக்கு சூட்டப்பட்ட பெயர்களும் தூய தமிழில் அமைந்திருப்பது அன்றைக்கு போராளிகள் ஏற்படுத்திய விழிப்புணர்வு தூண்டுதல்களினால் ஆகும். தமிழில் பெயர் வைக்கும் போக்குகூட இன்று அருகி வருகின்றது. 2009 வரையான பிள்ளைகள் இன்றைய ஈழத்தில் தமிழ் பெயரில் தம்மை தனித்துவமாக அடையாளப்படுத்துகிறார்கள். இந்தப் போக்கு தொடர்வதற்கு சரியான பங்களிப்பை வழங்க இப்போது யாருமில்லை. எனவே தமிழ் மொழிக்காக போராடும் நாம் எமது வாழ்விலும் செயலிலும் தமிழுக்கு சரியான இடத்தை வழங்க வேண்டும். தமிழ் தலைமகள் இதில் முன்னுதாரணமாக செயலாற்ற வேண்டும். இதனை தமிழ்குரலானது, இப்பத்தியின் வாயிலாக மக்களின் குரலாக வலியறுத்த விரும்புகின்றது. மொழிப்பிரச்சினை என்பது ஒரு உடனடியான அவசியமான சிக்கல் ஆகும். இதற்கான பொறுப்பு அரசாங்கத்திடம் மாத்திரமின்றி, எமது அரசியல் கட்டமைப்பு, மற்றும் அதிகாரிகளின் கைகளிலும் உண்டு. அனைவரும் இணைந்து செயற்படுவதுதான் தமிழ் பேசும் மக்களுக்கு மொழிச்சிக்கலற்ற, நிர்வாகத்தை ஏற்படுத்த வழிவகுக்கும். – தமிழ்க்குரல் ஆசிரியர் பீடம்07.01.2020 http://thamilkural.net/?p=20793
  13. மழைக்காலத்து தவளைச் சத்தம்போன்று, தேர்தல் என்றவுடன் ஒற்றுமை பற்றிய ஆரவாரங்களும் ஆரம்பித்துவிடும். திரும்பிய இடங்களிலெல்லாம் ஒரே தவளைச் சத்தம். ஜனாதிபதித் தேர்தலில் கோட்டபாயிவின் வெற்றியை தொடர்ந்து மீண்டும் ஒற்றுமைபற்றிய சத்தம் தொடங்கிவிட்டது. நாங்கள் எல்லோரும் ஒன்றாக நிற்கவேண்டும் – இந்தக் காலத்தில் மாற்றுத் தலைமை கூடாது என்றவாறான அரசியல் வகுப்புக்களும் தொடங்கிவிட்டன. இது பற்றி முதலில் சுமந்திரன் பேசினார். பின்னர்சம்பந்தன் பேசினார். ஆனால் இதே நபர்கள்தான் கூட்டமைப்பிலிருந்து பலரும் வெளியேறுவதற்கு காரணமாக இருந்தவர்கள். ஓற்றுமைபற்றி பேசுவது தவறான ஒரு விடயமல்ல. அதுதமிழ் மக்களுக்கு அவசியமான ஒன்றுதான். ஆனால் ஒற்றுமைபற்றி பேசுபவர்கள் இதய சுத்தியுடன்தான் பேசுகின்றனரா? இன்று கூட்டமைப்பிற்குள், எந்தக் கட்சிக்கு, எந்த இடத்தில், எத்தனை ஆசனங்கள் என்னும் பேச்சுவார்த்தை இடம்பெறுகின்றது. தங்களுக்கு சொந்தமான சொத்தை உறவினர்களுக்கிடையில் பிரித்துக் கொள்வதுபோன்று, தமிழரசு கட்சி பங்காளிக் கட்சிகளுக்கு ஆசனங்களை ஒதுக்கிக் கொண்டிருக்கின்றது. இதுவா தமிழ் மக்களுக்கான ஒற்றுமை? தமிழ்த் தேசிய அரசியலை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அரசியல் கட்சிகளுக்கும் ஏனைய கட்சிகளுக்கும் இடையில் அடிப்படையிலேயே ஒரு வேறுபாடுண்டு. முக்கியமாக 2009இற்கு பின்னர் தமிழ் மக்களின் தலைமையை பொறுப்பேற்ற கூட்டமைப்பிற்கும் ஏனைய கட்சிகளுக்குமான வேறுபாடென்பது, மலைக்கும் மடுவுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு போன்றது. அதாவது, கூட்டமைப்பு என்பது தமிழ் மக்களின் உரிமை அரசியலுக்கு தலைமை தாங்கும் ஒரு அரசியல் ஸ்தாபனம். அவ்வாறான ஒரு ஸ்தாபனம் ஆசனங்களுக்காக தங்களுக்குள் சண்டைபோட்டுக் கொள்வதா அவர்களின் ஒற்றுமை? கடந்த உள்ளுராட்சி மன்றத் தேர்தலின் போது கூட்டமைப்பின் கதிரைச் சண்டை சந்திசிரித்தது. யாழ்ப்பாணம் மார்ட்டின் வீதியிலுள்ள மாவை சோனாதிராஜாவின் வீட்டுக்கு முன்னால், தமிழரசுக் கட்சி உறுப்பினர்கள் சண்டைபோடும் காட்சிகள் ஊடகங்களில் பிரசுரமானது. இதுவா தமிழ் மக்களுக்கான ஒற்றுமை? மீண்டும் அதே விடயங்கள்தான் இடம்பெறப் போகின்றன. ஊடகங்கள் காட்சிகளுக்காக காத்திருக்கின்றன! பல்லாயிரக் கணக்கானவர்களின் தியாகங்களால் உருப்பெற்ற தமிழ்த் தேசிய அரசியல் இயக்கமானது இன்று, அதன் சிதைவின் இறுதிக் கட்டத்தில் நிற்கின்றது. வெறும் பாராளுமன்ற ஆசனங்களுக்காக சண்டைபோடும் அரசியல்வாதிகளாக தமிழ்த் தேசிய அரசியல்வாதிகள் மாறியிருக்கின்றனர். சிங்கள முஸ்லிம் கட்சிகள் இவ்வாறு ஆசனங்களுக்காக அடிபிடிப்படுவதான ஒரு செய்தியைக் கூடக் காணமுடியவில்லை. ஆனால் தமிழ் மக்களின் உரிமைகளுக்காக போராடுவதாகவும் – போராடப் போவதாகவும் கூறிக்கொள்ளும் கட்சிகள்தான் கதிரைகளுக்காக அடிபடுகின்றன? எப்படியாவது நாடாளுமன்றம் சென்றுவிடவேண்டும் என்பதைத் தவிர அரசியல் தொடர்பில் எந்தவொரு வேலைத்திட்டமும் இவர்களிடம் இல்லை. இலங்கையின் வரலாற்றில் இதற்கு முன்னர் எந்தவொரு ஜனாதிபதியும் கூறாத ஒரு விடயத்தை கோட்டபாய ராஜபக்ச கூறுகின்றார். அதாவது, பெரும்பான்மை மக்களின் ஆதரவின்றி எதனையும் தன்னால் செய்யமுடியாது – அரசியல் தீர்வு என்று கூறி மற்றைய அரசியல்வாதிகளைப்போல் நானும் ஏமாற்ற விரும்பவில்லை. எனவே பெரும்பான்மையினர் ஆதரித்தால்தான் இலங்கைத் தீவில் எதனையும் தமிழர்கள் பெறலாம் என்பதே புதிய ஆட்சியாளர்களின் உறுதியான நிலைப்பாடு. இந்த நிலையில் புதிய ஆட்சியாளர்களை எதிர்கொள்வதற்கு கூட்டமைப்பிடம் – தமிழ்த் தேசியவாதிகளிடம் என்ன வேலைத்திட்டம் இருக்கின்றது? கூட்டமைப்பை சேர்ந்தவர்கள் 22 பேர் நாடாளுமன்றம் செல்வதன் மூலம் எவ்வாறு அரசியல் தீர்வைபெறலாம்? நாடாளுமன்றத்தின் மூலம் ஒரு அரசியல் தீர்வைபெற முடியுமாக இருந்தால் அதனை தந்தை செல்வநாயம் பெற்றிருப்பாரே –பின்னர் வந்த அமிர்தலிங்கத்தால் பெற்றிருக்கமுடியுமே! அதனையும் விடுவோம் கடந்த பத்துவருடங்களாக தமிழ் மக்களின் நாடாளுமன்ற பலமாக தங்களை காண்பித்துக்கொண்டிருந்த கூட்டமைப்பால் அதனைப் பெற்றிருக்கலாமே! ஏன் முடியவில்லை. இந்த நிலையில் மீண்டும் நாடாளுமன்றம் செல்வதன் ஊடாக எவ்வாறு ஜனாதிபதி கோட்டபாயவிடமிருந்து அரசியல் தீர்வைபெறமுடியும்? உண்மையில் இன்று தமிழர் அரசியல் என்பது எங்கே செல்கின்றோம் என்னும் தெளிவில்லாமலேயே சென்று கொண்டிருக்கின்றது. வெறுமனே நாடாளுமன்ற கதிரைகளை எப்படியாவது கைப்பற்றிவிடவேண்டும். அரசாங்கம் தருகின்ற அந்த வாகன அனுமதிப்பத்திரத்தை எப்படியாவது பெற்றுவிடவேண்டும். மூன்று முறை நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்துவிட்டால் முழுமையான ஓய்வூதியத்தை பெறுவிடலாம். ஒரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினருக்கு ஆகக் குறைந்தது மாதம் ஒன்றிற்கு 250000 ரூபாவிற்குமேல் அரசாங்க கொடுப்பனவுகள் உண்டு. ஒவ்வொரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினருக்கும் ஆகக் குறைந்தது ஐந்து பிரத்தியேக ஊழியர்களை நியமிக்கமுடியும். ஆனால் எந்தவொரு கூட்டமைப்பு நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும் இதற்காக பிரத்தியேக ஊழியர்களை நியமிப்பதில்லை. தங்களுடைய மனைவியின் பெயர் மகளின் பெயர் அல்லது உறவினரின் பெயரைக்கொடுத்து குறித்த தொகையை பெற்றுக் கொள்கின்றனர். இரா.சம்பந்தன் சுமார் 43 வருடமாக முழுநேர அரசியலில் இருக்கின்றார். அவரது தொழிலே அரசியல்தான். இந்தக் காலத்தில் ஒரு சில தடைவைகள் தோற்றுப் போயிருக்கின்றார். அதனை விடுத்துப் பார்த்தால், ஐந்து தடைவைகள் நாடாளுமன்ற உறுப்பனிராக இருந்திருக்கின்றார். இந்தக் காலத்தில் தன்னால் சம்பளம் வழங்கப்பட்ட பிரத்தியேக ஊழியர்களின் பெயர் விபரங்களை அவரால் வழங்கமுடியுமா? இதனை ஒரு பகிரங்க சவாலாகவே இந்தக் கட்டுரை முன்வைக்கின்றது? ஒருவேளை சம்பந்தன் அவ்வாறு முன்வைத்தால் அதில் நிச்சயம் அவரது மனைவியின் மகளின் மகனின் பெயர் இருக்கும். உண்மையில் கோட்டபாய திடீரென்று ஒரு அறிவிப்பை செய்தால் – அதாவது, அடுத்த நாடாளுமன்ற தேர்தலிலிருந்து நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களுக்கான வாகன அனுமதிப்பத்திரம் நீக்கப்படும். அதற்கு பதிலாக தங்களுக்கு வழங்கப்படும் சம்பளத்திலிருந்துதான் அனைத்தையும் அவர்கள் செய்யவேண்டும். அவ்வாறு நியமிக்கப்படும் ஊழியர்களும் அவர்களது உறவினர்களாக இருக்கக் கூடாது. இப்படி ஒரு அறிவிப்பை செய்வாராக இருந்தால், இன்று ஆசனத்துக்காக அடிபடும் பலர் அரசியலைவிட்டே ஒதுங்கிவிடுவார்கள். ஏனெனில் கூட்டமைப்பில் ஆசனத்துக்காக முன்வரிசையில் நிற்கும் எவருமே மக்களுக்காக வரவில்லை. இந்த சலுகைகளையையும் அந்தக் கதிரையால் கிடைக்கும் தொடர்புகளுக்காகவுமே அரசியலுக்குள் நுழைந்திருக்கின்றனர். இன்று கூட்டமைப்பிற்குள் இருக்கும் ஒரு சிலரைத் தவிர பெரும்பான்மையான நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் அரசியல் தகுதி என்ன? அவர்களுக்கும் தமிழரசு கட்சிக்கும் ஏதாவது தொடர்பிருக்கின்றதா? அவர்களுக்கும் கடந்தகால போராட்டத்திற்கும் ஏதாவது தொடர்பு இருக்கின்றதா? இப்படியானவர்கள் கூட்டமைப்புக்குள் வந்து பதவிகளை பெறுகின்றபோது, அவர்கள் எப்படி மக்களுக்கு உண்மையானவர்களாக இருப்பார்கள்? கூட்டமைப்புக்குள் நிலவும் ஒற்றுமை என்பது நாடாளுமன்ற கதிரைகளுக்கான ஒற்றுமையே தவிர வேறொன்றுமில்லை. உண்மையில் இன்று கூட்டமைப்பு என்னும் ஒருஅமைப்பு இருப்பதே நாடாளுமன்ற கதிரைகளால்தான். ஒருவேளை அடுத்த தேர்தலில் சித்தார்த்தனோ அல்லது செல்வம் அடைக்கலநாதனோ தோல்வியடைந்தால் அதன் பின்னர் புளொட்டும் டெலோவும் கூட்டமைப்பிற்குள் இருக்காது. அப்படித்தான் சங்கரி வெளியேற்றப்பட்டார். அப்படித்தான் சுரேஸ் வெளியேற்றப்பட்டார். ஏனெனில் தமிழரசுக் கட்சி பேசும் ஒற்றுமை என்பது நாடாளுமன்ற கதிரைகளில் இருக்கும் வரைக்கும்தான் செல்லுபடியாகும். எனவே இது தமிழ் மக்களுக்கான அரசியல் ஒற்றுமையா அல்லது நாடாளுமன்ற கதிரைகளுக்கான ஒற்றுமையா? இப்போது இந்தக் கட்டுரையின் வாதம் உங்களுக்கு நன்றாக புரிந்திருக்கும். பெரும் விலை கொடுத்த மக்கள் கூட்டமொன்று, வெறும் பசப்பு வார்த்தைகளுக்குள் தங்களை தொலைத்துவிடக் கூடாது. சிந்திக்காத மக்கள் கூட்டமென்பது, எப்போதுமே வெறும் வாக்களிக்கும் இயந்திரம்தான் வாக்களிக்கும் இயந்திரங்களால் ஒருபோதும் வரலாற்றை படைக்கமுடியாது. அப்படியான மக்கள் அரசியல்வாதிகளின் அடிமைகளாக மட்டுமே இருப்பர். -கரிகாலன்- http://thamilkural.net/?p=20554
  14. குடும்பமாக அரசியலில் ஈடுபடுவது என்பது அரசியலுக்கும் புதிதல்ல, நம் நாட்டுக்கும் புதிதல்ல. இப்போது நாட்டில் நடப்பதுகூட ராஜபக்ச சகோதரர்களின் ஆட்சிதான். 2015 ஆம் ஆண்டுக்கு முன்னரும் இதுதான் நடந்தது. ஆனால், தமிழில் குடும்ப அரசியல் என்பது சற்றுக் குறைவுதான். அப்படியே நடந்தாலும் தந்தைக்குப் பின் தனயன் என்ற நிலைதான் நீடித்தது. இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சியின் தலைவர் மாவை சேனாதிராஜாவும் அவரின் மகன் கலையமுதனும் இப்போது ஒரே நேரத்தில் அரசியலில் இருக்கிறார்கள் என்றாலும் அவர்களின் பதவிகள் வேறுவேறுதான். தமிழ் மக்கள் கூட்டணியுடன் இணைந்து, வரும் நாடாளுமன்றத் தேர்தலை சந்திக்க வியூகம் அமைத்து வருகின்றது ஈழ மக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணி கட்சி. பேரம் பேசி யாழ்ப்பாணத் தேர்தல் மாவட்டத்தில் 3 ஆசனங்களை வாங்கி விட்டது. (சிலவேளைகளில் இது 2 ஆகக் குறையவும் வாய்ப்பு உள்ளது.) நடைபெறவுள்ள தேர்தலில் அவர் களமிறங்குவது உறுதியானது என்றாலும் மீதமிருக்கும் ஆசனத்தில் யாரை களமிறக்குவது என்பதுதானாம். அதற்குக் காரணம் கடந்த காலத்தில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்குள் நடந்த கசப்பான அனுபவங்கள்தானாம். ஈழ மக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணி கட்சி தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் பங்காளிக் கட்சியாக இருந்தபோது, ஸ்ரீதரன், சிவமோகன், ரவிகரன், ஐங்கரநேசன் ஆகியோருக்குப் போட்டியிடுவதற்கு சந்தர்ப்பங்களை வழங்கியது. இவர்களின் கோட்டாவில் அரசியல் களத்துக்கு வந்தவர்கள் வெற்றி பெற்றதும் தமிழரசுக் கட்சியின் பக்கம் தாவி விட்டார்கள். தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்குள் முரண்பட இதுவும் ஒரு காரணமாக ஈழமக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணிக்கு இருந்தது. இந்நிலையில், தமிழ் மக்கள் கூட்டணியில் போட்டியிடும் நிலையில் வேறு எவரையேனும் தேர்தலில் போட்டியிட வைத்து அவர்கள் கட்சி மாறிவிட்டால், நிலைமை என்ன என்பதே அவரின் யோசனையாம். இந்நிலையில், அவருக்கு வேண்டியவர்கள் சிலர் அவரது தம்பியாரான சர்வேஸ்வரனைக் களமிறக்கலாம் என ஆலோசனை கூறியுள்ளார்களாம். இதற்கு அவர் மறுப்பு எதுவும் தெரிவிக்காதபோதும், ஆதரவும் தெரிவிக்காமல் அமைதி காத்து வருகிறாராம். சர்வேஸ்வரன் ஏற்கனவே வடக்கு மாகாண சபையின் உறுப்பினராகவும், அமைச்சராகவும் இருந்தவர். முன்னாள் முதலமைச்சர் க.வி. விக்னேஸ்வரனின் நன்மதிப்பையும் பெற்றவர். இது தவிர, தமிழ் மக்கள் கூட்டணியின் பங்காளிக் கட்சிகளை ஒன்றிணைப்பதில் – கொள்கைகளை வகுப்பதில் மும்முரமாக நின்று பணியாற்றுபவர். கடந்த காலங்களை விட – அதாவது கூட்டமைப்பில் இருந்த காலத்தை விட அவரின் இப்போதைய அரசியல் செயற்பாடுகள் பல மடங்கு வேகம் பெற்றிருக்கின்றன. அவருக்கும் நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் போட்டியிடும் எண்ணம் உள்ளதாகத் தகவல். இந்நிலையில், வரும் நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் அவருக்கு சந்தர்ப்பத்தை வழங்கினால், வேறு கட்சிக்குத் தாவ மாட்டார் என்பது ஆலோசனை வழங்கியவர்களின் கருத்தாம். ஆனால், இதற்கு கட்சியின் முக்கியஸ்தர்கள் பலரும் எதிர்ப்புத் தெரிவித்துள்ளனர். அதற்குக் காரணம் இல்லாமலும் இல்லை. ஒரு தேர்தலில் அண்ணனும் தம்பியும் போட்டியிடுவதால் அது வெற்றிக்குப் பதிலாக வீழ்ச்சியை தரும் என்பதும் எதிர்க்கட்சிகள் தங்களுக்கு எதிராகக் கடும் பிரசாரத்தை வெற்றிகரமாக முன்னெடுக்க அது வாய்ப்பாகிவிடும் என்பதும் ஒரு சாராரின் கருத்தாக உள்ளதாம். இன்னொரு சாராரோ, குடும்ப அங்கத்தவர்கள் போட்டியிட்டால் தமக்கு ஒருபோதும் சந்தர்ப்பம் கிடைக்காமல் போய்விடுமே என்ற அச்சத்தில் உள்ளனராம். அவர்களின் அச்சமும் ஒரு வகையில் நியாமானதுதான்…? ஆனால், இந்த விடயத்தில் சுரேஷ் பிறேமச்சந்திரன் என்ன முடிவு எடுக்கப் போகிறார் என்பது அவருக்குத்தான் வெளிச்சம்…! http://thamilkural.net/?p=20103
  15. தமிழ் மக்களுக்கான உரிமைகளை ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்சவிடம் இருந்து பெற்றுத் தர எம்மால் முடியும் எனத் தெரிவித்திருக்கிறார் வடக்கு மாகாண முன்னாள் முதலமைச்சர் க.வி. விக்னேஸ்வரன். யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து வெளியாகும் வார இதழ் ஒன்றுக்கு அவர் அளித்த செவ்வியலேயே அவர் இவ்வாறு குறிப்பிட்டுள்ளார். ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்ச எதையும் தர மாட்டேன் என்கிறார். இந்நிலையில் தமிழ் மக்களுக்கான உரிமைகளை எப்படிப் பெற்றுக் கொடுப்பீர்கள் எனக் கேட்கப்பட்ட கேள்விக்குப் பதிலளிக்கையில், சாப்பிடமாட்டேன் என்று குழந்தை அடம்பிடித்தால் சரி போ என்று விட்டுவிடுவீர்களா? எத்தி, அதட்டி குழந்தையை சாப்பிடப் பண்ண வேண்டும். ஒரு தாயால் அது முடியும். எம்முள் அன்பும் உண்மையும் கொண்டிருந்தால் நாமும் தாயைப் போன்றவர்கள்தான். எம்மால் முடியும் எனக் கூறியுள்ளார். மேலும், தமிழ் மக்களின் உரிமைகளையும் அவர்களின் யதார்த்த நிலைகளையும் பிரதிபலிப்பதாகப் பேசுபவர்கள் தமிழ் இனவாதிகள் என்றால் நான் ஒரு தமிழ் இனவாதிதான். ஆனால், இனவாதிக்கும் மனிதநேயவாதிக்கும் இடையில் ஒரு பாரிய வேற்றுமை உண்டு. தன் இனம் மட்டுமே உயர்ந்தது மற்றவை தாழ்ந்தவை என்று கூறுவோரைத்தான் உலகம் இனவாதி என்று சொல்கிறது எனத் தன் மீது சிங்கள – பௌத்த பேரினவாதிகள் குத்தும் இனவாத முத்திரைக்குப் பதிலடி கொடுத்துள்ளார். அத்துடன், பேராசிரியர் திஸ்ஸ விதாரண தன்னை மாட்டி விடும் நோக்கிலேயே வல்லரசுகளின் மத்தியஸ்தம் பற்றிக் கேள்வியை எழுப்பியிருந்தார் என்றும் அதனாலேயே தான் அவரின் கேள்விக்குப் பதிலளிக்காமல் மௌனம் காத்தேன் என்றும் கூறியிருக்கிறார். அத்துடன் 13 ஆவது திருத்தச் சட்டத்தின் இன்றைய நிலையை இந்தியா புரிந்து கொண்டால், நிச்சயமாக அதனைப் பரிசீலிக்காது என்றும் அந்த நேர்காணலில் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். http://thamilkural.net/?p=20059