Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'ஆர். அபிலாஷ்'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • யாழ் இனிது [வருக வருக]
    • யாழ் அரிச்சுவடி
    • யாழ் முரசம்
    • யாழ் உறவோசை
  • செம்பாலை [செய்திக்களம்]
    • COVID-19: Coronavirus - பாதுகாப்பு வழிமுறைகள் மற்றும் ஆலோசனைகள்
    • ஊர்ப் புதினம்
    • உலக நடப்பு
    • நிகழ்வும் அகழ்வும்
    • தமிழகச் செய்திகள்
    • அயலகச் செய்திகள்
    • அரசியல் அலசல்
    • செய்தி திரட்டி
  • படுமலைபாலை [தமிழ்க்களம்]
    • துளித் துளியாய்
    • எங்கள் மண்
    • வாழும் புலம்
    • பொங்கு தமிழ்
    • தமிழும் நயமும்
    • உறவாடும் ஊடகம்
    • மாவீரர் நினைவு
  • செவ்வழிப்பாலை [ஆக்கற்களம்]
    • இலக்கியமும் இசையும்
    • கவிதைப் பூங்காடு
    • கதை கதையாம்
    • வேரும் விழுதும்
    • தென்னங்கீற்று
    • நூற்றோட்டம்
    • கவிதைக் களம்
    • கதைக் களம்
  • அரும்பாலை [இளைப்பாறுங்களம்]
    • சமூகவலை உலகம்
    • வண்ணத் திரை
    • சிரிப்போம் சிறப்போம்
    • விளையாட்டுத் திடல்
    • இனிய பொழுது
  • கோடிப்பாலை [அறிவியற்களம்]
    • கருவிகள் வளாகம்
    • தகவல் வலை உலகம்
    • அறிவியல் தொழில்நுட்பம்
    • சுற்றமும் சூழலும்
  • விளரிப்பாலை [சிந்தனைக்களம்]
    • வாணிப உலகம்
    • மெய்யெனப் படுவது
    • சமூகச் சாளரம்
    • பேசாப் பொருள்
  • மேற்செம்பாலை [சிறப்புக்களம்]
    • நாவூற வாயூற
    • நலமோடு நாம் வாழ
    • நிகழ்தல் அறிதல்
    • வாழிய வாழியவே
    • துயர் பகிர்வோம்
    • தேடலும் தெளிவும்
  • யாழ் உறவுகள்
    • யாழ் 23 அகவை - சுய ஆக்கங்கள்
    • யாழ் 22 அகவை - சுய ஆக்கங்கள்
    • யாழ் 21 அகவை - சுய ஆக்கங்கள்
    • யாழ் 20 அகவை - சுய ஆக்கங்கள்
    • யாழ் 19 அகவை - சுய ஆக்கங்கள்
    • யாழ் ஆடுகளம்
    • யாழ் திரைகடலோடி
    • யாழ் தரவிறக்கம்
  • யாழ் களஞ்சியம்
    • புதிய கருத்துக்கள்
    • முன்னைய களம் 1
    • முன்னைய களம் 2
    • பெட்டகம்
  • ஒலிப்பதிவுகள்
  • Newsbot - Public club's Topics
  • தமிழரசு's வரவேற்பு
  • தமிழரசு's வயிறு குலுங்க சிரிக்க..
  • தமிழரசு's என்றும் கேட்க்கக்கூடிய பாடல்கள்
  • தமிழரசு's நாபயிற்சி
  • தமிழரசு's படித்ததில் பிடித்தது
  • தமிழரசு's மறக்க முடியாத காட்சி
  • தமிழரசு's பனங்காய்ப் பணியாரத்தால் தமிழருக்குள் என்ன நிகழ்ந்தது தெரியுமா?
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s குழுமம் வரவேற்பு
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s காணொளிகள்
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s கணணி
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s பாடல்கள்
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s கட்டமைப்பு
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s மீனாட்சி கோயில்
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s நினைவலைகள்
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s ரசித்தவை
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s தொழிற்நுட்பம்
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s செய்தி / துணுக்கு
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s நகைச்சு வை
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s புகைப்படங்கள்
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s நற்சிந்தனை
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s தமிழ்
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s சுற்றுலா
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s பேசும் படம்
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s வாழ்த்துக்கள்
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s ஒலிப்பேழை
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s கொரானா
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s விநோதம்
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s Test
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s அஞ்சலிகள்
  • "இலையான்" அடிப்போர் சங்கம்.'s சங்கத்தின் திறப்பு விழா.
  • "இலையான்" அடிப்போர் சங்கம்.'s அந்தநாள், ஞாபகம் வந்ததே....!
  • வலைப்போக்கன் கிருபன்'s என்றும் இனிய பாடல்கள்
  • வலைப்போக்கன் கிருபன்'s உலக சினிமா
  • வலைப்போக்கன் கிருபன்'s புத்தக அலுமாரி
  • வலைப்போக்கன் கிருபன்'s பலதும் பத்தும்

Calendars

  • நாட்காட்டி
  • மாவீரர் நினைவு

Blogs

  • மோகன்'s Blog
  • தூயவன்'s Blog
  • Mathan's Blog
  • seelan's Blog
  • கறுப்பி's Blog
  • lucky007's Blog
  • சந்தோஷ் பக்கங்கள்
  • தூயாவின் வலைப்பூ
  • vijivenki's Blog
  • sindi's Blog
  • சந்தியா's Blog
  • இரசிகை-இரசித்தவை
  • arunan reyjivnal's Blog
  • இலக்கியன்`s
  • PSIVARAJAKSM's Blog
  • blogs_blog_18
  • sujani's Blog
  • Iraivan's Blog
  • Thinava's Blog
  • குட்டியின் கோட்டை
  • வல்வை மைந்தன்
  • vishal's Blog
  • kural's Blog
  • KULAKADDAN's Blog
  • குறும்பன் வாழும் குகை
  • Thamilnitha's Blog
  • அடர் அவை :):):)
  • டுபுக்கு's Blog
  • வானவில்'s Blog
  • NASAMAPOVAN's Blog
  • சுட்டியின் பெட்டி இலக்கம் 1
  • vikadakavi's Blog
  • ravinthiran's Blog
  • Tamizhvaanam's Blog
  • hirusy
  • neervai baruki's Blog
  • இனியவள்'s Blog
  • senthu's Blog
  • tamil_gajen's Blog
  • சின்னப்பரின் பக்கம்
  • ADANKA THAMILAN's Blog
  • வல்வை சகாறாவின் இணையப்பெட்டி
  • Tamil Cine's Blog
  • harikalan's Blog
  • antony's Blog
  • mugiloli's Blog
  • Kavallur Kanmani's Blog
  • jeganco's Blog
  • Waren's Blog
  • "வா" சகி 's Blog
  • nishanthan's Blog
  • semmari's Blog
  • Akkaraayan's Blog
  • தமிழில் ஒரு சமையல் வலைப்பதிவு
  • தீபன்'s Blog
  • தமிழ் இளையோர் அமைப்பு
  • மாயன்'s Blog
  • Thumpalayan's Blog
  • mullaiyangan's Blog
  • NAMBY's Blog
  • பரதேசி's Blog
  • thamilkirukkan's Blog
  • Vakthaa.tv
  • colombotamil's Blog
  • மசாலா மசாலா
  • muththuran
  • கிருபா's Blog
  • நந்தவனம்
  • தமிழர் பூங்கா
  • TAMIL NEWS
  • dass
  • puthijavan's Blog
  • AtoZ Blog
  • Vani Mohan's Blog
  • mullaiiyangan's Blog
  • mullaiman's Blog
  • மல்லிகை வாசம்
  • karu's Blog
  • saromama's Blog
  • tamil92's Blog
  • athirvu
  • melbkamal's Blog
  • nedukkalapoovan's Blog
  • Loshan's Blog
  • ஜீவநதி
  • எல்லாளன்'s Blog
  • kanbro's Blog
  • nillamathy's Blog
  • Vimalendra's Blog
  • Narathar70's Blog
  • யாழ்நிலவன்'s Blog
  • நிரூஜாவின் வலைப்பதிவு
  • cyber's Blog
  • varnesh's Blog
  • yazh's Blog
  • MAHINDA RAJAPAKSA's Blog
  • விசரன்'s Blog
  • tamil paithiyam's Blog
  • TamilForce-1's Blog
  • பருத்தியன்
  • aklmg2008's Blog
  • newmank
  • ilankavi's Blog
  • இனியவன் கனடா's Blog
  • muthamil78
  • ரகசியா சுகி's Blog
  • tamileela tamilan's Blog
  • சுஜி's Blog
  • மசாலா மசாலா
  • Anthony's Blog
  • Gunda's Blog
  • izhaiyon's Blog
  • TamilEelamboy's Blog
  • sathia's Blog
  • லோமன்
  • kobi's Blog
  • kaalaan's Blog
  • sathiri's Blog
  • Voice Blog
  • தமிழ் செய்தி மையம் மும்பை
  • ஜீவா's Blog
  • தீபம்'s Blog
  • Iraivan's Blog
  • பிறேம்'s Blog
  • mullaikathir.blogspot.com
  • ஸ்ரீ பார்சி காங்கிரஸ் = ஸ்ரீ லங்கா = தமிழ் ஜெனோசைட்
  • sam.s' Blog
  • வாழ்ந்தால் உண்மையாய் வாழவேண்டும் இலலையேல் வாழதிருப்பதுமேல்
  • வாழ்ந்தால் உண்மையாய் வாழவேண்டும் இலலையேல் வாழதிருப்பதுமேல்
  • sam.s' Blog
  • தயா's Blog
  • தயா's Blog
  • ஏராழன்'s Blog
  • Small Point's Blog
  • Rudran's Blog
  • ulagathamilargale.blogpsot.com
  • ramathevan's Blog
  • Alternative's Blog
  • Alternative's Blog
  • அ…ஆ…புரிந்துவிட்டது…. கற்றது கைமண் அளவு…
  • ஜீவா's Blog
  • மொழி's Blog
  • cawthaman's Blog
  • ilankavi's Blog
  • ilankavi's Blog
  • கனடா போக்குவரத்து
  • வேலிகள் தொலைத்த ஒரு படலையின் கதை!
  • nirubhaa's Blog
  • nirubhaa's Blog
  • தமிழரசு's Blog
  • akathy's Blog
  • அறிவிலி's Blog
  • மல்லிகை வாசம்'s Blog
  • வல்வை சகாறா's Blog
  • விவசாயி இணையம்
  • அருள் மொழி இசைவழுதி's Blog
  • ஈழப்போரில் தமிழரால் பயன்படுத்தப்பட்டவை's படிமங்கள்
  • ஈழப்போரில் தமிழரால் பயன்படுத்தப்பட்டவை's ஆவணங்கள்
  • ஈழப்போரில் தமிழரால் பயன்படுத்தப்பட்டவை's சிறப்பு ஆவணம்
  • ஈழப்போரில் தமிழரால் பயன்படுத்தப்பட்டவை's ஆவணக்கட்டுகள்

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


AIM


MSN


Website URL


ICQ


Yahoo


Jabber


Skype


Location


Interests

Found 3 results

  1. காலம் இல்லாமல் ஒரு கதையை எழுத முடியுமா? ஆர். அபிலாஷ் இதென்ன கேள்வி என உங்களுக்குத் தோன்றலாம். ஆனால்கதையின் ஆன்மா காலத்தினுள் புதைந்திருக்கிறது என்றுஅரிஸ்டாட்டில் துவங்கி இன்றைய விமர்சகர்கள் பலர்கருதுகிறார்கள். தமிழ் நாவல்கள், சிறுகதைகளின் வடிவத்தைபுரிந்து கொள்ளவும் இந்த கேள்வி மிகவும் உதவும். நாம்காலத்தைப் பற்றி பேசும் முன்பு காரண-விளைவு தர்க்கம் நம்வாழ்வில் எப்படி செயல்படுகிறது எனப் பார்ப்போம். பேருந்தில் நின்று கொண்டு வரும் போது பக்கத்தில் நிற்பவர்என் காலை மிதித்து விடுகிறார். நான் கோபமாக திரும்பிப்பார்க்கும் முன்பே அவர் “சாரி சார், தெரியாம மிதிச்சிட்டேன்” என்கிறார். “பரவயில்லை”, நான் அமைதியாகிறேன். ஆனால்இதுவே அவர் கண்டும் காணாதது போல நின்றால் என் கோபம்அதிகமாகிக் கொண்டே செல்லும். ஏன்? அந்த மன்னிப்பில் என்னஇருக்கிறது? அந்த மன்னிப்பில் காரண-விளைவை ஏற்கும்கோரல் இருக்கிறது. அது நமக்கு தேவையாக இருக்கிறது. அதுஇல்லாவிடில் எனக்கு ஏன் இந்த வேதனை ஏற்பட வேண்டும்எனும் கேள்வி வருகிறது. அவர் பொறுப்பேற்காவிடில் நான்அதற்கு பொறுப்பேற்க வேண்டும். (ஏன் இவ்வளவு கூட்டமானபேருந்தில் ஏறினோம்? ஏன் என் பைக் ரிப்பேர் ஆனது? அல்லதுஎனக்கு சொந்தமாக ஒரு பைக் இருந்தால் இப்படி மிதிபடநேரிடுமா? எனக்கு ஏன் ஒரு பைக் வாங்கும் அளவுக்கு கூடவக்கில்லாமல் போனது? நான் என் வாழ்க்கையை வீணடித்துவிட்டேனா? இப்படி பல கேள்விகளை அடுத்த சில வினாடிகளைநாம் சிந்திக்க வேண்டி வரலாம்.) அல்லாவிடில் காரணமற்ற ஒருதண்டனையைப் பெற்றது நமக்கு மிதிபட்டதை விட அதிகவலியளிக்கலாம். ஈ.எம். பாஸ்டர் தனது Aspects of the Novel புத்தகத்தில் “நாம் ஒருநாள் தூங்கி விழித்ததில் இருந்தேபல்வேறு காரண-விளைவுகளை மனதுக்குள் உருவாக்கியபடியேதான் காலத்தை புரிந்து கொள்கிறோம்” என்கிறார். நான்இத்தனை மணிக்கு எழுந்தேன், அதனால் எனக்கு இன்றுபல்துலக்கி குளித்து சாப்பிட்டு வேலைக்கு கிளம்ப அவகாசம்இருக்கிறது. பல்துலக்கியதால் வாய் சுத்தமாகியது, குளித்ததால்உடம்பு சுத்தமாகி, புத்துணர்ச்சி வருகிறது, சாப்பிட்டதால்பசியாறி தெம்பு வருகிறது … இப்படி திட்டமிடாமலே நாம்காரண விளைவுகளைக் கொண்டே தொடர்பற்ற செயல்களைதொகுத்து நம்முடைய காலத்துக்கு ஒரு அர்த்தத்தை, நேர்கோட்டு வடிவை அளிக்கிறோம். அதனாலே கடிகாரம்இருப்பதற்கே ஒரு நியாயம் உண்டாகிறது. இதனாலே ஒருநாவலை எழுதும் போது நாம் காலத்தை உருவாக்குவதில்கவனமாக இருக்க வேண்டும், காலத்துக்கு வெளியே ஒருநாவலை எழுதவே முடியாது, அப்படி முயன்றால் அதுவாசிக்கத்தக்கதாக இருக்காது என ஈ.எம். பாஸ்டர் கோருகிறார். அவர் கெர்டிரூட் ஸ்டெயின் அப்படி காலத்துக்கு அப்பால், காரண-விளைவு தர்க்கத்துக்கு அப்பால் தன் நாவலைகட்டமைக்க முயன்று தோல்வி உற்றார் என நம்மைஎச்சரிக்கிறார். நீங்கள் வெர்ஜீனியா வூல்பின் நாவல்களில் (Mrs Dalloway; To the Lighthouse) வரும் நனவோடை உத்தியைப் பற்றிகேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள். இதை தமிழில் நகுலனும்வெற்றிகரமாக பயன்படுத்தினார். இது வாசிக்க மிகவும்சுவையானது; நமது மனத்தின் காலம், அதன் போக்குக்கு, நமதுபிரக்ஞையின் செயல்பாடு குறித்த ஆர்வம் கொண்டோருக்குஇந்த உத்தியிலான புனைவுகள் படிக்க உவப்பாக இருக்கும். “மிஸஸ் டேலோவேய்” நாவலில் உதாரணமாக டேலோவேய்எனும் பெண்மணி தன் வீட்டில் இருந்து வெளியே நடப்பதற்காகவருகிறார். அதற்கு அவரது பார்வையிலும், புலன்களிலும் பலவிசயங்கள் பட்டு பாதிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன, இவை பலநினைவுகளை முன்னுக்குப்பின்னாய் கிளர்த்துகின்றன. ஐந்தேவினாடிகளில் நம் மனம் நாமே அறியாமல் ஐம்பது விசயங்களைபரிசீலித்து விடுகிறது என்பதை இந்த வகை எழுத்து காட்டுகிறது. ஆனால் நான் லீனியரும் சரி நனவோடையும் சரி நேர்கோட்டுகாலத்தை மறுக்கின்றனவே ஒழிய காரண-விளைவு தர்க்கத்தைமறுப்பதில்லை என்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும். காரண-விளைவு தர்க்கத்தை கடுமையாக மறுபரிசீலனை செய்யமுயன்ற நாவல் ஆல்பர்ட் காமுவின் “அந்நியன்”. இதில் ஒருஅட்டகாசமான ஆரம்ப காட்சி வருகிறது. மெர்சால்ட்டின் தாய்இறந்து போகிறார். அவனுக்கு செய்தி வருகிறது. ஆனால் என்றுசரியாக அவர் இறந்து போனார் என்பதில் செய்தியில் இல்லை. அவனுக்கு குழப்பமாகிறது - மிக அண்மையில் இறந்துபோயிருந்தால் அவனுடைய துக்கமும் மிக அதிகமாக் இருக்கவேண்டும். முன்னரே இறந்து போய் அவனுக்கு தெரியாமல்போயிருந்தால் அதற்காக மனம் உடைந்து அழ முடியாது, ஏனென்றால் காலம் செல்ல செல்ல மரணத்தின் தாக்கத்தில்இருந்து விடுபட்டு நிதானமாகி விட வேண்டும் என்பதே உலகஇயல்பு என்று அவன் ஒரு விளக்கத்தை அதற்கு தருகிறான். இதில் மெர்சால்ட் சுட்டிக் காட்டுவது உலக நடப்பின்அபத்தத்தை அல்ல, காரண-விளைவு தர்க்கத்தில் காலத்துக்குஉள்ள இடத்தைக் காட்டி அது எவ்வளவு அபத்தமானது என்றுஅவன் நம்மை நோக்கி எள்ளி நகையாடுகிறான். நாவல் முழுக்ககாமு மெர்சால்ட்டின் நடவடிக்கைகளில் ஒரு தர்க்க ஒழுங்குஇல்லாதவாறு பார்த்துக் கொள்கிறார், அதுவே அவனை அபத்தநாயகனாக்குகிறது. அவன் தன் மரணத்தறுவாயிலும் மனம்வருந்துவதில்லை. ஆனால் இவ்வளவையும் செய்யும் போதுஅன்றாட நிகழ்வுகளின் போக்கில் ஆல்பர்ட் காமு ஒரு காரண-விளைவு சங்கிலியை தக்க வைக்கவே செய்கிறார் - அம்மாகாலமானது குறித்து அவனுக்கு வரும் கடிதமே அவனுடையவாழ்வின் அடுத்தடுத்த செயல்கள் நிகழ துவக்கப் புள்ளியாகிறது; ஒன்று மற்றொன்றுக்கு இட்டுச் செல்வதான வழக்கமான கதைஉத்தியை தான் காமுவும் பயன்படுத்துகிறார். ஒரே வித்தியாசம்மெர்சால்ட்டின் பார்வையில் எந்த சம்பவங்களுக்கும் காரண-விளைவு சார்ந்த ஒரு அர்த்தம் இல்லை. காமு தன் நாவலின்நிகழ்வுகளை காரண-விளைவு தர்க்கப்படி அடுக்கி விட்டுமெர்சால்ட்டின் பார்வையில் அவற்றை மீள்நோக்கு செய்யும்படிநம்மைக் கோருகிறார். இந்த நுட்பமான உத்தியே நாவலின்வெற்றிக்கு “காரணம்”. ஆனால் ஈ.எம். பாஸ்டர் கோருவதைப்போல முழுமையாக காரண-விளைவு தொடர்ச்சியை தூக்கிகுப்பைத் தொட்டியில் போட்டு விட்டு காலத்துக்கு வெளியேநாவலை எழுதுவது விமானம் பறந்து கொண்டிருக்கும் போதேஇறங்கி அந்தரத்தில் நடக்க முயல்வது போலத்தான். காலத்தை நேர்கோட்டில் சொல்லாமல் கையாண்ட நாவல்கள்பல உண்டு. நான் லீனியர் பாணியில் உருவாக்கப்பட்டசுவையான நாவல்கள், கதைகள், சினிமாக்கள் உண்டு. ஆனால்அவற்றிலும், நான்-லீனியர் பாணிக்குள்ளும், காலம் ஒருஒழுங்குக்குள் ஒரு செயலினால் நிகழும் மற்றொரு செயல் என்றேஎழுத்தாளன் / இயக்குநர் காலத்தை கட்டமைத்திருப்பான்என்பதை நுட்பமாக கவனித்தால் நாம் அறிந்து கொள்ளலாம். உ.தா., Pulp Fiction படத்தை எடுத்துக் கொள்வோம். சம்மந்தமில்லாத மூன்று கதைகள் முன்னுக்குப் பின்னால்கூறப்பட்டு தனித்தனியே வளர்ந்து முடிவில் ஒன்றாகபொருந்துகின்றன. இதில், ஆல்பர்ட் காமுவைப் போன்றே, இயக்குநர் டரண்டினோ நமக்கு காட்டுவது சம்பவர்க்கோர்வைக்குள் அர்த்தம் என்று ஒன்றில்லை, அபத்தமேஎஞ்சுகிறது என்பதே. மற்றபடி அவரும் காலத்தின் இருப்பைமுழுக்க மறுப்பதில்லை. [எதார்த்த கதைகூறலுக்கு வெளியே இருக்கிற மெட்டாபிக்‌ஷன், புனைவின் தோரணையே இல்லாத பரீட்சார்த்தமான பின்நவீனகதைகள், எதிர்-கதைகள் (The Beach), கவிதையைப் போன்றுதுண்டுத்துண்டான பிம்பங்கள், உருவகங்களை சித்தரித்துநகரும் கோணங்கியின் “பாழி” போன்ற படைப்புகளை நாம்இந்த விதிமுறைக்கு விதிவிலக்காக சொல்ல முடியும். ஆனால்இங்கே நமது விவாத இலக்கு அந்த வகை கதைகள் அல்ல.] அரிஸ்டாட்டில் தனது “Poetics” (“கவிதையியல்”) நூலில்காரண-விளைவு தொடர்ச்சி இன்றி கதையே இல்லை என்பதைவலியூறுத்துகிறார். அவர் அத்துடன் நிற்பதில்லை; ஒரு முக்கியபாத்திரத்தின் அமைப்புக்குள் காரண-விளைவு எப்படி செயல்படவேண்டும் என்றும் விளக்குகிறார். அதாவது கதைக்குள் காரண-விளைவு தர்க்கப்படி சம்பவங்கள் நாமே நகர்வதில்லை, அவைஒரு பிரதான பாத்திரத்தின் செயல்களின் ஊடாகத் தான்உயிர்பெறுகின்றன, ஆகையால் காரண-விளைவு என்பதன்மையமே இந்த பாத்திரம் தான் என்று வலியுறுத்துகிறார்அரிஸ்டாட்டில். இங்கிருந்து தான் அவர் ஒரு மனிதனின்அடிப்படையான கோளாறு, பிரச்சனை, தவறான புரிதல் (துன்பியல் வழு - tragic flaw) என்பது துன்பியல் கதைகளைமுன்னகர்த்த அவசியமான ஒன்று எனும் ஒரு முடிவுக்கு வந்து சேருகிறார். துன்பியல் நாடகத்தின் அடிப்படையே ஒரு மகத்தான மனிதனின்வீழ்ச்சி என்பது அவருடைய நம்பிக்கை. ஏன் மகத்தானவனின்வீழ்ச்சி என்றால் ‘சல்லிப்பயல்களின்’ வீழ்ச்சியைப் பற்றியாருக்கும் பெரிய அக்கறை இல்லை என்று அரிஸ்டாட்டில்கூறுகிறார். இது ஓரளவுக்கு நிஜம் தான். வீழ்ச்சி என்றாலேஉயரத்தில் இருந்து கீழே விழுவது தானே. நான் என்படுக்கையில் புரண்டு படுத்தால் அது வீழ்ச்சி ஆகாது, ஆனால்புரளும் போது தரையில் பொத்தென விழுந்தால் அது வீழ்ச்சி. ஆனால் அது போதாது. வீழ்ச்சியின் தீவிரத்தன்மையே அதைபொருட்படுத்தத் தக்கதாக்குகிறது. நான் படுக்கையில் இருந்துவிழாமல் பால்கனியில் நிற்கும் போது ஏதோ ஒரு ஆர்வத்தில்கீழே எட்டிப்பார்க்கும் போது கால்வழுக்கியோ வேறெப்படியோதடுமாறி கீழே விழுந்து விடுகிறேன். அதுவும் எட்டாவது மாடியில்இருந்து. இப்போது இது செய்தியாகிறது. போலீஸ்விசாரிக்கிறது. அது கொலையா, தற்கொலையா அல்லதுவிபத்தா என நீங்கள் யோசிக்கிறீர்கள், அலசுகிறீர்கள், அனுமானிக்கிறீர்கள். இதுவே வாழ்வில் நேர்கிற பிரச்சனைகள், அவற்றின் விளைவான அழிவுக்கும் பொருந்துகிறது. பேருந்தோஆட்டோவோ கிடைக்காமல் அலுவலகத்துக்கு தாமதமாகப்போவது ஒரு எரிச்சலான அனுபவம் தான், ஆனால் அது ஒருகதைக்குரிய வீழ்ச்சி அல்ல. அந்த தாமதத்தால் வேலை இழப்பு, அதனால் குடும்பத்தில் பல நெருக்கடிகள், தாமதத்தால் ஒருஉறவு முறிவது, உங்களைப் பற்றி நிர்வாகத்தில் மோசமானஅபிப்ராயம் ஏற்படுவது, அதனால் ஒரு இழப்பு ஏற்படுவதுஅல்லது நட்பொன்று முறிந்து அதன் விளைவாக உங்கள்வாழ்க்கையை புரட்டிப் போடுகிற பிரச்சனைகள் ஏற்பட்டால அதுவீழ்ச்சியாகிறது. ஆனால் இது மட்டும் போதாது என்கிறார்அரிஸ்டாட்டில். வீழ்பவர் உயர்ந்தவராக இருக்க வேண்டும் எனும் ஒரு குண்டைத்தூக்கி போடுகிறார் அவர். நாம் நவீன இலக்கியம் தோன்றியதற்குமுன்பிருந்தே இந்த “உயர்ந்த மனிதன்” எனும் கருத்தமைவு மீதுஅவநம்பிக்கை கொள்ளத் தொடங்கி விட்டோம் என்பதை உலகஇலக்கியத்தின் வரலாற்றை கவனிக்கும் போது அறிகிறோம். 1605-1615இல் வெளியிடப்பட்ட செர்வாண்டெஸின் Don Quixote எனும் மகத்தான பகடி நாவல் ஒரு சிறந்த உதாரணம். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் சார்லஸ் டிக்கன்ஸ் போன்றோர்சாமான்யர்களின் வீழ்ச்சியையே நாவலாக்கினார்கள். மகத்தானகனவுகளின், விழுமியங்களின் வீழ்ச்சி தரும் ஏமாற்றத்தையேடிக்கன்ஸ் தனது “மகத்தான எதிர்பார்ப்புகள்” (Great Expectations) எனும் நாவலில் விவாதித்தார். நவீன இலக்கியம்உருக்கொண்ட பின் விழுமியங்கள், எதிர்பார்ப்புகள், முன்னேற்றம், மரபு எதிலும் பிடிப்பு கொள்ள முடியாத ஒருதலைமுறையின், சாமான்யர்களின் கதைகள் எழுதப்பட்டன. தமிழில் புதுமைப்பித்தன் துவங்கி இன்று எழுதுகிறவர்கள் வரைநன்மை-தீமை எனும் இருமைகளில் அகப்படாத, நடுவில்இருக்கிற இலக்கிய பாத்திரங்களையே படைக்கிறார்கள். நவீன, பின்நவீன பண்பாட்டு விழுமியங்களுடன் உடன்படாத நவ-செவ்வியல் (new-classical) நாவல்களை உருவாக்க முயலும்ஜெயமோகன் மட்டுமே இதற்கு விதிவிலக்கு (“விஷ்ணுபுரம்”-“வெண்முரசு”). இப்போதும் இலக்கிய வாசகர்கள் லட்சியமனிதர்களை பிரதான பாத்திரங்களாக ஏற்றுக் கொள்ளசிரமப்படுகிறார்கள். அப்படியான பாத்திரங்களைசெயற்கையானவர்கள், சினிமாத்தனமாவர்கள் என்றே அவர்கள்கருதுகிறார்கள். இந்த பின்னணியில் இருந்து நாம்அரிஸ்டாட்டிலின் கூற்றை எதிர்கொள்ளக் கூடாது என்பது இங்குமுக்கியம். அரிஸ்டாட்டில் தனது நூலிலேயே ‘உயர்ந்தமனிதனை’ ஒரு “தங்க பதக்கம்” எஸ்.பி சௌத்ரியாக அல்லதுராஜ்பாட் ரங்கதுரையாக மட்டும் முன்வைக்கவில்லை. அவர்கள்லட்சிய மனிதர்கள் அல்ல, மாறாக தமது பணியில் உயர்ந்ததிறனுடன் விளங்குகிறவர்கள், சமூகத்தில் தம் செயல்பாட்டால்நல்ல மரியாதையுடன் விளங்குகிறவர்கள் என்று தான்வரையறுக்கிறார். (அந்த விதத்தில் மேற்சொன்ன சிவாஜிபாத்திரங்கள் கச்சிதமான அரிஸ்டாட்டிலிய நாயகர்கள்.) உ.தா., அவர் ஒரு நல்லாசிரியராக இருக்கலாம். மாணவர்களிடமும், பள்ளியிலும் மதிப்பு பெற்றவராக இருக்கலாம். அவர் ஒரு சிறந்தகவிஞராக, பாடகராக, சமூக சேவகராக இருக்கலாம். அல்லதுதன் வேலையில் மிகுந்த ஈடுபாட்டுடன் இருந்து தன்னுடையசிறிய வட்டத்தில் நல்ல பெயர் பெற்ற ஒரு குமாஸ்தாவாக கூடஇருக்கலாம். அவர் திறமையளவில் குறைபட்டவராகஇருந்தாலும் தன்னுடைய விழுமியங்களைக் கொண்டுமதிக்கத்தக்கவராக இருக்கலாம். ஒரு அன்பான தாயாக, அக்கறையான மனைவியாக, உறவுகளிடம் பரிவாக இருக்கும்பெண்ணாக இருக்கலாம், தியாக மனப்பான்மை கொண்டவராகஇருக்கலாம். அங்கிருந்து அவருடைய அகந்தை அல்லது ஆசைஅல்லது காமம் காரணமாக ஒரு சரிவு வரும் போது அதுபார்வையாளர்கள் / வாசகர்களின் பச்சாதாபம் மற்றும் அச்சத்தைதூண்டும் என்று அரிஸ்டாட்டில் கூறுகிறார். பரிதாபம் மற்றும்அச்சத்தையே அவர் ஒரு படைப்பனுபவத்தின் பிரதானமானஉணர்ச்சிகளாக வரையறுக்கிறார். ஒரு பிரதான பாத்திரத்தின் அமைப்பு எப்படி இருக்க வேண்டும்என்பதற்கு தமிழ் நவீன இலக்கியத்தில் சு.ராவின் “ஜெ.ஜெ சிலகுறிப்புகள்” நாவலை ஒரு தோதான உதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ளலாம். ஜெ.ஜெ கேரளத்தை சேர்ந்த ஒரு லட்சியநாயகன். அவன் தன் இளமையில் ஒரு சிறந்த கால்பந்தாட்டவீரனாக விளங்கி, பின்னர் இலக்கிய விமர்சகனாக மாறி ஒருமுக்கிய இலக்கிய ஆளுமையாக உருப்பெறுகிறான். அவனைதமிழகத்தை சேர்ந்த ஒரு இளம் எழுத்தாளன் சென்றுசந்திக்கிறான். அவனுடைய வாழ்க்கைப் போக்கில் ஆர்வம்கொண்டு பின் தொடரும் இந்த தமிழ் எழுத்தாளனின் ஆய்விலும்பார்வையிலும் ஜெ.ஜெயின் வாழ்க்கை நாட்குறிப்புகளாகதொகுக்கப்படுகிறது. வெளியான போது அதன் வடிவபுதுமைக்காகவும், லட்சிய தெறிப்புகளுக்காகவும் பெரியஅலைகளை தோற்றுவித்த “ஜெ.ஜெ சில குறிப்புகளை” இப்போது படிக்கும் போது சிறப்புகளும் குறைகளும்துலங்குகின்றன. என்னதான் நான்லீனியராகஎழுதப்பட்டிருந்தாலும் ஜெ.ஜெயின் சமரசம் செய்யாததுணிச்சலும், இலக்கிய விழுமியங்களின் மகத்துவம் மீது அவன்வைக்கும் நம்பிக்கையும், தன்னை அழித்து இலக்கியத்தைவளர்க்க அவன் தயங்காததும் நம்மை கவர்கின்றன. தன்னுடையசூழலுடன் பொருந்திப் போக, சாமான்ய ஆத்மாக்களை புரிந்துகொள்ள அவன் முனையாத ஒருவித பிடிவாதமும் அவனுடையதுன்பியல் வழுவாகிறது (tragic flaw). அவனுடைய வீழ்ச்சியின்வேகம், மிக உயர்ந்த இடத்தில் இருந்து மிக மோசமானஇடத்துக்கு அவன் துரிதமாக வந்து சேர்வதாக நான்லீனியர்கதைமொழி நமக்கு உணர்த்துகிற பாங்கு, ஒரு அச்சத்தை, அதனாலே பச்சாதாபத்தை அவன் மீது ஏற்படுத்துகிறது. ஆனால்இந்த ‘துன்பியல் வீழ்ச்சியை’ ஜெ.ஜெ ரொம்ப சீக்கிரமாகவேஅடைந்து விடுவதால் ஒரு கட்டத்துடன் நாவல்தொய்வடைகிறது. அதே நேரம் அரிஸ்டாட்டில் துன்பியல்படைப்பு முழுமையும் ஆழமும் பெறுவதற்கு முக்கியமாகஅறிந்தேற்றலை (recognition) கருதுகிறார். அறிந்தேற்றல்என்றால் ஒரு பாத்திரம் தன் வழுவை அறிந்து கொள்ளுதல், பெரும்பாலும் மீட்சியடைவதற்கு சாத்தியம் இல்லாதநிலையிலோ அல்லது வீழ்ச்சிக்கு சற்று முன்போ தன் குற்றத்தைமுழுமையாக உணர்வது. இந்த அறிந்தேற்றல் ஜெ.ஜெயிடம்நிகழ்வதை அவனுடைய நாட்குறிப்புகள் சிலவற்றில் நாம்உணர்கிறோம். அப்போது அவன் எப்படியாவது தன்னை மீட்டுவிடமாட்டானா என ஏங்கிறோம், ஆனால் அது நிகழாத போது நமதுஏமாற்றம் ஒரு இருத்தலிய பரிமாணம் பெறுகிறது. தி.ஜாவின் “மோகமுள்ளின்” துன்பியல் வழு அதன்தலைப்பிலேயே உள்ளது - மோகம், அதாவது காமம். சூழல்மற்றும் இசையின் காரணமாக தொடர்ந்து தள்ளிப் போடப்படும்காமம். இது சதையில் ஆழமாக தைக்கப்பட்டு அங்கே இருந்துஉறுத்துகிற முள்ளாகிறது. பாபுவின் பிரச்சனை அவனுடையகாம விழைவு ஒரு அசாத்தியம் நோக்கியதாக ஆரம்பத்திலேயேஉருக்கொள்கிறது என்பது. அவன் தன்னை விட வயதில் மூத்தயமுனவை காமுறுகிறான், நேசிக்கிறான் என்பதல்ல பிரச்சனை, அந்த உறவு சாத்தியமாக எந்தளவுக்கு அவன் விரும்புகிறானோ, முயல்கிறானோ அந்தளவுக்கு அதை தள்ளிப்போடவும் அவன்மனம் விரும்புகிறது என்பதே பிரச்சனை. ஏனென்றால் அந்ததள்ளிப்போடுதலிலே அவனுடைய காதலில் ஒருகாவியத்தன்மையை, உயர்வை கிடைக்கிறது. அன்றாடவாழ்க்கைக்கு தோதுபடாத ஒரு லட்சிய இலக்காக காதலைஅவன் மாற்றுவதே அவனுடைய குறைபாடு, அதுவே அவனுடையதுன்பியல் வழு. மகத்தான பாடகனாக இருந்தாலும் இதுவேஅவனை வீழ்ச்சியை நோக்கித் தள்ளுகிறது. பிறகு யமுனாஅவனை சென்னையில் வந்து சந்தித்ததும் அவன் திரும்பஇசைப்பயிற்சியை ஆரம்பித்து தன் வீழ்ச்சியில் இருந்துமீள்கிறான். யமுனாவை அவன் நாவலின் முடிவில் உடலளவில்அடையும் போது அந்த மகத்தான காதல் சிறகொடிந்து தரையில்வீழ்ந்து மடிகிறது - “இவ்வளவு தானா? இதற்குத் தானா இத்தனைஆண்டுகள் காத்திருப்பு?” என்பதே அவன் மனம் எழுப்பும்வினாவாக இருக்கிறது (அறிந்தேற்றல்). அவனுடைய தற்காலிகமீட்சிக்குப் பின்பான இந்த ஏமாற்றம் ஒரு உளவியல் வீழ்ச்சியாகஇருந்தாலும் அவள் அவனுடனே தொடர்ந்து இருப்பாள், அவன்இசைப்பயிற்சியில் தொடர்ந்து ஈடுபடுவதற்காக வடக்கேபயணிக்கப் போகிறான் என்பது அவன் காப்பாற்றப்படுவான்என்பதை நமக்குக் காட்டுகிறது. முக்கியமாக வீழ்ச்சியின்போதான இந்த அறிந்தேற்றலே ஒரு அற்புதமான நகைமுரணானமுடிவை நாவலுக்கு அளிக்கிறது. அவளை அடைந்தாலும்முழுமையாக அடைய முடியாத நிலை நாவலின் துவக்கம் முதல்முடிவு வரை நிலைப்பது அதற்கு (பல கவனச்சிதறல்களையும்தாண்டி) ஒரு வடிவ ஒழுங்கை அளிக்கிறது. ஜி.நாகராஜனின் “நாளை மற்றுமொரு நாளை” நாவலின் எதிர்-நாயகனான கந்தன் வழக்கமான ஜி.நாகராஜனின்பாத்திரங்களைப் போன்று எந்த உயர்பண்புகளிலும் நம்பிக்கைவைக்காதவன் என்றாலும் அவனுடைய உறுதி, துணிச்சல், வாழ்க்கை மீதான அலட்சியம் நமக்கு ஒருவித மரியாதையைஅவன் மீது ஏற்படுத்துகிறது. ஜி.நாகராஜனின் பாத்திரங்களில்உள்ள இருத்தலிய தன்மை காரணமாக அவர்கள் காலத்துடனேமோதுகிறவர்கள் என்பதால் துன்பியல் வழு (சமூகத்தின் தாம்எதிர்திசையில் செல்வதால் ஏற்படும் பிரச்சனைகளை அறியாதபாசாங்கற்ற குணம்) அறிந்தேற்றல் சாத்தியமாவதில்லை. எஸ்.ராவின் “உறுபசி” நாவலின் சம்பத் இதே போலஅறிந்தேற்றல் சாத்தியப்படாத ஒரு துன்பியல் நாயகன் எனலாம். ஜெ.ஜெயின் லட்சிய சிறகுகளை உதிர்த்த, ஜி.நாகராஜனின்பாத்திரங்களின் சாயலில் தோன்றிய ஒரு பலவீனமான‘தேவனைப்’ போல இந்த சம்பத் இருக்கிறான். லட்சிய சாயல்களை அண்ட விடாத சாமான்யத்தின் பலபரிமாணங்களை இருத்தலியல் கோணத்தில் சித்தரித்தஅசோகமித்திரனின் நாயக, நாயகி பாத்திரங்களும் கூடஅரிஸ்டாட்டிலின் துன்பியல் நாயக வகைமைக்குள்வருகிறவர்கள் என்பதே ஆச்சரியம். “தண்ணீர்” நாவலின் ஜமுனாவிழுமியங்களும், நம்பிக்கைகளும் பொய்த்துப் போன ஒருசமூகத்தின் மத்திய வர்க்க பிரதிநிதி. சினிமாவின் நாயகி ஆகும்ஆசை பொய்த்துப் போன நிலையிலும் அவள் போராடுகிறாள், தொடர்ந்து ஏமாற்றப்படும் நிலையிலும் அவளிடம் மனிதர்களின்நல்லியல்புகளில் உள்ள நம்பிக்கை முழுக்க மறைவதில்லை. ‘தண்ணீர்’ இந்நாவலில் மனித மனத்தின் ஈரத்துக்கான உருவகம். ஆக தண்ணீர்ப் பற்றாக்குறை மட்டும் ஜமுனாவையும் அவளுடையஅண்டை வீட்டாரையும் பாதிப்பதில்லை, ஈரமில்லாத மனிதமனத்தின் நடவடிக்கைகளில் உள்ள குரூரமும் தான் அவர்களைஅலைகழிக்கிறது. ஆல்பர்ட் காமுவின் நாவலில் வரும்பாத்திரங்களைப் போல, கிரேக்க தொன்மமான சிஸிபஸைப்போல, ஜமுனா தோல்வியின் விளிம்பில் நின்றபடி வெற்றியைப்பற்றி கவலையின்றி தன் இருத்தலை தக்க வைக்கிறாள். இதுவேஅவளுடைய பாத்திரத்தில் உள்ள உயர்வான அம்சம். இத்தகையவள் தன்னை ஏமாற்றுகிறவரிடம் வைக்கும்அபத்தமான நம்பிக்கையால் துயரும் போது அந்த பலவீனமேஅவளுடைய துன்பியல் வழுவாகிறது. அப்போது வாசகர்கள்உணர்வதே அவள் மீதான பச்சாதாபமும் அவளுடைய நிலைகுறித்த அச்சமும். ஒரு கச்சிதமான துன்பியல் படைப்பைப் போலநாவலின் இறுதிப்பகுதியில் ஜமுனா தன் குணச்சித்திரத்தில்உள்ள குற்றத்தை அறிகிறாள், பாடம் கற்றுக்கொள்கிறாள். அத்துடன் நாவல் முடிவும் பெறுகிறது. அசோகமித்திரனின் “ஒற்றன்” நாவல் இவ்விதத்தில் சற்றுவித்தியாசமான படைப்பு: கதைசொல்லி அமெரிக்காவின்அயோவா பல்கலையின் சர்வதேச எழுத்தாளர் முகாமில் கலந்துகொண்டு சில மாதங்கள் தங்கி நாவலை எழுத முயலும் ஒரு தமிழ்படைப்பாளியின் பார்வையில் பிற நாட்டு படைப்பாளிகளின்வாழ்வின் அபத்தங்களை ஒருவித கருணையுடன் அணுகிசித்தரிக்கும் படைப்பு அது. இதில் கதைசொல்லியின் துன்பியல்வழுவிற்குப் பதில் அவருடைய நண்பர்களின் பாத்திரங்களின்குற்றங்களே பிரதானமாகிறது. மற்றமையின் துன்பியல்போராட்டங்களை சித்தரித்து, மற்றமை எனும் எதிர்மை மறைந்துஅன்பும், கனிவுமே வெல்லுகிற சித்திரத்தை அசோகமித்திரன்தருகிறார். படைப்பாளிகளான இந்த துன்பியல்பாத்திரங்களுக்கு மிதமிஞ்சிய தன்னம்பிக்கை, நடைமுறைஞானம் இல்லாதது, தவறாக தன் இணைகளை எடைபோடுதல்ஆகியவை துன்பியல் வழுக்களாக இருக்கின்றன, இவர்களைகரைத்தேற்றும் வழிகாட்டியாக கதைசொல்லி வருகிறார். இந்தஎழுத்தாள பாத்திரங்களிடம் (நாம் ஜெ.ஜெயிடம் காணும் அதே) லட்சிய மயக்கங்கள், களங்கமின்மை, கனவுகளின் ஆவேசம்உள்ளன - இவை அவர்களுடைய உயர்ந்த குணங்களாக இருந்துநம்மை ஈர்க்கின்றன, இங்கிருந்து அவர்களுடைய வீழ்ச்சிநம்மிடம் அதிர்ச்சியையும் பச்சாதாபத்தையும் ஏற்படுத்துகின்றன. ஒரு விட்டேந்தியான, கருணை மிக்க கதைசொல்லியின்பார்வையில் கதையை சொல்லுவதன் வழி ஒரு ஆரோக்கியமானதொலைவை உண்டு பண்ணி இந்த பாத்திரங்களின் அபத்தமானபோராட்டங்கள் நாவலை நாடகீயமாக சினிமாத்தனமாக மாற்றிவிடாமல் இருக்க செய்கிறார் அசோகமித்திரன். தன் பிரச்சனையை (துன்பியல் வழுவை) உணர்ந்து சரியானநேரத்தில் நாயகனோ நாயகியோ தன்னை மீட்டுவிட்டால் அதுகதையை பலவீனமாக்கி விடும் என்று அரிஸ்டாட்டில் தன்“கவிதையியல்” நூலில் ஓரிடத்தில் சொல்லுகிறார். இதுஉண்மையா? எல்லா நாயகர்களும் மீளமுடியாதபடி வீழ்ந்து தான்ஆக வேண்டுமா? இது தான் எதார்த்த உலகில் நடக்கிறதா? இல்லையே! இங்கு தான் அரிஸ்டாட்டில் கதையை வாழ்க்கையைபோலச்செய்தல், ஆனால் வாழ்க்கை அல்ல என்று சொல்லுவதைநாம் கவனிக்க வேண்டும். கதை வாழ்க்கையை விடவசீகரமானது, சுவாரஸ்யமானது (நான் வாழப்படும் வாழ்க்கையைசொல்லுகிறேன், கதையாக மீளநினைக்கப்படும் வாழ்க்கையைஅல்ல.) அதனாலே சரியான நியாயங்கள் இல்லாமல் திடீர்திருப்பமொன்றின் மூலம் ஒரு பாத்திரம் மீட்கப்படுமானால் அதுகதையின் தீவிரத்தை மழுங்கடித்து விடும், கதையின் அமைப்பேபாத்திரங்கள் போக்கை தீர்மானிக்க வேண்டும், பார்வையாளர்களுடைய (வாசகர்கள்), எழுத்தாளனுடையவிருப்பம் அல்ல என்று அவர் வலியுறுத்துகிறார். தல்ஸ்தாயின்“அன்னா கரெனினா” நாவலில் வரும் இரு முக்கியபாத்திரங்களான லெவின் மற்றும் கிற்றி (Levin, Kitty) இதற்குசிறந்த உதாரணங்கள். தங்களுடைய மிகையான கற்பனாவாதம்மற்றும் சுய-ஆட்கொள்ளல் காரணமாக இருவருமே வீழ்ச்சியைநோக்கி செலுத்தப்பட்டு பின்னர் சந்தர்பங்களால் மீண்டு வந்துகாதலித்து திருமணம் செய்து லட்சிய தம்பதிகள் ஆகிறார்கள். ஆனால் அன்னா கரெனினா அளவுக்கு நம் மனத்தை கிற்றியோலெவினோ ஆட்கொள்வதில்லை. ஏனென்றால் அன்னாதன்னுடைய தவறான தேர்வுகளால் குடும்பத்தை, குழந்தையைபறிகொடுத்து விட்டு, ஒரு இளைஞனைக் காதலித்து அவனுடன்ஓடிப் போகிறாள். அந்த உறவு விரைவில் கசந்து விட அவளால்திரும்ப பழைய வாழ்க்கைக்கு திரும்ப செல்ல முடிவதில்லை. அதே நேரம் அவளுடைய காதலின் உண்மைத்தன்மையும்அவளை கட்டிப்போடுகிறது. இருதலைக்கொள்ளி எறும்பாகஅவள் பரிதவிக்கிறாள். நாவலின் இறுதிக்கட்டத்தில் தன்துன்பியல் வழுவை அறிந்தேற்றம் செய்கிற ஒரு அன்னாவை நாம்காண்கிறோம். அவள் எப்படியாவது தன் துன்பியல் முடிவில்இருந்து தப்பிக்க வேண்டும் என நாம் மனதார விரும்புகிறோம், ஆனால் அன்னா போக்கிடம் இல்லாமல் தன் குற்றவுணர்வாலும்குழப்பத்தாலும் உந்தப்பட்டு ரெயிலுக்கு தலையைக் கொடுத்துதற்கொலை பண்ணிக் கொள்கிறாள். இந்த முடிவே இன்றும்அன்னாவை நிறைய வாசகர்களால் மறக்க முடியாத பாத்திரமாக்கிஇருக்கிறது. அதற்கு இந்நாவலுக்கு தல்ஸ்தாய் கொடுத்தகச்சிதமாக துன்பியல் முடிவும் ஒரு காரணம். தஸ்தாவஸ்கியின் பெரும்பாலான நாவல்கள் இந்த துன்பியல்வடிவத்தில் வீழ்ச்சியின் விளிம்பில் நாயகனைக் கொண்டு போய்விட்டு அவன் தன் குற்றத்தை உணர வாய்ப்பளித்து அவனைக்காப்பாற்றி விடக் கூடியவை. “குற்றமும் தண்டனையும்” இதற்குசிறந்த உதாரணம் - ரஸ்கோல்நிக்கோவ் தன் முன் நிகழ்கிறசமூக ஏற்றத்தாழ்வுகள், வறுமை, அதனால் ஏற்படும்அநீதிகளுக்கு தீர்வு என்ன என்று யோசிக்கிறான். பணம் படைத்தகெட்டவர்களை அழித்தால் என்ன என்று யோசிக்கிறான்? அவன்களங்கமற்ற, லட்சியவாத இளைஞனே. அதுவே அவனுடையஉயர்ந்த குணம். (அதுவே அவன் வீழ்ச்சியடையும் போது நமக்குஅவன் மீது நமக்கு பச்சாதாபம் தோன்றக் காரணம்.) ஆனால்அவனுடைய வாழ்க்கைப் பார்வையின் பிறழ்வு அவனைவீழ்ச்சிக்கு இட்டு செல்கிறது. அதே நேரம் சோனியா எனும்பதின்வயது பாலியல் தொழிலாளியின் கருணை மிக்க சுபாவம்அவனை மீட்கிறது, தன்னுடைய துன்பியல் வழுவை உணர்ந்துஅவன் தன்னை காவல் துறையிடம் ஒப்புக்கொடுக்கிறான்; தான்செய்த கொலையைப் பற்றி வாக்குமூலம் அளித்து தன்குற்றவுணர்வில் இருந்து மீள்வதற்காக ஒரு புனித பயணம் போலசைபீரிய சிறைக்கு செல்கிறான். அத்துடன் நாவல் முடிகிறது. ஆக, காலம் இல்லாமல் கதை சாத்தியமா? இ.எம். பாஸ்டர்சொல்வது போல காலத்துக்கு வெளியே கதை சாத்தியமில்லைதான். கதை என்பதே காரண-விளைவு சங்கிலியில் தோன்றும்ஒரு இடையூறினால், அதனால் ஏற்படும் வீழ்ச்சியினால்தோன்றுவது எனலாம். ஒரு சிறந்த ஓவியன் ஒரு சிறந்தஓவியத்தை வரைய முயல்கிறான். வரைந்தும் விடுகிறான். காரணம் - முயற்சி; விளைவு - ஓவியம். இதில் கதையே இல்லை. ஆனால் அவனால் எவ்வளவு முயன்றும் ஒரு சிறந்த ஓவியத்தைதீட்ட முடியவில்லை எனும் போதே அது கதையாகிறது. காரணத்துக்கும் விளைவுக்கும் இடையே ஒரு தடை வருகிறது; இந்த தடை ஒரு சுபாவ பிழையினால், தவறான புரிதலினால், கோளாறான பார்வையால் (துன்பியல் வழு) வருகிறது எனும்போது இக்கதைக்கு ஆழம் கிடைக்கிறது; வாசகர்கள்உணர்வுரீதியாக கதையுடன் ஒன்றுகிறார்கள். தன் சிக்கல்என்னவென பாத்திரம் புரிந்து கொள்ளும் போது (அறிந்தேற்றம்) காலம் தாழ்ந்து விடுகிறது, ஆனால் இப்போது அவனுடையவீழ்ச்சி இன்னும் மகத்தானதாகிறது என்கிறார் அரிஸ்டாட்டில். இந்த கதையின் வளர்ச்சியானது காலம் இல்லாமல்சாத்தியமில்லை. இது பிரதான பாத்திரத்தின் வாழ்க்கையின்வழியாகவே காட்டப்பட வேண்டும் என்பதால் அவன் (அல்லதுஅவள்) செயல்பட வேண்டியது அவசியமாகிறது. அதனாலேஅரிஸ்டாட்டில் “செயல்கள் இன்றி துன்பியலே இல்லை” என்கிறார் (“கவிதையியல்”, பக். 12). செயல் என்பது காலத்திற்குபுறவடிவம் கொடுக்கிற சங்கதி. ஆக காலமின்றி கதையேஇல்லை. ஆனால் இதற்கு விதிவிலக்காக உள்ளவை பின்நவீனநாவல்களும் சிறுகதைகளுமே (ஏனென்றால் அவை காலத்தினுள்உள்ள ஒரு அகாலத்தை சித்தரிக்க முயல்கின்றன.) அதே நேரம்பின்நவீன கதைகளிலே ஒரு கதையம்சம் தோன்றியதும் அங்குகாலம் ஒரு முக்கிய சங்கதியாகிறது, அங்கு அரிஸ்டாட்டிலின்துன்பியல் வழுவும், வீழ்ச்சியும் உயிர்ப்பெறுகின்றன. பிஞ்ச்செயலியில் சாரு நிவேதிதா எழுதி வரும் “நான் தான்ஔரங்கசீப்” இதற்கு ஒரு நல்ல உதாரணம். நன்றி: காலச்சுவடு, டிசம்பர் 2021 http://thiruttusavi.blogspot.com/2022/01/blog-post_16.html
  2. காந்தியும் சீமானும் சந்திக்கும் “தாய் மதம் திரும்புங்கள்” எனும் புள்ளி ஆர். அபிலாஷ் “வெளிப்படையாகவே சொல்கிறேன் நான் ஒருசனாதனவாதி தான்.” - மகாத்மா காந்தி “கிறிஸ்தவமும் இஸ்லாமும் தமிழர் சமயமே இல்லையே.. ஒன்றுஐரோப்பிய மதம்.. இன்னொன்று அரேபிய மதம். என்னுடையசமயம் சைவம். என்னுடைய சமயம் மாலியம். என்னுடைய சமயம்சிவசமயம். மீளணும் எனும்போது, மரச்செக்கு எண்ணெய்க்குதிரும்பியதைப் போல சீனியை விட்டுட்டு கருப்பட்டிக்கு வருகிறமாதிரி திரும்பி வா.” - சீமான் சீமான் ஒரு இந்துத்துவவாதியா, அவருடைய தமிழ் தேசியம்ஆர்.எஸ்.எஸ்ஸின் தமிழிய வடிவமா என்றெல்லாம் இப்போதுகேள்விகள் எழுகின்றன. தமிழன் இந்துவாக மட்டுமே இருந்தாகவேண்டும் என்பதைத் தான் தமிழன் சைவனாகவோவைணவனாகவோ மட்டுமே இருந்தாக வேண்டும் என சீமான்கூறுகிறார் என்பது தெளிவு; ஏனென்றால் தமிழரின் வரலாற்றைஆய்வு செய்தவர்கள் பண்டைய தமிழகத்தில் சைவ, வைணவமதங்கள் இருக்கவில்லை என்கிறார்கள்; கீழடிகண்டுபிடிப்புகளும் இதை உறுதிப்படுத்துகின்றன. இருந்தும்சைவம், வைணவமே அசலான தமிழ் மதங்கள் என சீமான்பிடிவாதம் பிடிப்பது அவருடைய அடிப்படையான மதவாதப்போக்கினாலே என்று அவருடைய விமர்சகர்கள் கருதுகிறார்கள். இது சீமான் எனும் தனிமனித அரசியல் தலைவரின் பிரச்சனைமட்டுமல்ல, தமிழக வாக்கரசியலில் இளைஞர்களில் ஒரு தீவிரதமிழ் தேசிய திரள் அவரைப் பின்பற்றுகிறது, ஆகையால்சீமானின் இந்த ‘தாய் மதம் திரும்புங்கள்’ எனும் பிரச்சாரம்மோசமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தத்தக்கது தான். இன்னொருபக்கம் சீமானின் ஆதரவாளர்கள் அவர் தொடர்ந்து இந்தியதேசியத்தை, இந்துத்துவத்தை எதிர்த்து வந்துள்ளவர், அவர்இந்து மதத்துக்கு திரும்புங்கள் என்று நேரடியாக கூறவில்லை, ஆகையால் அவரை வலதுசாரி என முத்திரை குத்துவதுநியாயமாகாது என வாதிடுகின்றனர். ஒருவேளை சீமானின்விமர்சகர்கள் அவரை தவறாக புரிந்து கொள்கிறார்களோ? அவருக்கு நிதியளிப்பது பாஜகவும், அதிமுகவும் எனும் சதித்திட்டகோட்பாட்டை ஒட்டி இதை எளிமைப்படுத்துகிறார்களோ? இந்தஇரு தரப்புகளும் சீமானைப் போன்ற ஒரு தலைவரை எப்படிவகைப்படுத்துவது என்பதில் ஒரு பெரும் குழப்பத்தில் போய்முடிகின்றன. ஆனால் இதற்கு முன்பே இந்தியாவிலும்தமிழகத்திலும் சீமானைப் போல சிந்தித்தவர்கள் வரலாற்றில்இருந்துள்ளனர், அவர்களைக் குறித்தும் இத்தகைய குழப்பங்கள்எழுந்துள்ளன. அவர்கள் பொதுவாக இந்து மதசீர்திருத்தவாதிகள் என அறியப்படுபவர்கள். காந்தி இதற்கு ஒருசிறந்த உதாரணம். இந்த கட்டுரை சீமானை இந்திய தேசியஎதிர்ப்பாளர், தமிழ் தேசியர், வலதுசாரி எனப் பார்க்காமல், மொழிவழி தேசியத்தின் முகமூடியில் தோன்றி உள்ள மதசீர்திருத்தவாதியாக பார்ப்பது தெளிவளிக்கும் என வாதிடுகிறது. ஏனென்றால் இது இந்த குறிப்பிட கர்வாப்ஸி கருத்தைமட்டுமல்ல தமிழ் மரபு பெருமிதங்களை ஒட்டி அவர் சமூகப்பிரச்சனைகளுக்கு தரும் தீர்வுகளையும் - ‘குழந்தைகளுக்குபள்ளிப்படிப்பு கட்டாயமில்லை, கடலை மிட்டாய் தயாரித்துவெளிநாட்டுக்கு ஏற்றுமதி செய்தாலே நம் பொருளாதாரம்வளரும், நம்முடைய எல்லா பிரச்சனைகளுக்கும் பண்டையதமிழ்வாழ்வில் தீர்வுகள் உள்ளன’ - புரிந்து கொள்ள உதவும். காந்தி தான் வாழ்ந்த காலத்தில் பல பிற்போக்கான, சமத்துவத்துக்கு எதிரான கருத்துக்களை கொண்டிருந்தார். ஏனென்றால் அவரும் அரசியல் களத்தில் இருந்தாலும் இந்து மதசீர்திருத்தவாதிகளின் மரபில் வருபவராக தன்னைக் கண்டவரே. இது அவரை எப்போதும் சர்ச்சைகளின் மையத்தில்வைத்திருந்தது. இந்து மதம் மட்டுமே சகிப்புத்தன்மை கொண்டது “காந்தியும் இந்து மதமும்” எனும் கட்டுரையில் காந்தியின் இந்துமதப்பற்றைப் பற்றி கீழ்கண்ட விசயத்தை ரவி கெ. மிஷ்ராகுறிப்பிடுகிறார். (https://journals.sagepub.com/doi/full/10.1177/0019556118820453) “ஒரு அமெரிக்க நண்பர் ஒருமுறை காந்தியிடம் கடிதம் எழுதிஅவர் ஏன் இந்துவாக இருக்கிறார் என்பதை விளக்கும்படிக்கேட்டார். அவருக்கு அளித்த பதிலில் காந்தி தான் இந்துமதத்துக்குள் பிறந்ததால் இந்துவாக இல்லை, மாறாக பிறமதங்களுடன் ஒப்பிடுகையில் இந்து மதமே மிகவும்சகிப்புத்தன்மையும் அனைவரையும் உள்ளடக்கியது, அகிம்சையின் மிக உயர்ந்த வெளிப்பாட்டை இந்து மதத்தில்மட்டுமே காண முடியும் என்றார்.” இந்த மேற்கோளில் காந்தியின் கருத்து எவ்வளவு ஆபத்தானதுஎன கவனியுங்கள். இன்று ஜெயமோகன் இஸ்லாம் பற்றிகூறுகையில் அது ரத்தத்தால் எழுதப்பட்ட வரலாற்றைக்கொண்ட மதம் என வலியுறுத்துவற்கு இணையானது காந்தியின்இக்கருத்து. ஒரே வித்தியாசம் காந்தி இதை மறைமுகமாகவலியுறுத்துகிறார் என்பது. இந்து மதத்தை தவிர வேறு மதங்கள்ஹிம்சையானவை என்கிறாரே காந்தி, இது உண்மையா? கிறித்துவமும் இஸ்லாமும் வன்முறையான மதங்களா? இங்கு ஒன்றை கவனிக்க வேண்டும் - கிறித்துவத்தின், இஸ்லாத்தில் பெயரில் நடந்த போர்கள் நிஜத்தில் மதத்துக்காகஅல்ல நாடுகளை கைப்பற்றி சந்தையை கட்டுப்படுத்திமுதலீட்டியத்தை வளர்க்கும் நோக்கிலே நடத்தப்பட்டன. இந்தியாவில் நிலைமை இதுவாகவே இருந்தது. இங்கு மதத்தின் பெயரில் நிகழாத வன்முறையா, மோதல்களா, படுகொலைகளா? ஞானசம்பந்தரால் சைவ சமயத்தை மீண்டும் தழுவிய பாண்டியமன்னன் சைவ சமயத்தைத் தழுவ மறுத்த எண்ணாயிரம்சமணர்களை மதுரை அருகே உள்ள சாமணத்தம் என்னும்இடத்தில் கழுவேற்றினான் என நமது பண்டைய பக்திஇலக்கியங்களே மீள மீள சொல்கின்றனவே. நாகப்பட்டினத்தில்உள்ள பௌத்த கோயிலில் இருந்து பொற்சிலையை திருமங்கைஆழ்வார் திருடி வந்து இந்துக்கோயிலை எழுப்பிய நிகழ்வுபதிவாகி உள்ளதே. Against the Grain: Notes on Identity, Intolerance and History எனும் நூலில் வரலாற்றாசிரியர் டி.என் ஜாஇந்தியா முழுக்க வைதீகர்கள் பௌத்த, சமண மடாலயங்கள், கோயில்களை கொள்ளையடித்து நிர்மூலமாக்கியதை, ஆயிரக்கணக்கில் பௌத்த மடாலயங்களை ஷேம குப்தா எனும்மன்னர் தீக்கிரையாக்கியதைப் பற்றி சொல்லுகிறார். மாமன்னர்அசோகர் வாழ்ந்த காலத்திலேயே பௌத்தர்களும்அவர்களுடைய மடங்களும் தாக்கப்பட்ட வரலாற்றைகல்ஹனாவின் “ராஜதரங்கினி” எனும் நூல் குறிப்பிடுவதாக ஜாபதிவு செய்கிறார். அது மட்டுமல்ல, 12ஆம் நூற்றாண்டை சேர்ந்தசமண அறிஞரான ஹேம சந்திரா மனு ஸ்மிரிதி சடங்குகளின்வடிவில் வன்முறையை முன்னெடுப்பதாக அதைகண்டித்திருக்கிறார். ஆனால் காந்தி அதைப் பற்றி யோசிக்கவோ பேசவோவிரும்பவில்லை. அவர் ஒரு சமணர் என்றாலும் அவர் தன்னை ஒருபெருமைமிகு இந்துவாகவே கருதினார். அதுவும் 1908 வரையில்தென்னாப்பிரிக்காவில் இருந்த போது ஆரிய ரத்தம் கொண்டஇந்தியர்கள் கறுப்பினத்தவர்களை விட மேலானவர்கள், இருஇனங்களும் சேர்ந்து வாழவோ திருமணம் செய்யவோ கூடாதுஎன வலியுறுத்தினார். இந்த இனத்தூய்மைவாதம் காந்தி இந்தியாதிரும்பிய போதும் அவருடைய சாதீய பார்வையில் பெரியதாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. வேலைகளில் தாழ்வு உயர்வு இல்லைஎன்று சொல்லிக் கொண்டே மக்களை மலம் அள்ள வைக்கும்இந்த சமூக பொருளாதார அமைப்பை மாற்றத் தேவையில்லைஎன்று வலியுறுத்தினார் — ஏனென்றால் அது இந்து சமூகத்தின்கட்டமைப்பை நிலைகுலைத்து விடும் என அவர் பயந்தார். இந்து சீர்திருத்தவாத மரபின் உள்நோக்கம் பூர்வ தமிழர் சைவர்களும் மாலியர்களுமே (வைணவர்) எனும்சீமானின் கருத்து புதிய ஒன்றல்ல. அவருக்கு முன்பே கடந்த இருநூற்றாண்டுகளுக்கு மேலாக இதே கருத்தை இந்தியதேசியத்தின் பெயரில் சீர்திருத்தவாதிகள் வைத்துள்ளனர். மதசீர்திருத்த போக்கானது இந்தியாவில் பத்தொன்பதாம்நூற்றான்டில் வலுப்பெற்ற ஒரு இயக்கம். வடக்கே ராஜா ராம்மோகன் ராய், விவேகானந்தர், தயானந்தர், மகாத்மா காந்தி, வினோபா பாவே ஆகியோர் இந்த இந்து சீர்திருத்தவாதிகளின்பட்டியலில் வருகிறார்கள். 1828இல் ஆரம்பிக்கப்பட்ட பிரம்மசமாஜம், 1875இல் ஆரம்பிக்கப்பட்ட ஆரிய சமாஜம் ஆகியஇயக்கங்கள் அந்த காலகட்டத்தில் கிறித்துவத்தின் பரவலைஒட்டி எழுந்த அச்சத்தின் விளைவாக வைதீக இந்து மதத்தைநவீன காலத்துக்கு ஏற்ப மீளுருவாக்கம் பண்ணவும் அதேநேரத்தில் சனாதனத்தை, பார்ப்பனியத்தை பாதுகாக்கவும்உருவானவை. நேரு இந்த சீர்திருத்தவாத இயக்கங்கள்இந்துமதத்தை கிறித்துவத்தின் பாணியில் பிரச்சாரம் செய்யும்நோக்கில் தோன்றியவை என்று கூறிட, டி நாகராஜ் தன்னுடைய“தீப்பற்றிய பாதங்கள்” நூலில் இந்த சீர்திருத்த இயக்கங்கள்இதற்கு முன்பிருந்தே நம் சமூகத்தில் தோன்றி சாதீயஒடுக்குமுறையில் இருந்து தாழ்த்தப்பட்டோருக்கு ஆசுவாசம்அளிக்கும் நோக்கில் செயல்பட்டதுண்டு என்கிறார். ஆனால்இருபதாம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் இந்த இந்துசீர்திருத்தவாத சிந்தனையானது நமது இந்தியவிடுதலைப்போராட்டம், இந்திய தேசியவாத அலைஆகியவற்றுடன் ஒரு தாய் பிள்ளைகளாக கைகோர்த்துக்கொண்டன. “ஆங்கிலேயர்கள் கிறித்துவர்கள், அந்நியர்கள், அவர்களிடம் இருந்து இந்து சகோதரர்களைக் காப்பாற்றவேண்டும்” என ஒரு பக்கம் வெறிப்பேச்சுகள் எழ, காந்திபிரித்தானிய அரசை பகைத்துக் கொள்ள விரும்பாமல் இந்தஇந்து-கிறித்துவ இருமை அவசியமில்லை என்று பேசினார். அதேசமயம் அவருக்குள் இந்து அல்லாத மதங்கள் வன்முறையைபோதிப்பவை எனும் நம்பிக்கை ஆழமாய் வேர்விட்டிருந்ததுடன், தன்னை ஒரு இந்து சீர்திருத்தவாதியாக மேற்சொன்ன மரபைசேர்ந்தவராகவே அவர் கண்டார். அதாவது வெளிப்படையாக மதசகிப்புத்தன்மையை போதித்தாலும் உள்ளுக்குள் தன்னுடையமதமே மேலானது, நாகரிகமானது, பிற மதத்தவர்கொலைகாரர்கள், கீழானவர் என்று அவர் நம்பினார். இந்துக்கள் மட்டுமே இந்தியர் ஆக முடியும் 1908இல் தென்னாப்பிரிக்காவில் காந்தி இருந்த போது அங்குவாழும் இந்தியர்கள் அனைவரும் இந்துமதத்தை பின்பற்றவேண்டும் என பரிந்துரைத்தார். “இந்நாட்களில் இந்தியர்கள் அதிக அளவில் வெளிநாடுசெல்கிறார்கள். அந்நிய தேசத்துக்கு புலம் பெயர்ந்த பின் தமதுகுறிப்பிட்ட மதம் என்ன என்கிற பிரக்ஞையை எல்லாரும் தக்கவைத்திருப்பதில்லை. இந்த எழுத்தாளர் [நான்] என்னநினைக்கிறார் என்றால் இந்துக்கள் மட்டுமல்ல எல்லாஇந்தியர்களின் கடமையானது இந்து மதத்தின் பொதுவானஅடிப்படைகளுடன் தம்மை பரிச்சயப்படுத்திக் கொள்வதே.” சீமான் வெளிப்படையாக இன்று சொல்வதை காந்தி அன்றுநைச்சியமாக முன்வைப்பதை கவனியுங்கள். தென்னாப்பிரிக்கவாழ் இந்தியர்களே, நீங்கள் விரும்பினானும் இல்லாவிடினும்நீங்கள் இந்துக்கள் அல்லாவிடினும் நீங்கள் இந்துக்களாகவேஇருந்திட வேண்டும் என்று அறைகூவல் விடுத்தார் நம்காந்தியார். ரவி கெ மிஷ்ரா மற்றொரு தகவலை தருகிறார். ஆலய நுழைவுஇயக்கத்தை காந்தி முன்னெடுக்கும் போது அதில் பங்கேற்கஇஸ்லாமியர், கிறித்துவர் சார்பில் அவருடைய நெருங்கியநண்பரான பேராசிரிய அப்துர் ரஹ்மான் விருப்பம் தெரிவித்தார். அப்போது காந்தி தன் வழக்கமான வாழைப்பழ நைசில்பதிலளிக்கையில் “மாற்று மதத்தவர் வருவதில்பிரச்சனையில்ல்லை, அதே நேரம் அவர்கள் இந்த இயக்கத்தில்ஒரு முக்கிய பாத்திரத்தை எடுத்துக் கொள்ளலாகாது, ஏனென்றால் இது இந்துக்களின் உள்விவகாரம்” என்றார். முக்கியமாக மாற்று மதத்தவர் இந்த சீர்திருத்தத்தில் பங்கேற்றால்அதை அவர்கள் பயன்படுத்தி தலித்துகளை மதமாற்றிவிடுவார்கள் என தான் அஞ்சுவதாக தெரிவித்தார். (“It could provide legitimacy to the non-Hindus which they could capitalise upon in their bid to gain converts to their own fold”.) 1933இல் ஜபல்பூரில் லியனர்டு தியோலஜிக்கல் கல்லூரியில்நடந்த கூட்டத்தின் போது தீண்டாமை ஒழிப்பு இயக்கத்தில்மாற்றுமதத்தவர் பங்கேற்கலாமா எனும் கேள்வியைஎதிர்கொண்டு பதிலளித்த காந்தி “அவர்கள் தனது ஹரிஜனசேவா சங்கத்தின் கீழ் இணைந்து வேண்டுமெனில்செயலாற்றலாம், ஆனால் தனியாக செயல்பட்டு தலித்துகளைமுன்னேற்ற முயலக் கூடாது” என்றார். அதற்கு அவர் கூறியகாரணம் மாற்று மதத்தவர் மதமாற்றத்திற்கான வாய்ப்பாக இதைபயன்படுத்துவர் என்பதே. ஆனால் காந்தியின் ஹரிஜன் சேவாசங்கம் என்ன பண்ணும்? அதனுள் வரும் கிறித்தவர், இஸ்லாமியரை பூர்வ இந்து மத பிரக்ஞையுடன் செயல்பட்டுராமனையும் ஹரியையும் போற்றக் கேட்கும். அதாவது“இந்துக்கள் அங்கே வர மாட்டார்கள், கிறித்துவர்களும்இஸ்லாமியரும் இங்கே இந்து மதத்துக்குள் வாங்க. நாமசேர்ந்து தீண்டாமையை ஒழிப்போம்” என்கிறார். ஆனால்தீண்டாமையை வளர்க்கிற வைதீக இந்து மதத்துக்குள் இருந்துஅதை எப்படி ஒழிக்க முடியும் எனக் கேட்டார் அம்பேத்கர். அதற்கு காந்தியாரிடம் பதில் இல்லை. இந்தியர் என்றால்இந்துக்கள் மட்டுமே என காந்தியார் தொடர்ந்துவலியுறுத்தினார். எப்படி காந்தியாரின் டகால்டி வேலை? காந்தியும் கலப்புத் திருமணமும் மன்சங்கர் திரிவேதி எனும் இந்துவுக்கும் எலிசபெத் எனும்கிறித்துவப் பெண்ணுக்கும் திருமணம் செய்து வைக்கலாமா எனகாந்தியின் கருத்தைக் கேட்டு எபி. அரிஸ்டார்ச்சி என்பவர்கடிதம் எழுதுகிறார். அதற்கு பதிலளிக்கும் காந்தி அந்த கலப்புமணம் தனக்கு ஏற்படையதே என்று விட்டு வழக்கம் போலவாழைப்பழ நிபந்தனைகளை வைக்கிறார்: 1) எலிசபெத் ரோமன் கத்தோலிக்கராகவே வாழட்டும், ஆனால்அவள் இந்து நம்பிக்கைகளை வரித்துக் கொண்டு, வைணவசடங்குகளை பின்பற்ற வேண்டும். 2) அவர்களுக்கு பிறக்கும் குழந்தைகள் இந்துக்களாகவேவளர்க்கப்பட வேண்டும். இந்த இரு விசயங்களை அப்பெண் பின்பற்றாவிடில்அவர்களுடைய குடும்ப வாழ்வு நிம்மதியாக இருக்காது என்கிறார்காந்தி. எவ்வளவு பிற்போக்கான பரிந்துரைகள்! ஏன் மன்சங்கர்இந்துவாக இருந்தபடியே கிறித்துவத்தை பின்பற்றிதேவாலயத்துக்கு தவறாமல் செல்ல வேண்டும் என காந்திசொல்லவில்லை? ஏனென்றால் ஒரு இந்தியன் மனதளவிலும்வாழ்க்கையிலும் கிறித்துவனாக இருக்கவே முடியாது என அவர்வலுவாக நம்பினார். காந்தியின் இத்தகைய கருத்துக்கள் இப்போதும்“சிறுபான்மையினர் மதமாற்ற நோக்கத்துடனேசெயல்படுகிறார்கள், அது இந்துமதத்துக்கு பாதகமானது” எனும்இந்துத்துவர்களின் பிரச்சாரத்துக்கு நெருக்கமாக இருப்பதைகவனியுங்கள். காந்தியை போன்ற இந்துமதசீர்திருத்தவாதிகளும் சரி, இந்துத்துவர்களும் சரி சாதீயஒடுக்குமுறையை ஒரு “உள்விவகாரமாகவே” அன்றும் இன்றும்பார்க்கிறார்கள். அதனாலே காந்தியர்கள் தொடர்ந்துசிறுபான்மையினரை இந்திய பரப்பில் மற்றமையாககட்டமைக்கிற வேலைக்கு இந்துத்துவர்களுக்கு துணைபோகிறார்கள் என்பதை பார்க்கிறோம் - ஒரே வித்தியாசம்காந்தியர்கள் சற்று மென்மையாக மாற்று மதத்தவரை கையாளக்கோரினால் இந்துத்துவர்கள் அவர்களை வன்முறையைக்கொண்டு வெளியேற்ற விரும்புகிறார்கள். காந்தியர்கள்சிறுபான்மையினரை இந்து மனப்பான்மையுடன், இந்துமதத்தைபின்பற்றும்படி கேட்பார்கள், அப்படி செய்யும் பட்சத்தில் அவர்கள்இந்தியர்களே என வலியுறுத்துவார்கள். சீமான் இதேகதையாடலை தமிழ் இந்துக்கள் - தமிழரல்லாதசிறுபான்மையினர் எனும் இருமை சட்டகத்தின்படிவலியுறுத்துவதை கவனியுங்கள். காந்தி இந்தியா முழுக்க பரவிய பக்தி மரபு, அதனை ஒட்டியும்தொடர்ந்து தோன்றிய இந்து சீர்திருத்த மரபு, அதன் நீட்சியாககிளர்ந்தெழுந்த இந்திய சுதந்திர போராட்டம் ஆகியவற்றின்அரசியல் கலாச்சார பிரதிநிதியாக திகழ்ந்தார். சீமானிடம்இப்போதைக்கு நாம் “இஸ்லாமியர் பாகிஸ்தானுக்கு செல்லவேண்டும்”, பார்ப்பனியம்-இந்து-இந்தியா எனும் கருத்தமைவைபுனிதப்படுத்தும் போக்கும், “இந்து மட்டுமே தேசப்பற்றாளனாகமுடியும்” எனும் நம்பிக்கை வெளிப்படவில்லை என்பதால் அவரைஇந்துத்துவவாதி என நாம் கோர இயலாது. மாறாக காந்தியைப்போன்று அவர் ஒரு இந்து சீர்திருத்தவாதியாகவெளிப்பட்டிருக்கிறார். இந்த சீர்திருத்தவாதிகளில் பெயரில் மட்டுமே “திருத்தம்” இருக்கும், அவர்களின் பிரதான நோக்கம் மரபையும், சனாதனசிந்தனைகளையும் சமகால நெருக்கடிகளுக்கு ஏற்ப மேக் அப்போட்டு அழகாக பெருந்திரளுக்கு அளிப்பதே என்பதை நாம்கவனிக்க வேண்டும். தமிழில் இந்து சீர்திருத்தவாத மரபு சைவதமிழ் தேசியமாகவே தோற்றம் கொண்டது என்பது வரலாறு. இந்த சைவ தமிழ் தேசியர்களே பௌத்தரான வள்ளுவரைபார்ப்பன அப்பாவுக்கும் தலித் அம்மாவுக்கும் பிறந்த சைவத்துறவியாக கட்டமைத்து ஸ்வீகரித்தார்கள். தம் சைவசித்தாந்தத்துக்கு ஏற்ப வள்ளுவத்தில் உள்ள பௌத்தகருத்துக்களை தவறாக உரையெழுதி திரித்தார்கள். சீமான்இந்த ‘மரபில்’ வந்து கிறித்துவர்களையும் இஸ்லாமியரையும்சைவராக்கப் பார்க்கிறார். இது அவர் திடீரென உதிர்த்தகருத்தல்ல. அவருடைய கட்சி கொள்கை விளக்கத்திலே இதுஆரம்பத்தில் இருந்தே உள்ள கருத்து தான் என்கிறார் ஆழிசெந்தில்நாதன் (“நாம் தமிழர் கட்சியின் கொள்கை ஆவணத்தின்மீதான விமர்சனங்கள்” - தொகுப்பு: கீற்று நந்தன்). சீமான் எனும் தமிழ் இந்து சீர்திருத்தவாதி? காந்தி உள்ளிட்ட இந்து சீர்திருத்தவாதிகள் தொண்ணூறுகளில்இந்து தேசியவாதம் காட்டுத்தீயாக வளர்வதற்கான மண்ணைதயாரித்து விட்டே சென்றனர். அதே போலத் தான் இங்கு தமிழ்தேசிய சைவர்கள் ஒரு மென்மையான சனாதன சிந்தனை தமிழ்பண்பாட்டில் பரவ வழிவகுத்தனர், அதை பயன்படுத்தி இன்னும்இந்துத்துவம் இங்கு தழைக்கவில்லை என்றாலும் அதற்கான ஒருகலாச்சார வெளியை தயாராக வைத்துள்ளனர். சீமான் அந்தவிதையை எடுத்து அரசியல் வெளியில் நட்டு வளர்க்க முடியுமாஎனப் பார்க்கிறார். ஆனால் அவ்விதை இதுவரைமண்ணுக்குள்ளே செத்துப் போயுள்ளது என்பதை வரலாறுநமக்கு சொல்லுகிறது. சீமானின் ‘தாய் மதத்துக்கு வாங்க’விதைக்கும் அந்நிலை தான் என சொல்லவா வேண்டும்? http://thiruttusavi.blogspot.com/2021/10/blog-post_19.html
  3. கிஷோரில் இருந்து சாட்டை முருகன்களை வரை ஆதரிக்கிற நடுநிலையாளர்கள் ஆர். அபிலாஷ் சாட்டை முருகன் கைதை ஒட்டி கண்டனம் தெரிவித்து எழுதிய சமஸ் அதற்குள் சில குழப்பமான caveatsகளையும் வைக்கிறார். முதலில், தான் “அவதூறு, வசை, பொய்ப் பிரச்சாரம், வன்மத் தாக்குதல்களுக்கு எந்த இடத்திலும் 'நடுநிலை' என்ற பெயரில் இதுவரை இடம் அளித்ததும் இல்லை” என்கிறார். இது சரி என்றால் முதல்வர் ஸ்டாலின் ஒரு தந்தை, தாய்க்கு பிறந்தவர் அல்ல என சாட்டை முருகன் கூறியது வசையாகாதா? சாட்டை முருகன் ஒரு தலைவரை இவ்வாறு வசைபாடும் போது அவருடைய பெற்றோரின் ஒழுக்கத்தை கேள்விக்குள்ளாக்குகிறார். இது வசை, அவமதிப்பு அல்லவென்றால் வேறென்ன? சமஸ் ஒரு மாற்றுப் பெயரை அளிக்கிறார் - தவறான கருத்து! ஆஹா! “'கருத்துச் சுதந்திரம் எப்போதும் தவறான கருத்துகளை வெளிப்படுத்துவதற்கான உரிமையையும் உள்ளடக்கியதுதான்.'” எனக்கு உண்மையிலேயே புரியவில்லை - திமுக அரசு ஆட்சி அமைத்ததில் இருந்தே சகிப்புத்தன்மை இல்லாமல் மாற்றுக்கருத்தாளர்களை கைது செய்து வருவதாக சமஸ் கூறுகிறார். இதை திமுக ஆதரவு எழுத்தாளர்களும் சிந்தனையாளர்களும் கண்டிப்பதில்லை என்று வேறு வருந்துகிறார். அட, யார் அந்த ‘தவறான கருத்து’ கூறி கைதான மேதைகள், போராளிகள் என்று பார்த்தால் “ஹலோ நான் தாங்க அது” என கைதூக்குபவர் நமது கிஷோர் கெ ஸ்வாமி. “தமிழக அரசு சமீப காலமாக இணையவெளியில் இப்படிப் புழங்குவோர் மீது காவல் துறை வழி எடுத்துவரும் நடவடிக்கை கண்டனத்துக்கு உரியது. 'எல்லோர் குரல்களுக்கும் மதிப்பளிக்க வேண்டும்; களங்கங்கள் ஏற்படா வண்ணம் இந்த ஆட்சியை முன்னெடுத்துச் செல்ல வேண்டும்' என்கிற முதல்வரின் முனைப்புக்கு எதிரானது.” என்கிறார் சமஸ். கிஷோர் யார்? அவர் தொடர்ந்து பெண்களை அவதூறு பண்ணுவது, பாலியல் தொந்தரவு பண்ணுவது, தலைவர்களை பாலியல் அவதூறு செய்து மிரட்டுவதையே தொழிலாக பண்ணி வந்தவர். அவர் சொல்லுவதை அரசியல் சமூகக் கருத்து என சமஸ் கூறுகிறாரா? “பல கோடிப் பேரின் பிரதிநிதியான ஓர் அரசு பெரிய உள்ளத்தோடுதான் இவற்றை அணுக வேண்டும்.” கிஷோர் கெ ஸ்வாமி கவின் மலர், நடிகை ரோகிணி போன்றோருக்கு செய்த அவதூறுகள், தொந்தரவுகளை அவர் சமஸ் தனக்கு ஒரு மகள் மகள் இருந்து அவருக்கு செய்திருந்தால் அதை மன்னிக்க வேண்டிய “தவறான கருத்து” எனக் கூறி பெரிய உள்ளத்துடன் ஏற்றுக் கொள்வாரா? மாட்டார். அவர் மட்டுமல்ல, எந்த அறிவுள்ள மனிதனும் ஏற்க மாட்டான். கிஷோரில் இருந்து மாரிதாஸ், மதன் போன்றவர்கள் எந்த காத்திரமான அரசியல் விவாதங்களுக்குள்ளும் வராமல் அவதூறுகள் பரப்புவது, பாலியல் மிரட்டல்களில் ஈடுபடுவது என்றே பிஸியாக இருப்பவர்கள் - இவர்களை கருத்தாளர்கள் எனும் பட்டியலில் கொண்டு வருவதே ஆபத்தானது. “இப்படி நான் எழுதுவதன் அர்த்தம், இன்று கைதுசெய்யப்பட்டிருக்கும் 'சாட்டை' துரைமுருகன் போன்றவர்களின் கருத்து அல்லது போக்குக்கான என்னுடைய ஆதரவு அல்ல என்று நண்பர்கள் சரியாகவே புரிந்துகொள்வார்கள் என்று நம்புகிறேன்.” என்கிறார் சமஸ் அடுத்து. அவர்களுடைய ‘கருத்துக்களை’, ‘போக்கை’ அவர் ஆதரிக்கவில்லை, சரி. வேறெதைத் தான் ஆதரிக்கிறார்? அவர்கள் வசைபாடும் உரிமையையா? அதையும் இல்லையா? வேறெதை? மாற்றுக்கருத்து சொல்லும், விமர்சனம் வைக்கும் உரிமையை. கருத்துரிமையை. ஆனால் கருத்துரிமைக்கும் வசையுரிமைக்கும் சம்மந்தம் இல்லையே. சமஸ் எதைத்தான் ஆதரிக்கிறார்? என்னுடைய ஊகம் சமஸ் தமிழகத்தில் திமுக எதிர்ப்புக்காக அதிமுகவால் ஆரம்பத்திலும் பாஜகவால் பின்னரும் நிதியளித்து வளர்க்கப்படும் நா.த.க மற்றும் பாஜகவின் மறைமுக கடிநாய்களின் இருப்பை அவசியம் என நினைக்கிறார் என்பது. அதை நேரடியாக சொல்ல அவரால் முடியாது. என்ன பிரச்சனை என்றால் பாஜகவின் வளர்ப்புநாய்களாக ஊடகங்களில் பேசும் “வலதுசாரி ஆதரவாளர்கள்” எந்த தர்க்கபூர்வமான, காத்திரமான கருத்துக்களையும் சொல்வதில்லை. அவர்களால் செய்ய முடிந்ததெல்லாம் நடுவே புகுந்து குழப்புவது, மதவெறியை தூண்டும் விதமாக பேசுவது, திராவிட மரபு குறித்த பொய்ச்செய்திகளை பரப்புவது, வாரத்துக்கு ஒருமுறை ஆட்சியை கலைப்பேன், மனிதவெடிகுண்டுகளை அனுப்பி மாநிலத்தை ஆள்வோரைக் கொல்லுவேன் என மிரட்டுவதே. இத்தகையோரை நம் தனிப்பட்ட வாழ்வில் நாம் சகித்துக்கொள்ள மாட்டோம். கவின்மலர் உள்ளிட்ட பத்திரிகையாளர்கள் உறுதியானவர்கள் என்பதால் இந்த பாலியல் அவதூறுகளை, அதற்கு அதிமுக அரசு எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்காததை பொறுத்துக் கொண்டு தொடர்ந்து போராடினார்கள். ஆனால் ஒரு பலவீனமான பெண் என்றால் தற்கொலை செய்திருப்பார். அப்போதும் சமஸ் “தவறான கருத்தை” சொல்லும் உரிமையை நாம் பறித்து விடக் கூடாது எனக் கூறுவாரோ? இவர்களை தனிவாழ்வில் ஒருவிதமாகவும், சமூக, அரசியல் வெளியில் மட்டும் வேறுவிதமாகவும் நடத்தி நாம் ஏன் சகித்துக் கொள்ள வேண்டும்? ஒரே காரணம் இவர்களே இன்று தமிழகத்தில் வலதுசாரி சிந்தனை, மதவாதம் காலூன்ற பேசுகிற சக்திகள் என்பது. இந்த ஐயம் எழக் கூடாது எனும் நோக்கிலேயே முன் ஜாமீன் போல சமஸ் அடுத்தொரு பதிவு இடுகிறார். அதில் தான் அஜ்மல் கசாபுக்கே தூண்டுத்தண்டனை அளிக்கக் கூடாது என முன்பு எழுதியவர் என்கிறார். எனில் என்ன சொல்ல வருகிறீர்கள் சமஸ், சாட்டை முருகனையும் கிஷோர் கெ ஸ்வாமியையும் எதிர்ப்பவர்கள் கசாபின் ஆதரவாளர்கள் என்றா? கசாப் ஒரு இந்தியன் அல்ல. ஆனால் இடதுசாரிகள் அப்சல் குருவுக்காக பேசினார்கள், காஷ்மீரின் தன்னாட்சிக்காக பேசினார்கள், அயோத்தி பிரச்சனையில் இஸ்லாமியருக்காகவும், வேளாண் சட்டங்களுக்கு எதிரான போராட்டங்களின் போது விவசாயிகள் பக்கமும் நின்றார்கள். நீங்களும் இந்த சந்தர்பங்களில் சிறுபான்மை மக்களுக்காக, போராளிகளுக்காக நின்றவர் என்றால் அதைப் பற்றி சொல்லலாமே, எதற்கு கசாபை இழுத்துக் கொண்டு வருகிறீர்கள் சமஸ்? என்னவிதமான அரசியல் இது? நியாயமாக இவர்களை மொத்தமாக உள்ளே அனுப்ப வேண்டும். எனக்கு திமுக மீதுள்ள வருத்தமே இந்த அவதூறாளர்களை, சமூக, மத விரோதப் பேச்சாளர்களை, பெண்களையும் தலைவர்களையும் பாலியல் மிரட்டல் செய்து பணம் பறிக்கவும் வாயை மூட வைக்கவும் செய்பவர்களை அது மென்மையாக கையாள்கிறது என்பதே. ஆனால் சமஸோ இப்படி ஒரு தரப்பு இருக்கட்டுமே என்கிறார். நியாயமாக இந்த அரசு அவதூறு பரப்புவதையே தன் தொழிலாக வைத்திருக்கும் எச்.ராஜாவின் கருத்துக்கள் எந்த ஊடகங்களிலும் வரக் கூடாது என தடை விதித்து, அவரை கைது பண்ண வேண்டும். (அதை தமிழக பாஜக தலைமையே பட்டாசு வெடித்து தமக்குள் ரகசியமாக கொண்டாடும் என நினைக்கிறேன்.) அடுத்து, செய்தி சேனல்களுடன் ஒன்றிய அரசின் முகவர்கள் வைத்துள்ள புரிந்துணர்வை, ஏற்பாட்டை தரவுகளுடன் அம்பலப்படுத்தி அவர்கள் தமிழக துரோகிகளாக அறிவிக்க வேண்டும். அல்லது அப்படி செய்வோம் என எச்சரிக்க வேண்டும். இதை ஏன் சொல்கிறேன் என்றால் சில சேனல்களும் பத்திரிகைகளும் பணத்துக்காகவும், சாதி மத வெறி காரணமாகவும் தொடர்ந்து பாரபட்சமாக, தமிழக மக்களுக்கு விரோதமாக பாஜகவை ஆதரிக்கிறது. இதை கண்டும் காணாதது போல தமிழக அரசு செல்வது இங்கு ஒரு மோசமான பிற்போக்குவாதம் பரவிட வழிவகுக்கும். அடுத்து, நா.த.க, ம.நீ.மை போன்ற கட்சிகளின் நிதி ஆதாரங்கள் குறித்து ஒரு விசாரணை நடத்தி எவ்வளவு கறுப்புப்பணத்தை வைத்திருக்கிறார்கள், அதை யார் அளித்தது, எப்படி கட்சியை துவங்கி இவ்வளவு விரைவில் பெரும் பணத்தை செலவழிக்க அவர்களால் முடிந்தது என மக்கள் முன் அம்பலபடுத்த வேண்டும். அடுத்து சாதிவெறியைத் தூண்டும் மோகன் ஜி போன்றோரின் படங்கள் வெளியாகாதிருக்கும் பொருட்டு ஒரு வலுவான சட்டத்தை இங்கு இயற்ற வேண்டும். அதையும் மீறி தலித்துகளையும் சிறுபான்மையினரையும் பொறுக்கிகளாகவும், வஞ்சகர்களாகவும் சித்தரிக்கிற இயக்குநர்களை கைது செய்ய வேண்டும். ஆனால் திமுக அரசு இதையெல்லாம் செய்தால் சமஸ், ஶ்ரீதர் சுப்பிரமணியம் போன்றோர் ஐயோ கருத்து சுதந்திரத்துக்கு ஜலதோஷம் பிடித்துவிட்டதே என கையைப் பிசைந்து கொண்டு புலம்ப தொடங்கி விடுவார்கள். எனக்கு சத்தியமாகப் புரியவில்லை - கருத்து சுதந்திரத்துக்கு பொருள் பிற்போக்குவாதம், மக்கள் விரோதம், வலதுசாரி ஆதரவு என நடுநிலையாளர் அகராதியில் பொருளை மாற்றி விட்டார்களா? ஒன்றைத் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்: எந்த கட்டத்திலும் வலதுசாரிகளை, இந்துத்துவர்களை, மதவாதிகளை மற்றமையாக மதித்து அவர்களுடைய உரிமைக்காக களமாடக் கூடாது. ஒருநாளும் அதிகார மையங்களை மற்றமையாக கருதி பரிந்து பேசக் கூடாது. ஆனால் ஏன் நடுநிலையாளர்கள் இது தெரியாதது போன்றே எப்போதும் வலதுசாரி அரசியல் மீது மழைத்தண்ணீர் பட்டுவிடக் கூடாது என அவசரமாக குடைபிடிப்பவர்களாக இருக்கிறீர்கள்? ஏன் வலதுசாரிகளுக்கு ஜல்ப் பிடித்துவிடக் கூடாது என்று சதா பதறுகிறவர்களாக இருக்கிறீர்கள்? அதற்காக கருத்து சுதந்திரத்தை ஒரு கடவுளாக பாவிப்பவர்கள் என வேடம் போடுகிறீர்கள்? உங்களுடைய பிரச்சனை உண்மையில் கருத்து சுதந்திரம் அல்ல என்று மட்டும் தெரிகிறது. http://thiruttusavi.blogspot.com/2021/10/blog-post_12.html
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.