Search the Community

Showing results for tags 'தமிழ்தேசியம்'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • யாழ் இனிது [வருக வருக]
    • யாழ் அரிச்சுவடி
    • யாழ் முரசம்
    • யாழ் உறவோசை
  • செம்பாலை [செய்திக்களம்]
    • ஊர்ப் புதினம்
    • உலக நடப்பு
    • நிகழ்வும் அகழ்வும்
    • தமிழகச் செய்திகள்
    • அயலகச் செய்திகள்
    • அரசியல் அலசல்
    • செய்தி திரட்டி
  • படுமலைபாலை [தமிழ்க்களம்]
    • துளித் துளியாய்
    • எங்கள் மண்
    • வாழும் புலம்
    • பொங்கு தமிழ்
    • தமிழும் நயமும்
    • உறவாடும் ஊடகம்
    • மாவீரர் நினைவு
  • செவ்வழிப்பாலை [ஆக்கற்களம்]
    • இலக்கியமும் இசையும்
    • கவிதைப் பூங்காடு
    • கதை கதையாம்
    • வேரும் விழுதும்
    • தென்னங்கீற்று
    • நூற்றோட்டம்
    • கவிதைக் களம்
    • கதைக் களம்
  • அரும்பாலை [இளைப்பாறுங்களம்]
    • சமூகவலை உலகம்
    • வண்ணத் திரை
    • சிரிப்போம் சிறப்போம்
    • விளையாட்டுத் திடல்
    • இனிய பொழுது
  • கோடிப்பாலை [அறிவியற்களம்]
    • கருவிகள் வளாகம்
    • தகவல் வலை உலகம்
    • அறிவியல் தொழில்நுட்பம்
    • சுற்றமும் சூழலும்
  • விளரிப்பாலை [சிந்தனைக்களம்]
    • வாணிப உலகம்
    • மெய்யெனப் படுவது
    • சமூகச் சாளரம்
    • பேசாப் பொருள்
  • மேற்செம்பாலை [சிறப்புக்களம்]
    • நாவூற வாயூற
    • நலமோடு நாம் வாழ
    • நிகழ்தல் அறிதல்
    • வாழிய வாழியவே
    • துயர் பகிர்வோம்
    • தேடலும் தெளிவும்
  • யாழ் உறவுகள்
    • யாழ் 21 அகவை - சுய ஆக்கங்கள்
    • யாழ் 20 அகவை - சுய ஆக்கங்கள்
    • யாழ் 19 அகவை - சுய ஆக்கங்கள்
    • யாழ் ஆடுகளம்
    • யாழ் திரைகடலோடி
    • யாழ் தரவிறக்கம்
  • யாழ் களஞ்சியம்
    • புதிய கருத்துக்கள்
    • முன்னைய களம் 1
    • முன்னைய களம் 2
    • பெட்டகம்
  • ஒலிப்பதிவுகள்
  • Newsbot - Public club's Topics
  • தமிழரசு's நாபயிற்சி
  • தமிழரசு's வயிறு குலுங்க சிரிக்க..
  • தமிழரசு's வரவேற்பு
  • தமிழரசு's என்றும் கேட்க்கக்கூடிய பாடல்கள்
  • தமிழரசு's படித்ததில் பிடித்தது
  • தமிழரசு's மறக்க முடியாத காட்சி
  • தமிழரசு's பனங்காய்ப் பணியாரத்தால் தமிழருக்குள் என்ன நிகழ்ந்தது தெரியுமா?
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s நினைவலைகள்
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s தொழிற்நுட்பம்
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s தமிழ்
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s கணணி
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s வாழ்த்துக்கள்
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s நற்சிந்தனை
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s குழுமம் வரவேற்பு
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s காணொளிகள்
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s பாடல்கள்
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s மீனாட்சி கோயில் 360'
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s கட்டமைப்பு
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s நகைச்சு வை
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s ரசித்தவை
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s செய்தி / துணுக்கு
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s புகைப்படங்கள்
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s பேசும் படம்
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s சுற்றுலா
  • தமிழ்நாடு குழுமம்'s ஒலிப்பேழை
  • "இலையான்" அடிப்போர் சங்கம்.'s சங்கத்தின் திறப்பு விழா.
  • "இலையான்" அடிப்போர் சங்கம்.'s அந்தநாள், ஞாபகம் வந்ததே....!
  • வலைப்போக்கன் கிருபன்'s புத்தக அலுமாரி
  • வலைப்போக்கன் கிருபன்'s என்றும் இனிய பாடல்கள்
  • வலைப்போக்கன் கிருபன்'s உலக சினிமா

Calendars

  • நாட்காட்டி
  • மாவீரர் நினைவு

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


AIM


MSN


Website URL


ICQ


Yahoo


Jabber


Skype


Location


Interests

Found 7 results

  1. “ஏய்! என்னடா சொல்ற!... எப்பிடிடா?! எப்படா?” – உச்சக்கட்ட அதிர்ச்சியில் நான் ஏறத்தாழ அலறினேன். “நேத்து நைட் சடன்னா மார் வலிக்குதுன்னாங்க. இம்மீடியட்டா ஐ.சி.யு-ல அட்மிட் பண்ணிட்டோம். ஆனா, காலைல பாத்தா…” - அதற்கு மேல் பேச முடியாமல் அவனுக்குத் தொண்டையை அடைப்பதை என்னால் உணர முடிந்தது. எனக்கும் என்ன பேசுவது என்றே தெரியவில்லை. சில நொடிகள் மௌனத்துக்குப் பின் அவனே தொடர்ந்தான். “உன்னால வர முடியாதுன்னு தெரியும். இருந்தாலும் டிரை பண்ணிப் பாருடா! அம்மா… அம்மா உன்ன கண்டிப்பா எதிர்பார்ப்பாங்க” என்றபோது அதுவரை அடக்கி வைத்திருந்த அழுகை அவனுக்குப் பீறிட, நானும் நாத் தழுதழுத்தபடி, “சரிடா… சரி!... நீ தைரியமா இரு! நான் எப்படியாவது வரப் பாக்கறேன்” என்று கூறி அழைப்பைத் துண்டித்தேன். ராகேஷ் அம்மா இறந்து விட்டார் என்பதை இன்னும் என்னால் நம்ப முடியவில்லை. மூன்று நாட்களுக்கு முன்புதான் பக்கத்திலேயே உட்கார்ந்து கையைப் பிடித்தபடி அவர்களோடு பேசிக் கொண்டிருந்தேன். வாழ்விலேயே முதன் முறையாக வெளிநாட்டுப் பயணம் போகிறேன் என்று சொல்லி அவர்களிடம் விடைபெற்றுக் கொண்டுதான் இலண்டனுக்கே கிளம்பினேன். அதைக் கேட்டு அவர்கள் முகத்தில் பூத்த மகிழ்ச்சி கூட என் மனதில் இன்னும் அப்படியே தெரிகிறது. இப்பொழுது, நான் அவர்களைப் பார்த்தது அதுவே கடைசி எனச் சொன்னால் எப்படி நம்புவது!... ராகேஷ் அம்மாவின் இறுதிச் சடங்கில் கலந்து கொள்ள முடியாதது உயிர்த்தோழனின் உச்சக்கட்டத் துக்கத்தில் தோள் கொடுக்க முடியாத ஒரு நண்பனின் துயரம் மட்டுமில்லை, அம்மாவின் முகத்தைக் கடைசியாகப் பார்க்கத் துடிக்கும் ஒரு பிள்ளையின் பரிதவிப்பும் கூட! ஆம்! ராகேஷ் அம்மா எனக்கும் அம்மா மாதிரிதான். சொல்லப் போனால், ராகேஷை விட அவர்களுக்கு நான்தான் நெருக்கமானவன். அவனிடம் கூடச் சொல்லாத தன் அடி மனத்து ஆவல்களை, குடும்பச் சிரமங்களை, சின்னச் சின்ன ரசனைகளை எல்லாம் சிறு வயதிலிருந்தே என்னிடம்தான் அம்மா பகிர்ந்து கொள்வார்கள். பள்ளி வயதிலிருந்தே படிக்கும் பழக்கமும் எழுத்தார்வமுமாய் வளர்ந்த எனக்குத் தமிழ் ஆசிரியரான அவரின் இலக்கிய ரசனையும் இலக்கண அறிவும் வரலாற்று ஆர்வமும் நிரம்பவே பிடித்துப் போனதால் எனக்கும் அவர்களிடம் பேசவும், தெரிந்து கொள்ளவும் நிறையவே இருந்தன. இருவரும் சம வயதுத் தோழர்களைப் போல் மணிக்கணக்கில் பேசிக் கொண்டிருந்த கணங்கள் இப்பொழுது கண்ணீரின் ஈரம் படர்ந்த என் மனக்கண்ணில் நிழலாடுகின்றன. அப்பேர்ப்பட்ட ஒரு தாய்… ஆசிரியர்… தோழி… அங்கே பிணமாகக் கிடக்க, நானோ உலகின் இன்னொரு மூலையில்! அவருடைய கடைசி மணித்துளிகளில் அவரோடு இருக்க முடியாத எனக்கு, கடைசியாக அவருடைய முகத்தைக் பார்க்கவாவது வாய்ப்புக் கிடைக்குமா?... ********** இல்லை, கிடைக்கவில்லை. இதோ, ராகேஷின் வீட்டுக்குள் நுழைகிறேன். வீட்டு வாசலின் ஈரம், எல்லாம் முடிந்து இப்பொழுதுதான் கழுவித் தள்ளப்பட்டிருப்பதைக் காட்டுகிறது. உள்ளே போகிறேன். நான் பார்க்க விரும்பாத அந்தக் காட்சி. வீட்டின் நட்டநடுக் கூடத்தில் காமாட்சி அம்மன் விளக்கு ஒன்று ஏற்றப்பட்டிருக்கிறது. அதையே பார்த்துக் கொண்டு நான் நின்றிருக்கிறேன். உள்ளறையிலிருந்து எதற்காகவோ வெளியே வந்த ராகேஷ் “முகில்!...” என்று குரலெடுத்து அழைத்தபடி என்னை ஓடி வந்து கட்டிக் கொண்டான். அப்பொழுதுதான் எனக்குத் தன்னுணர்வே வந்தது. என் கண்ணீரை மறைத்துக் கொண்டு நான் அவனை அமைதிப்படுத்த, யாரோ இரண்டு நாற்காலிகளைக் கொண்டு வந்து வைத்தார்கள்; உட்கார்ந்தோம். “லாஸ்ட் செகண்ட் வரைக்கும் உன்ன எதிர்பார்த்தேன்டா!” என்றான் ராகேஷ். “சாரிடா! நீ விஷயத்தை சொன்ன உடனே அடுத்த நான்-ஸ்டாப் பிளைட்டையே புக் பண்ணிட்டேன். ஆனா, அது கிளம்பறதுக்கே நாலு மணி நேரம் ஆயிடுச்சு. அதுக்கப்புறம் ஜர்னி டைம், ஏர்போர்ட்ல இருந்து இங்க பாரீஸ் வர்றதுக்கான டைம் அது இதுன்னு… முடியலடா!... என்னதாண்டா நடந்தது” என்று நான் கேட்க, “நல்லாத்தாண்டா இருந்தாங்க. நைட் கூட நல்லாப் பேசி சிரிச்சிக்கிட்டு, டி.வி-யெல்லாம் பாத்துட்டுதான் போய்ப் படுத்தாங்க. நைட் ஒரு திரீ ஓ கிளாக், திரீ தர்ட்டி இருக்கும். கதவத் தட்டி என்னை எழுப்பி மார் ரொம்ப வலிக்கற மாதிரி இருக்குன்னாங்க. உடனே, கார் எடுத்துக்கிட்டு பக்கத்துல இருக்குற அந்த நிஷாந்த் ஹாஸ்பிட்டலுக்குப் போயிட்டோம். மைல்ட் அட்டாக்னு சொல்லிதான் ஐ.சி.யு-ல அட்மிட் பண்ணாங்க. ஆனா, காலையில பார்த்தா உயிர் போயிடுச்சுன்றானுங்கடா!...” வருத்தத்துடன் நான் தலைகுனிந்து கொள்ள, அப்பொழுது வந்த ராகேஷின் மனைவி வர்ஷா, “ராக்கி! ஆண்ட்டி ஏதோ லெட்டரைப் பத்தி சொல்லிட்டிருந்தாங்களே!...” என்று நினைவூட்டினார். நான் கேள்விக்குறியோடு நிமிர்ந்து பார்க்க, “ஏ, ஆமாண்டா! மறந்தே போயிட்டேன்” என்றபடி பரபரப்பாக எழுந்து போனான் ராகேஷ். “என்னடா லெட்டர்?” என்று கேட்டேன். “என்னடா லெட்டர்?” என்று கேட்டேன். “தெரியலடா! ஹாஸ்பிட்டலுக்குப் போய்க்கிட்டிருக்கும்போது அம்மா சொன்னாங்க. ‘புக் ஷெல்ப்ல ஒரு லெட்டர் வெச்சிருக்கேன். படிச்சிப் பாரு’ன்னு”. சொல்லிக் கொண்டே உள்ளேயிருந்து ஒரு தாளைத் கொண்டு வந்தான். நான்காக மடிக்கப்பட்டிருந்த அந்தத் தாள் பார்க்கவே கொஞ்சம் பழையதாக இருந்தது. பிரித்தேன். அம்மாவின் கையெழுத்துதான். இடது மேல் மூலையில் ‘நாள்: 12.8.2010’ என்று இருந்தது. ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எழுதியதா?! அதை இத்தனை ஆண்டுகளுக்குப் பின் அவ்வளவு உயிர் போகிற வலியிலும் படிக்கச் சொல்லி நினைவுபடுத்தியிருக்கிறார் என்றால்... வியப்போடும் புதிரோடும் நான் படிக்க ராகேஷும் அவன் மனைவியும் கேட்கத் தொடங்கினர். “உயிரினும் இனிய மகன் ராகேஷுக்கு, அம்மா எழுதும் முதலும் கடைசியுமான கடிதம். மகனே! நீ இந்தக் கடிதத்தைப் படிக்கும்பொழுது நான் உயிருடன் இருக்க மாட்டேன். நான் இறந்த பிறகுதான் இது உன் கைக்குக் கிடைக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே இதை நீ நெருங்காத இடமான புத்தக அடுக்கினுள் ஒளித்து வைக்கிறேன். கடைசிக் கடிதம் என்றவுடன் அம்மா ஏதோ சொத்து பத்து எழுதி வைக்கப் போகிறாளோ என்று ஆவலை வளர்த்துக் கொள்ளாதே! இது வெறுமே என்னுடைய கடைசி விருப்பம் ஒன்றை உன்னிடம் தெரிவிக்கும் நோக்கம்தான், வேறொன்றுமில்லை. அது என்ன என்பதைத் தெரிவிக்கும் முன், ஏன் இப்படி ஒன்றைக் கேட்கிறேன் என்கிற காரணத்தைச் சொல்லி விடுகிறேன். சிறு வயதிலிருந்தே மிகுந்த தமிழ்ப் பற்றுக் கொண்டவள் நான். பள்ளியில் படிக்கும்பொழுதே கட்டுரைப் போட்டி, பட்டிமன்றம் என வளர்ந்தவள். கல்லூரியில் இன்னும் ஒரு படி மேலே போய்த் தமிழ் இனத்துக்கான போராட்டங்களில் கூடக் கலந்து கொண்டேன். ஆனால், திருமணம் என் வாழ்க்கையை முற்றிலும் மாற்றிப் போட்டது. உன் அப்பா எனக்கு நேர் எதிர். திருமணச் சடங்கிலேயே எங்களுக்குள் முரண்பாடுகள் வேர்விடத் தொடங்கி விட்டன. நான் தமிழ் முறைப்படி திருமணம் நடக்க வேண்டும் என்று விரும்பினேன். உன் அப்பாவும், அவர் வீட்டினரும் வழக்கமான முறைப்படிதான் நடக்க வேண்டும் என்றனர். மணமான பிறகு இருவரும் சேர்ந்து எங்காவது வெளியில் போவது என்றால், என் தேர்வு கவியரங்கம், மேடை நாடகம் என்று இருக்கும். உன் அப்பாவோ திரைப்படம், கடற்கரை போன்ற இடங்களுக்குத்தான் அழைத்துப் போவார். இவையெல்லாமாவது சிறு சிறு விஷயங்கள். ஆனால், பெற்ற பிள்ளையை வளர்ப்பதில் கூட உன் அப்பா ஒன்றைக் கூட என் விருப்பப்படி விடவில்லை. நான் உனக்காக மிகவும் சிந்தித்து அழகழகாகப் பதினைந்து தமிழ்ப் பெயர்களைப் பட்டியலிட்டு வைத்திருந்தேன். ஆனால், அவரோ ‘ஷ்’ என்கிற எழுத்தில் முடியும்படி பெயர் வைப்பதுதான் நாகரிகம் என்று சொல்லி உனக்கு ‘ராகேஷ்’ என்கிற பெயரைச் சூட்டினார். அது மட்டுமா? நீ எந்தப் பள்ளியில் படிக்க வேண்டும், கல்லூரியில் எந்தப் படிப்பைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும், யாரை நீ திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டும் என்கிற வரைக்கும் எல்லாமே அவர் விருப்பப்படியும், உன் விருப்பப்படியும்தான் இந்த வீட்டில் இதுவரை நடந்திருக்கின்றனவே தவிர, என் விருப்பப்படி ஓர் அணுவும் இங்கு அசைந்ததில்லை. மகனே! வாழ்க்கை முழுக்க இப்படி அடுத்தவர் விருப்பப்படியே வாழ்ந்து முடித்து விட்ட எனக்கு, இறந்த பிறகாவது ஒன்றே ஒன்றை என் விருப்பப்படி நடத்தி வைப்பாயா?... ராகேஷ்! தமிழ்நாட்டின் பல்வேறு இடங்களில் நடக்கும் அகழ்வாராய்ச்சிகளில் இன்றும் முதுமக்கள் தாழிகள் கிடைப்பது, இறந்தவர்களைப் புதைப்பதுதான் பழந்தமிழர் மரபு என்பதைக் காட்டுகிறது. எரிப்பது பிற்காலத்தில் தோன்றிய வழக்கமாக இருக்கலாம் என்பது என் கருத்து. கிறித்தவர், இஸ்லாமியர், எகிப்தியர் போன்ற உலகின் மற்ற இனங்களில் கூட இறந்த பின் புதைக்கும் வழக்கம்தான் இருக்கிறது. எனவே, பழந்தமிழ் நாட்டின் வழக்கமும் அதுவாகத்தான் இருந்திருக்க வேண்டும். எனவே, மகனே! நான் இறந்த பின் என்னை நெருப்பிலோ, மின்சாரத்திலோ போட்டு எரித்து விடாதே! தமிழ் வழக்கப்படி புதைத்து விடு! நான் பிறந்த இந்த மண்ணுக்கே என் உடல் அர்ப்பணமாக வேண்டும்! என் உடம்பு என் தமிழ் மண்ணுக்கே உரமாக வேண்டும்! என்னுடைய இந்தக் கடைசி விருப்பத்தை நிறைவேற்றி வைப்…” - படித்து முடிப்பதற்குள், “அம்மா!...” எனப் பெருங்குரலெடுத்து அழத் தொடங்கினான் ராகேஷ். “என்னடா? டேய்! என்னாச்சுடா?” என நான் அவனை உலுக்க, “இப்பதாண்டா அம்மாவை கிரெமெடோரியத்துல வெச்சு எரிச்சுட்டு வந்துருக்கேன்” என்றான் அவன். “அடப்பாவி! என்னடா இப்பிடி பண்ணிட்டே! நான் வர்ற வரைக்கும் ஏண்டா வெயிட் பண்ணிட்டிருந்தே? முன்னாடியே இந்த லெட்டரை படிச்சுப் பார்த்துருக்கலாம்ல?” “என்னடா பேசறே? எனக்குத்தான் தமிழ் படிக்க வராதுன்னு தெரியும்ல! சின்ன வயசுலேர்ந்து சி.பி.எஸ்.சி-ல படிச்சு வளர்ந்தவன்; செகண்ட் லேங்க்வேஜ் இந்தி; தமிழ் தேர்டு லேங்க்வேஜ்தான். வர்ஷாவுக்கும் தமிழ் தெரியாது. வேற யார் படிக்கறது? அப்பிடியும் ஸ்டார்ட்டிங்கை கொஞ்சம் எழுத்துக்கூட்டிப் படிச்சுப் பார்த்தேன். ஏதோ பர்சனலா எழுதியிருக்காங்கன்னு தெரிஞ்சுது. அதைப் போய் வேற யார்கிட்டயாவது படிக்க சொல்ல முடியுமா? எனக்கு அப்புறம் நீதானே அவங்களுக்கு பையன் மாதிரி? அதனாலதான் வெயிட் பண்ணோம். ஆனா, இப்பிடி ஒரு விஷயத்தை சொல்லி இருப்பாங்கன்னு நான் கொஞ்சம் கூட எக்ஸ்பெக்ட் பண்ணவே இல்லடா” என்றவன், “அம்மா! தமிழ் படிக்க தெரியாததனானால உன் கடைசி ஆசைய கூட ஃபுல்ஃபில் பண்ண முடியாமப் போயிட்டேனேம்மா!...” என்று கதறி அழ, கண்ணீர் கொட்டும் விழிகளோடு அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் எனக்கு இந்த அழுகை இந்த ஒரு ராகேஷோடு ஓயாது என்று தோன்றியது. ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ (நான் திண்ணை இதழில் ௨௪-௧௦-௨௦௧௬ அன்று எழுதியது. #StopHindiImpositionமுதலான சிட்டைகள் மூலம் உலகை அதிர வைத்த தமிழ்ச் சூறாவளிகள் அனைவர்க்கும் இப்படைப்பு காணிக்கையாகுக). படம்: நன்றி ஓவியர் இளையராஜா - https://agasivapputhamizh.blogspot.com/2019/06/thaaimoli.html
  2. #தமிழ்தேசியம்: தீர்வுக்குத் தடை பிராந்திய அரசியலா, இந்திய தேசியமா? இதை பகிர ஃபேஸ்புக்கில் இதை பகிர டுவிட்டரில் இதை பகிர Messenger இதை பகிர மின்னஞ்சல் பகிர்க (தமிழகத்தின் உரிமைகள் மறுக்கப்படுகின்றன என்ற முழக்கங்கள் அதிகரிக்கும் போதெல்லாம், தமிழ் தேசியம் என்ற கோஷமும் ஓங்கி ஒலிப்பது பல்வேறு காலகட்டங்களில் நடந்துகொண்டிருக்கிறது. சமீபத்தில், காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்கக் கோரி நடைபெற்ற போராட்டங்களின் தொடர்ச்சியாகவும் அத்தகைய கோஷங்கள் ஒலித்தன. இந்த நிலையில், தமிழ் தேசியம் தொடர்பாக பல்வேறு ஆர்வலர்களின் கருத்துக்கள், இங்கே தொடராக வெளியிடப்படுகின்றன. இது, அந்தத் தொடரின் ஒன்பதாவது பாகம். இக்கட்டுரையில் இடம் பெற்றுள்ள கருத்துக்கள், கட்டுரையாளரின் சொந்தக் கருத்துக்கள். பிபிசி தமிழின் கருத்துக்கள் அல்ல. - ஆசிரியர்) படத்தின் காப்புரிமைAFP தற்போதைய இந்தியச் சூழலில் தேசியம், தேசிய இனங்களின் தனித்தன்மை, மாநில உரிமைகள் ஆகியவை குறித்த விவாதங்கள் வேகமெடுத்துள்ளன. குறிப்பாக நரேந்திர மோதி அரசு பதவிக்கு வந்ததும் இந்துத்துவ அடையாள அரசியல், தேசியவாதமாக முன்வைக்கப்படுவதன் பின்னால் இந்த விவாதம் முக்கியத்துவமுடையதாகிறது. தமிழகத்தில் பல்வேறு பிரச்சனைகளில் மத்திய மாநில அரசுகளின் தமிழக விரோதப் போக்குகள் சுட்டிக்காட்டப்பட்டு தமிழ்த் தேசிய அரசியல் குரல்கள் எழத்துவங்கியுள்ளன. இன்னொரு புறம் தென்னிந்திய மாநிலங்கள் வரிவருவாய் பகிர்வில் தாங்கள் குறைந்த பங்கையே மத்திய அரசிடமிருந்து திரும்பப் பெறுவதாக (தமிழகம் தவிர) அதன் முதல்வர்கள் வெளிப்படையாக பேசத்துவங்கியுள்ளனர். இவற்றின் பின்னணியில் இந்திய தேசியம் குறித்ததொரு மீளாய்வு தேவையாகிறது. சுதந்திரம் பெற்றபோது நமது அரசியல் பாதையாக எல்லோரையும் உள்ளடக்கும் விரிவான பன்மைத்துவ தேசியத்தை முன்வைத்தனர் நம்முன்னோடிகள். அதற்கான பரிசோதனை கூடமாக 1885-ல் துவங்கப்பட்ட காங்கிரஸின் வரலாற்று பயணம் அமைந்தது. கடந்த 1915-ல் காந்தி இந்தியா திரும்பியதற்கு பின் கணவான்களின் கூடாரமான காங்கிரஸ் சாமானியர்களை உள்ளடக்கிய அவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய மக்கள் இயக்கமாக உருப்பெற்றது. இதில் நாம் கவனிக்க வேண்டிய ஒரு முக்கிய அம்சம் 1920ல் காங்கிரஸ் அமைப்புரீதியாக மையப்படுத்தப்பட்ட தனது நிர்வாக அமைப்பை மாகாணக் கமிட்டிகளாக பிரித்தது. அந்த மாகாணக் கமிட்டிகள் அன்றைக்கு நடப்பிலிருந்த பிரிட்டிஷ் மாகாணங்களை அடிப்படையாக கொள்ளாமல் தேவையான இடங்களில் மொழிவழி மாகாணக் கமிட்டிகளாக அமைந்தன. அன்றைய பம்பாய் மாகாணத்தின் ஒருபகுதியாக இருந்த குஜராத் மாநில காங்கிரஸ் கமிட்டிக்கு சர்தார் வல்லபாய் பட்டேல் தலைமையேற்ற அதே காலத்தில், சென்னை மாகாணத்தின் ஒரு பகுதியான தமிழகத்தின் காங்கிரஸ் தலைவராக முத்துரங்க முதலியார் பொறுப்பேற்றார். படத்தின் காப்புரிமைFACEBOOK Image captionஇரா.முருகானந்தம் சுதந்திர இந்தியா மொழிவழி மாநிலங்களை அமைப்பதற்கு முன்னோடியாக காங்கிரஸ் தனித்தன்மை கொண்ட தேசிய இனங்களின் இருப்பை அங்கீகரித்ததன் அடையாளமே இந்த அமைப்பு முறை. சென்னையை தங்களுக்குப் பெற ஆந்திர, தமிழக காங்கிரஸ் கட்சிகள் மல்லுக்கட்டி நின்றதும் வரலாறு. இதன் பின்னணியில் சங்பரிவார் முன்வைக்கும் இந்து தேசியவாதமும் அதற்கு மாற்றாக தமிழகத்தில் சிலரால் முன்வைக்கப்படும் தமிழ்த் தேசியவாதமும் முதிரா அரசியல் முழக்கங்கள். பன்மைத்துவ அரசியலின் கால்கோல் சுதந்திரத்திற்கு சற்று முன் அமைக்கப்பட்ட இந்தியாவிற்கான மைய அரசில் தங்களோடு கடுமையாக முரண்பட்ட அம்பேத்கரையும் இறுதிவரை பிரிட்டிஷாருடன் இணக்கம் காட்டிய நீதிக்கட்சியின் ஆர்.கே.சண்முகம் செட்டியாரையும் அமைச்சரவையில் முறையே சட்ட அமைச்சராகவும் நிதி அமைச்சராகவும் அமர்த்திய காங்கிரஸின் முடிவு ஒரு விரிவான பன்மைத்துவ ஜனநாயகத்தை கட்டியமைக்க அமைக்கப்பட்ட கால்கோல். இருவரும் தங்கள் துறைகளில் நிபுணர்கள் என்கிற காரணம் மட்டுமின்றி, கடந்த காலக் கசப்புகளின் மீது ஒரு நவீன தேசத்தின் கட்டுமானம் நிகழக்கூடாது என்கிற விசாலமான நடைமுறை நோக்கும் ஒரு கூடுதல் காரணம். பெரும்பாலும் தமிழகத்திற்கு தனது எல்லைப்புற மாநிலங்களிடையே உள்ள நதிநீர் பங்கீட்டு தகராறுகளை தமிழ்த் தேசியத்திற்கு காரணவாதமாகப் பலரும் குறிப்பிடுகின்றனர். இப்பிரச்சனைகளில் தமிழகம் தனது பங்கீட்டை பெற கடுமையாக போராட வேண்டியிருப்பதும் உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்புகளைக்கூட அண்டை மாநிலங்களும் மத்திய அரசும் அரசியல் நோக்குடன் அணுகுவதும் உண்மையில் துரதிருஷ்டவசமானவையே. மாநிலங்கள் தங்களது பாசனப் பகுதிகளை பெருமளவு விரிவுபடுத்திக்கொண்டதும் அதே நேரம் பருவமழையின் அளவு ஆண்டுதோறும் குறைந்து வந்ததும் நாம் கவனிக்க மறுக்கும் கூடுதல் காரணங்கள். காவிரி பாசனப்பரப்பை கர்நாடகா பெருமளவு விரிவுபடுத்திக்கொண்டதே தமிழகத்துக்குரிய பங்கீட்டு நீர் வராமல் போனதற்கு முக்கிய காரணம். படத்தின் காப்புரிமைGETTY IMAGES ஆனால் அதே நேரம் தமிழகத்தில் 1,70,000 ஏக்கருக்கும் கேரளத்தில் 20,000 ஏக்கருக்கும் பாசன வசதியளிக்கும் பரம்பிக்குளம் - ஆழியாறு பாசனத்திட்டத்தில் பயன்பெறும் பகுதிகளை தமிழகத்தில் இன்று சுமார் 4,00,000 ஏக்கருக்கும் அதிகமாக விரிவுபடுத்திக்கொண்டிருக்கிறோம். ஆனாலும் இதுவரை நீர்ப்பங்கீடு பெரிய பிரச்சனைகளின்றி மேற்கொள்ளப்படுகிறது. எனவே ஒரு விரிவான ஜனநாயக அமைப்பில் பேசினால் விட்டுக்கொடுத்தால் நல்லெண்ணத்தை முன்வைத்தால் தீராத பிரச்சனை ஏதுமில்லை. அதற்கு குறுகிய பிராந்தியவாத அரசியல்தான் தடையே தவிர இந்திய தேசியமல்ல. இந்திய தேசியத்தைவிட மூத்த தேசிய இன அடையாளம் சமீபத்தில் கூட்டாட்சி அமைப்பு பற்றியும் அதில் மாநிலங்களின் உரிமை பற்றியும் கர்நாடக முதல்வர் சித்தராமையாவின் ஒரு முகநூல் பதிவு பரவலான விவாதத்தை கிளப்பியது. அதில் அவர் முன்வைத்த இரண்டு அம்சங்கள் கவனத்தில் கொள்ளத்தக்கவை. 1. பல தேசிய இனங்களின் மொழி மற்றும் பண்பாட்டு அடையாளங்கள் இந்திய தேசியத்தைவிடவும் பல நூற்றாண்டுகள் மூத்தவை. எனவே அவற்றின் தனித்தனை்மையை தக்கவைக்கும் விருப்பங்கள் இயல்பானவை என்பதுடன் அவை இந்தியாவின் நல்லிணக்கத்திற்கு எதிரானவை அல்ல. மாறாக அவற்றை அங்கீகரிப்பதன் மூலம் இந்தியா ஜனநாயகம் வலுப்படவே செய்யும். 2. நாம் சுதந்திரமடைந்த காலத்தின் பிரச்சனைகளை கடந்து இப்போது ஒரு ஜனநாயகமாக நாம் பலபடிகள் முன்னகர்ந்திருக்கிறோம். எனவே, மத்திய, மாநில அரசுகளின் உறவுகளில் மாநில உரிமைகள் முக்கியத்துவம் பெறுவதை தவிர்க்க இயலாது. எனவே மத்திய அரசின் கொள்கை முடிவுகளில் மாநிலங்களின் பங்களிப்பை உறுதி செய்வது அவசியம். படத்தின் காப்புரிமைMANJUNATH KIRAN/AFP/GETTY IMAGE இந்த இரண்டு அம்சங்களும் நாம் விரிவான வலுவான ஜனநாயகமாக முன்னகரத் தேவையான பாதை வரைபடங்கள். மதப்பெரும்பான்மை வாதமும், குறுகிய மொழி அடிப்படை வாதங்களும், ஒரு போதும் பன்மைத்துவ தேசியத்தை பதிலீடு செய்ய இயலாது. அதே நேரம் எல்லா கருத்தியல் தரப்புகளையும் ஒரு ஜனநாயக விவாதம் இடம் தந்து ஏற்கும். ஏற்க வேண்டும். அந்த பண் புநலனை கொண்டிருக்கும் வரை இந்திய தேசியமே எல்லோருக்குமான நம்பகமான அரசியல் கையிருப்பு. பிளவு படுத்துதல்களை மையமாக கொண்ட கருத்தாக்கங்கள் வரலாற்றில் நிகழ்த்திய பேரழிவுகளே, உள்ளடக்கும் தன்மைகொண்ட இந்திய ஜனநாயகம் நீடிப்பதற்கான நியாயம். ஒரு பிரெஞ்ச்சு எழுத்தாளர் நேருவிடம் பேசிக்கொண்டிருந்த போது கேட்ட கேள்வி, "உங்கள் வாழ்வின் சவாலான பணி எது?" அதற்கு நேரு அளித்த பதில் "ஒரு நியாயமான தேசத்தை நியாயமான வழியில் உருவாக்கியது". அந்த நியாயமே இந்திய தேசியம் நீடிப்பதற்கான, ஏன் இந்தியா நீடிப்பதற்குமான நியாயமும் கூட. https://www.bbc.com/tamil/india-43932780
  3. #தமிழ்தேசியம்: தேசியமா? தமிழ் தேசியமா? எது காலத்தின் கட்டாயம்? இதை பகிர ஃபேஸ்புக்கில் இதை பகிர டுவிட்டரில் இதை பகிர Messenger இதை பகிர மின்னஞ்சல் பகிர்க (தமிழகத்தின் உரிமைகள் மறுக்கப்படுகின்றன என்ற முழக்கங்கள் அதிகரிக்கும் போதெல்லாம், தமிழ் தேசியம் என்ற கோஷமும் ஓங்கி ஒலிப்பது பல்வேறு காலகட்டங்களில் நடந்துகொண்டிருக்கிறது. சமீபத்தில், காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்கக் கோரி நடைபெற்ற போராட்டங்களின் தொடர்ச்சியாகவும் அத்தகைய கோஷங்கள் ஒலித்தன. இந்த நிலையில், தமிழ் தேசியம் தொடர்பாக பல்வேறு ஆர்வலர்களின் கருத்துக்கள், இங்கே தொடராக வெளியிடப்படுகின்றன. இது, அந்தத் தொடரின் ஆறாவது பாகம். இக்கட்டுரையில் இடம் பெற்றுள்ள கருத்துக்கள், கட்டுரையாளரின் சொந்தக் கருத்துக்கள். பிபிசி தமிழின் கருத்துக்கள் அல்ல. - ஆசிரியர்) படத்தின் காப்புரிமைSAJJAD HUSSAIN அண்மைக் காலமாக "தமிழ் தேசியம்" என்ற சொல் தமிழக ஊடகங்களிலும், பொது மேடைகளிலும் வெகுவாக பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றது. தமிழ் தேசியம் என்பது தேசியத்திற்கு மாறானது என்று பொருள்படும் வகையில் திராவிடக் கட்சிகளும், ஜாதி அரசியல் செய்யும் கட்சிகளும் தினந்தோறும் பரப்பிவருகின்றனர். இவர்களோடு கைகோர்த்து சில பிரிவினைவாதிகளும், இடதுசாரி சித்தாந்தவாதிகளும் "தேசியம் - எதிர் - தமிழ் தேசியம்" என்ற விவாதத்தை தங்களது ஊடக நண்பர்களின் துணையோடு தினந்தோறும் தொலைகாட்சி விவாதங்களில் திணிக்க முயன்றுவருகின்றனர். முதலில் தமிழ்த் தேசியம் என்ற சித்தாந்தத்தை திணிக்கும் இவர்கள் கையில் எடுக்கும் ஆயுதம் - தமிழ் மொழியை ஹிந்தி மொழியிலிருந்து காக்கவேண்டும் மற்றும் ஜாதி திணிப்பை ஊக்குவிக்கும் வலதுசாரி இயக்கங்களை அழிக்கவேண்டும் - என்றே அமைகின்றது. ஆனால், இந்த இரண்டு விளக்கங்களிலும் உள்ள முரண்பாட்டை அவர்கள் ஏனோ உணரவில்லை. நிலப்பரப்பா? மக்கள் பரப்பா? வடக்கே காஷ்மீர் தொடங்கி தெற்கே குமரி வரையிலும், கிழக்கே அருணாச்சல பிரதேசம் தொடங்கி மேற்கே குஜராத் வரையிலும், மற்றும் அந்தமான் - நிக்கோபார் தீவுகள், லட்சத்தீவுகள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய இந்திய துணைக் கண்டத்தில் தமிழ்த் தேசியம் என்ற சொல் தமிழ்நாடு என்ற ஒரு சிறு நிலப்பரப்பை குறிக்கிறதா? அல்லது தமிழ் என்ற மொழியை குறிக்கிறதா? என்ற தெளிவு இவர்களிடம் இல்லாமல் இருப்பது துரதிஷ்டவசமே. தமிழ் தேசியம் என்பது நிலப்பரப்பை மட்டுமே குறிக்கும் என்றால், தமிழ் பேசும் தமிழர்கள் வாழும் கர்நாடகம், ஆந்திரம், கேரளம், மற்றும் டெல்லி உள்ளிட்ட வட இந்திய தமிழர்களை இவர்கள் தங்கள் தமிழ் தேசியக் குடிமக்களாக ஏற்றுக்கொள்கிறார்களா இல்லையா? என்பது முதல் கேள்வி. தமிழ்நாடு என்ற மாநிலத்தின் எல்லையை மட்டுமே தங்கள் தமிழ் தேசத்தின் எல்லை என்று வரையறுத்து கொள்ளும் பட்சத்தில் மேற்குறிப்பிட்ட தமிழ் மக்களுக்கும் இவர்களுக்கும் இருக்கும் உறவு எத்தககைய உறவாக இருக்கவேண்டும் என்பதையும் இவர்கள் தெளிவுபடுத்த வேண்டும். படத்தின் காப்புரிமைFACEBOOK தமிழ் தேசியம் என்பது நிலப்பரப்பை அல்லாது தமிழ் மொழி பேசும் மக்கள் அனைவரையும் கொண்ட இனத்தின் தேசம் என்பது உங்களது வாதமாக இருக்கும்பட்சத்தில், தமிழ்நாடு என்ற நிலப்பரப்பில் பல்வேறு நூறாண்டுகளையும் கடந்து வாழும், அதே சமயம் தமிழ் அல்லாத பிற மொழிகளாகிய கன்னடம், தெலுங்கு, மலையாளம், ஹிந்தி, துளு, உருது, பிரெஞ்சு (புதுச்சேரியின் சில பகுதிகள் உள்ளடக்கிய) ஆகிய மொழிகளை பேசும் மக்களை உங்கள் தேசத்தின் குடிமக்களாக ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டீர்களா? சரியான விளக்கத்தை தேடியபோது, அண்மையில் திரு. தொல். திருமாவளவன் அவர்களது கட்டுரையை படிக்க நேரிட்டது. தமிழ்த் தேசியம் என்பது தேசியத்திற்கு நேர் எதிரானது என்றும், அது ஜாதியத்தை ஊக்குவிப்பதும், ஹிந்தி மொழியை திணிப்பதும் ஆகிய இரண்டு கொள்கைகளுக்கு எதிரானது என்றும் பொருள் கொள்ளக்கூடிய வகையில் அவரது கட்டுரை அமைந்துள்ளது. இது அவரது தேசியம் குறித்த புரிதலின் மீது கேள்வியை எழுப்புகின்றது. படத்தின் காப்புரிமைGETTY IMAGES திருமாவளவன் பொதுத் தொகுதியில் போட்டியிடுவாரா? தேசியம் என்பது ஜாதியை ஊக்குவிப்பது என்பது அவர் கூற்று. எனவே, ஜாதியை அறவே ஒழிக்கும் வகையில் தமிழ் தேசியம் அமைக்கப்பட வேண்டும் என்று கூறும் திரு. திருமாவளவன் தனது கட்சிக்கு கொடுத்துவரும் ஜாதி சாயத்தை துடைக்க முன்வருவாரா? எந்த ஜாதியற்ற சமுதாயம் குறித்து பேசுகிறாரோ அதே ஜாதி அரசியலைத் தான் அவர் கையில் எடுத்துள்ளார். அவரிடம் கேட்டால், 'ஒடுக்கப்பட்ட என் இனத்தை காப்பாற்றத் தான் ஜாதி அரசியலை கையில் எடுக்கிறேன்" என்று பதில் வரக்கூடும். நீங்களே உங்களை உங்களது ஜாதி சாயத்தில் இருந்து விலக்கி, பொதுவான ஜாதி அல்லாத ஒரு அரசியல் களத்தை உருவாக்க முடியாமலா போய் விட்டது? ஒவ்வொரு தேர்தலிலும், தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கான இட ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்ட தனித் தொகுதிகளிலேயே போட்டியிடும் நீங்கள் எப்பொழுதாவது பொதுத் தொகுதி ஒன்றில் போட்டியிடலாம் என்று எண்ணியது உண்டா? நீங்கள் பொதுத் தேர்தலில் போட்டியிடத் தவிர்ப்பதற்கான காரணம் தோல்வி பயமே. அதே சமயம், உத்தர பிரதேச மாநிலத்தின் முன்னாள் முதல்வர் மாயாவதி தொடர்ந்து அனைத்து தொகுதிகளிலும் (தனித் தொகுதிகள் உட்பட) தனது வேட்பாளர்களை நிறுத்தி அதிகபட்சமாக பொதுத் தொகுதிகளில் வேட்பாளர்களை வெற்றி பெற செய்யவில்லையா? ஜாதி அற்ற சமுதாயத்தை உருவாக்கவேண்டுமெனில், முதல் முயற்சிக்கு கை நீட்ட உங்களது கையும் முன் வரவேண்டும் என்பது திரு. திருமாவளவன் அவர்களுக்கு தெரியாமல் போய் இருக்க வாய்ப்பில்லை. தோல்வி பயத்தை விடுத்து, ஜாதி அரசியல் செய்யாமல், தனது "வாக்காளர்களின் துயர் துடைப்பேன்" என்ற ஒரே உறுதிமொழியோடு களமாடுங்கள். உங்களை ஜாதிப் பாகுபாடு இல்லாமல், அனைவரும் தழுவிக்கொள்ள முன்வருவர். படத்தின் காப்புரிமைGETTY IMAGES அக்கட்டுரையில். ஜாதியைப் புகுத்துவது வட இந்தியாவின் மதவாத சக்தி என்னும் பொருள்பட எழுதியுள்ளார். அவர் யாரை நோக்கி ஆட்காட்டி விரலை உயர்த்துகிறார் என்பது தெரியாமல் இல்லை. தேசியம் மற்றும் தேசியவாதம் குறித்து பேசுவது நாட்டிலேயே ஒரு பிரிவினர் தான் என்று அனைவருக்கும் தெரியும். வலதுசாரி இயக்கத்தினரும், சங் பரிவார் அமைப்புகளும் தேசியத்தை மக்கள் மனதில் விதைப்பதை ஒருபொழுதும் இழுக்காக நினைக்கவில்லை. மாறாக பெருமையாகத்தான் நினைக்கின்றோம். ஏனெனில், எங்களது சங் பரிவார் அமைப்புகளில் ஜாதி என்ற அரசியலே இல்லை. தினந்தோறும் நடைபெறும் ஷாக்காவுக்கு வரும் ஸ்வயம் சேவர்களின் ஜாதி என்ன என்பது கூட பிறருக்கு தெரியாது. எங்களுக்கு தெரிந்தது எல்லாம், நாம் அனைவரும் பாரதத் தாயின் மைந்தர்கள் என்பது மட்டுமே. ஜாதியம் என்ற பட்டகத்தை (prism) வைத்து நீங்கள் பார்ப்பதால் தான், தேசியம் உங்களுக்கு எதிரியாகத் தெரிகிறது. அதைவிட்டு வெளியே வாருங்கள். 1526ஆம் ஆண்டு முதல் 1857ஆம் ஆண்டு வரை ஆட்சி செய்த இஸ்லாமியன் விட்டுச் சென்ற மதமும், 1857ஆம் ஆண்டு முதல் 1947ஆம் ஆண்டு வரை ஆட்சி செய்த ஆங்கிலேயன் விட்டு சென்ற மதமும் தான் உங்களுக்கு முக்கிய மதங்களாக தெரிகின்றன என்றால், தேசியம் குறித்த சரியான புரிதல் உங்களுக்கு இல்லை என்றே தெரிகின்றது. புரட்சியாளர் அம்பேத்கர் அவர்கள் ஹிந்து மதத்தைத் துறந்து பெளத்தம் தழுவியபொழுது கூட, அவருக்கு வாழ்த்துக்களை தெரிவித்தவர் நீங்கள் அன்றாடம் வசை பாடும் ஆர்.எஸ்.எஸ். அமைப்பின் இரண்டாவது தலைவர் குருஜி கோல்வால்கர். ஹிந்து மதத்தை விட்டு விட்டு, அந்நியன் கொண்டுவந்த இஸ்லாத்தையோ அல்லது கிறிஸ்தவத்தையோ தழுவாமல், நமது தாய் மண்ணில் உதித்த புத்தன் வழங்கிய பெளத்த மதத்தை தழுவியது ஆறுதல் தரும் விஷயம் தான் என்றார் குருஜி. பல ஆயிரம் ஆண்டுகளாக பின்பற்றப்படும் ஹிந்து மதம் "வாழ்க்கையின் நடைமுறை" என்று தெளிவாக தெரிந்தும், அந்த நடைமுறைக்கு மதச் சாயம் பூசுவது சரியா? மொழி என்பது ஒரு மனிதன் மற்றொரு மனிதனுடன் தகவலையும், எண்ணங்களையும் பகிர்ந்துகொள்ளும் ஒரு ஊடகம். சைகை பாஷைகள் போய், வார்த்தைப் பிரயோகங்கள் உருவாகி, காலப் போக்கில் அவை உலகின் வெவ்வேறு பகுதிகளில் வெவ்வேறு மொழிகளாக உருவெடுத்து, காலப்போக்கில் அப்பகுதிகளில் வசிக்கும் மனித குலத்தின் பண்பாடு மற்றும் கலாச்சாரத்தை உள்வாங்கி செழித்து வளர்ந்தது மொழி. அம்மொழிகளுக்கிடையில் உயர்வு தாழ்வு கற்பிக்கவேண்டிய அவசியம் இல்லை. ஒவ்வொரு மொழியும் தனக்கென சிறப்பம்சம் கொண்டவை. படத்தின் காப்புரிமைGETTY IMAGES ஒருவர் மற்றொருவர் மொழியை ஏசுவதோ, அல்லது பிறர் மேல் தனது மொழியை திணிப்பதோ அவசியம் அற்றது. போட்டிகள் மிகுந்த இன்றைய இயந்திர வாழ்க்கையில், மனிதன் தான் வாழத் தேவையான புதிய விஷயங்களை கற்றுக்கொள்ளத் தயங்காதே கிடையாது. எது தனக்கு வேலை வாய்ப்பை தரும் என்று நினைக்கிறானோ அதை கற்றுக்கொள்ள முன்வருகின்றான். இங்கு திணிப்பு என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை. மனிதனின் வாழ்க்கை வலியது வாழும் (Survival Of The Fittest) என்ற சித்தாந்தத்தை உண்மையாக்கிருகிறது. அமெரிக்காவின் நாசா நிறுவனம், நம் மனித இனத்தைப் போல இந்த பேரண்டத்தில் வேறு ஏதாவது உயிர் உள்ளதா? அப்படி இருந்தால் அந்த உயிர் மனிதரா அல்லது வேறு ஏதாவது ஒன்றா? அவர்களது குரலை கேட்க முடியுமா? அந்தக் குரல் எப்படி இருக்கும்? என்று ஆய்வு செய்துகொண்டிருக்கும் இந்த விஞ்ஞான உலகில், தமிழர்கள் மேல் ஹிந்தி மொழி திணிக்கப்படுகின்றது என்று கூறுவது வியப்பாக உள்ளது. இன்று ஹிந்து மொழியை கற்றுக்கொள்ள தமிழக மாணவர்கள் எத்தனை பேர் போட்டி போட்டுக்கொண்டு முன்வருகிறார்கள் என்பது இந்த தமிழ்த் தேசிய வாதிகளுக்குத் தெரிய வாய்ப்பில்லை. தக்ஷிண பாரத ஹிந்தி பிரச்சார சபாவின் வகுப்புகளில் எத்தனை ஆயிரம் பேர் சேர்ந்து படிக்கின்றார்கள் என்பதை நேரில் சென்று பார்த்தால் உண்மை விளங்கும். ஹிந்தியை ஒரு மொழியாக, வாழ்க்கைப் போராட்டத்திற்கான ஒரு ஆயுதமாகத் தான் பார்க்கவேண்டுமே ஒழிய, அதைவிடுத்து அம்மொழியை பழித்துப் பேசுதல் அவசியம் அற்ற ஒன்று. அதே சமயம், வலது சாரி சிந்தனையாளர்கள் ஹிந்தி மொழியை தமிழர்கள் மேல் திணிப்பது போன்று ஒரு பிரம்மையை உருவாக்குவது தவறு. யாரும் யாரையும் ஒரு மொழியை கட்டாயம் கற்கவேண்டும் என்று திணிக்க முடியாது. அவ்வாறு திணிக்கப்பட்ட மொழியை யாராலும் கற்று அதில் பாண்டித்தியம் அடைய முடியாது. மத்திய அரசின் மும்மொழிக் கொள்கை தமிழகத்தில் சரியான முறையில் பின்பற்றப்படுகிறது என்பது தமிழ் தேசியம் பேசுபவர்களுக்கு தெரியும். ஆங்கிலேயன் வழங்கிய ஆங்கிலம் கற்றுக்கொண்டு நுனி நாக்கில் ஆங்கிலம் பேசுவதை பெருமையாகக் கொள்ளும் தமிழ் தேசிய வாதிகள், இந்திய மண்ணின் ஒரு மொழியான ஹிந்தியை கற்கக் கூடாது என்று இன்றைய தலைமுறைக்கு கடிவாளம் போடுவது அவர்கள் தங்கள் தலைமுறைக்கு மாபெரும் கெடுதல் விளைவிக்கிறார்கள் என்றே பார்க்கத் தோன்றுகிறது. இறுதியாக, தமிழ் தேசியம் பேசும் நண்பர்கள், முதலில் தமிழ் தேசியத்திற்கான சரியான ஒரு வரையறையை உருவாக்குங்கள். அதற்குப் பிறகு அது பற்றி தெருவெங்கும் பேசுங்கள். அதுவரை, தேசியம் குறித்து குறை கூறுவதை நிறுத்திவிட்டு, நாம் அனைவரும் இந்தியர்; நாம் அனைவரும் பாரத அன்னையின் மைந்தர்கள் என்பதை புரிந்துகொள்ளுங்கள். தேசியத்திற்கு வழி விடுங்கள். https://www.bbc.com/tamil/india-43867150
  4. #தமிழ்தேசியம்: வாழ்வுரிமையை முன்னிறுத்துவது தேசிய இன அரசியல் இதை பகிர ஃபேஸ்புக்கில் இதை பகிர டுவிட்டரில் இதை பகிர Messenger இதை பகிர மின்னஞ்சல் பகிர்க (தமிழகத்தின் உரிமைகள் மறுக்கப்படுகின்றன என்ற முழக்கங்கள் அதிகரிக்கும் போதெல்லாம், தமிழ் தேசியம் என்ற கோஷமும் ஓங்கி ஒலிப்பது பல்வேறு காலகட்டங்களில் நடந்துகொண்டிருக்கிறது. சமீபத்தில், காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்கக் கோரி நடைபெற்ற போராட்டங்களின் தொடர்ச்சியாகவும் அத்தகைய கோஷங்கள் ஒலித்தன. இந்த நிலையில், தமிழ் தேசியம் தொடர்பாக பல்வேறு ஆர்வலர்களின் கருத்துக்கள், இங்கே தொடராக வெளியிடப்படுகின்றன. இது, அந்தத் தொடரின் ஏழாவது பாகம். இக்கட்டுரையில் இடம் பெற்றுள்ள கருத்துக்கள், கட்டுரையாளரின் சொந்தக் கருத்துக்கள். பிபிசி தமிழின் கருத்துக்கள் அல்ல. - ஆசிரியர்) படத்தின் காப்புரிமைGETTY IMAGES ஓர் இனம் தன் தொன்றுதொட்ட வாழ்வியலின் ஆதாரமாக இருந்துவரும் நிலம், நீர்ப்பரப்பு, இயற்கை வளங்கள் ஆகியவற்றையும், தங்களின் சுதந்திர வாழ்வையும், அடிப்படை உரிமைகளையும் காத்துக் கொள்வதற்கும், தங்கள் உரிமைக்கு உட்பட்ட நிலத்திலுள்ள வளங்களைக் கொண்டு, அறிவையும் உழைப்பையும் இணைத்து தங்களுடைய பொருளாதார வாழ்வை மேம்படுத்திக் கொள்வதற்குமான தன்னுரிமையை நிலைநாட்டும் அரசியலே தேசியமாகும். மேற்கண்ட உரிமைகள் சார்ந்த அவர்களின் வாழ்வும், வாழ்வுரிமையும் அவர்கள் ஏற்றுக்கொண்ட அரசியல் அமைப்பால் வஞ்சிக்கப்பட்டு, சுரண்டலுக்கும், அடக்குமுறைக்கும் ஆட்படுத்தப்படும்போது அதிலிருந்து தங்களை மீட்டுக் கொள்ளவும், தம்முடைய இயற்கை உரிமை சார்ந்த சுதந்திர வாழ்வை நிலை நிறுத்தவும் தங்களின் பூர்வீக அடையாளத்தை முன்னிறுத்தி செய்யும் அரசியலே தேசிய இன விடுதலையாகும். அதற்கென முன்னெடுக்கப்படும் அரசியல், அந்த தேசிய இனம் உள்ளாக்கப்படும் ஒடுக்குமுறைக்கு ஏற்ப தனக்கான வடிவத்தை உருவாக்கிக் கொள்ளும். அது சட்ட ரீதியான உரிமைகள் பறிப்பாயின் அதற்கு எதிரான அந்த தேசிய இனத்தின் எழுச்சி அரசியல் கட்சி அல்லது இயக்க வடிவத்தைப் பெறும். படத்தின் காப்புரிமைFACEBOOK/AYYANATHAN Image captionஅய்யநாதன் வேறுவிதமான ஒடுக்குமுறை என்றால் அதன் தன்மைக்கு ஏற்ப தேசிய இன அரசியலும் உரிய வடிவத்தைப் பெறும். இலங்கையில் சிங்கள பெளத்த இனவாத அரசியல் ஆதிக்கம் அங்கு தமிழீழ விடுதலைக்கான அரசியல் போராட்டமாக உருவெடுத்தது. அதனை அனைத்து வழிகளிலும் ஒடுக்கிட இலங்கை இனவாத அரசு முற்றப்பட்டு அது திட்டமிட்ட இன அழித்தலை மேற்கொண்டபோது அதன் இயற்கையான எதிர்வினையாக விடுதலையை இலக்காகக் கொண்ட ஆயுதப் போராட்டம் உருப்பெற்றது. தமிழ்நாட்டைப் பொறுத்தவரை இந்திய அரசமைப்புச் சட்டம் மாநிலங்களுக்கு வகுத்தளித்த அதிகாரங்களை அரசியல் பெரும்பான்மை பலத்தைக் கொண்டு பறித்து இந்திய ஒன்றிய அரசின் அதிகாரத்தை அதிகரித்து மாநில அரசுகளின் அதிகாரத்தை குறைத்து அதன் மூலம் கூட்டாட்சித் தத்துவம் ஆழமாக குழி தோண்டிப் புதைக்கப்படுகிறது. இந்திய ஒன்றிய அரசு ஏகாதிபத்திய ஆட்சியாக மாறி வருகிறது. வளர்ச்சி, மேம்பாட்டுத் திட்டங்கள் என்ற பெயரில் மாநிலங்களின் அதிகாரத்தை புறந்தள்ளி கொள்கை வகுப்பு, திட்டங்கள் என்ற பெயரால் தான் திட்டமிடுவதை தடையின்றி செயல்படுத்தி வருகிறது. இன்றைய வர்த்தக உலகமயமாக்கல் அமைப்பின் விதிமுறைகளாலும் சர்வதேச நிதியத்தின் (ஐ.எம்.எஃப்) ஆலோசனைகளின் உந்துதலாலும் இந்திய நாடு கடந்த பல ஆண்டுகளாக உலகளாவிய, உள்நாட்டு கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களின் தடையற்ற வர்த்தக மற்றும் வளங்களின் சூரையாடலுக்கு வழி செய்யப்பட்டுள்ளது. மக்கள் நல அரசாக இயங்க வேண்டிய இந்திய ஒன்றிய அரசு பன்னாட்டு தொழில் வர்த்தக நிறுவனங்கள் அளவிடற்கரிய இலாப நோக்கிற்கு இந்நாட்டைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள உதவும் ஒரு முகாமையாளர் போல செயல்பட்டு வருகிறது. இது இந்திய நாட்டின் ஒவ்வொரு மாநிலத்தையும் மக்களையும் கடும் வாழ்கை மற்றும் வாழ்வாதார நெருக்கடிக்கு ஆளாக்கியுள்ளது. எடுத்துக் காட்டாக தாங்கள் விளைவித்த பொருட்களுக்கு அரசு நிர்ணயித்த குறைந்தபட்ச ஆதார விலை கூட கிடைக்காமல் விவசாயிகள் நடத்தி வரும் போராட்டங்களைக் கூறலாம். படத்தின் காப்புரிமைGETTY IMAGES இந்நாட்டின் விவசாயிகள் விளைவித்த பொருட்களை உள்நாட்டு சந்தையில் நல்ல விலை கொடுத்தே இந்நாட்டின் மக்கள் வாங்கிச் செல்கின்றனர். ஆனால், அதை விளைவிக்கும் விவசாயிகளுக்கு உரிய விலை கிடைக்கவில்லை. இதை ஏன் விலை நிர்ணயம் செய்யும் ஒன்றிய அரசு கண்டுகொள்ளவில்லை? இந்திய ஒன்றிய அரசின் போக்கால் பெரும் நெருக்கடிக்கும் உரிமைகள் பறிப்புக்கும் ஆளாகியுள்ள மாநிலமாக தமிழ்நாடு ஆகியுள்ளது. இங்குள்ள அரசின் பலவீனத்தைப் பயன்படுத்தி கார்ப்பரேட் நலன் சார்ந்த திட்டங்களான ஹைட்ரோகார்பன், நியூட்ரினோ, அணு உலைகள், ஆறு வழிச்சாலை, இராணுவத் தடவாள உற்பத்தி தளங்கள், எண்ணெய் மண்டலங்கள், எரிவளி குழாய்கள் அமைப்பு, நீட் தேர்வு, அயல் மாநிலத்தவர்களை துணை வேந்தர்களாக்குவது... என்று தனது அதிகாரத்தை திணித்து வருகிறது ஒன்றிய அரசு. இதனைத் தடுத்து தமிழ்நாட்டைப் பாதுகாக்கவும், காவிரி நீர் உள்ளிட்ட அடிப்படை உரிமைகளை மீட்கவும் தமிழ்த் தேசிய அரசியல் உருவாகியுள்ளது. இம்மண்ணின் உரிமைகள் மீட்பில் அப்பழுக்கற்ற நேர்மையுடன், மெய்யான பற்றுடன் ஈடுபடுகிற, இம்மண்ணின் பண்பாட்டை ஏற்று வாழும் எவரும் இந்த அரசியலுக்குத் தகுதி பெற்றவரே. https://www.bbc.com/tamil/india-43848990
  5. #தமிழ்தேசியம்: சாதியை ஒழிக்காமல் தமிழ்த் தேசியம் சாத்தியமா? இதை பகிர ஃபேஸ்புக்கில் இதை பகிர டுவிட்டரில் இதை பகிர Messenger இதை பகிர மின்னஞ்சல் பகிர்க (தமிழகத்தின் உரிமைகள் மறுக்கப்படுகின்றன என்ற முழக்கங்கள் அதிகரிக்கும் போதெல்லாம், தமிழ் தேசியம் என்ற கோஷமும் ஓங்கி ஒலிப்பது பல்வேறு காலகட்டங்களில் நடந்துகொண்டிருக்கிறது. சமீபத்தில், காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்கக் கோரி நடைபெற்ற போராட்டங்களின் தொடர்ச்சியாகவும் அத்தகைய கோஷங்கள் ஒலித்தன. இந்த நிலையில், தமிழ் தேசியம் தொடர்பாக பல்வேறு ஆர்வலர்களின் கருத்துக்கள், இங்கே தொடராக வெளியிடப்படுகின்றன. இது, அந்தத் தொடரின் ஆறாவது பாகம். இக்கட்டுரையில் இடம் பெற்றுள்ள கருத்துக்கள், கட்டுரையாளரின் சொந்தக் கருத்துக்கள். பிபிசி தமிழின் கருத்துக்கள் அல்ல. - ஆசிரியர்) தமிழ்த் தேசியம் குறித்துப் பேசுவதற்கு முன்பாக, தேசியம் என்பது தொடர்பான புரிதலைப் பெற வேண்டும். அதிலிருந்துதான் தமிழ்த் தேசியம் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடியும். தேசம் என்பதிலிருந்துதான் தேசியம் உருவாகிறது. தேசம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட நிலப்பரப்பை கொண்ட, குறிப்பிட்ட மொழியைப் பேசக்கூடிய, ஒரு நெடிய கலாசாரத்தைக் கொண்ட மக்கள் வாழும் பகுதி. ஒரு நிலப்பரப்பு, ஒரு மொழியைப் பேசும் மக்கள், அவர்களது கலாசாரம், அவர்களுடைய பொருளியல் - சமூக உறவுகள், உற்பத்தி உறவுகள் என ஒருமித்த உறவுகளைக் கொண்டதாக இந்த தேசம் என்பது இருக்கும். தன்னிறைவு, தன் ஆளுமை என்பது அதில் நிலைநிறுத்தப்படும். தங்களைத் தாங்களே ஆண்டுகொள்ளும், நிர்வகிக்கும் ஆளுமையை அந்த சமூகம் பெற்றிருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் அது தேசிய இனமாகப் பரிணமிக்கும். வெறும் மொழி உணர்வும், இன உணர்வும் ஒரு தேசிய இனத்திற்கு இருந்தால் மட்டும் அது தேசிய இனமாக வளர்ந்துவிட்டதாக சொல்ல முடியாது. மேலே சொன்ன இந்த வரையறைகள் தமிழ்த் தேசியத்திற்கு இருக்கிறதா என்பதிலிருந்துதான் இந்த விவாதத்தைத் துவங்க வேண்டும். தமிழ் என்கிற தேசிய இனம், ஒரு குறிப்பிட்ட நிலப்பரப்பில் நீண்ட பாரம்பரியத்தைக் கொண்ட சமூகமாக, தங்களுக்கிடையில் ஒருமித்த உறவுகளைக் கொண்டதாக, எந்த நிலையிலும் தனிநாடாக இயங்கும் பக்குவத்தை, இயங்கும் முதிர்ச்சியைப் பெற்றிருக்கிறதா என்று கேட்டால், இந்த தகுதிகள் தமிழ்த் தேசிய இனத்திற்கு முழுமையாக இருக்கிறது. ஆனால், இந்தியாவுக்குள் ஒரு மாநிலம் என்ற வரையறைக்குள் தமிழ்நாடு இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. ஆகவே தமிழ்த் தேசியத்தை செழுமைப்படுத்த வேண்டுமென்றால் இதைத் தனி நாடாக பரிணமிக்கச் செய்வதுதான் இலக்கு என்ற அடிப்படையில் அது அமைய வேண்டும். அப்போதுதான் தமிழ்த் தேசியம் என்பது முழுமையும் பெறும், செழுமையும் பெறும். ஒரு மாநிலமாக இயங்கும்போது தமிழ்த் தேசியம் செழுமை பெறாது. இந்த நிலையில், இந்தியாவுக்குள் இருந்துகொண்டு தமிழ்நாட்டின் உரிமைகளுக்காக பேசுவதுதான் தமிழ் தேசியமா அல்லது நாங்கள் ஒரு தனி தேசமாக இயங்கப்போகிறோம் எங்களுக்கு அந்த தகுதியும் முதிர்ச்சியும் இருக்கிறது என்று குரல்கொடுக்கப் போகிறோமா என்ற கேள்விக்கு நாம் விடைதேட வேண்டும். தமிழ்த் தேசியத்தை வெறும் மொழி உணர்ச்சி, இன உணர்ச்சியின் அடிப்படையில் நாங்கள் அணுகவில்லை. இந்து - இந்தி - இந்தியா என்ற கட்டமைப்பிலிருந்து வேறுபட்டு, அதிலிருந்து விடுபட்டு இயங்கவேண்டும் என்று நினைக்கிறோம். அதுதான் தமிழ்த் தேசியமாக பரிணாமம் பெற முடியும். ஆக, இந்திய தேசியத்திற்கு எதிரான போராட்டம்தான் தமிழ்த் தேசியத்திற்கான போராட்டமாக இருக்க முடியும். இந்திய தேசியம் இங்கே வெறும் நிலப்பரப்பை அடிப்படையாக வைத்து கட்டமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை இங்கே மொழிவழித் தேசியத்தைப் பேசுகிறவர்களும் இருக்கிறார்கள். மதவழி தேசியத்தைப் பேசுகிறவர்களும் இருக்கிறார்கள். படத்தின் காப்புரிமைGETTY IMAGES ஆக, இந்த இரு தேசியங்களும் இணைந்து கட்டமைக்கப்பட்ட ஒரு தேசியமாக இந்திய தேசியம் இருக்கிறது. இந்து தேசியம் என்பது மதவழி தேசியம். ஹிந்தி என்பது மொழிவழி தேசியம். இதில் மதவழி தேசியம்தான் மதவாத சக்திகளின் முதன்மையான அடையாளம். அவர்கள் அதைக் கட்டமைப்பதற்குத்தான் ஹிந்தியை பிற மாநிலங்களின் மீது திணிக்கிறார்கள். பிற மொழியைப் பேசுபவர்களிலும் இந்துக்கள் இருந்தாலும் இந்தியைத் திணிப்பதால், மொழிவழி தேசியம் சிதைந்து மதவழி தேசியம் கட்டமைக்கப்படுகிறது. தமிழனா, இந்துவா என்ற கேள்வி எழும்போது மொழி உணர்வு பெற்றவர்கள் இந்து என்ற அடையாளத்தைப் பின்னுக்குத் தள்ளுகிறார்கள். இது மதவழி தேசியத்தை பாதிக்கிறது. ஆகவே, பிற மொழிகளைப் பேசும் மாநிலங்களில் மொழிவழி தேசியம் மேலோங்கிவிடக்கூடாது; இந்தியைத் திணிப்பதன் மூலம் இதைத் தடுக்கலாம் என்று நினைக்கிறார்கள். இவர்களது நோக்கம், இந்திய தேசியத்தை இந்து தேசியமாக கட்டமைப்பதுதான். இப்போது யதார்த்தத்தில் அப்படித்தான் இருக்கிறது என்றாலும் அதை மேலும் வலுப்படுத்த நினைக்கிறார்கள். ஒரே மொழியைப் பேசினால்தான், ஒரே மதம் என்ற நிலையை உருவாக்க முடியும் என்று கருதுகிறார்கள். இந்தத் திட்டங்களைப் புரிந்துகொண்டால்தான் தமிழ்த் தேசியத்தை முன்னெடுக்க முடியும். ஆனால், இங்கே தமிழ் தேசியம் பேசுகிறவர்கள், இந்து மதவழி தேசியம் என்பதை மிக பலவீனமான ஒரு கருத்தாகப் பார்க்கிறார்கள். அதை ஒரு பொருட்டாக நினைப்பதில்லை. ஜாதியப் பிரச்சனைகளை உடனடியாக எதிர்கொள்வதில்லை. அதிலிருந்து விலகி நிற்கிறார்கள். ஜாதியப் பிரச்சனைகளைப் பேசினால், தமிழன் என்ற உணர்வு சிதைந்துவிடும்; இந்து, இந்துத்துவ அரசியலை எடுத்தால் தமிழர்களிடம் பிளவு வந்துவிடும் என்று நினைக்கிறார்கள். ஆகவே இதைத் தாண்டிச் செல்ல முனைகிறார்கள். தமிழ் தேசியம் இதனால்தான் நீண்ட காலமாக ஒரு வறண்ட நிலையில் இருக்கிறது. ஆகவே, இந்து தேசிய ஒழிப்பில்தான் தமிழ்த் தேசியம் இருக்கிறது. ஜாதி ஒழிப்பில், ஜாதி முரண்பாடுகளின் ஒழிப்பில்தான் தமிழ் தேசியம் இருக்கிறது. தமிழ்த் தேசிய சக்திகள், ஜாதி ஒழிப்பு சக்திகளோடு கைகோர்க்க வேண்டும். துவக்கத்தில் இது பின்னடைவையும் சோர்வையும் ஏற்படுத்தலாம். ஆனால், இதனைக் கூர்மைப்படுத்தி, கூர்மைப்படுத்தி முன்னோக்கிச் செல்ல முடியும். இந்த ஜாதி ஒழிப்புக் களத்தில் சொந்தங்களைக்கூட பகைத்துக்கொள்ள நேரிடும். ஆனால், அது ஒரு நட்பு முரண்பாடுதான். இந்துவாக இருந்து கொண்டு, தமிழ் தேசியம் வாழ்க என்பது போலித்தனமானது. படத்தின் காப்புரிமைGETTY IMAGES உயர் ஜாதியாக கருதிக்கொண்டு தமிழ் தேசியம் வாழ்க என்பது போலித்தனமானது. ஜாதிப் பெருமை பேசிக்கொண்டே தமிழ் தேசியம் பேசினால், அது அந்த சித்தாந்தத்தை முன்னெடுத்துச் செல்லாது. தமிழ் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்று போராடினால், ஒருவேளை தமிழைப் பாதுகாக்கலாம். ஆனால், அது தமிழ்த் தேசியமாக வளர்ச்சியடையாது. தனித் தமிழ்நாடு என்ற இலக்கை நோக்கி நகர வேண்டும். ஜாதி ஒழிப்பை முதன்மை கருத்தியலாக ஏற்க வேண்டும். மதவழி அடிப்படையிலான இந்திய தேசியத்தை மூர்க்கமாக எதிர்க்க வேண்டும். இதன் அடிப்படையில்தான் தமிழ்த் தேசியத்தை கட்டமைக்க முடியும். எந்த ஒரு பிரச்சனையிலும் ஜனநாயக சக்திகளை அடையாளம் காண்பது முக்கியம். அதை எப்படிச் செய்வது? தமிழ் தேசிய அரசியலுக்கு நட்பு சக்திகள் யார், பகை சக்திகள் யார்? மொழிவழி தேசியத்திற்கு எதிரானவர்கள் யாரும் தமிழ் தேசியத்திற்குப் பகை சக்திகள்தான். அவர்கள் மதவழி அடிப்படையிலான இந்திய தேசியவாதிகள். குறிப்பாக இந்துத்துவ, ஹிந்தி அடிப்படையிலான இந்திய தேசியம் ஒரு பகை சக்தி. ஆக, இந்து - ஹிந்தி - இந்தியா என்பதுதான் தமிழ் தேசியத்திற்கு பகை என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அதிதீவிர இந்துத்துவவாதிகள் தமிழர்களாக இருந்தாலும் அவர்கள் தமிழ் தேசியத்திற்கு பகைவர்கள்தான். பிற மொழி பேசுவதாலேயே, பிற மொழியை தாய்மொழியாக கொண்டிருப்பதாலேயே அவர்களை பகைவர்கள் என்று கருதுவது ஏற்புடையதல்ல. தமிழ் தேசியத்தின் வரையைறையை உள்வாங்கியவர்கள், களப்பணி ஆற்றுபவர்கள், ஆற்றியவர்கள் தமிழ் அல்லாத மொழிகளைப் பேசினாலும் அவர்கள் நட்பு சக்திகள்தான். ஆகவே, வெறும் மொழி அடிப்படையிலான அடையாளத்தை தமிழ்த் தேசிய அடையாளமாக பார்க்க முடியாது. தமிழர் யார் என அடையாளம் காண்பதைவிட, தமிழ் தேசிய சக்திகள் யார், யார் என்று அடையாளம் காண்பதுதான் சரி. பிற மொழியைத் தாய் மொழியாக கொண்டோர் தமிழ் பேசாத ஒருவரிடம் ஆட்சியதிகாரத்தை எப்படிக் கொடுப்பது என்பது, துவக்கத்தில் ஓர் அவநம்பிக்கையில் வரும் அச்சம். களத்தில் பணியாற்றும்போது, தமிழ்மொழியை தாய்மொழியாக கொள்ளாத ஒருவர், தமிழ் தேசிய சக்தியாக வலுப்பெறுவார். அந்தக் களம் அவரை முழுமையான தமிழ் தேசிய சக்தியாக வளர்த்தெடுக்கும். அந்த நேரத்தில் அவருடைய தாய்மொழி அடையாளம் நீர்த்துப்போய்விடும். ஒருவர் எந்த மொழியைப் பேசுபவராக இருந்தாலும் அவரைத் தமிழ்த் தேசிய சக்தியாக வளர்த்தெடுப்பதற்கான சூழலை நாம் உருவாக்க வேண்டும். அவர் தமிழ்த் தேசிய சக்தியாக மாறுவதை பிறகு களம் தீர்மானிக்கும். தமிழ்த் தேசியத்தில் ஆதிக்க சாதிகள் தங்களை மேலும் ஒடுக்குவார்களோ என்ற அச்சம் ஒடுக்கப்படுபவர்களுக்கு எழுவது இயல்புதான். ஆனால், தமிழ் தேசிய சக்தியாக நாம் பரிணாமம் பெற்று வளர்ந்தால் அங்கே ஜாதி அடையாளம் பின்னுக்குத் தள்ளப்படும். தமிழ் தேசிய அடையாளத்தை வலுப்படுத்தினால், இந்த அச்சத்திலிருந்து நாம் விடுபட முடியும். தமிழ் தேசியம் என்ற களத்தில் அணி திரட்டப்படுகிறவர்கள், ஜாதி அடையாளங்களை பின்னுக்குத் தள்ளிவிடுவார்கள். ஆகவே, தமிழ் தேசிய சக்தி என்ற அடையாளம்தான் இருக்கும். அவருடைய ஜாதி உதிர்ந்துவிடும். அதாவது அவர் உண்மையான தமிழ் தேசிய சக்தியாக வளர வேண்டும். ஆனால், அமைப்பு ரீதியாக அணிதிரளாத பொதுமக்கள் ஜாதி ரீதியாக, மத ரீதியாக அணிதிரள்வது நிகழ்ந்துகொண்டுதான் இருக்கும். அவர்களையும் அரசியல்படுத்துவதில்தான் தமிழ் தேசியத்தின் வெற்றியிருக்கிறது. கடவுள் அடையாளம் கலாச்சார ரீதியில் தமிழ் தேசிய சக்திகளை ஒருங்கிணைக்க விரும்பி, சில அமைப்புகள் கடவுள் அடையாளங்களைப் பயன்படுத்துகிறார்கள். குறிப்பாக, முருகன் தமிழ்க் கடவுள். முருகனை வழிபடுவது தமிழர்களின் வழிபாட்டு முறை என்று வாதிடப்படுகிறது. ஆனால், முருக வழிபாடு தமிழ் வழிபாடாக இருந்தாலும், அந்த வழிபாடு என்பது எப்போதோ இந்து மதத்தால் உள்வாங்கப்பட்டுவிட்டது. இன்றைக்கு அந்த வழிபாட்டை முன்னிறுத்துவது சிலருக்கு மகிழ்ச்சியைத் தந்தாலும் அது இந்துத்துவத்திற்கு துணைபோவதாக அமைந்துவிடும். கர்நாடகத்தில் பசவா இயக்கம் இந்துத்துவத்திற்கு எதிராக உருவாகி, போராடியது. ஆனால், இறுதியில் அவர்கள் ஒரு தனி ஜாதியாக, தீவிர இந்துக்களாக மாறிப்போனார்கள். இன்று அந்த லிங்காயத்துகள், தங்களைத் தனி மதம் என்று சொன்னாலும் அவர்கள் இந்து கலாச்சாரத் தளத்தில்தான் இயங்குகிறார்கள். லிங்கத்தை வழிபடுகிறார்கள். இந்தப் பின்னணியில் பார்த்தால், முருகனை முன்னிறுத்துவது தமிழ் தேசியத்திற்கு எவ்விதத்திலும் உதவாது. திராவிடத்தை எதிராகப் பார்க்க முடியுமா? இறுதியாக, திராவிட தேசியத்தை தமிழ் தேசியத்திற்கு எதிராகப் பார்க்க முடியுமா என்ற கேள்வி. உண்மையில் திராவிட தேசியம் தமிழ் தேசியத்திற்கு எதிரானதல்ல. திராவிட தேசியம் தற்போதுவரை சொல்லாடலாக இருக்கிறதே தவிர, அது ஒரு நாடாக பரிணமிக்கவில்லை. திராவிட தேசியத்தில் உள்ள பிற மொழிபேசுபவர்கள், தங்கள் மொழி அடையாளத்தைத்தான் வைத்துக்கொள்ள விரும்புகிறார்களே தவிர, திராவிட அடையாளத்தை வைத்துக்கொள்ள விரும்புவதில்லை. ஆகவே அது வெறும் கருத்தியலாக நின்றுவிட்டது. மற்றொரு பக்கம் திராவிட சித்தாந்தத்தை தி.மு.க., அ.தி.மு.க. என்ற அரசியல் கட்சிகளின் செயல்பாட்டோடு பொருத்திப் பார்க்கிறோம். அவர்கள் இந்திய அரசோடு செய்துகொண்ட சமரசங்களால்தான் அவர்கள் மொழி உரிமைகளையும் இன உரிமைகளையும் விட்டுக்கொடுக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது என்ற பார்வை இருக்கிறது. படத்தின் காப்புரிமைGETTY IMAGES ஆனால், இந்த இரு கட்சிகளின் செயல்பாடு மட்டுமே திராவிட தேசியமாகிவிடாது. திராவிட தேசியம் என்பது, தென்னிந்திய நலன்கள், தென்னிந்திய மொழிகளின் நலன்கள், அந்த இனங்களின் நலன்கள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது. திராவிட தேசியத்தில் இருந்து தமிழ் தேசியம் இதில், முக்கியமாக கவனிக்க வேண்டியது திராவிட சித்தாந்தத்தில் சமூக நீதிக் கோட்பாடு மிக முக்கியமானது. தாழ்த்தப்பட்ட, பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களின் நலன்களைப் பாதுகாப்பது திராவிட தேசியத்தின் மிக முக்கியமான அம்சம். ஒரு காலகட்டத்தில் திராவிட தேசியத்திற்கான தேவை இருந்தது. அந்த காலகட்டத்தில் நாம் இருந்திருந்தால் அதைதான் பேசியிருப்போம். அந்த காலகட்டத்தில் தமிழ்த் தேசியம் பேசுவதற்கான சூழல் இல்லை. ஆனால், தற்போது மாற்றம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. ஆகவேதான் மொழி அடிப்படையிலான தமிழ் தேசியத்தை உயர்த்திப் பிடிக்கிறோம். ஆக, திராவிட தேசியம் என்ற களத்தில் இருந்துதான் தமிழ் தேசியம் என்ற அரசியல் உருவாகியிருக்கிறது. மெட்ராஸ் மாகாணத்திலிருந்துதான் தமிழ்நாடு உருவாகியிருக்கிறது. ஆகவே, திராவிட தேசியத்தை பகையாக நிறுத்தி, தமிழ் தேசியத்தை அடைய முடியாது. இந்திய தேசியத்தை முதன்மை பகையாக நிறுத்தி, இந்து தேசியத்தை பகையாக நிறுத்தி போராடுவதில்தான் தமிழ் தேசியத்தைக் கட்டமைக்க முடியும். https://www.bbc.com/tamil/india-43843991
  6. #தமிழ்தேசியம்: சம்ஸ்கிருத எதிர்ப்பில்தான் வாழ்கிறதா தமிழ்த் தேசியம்? இதை பகிர ஃபேஸ்புக்கில் இதை பகிர டுவிட்டரில் இதை பகிர Messenger இதை பகிர மின்னஞ்சல் பகிர்க படத்தின் காப்புரிமைARUN SANKAR இந்தியா பல மொழிகளின் தேசம். மொழிவாரி மாநிலங்களின் உருவாக்கத்துக்குப் பின், ஒவ்வொரு மாநிலமுமே ஒரு மொழிவழித் தேசிய இனத்துக்குச் சொந்தமானது என்று பொதுவாகக் கூறலாம். தமிழ்நாட்டில் தமிழர், கேரளத்தில் மலையாளி, ஆந்திரத்திலும் தெலங்கானாவிலும் தெலுங்கர், கர்நாடகத்தில் கன்னடர், வங்கத்தில் வங்கர், மகாராட்டிரத்தில் மராட்டியர், குஜராத்தில் குஜராத்தியர், பெரும்பாலான மத்திய மாநிலங்களில் இந்தி பேசுவோர் என்று அனைவருமே அவரவர் மொழிவழித் தேசியரே என்று எளிதில் கூறிவிடலாம். ஆனால் நிதர்சனத்தில் அது உண்மை இல்லை. பல்வேறு மாநிலங்களில் வலுவான ஒரு மொழிவாரி தேசியப் பார்வையே கிடையாது. மலையாளிகள் தங்களை இந்தியாவிலிருந்து வேறாகப் பார்ப்பதில்லை. இத்தனைக்கும் ஒரு மாநிலமாக அது, அரசியல், சமூக அமைப்பில் இந்தியாவின் மையத்திலிருந்து வெகுவாக விலகியே உள்ளது. மதச் சிறுபான்மையினரான கிறித்தவர்களும் முஸ்லிம்களும் கிட்டத்தட்ட 40 சதவிகிதம் உள்ள மாநிலம் அது. முதல்முதலில் காங்கிரஸ் அல்லாத கட்சி ஒன்றை ஆட்சிக்குக் கொண்டுவந்த மாநிலம் அது. இன்றும் கம்யூனிஸ்டுகள் ஓரளவுக்குப் பலம் பொருந்தியவர்களாக இருக்கும் மாநிலம் கேரளம். படிப்பறிவில் முதலிடத்தில் உள்ள மாநிலம். ஆண்களைவிடப் பெண்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் இருக்கும் ஒரே இந்திய மாநிலம். சிசு இறப்பு விகிதம், பிள்ளை பெற்ற தாய் இறப்பு விகிதம் ஆகியவை இந்தியாவிலேயே மிகக் குறைந்த இடத்தில் இருக்கும் மாநிலம். ஆனால் இந்த மாநிலத்தில் மொழி சார்ந்த அரசியல் என்பது கிடையாது. தென்னிந்தியாவின் பிற மாநிலங்களிலும் இந்த மொழிவாரி அரசியல் கிடையாது. ஆனால் தமிழ்நாட்டில் அப்படியல்ல. அதற்குப் பல காரணங்கள் உண்டு. தனித்து விளங்கும் ஒரே மொழி தமிழ்த் தேசியத்தின் அடிப்படையில் வலுவான தொன்மங்கள் உள்ளன. வடமொழியிலிருந்து இன்றைக்கும் தனித்துவிளங்கும் ஒரே மொழியாகத் தமிழ் மட்டுமே உள்ளது. மொழியியல் அடிப்படையில் இந்தியாவில், இந்தோ-ஐரோப்பிய, திராவிட, ஆஸ்திரோ-ஏசியாடிக், சீனோ-திபெத்தியன் என்று நான்கு மொழிக் குடும்பங்கள் உள்ளன. இவற்றில் கடைசியாகச் சொன்ன இரண்டு குடும்பங்களும் பெரும்பாலும் பழங்குடி மொழிகளைக் கொண்டவை. இலக்கிய மொழியாக, அதாவது தனித்த எழுத்துகளையும் நீண்ட இலக்கியப் பாரம்பரியத்தையும் கொண்டவை முதல் இரு மொழிக்குடும்பங்களில் மட்டுமே உள்ளன. தோராயமாக, விந்திய மலையை எல்லையாகக் கொண்டு, அதன் வட பகுதியில் இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழிகள் பெரும்பான்மையாகவும் தென் பகுதியில் திராவிட மொழிகள் பெரும்பான்மையாகவும் உள்ளன. ஆனால் திராவிட மொழிகளில் தமிழைத் தவிர்த்து மற்றவற்றில் இந்தோ-ஐரோப்பிய எழுத்துகளும் சொற்களும் வெகுவாகப் புகுந்துள்ளன. கடந்த இரண்டாயிரம் வருடங்களுக்கு மேலாக தமிழ் மொழி மட்டும் இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழிக்குடும்பத்தின் வீச்சைத் தனியாக எதிர்த்து வந்திருக்கிறது. முதலில் சம்ஸ்கிருதம், அதன்பின் இந்தி என்று இரண்டு மொழிகளுடனும் போர் புரிந்துவந்துள்ளது தமிழ். மொழி, அதன் இலக்கணம், அதன் இலக்கியம், மதம், தோற்றத்துக்கான தொன்மம் என்று அனைத்திலுமே தமிழ், சமஸ்கிருதத்திலிருந்து வேறுபட்டது என்பதில் தொடங்கி, சமஸ்கிருதத்தைவிட, சமஸ்கிருத கலாசாரத்தைவிட சீரியது தமிழ் மொழியும் தமிழ்க் கலாசாரமும் என்றும் தமிழையும் தமிழ்க் கலாசாரத்தையும் சமஸ்கிருதம் அழிக்கப்பார்க்கிறது, அவை அழிந்துவிடாமல் காப்பாற்றப்படவேண்டும் என்று கோருவதிலும்தான் தமிழ்த் தேசியத்தின் வேர் அடங்கியுள்ளது. இம்மாதிரி மலையாளம், கன்னடம், தெலுங்கை உள்ளடக்கிய பிற இந்திய மொழிகள் நினைக்காததால்தான் தமிழ்த் தேசியத்துக்கும் பிறமொழித் தேசியங்களுக்கும் எந்தவித ஒப்புமையும் இருப்பதில்லை. பண்பாட்டுரீதியில் மலையாளிகள், தமிழர்களிடமிருந்து பெரிய அளவில் வேறுபட்டவர்கள் அல்லர். ஆனால் அவர்கள் தமிழின் சங்க இலக்கியத்தைத் தம் இலக்கியமாக நினைப்பதில்லை. கடல் கொண்ட குமரிக் கண்டம்தான் தம் தோற்றுவாய் என்ற தொன்மத்தை அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. தொல்காப்பியத்தைத் தம் மரபாக அவர்கள் கொள்வதில்லை. இவை எவையும் தமிழர்களுக்குத் தரும் பெருமித உணர்வை மலையாளிகளாலோ பிற திராவிட மொழியினராலோ புரிந்துகொள்ள முடியாது. சமஸ்கிருதத்துக்கும் மூத்த தமிழ் தமிழ் சமஸ்கிருதத்திற்கும் முற்பட்டது; சொல்லப்போனால் சம்ஸ்கிருதத்திலிருந்து தமிழ் மொழிக்கு வந்துள்ளதாகச் சொல்லப்படும் சொற்கள் உண்மையில் தமிழிலிருந்து சம்ஸ்கிருதத்துக்குப் போனவை என்று நிரூபிக்கும் முயற்சிகள் தமிழகத்தில் ஒரு பக்கம் தொடர்ந்து நடந்துகொண்டிருக்கின்றன. தமிழ் இலக்கியங்களின் காலக்கணக்கு சம்ஸ்கிருத வேத காலத்துக்கும் முற்பட்டது என்பதிலிருந்து, முதல் சம்ஸ்கிருதக் கல்வெட்டு, முதல் தமிழ்க் கல்வெட்டுக்குச் சில நூற்றாண்டுகள் கழித்து இருப்பதால், சம்ஸ்கிருதமே மிகவும் பிந்தைய மொழிதான் என்று நிரூபிப்பதுவரையான முயற்சிகளும் தமிழகத்தில் நடைபெறுகின்றன. இந்தியா முழுமையும் ஒரு காலத்தில் பரவியிருந்த பிராமி என்ற எழுத்துமுறை வடக்கில் தோன்றி தெற்குக்குப் பரவியதா அல்லது தமிழகத்தில் உருவாகி, வடக்குக்குச் சென்றதா என்ற கேள்வியும் தமிழ்நாட்டில் மட்டும்தான் கேட்கப்படுகிறது. வேதம் தொடங்கி உருவான இந்து மதம் தமிழரின் மதமா அல்லது தமிழருக்கென்று தனி மதம் ஒன்று இருந்ததா என்ற விவாதமும் தமிழ்நாட்டில் மட்டும்தான் நிகழ்கிறது. அதன் நீட்சியாக வேதங்கள் மோசமானவை, இந்து மதமும் அதன் புனித நூல்களும் மோசமானவை, தமிழ்க் கடவுள்களை வடவர் ஆரியர்கள் அபகரித்துக்கொண்டுவிட்டனர் என்ற விவாதமும் தமிழ்நாட்டில் மட்டும்தான் நடக்கிறது. சிந்து நாகரிகம் தமிழ் நாகரிகமே என்று நம்புவதும் கிட்டத்தட்ட பள்ளிக்கூடப் பாடப் புத்தகங்களில் அவ்வாறு பேசப்படுவதும் தமிழகத்தில் மட்டுமே நடக்கும் ஒரு விஷயம். உண்மையில் இவையெல்லாம் சரியா, தவறா என்று ஆராய நான் இங்கு முயற்சி செய்யவில்லை. இந்தியாவின் வேறு எந்த மாநிலத்திலும் இல்லாத வகையில் மிகப் பரந்த தளத்தில் சம்ஸ்கிருதத்தின், இந்தியின் வீச்சை எதிர்க்கக்கூடிய ஒரு செயல் தமிழகத்தில் மட்டும்தான் நடக்கிறது என்பதைக் குறிப்பிடவே இவ்வளவு ஆதாரங்களை முன்வைத்தேன். வங்காளம், கர்நாடகம் போன்ற இடங்களில் சமீப காலங்களில் இந்தி புகுத்தப்படுவதற்கு எதிர்ப்புகள் தோன்றியுள்ளன. ஆனால் இந்த எதிர்ப்புகள் கோட்பாட்டுரீதியில் முன்னெடுக்கப்படாமல் சாதாரண எதிர்வினையாக மட்டுமே இருப்பதற்குக் காரணம், அந்த மொழிகளுக்கெல்லாம் வலுவான தொன்மங்கள் இல்லாதிருப்பதுவே. 19-ம் நூற்றாண்டில் திராவிட மொழிக்குடும்பம் குறித்த எல்லிஸின் பார்வையை அடுத்து கால்டுவெல் உருவாக்கிய திராவிட மொழிகளின் ஒப்பிலக்கணம், 20-ம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் பரிதிமாற் கலைஞர் போன்றோர் உருவாக்கிய சம்ஸ்கிருதம் நீக்கிய தனித்தமிழ்ப் பயன்பாடு, உ.வே.சாமிநாதய்யர் போன்றோர் மீட்டெடுத்த சங்க இலக்கியங்கள், மறைமலை அடிகள் உருவாக்கிய தமிழர் மதம் என்ற கோட்பாடு, நீதிக் கட்சி தொடங்கி பின்னர் பெரியார் பங்களிப்பில் உருவான பார்ப்பன, ஆரிய, சம்ஸ்கிருத, இந்தி எதிர்ப்பு அரசியல் போன்றவையே இன்றைய தமிழ்த் தேசிய அரசியலின் அடிப்படை. படத்தின் காப்புரிமைARUN SANKAR இந்தியக் கூட்டரசில் தமிழகம் வஞ்சிக்கப்படுகிறது என்பதுதான் இந்த அரசியலின் அடிநாதம். இலங்கையில் தமிழ் பேசும் சிறுபான்மையினர் கொன்று குவிக்கப்பட்டதற்கு இந்தியாவின் இந்தி பேசும் பெரும்பான்மையினர் தமிழ்மீது கொண்ட வெறுப்பே காரணம் என்பதாகத் தமிழ்த் தேசியர்கள் கட்டமைக்கின்றனர். தமிழ்த் தேசியர்கள் பலர், இந்த ஈழத்தமிழர் படுகொலைக்கு சில மலையாளிகளையே நேரடியாகக் குற்றம் சாட்டுகின்றனர். தமிழகம் மட்டும் தனி நாடாக இருந்திருந்தால், இலங்கையில் நடந்த இனப் படுகொலையைத் தடுத்திருக்கலாம் என்பது இவர்கள் வாதம். நதிநீர்ப் பங்கீட்டில் தமிழகம் வஞ்சிக்கப்படுவதையும் இத்தோடு இவர்கள் சேர்க்கின்றனர். கடைமடைப் பகுதியாக இருக்கும் தமிழகத்துக்கு கர்நாடகத்துடன் காவிரிப் பிரச்சினை, கேரளத்துடன் முல்லைப் பெரியாறு பிரச்சினை, ஆந்திரத்துடன் பாலாறு பிரச்னை என்று உள்ளது. இவற்றில் மிக முக்கியமாக இருப்பது காவிரி நதிநீர்ப் பங்கீட்டுப் பிரச்னை. இதனால் தமிழகத்தின் பல மாவட்டங்களில் விவசாயம் மிகக் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. பகை நாடுகள்கூட நதிநீர்ப் பங்கீட்டை நியாயமாகச் செய்துகொள்ளும்போது இந்திய ஒன்றியத்தின் மாநிலங்களுக்கிடையே நியாயமான பங்கீட்டைச் செய்துகொள்வதை உறுதிசெய்ய முடியாத நிலையில் ஏன் இந்த ஒன்றியத்தின் ஒரு பகுதியாக இருக்கவேண்டும் என்கிறார்கள் தமிழ்த் தேசியர்கள். சதிக் கோட்பாடு இந்த அடிப்படையில் மத்திய அரசு கொண்டுவரும் எந்த ஒரு புது முயற்சியுமே தமிழர்களை ஒழித்துக்கட்ட உருவானது என்ற சதிக் கோட்பாட்டை தமிழ்த் தேசியர்கள் தீவிரமாக நம்புகிறார்கள். அது தேனியின் செயல்படுத்தப்பட இருக்கும் நியூட்ரினோ ஆராய்ச்சித் திட்டமாக இருக்கலாம், கூடங்குளம் அணு மின் நிலையமாக இருக்கலாம், காவிரிப் படுகையின் ஹைட்ரோகார்பன் திட்டங்களாக இருக்கலாம், தூத்துக்குடியின் ஸ்டெர்லைட் செப்புத் தொழிற்சாலையாக இருக்கலாம், சேது சமுத்திரத் திட்டத்துக்கான எதிர்ப்பாக இருக்கலாம், கடலோரச் சிறு துறைமுகத் திட்டமாக இருக்கலாம், கெயில் எரிவாயுக் குழாய் பதிப்பாக இருக்கலாம், ஒட்டுமொத்தமாக தமிழர்களைக் கொன்று குவிக்க தில்லியில் தீட்டப்படும் கொடூரத் திட்டங்களே இவை அனைத்தும் என்ற திடமான நம்பிக்கை அனைத்து தமிழ்த் தேசியர்களிடமும் உள்ளது. படத்தின் காப்புரிமைGETTY IMAGES வேறு எந்த மாநிலத்தையும்விட தமிழகத்தில் தேசியக் கட்சிகள் அரசியல் அரங்கில் தடுமாறவேண்டிய நிலை ஏற்பட்டுள்ளதற்கு உள்ளூரப் பரவியிருக்கும் இந்த தமிழ்த் தேசிய மன நிலையை எடுத்துக்காட்டலாம். முன்னர் காங்கிரஸ் கட்சியும் தற்போது பாரதிய ஜனதா கட்சியும் எதிர்கொள்ளும் வெறுப்புக்கு இவையே பெரும்பான்மைக் காரணங்கள். தமிழ்த் தேசியர்கள் என்று தங்களைக் குறிப்பிட்டுச் சொல்லிக்கொள்பவர்களிடமிருந்து மட்டுமல்ல, தமிழகத்தின் அனைத்து மாநில அரசியல் கட்சிகளுமே இந்த எதிர்ப்பைக் கடுமையாக முன்வைக்கின்றன. தேர்தலுக்காக அவை காங்கிரஸ் அல்லது பாஜகவோடு கூட்டணி சேர்ந்தாலும் உள்ளூர இந்தக் கட்சிகளைக் குறித்த அவற்றின் பார்வை இதுதான். மனிதகுல வரலாற்றில் தொன்மங்கள் மிக முக்கியமானவை என்கிறார் வரலாற்றாளர் யுவல் நோவா ஹராரி. தொன்மங்கள்தான் சமூக அமைப்பை, மத அமைப்பை, தேசியவாதக் கருத்தாக்கங்களை உருவாக்குகின்றன. இந்தியாவின் பிற மொழிகளுக்கு இல்லாதவகையில் தமிழுக்கு மட்டும் தனித்த தொன்மம் இருப்பதனால்தான் அல்லது உருவாக்கப்பட்டிருப்பதனால்தான் தமிழ்த் தேசியம் மட்டுமே இந்தியாவில் தனித்து விளங்குகிறது. இதனை, தமிழகத்துக்கு வெளியில் உள்ள யாருமே புரிந்துகொள்ளவில்லை என்றுதான் சொல்லவேண்டும். https://www.bbc.com/tamil/india-43831399
  7. #தமிழ்தேசியம்: தமிழ்நாட்டின் இன்றைய தேவை என்ன தேசியம்? இதை பகிர ஃபேஸ்புக்கில் இதை பகிர டுவிட்டரில் இதை பகிர Messenger இதை பகிர மின்னஞ்சல் பகிர்க (தமிழகத்தின் உரிமைகள் மறுக்கப்படுகின்றன என்ற முழக்கங்கள் அதிகரிக்கும் போதெல்லாம், தமிழ் தேசியம் என்ற கோஷமும் ஓங்கி ஒலிப்பது பல்வேறு காலகட்டங்களில் நடந்துகொண்டிருக்கிறது. சமீபத்தில், காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்கக் கோரி நடைபெற்ற போராட்டங்களின் தொடர்ச்சியாகவும் அத்தகைய கோஷங்கள் ஒலித்தன. இந்த நிலையில், தமிழ் தேசியம் தொடர்பாக பல்வேறு ஆர்வலர்களின் கருத்துக்கள், இங்கே தொடராக வெளியிடப்படுகின்றன. இது, அந்தத் தொடரின் நான்காவது பாகம். இக்கட்டுரையில் இடம் பெற்றுள்ள கருத்துக்கள், கட்டுரையாளரின் சொந்தக் கருத்துக்கள். பிபிசி தமிழின் கருத்துக்கள் அல்ல. - ஆசிரியர்) ஒரு பெரியார்-அண்ணா கால தி.(மு).க.காரரின் மகனாகப் பிறந்த காரணத்தால் நான் பல நன்மைகளைப் பெற்றேன் என்று உறுதியாக நினைக்கிறேன். பகுத்தறிவு, சுயமரியாதை, பெண் விடுதலை, மூட நம்பிக்கைக் களைதல் என பல நல்ல சிந்தனைகளை, செயல்பாடுகளைப் பெற அது எனக்கு அச்சாரமாய் அமைந்தது. இவை எல்லாவற்றையும் விட பார்ப்பனீய ஆதிக்கம் எனும் சமூக, கலாசார, பொருளாதார, அரசியல் ஆக்டபசை இனம் கண்டிட, எதிர்த்திட, எடுத்தெறிந்திடவும் பெரிதும் உதவியது. படத்தின் காப்புரிமைDHILEEPAN RAMAKRISHNAN இந்த விழிப்புணர்வு அன்றைக்கு கிடைக்காமல் போயிருந்தால், இன்றைக்கு பார்ப்பனர் உயர்ந்தவர், அவர் வணங்கும் தெய்வங்கள் உயர்ந்தவை, அவர் ஓதும் வேதம் உன்னதமானது என்று உளறிக்கொண்டிருந்திருப்பேன். காக்கி நிக்கர் போட்டுக்கொண்டு, மராட்டிய பார்ப்பனர்களின் புகழ் பாடிக் கொண்டிருந்திருப்பேன். மனுதர்ம மடமை, சாதீய வெறி, இனவேற்றுமைச் சதி, அதிகாரத் திமிர், அடக்கியாளும் அகந்தை, முதலாளித்துவ காமம் என கட்டமைக்கப்பட்டிருந்த சமூக ஏற்பாட்டை எந்த விதமான கேள்வியும் இன்றி ஏற்றுக்கொண்டிருப்பேன். தீண்டாமை (untouchability), அதைவிடக் கொடுமையான காணாமை (unseeability) போன்றவை இயற்கை விதிகளாகத் தோற்றமளித்திருக்கும். இவை இரண்டையும் விட மோசமானது நம்பாமை (unbelievability) - தங்களால் மட்டுமே சிந்திக்க, செயல்பட, தீர்மானிக்க, நடத்த முடியும்; வேறு யாராலும் தங்களைப் போல் இயங்க முடியாது; மற்றவர்கள் எதிர்ப்பை ஏற்றுக்கொள்ள இயலாது எனும் தான்தோன்றித் தத்துவத்தை தர்க்கரீதியாகப் பார்த்திருக்க மாட்டேன். "திராவிடத்தால் வீழ்ந்தோம்" என்று அறிஞர் குணா சொல்வது புரிகிறது என்றாலும், திராவிடத்தால் வாழ்ந்தோம் என்பதையும் மறுப்பதற்கில்லை. காங்கிரஸ் வல்லாதிக்கத்தை எதிர்க்க, பிற்போக்கான சமுதாயத்தைக் கேள்வி கேட்க, அதன் ஏற்பாடுகளை மாற்றியமைக்க பெரியாரியம் உண்மையிலேயே உதவியது. பெரியார் கையாண்ட சில சொற்கள், சிந்தனைகள், கருத்துக்கள், முடிவுகள், நடவடிக்கைகள், சமரசங்கள் தற்போது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட முடியாதவையாக மாறி இருக்கலாம். காலமும், சூழலும், தேவையும் மாறும்போது, கருத்துக்கள் மாறுவதில் வியப்பேதும் இருக்க முடியாது. இன்னும் பழைய பெரியாரை, அவரின் பழைய கொள்கைகளை கட்டிக்கொண்டு இழுப்பது தேவையற்றது. பெரியாரிடமிருந்து தேவையானவற்றை எடுத்துக்கொண்டு, தேவையற்றவற்றை விட்டுவிடுவதுதான் அறிவுடைமை. முன்னாள் தலைவர்கள் இட்ட அஸ்திவாரங்களின் மீது இந்நாளையத் தேவைக்கு ஏற்றாற்போல கட்டிக்கொள்வதுதான் சிறப்பு. இந்தப் படைப்பாற்றலில், புத்தாக்கத்தில் கவனம் செலுத்தவேண்டுமே தவிர, இன்றைய நாளில் நின்று கொண்டு கழிந்த நூற்றாண்டு நிகழ்வுகளை விமர்சிப்பதும், இங்கே நின்றவாறே காலனி ஆதிக்க காலத்து அரசியலை அலசுவதும் நமது தற்போதைய தேவைக்கு பெருமளவில் உதவும் விடயங்களல்ல என்பது என் எண்ணம். வீடு தீப்பற்றி எரிந்து கொண்டிருக்கும்போது, வீண் பேச்சு பேசிக்கொண்டிருப்பது போலவே எனக்குத் தோன்றுகிறது. படத்தின் காப்புரிமைGNANAM பெரியார் கன்னடரா, தமிழரா எனும் விவாதம் எப்படி நமக்கு உதவும் என்பதும் எனக்குப் புரியவில்லை. தமிழரை மட்டும்தான் தலைவராய் ஏற்றுக் கொள்வோம், ஏற்றுக் கொள்ளவேண்டும் என்றால், நாம் போற்றுகின்ற புத்தன், ஏசு, நபிகள், மார்க்ஸ், லெனின், காந்தி, அம்பேத்கர் யாருமே தமிழர் அல்லவே. இன்றையச் சூழலில் ஒரே ஒரு தமிழ் தலைவர் வருவார், அவர் ஒரே ஒரு தமிழ் புத்தகம் தருவார், ஒரே ஒரு தமிழ் கொள்கைக் கூறுகளை அருள்வார், நாம் எல்லாம் சுபிட்சத்தை நோக்கி சுகமாக நடப்போம் என்று கனவு காண்பது மடமையிலும் மடமை. யார் தமிழர்? இப்போது யார் தமிழர் எனும் கேள்வி எழுகிறது. 'யார் தமிழர்' என்பது 'சுத்தமான தமிழ் எது' என்பது போலவே ஒரு பெரியப் பிரச்சினை. நாங்கள் நாகர்கோவில்காரர்கள், எங்கள் தமிழ்தான் உண்மையான தமிழ் மொழி என்கிறோம். வட தமிழ்நாட்டு மக்கள் "என்னய்யா, மலையாளம் போல பேசுகிறீர்களே" என முகம் சுளிக்கின்றனர். சென்னைவாசி பேசுவது தமிழா என்று கோவைக்காரர்கள் குமுறுகிறார்கள். இது போன்ற நிலைதான் தமிழர் யார் என்று வரையறுப்பதிலும் நிலவுகிறது. தமிழ் நாட்டில் வாழ்கிறவர் எல்லோரும் தமிழரா? தமிழ் மொழி பேசுகிறவர் அனைவரும் தமிழரா? வீட்டிலே தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம் பேசினாலும், வெளியே வந்து தமிழ் பேசிவிட்டால் போதுமா என்று பல கேள்விகள் எழுகின்றன. தன்னுடைய அடையாளம் பற்றிக் கருத்து தெரிவித்த பாகிஸ்தானிய தலைவர் அப்துல் வாலி கான் பேசும்போது, "நான் கடந்த ஐம்பது வருடங்களாக பாகிஸ்தானியாக இருக்கிறேன், ஐநூறு வருடங்களாக முஸ்லிமாக இருக்கிறேன், ஆனால் ஐயாயிரம் வருடங்களாக பட்டானாக இருக்கிறேன்" என்றார். அதுபோல நாமும் அறுபது வருடங்களாகத்தான் இந்தியராக இருக்கிறோம். ஆனால் ஆறாயிரம் ஆண்டுகளாக தமிழராக வாழ்கிறோம். இன சுத்தம் இன்றைய உலகில் சாத்தியமா என்பதை முதலில் நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். நாகரீகத்தோடு இன்னும் தொடர்பு ஏற்படுத்திக்கொள்ளாத பழங்குடிகளில் மட்டும்தான் இன சுத்தமான மக்களை பார்க்க முடியும். நமது தமிழ்க்குடி வந்தவன், போனவன், தங்கியவன், தயங்கி நின்றவன், கடந்து சென்றவன் எல்லாம் ஏறி மேய்ந்து கலப்படமாகிவிட்ட ஒரு சமூகமல்ல என்பது உண்மை. அமெரிக்காவிலே, ஆஸ்திரேலியாவிலே சிலர் சொல்வது போல நான் 50 சதவீதம் ஐரிஷ், 30 சதவீதம் ஜெர்மன், 20 சதவீதம் பூர்வீகக்குடி என்றெல்லாம் நாம் சொல்வதில்லை, சொல்லத் தேவையும் இல்லை. அதே நேரம் நாமெல்லாருமே 100 சதவீதம் சுத்தமான, கலப்பே இல்லாத அக்மார்க் தமிழர்கள் என்பதற்கும் உத்தரவாதம் கிடையாது. யார் யாரோ இங்கே வந்து நம்மை ஆண்டிருக்கிறார்கள். எவரெவர் வாழ்க்கையில் என்னென்ன நடந்தது என்பது யாருக்கும் தெரியாது. படத்தின் காப்புரிமைTWITTER இன சுத்தம் பார்க்கும்போது மாற்று மொழி பேசுகிறவர்; கிறித்தவர், இஸ்லாமியர் போன்ற சிறுபான்மை மதத்தவர்; வேறு இடங்களிலிருந்து குடிபெயர்ந்து வந்தவர்கள் என எல்லோரும் தள்ளப்பட்டால் வேறு யார்தான் எஞ்சி இருப்பார்கள்? இந்த இன சுத்த சித்தாந்தம் எவ்வளவு ஆபத்தானது, என்னென்ன தீங்குகளை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது என்பதை பல நாட்டு வரலாறுகளில் நாம் பார்க்கிறோம். அப்படியானால் தமிழகத்தை வேற்று இனத்தவர்களுக்குத் திறந்து விட்டுவிட்டு வேடிக்கை பார்க்க வேண்டுமா? இல்லை. இன சுத்த சித்தாந்தத்திற்குள் சிக்கிக் கொள்ளாமல் இந்தப் பிரச்சினைக்கு தீர்வு காண வேண்டும். நமது அடையாளத்தை எப்படி அமைத்துக் கொள்வது என்பது மிக முக்கியம். மலையாளிகள், சிங்களர் மீதான வெறுப்பின் மீது, கோபத்தின் மீது கட்டமைப்பதா? அல்லது நமது பண்டைய புராணங்களின் மீது, வரலாற்றுப் பெருமைகளின் மீது, கலாசார குணநலன்களின் மீது ஏற்படுத்திக் கொள்வதா? அல்லது இன்றைய யதார்த்தம், நாளையத் தேவைகளைக் கருத்திற்கொண்டு வடிவமைத்துக் கொள்வதா? இன அடையாளம் ஒரு வளையாத விறைப்பான பாசிசக் கொள்கையாக இருக்க வேண்டுமா அல்லது மென்மையான, மிருதுவான குழுக் குறியீடாகத் திகழ வேண்டுமா? தமிழன், தமிழச்சி என்பவர் யார்? தன்னை தமிழ் மகனாக/மகளாக, தமிழ் கூறும் நல்லுலகின் அங்கமாக உணர்வுபூர்வமாகப் பார்க்கிற, தனது தமிழ் இனத்தின் சிறப்புக்கு, உயர்வுக்கு, விடுதலைக்கு தன்னால் இயன்ற வழிகளில் எல்லாம் உழைக்க முன்வருகிறவரே தமிழன், தமிழச்சி எனக் கொள்ளலாம் என்பது என் எண்ணம். இருநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தென்னாப்பிரிக்கா, மலேசியா, பினாங்கு, மொரீஷியஸ் நாடுகளில் ஆங்கிலேயரால் குடியமர்த்தப்பட்ட தமிழர்களின் இன்றையத் தலைமுறையினர், தமிழில் பேசவோ, எழுதவோ முடியாதிருப்பினும், தங்களைத் தமிழர்களாகவே உணர்கின்றனர். அவர்களில் பெரும்பாலானோர் வீடுகளில்கூட அந்தந்த நாட்டு மொழிதான் பேசுகிறார்கள். அதனால் அவர்களை தமிழரல்லர் என்று ஒதுக்கிவிட முடியாது. இது தமிழ் பேச, படிக்கத் தெரியாத மூன்றாம் தலைமுறை புலம்பெயர் ஈழத் தமிழர்களுக்கும் பொருந்தும். எது தமிழ்த் தேசியம்? படத்தின் காப்புரிமைARUNSUBASUNDARAM Image captionமுதன் முறையாக சுதந்திர தினத்தில் கொடியேற்றும் வாய்ப்பு முதல்வருக்கு கிடைத்தது - 1969ல் கருணாநிதி கோட்டையில் கொடி ஏற்றுகிறார் இன சுத்தம் இயலாத ஒன்றாகிப் போகும்போது, தமிழகத்தைச் சுற்றி இஸ்ரேல் பாணியில் சுவர் கட்ட முடியாத, கட்டக்கூடாத நிலையில், அரசியல் பூதக்கண்ணாடியை எடுத்துக்கொண்டு அரிய வகைத் தமிழனை தேடுவதற்குப் பதிலாக, நமது பாரம்பரிய வரையறைக்குத்தான் போகவேண்டியிருக்கிறது: "யாதும் ஊரே, யாவரும் கேளிர்!" தமிழ் மண்ணை, தமிழ் வளங்களை, தமிழ் அடையாளத்தை உலகமயமாக்குவதற்கு பதிலாக, உலகை, உலக வளங்களை தமிழ்மயமாக்குவதற்கு முயற்சிப்போம். அதுதான் தமிழ்த் தேசியம். தமிழ் வித்தில் முளைத்தெழுந்து, தமிழ் மண்ணில் வேரூன்றி, தமிழ் மொழியின் சாறெடுத்து, தமிழ் அடையாளத்தை சுவாசித்து வளர்ந்து, தரணியெல்லாம் பரந்து விரிந்து, தன் தண்டமிழ் நிழலில் ஒதுங்குவோர்க்கு காய்கனியும், மாமருந்தும், குளிர்ச்சியும், வளர்ச்சியும் தருகின்ற கற்பகத்தருவே தமிழ்த் தேசியம். ஒரு குறிப்பிட்ட தமிழ்த் தேசிய அமைப்போ, குழுவோ, தலைவரோ தேர்ந்து வழங்குவதல்ல தமிழ்த் தேசிய அடையாளம். தனிப்பட்ட மனிதரை சுயமாக தேர்ந்தெடுத்துக்கொள்ள அனுமதிப்பதுதான் தமிழ்த் தேசியம். தமிழ்த் தேசியம் மேலிருந்துக் கீழே திணிக்கப்படுவதல்ல. கீழிருந்து மேலாகப் பரந்து விரிவது. மதவெறி, இனவெறி, சாதீயம், ஆணாதிக்கம், வயதானோரதிகாரம், வகுப்புவாதம், வல்லாதிக்கம், வன்பசகொடுமை, வன்முறை ஏதுமற்ற சமாதானகரமான சமத்துவ சமுதாயத்தை நிர்மாணிக்க முயல்கிற சித்தாந்தம். தமிழ்த் தேசியம் என்பது எது, யார் உண்மையான தமிழ்த் தேசியவாதி என்பதல்ல பிரச்சினை. தமிழ்த் தேசியம் பேசுகிறவர்களாகிய நாம் எதை அடைய விரும்புகிறோம்? அதுதான் மிக முக்கியம். பெரியாரையும், திராவிட இயக்கங்களையும் திட்டுவதல்ல தமிழ்த் தேசியம். முக்கிய திராவிடக் கட்சிகளான தி.மு.க., மற்றும் அ.தி.மு.க. கதை முடிந்துகொண்டிருக்கிறது. ஈழத் தமிழர் இனப்படுகொலை செய்யப்படும்போது, ராஜினாமா கூத்து, உண்ணாவிரத நாடகம் நடத்தியவர் பின்னர் டெசோ மாநாடு நடத்தி அரசியல் வாழ்வை புதுப்பித்துக்கொள்ள முயன்றதைப் பார்த்தோம். "போர் என்றால் சாகத்தான் செய்வார்கள்" என்று திருவாய்மலர்ந்தருளி பாராமுகமாய் சும்மா இருந்த அம்மா தமிழ்த் தேசிய அலை தமிழகத்தில் வீசுவதைப் புரிந்துகொண்டு, பரபரப்பான மூவர் தூக்கு, கட்சத் தீவு, மீனவர் கொலை, சிங்களருக்கு இராணுவப் பயிற்சி போன்ற பிரச்சினைகளைக் கையிலெடுத்துக்கொண்டு கபட நாடகம் ஆடினார். தமிழ் மக்கள் தெளிவாகப் புரிந்துகொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். செத்துக் கொண்டிருக்கும் திராவிட அரசியலை தூக்கிக் கொண்டுபோய் புதைத்து விட்டு, இனி தமிழகத்தை தமிழன்தான் ஆள்வான், தமிழச்சிதான் ஆள்வாள் என உறுதி பூணுவதுதான் தமிழ்த் தேசியம். படத்தின் காப்புரிமைGETTY IMAGES இவன் தெலுங்கன், இவன் கன்னடன், இவள் மலையாளி என்று நாமகரணம் சூட்டுவது தமிழ்த் தேசியமல்ல. "தமிழ் வாழ்க" என நகராட்சிக் கழிப்பறைகளில் எழுதிவைப்பதும் தமிழ்த் தேசியமல்ல. எந்தக் கட்சி ஆட்சிக்கு வருவது, யாரை முதல்வராக்குவது என நமக்குள் அடித்துக் கொள்வதுமல்ல தமிழ்த் தேசியம். தமிழீழப் பிரச்சினை பற்றி பகட்டாகப் பேசுவதும், தலைவர் பிரபாகரன் புகழ் பாடுவதும் தமிழ்த் தேசியமல்ல. அப்படியானால் எதுதான் தமிழ்த் தேசியம்? தனியொரு தமிழனுக்கு உணவில்லை எனில், ஒட்டுமொத்தத் தமிழினமும் கேவலப்படுவதுதான், கேள்வி கேட்பதுதான், அதை மாற்றி அமைப்பதுதான் தமிழ்த் தேசியம். பிரிட்டிஷ்காரன் தேயிலைத் தோட்டத்தில் அடிமை வேலைக்காக அழைத்துச் செல்லப்பட்ட கூலிக்காரனாக இல்லை இன்றையத் தமிழன் என நமது கூலி அடையாளத்தை தூக்கி எறிவதுதான் தமிழ்த் தேசியம். தமிழ் மக்கள் திரைகடல் ஓடி இனி திரவியம் தேடப் போகவேண்டாம், நம் தமிழ் மண்ணிலேயே தன் மனைவி மக்களுடன் நல்வாழ்வு நடத்தி, பொருளீட்டி, புகழோடு வாழமுடியும் எனச்செய்வதுதான் தமிழ்த் தேசியம். "மாதராய் பிறந்திடவே மாதவம் செய்திட வேண்டுமம்மா" என்ற பாரதியின் கூற்றை நிலை நிறுத்துவது போல, பெண் விடுதலை, விதவை மறுமணம், அம்மா என்றழைத்து தெய்வமாக்காமல் அருமை நண்பராகவும் பெண்ணைப் பார்க்கலாம் எனும் கலாசார மாற்றத்தைக் கொண்டுவருவதுதான் தமிழ்த் தேசியம். திரைப்படம், தொலைக்காட்சி, சினிமா நடிகர், நடிகைகளிடமிருந்து தமிழ் கலாசாரத்தை மீட்டெடுத்து இயல், இசை, நாடகம் எனும் பாரம்பரிய தளங்களுக்குக் கொண்டு போவதுதான் தமிழ்த் தேசியம். உணர்ச்சி வயப்படுவதும், ஓடிப்போய் உயிரை விடுவதுமான 'எடுத்தேன், கவிழ்த்தேன்' நடவடிக்கைகளைக் கைவிட்டு, "எண்ணித் துணிக கருமம்" என நம் மக்களை மாற்றி செயல்படவைப்பதுதான் தமிழ்த் தேசியம். அன்பு, வீரம், கொல்லாமை, நல்லாறு எனும் பல்வேறு மாதிரி தமிழ்க் கோட்பாடுகளை உலகுக்கு எடுத்துச் சொல்லி அவற்றை வளர்த்தெடுப்பதுதான் தமிழ்த் தேசியம். "பார்ப்பானை அய்யர் என்ற காலமும் போச்சே, வெள்ளைப் பரங்கியரை துரை என்ற காலமும் போச்சே" என்று உரக்கப் பாடி சாதி, மதக் குழுக்களால் யாரும் யாரையும் அடக்கமுடியாதபடி, அதட்டமுடியாதபடி புதிய சமுதாயம் ஒன்றைக் கட்டுவதுதான் தமிழ்த் தேசியம். தலைமுறை தலைமுறையாய் அடக்கப்பட்டுக் கிடக்கும் பெண்கள், தலித் மக்கள், ஆதிவாசிகள், மலைவாழ் மக்கள், மீனவர்கள், சிறுபான்மையினர் என அனைத்துத் தரப்பினரும் தமிழராய் தலைநிமிர்ந்து வாழ வழி செய்வதுதான் தமிழ்த் தேசியம். ஈழத்தில் வதைபடும் நம் தொப்புள்கொடி உறவுகளுக்கும், உலகெங்குமுள்ள தமிழருக்கும் தோள்கொடுத்து துணை நிற்பதுதான் தமிழ்த் தேசியம். வரவறிந்து, திட்டமிட்டு செலவு செய்து, மக்களுக்கு இலவசம் கொடுக்காமல் வாய்ப்புக்களை உருவாக்கிக் கொடுத்து, தொழில் வளம் பெருக்கி, விவசாயம் காத்து, வாழ்வாதாரங்கள் போற்றி, எதிர்கால சந்ததிகளுக்கு எம்மண்ணை, நீரை, காற்றை, கடலை, மலைகளை, காடுகளை, மரம் மட்டைகளை காப்பாற்றி விட்டுச் செல்வதுதான் தமிழ்த் தேசியம். விஞ்ஞானம், வளர்ச்சி என்ற பெயரில் கூடங்குளம், கல்பாக்கம், நியுட்ரினோ, சிர்கோனியம், ஹைட்ரோகார்பன், ஸ்டெர்லைட் போன்ற ஆபத்தான திட்டங்களைத் திணிப்பதை எதிர்ப்பதுதான் தமிழ்த் தேசியம். நதிநீர்ப் பங்கீடு, தன்னிறைவுத் திட்டங்களில், இந்தியத் தேசியத்தின் எல்லா நடவடிக்கைகளிலும் தமிழருக்கு நீதி கிடைக்க, தமிழரின் உரிமை காக்கப் போராடுவதுதான் தமிழ்த் தேசியம். "எட்டுத் திக்கும் செல்வோம், கலைச் செல்வங்கள் யாவும் கொணர்ந்திங்கு சேர்ப்போம்" என்ற நிலையில் பெருந்தன்மையாக வாழ்ந்தாலும், எங்கள் மீது அந்நிய மொழியை, அரசியலை, வல்லாதிக்கத்தை, அடிமைத்தனத்தை சுமத்த வந்தால் எதிர்த்து நின்று, போராடி, விரட்டியடிப்போம் என்று வீறுகொள்வதுதான் தமிழ்த் தேசியம். பச்சைத் தமிழ் தேசியம் இன்றையப் பன்னாட்டுச் சூழலில், பாரத அரசியலில் நமக்குத் தேவைப்படுவது பச்சைத் தமிழ்த் தேசியம். இந்தச் சொற்றொடர் இரண்டு அர்த்தங்களைத் தருகிறது. ஒன்று, அப்பழுக்கற்ற, கலப்படமற்ற, சமரசமற்ற, உண்மையான தமிழ்த் தேசியம் என்பதைக் குறிக்கிறது. இன்னொன்று 'தமிழ்' தேசியம், 'தமிழர்' தேசியம் போன்ற கொள்கைகளையும் இணைத்து கூடவே பசுமை உணர்வுகளை, விழுமங்களை, கொள்கைகளை, திட்டங்களை உள்ளடக்கியது என்றும் அர்த்தமாகிறது. இன்றைய தமிழகத்தினுடைய தேவை தமிழ்ச் சூழல் தேசியம்தான். சூழல் என்பது வெறும் இயற்கை சுற்றுச்சூழலை மட்டும் குறிப்பதல்ல. சமூக, கலாசார, பொருளாதார, அரசியல் ஆக்கங்களும், தாக்கங்களும் கூட பரந்துபட்ட சூழலுக்குள் உட்படுவதால், நமது புத்தாக்கக் கொள்கையும் அகலமானதாய் ஆழமானதாய் இருத்தல் அவசியம். பசுமைக் கொள்கை என்பது வெறும் அரசியல் கொள்கையோ அல்லது பொருளாதாரத் திட்டம் மட்டுமோ அல்ல. அது ஓர் ஒருங்கிணைந்த வாழ்க்கை முறை. இயற்கையைப் பேணுதல், சனநாயகம் காத்தல், சமூக நீதி-சமத்துவத்துக்காய் உழைத்தல், வன்முறை தவிர்த்தல், பகிர்ந்தாளுதல், உள்ளூர் பொருளாதாரம் பேணல், பெண் விடுதலை கோரல், சமூகப் பன்மை போற்றல், பொறுப்போடு வாழ்தல், வருங்காலம் கருதல், நீடித்து நிலைத்து நிற்றல் என்பவையே பசுமை விழுமங்கள். நாம் எடுத்தாளப்போகும் பச்சைத் தமிழ்த் தேசியம் என்னென்ன திண்மமான நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட வேண்டும் என ஒத்தக்கருத்து கொண்டோர் ஒன்றிணைந்து முடிவு செய்யலாம். ஒருசில முக்கியமான விடயங்களை மட்டும் இங்கேக் குறிப்பிட விரும்புகிறேன்: தமிழகம் தண்ணீர் தன்னிறைவு பெறுவது, நிலத் தரகர்களிடமிருந்து விளைநிலங்களைக் காத்துக்கொள்வது, மானாவாரிப் பயிர்களை திட்டமிட்டுப் பயிரிட்டு பரந்து கிடக்கும் தமிழ் மண்ணை அறிவுபூர்வமாக பயன்படுத்துவது, உணவுப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்துகொள்வது, தமிழ்க் கடலை, கடலுணவைக் காப்பது, நம் இயற்கை வளங்களைக் காக்கும் நீடித்த நிலைத்த வளர்ச்சி சித்தாந்தத்தைப் பேணுவது, தமிழினத்தை அச்சுறுத்தும் அணுஉலை மற்றும் மாசுபடுத்தும் பிற உலைகளை, ஆலைகளைத் தடுப்பது, அணு ஆயுதங்களை விரட்டுவது, மென்முறையைப் போற்றி வளர்ப்பது, மது அரக்கனை அழிப்பது, தீண்டாமையை ஒழிப்பது இன்ன பிற. "செந்தமிழ் நாடெனும் போதினிலே - ஒரு தேள் வந்து கொட்டுது காதினிலே - எங்கள் மந்திரிமார் என்ற பேச்சினிலே - கடல் மண்ணும் சிரிக்குது பீச்சினிலே" என கவிஞர் கண்ணதாசன் வர்ணிக்கும் இன்றையத் தமிழகத்தை மாற்றியமைத்து, "செந்தமிழ் நாடெனும் போதினிலே - இன்பத் தேன் வந்து பாயுது காதினிலே - எங்கள் தந்தையர் நாடென்ற பேச்சினிலே - ஒரு சக்தி பிறக்குது மூச்சினிலே" என மகாகவி பாரதியார் கனவில் மிளிரும் தமிழகமாக மாற்றியமைப்பதுதான் பச்சைத் தமிழ்த் தேசியம். https://www.bbc.com/tamil/india-43816083