• advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt
Sign in to follow this  
தமிழரசு

மேஜர் சோதியா 23ம் அண்டு நினைவு – விடியலின் சோதி

Recommended Posts

sothiyaa.jpg

 

 
 
 
 
 
சுகயீனமாக இருந்து வல்வெட்டித்துறை ஊறணி வைத்தியசாலையில் தங்கியிருந்த வேளை
1985இல் இந்தியாவில ஒரு பயிற்சிப் பாசறையில்… அம்மாவைப் பிரிந்து வந்த சில நாட்கள். கடல் பயணத்தால் உண்டான பதற்றம். 

பயிற்சி எடுப்பதற்காக நாம் அனுப்பப்பட்ட மலைப்பிரதேசம். இந்த மூன்றையுமே நான் இதற்கு முன்னர சந்தித்திருக்கவில்லை. இந்தத் தாக்கத்தின் விளைவாக எனக்கு காய்ச்சல் வந்துவிட்டது.

எமது பயிற்சிப் பாசறையில் அமைக்கப்பட்டடிருந்த கொட்டிலினுள் கம்பளிப் போர்வையால் போர்த்தபடி “அம்மா, அம்மா “ என முனகியவாறு படுத்திருந்தேன். மெவாக ஒரு கை என் போர்வையை விலக்கி, உடல் வெப்ப நிலையைப் பரிசோதிப்பதற்காக என் கழுத்தில் பதித்தது. கண்களை திறந்து பார்த்தேன். ஒர் அக்கா என் முன் நின்றார்.

“என்னம்மா செய்யுது என்ன, சாப்பிட்டீங்களம்மா காய்ச்சல் தானே. இப்ப மருந்து
தாறன். காய்ச்சல் உடனேபறந்து பொடும்” என்றார்.

அன்பான அம்மாவாகவும், கனிவான வைத்தியராகவும், நான் அன்று (மகளிர் படையணியின் முதலாவது தளபதியான)மேஜர் சோதியாக்காவைச் சந்தித்தேன்.

பயிற்சிப் பாசறையில இருந்தோரில், நான்உட்பட பெரும்பாலானோர் வயதில் சிறியவர்களாக இருந்தோம். அந்தச் சிறியவர்களுக்கு சோதியாக்கா அம்மாவாக விளங்கினார். நாம் எப்போதும் சோதியாக்காவைச் சுற்றி நின்று அவருக்கு கரைச்சல் கொடுத்துக் கொண்டு நிற்போம். அவரின் மடியில் கூட படுத்திருப்போம். ஒரு நாள்கூட சோதியாக்கா எங்கள் மேல் சினந்து வீழ்ந்தது கிடையாது.

பயிற்சிப் பாசறையில் எமக்கு நீண்ட நேரம பயிற்சிகள் நடக்கும். ஓடுவதில் இருந்து கயிறு ஏறுதல், மலை ஏறுதல் என்றெல்லாம் பயிற்சி நடக்கும். பயிற்சிகள் முடிந்ததும் எங்களது கொட்டில்கள் நோக்கி ஓடிவருவோம். கடுமையான பயிற்சி காரணமாக உடம்பெல்லாம் நோகும். வந்ததும்வராததுமாக கொட்டில்களுக்கு முன்னால் உள்ள ;மரங்களின் கீழ் வீழ்ந்து படுத்துவிடுவோம். சிலர் கிடைக்கின்ற கொஞ்ச நேரத்தில் நித்திரையாகி விடுவார்கள். இவ்வளவு பயிற்சிகளையும் எங்களுடன் சேர்ந்து எடுத்த சோதியாக்கா படுப்பாரா? இல்லை. அவருக்கு படுப்பதற்கோ, களைப்பாறுவதற்கோ நேரமே கிடையாது. எங்கள் பயிற்சியாளர்களில் காய்ச்சல், கால்நோ, கைநோ, வயிற்றுக்குத்து என்றும், கழுத்து, கால், கை உளுக்கி விட்டது என்றும் படுத்திருப்பவர்களுக்கு ஓடி ஓடி வைத்தியம் செய்வார். நோ உளுக்கு என்றவர்களுக்கு நோ எண்ணெய் போட்டுத் தேய்ப்பார். அதே நேரம் அவரின் நெற்றியால் வியர்வை சிந்தும். தனது கையால் அந்த வியர்வையை வீசி எறிந்துவிட்டு தனது கடமையைத் தொடருவார். அதோடு மட்டுமல்லாமல் ஒவ்வொரு கொட்டில் கொட்டிலாகச் சென்று, முதல் வருத்தமென்ற படுத்திருக்கின்ற தோழிகளுக்கு உணவு கொடுத்து, மருந்து கொடுத்து விட்டு விரைந்து வருவார். சோதியாக்காவின் நடை மிகவும் வேகமானது. ஆள் நல்ல உயரம் கால்களும் ;நீளமானவை. கால்களை எப்போதும் எட்டி எட்டி வைத்து வேகமாகத்தான் நடப்பார்.

நான் சோதியாக்காவின் வேகத்தையும் அவர் வியர்வை சிந்திச்சிந்தி தோளில் பயிற்சிக்குரிய மரத்துப்பாக்கியுடன் சக தோழிகளுக்கு செய்யும் சேவையையும் ;பார்த்துவிட்டு எனது தோழி கப்டன் ரஜனியிடம் கூறுவேன். “பாவமடி சோதியாக்கா…” அவளும் “ஓமடி” என்பார்.

உடனடியாக செய்யவேண்டிய முதலுதவிச சிகிச்சைகள் முடிந்ததும் சோதியாக்கா மருத்துவதுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட கொட்டிலுக்குள் போவார். அங்கே மருந்து எடுப்பதற்கு வரிசையில் நிற்பார்கள். நாங்கள் எல்லோரும் போய்சாப்பிட்டுவிட்டு வருவோம். மருத்துவக் கொட்டிலுக்குள் போய் எட்டிப் பார்ப்போம். சோதியாக்கா மருந்து கொடுத்துக் கொண்டிருப்பார். “அக்கா வகுப்;பு தொடங்கப் போகுது. நீங்கள் சாப்பிடவில்லையா? போய் சாப்பிடுங்கோ அக்கா” என்போம். “இஞ்சை நிற்கிற இவ்வளவு பேருக்கும் மருந்து குடுத்து விட்டு போறேன்” என்பார். “அப்பா நாங்கள் சாப்பாடு எடுத்து வரவா அக்கா” என்றால் “அடி வாங்காமல் போங்கோ பார்ப்பம்” என்பார். எப்போதுமே சோதியாக்கா தனக்குரிய பணிகளை மற்றவர்களைக் கொண்டு ஒருபோதும் செய்விக்க மாட்டார். நாங்கள் சேதியாக்கா சொன்னதையம் மீறி சாப்பாடு எடுத்து வந்து கொடுப்போம். அந்தச் சாப்பாட்டை சாப்பிட நேரமில்லாது வைத்து மூடிவிட்டு வருவார். சில வேளை நின்றநிலையில் சாப்பிட்டுவிட்டு, வகுப்புக்கு வருவார். எப்போதும் சோதியாக்கா கடைசியாக வகுப்புக்கு வந்து ஆசிரியரிடம் மன்னிப்பு கேட்டு, வகுப்பறையில் இருப்பார். வகுப்பு நடந்து கொண்டிருக்கும்போது கூட ஆசிரியரிடம் சொல்லிவிட்டு கொட்டில்களில் வருத்தமாக படுத்திருப்பவர்களைச் சென்ற பார்த்துவிட்டு வருவார்.

சோதியாக்கா எங்களுடன் தான் பயிற்சி எடுத்தார். எங்கள் அனைவருக்கும் இருந்த அதேகளை, உடல் அலுப்பு அனைத்தும் அவருக்கும் இருந்ததுதான்.

அப்போதெல்லாம் நாங்கள் சோதியாக்காவைப் பார்த்து “பாவமடி சோதியாக்கா” என்று கதைப்போம். அவ்வளவு தான். அதற்கு மேல் யோசித்துப் பார்க்க எங்களுக்கு அப்போது தெரிந்திருக்கவில்லை. சிந்தித்துப் பார்க்கவும் முடியவில்லை. இப்போது அந்த சோதி வடிவமான சோதியாக்காவையும் ஓய்வு உறக்கமின்றி அவர் செய்த வேலைகளையும் சேவைகளையும் நினைக்கின்றபோது உண்மையிலே என் கண்கள் தானாகவே நீரைச் சொரிகின்றன. எப்படி சோதயாக்காவால் தன்னை வருத்தி இப்படியெல்லாம் செய்ய முடிந்தது. ஒரு உண்மையான விடுதலை வீரராங்கனை தன்னலமற்றவள் என்பதை எங்கள் சோதியாக்கா தன் வாழ்க்கை மூலம் மெய்ப்பித்துக்காட்டிவிட்டார்.

நாங்கள் தமிழீழத்திற்கு வந்த பின்னர் வன்னிப் பிராந்தியத்தில் ஒரு அடர்ந்த காட்டின் நடுவிலே தளம் அமைத்திருந்தோம். அங்கே எமக்கு ஒரு கிணறு தேவைப்பட்டது. நாங்களே கிணற்றை வெட்டினோம். அந்த நேரம் எமக்கு உணவுத் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டிருந்தது. கஞ்சியையும், ரொட்டியையம் சாப்பிட்டுச் சாப்பிட்டுக் கிணறு வெட்டினோம். தண்ணீரோ வருவதாகத் தெரியவில்லை. இதனால் மிகவும் சோர்வடைந்து போன நாங்கள் அந்த கடினமான சூழலில் தொடர்ந்து நின்று பிடிக்கும் வலுவை இழக்கத் தொடங்கினோம். அதன் விளைவாக தெளிவில்லாத கதைகளை கதைத்தோம். இதை அவதானித்த சோதியக்கா, கதைத்த எங்கள்அனைவரையும் கூப்பிட்டு, எங்களின் மனம் தெளிகின்ற அளவுக்கு போராட்டத்தைப் பற்றிய விளக்கம் தந்தார். நாங்கள் Nசுhதியக்காவின் விளக்கத்தினால் புது வேகம் பெற்று புத்துணர்ச்சியோடு மீண்டும் சோதியக்காவோடு சேர்ந்து நின்று கிணற்றைத் தோண்டி தண்ணீரையும் கண்டோம். துள்ளி எழுந்து சோதியக்காவின் தோளில் தொங்கிக்கொண்டு நின்று கூக்குரலிட்டு மகிழ்ச்சி ஆரவாரம் செய்து குதூகலித்தோம்.

காட்டில் இருக்கும் காலத்தில் எங்களுக்குரிய உணவுகளை நீண்ட தூரத்தில் இருந்து மூட்டைகளாக தலையிலும், தோளிலும் சுமந்து கொண்டு வந்து தளத்தில் சேர்த்தோம். மூட்டைகளை சுமந்து வர எல்லோருமே செல்வோம். சோதியக்காவும் எங்களுடன் வருவார். அரிசி, மா, சீனி என்றும் உப்பு, புளி, பருப்பு என்று மூட்டை மூட்டையாகச் சுமந்து வந்தோம். சோதியக்கா எல்லோருடைய தலைகளிலும் பாரங் குறைந்த மூடைகளைத் தூக்கி வைத்துவிடுவார். சோதியக்கா மிகவும் உயரம் என்றதால் எல்லோரும் பொதிகளைத் தூக்கி தலையில் வைக்கச் சோதியக்காவையே அழைப்போம். மிகவும் களைத்தால் வரும் வழியில் மூடைகளை கீழே போட்டுவிட்டு இளைப்பாறுவோம். சோதியக்கா வந்து மீண்டும் தூக்கி விடுவார். தளத்துக்கு வந்ததும் மூட்டைகளை போட்டுவிட்டு ‘கழுத்துக்கை பிடிக்குது, தோள் நோகுது” என்றபடி மரங்களின் கீழ் அமர்ந்து இரண்டு மூன்று பேராக கதைப்போம். சோதியக்கா ஒரு கூழா மரத்தின் கீழ் இருப்பார். சோதியக்காவுக்கு அந்த மரத்தின் அமைதி சரியான விருப்பம். அதனால் அந்த மரத்தின் கீழே தான் வழமையாக இருப்பார்.

ஒருநாள் நானும் கப்டன் ரஜனியும் உப்பு மூடைகள் தூக்கி வந்தோம். இரண்டு பேருக்கும் கழுத்துக்குள் உளுக்கிவிட்டது. விக்கி விக்கி அழத்தொடங்கினோம். எங்களுக்கு எப்போதாவது ஏதாவது துன்பம் என்றால் சோதியக்காவுக்கு அருகில்தான் இருப்போம். அன்றும் அதே மாதிரித்தான் கப்டன் ரஜனி சொன்னார் ‘நாங்கள் துவக்கு எடுத்து ஆமியோடை சண்டை பிடிக்க மட்டும் தான் வந்தனாங்கள், இப்படி மூட்டை தூக்க வேணும், கிணறு வெட்டவேணும் எண்டு தெரிந்திருந்தா வந்திருக்கமாட்டோம்” என்றார். அதற்கு நானும் ‘ஓமடி நானும் அப்படி நினைச்சுத்தான் வந்தனான்” என்றேன். எங்களின் இந்த உரையாடலை மேலே தொடரவிடாமல் இடை நிறத்தினார் சோதியக்கா. ‘இஞ்ச, நீங்க இரண்டு பேரும் ஆகச் சின்னப் பிள்ளைகள் மாதிரிக் கதைக்காதையுங்கோ. போராட்டம் எண்டா கஸ்ரம்தான். முள்ளும், கல்லும் நிறைஞ்ச பாதையில போய்த்தான் நாங்க தமிழீழம் பிடிக்க வேணும்” என்றார். நான் உடனே சொன்னேன் “ஓமக்கா நீங்க சொல்லுறது சரிதான். நாங்க மூடை தூக்கப் போற ஒற்றையடிப் பாதையில காலில குத்துற முள்ளும் கல்லும் எங்களோடையே சேர்ந்து வருது. அதோட பெரிய முள்ளெல்லாம் எங்களை பாவம் பார்த்து போகவேண்டாமெண்டு பிடிச்சு பிடிச்சு இழுக்குதுகள்” என்றேன். உடனே சோதியக்காவுக்கு கோபத்தில் முகம் சிவந்தது. ‘நான் சீரியசாக கதைக்கிறன். நீ பகிடி விடுகிறாய் போ. எனக்கு முன்னால் நிற்காதே” என்றார். ‘இல்லையக்கா இனிமேல் நான் இப்படிப் பகிடிவிடமாட்டேன்” எனக் கெஞ்சிய போது தொடர்ந்து எங்களுக்கு போராட்டத்தைப்பற்றி விளக்கமளித்தார்.

‘உதாரணமாக நாங்கள் வீட்டில் இருக்கிற நேரம் பள்ளிக்கூடத்தில முதலாம் வகுப்பு படிச்சுப் போட்டு திடீரென்று பத்தாம் வகுப்புக்கு போறதில்லை. படிப்படியாக ஒவ்வொரு வகுப்பாப் படிச்சு முன்னேறிப் போவம். அதேமாதிரித்தான் எங்கட போராட்டமும். இப்ப நடந்து போய் தலையில மூடை தூக்கிறம். கொஞ்சக் காலத்தில டிராக்டரில கொண்டு வருவம். இப்படியே நாங்கள் வளர்ச்சி அடைஞ்சு எங்கடை தமிழீழத்தை அடைவம். அதற்கிடையில நீங்க குழப்பமான கதைகளை கதைச்சு உங்களை நீங்களே குழப்பாதேங்கோ என்று தொடங்கி ஒரு நீண்ட விளக்கத்தை எனக்கும் ரஜனிக்கும் சோதியக்கா கூறினார். சோதியக்காவின் விளக்கத்தால் நாங்கள் மிகவும் தெளிவடைந்தோம். பின் நானும் ரஜனியும் உணவு மூடைகளை சுமப்பதிலும் கிணறு வெட்டுவதிலும் முன்னுக்கு நின்றோம். இதற்கு முழுக் காரணமாக இருந்தவர் சோதியக்காதான்.

முகாமில் இருக்கும்போது, காடுகளில் பாசறை அமைத்து வாழ்ந்தபோது நாங்கள் எங்களுக்குள் ஒருவருடன் ஒருவர் நன்றாகச் சண்டை பிடிப்போம். சண்டை பிடித்தபின் மூன்று நான்கு நாட்களுக்கு கதைக்காமல் ஒருவரை ஒருவர் கண்டால் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டு நிற்போம். இயக்கத்தில் இணைந்து அப்போது கொஞ்சக் காலந்தான். வீட்டுப் பழக்கங்கள் பெரும்பாலும் அப்படியேதான் இருந்தன. வீட்டில் தம்பி, தங்கையுடன் குத்துப்பட்டு, கூத்தாடி, சண்டை பிடித்துச் சண்டை பிடித்துப் பழகிப் போனது தானே. இயக்கத்தில் வந்தும் ஒரு கூட்டு வாழ்க்கையைச் சந்திப்போம். இந்த வாழ்க்கையை இதற்கு முன் எப்போதுமே சந்தித்திருக்கவில்லைதானே. வீட்டில் ஐந்து ஆறு பேருடன் இருக்கும்போதே குத்துப்பட்டு சண்டைபிடித்த நாங்கள், நூற்றுக்கணக்கானவர்களுடன் ஒன்றாக இருந்தால் எப்படி இருப்போம்?

சண்டை பிடிப்பவர்களையும், ஒருவரோடொருவர் கதைக்காமல் இருப்பவர்களையம் சோதியக்கா கூப்பிட்டு அறிவுரைகள் கூறிக் கண்டிப்பார். ‘இஞ்ச வாங்கோ இரண்டு பேரும். ஏன் ஒருத்தரோட ஒருத்தர் கதைக்காமல் இருக்கிறியள் இந்தப் பழக்கம் எல்லாத்தையும் வீட்டில விட்டுட்டு வந்திட்டம். ஒரு இலட்சியத்துக்காகத் தான் எல்லாரும் சேர்ந்திருக்கிறம். இஞ்ச அம்மா, அப்பா பந்த பாசங்கள் எல்லாமே ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் நாங்க தான். ஒருத்தரை ஒருத்தர் தெரியாத நாங்க ஏன் ஒண்டாயிருக்கிறம். எங்கட மண்ணில் இருந்து அன்னியனை துரத்தியடிச்சு எங்கட மண்ணை மீட்டெடுக்கத்தானே” இப்படி தெளிவான விளக்கம் மணிக்கணக்கில் சோதியக்கா தருவார்.

சோதியக்காவின் விளக்கத்தால் தெளிவடையும் நாங்கள் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து அர்த்தமான சிhப்பொன்றை சிரித்துவிட்டு ‘இனிச் சண்டை பிடிக்கமாட்டோம்” எனச் சோதியக்காவிடம் சொல்லிவிட்டு தெளிந்த மனத்துடன் எழுந்து செல்வோம். அந்த மூன்று வருட காலத்தில் நான் சோதியக்காவிடம் நிறையப் படித்துக் கொண்டேன். எங்களுக்கு நிறைய அறிவுரைகள் கூறுவார். ஷகுழப்படிகள்| என்று கொஞ்சப்பேர் இருந்தோம். இவர்களில் கப்டன் ரஜனி, கப்டன் தமயந்தி, கப்டன் ஆசா, மேஜர் தாரணி, 2ம் லெப் மாலதி என்று பலர் அடங்குவர். இந்தக் குழப்படிகளைத் தனது அன்பான கண்டிப்புக்களாலும் அறிவரைகளாலும் மேஜராக, கப்டனாக, லெப்டினன்டாக வளர்த்து விட்டவரும் வளர்வதற்குக் காரணமாக இருந்தவரும் மேஜர் சோதியக்காதான்.

எங்களின் தாயாக, தாதியாக, ஆசிரியையாக இவ்வளவுக்கும் அப்போது சோதியக்கா சாதாரண ஒரு போராளியாகத்தான் இருந்தார். வழமையாக எங்களுக்கென பொறுப்பாக விடப்படும் போராளிதான் எல்லாவற்றிலும் பொறுப்பாகச் செயல்படுவார். ஆனால்….. எங்களின் சோதியக்கா வித்தியாசமானவர்….

- ரதி

Share this post


Link to post
Share on other sites

தமிழீழ விடுதலைக்கு தம்மை அர்ப்பணித்த இந்த மாவீரர்களுக்கு நினைவு நாள் வணக்கங்கள் !!!

Edited by தமிழரசு

Share this post


Link to post
Share on other sites

தாயக மீட்புக்காக தம் உயிரை ஈகம் செய்த இந்த வீர மறவர்களுக்கு வீரவணக்கம் .
 

Share this post


Link to post
Share on other sites

வீரவணக்கம்..!

Share this post


Link to post
Share on other sites

வீர வணக்கங்கள்


 

Share this post


Link to post
Share on other sites

வீர வணக்கங்கள்.

Share this post


Link to post
Share on other sites

என் வீரவணக்கங்கள் உரித்தாகட்டும்.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Share this post


Link to post
Share on other sites

வீர வணக்கங்கள்!

Share this post


Link to post
Share on other sites

maj.sothiya-1.jpg

 

sothia_03.jpg


sothia_02.jpg

 

வீர வணக்கங்கள்!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Topics

  • Posts

    • இந்தப் பதிவு எனது நண்பரோடு   தேர்தல் தொடர்பாக  உரையாடிக்கொண்டிருந்தபோது  அவரால் அனுப்பப்பட்டது. இணைத்துள்ளேன்.   
    • யாழ் இளம்குடும்பஸ்தர் ஜேர்மனியில் தற்கொலை.!! ஜெர்மனி நாட்டில் வசித்து வந்த வடமராட்சி உடுப்பிட்டி பகுதியை பூர்வீகமாகக் கொண்ட இளம் குடும்பஸ்தர் 02. 08.2020 நேற்று காலை வீட்டில் தற்கொலை செய்து கொண்டதாக தெரியவருகிறது. ஜெர்மனி நாட்டில் பிறந்த குறித்த இளம் குடும்பஸ்தர் கடந்த நான்கு வருடங்களுக்கு முன் திருமணம் செய்து அழகான பெண் குழந்தை ஒன்று பிறந்துள்ளது. இந்த நிலையில் நேற்றைய தினம் விபரீத முடிவு எடுத்துள்ளார். இச்சம்பவத்தில் வேதகுரு கண்ணன் வயது 30 என்ற ஒரு பிள்ளையின் தந்தை இவ்வாறு உயிரிழந்தவராவார். இவரின் இழப்பு அனைவரையும் துயரத்தில் ஆழ்த்தியுள்ளது https://www.todayjaffna.com/204196
    • இலங்கை நடாளுமற்றத் தேர்தல் 2020 – தமிழர் எடுக்க வேண்டிய நிலை. Posted on August 3, 2020 by சகானா  18 0 காப்புச்  விளங்கிய தமிழரது ஆயுதபலம் மௌனிக்கப்பட்டநிலையில் இன்று மிஞ்சியிருப்பதென்னவோ வாக்குச் சக்தி மட்டுமே. அப்படியென்றால் 30ஆண்டுகால ஆயுதப்போராட்ட காலத்தில் தமிழ் மக்கள் வாக்குச் சக்தியைப் பயன்படுத்தவில்லையா(?) என்ற வினா எழுவது தவிர்க்கமுடியாதது. அது யதார்த்தபூர்மானதும் கூட. வாக்குச் சக்தியூடாக தமிழர்தரப்பாக யார் நாடாளுமன்றம் சென்றாலும் தமிழர்கள் தொடர்பான செயல்நிலைக் கையாளுகைத் தரப்பாகவும், சிறீலங்கா அரசுக்கும் அனைத்துலக தரப்புக்கும் ஆணித்தரமாகத் தமிழர் நிலைப்பாட்டை உரைக்கும் தரப்பாகவும், 2009 முள்ளிவாய்க்கால் வீழ்ச்சிவரை தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளே இருந்தார்கள். 2009இன் பின்னான காலம் என்பது தமிழினம் திக்குத்தெரியாத காட்டில் விட்டது போன்ற நிலையில், வழிகாட்டுவார்கள் என்று நம்பிய கூட்டமைப்பு இன்று குறுஅமைப்பாக மாறியுள்ள சூழலில், 16ஆவது நாடாளுமன்றத் தேர்தலை ஈழத்தீவும் தமிழினமும் எதிர்கொண்டு நிற்கிறது. தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பானது வாக்களித்த தமிழ் மக்களின் நலனைப் புறந்தள்ளியதோடு, இன்று தமிழரசுக் கட்சியாகக் குறுகிவிட, ஒன்றில் இருந்து ஒன்று என்பதுபோன்று பல்வேறு கட்சிகளாகப் பல்கிப்பெருகி நிற்கும் சூழலை இதுதானே சனநாயகத்தின் உச்சம் என்றும், பல்கட்சி ஆட்சிதானே சனநாயகத்தின் அடிப்படையென்றும் கொண்டாடுவோர் கொண்டாடட்டும் எமக்கென்ன என்று கண்மூடிக்கடந்து கடந்து செல்ல முடியுமா? கடந்த 72 ஆண்டுளாக இலங்கையின் சனநாயகம் தமிழினத்தை எப்படிக் காவுகொண்டு வருகின்றது என்பதைப் பட்டறிவு சுட்டிநிற்க, எதிர்வரும் தேர்தற் களத்திலே ஒவ்வொரு தமிழ் வாக்காளரும் தீர்க்கமாகச் சிந்திக்க வேண்டிய கட்டாயத்தினைச் களநிலை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. தமிழர் தாயத்திலே (வட-கிழக்கிலே) தமிழரது பூர்வீக நிலங்களைப்பறித்து, திட்டமிட்ட சிங்களக் குடியேற்றங்களை நிறுவி இனப்பரம்பலை மாற்றியமைத்து வருகின்றபோதும், வாக்களிப்பு என்று வரும்போது இரு தேசங்களாகவே எப்போதும் பிரிந்துநிற்கும் நிலையை மாற்றியமைத்துத் தமிழினத்தின் நாடாளுமன்றப் பிரதிநிதித்துவத்தை இல்லாமற் செய்வதூடாக, அரசியலரீதியாகவும்(0)சுழியத்தை நோக்கித் தள்ளி, முள்ளிவாய்க்காலைப் போன்று புதைத்துவிடும் வகையில் மிகவும் சாதுரியமாகக் கையாளப்படும் நிலையைத் தமிழினம் எப்படி எதிர்கொள்ளப் போகிறது என்பதிலேயே அடுத்த கட்ட அரசியற் செயற்பாடு தங்கியுள்ளது. தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பிலிருந்தோர் 2009வரை ஒரு தோற்றப்பாட்டையும் 2009இன் பின் மாறுபட்டதொரு தோற்றப்பாட்டையும் காட்டியதன் விளைவாக அதனது கூட்டானது உடைந்து சிதறுண்டு நலிந்துவிட்ட ஒரு தரப்பாக நிற்கிறது. தமிழரசுக்கட்சி, அகில இலங்கைத் தமிழ்க் காங்கிரஸ், ஈழ மக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணி,தமிழீழ விடுதலைக் கழகம் என்று கூட்டாக இருந்தவரை அரசியல்ரீதியாக அரசினது கையாட்களல்லாத தமிழருக்கான ஒரு தரப்பாக என்றாலும்; உள்ளரரெனத் தமிழர்கள் எண்ணி நின்றவேளையிற் சிதைவடைந்து நிற்கிறது. அதேவேளை புற்றீசல்கள் போற் பல்கிப்பெருகிவிட்ட கட்சிகள் மற்றும் சுயேட்சைக் குழுக்கள் குறித்து ஆழமாகத் தமிழினத்தின் அலைவுகளோடும், வாழ்வியலோடும் இணைத்தே இந்த நாடாளுமன்றத் தேர்தலை வாக்களிக்க இருக்கும் ஒவ்வொரு தமிழ்க்குடிமகனும் நோக்க வேண்டியது அவசியமாகும். ஆயுதப் போராட்ட மௌனிப்பின் பின்னரான சிங்களத்தின் செயற்பாடுகள் தமிழினத்தை அரசியல்ரீதியாகவும் முறியடித்துவிடும் முனைப்போடு காய்நகர்த்தி வருகிறதென்பதைச் சிங்களத்தின் அரசியலை உற்றுநோக்கும் அனைவரும் அறிவர். இந்தத் தேர்தற்களத்தையும் சிங்களம், குறிப்பாக ஆளும்தரப்பானது தனது படைபலமுட்பட அனைத்து வளங்களையும் கொரொனோவைச் சாட்டாகப் பற்றிக்கொண்டு மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மையை நோக்கி நகர்த்திவரும் சூழலிற் தமிழர்களும் பல்வேறுகட்சிகளாகி உதிரிகளாக மாறியுள்ள ஆரோக்கிமற்றதொரு நிலையே தென்படுகின்றதெனலாம். இந்தப் பேராபத்தான நிலையில் ஈழத் தீவிலே வாழும் தமிழர்களனைவரும் மிகவும் சரியாகச் சிந்தித்து முடிவெடுத்து வாக்களிக்க முன்வரவேண்டியது அவசியமானது. இங்கு போட்டியிடும் வேட்பாளர்களை எப்படித் தேர்வு செய்தல் என்பதை மிகவும் தீர்க்கமாக முடிவுசெய்ய வேண்டும். இங்கே அறிந்தவர், தெரிந்தவர், எமது அயலவர், எமது உறவினர், நண்பர் மற்றும் இன்னொருமுறை வாய்ப்பளிப்போம் போன்றவற்றைக் கடந்து ஒரு வாக்குப் போராளிகளாகத் தமிழினம் சிந்திக்க வேண்டிய காலகட்டமாக இந்தத் 2020 தேர்தற்காலம் உள்ளது. ஏன் வாக்குப்போராளிகளாகச் சிந்திக்க வேண்டும்? இன்றுள்ள எதேச்சதிகார அரசின் அரசுத்தலைமை முதல் அடிமட்டப் படைக்கட்டுமானங்கள் மற்றும் அரசகுடியியற் குமுகாய அமைப்புகள் வரை மேலோங்கிநிற்கும் சிங்கள பௌத்த மேலாதிக்கப் போக்கை முறியடிக்க வேண்டிய களச்சூழலைக் காத்திரமாக எதிர்கொள்ளத் தமிழரிடம் தற்போதுள்ள ஆயுதமாக இருப்பது வாக்குச்சக்தி மட்டுமே என்பதைத் தமிழினம் அறியாததல்ல. இலங்கை நாடாளுமன்றூடாக எந்தவொருகாலத்திலும் தமிழருக்கு நியாயமான தீர்வொன்றைப் பெறமுடியதென்ற உண்மையைப் புரிந்துகொண்டு குறைந்தபட்சம் தமிழினத்தின் நியாயத்தைத் துணிவோடு முன்வைக்கக் கூடியவர்களாகவும், தமிழ்தேசியத்தை நிலைநிறுத்தக்கூடியவர்களாகவும் உள்ள வேட்பாளர்களை இனங்கண்டு தெரிவுசெய்ய வேண்டிய வரலாற்றுக் கடமையைச் சரியாகச் செய்யவேண்டியது அவசியமாக உள்ளதைத் தமிழினம் புரிந்துகொண்டு செயற்படுமாக இருந்தால் மட்டுமே அரைஞாண்கயிறாவது தப்பும். இல்லையேல் அதையும் உருவிச் சிங்களத்திடம் சலுகைகளைப் பெற்றுத் தருகிறோம் என்று கொடுத்துவிடுட்டுச் சென்றுவிடுவார்கள் என்பதைக் கடந்தகாலத்திற் தமிழர் தரப்பென்றும் எதிர்கட்சியென்றும் நல்லாட்சியின் பங்காளரென்றும் கூறியவாறு ஆற்றிய உரைகள் முதல் செயற்பாடுகள்வரை மீள்நினைவூட்டிப் பார்ப்பதனூடாக காத்திரமான பங்காளர்களாகத் தமிழ்வாக்காளர்கள் செயற்படவேண்டியநிலை குறித்து ஆழமாக உற்று நோக்க வேண்டும். இன்றைய சலுகைகளுக்காக வாக்களித்தல் ஊடாக நாளைய எமது தலைமுறையை அழிக்கும் செயற்பாட்டிற்குத் துணைபோகும் செயற்பாடா அல்லது உரிமைககளுக்காக வாக்களித்து எமது அடுத்தலைமுறையை வாழவைக்கும் செயற்பாடா சிறந்தது என்று சீர்தூக்கிப்பார்த்து வாக்குப்போராளிகாகச் சிந்தித்து வாக்களித்தல் அவசியமாகும். உரிமைக்கா அல்லது சலுகைக்கா வாக்களித்தல்? இத்தனை அர்பணிப்பு, இத்தனை உயிர்கொடை, இத்தனை அழிவுகள் என்று பெரும் துன்பத்தைச் சுமந்தோமே வெறும் சலுகைகளுக்காகவா? சலுகைகளைப் பெறுவதற்காகவா பெரும் போராட்டத்தைத் தமிழினம் நடாத்தியது. சலுகைகளைப் பெறுவதற்காகத் தமிழர்களுக்குக் கட்சிகள் எதற்காக? அரசுகள் மக்களுக்கு சலுகை செய்வதா அல்லது கடமையைச் செய்வதா? சனநாயக நாடொன்றுக்கான கடப்பாடு அனைத்து மக்களையும் சமமாக நடாத்துதல் மற்றும் பாதுகாத்தல் என்பது பொதுவானது. அதில் என்ன சலுகை? தாம் வென்றால் அரசிடம் பேசிச் சலுகை பெற்றுத் தருவதகாக் கூறும் கட்சிகள் இதனைத் தெளிவுபடுத்துவார்களா? உரிமைகளுக்கான போராட்டத்தை அபிவிருத்தி அரசியலாக்கிச் சமன்செய்ய முனையும் அரசுக்கும் இவர்களுக்கும் ஏதும் வேறுபாடு உண்டா? அதேவேளை உரிமைகளுக்காக வாக்களித்தவுடன் உடனடியாக சிங்கள நாடாளுமன்றம் தமிழர்பிரதிநிதிகளிடம் கொடுத்துவிடுமா? அப்படியென்றால் நாடளுமன்றுக்கு யார்போனால்தான் என்ன? ஏன் வாக்களித்து அனுப்ப வேண்டும்? போன்ற வினாக்கள் தவிர்க்க முடியாததே. ஆனால், நாடாளுமன்றிலே குறைந்தபட்சம் தமிழர் நலன்சார்ந்து பேசுவதற்காவது பிரதிநிதிகளை அனுப்பும் நோக்கிலேயே இந்தத் தேர்தலை நாம் பார்க்க வேண்டும். கடந்த 11ஆண்டுகளாக தமது நலன்சார்ந்தும் சிங்கள அரசின் நலன்சார்ந்தும் இயங்கியோரை மீண்டும் நாடாளுமன்றிற்கு அனுப்ப வேண்டுமா? அவர்கள் மீண்டும் ஏக்கிய ராச்சிய என்றும் பௌத்தத்துக்கு முன்னுரிமை என்றும் பழைய பல்லவியை எடுத்தாள்வார்களேயன்றி வேறில்லை. பல்லின மற்றும் பல்வேறு மத நம்பிக்கைகளைப் பின்பற்றும் நாட்டில் ஏன் பௌத்தத்துக்கு முன்னுரிமை என்று எப்போதாவது கேட்டார்களா? எனவே உரிமைகளுக்காகப் போராடிய இனத்தைச் சலுகைகளுக்காக வாக்களிக்கக் கேட்போரை ஏற்கமுடியுமா? அந்தச் சலுகைகளைக் காட்டி இனத்தையே விற்றுவருகிறார்கள் என்பதே களயதார்த்தம். இதனை இன்னொரு விதமாகவும் சுட்டலாம். ஆனால் நாகரிகம் கருதித் தவிர்த்துவிட்டு எமக்கான கடப்பாடுகள் என்ன? எமது தெரிவுகள் எம்மையே அழிக்குமா? அல்லது ஆக்கபூர்வமாக நகர்த்துமா? அதேவேளை தமிழரிடம் இன்றிருப்பதென்னவோ வாக்குப்பலம் மட்டுமே போன்ற கோணங்களிற் சீர்தூக்கி ‘நாம் என்ன ஆயுதம் எடுக்க வேண்டுமென்பதை எதிரியே தீர்மானிக்கின்றான் „ என்ற சீனப் புரட்சியாளரான மாவோ சேதுங் அவர்களின் கூற்றிற்கிசைவாகத் தமிழரது கையிலே இன்று இருக்கும் வாக்குப்பலத்தை பயன்படுத்தி உரிமைகளுக்காக வாக்களித்தலே காலப்பொருத்தமான செயற்பாடாகும். தமிழரைப் பலவீனப்படுத்தும் நகர்வுகளில் மறைகரங்களாய் அரசா? தமது பங்காளர்களின் வாக்குவங்கி தாக்குதலுக்குள்ளாகிவிட்டதை சிங்களம் மதிப்பீடுசெய்துள்ளதன் விளைவாகவே இத்தனை சுயேட்சைக்குழுக்கள் வெளிக்கிளம்பியுள்ளமையானது உணர்த்துகின்றது. வட-கிழக்கிலே போட்டியிடும் கட்சிகளுக்கு நிகராகச் சுயேச்சைக்குழுக்கள் அதிகரித்துள்ளமையே இதற்குச் சான்றாகும். யாழ்ப்பாணத் தேர்தல் மாவட்டம்: 571,848 வாக்களரைக்கொண்ட யாழ் தேர்தற் தொகுதியிலே 7 ஆசனங்களுக்காக 19 அரசியற் கட்சிகளும் 14 சுயேட்சைக் குழுக்களுமாக 33 அணிகள் 330 வேட்பாளர்களைக் களமிறக்கியுள்ளன. வன்னித் தேர்தல் மாவட்டம்: 287,024 வாக்களரைக்கொண்ட வன்னித் தேர்தற் தொகுதியிலே 6 ஆசனங்களுக்காக 17 அரசியற் கட்சிகளும் 28 சுயேட்சைக் குழுக்களுமாக 45 அணிகள் 405 வேட்பாளர்களைக் களமிறக்கியுள்ளன. திருகோணமலைத் தேர்தல் மாவட்டம்: 288,868 வாக்களரைக்கொண்ட திருமலைத் தேர்தற் தொகுதியிலே 4 ஆசனங்களுக்காக 13 அரசியற் கட்சிகளும் 14 சுயேட்சைக் குழுக்களுமாக 27 அணிகள் 189 வேட்பாளர்களைக் களமிறக்கியுள்ளன. மட்டக்களப்புத் தேர்தல் மாவட்டம்: 409,808 வாக்களரைக்கொண்ட மட்டக்களப்புத் தேர்தற் தொகுதியிலே 5 ஆசனங்களுக்காக 16 அரசியற் கட்சிகளும் 22 சுயேட்சைக் குழுக்களுமாக 38 அணிகள்; 304 வேட்பாளர்களைக் களமிறக்கியுள்ளன. அம்பாறைத் தேர்தல் மாவட்டம்(திகாமடுல்ல) 513,979 வாக்களரைக்கொண்ட மட்டக்களப்புத் தேர்தற் தொகுதியிலே 7 ஆசனங்களுக்காக 20 அரசியற் கட்சிகளும் 34 சுயேட்சைக் குழுக்களுமாக 54அணிகள்; 540 வேட்பாளர்களைக் களமிறக்கியுள்ளன. 20,71 527 வாக்காளர்களைக் கொண்ட தமிழர் தாயகமான வட-கிழக்கிலே 29 ஆசனங்களுக்காக அரசியற் கட்சிகள் மற்றும் சுயேட்சைக் குழுக்களுமாக 1768 வேட்பாளர்கள் களமிறக்கப்பட்டுள்ள சூழலைத் தமிழர்கள் அறிவுபூர்வமாகவும் ஆக்கபூவமாகவும் ஆய்ந்தறிந்து வாக்குச் சக்தியைப் பயன்படுத்துவது அவசியம். வாக்குப்பலத்தால் என்ன சாதிக்க முடியும்? எதுவும் சாதிக்க முடியாதென்றால் ஏன் இவ்வளவு அடிதடியும் ஆரவாரமும் இழுபறிகளும் என்பதையும் உற்றுநோக்க வேண்டும். சனநாயகத்தினது திரட்சியாகத் தேர்தல்முறை மலர்ந்தபோதிலும், அந்த சனநாயகத்திற்கு எதிரான நிலையியே கணிசமான வேட்பாளர்களின் செயற்பாடுகள் உள்ளதை இலங்கைத் தேர்தல்கள் ஆணைக்குழுவினது ஊடக மற்றும் உள்ளக அறிக்கைகள் சுட்டுகின்றன. இதில் அரசினுடைய அல்லது ஆளும் தரப்பினருடைய மற்றும் ஆளும் தரப்பினது ஆசீர்வாதத்தைப் பெற்ற கட்சிகள் மற்றும் குழுக்கள் எதிர்த்தரப்பை எப்படியாவது தோற்கடிக்கவேண்டும் என்ற நோக்கிற் செயற்படுவதையும் ஊடகச் செய்திகள் உறுதி செய்கின்றன. எடுத்துக்காட்டாக அண்மையில் கரும்புலிகள் தினத்தையண்டிய நாளில் யாழ்ப்பாணத்தில் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியினரின் கட்சிப்பணியகத்தின் மீதான முப்படைகளின் சோதனை நடவடிக்கையை நாம் பார்க்கலாம். சனநாயக விழுமியங்களைத் தழுவிய தேர்தலை உறுதிசெய்யும் கடப்பாட்டை உண்மையாக மேற்கொள்ளப் பார்வையாளராக இல்லாது பங்காளர்களாக மக்கள் மாறும்வரை அராஜகங்களோ அல்லது அத்துமீறல்களோ குறைவடையாது. மக்களிடம் வாக்குக் கேட்டுவரும் வாக்காளர்களே வாக்கினது பலமறியும் சாட்சியாக உள்ளனர் என்பதை மறுக்கமுடியுமா? எனவேதான் வாக்குப்பலத்தால் என்ன சாதிக்க முடியும் என்பதைவிட யாருக்கு வாக்களிப்பது என்பதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். வாக்களிக்கும் போது, விடுதலைத் தீயில் தம்மை அர்பணித்த இலட்சக்கனக்கான மக்களையும் , பல்லாயிரம் இளையோரையும் நினைத்துப் பார்ப்பதோடு, „இலட்சியத்தால் ஒன்றுபட்ட மக்களை எந்த ஒரு சக்தியாலும் ஒடுக்கிவிட முடியாது’ என்ற தேசியத் தலைவரின் சிந்தனையை அகமேற்றித் தமிழ் தேசியமே ஈழத்தீவிலே எமது இருப்பிற்கான உறுதிப்பாடென்பதைக் கருத்திலே கொண்டு சரியானவர்களை தேர்வுசெய்யும் களமாக இந்த2020 தேர்தற் களத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும். குறைந்த பட்சம் ஈழத்தீவிலே இரு தேசங்கள் என்று துணிந்து சொல்லவதற்கும் ஒரு துணிவு வேண்டுமென்பதை நாம் மனம்கொள்வோமாக இருந்தால் மாற்றங்கள் நிகழும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்திருக்க முடியாதல்லவா? மா.பாஸ்கரன் – யேர்மனி. https://www.kuriyeedu.com/?p=271490