Jump to content

'காந்தள்பூவும், சோழக்காடும்'


Recommended Posts

'காந்தள்பூவும், சோழக்காடும்' : வளர்ந்து வரும் இலங்கை கலைஞர்கள் பற்றிய ஓர் ஆய்வு!

 

SL_Artists.jpg

அண்மையில் கடல் படத்தில் ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் இசையில் பாடிய இலங்கை பாடகர் ஆர்யன் தினேஷ் முதல் வளர்ந்து வரும் மேலும் பல உள்ளூர் தமிழ் இசைக்கலைஞர்கள் வரை அவர்களது தேடல்கள், முயற்சிகள், வளர்ச்சிப்படிகள் பற்றி அலசுகிறது இக்கட்டுரை.

 

                   கல்யாண வீடுகள், கோவில் திருவிழாக்கள், தேனீர் கடைகள் என்று ஓங்கி ஒலித்துக் கொண்டிருந்த இசையும்- பாடல்களும் கணனிகளுக்குள்ளும், ஐபோட்டுக்குள்ளும், எம்.பி.3 சுழலிகளுக்குள்ளும் சுருங்கிவிட்ட காலம் இது. புதிய பாடல்களின் வரவை அறிய வானொலிகளைச் சுற்றிக்கொண்டிருந்த நாட்கள் மலையேறிவிட்டன. போட்டிபோட்டுக் கொண்டு ‘முதலில் புதிய படங்களின் பாடல்களை உங்களுக்கு தருவது ஏதோவொரு எப்.எம்’ என்கிற விளம்பர யுத்தியெல்லாம் சுவாரஸ்யமற்று போய்விட காரணமான ‘இணையங்களின்’ இணைப்பு வீச்சம் விரிந்துவிட்டது. இப்படியானதொரு காலத்தில் எம்மவர்களின் இசை ஆளுமை பற்றி கொஞ்சமாக பார்க்கலாம். இந்த கட்டுரையின் பகுதியில் புதியவர்கள் மட்டுமே கவனத்தில் கொள்ளப்படுகிறார்கள். இலங்கையின் தமிழ் மெல்லிசைக்கு என்றொரு வரலாறு வானொலிகள் கோலொச்சிய காலத்திலேயே இருக்கிறது. அதுபோல, பைலா கலந்த பொப்பிசைக்கும் கனதியான பெறுமானம் உண்டு. அவைபற்றி பிறிதொரு தருணத்தில் பார்க்கலாம்.

Aryan_Dinesh.jpg

ஆர்யன் தினேஷ் கனகரத்தினம்

யார் இந்த ஆர்யன் தினேஷ் கனகரத்தினம்? என்கிற கேள்வி தமிழ் இணையவெளியில் பரவலாக அடிபட்டுக்கொண்டிருந்தது அண்மைய நாட்களில். குறிப்பாக, ஏ.ஆர்.ரஹ்மானின் இசையில் ‘கடல்’ படப்பாடல்கள் வெளியான பின்னர். சமூக வலைத்தளங்களில் தினேஷ் பற்றிய தேடல்களைப் பார்க்கிற போது எனக்குள் இனம்புரியாத மகிழ்ச்சி. சர்வதேச ரீதியில் கொண்டாடப்படுகிற ரஹ்மானினால் எம்முடைய இசைக்கலைஞர் ஒருவர் அடையாளம் காணப்பட்டு அற்புதமாக பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார். அதுவும்,  தமிழ்சொல்லிசை வடிவிலான பாடலை பாட வைத்ததும் இல்லாமல்- பாடலின் வரிகளை எழுத அனுமதித்தது வரை தினேஷின் தனித்துவத்தை உணர்ந்து பயன்படுத்தியிருக்கிறார். 

தினேஷூக்கு கடலின் ‘மகுடி மகுடி’ பாடல் மாபெரும் வெற்றியாக அமைந்தது. அவரின் தென்னிந்திய சினிமா இசையுலகத்துக்கான பயணத்தில் ‘மகுடி மகுடி’ பெரிய அடையாளமும்- சாதனையும். அண்மைய நாட்களில் வானொலி தரப்படுத்தல்களில் முதல் ஐந்து பாடல்களுக்குள் ‘மகுடி மகுடி’யும் வருகிறது. ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் என்கிற அடையாளத்தைத் தாண்டி தினேஷ_ம் கொண்டாடப்படுகிறார். ‘நம்மூரை மறந்து போயி பட்டணம் ஓடிப்போன….’ என்று ஆரம்பிக்கும் தமிழ்- சிங்கள கலப்பு பாடலின் மூலமே தினேஷ்- கஜனுடன் சேர்ந்து வானொலிகளினூடு அறிமுகமானார் எனக்கு. அதன் பின்னரான நாட்களில் சிங்கள கலைஞர்களுடன் இணைந்தும்- தனித்தும் தினேஷின் பாடல்கள் சில வெளியாகி கவனிக்கப்பட்டது. ஆனாலும், ‘நம்மூரை மறந்துபோயி பட்டணம் ஓடிப்போனா’ அளவுக்கு என்னை அவை அவ்வளவுக்கு கவரவில்லை.  

Asmin.jpg

கவிஞர் அஸ்மின்

இப்படியான நேரத்தில் தான் இராஜ், தினேஷ், கவிஞர் அஸ்மின் என்று தொடர்ச்சியாக இலங்கை கலைஞர்கள் சிலரை இசையப்பாளர் விஜய் ஆண்டனி தமிழக பக்கம் அறிமுகப்படுத்தினார்.  அப்படியான தருணமொன்றில் ‘ஆத்திசூடி ஆத்திசூடி’ என்று ஆரம்பிக்கும் பாடலொன்றின் மூலம் தமிழ் திரையிசைப்பக்கம் அறிமுகமான தினேஷ் வரவேற்பு அளவுக்கு, விமர்சனங்களையும் பெற்றிருந்தார். பின்னரான நாட்களில் சில வாய்ப்புக்களை அவர் பெற்றுக்கொண்டிருந்தார். குறிப்பாக, ‘ரெனிகுண்டா’ படத்தின் இயக்குனர் பன்னீர்செல்வம் தான் இயக்கிய இரண்டாவது படமான ‘18வயது’ படத்தில் இசையமைக்கும் வாய்ப்பை தினேஷூக்கும்- பொஸ்கோவுக்கும் வழங்கியிருந்தார். அதில், ‘உன்னை ஒன்று நான் கேட்க வா…’ என்று ஆரம்பிக்கும் மெலடிப்பாடலொன்று ரொம்பவே அற்புதமாக இசையமைக்கப்பட்டிருந்தது. ஆனாலும், படம் கால தாமதமாகி வெளியாகி காணாமல் போனது. இப்படியான நேரத்தில் ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் மூலம் பெரிய அங்கீகாரத்துடன் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ள தினேஷின் மூலம் இலங்கை கலைஞர்கள் பக்கம் இன்னுமின்னும் தென்னிந்திய சினிமா இசைத்தளத்தின் பார்வை திரும்பியிருக்கிறது. ஆக, சந்தப்பங்களின் அளவு கூடியிருக்கிறது. சரியாக பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டியது நம்பவர்களின் பொறுப்பு.

இந்த இடத்தில் பெரிய கேள்வியொன்று எழலாம். அது இப்படியிருக்கலாம். இசை அடையாளம் என்பது சினிமாவினூடு சாதிக்கப்படுவது மாத்திரமா? என்பது. இந்த கேள்விக்கு ‘இல்லை’ என்கிற பதிலை உடனடியாக எழுதிவிடலாம். ஆனால், யதார்த்தம் அதிக நேரம் வேறுமாதிரியாக இருக்கின்றது. எம்முடைய இசைச்சூழல் என்பது சினிமா சம்பந்தப்பட்டே வளர்த்தெடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. அல்லது அதுவே அதிக வீச்சத்துடன் எம்மிடையே இருக்கின்றது. அப்படியானதொரு நேரத்தில் மெல்லிசை கலைஞர்களின் கனவு என்பது அதிகம் தென்னிந்திய சினிமா இசையின் பங்களிப்பு என்பதாகவே இருக்கின்றது. இந்திய சினிமா இசை என்பது கலைந்து கிடக்கிற சந்தை மாதிரி. நல்லதும்- கெட்டதுமாக நிறைந்து கிடக்கிறது. அதிலிருந்து எதை எடுக்க வேண்டுமென்பதை இயக்குனர் தீர்மானிக்கிறார். ஆனால், எதை ரசிக்க வேண்டும் என்கிற இறுதி முடிவை ரசிகன் எடுத்துக்கொள்கிறான். ஆக, சினிமா இசையை நோக்கிய பயணம் என்றாலும்- அதுவும் ரசிகர்களை நோக்கியதாக பெரிய பாய்ச்சலுடன் பயணம் தான்.

க.ஜெயந்தனின் ‘காந்தள் பூக்கும் தீவிலே’

காந்தள் பூக்கும் தீவிலே..- உன்

காந்தப் பார்வை தீண்டுமா..?

பூங்காற்று எந்தன் பாடலை

உன் காதில் சேர்க்குமா....?

-வவுனியாவைச் சேர்ந்த க.ஜெயந்தனின் இசையில் கடந்த வருடம் வெளியாகி பரவலாக கவனிக்கப்பட்ட பாடல் இது. பாடலின் வரிகளை கவிஞர் அஸ்மின் எழுதியிருந்தார். இலங்கையின் முக்கியமாக கவனிக்கப்பட வேண்டிய பெண் குரலான க.ஜெயப்பிரதா, ஜெயந்தனுடன் இணைந்து பாடியிருப்பார். கேட்ட கணத்திலேயே பிடித்துக்போகக் கூடிய பாடல். அதுவும் எம்முடைய அடையாளங்களை வெளிப்படுத்தும் வரிகள் என்று சிறப்பு சேர்ந்திருந்தது. ஆனாலும், அந்தப் பாடல் இன்னும் பெரிய வரவேற்பை பெற்றிருக்க வேண்டும். அப்படியெதுவும் நடக்கவில்லை. அதற்கு முக்கிய காரணமாக இருந்தது பாடலின் ஒலிப்பதிவின் தரமும்- இசைக்கோர்ப்பின் போது கையாளப்படாத நேர்ந்தியும். இந்த இரண்டு பெரிய குறைகளும் கழையப்பட்டிருந்தால் மிக முக்கிய பாடலாக ‘காந்தள் பூக்கும் தீவிலே’ கவனிக்கப்பட்டிருக்கும். ஜெயந்தனும்- ஜெயப்பிரதாவும்- கவிஞர் அஸ்மினும் இன்னும் பெரிய அளவில் அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருப்பார்கள்.

K.Jeyanthan.jpg

க.ஜெயந்தன்

இதில், கவிஞர் அஸ்மின் பற்றி குறிப்பிட்டுச் சொல்லவேண்டியிருக்கிறது. விஜய் ஆண்டனியின் இசையிலும்- நடிப்பிலும்- தயாரிப்பிலும் வெளியாகி ஓரளவுக்கு வெற்றிபெற்ற ‘நான்’ என்கிற படத்தின் முக்கிய பாடலான ‘தப்பெல்லாம் தப்பு இல்லை…’ என்று ஆரம்பிக்கும் பாடலை அஸ்மின் எழுதி பரவலாக கவனிக்கப்பட்டார். அந்தப்பாடல் படத்தின் கதையை நகர்த்திச் செல்லும் தீம் பாடலாக அமைந்திருக்கும். விஜய் ஆண்டனி இணையத்தில் மெட்டுக்களை வழங்கிவிட்டு நடத்திய போட்டியொன்றின் மூலம் அஸ்மின் தேர்தெடுக்கப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது. கவிஞர் அஸ்மினுக்கு வாழ்த்துக்கள். இசையமைப்பாளர்கள்- பாடகர்கள் மாத்திரமல்ல பாடலாசிரியர்களும் தங்களது முயற்சிகளை செய்ய தூண்டலாக அஸ்மினின் முயற்சி இருக்கிறது. 

இசையமைப்பாளர் ஜெயந்தனின் இசையில் ‘தாமரையே செந்தாமரையே..’ என்று ஆரம்பிக்கும் பாடலும் அண்மைய நாட்களில் ஓரளவு கவனிக்க வைத்திருந்தது. சதீஷ்காந்த் பாடலினை எழுதியிருக்கிறார். ஜெயப்பிரதாவும்- மனோஜ் என்கிற புதியவரும் இணைந்து பாடியிருப்பார்கள். 

க.ஜெயப்பிரதா போன்று அண்மைய நாட்களில் நல்ல குரலினூடு கவனிக்கப்பட்ட இன்னொருவர் கீர்த்தனா குணாளன். ‘தேகம் உன்னருகில் சுடும் தீயில் மெழுகாக உருகும்....’ என்று ஆரம்பிக்கும் சிங்கள வாடையுடனான பாடலின் மூலம் கடந்த ஆண்டில் அதிகம் இலங்கையின் இசை ஆர்வலர்களினாலும்- ரசிகர்களினாலும் கவனிக்கப்பட்டவர். தேர்ந்த பாடகிக்குண்டான குரல் வளமும்- மொழியின் ஆளுகையும் அவரிடம் தெரிந்தது. பாடுவதோடு மட்டுமில்லாமல், பாடலினையும் கீர்த்தனாவே எழுதியுமிருக்கிறார். பாடலின் ஒருங்கிணைப்பு- இறுதி வடிவத்தை ரூபன் மேற்கொண்டிருக்கிறார். இசையமைப்பை கபில் கவனித்திருப்பார். குறித்த பாடலின் சிங்கள வடிவமும் பெரிய வெற்றிபெற்றிருந்தது. 

ஒலிப்பதிவின் தரமும்- இசைக்கோர்ப்பும்

ஒலிப்பதிவின் ‘தரமின்மையே’ எம்முடைய இசைக்கலைஞர்கள் தோற்றுப்போகும் முதலாவது புள்ளி. பாடலொன்றை கேட்க தூண்டுகின்ற வகையில் எரிச்சலூட்டாத தெளிவான ஒலிப்பதிவு அவசியமானது. அதுவே, பாடலொன்றை ரசிப்புத்தன்மை- பகுப்பாய்வு- கொண்டாட்டம் என்கிற அடுத்த நிலைகளுக்கு எடுத்துச் செல்லும். ஆனால், அது அதிகமாக கவனிக்கப்படுவது இல்லை. மேலே குறிப்பிட்டது போல ஜெயந்தன் ‘காந்தள் பூக்கும் தீவிலே’ பாடலினூடு இன்னும் பெரிய வெற்றியைப் பெற்றிருக்க வேண்டியவர். ஆனால், ஒலிப்பதிவின் தரமின்மை அந்தப்பாடலினை பலரை நிராகரிக்கத்தூண்டியது. 

பத்து வருடங்களுக்கு முன்னர் வரையில் இலங்கை கலைஞர்கள் கூறும் ஒலிப்பதிவு- இசைக்கோர்ப்பு தொழிநுட்ப குறைபாடுகள் பற்றிய காரணங்களை ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடியதாகவும் இருந்தது. ஆனால், இன்றைய இணையத்தின் வீச்சமும்- சில அடிகளுக்குள் சுருங்கிவிட்ட கணனியை முக்கியமாக வைத்த  அதிநவீன ஒலிப்பதிவுக்கூடங்களும் அதை ஏற்றுக்கொள்ளாது. ஏனெனில், தென்னிந்தியாவிலிருந்து வெளிவருகிற பாடலொன்று கொண்டிருக்கிற ஒலிப்பதிவு தரத்தை இங்கேயே செய்துகொள்ளும் வசதிகளும்- வாய்ப்புக்களும் வந்துவிட்டது. அப்படியான நிலையில் நேர்த்தியின் உச்சம் என்கிற அளவை தொட்ட பின்னரே மக்களிடம் பாடலொன்றை சேர்ப்பிக்க வேண்டும். இப்போதுள்ள ரசிகர்கள் ரொம்பவும் புத்திசாலிகள். அதிலும் தொழிநுட்ப ரீதியில் அதிக கவனத்தைச் செலுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். பாடலொன்றின் ஒரு நொடியில் தெறிக்கிற ஒலியின் பின்னணி குறித்தே ஆராய்ந்து பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அப்படியான நிலையில் இசையமைப்பாளர்கள்- ஒருங்கிணைப்பாளர்கள்- ஒலிப்பதிவாளர்களுக்கான பொறுப்பு அதிகம். ஏனெனில், உலகத்தின் எல்லா பக்கத்து இசைகளையும் கேட்டறியக்கூடிய வசதிகளும் வாய்ப்புக்களுமுள்ள காலம் இது. 

ஒலிப்பதிவின் தரமின்மை போல, முக்கியமாக பிரச்சினைக்குள்ளாகும் இன்னொரு இடம் இசைக்கோர்ப்பு. பாடலொன்றின் மெட்டுக்கள் எவ்வளவு அழகாக இருந்தாலும் அந்தப்பாடலை இன்னும் அழகாக்குவது இசைக்கோர்ப்பும்- ஒருங்கிணைப்பும். அவ்வாறான பாடல்களே நிலைத்து நிற்கும். தமிழ் சினிமா இசையின் ஜாம்பவானான இளையராஜாவின் பாடல்களை ஒலிப்பதிவின் தரமின்மை- ஒருங்கிணைப்பின் குறைபாடுகளை முன்வைத்து நிராகரிக்கிற ரசிகர்கள் பெருகிவிட்ட காலம் இது. இளையராஜாவின் மெட்டுக்கள் காலங்கடந்து வீச்சம் பெறக்கூடியவை. ஆனாலும், அவரின் முக்கிய பாடல்கள் சில தற்கால ரசிகர்களினால் விமர்சிக்கப்படுவதற்கு தொழிநுட்ப குறைபாடுகள் காரணமாக இருக்கின்றது. கடைசி முப்பது வருடங்களில் இளையராஜாவின் இசையினால் வளர்த்தெடுக்கப்பட்டவர்கள் அதிகம். அப்படியிருக்கிற நிலையில் அவரின் இசைக்கே இப்படியொரு இக்கட்டான நிலை இருக்கும் போது, புதிதாக வருகிறவர்களின் நேர்த்தி என்பது அதிகமாக வேண்டும். மெட்டுக்களின் அழகு மட்டுமே இப்போது போதுமானதாக இல்லை. அதை சரியான முறையில் ஒருங்கிணைந்து வழங்கும் இறுதி வடிவம் மிகவும் ஆர்வமூட்டும் வகையில இருக்க வேண்டும். ஆனால், நம்மவர்கள் அதிகம் சறுக்கும் இடம் இது.

அடுத்து, பாடலின் இன்னொரு குறைபாடு உச்சரிக்கப்படும் தமிழின் வடிவில் வருகிறது. அதிகமான பாடல்களில் ‘ழ’ என்கிற எழுத்து உச்சரிக்கப்படுவதே இல்லை. ‘ழ’க்கு பதிலாக ‘ல’ உச்சரிக்கப்பட்டு எரிச்சலூட்டப்பட்டுவிடும். தமிழே தெரியாதவர்கள் தமிழை குதறி வைக்கும் சினிமா பாடல்களை கேட்கிறீர்கள் ஒரு எழுத்து சரியாக உச்சரிக்கப்படாத இடத்தில் என்ன குறை வந்துவிடப்போகிறது? என்கிற கேள்வி வரலாம். ஆனால், எங்களிடம் பிற வீட்டுக்குழந்தை செய்கின்ற அட்டகாசங்களை மன்னித்துவிடும் குணம் எப்போதுமே உண்டு. ஆனால், அந்த அட்டகாசங்களை எங்களின் வீட்டுக்குழந்தைகள் செய்கின்ற போது கண்டித்து வைப்போம். அதுதான் சரியான முறை. தப்புக்கள் திருத்தப்பட வேண்டியது. அப்படியே கொண்டாட முடியாது. அதுபோக, ‘எம்மவர்களின் இசை’ என்றதும் எங்களிடையேயே ஒரு இளக்காரம் எப்போதுமே உண்டு. அது, வெளிநாட்டு மோகம் என்கிற தமிழனில் பற்றிக்கொண்டு எரிகின்ற மனநிலையின் வடிவம். அதை திருத்திக் கொள்ள வேண்டியது ரசிகர்களுக்கு அவசியமானது. இப்படியானதொரு நிலையில் பாடல்களில் ஒலிக்கின்ற சின்ன மொழி பிழையும் அதிகமாக கவனிக்கப்பட்டு நிராகரிக்கப்படுவதற்கான வாய்ப்புக்கள் உண்டு. ஆக, அவற்றையும் கருத்தில் கொள்ளவேண்டியது நம்முடைய இசைஞர்களின் கடமை.

டிரோனின் ‘சோழி சோழி சோழக்காடு நீ’

தைத்திருநாள் அன்று காலை பேஸ்புக்கினூடு அறிமுகமான பாடல் டிரோன் பெர்னாண்டோ இசையமைப்பிலும்- ஒருங்கிணைப்பிலும் வெளிவந்திருக்கிற ‘சோழி சோழி சோழக்காடு நீ சும்மா பொரிஞ்சு தள்ளுற...!’ என்று ஆரம்பிக்கும் காதல் பாடலொன்று. விஜய் ரீவி சூப்பர் சிங்கர் ஜூனியர் சுகன்யாவின் தாலாட்டும் குரலில் பாடல் அழகாக ஒலிக்கின்றது. நம்பவர்கள் விஜய்- நிரோஷ், சுகன்யாவோடு இணைந்து பாடியிருப்பதுடன், பாடலை அவர்கள் இருவருமே தயாரித்து வெளியிட்டிருக்கிறார்கள். வருண் துஷ்யந்தன் எழுதியிருக்கிற தென்னிந்திய மொழி நடையிலான பாடல் வரிகள் என்று புதிய வடிவிலான பாடல். சிலவேளை வீடியோ வடிவம் கிடைக்காமல் தனித்து ஒலிவடிவம் மாத்திரம் கிடைத்திருந்தால் ‘சோழி சோழி சோழக்காடு நீ’ ஏதொவொரு படத்தின் பாடல் என்ற ரீதியில் தேடியிருப்பேன். அவ்வளவு நேர்த்தி அந்தப்பாடலில் இருந்தது. ஆனால், ஆண்குரல்களில் ஒன்றில் பிசிறல் இருந்தது. ஒலிப்பதிவின் தரம், இசைக்கோர்ப்பின் நேர்த்தியுடன் வெளியான எம்மவர்களின் பாடலாக இந்தப்பாடலைக் அண்மைய நாட்களில் கொள்ள முடியும். டிரோன் பெர்னாண்டோ தன்னுடைய இசைப்பயணத்தின் அடுத்த கட்டத்துக்கு நகரும் முயற்சிகளைக் கொண்டிருக்கிறார். அதை பாடல் உணர்த்துகிறது. 

சிறி விஜய், ஷமீல், கஜன், கிருஷான் என்று எம்முடைய இசைஞர்கள் பலர் தொடர்ந்தும் இசைத்துறையில் விடாது முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்களின் வெற்றி புதியவர்களுக்கு உத்வேகத்தை வழங்கும். இவர்களுக்கு சற்று காலத்துக்கு முந்தியவர்களான சிறிபிருந்தன், சிறி சியாமளாங்கன் உள்ளிட்டவர்களின் முயற்சிகளும் கவனிக்கப்படத்தக்கவை. அதிலும், சியாமளாங்களின் இசையில் வெளிவந்த பாத்தியா- சந்தூஸின் பாடல்கள் சில பெரிய பெற்றி பெற்றவை. அண்மையில் அவரின் இசையில் சங்கர்மகாதேவன் பாடிய ‘அழகிய தென்றலே ஆடைகட்டும் மின்னலே’ என்கிற பாடல் ஆட்டம் போட வைத்தது. அதுபோல, சிறிபிருந்தனின் இசையில் ‘காதல் பிசாசு’ என்றொரு படம் வெளிவந்தது. ஆனாலும், அது அவ்வளவாக கவனிப்படவில்லை.

சினிமா, ஒலி- ஒளிபரப்பு ஊடகங்கள், இணையம் என்கிற மூன்று புள்ளிகளைச் சுற்றியே இசை சுற்றிக்கொண்டிருக்கிறது. பாடல்களின் வெற்றியையும்- கொண்டாட்டத்தையும் அதிகம் தீர்மானிப்பவையாக இவையே இருக்கின்றன. ஏனெனில், இந்த மூன்று ஊடக வடிவங்களுமே மக்களுடன் நெருக்கத்தில் இருக்கின்றன. அப்படிப்பட்ட நிலையில் பாடலொன்றை உருவாக்குவதை விட அதை சரியான வழியில் கொண்டு சேர்க்க வேண்டிய பொறுப்பும் கலைஞர்களிடத்திலேயே இருக்கின்றது. மிக நல்ல பாடல்கள் பல சரியான அடையாளப்படுத்தல்களும்- வெளியீடும் இன்றி காணாமல் போயிருக்கின்றன. ஆக, இசைக்கலைஞர்கள் சரியான விளம்பரப்படுத்தல் யுத்திகளையும் கற்றுக்கொண்டு இயங்கவேண்டிய கட்டாயத்துக்கு தற்போதைய இசைச்சூழல் வந்திருக்கிறது. அதையும் கற்றுக்கொண்டு அடுத்த நிலையை நோக்கி பயணிக்க வேண்டும். நம்மவர்கள் அடுத்தவர்களினால் கொண்டாடப்படுவது ‘தாய்க்கு தன்னுடைய குழந்தை இன்னொருவரால் மெச்சப்படுகின்ற போது கிடைக்கின்ற சந்தோசத்தை தரும்.’ அப்படியான சந்தோசத்தை அதிகமாக கொண்டாடவும்- தயாராகவும் இருக்கிறோம். இந்த கட்டுரையில் வரும் பெயர்கள்- பாடல்களின் விபரங்கள், மற்றும் புகைப்படங்கள் சில முன்னூதாரணங்களுக்காக பயன்படுத்தப்பட்டவை. இதை, மற்றவர்களை நிராகரித்ததாக கொள்ள தேவையில்லை. 

 

Photo Source : Social Websites

கட்டுரை மூலம் : தினக்குரல்

கட்டுரையாளர் : புருஷோத்தமன் தங்கமயில்

Link to post
Share on other sites

Archived

This topic is now archived and is closed to further replies.

  • Tell a friend

    Love கருத்துக்களம்? Tell a friend!
  • Topics

  • Posts

    • புரியாத புதிர்       இன்றைய உலகில் வாழும் மனிதர்களாகிய நாம் அரிகத்தோ, நேசி, நன்னி, ஸ்பாசொபோ, தங்ஸ் என ஒருவர்க்கு ஒருவர் உலகிலுள்ள எல்லா மொழிகளிலும் நன்றி கூறுகிறோம். உதட்டளவில் நன்றி சொல்கின்றவர்களும் கடமைக்காக நன்றி சொல்கின்றவர்களும் இருக்கிறார்கள். அப்படி போலியாக நன்றி சொல்பவரின் நடிப்பை குரலின் தன்மையும் கண்ணிலுள்ள கருமணியின் சுருக்கமும் காட்டிக்கொடுக்கும் என்பதை அவர்கள் உணர்வதில்லை. அவர்கள் கூறும் நன்றியைக் கேட்பதால் கேட்பவர் மனம் மகிழ்ச்சி அடையாமல் வேதனைப்படும். இது சிலவேளைகளில் உறவை வளர்ப்பதற்குப் பதிலாக பிரித்துவிடும். இத்தகைய நன்றி கூறுதல் தேவைதானா? நன்றியை ஆழ்மனதில் இருந்து உள்ளன்போடு கூறுகின்றவர்களும் இருக்கிறார்கள். இவ்வாறு உள்ளன்போடு கூறப்படும் நன்றி மனிதஉறவை வலுப்படுத்தும். இது சமுதாய கட்டமைப்பிற்கும் உலக ஒருங்கிணைப்பிற்கும் உதவுகின்றது. அதில் எந்தவொரு கருத்து வேற்றுமைக்கும்  இடமில்லை. ஆனால் நாம் நம் நன்றியை மடல்களாகவும் பரிசுப்பொருட்களாகவும் கொடுப்பதுடன் எமது கடமை முடிந்ததென்று அவர்களைக் கண்டும் காணாதவர்களாக இருக்கின்றோம். இதுவே இன்றைய தமிழர்களாகிய எமது பண்பாடு.  எமது சங்கத்தமிழ் முன்னோர்களோ ஒருவர் செய்த நன்மைக்கு அதாவது நன்றிக்கு கட்டாயம் உதவி செய்து தீரவேண்டும் என்ற பண்போடு வாழ்ந்தார்கள்.  திருவள்ளுவரும் செய்ந்நன்றியறிதல் என்ற அதிகாரத்தில் மட்டுமல்லாமல் நடுவுநிலைமை, பண்புடைமை, குற்றங்கடிதல், வினைத்தூய்மை  போன்ற அதிகாரங்களில் கூட நன்றியை (நன்மையை) சிறப்பித்துக் கூறியுள்ளார்.  நன்றி என்ற சொல்லை நம் பண்டைத்தமிழர் நன்மை என்ற கருத்தில் உபயோகித்துள்ளனர். ஔவையார் "நன்றி ஒருவர்க்கு செய்தக்கால் அந்நன்றி என்று தரும்கொல் எனவேண்டா" எனக் கூறிய இடத்தில் ஒருவர்க்கு நாம் ஒரு நன்மை செய்தால் அந்த நன்மை எப்போது எமக்குத் திரும்பக்கிடைக்கும் என்று யோசிக்கவேண்டாம் எனக்கூறுகிறார். கொஞ்சம் யோசித்துப்பாருங்கள் இதில் நாம் இன்று கூறும் வாய் வார்த்தையையா ஔவையார் நன்றி என்றார்? அப்படிக் கூறியிருப்பின் 'நன்றி ஒருவர்க்கு செய்தக்கால்' எனக்கூறியிருக்கமாட்டார். 'நன்றி ஒருவர்க்கு சொன்னாக்கால்' என்றே கூறியிருப்பார்.  இது மட்டும் எனக்குப் புரியாத புதிரில்லை. இதற்கு மேலேயும் இருக்கின்றது? இது எனது அறியாமையா? அன்றேல் இன்றைய தமிழர்களாகிய நாம் 'நன்றி' என்ற சொல்லின் உண்மைத் தன்மையை பிறமொழி மோகத்தில் தொலைத்துவிட்டோமா? எம்நாட்டில் ஒட்டவந்தவர் மேல் எமக்கு ஏற்பட்ட மோகத்தால் கடந்த சில நூற்றாண்டுகளில் நாம் தொலைத்தவை எண்ணிலடங்கா. 'இரண்டாயிரத்து நானூறூ ஆண்டுகளின் முன்னர் "தமிழ்கூறு நல்லுலகம்" என்று பனம்பாரனார் கூறினார். இவர் தொல்காப்பியத்துக்கு சிறப்புப் பாயிரம் எழுதியவர். அவர் காலத்திற்கு முன்பிருந்தே நம் தமிழினம் தன்மானத்துடன் தலைநிமிர்ந்து வாழ்ந்தது. தனக்கென ஒரு நாகரீகத்தை உருவாக்கி அதனை உலகுக்கு அளித்தது. அதனாற்றான் தொல்பொருள் ஆய்வுகளில் தமிழனின் தொன்மங்கள் உலகெங்கும் கிடைக்கின்றன' என மார்தட்டிச் சொல்லும் எம்மைப்பார்த்து எம் இளம் சந்ததியினர் சிரிக்காது இருக்க வேண்டும்.  அதற்கு நாம் செய்யத்தக்கது என்ன? நாமும் எமது முன்னோரும் எவற்றை எப்படித் தொலைத்தோம் என்ற தரவையாவது எமது சந்ததியினருக்கு வைத்துச் செல்ல வேண்டியவர்களாக இருக்கிறோம். அகஆதாரங்களையும் புறஆதாரங்களையும் கொண்டு இதனை நாம் காட்டலாம். பண்டைய நூல்கள் சொல்லும் ஆதாரங்கள் அகஆதாரங்களாகும். கல்வெட்டு தொல்பொருள் போன்றவற்றால் கிடைக்கும் ஆதாரங்கள் புறஆதாரங்களாகும். என்னுள் நன்றியைப் பற்றிய புதிரைப்போட்டவர் திருவள்ளுவரே. ஆதலால் அவர் திருக்குறளில் கூறியுள்ள அகஆதாரங்களைக் கொண்டு நன்றி என்ற சொல்லின் புரியாத புதிரைப் புரிந்துகொள்வோம். திருவள்ளுவர் ஒழுக்கமுடைமை என்ற அதிகாரத்தில்  "நன்றிக்கு வித்தாகும் நல்லொழுக்கம்" என்கிறார். ஒருவன் அடையக்கூடிய நன்மைகளுக்கு அவனின் நல்லொழுக்கமே வித்தாகுமாம்.  "கொடுவாக வையாது உலகம் நடுவாக  நன்றிக்கண் தங்கினான் தாழ்வு"           - (குறள்:117) என நன்றியை நடுவுநிலைமை அதிகாரத்தில் குறிப்பிடுகிறார். நடுவுநிலைமையோடு நன்மைகள் செய்து வாழ்ந்தவர் வறுமை அடைந்தாலும் உலகம் அதனை தாழ்வாக நினைக்காதாம். இனியவை கூறல் எனும் அதிகாரத்தில் பயன்தரும் சொற்களைப் பேசுவதால் மகிழ்வைத்தரும் நன்மைகள் உண்டாகும் என்பதை "நயன்ஈன்று நன்றி பயக்கும்" எனச்சொல்கிறார்.  தூது என்ற அதிகாரத்தில் கூட மாற்றான் மனம் மகிழுமாறு எடுத்துக்கூறி நன்மை உண்டாக்குவதாக தூது இருக்க வேண்டும் என்பதை  "நகச்சொல்லி நன்றி பயப்பதாம் தூது" என்கிறார்.  குற்றம் கடிதல் எனும் அதிகாரத்தில் எக்காலத்திலும் தன்னை உயர்வாக மதிக்கக்கூடாது, நன்மை தராத செயல்களைச் செய்யவும் கூடாது என்பதை "வியவற்க எஞ்ஞான்றும் தன்னை நயவற்க நன்றி பயவா வினை"                           -(குறள்: 439)   எனக்கூறியவர், வினைத்தூய்மை அதிகாரத்திலும் என்றும் ஒருவுதல் வேண்டும் புகழொடு நன்றி பயவா வினை"                              -(குறள்: 652) என புகழும் நன்மையும் தராத செயல்களை என்றும் செய்யாது விட்டுவிட வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறார்.   எமக்குத் தேவைப்பட்ட  நேரத்தில் ஒருவர் செய்த நன்மை சிறிதாக இருந்தாலும் தினையளவு நன்மையாக இருந்தாலும் அந்த நன்மையை மறப்பது நன்றல்ல. ஒருவர் செய்த நன்மையை மறந்தவர்க்கு உய்வே கிடையாது. என்றெல்லாம் 'செய்நன்றிஅறிதல்'  அதிகாரத்தில் கூறுகிறார். நன்மையைக் கொடுக்காத செல்வத்தைப்பற்றி 'நன்றியில்செல்வம்' எனும் அதிகாரத்தில் சொல்கிறார். மேலே நன்றி எனச் சொன்ன இடங்களில் எல்லாம் நன்மை என்ற கருத்திலேயே திருவள்ளுவர் கூறுகிறார்.   அவர் பண்புடமை என்னும் அதிகாரத்தில் பிறரது இயல்பை அறிந்து நடக்கும் தன்மையைப்பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார். அதில் யாருடைய பண்பை உலகம் பெரிதாகப் பாராட்டும் என்பதை "நயனொடு நன்றி புரிந்த பயனுடையார் பண்பு பாராட்டும் உலகு"                     - (குறள்: 994) என்று கூறுமிடத்தில் நன்றியை தர்மமாகக்  காட்டுகிறார். அதாவது எல்லோரும் பயனடையக் கூடியவாறு நீதியுடன் தர்மத்தை செய்பவர் பண்பையே உலகம் பாராட்டுமாம்.    திருவள்ளூவர் நன்றியை நல்லது, நன்மை, தர்மம் போன்ற கருத்துக்களிலேயே கையாண்டுள்ளார். ஆனால் நாமோ ஒருவர் செய்த உதவிக்கு நன்றி கூறுகிறோம். அல்லது நமது நன்றியைத் தெரிவிப்பதற்காக பொருட்களைக் கொடுக்கிறோம். இந்நிலை ஏன் வந்தது என்பது எனக்குப் புரியவில்லை? உதவிசெய்தவர்க்கு நன்றி சொல்வதே இன்றைய தமிழர்களாகிய எமது பண்பாடு. ஆனால் திருவள்ளுவரோ எமக்கு முற்றிலும் முரணாக நிற்கிறார்.    தந்தையும் மகனும் ஒருவர்க்கொருவர் என்ன செய்து கொள்ள வேண்டும் என்பதை ஒரு நாடகக்காட்சியாகக் புதல்வரைப் பெறுதல் எனும் அதிகாரத்தில் காட்டுகிறார். நீங்களும் பாருங்கள். முதற்காட்சியில் ஒரு தந்தை தான் பெற்ற மகனை படிக்கவைத்து கற்றவர் அவையில் முன்வரிசையில் இருக்கக்கூடிய தகுதியை உண்டாக்க நன்றி(நன்மை) செய்கின்றான். "தந்தை மகற்குஆற்றும் நன்றி அவையத்து முந்தி இருப்பச் செயல்"                        - (குறள்: 67)   அடுத்த காட்சியில் தந்தை செய்த நன்றியைப் பெற்றுக்கொண்ட மகனின் பெருமையை, புகழை மற்றவர்கள் பார்க்கிறார்கள். அப்படிப் பார்த்தவர்கள் இப்படிபட்ட பெருமைகளையுடைய மகனைப் பெற இவனுடைய தந்தை என்ன தவம் செய்தானோ! எனப் புகழ்கிறார்கள். மற்றோர் சொல்லும் அச்சொல்லைக் கேட்டு தந்தை மனம்மகிழும்படி மகன் உதவி செய்கின்றான். "மகன் தந்தைக்கு ஆற்றும்உதவி இவன்தந்தை என்நோற்றான் கொல்எனும் சொல்"     - (குறள்: 70) தந்தை செய்த நன்றிக்கு மற்றவர்கள் புகழும்படி வாழ்வதே மகன் தந்தைக்குச் செய்யும் உதவியாகும்.   இதனால் நான் அறிந்து கொண்டது முதலில் செய்யப்படுவது நன்றி, அதற்கு நாம் செய்யும் கைமாறே உதவியாகும். அதனாலேயே 'அவருக்கு நான் நன்றிக்கடன் பட்டிருக்கிறேன்' என்றும் 'நன்றிக்கடன் தீர்த்தேன்' எனவும் சொல்லும் வழக்கமும் ஏற்பட்டிருக்கிறது. நன்றி என்பது செய்யப்படுவதே அல்லாமல் சொல்லப்படுதல்ல. உதவியும் செய்வதே அல்லாமல் சொல்வதல்ல. நம் முன்னோர்  நம்மைவிட பண்பாட்டில் நன்கு பண்பட்டிருந்தனர். சொல்வதைவிட செய்வதே பெரிதென எண்ணினர்.   அதனாலேயே ஒருவர் எதுவித நன்றியும் (நன்மையும்) செய்யாதிருக்க மற்றவர் செய்யும் உதவியை திருவள்ளுவர் "செய்யாமல் செய்த உதவிக்கு வையகமும் வானகமும் ஆற்றல் அரிது"                     - (குறள்: 101) எனக்கூறியதோடு  "உதவி வரைத்தன்று உதவி உதவி செயப்பட்டார் சால்பின் வரைத்து"        - (குறள்: 105) என்பதில் ஒருவர் செய்த உதவியை அளவிடமுடியாதாம். அது உதவியைப் பெற்றுக்கொள்பவரின் மனதின் தன்மைக்கு ஏற்ற அளவில் இருக்குமாம் என்கிறார்.   கொஞ்சம் சிந்தித்துப் பார்ப்போம். ஒருவர் செய்த நன்மைக்கு (நன்றிக்கு) நன்றிக்கடனாக உதவிசெய்தல் சிறந்ததா?  அல்லது நன்றி கூறுதல் சிறந்ததா? இதில் எதனை மிகவும் பண்பட்ட மனிதர்கள் செய்வார்கள்? நம் முன்னோர் எம்மைவிட எவ்வளவு பண்பட்டவராய் வாழ்ந்து காட்டியிருக்கிறார்கள் என்பதை நாம் உணரவேண்டும். இவ்வாறு மிகஉன்னத நிலையிலிருந்த எமது பண்டைத்தமிழர் பண்பாட்டைத் தொலைத்துவிட்டு மற்றவர்கள் போல் வாய்வார்த்தையில் நன்றி சொல்கிறோம் இல்லையே என அங்கலாய்த்துக் கொண்டும், மேடைகளிலே ஒரு பெரிய பட்டியலை வைத்துக்கொண்டு அரைமணி நேரத்திற்கு மேலாக நன்றி கூறிக்கொண்டே இருக்கிறோம். இது ஏன்? இதுவும் எனக்குப் புரியாத புதிரே!    நன்றி என்பது ஒருமையில் சொல்லப்படும் சொல். அதற்கு பன்மை கிடையாது. நன்றி என்பதுடன் 'கள்' விகுதி சேர்த்து ஏன் பன்மையில் சொல்கிறோம்? என்பதும் எனக்குப் புரியாத புதிரே! நன்றி சொல்லவேண்டும் என்றால் பல்லாண்டு! பல்லாண்டு! பல்லாயிரத்தாண்டு! பலகோடி நூறாயிரத்தாண்டு! என வாழ்த்துவது போல்  பலநன்றி, பல்லாயிர நன்றி, பலகோடி நன்றி என்றோ நன்றிபலகோடி என்றோ சொல்லி மகிழலாம். Thank என்பதை நன்றி என்றும்  Thanks என்பதற்கு நன்றிகள் என்றும் யாரோ ஒருவர் சொல்லத் தொடங்க நாமும் தொடர்கதையாகத் தொடர்கிறோம்.   இவற்றறையெல்லாம் விடப்புரியாத பெரிய புதிர் ஒன்று இருக்கிறது. தமிழ் என்பதை ஏன் ஆங்கிலத்தில் 'Tamil' என எழுதுகிறோம்? சொல்கிறோம்? 'Thamil' என்று எழுதலாமே? யாரோ விட்ட பிழையை நாம் ஆண்டாண்டு காலமாகத் தொடர்வது ஏனோ?? இனிதே, தமிழரசி
    • இந்தியாவும் உங்களது மனித உரிமை மீறலில் பங்காளி என்பதை யாம் அறிவோம் அமைச்சரே! இவன் ஒருத்தன் பேசிப்பேசியே கழுத்தறுக்கிறான். முந்தி பிளாட் பாரத்தில கடை வைச்சிருந்திருப்பானோ?
    • எப்படித்தான் செய்தார்களோ அந்த அமிர்த சுவையை ?
    • ஜனாதிபதிக்கு அடிக்கடி மறதி நோய் வந்து துலைக்கிறதோ, அல்லது மற்றவர்கள் மறந்திருப்பார்கள் என்று நினைக்கிறாரோ சொல்லத் தெரியவில்லை? நீதிமன்றத்தால் மரணதண்டனை தீர்ப்பளித்த கொலைக்குற்றவாளிகளை தான் விடுவித்ததை, தமக்கு சார்பாய் தீர்ப்பளிக்காத நீதிபதிகளை  பதவியிலிருந்து விலக்கியதை, தமது கொள்ளைகளுக்கு, கொள்கைகளுக்கு அடிபணியாதவர்களை போட்டுத் தள்ளியதை, நீதியான விசாரணை செய்த அதிகாரிகளை பொய்குற்றம் சாட்டி  சிறையில் அடைத்ததை வசதியாய் மறைத்துவிட்டாரா? அல்லது வேஷம் போடுகிறாரா?  
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.