Jump to content
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt

windows 7 தமிழில் பயன்படுத்த வழி செய்து இருக்கிறது


Recommended Posts

  • கருத்துக்கள உறவுகள்

ஆங்கிலத்தில் மட்டுமே பார்த்தே கணினியே இனி நம் அழகு தமிழில் பார்க்கமுடியும் .

கணினி கற்று கொள்ள ஆங்கிலமும் அவசியம் இல்லை அவர் அவர் தாய் மொழியிலே கணினி இணையத்தை கற்று கொள்ளலாம் .எத்தனை மொழி வேண்டுமாயின் கற்று கொள்ளுங்கள் தாய் மொழியே மட்டும் மறவாதீர்கள் .

எத்தனை மொழி கற்று இருந்தாலும் சிந்தனை பிறப்பது தாய் மொழியில் மட்டும் தான் 

அதுபோல் vlc player,firefox ,internet explorer இவற்றிலும் தமிழ் முழுமையாக பயன் படுத்த முடியும் .

விண்டோஸில் தமிழ் திரை மாற்ற .கீழே இருக்கும் இணைப்பிற்கு போய் தமிழ் மென்பொருள் தரவிறக்க வேண்டும் //http://www.microsoft.com/downloads/details.aspx?FamilyID=a1a48de1-e264-48d6-8439-ab7139c9c14d&displaylang=ta

புரியவில்லை என்றால் தமிழுக்கு விண்டோசை எப்படி மாற்றுவது என்று இந்த விடியோவை பார்க்கவும் http://www.youtube.com/watch?v=ib2bQ2BlGjI 

 

உதவி..முகநூல்.

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

நல்லதொரு பதிவு. இணைப்பிற்கு... நன்றி தங்கா.

Link to post
Share on other sites
Windows 7 இயங்கு தளத்தை தமிழில் பயன்படுத்துவது எப்படி?
 
windows-7.jpg?w=468கணினி உலகம் மற்றும் இணையத்தில் ஒவ்வொரு நிறுவனமும் தனக்கான இடத்தை தக்கவைத்துக் கொள்ளவும், அதிகமான வாசகர்களை பெறவும் நிறைய வசதிகளை அறிமுகம் செய்வது வழக்கம். அதில் முக்கியமாக தங்கள் படைப்புகளை குறிப்பிட்ட மொழிகளில் தந்து அதிக பயனர்களை பெறுவது.
 
இதுவரை கூகுள், பேஸ்புக் மற்றும் பல மென்பொருட்கள் அறிமுகமான கொஞ்ச வருடங்களிலேயே இந்த விசயத்தில் அடித்து ஆட, இவர்களுக்கெல்லாம் முன்னோடியான மைக்ரோசாப்ட் கொஞ்சம் தாமதமாக இந்த விஷயத்தை கையில் எடுத்து பல வசதிகளை அதன் பயனர்களுக்கு தந்துள்ளது.
 
அந்த வகையில் இன்றைய பதிவில் உங்கள் விண்டோஸ் 7 இயங்கு தளம் கொண்ட கணினியை எப்படி தமிழில் பயன்படுத்துவது என்று பார்ப்போம்.
 
முதலில் இந்த இணைப்பில் சென்று தமிழுக்கான விண்டோஸ் 7 மொழி இடைமுகத் தொகுப்பை (Language Interface Pack – LIP) தரவிறக்கம் செய்யுங்கள். 32 பிட் அல்லது 64 பிட் ஏதேனும் ஒன்றை மட்டும். எது என்ற குழப்பத்தில் உள்ளவர்கள் 32 பிட்டை தரவிறக்கம் செய்யவும்.
 
1.png?w=640&h=110
 
இது உங்கள் கணினியில் தரவிறக்கம் ஆன பின்பு, அதை உங்கள் கணினியில் நீங்கள் இன்ஸ்டால் செய்ய வேண்டும். இன்ஸ்டால் செய்யும் போது கீழே உள்ளது போல வரும்.

 

2.png?w=320&h=248

இதில் Next என்பதை தெரிவு செய்து, பின் அடுத்து வரும் பகுதியில் I Accept the license terms என்பதை தெரிவு செய்து மீண்டும் ஒரு Next, அடுத்து மீண்டும் ஒரு Next, இப்போது தமிழ் மொழி உங்கள் கணினியில் இன்ஸ்டால் ஆகும்.

5.png?w=320&h=247

இன்ஸ்டால் ஆன பின் மீண்டும் Next என்பதை கிளிக் செய்யுங்கள். இப்போது நீங்கள் Display மொழியை தெரிவு செய்ய வேண்டும். அதில் தமிழ் என்பதை தெரிவு செய்து “Apply display language to welcome screen and system accounts” என்பதை கிளிக் செய்து “Change Display Lanugage” என்பதை கிளிக் செய்யுங்கள்.

changethedisplaylanguage.png?w=320&h=239

அவ்வளவு தான் இப்போது உங்கள் கணினியை ஒரு முறை நீங்கள் Restart செய்ய வேண்டும்.

இனி உங்கள் கணினி தமிழில் இயங்க ஆரம்பிக்கும். அனைத்து வசதிகளும், செயல்களும் தமிழில் இல்லாவிட்டாலும் பொதுவான பல விஷயங்கள் தமிழில் இருக்கும்.

    9.png?w=312&h=320 தமிழில் ஸ்டார்ட் மெனு

இனி ஆங்கிலம் தெரியாதவர்கள் கூட கணினியில் அடிப்படை விசயங்களை செய்ய முடியும்.

மீண்டும் ஆங்கிலத்துக்கு மாற: ஸ்டார்ட் மெனு >> கட்டுப்பாட்டுப் பலகம் >> காட்சி மொழியை மாற்றவும் என்பதை கிளிக் மாற்றலாம். இவ்வாறு வராதவர்கள் கட்டுப்பாட்டுப் பலகம் >> வட்டாரம் மற்றும் மொழி என்பதை கிளிக் செய்து வரும் சிறிய விண்டோவில் “விசைப்பலகைகளும் மொழிகளும்” என்கிற பகுதியில் காட்சி மொழி ஒன்றை தேர்வு செய்யவும் என்பதற்கு கீழே English என்பதை தெரிவு செய்யுங்கள்.

ஆங்கிலத்தில் இருந்து தமிழுக்கு மாற (இன்ஸ்டால் செய்த பின்):  Control Panel >>   Change Display Language என்பதை கிளிக் மாற்றலாம். இவ்வாறு வராதவர்கள் Control Panel >> Region and Language என்பதை கிளிக் செய்து வரும் சிறிய விண்டோவில் Keyboards and Language என்பதில் Choose a Display Language கீழே தமிழை தெரிவு செய்து கொள்ளலாம்.

http://kkyyouth.wordpress.com/2013/02/17/windows-7-%E0%AE%87%E0%AE%AF%E0%AE%99%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AF%81-%E0%AE%A4%E0%AE%B3%E0%AE%A4%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AF%88-%E0%AE%A4%E0%AE%AE%E0%AE%BF%E0%AE%B4%E0%AE%BF%E0%AE%B2%E0%AF%8D-%E0%AE%AA/

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

தகவலுக்கு நன்றிகள்

Link to post
Share on other sites

Archived

This topic is now archived and is closed to further replies.

  • Tell a friend

    Love கருத்துக்களம்? Tell a friend!
  • Topics

  • Posts

    • இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள்
    • நாதம், நீங்கள் “இலங்கை என் தாய்திருநாடு” என சொல்பவர். இலங்கை மேல் “பேரபிமானம் உண்டு” என இதே திரியில் எழுதியவர். இன்னொரு முறை தமிழர்கள் இந்தியாவை நம்ப தேவையில்லை, சீனாவை நம்பதேவையில்லை, மேற்கை, எவரையும் நம்பாமல் “சிங்களவன் காலில் விழலாம்” எனவும் எழுதினீர்கள்.  இந்த நிலைப்பாட்டில் இருக்கும் ஒருவர் ஒரு போதும் தமிழ் நாட்டிலோ, இலங்கையிலோ தமிழ் தேசியவாதியாக இருக்க முடியாது.  அதுவும் சிங்கள பெண்ணை நானும் நாசம் செய்வேன் என (கோபத்தில் வாய் தவறித்தான்) பேசிய சீமானின் ஆதரவாளராக இருக்கவே முடியாது. இப்போ மேலே நாம் யாழ்பாண சாதிய மேட்டுக்குடி, அதனால் பிரபாகரனை எதிர்கிறோம் எனும் அதே சிங்கள இனவாதிகளின் “குருதி கொடை” சப்பை கட்டை தூக்கி வருகிறீர்கள். நீங்கள் எழுதிய கட்டுரையை சிங்கள இராணுவ அதிகாரிகள் சிங்களதில் மொழி பெயர்த்து வெளியிடும் அளவுக்கு அவர்களுக்கு உங்கள் கட்டுரை உதவியாக இருக்கிறது. இவை எல்லாம் நீங்கள் ஒரு agent provocateur ஆக இருக்க கூடுமோ என்ற சந்தேகத்தை என் மனதில் ஏற்படுத்துகிறது. நீங்கள் முன் வைக்கும் கருத்துகள் - பணம் தருவோம் என வெளிநாட்டு முகவர்களுடன் தமிழர்கள் வெளிபடையாக டீல் போட வேண்டும். இதை உருத்திரகுமார் அறிவிக்க வேண்டும் போன்ற கருத்துகள் தமிழர்களை மேலும் மொக்கேனத்துக்கு உள்ளாக்கி, தனிமை படுத்தி தொடர்ந்தும் கீழே தள்ளவே பயன்பட கூடியன. தவிரவும் மாவீரர் நினைவேந்தல்கள் இதர புலிகள் சம்பந்தமான திரிகளிலும் உங்களை காண்பது கிடையாது. அந்த திரிகளில் கட்டாயம் எழுத வேண்டும் என்பதில்லை. அப்படி எழுதாத பலர் யாழில் உள்ளார்கள். ஆனால் சீமான், சீமான் என குத்தி முறியும் ஒருவர், புலிகள் பற்றி எதுவும் எழுதாமல் இருப்பது கொஞ்சம் சந்தேகத்தை கிளறுகிறது. உங்களின் சீமான் மீதான அபிமானத்தையும் நான் இந்த கோணத்தில்தான் பார்கிறேன். இந்த யாழ் களத்தில் நான் இதுவரை இப்படி யார் மீதும் சந்தேகம் சுமத்தியதில்லை. இப்போதும் சந்தேகம் மட்டும்தான். ஆனால் பலவாறு சிந்தித்தால் - நீங்கள் ஆதரிக்கும், ஊக்குவிக்கும் விடயங்கள், நீங்கள் தெளிவாக தமிழ் தேசியத்துக்கு நீண்டகால நோக்கில் ஆப்படிக்கும் விடயங்களை தெரிந்து எடுத்து அவற்றை முன் தள்ளுகிறீகளோ என்ற சந்தேகத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இதை நான் முன்னரும் இரு தடவைகள் இதே திரியில் உங்களிடம் கேட்டுள்ளேன். இந்த முறையாவது பதில் சொல்வீர்கள் என எதிர்பார்கிறேன். பிகு: Agent provocateur இற்கு சரியான தமிழ் பதம் தெரியவில்லை. ஆனால் ஒரு அமைதியாக நடக்கும் பேரணியில், அதை குழப்பும் நோக்கில், ஆனால் ஆதரவாளர்கள் போல் உள்ளே வந்து, பொலிசார் மீது கல்லை வீசி எறிந்து அந்த பேரணிக்கு வன்முறை பேரணி என பெயர் வாங்கி கொடுப்பவர்கள் இதற்கு ஒரு நல்ல உதாரணம்.
    • நீங்கள் தந்த இணைப்பில் சீமான் நேரடியாக பேசும் வீடியோ ஒன்று உள்ளது ஹிட்லர் பாணியிலேயே ஹிட்லரை புகழ்ந்து பேசுகிறார் சீமான்.
    • நெருக்கடி என்ன – தீர்வு என்ன? (பகுதி 2) 11. இலங்கை பெருமளவில கடன்பட்டுள்ளதல்லவா? இந்த கடன் நெருக்கடியை தீர்ப்பது எப்படி?   இலங்கை அரசாங்கம் பெருமளவில் கடன்பட்டுள்ளது. இலங்கை செலுத்த வேண்டிய கடன் ரூ.12 டிரில்லியன் அல்லது அன்னளவாக 65 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர் எனக் கூறப்படுகிறது. அதில் வெளிநாட்டுக்கு செலுத்த வேண்டிய கடன 55 பில்லியன் டொலர்;. அதில் 14 வீதம் சீனாவிற்கு, 12 வீதம் ஜப்பானுக்கு, 14 வீதம் ஆசிய அபிவிருத்தி வங்கிக்கு மற்றும் 11 வீதம் உலக வங்கிக்கு செலுத்த வேண்டியுள்ளது. இலங்கையின் மொத்த தேசிய உற்பத்தியின் மொத்த மதிப்பு 87 பில்லியன் டொலர் என்பதால் கடன் விகிதம் மொத்த தேசிய உற்பத்தியில் சுமார் 78 வீதமாகும். கடன் நெருக்கடிக்கு தீர்வு காண்பதைப் பற்றி பேசுவதற்கு முன்பு, கடன் நெருக்கடி தோன்றிய விதம் குறித்து பேச வேண்டும். இலங்கை அதிகமாகக் கடன் பெற்றிருப்பது பணம் சம்பாதிக்கும் திட்டங்களுக்காக அல்ல. அடித்தள வசதிகளுக்காகவும், அன்றாட நுகர்விற்காகவுமே கடன் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. தவிரவும் பழைய கடனை செலுத்துவதற்காகவும் புதிதாக அடிக்கடி கடன் பெறப்பட்டுள்ளதாகத் தெரிகிறது. இந்த கடன் நெருக்கடியானது உலக பரிமாணத்தில் நவதாராள முதலாளியத்தோடு சம்பந்தப்பட்டுள்ளது. அதேபோன்று மூலதன திரட்சியோடும் சம்பந்தப்பட்டுள்ளது. மூலதனத்திற்கு அதிகமாக உபரியை பெற்றுக் கொள்வதாயிருந்தால், உழைப்பிற்காக வழங்கும் ஊதியத்தை குறைக்க வேண்டும். அதாவது மூலதன திரட்சியானது உழைக்கும் மக்களின் பங்கை குறைத்தும், அதுவரை அனுபவித்து வந்த உரிமைகளைக் கூட பறித்தும், கல்வி – சுகாதாரச் சேவை போன்ற சமூக பாதுகாப்புச் சேவைகளுக்குள் மூலதனத்தை நுழைவிப்பதற்காக உழைக்கும் மக்கள் வெளியேற்றப்படுகிறார்கள். இப்படியாக பொருளாதாரத்தின் இலாபத்திலிருந்து அடிமட்ட மக்களுக்குக் கிடைக்கும் பங்கு குறையும் போது சமூகத்தின் கீழ் வர்க்கத்தின் வாழ்க்கைத் தரம் சிதைகிறது. அதாவது, அவர்களது வாங்கும் சக்தி குறைந்து நுகர்வுகளின் தரம் சிதைகிறது. பின்பு, முதலாளித்துவத்தினால் மிகை உற்பத்தி செய்யப்படும் பொருட்களையும், சேவைகளையும் விற்க முடியாமல் சந்தை செயற்பாடுகள் முடங்கிவிடும். இப்படியாக சந்தை செயற்பாடு பலவீனமடையும் போது மூலதன நகர்வு தடைபடுவதால் பொருளாதார வீழ்ச்சிக்கு முகம் கொடுக்க நேரிடும். சுருக்கமாகச் சொல்வதாயின், மூலதனமானது அதன் இலாபத்தை அதிகரித்துக் கொள்ள முயற்சிக்கும் போது அதன் இலாபம் சரிந்துவிடும்.   இந்தப் பிரச்சினையானது முதலாளியத்தினது முரண்பாடாகும். இதை தடுப்பதாயின் சமூகத்தின் வாங்கும் சக்தியை, விலைக்கு வாங்கும் ஆற்றலை குறையவிடாமல் ஒரளவு உயர்ந்த மட்டத்தில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். அரசை மையப்படுத்திய முதலாளித்துவமானது இதற்காக அரச தலையீட்டுடன் சமூ நலனோம்புகைகளை முன்னெடுக்கப்பட்டன. உதாரணமாக 1948 – 1978க்கிடையில் இலங்கை அரச ஏகபோக முதலாளித்துவம் செயற்பட்ட காலத்தில் இலவசக் கல்வி, இலவச சுகாதாரச் சேவை, இபோச – புகையிரத சேவைகள் போன்ற அரச தலையீட்டுடன் நடைபெற்ற இலாபகரமான சேவைகள், ஓய்வூதியம்- சேலாப நிதியம் போன்ற முதியோருக்கான பாதுகாப்புச் சேவைகள், வறிய மக்களின் வாங்கும் சக்தியை அதிகரிப்பதற்காக அரசி, மண்ணெண்ணெய் துணிகள், உலர் உணவுகள் ஆகிய கூப்பன் முறையினால் வறியோர் நிவாரணம் வழங்கப்பட்டது.    நிலவிலிருந்தாவது அரிசியை கொண்டு வருதல் போன்ற தேர்தல் வாக்குறுதிகளின் பின்புலத்தில் பொருளாதார உபாயம். உழைக்கும் மக்களுக்கு தேசிய வருமானத்தில் பிரிந்து செல்லும் பங்கு குறைந்தாலும் இந்த அரச நலனோம்புகைகள் ஊடாக வறிய மக்கள் கூட பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளைப் பெற்றனர். ஆதலால் சந்தை செயற்படத் துவங்கியது. அரசாங்கம் முன்வந்து நலனோம்புகைகளை வழங்கியமையால் மக்களின் வாங்கும் சக்தியை அதிகரித்தது. ஆனால் அந்த முறையானது மூலதன விரிவாகத்திற்கும், உலக மூலதன சுழற்சிக்கும் தடையாக இருந்தமையால் 1973 பொருளாதாரச் சரிவு போன்ற நெருக்கடிகள் உருவாகின. இந்த நெருக்கடிகளுக்குத் தீர்வாக 1978லிருந்து இலங்கையிலும், அதற்கு சமகாலத்தில் உலகிலும் நாடுகளின் எல்லைகளை உலக மூலதனத்திற்கு திறந்துவிடும் புதிய தாராள முதலாளித்துவ உபாயங்கள் நீர்த்து விடப்பட்டன. அதன்போது சமூக பாதுகாப்பு சேவைகள் உட்பட சகல துறைகளும் மூலதனத்திற்காக திறந்து விடப்பட்டு அவை விற்பனைப் பண்டங்களாக்கப்பட்டன. அதேபோன்று, அரசாங்கம் பொருளாதாரம் மீதான தனது தலையீட்டைக் குறைத்து நலனோம்புகைகளை வெட்டியது. எனவே, உழைக்கும மக்களின் வாங்கும் சக்தி குறைந்தமையால் அவர்களுக்கு மாற்றீடொன்று தேவைப்பட்டது. அந்த மாற்றீடானது மிகை நுகர்வு  வெறியை கோட்பாடாக நிர்மானித்தமை மற்றும் அந்தப் பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளை விலைக்கு வாங்குவதற்காக கடன் வாங்கும வாழ்க்கைக் கலாசாரம் பழக்கப்படுத்தப்பட்டமை, கடன் பெற்று நுகர்வதற்கு அரச மட்டத்திலிருந்தே சமூகம் வழி நடத்தப்பட்டது. ஆகவே, அரசு மக்களின் வாழ்க்கை மட்டத்தை உயர்ந்த நிலைக்கு கொண்ட வரவேண்டிய பொறுப்பிலிருந்து  அரசாங்கம் மெதுவாக விலகியது.   இது தொடர்பில் சில உதாரணங்களை பார்ப்போம். அரசு பொது போக்குவரத்தில் தனது பொறுப்பை மெதுவாக கைவிட்டதோடு, வங்கிக் கடன் அல்லது லீசிங் அல்லது பினான்ஸ் முறைகளின் மூலம் தனியார் வாகனமொன்றை விலைக்கு வாங்க மக்களுக்கு ஆர்வமூட்டியது. அரிசிக் கூப்பன் உட்பட உணவிற்கான அரசின் தலையீடுகள் குறைக்கப்பட்ததோடு, உழைக்கும் மக்கள் 3 மாதங்களில் பெறும் வருமானத்தை பிணை வைத்து, இன்று நாம் பயன்படுத்தும் கடன் அட்டை அல்லது கிரடிட் காட் போன்றவற்றை சமூகக் கலாசாரமாக கொண்டு வரப்பட்டது. சமீபகாலமாக இலவச சுகாதாரச் சேவையை படிப்படியாக குறைத்து சுகாதாரக் காப்புறுதி முறையை அறிமுகஞ் செய்ய நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டதுடன், பாடசாலை மாணவர்களுக்கான சுகாதார முறை, அரச ஊழியர்களுக்கான அக்ரஹார காப்புறுதி முறை ஆகியன் இதற்கு சிறந்த உதாரணங்களாகும். இலவசக் கல்விக்கா வாய்ப்புகளை விரிவாக்குவதற்குப் பதிலாக தனியார் உயர் கல்வி நிறுவனங்களை திறந்து, அவற்றிற்கு கீழ்மட்ட வர்க்கத்தை தூண்டுவதற்காக மாணவர்க்கான கடன் முறையொன்றை அறிமுகப்படுத்தும் முயற்சியும் தற்போது நடந்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஓய்வூதியத்திற்கு பதிலீடாக சிரேஷ்ட பிரஜைகளுக்கான காப்புறுதி முறையொன்றை அறிமுகப்படுத்தல் மற்றும் பங்களிப்பு ஓய்வூதிய முறையும் அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறது. வீடில்லாப் பிரச்சினைக்கு தீர்வு காண்பதற்குப் பதிலாக வீட்டுக் கடன் மற்றும சொத்துக்களுக்கான கடன் போன்றவை ஊக்குவிக்கப்பட்டு வருகின்றன. சிறு கைத்தொழில்கள் மற்றும் சுய தொழிலுக்கான அரச அனுசரணையும், கூட்டு மக்கள் அமைப்புகளின் பொறுப்புகள் குறைக்கப்பட்டு நுண் கடன் முறையை அறிமுகப்படுத்தினாலும், அது பேரழிவாக ஆகியுள்ளது. நவதாராள முதலாளித்துவ உபாயங்களுக்குள் உழைக்கும் மக்களிடமுள்ள பொருளாதாரத்தின் பங்கு மேலும் குறைக்கப்படுவதோடு, சந்தையில் பொருள் வாங்குவதற்காக மக்கள் கடனை பயன்படுத்துகின்றனர்.    மேலும் மேலும் கடன் பெற்று பொருட்களை வாங்க மக்களைத்  தூண்டும் ஆட்சியாளர்களே கடன் குறித்து முதலைக் கண்ணீர் வடிப்பது நகைச்சுவையாக உள்ளது. அதை விட நகைச்சுவை என்னவென்றால, சமூகப் பாதுகாப்பு சேவைகளின் பொறுப்புடமையிலிருந்து அரசு விலகும் போது, அவை விற்பனைப் பண்டங்களாக ஆக்கப்படும்போது, அதற்காக கடன் முறையொன்றை அறிமுகப்படுத்துப் போது, அதனை வரவேற்று, அவற்றிற்கு எதிரான அமைப்புகளை அவதூறு செய்யும் இவர்கள், கடனை செலுத்தும் முறையை கூறுமாறு இடதுசாரிகளுக்கு சவால் விடுவது. சமூகத்தை கடனாளியாக்கி வாங்கும் சத்தியை அதிகரிக்கும் மற்றும் கடன் சுமையால் மக்கள் தற்கொலை செய்யுமளவிற்கு அல்லது பித்துப் பிடிக்கச் செய்து அதன் ஊடாகவும் நிதி மூலதன ஏகபோகங்களை கொழுக்கச் செய்யும் ஒட்டுமொத்த முறையையுமே மாற்ற வேண்டும். இந்த கடன் நெருக்கடி இதற்கு அப்பாலும் வளர்ச்சியடை இடமளிக்கக் கூடாது. அதற்காக மூலதன அபிலாஷையின் மூலம் வழிநடத்தப்படும் பொருளாதாரத்திற்குப் பதிலாக சமூகத் தேவைகளினல் ஒழுங்கமைக்கப்படும் பொருளாதாரம் அவசியமாகும். இந்த பொருளாதார முறையைத் தான் நாங்கள் சோஷலிஸம் என்கிறோம். - தொடரும் http://poovaraasu.blogspot.com/2020/08/2.html
    • தமிழ்க் கட்சிகள் ஒற்றுமைப்பட்டால் மட்டும் போதுமா? புருஜோத்தமன் தங்கமயில்   / 2020 ஒக்டோபர் 01 தியாகி திலீபனின் நினைவேந்தலை முன்னெடுப்பதற்கு விதிக்கப்பட்ட தடையை எதிர்த்து, தமிழ்த் தேசிய கட்சிகள் ஒன்றிணைந்து, உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தையும் ஹர்த்தாலையும் நடத்தி முடித்திருக்கின்றன.    தமிழ்த் தேசிய கட்சிகள், வாக்கு அரசியல் ரீதியாகத் தமக்கிடையில் முரண்பட்டுக் கொண்டாலும், நினைவேந்தல் தடை போன்றதொரு முக்கியமான பிரச்சினையில், ஒன்றுமையாக ஓரணியில் திரண்டிருப்பது வரவேற்கத்தக்க அம்சமாகும். ஆனால், ஓரணியில் திரள்வதும் அதன் ஊடாகச் சர்வதேசத்துக்குச் செய்தி சொல்வதும் மாத்திரம், அரசியல் வெற்றிகளைப் பெற்றுத் தந்துவிடுமா என்கிற கேள்வி எழுகின்றது.   தமிழ் மக்களின் அரசியல் எழுச்சி என்பது, ஒற்றுமையாக ஓரணியில் திரள்வது என்கிற நிலைப்பாட்டின் போக்கிலேயே நிகழ்ந்து வந்திருக்கின்றது. ஏனெனில், தமிழ் அரசியல், குறிப்பாகத் தமிழ்த் தேசிய அரசியல், பௌத்த சிங்கள மேலாதிக்கத்துக்கு எதிராக எழுந்த ஒன்று.    அப்படியான நிலையில், தமிழ்த் தேசிய அரசியலுக்கும், அதன் ஓரணித் திரட்சிக்கும் சுதந்திர இலங்கையைத் தாண்டிய வரலாறு உண்டு. ஒற்றுமையும் ஓரணித் திரட்சியும் மாத்திரம், அரசியல் உரிமைகளைப் பெற்றுக் கொடுத்துவிடும் என்றிருந்தால், அரை நூற்றாண்டுக்கு முன்னரேயே, தமிழ் மக்கள் அரசியல் அதிகாரங்களைப் பெற்றுக் கொண்டிருப்பார்கள்.    தேர்தல் மேடைகளில் உதிர்க்கப்படும் ஒற்றுமை, ஓரணிக் கோரிக்கை என்பன தர்க்க ரீதியானவை இல்லை. ஒற்றுமையும் ஓரணித் திரட்சியும், சனக்கூட்டங்களின் ஜனநாயக அடிப்படைகளோடு பலம் பெறும் நடைமுறைகள்தான். அதில் மாற்றுக் கருத்துகள் இல்லை. ஆனால், ஒற்றுமையும் ஓரணித் திரட்சியும் மாத்திரம், எல்லாவற்றையும் பெற்றுத் தந்துவிடாது என்பதுதான் கள யதார்த்தம்.    ஒற்றுமையையும் ஓரணித் திரட்சியையும் தாண்டி, நடைமுறைக் களத்தைப் புரிந்து கொண்ட அரசியலுக்குத் தலைமைகளும் கட்சிகளும் அதன் பின்னால் திரளும் தரப்புகளும் தயாராக வேண்டும்.   ஆனால், தமிழ்த் தேசிய அரசியல் பரப்பில், தற்போது நிகழ்ந்து கொண்டிருப்பது, தேர்தல்களைக் குறிவைத்த அரசியல். அது, தூரநோக்கோ, அரசியல் உரிமைகளுக்கான இலக்குகளையோ கொண்டிருக்கவில்லை. தேர்தல் வெற்றி என்கிற ஒற்றைச் சிந்தனையையே அதிகம் கொண்டிருக்கின்றது.  தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் இயங்கும் கட்சிகள், மக்களின் நம்பிக்கையை இழந்து, தோற்றுப்போன சந்தர்ப்பங்களில், தங்களைப் பலப்படுத்துவதற்காக ஓரணியில் திரண்டிருக்கின்றன. தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியின் தோற்றமும் தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பின் தோற்றமும் கூட, அவ்வாறான பின்னணிகளைக் கொண்டவைதான். இன்றைக்கும் அப்படியான நிலையொன்று தோன்றியிருக்கின்றது.  அதன்போக்கில், தோற்றுப்போன தரப்புகளும் அதன் தலைவர்களும் ஓரணியில் திரள்வது என்கிற நிலைப்பாட்டுக்கு வந்திருக்கிறார்களோ என்று அஞ்ச வேண்டியிருக்கின்றது. கடந்த பொதுத் தேர்தலுக்கு முன்னர் வரையில், ஏக தலைமைத்துவக் கோசத்தோடு இயங்கிய கூட்டமைப்பு, குறிப்பாகத் தமிழரசுக் கட்சி, இன்றைக்கு ஏனைய தமிழ்த் தேசிய கட்சிகளோடு இணக்கமான நிலையெடுத்திருப்பது, அதன் போக்கிலானது என்பதுதான் பொதுவான உணர்நிலை.  திலீபனுக்கான நினைவேந்தல் என்பது, தமிழ் மக்களின் பொதுப் பிரச்சினை என்கிற காரணத்தால், மற்றைய தமிழ்த் தேசிய கட்சிகள், தவிர்க்க முடியாத சூழலில், மாவை சேனாதிராஜாவின் அழைப்பை ஏற்றிருக்கின்றன. ஓரணியில் சேர்ந்திருக்கின்றன என்கிற நிலையைத்தாண்டி, அதில் புரிந்து கொள்ளக் கூடிய அம்சங்கள் ஏதும் இல்லை. அப்படியான நிலையில், வாய்ப்பேச்சில் மாத்திரம் ஒற்றுமை, ஓரணித் திரட்சி என்கிற விடயங்களுக்கு, என்ன வகையிலான முக்கியத்துவம் இருக்கின்றது?   எந்தவோர் அரசியலும் அதுசார் போராட்டங்களும், சொந்த மக்களிடம் அங்கிகாரத்தைப் பெறாமல், பிறதரப்பிடம் அங்கிகாரத்தைப் பெற முடியாது. தமிழ்த் தேசிய அரசியலின் ஓரணித் திரட்சி என்பது, சொந்த மக்களிடம் சந்தேகங்களுக்கு அப்பாலான அங்கிகாரத்தைப் பெற வேண்டும். அது, சுயநல அரசியல் நோக்கங்களுக்கு அப்பாலான தலைமைத்துவங்களாலேயே சாத்தியப்படும்.  மாறாக, வரவிருக்கின்ற மாகாண சபைத் தேர்தலை இலக்கு வைத்த நகர்வு என்றால், அது அயோக்கியத்தனமான நடவடிக்கை. அது, மக்களை இன்னும் இன்னும் சோர்ந்துபோக வைக்கும்.    தமிழ் மக்கள், போராட்டங்களுக்கு உள்ளாலேயே வந்தவர்கள். அவர்களுக்கு, எந்தவகையான போராட்ட வடிவங்களும் புதியவை அல்ல! அதன் கடந்த கால அடைவுகள் குறித்தும் தெளிவான அனுபவங்கள் உண்டு.  அப்படியான நிலையில், அடையாளப் போராட்டங்களைத் தொடர்ச்சியாக நடத்துவதால், என்ன பலன் என்கிற கேள்வியை, மக்கள் கேட்கும் கட்டத்தை நோக்கி நகர்த்திவிடக் கூடாது என்பதை, அரசியல் தலைமைகள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.  போராட்டங்கள் எல்லாமும் வெற்றியைப் பெறுவதில்லைத்தான். ஆனால், ஏற்கெனவே தோற்றுப்போன போராட்ட வடிவங்களை, மீண்டும் மீண்டும் மக்களிடம் கொண்டு சேர்ப்பதற்கு முன்னால், அதன் வெற்றி வாய்ப்புகள் குறித்துச் சிந்திக்க வேண்டும். அதுதான், புதிய வடிவிலான போராட்டத்தையும் அதற்கான உத்திகளையும் உருவாக்க உதவும். அவை, சர்வதேசத்தையும் அரசாங்கத்தையும் அந்தரமான நிலைக்குத் தள்ளும் அளவுக்கு இருக்க வேண்டும்.   தமிழ்த் தேசிய அரசியல் தோற்றம் பெற்றது முதல், அடையாள உண்ணாவிரதப் போராட்டமும் ஹர்த்தாலும்  புறக்கணிப்புப் போராட்டமும் இருக்கும் ஒன்று! இவற்றைத் தாண்டி, 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, ஆயுதப் போராட்டத்தையும் நடத்தி இருக்கின்றது.  அப்படியான நிலையில், இந்தப் போராட்ட வழிமுறைகளின் இன்றைய வடிவம், என்ன கட்டங்களில் நோக்கப்படுகின்றது, அதற்கான முக்கியத்துவம் என்ன என்பது பற்றியெல்லாம், தெளிவாக ஆராய வேண்டும். அதைவிடுத்து, ‘போர் வெடிக்கும்’ என்கிற கோஷங்களால் ஆகப்போவது ஒன்றும் இல்லை. மாறாக, அவ்வாறான நிலைகள், சொந்த மக்களிடத்திலேயே தீண்டத்தகாத ஒன்றாகவே மாறும்.   ஆயிரம் நாள்களைத் தாண்டி நீண்ட, வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் உறவுகளின் போராட்டம், தமிழ் மக்களால் எவ்வாறு எதிர்கொள்ளப்பட்டது என்பதை, ஓர் உதாரணமாகக் கொள்ள வேண்டும். இலங்கை அரசாங்கத்தைப் பொறுப்புக்கூற வலியுறுத்தி, ஆரம்பித்த போராட்டமொன்று, காலம் செல்லச் செல்ல, போராட்டக்காரர்களுக்குள்ளேயே பல உடைவுகளைச் சந்தித்து நின்றது.  ஒரு போராட்டத்தை, அதன் உன்னதங்களின் போக்கில் நோக்காமல், சுயநல அரசியலுக்காகக் கட்சிகளும் அதன் தலைமைகளும் கையாள முற்பட்டமையே, அந்தப் போராட்ட வடிவத்தை அதிகமாகப் பாதித்தது. ஒரு கட்டத்தில், தமக்கிடையிலேயே போராட்டக்காரர்கள் முட்டி மோதிக்கொள்ளும் நிலை உருவானது. யாரை நோக்கி, போராட்டம் ஆரம்பிக்கப்பட்டது என்கிற கட்டம் மாறியது. தென் இலங்கை அதைக் கண்டு மகிழ்ந்து, கொண்டாடியது.   அதுபோல, காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் உறவுகளின் போராட்டங்களுக்கு, ஆரம்பக் கட்டங்களில் ஆதரவளித்த மக்கள், காலம் செல்லச் செல்ல, அதிலிருந்து எட்டவிலகத் தொடங்கினார்கள். ஏனெனில், நீண்டு செல்லும் போராட்டமொன்றில், முழுமையாக அர்ப்பணிக்கும் அளவுக்கான காலமும் நேரமும் மக்களுக்கு இல்லை. ஏனெனில், முள்ளிவாய்க்காலுக்குப் பின்னரான காலத்தில் வாழ்கின்ற மக்களுக்கு, வாழ்வாதாரம் என்கிற நெருக்கடி, சொல்லிக் கொள்ளாத அளவுக்கு இருக்கின்றது. அப்படியான நிலையில், போராட்டத்துக்கு மனப்பூர்வமாக ஆதரவளித்தாலும், தொடர்ச்சியாக அதில் பங்கெடுத்தல் என்பது, சிக்கலான ஒன்றாக மாறுகின்றது. அது, அவர்களின் நாளாந்த நெருக்கடி. இவற்றையெல்லாம், தமிழ்த் தேசிய அரசியல் அனுபவமாகவும் படிப்பினையாகவும் சீர்தூக்கிப் பார்க்க வேண்டும்.    திலீபனின் நினைவேந்தலுக்கு விதிக்கப்பட்ட தடைக்கு எதிராக, தமிழ்த் தேசிய கட்சிகள் முன்னெடுத்த போராட்டங்கள் குறித்தான கேள்விக்கு, பிரதமர் மஹிந்த ராஜபக்‌ஷவும் பதிலளித்திருக்கின்றார்.  ஒற்றுமையானதும் ஓரணித் திரட்சியுடனான போராட்டம் என்று மார்தட்டிக் கொண்டிருப்பதற்கு முன்னால், ‘எதிரி’ எவ்வாறான சிந்தனைகளோடு இருக்கிறான் என்பதையாவது அறிந்து கொள்ள வேண்டும். அதைப் புரிந்து கொண்டால்தான், அதற்கு ஏற்ற மாதிரி அரசியலையும் அதற்கான போராட்ட வடிவங்களையும் வடிவமைக்க முடியும்.  “நீங்கள் ஹர்த்தால் நடத்தினால், ஒன்றும் ஆகப்போவதில்லை. கடந்த காலப் பதிலையே வழங்குவேன்” என்கிற இறுமாப்புள்ள ஆட்சியாளர்களிடம், அவர்கள் மறுதலிக்க முடியாத அரசியலுக்குள் சிக்க வைக்கும் போராட்டத்தை வடிவமைப்பது குறித்துச் சிந்திக்க வேண்டும். அது, மீண்டும் முதலாவது படியில் கால் வைப்பதாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை.  ஏனெனில், வாய்ஜாலங்களால் ஒன்றும் ஆகப்போதில்லை. அதனால், அரசியலை உளப்பூர்வமாகவும் அர்த்தபூர்வமாகவும் முன்னெடுக்கும் தரப்புகளாக, தமிழ்த் தலைமைகள் எழ வேண்டும். இல்லையென்றால், வரப்போகும் பேரழிவுகளுக்கு அவர்களும் பொறுப்புக்கூற வேண்டும்.     http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/தமிழ்க்-கட்சிகள்-ஒற்றுமைப்பட்டால்-மட்டும்-போதுமா/91-256185
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.