Jump to content

நெஞ்சத்தைக் கிள்ளாதே...


Recommended Posts

  • கருத்துக்கள உறவுகள்

மயூரன் தம்பி, ஏனப்பு , உன்ர நினைவெல்லாம் இப்பிடிப் போகுது?

 

உனக்குத் தலையிடி எண்ட உடனே, சாப்பாட்டைத் தீத்திவிட நினைச்ச அம்மாவை நினைச்சுப்பாத்தியா?

 

நாளைக்கு நீ போனப்பிறகு, அந்தப் பெத்தமனம் எவ்வளவு துடிச்சுப் போகும் எண்டு ஒருக்கா நினைச்சு பாத்தியா?

 

கதை நல்லாயிருக்கு, ஜீவா! :lol:

 

ஆனாலும் மயூரன் ஒரு 'கோழை'. :o

 

ஆனால், தேர்த்திருவிழா அந்த மாதிரி! :icon_idea:

Link to post
Share on other sites
  • Replies 134
  • Created
  • Last Reply
  • கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்

இனி எப்ப நெஞ்சத்தை கிள்ள போறியள் தம்பி ??  இப்பிடி இழுக்கிறியளே கெதியிலை . அடுத்ததை போடுங்கோ .

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

பத்துநாள் நீண்ட விடுமுறை காணும் ஜீவா. கதையை எழுதுங்கோ. :D

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்

தொடரும்..

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்

இக்கதையில் வாற பல கதாபாத்திரங்களை நான் நன்கு அறிவேன் என்றபடியால்,  இந்தக் கதை இன்னும் சுவாரஷ்யமாக இருக்கு எனக்கு. :)

தொடர்ந்து எழுதுங்கோ ஜீவா....! 

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்

நெஞ்சத்தைக் கிள்ளாதே ...... பகுதி - 5

Hegedus_Bertalan-Kozmikus_Szerelem_Cosmi

 

 

சப்பிப் போட்ட எச்சிற் பருக்கைகளாய் இந்த இரவு அவனைக் குதறித் தின்று விட்டிருந்தது, எண்ணங்களின் அலை மோதல்கள் கிழிஞ்சல்களாய் அவன் மனதில் கோலங்களைப் போட்டிருந்தது. தாய் தன் சேயைப் பத்து மாதங்கள் தான் சுமக்கிறாள் ஆனால் மயூரனோ ஐந்து வருடங்களாய்ச் சுமந்த காதல் கருக்கொள்ளாமலே கலைந்து போனது விரக்தியின் உச்சத்திற்கே கொண்டு போய் விட்டிருந்தது.

 

ஆழ்ந்து தூங்கியவனை அம்மாவின் குரல் தான் எழுப்பியது.

"அப்பு .. எழும்பு ஐயா .. நேரம் போட்டுது கெதியா வெளிக்கிடு, சைக்கிள் ஒட்ட விடவேணும் எண்டனி, பஸ் ஸ்ரான்டுக்கு நடந்தெல்லே போக வேணும்."

 

அரக்கப் பரக்க எழுந்தவன் குளிச்சிட்டு அம்மா செய்து வச்ச நூடில்ஸ்சை சாப்பிட்டுவிட்டு பஸ் ஸ்ரான்டை நோக்கி நடக்கிறான். எப்போதும் அவள் வீட்டைத் தாண்டும் போது அவள் தரிசனம் கிடைக்காதா என்று ஏங்குபவனுக்கு இன்று அவள் வீட்டைக் கடக்கும் போது அவள் பொமேரியன் நாயுடன் விளையாடிக் கொண்டிருந்தாள், ஆனால் அவளைத் தேடிய கண்கள் இன்று தானாகவே தரை தேடியது. அவளை நேருக்கு நேர் பார்க்கும் சந்தர்ப்பம் இனி ஒரு போதும் வாய்த்திடக் கூடாது என்று வேண்டிக் கொண்டான்.

 

 வகுப்பில் இருந்தவனுக்கு அன்று பாடங்களும் ஏறவில்லை, எதையோ பறிகொடுத்த ஏக்கம் நெஞ்சை முட்ட , கடைசிப் பாடம் பொறின்சிக் மெடிசின் என்பதால் மிஸ்ஸிடம் தலையிடிக்குது, நான் அடுத்த கிளாஸுக்கு வாறேன் என்று சொல்லி விட்டு வந்திட்டான்.

 

பின்னேரம் பொடியளோடை கிறிக்கற் விளையாடினவன், ஏழுமணிக்கு ஊரடங்குச் சட்டம் என்பதால் அப்படியே பிள்ளையார் கோவிலிலேயே கை,கால்,முகம் கழுவி கும்பிட்டிட்டு வீட்டை வரும் போது  சுமதி அக்கா கூப்பிட்டா.

 

"மயூரன் இஞ்சை வாங்கோ, உங்களட்டை ஒன்று சொல்ல வேண்டும்."

 

என்ன அக்கா? ஏதும் விஷேசமோ??

 

"நீ அபியை லவ் பண்ணுறியோ?"

 

என்ன அக்கா திடீரென்று குண்டைப் போடுறியள்? உங்களுக்கு என்ன விசரோ? நான் ஒருத்தரையும் லவ் பண்ணலை அக்கா. உங்களுக்கு தான் தெரியுமே கிளாஸ், முடிய உங்கண்டை பெரியப்பா கூடத் தானே டிஸ்பென்சரியிலை நிக்கிறன், முடிய இதிலை பொடியளோடை இந்தப் பாலத்திலை தானே அக்கா நிக்கிறேன்.

 

"பொய் சொல்லாதையடா, எனக்கு ஜோதி தான் சொன்னவள், அபி நீ குடுத்த கடிதத்தை அவளோடை அம்மாட்டை காட்டினவளாம், ஜோதியின்ரை தாய்  உன்ரை அப்பாட்டை சொல்லச் சொன்னவாவாம், ஆனால் அபியின்ரை அம்மா   தான் வேண்டாம் என்று சொன்னவாவாம்.

சொன்னால் பேந்து உன்ரை அப்பா உன்னை அடிச்சே சாக்காட்டிப் போடுவர், பாவம் படிக்கிற பொடியன் சொல்ல வேண்டாம், இனி அவன் வரமாட்டான் என்று. அதை விட அபி சொன்னவளாம் ஏ.எல் ரிசல்ட் வருது பாஸ் பண்ணினாலும் அவன் படிக்கிறது தான் படிக்க மாட்டேன் என்று."

 

நீ முதலே எனக்குச் சொல்லி இருந்தால் நான் உனக்காகக் கேட்டுப் பார்த்திருப்பேன், ஆனால் இனி உனக்கு அவள் வேண்டாம் மயூரன். முதல் நீ நல்லாப் படி. பெரியப்பாக்கும் வயசு போட்டுது நீ இஞ்சை ஒரு டிஸ்பென்சரியாவது போட வேணும் பிறகு எல்லாம் நல்லது நடக்குமடா."

 

"இப்ப ஏன் மயூரன் சிரிக்கிறாய்? நான் உனக்கு கவலையான விசயத்தைச் சொல்லுறேன், நீ என்னடா என்றால் சிரிக்கிறாய்?"

 

ஒன்டும் இல்லை அக்கா.

"உண்மைய நினைச்சேன் சிரிப்பு தானாக வந்துவிட்டது அக்கா."

 

 நீங்கள் அவளட்டை இல்லாட்டி ஆரட்டையும் சொல்லுங்கோ இனி நான் அவளைத் தொந்தரவு செய்ய மாட்டேன் என்று.

 

000000000000000000000000000000000000000000000000000000000

 

காலங்கள் எவ்வளவு வேகமாக ஓடுகின்றன..

எந்த "அபி" என்ற பெயரை மறக்க வேண்டும் என்று நினைத்தானோ அதே "அபி" என்ற பெயரில் இன்னொருத்தி அவன் வாழ்வில் புயலாக வீசப் போகின்றாள் என்பதை அன்று அவன் அறியவில்லை.

 
தொடரும்...
 
(தலைப்பு போடப்படாததால் பகுதி-5 என திருத்தம் செய்துள்ளேன்.)
Link to post
Share on other sites

கதைகளுடன் வாழ்பவர்கள் கதைசொல்லும்பொழுது அதில் உயிர்ப்புகள் சிறிது தூக்கலாகவே இருக்கும் . வாழ்த்துக்கள் . தொடருங்கோ :) :) :) .

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்

கதைகளுடன் வாழ்பவர்கள் கதைசொல்லும்பொழுது அதில் உயிர்ப்புகள் சிறிது தூக்கலாகவே இருக்கும் . வாழ்த்துக்கள் . தொடருங்கோ :) :) :) .

 

நன்றி கோமகன் அண்ணா, வருகைக்கும், கருத்துப் பகிர்விற்கும்.

நாளை மிகுதி தொடரும்.. :)

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

இணைக்கப்பட்ட படம் அருமை, ஜீவா!

 

சின்னனிலை, செய்யாத சேட்டையள், கொஞ்ச நஞ்சம் இல்லைப்போல கிடக்கு! :D

 

தொடருங்கள்!

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்

இணைக்கப்பட்ட படம் அருமை, ஜீவா!

 

சின்னனிலை, செய்யாத சேட்டையள், கொஞ்ச நஞ்சம் இல்லைப்போல கிடக்கு! :D

 

தொடருங்கள்!

 

பட உபயம் எல்லாம் கூகிள் ஆண்டவரின் புண்ணியம் தான் அண்ணா. :rolleyes:

 

நான் அச்சாப்பிள்ளை என்று சொன்னாலும் நம்பவா போறிங்கள்??? :icon_mrgreen:

 

ஆனால் நட்புக்கள், வாழ்க்கையில் நடந்த உண்மைச் சம்பங்களை கற்பனையோடு சேர்த்து எழுதுகிறேன் அண்ணா.

 

நன்றி அண்ணா, வருகைக்கும் கருத்துப் பகிர்விற்கும்.

இனி முடியும் வரைக்கும் தினமும் தொடரும். தொடர்ந்திருங்கள். :)

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

கதை நன்றாக இருக்கு ஜீவா...எனக்கென்னவோ உங்கள் சொந்தக் கதை போல தான் படுது :lol:

 

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

இடைவெளி கூட விடாதிங்கோ ஜீவா. கிழமைக்கு ஒருக்கா எழுதலாம் தானே.

 

Link to post
Share on other sites

கதை நல்லாயிருக்கு ஜீவா.. அது இருக்கட்டும்.. இணையவன் என்னத்தை எடிட் பண்ணினார்?? :unsure: எதையாவது மிஸ் பண்ணிட்டனா?? :o

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்

ஜுவா உங்கள் இந்த கதையை நான் உண்மையில் இன்னமும் படிக்கவேயில்லை படித்த பின்னர் கருத்தை  வைக்கிறேன். ஆனால் இந்த கதையை முடக்கியதற்காக  யாழ் கள நிருவாகத்துடன்  கடுமையாக நடந்து கொள்ள வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டு விட்டிருந்தது  அதற்காக  அவர்கள் மனசங்கட பட்டிருந்தால் மன்னிப்பு கேட்டுக் கொள்கிறேன்.   அதே நேரம்  ஜுவா என்றில்லை  எவருடைய சுய  ஆக்கங்களையும்  தடை செய்வதென்பது  படைப்பாளிகளின்  மனதை உடைக்கும் செயல் திருத்தங்கள் செய்யசொல்லி படைப்பாளிக்கு அறிவுத்தல் விடலாம். அதை செய்யாது  முடக்குவதென்பது  மேசமானது  அதனை  ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது ஒரு படைப்பிற்கு  மறு கருத்தை வைக்கலாம் அல்லது எதிர்க்கலாம். ஆனால் படைப்பையே  முடக்குவது பொது கருத்துகளத்திற்க  ஆரோக்கியமானதல்ல.

அதனை யாழ் நிருவாகம் இனி செய்யாது என நம்பலாம்.

Link to post
Share on other sites

கதை நல்லாயிருக்கு ஜீவா.. அது இருக்கட்டும்.. இணையவன் என்னத்தை எடிட் பண்ணினார்?? :unsure: எதையாவது மிஸ் பண்ணிட்டனா?? :o

 

இசை,

 

நிர்வாகத்தில் இருந்து எவரும் எவரது படைப்புகளையும் திருத்தி அமைப்பதில்லை. ஏதாவது ஒரு பகுதியை நீக்க வேண்டும் என்றால் அல்லது திருத்த வேண்டும் என்றால் அந்த படைப்பை முற்றாக மறைத்து விட்டு  அதனை எழுதியரிடம் தான் திருத்தும் விடயத்தை ஒப்படைப்பது வழக்கம். அல்லது அவரையே திரியில் வந்து Edit பண்ணச் சொல்லி கேட்பது வழக்கம். இங்கும் இதுதான் நடந்தது.

 

நன்றி

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

இசை,

 

நிர்வாகத்தில் இருந்து எவரும் எவரது படைப்புகளையும் திருத்தி அமைப்பதில்லை. ஏதாவது ஒரு பகுதியை நீக்க வேண்டும் என்றால் அல்லது திருத்த வேண்டும் என்றால் அந்த படைப்பை முற்றாக மறைத்து விட்டு  அதனை எழுதியரிடம் தான் திருத்தும் விடயத்தை ஒப்படைப்பது வழக்கம். அல்லது அவரையே திரியில் வந்து Edit பண்ணச் சொல்லி கேட்பது வழக்கம். இங்கும் இதுதான் நடந்தது.

 

நன்றி

 

 

அப்படி என்டால் எடிட் பண்ணியது ஜீவா என்று தானே வர வேண்டும் ஆனால் இங்கு இணையவன் என்டல்லவா வருகிறது...அதைப் பார்த்து விட்டுத் தானே இசை கேட்டார்

 

Hegedus_Bertalan-Kozmikus_Szerelem_Cosmi

சப்பிப் போட்ட எச்சிற் பருக்கைகளாய் இந்த இரவு அவனைக் குதறித் தின்று விட்டிருந்தது, எண்ணங்களின் அலை மோதல்கள் கிழிஞ்சல்களாய் அவன் மனதில் கோலங்களைப் போட்டிருந்தது. தாய் தன் சேயைப் பத்து மாதங்கள் தான் சுமக்கிறாள் ஆனால் மயூரனோ ஐந்து வருடங்களாய்ச் சுமந்த காதல் கருக்கொள்ளாமலே கலைந்து போனது விரக்தியின் உச்சத்திற்கே கொண்டு போய் விட்டிருந்தது.

 

ஆழ்ந்து தூங்கியவனை அம்மாவின் குரல் தான் எழுப்பியது.

"அப்பு .. எழும்பு ஐயா .. நேரம் போட்டுது கெதியா வெளிக்கிடு, சைக்கிள் ஒட்ட விடவேணும் எண்டனி, பஸ் ஸ்ரான்டுக்கு நடந்தெல்லே போக வேணும்."

 

அரக்கப் பரக்க எழுந்தவன் குளிச்சிட்டு அம்மா செய்து வச்ச நூடில்ஸ்சை சாப்பிட்டுவிட்டு பஸ் ஸ்ரான்டை நோக்கி நடக்கிறான். எப்போதும் அவள் வீட்டைத் தாண்டும் போது அவள் தரிசனம் கிடைக்காதா என்று ஏங்குபவனுக்கு இன்று அவள் வீட்டைக் கடக்கும் போது அவள் பொமேரியன் நாயுடன் விளையாடிக் கொண்டிருந்தாள், ஆனால் அவளைத் தேடிய கண்கள் இன்று தானாகவே தரை தேடியது. அவளை நேருக்கு நேர் பார்க்கும் சந்தர்ப்பம் இனி ஒரு போதும் வாய்த்திடக் கூடாது என்று வேண்டிக் கொண்டான்.

 

 வகுப்பில் இருந்தவனுக்கு அன்று பாடங்களும் ஏறவில்லை, எதையோ பறிகொடுத்த ஏக்கம் நெஞ்சை முட்ட , கடைசிப் பாடம் பொறின்சிக் மெடிசின் என்பதால் மிஸ்ஸிடம் தலையிடிக்குது, நான் அடுத்த கிளாஸுக்கு வாறேன் என்று சொல்லி விட்டு வந்திட்டான்.

 

பின்னேரம் பொடியளோடை கிறிக்கற் விளையாடினவன், ஏழுமணிக்கு ஊரடங்குச் சட்டம் என்பதால் அப்படியே பிள்ளையார் கோவிலிலேயே கை,கால்,முகம் கழுவி கும்பிட்டிட்டு வீட்டை வரும் போது  சுமதி அக்கா கூப்பிட்டா.

 

"மயூரன் இஞ்சை வாங்கோ, உங்களட்டை ஒன்று சொல்ல வேண்டும்."

 

என்ன அக்கா? ஏதும் விஷேசமோ??

 

"நீ அபியை லவ் பண்ணுறியோ?"

 

என்ன அக்கா திடீரென்று குண்டைப் போடுறியள்? உங்களுக்கு என்ன விசரோ? நான் ஒருத்தரையும் லவ் பண்ணலை அக்கா. உங்களுக்கு தான் தெரியுமே கிளாஸ், முடிய உங்கண்டை பெரியப்பா கூடத் தானே டிஸ்பென்சரியிலை நிக்கிறன், முடிய இதிலை பொடியளோடை இந்தப் பாலத்திலை தானே அக்கா நிக்கிறேன்.

 

"பொய் சொல்லாதையடா, எனக்கு ஜோதி தான் சொன்னவள், அபி நீ குடுத்த கடிதத்தை அவளோடை அம்மாட்டை காட்டினவளாம், ஜோதியின்ரை தாய்  உன்ரை அப்பாட்டை சொல்லச் சொன்னவாவாம், ஆனால் அபியின்ரை அம்மா   தான் வேண்டாம் என்று சொன்னவாவாம்.

சொன்னால் பேந்து உன்ரை அப்பா உன்னை அடிச்சே சாக்காட்டிப் போடுவர், பாவம் படிக்கிற பொடியன் சொல்ல வேண்டாம், இனி அவன் வரமாட்டான் என்று. அதை விட அபி சொன்னவளாம் ஏ.எல் ரிசல்ட் வருது பாஸ் பண்ணினாலும் அவன் படிக்கிறது தான் படிக்க மாட்டேன் என்று."

 

நீ முதலே எனக்குச் சொல்லி இருந்தால் நான் உனக்காகக் கேட்டுப் பார்த்திருப்பேன், ஆனால் இனி உனக்கு அவள் வேண்டாம் மயூரன். முதல் நீ நல்லாப் படி. பெரியப்பாக்கும் வயசு போட்டுது நீ இஞ்சை ஒரு டிஸ்பென்சரியாவது போட வேணும் பிறகு எல்லாம் நல்லது நடக்குமடா."

 

"இப்ப ஏன் மயூரன் சிரிக்கிறாய்? நான் உனக்கு கவலையான விசயத்தைச் சொல்லுறேன், நீ என்னடா என்றால் சிரிக்கிறாய்?"

 

ஒன்டும் இல்லை அக்கா.

"உண்மைய நினைச்சேன் சிரிப்பு தானாக வந்துவிட்டது அக்கா."

 

 நீங்கள் அவளட்டை இல்லாட்டி ஆரட்டையும் சொல்லுங்கோ இனி நான் அவளைத் தொந்தரவு செய்ய மாட்டேன் என்று.

 

000000000000000000000000000000000000000000000000000000000

 

காலங்கள் எவ்வளவு வேகமாக ஓடுகின்றன..

எந்த "அபி" என்ற பெயரை மறக்க வேண்டும் என்று நினைத்தானோ அதே "அபி" என்ற பெயரில் இன்னொருத்தி அவன் வாழ்வில் புயலாக வீசப் போகின்றாள் என்பதை அன்று அவன் அறியவில்லை.

 
தொடரும்...

 

 

Link to post
Share on other sites

அப்படி என்டால் எடிட் பண்ணியது ஜீவா என்று தானே வர வேண்டும் ஆனால் இங்கு இணையவன் என்டல்லவா வருகிறது...அதைப் பார்த்து விட்டுத் தானே இசை கேட்டார்

 

தலைப்பு மறைக்கப்பட்டிருந்தபடியால் ஜீவா தனிமடலில் அனுப்பியதுதான் குறிப்பிட்ட பகுதியில் இடப்பட்டுள்ளது.

 

தொடர்ந்து தலைப்புடனான கருத்துக்களை மட்டும் தெரிவியுங்கள். நன்றி.

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

தலைப்பு மறைக்கப்பட்டிருந்தபடியால் ஜீவா தனிமடலில் அனுப்பியதுதான் குறிப்பிட்ட பகுதியில் இடப்பட்டுள்ளது.

 

தொடர்ந்து தலைப்புடனான கருத்துக்களை மட்டும் தெரிவியுங்கள். நன்றி.

 

 

:o அப்படியா இணையவன் மிக்க நன்றி விளக்கத்திற்கு...இனி மேல் தலைப்போடு ஒட்டி கருத்தெழுதுவோம்
 
ஆனாலும் இவ்வளவு கோபம் ஆகாது உங்களுக்கு
Link to post
Share on other sites

இன்று தான் வாசித்தேன். ஜீவா அண்ணாக்கு சிறந்த எழுத்தாற்றல் உள்ளது என்பதை மீளவும் நிரூபிக்கும் எழுத்துகள்.

 

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்

நெஞ்சத்தைக் கிள்ளாதே ..... பகுதி - 6

32-typography-love-art.jpg

 

ஹலோ..!

ஹலோ..!!

நான் அபி2 பேசுறேன்.

ஹாய் அபி2 சொல்லுங்கோ, எப்படி இருக்கிறிங்கள்? சாப்பிட்டாச்சா? என்ன நடக்குது???

"இப்பத்தானேப்பா" பின்னேரம் ஏழு மணி அதுக்குள்ளையா??

சா..சா.. அது தெரியும் அபி2 நான் மத்தியானம் என்ன சாப்பிட்டிங்கள் என்று கேட்டேன்? ஆமா, அதென்ன இண்டைக்கு "வாய்ஸ்" சூப்பரா இருக்கு? ஒரு மாதிரியாப் பேசுறிங்கள், ஏதோ ஒன்று தூக்கலா இருக்கு??

"அக்கறை உள்ளவங்க கிட்ட அப்படித்தான் பேச வரும்".

 என்ன????

இல்லை உங்களுக்கு என்ன சாப்பாடு பிடிக்கும்?

 புட்டு,நூடில்ஸ்,அப்பம் .... அது சரி ஏன் திடீரென்று இதைக் கேட்கிறிங்கள்?

இல்லை எனக்கும் நூடில்ஸ் பிடிக்கும் அதான் கேட்டேன்.

"ஆமா உங்களுக்கு என்ன கலர் பிடிக்கும்? எந்த சுவாமி பிடிக்கும்? நீங்கள் என்ன நம்பர்?? எந்த சினிமா நடிகர் பிடிக்கும்? எந்த சிங்கர் பிடிக்கும் ? எந்த மியூசிக் டைரக்டர் பிடிக்கும்?? எந்த? எந்த??எந்த..................................... எந்த????? "

முடிஞ்சுதா? இல்லை இன்னும் ஏதும் இருக்கா???????

என்ன நேர்முகத் தேர்வுக்கா இத்தனை கேள்வியள் எல்லாம் கேட்கிறியள்?

"நக்கலடிக்காதையுங்கோ .. சொல்லுங்கோ ப்ளீஸ்?"

கறுப்பு, கிருஷ்ணர், ஐந்து, இளையராஜா,SPB, ...............

"எனக்கும் கறுப்பும்,மரூனும் தான் பிடிக்கும், இளையராஜாவும்,ரகுமானும் பிடிக்கும், உன்னிக்கிருஷ்ணன் பாட்டு பிடிக்கும், முருகனும்,கிருஷ்ணரும் பிடிக்கும். நான் ஏழாம் நம்பர் "லக்கி செவிண்" ........

என்ன ஒற்றுமை பாருங்கோ நமக்குள்ளை."!!

"ஆமா என்னைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறிங்கள் மயூரன்."?

யாரோ ஒரு லூசு போல என்று மனசுக்குள்  நினைத்தாலும், "உங்களுக்கு என்ன? நல்ல வடிவா இருக்கிறிங்கள், உங்க குரலுக்கு நான் அடிமை அபி".

....எதிர்முனையில் சிரிப்பு.....

ஓ...... அப்ப இப்ப என்ன நினைக்கிறிங்கள்?

"உங்களை லவ் பண்ணலாமோ என்று நினைக்கிறன்."

என்ன விளையாடுறிங்களா?

"விளையாடுறதுக்குத் தான் கேட்டேன்".. என்று குரலை தாழ்த்திச் சொன்னான் மயூரன்.

என்னது?????? அவள் குரலில் ஒரு கடுந்தொனி.

"விளையாடுற விசயமா இது? ஐ லவ் யூ அபி2"

நல்லா யோசிச்சுத் தான் சொல்லுறிங்களோ??

"ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்... இதிலை யோசிக்க என்ன இருக்கு"?

நான ஃபோனை வைக்கிறேன்.. பை.

"எந்தப் பதிலும் சொல்லாமல் போறாளே, ஏதும் பிரச்சனை வருமோ? உனக்கு தேவை இல்லாத வேலையடா மயூரா ..!  விடுடா போனால் போகட்டும், சும்மா தானே சொன்னாய் இதெல்லாம் சர்வதேசப் பிரச்சனையா..!! என்று தனக்குத் தானே  ஆறுதல் சொல்லிக்கொண்டான் மயூரன், இருந்தும் குட் நைட் என்று எஸ் எம் எஸ் அனுப்பி விட்டு அதுக்காவது பதில் வருமா என்று காத்துக் கொண்டு இருந்தான்."

....... எந்தப் பதிலுமே இல்லை......

பொங்கு சனியோ, மங்கு சனியோ ஒரு சனி துலைஞ்சுது என்று நித்திரைக்குப் போனவன். அலாரம் அடித்து எழும்புவதற்காய் ஃபோனைப் பார்க்கும் போது தான் ஆறு எஸ் எம் எஸ் வந்திருந்தது அபி2 யிடம் இருந்து.

"டியர் மயூரன்,

நீங்கள் சிம்பிளாகச் சொல்லிவிட்டீர்கள் நான் தான் தரையில் விழுந்த மீனாகத் தவிக்கிறேன் இங்கு. உங்களுக்குத் தெரியும் எனக்கு ஆண் சகோதரர்கள் யாரும் இல்லை,அக்காவும் தான் விரும்பயவரையே அப்பா வேண்டாம் என்று சொல்லியும் எங்களை எதிர்த்து அவள் விருப்பம் போல வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொண்டுவிட்டாள், எனக்கு கீழே இரண்டு தங்கச்சி வேறை அவர்களைப் பார்க்க வேண்டிய கடமையும்,பொறுப்பும் இப்ப என்ரை தலையிலை தான் வந்து விழுந்திருக்குது. எனக்கு என்ரை குடும்பம் தான் முக்கியம். நான் இரண்டாம் தரம் சோதினை எடுத்திருக்கலாம் இல்லாட்டி வேறை ஏதாவது படித்திருக்கலாம் ஆனால் ஆன்டி பிரான்ஸ்சுக்கு வரச் சொல்லி நிக்கிறா அங்கை போய் படிச்சுக் கொண்டு வேலை செய்தால் தான் குடும்பத்தைக் காப்பாற்ற முடியும்.

அதைவிடப் பெரிய பிரச்சனை என்னவென்றால் நான் கமலைக் காதலித்தது உங்களுக்கும் தெரியும், அவனோடு கதைச்சதெல்லாம் என் வாழ்வின் கொடுமையான தருணங்கள், எத்தனை நாள் தான் மனக்காயங்களைத் தாங்குவேன்? "காயம் பட்டு வாற வலியை விடக் காதலினால் இதயத்துக்கு வாற வலி தான் அதிகம்", அதனால் தான் அவனை வேண்டாம் என்று சொன்னேன்.சந்தேகப்பிராணியோடு வாழ்நாள் முழுக்க வடுக்களைத் தாங்க நான் என்ன சுமை தாங்கியா? அது என்னாலை முடியாது, ஆனால் எனக்கு வருபவன் எப்படியோ யாருக்குத் தெரியும்? "தெரியாத பேயை நம்புவதை விட தெரிஞ்ச குட்டிச்சாத்தானை நம்புவதே மேல்". அதைவிட பழகிய வரைக்கும் உங்களைப் பிடிக்கும், அதனால் தான் உங்களுடன் கதைப்பதே. நீங்கள் என்னைக் கைவிட்டிட மாட்டீர்கள், ஏமாற்ற மாட்டீர்கள் என்ற நம்பிக்கையில் சரி சொல்கிறேன்."

"வெண்மேகக் கூட்டங்களைக் கிழித்து விண்மீன்கள் புடைசூழ வெண்ணிலவிலவள் தாழ் சேர்ந்து தாலாட்டுப் பாட சொப்பனம் வராததில் ஆச்சரியப்பட  ஏதுமில்லை, சனி தோஷம்  கூட சிலகாலம் தான், அதுவும் பரிகாரம் செய்தால் போய்விடும் என்பது ஐதீகம் ஆனால் இது?!

இனி அவன் வாழ்நாள் முழுக்கச் சிப்பிலி ஆட்டம் தான் போல நினைத்துக் கொண்டான்."

காலதேவன் தன் கடமைகளைக் கனகச்சிதமாகவே செய்து கொண்டிருந்தான்

யாழின் அன்றைய அசாதாரண சூழ்நிலைகளால் அவள் கொழும்பிலும், அவன் யாழிலும் இருந்ததால் முகம்பாராமலே தொடர்ந்தன அவர்கள் காதல். பார்த்து விடத் துடிக்கும் மனதிருந்தும் பாதை மூடியதால் பார்க்காமலே தொலைந்து விடப்போகிறார்கள் என்பதை யார் தான் அறிவர்..????

தொடரும்..

பி.கு: ஆள்மாறாட்டம், பெயர்க்குளப்பம் ஏற்படக் கூடாது என்பதற்காக அபி2என்று மாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது.

 

 

Link to post
Share on other sites

ஜீவா உங்கள் எழுத்துக்கள் ஆன்மாவில் இருந்து வருகின்றன.எழுதி வைத்து பதிவதில்லை உணரும்போதே எழுதுகிறீர்கள்.எழுதுவதற்கு என்றே பிறந்திருக்கிறீர்கள். 

எத்தனையோ கதைகள் உயர்மட்ட வாசகர்களுக்காகவே எழுதபடுகின்றன. அவர்களாலேயே வாசித்தும் உணரபடுகினறன. அப்படி எழுதுபவர்களையிலே எழுத்தாளர்கள் என்று புகழ்கின்றனர். ஆனால் உங்கள் எழுத்துக்கள் அவற்றை எல்லாம் தாண்டி எல்லாராலும் வாசித்து உணர கூடிய படைப்பை தருவதால் , நீங்கள் ஒரு உன்னதமான எழுத்தாளர் என்று சொல்வதில் நான் பின்னிற்பதில்லை.

 

 

 


 

Link to post
Share on other sites

அபி இப்ப ஃபிரான்சுக்கு போய்ட்டாவா? செய்திகளை இணைக்கிறாவா? :lol:

Link to post
Share on other sites

Archived

This topic is now archived and is closed to further replies.


  • Tell a friend

    Love கருத்துக்களம்? Tell a friend!
  • Topics

  • Posts

    • புரியாத புதிர்       இன்றைய உலகில் வாழும் மனிதர்களாகிய நாம் அரிகத்தோ, நேசி, நன்னி, ஸ்பாசொபோ, தங்ஸ் என ஒருவர்க்கு ஒருவர் உலகிலுள்ள எல்லா மொழிகளிலும் நன்றி கூறுகிறோம். உதட்டளவில் நன்றி சொல்கின்றவர்களும் கடமைக்காக நன்றி சொல்கின்றவர்களும் இருக்கிறார்கள். அப்படி போலியாக நன்றி சொல்பவரின் நடிப்பை குரலின் தன்மையும் கண்ணிலுள்ள கருமணியின் சுருக்கமும் காட்டிக்கொடுக்கும் என்பதை அவர்கள் உணர்வதில்லை. அவர்கள் கூறும் நன்றியைக் கேட்பதால் கேட்பவர் மனம் மகிழ்ச்சி அடையாமல் வேதனைப்படும். இது சிலவேளைகளில் உறவை வளர்ப்பதற்குப் பதிலாக பிரித்துவிடும். இத்தகைய நன்றி கூறுதல் தேவைதானா? நன்றியை ஆழ்மனதில் இருந்து உள்ளன்போடு கூறுகின்றவர்களும் இருக்கிறார்கள். இவ்வாறு உள்ளன்போடு கூறப்படும் நன்றி மனிதஉறவை வலுப்படுத்தும். இது சமுதாய கட்டமைப்பிற்கும் உலக ஒருங்கிணைப்பிற்கும் உதவுகின்றது. அதில் எந்தவொரு கருத்து வேற்றுமைக்கும்  இடமில்லை. ஆனால் நாம் நம் நன்றியை மடல்களாகவும் பரிசுப்பொருட்களாகவும் கொடுப்பதுடன் எமது கடமை முடிந்ததென்று அவர்களைக் கண்டும் காணாதவர்களாக இருக்கின்றோம். இதுவே இன்றைய தமிழர்களாகிய எமது பண்பாடு.  எமது சங்கத்தமிழ் முன்னோர்களோ ஒருவர் செய்த நன்மைக்கு அதாவது நன்றிக்கு கட்டாயம் உதவி செய்து தீரவேண்டும் என்ற பண்போடு வாழ்ந்தார்கள்.  திருவள்ளுவரும் செய்ந்நன்றியறிதல் என்ற அதிகாரத்தில் மட்டுமல்லாமல் நடுவுநிலைமை, பண்புடைமை, குற்றங்கடிதல், வினைத்தூய்மை  போன்ற அதிகாரங்களில் கூட நன்றியை (நன்மையை) சிறப்பித்துக் கூறியுள்ளார்.  நன்றி என்ற சொல்லை நம் பண்டைத்தமிழர் நன்மை என்ற கருத்தில் உபயோகித்துள்ளனர். ஔவையார் "நன்றி ஒருவர்க்கு செய்தக்கால் அந்நன்றி என்று தரும்கொல் எனவேண்டா" எனக் கூறிய இடத்தில் ஒருவர்க்கு நாம் ஒரு நன்மை செய்தால் அந்த நன்மை எப்போது எமக்குத் திரும்பக்கிடைக்கும் என்று யோசிக்கவேண்டாம் எனக்கூறுகிறார். கொஞ்சம் யோசித்துப்பாருங்கள் இதில் நாம் இன்று கூறும் வாய் வார்த்தையையா ஔவையார் நன்றி என்றார்? அப்படிக் கூறியிருப்பின் 'நன்றி ஒருவர்க்கு செய்தக்கால்' எனக்கூறியிருக்கமாட்டார். 'நன்றி ஒருவர்க்கு சொன்னாக்கால்' என்றே கூறியிருப்பார்.  இது மட்டும் எனக்குப் புரியாத புதிரில்லை. இதற்கு மேலேயும் இருக்கின்றது? இது எனது அறியாமையா? அன்றேல் இன்றைய தமிழர்களாகிய நாம் 'நன்றி' என்ற சொல்லின் உண்மைத் தன்மையை பிறமொழி மோகத்தில் தொலைத்துவிட்டோமா? எம்நாட்டில் ஒட்டவந்தவர் மேல் எமக்கு ஏற்பட்ட மோகத்தால் கடந்த சில நூற்றாண்டுகளில் நாம் தொலைத்தவை எண்ணிலடங்கா. 'இரண்டாயிரத்து நானூறூ ஆண்டுகளின் முன்னர் "தமிழ்கூறு நல்லுலகம்" என்று பனம்பாரனார் கூறினார். இவர் தொல்காப்பியத்துக்கு சிறப்புப் பாயிரம் எழுதியவர். அவர் காலத்திற்கு முன்பிருந்தே நம் தமிழினம் தன்மானத்துடன் தலைநிமிர்ந்து வாழ்ந்தது. தனக்கென ஒரு நாகரீகத்தை உருவாக்கி அதனை உலகுக்கு அளித்தது. அதனாற்றான் தொல்பொருள் ஆய்வுகளில் தமிழனின் தொன்மங்கள் உலகெங்கும் கிடைக்கின்றன' என மார்தட்டிச் சொல்லும் எம்மைப்பார்த்து எம் இளம் சந்ததியினர் சிரிக்காது இருக்க வேண்டும்.  அதற்கு நாம் செய்யத்தக்கது என்ன? நாமும் எமது முன்னோரும் எவற்றை எப்படித் தொலைத்தோம் என்ற தரவையாவது எமது சந்ததியினருக்கு வைத்துச் செல்ல வேண்டியவர்களாக இருக்கிறோம். அகஆதாரங்களையும் புறஆதாரங்களையும் கொண்டு இதனை நாம் காட்டலாம். பண்டைய நூல்கள் சொல்லும் ஆதாரங்கள் அகஆதாரங்களாகும். கல்வெட்டு தொல்பொருள் போன்றவற்றால் கிடைக்கும் ஆதாரங்கள் புறஆதாரங்களாகும். என்னுள் நன்றியைப் பற்றிய புதிரைப்போட்டவர் திருவள்ளுவரே. ஆதலால் அவர் திருக்குறளில் கூறியுள்ள அகஆதாரங்களைக் கொண்டு நன்றி என்ற சொல்லின் புரியாத புதிரைப் புரிந்துகொள்வோம். திருவள்ளுவர் ஒழுக்கமுடைமை என்ற அதிகாரத்தில்  "நன்றிக்கு வித்தாகும் நல்லொழுக்கம்" என்கிறார். ஒருவன் அடையக்கூடிய நன்மைகளுக்கு அவனின் நல்லொழுக்கமே வித்தாகுமாம்.  "கொடுவாக வையாது உலகம் நடுவாக  நன்றிக்கண் தங்கினான் தாழ்வு"           - (குறள்:117) என நன்றியை நடுவுநிலைமை அதிகாரத்தில் குறிப்பிடுகிறார். நடுவுநிலைமையோடு நன்மைகள் செய்து வாழ்ந்தவர் வறுமை அடைந்தாலும் உலகம் அதனை தாழ்வாக நினைக்காதாம். இனியவை கூறல் எனும் அதிகாரத்தில் பயன்தரும் சொற்களைப் பேசுவதால் மகிழ்வைத்தரும் நன்மைகள் உண்டாகும் என்பதை "நயன்ஈன்று நன்றி பயக்கும்" எனச்சொல்கிறார்.  தூது என்ற அதிகாரத்தில் கூட மாற்றான் மனம் மகிழுமாறு எடுத்துக்கூறி நன்மை உண்டாக்குவதாக தூது இருக்க வேண்டும் என்பதை  "நகச்சொல்லி நன்றி பயப்பதாம் தூது" என்கிறார்.  குற்றம் கடிதல் எனும் அதிகாரத்தில் எக்காலத்திலும் தன்னை உயர்வாக மதிக்கக்கூடாது, நன்மை தராத செயல்களைச் செய்யவும் கூடாது என்பதை "வியவற்க எஞ்ஞான்றும் தன்னை நயவற்க நன்றி பயவா வினை"                           -(குறள்: 439)   எனக்கூறியவர், வினைத்தூய்மை அதிகாரத்திலும் என்றும் ஒருவுதல் வேண்டும் புகழொடு நன்றி பயவா வினை"                              -(குறள்: 652) என புகழும் நன்மையும் தராத செயல்களை என்றும் செய்யாது விட்டுவிட வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறார்.   எமக்குத் தேவைப்பட்ட  நேரத்தில் ஒருவர் செய்த நன்மை சிறிதாக இருந்தாலும் தினையளவு நன்மையாக இருந்தாலும் அந்த நன்மையை மறப்பது நன்றல்ல. ஒருவர் செய்த நன்மையை மறந்தவர்க்கு உய்வே கிடையாது. என்றெல்லாம் 'செய்நன்றிஅறிதல்'  அதிகாரத்தில் கூறுகிறார். நன்மையைக் கொடுக்காத செல்வத்தைப்பற்றி 'நன்றியில்செல்வம்' எனும் அதிகாரத்தில் சொல்கிறார். மேலே நன்றி எனச் சொன்ன இடங்களில் எல்லாம் நன்மை என்ற கருத்திலேயே திருவள்ளுவர் கூறுகிறார்.   அவர் பண்புடமை என்னும் அதிகாரத்தில் பிறரது இயல்பை அறிந்து நடக்கும் தன்மையைப்பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார். அதில் யாருடைய பண்பை உலகம் பெரிதாகப் பாராட்டும் என்பதை "நயனொடு நன்றி புரிந்த பயனுடையார் பண்பு பாராட்டும் உலகு"                     - (குறள்: 994) என்று கூறுமிடத்தில் நன்றியை தர்மமாகக்  காட்டுகிறார். அதாவது எல்லோரும் பயனடையக் கூடியவாறு நீதியுடன் தர்மத்தை செய்பவர் பண்பையே உலகம் பாராட்டுமாம்.    திருவள்ளூவர் நன்றியை நல்லது, நன்மை, தர்மம் போன்ற கருத்துக்களிலேயே கையாண்டுள்ளார். ஆனால் நாமோ ஒருவர் செய்த உதவிக்கு நன்றி கூறுகிறோம். அல்லது நமது நன்றியைத் தெரிவிப்பதற்காக பொருட்களைக் கொடுக்கிறோம். இந்நிலை ஏன் வந்தது என்பது எனக்குப் புரியவில்லை? உதவிசெய்தவர்க்கு நன்றி சொல்வதே இன்றைய தமிழர்களாகிய எமது பண்பாடு. ஆனால் திருவள்ளுவரோ எமக்கு முற்றிலும் முரணாக நிற்கிறார்.    தந்தையும் மகனும் ஒருவர்க்கொருவர் என்ன செய்து கொள்ள வேண்டும் என்பதை ஒரு நாடகக்காட்சியாகக் புதல்வரைப் பெறுதல் எனும் அதிகாரத்தில் காட்டுகிறார். நீங்களும் பாருங்கள். முதற்காட்சியில் ஒரு தந்தை தான் பெற்ற மகனை படிக்கவைத்து கற்றவர் அவையில் முன்வரிசையில் இருக்கக்கூடிய தகுதியை உண்டாக்க நன்றி(நன்மை) செய்கின்றான். "தந்தை மகற்குஆற்றும் நன்றி அவையத்து முந்தி இருப்பச் செயல்"                        - (குறள்: 67)   அடுத்த காட்சியில் தந்தை செய்த நன்றியைப் பெற்றுக்கொண்ட மகனின் பெருமையை, புகழை மற்றவர்கள் பார்க்கிறார்கள். அப்படிப் பார்த்தவர்கள் இப்படிபட்ட பெருமைகளையுடைய மகனைப் பெற இவனுடைய தந்தை என்ன தவம் செய்தானோ! எனப் புகழ்கிறார்கள். மற்றோர் சொல்லும் அச்சொல்லைக் கேட்டு தந்தை மனம்மகிழும்படி மகன் உதவி செய்கின்றான். "மகன் தந்தைக்கு ஆற்றும்உதவி இவன்தந்தை என்நோற்றான் கொல்எனும் சொல்"     - (குறள்: 70) தந்தை செய்த நன்றிக்கு மற்றவர்கள் புகழும்படி வாழ்வதே மகன் தந்தைக்குச் செய்யும் உதவியாகும்.   இதனால் நான் அறிந்து கொண்டது முதலில் செய்யப்படுவது நன்றி, அதற்கு நாம் செய்யும் கைமாறே உதவியாகும். அதனாலேயே 'அவருக்கு நான் நன்றிக்கடன் பட்டிருக்கிறேன்' என்றும் 'நன்றிக்கடன் தீர்த்தேன்' எனவும் சொல்லும் வழக்கமும் ஏற்பட்டிருக்கிறது. நன்றி என்பது செய்யப்படுவதே அல்லாமல் சொல்லப்படுதல்ல. உதவியும் செய்வதே அல்லாமல் சொல்வதல்ல. நம் முன்னோர்  நம்மைவிட பண்பாட்டில் நன்கு பண்பட்டிருந்தனர். சொல்வதைவிட செய்வதே பெரிதென எண்ணினர்.   அதனாலேயே ஒருவர் எதுவித நன்றியும் (நன்மையும்) செய்யாதிருக்க மற்றவர் செய்யும் உதவியை திருவள்ளுவர் "செய்யாமல் செய்த உதவிக்கு வையகமும் வானகமும் ஆற்றல் அரிது"                     - (குறள்: 101) எனக்கூறியதோடு  "உதவி வரைத்தன்று உதவி உதவி செயப்பட்டார் சால்பின் வரைத்து"        - (குறள்: 105) என்பதில் ஒருவர் செய்த உதவியை அளவிடமுடியாதாம். அது உதவியைப் பெற்றுக்கொள்பவரின் மனதின் தன்மைக்கு ஏற்ற அளவில் இருக்குமாம் என்கிறார்.   கொஞ்சம் சிந்தித்துப் பார்ப்போம். ஒருவர் செய்த நன்மைக்கு (நன்றிக்கு) நன்றிக்கடனாக உதவிசெய்தல் சிறந்ததா?  அல்லது நன்றி கூறுதல் சிறந்ததா? இதில் எதனை மிகவும் பண்பட்ட மனிதர்கள் செய்வார்கள்? நம் முன்னோர் எம்மைவிட எவ்வளவு பண்பட்டவராய் வாழ்ந்து காட்டியிருக்கிறார்கள் என்பதை நாம் உணரவேண்டும். இவ்வாறு மிகஉன்னத நிலையிலிருந்த எமது பண்டைத்தமிழர் பண்பாட்டைத் தொலைத்துவிட்டு மற்றவர்கள் போல் வாய்வார்த்தையில் நன்றி சொல்கிறோம் இல்லையே என அங்கலாய்த்துக் கொண்டும், மேடைகளிலே ஒரு பெரிய பட்டியலை வைத்துக்கொண்டு அரைமணி நேரத்திற்கு மேலாக நன்றி கூறிக்கொண்டே இருக்கிறோம். இது ஏன்? இதுவும் எனக்குப் புரியாத புதிரே!    நன்றி என்பது ஒருமையில் சொல்லப்படும் சொல். அதற்கு பன்மை கிடையாது. நன்றி என்பதுடன் 'கள்' விகுதி சேர்த்து ஏன் பன்மையில் சொல்கிறோம்? என்பதும் எனக்குப் புரியாத புதிரே! நன்றி சொல்லவேண்டும் என்றால் பல்லாண்டு! பல்லாண்டு! பல்லாயிரத்தாண்டு! பலகோடி நூறாயிரத்தாண்டு! என வாழ்த்துவது போல்  பலநன்றி, பல்லாயிர நன்றி, பலகோடி நன்றி என்றோ நன்றிபலகோடி என்றோ சொல்லி மகிழலாம். Thank என்பதை நன்றி என்றும்  Thanks என்பதற்கு நன்றிகள் என்றும் யாரோ ஒருவர் சொல்லத் தொடங்க நாமும் தொடர்கதையாகத் தொடர்கிறோம்.   இவற்றறையெல்லாம் விடப்புரியாத பெரிய புதிர் ஒன்று இருக்கிறது. தமிழ் என்பதை ஏன் ஆங்கிலத்தில் 'Tamil' என எழுதுகிறோம்? சொல்கிறோம்? 'Thamil' என்று எழுதலாமே? யாரோ விட்ட பிழையை நாம் ஆண்டாண்டு காலமாகத் தொடர்வது ஏனோ?? இனிதே, தமிழரசி
    • இந்தியாவும் உங்களது மனித உரிமை மீறலில் பங்காளி என்பதை யாம் அறிவோம் அமைச்சரே! இவன் ஒருத்தன் பேசிப்பேசியே கழுத்தறுக்கிறான். முந்தி பிளாட் பாரத்தில கடை வைச்சிருந்திருப்பானோ?
    • எப்படித்தான் செய்தார்களோ அந்த அமிர்த சுவையை ?
    • ஜனாதிபதிக்கு அடிக்கடி மறதி நோய் வந்து துலைக்கிறதோ, அல்லது மற்றவர்கள் மறந்திருப்பார்கள் என்று நினைக்கிறாரோ சொல்லத் தெரியவில்லை? நீதிமன்றத்தால் மரணதண்டனை தீர்ப்பளித்த கொலைக்குற்றவாளிகளை தான் விடுவித்ததை, தமக்கு சார்பாய் தீர்ப்பளிக்காத நீதிபதிகளை  பதவியிலிருந்து விலக்கியதை, தமது கொள்ளைகளுக்கு, கொள்கைகளுக்கு அடிபணியாதவர்களை போட்டுத் தள்ளியதை, நீதியான விசாரணை செய்த அதிகாரிகளை பொய்குற்றம் சாட்டி  சிறையில் அடைத்ததை வசதியாய் மறைத்துவிட்டாரா? அல்லது வேஷம் போடுகிறாரா?  
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.