Jump to content

வசந்தம் தொலைந்த வாழ்வு


Recommended Posts

  • கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்

முதல் நண்பி பிள்ளை பிறந்த து வீடு வாங்கினது சொல்லவில்லை என்று எழுதினீர்கள், இப்ப இவ, அடுத்தது யார்? நல்ல ஏமாளி போல

 

இப்ப யார் தொலைத்த வாழ்வாக முடியப் போகின்றது கதை

 

வசந்தி ராஐனுடனா இப்ப?

 

 

Link to post
Share on other sites
  • Replies 239
  • Created
  • Last Reply
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

வருகைக்கு நன்றி அலை, வந்தி.

நீங்களே கதையை முடிச்சா எப்பிடி.பொறுமை வந்தி பொறுமை. :D

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

வருகைக்கு நன்றி அலை, வந்தி.

நீங்களே கதையை முடிச்சா எப்பிடி.பொறுமை வந்தி பொறுமை. :D

 

பொறுமைக்கும் ஒர் எல்லையுண்டு :D :D

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

எனக்கும் எழுதி முடிக்கத்தான் ஆசை புத்தன். ஆனா.... :D

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

பகுதி 20

திரும்பிப் பார்த்த வசந்திக்கு விழிகள் ஆச்சரியத்தோடு விரிய கோபம் எட்டிப் பார்த்தது. வசந்தி தன் தங்கையுடன் நின்றிருந்தார். அவர்கள் இவர்களைக் காணவில்லை. என்னப்பா வசந்தியக்கா எப்ப இங்க வந்தவ. எனக்குச் சொல்லவில்லையே என்று கணவரைப் பார்த்துக் கேட்க, கணவர் உனக்கே தெரியாத விஷயம் எப்பிடி எனக்குத் தெரியும் என்றார். அவ தங்கையுடன் கதைக்காமல் எல்லோ இருந்தவ. லீவுக்கு வந்திருக்கிறா போல என ஆதங்கத்துடன் கணவனுக்குக் கூற கணவன் தொலை ஆட்டி தெரியாது என்றுவிட்டு நின்றுவிட்டார்.

இப்ப நித்தியாவுக்கு என்ன செய்வது என்று புரியவில்லை. பொருட்களுக்குப் பணத்தைக் கொடுத்துவிட்டு வெளியே வந்து காரில் ஏறிய பின்னும் படபடப்பு அடங்கவில்லை. இருந்தாலும் வசந்தியுடன் கதைக்காமல் செல்லவும் மனம் இடங்கொடுக்கவில்லை. என்னப்பா செய்வது என்று கணவனைக் கேட்டாள். நீயே முடிவெடுத்துக் கொள். பிறகு நீதான் சொன்னது எண்டு பழியை என்னில போடுவாய் என்றுவிட்டு ஒதுங்க, காணாமல் விடுவது வேறு. கண்டுவிட்டு கதைக்காது சென்றால் என் மனச்சாட்சியே என்னை விடாது என எண்ணியவளாக நித்தியா இறங்கி வசந்தியிடம் சென்றாள்.

நித்தியாவை அங்கு எதிர்பார்க்காததால் வசந்திக்கு சிறு அதிர்ச்சி முகத்தில் தெரிந்ததுதான்.ஆனால் உடனே சமாளித்துக்கொண்டு எப்பிடி இருக்கிறியள் என்று கேட்டாள். எப்ப வந்தனீங்கள். தங்கையுடன் இப்ப கதைக்கிறநீங்களா? ஏன் எனக்கு போனே பண்ணவில்லை என்று கேள்விகளைத் தொடுத்தாள். உங்களுக்கு எந்த மூஞ்சியை வச்சுக்கொண்டு போன் செய்யிறது எண்டுதான் எடுக்கேல்லை. என்னத்தைச் சொல்லுறது நித்தியா நான் இந்தியாவில இருந்து பிள்ளைகளையும் கூட்டிக்கொண்டு இங்கேயே வந்திட்டன். இங்க எல்லாம் தலைகீழாப் போச்சு. கடையும் இப்ப இல்லை. நீங்கள் சொன்னீங்களே நித்தியா ராஜன் நல்லவன் இல்லை எண்டு. நான் நம்பவே இல்லை. அவன் இவருக்குக் குடிக்கக் கொடுத்து கடையிலயும் காசைச் சுருட்டி வீட்டுக் காசும் கட்டாமல் வீடும் இப்ப எங்களிட்டை இல்லை. வசந்தன் குடிச்சிட்டு எங்களுக்கும் போன் செய்யாமல் இருக்க நான்தான் தங்கச்சியை போய் பாக்கச் சொன்னனான். அவள் சொல்லித்தான் நாங்கள் உடன இங்க வந்தது. கொஞ்சம் எண்டால் இவர் குடிச்சே செத்திருப்பார். இப்ப தங்கச்சி வீட்டிலதான் இருக்கிறம் அதுதான் உங்களுக்கு அடிக்கவில்லை என்று முடித்தாள். நித்தியாவுக்கு வசந்தியின் நிலையைக் கேட்டதும் பரிதாபமாகி கோபம்கூட அடங்கிவிட்டது.

மீண்டும் வசந்தி முதலிலிருந்து எல்லாம் தொடங்கவேண்டியதாகிவிட்டது. வசந்தன் இன்னும் மீளவில்லை ஆதலால் வசந்தி உடனடியாக ஒரு வேலை தேடிகொண்டாள். வசந்தனை வெறுத்து ஒரேயடியாக ஒதுக்கவும்  முடியவில்லை. உதவிப்பணத்தில் வாழ்க்கை ஓடிக்கொண்டிருந்தது. பதியாமல் வேலை செய்தபடியால் கொஞ்சம் கடனுகளை அடைக்கக் கூடியதாக இருந்தது. வசந்தன் குடிப்பதும் சிகரெட்டுக்களை ஊதித் தள்ளுவதுமாக நாட்களைக் கழித்தான். அவனை அப்படி ஆக்கியதில் மூத்த தமக்கையின் பங்கும் இருந்ததை வசந்தன் ஒருநாள் குடித்துவிட்டு உளறும்போது வசந்தியால் அறிய முடிந்தது. தமக்கையின் எண்ணம் வசந்தியைப் பழிவாங்கிவிட்டதாக. வசந்தனிடம் காசும் கொஞ்சம் வாங்கிக் கொண்டு தன் கணவனைக் கொண்டே குடிப்பதற்கும் வாங்கிக் கொடுத்து ... என்ன மனிதர்கள் இவர்கள் என வசந்தியின் மனதில் வெறுப்புடன் வைராக்கியமும் எழுந்தது.

ஒருவாறு எட்டு மாதங்களில் வசந்தன் வேலை செய்ய ஆயத்தமானான். திரும்பவும் ஹோட்டல் ஒன்றில் வேலை கிடைத்தது. வசந்தி  மீண்டும் நிமிர்ந்துவிட்டாள். ஆனால் வசந்தன் மீண்டும் வசந்தியை வேலையை விட்டுவிடும்படி கூறியதை வசந்தி தன்னில் இரக்கத்தில் கூறுகிறான் என்றுதான் எண்ணினாள். அனால் அவனோ எப்பொழுதும் வசந்தி தனக்குக் கீழேயே இருக்கவேண்டும் என எண்ணியதும், மீண்டும் சகோதரர்களுடன் கதைப்பதும் பிடிக்காது, நான் எல்லோரையும் விட்டிவிட்டுத்தானே இருக்கிறன். எங்களுக்கு ஒருத்தரும் வேண்டாம். நீரும் விட்டுவிட்டு இரும் என கேட்டுக்கொன்டதன் பின் வசந்தி திரும்ப ஒன்றுமில்லாமல் வந்தபோது தங்கையின் வீட்டில் தங்கியதையும் மறந்து இனி ஒருத்தரும் என்னோட கதைக்காதேங்கோ. மனிசன் ஒருதரோடும் கதைப்பதில்லை. அதனால் நானும் உங்கள் எல்லாரையும் விட்டுவிட்டு இருக்கப் போகிறேன் என்று கூறியபோது வசந்தி பகிடியாகத்தான் சொல்கிறாள் என சரி இரன் என விட்டுவிட்டனர். நாட்கள் செல்லச் செல்ல வசந்தி அவர்களுடன் உண்மையிலேயே கதைக்காது விட்டவுடன் வசந்திக்குத் திமிர் என எண்ணி அவர்களும் தம்பாட்டில் இருந்து விட்டனர்.

ஒரு ஆறு மாதங்கள் சென்றிருக்கும். மற்றவர்களுடன் கதைக்காது விட்டதனால் மற்றவர்களும் இவர்களை கண்டு கொள்லாமல் வீதியில் கண்டால்கூட முகத்தை திருப்பிக் கொண்டு போக வசந்திக்கு அது பெரிய அவமானமாக இருந்தது. இதற்குள் வசந்தன் இரவு வேலையில் எதோ செய்ததில் வேலையும் போய்விட மற்றவர்கள் தம்மைப் பார்த்துச் சிரிப்பதாய் எண்ணியதில் வசந்தி மனநிலை பாதிக்கப்பட்டு சிறிதுகாலம் வைத்திய சாலையில் இருந்தாள். வசந்தன் மீண்டும் குடியும் புகையும் வீடு சூழ பிள்ளைகள் பற்றிக்கூட்ட எண்ணாமல் காலம் கழித்தான். நித்தியாவுக்கு பிள்ளைகளைப் பார்க்கத்தான் பாவமாக இருந்தது. வைத்திய சாலையில் வசந்தியைப் பார்க்கச் சென்றபோது நீங்கள் இந்த இடத்தை வி ட்டு வேறு எங்காவது மாறிப் போய் இருங்கோ. சில நேரம் அது உங்களுக்கு நல்லதாக இருக்கும் என என்றதை உடனே பிடித்துக்கொண்டு லண்டனுக்குப் போக வெளிக்கிட்டனர்  இருவரும். நித்தியாவுக்கு அதைக் கூறியதும் அங்குள்ள நிலவரங்களை தனக்குத் தெரிந்தவர் மூலம் அறிந்து, நீங்கள் அங்கு செல்வதாயின் கடைசி மூன்று மாதங்களுக்கு வீட்டுவாடகை உணவு மற்றும் இதர செலவுகளுக்கு கையில் கொஞ்சம் பணம் கொண்டு போக வேண்டும் என்றாள்.

அவர்களிடம் ஒரு வாரத்துக்குத் தேவையான பணம் கூட கையில் இல்லை. நித்தியாவிடம் கேட்டபோது நித்தியா இம்முறை மறுத்துவிட்டாள். வசந்திக்கு நித்தியாவில் மனஸ்தாபம் தான். ஆனாலும் வெளியே காட்ட முடியவில்லை. எப்பிடியாவது மறவர்கள் முன் நன்றாக வாழ்ந்து காட்டவேண்டும் என்னும் ஆசை மட்டுமே கண்முன் விரிந்தது. ஆசை மட்டும் இருந்தால் போதாது. விடாமுயற்சியும் சரியான திட்டமிடலும் வேண்டும் என்பது வசந்திக்கு மறந்து போனது.

தொடரும்..........

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

தொடருங்கோ.........

 

Link to post
Share on other sites

வசந்திக்கு மற்றவர்கள் முன் நன்றாக வாழ்ந்து காட்ட வேண்டும் என்கிற எண்ணம் மட்டும்தான் இருக்கு.. நிலைமைகளை திறனாய்வு செய்யும் பக்குவம் குறைவாக உள்ளது.. :unsure: வசந்தன் போன்றவர்களுக்கு குதூகலம்தான்.. :(:D

Link to post
Share on other sites
சுமோவிடம் யாராவது வந்து எங்கே கதையைக் காணோம்,தொடருங்கள் என்று சொன்னால் தான் தொடர்வாரோ :unsure:
 
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

வருகைதந்த அலை, விசுகுஅண்ணா, இசை,ரதி ஆகியோருக்கு நன்றி.

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

பகுதி 21

லண்டன் போக முடியாததால் வசந்தி எங்கேயாவது போயே தீருவது என முடிவெடுத்து மற்றைய ஐரோப்பிய நாடுகளில் எல்லாம் தெரிந்தவரிடம் விசாரித்தாள். அதில் அவர்கள் இலகுவாகச் சென்று வசிக்கக் கூடியதாக டென்மார்க்கே இருந்தது. பிள்ளைகளும் வளர்ந்துவிட்டபடியால் அவர்களும் வேறு இடம் செல்வதற்கே ஆசை கொண்டனர். அல்லது தாயின் ஆசைக்கு அவர்களும் உடன்பட்டனர்.

ஒன்பதாம் வகுப்பும் பத்தாம் வகுப்பும் படித்துக்கொண்டு இருந்த பிள்ளைகள் டென்மார்க்கின் எல்லையில் உள்ள யேர்மன் பாடசாலையில் கல்விகற்க முடிவெடுக்கப்பட்டு எல்லா ஒழுங்குகளும் செய்யப்பட்டு நித்தியாவிடம் வசந்தி தாங்கள் போவது பற்றிக் கூறினாள். நித்தியாவுக்கு ஒருவகையில் நின்மதிதான். அங்கு சென்று சென்று சேர்ந்ததும் தனக்கு அறிவிக்கும்படி கூறிவிட்டாள்.

அவர்கள் அங்கு செல்ல சூழ்நிலை காரணமாக நித்தியாவும் லண்டனுக்கு இடம்பெயரவேண்டி ஏற்பட்டது. வசந்தி சென்று ஒருவருடம் கழிந்திருக்கும். எல்லாம் வாழ்வு மகிழ்வாகப் போவதாகவும், பிள்ளைகளை இன்டர்நேஷனல் பள்ளியொன்றில் சேர்த்திருப்பதாகவும் வசந்தி கூறியபோது பள்ளிக்கு எப்படிக் காசு கட்டுவீர்கள் என நித்தியா கேட்டாள். பிள்ளைகள் கெட்டிக்காரர்களாக இருப்பதால் எல்லாக் காசும் நாம் கட்டத் தேவை இல்லை. நானும் இவரும் வேலை செய்வதால் கட்ட முடிகிறது. நீங்களும் இங்கேயே வந்திருக்கலாம் என கூறிய வசந்திக்கு சிரிப்பை மட்டும் பதிலாகத் தந்தாள் நித்தியா.

ஒரு இரண்டு மாதங்கள் சென்றிருக்கும். அங்கு ஒரு பெரிய வீடு விற்பனைக்கு இருப்பதாகவும் தாம் ஏற்கனவே வாடகைக்காகக் கொடுக்கும் காசின் அளவு மாதாமாதம் கட்டினால் போதும். வீடு பத்து வருடங்களில் தமக்குச் சொந்தமாகிவிடும் என்றும் இரண்டாயிரம் பவுன்ஸ் நித்தியா தந்தால் தான் தன்னிடமுள்ள நகைகளை விற்று தம்பியாரிடமும் கேட்டுள்ளேன். அதை வைத்துக்கொண்டு வீட்டை வாங்கிவிடலாம் என்றும் வசந்தி கேட்டபோது,நானும் இங்கு வந்ததில் எனக்குக் காசுத் தட்டுப்பாடு என நித்தியா கூறியதை வசந்தி கேட்காமல் மீண்டும் மீண்டும் நச்சரித்தாள். நீங்கள் எப்படி கடன் காசை திருப்பித் தர முடியும் என்று நித்தியா கேட்டதற்கு தான் அங்கு ஒரு சீட்டுப் போடுவதாகவும் ஒரு வருடத்தில் கட்டாயம் அந்தக் காசைத் திருப்பித் தருவதாகவும் எட்டபின் நித்தியாவாலும் மறுக்க முடியவில்லை. சரி பாவம் வசந்தி கடைசி கடைசியாக இந்த உதவியைச் செய்துவிடுவம் என எண்ணிக் கணவனுடன் கதைத்தபோது, கணவனிடம் வாங்கிய திட்டுக்கு அளவில்லை. இருந்தாலும் ஒருவாறு வசந்திக்கு காசை அனுப்பிய பின்தான் நித்தியாவுக்கு நின்மதியாக இருந்தது.

ஆறு மாதங்கள் செல்ல தங்கையின் மகளின் வீட்டு விசேடத்துக்கு வசந்தியும் மகளும் வந்திருந்தபோது நித்தியாவிடமும் சென்றிருந்தனர். வசந்தியின் முகமே வசந்தி நன்றாக வாழ்வதாகக் காட்டியதில் நித்தியா நின்மதியானாள். அவர்கள் வசிக்கும் வீட்டையும் வீடியோ எடுத்துக்கொண்டு வந்து காட்டினாள் வசந்தி. வீட்டின் பிரமாண்டத்தைப் பார்த்து நித்தியா வாய் பிளந்ததோடு, நாம் என்ன தான் கஸ்ரப்பட்டாலும் வசந்திபோல் எமக்கு வாய்க்குதில்லையே  என நித்தியாவுக்கு வசந்திமேல் ஒருசிறு பொறாமை எட்டிப் பார்த்தது உண்மை.

சொன்னதுபோலவே ஒரு வருடத்தில் நித்தியாவின் பணத்தை வசந்தி திரும்பக் கொடுத்தபோது நித்தியாவுக்கு நின்மதி ஏற்ப்பட்டது. அடுத்த இரு மாதங்களில் வசந்தி ஒரு கடை ஒன்றை எடுத்து நடத்த ஆரம்பித்திருப்பதாக கூறியபோது நித்தியாவுக்கு மீண்டும் வசந்தியின்பால் சலிப்பே ஏற்பட்டது. ஏன் வசந்தி அக்கா, நின்மதியாகத்தானே உங்கள் வாழ்க்கை போய்க்கொண்டு இருக்கு பிறகு ஏன் உப்பிடி ரிஸ்க் எடுக்கிரியள் என்றபோது இங்கு கடை நடத்திக்கொண்டு இருக்கும் ஒருவர் எங்களைச் சரியாகப் பிடித்துப் போனதால் தான் நடத்திக்கொண்டு இருந்த கடையை தருகிறார். அவருக்கு மாதாமாதம் வரும் பணத்தில் கொடுத்து முடிக்கலாம் என்றதன் பின் நித்தியா ஒன்றும் கூறவில்லை. தன்னிடம் பணம் கேட்டுத் தொந்தரவு செய்யாததே பெரிய விடயம் என்று விட்டுவிட்டாள். தொலைபேசியில் கதைக்கும் நேரங்களில் வசந்தி வியாபாரத்தையும் லாபத்தையும் பற்றித தற்பெருமை பேசியே நித்தியாவைக் கடுப்பாக்கினாள்.

சிறிது சிறிதாக தொலைப்பேசி அழைப்புக் குறைய வசந்தி பிசியாகிவிட்டதாக நித்தியா எண்ணிக்கொண்டிருக்க வசந்தியிடமிருந்து வந்த தொலைபேசி அழைப்பில் வந்த செய்தி நித்தியாவுக்கு தலை வலியைத்தான் தந்தது.

இன்னும் ஒரு பகுதியுடன் நிறையும்........

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

யாழ்ப்பாணம்-----> வசந்தி----->நித்தியா-----> ஜெர்மனி-----> லண்டன்----> கடை----->?????

 

எங்கேயோ நல்லாப் பரிச்சயமானவை மாதிரிக்குக் கிடக்கு, சுமே! :icon_idea:

 

சரி, போன பிறவி நினைவுகளாய் இருக்கும்! :o

 

நீங்கள் தொடர்ந்து எழுதுங்கள்! :D

 

 

Link to post
Share on other sites

வசந்திக்கு ரிஸ்க் எடுப்பது றஸ்க் சாப்பிடுவது போலை இருக்கு.. :D தொடருங்கோ..

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

யாழ்ப்பாணம்-----> வசந்தி----->நித்தியா-----> ஜெர்மனி-----> லண்டன்----> கடை----->?????

 

எங்கேயோ நல்லாப் பரிச்சயமானவை மாதிரிக்குக் கிடக்கு, சுமே! :icon_idea:

 

சரி, போன பிறவி நினைவுகளாய் இருக்கும்! :o

 

நீங்கள் தொடர்ந்து எழுதுங்கள்! :D

 

சத்தியமா நானில்ல. என் ஆக்கங்களை வாசித்தபோதே என்னைப் பற்றிப் புரிந்திருக்கவேண்டும். உங்களுக்கு ஆட்களை எடைபோடத் தெரியவில்லை என்று நன்றாகத் தெரிகிறது புங்கை. :icon_idea:

 

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

வருகைக்கு நன்றி இசை,நன்றி ரதி.
.

நான் இத்தொடரை அடுத்த பாகத்துடன் முடிக்க வேண்டிய கட்டாயத்துள் உள்ளேன். ஏனெனில் வசந்தியின் சம்பவங்களில் சிலதில் எனக்குச் சந்தேகங்கள் உள்ளன. நானாகக் கற்பனை செய்து அதை எழுத விரும்பவில்லை. ஏனெனில் வீடு மாறுவதாகக் கூறிய வசந்தி ஒரு மாதத்துக்கு மேலாகத் தொடர்பு கொள்ளவில்லை. அனைவரின் தொலைபேசிக்கும் முயன்றும் அவை வேலை செய்யவில்லை. இனி வசந்தியாக என்னுடன் தொடர்பு கொண்டாலொழிய நான் எதுவுமே செய்ய முடியாது. அதனால் எத்தனைநாள் காத்திருக்க வேண்டும் எனத் தெரியாது நான் எழுதாது விட முடியாது. தயவுசெய்து வாசகர்கள் அனைவரும் என்னை மன்னிக்கும்படி வேண்டுகிறேன்.

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

ஐய்...அச்சாப் பிள்ளை அங்காலை போணுலில கதைச்சு,கதைச்சு இங்கை கதை எழுதினனீங்களா...ம்ம்ம்...நல்ல விசயம்.. :lol: வசந்தி போல் பெண்களும் நாட்டுக்கு,வீட்டுக்கு தேவை தான்..

 

முற்றும் வெரி சூன்.... :)

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

  பதினைந்து வருடங்களாகக் கேட்ட கதை முழுவதும் வயதுபோன ஆட்களுக்கு நினைவில் நிக்காதுதானே யாயினி.  வருகைக்கு நன்றி. :lol:

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

சத்தியமா நானில்ல. என் ஆக்கங்களை வாசித்தபோதே என்னைப் பற்றிப் புரிந்திருக்கவேண்டும். உங்களுக்கு ஆட்களை எடைபோடத் தெரியவில்லை என்று நன்றாகத் தெரிகிறது புங்கை. :icon_idea:

 

கதாநாயகி நீங்கள் என்று சொல்லவரவில்லை, சுமே!

 

அந்தப் பிள்ளை, நித்தியாவைச் சொன்னேன்! கோபிக்காதீர்கள், சுமே! :icon_idea:

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

கதாநாயகி நீங்கள் என்று சொல்லவரவில்லை, சுமே!

 

அந்தப் பிள்ளை, நித்தியாவைச் சொன்னேன்! கோபிக்காதீர்கள், சுமே! :icon_idea:

 

என்னை இல்லையா??? அப்ப சரி :lol: :lol:

 

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்

தொடருங்கள் 

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

வரவுக்கு நன்றி லியோ.

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்

யாழ்ப்பாணம்-----> வசந்தி----->நித்தியா-----> ஜெர்மனி-----> லண்டன்----> கடை----->?????

 

எங்கேயோ நல்லாப் பரிச்சயமானவை மாதிரிக்குக் கிடக்கு, சுமே! :icon_idea:

 

சரி, போன பிறவி நினைவுகளாய் இருக்கும்! :o

 

நீங்கள் தொடர்ந்து எழுதுங்கள்! :D

 

அதே தான்.. :D:lol:

இத்தால் எல்லாரும் சுமோ அக்காவின் சொந்தக்கதையைத் தெரிந்துகொண்டீர்கள்.

                      சுபம். :icon_idea:

        நன்றி வணக்கம். :)

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

எனக்கு வேலை வைக்காமல் என் கதையை முடித்தமைக்கு நன்றி ஜீவா :lol: :lol:

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

பகுதி 22

வசந்தி வசந்தனை விட்டுவிட்டு பிரித்தானியாவுக்குப் பிள்ளைகளைக் கூட்டிக்கொண்டு வரப்போவதாகக் கூறியதில் நித்தியாவுக்கு உடனே என்ன சொல்வது என்று புரியவில்லை. என்ன நடந்தது என்றாள். கடையை நடத்தத் தெரியாமல் வசந்தன் நடத்தியதில் நட்டத்தில் போய் திரும்ப ஒன்றும் இல்லாமல் நடுத்தெருவில் நிக்கிறோம் என்றவளை இடைமறித்து ஏன் நீங்கள் அதில் தலையிடாது ஒதுங்கி இருந்தீர்களா. முதலே வசந்தனைப் பற்றித் தெரிந்த நீங்கள் எப்படி அவரை மட்டும் நம்பிக் கடையை ஒப்படைத்தீர்கள் என்றதற்கு, கடை கொஞ்சம் ஓடத் தொடங்க நீங்கள் ஓய்வெடுங்கோ வசந்தி. நான் கடையைப் பாக்கிறன் எண்டு சொன்னதால நானும் கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ் எண்டு வீட்டில இருக்க வெளிக்கிட்டன். கையில காசு புரள கடை நல்லா ஓடுது என்று பேசாமல் இருந்திட்டன். மூன்று பேரை வேலைக்கு வைத்திருந்தனாங்கள். மூன்றுபேரையும் பதிஞ்சுதான் வச்சிருக்கிறன் என்று இவர் சொன்னதை நம்பி நானும் விட்டிட்டன். கவுன்சிலால் வந்து பிடிச்சிட்டாங்கள். எக்கச்சக்கமா பைன் அடிச்சிட்டாங்கள். இப்ப கடை நடத்த முடியாமல் கடையைக் குடுத்துத்தான் அந்தக் காசு கட்டினது. திரும்ப வேலைக்குப் போங்கோ எண்டாலும் போறார் இல்லை. வீட்டில ஒவ்வொரு நாளும் பிரச்சனை. என்னால தொடர்ந்து இங்க இருக்க முடியாது. நீங்கள் உங்க எனக்கு ஒரு வீடு பாருங்கோ என்று கூறி முடித்தவள் நித்தியாவின் பதிலுக்குக் காத்திருந்தாள்.

வீடு பாக்கிறது பிரச்சனை இல்லை வசந்தி அக்கா. வந்த உடன அட்வான்ஸ் குடுத்து வாடகையும் குடுக்க காசு இருக்கோ உங்களிட்டை என்றதற்கு நீங்கள் தரமாட்டியளோ என்றாள். நீங்கள் கேட்கும்போதெல்லாம்  காசுதர நான் என்ன உங்கள் வங்கியோ என்று நித்தியா கொஞ்சம் கோபமாகவே கேட்டாலும், கேட்டபின் அப்படிக் கேட்டிருக்கக் கூடாதோ என வருந்தத்தான் செய்தாள். வசந்திக்குச் சுட்டிருக்க வேண்டும். நீங்கள் எத்தனையோ தரம் தந்தநீங்கள் தானே என்று கூற நித்தியாவுக்குப் பாவமாகப் போய்விட்டது. குறை நினைக்காதேங்கோ இவர் சம்மதிக்க மாட்டார் என்று கூறிவிட்டு, பிரச்சனை இல்லை வீடு பாக்கிறன். ஆனால் நீங்கள் ஒரு ஐயாயிரம் பவுண்ஸ் ஆவது கொண்டுவந்தால் ஒழிய இங்க வாறதைப்பற்றி  யோசிச்சுப் பயனில்லை. எப்படியும் வசந்தனை வேலைக்கு அனுப்பப் பாருங்கள். இங்கு வந்தால் மீண்டும் பிள்ளைகளின் படிப்புப் பாதிக்குமே என்றாள்.

பிள்ளைகள் இன்டர்நேஷனல் பள்ளியில் படித்ததனால் ஆங்கிலம் நன்றாகக் கதைப்பார்கள். உடனேயே பல்கலைக்கழகத்துக்கு விண்ணப்பிக்கலாம் என்ற வசந்திக்கு, இப்ப வெளிநாட்டினர் இங்கு வந்தால் மூன்று வருடங்களின் பின்னர்தான் படிப்பதற்கான உதவித்தொகை கிடைக்கும். அதனால வடிவா யோசியுங்கோ. நீங்கள் அவசரப்பட்டு திரும்பத் திரும்ப ஒரே பிழையை விடுறீங்கள். என்னில கோவிக்காதைங்கோ. உங்கட நன்மைக்குத்தான் சொல்லுறன் என்று முடித்தாள் நித்தியா.

நித்தியா கணவனிடம் வசந்தி பற்றிக் கூறுயபோது நீ வசந்தியை இங்கே கூப்பிடாதை. அது எமக்குக் கரைச்சல். இத்தனை வருடங்கள் பட்டும் வசந்தியும் திருந்தவில்லை. வசந்திவிடயத்தில் நீயும் திருந்தவில்லை. இம்முறையாவது நான் சொல்வதைக் கேள். வெளியில் போகும் ஓணானைப் பிடித்து வீட்டுக்குள் விட்ட கதையாகிவிடும். எத்தனைபேருக்கு எவ்வளவு நல்ல நண்பர்கள் இருக்கின்றனர். உனக்கு வாய்ப்பதெல்லாம் இப்பிடியாக இருக்கிறது. இவ்வளவு நாளும் நீயும் பட்டு என்னையும் படுத்தினது போதும். பேசாமல் இரு என்றார். கணவன் கூறுவதும் சரிபோல் நித்தியாவுக்கு இருந்தாலும் மனச்சாட்சி உறுத்திக்கொண்டே இருந்தது. அதனால் வசந்திக்கு தானாகத் தொலைபேசி எடுக்காது தவிர்த்தாள் நித்தியா.

இரு மாதங்களில் வசந்தியிடமிருந்து மீண்டும் தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது லண்டனிலிருந்து. வசந்தனுக்கு ஒரு வேலை ஒழுங்குசெய்து கொடுத்துவிட்டு தானும் பிள்ளைகளும் வந்துவிட்டதாகக் கூறியதும் அடுத்து என்ன கேட்கப் போகிறாவோ எண்டு நெஞ்சு தடதடத்தது. எங்கே இருக்கிறீர்கள் எனச் சுரத்தில்லாது கேட்டாள் நித்தியா. இவள் இருக்கும் இடத்திலிருந்து இருபத்தி ஐந்து  மைல்கள் தள்ளி இருப்பதாகக் கூறியதும் ஒரு நின்மதி ஏற்பட்டது நித்தியாவுக்கு. எப்ப வாறீங்கள் என்னிடம் என வசந்தியே கேட்க விரைவில் வருவதாகக் கூறி தொலைபேசி எண்ணையும் விலாசத்தையும் வாங்கிக்கொண்டு கதையை நீட்டாது முடித்தாள் நித்தியா.

ஒரு மாதம் சென்ற பிறகே வசந்தியிடம் போவதற்குச் சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது நித்தியாவுக்கு. அவள்  வருவதற்கு உதவவில்லையே என்னும் குற்ற உணர்வுடனே அங்கு சென்ற நித்தியாவுக்கு அவர்களின் வீட்டுக்குள் காலடி எடுத்து வைத்தவுடன் குற்ற உணர்வே இல்லாது போய் எரிச்சல் தான் வந்தது. வீடு மிகவும் பெரிதாக இருந்தது. நான்கு படுக்கை அறைகள், குசினி ,உணவு அறை பிறிதாக,  conservatory என பிரமாண்டமாக இருந்தது. வாடகை எவ்வளவு என்று கேட்டதற்கு 1500 பவுன்ஸ் என்று சாதாரணமாகக் கூறினாள் வசந்தி.

அதனினும் மேலாக ஒரு பெரிய நாய். அங்கு வளர்த்தார்களாம். அதை விட மனமின்றி இங்கும் கொண்டுவந்தார்களாம் என்றபோது நித்தியா கொஞ்சம் கோபத்துடனேயே கேட்டாள். வசந்தி அக்கா நீங்கள் திருந்தவே மாட்டீர்களா?? நான் வசந்தனில்தான் முழுப் பிழையும் என எண்ணியிருந்தேன். ஆனால் இப்பதான் தவறுக்கு நீங்களும் காரணம் என்று தெரியுது. மாதம் இவ்வளவு வாடகைக்கு இந்த வீடு உங்களுக்குத் தேவை தானா?? அதுகும் புதிதாக இந்த நாட்டிற்கு வந்துள்ளீர்கள். பணப் பிரச்சனை பெரிதாக இருக்கும். ஒவ்வொரு சதத்தையும் கணக்குப் பார்க்க வேண்டுமே தவிர இப்படி ஊதாரித்தனம் செய்வதா??உங்களுக்கு உடனே உதவித் தொகையும் கிடைக்காது. இப்ப வசந்தனும் இல்லாதபடியால் இரு படுக்கை அறை கொண்ட வீட்டை எடுத்துக் காசை மிச்சம் பிடித்திருக்கலாம் என்றுவிட்டு வசந்தியைப் பார்த்தபோது வசந்தியின் முகத்தில் சிரிப்புத் தொலைந்திருந்தது.

மூன்று நான்கு வீடு பார்த்தது நித்தியா. எனக்கும் பிள்ளைகளுக்கும் பிடிக்கவில்லை அதுதான் என்று இழுத்தார். நீங்கள் சொந்த வீடா வாங்கினீர்கள் பிடிப்பதற்கு. வசதியாக மட்டும் இருக்கவேணும் என்று பார்த்தநீர்கள் உந்த வீட்டுக்கு தொடர்ந்து எப்படி வாடகை கட்டப்போகிறீர்கள் என்று யோசித்தீர்களா ??என்றுவிட்டு நிறுத்தினாள். நீங்கள் சொல்லுறதும் சரிதான். ஆனால் இங்க வாற குழப்பத்தில நான் உது  ஒண்டையும் யோசிக்கவில்லை. இவர் அங்கே இருந்து காசு அனுப்புவார் தானே என்றாள். உங்களுக்குக் கடவுள் எத்தனையோ வழிகளைத் திறந்துவிட்டும் நீங்கள் அதைச் சரியான முறையில் பயன்படுத்தவில்லை. முதலில இந்த வீட்டை விட்டுவிட்டு சிறிய வீடாப் பார்த்து மாறுங்கோ. செட்டில் பண்ணிய பிறகு பிறகு நல்ல வீடாப் பார்த்து மாறலாம் என்றாள். ஏற்கனவே ஆறு மாத அக்ரிமெண்ட் எழுதியாச்சு. ஒண்டும் செய்ய முடியாது நித்தியா. ஆறு மாதம் முடியப் பாப்பம் எப்ன்று வசந்தி விட்டேந்தியாகப் பதில் கூறியதும் நித்தியா அதன் பின் எதுவும் கதைக்கவில்லை.

அதன்பின் வசந்தி பலதடவை நித்தியாவுடன் போனில் கதைத்தாளாயினும் தன் வாழ்க்கை நிலையைப் பற்றி பெரிதாக அலட்டிக் கொள்ளவில்லை. மகள் மூத்தவளானபடியால்  அவளை  மட்டும் படிக்க அனுப்பிவிட்டு மகனை வேலைக்கனுப்பினாள் வசந்தி.  ஏனெனில் இருவரும் பல்கலைக்கழகம் செல்ல வேண்டியது. பணத் தட்டுப்பாட்டால் எந்த உதவியும் கிடைக்காத நிலையில் ஒருவரையாவது கற்பிக்கவேண்டும் என்று எடுத்த முடிவு அது. வசந்தியின் பிள்ளைகள் இருவருமே மிகவும் கெட்டிக்காரர்கள். அதுக்கும் மகன் எள்  என்றால் எண்ணையாக  நிற்பவன். நித்தியாவுக்கு அவனை நினைக்கத்தான் பாவமாக இருந்தது. ஆனாலும் என்ன தான் செய்வது.

வசந்திக்கு கரண்ட் பில், கவுன்சில் டக்ஸ், மகளின் படிப்பு என்று காசு கரையக் கரைய இருந்த நகைகள் ஒவ்வொன்றும் பவுண் புரோக்கர்களிடம் சென்றன. இதை வசந்தி நித்தியாவிடம் கூறியபோது நீங்கள் நகைகளை அடைவு வைக்காது விற்பதே சிறந்தது. ஏனெனில் நீங்கள் அவர்களுக்கு வட்டி கட்டும் காசு பிறகு உங்களுக்கு சுமையாகிவிடும் என்று நித்தியா கூற நான் ஆசையாகச் சேர்த்த நகைகள் அதை விட முடியாது என்றுவிட்டாள்  வசந்தி. சரி உங்கட பிரச்சனை எனக்குத் தெரிஞ்சதை நான் சொன்னேன் அவ்வளவுதான் என்றுவிட்டு அதன்பின் எப்போதும் வசந்திக்குப் புத்திசொல்ல முயலவில்லை.

ஒரு எட்டு மாதங்கள் சென்றிருக்கும் வசந்தனும் இங்கேயே வந்துவிட்டதாகவும் தங்களுக்கு இருபதாவது திருமண நாள் என்றும் கொஞ்ச உறவுகளுக்குச் சொல்லிச் செய்வதாகவும்   வரும்படி அழைப்பு விடுத்திருந்தார். அங்கு சென்று பார்த்தால் ஒரு பத்துக் குடும்பம் வந்திருந்தது. எல்லோரும் இவர்களின் வீட்டையும் தளபாடங்களையும் பற்றியே பேசிக் கிலாகித்துக்கொண்டிருந்தனர். நித்தியாவுக்குச்  சந்தேகம். வசந்தியை கேள்விக்குறியுடன் பார்த்தாள். உள்ளே வருமாறு நித்தியாவுக்கு கண் யாடை செய்ததில் நித்தியா எழுந்து வசந்தியின் பின்னால் குசினிக்குள் சென்றாள். என்ன என்று கேட்டவளுக்கு, நித்தியா வந்திருக்கிறவை எங்கட சொந்தக்காரர். எல்லாரும் நல்ல வசதியாக இருக்கினம். நான் இது எமது சொந்த வீடு என்று கூறியுள்ளேன். அல்லது எங்களை மதிக்கவே மாட்டினம். இவை நெடுக வரப்போவதில்லை. உங்கட மனிசனுக்கும் ஒருக்கா வாடகை வீடு என்று சொல்ல வேண்டாம் என்று சொல்லிவிடுங்கோ என்றதும் நித்தியாவுக்கு எரிச்சல்தான் வந்தது. ஒன்றுமே கதைக்காது கணவனைக் கூப்பிட்டு வசந்தி கூறியதைச் சொன்னதும் கணவன் பார்த்த பார்வையில் நித்தியா கூசிப்போனாள். நித்தியாவுக்குமே வசந்தியில் இருந்த கொன்சனஞ்ச மதிப்பும் ஒரேயடியாய் இறங்கிப் போயிற்று. அதன்பின் முள்ளில் இருப்பதுபோல் அன்றைய நிகழ்வில் கலந்துகொண்டுவிட்டு வந்தவள் இரு மாதங்கள் வசந்தியுடன் கதைக்கவே இல்லை.

வசந்தனும் அங்குவந்து மீண்டும் கொட்டேல் ஒன்றில் வேலைபார்த்தும் அவர்களின் கடன் கூடியதே அன்றிக் குறையவில்லை. ஒருநாள் நித்தியாவின் வீட்டுக்கு வரப்போவதாகக் கூறி வசந்தியும் மகளும் வந்தார்கள். நித்தியாவுக்கு யோசனையாகவே இருந்தது. ஆனாலும் வரவேண்டாம் என்று எப்படிச் சொல்வது. காத்திருந்தாள். வந்தவர்கள் பலதையும் கதைத்துவிட்டு மகளின் படிப்புப் பற்றிக் கதை தொடங்கியது. அன்ரி உங்களை நம்பித்தான் வந்தனான். எனக்கு யூனிக்குக் காசு கட்டவேணும். யாரிட்டைக் கேட்பது என்று தெரியவில்லை. எனக்கு ஒரு இரண்டாயிரம் தாங்கோ. அல்லது நான் தொடர்ந்து படிக்காமல் விடவேணும் என்று வசந்தியின் மகள் கெஞ்சுவதுபோல் கேட்டவுடன் நித்தியாவுக்கு என்ன செய்வது என்றே தெரியவில்லை. இப்படிக் கூடத் தந்திரசாலிகள் இருப்பார்களா?? தொலைபேசியில் கேட்டால் மறுத்துவிடுவோம் என எண்ணி மகளைக் கொண்டு நேரடித் தாக்குதல் தொடுத்ததில் கோவம் வந்து, என்ன வசந்தி அக்கா நீங்கள் என்னிடம் காசு தந்தா வச்சிருக்கிறியள். இரண்டாயிரம் என்றால் சும்மாவா. என் கணவர் கடைசிவரை தரச் சம்மதிக்க மாட்டார். எத்தினை தரம் உங்களுக்கு காசு தந்திருப்பன். உப்பிடி மற்றவர்களை தொல்லைப் படுத்துவதே தவறு. உங்கள் நகைகளை விற்று மகளைப் படிப்பியுங்கோ என்று கொஞ்சம் காட்டமாகவே கூறினாள். நகைகள் எல்லாம் வட்டி கட்ட முடியாததால அப்பிடியே போட்டுது. நீங்கள் தான் உதவ வேணும் என்று அழத் தொடங்கினாள் வசந்தி. நித்தியாவுக்கு என்ன செய்வது என்றே தெரியவில்லை. கொஞ்சநேரம் ஒருவரும் ஒன்றும் பேசவே இல்லை. வென்றது வசந்தியின் உணர்வுத் தாக்குதல்தான்.

நித்தியா ஒருவாறு கணவனிடம் கெஞ்சி மண்டாடியும் கணவன் ஆயிரம் பவுண்டுகளுக்குமேல் கொடுக்கச் சம்மதிக்கவில்லை. நித்தியாவுக்கு வேறு வழியே தெரியவில்லை. மகளின் பெயரில் போட்டிருந்த பணத்திலிருந்து ஆயிரம் பவுண்டுகளை எடுத்து இரண்டாயிரமாக வசந்திக்கு அனுப்பிவிட்டாள். நித்தியாவுக்கு கணவனைக் காணும் போதெல்லாம் மனது குறுகுறுத்தது. சொல்லிவிடலாமா என எத்தனையோ தடவை எண்ணியும் சொல்லும் துணிவு வரவில்லை. பிறகு கணவர் இப்படி எனக்குத் தெரியாமல் எத்தனை செய்தாயோ என்று கூறிவிடுவார் என்ற பயம். எப்படியும் வசந்தி காசு தந்ததும் போட்டுவிடலாம் என்ற நம்பிக்கை. சீட்டு ஒன்று போட்டிருக்கிறேன். ஒக்டோபர் மாதம் முடியுது. அப்ப உங்கடை காசைத் தருவேன் என்ற வசந்தி நவம்பர் மாதம் சென்றும் போனை எடுக்கவுமில்லை, காசைக் கொடுக்கவுமில்லை. நித்தியாவின் நிலைதான் இருதலைக்கொள்ளி எறும்பானது. திரும்பத் திரும்ப வசந்திக்கு போன் செய்தும்  வசந்தியிடமிருந்து பதில் இல்லை. இன்னும் இரு மாதம் செல்ல வசந்தி ஒருநாள் போன் செய்து நித்தியாவுக்குத் தரவேண்டிய காசில் ஆயிரத்தைத் தருவதாகவும் மிகுதியை ஆறு மாதத்தில் தருவதாகவும் கூறியபோது சரி இதாவது வருகிறதே என்று நித்தியா நின்மதியானாள். ஆனாலும் வசந்தி தரும் காசைப்பற்றிக் கணவரிடம் கூறுவதா அல்லது மகளின் சேமிப்புக் கணக்கில் போடுவதா? என நாள் முழுதும் யோசித்து, கணவனிடம் திட்டு வாங்குவதிலும் நம்பிக்கையைக் காப்பாற்றுவதே மேலென எண்ணி பணத்தை மகளின்  கணக்கிலேயே போட்டாள். அப்பப்ப கணவனின் கதைகளைக் கேட்டு அமைதியாக இருக்கப் பழகிக் கொண்டாள் நித்தியா.

ஒன்பது மாதங்களில் தருவதாகக் கூறிய வசந்தி இரண்டு வருடங்களாகியும் பணத்தைக் கொடுக்கவில்லை. வசந்தியிடமிருந்து தொலைபேசி அழைப்பு வராமலே விட்டுவிட்டது. ஆனால் நித்தியா அப்பப்ப போன் செய்து பார்ப்பாள். பலமுறை போனை யாருமே எடுக்க மாட்டார்கள். மெசேச் பாக்ஸ் புல் என்னும் செய்திதான் வரும். சரி காசுதான் தரவேண்டாம் ஒரு போன்செய்து கதைத்தால் என்ன என மனம் கேட்கும். ஆனாலும் மறந்து போய்க்கூட  கணவனிடம் வாய் திறப்பதில்லை. ஒருநாள் நித்தியா போன் செய்தபோது வசந்தியின் மகள் தான் கதைத்தாள். அம்மா வைத்தியசாலையில் இருக்கிறார் என்றதும் வசந்திக்குப் பதைப்பாக இருந்தது. அடுத்தநாளே வசந்தியைப் பார்க்கப் போய் நின்றவள் வசந்தியின் சிரித்த முகத்தைக் கண்டதும் சிறிது ஆறுதல் கொண்டாள். வசந்திக்கும் நித்தியாவைக் கண்டதும் சந்தோசமாகவே இருந்தது என பலதடவைகள் கூறியதில் வசந்தியின்மேல் இருந்த கொஞ்சனஞ்சக் கோபமும் நித்தியாவுக்கு இல்லாது போய்விட்டது.

வசந்தி தேறி வந்து மூன்று மாதங்களின் பின் வசந்தியிடமிருந்து தொலைபேசி. சரி காசுதான் தரப்போகிறா என்று நித்தியா நினைக்க தானும் வசந்தனும் மூன்று மாதங்களாக ஒரே வீட்டுக்குள் இருந்தும் கதைப்பதில்லை. வசந்தன் எட்டு மணித்தியால வேலைக்கு மட்டும்தான் போகிறார். வீட்டு வாடகை மட்டும் அவர் கட்டுகிறார். ஜொப் சென்டர் தரும் தொகையும் மகனின் சம்பளமும்தான் மர்ற்றச் செலவுகளுக்கு. என் வீடும் விடச்சொல்லிப் போட்டார்கள். ஒரு மாதத்தில் வீடு மாறவேணும்.என்ன செய்வது என்றே தெரியவில்லை. நீங்கள் தான் ஏதும் செய்யவேணும் என்று கொஞ்சம்கூட மனச்சாட்சி அற்றுக் கேட்பவளை என்ன செய்யலாம் என்று ஒருவினாடி யோசித்த நித்தியா, நீங்கள் குறை நினைத்தாலும் பரவாயில்லை. இனிமேல் என்னிடம் நீங்கள் எதையும் எதிர்பாக்காதேங்கோ. உங்களிடம் நட்புடன் இருந்த காலங்கள் முழுவதும் நான் நின்மதியாக இருந்ததில்லை. நீங்கள் கவுன்சிலுக்கு அல்லது சிட்டிசென் அட்வைஸ் பீரோவுக்குப் போய் உங்கள் பிரச்சனையைச் சொல்லுங்கோ. தயவுசெய்து மற்றவர்களிடமும் கேட்டு அவர்களைத் தர்ம சங்கடத்துக்கு ஆளாக்காதேங்கோ. உங்களால் ஆயிரம் பவுன்சையே இரண்டு வருடங்களாகத் தர முடியாதபோது நீங்கள் என்ன துணிவில் என்னிடம் கேட்டீர்கள். தயவுசெய்து எக்காரணம் கொண்டும் என்னிடம் கேட்கவே வேண்டாம் என்று கூறிவிட்டு போனை வைத்துவிட்டாள். இப்போது ஆறு மாதங்களாகிறது வசந்தி என்ன ஆனாள் என்றே நித்தியாவுக்குத் தெரியவில்லை. அவர்கள் ஒருவரின் கைத்தொலைபேசி கூட ஒன்றும் வேலை செய்யவில்லை. கணவர்கூட வேலைப் பளுவில் வசந்தியையும் கொடுத்த காசையும் மறந்து இவளிடமும் முன்போல் அது பற்றிக் கதைப்பதில்லை. அது இவளுக்கு நின்மதியைத் தந்தாலும், எங்கே வசந்தி பற்றிக் கதைத்து கணவன் மறந்திருப்பதை நினைவுபடுத்த கணவன் மீண்டும் முருங்கை மரம் ஏறிவிடலாம் என்னும் அச்சத்தில் எல்லாவற்றையும் தானே அனுபவிக்கிறாள். நான் வசந்திக்குச் செய்தது சரியா தவறா என அவள் மனச்சாட்சி அப்பப்ப உறுத்தினாலும் வேறொன்றும் செய்யவே முடியாது எனத் தனக்குத் தானே சாமாதானமும் செய்தபடி வசந்தியின் தொலைபேசிக்காகக் காத்திருக்கிறாள் நித்தியா..............


கடைசியில் முடிந்தே விட்டதா கதை அப்பாடா.

 

Link to post
Share on other sites

ம்ம்... வசந்தி குடும்பத்தைப் பற்றி எனனத்தைச் சொல்ல!

 

எப்ப அடுத்த கதை தொடங்கப் போகின்றீர்கள் சுமே? வாசிக்க மிக ஆவல்!

Link to post
Share on other sites

Archived

This topic is now archived and is closed to further replies.


  • Tell a friend

    Love கருத்துக்களம்? Tell a friend!
  • Topics

  • Posts

    • 10)    ஏப்ரல் 18th, 2021, ஞாயிறு, 03:30 PM: ராயல் சேலஞ்சர்ஸ் பெங்களூர் vs கொல்கத்தா நைட் ரைடர்ஸ் - மும்பை    RCB vs   KKR   7 பேர் ராயல் சேலஞ்சர்ஸ் பெங்களூர்  வெல்வதாகவும்   7 பேர் கொல்கத்தா நைட் ரைடர்ஸ்  வெல்வதாகவும் கணித்துளனர்.   ராயல் சேலஞ்சர்ஸ் பெங்களூர் ஈழப்பிரியன் சுவி கல்யாணி சுவைப்பிரியன் எப்போதும் தமிழன் வாத்தியார் பையன்26   கொல்கத்தா நைட் ரைடர்ஸ் குமாரசாமி வாதவூரான் அஹஸ்தியன் நந்தன் கிருபன் நுணாவிலான் கறுப்பி   இன்று நடக்கும் முதலாவது போட்டியில்  யார் புள்ளிகள் எடுப்பார்கள்?👯‍♂️
    • அகமண முறையும் சாதியை அழித்தொழித்தலும் by vithaiApril 14, 2021   “திருமணத்தில் மட்டும்தான் சாதி பார்க்கிறோம்” என்று சாதிய மனநிலையை மறைக்கும் சப்பைக்கட்டுகளையும் புரட்டையும் அவதானிக்கிறோம். இக்கருத்து அகமண முறையினைத் தொடர்ச்சியாகப் பேணுவதற்குரிய தற்கால மொழித்தந்திரங்களில் ஒன்று. அகமணம் (Endogamy) என்பது, ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகக் குழு, வகுப்பு, வர்க்கம் அல்லது இனப்பிரிவுகளுக்கு உள்ளேயே மணம் செய்து கொள்ளும் முறையைக் குறிக்கிறது. சாதிப்பிரிவுகள் காணப்படும் இந்தியா , இலங்கை போன்ற நாடுகளில் சாதி ஒரு அகமணக் குழுவாகத் தொழிற்படுகிறது. தமிழர்களைப் பொறுத்த வரையிலும் கூடப் பெரும்பாலும் சாதி அகமணக் குழுக்களாகவே தம் சமூகத்தை உருவாக்கியுள்ளனர். மேலைநாடுகளில் சாதிப்பிரிவுகள் இல்லாத சமுதாயங்களில், வர்க்கம் அல்லது வகுப்பு அகமணக் குழுவாக இருப்பதைக் காணலாம். இவ்வாறு அகமணமுறை சார்ந்திருந்த பல சமூகங்களில் தற்காலத்தில் இதன் செல்வாக்குக் குறைந்து வருகின்றபோதும், வேறு சில சமுதாயங்களில் இம்முறை இன்றும் கடுமையாகக் கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வருவதைக் காணலாம். குறிப்பாக சாதிய அல்லது வர்ண நிலவரங்களைப் பாதுகாக்கும் கட்டமைப்பாக மட்டுமன்றி சாதியத்தின் தொற்றுவாயிலும் அகமணத்தன்மை காணப்படுவதை அம்பேத்கர் தன்னுடைய மானிடவியல்சார் ஆய்வின் மூலம் கண்டறிந்தார். தன்னுடைய சாதிக்கு எதிரான சிந்தனைகளின் அடிப்படைகளை சாதியை விஞ்ஞான பூர்வமான, வரலாற்று நிலைப்பட்ட ஆய்விலிருந்தே அம்பேத்கர் ஆரம்பித்தார் என்பது முக்கியமானது. மொத்தச் சாதிய இருப்பின் அடிநாதமே ‘அகமணங்கள்’ (Endogamous nature) தான் என்கிறார் ’மானிடவியலாளர்’ அம்பேத்கர். தன்னுடைய காலத்திற்கு முன்பு காலனிய ஐரோப்பியரும், கீழைத்தேய ஆய்வாளர்களும் சாதியின் ‘பிறப்பு’ பற்றிச் ஆய்ந்து சொன்னவற்றை, ஆதாரங்களுடன் மேவிச்சென்றார். அவர் அதுவரைகாலமும் இருந்த புறவயமான ஆய்வுகளில் இருந்து விலகி சாதியை அகவயமாகப் புரிந்துகொள்ளும் வழிகளைத்திறக்கிறார். அகமண முறைகளே சாதியின் தோற்றத்திலும் தொடர்ச்சியிலும் பெருத்த பகுதியை வைத்திருக்கின்றன என்ற அவருடைய ஆய்வும் வாதமும் முக்கியமானது. அவர் கலப்பு மணத்தின் இன்மையே சாதியைப் பாதுகாக்கிறது என்கிறார். கெட்கர் விளக்கிய கலப்புமணத்தடை, பிறப்பிலேயே ஒவ்வொருத்தரும் பிறந்த குழுவிற்கு உறுப்பினராகிவிடும்தன்மை என்பவற்றின் இயல்புகளை சாதிய நிலவரங்களைப்பாதுகாக்கும் முக்கிய ஏற்பாடுகள் என்பதை அம்பேத்கர் வலியுறுத்துகின்றார். இந்திய வர்ணக் கோட்பாட்டை அடியாகக் கொண்ட சாதிய அமைப்புக்களின் ஏனைய தாங்கு தூண்களின் அடிப்பாகமாக அகமணமே இருந்து வருகின்றது. குறிப்பாக அகமண முறைமையைப் பாதுகாப்பதன் மூலம் சாதி தொடர்ந்தும் பாதுகாக்கப்படுவதை நுட்பமாக அவதானிக்க வேண்டும். முன்பு சதி (உடன் கட்டை ஏறுதல்) ,குழந்தைத்திருமணம் , கட்டாய விதவை முறை என்பன இவ் அகமண அமைப்பினைப் பாதுகாக்கும் கூறுகளாக இருந்தன. இந்த அகமணம் நீடிக்கவேண்டுமெனில் குறித்த குழுவிற்குள்ளே சம எண்ணிக்கை தொடர்ச்சியாகப் பேணப்படவேண்டும். எனவே இச்சமநிலையை ஒழுங்குபடுத்தும்போது இந்த அம்சம் நிறைவு காண்கிறது. மணம் புரிந்து கொண்ட கணவனும் மனைவியும் ஒரேநேரத்தில் இறப்பதற்குச் சாத்தியமில்லை. கணவன் இறந்துபோனால் பெண் கூடுதலாக நிற்கிறாள். அத்தருணத்தைக் கையாளாவிட்டால் அவர் அக்குழுவைத் தாண்டிச்சென்று அகமண வழக்கத்தைக் குலைப்பாள். அதற்காக அவளை விதவையாக்குவதும் உடன்கட்டை ஏற்றுவதும் நடக்கிறது. அவனுக்கு பருவமெய்தாத பெண்ணை மணம் முடிப்பதும் தானேவந்து பிரம்மச்சரியம் ஏற்பதும் நடக்கிறது. அவ்வாறு குலஒழுங்குகளிலிருந்து சாதிக்கான இயல்புகளைத் தொடங்கும் அம்பேத்கர், பிற்கால நடைமுறைகளில் அவை மெல்ல நடைமுறை இழப்பதை விளக்குகிறார். பெண்ணொருத்தி கணவனை இழந்தால் அவள் அவனுடன் தீக்குள் இறக்கிறாள், கணவன் மனைவியை இழந்தால் ‘பிரமச்சரியம்’ கடைப்பிடிக்கிறான். இம் மானுடப்பிறழ்வுகளும், சாதியை விட்டு விலகி வேறு வர்ணங்களுடன் மணத்தொடர்பு ஏற்பட்டு விடக்கூடாது என்பதைப்பாதுகாக்கும் பொறிமுறைகளாகும். இவ்விடத்தில் ஒரு பெண்ணை அடக்கி வைப்பது மூலமே அகமணம் வழக்கம் காப்பாற்றப்படுகிறது என்று அம்பேத்கர் கூறியிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும். மொத்தத்தில் சாதி உருவான முறை என்பதாக மட்டுமில்லாமல் அது தொடர்ந்து பாதுகாக்கப்பட்டுவந்த முறைமையாக அகமணம் இருப்பதை அவர் விளக்கியிருக்கிறார். இவ்விடத்தில் இந்து மதமும் அதன் மூல நூல்களும் எடுக்கும் பாத்திரம் பெரியது. மனுஸ்மிருதி திருமணங்கள் எவ்வாறு நடக்க வேண்டும் யார் யாரைத்திருமணம் செய்ய வேண்டும் என்பதை வர்ணப்பாகுபாட்டைப்பாதுகாக்கும் விதமாக ‘உயர் குடி மணம்’ ’தாழ் குடி மணம்’ என்பவற்றை அனுலோம (இயற்கைக்கு உகந்தது), பிரதிலோம (இயற்கைக்கு ஒவ்வாதது) என்று வரன்முறை செய்கின்றது. பிராமணர்கள், சத்திரியர்கள் போன்ற ஒடுக்கும், சுரண்டும் உயர்குடிகளின் வாழ்வை உறுதி செய்யவும் வைசிக, சூத்திரர்களை ஒடுக்கவுமாக திட்டமிட்டு இந்து மூல நூல்கள் அகமண முறையை கடுமையாக வலியுறுத்துகின்றன. பிராமணியத்தின் பரவுகை, நாட்டார் வழிபாட்டு முறைகளிடம் இருந்த ‘சடங்கியல் தலைமையைப்’ பறித்துக்கொண்டதைப் போலவே திருமணத்திலும் சடங்கியல் தலைமையையும் கட்டமைப்பையும் தங்களுடைய பிறழ்வான சாதிய நடைமுறையைப்பாதுகாக்கும் அமைப்பாகவே மாற்றியது. மனு, உலகின் பெரிய அழிவே வர்ணதர்மத்தின் அழிவு என்றும், உலகின் பெரும் தீமை வர்ணக்கலப்புத்தான் என்கிறது. மத அமைப்பிற்கும் சாதி அமைப்பிற்கும் பழக்கப்படுத்தப்பட்ட சமூகத்தின் மன அமைப்பு சிந்திக்காதவண்ணம் கடவுளின் பெயராலும், பிறப்பின் பெயராலும் மனுதர்மம் போன்ற சித்தாந்தங்கள், பிராமணீய சத்திரிய நலன்களையும் அதிகாரத்தையும் பாதுகாக்கும் முகமான வர்ண சித்தாந்தங்களை நிறுவி, புராண இதிகாசங்கள் மூலம் அதற்கான தொன்மக்கதைகளை உற்பத்தி செய்து சமூக அமைப்பை வர்ண ஒழுங்குபடுத்தலுக்குள் கொண்டுவந்தது. எழுத்தாளர் பிரேம் கட்டுரை ஒன்றில் வர்ண அமைப்பினை வலியுறுத்தக் கூடிய இந்து மூல நூல்களில் ஒன்றான ’கீதை’ சொல்லப்பட்ட இடமென விபரிக்கப்பட்டும் பாரதப்போர்க் காட்சியை இவ்வாறு வாசிப்பார், |மகாபாரதத்தில் குருஷேத்திரப் போர்க்காட்சி இங்கு இந்திய வேத நூலாகக் கொண்டாடப்படும் பகவத்கீதை பிறக்கிறது. இதை இந்திய மன அமைப்பின் ஒரு பகுதியாகக் கொண்டால் இந்திய வாழ்வியல், அறவியல் பற்றிய முழு அடிப்படையுமே இதற்குள் மறைந்திருக்கிறது என்று கூறலாம். அர்ச்சுனன் போர்க்களத்தில் தனக்கு முன்னே நிற்கும் அனைவரையும் பார்க்கிறான். சில வினாடிகள்தான். அவனால் போர் செய்ய முடியவில்லை. மனம் பதை பதைக்கக் கருவிகளைத் தளரவிட்டு சோர்ந்து போகிறான். ஏனெனில் எதிரே இருக்கும் ஆயிரக்கணக்கானவர்களைக் கொல்லப்போவதன் துடிப்பு. அவனுக்குத் தேர்ப்பாகனாக வரும் கண்ணன் அர்ச்சுனனைப் போர் செய்யத்தூண்டுகிறான். இந்தக்காட்சியைப் பலரும் பலவாறு விபரித்திருக்கிறார்கள். போரின் அவலம், தான் செய்யப்போகும் கொடுமையின் பதைபதைப்பு, தான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்ற அறத்தவிப்பு எனப்பல்வேறு விளக்கங்கள். ஆனால் கீதையில் அர்ச்சுனன் பாத்திரத்தின் ஊடாக வெளிப்படும் தவிப்புகள் மனிதக் கொலைகள் மீதான அவலம் அல்ல, வேறொன்று. அர்ச்சுனன் சொல்கிறான் ‘இதோ எதிரே நிற்கும் அனைவரும் நமது குலத்தைச் சேர்ந்த ஆண்கள். இவர்களைக் கொல்வதன் மூலம் நமது குலம் சிதறிப்போகும் ஆண்கள் அழிந்தால் நமது குலப்பெண்கள் (வேறுகுலத்தவருடன் கலந்து) தூய்மை அழிவார்கள். பெண்களின் குலத்தூய்மை அழிந்தால் சமூக ஒழுங்கும் வர்ண தர்மமும் அழியும் எனவே நான் இந்தக் கொடுமையைச் செய்ய மாட்டேன்’ அதற்கு கண்ணன் அப்படித்தர்மம் அழிய விடமாட்டேன். ஒவ்வொரு யுகத்திலும் பிறந்து, அதர்மத்தை (வர்ணக்கலப்பை அழிப்பேன்) என உறுதி வழங்கிக் கொலைக்குத் தூண்டுகிறான். எவ்வளவு பெரிய அழிவையும் விட வர்ணதர்மத்தின் அழிவேமிகப்பெரிய அழிவாகவும், இந்திய மனத்தின் மிகப்பெரும் அச்சமாகவும் செயற்படுவதை நாம் அறிந்துகொள்ள முடியும் | (பிரேம்: பின்னநவீனத்துவம், பிறகான மாக்சியம், பக் 178-179 ) மதங்களின் வழிவந்த இதிகாசங்கள் புராணங்கள் கடவுளர்களின் <கந்தர்வ மணங்களை> விபரிக்கின்றன. சமூக ஒழுக்கம் திணிக்கப்பட்ட பெண்களை, தேவர்களும் கடவுளர்களும் ‘கந்தர்வ மணம்’ புரியவும், ஏமாற்றவும், பாலியல் அறங்களை மீறும் உரித்தைப் பெறுகின்றனர். இத்தொன்மங்களுக்குரிய நடைமுறை நியாயங்களை மதங்களின் மூல நூல்கள் கற்பிதப்படுத்துகின்றன. இதிகாசங்கள் புராணங்கள் அகமண முறையை மனிதர்களுக்கும், கட்டற்ற தன்மையினை கடவுளர்களுக்கும் கதாநாயகர்களுக்கும் வழங்கும் அபத்தத்தை இச்சமூகம் கொண்டாடிக் கொள்ளுமாறு அவர்களின் மன அமைப்பை உருவாக்கிவிட்டிருக்கிறார்கள். ஒரே நிலத்தைப்பகிர்ந்துகொள்கின்ற பிராமணர்களின் திருமணச்சடங்கு கடவுளர்களுக்கு நிகழ்த்தப்படும் ‘திருக்கல்யாணத்தை’ ஒத்திருக்கிறது. ஆனால் பிராமணர் அல்லாதோரின் சடங்குகள் அப்படியில்லாது இருப்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும். தமிழ்ச்சமூகம் ஆதியில் வர்ணப்பாகுபாடு இல்லாத சமூகமாக இருந்து வந்தது. அதனுடைய கோத்திரங்களும் குடிகளும் சாதியமற்ற பண்பாட்டுக்குப் பழகியிருந்தனர். ஆனால் சாதியத்தின் வருகையுடன் தமிழ்ச்சமூகத்தின் அரசியல், பொருளாதார, பண்பாட்டு அதிகாரங்களின் மீது சாதியம் ஏறி அமர்ந்துகொண்டது. இந்து மதம் அதை ஒழுங்கமைத்தது. அதன் விளைவாக தமிழ்ச்சமூகத்தின் திருமண முறைகளுக்குள்ளும் அதுசார் சமூக அமைப்புக்குள்ளும் சாதி புகுந்தது. சாதியின் பெரிய பாதுகாப்பான திருமணம் அதுசார் சடங்களில் சாதி இறுக்கமான விதிகளை வகுத்து ‘வர்ண மன அமைப்பை’ உருவாக்கியது. ஈழமும் அகமணமும் தமிழ்ச்சமூகத்தில் குறிப்பாக ஈழத்து தமிழ்ச்சமூகத்தின் அகமண அமைப்பு பெண்ணின் பெயரில் இருக்கும் சொத்தையும், உரித்தையும் பாதுகாக்கும் பொறிமுறையைச் சாதியிடமே ஒப்படைத்தது. கூடவே சீதண முறையும் அக மண முறைக்கு உரமிட்டது. குறிப்பாக தாழ்த்தப்பட்ட மக்களும் ஒடுக்கும் சாதிய அமைப்புக்களின் அகமண முறையைத் தமக்குள் கொண்டிருக்கின்றார்கள். மதத்தின் வழியாகப் பெற்ற சடங்கியல், போலச்செய்தல் பயில்வுகளின் ஊடாக இடைநிலைச்சாதியினரும் சரி, ஒடுக்கப்படுகின்ற சாதியினரும் சரி தமக்குள் அகமண முறையைப் பேண வேண்டியிருக்கிறது. பால், பாலியல் உரிமைகளை, சுதந்திரத்தை சமூக ஒழுக்கம் என்னும் பெயரில் குறித்த சாதிய, வர்க்க நலன்களுக்காக ஒழுங்கமைத்தது. பாலியலின் சடங்கான, சமூக அங்கீராத்தைக் கோரக்கூடிய மண நிலைமையை கட்டுப்படுத்தி ‘அக’ நியதிகளை மீறாமல் பாதுகாப்பதில் சாதிய, வர்க்க, சமய, ஆணாதிக்க மன அமைப்புக்களின் பண்புகளும் நடைமுறைகளும் பங்கெடுத்தன. நன்றாகக் கவனித்தால் ஆணாதிக்க சமூக ஒழுங்கு அகமணமுறையில் ஆண்களுக்கே சலுகைகளையும் தளர்வுகளையும் வழங்குவதையும் பெண்களை ஒடுக்கும் அதிகபட்ச நடைமுறைகளைக் கையாள்கின்றது. பெண்ணைப் புனிதமாக, தாய்மையாக, தெய்வத்தன்மையாக கற்பிதப்படுத்துவதன் மூலம், அவளைச் சொத்தாக, தூய்மைவாதத்தின் சடப்பொருளாக முன்நிறுத்துகின்றன. அவளுடைய மானுட உரித்தை ஒடுக்குகின்றன. கணவனை இழந்தால் பெண்ணை தீயினுள்ளும் விதவை நோன்பினுள் தள்ளுகின்றன. ஆணுக்கு வாழ்க்கைக்குரிய வேறு வாசல்களைத்திறந்து விடுகின்றன. விதவை முறைமை ஒழிக்கப்பட்ட பிறகும் ’மறுமணம்’, சுதந்திரமான துணைத்தெரிவு, பாலியல் சுதந்திரம் என்பவற்றை ஒடுக்கியபடிதான் உள்ளது. ஏனெனில் சொத்து, சாதிய புனிதம், கலாசார குறிபீடு என்பனவற்றைச் சுமக்கும் பண்டமாகப் பெண்ணை மாற்றுகின்றது. இந்த வரலாற்றிப்பின்னணியில் இலங்கையில் தாக்கத்தைச் செலுத்திய பிராமணியத்தின் மேற்சொன்ன ஒடுக்குதல் கூறுகள் இலங்கைக்கு வரும் போது வேறுவடிவங்களைப்பெற்றன என்பதையும் நுட்பமாகக் கவனிக்க வேண்டும். குறிப்பாக பெளத்த, காலனிய நிலமைகள் அதிகாரத்தில் இருக்கும் போது வரலாற்றில் பிராமணீயத்தினால் இலங்கையில் பெருமெடுப்பில் தலையெடுக்க முடியவில்லை. இலங்கையில் பிராமணியம் அதிகார பீடத்தில் இல்லாவிட்டாலும், இந்துக்கள் திருமணத்தில் கடுமையான அகமண அமைப்பினையே பின் பற்றுகின்றனர். அதிகாரத்தில் இருக்கின்ற ‘வெள்ளாளர்’ களையும் அவர்கள் திருமணம் செய்து கொள்வதில்லை. மதம், ஆணாதிக்கம், சாதி இவை மூன்றும் இணைந்து அகமண அமைப்பினை அண்டாது செய்கின்றன. மதம், சமூகத்தகுதி, சொத்துடமை எல்லாமே அதிகாரத்துக்கும் ஆதிக்கத்திற்குமான அடிப்படைகளாக இருக்கின்றன என்பார் அம்பேத்கர். ஈழத்தில் ஆணவக்கொலைகள் போன்ற கடும் ஒடுக்கு முறைகள் இல்லாவிட்டாலும் அகமணத்தன்மையை மீறி கலப்புத்திருமணம் செய்யும் போது குடும்பப்புறக்கணிப்பு, சமூகப்புறக்கணிப்பு, சொத்துரித்து மறுப்பு, உளவியல் நெருக்கடி என்பவற்றைச் சமூகம் தாராளமாக வழங்குகின்றது. பேசிச்செய்கின்ற திருமணங்கள் தொண்ணூறு வீதத்திற்கு மேலே ஒரே சாதிய, வர்க்க நிலைமைகளின் பேரம் பேசுதல்களின் ஊடாக அகமணத்தை பயில்வில் வைத்திருக்கவும் செய்கின்றன. சாதிய மனநிலை ஊறிய மனங்களும் சமூகப்பயத்துடன் இருக்கும் மனங்களும் காதல் என்று வரும் போது கூட சாதிய நிலமையை ஒருமுறை உமிழ்ந்து விழுங்கிய பிறகே ‘காதலைத்(!) தொடங்கும் அபத்தமும் உள்ளது. உறவினர்களை உருவாக்குதல், அவற்றின் பரம்பரை மரத்தினைப் பேணுதல் சாதிய அகமணத்தினாலும் பேணப்படுகின்றது. யாழ்ப்பாணத்துச் சாதியத்தைப் பற்றி எழுதும் போது மைக்கல் பாங்ஸ் “’ஒவ்வொரு சாதியும் பெயரிடப்படாத புனைவான், அகமணக்கட்டுடைய அலகுகளாக உள்ளார்ந்து பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொன்றும் பல்வேறு கிராமங்களிற் சிதறிவாழும் கணிசமான குழுக்களை உள்ளடக்கியது. இவை இடுகுறிப்பெயர்கள் மட்டுமல்லாமல் உள்ளூர் இனப் பொதுவியல்பான பெயர்களும் அற்றவையாகும். ‘என்னுடைய சொந்தக்கார’ எனும் வெளிப்பாடு ‘எனது உறவினர்’ என்ற நேரடியான அர்த்தம் தரும். அது எனது சாதியைச் சார்ந்தவர்களைக் குறிக்கப் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.’’ (பனுவல் இதழ் 07, பக் 08) ஈழத்தின் அரசியல், பொருளாதார, பண்பாட்டு தளங்களில் செல்வாக்கு மிக்க புலமாக உள்ள ‘புலப்பெயர்வாளர்கள்’ வேறு அரசியல் பண்பாட்டுச்சூழலுக்குள் சென்றாலும் கலப்புத்திருமணம் அரிதாகவே இருந்தது. அவர்கள் சாதிய, சமய நம்பிக்கைகளை வேறொரு நிலத்திலும் பண்பாட்டிலும் பின்பற்றவே திருவுளம் கொண்டனர். குடும்ப அமைப்பு சாதிய அகமணப்பேணுகையின் பெரிய பாத்திரத்தை எடுக்கிறது அது ஆதிக்க மனநிலை வழங்கியவற்றை உணர்ச்சிப்பாங்கோடு உறவுக் கற்பிதங்களால் செய்து முடிக்கின்றது . குடும்பம்; திருமணம் என்ற ஆதாரத்தின் மீது அமைந்திருக்கிறது என்றார் ஏங்கல்ஸ். திருமணத்தின் மீது குடும்பமும் குடும்பத்தின் மீது திருமணமும் கொண்டுள்ள இயக்கத்தில் அகமணமும் சாதிய, வர்க்க நலன்களும் தங்களின் வேர்களை விரவி ஓடியிருக்கின்றன. சாதிய அகமணத்தோடு இணைந்திருக்கும் மற்றொரு கூறு புவியியல் சார் அகமணத்தன்மையாகும். குறித்த குழுக்கள் குறித்த நிலத்தில் வாழும் குழுக்களுடன் திருமணம் செய்து கொள்ளும் மரபினைப் பேணுகின்றன. மேலும் இடைநிலைசாதியினரும் சரி, தாழ்த்தப்படும் சாதியினரும் சரி, ஒடுக்கும் சாதியினரைப்போல் மாற வேண்டும் என்ற போலச்செய்யும் அல்லது அதே போன்ற மாற்றை உருவாக்கும் நடை முறைக்குள் செல்லும் மனநிலையோடு இருக்கும் பண்புகளைத் திருமணத்திலும் அவதானிக்கின்றோம். அவர்கள் பொருளாதாரம் ஈட்டுவதன் ஊடாக வர்க்க மேன்நிலையாக்கமும், ஒடுக்கும் சாதிக்குழுக்களுடன் கலப்புத்திருமணங்களைச் செய்வதன் ஊடாக அவர்களின் மனநிலைக்குள் சென்று சேரவும் சாதியை ஒழிக்காமல் அதை ‘மேன்நிலையாக்கம்’ செய்யவும் விரும்புகின்றனர். ஈழத்திலும் தமிழ்நாட்டிலும் இருந்த திருமணச்சடங்குகளின் பல்தன்மை, , உள்ளூர் மரபுகள் தேய்ந்தழிந்துள்ளன. ஈழத்தில் உள்ளூர் மரபுகளில் இருந்த ‘சோறுகொடுத்தல்’ முதலான திருமணச்சடங்குகள் நீங்கிப் போயுள்ளன. அவை அகமண முறைமையை வியாபித்த, தங்களை உயர் குடிகளாகக் காட்டிக்கொண்ட பிராமணீய சடங்கியல் அதிகாரத்தினால் கபளீகரம் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. ஈழத்தில் பிராமணர்களிடையே ‘திருமணம்’ முதலான மங்கலச் சடங்குகளுக்கு உரியவர்கள், மரணம் முதலான அமங்கலச்சடங்குகளுக்கு உரியவர்கள் போன்ற ஏற்றத்தாழ்வுகள் இருக்கின்றன. ஒரு வகையில் தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் தங்களின் மரபுரித்துகளைச் சடங்குகளை அகமண முறையைப் பின்பற்றும் சாதிய அமைப்பைப் பின்பற்றும் தங்களையே ஒடுக்கும் குழுக்களைப் போலச்செய்தும், அவர்களினால் திட்டமிட்டு திணிக்கப்பட்ட தளைகளுக்குள் சிக்கிக்கொண்டும் இழந்து போயுள்ளனர். பழய தொல்குடிச் சமயங்கள், வழக்குகள், திணை வாழ்வு என்பவை, தருகின்ற தொல், இலக்கியச்சான்றுகள் சாதிக்கு முந்திய சமூகத்தில் இருந்த ஒடுக்குதல் அற்ற சுதந்திரமான காதல் வாழ்க்கையை விபரித்துச்செல்கின்றன. இலங்கையில் ஈழ விடுதலைப்போராட்டங்கள் நடைபெற்ற காலப்பகுதியில் போராட்டத்தில் அதிகாரம் மிக்க அமைப்பாக மாறியிருந்த விடுதலைப்புலிகள் அமைப்பினர் தங்களுடைய அமைப்பின் கொள்கைகளில் சமய, சாதிப்பாகுபாடுகளை புறக்கணித்தனர். நடைமுறையுலும் அவை இயலுமான அளவு பயிலப்பட்டன. விடுதலைப்புலிகள் அமைப்பின் உறுப்பினர்களோ, அவர்கள் சார்ந்து திருமணம் முடிப்பவர்களோ சமய சடங்குகள் அற்று புலித்தாலி, மோதிரமாற்று, கைக்கடிகாரம் மாற்றிக்கொள்ளுதல் போன்ற செயற்பாடுகள் ஊடாக திருமணத்தை மேற்கொண்டனர். இங்கே சாதிய அகமண முறைக்கெதிரான பண்புகள் அதிகரித்ததுடன் கலப்புத்திருமணங்களும் நடக்க சமூக வாய்பு ஏற்படுத்தப்பட்டிருந்ததை இங்கே அவதானித்தே நகர்ந்து செல்ல வேண்டும். இலங்கையைப்பொறுத்தவரையில் வட இலங்கைக்கு என்று குறிப்பிட்ட அகமணத்தன்மைகளும், கிழக்கிற்கு என்று அகமணத்தன்மைகளும், மத்திய மலைநாட்டில் இருக்கும் இந்திய வம்சாவளிகள் இந்திய, சாதிய அகமண முறைகளையே பின்பற்றுவர், முஸ்லீம்களிடையே சாதிய நிலமை காணப்படாவிட்டாலும் அங்கே வர்க்க அகமணத்தன்மை செறிவாக உள்ளது. சிங்கள மக்களிடையே சாதிய அமைப்பு நிலவுவதுடன் சாதிய, வர்க்க அகமணத்தன்மை உள்ளது. இலங்கையைப் பொறுத்தவரையில் அதனுடைய அகமணத்தன்மை மானுடவியல் கண்களுடன், முன்னேறிய கோட்பாடுகளின் சமகாலத்தன்மைகளுடன் அணுகப்பட்டது குறைவாகவே இருக்கின்றது. இலங்கையின் தமிழ் கிறிஸ்தவ சூழலிலும் சாதிய நிலமைகளும் அகமணமும் நிகழ்கின்றது, கிறிஸ்துவ திருச்சபையின் அதிகாரம் இன்று வரையும் ‘கிறிஸ்தவ வெளாளர்’ களிடமே உள்ளது. கிறிஸ்தவம் சாதிய அமைப்பினை ஏற்காவிடினும் அதிகாரத்தை ஒழுங்குபடுத்த கிறிஸ்தவத்திற்கும் சாதியமும் அகமண மரபும் தேவைப்பட்டுக்கொண்டே இருக்கிறது. மதமும் சடங்கும் சடங்கியல் தலைமையும் மாறினாலும் சாதிய நீக்கம் செய்வதும் கைவிடுவதும் பெரும் சவாலாகவே இருப்பதை அவதானிக்கிறோம். தமிழ்ச்சூழலில் இணையேற்பு, சுயமரியாதைத் திருமணம் போன்ற சொற்கள் புழங்க ஆரம்பித்திருக்கின்றன. மேலும் தற்பாலீர்ப்பாளர் மணங்களுக்கு அல்லது இணையேற்பிற்கு இந்தியாவில் சட்ட பூர்வ அனுமதி கிடைத்திருக்கிறது. இலங்கையில் அத்தகைய தற்பாலீர்ப்பாளர்களின் மணமும் குடும்ப வாழ்வும் அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும். சாதியும் சமயமும் தலைக்குள் உழன்று கொண்டிருக்கும் இச்சமூகத்தைச் சிந்திக்கவும் பன்மைத்தன்மையை, கலப்பு மானுட வாழ்க்கையைப் புரிந்துகொள்ளவும் பழக்க வேண்டும். ஒடுக்குதலற்ற சுதந்திரமான உடலையும் கருத்தையும் மக்கள் அடைய வேண்டும். சமூக அமைப்புக்களின் திருமணச்சடங்குகளும் அதுசார் கருத்தியல்புகளும் பன்முகமானவை, இங்கே அப் பல்தன்மைகள் அதிகாரமிழக்கச் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. ஒடுக்க கூடிய சாதிய, சமய அடிப்படையில் எழும், அவற்றைப்பாதுகாக்கும், அகமணங்களைப் பேணுகின்ற சமூகங்கள் மையத்தில் இயங்கும் போது அவற்றின் ஒடுக்குமுறை அரசியல், பொருளாதார, பண்பாட்டு மேலதிகாரம் என்பவற்றை எதிர்க்கவும் வேண்டியுள்ளது. கலப்புத்திருமணங்கள் பற்றிப்பேசும் போது நடைமுறையில் சாதிய, வர்க்க கலப்பு நடைபெறுவதற்கான பெரிய புள்ளியாக ‘காதலைக்’ கருதினால், ஒரு குறித்த சமூகத்தைச்சேர்ந்த ஆண் பெண் உடல்கள் காதல் வயப்படுதலிற்கான பாலியல் தேர்வும், பழக்க வழக்கமும், ஒழுக்க நடைமுறைகளும், நம்பிக்கைகளும் தனிப்பட்ட இரண்டு உடல்களுக்குள் இயங்கு விதத்தை குடும்பம், சமூகச்சூழல், பொருளாதாரம் முதலானவையே தீர்மானிக்கின்றன. அதற்கு மதம், சாதி என்பன அதிகாரக் கற்பிதங்களையும், மரபார்ந்த நம்பிக்கைகளையும் கொடுக்கின்றன. இங்கே வெவ்வேறு அடையாளங்களை, இயல்புகளைக் கொண்டிருக்கின்ற உடல்கள் சந்திப்பதற்குரிய சூழமைவைக் கொண்டுவருவதற்கு பொருளாதார சமத்துவமும், சுயமரியாதையும் சமதர்மமும் கொண்ட சமூகத்துக்கான பயணத்தில் பங்கெடுக்க வேண்டும். சாதிய, சமய, ஆணாதிக்க பண்புகளற்ற கலப்புத்திருமணங்களோ, இணையேற்புகளோ வெறுமனே அதிர்ச்சி மதிப்பீடுகளோ சாகசங்களோ அல்ல அவை அபூர்வமாக நிகழ்வதில் இருந்து இயல்பாக நிகழ்வதற்கான வழி முக்கியமானது. -யதார்த்தன் (நன்றி – ஜீவநதி)   https://vithaikulumam.com/2021/04/14/அகமண-முறையும்-சாதியை-அழி/
    • இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள் நிலாமதி அக்கா.
    • என் வழி தனி வழி — (03) (சரியென்றால் ஏற்று, பிழையென்றால் எதிர்க்கும் அரசியல் அவசியம்) April 18, 2021     —  கருணாகரன் —  தமிழ்த்தேசியக் கட்சிகளின் (தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பு, தமிழ் மக்கள் விடுதலைக் கூட்டணி, தமிழ்த்தேசிய மக்கள் முன்னணி) அரசியல் போதாமைகளும் ஜனநாயகப் பற்றாக்குறையும் சமூக நீதி குறித்த அக்கறையின்மையும் செயற்பாட்டுப் பலவீனமும் அவற்றை விட்டு நம்மைத் தூரத் தள்ளுகின்றன. தமிழ் மக்கள் எதிர்கொள்ளுகின்ற நெருக்கடிகளை முறியடிக்கக் கூடிய விடுதலை அரசியலை முன்னெடுப்பதற்கான அடிப்படைத் தகுதிகளை இவை கொண்டிருக்கவில்லை என்பது இதில் முக்கியமான குறைபாடாகும். இதிலும் முக்கியமாக முஸ்லிம் சமூகத்தினரோடு கொள்ள வேண்டிய உறவைப் பற்றியும் இணைந்து செயற்பட வேண்டிய அரசியல் தேவையைப் பற்றியும் இவற்றிடம் எந்த விதமான தெளிவான சித்திரங்களும் இல்லை. நடைமுறைகளும் இல்லை.  இதைப்போலவே வடக்கும் கிழக்கும் எப்படி அகரீதியாகவும் புறரீதியாகவும் இணைந்து அரசியல் மற்றும் பண்பாட்டு உறவில் நீடிப்பது என்பதைக்குறித்தும் இவற்றிடம் எந்த விதமான சிந்தனைகளையும் செயற்பாட்டு முறைமைகளையும் காணமுடியவில்லை. அவ்வாறே வடக்குக் கிழக்கில் உள்ள சிங்கள மக்களுடன் எப்படியான அரசியல் தன்மைகளை மேற்கொள்வது? அரசியலுக்கு அப்பால் சமூக வாழ்விலும் பண்பாடு, நிர்வாகம் உள்ளிட்ட பிற செயல்முறைகளிலும் எப்படி இணக்கப் புள்ளிகளையும் ஒருங்கிணைவையும் கொள்வது என்பதிலும் எந்தத் தெளிவும் இல்லை. (இதைக் குறித்து அடுத்த பகுதியில் விரிவாக ஆராயலாம்).  இந்த நிலையில் தனியே அரச எதிர்ப்புவாதமும் சர்வதேசத்தை நோக்கிய கையேந்தலுமாக தமிழ்த்தேசியவாத அரசியலை முன்னெடுக்க முடியுமா? அது பயன் தருமா? அதுவும் போராடிப் பேரிழப்புகளைச் சந்தித்த நிலையிலிருக்கும் மக்களுக்கு இவ்வாறான மேலோட்டமான அரசியல் (சட்டை கசங்காத அரசியல் அல்லது வெள்ளை வேட்டி அரசியல்) பயனுடையதா? சரியானதா?  இவ்வாறான நியாயமான கேள்விகளை நாம் எழுப்பும்போது உடனடியாக நம்மைநோக்கி, “அப்படியென்றால், நீங்கள் தமிழ்த்தேசியத்துக்கு எதிரானவரா? அரச சார்பானவரா, ஒத்தோடியா?” என்று கேட்கிறார்கள்.  ஏன் இப்படிக் கேட்கிறார்கள் என்று உண்மையில் விளங்கவில்லை. இதொரு குறுக்கு வழி எண்ணமே இவர்களை இப்படிக் கேட்க வைக்கிறது. மாற்றுச் சிந்தனைக்கு செல்ல முடியாத, மாற்று அரசியலைக் குறித்துச் சிந்திக்க முடியாத, மாற்றுச் செயல் முறையில் தம்மை ஈடுபடுத்த முடியாததன் காரணமே இது.  நாம் சில கேள்விகளைக் கேட்டால் அதற்கான பதிலைச் சொல்ல வேண்டியது அந்தத் தரப்பிலுள்ளவர்களின் பொறுப்பாகும். அதுவும் அரசியல் ரீதியான கேள்விகளையும் கருத்துகளையும் வெளிப்படையாக முன்வைத்தால் அதை அதே வெளிப்படைத் தன்மையோடு அணுகி, அவற்றுக்கான பதிலைக் காண முற்படுவதே நியாயம். அதுவே அழகு. அதுவே சரியானது. அதை விடுத்து, எதிர்க்கேள்விகளின் மூலம் திசை திருப்பல்களை மேற்கொள்வதும் அரச ஆதரவாளர் என்று குறிசுட்டு ஒரு பக்கம் தள்ளுவதும் நியாயமற்றது. அது கீழ்மையானது.  அரச ஆதரவு என்பதும் அரசை  எப்படிப் பயன்படுத்துவது என்பதும் அரசைப் புரிந்து கொள்வது என்பதும் வெவ்வேறானது. நிபந்தனையற்ற (கேள்விகளற்ற) அரச ஆதரவு என்பதும் நிபந்தனையற்ற (கண்மூடித்தனமான) அரச எதிர்ப்பு என்பதும் ஏறக்குறைய ஒன்றுதான். அடித்தால் மொட்டை. கட்டினால் குடும்பி என்ற மாதிரி. இதையே கறுப்பு – வெள்ளை அரசியல் என்கிறோம். இந்தப் பார்வையே துரோகி – தியாகி என்ற பிரிகோட்டை உருவாக்கக் காரணமாகியது. இரண்டினதும் விளைவுகளில் வேறுபாடுகள் உண்டு. ஆனாலும் அரசியல் அடிப்படைகளில் இரண்டுக்கும் ஒத்த தன்மைகளுண்டு. முக்கியமாக உண்மைகளைக் காணத் தவறும் போக்கில்.  மற்றும்படி அரச ஆதரவு – அரச எதிர்ப்பு என்பதற்கு அப்பாலானதொரு வழிமுறையைப் பற்றியே நாம் சிந்திக்க வேண்டியுள்ளது. இது எப்படிச் சாத்தியமாகும் என்று பலரும் கேட்கலாம். அல்லது இதைக்குறித்த குழப்பம் அவர்களுக்கிருக்கலாம். இதற்கு முன்பு நாம் ஒன்றைப் பற்றி அறிய வேண்டும்.  இதுவரையான (60 ஆண்டுகளுக்கு மேலான) அரச எதிர்ப்பு நமக்கு எதைப் பெற்றுத் தந்தது? அதைப்போல இதுவரையான (20 ஆண்டுகள் வரையான) அரச ஆதரவு தந்தது என்ன?  எனவேதான் நாம் இரண்டுக்கும் அப்பாலான ஒன்றைப் பற்றி நாம் சிந்திக்க வேண்டியுள்ளது. அது கண்மூடித்தனமான அரச எதிர்ப்போ அரச ஆதரவோ அல்ல. இரண்டுக்கும் இடையிலானதைப் போன்றது. அதாவது தேவையானபோது –சரியானவற்றுக்கான ஆதரவைக் கொடுப்பது. பிழையானபோது அவற்றை எதிர்ப்பது. மறுப்பது.  இதை ஒரு அரசியல் வழிமுறையாக வளர்த்தெடுக்க வேண்டும். இது சற்றுக் கடினமானதே. ஆனால் இந்தக் கடினங்களை எதிர்கொண்டே நாம் நம்முடைய அரசியலை முன்னெடுக்க வேண்டும். எந்தக் கடினங்களையும் எதிர்கொள்ளாமல் எந்த இலக்கையும் எட்ட முடியாது.  சரி, ஆனால், இதற்கான சாத்தியங்கள் எப்படி? என்ற கேள்வியொன்று உங்களுக்குள் எழலாம். ஏனென்றால் அரச எதிர்ப்பில் பிரச்சினையே இல்லை. அரச ஆதரவை வரையறை செய்வதில்தான் பிரச்சினையே. நாம் நினைப்பதைப்போல அரச ஆதரவை வரையறுத்து வழங்க முடியாது. அது அதற்கு அனுமதிக்கப்போவதில்லை என்று நீங்கள் வாதிடலாம்.  அதில் உண்மையுண்டு. நிபந்தனையற்ற ஆதரவையே அதிகாரம் விரும்பும். அதையே அனுமதிக்கும். இந்த மாதிரி இடைநிலை நிற்கும் தன்மையை அது அனுமதிக்காது. அதற்கு இடமளிக்காது என்பதெல்லாம் ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடியதே. ஆனாலும் அவர்களுக்கு தவிர்க்க முடியாமல் சில தேவைகள் –அவசியங்கள் உண்டு. அதைக் கவனித்து அதற்குள் காரியங்களைச் செயற்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். அப்படிச் செயற்படுத்திக் கொள்ளலாம். அது சோரம் போதல் அல்ல. அது அரசியல் சாதுரியமாகும். மக்கள் நிலைநின்று,மக்கள் நலனுக்காக இவ்வாறு செயற்படுவதாகும். இதை இராஜதந்திர ரீதியாகச் செயற்படுவது என்றும் கருதிக் கொள்ளலாம்.  இவ்வாறு வலிமையாகச் செயற்படுவதன் மூலம் ஒரு புதிய அரசியல் அடையாளத்தையும் வழிமுறையையும் உருவாக்கிக் கொள்ள முடியும். அந்த அரசியல் வழிமுறையும் அடையாளமும் முக்கியமானது. இங்கே நாம் ஊன்றிக் கவனிக்க வேண்டியதும் அதுவே. எப்படியென்றால், அரச எதிர்ப்பும் இல்லாமல் ஆதரவும் இல்லாமல் சரியானதை ஏற்றுக் கொண்டு, தவறானதை நிராகரித்தும் மறுத்தும் நியாயமாகச் செயற்படுவதாக ஒரு அடையாளத்தை உருவாக்குதல். இந்த அடையாளம் முக்கியமானது. இது எதிர்த்தரப்புகளுக்கும் வெளிச்சமூகத்துக்கும் ஒரு புதிய சேதியைச் சொல்லும். குறிப்பாக சிங்கள மக்களிடம் ஒரு புதிய புரிதலை ஏற்படுத்தும்.  இப்போதுள்ள அரச எதிர்ப்பை அல்லது தமிழ்த்தேசிய அரசியலை நாட்டுக்கும் தமக்கும் எதிரான போக்கு என்று கருதும் அல்லது கருதப்பட வைக்கும் நிலையே காணப்படுகிறது. எடுத்ததெற்கெல்லாம் எதிர்ப்பைக் காட்டுவது என்பது “எதிர்த்தரப்பு – எதிரித் தரப்பு” என்று அடையாளமாக்கி, அதற்கான எதிர் மனநிலையை சிங்கள மக்களிடத்தில் வளர்த்திருக்கிறது. இந்த அடையாளத்தையும் மனநிலையையும் பயன்படுத்தியே சிங்கள மேலாதிக்க –இனவாத அரசியல் நடத்தப்படுகிறது.  இதை நான் மேற்சொன்ன இடையூடாட்ட (சரியைச் சரியென்றும் தவறைத் தவறென்றும் கருதிச் செயற்படும்) அரசியல் உடைக்கக் கூடியதாக இருக்கும். நாம் எதற்கும் எப்போதும் எதிரானவர்களல்ல. சரியானதை ஏற்றுக் கொள்வோம். அதற்கு ஆதரவழிப்போம். தவறானதை எதிர்ப்போம். அதை ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டோம். ஆகவே நாம் எப்போதும் சரியானதை – நாட்டுக்கும் மக்களுக்கும் தேவையானதை ஏற்றுக் கொள்கிறோம் என்பதை உணர்த்துவது. இதன் மூலம் ஏற்கனவே இருக்கின்ற எதிர் அடையாளத்தை மாற்றியமைப்பது.  “இதிலும் பிரச்சினை உண்டே!” என்று நீங்கள் கேட்கலாம். “எங்களுடைய நோக்கில் சரியாகத் தோன்றுவது அவர்களுடைய நோக்கில் தவறாகத் தெரியும். அவர்களுடைய நோக்கில் சரியாகத் தோன்றுவது எங்களுக்குப் பிழையாகத் தோன்றும். இப்படியிருக்கும்போது நாம் எப்படிப் பொதுவான சரியை ஏற்றுக் கொள்வது?” என்ற விதமாக.  இந்தச் சிக்கலும் சிரமமும் உண்டே. அதுதான் முன்பே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது, இது ஒரு மிகமிகக் கடினமான வழிமுறை என்று. ஆனால் வேறு வழியில்லை. போர் மட்டும் இலகுவான வழியாக இருந்ததா, என்ன? அதில் எவ்வளவு இழப்புகள்?முக்கியமாக உயிரிழப்புகள், உடல் உறுப்பு இழப்புகள், வாழ்விழப்புகள், உடமை, வாழிட இழப்புகள் என ஏராளம் இழப்புகளை நாம் சந்திக்கவில்லையா? முப்பது ஆண்டுகள் அந்த வழியில் நம்மைச் செலவிடவில்லையா?  இது அதை விட இலகுவானது. ஆனால்,மிகப் பொறுமையாக, மிக நிதானமாக, மிக விவேகமாகச் செயற்பட வேண்டியது.  இரண்டு தரப்புக்கும் பொதுவாகப் பொருந்தக் கூடிய சரிகளை முதலில் ஏற்றுக் கொள்வது. அதற்கான ஆதரவை வழங்குவது. அதைப்போல சிக்கலான இடங்களில் மிக நிதானமாக எமது தரப்பின் நியாயப்பாடுகளைச் சொல்லி, முன்பு சரியானவற்றுக்கு வழங்கிய ஆதரவை நினைவூட்டி எதிர்ப்பது.  இப்படிச் செய்து கொண்டு வரும்பொழுது நியாயமாக நாம் எதிர்ப்பைக் காட்டுகிறோம். நியாயங்களைக் கேட்கிறோம். நியாயமாகப் பேசுகிறோம் என்ற உணர்வு ஏற்படும். ஏனெனில் எதிர்த்தரப்பில் (சிங்களத்தரப்பில்) உள்ளவர்களுக்கு இதயமும் மூளையும் மனச்சாட்சியும் இல்லை என்று நாம் சொல்ல முடியாது. அவர்களிடமும் அறவுணர்வும் புரிதலும் உண்டு. உண்மையில் அவர்களை நாம் எதிர்த்தரப்பு என்றே கருத வேண்டியதில்லை. அப்படிக் கருதுவதே ஆயிரம் பிரச்சினைகளை உற்பவிக்கக் கூடியது. இது நம்முடைய கடந்த கால அனுபவம் இல்லையா?  என்பதால் நாம் இந்தச் சரியென்றால் அதை ஏற்றும் பிழையென்றால் அதை எதிர்த்தும் நிற்கும் ஒரு அரசியல் வழிமுறையை உருவாக்கி நிலைப்படுத்த வேண்டும். அதன் மூலம் புதிய அரசியல் திறப்பை (சாவியை) நம்முடைய கையில் எடுத்துக்கொள்ள முடியும். இன்றுள்ள ஒரே வழிமுறை இதுதான். அரசியலில் மாற்றுப்பார்வைகளுக்கு எப்போதும் இடமுண்டு என்பது யதார்த்தம். ஆனால், அந்த பலதரப்பட்ட பார்வைகளில் எவை சரியானவை, அனுபவத்துக்கும் அறிவுக்கும் நெருக்கமானவை என்று ஆராய்ந்து பார்ப்பது அவசியமானது. தமிழ் அரசியல் முன்னெடுப்பு என்பது முற்று முழுதான ஆராய்வுக்குரியதாக இன்றுள்ளது. அதைச் செய்தே தீர வேண்டும்.  (தொடரும்)    https://arangamnews.com/?p=4741
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.