Jump to content

விற்றுத் தீர்ந்த காதல் கதை (பாகம் -28)


Recommended Posts

  • கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்

இக்கதையின் முன்னைய பகுதிகளை வாசிக்க...

 

விற்றுத் தீர்ந்த காதல் கதை (Part 01-02-03-04-05-06-07 )

விற்றுத் தீர்ந்த காதல் கதை ( Part 08-09-10-11-12 )

விற்றுத் தீர்ந்த காதல் கதை ( Part 13-14-15-16 )

விற்றுத் தீர்ந்த காதல் கதை ( Part 17-18-19-20 )

விற்றுத் தீர்ந்த காதல் கதை ( Part 21 )

விற்றுத் தீர்ந்த காதல் கதை ( Part - 22 )

விற்றுத் தீர்ந்த காதல் கதை (பாகம்-23)

விற்றுத் தீர்ந்த காதல் கதை (பாகம்-24)

விற்றுத் தீர்ந்த காதல் கதை (பாகம் -25)

விற்றுத் தீர்ந்த காதல் கதை (பாகம் -26)

விற்றுத் தீர்ந்த காதல் கதை (பாகம் -27)

                                 

 

 

வனுடைய கையில் UK வீசா அலுவலகத்தால் கொடுக்கப்பட்ட ஆவண உறை இருந்தது. அந்த மூடிய உறைக்குள்தான் வீசா கிடைத்திருக்கின்றதா இல்லையா? என்ற அவனதும் அஞ்சலியினதும் வாழ்க்கையைத் தீர்மானிக்கும் முடிவும் அடங்கியிருந்தது. ஒருவித படபடப்போடு அதைத் திறந்தவனுக்கு அதிர்ச்சியுடன் கூடிய மிகப் பெரும் ஏமாற்றமே காத்திருந்தது.

 

சில அநாவசியக் காரணங்களை வீசா நிராகரிக்கப்பட்டதற்கான காரணங்களாகக் கூறி அதை மூன்று பக்கத்தாள்களில் விளக்கமாகக் குறிப்பிட்டிருந்தனர். 'அஞ்சலியுடன் கூடிய விரைவில் சேரப்போகிறோம்' என்ற கனவில் இருந்தவனுக்கு.... 'அது இப்போதைக்கு இல்லை' என்பது... மிகப்பெரும் ஏமாற்றத்தையும் கவலையையும் கொடுத்திருந்தது.

 

இவன் தன்னை நினைத்து கவலைப்பட்டதைவிட... அஞ்சலி இந்த ஏமாற்றத்தைத் தாங்கிக்கொள்வாளா? என்று நினைத்து இன்னும் கலங்கினான். மிகுந்த எதிர்பார்ப்போடு இருக்கும் அவளுக்கு... எப்படி இதைத் தெரியப்படுத்துவது என்று தயங்கினான். ஆனாலும் சொல்லித்தானே ஆகவேண்டும்...! அஞ்சலிக்கு போன் பண்ணி... நடந்தவற்றை  தெளிவாக விபரித்தான்.

 

31.jpg

 

அவளுக்கும் அது மிகுந்த  கவலையையும் ஏமாற்றத்தையும் கொடுத்திருந்தது. அன்று அவள் அழுதிருக்க வேண்டும்...! ஆனாலும் அதை அவள் தனக்குள் மறைத்துக்கொண்டு....

 

 

"கவலைப்படாதடா....! இன்னும் 28 நாளுக்குள்ள அப்பீல் பண்ணலாம் என்று சொல்லியிருக்கிறாங்கள்தானே... எல்லாத்தையும் சரியா ஒழுங்குபடுத்திப்போட்டு திருப்பி அப்பீல் பண்ணுவம். அப்பீல் பண்ணினால் நிச்சயம் வீசா கிடைக்கும். ஒண்டுக்கும் யோசிக்காதடா.... " மிகவும் கனிவான குரலில் அஞ்சலி கூறிய அந்த ஆறுதல் வார்த்தைகள் அப்போதைக்கு அவனுக்கு ஆறுதல் தருவதாகவே இருந்தன.

 

அதன் பின்னர்,  அப்பீல் செய்வதற்கான ஆயத்தங்களில் அஞ்சலியும் அவனும் மும்முரமானார்கள். இறுதியாக ஒருவாறு... இன்னும் பல உறுதிப்படுத்தல் ஆவணங்களையும், சென்றமுறை விடுபட்ட விடயங்கள்  எல்லாவற்றையும் இணைத்து  28 நாட்களுக்குள் வீஸா நிராகரிக்கப்பட்டமைக்கு எதிராக அப்பீல் பண்ணியிருந்தான். அப்பீல்களுக்கான முடிவு அறிவிக்கும் நாட்களை திட்டவட்டமாகக் குறிப்பிட்டுக் கூற மாட்டார்கள் என்பதனால், அதற்கான பதில் எப்பொழுது வருமென்று ஆவலோடு காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது.

 

ஆனால் 'காலம்' என்பது அவன் வாழ்க்கையை தன் இஷ்டப்படி விளையாடக் காத்திருக்கின்றது என்பதனை அவன் உணர்ந்துகொள்ள இன்னும் சில காலம் சென்றதென்பது அவனது துரதிஷ்டமே!

2010 ஆம் ஆண்டும் அவர்களது காதலை இனிதாகத்தான் வரவேற்றது. ஆனாலும், அதுவும் அவர்கள் இருவரும் சேர்வதற்கான அந்த நல்லநேரத்தை தன்னகத்தே கொண்டிருக்கவில்லை.

 

அவர்களின் வீசா அப்பீலுக்கான முடிவைச் சொல்லாமல் இழுத்தடித்துக்கொண்டே வந்தார்கள். இரு உள்ளங்களின் உண்மையான காதலையும், பிரிவால் அவர்கள் படும் வலியினையும் கரிசனையோடு பார்க்கும் மனிதநேயத்தை அவர்களும் தொலைத்து விட்டிருந்திருக்கலாம். இவர்களின் சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையையும், பிரிவின் வேதனைகளையும் அவர்கள் உணர்ந்துகொள்ளவும் வாய்ப்பில்லைத்தான். காத்திருப்புக்களுடன் நாட்கள் அப்படியே நகர்கின்றன.

வழமையான தொடர்பாடல்களோடும் , மனதில் கனிவான காதலோடும் பிரிந்து வாடும் உள்ளங்கள் இரண்டும் எப்படியாவது சேர்ந்துவிடுவோம் என்ற நம்பிக்கையோடே.... 2010 ஆம் ஆண்டையும் கடந்து 2011ஆம் ஆண்டுக்குள் காலடியெடுத்து வைக்கிறது அவர்களின் காதல். அவர்கள் காதலிக்கத் தொடங்கி கிட்டத்தட்ட 8 வருடங்கள்.... பதிவுத் திருமணமானபின் இருவரும் பிரிந்து வேறுவேறு நாடுகளுக்கு வந்து 4 வருடங்கள் ஆகிவிட்டிருந்தன.

 

 

இந்த 2011 ஆம் ஆண்டுதான் அவர்களின் காதலில் பல மாறுதல்களைக் கொண்டு வரும் பலமிக முக்கியமான சம்பவங்களை ஆரம்பித்து வைப்பதாக அமைந்தது.

 

இத்தனை வருடங்கள் பிரிந்திருந்தாலும் அவர்கள் இருவரினதும் காதல் நினைவுகள் என்பது என்றும் பசுமையான இனிய நினைவுகளாகவே இருவருக்குள்ளும் இருந்தன. இருவரும் பேசிக்கொள்ளும் சந்தர்ப்பங்களில் பழைய நினைவுகளை அடிக்கடி மீட்டிக்கொள்வார்கள்.

 

'காதல் ஒரு தாய் என்றால்... நினைவுகள் என்பது அதன் குழந்தைகள் போல'. எப்பொழுதும் பிரிக்கமுடியாத உறவு காதலுக்கும் நினைவுகளுக்கும் உண்டென்பதை காதலித்தவர்கள் நிச்சயம் உணர்ந்திருப்பர். காதல் அப்படித்தான்!!!

நினைவுகளிலிருந்து நிஜத்துக்கு மீளவேண்டிய சந்தர்ப்பங்களும் அடிக்கடி வரும். அப்படியொரு சந்தர்ப்பத்தை அவனுக்கு திடீரென உருவாக்கியிருந்தாள் அஞ்சலி.  

2011 பெப்ரவரி ... காதலர்தினத்தின் பின்னரான ஒருநாள்... மாலைநேரம், அவசரமாகத் தனக்குக் கோல் பண்ணும்படி அவனது கைத்தொலைபேசிக்கு ஒரு SMS அனுப்பியிருந்தாள். இவனுக்கு ஏன் எதுக்கென்று தெரியவில்லை. அவளுக்கு போன் பண்ணினான்.

kajal_agarwal_cute_stills_2.jpg

போனை எடுத்தவள்.... "வேலை எல்லாம் முடிஞ்சுதா?" என்று வினவ, "இன்னும் இல்லை... பரவாயில்லை.. சொல்லுமா...! ஏன் அவசரமாய்க் கோல் பண்ணச் சொன்னாய்... என்ன விஷயம்மா?" என்று, என்ன அவசரம் என்றறியும் ஆர்வத்தோடு கேட்டான்.

 

"ரொம்ப முக்கியமான விஷயமடா... அம்மாட்ட எங்கட லவ் மாற்ரறை சொல்லிப்போட்டன்..."என்று அவள் சொன்னதும் இவனுக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது. அவள் படிப்பு எல்லாம் முடியத்தான் சொல்லுவதாக இருந்தவள். வாற யூன் மாசம்தான் ஃபைனல் எக்ஸாம் முடியுது. அதற்குள் இவள் ஏன் அவசரப்பட்டுச் சொன்னாள்?இதனால் ஏதாவது பிரச்சினை வந்தால் அவளது படிப்பும் குழம்புமே...! என்றெல்லாம் பலவிதமான எண்ணங்கள் ஒரு சில வினாடிகளுக்குள்  மூளையில் ஓடி மறைய,

அப்ப நாங்கள் எழுத்து எழுதினதையும் சொல்லீட்டியா அஞ்சு? என அந்த அதிர்ச்சியிலிருந்து மீளாமலேயே கேட்டான்.

 

"இல்லடா... அதை எனக்கு சொல்ல முடியேல.... அதை எப்பிடிச் சொல்லுறது எண்டும் தெரியேல. லவ்வைச் சொன்னதுக்கே என்ன  றியாக்‌ஷன்? என்று முழுசாத் தெரியேல. அதுக்குள்ள இதையெங்க சொல்லுறது???

 என்ர ஃபைனல் எக்ஸாம் முடிஞ்சதும்.... எனக்கு மாப்பிள்ளை பாக்கப்போறதா அம்மா கதையைத் தொடங்கினவ... அதுதான் சொல்லவேண்டியதாப் போச்சு.

 

இப்பவே சொல்லாட்டில்... அவையள் மாப்பிள்ளையெல்லாம் பார்த்து, அதுக்குப் பிறகு வேண்டாம் என்று சொன்னால்... எல்லாருக்கும் கஷ்டம்தானே. அதுதான், என்ன நடந்தாலும் பரவாயில்லை என்று நினைச்சுச் சொல்லிட்டன். அம்மாவிட்ட உங்களைப்பற்றியும் எல்லாம் சொல்லிட்டன். அவ தனக்கு விருப்பமா இல்லையா என்று ஓண்டுமே சொல்லேலடா. அப்பாவோட கதைச்சிட்டு ஆறுதலா போன் பண்ணுறன் எண்டு சொல்லியிருக்கிறா. அப்பாவுக்கு பிறஷர் வேற... அவர் கொஞ்சம் நல்ல மூட்டில இருக்கைக்குள்ளதான் கதைக்கிறதா சொன்னவ."

 

"பார்ப்பம்.... என்ன நடக்குது என்று?" எனத் தன் தாயாரோடு கதைத்ததையெல்லாம் அவனுக்கு விளங்கப்படுத்திவிட்டு இறுதியில் ஒரு கேள்விக்குறியோடு முடித்தாள்.

 

அவள் கேள்விக்குறியோடு முடித்தவிடயங்கள்... இவனுக்குள் பலவேறு கேள்விகளை எழுப்பியிருந்தன. இனிமேல் அவளது பெற்றோரது  முடிவும் செயலும் எப்படி இருக்கும்? என்ற பெருங்கேள்வி இவனுக்குள் எழுந்தது.

 

ஏனெனில், அவளுடைய தந்தையைப்பற்றி இவன் நன்கு அறிவான். அவ்வளவு இலகுவில் தங்களின் காதலுக்கு அவர் சம்மதிக்கமாட்டார் என்பதையும் இவன் நன்கே அறிந்திருந்தான்.

ஆனாலும் தன் மனதிற்குள் எழுந்த சந்தேகத்தினை அஞ்சலியிடம் காட்டிக்கொள்ளாமல்,

 

"ம்ம்ம்ம்ம்.... பார்ப்பம்! எல்லாம் நல்லபடி நடக்கும். யோசிக்காதம்மா! என அவளின் ஆறுதலுக்காகச் சொன்னவன்... அதோடு நிற்காமல் தன் மனதில் இருக்கும் உறுத்தலை சட்டென்று கேட்டேவிட்டான்.

"அஞ்சு...... ஒருவேளை உங்கட அப்பா அம்மா எங்கட காதலுக்கு சம்மதிக்கேல என்றால் என்ன செய்வாய்?" என அவன் கேட்கவும்,

 

"எப்பிடியும்...ஓகே சொல்லுவினம் எண்ட நம்பிக்கை எனக்கு இருக்கு... அப்பிடி இல்லாட்டியும் கடைசிவரைக்கும் போராடுவன்டா...! எனக்குக் கலியாணம் எண்டு ஒண்டு நடந்தா... அது உன்னோடதான்! உயிரே போனாலும் வேற ஒருத்தன கட்டமாட்டன். தங்கட மகள் கலியாணம் கட்டவேணும் எண்டதுக்காகவாவது அவையள் ஓகே சொல்லித்தானே ஆகோணும். அதோட நாங்கள் எழுத்தும் எழுதீட்டம். அவையள் வேற ஒராளுக்கு கட்டாயப்படுத்திக்கூட கட்டிக்குடுக்க ஏலாது. அவையள் ஓகே சொல்லும்வரைக்கும்... இப்பிடியே லவ் பண்ணிக்கொண்டே இருப்பம். லவ் பண்ணுறதும் நல்லாத்தானே இருக்கும்..." என்று ஒரு சீரியஸான விடயத்தை விளையாட்டுத்தனமாகச் சொல்லிவிட்டு குழந்தைபோல் சிரித்தாள் அஞ்சு!

 

Kajal%20Agarwal%20Latest%20Cute%20Sweet%

 

 

தன் காதல்மேலும் அஞ்சலி மீதும் அவன் வைத்துள்ள நம்பிக்கைக்கு ஈடிணையே இல்லை.

என்னதான் எதிர்ப்பு வந்தாலும் அஞ்சலி தன் காதலில் உறுதியாக இருப்பாள் என்று முழுமையாக நம்பினான். காதலிக்க ஆரம்பித்த நாள்முதல் இந்த நிமிடம் வரைக்கும் அவனும் அஞ்சலியும் அவர்களின் காதலும் என எல்லாமே அப்படித்தான் இருந்தது.

ஆனால், காலம் இவன் காதலோடு விளையாடும் காலம் அவனை நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது...!

தொடரும்...

 

 

Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...

மாற்றங்கள் என்பதனை நாங்கள் விரும்பியோ விரும்பாமலோ ஏற்றுக்கொண்டேயாக வேண்டும் . மாற்றங்கள் எமக்கு சாதமாக வரும்பொழுது மனம் சந்தோசமாய் துள்ளிக்குதிக்கின்றது  . பாதகமாக வரும்பொழுது மனம் பலவாறாக அலை பாய்கின்றது . உங்கள் கதையும் அதற்கு கிட்ட நெருங்குகின்றது என்றே எண்ணுகின்றேன் . இந்தக் குரல் போக வேண்டிய இடத்திற்குப் போனால் உங்கள் கதையின் வலி தெரியும் . தொடருங்கள் .
 

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

ம் ... நானும் உங்கள் கதை வாசிக்கும் ஆர்வத்தில் யாழுக்கு வந்து ஒருமாதிரித் தேறிட்டன். நீங்கள் கதையை இன்னும் முடிக்கேல்லை. விரைவில் எழுதி முடியுங்கோ. அப்பத்தான் எங்கட பிரசர் குறையும்.

Link to post
Share on other sites
  • 1 month later...
  • கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்

மாற்றங்கள் என்பதனை நாங்கள் விரும்பியோ விரும்பாமலோ ஏற்றுக்கொண்டேயாக வேண்டும் . மாற்றங்கள் எமக்கு சாதமாக வரும்பொழுது மனம் சந்தோசமாய் துள்ளிக்குதிக்கின்றது  . பாதகமாக வரும்பொழுது மனம் பலவாறாக அலை பாய்கின்றது . உங்கள் கதையும் அதற்கு கிட்ட நெருங்குகின்றது என்றே எண்ணுகின்றேன் . இந்தக் குரல் போக வேண்டிய இடத்திற்குப் போனால் உங்கள் கதையின் வலி தெரியும் . தொடருங்கள் .

 

 

நேரப்பிரச்சினையால் கிரமமாக தொடர முடியவில்லை. விரைவில் தொடர்கின்றேன்.

மாற்றங்கள் நிறைய மாற்றங்களைக் கொடுக்கக்கூடியது. அவை தொடர்ந்து தொடர்கின்றன....!

கதை முக்கியமான கட்டத்தினை நெருங்குகின்றது.....  விரைவில் தொடர்கின்றேன்.

மிக்க நன்றி கோ..... மற்றும் அலைமகள் அக்கா,சுமே  அக்கா! :)

 

ம் ... நானும் உங்கள் கதை வாசிக்கும் ஆர்வத்தில் யாழுக்கு வந்து ஒருமாதிரித் தேறிட்டன். நீங்கள் கதையை இன்னும் முடிக்கேல்லை. விரைவில் எழுதி முடியுங்கோ. அப்பத்தான் எங்கட பிரசர் குறையும்.

 

சுமே அக்காவை யாழுக்குள் கொணர்ந்த பெருமை இக்கதையினையே சாரும். அந்தவகையிலும்  இக்கதையை எழுதியதில் எனக்கு ஒரு திருப்தி. யாழுக்கு ஒரு துடிப்பான எழுத்தாயினியை இக்கதை கொடுத்திருக்கிறது.

 

மிக்க நன்றி அக்கா... நேரம் கிடைக்கும்போது நிச்சயமாக தொடர்ந்து எழுதி முடிக்கின்றேன் ! :)

Link to post
Share on other sites

Archived

This topic is now archived and is closed to further replies.

  • Tell a friend

    Love கருத்துக்களம்? Tell a friend!
  • Topics

  • Posts

    • புரியாத புதிர்       இன்றைய உலகில் வாழும் மனிதர்களாகிய நாம் அரிகத்தோ, நேசி, நன்னி, ஸ்பாசொபோ, தங்ஸ் என ஒருவர்க்கு ஒருவர் உலகிலுள்ள எல்லா மொழிகளிலும் நன்றி கூறுகிறோம். உதட்டளவில் நன்றி சொல்கின்றவர்களும் கடமைக்காக நன்றி சொல்கின்றவர்களும் இருக்கிறார்கள். அப்படி போலியாக நன்றி சொல்பவரின் நடிப்பை குரலின் தன்மையும் கண்ணிலுள்ள கருமணியின் சுருக்கமும் காட்டிக்கொடுக்கும் என்பதை அவர்கள் உணர்வதில்லை. அவர்கள் கூறும் நன்றியைக் கேட்பதால் கேட்பவர் மனம் மகிழ்ச்சி அடையாமல் வேதனைப்படும். இது சிலவேளைகளில் உறவை வளர்ப்பதற்குப் பதிலாக பிரித்துவிடும். இத்தகைய நன்றி கூறுதல் தேவைதானா? நன்றியை ஆழ்மனதில் இருந்து உள்ளன்போடு கூறுகின்றவர்களும் இருக்கிறார்கள். இவ்வாறு உள்ளன்போடு கூறப்படும் நன்றி மனிதஉறவை வலுப்படுத்தும். இது சமுதாய கட்டமைப்பிற்கும் உலக ஒருங்கிணைப்பிற்கும் உதவுகின்றது. அதில் எந்தவொரு கருத்து வேற்றுமைக்கும்  இடமில்லை. ஆனால் நாம் நம் நன்றியை மடல்களாகவும் பரிசுப்பொருட்களாகவும் கொடுப்பதுடன் எமது கடமை முடிந்ததென்று அவர்களைக் கண்டும் காணாதவர்களாக இருக்கின்றோம். இதுவே இன்றைய தமிழர்களாகிய எமது பண்பாடு.  எமது சங்கத்தமிழ் முன்னோர்களோ ஒருவர் செய்த நன்மைக்கு அதாவது நன்றிக்கு கட்டாயம் உதவி செய்து தீரவேண்டும் என்ற பண்போடு வாழ்ந்தார்கள்.  திருவள்ளுவரும் செய்ந்நன்றியறிதல் என்ற அதிகாரத்தில் மட்டுமல்லாமல் நடுவுநிலைமை, பண்புடைமை, குற்றங்கடிதல், வினைத்தூய்மை  போன்ற அதிகாரங்களில் கூட நன்றியை (நன்மையை) சிறப்பித்துக் கூறியுள்ளார்.  நன்றி என்ற சொல்லை நம் பண்டைத்தமிழர் நன்மை என்ற கருத்தில் உபயோகித்துள்ளனர். ஔவையார் "நன்றி ஒருவர்க்கு செய்தக்கால் அந்நன்றி என்று தரும்கொல் எனவேண்டா" எனக் கூறிய இடத்தில் ஒருவர்க்கு நாம் ஒரு நன்மை செய்தால் அந்த நன்மை எப்போது எமக்குத் திரும்பக்கிடைக்கும் என்று யோசிக்கவேண்டாம் எனக்கூறுகிறார். கொஞ்சம் யோசித்துப்பாருங்கள் இதில் நாம் இன்று கூறும் வாய் வார்த்தையையா ஔவையார் நன்றி என்றார்? அப்படிக் கூறியிருப்பின் 'நன்றி ஒருவர்க்கு செய்தக்கால்' எனக்கூறியிருக்கமாட்டார். 'நன்றி ஒருவர்க்கு சொன்னாக்கால்' என்றே கூறியிருப்பார்.  இது மட்டும் எனக்குப் புரியாத புதிரில்லை. இதற்கு மேலேயும் இருக்கின்றது? இது எனது அறியாமையா? அன்றேல் இன்றைய தமிழர்களாகிய நாம் 'நன்றி' என்ற சொல்லின் உண்மைத் தன்மையை பிறமொழி மோகத்தில் தொலைத்துவிட்டோமா? எம்நாட்டில் ஒட்டவந்தவர் மேல் எமக்கு ஏற்பட்ட மோகத்தால் கடந்த சில நூற்றாண்டுகளில் நாம் தொலைத்தவை எண்ணிலடங்கா. 'இரண்டாயிரத்து நானூறூ ஆண்டுகளின் முன்னர் "தமிழ்கூறு நல்லுலகம்" என்று பனம்பாரனார் கூறினார். இவர் தொல்காப்பியத்துக்கு சிறப்புப் பாயிரம் எழுதியவர். அவர் காலத்திற்கு முன்பிருந்தே நம் தமிழினம் தன்மானத்துடன் தலைநிமிர்ந்து வாழ்ந்தது. தனக்கென ஒரு நாகரீகத்தை உருவாக்கி அதனை உலகுக்கு அளித்தது. அதனாற்றான் தொல்பொருள் ஆய்வுகளில் தமிழனின் தொன்மங்கள் உலகெங்கும் கிடைக்கின்றன' என மார்தட்டிச் சொல்லும் எம்மைப்பார்த்து எம் இளம் சந்ததியினர் சிரிக்காது இருக்க வேண்டும்.  அதற்கு நாம் செய்யத்தக்கது என்ன? நாமும் எமது முன்னோரும் எவற்றை எப்படித் தொலைத்தோம் என்ற தரவையாவது எமது சந்ததியினருக்கு வைத்துச் செல்ல வேண்டியவர்களாக இருக்கிறோம். அகஆதாரங்களையும் புறஆதாரங்களையும் கொண்டு இதனை நாம் காட்டலாம். பண்டைய நூல்கள் சொல்லும் ஆதாரங்கள் அகஆதாரங்களாகும். கல்வெட்டு தொல்பொருள் போன்றவற்றால் கிடைக்கும் ஆதாரங்கள் புறஆதாரங்களாகும். என்னுள் நன்றியைப் பற்றிய புதிரைப்போட்டவர் திருவள்ளுவரே. ஆதலால் அவர் திருக்குறளில் கூறியுள்ள அகஆதாரங்களைக் கொண்டு நன்றி என்ற சொல்லின் புரியாத புதிரைப் புரிந்துகொள்வோம். திருவள்ளுவர் ஒழுக்கமுடைமை என்ற அதிகாரத்தில்  "நன்றிக்கு வித்தாகும் நல்லொழுக்கம்" என்கிறார். ஒருவன் அடையக்கூடிய நன்மைகளுக்கு அவனின் நல்லொழுக்கமே வித்தாகுமாம்.  "கொடுவாக வையாது உலகம் நடுவாக  நன்றிக்கண் தங்கினான் தாழ்வு"           - (குறள்:117) என நன்றியை நடுவுநிலைமை அதிகாரத்தில் குறிப்பிடுகிறார். நடுவுநிலைமையோடு நன்மைகள் செய்து வாழ்ந்தவர் வறுமை அடைந்தாலும் உலகம் அதனை தாழ்வாக நினைக்காதாம். இனியவை கூறல் எனும் அதிகாரத்தில் பயன்தரும் சொற்களைப் பேசுவதால் மகிழ்வைத்தரும் நன்மைகள் உண்டாகும் என்பதை "நயன்ஈன்று நன்றி பயக்கும்" எனச்சொல்கிறார்.  தூது என்ற அதிகாரத்தில் கூட மாற்றான் மனம் மகிழுமாறு எடுத்துக்கூறி நன்மை உண்டாக்குவதாக தூது இருக்க வேண்டும் என்பதை  "நகச்சொல்லி நன்றி பயப்பதாம் தூது" என்கிறார்.  குற்றம் கடிதல் எனும் அதிகாரத்தில் எக்காலத்திலும் தன்னை உயர்வாக மதிக்கக்கூடாது, நன்மை தராத செயல்களைச் செய்யவும் கூடாது என்பதை "வியவற்க எஞ்ஞான்றும் தன்னை நயவற்க நன்றி பயவா வினை"                           -(குறள்: 439)   எனக்கூறியவர், வினைத்தூய்மை அதிகாரத்திலும் என்றும் ஒருவுதல் வேண்டும் புகழொடு நன்றி பயவா வினை"                              -(குறள்: 652) என புகழும் நன்மையும் தராத செயல்களை என்றும் செய்யாது விட்டுவிட வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறார்.   எமக்குத் தேவைப்பட்ட  நேரத்தில் ஒருவர் செய்த நன்மை சிறிதாக இருந்தாலும் தினையளவு நன்மையாக இருந்தாலும் அந்த நன்மையை மறப்பது நன்றல்ல. ஒருவர் செய்த நன்மையை மறந்தவர்க்கு உய்வே கிடையாது. என்றெல்லாம் 'செய்நன்றிஅறிதல்'  அதிகாரத்தில் கூறுகிறார். நன்மையைக் கொடுக்காத செல்வத்தைப்பற்றி 'நன்றியில்செல்வம்' எனும் அதிகாரத்தில் சொல்கிறார். மேலே நன்றி எனச் சொன்ன இடங்களில் எல்லாம் நன்மை என்ற கருத்திலேயே திருவள்ளுவர் கூறுகிறார்.   அவர் பண்புடமை என்னும் அதிகாரத்தில் பிறரது இயல்பை அறிந்து நடக்கும் தன்மையைப்பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார். அதில் யாருடைய பண்பை உலகம் பெரிதாகப் பாராட்டும் என்பதை "நயனொடு நன்றி புரிந்த பயனுடையார் பண்பு பாராட்டும் உலகு"                     - (குறள்: 994) என்று கூறுமிடத்தில் நன்றியை தர்மமாகக்  காட்டுகிறார். அதாவது எல்லோரும் பயனடையக் கூடியவாறு நீதியுடன் தர்மத்தை செய்பவர் பண்பையே உலகம் பாராட்டுமாம்.    திருவள்ளூவர் நன்றியை நல்லது, நன்மை, தர்மம் போன்ற கருத்துக்களிலேயே கையாண்டுள்ளார். ஆனால் நாமோ ஒருவர் செய்த உதவிக்கு நன்றி கூறுகிறோம். அல்லது நமது நன்றியைத் தெரிவிப்பதற்காக பொருட்களைக் கொடுக்கிறோம். இந்நிலை ஏன் வந்தது என்பது எனக்குப் புரியவில்லை? உதவிசெய்தவர்க்கு நன்றி சொல்வதே இன்றைய தமிழர்களாகிய எமது பண்பாடு. ஆனால் திருவள்ளுவரோ எமக்கு முற்றிலும் முரணாக நிற்கிறார்.    தந்தையும் மகனும் ஒருவர்க்கொருவர் என்ன செய்து கொள்ள வேண்டும் என்பதை ஒரு நாடகக்காட்சியாகக் புதல்வரைப் பெறுதல் எனும் அதிகாரத்தில் காட்டுகிறார். நீங்களும் பாருங்கள். முதற்காட்சியில் ஒரு தந்தை தான் பெற்ற மகனை படிக்கவைத்து கற்றவர் அவையில் முன்வரிசையில் இருக்கக்கூடிய தகுதியை உண்டாக்க நன்றி(நன்மை) செய்கின்றான். "தந்தை மகற்குஆற்றும் நன்றி அவையத்து முந்தி இருப்பச் செயல்"                        - (குறள்: 67)   அடுத்த காட்சியில் தந்தை செய்த நன்றியைப் பெற்றுக்கொண்ட மகனின் பெருமையை, புகழை மற்றவர்கள் பார்க்கிறார்கள். அப்படிப் பார்த்தவர்கள் இப்படிபட்ட பெருமைகளையுடைய மகனைப் பெற இவனுடைய தந்தை என்ன தவம் செய்தானோ! எனப் புகழ்கிறார்கள். மற்றோர் சொல்லும் அச்சொல்லைக் கேட்டு தந்தை மனம்மகிழும்படி மகன் உதவி செய்கின்றான். "மகன் தந்தைக்கு ஆற்றும்உதவி இவன்தந்தை என்நோற்றான் கொல்எனும் சொல்"     - (குறள்: 70) தந்தை செய்த நன்றிக்கு மற்றவர்கள் புகழும்படி வாழ்வதே மகன் தந்தைக்குச் செய்யும் உதவியாகும்.   இதனால் நான் அறிந்து கொண்டது முதலில் செய்யப்படுவது நன்றி, அதற்கு நாம் செய்யும் கைமாறே உதவியாகும். அதனாலேயே 'அவருக்கு நான் நன்றிக்கடன் பட்டிருக்கிறேன்' என்றும் 'நன்றிக்கடன் தீர்த்தேன்' எனவும் சொல்லும் வழக்கமும் ஏற்பட்டிருக்கிறது. நன்றி என்பது செய்யப்படுவதே அல்லாமல் சொல்லப்படுதல்ல. உதவியும் செய்வதே அல்லாமல் சொல்வதல்ல. நம் முன்னோர்  நம்மைவிட பண்பாட்டில் நன்கு பண்பட்டிருந்தனர். சொல்வதைவிட செய்வதே பெரிதென எண்ணினர்.   அதனாலேயே ஒருவர் எதுவித நன்றியும் (நன்மையும்) செய்யாதிருக்க மற்றவர் செய்யும் உதவியை திருவள்ளுவர் "செய்யாமல் செய்த உதவிக்கு வையகமும் வானகமும் ஆற்றல் அரிது"                     - (குறள்: 101) எனக்கூறியதோடு  "உதவி வரைத்தன்று உதவி உதவி செயப்பட்டார் சால்பின் வரைத்து"        - (குறள்: 105) என்பதில் ஒருவர் செய்த உதவியை அளவிடமுடியாதாம். அது உதவியைப் பெற்றுக்கொள்பவரின் மனதின் தன்மைக்கு ஏற்ற அளவில் இருக்குமாம் என்கிறார்.   கொஞ்சம் சிந்தித்துப் பார்ப்போம். ஒருவர் செய்த நன்மைக்கு (நன்றிக்கு) நன்றிக்கடனாக உதவிசெய்தல் சிறந்ததா?  அல்லது நன்றி கூறுதல் சிறந்ததா? இதில் எதனை மிகவும் பண்பட்ட மனிதர்கள் செய்வார்கள்? நம் முன்னோர் எம்மைவிட எவ்வளவு பண்பட்டவராய் வாழ்ந்து காட்டியிருக்கிறார்கள் என்பதை நாம் உணரவேண்டும். இவ்வாறு மிகஉன்னத நிலையிலிருந்த எமது பண்டைத்தமிழர் பண்பாட்டைத் தொலைத்துவிட்டு மற்றவர்கள் போல் வாய்வார்த்தையில் நன்றி சொல்கிறோம் இல்லையே என அங்கலாய்த்துக் கொண்டும், மேடைகளிலே ஒரு பெரிய பட்டியலை வைத்துக்கொண்டு அரைமணி நேரத்திற்கு மேலாக நன்றி கூறிக்கொண்டே இருக்கிறோம். இது ஏன்? இதுவும் எனக்குப் புரியாத புதிரே!    நன்றி என்பது ஒருமையில் சொல்லப்படும் சொல். அதற்கு பன்மை கிடையாது. நன்றி என்பதுடன் 'கள்' விகுதி சேர்த்து ஏன் பன்மையில் சொல்கிறோம்? என்பதும் எனக்குப் புரியாத புதிரே! நன்றி சொல்லவேண்டும் என்றால் பல்லாண்டு! பல்லாண்டு! பல்லாயிரத்தாண்டு! பலகோடி நூறாயிரத்தாண்டு! என வாழ்த்துவது போல்  பலநன்றி, பல்லாயிர நன்றி, பலகோடி நன்றி என்றோ நன்றிபலகோடி என்றோ சொல்லி மகிழலாம். Thank என்பதை நன்றி என்றும்  Thanks என்பதற்கு நன்றிகள் என்றும் யாரோ ஒருவர் சொல்லத் தொடங்க நாமும் தொடர்கதையாகத் தொடர்கிறோம்.   இவற்றறையெல்லாம் விடப்புரியாத பெரிய புதிர் ஒன்று இருக்கிறது. தமிழ் என்பதை ஏன் ஆங்கிலத்தில் 'Tamil' என எழுதுகிறோம்? சொல்கிறோம்? 'Thamil' என்று எழுதலாமே? யாரோ விட்ட பிழையை நாம் ஆண்டாண்டு காலமாகத் தொடர்வது ஏனோ?? இனிதே, தமிழரசி
    • இந்தியாவும் உங்களது மனித உரிமை மீறலில் பங்காளி என்பதை யாம் அறிவோம் அமைச்சரே! இவன் ஒருத்தன் பேசிப்பேசியே கழுத்தறுக்கிறான். முந்தி பிளாட் பாரத்தில கடை வைச்சிருந்திருப்பானோ?
    • எப்படித்தான் செய்தார்களோ அந்த அமிர்த சுவையை ?
    • ஜனாதிபதிக்கு அடிக்கடி மறதி நோய் வந்து துலைக்கிறதோ, அல்லது மற்றவர்கள் மறந்திருப்பார்கள் என்று நினைக்கிறாரோ சொல்லத் தெரியவில்லை? நீதிமன்றத்தால் மரணதண்டனை தீர்ப்பளித்த கொலைக்குற்றவாளிகளை தான் விடுவித்ததை, தமக்கு சார்பாய் தீர்ப்பளிக்காத நீதிபதிகளை  பதவியிலிருந்து விலக்கியதை, தமது கொள்ளைகளுக்கு, கொள்கைகளுக்கு அடிபணியாதவர்களை போட்டுத் தள்ளியதை, நீதியான விசாரணை செய்த அதிகாரிகளை பொய்குற்றம் சாட்டி  சிறையில் அடைத்ததை வசதியாய் மறைத்துவிட்டாரா? அல்லது வேஷம் போடுகிறாரா?  
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.