Sign in to follow this  
ராஜன் விஷ்வா

'தூர் வாரப் படாத கிணறு'

Recommended Posts

'வேப்பம் பூ மிதக்கும்

எங்கள் வீட்டு கிணற்றில்

தூர் வாரும் உற்சவம்

வருடத்துக்கு ஒருமுறை

விசேஷமாக நடக்கும்

ஆழ நீரினுள்

அப்பா மூழ்க மூழ்க

அதிசியங்கள் மேலே வரும்

கொட்டாங்குச்சி,கோலி, கரண்டி

துருபிடித்த கட்டையோடு உள்விழுந்த

ராட்டினம்,

வேலைக்காரி திருடியதாய்

சந்தேகப்பட்ட வெள்ளி டம்ளர்'

சேற்றுக்குள் கிளறி

எடுப்போம் நிறையவே,

'சேறுடா சேறுடா' வென

அம்மா அதட்டுவாள்

என்றாலும்

சந்தோசம் கலைக்க

யாருக்கு மனம் வரும்?

"படை வென்ற வீரனாய்

தலைநீர் சொட்டச் சொட்ட

அப்பா மேலே வருவார்.

இன்று வரை அம்மாவும்

கதவுக்கு பின்னாலிருந்துதான்

அப்பாவோடு பேசுகிறாள்.

கடைசி வரை அப்பாவும்

மறந்தேபோனார்

மனசுக்குள் தூர் எடுக்க"...

#விகடனில் பிரசுரமான கவிதை

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

அற்புதமான கருவை கவிதையில் கோர்த்திருக்கிறீர்கள்...எல்லோராலும் இப்படி சிந்திக்க முடியாது. விகடனில் பிரசுரமான கவிதை என்று போட்டுள்ளீர்கள் எழுதியது நீங்களா? பாராட்டுக்கள் உரித்தாகட்டும்.

Share this post


Link to post
Share on other sites

இதையா கிணறு கலக்கி இறைக்கிறது என்று சொல்லுறது. தூர் வாருதல், நல்ல கரு. வாழ்த்துக்கள்

Share this post


Link to post
Share on other sites

மனதைத் தொட்டுச் செல்கிறது, உங்கள் கவிதையின் கரு!

 

இணைப்புக்கு நன்றிகள், ராஜன் விஷ்வா!

Share this post


Link to post
Share on other sites

அற்புதமான கருவை கவிதையில் கோர்த்திருக்கிறீர்கள்...எல்லோராலும் இப்படி சிந்திக்க முடியாது. விகடனில் பிரசுரமான கவிதை என்று போட்டுள்ளீர்கள் எழுதியது நீங்களா? பாராட்டுக்கள் உரித்தாகட்டும்.

வாழ்த்துக்கள் கவிதையை எழுதியவர்க்கு உரித்தாகட்டும், நான் இணைத்தவன் மட்டுமேயக்கோ... கருத்திற்க்கு நன்றிகள்...

என்ட கவிதையென்றால் யாழில் தானே முந்திக்கொண்டு வந்து போடுவேன்... :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

இதையா கிணறு கலக்கி இறைக்கிறது என்று சொல்லுறது. தூர் வாருதல், நல்ல கரு. வாழ்த்துக்கள்

ஆம், கிணறு இறைத்தல் இது தான், கிணற்றை துப்புரவு செய்வார்கள் முன்பு இப்படித்தான். தொழில் முறையாக கிணறு, கன்மாய், குளம் என்று இறைப்பவர்கள் இருப்பார்கள். ஆபத்தான வேலை, கிணற்றில் தவறி விழுபவர்கள், தற்கொலை செய்து கொள்பவர்களின் உடலை எடுத்துவருவதும் இவர்கள் தான்.

இந்த கவிதை விகடனில் வெளிவந்தது, எழுத்தாளர் சுஜாதா ஒரு கல்லூரி விழாவில் வாசிப்பதாக இருந்தது. இந்த கவிதையை எழுதியவரும் அதே இடத்தில் தான் இருந்திருக்கிறார். மேடைக்கு அழைத்து சுஜாதா அவரைப் பாராட்டியுள்ளார். கவிதையை பிரசுரித்த இலக்கிய இதழின் பெயர் கணையாழி.

மனதைத் தொட்டுச் செல்கிறது, உங்கள் கவிதையின் கரு!

இணைப்புக்கு நன்றிகள், ராஜன் விஷ்வா!

தலைப்பு மட்டுந்தான் தம்பியோடது,

மத்ததெல்லாம் சுட்டது :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

எட பாவி மக்கா .. :o பயபுள்ளை எம்புட்டு கருத்தா எழுதியிருக்கு என்று பாஞ்சு விழுத்து கருத்தெழுதலாம் என்று வந்தால் சுட்டது னு போட்டிட்டானே :wub:  எது எப்படியோ இணைப்புக்கு நன்றிப்பா.. :icon_idea:

Share this post


Link to post
Share on other sites

ஆம், கிணறு இறைத்தல் இது தான், கிணற்றை துப்புரவு செய்வார்கள் முன்பு இப்படித்தான். தொழில் முறையாக கிணறு, கன்மாய், குளம் என்று இறைப்பவர்கள் இருப்பார்கள். ஆபத்தான வேலை, கிணற்றில் தவறி விழுபவர்கள், தற்கொலை செய்து கொள்பவர்களின் உடலை எடுத்துவருவதும் இவர்கள் தான்.

என் கிராமத்தில் உள்ள எங்க வீட்டின் கிணத்தின் ஆழம் 32 அடி. ஊரில் நின்ற காலத்தில் நான்தான் கலக்கி இறைப்பேன். அப்போ இளம் வயது பயம் அறியாதது. இப்ப எட்டியும் பார்க்க மாட்டேன்.

Share this post


Link to post
Share on other sites

என் கிராமத்தில் உள்ள எங்க வீட்டின் கிணத்தின் ஆழம் 32 அடி. ஊரில் நின்ற காலத்தில் நான்தான் கலக்கி இறைப்பேன். அப்போ இளம் வயது பயம் அறியாதது. இப்ப எட்டியும் பார்க்க மாட்டேன்.

ஆமாம், ஆரம்பத்தில் இருந்து அப்போ அப்போ என்று சொல்கிறீர்களே..,! இப்ப என்ன ஒரு அறுபது வயது இருக்குமா அண்ணனுக்கு :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

யாழ்ப்பானத்தில்  கிணறு  தூர்வாருதல் என்றால் பொடியள் எல்லாம் கப்பியிலும் கைவாளியிலும் இழுத்தே இறைத்து விடுவோம். சில பெரிய கிணறுகளுக்கு மட்டும் மிசின் பிடித்து இறைப்போம். கன கிணறுகள் அயல் லட்டை சேர்ந்து  முழுகினாலே நீர் வற்றிவிடும்...!

 

இணைப்புக்கு நண்றி ராஜன் விஷ்வா...! :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Topics

  • Posts

    • மற்றவர்களின் கொள்கைகள் எப்பவுமே சாத்தியப்படாதெனும் போது நாம் தமிழர் கடசியின் ஓரிரு கொள்கைகளில் பிழை பிடிக்க தேவையில்லை.
    • ஒத்தையடி பாதையிலே அத்தை மக போகையிலே......!  😁
    • கடந்த முறை யாழ்ப்பாணத்திற்கு போனபோது என்னுடன் படித்து இன்று அங்கு மருத்துவராக இருக்கும் நண்பி சொன்னது 'இங்கிருக்கும் ஒவ்வொரு படலையையும் தட்டி கேட்டால், புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்ட ஒருவராவது அவர்களது வீட்டிலோ உறவுகளிலோ இருப்பர்" என்று. இதற்க்கு முக்கிய காரணங்களில் ஒன்றாக பயிர்களுக்கு போடும் அளவுக்கு அதிகமான பூச்சி கொல்லிகளும் இருக்குது. இங்கு வீடியோவில் இருந்து அறிய கூடியதாக இருப்பது, தோட்டம் செய்யும் எல்லாருக்கும் சந்தைப்படுத்தலில் இருந்து பூச்சிகொல்லியின் பாதகம் வரைக்கும்  பிரச்சனை என்னவென புரிகின்றது, ஏன் தாம் நட்டமடைகின்றனர் என்பதுவும் புரிகின்றது, எதனால் இப்படி ஆகின்றது என்பதும் புரிகின்றது...ஆனால் தீர்வுக்காக ஒன்றிணைய மட்டும் பின்னடிக்கின்றனர்.  
    • புறாத்தீவு மிகவும் சிறிய தீவாக இருந்தது.மாமியைத் தவிர மற்றைய எல்லோரும் தண்ணீருக்குள் இறங்கினார்கள்.தண்ணீருக்குள் இறங்கினால் கால் வைக்க முடியாது.அந்தளவு கல்வெட்டு போன எல்லோருக்கும் காலில் வெட்டுக்காயம்.                                              நல்லவேளையாக பிள்ளைகள் கால்சப்பாத்து கண் வாய்க்கு போட என்று வாடகைக்கு எடுத்திருந்தார்கள்.அவர்கள் தங்கள் பாட்டில் போயிருந்தனர்.இடையில் நாங்கள் நின்ற இடத்துக்கு வந்து கண்ணாடியை ஒருக்கால் போட்டுப் பாருங்கோ என்றார்கள்.நானும் போட்டுக் கொண்டு தண்ணீருக்குள் பார்க்க மிகவும் அதிசயமாக இருந்தது.                                         எனக்கு 15-20 யார் தூரத்துக்கு நீந்தத் தெரியுமே தவிர அதிக தூரம் நீந்த முடியாது.இருந்தாலும் அவர்கள் போட்டிருந்த சினோகில் என்றதை எப்படி போடுவது என்று கேட்டு போட்டுக் கொண்டு சினோக்கில் போட்டு நீந்துவதற்கென்று போட்ட இடத்துக்கு போனேன்.                                          வழமையாக நீந்துவதை விட சினோக்கிள் போட்டிருந்தால் சுலபமாக நீந்தலாம்.நானும் போட்டுக் கொண்டு அந்த இடத்துக்குப் போக தண்ணீருக்குள் தலை இருந்ததால் நிமிர்ந்தே பார்க்கவில்லை.அலைக்கு அடித்து அடித்து நான் தனியே மற்றவர்கள் நின்ற இடத்திலிருந்து தனியே மிகவும் ஆழமான இடத்துக்கு போய்விட்டேன்.                                         நான் போகபோக மகளுக்கு ஏதொ நடக்கப் போகிறதென்று தெரிந்துவிட்டது.தண்ணீருக்குள் தலை அமிழ்ந்திருந்ததால் கூப்பிட்டதும் கேட்கவில்லை.கீழேயுள்ள பவளப்பாறைகள் விதவிதமான நிறங்களுடன் பார்க்க பார்க்க மீண்டும் மீண்டும் பார்க்க வேண்டும் போல இருந்தது.இதனால் எங்கே நிற்கிறேன் என்று கூட அறிய முற்படவில்லை.                                        வாயால் மூச்செடுத்துக் கொண்டு இன்னும் கொஞ்சம் தலையை தண்ணீருக்குள் விட்டிருக்கிறேன் போல மூச்சை உள்வாங்கும் போது மூச்சுக்கு பதிலாக உப்புத் தண்ணீர் குடித்து பிரக்கேறி தெரிந்த நீச்சலும் போய் தாழத் தொடங்கிவிட்டேன்.பிரக்கடித்ததோடு சினோக்கிளையும் கழற்றிவிட்டேன்.நீந்த முயற்சிக்கிறேன் உடம்ப சோர்ந்து கொண்டு போகிறது.பக்கத்தில் உதவ யாருமே இல்லை.என் வாழ்வு கடேசி நிமிடங்களே தெரிகிறது.ஏற்கனவே ஏதோ ஒரு விபரீதம் நடக்கப் போவதை உணர்ந்து மகள் நான் நின்ற இடம் நோக்கி வந்திருக்கிறார்.நான் தாண்டு தாண்டு எழும்ப மகள் மேலே மேலே தள்ளி சினோக்கிளைப் போடுங்கோ என்கிறாள்.என்னால் எதுவுமே செய்ய முடியவில்லை.சரி ஒன்றும் செய்ய வேண்டாம் பயப்படாதைங்கோ யாரையும் பிடிச்சுப் போடாதைங்கோ என்று நான் தாளத் தாள மேலே தள்ளித் தள்ளி ஒரு மாதிரி கரை சேர்ந்தோம்.எட்டக் கூடிய தண்ணீரில் கூட என்னால் நடக்க முடியவில்லை.இதுகளை கரையிலிருந்து எமதுறவுகள் துடிதுடிப்போடு பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.நிறைய உப்புத் தண்ணி குடித்திட்டார் தண்ணி போத்திலை எடுத்துக் கொண்டு வாங்கோ நிறைய தண்ணி குடிக்க வேணும் என்று மகள் சொல்ல ஒரு போத்தலை எடுக்க 4-5 பேர் ஓட்டம்.                                                 தள்ளாடித் தள்ளாடி கரைக்கு வர மனைவியும் ஓடி வாற.நானும் ஏதோ என்னைத் தான் பிடிக்க வாறாவாக்கும் என்று பார்த்தா வந்த மனுசி இத்தனை பேர் நிக்கினம் நீங்களொராள் தான் இவ்வளவு தூரம் போயிருக்கிறியள் சுதி காட்டுறதுக்கும் ஒரு அளவில்லையோ என்று நுள்ளி எடுத்துப் போட்டா.எல்லோர் முகங்களிலும் கோபமும் சோகமும்.இதற்கு மேல் அங்கிருக்க எவருக்குமே மனசில்லை.அத்தோடு புறப்பட்டு வீடு வந்து சேர்ந்தாலும் ஒவ்வொரு தடவையும் என்னைப் பார்க்கும் போதும் சோகமாக பார்க்கிறார்கள்.எவருக்கும் எதையும் ரசித்து செய்ய மனமில்லை.ஏறத்தாள எல்லோர் கண் முன்னேயும் போய்வந்த உயிரல்லவா.நான் எங்கே போனாலும் எனக்கு பின்னால் யாராவது ஒருத்தர்.ஒன்றுக்கு போனால் கூட 4ம் வகுப்பு படிக்கும் பெறாமகன் நானும் வாறதா என்று கேட்கிறான்.எனக்கு அது பாசமா?கேலியா என்று தெரியவில்லை.பாசமாகவே எடுத்துக் கொண்டேன்.இதை எழுதும் போது கூட கண்கள் கலங்குகின்றன. தொடரும்.
    • இந்த அறிக்கைகளில் ஒன்றையாவது நாங்கள் திட்ட வட்டமாய் செய்வம் என்று சொல்லவில்லை...... அங்க கேட்போம் , இங்க வலியுறுத்துவோம் , மத்திய அரசிடம் கூறுவோம் என்று தந்திரமாகத்தான்.அறிக்கைகள் சொல்லுது.எல்லாத்துக்கும் வலியுறுத்தி வலியுறுத்தி இவர்கள் வலி வந்து செத்து, அந்த பாவம் மக்களுக்கு தேவையா.....பேசாமல் மத்திய அரசுக்கே ஓட்டு போடலாம்.எதோ நாலில் ஒன்றாவது நிட்சயமாய் கிடைக்கும்......!  😗