Jump to content

சித்திரைப் புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள் - ஜய வருஷப் பிறப்பின் சிறப்புகள் - 14.04.2014


Recommended Posts

எதைப்பற்றி பேசினாலும் சிங்களவனையும் போராட்டத்தையும் இழுத்து மற்றவனை முட்டாளாக்கும் போக்கத்தவர்களுக்கு.. பாரதிதாசனின் கருத்தை இங்கு முன் வைக்கிறேன். 

 

“நித்திரையில் இருக்கும் தமிழா

சித்திரை அல்ல உனக்குத் தமிழ்ப் புத்தாண்டு

அண்டிப் பிழைக்க வந்த ஆரியர் கூட்டம் காட்டியதே”

“அறிவுக்கு ஒவ்வாத அறுபது ஆண்டுகள்

தரணி ஆண்ட தமிழருக்கு

தை முதல் நாளே தமிழ்ப்புத்தாண்டு”

 

மற்றும் தமிழும் வட மொழியும் கலந்திருப்பதால் பிரபாகரன் என்ற பெயர்கூடத்தான் தமிழ் இல்லை. அதற்காக அவர் தேசியத் தலைவர் இல்லையா என முட்டாள்தனமாக கேள்வி கேட்க நான் தயாரில்லை. ஆக, சில மேதாவிகளின் கூற்றுப்படி பாரதிதாசன் மானம்கெட்ட வாழ்வு வாழ்ந்திருந்தால் அதுவே எனதாகவும் இருந்துவிட்டுப் போகட்டும்.

 

சிங்களவனை இழுத்து எழுதியவர் நிழலி என்பதால் அவர் தான் அதற்குப் பதில் சொல்ல வேண்டும். அவர் எழுதிய அடிமை என்ற வார்த்தைக்கு பொத்தம்பொதுவாகத் தான் இந்தப் பதில்.

பெயரை வைத்து நீங்கள் 60 ஆண்டு காலமும் தமிழ் இல்லை, அதனால் சித்திரை ஆண்டுப் பிறப்பு தமிழில்லை என்றால், உங்களின் பெயரும் தமிழில்லை. ஆதனால் நீங்கள் தமிழரில்லையா என்று நான் கேட்ட கேள்வியைத் திருப்ப என்னிடமே கேட்கின்றீர்களே... தேசியத்தலைவர் பெயர் தமிழில்லை அதனால் தமிழரல்லை என்ற வாதம் நீங்கள் 60 ஆண்டு காலப் பெயர் பற்றிச் சொன்ன விடயங்களோடு தான் பொருந்துகின்றது....

பாரதிதாசன் ஒரு வரலாற்று ஆய்வளரா என்றால் அது இல்லை என்பது இருக்கட்டும். ஆனால் பாரதிதாசன் சொல்லீட்டார் என்றால் அதை எந்த விளக்கமில்லாமில்லாமல் பின்பற்ற என்ன மந்தைகளா? அவர் ஆரியன் தந்தார் என்கின்றார். ஆனால் சித்திரையில் புத்தாண்டு கொண்டாடுகின்ற தமிழர், மலையாளிகள், சீக்கியர், அசாமியர், தாய்லாந்து, வியட்னாம், சிங்களவர்..... தவிர, வேறு எந்த ஆரியன் கொண்டாடுகின்றான் இதை? இந்துப் புத்தாண்டு என்றால் கூட அது தப்பு. இந்துப்புத்தாண்டு என்பது பங்குனி மாதம் தான் வருகின்றது. தவிர, மேலே கொண்டாடுகின்ற மக்களில் சீக்கியர் தவிர, மற்றய எல்லோருக்கும் தமிழர்களோடு தொடர்பு இருக்கின்றது. தமிழர் ஆண்ட பகுதிகள்...

மற்றும்படி நான் இப்படி இருப்பேன். மானம் இல்லாமல் இருப்பேன் என்று சொல்லுவது எல்லாம் நழுவல் போக்கு.. முடிந்தால் தைப்பொங்கல் தமிழர் புத்தாண்டு ஆக இருப்பதற்கு 4 சான்றுகளை வைத்து விட்டுப் போங்கள்.. இல்லாதபடியால் தான் இப்படித் தப்பியோட்டம்...

Link to post
Share on other sites

எனக்கு இன்றும் இது ஒரு தீராத குழப்பம் தான். நான் படித்தவற்றையும் இணையத்தில் கண்டவற்றையும் உங்களுக்கு தருகிறேன். உங்களது மறுமொழியை காண ஆவலாக உள்ளேன்.
 
தை தமிழ்ப் புத்தாண்டு எனக் கூறக் காரணம் 
1. மறைமலையடிகளார் தலைமையில் 1921 ஆம் ஆண்டு  பச்சையப்பன் கல்லூரியில் 500 தமிழ்ப் புலவர்கள் கூடி தை முதல் நாள் தான் திருவள்ளுவர் ஆண்டு; அதுதான் தமிழ்ப் புத்தாண்டு என்று முடிவெடுத்து அறிவித்தார்கள்.
 
2. 1937 டிசெம்பர் 26 இல் திருச்சியில் ‘அகில இந்திய தமிழர் மாநாடு’ சோமசுந்தர பாரதியார் தலைமையில் கூடியது. அதில் தந்தை பெரியார், கரந்தை தமிழ்ச்சங்கத் தலைவர் உமா மகேசுவரனார், பேராசிரியர் கா. சுப்பிர மணியம், தெ.பொ.மீனாட்சி சுந்தரனார், திரு.வி.க. மறைமலை அடிகளார், பி.டி. இராசன், ஆற்காடு இராமசாமி முதலியார், புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன், பட்டுக்கோட்டை அழகிரி உட்படப் பலரும் பங்கேற்றனர். அந்த மாநாடும் தை முதல் நாளே தமிழ்ப் புத்தாண்டு என்றும் பொங்கல் திருநாளே தமிழர் திருநாள் என்றும் பறைசாற்றியது.  
 
3. பழந்தமிழகத்தில் ஆண்டுத் தொடக்கம் தை மாதமாக இருந்தது. பின்னர் ஆவணி ஆண்டின் முதல் மாதமாகக் கொள்ளப்பட்டது என்பது தொல்காப்பியத்துக்கு உரை எழுதிய நர்ச்சினார்க்கினியர் எழுதிய உரை மூலம் தெரிகிறது. இரண்டு நூற்றாண்டுக்கு முன் சித்திரை ஆண்டின் முதல் மாதமாக மாற்றப்பட்டது.
 
4. கழக இலக்கியங்களில் காணப் பெறும் சான்றுகள்  சில:-
 
  ""தைஇத் திங்கள் தண்கயம் படியும்""  (நற்றிணை)
 
 ""தைஇத் திங்கள் தண்ணிய தரினும்""  (குறுந்தொகை)
 
 ""தைஇத் திங்கள் தண்கயம் போல்""  (புறநானூறு)
 
 ""தைஇத் திங்கள் தண்கயம் போல""  (ஐங்குறுநூறு)
 
 ""தையில் நீராடி தவம் தலைப்படுவாயோ""          (கலித்தொகை)
 
"தைப் பிறந்தால் வழி பிறக்கும்', "தை மழை நெய் மழை' முதலான பழமொழிகள் இன்றும் தமிழ் மக்கள் நாவில் பயின்று வருகின்றன. இவை வாழையடி வாழையாக வாய்மொழிச் சான்றாக அமைந்துள்ளன.
 
இப்படி தொண்மையாக தையில் பின்பற்றி வந்த தமிழ்ப் புத்தாண்டை ஏன் சித்திரையில் கொண்டாட வேண்டும்?
 
சித்திரை தமிழ்ப் புத்தாண்டு எனக் கூறக் காரணம் 
1. ஆண்டின் தொடக்கம் வசந்தமாக (இளவேனில்) இருப்பதற்காகக் கணிக்கப்பட்டதே சித்திரைப் புத்தாண்டு எனக் கொள்ளப்பட்டது.
2. பஞ்சாங்கம் கணக்குப் படியும்  சித்திரைப் புத்தாண்டு எனக் கொள்ளப்பட்டது
3. முக்கியமான பண்பாட்டுப் பெருமை கொண்ட மற்றைய பல இனத்தவர்களும்தங்களுடைய புத்தாண்டு வாழ்வைதங்களுடைய இளவேனிற் காலங்களில்தான் ஆரம்பிக்கின்றார்கள். தமிழர்கள் மட்டுமல்லசீனர்களும்ஜப்பானியர்களும்,கொரியர்களும்மஞ்சூரியர்களும் எனபல கோடி இன மக்கள் - தொன்மையான பண்பாட்டு வாழ்வினைக் கொண்ட பெருமை வாய்ந்த மக்கள்- தங்களுடைய இளவேனிற் காலத்தையே தமது புத்தாண்டாகக் கொண்டாடி வருகின்றார்கள்.

 

தமிழர்கள் கூடினார்கள். அறிவித்தார்கள், பேசினார்கள் என்பது எல்லாம் வேண்டாமே.... என்ன பேசி, எதுக்காக இந்த முடிவு எடுத்தார்கள் என்பது பற்றி ஒரு அர்த்தம் கொண்டு எவரும் பதிலளிக்கத் தயாராக இல்லை. எதற்காக இந்த முடிவு என்பதற்கு ஏதாவது ஒரு பதில் இவர்களால் சொல்ல முடிகின்றதா? அது தான் எனக்குத் தேவை. மற்றும்படி 100, 1000 என்று ஆட்களைக் கூடிப் பேசுவது என்பது ஒரு பிரச்சனையே இல்லை. இப்படி இலட்சம் பேர் முடிவெடுத்தாலும் எதற்கு என்று ஒரு விளக்கம் கூடக் கொடுக்கக்கூடாதா?

பழந்தமிழர் மாதமாகத் தை இருந்தது என்பதற்கும் எந்தச் சான்றும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. ஆனால் ஆவணியில் புத்தாண்டு கொண்டாடியதாகத் தொல்காப்பியம் கூறுவதாகச் சொல்கின்றார்கள். அப்போது லீப் வருடம் இல்லாததால் 1000 ஆண்டுக்கு 1 மாதம் முன்நகருமாம்.அப்படிப் பார்த்தால் தொல்காப்பியம் 5000 ஆண்டுக்கு முதல் எழுதப்பட்டதாக இருக்க வேண்டும்.

இந்தத் தமிழ் வரலாற்று அறிஞர்களாகச் சொல்லிக் கொள்பவர்கள் காலத்துக்குக் காலம் பொய்விடுவார்கள். ஆனால் காரணம் சொல்ல மாட்டார்கள். கொஞ்சக்காலம் நக்கீரன் வடநகர்பு, தென்நகர்வு என்று காரணம் சொன்னார். ஆனால் வடநகர்வு திசம்பர் 20ம் திகதி வருவதால் அவரது அந்தக் கணிப்பும் பொய் ஆகிவிட்டது. தவிர, அப்படிப் பார்த்தாலும் தைப்பொங்கல் போயும், போயும் மகர ராசிக்குள் போவதை வைத்து ஏன் வரவேண்டும் இதற்கும் ராசிக்கணக்கு எப்படி வந்தது என்பதற்கும் பதிலில்லை. தவிர, வடமுனை - தென்முனை பற்றி அனுபவிப்பவர்கள் துருவப்பகுதியோடு நெருக்கமாக உள்ளவர்களால் தான் முடியும். மத்தியகோட்டுக்கு அருகே உள்ளவர்களால் அதை உணர்வது என்பது கடினமானதே. நீங்கள் மேலே இணைத்த இலக்கியமாதங்களில் தையில் பொங்கினான் என்றோ, அல்லது அது சார்ந்தோ வரவில்லையே. தவிர, தை என்பது சந்திரமாதம், நாங்கள் ஆரம்பத்தில் சூரியமாதத்தை வைத்துத் தான் கணித்தோம் என்கின்றார்கள்...

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்

சிங்கள இனமான ஆரியனுடன் சேர்ந்து தமிழ் புத்தாண்டை கொண்டாடி தன்னையும் ஒரு அடிமை என்று உணரும் அத்தனை தமிழர்களுக்கும் என் ஆழ்ந்த கவலைகள்.

இன்னும் சில வருடங்களில் விடுதலை போராளிகளை அழித்த மே 18 இனை அல்லது அவ் வாரத்தினை சிங்களவர்களுடன் சேர்ந்து கொண்டாடும் நாளையும் திருநாள் என்று நீங்கள் போற்றி கொண்டாடும் போது எங்கோ ஒரு மூலையில் உங்களுக்காக போராடி தன் உயிரை ஆகுதியாக்கிய போராளியின் ஆத்மா கண்ணீர் சிந்தும் சத்தம் கூட உங்களுக்கு கேட்காது

தமிழன் நத்தார், ஈஸ்ட்டர் போன்றவற்றை கொண்டாடினால் உங்களுக்கு தவறாக தெரியாது , இவையெல்லாம் என்ன திராவிடனின் பண்டிகைகளா?? அதைவிட தமிழ் புத்தாண்டு ஆரிய்நுடையதானால் அதை ஏன் வட இந்தியன் பிகாரிலும், மத்திய பிரதேசத்திலும் , உத்தர் பிரதீச்ச்த்திலும் கொண்டாடுவதில்லை ??

அதை விட தமிழ் நாட்டிலும் புது வருட பிறப்பை கொண்டாடீனம் அவையும் சிங்களவன் சொல்லியா செய்யீனம்? நீங்கள் மாவீரரை காட்டி எல்லோரையும் மிரட்டி உங்களுடைய அரசியல் எண்ணங்களை திணிக்கிறியல்

Link to post
Share on other sites

தமிழர்கள் கூடினார்கள். அறிவித்தார்கள், பேசினார்கள் என்பது எல்லாம் வேண்டாமே.... என்ன பேசி, எதுக்காக இந்த முடிவு எடுத்தார்கள் என்பது பற்றி ஒரு அர்த்தம் கொண்டு எவரும் பதிலளிக்கத் தயாராக இல்லை. எதற்காக இந்த முடிவு என்பதற்கு ஏதாவது ஒரு பதில் இவர்களால் சொல்ல முடிகின்றதா? அது தான் எனக்குத் தேவை. மற்றும்படி 100, 1000 என்று ஆட்களைக் கூடிப் பேசுவது என்பது ஒரு பிரச்சனையே இல்லை. இப்படி இலட்சம் பேர் முடிவெடுத்தாலும் எதற்கு என்று ஒரு விளக்கம் கூடக் கொடுக்கக்கூடாதா?

 

நீங்கள் கூறுவது ஏற்புடையதே.

 

என்னென்ன விவாதிக்கப்பட்டது ?? ஏன் இந்த முடிவுக்கு வந்தார்கள்?? எனபது பற்றி முறையான காரண காரியங்கள் ஏதுமின்றி பொத்தாம் பொதுவாக கூறுவதினால் குழப்பம் நீடிக்குமேயன்றி தீர வாய்ப்பில்லை.

Link to post
Share on other sites

தவிர ஆரியம்- திராவிடம் பிரச்சனை என்றால் அதற்குள் ஏன் தமிழன் அவதிப்பட வேண்டும். ஆரியனுக்கு எதிரானது என்றால் தையைத் திராவிடப் புத்தாண்டு என்று கொண்டாடி விட்டுப் போங்கள்.....

Link to post
Share on other sites

Archived

This topic is now archived and is closed to further replies.

  • Tell a friend

    Love கருத்துக்களம்? Tell a friend!
  • Topics

  • Posts

    • இது போன்ற இயல்பான நிகழ்வையெல்லாம் கணவன்  மனைவியிடமோ, மனைவி  கணவனிடமோ பகிர்தலை யோசிக்க, தவிர்க்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்று நினைக்கிறேன். ஆனால் இங்கு குறிப்பிடப்பட்டுள்ள நிகழ்வு சற்று அரிதானது. நிலாமதி அவர்கள் சொன்னது போல, இந்நிகழ்வில் மனைவி கொரோனா பயத்தினால் உளவியல் பாதிப்படைந்துள்ளார் என்று வீட்டிலுள்ளோருக்குத் தெரிய வந்திருந்தால் சொல்வதைத் தவிர்க்கலாம் ; சொல்லாமல் கணவன் தனிமனித இடைவெளியைக் கடைப்பிடிக்கலாம். நிற்க.           தலைப்பைப் பார்த்ததும் வேறு தனிப்பட்ட விஷயமாய் நினைத்ததால், அதையொட்டியும் எழுதி விவாதத்தைத் (தாமதமானாலும் விவாதம் ஏற்படுமானால்) திசை திருப்பும் எண்ணம் தோன்றுகிறது (!). பிற்காலத்திய கதைகளிலும் திரைப்படங்களிலும் நாயகன் புதுமை செய்வதாக எண்ணி, திருமணத்திற்குச் சற்று முன்னரோ பின்னரோ தனது பழைய காதலைப் பற்றிக் கூறி, பிற்காலத்தியத் தவறான புரிதல்களைத் தவிர்க்க அவளும் வெளிப்படையாகப் பேசலாம் எனும் காட்சியமைப்பைக் காண்கிறோம். உளவியல் ரீதியாக அணுகும்போது இதில் நேர்மை, வெளிப்படைத்தன்மையெல்லாம் அபத்தமாகத் தோன்றுகிறது. இதனால்  எத்துணைப் பக்குவப்பட்ட மனதானாலும், ஆழ்மனது உடையாவிட்டால் கூட கீறல் விழுந்த கண்ணாடியாகும் ; கடைசி வரை ஒட்டாது என்பது என் அனுபவ ஞானமல்ல ; கேள்வி ஞானம். எனவே காதல், கத்திரிக்காய் என்ற மிகவும் தனிப்பட்ட விடயமெல்லாம் மனமெனும் அறையிலிருந்து அம்பலத்திற்கு வரக்கூடாது. அந்த அம்பலத்தில் கணவனும் உண்டு ; மனைவியும் உண்டு. மரணத்தில் கட்டையோடு எரிய வேண்டியதை வாழும்போது வெளியே எடுத்தால் அமைதியான குடும்ப வாழ்வைச் சுடும்.      எனவே தலைப்பில் உள்ள கேள்விக்கு என் பதில் :  இல்லாளிடமோ கொண்டவனிடமோ எல்லாவற்றையும் இயம்புதல் நலமில்லை. 
    • பிரதேச அரசியலும் அதே இடத்தில் வந்து நிற்பதுதான் முக்கியமான விடயம். முன்பு அமேரிக்கா என்றால் இப்போ சீனா  ஆனால் பிரச்சனையின் வடிவம் ஒன்றுதான்.  ஜே ர் ஜெயவர்த்தனா இந்திராகாந்தியை மதிக்காது அமேரிக்க சார்பு ஆனதாலேயே  இந்திரா அரசு ஈழ மக்கள் பக்கம் சார்ந்து இருந்தார்கள் போராளிகளுக்கு ஆயுத பயிற்சி கூட கொடுத்தார்கள்  பாகிஸ்தான் - இந்திய முறுகல் நிலை தோன்றியபோது  பாகிஸ்தானுக்கு போரை தொடங்க சொல்லிவிட்டு அமெரிக்கா  யுத்தகப்பலை கொழும்பு துறைமுகம் நோக்கி அனுப்பியது  அமெரிக்க சற்றும் எதிர்பாக்காமல் (இப்போதைய சிரியா தரை இறக்கம்போல) சோவியத் யூனியன் (ரஸ்யா) தனது கப்பலை கொண்டுவந்து இந்தியாவில் கட்டியது  அதனாலேயே அன்றைய முறுகல் போர் தொடங்கமால் நின்றது  அதன் பின்புதான் இந்திரா- ஜெ ஆர் முறுகல் முற்றியது  இப்போ மீண்டும் இந்தியாவின் எதிரியான சீனா சார்பெடுத்து  நிற்கிறது சிங்களம் .... இப்போது பழைய எதிரிகள் இருவரும் நண்பர்கள்  என்றாலும் ஆடுவதுக்கு மைதானத்தில் இடம் இல்லை.  ஈழத்தமிழரை பொறுத்தவரை உயிர் உடைமைகள் அழிந்தாலும்  பிரச்சனையை சர்வதேச பிரச்சனையாக ஐ நா வரை கொண்டு சென்று விட்டார்கள்  எந்த அரசியல் நகர்வும் எட்டாத இந்தியாவே இதில் பெரும் தோல்வி கண்டிருக்கிறது  இந்தியாவின் தோல்வி தொடருமா?   இந்திய இளைய தலைமுறை ஏதாவது ஒரு காய்யை நகர்த்துமா? என்பதிலும் இலங்கை நிலைமை மாறுவதுக்கு  சாத்தியம் உண்டு  பிராந்திய அரசியல் என்பதை  பிரதேச அரசியல் என்று எழுதிவிட்டேன்  மாற்றி வாசிக்கவும் 
    • இன்று ஈழத்தமிழரும் புலிகளும் சினிமா,மற்றும் நாடக தயாரிப்பாளர்களின் பிரான்ட் ....இந்த பிரான்டை வைத்து சிறுது பணம் சம்பாதிக்கலாம் என நம்புகிறார்கள். இதில  போய் ஏன்  நாங்கள் ஈழத்தமிழரை கொச்சை படுத்திவிட்டார்கள் என புலம்ப வேண்டும் ... கவனமாக ஈழத்தமிழர் விடயத்தை தயாரிப்பாளர் கையாண்டிருக்கிறார் என்றே சொல்ல வேண்டும் .... உலகமே தந்திரம்
    • படர்கல் மலை – ஓர் பயண அனுபவம் – மட்டு.திவா    106 Views இதனைத் தாண்டி இரண்டாவது நுழைவாயில் மீண்டும் மேலே அடுத்த குகையை நோக்கி அழைத்துச் செல்கிறது. ஆனால் சென்று பார்க்க எமக்கு நேரம் போதாது. நேரம் 3 மணியைத் தாண்டியிருக்கும். காட்டினுள் வெளிச்சம் வேகமாக மறையத் தொடங்கிவிடும். மழை மேகங்களும் இன்னும் வேகமாக இருளினை பரப்பிக் கொண்டிருந்தன. மீண்டும் படர்கல் மலை காட்டு நுழைவாயிலை நோக்கியதாக மிகவும் வேகமாகவும், அவதானத்துடனும் நடக்கத் தொடங்குகிறோம். மிகவும் களைப்பாக இருக்கிறது. காட்டிலே நேற்றுப் பெய்த மழை நீர் ஓடி வரும் ஓடை ஒன்றில் இருந்து விலங்குகளாகவே மாறி நீரை அருந்தத் தொடங்கினோம். தாகம் தீர்ந்தது. புத்துணர்ச்சி வந்தது. படர்கல் மலைத் தொடரின் இன்னொரு மலை எமக்கு அழகிய நீர் வீழ்ச்சியைக் கண்ணுக்கு இனிதாக காட்டிக் கொண்டு இருக்கையில், யானையின் வாசனையை இலகுவில் அறிந்து கொள்ளும் ஜெகன் அண்ணா பக்கத்தில் யானை வந்து கொண்டிருப்பதைப் பற்றிய எச்சரிக்கையை எமக்குத் தந்தார். குழுவும் நேரத்தை விரயம் செய்யாது காட்டை விட்டு வெளியேற, முன்பை விட வேகமாக நடக்கத் தொடங்கியது. நிகோசன் அண்ணாவும், நானும் நடந்தவற்றை எல்லாம் புகைப்படமாகவும், வீடியோவாகவும் பதிவு செய்து கொண்டு பாதுகாப்பாக மோட்டார் சைக்கிள் இருக்கும், காட்டின் வாகனம் செலுத்தக் கூடிய பகுதிக்கு வந்து சேர்ந்தோம். புளுட்டுமானோடை காடுகளை தாண்டினால் தான் மக்கள் நடமாடும் பிரதேசம் வரும். மழைச்சாரல் லேசாக விழுவதை உணரக் கூடியதாக இருந்தது. அரைமணி நேர மழை கூட ஏற்கனவே பெய்த மழையால் நீரை உறிஞ்சி வைத்திருக்கும்  காடுகளில் வெள்ளப் பெருக்கை உண்டாக்கும். புளுட்டுமானோடைக் குளத்தினை அடைவதற்கிடையில் 2 சிற்றோடைகளைக் கடந்தாக வேண்டும். காட்டு வெள்ளம் வரத் தொடங்கினால், எம்மால் இங்கிருந்து நகர முடியாமல் போய்விடும். தொலைபேசிக்கு சிக்னல் கூட வராது. இரவுக்குச் சாப்பிடக் கூட ஒன்றும் இல்லை. எண்ணற்ற யோசனைகளுடன் வேகமாக ஒற்றையடிப் பாதையில் பயணம் செய்து புளுட்டுமானோடைக் குளத்தினை வெற்றிகரமாக வந்தடைந்தோம். இங்கிருந்து மழை உரக்கத் தொடங்கியது. எனது மோட்டார் சைக்கிளுக்கு மழையைக் கண்டால் கொஞ்சம் பயம். உடனடியாக எஞ்சின் தொழிற்படுவதை நிறுத்தத் தொடங்கிவிடும். அன்றைய நாளும் அதே நிலைமை தான். புளுட்டுமானோடைக் குளத்தினருகே உள்ள வாடியில் மழைக்கு ஒதுங்கினோம். எம்முடன் வந்த திருச்செல்வம் ஐயாவும், ஜெகன் அண்ணாவும் குளத்தருகில் இருந்த கோவிலில் ஒதுங்கி நின்றனர். நாம் முன்னே உள்ள வாடியில் இருப்பது அவர்களுக்குத் தெரியாது. அதனால் அவர்களுடன் இருந்த தொடர்பு எமக்கு இல்லாமல் போனது. நெடு நேரமாக அவர்களைக் காணவில்லை என்பதால், சென்று பார்ப்போம் எனத் திரும்பிச் செல்லும் போது எனது மோட்டார் சைக்கிள் முழுமையாக செயலிழந்தது. அவர்களும் நாங்கள் போய் விட்டோம் என நினைத்து, எம்மைத் தேடியபடி காட்டை விட்டு வெளியேறும் வழியினை நோக்கிச் செல்லத் தொடங்கி விட்டனர். தெய்வாதீனமாக 10 நிமிடத்தில் எனது மோட்டார் சைக்கிளை நிகோசன் அண்ணாவின் உதவியுடன் சரி செய்துவிட்டு. வேகமாக மற்றைய இருவரும் இந்தப் பாதையால் தான் எம்மைத் தேடி சென்றிருப்பார்கள் எனக் கணித்துக் கொண்டு புறப்பட்டோம். எப்படியோ நாங்கள் போன வேகத்தில்  புளுட்டுமானோடை காட்டின் நுழை வாயிலான குமாரத்தன் கோவிலுக்கு அருகில் வைத்து அவர்களைக் கண்டு பிடித்து விட்டோம். புளுட்டுமானோடை குளத்தினை நாம் நெருங்கும் போது, பெய்யத் தொடங்கிய அடை மழை படிப்படியாக அதிகரித்துக் கொண்டே இருந்தது. நாம் வரும் போது இருந்த பாதைகளை எம்மால் இப்பொழுது அவதானிக்க முடியவில்லை. வயல் வேறு பாதை வேறென பிரித்தறிய முடியாமல் ஏதோ ஒரு குத்துமதிப்பாக 20 Km/h எனும் வேகத்தைக் கூட எட்டமுடியாமல் பயணம் செய்து கொண்டிருந்தோம். நேரம் என்னவோ 5.15 மணி  மட்டில் தான் இருக்கும். ஆனால் எம் முன்னால் இருந்த இருட்டின் அளவு 7 மணியைத் தாண்டி இருக்கும் போல  என நினைக்கத் தூண்டியது. 6 மணி மட்டில் காட்டுப் பாதைகளைக் கடந்து, குசலானமலை அருகே வரும் போது, மீண்டும் எனது மோட்டார் சைக்கிளின் எஞ்சினில் நீர் புகுந்ததால், உடனடியாகத் தொழிற்பாட்டை நிறுத்தியது. எவ்வளவோ முயற்சி செய்தும் திரும்ப எஞ்சினைத் தொழிற்பட வைக்க முடியாமையால், அருகில் இருந்த ஓலை வேயப்பட்ட – கைவிடப்பட்ட வாடி ஒன்றினுள் வந்து ஒதுங்கி, அனைவரும் அடுத்த திட்டத்தைத் தீட்டத் தொடங்கினோம். வாடியில் இருந்த சிறு கயிறுகளை எல்லாம் ஒன்றாகத் திரட்டி ஒரு  பெரிய கயிறு ஒன்றை உருவாக்கினோம். அதை வைத்துக் கட்டி மோட்டார் சைக்கிளை இழுத்துக் கொண்டே வீடு வரை செல்வது தான் திட்டம். ஆனால் இந்த இடத்திலிருந்து வீடு வரையான தூரம் அண்ணளவாக 30 கிலோ மீற்றர் இருக்கும். அதிகம் யோசிக்க நேரமில்லை. கிடைத்தவற்றை வைத்து நிகோசன் அண்ணாவின் மோட்டார் சைக்கிளில் எனது மோட்டார் சைக்கிளைக் கட்டிக் கொண்டு இழுத்துக் கொண்டு போனோம். இலுப்படிச்சேனைச் சந்தியில் இருந்து மாவடியோடைக்கு வரும் பாதையில் பயணித்தவருக்கு மட்டும் தான் விளங்கும் இது வாகனப் போக்குவரத்துக்கு எவ்வளவு கடினமான பாதை என்று. நாம் மோட்டார் சைக்கிள்களை இணைத்துக் கட்டிய கயிறு மிகவும் மெல்லியது. எனவே அதிகமான அழுத்தம் கொடுத்தால் அறுந்துவிடும். அப்படி இரண்டு தடவைகள் அறுந்து விட்டன. அடுத்த தடவை அறுவதற்கு இடம் கொடுக்காது, பள்ளங்கள் வரும் வேளையில் கயிறுக்கு அதிக அழுத்தம் கொடுக்காமல் இருக்க நான் காலாலே உந்தி இழுப்பதற்கு இலகுவான வகையில் விசையை பிரயோகிக்கத் தொடங்கினேன். இந்த முறை எமக்கு மிகவும் கை கொடுத்ததெனச் சொல்லலாம். அநேகமாக இந்தப் பாதை ஒவ்வொரு 5 மீட்டருக்கு ஒரு முறை பெரிய பள்ளத்தைக் கொண்டிருக்கும். அனைத்தும் இந்த கனரக வாகனங்களால் ஏற்பட்ட பள்ளங்கள் தான் என்பதை இந்த இடத்தில் சுட்டிக்காட்ட  முனைகிறேன். அதனால் நான் மோட்டார் சைக்கிளில் அமர்ந்து கொண்டு வாத்து போல வீதியில் நீந்திக்கொண்டு போனேன். இந்த நாள் வாழ்நாளில் ஒரு மறக்க முடியாத ஒரு நாள் ஆகிப் போனதுக்கான முக்கிய காரணங்களில் இந்த வாத்து நீச்சலும் ஒன்று எனலாம். அப்படியே ஒரு மாதிரியாக இலுப்படிச்சேனை வரை வந்து விட்டோம். வழிகாட்டியாக வந்த வடிவேல் அய்யாவின் மருமகளின் கடையில் பிஸ்கேட் உம் வாங்கிச் சாப்பிட்டு, தேநீரும் அருந்திவிட்டு செங்கலடி வரை மோட்டார் சைக்கிளை இழுத்துக்கொண்டே போய், நண்பன் ரேணுவின் வீட்டில் நாளை காலை வந்து எடுக்கிறேன் எனக் கூறிவிட்டு நான் வெளியே வரவும், நிகோசன் அண்ணா வடிவேல் ஐயாவை அவரது வீட்டில் கொண்டு போய் இறக்கி விட்டு வரவும் நேரம் சரியாக இருந்தது. ஏற்கனவே நேரம் 8 மணியைத் தட்டிக் கொண்டு இருந்தது, திருச்செல்வம் ஐயாவிடமும் , ஜெகன் அண்ணாவிடமும் விடைபெற்றுக்கொண்டு இரவுச் சாப்பாடாக கொத்துரொட்டிப் பார்சலும் கட்டிக்கொண்டு 8.30 மணி அளவில் நான் மட்டக்களப்பில் உள்ள எனது வீட்டினை வந்தடைந்தேன். நிகோசன் அண்ணா இன்னும் 39 கிலோமீற்றர் பயணிக்க வேண்டி இருந்தமையால், அவரும் தாமதிக்காமல் கிளம்பி விட்டார். அன்றைய நாளின் கதைகளை அம்மாவிடம் கூறி, சாப்பிட்டு முடிக்கும் போது நேரம் இரவு 10 மணியைத் தாண்டியிருந்தது. இடரின் போதும் என் கூடவே இருந்த நண்பன்  நிகோசன் அண்ணாவையும், குழுவினரையும் மறக்கவே முடியாது. பாதுகாப்பாக வீடுவரை வந்ததையிட்டு இருந்த மகிழ்ச்சியில் அனுபவித்த கஷ்டங்கள் அனைத்தும் மறந்து போனது. வீட்டிலேயே கிணற்றுத் தவளை போல இருப்பவர்களுக்கு இப்படி ஒரு பயண அனுபவத்தை மற்றவர்களுடன் சொல்லி மகிழக்கூடக் கதை இருக்காது. இந்த வயது கடந்தால் எந்த வயதில் செல்ல இயலும்? அடுத்த பயணத்தில் சந்திக்கிறேன். முற்றும். நன்றி. -மட்டுநகர் திவா   https://www.ilakku.org/?p=52670
    • இன-மதவாத அரசியல் இல்லை என்ற கொள்கையின் அடிப்படையில் தேரர்கள் வாழவேண்டும்    36 Views தேரர்களாகிய நீங்கள், “இன-மதவாத அரசியல் இல்லை” என்று வாழ்ந்தாலே போதும்..! இந்நாடு உருப்படும்..! நாளாந்தம் கொடுமைகளின் மத்தியில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் அப்பாவி தமிழ், முஸ்லிம் மற்றும் அப்பாவி ஏழை சிங்கள மக்களும் உங்களை வாழ்த்துவார்கள்..! என நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் மனோ கணேசன் தெரிவித்துள்ளார். இது தொடர்பில் அவர் மேலும் தெரிவித்துள்ளதாவது: வண எல்லே குணவன்ச தேரர், “பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் தமது சம்பளத்தை பொது காரியங்களுக்காக அர்ப்பணிக்க வேண்டும்” என கூறுகிறார். நல்லது. ஆனால், உண்மையில் எனக்கு இந்த தேரர் இதை போதிக்க தேவையில்லை. 1999 ம் ஆண்டிலிருந்து எனக்கு கிடைக்கும் சம்பளம், கொடுப்பனவுகள் எல்லாவற்றையும் நான் பொது காரியங்களுகாகவே அர்ப்பணித்துள்ளேன். அது மட்டுமல்ல, எனது சொந்த உழைப்பில் நான் சம்பாதித்த பல மில்லியன் பெறுமதியான சொத்துகளையும், பொது காரியங்களுக்காகவே விற்று செலவழித்துக்கொண்டு இருக்கின்றேன். நான் ஒருபோதும் பொது சொத்தை திருடியது கிடையாது. ஏனெனில் எனக்கு திருட தெரியாது. இவைதான் என் தந்தை எனக்கு சொல்லித்தந்து விட்டு போன பாடங்கள். விட்டுத்தந்த மிகப்பெரிய சொத்துகள். என் தந்தையைவிட, எனக்கு பெரிய புத்தர், காந்தி, ஏசு எவருமில்லை..! ஆனால், இந்நாட்டின் இந்து, இஸ்லாமிய, கத்தோலிக்க மத தலைவர்களை விட, விசேட அந்தஸ்த்து வழங்கப்பட்டுள்ள இந்த தேரர் உட்பட மிகப்பல பெளத்த தேரர்களுக்கு நான் ஒன்றை சொல்ல விரும்புகிறேன். இந்நாட்டை மாறி மாறி ஆட்சி செய்த எல்லா அரசாங்கங்களும், உங்களை போன்ற தேரர்களை தம்வசம் வைத்துக்கொள்ள, வழங்கிய பென்ஸ், ரேஞ் ரோவர், டொயோடா போன்ற சொகுசு வாகனங்கள், சொகுசு வசிப்பிடங்கள் உட்பட்ட வசதிகளை, வரப்பிரசாதங்களை உடனடியாக நீங்கள் பொதுக்காரியங்களுக்காக வழங்கி இந்த பணியினை ஆரம்பித்து வையுங்கள். கெளதம புத்தன் போதித்ததை போன்று, “கொலை இல்லை, திருட்டு இல்லை, பாலியல் உறவு இல்லை, பொய் இல்லை, போதைப்பொருள் இல்லை, மதிய உணவுக்குப் பிறகு சாப்பாடு இல்லை, நடனம், இசை இல்லை, நகைகள் ஒப்பனைப்பொருட்கள் இல்லை, எழுந்த படுக்கையில் தூக்கம் இல்லை, பணம் இல்லை” என்ற பெளத்த துறவியின் எளிய துறவு வாழ்க்கையை வாழ உங்களால் முடியாவிட்டாலும் “பரவாயில்லை”.   https://www.ilakku.org/?p=52737              
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.