Archived

This topic is now archived and is closed to further replies.

Kavallur Kanmani

என் இல்லம் சொல்லும் சேதி இது.......

Recommended Posts

என் இல்லம் சொல்லும் சேதி இது...

 

 

என் முற்றத்தில் மூழியாய் எறிக்கிறது முழுநிலவு.
சற்றைக்கொருதரம் தன்னை ஸ்பரிசிக்கும் திரைச்சீலைகளின் உரசல்களை இழந்த சாளரத்து ஓரங்கள்.
தலைவாசல்  கதவிழந்து தனிமையில் தவிக்கும் நிலைப்படிகள்.
மௌனித்துக் கிடக்கும் சமையலறை மேடை.
பொலிவிழந்து  புகைக்க மறந்த சோகத்தில் புகைபோக்கி.
ஏஞ்சல்கள் ஆடும் ஊஞ்சலை எண்ணி ஏங்கும் வேப்பமரம்.
சிறு சோறு சமைக்கும் சில்வண்டுகளைத் தேடும் சிறு தாழ்வாரம்.
சுற்றிப் பறந்த ( த) தும்பிகளைத் தேடும் கம்பி வேலிகள்.
தேவதைகளைத் தேடி தேகம் இளைத்த நிலைக் கண்ணாடி;.
ஓளித்து விளையாடிய தோழர்களின் தோள்சாயத் துடிக்கும் குட்டை மதில்.
ஓண்டிகாகி உறவிழந்து நிற்கும் ஒற்றைப்பனை.
உல்லாசமிழந்து உருக்குலைந்த மண்டபம்.
ஒப்பனை இழந்து உருமாறி நிற்கும் தலைவாசல்.
சல்லாபம் மறந்து தவிக்கும் சயனஅறை.
சலனமற்றுக் கிடக்கும் கிணற்று மேடை.
அன்னை தமிழை அழித்து எழுதிய முற்றத்து மண்.
சில்லுக்கோடு சொக்கட்டான் விளையாட நிழல் தந்த பூவரசு.
சிறுநீரைக்கூட சினக்காமல் சிறைப்பிடித்த புழக்கடை.
எல்லாமே...எல்லாமே...நிராசைகளைச் சுமந்து...
.எதிப்பார்ப்புக்களை நெஞ்சில் கனன்று...
'அவ்வப்போ உங்களை மகிழவைத்த ஜனனங்களும்
நெகிழவைத்த தருணங்களும் கூட
எமக்குள்தானே அரங்கேறின.
தேற்றுவார் யாருமின்றி வேற்றுக்கிரக வாசிகளாய்
முகவரியிழந்து நாம் இன்று.....
உங்கள் முகம்காண ஏங்கும் முதிர்கன்னிகளாய் நாம் இங்கு...
என் மடியில் விளையாட.. என் மதிலில் சாய்ந்தாட..
என் நிலவில் சோறுண்ண...என் மண்ணில் கோலமிட..
நீண்ட நாட்களாய் ஏங்குகின்ற தாயாய் நான்...
ஒருமுறை.. ஒரே ஒருமுறை...என் ஏக்கம் தீர்க்க
விண்ணைத்தாண்டி விளையாட வருவாயா??

 

                            xx-xx-xx-xx

Share this post


Link to post
Share on other sites

தாயகத்து சோகம்  சொல்லும் இழப்பும் ஏக்கமும் ..உங்கள் வரிகளில் ... பகிர்வுக்கு நன்றி

Share this post


Link to post
Share on other sites

எண்ணத்தின் எச்சங்கள் கவிதையாய் நிற்கிறது நன்று அக்கா

Share this post


Link to post
Share on other sites

இரு வருடங்களின் முன் நான் தாயகம் சென்றபொழுது என் வீடு கூரையிழந்து குட்டிச்சுவராக நின்றது. அதைப்பார்த்த பொழுது மனம் வெதும்பியது. இம்முறை நான் தாயகம் செல்லுமுன் வீட்டை முடிந்தவரை கூரையிட்டு கதவுகள் பொருத்தி பழையநிலைக்கு தயார் செய்துவிட்டுத்தான் போனேன். ஆனாலும் என்ன உறவுகளை இழந்த வீடு. வெறுமைதான் மிஞ்சியது. நன்றிகள் நிலாமதி சுமோ.

Share this post


Link to post
Share on other sites

நல்லதொரு கவிதை படித்த திருப்தி மனசில்...! தொடர்ந்து எழுதுங்கள் சகோதரி...!! :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

இக்கவிதை  தாயகத்தில் என் வீட்டின் ஏக்கங்களை உணரவைத்தது.


பகிர்வுக்கு நன்றி

Share this post


Link to post
Share on other sites

எம் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் இப்படியான வலிகள் ஏராளம். புலம் பெயர் மண்ணில் எத்தனை வசதி வாய்புகளுடன் வாழ்ந்தாலும் நம் இழப்பின் வலிகள் எமக்குள் நிரந்தரமானவை. மன உணர்வின் ஏக்கத்தை புரிந்துகொண்ட சுவி ஆதவன் இருவருக்கும் நன்றிகள்

Share this post


Link to post
Share on other sites

எத்தனையோ விதமான உணவுகள் இருந்தாலும்......பச்சை மிளகாயும்...சின்ன வெங்காயமும் நறுக்கிப் போட்ட.... அந்தப் பழைய சோத்துத் தண்ணீருக்காய்.... ஏங்குகின்றது   நாக்கு! :D

 

எனக்கென்னவோ கடற்கரையில மீனை வாங்கத் தென்நீர்க்கில கோத்துக்கொண்டு வீட்டுக்கு வந்து கறி வைச்சுச் சாப்பிட வேணுமெண்டு,  எப்போதுமே ஒரு ஆசை...! :icon_idea:

 

சாப்பிட்ட பிறகு, அப்பிடியே வேப்பமரத்துக்குக் கீழ, சாக்குக்கட்டிலல 'ஒருக்காச் சரிஞ்சால்'   அது தான் நான் ஏங்குகின்ற வாழ்க்கை! :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

புங்கையுரான் உங்கள் ஏக்கத்தை என்னால் முழுமையாக உணரமுடிகிறது. இம்முறை நான் வீட்டிற்கு சென்றபொழுது யாழ்பாணம் சென்று மண்சட்டி வாங்கி பண்ணைச் சந்தையில் நண்டும் வாங்கி கொண்டு வந்து வளவுக்குள் பனம் பாளையும் கொக்கறையும் எடுத்து அடுப்பெரித்து நண்டுக்கறியும் கத்தரிக்காய் பால் கறியும் ரசமும் சமைத்து சம்பாச் சோறுடன் சாப்பிட்டோம். இருபத்தைந்து வருங்களின் பின் என் வீட்டில் சமைத்து சாப்பிட்ட பசுமைநிறைந்த நினைவுகளுடன் நான்.

Share this post


Link to post
Share on other sites

  • Topics

  • Posts

    • இதெல்லாம் வழமையான சரவெடிதான். சீனா எப்போது எங்கு தான் நீதியின் பக்கம் நின்றிருக்கிறது. இப்போ ஹிந்தியா தான் நெருக்கடியில்.. சுற்றிவர எதிரிகளை தனதாக்கியது தான் மிச்சம். 
    • அப்பா வீட்டில்  சட்ட திட்டம் போடுவது  குறைவு. அதை செய் இதை செய்யாதே என்று நச்சரிப்பது அரிதிலும் அரிது. இருப்பினும் சின்ன வயதிலிருந்து சில பழக்கங்களை வீட்டில்  நடைமுறைக்கு கொண்டு வந்திருந்தார். அதிலொன்று இருட்டியதுவும் புத்தகமும் கையுமாய் மேசையில் போய் குந்த வேண்டும்.   இலங்கை வானொலியில்  பின்னேர செய்தி முடிகிறபோது பெரும்பாலும் பகலை இரவு முழுவதுமாக விழுங்யிருக்கும். அதற்கு பிறகு விளையாட முடியாது. முகம் கழுவி  சாமி கும்பிட்ட  பிறகு புத்தகத்தோடு மேசைக்கு போக வேண்டும். இரவு சாப்பாடுவரை புத்தகத்தோடு இருக்கவேண்டும். என் பள்ளி காலங்கள் முழுவதும் இது வழக்கத்தில்   இருந்தது. படிக்கிற காலத்தில் இது நிறைய உதவியதாக என்னளவிலான எண்ணம்.   இங்கு கனடாவில் சமர் காலத்தில் இரவு ஒன்பது மணிக்கும் வெயில் எறிக்கிறது. வின்ரரில் நாலு மணிக்கே இருட்டி விடுகிறது. இதனால் என் பிள்ளைகளுக்கு நடைமுறை படுத்த முடியாமல் போய்விட்டது. வீட்டில் முடங்கிக் கிடக்கிற இந்த நாட்களாவது செய்து பார்போமென்றால் புது சிக்கல் வருகிறது. சின்னவளுக்கு ஆறு மணிக்கு வயித்து குத்து வருகிறது. அல்லது சொல்லி வைத்தால் போல் சரியாக ஆறு மணியாகிறபோது ஏதாவது ஒரு வருத்தம் வந்து சேர்வதாக சொல்கிறாள்.  இப்படியாக இதை அமுல் படுத்துவதில் இப்போதும் தோற்றே போகிறேன்.     வயதும் வகுப்பும் சரியாக நினைவில்லை.அப்போது  சித்தாந்தம் ஒன்றில் தொங்கிக்கொண்டிருந்தேன். அது சமயமும் சடங்கும் பொய்யென்றது. கடவுள் மறுப்பும் கலந்திருந்தது. சரியென பட்டது. சாமி கும்பிடுவதை நிறுத்திகொண்டேன். அப்பாவின் சின்ன வயது பழக்கமொன்று முதன் முதலாக கைவிட்டு போனது.       பொன்னரின் ஒரு பனை கள்ளுக்கு ஊருக்குள்  வாடிக்கையாளர் வட்டம் ஒன்று இருந்தது. அப்பாவும் ஆனந்தன அண்ணாவும் சில விடுமுறை நாட்களில் அங்கு போவதுண்டு. அங்கிருந்து வந்ததும் சேர்ந்து காட்ஸ்  விளையாடுவோம்.304 இல் சரியாக  கம்மாரசு அடிப்பது எப்போதும் திரில். கொஞ்சம் பிந்தினாலும் முந்தினாலும் ஆட்டம் கவிழும். கொஞசமும் அசர முடியாது.  வைத்து கொண்டு துரும்பால் வெட்டுவதில் ஆனந்தன் அண்ணா கில்லாடி. கண்டு பிடித்தால் பொன்னரின் கள்ளு செய்த வேலையென்று  தப்பித்துக் கொள்வார்.  அரசியலும்   ஆனந்தன் அண்ணாவின் பகிடியுமென அந்த இரவுகள்  குதூகலம் நிறைந்தவை. இன்றைக்கும் சின்ன வயது ஞாபகங்களில் தொலையாமல் இருப்பவை.     இரவுகள் எப்போதும் ஒரே மாதிரி அமைவதில்லை. மகாபொல காசு கைக்கு வருகிற பேராதனை இரவுகள் பெரும்பாலும் நீளும்.   சிலருக்கு லியோன்ஸ் ஸ்பெசலோடு  அது  முடிந்துவிடும். படிப்பு செலவுக்கு அரசாங்கம் தருகிற காசை சாப்பாட்டுக்கு செலவழிக்க கூச்சபடுகிறவர்  ஈரிகமவில் இருக்கிற  பாருக்கு போகலாம்.  எப்போதும் பிசியாக இருக்கிற அந்த குட்டி  பாரில் ராஜா என்கிற தனி ஆளே எல்லாமாக இருப்பான்.மேசையை துடைப்பது தேவைப்படுவதை  கொண்டு வந்து தருவது திரும்ப திரும்ப ஒன்றையே பேசுபவர் கதைகளை கேட்டது இப்படியாக  பம்பரமாக தனியொருவன்  சுழன்றபடி இயங்குவான்.  ராஜாவின் புண்ணியத்தில்  இருப்பதற்கு மூலையில் ஒரு மேசை கிடைக்கும்.  பிறகு ஒரு போத்திலும் சில  கிளாசும்  கொஞ்ச கடலையும் வந்து சேரும். கொஞ்சம் நேரம் செல்ல அரசியலும் இன்ன பிறவும் பேச்சில்  கலக்கும்.   இலங்கை இனப்பிரச்சனைக்கு தீர்வை காணும்வரை அந்த மேசையில்  யாரும் ஓயமாட்டார்கள். நல்ல வேளையாக  பக்கத்து மேசையில் இருப்பர்களுக்கு தமிழ் தெரியாமல் இருப்பதால் எந்த அசம்பாவிதமும்  நடப்பதில்லை . அப்படி ஏதேனும் சிக்கல் வந்தால் ராஜா ஓடி வருவான். கம்பஸ் கட்டிய என்று சமாளித்து பஸ் ஏத்தி விடுவான்.   அக்பருக்கு வந்து சேர இரவு பன்னிரண்டு  மணியை தாண்டி இருக்கும். ரூமுக்குள்  கச்சேரி தொடங்கும். ரேடியோவில் சினிமா பாடல் அதிரும். சிவமணிகள் மேசையில் திறமையை காட்டுவார்கள். மற்றவர்கள் sp யாகவும்  ஜெசுதாசாகவும் மாறுவார்கள். அந்த இரவு முடிகிற நேரம் யாருக்கும் தெரியாது.   இப்போது அப்பா இல்லை. கடவுள் இருக்கிறாரா இல்லையா தெரியாது. இரவுகள் முந்தியும் பிந்தியுமென்றாலும் இன்னும்  வருகிறது.     https://marumoli.com/?p=10946+  
    • அதெப்படி முடியும். கஸ்மீரின் சிறப்பு அந்தஸ்தை நீக்கினவர்கள் எப்படி இலங்கையை வற்புறுத்த முடியும். ☹️