யாழ் இணையத்தில் அறிவித்தல் விளம்பரங்களை இணைத்துக் கொள்வதன் மூலம் தாயக மக்களின் நல்வாழ்வுக்கு உதவிடலாம்.
விபரங்களிற்கு
Sign in to follow this  
கவிதை

"நல்லாயிருக்கு...!" - [ஒரு பக்கக் கதை - கணவன்மார்களுக்கு மட்டும்]

Recommended Posts

                            10678730_10204526957830975_5462177959173
 

    சாப்பிட உட்கார்ந்தவனையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள் . அன்று அவனுக்கு மிகவும் பிடித்தமான உணவைத்தான் அவள் சமைத்திருந்தாள். அவள் தான் சமைத்த உணவின் சுவையை அவன் முகபாவத்திலேயே பார்த்துத் தெரிந்துகொள்வாள். ஆனால் இன்றைக்கு அவன் முகம் எதையுமே பிரதிபலிக்கவில்லை. மிச்சம் மீதி வைக்காமல் சாப்பிட்டவன்..."போயிட்டுவாறன்" என்று சொல்லிவிட்டு உணவைப்பற்றி எதுவுமே சொல்லாமல் உடனேயே வெளியே கிளம்பிவிட்டான்.

 

'ஏதாவது சொல்லுவான்' என எதிர்பார்த்து ஆவலோடு காத்திருந்தவளின் முகம் சட்டென்று வாடிப்போனது. அவன் கிளம்பியதிலிருந்து இவளுக்கு எந்தவேலையும் ஓடவில்லை. 'தன் சமையல் சரியில்லையோ?' என நினைத்தவள், அந்தக் கவலையில் தானும் சாப்பிட மறந்துபோனாள்.

 

மாலை அவன் மீண்டும் வீட்டுக்கு வந்ததும்... சோர்வாக உட்கார்ந்திருந்த அவள் பக்கத்தில் போய் அமர்ந்தவன்...

 

"என்ன மேடம்... ரொம்ப சோகமா இருக்கிறமாதிரி இருக்கு... என்னாச்சு?" என குறும்புப் புன்னகையோடு வினவினான். அவள் "ஒன்றும் இல்லை" என ஒற்றைவார்த்தையில் சொல்லிவிட்டு "இரவுக்கு என்ன சமைக்க?" என கேட்டபடியே எழுந்தவளின் கரத்தினை எட்டிப் பற்றியவன்...

அவன் புதிதாய் வாங்கிவந்த ஒருசோடி தங்க வளையலை அவள் கையில் மாட்டியபடியே, "இது எதுக்காகத் தெரியுமா? இன்னிக்கு மேடத்தோட ஸ்பெஷல் சமையலுக்கு...!" என்று சொல்லிவிட்டு அவள் முகத்தை ஆவலோடு பார்த்தான்.

 

அவள் முகம் மகிழ்ச்சியில் திளைக்கும் என எதிர்பார்த்தவனுக்கு... அவள் கண்கள் கலங்கியது ஏனென்று புரியவில்லை. "என்ன ஆச்சு?" என அவன் வினவும் முன்பே,

 

அவன் மாட்டிவிட்ட அந்தத் தங்க வளையல்களை கழற்றி அவன் கரங்களுக்குள் மீண்டும் வைத்துவிட்டு, அவள் சொன்ன வார்த்தைகள்...

 

"நீங்கள் சாப்பிட்டிவிட்டு 'நல்லாயிருக்கு' என்று சொல்லுற அந்த ஒற்றை வார்த்தைக்கு இந்த தங்கவளையல் என்ன... எந்தத் தங்கக் குவியலும் ஈடாகாது... ! எனக்கு இதெல்லாம் வேணாம் ! "
அவள் அதைச் சொல்லுபோதே அவள் கண்கள் கலங்கி, குரல் தளுதளுக்கத் தொடங்கியது.

 

- இப்பொழுதுதான் அவனுக்கு எல்லாமே புரிந்தது... தான் இதுவரை நாளும் விட்ட தவறும் கூட-
கலங்கியவளின் கரங்களை காதலோடு பற்றி... தன் அருகே இழுத்து அணைத்தவன்,

 

" மன்னிச்சுக்கோம்மா ....உண்மையிலேயே நல்லா இருந்திச்சு...! இனி அதை அப்பப்பவே சொல்லுறன். இப்ப ஓகேவா...?"
என சொல்லியபடியே மீண்டும் அந்த ஜோடி வளையல்களை அவள் கரங்களில் அணிவித்தான்.
இப்பொழுது மறுப்பேதும் சொல்லாத அவள்  முகத்தில் உதிர்ந்த புன்னகையும் அத்தனை அழகாய் இருந்தது.

 

 

*****************                         ******************                           ******************                       ******************

 

"நல்லாயிருக்கு..." என்ற அந்த ஒற்றைவார்த்தைதான் உங்களுக்காக பாடுபடும் மனைவி எதிர்பார்க்கும் அதியுயர் விருது. அந்த உயரிய விருதினை அவ்வப்போதே கொடுத்துவிடுங்கள். அவளின் சமையல் மட்டுமல்ல உங்கள் இல்லறவாழ்வும் சுவைக்கும்...! :)

 

 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

May 18 Banner

கூடுதலான ஆண்கள் இப்படித்தான்...

 

சிறுசிறு தவறுகளை  விட்டுவிட்டு

பெருமளவில் நட்டமடைகின்றனர்

இவரும் நல்லாயிருக்கு என்பதற்கு பதிலாக தங்கநகை.... :lol:  :D

தங்கத்தின் விலையை  நினைச்சா உலகமே சுற்றுது... :(

Share this post


Link to post
Share on other sites

பொன் பொருளை விட, உரிய கால நேரத்தில்பொதிந்த வார்த்தைகள்  தங்கத்துக்கும் மேலானவை :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

அது சரி.... நல்லாயிருக்கும் போது நல்லாயிருக்கு என்று சொல்வது போன்று மோசமாக இருக்கும் போது மோசமாக இருக்கு என்றும் சொல்ல வேண்டுமல்லவா..

 

ஒருக்கால் மோசமாக இருக்கு அல்லது உப்பு பத்தவில்லை என்று சொல்லிப் பாருங்கோ.  சந்தியிலிருக்கின்ற கோயிலில் இருக்கும் காளியை அப்பதான் வீட்டுக்குள் அதுவும் மூஞ்சிக்கு முன்னமே பார்ப்பீர்கள்.

 

ஹ்ம்ம்ம்

 

இப்படிக்கு,

இப்படிச் சொல்லி நொந்து நூடுல்ஸாக போனவன்

Share this post


Link to post
Share on other sites

அது சரி.... நல்லாயிருக்கும் போது நல்லாயிருக்கு என்று சொல்வது போன்று மோசமாக இருக்கும் போது மோசமாக இருக்கு என்றும் சொல்ல வேண்டுமல்லவா..

 

ஒருக்கால் மோசமாக இருக்கு அல்லது உப்பு பத்தவில்லை என்று சொல்லிப் பாருங்கோ.  சந்தியிலிருக்கின்ற கோயிலில் இருக்கும் காளியை அப்பதான் வீட்டுக்குள் அதுவும் மூஞ்சிக்கு முன்னமே பார்ப்பீர்கள்.

 

ஹ்ம்ம்ம்

 

இப்படிக்கு,

இப்படிச் சொல்லி நொந்து நூடுல்ஸாக போனவன்

 

உங்களுக்கு  இன்னும் அனுபவம் காணாது என்பது தெரிகிறது

வாழ்க்கைப்பட்ட பின் மேலும் கீழுமாக மட்டுமே  தலையாட்டத்தெரிந்து கொள்ளணும்

தோல்விகள் மட்டுமே கிடைக்கும் போர்க்களத்தில்

நெஞ்சு நிமிர்த்துதல் தேவையோ....?

 

உங்களது அடுத்த பிர்ச்சினை

 

ஒருக்கால் மோசமாக இருக்கு அல்லது உப்பு பத்தவில்லை என்று சொல்லிப் பாருங்கோ.  சந்தியிலிருக்கின்ற கோயிலில் இருக்கும் காளியை அப்பதான் வீட்டுக்குள் அதுவும் மூஞ்சிக்கு முன்னமே பார்ப்பீர்கள்.

 

 

நீங்கள் கொடுத்துவைத்தவர்

நாங்கள் ஆமாப்போட்டும் அதைத்தான் வீட்டில் பார்க்கின்றோம் :lol:  :D

 

 

இப்படிக்கு,

இப்படிச் சொல்லாமலேயே நொந்து நூடுல்ஸாக போனவன்

(நெடுக்கின் கண்ணில் படாதிருக்கக்கடவது :lol:  :D )

Edited by விசுகு

Share this post


Link to post
Share on other sites

கூடுதலான ஆண்கள் இப்படித்தான்...

 

சிறுசிறு தவறுகளை  விட்டுவிட்டு

பெருமளவில் நட்டமடைகின்றனர்

இவரும் நல்லாயிருக்கு என்பதற்கு பதிலாக தங்கநகை.... :lol:  :D

தங்கத்தின் விலையை  நினைச்சா உலகமே சுற்றுது... :(

 

பெண்கள் எதிர்பார்க்கும் சின்னச்சின்ன விடயங்களை பெரும்பாலான ஆண்கள் கவனிக்கத் தவறுகின்றனர்!

அந்த சின்னச் சின்ன  விடயங்களுக்குள்தான்.... பென்னம்பெரிய சந்தோசங்கள் ஒளிந்திருக்கின்றதென்பதனை பலர் புரிந்துகொள்வதில்லை.

 

புரிந்துகொண்டால்....... இவ்வளவு கஷ்டம் தேவையில்லை! :)

கருத்துக்கு மிக்க நன்றி விசுகண்ணை! :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

பொன் பொருளை விட, உரிய கால நேரத்தில்பொதிந்த வார்த்தைகள்  தங்கத்துக்கும் மேலானவை :D

 

அதுதான் உண்மை அக்கா! உரிய காலத்தில் சொல்லப்படும் நன்றியும், மன்னிப்பும்  எல்லாவற்றிலும் மேலானவை!  அதை உணர்ந்து நடந்தாலே போதும்... !

Share this post


Link to post
Share on other sites

அது சரி.... நல்லாயிருக்கும் போது நல்லாயிருக்கு என்று சொல்வது போன்று மோசமாக இருக்கும் போது மோசமாக இருக்கு என்றும் சொல்ல வேண்டுமல்லவா..

 

ஒருக்கால் மோசமாக இருக்கு அல்லது உப்பு பத்தவில்லை என்று சொல்லிப் பாருங்கோ.  சந்தியிலிருக்கின்ற கோயிலில் இருக்கும் காளியை அப்பதான் வீட்டுக்குள் அதுவும் மூஞ்சிக்கு முன்னமே பார்ப்பீர்கள்.

 

ஹ்ம்ம்ம்

 

இப்படிக்கு,

இப்படிச் சொல்லி நொந்து நூடுல்ஸாக போனவன்

 

ம்ம்ம்ம்ம்.... அது என்னவோ உண்மைதான் நிழலி! :lol:

ஆனால் எந்த ஒரு எதிர்மறையான கருத்துக்களையும் பக்குவமாக எடுத்துச் சொல்லவும் வழியிருக்கு!

 

"என்ன இது..? உப்பும் இல்லை ஒண்ணும் இல்லை... சப்பெண்டு இருக்கு!" என்று சொல்வதற்குப் பதிலாக...  "இன்னும் கொஞ்சம் உப்பு போட்டிருந்தால் இன்னும் நல்லா இருந்திருக்கும்" என்றுகூட சொல்லலாம். இரண்டுக்கு நிறைய வித்தியாசம் இருக்கு! :):icon_idea:

 

ஒரு சந்தர்ப்பம் கிடைத்தால்... முயன்று பாருங்கள்! விழுகிற 'சாத்து' குறைவா விழுறதுக்கு சான்ஸ் இருக்கு! :lol::D

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

  "இன்னும் கொஞ்சம் உப்பு போட்டிருந்தால் இன்னும் நல்லா இருந்திருக்கும்" என்றுகூட சொல்லலாம். இரண்டுக்கு நிறைய வித்தியாசம் இருக்கு! :):icon_idea:

 

ஒரு சந்தர்ப்பம் கிடைத்தால்... முயன்று பாருங்கள்! விழுகிற 'சாத்து' குறைவா விழுறதுக்கு சான்ஸ் இருக்கு! :lol::D

 

ம்ம்... இப்படிச் சொன்னால், ரோசம் கெட்ட மனுசனுக்கு இன்னும் உப்புத் தேவையாகத் தான் இருக்கும் என்று பதில் வரும்... தேவையா எனக்கு

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

ம்ம்... இப்படிச் சொன்னால், ரோசம் கெட்ட மனுசனுக்கு இன்னும் உப்புத் தேவையாகத் தான் இருக்கும் என்று பதில் வரும்... தேவையா எனக்கு

 

 

அதுவும் தெரிஞ்சு போச்சா.... :lol:  :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

May 18 Banner



  • Topics

  • Posts

    • லண்டன் கதை இஞ்சை வேண்டாம்.......ஜேர்மனியிலை டாக்குத்தருக்கு படிக்கிறதைப்பற்றி இதுக்கை நிண்டு கதைப்பம்.😎
    • ஒரு மணி நேரம் சென்றபின் கப்பல் மீண்டும் போறோஸ் என்னும் ஒரு தீவை அடைகிறது. ஆனால் எந்தவித கவர்ச்சியும் அற்று இருக்கிறது தீவு. எக்கச்சக்கமான சிறிய உல்லாசப் படகுகள் மரக்கறிகள் அடுக்கியதுபோல் கரைகளில் கட்டப்பட்டிருக்கின்றன. ஒன்றிரண்டு படகுகள் மட்டும் கடலில் செல்கின்றன. ஒரு அரை மணி நேரம் நீங்கள் சுற்றிப் பார்க்கலாம் என்கிறார் எமது வழிகாட்டுபவர். தலை தெறிக்க ஓடிவந்த அனுபவம் அரைமணியில் சுற்றிப்பார்க்கும் ஆசையை நிராகரிக்க நானும் கணவரும் கடக்கரையின் ஓரமாக படகுகளைக் கணக்கெடுத்தபடி நடக்கின்றோம். மதியம் இரண்டரை ஆகிவிட்டதால் பயங்கர மதிய வெய்யில் சுடுகிறது. பத்து நிமிடத்தின் பின்னர் திரும்பி நடக்கிறோம். போகும் வழியில் நிரைக்கு ஆட்கள் இல்லாத உணவகங்கள் மட்டும் தான். எமது கப்பலில் வந்த பலரும் அங்கேயே சுத்திக்கொண்டிருக்கின்றனர். முதல் பார்த்த தீவைப் போலவே கிட்டத்தட்ட இத்தீவும் இருந்ததால் தீவைச் சுற்றிப் பார்க்கவேண்டும் என்ற ஆசை பலருக்கும் எழவில்லையாக்கும்  என எண்ணியபடியே வருகிறேன். அடுத்ததாக எஜீனா என்னும் இன்னொரு தீவுக்குப் போகப் போகின்றோம். தீவைச் சுற்றிப்பார்க்க விருப்பமானவர்கள் வாருங்கள். பஸ்ஸில் அழைத்துப் போவோம். தனியாகவும் நீங்கள் செல்லலாம். ஒருவருக்கு 20 யூரோஸ். ஒரு மணிநேரம் நேரம் சுற்றிப் பார்க்க.பின்னர் கடலுணவு பஃபே என்கிறார். வழிகாட்டுபவர். பஃபே என்றவுடன் ஒரு இருப்பது பேர்வரை நாங்களும் வருகிறோம் என்று கூறுகின்றனர். மீண்டும் எமது கப்பல் புறப்படுகிறது. இம்முறை நான் கப்பலின் உள்ளேயோ மேலேயோ போய் இருக்காமல் முதலாவது தளத்தில் நின்றபடியே கடலைப் பார்த்துக்கொண்டு எப்போது கரை வரும் என்று பார்த்துக்கொண்டு நிற்கிறேன். மீண்டும் எனக்கு பஸ்ஸில் முன்பக்கம் இடம் பிடித்துத் தீவைச் சுற்றிப் பார்க்க வேண்டும் என்னும் எண்ணம் எழுகிறது. கணவர் தான் போய் இருக்கப் போகிறேன் என்கிறார். தீவை அடைய இன்னும் அரை மணி நேரம் இருக்குது தானே என்ற எண்ணத்தில் வாருங்கள் கோப்பி குடிப்போம் என்று கணவரை இழுத்துக்கொண்டு செல்கிறேன். அங்கு இரண்டு மூன்றுபேர் கோப்பிக்கு பணத்தைச் செலுத்திவிட்டு காத்துக்கொண்டிருக்கின்றனர். நானும் பணத்தைச் செலுத்திவிட்டு நிற்கிறேன்.கணவர் கதிரையில் அமர்ந்துவிட்டார். பத்து நிமிடமாகிவிட்டது  இன்னும் எனக்கு கோப்பி வரவில்லை. ஒருவன் ஆடிப்பாடிக் கோப்பி போட்டுக்கொண்டும் இளம் பெண்களைக் கண்டால் பல்லைக் காட்டிக் கதைத்துக்கொண்டும் வேலையில் கவனமின்றி இருக்கிறான். எனக்குப் பின் வந்த பெண் ஒருவருக்கு எனக்குத் தராது கோப்பியைக் குடுக்க நான் கோபத்துடன் எனக்கு என்னும் தராமல் அவளுக்கு கொடுக்கிறாய் என்கிறேன். அவன் சிரித்துக்கொண்டு கூல் கூல் என்று சொல்லியபடி அவர்கள் மொழியில் அவளுடன் கதைத்துக் கொண்டு நிற்க, என் பணத்தைத் திரும்பக் கொடு எனக்குக் கோப்பி வேண்டாம் என்கிறேன். அவன் வேண்டுமென்றே தன் மொழியில் கதைக்கிறான். என் நல்ல காலம் அந்தநேரம் பார்த்து எமது வழிகாட்டி படிகளில் இறங்கி வருகிறார். நான் அவரிடம் சென்று முறையிடுகிறேன். அவர் சென்று அவனிடம் எதோ கூற என் பக்கம் திரும்பி சொறி என்றுவிட்டு கோப்பி தயாரிக்கிறான். நான் எனக்கு கோப்பி வேண்டாம் பணத்தை தா என்கிறேன் மீண்டும். நீ போய் இரு நான் கொண்டுவாறன்  என்றபடி வழிகாட்டி என்னைச் சமாதானப்படுத்த, நான் கணவருக்குப் பக்கத்தில் சென்று அமர்கிறேன். உனக்குப் போற இடம் எல்லாம் பிரச்சனை தான் என்று மனிசன் நக்கலாச் சிரிக்குது. வழிகாட்டுபவர் எமக்கு கோப்பிகளைக் கொண்டுவந்து வைத்தபடி கெதியாக் குடியுங்கள் இன்னும் பத்து நிமிடம் தான் இருக்கு என்று கூற கோப்பியைக் குடிதத்துவிட்டு மீண்டும் வாசலுக்கு அண்மையில் கணவரையும் இழுத்துக்கொண்டு போய் நிற்கிறேன். வழிகாட்டியும் கீழேயே நின்றது மனதுக்கு நின்மதியாக இருக்கு. கப்பல் நின்றவுடன் வழிகாட்டிக்குப் பின்னாலேயே நானும் கணவரும் சென்று பஸ் எங்கே நிற்கிறது என்று கேட்க அவர் அதோ தூரத்தில் நிற்கும் வெள்ளை பஸ் தான் என்கிறார். நல்ல காலம் வேறு நிற பஸ்கள் பல நின்றதால் வெள்ளையை அடையாளம் கண்டு நானும் கணவரும் விரைந்து சென்று வாசலில் நிற்கிறோம். வழிகாட்டி மிச்சப்பேரைக் கூட்டிக்கொண்டு வந்தபின் கதவு திறக்க நானும் கணவரும் முன் இருக்கையைப் பிடித்து அமர்கிறோம். மலைக் குன்றுகள் நிறைந்த ஒரு சிறிய தீவு. கடல் நீர் பளிங்கு போல் தெளிவாக இருக்கிறது. பார்த்தவுடன் தண்ணீரில் இறங்கவேண்டும் போல் ஆசை எழ, இக்கடலில் குளிக்க முடியாதா என்று கேட்கிறேன். நேரம் போதாது என்கிறார் வழிகாட்டி. ஏற்ற இறக்கமான பாதையில் பஸ் செல்கின்றது. ஆங்காங்கே சிறிய வீடுகள் கண்ணுக்குத் தெரிகின்றன.  மற்றப்படி ஒன்று இரண்டு பேரைத்தான் வீதியில் காண முடிகின்றது. நேரே எம்மை ஒரு தேவாலயத்துக்கு கூட்டிச் செல்கின்றார். உயர்ந்த ஒரு கோபுரத்தோடு நிற்கிறது தேவாலயம். வேறு வழியின்றி அதை பார்த்துவிட்டு வெளியே வர மூன்று நான்குபேர் பிஸ்ராசியோ ( pistachio nuts)ஐ வைத்து விற்றுக்கொண்டிருக்கின்றனர். அதில் வயதுபோன கணவன் மனைவி வைத்திருந்த இடத்தில் சென்று அவர்கள் உண்டு பார்க்கவென்று வைத்திருந்த  பிஸ்ராசியோக்கள் சிலதை உண்டு பார்க்கிறோம். மிகவும் ருசியாகவும் மலிவாகவும் இருக்க ஒரு கிலோவை வாங்கிக்கொண்டு வருகிறோம். அங்கு நிறைய விளைவதாக வழிகாட்டி கூறி மரத்தையும் எமக்கு காட்டுகிறார். மஞ்சள் நிறப் பூக்களுடனும் சிறிய இலைகளுடனும் பிஸ்ராசியோ மரங்கள் நிற்கின்றன. அதன் பின்னர் மீண்டு பஸ்ஸில் ஏறி இயற்கை அழகை இரசித்தபடி கப்பல் நிற்கும் இடத்துக்கு வருகிறோம். கடலுணவு  பஃபே உண்ணலாம் வாருங்கள் என எல்லோரையும் வழிகாட்டி அழைக்க விதவிதமான கற்பனையோடு நானும் செல்கிறேன். நல்ல வாசனைகள் மூக்கைத் துளைக்கின்றன. எம்மை உணவகத்துக்கு அழைத்துக்கொண்டு போகிறார் என்று நாம் நினைக்க உணவகத்துக்கு பக்கத்தில் மூன்று நான்கு வாங்குகள் போட்டிருக்க அதில் எம்மை அமரச் சொல்லிவிட்டு உள்ளே செய்கிறார் வழிகாட்டி. ஒரு சிறிய மேசை அங்கே இருக்கிறது. ஒரு பெண் சில யூஸ் பெட்டிகளையும் பிளாஸ்டிக் கப்புகளையும் கொண்டுவந்து வைக்கிறாள். எல்லோரும் பசியுடன் இருந்ததால் உடனே யூஸ்களைக் குடிக்கவாரம்பிக்க நாமும் சேர்ந்துகொள்கிறோம். சிறிது நேரத்தில் ஒரு பாத்திரத்தில் உருளைக்கிழங்குப் பொரியலையும் இருவிதமான சோஸ்களையும் அத்தோடு சிறிய பேப்பர் தட்டுக்களையும் கொண்டுவந்து வைத்துவிட்டுப் போகிறாள். மற்றவர்கள் எழுந்து அவற்றை எடுத்து உண்ண நான் போகாமல் கடலுணவுகள் வரட்டும் என்று காத்திருக்கிறேன். நானும் கொஞ்சம் எடுக்கப்போறன் என்றபடி எழுந்து சென்ற மனிசன் பாத்திரத்தை உருட்டிப்பிரட்டி மிச்சமிருந்த மூன்று துண்டுகளைப் பொறுக்கிக் கொண்டு வருகிறார். இந்த ஒன்றையாவது தின் என்று ஒரு துண்டை எனக்குத் தந்துவிட்டு இரண்டைத் தான் உண்ண இந்த ஒண்டாய் உண்டு நான் ஏன் வாயைப் பழுதாக்குவான் நீங்களே சாப்பிடுங்கோ என்று குடுத்திட்டு வழிகாட்டியைத் தேடுகிறன். அவனை அந்தப் பக்கமே காணேல்லை. மீண்டும் அந்தப் பெண் வர முதலே போய் எடுப்பம் அப்பா.பிறகு கிடைக்காது என்றபடி நான் எழுந்து சென்று பார்த்தால் ஒரு குடும்பம் சாப்பிடக் கூடிய சிறிய இறால் பொரியல், கணவாய்ப் பொரியல் மீன் பொரியல் மூன்றையும் கொண்டுவந்து வைத்திருக்கிறாள். எரிச்சலை அடக்கிக்கொண்டு நான்கைந்து பொரியல்களை   எடுத்துக்கொண்டுவந்து  வாயில் வைத்தால் உறைப்புப் புளிப்பற்று எண்ணெய் இழுத்து .... ஒன்றைச் சாப்பிடவே வெடுக்கு மணத்துடன்  ...... இறாலை எடுத்தால் அது சோர்ந்துபோய் விழுது. எனக்கு வேண்டாம் என்று மனிசனிடம் கொடுத்துவிட்டு மீண்டும் போய் யூஸை வாரத்துக்கு குடித்து வயிறை நிரப்பிக்கொண்டு எதுவும் கூறாது வந்திருக்க, நால்லா ஏமாத்திப்போட்டாங்கள். பழசை சூடாக்கித் தந்திருக்கிறாங்கள் கள்ளப்பயல்கள் என்று கோவப்படாத மனிசன் கோவத்துடன் ஏசுறார். ஆனாலும் பசியில் தட்டில் ஒரு துரும்பு கூட இருக்கவிடாமல் எல்லாரும் கோப்பைகளைக் காலி செய்யினம். ஒரு பத்து நிமிடத்தில் அந்த வழிகாட்டி உள்ளேயிருந்து வந்து "விரைவாக வாருங்கள் எல்லாரும் கப்பலுக்குப் போகவேண்டும் உடனே" என்கிறான். எல்லாரும் அவன் மேல் இருந்த கோபத்தை மறந்து  கப்பலுக்கு விரைகின்றனர். கப்பல் புறப்பட்டு மீண்டும் அரை மணி நேரத்தில் கரையை அடைய நான் இறங்கி கோட் டலுக்குப் போவதற்கான பஸ்சில் ஓடிப்போய் முதலாவதாக ஏறுகிறேன். இரவு ஏழு மணிக்கு பஸ் தங்குமிடத்தை அடைய உள்ளே செல்லாது பக்கத்தில் இருந்த ஒரு உணவகத்துக்குச் சென்று இரு உணவுகளை வாங்கி உண்டுவிட்டு வர மனம் அதன் ருசியில் நின்மதியாகிறது. பிஸ்ராசியோ மரம்