Jump to content
  • Veeravanakkam
  • Veeravanakkam
  • Veeravanakkam

Recommended Posts

  • கருத்துக்கள உறவுகள்

- பாவண்ணன்

 

'வழிமயக்கம்' என்ற தலைப்பில் பாலகுமாரன் ஒரு சிறுகதையை எழுதியிருக்கிறார்.

அடுக்கப்பட்ட வாழைத்தார்களோடு சாலைவழியாக வண்டியை இழுத்துக்கொண்டு செல்வார் ஒரு வண்டிக்காரர். அதே சாலையில் ஓரமாக வேறொருவர் நடந்து செல்வார். அவருக்கும் வண்டிக்கும் எவ்விதமான தொடர்பும் இல்லை. இருவருமே வெவ்வேறு நோக்கங்களோடு தனித்தனியாகச் செல்கிறவர்கள். இருவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக்கொள்வதுகூட இல்லை. எதிர்பாராதவிதமாக சந்திக்கிற நண்பரொருவர் பார்வையில் வாழைத்தார்களை வாங்கி வண்டியிலேற்றிவிட்டு கூடவே இவரும் நடந்துசெல்வதுபோலத் தோன்றுகிறது. என்ன விலைக்கு வாங்கினீர்கள், எங்கே வாங்கினீர்கள் என்றெல்லாம் கேட்கத் தொடங்குகிறார். நடந்துசெல்லும் நண்பர் குழப்பமும் கூச்சமுமடைகிறார். அது தன்னுடையதில்லை என்று சொல்கிறார். அதற்குப் பிறகு பார்க்கநேர்கிற ஒவ்வொரு வழிப்போக்கரும் இதே கேள்வியையே வேறுவேறு விதமாகக் கேட்கிறார்கள். பழைய பதிலையே அவர்களுக்கும் சொல்கிறார் நடையாளர்.

 

அருகருகே காணநேர்கிற ஒரே காரணத்தாலேயே இரண்டையும் இணைத்துப் புரிந்துகொள்வது ஒரு பார்வைமயக்கம். அல்லது மனமயக்கம். சாலையில் நடந்துசெல்கிற, அல்லது ஒரு பூங்காவில் அருகருகே உட்கார்ந்திருக்கிற ஒரு ஆணையும் ஒரு பெண்ணையும் பார்த்த கணத்திலேயே அவரைக் காதலர்கள் எனவும் தம்பதியினர் எனவும் நினைத்துக்கொள்வதுகூட ஒருவிதத்தில் மனமயக்கம்.

 

மனம் ஒரு பொறி. பார்த்தோ, கேட்டோ அல்லது உணர்ந்தோ தெரிந்துகொள்கிற ஒவ்வொன்றையும் எவ்விதமான பேதமும் இல்லாமல் முதலில் உள்வாங்கிப் பதிவுசெய்துகொள்கிறது அப்பொறி. பிறகு, அதை இணைத்தும் கலைத்தும் பார்க்கிறது. இசைவான ஒரு கற்பிதத்தை உருவாக்க முயற்சி செய்கிறது. இசைவு கூடாதவை தானாகவே ஆழத்தைநோக்கிச் சென்றுவிடுகின்றன. இசைந்துசெல்லத் தக்கவைமட்டும் மிதக்கின்றன. அக்கற்பிதங்களை மீட்டிமீட்டி அவற்றைத் தன் கண்டறிதல்களாக எண்ணி மகிழ்கிறது மனம். ஒரு சில கணங்கள். பிறகு, மறுபடியும் மனம் புதிய கற்பிதங்களைத் தேடி, புதிய இசைவான இணைகளைத் தேடிச் சென்றுவிடுகிறது. உயிரின் இறுதித்துளி உடலில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும்வரை மனம் இப்படி இயங்கிக்கொண்டே இருக்கிறது. மரணத்தின் இறுதிக்கணத்தில் எங்கோ கேட்கிற குரல் அல்லது ஓசையைக்கூட மரணத்தின் அழைப்பாக நினைத்து அரற்றுவதற்குக் காரணம் கட்டுப்படுத்த இயலாத மனத்தின் தீராத இயக்கம். தன் கற்பிதங்கள் பிழையானவை என்றும் பார்வைமயக்கம் என்றும் உணர்கிற தருணத்தில் ஒரு புதிய உண்மையைக் கண்டடைகிறது மனம். கண்டடையப்படுகிற இத்தகு சிறுசிறு உண்மைகளே வாழ்வின்மீது படர்ந்திருக்கிற இருளை அகற்றும் சுடர்களாகின்றன.

 

மாடியில் ஒருவர் படுத்திருக்கிறார். அருகில் ஒரு கொல்லை. எதிர்ப்புறத்தில் ஒரு சோலை. விடிகிற நேரத்தில் கொல்லையிலிருந்து ஒரு குயில் கூவுகிற குரல் கேட்கிறது. வழக்கமாகக் கேட்கிற குரல். அக்குரலுக்கு விடைசொல்வதுபோல சோலையில் உள்ள ஒரு மரக்கிளையிலிருந்து ஒரு குயில் கூவுவது தினமும் நடைபெறும் கச்சேரி. படுத்திருப்பவர் ஆவலோடு சோலையைப் பார்க்கிறார். வழக்கமாக ஒலிக்கும் குயிலின் குரல் அன்று கேட்வில்லை. அது முதல் அதிர்ச்சி. தன் துணையின் குரல் ஒலிக்கவில்லையென்று குயில் வேதனையில் ஆழந்துவிடுமோ என்று அவர் மனம் வருத்தத்தில் ஆழ்கிறது. ஆனால், அந்த வருத்தத்துக்கு இடமளிக்காதவகையில் கொல்லையில் கூவிய குயில் தொடர்ந்து கூவுகிறது. அது இரண்டாவது அதிர்ச்சி. தற்செயலாக இரண்டு குயில்கள் ஒரே நேரத்தில் கூவ நேர்வதைக் கேட்டதாலேயே, ஒன்றோடு மற்றொன்றை இணைத்து, அக்குரல்களை மாற்றிமாற்றி அழைத்துக்கொள்கிற ஆசைநாடகமாக நினைத்துவிட்ட கற்பிதம் நொறுங்கிப்போவது மூன்றாவது அதிர்ச்சி. அனைத்து அதிர்ச்சிகளின் இறுதிப்புள்ளியில் மனம் ஒரு வெளிச்சத்தைக் கண்டடைகிறது. குயில் யாருக்காகவும் கூவுவதில்லை. தனக்காகவே கூவிக்கொள்கிறது. ஒரு குயிலால் கூவாமல் இருக்க முடிவதில்லை. கூவுவது அதன் இயல்பு. அதுவே அதன் இருப்பின் அடையாளம்.

 

நீங்களாகவே ஒரு கற்பிதத்தை உருவாக்க முயற்சி செய்யாதீர்கள். பார்வைமயக்கத்தையும் தாண்டி உண்மையை உணர முய‌லுங்கள்!!

Link to post
Share on other sites

Archived

This topic is now archived and is closed to further replies.

  • Tell a friend

    Love கருத்துக்களம்? Tell a friend!
  • Topics

  • Posts

    • புலம் பெயர்ந்த சாதியம் – 6 May 11, 2021  — அ. தேவதாசன் —  மாடு ஓடவிட்டு கயிறு எறியவேணும் என்று சொல்லுவார்கள். புலம் பெயர் தேசங்களில் அந்த வித்தையை சாதிய பாதுகாவலர்கள் மிகவும் நிதானமாக கடைப்பிடிக்கிறார்கள். தங்களைவிட குறைந்த சாதியினர் எனக்கருதுவோரை தமது பிள்ளைகள் காதல் கொண்டுவிட்டால் அவர்கள் யாரைக் காதலிக்கிறார்கள் என்பதை தேடித்துளாவிக் கண்டுபிடித்து விடுகிறார்கள். தமது பிள்ளைகளோடு கதையோடு கதையாக “அவையளோட நாங்கள் ஊரில் பழகிறதில்லை, வீட்டுக்குள்ள விடுகிறதில்லை” இப்படியாக பல சுயபெருமைக் கதைகளை ஆலோசனை அல்லது அறிவுரை என்கிற பெயரில் பிள்ளைகளிடம் கூறி மனதை மாற்ற முயற்சிப்பார்கள். ஆனால் பிள்ளைகளுக்கு இது புரியாது. ஒரே மொழி, ஒரே நிறம், ஒரே தொழில், ஒரே நாடு இதிலென்ன வேறுபாடு என யோசிப்பார்கள். இது ஒருபுறம்! மறுபுறம் சிங்களவன்தான் நமது எதிரி நாம் எல்லோரும் தமிழர்கள் ஒன்றுபட்டு போராடி நாடு பிடிக்க வேண்டும் என்கிற கருத்துக்களும் பிள்ளைகள் மத்தியில் புகுத்தப்படுகிறது. ஒருபுறம் தமிழர் ஒற்றுமை, மறுபுறம் சாதிவேற்றுமை. பொது இடத்தில் பேசுவது ஒன்று வீட்டுக்குள் பேசுவது வேறொன்று. தமிழர்களுக்கான ஒரு நாடு வேண்டும் என்பதில் தொண்ணூறுவீதமான தமிழர்களுக்கு எந்த முரண்பாடுகளும் இல்லை. அதற்காக தமிழ்த்தேசியத்தை கையில் எடுப்பதும் முரண்பாடு இல்லை. அதேவேளை சாதிய ஒடுக்குமுறை, பிரதேச வாதம், மதவாதம், பெண்ணிய ஒடுக்குமுறை, வர்க்கமுரண்பாடு என்பனவற்றின் தெளிவும், அதை அகற்றவேண்டும் என்கிற உறுதியும், அதற்கான வேலைத்திட்டங்களும் தமிழ்த் தேசியத்தை உயர்த்திப் பிடிக்கும் தலைமைகளிடம் அறவே இல்லை. மாறாக இவைகள் அனைத்தையும் அழியவிடாது தற்காத்துக்கொண்டே விடுதலையை வென்றெடுப்போம் என்கிற குறுகிய சிந்தனைப் போக்கும், இந்த முரண்பாடான வாழ்க்கை முறையும் இங்கு பிறந்த தலைமுறையினருக்கு விடுதலை பற்றிய பெரும் குழப்பத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இதனால் பெரும்பாலான பிள்ளைகள் பெற்றோரது தர்க்கீகம் அற்ற ஆலோசனையை அல்லது அறிவுரையை கவனத்தில் கொள்வதில்லை. இதற்காக பெற்றோர்களும் துவண்டு விடுவதில்லை. தொடர்ந்து குறைந்தது மூன்று வருடங்கள் காதல் தொடரும்போது காதலர்கள் மத்தியில் சிறிது சிறிதாக உரசல்கள், கோபங்கள், முரண்பாடுகள், சில நாள் பிரிவுகள் வந்து போவது இயல்பு. இந்த இடைவெளிகளை பெற்றோர்கள் மிகக்கெட்டியாக பிடித்துக்கொள்வார்கள். சில தினங்கள் பிள்ளைகள் சோர்வுற்று இருக்கும் நேரங்களில் “நாங்கள் முந்தியே சொன்னனாங்கள் நீதான் கேக்கயில்லை, நீ இப்படி இருக்கிறது எங்கட மனதுக்கு எவ்வளவு கஸ்டமாயிருக்கு” இப்படியாக அன்பு மழை கொட்டி இறுதியாக ஒன்று சொல்வார்கள், “சாதிப்புத்தியக் காட்டிப்போட்டான் அல்லது போட்டாள்”. இவ்வாறு தொடர்ந்து சொல்லிச் சொல்லி சிறிய இடைவெளியை பெரும் வெளியாக மாற்றி விடுவார்கள். கல்லும் கரையத்தான் செய்யும், அடிமேல் அடியடித்தால் அம்மியும் நகரும்… இப்படியாக பல காதல்கள் பிரிந்து போன வரலாறுகளும் உண்டு.   இந்தியாவில் குறிப்பாக தமிழ்நாட்டில் சாதியை உடைத்து இணைந்த காதலர்களின் சாதிமறுப்புத் திருமணங்களை ஆதிக்க சாதியினர் அவசரமாக கொலைகள் செய்து பழி தீர்த்து விடுவதுண்டு. அதை ஆணவக்கொலை என்பர். அப்படி யாழ்ப்பாணத்து ஆதிக்க சாதியினர் அவசரப்படுவதில்லை. மிகவும் பொறுமையாக இலக்கை நோக்கி விழிப்புடன் இருப்பார்கள். மாடு ஓட கயிறு எறிந்து வீழ்த்திவிடுவார்கள். அதாவது சந்தர்ப்பம் பார்த்து பிரித்து விடுவார்கள். தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்கள் ஆனாலும் சரி யாழ்ப்பாணத் தமிழர்கள் ஆனாலும் சரி நோக்கம் ஒன்றுதான் சாதியை காப்பாற்றுவது. செயயற்பாடுகள்தான் வேறுபாடானவை.. சாதிய ஆதிக்கம் என்பது ஒவ்வொரு விடயத்திலும் மிக நுணக்கமாக புலம் பெயர் தேசங்களில் செயற்படுத்தப்படுகிறது. ஒவ்வொரு சாதிக்கும் ஒவ்வொரு ஊர்ச்சங்கங்கள் இருப்பது போன்று தமிழர்களுக்கு என பொதுவான சங்கங்களும் உண்டு. தமிழர் நட்புறவுச்சங்கங்கள், அபிவிருத்திச் சங்கங்கள், பாடசாலை பழைய மாணவர் சங்கங்கள், கோயில் பரிபாலன சபைகள் போன்ற பல அமைப்புகள் இயக்குகின்றன. இவைகளில் அதிகமானவை தமிழ்த்தேசிய பற்றாளர்கள் என்போரால் வழி நடாத்தப்படுகின்றன. இவ்வமைப்புக்கள் அறிவியல் பலத்தில் செயற்படுவதில்லை, மாறாக பொருளாதார பலத்தின் ஆதிக்கத்திற்கு உட்பட்டே செயற்படுகின்றன. இப்பொருளாதார பலம் ஆதிக்க சாதியினர் எனப்படுவோர் கைவசமே இருப்பதனால் இவ்வமைப்புகளை ஆதிக்க சாதிகள் கையகப்படுத்த இலகுவான வாய்ப்பாக அமைகிறது.   இவ்வமைப்புக்களை மேலோட்டமாக பார்க்கிற போது தமிழர்களின் விடுதலைக்கும் மேம்பாட்டுக்கும் சமத்துவமாக செயற்படுத்துவது போன்ற தோற்றப்பாடு தெரியும். இவைகளுக்கு உள்ளே சென்று பார்த்தால் சாதிய ஆதிக்கம் மிக நுணுக்கமாக செயற்படுவதை கண்டுகொள்ளலாம். இவ்வமைப்புகளுக்கு வெளித்தோற்றத்தில் ஒரு நிர்வாகம் இருந்தாலும் அதற்குள் ஒரு நிழல் நிர்வாகம் இருந்துகொண்டே இருக்கும். அந்த நிழல் நிர்வாகிகள் அந்த அமைப்புகளின் உறுப்பினராக கூட இருக்கமாட்டார்கள். ஆனால் அவர்களே நிர்வாகம் எப்படி இயங்கவேண்டும் நிர்வாகத்தில் யார் யார் இடம்பெறவேண்டும் என்பதை தீர்மானிக்கிறார்கள். வெளிப்படைத்தன்மையற்ற இவ் இயங்கியல் முறை சரியான ஜனநாயக வடிவத்தை தேட முடியாமலும், சமூக மாற்றத்திற்கான விதைகளை ஊன்ற முடியாமலும், அறிவார்ந்த சமூகத்தை உருவாக்க முடியாமலும் பழமைவாத சிந்தனைகளுக்குள் முடங்கிக் கிடக்கிறது.   இதனால், புலம்பெயர் தேசங்களில் பிறந்த இளஞ்சந்ததியினர் “பழமைவாத சக்திக”ளோடு தங்களை இணைத்துக்கொள்ள முடியாது தூர விலகி தமக்கான வாழ்க்கையில் மட்டும் கவனம் செலுத்துபவர்களாக இருக்கின்றனர். இச்செயற்பாடுகள் புலம் பெயர்ந்து வாழும் ஏனைய சமூகங்களுடன் புரிந்துணர்வுடன் கூடிய சமூக நல்லுறவை இழக்கும் நிலையையும் ஏற்படுத்துகிறது. புலம் பெயர் தேசங்களில் உருவாக்கப்பட்ட சகல அமைப்புகளின் முதன்மை நோக்கம் என்பது கலாச்சாரத்தை காப்பாற்றுவது. இதற்காக சகல அமைப்புகளும் கலாச்சார நிகழ்வுகள் நடாத்த வேண்டியது கட்டாயம். கலாச்சார நிழ்ச்சிகளில் முதலாவது நிகழ்வாக மங்கல விளக்கு ஏற்றுதல் நடக்கும். ஆளுயர குத்துவிளக்கு வைத்து, அந்தந்த அமைப்புகளுக்கு நிதி வழங்கும் ஊர்ப்பணக்காரர் சிலரும் ஊரில் ஆசிரியராக இருந்து இடையில் விட்டிட்டு வந்தவர்கள் அல்லது பென்சனுக்கு பிறகு வந்தவர்கள் ஆகியோரை அழைத்து விளக்கு ஏற்றப்பட்ட பின்னர் இறைவணக்கம் செய்யப்படும். இவ் இறைவணக்கம் பரதநாட்டிய நடனம் மூலம் கடவுளுக்கு காணிக்கையாக்கப்படும். இதனைத்தொடர்ந்து  நடனம், நாடகம், இசை இப்படி பல நிகழ்வுகள் இடம்பெறும் கலாச்சார நிகழ்வுகளின் பிரதான நிகழ்வாக பரத நாட்டியம் மட்டும் நிகழ்ச்சி நேரங்களில் அதிக நேரத்தை எடுத்துக்கொள்ளும். ஏனேனில், மேற்குலக நாடுகளுக்கு புலம்பெயர்ந்த பின்னர், “பரதம் தமிழர்களின் கலை” என்று பலராலும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு அது கற்றுக்கொள்ளபடுகிறது. மேற்குலக நாடுகளின் பணபலம் நம்மவர் மத்தியிலும் பரவலாக புழக்கத்தில் உள்ளதால் பணம் படைத்தவர்களுக்கான கடவுளைப் புகழும் பரதநாட்டியம் தமிழரின் அதி உச்ச கலையாக மாறிப்போனது வேடிக்கை. மேற்குறிப்பிட்ட சங்க நிகழ்வுகளுக்கு பெண்கள் சீலை அணிந்து வருவதும் ஆண்கள் கோட்சூட் அணிந்து வருவதும் கலாச்சாரத்தை காப்பாற்றும் நோக்கம் என்றே கருதுகிறார்கள். நிகழ்வு மேடைகளிலும் கலாச்சாரம் காப்பாற்ற வேண்டும் என்கிற உபதேசங்கள் உரத்த குரலில் அறிஞர் பெருமக்களால் பேசப்படும். நானும் பலரிடம் தமிழ்க்கலாச்சாரம் பற்றிய அறிதலுக்காக அதற்கான கேள்விகளை முன்வைத்திருக்கிறேன். கலாச்சாரம் என்றால் என்ன என்ற கேள்விக்கு அறிஞர் பெருமக்கள் தொடக்கம் சாதாரண மக்கள் வரை அவர்களின் பதிலாக இருப்பது “பெண்கள் சேலை அணிவது, பொட்டு வைப்பது, தாலி கட்டுவது, ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என வாழ்வது” ஆகியவைதான் என முடித்து விடுவார்கள். இந்தியாவில் தமிழர்கள் அல்லாதவரும் சேலை, போட்டு, தாலி, ஒருத்தனுக்கு ஒருத்தி வாழ்க்கை முறைப்படி வாழ்கிறார்கள். இதுதான் தமிழ் கலாச்சாரமா? தமிழர்களுக்கென தனித்துவமாக வேறேதும் இல்லையா? என திருப்பிக் கேட்டால் சிரிப்பு மட்டுமே பதிலாக வரும். நமக்கு தெரிவதெல்லாம் கலாச்சாரம் என்கிற ஒற்றைச் சொல் மட்டுமே! இந்த ஒற்றைச் சொல்லக்குப் பின்னால் சாதியமும் பெண்ணொடுக்கு முறையும் நிரம்பிக்கிடக்கிறது.             தொடரும்……   https://arangamnews.com/?p=4998    
    • உங்களை யார் பிள்ளைகளை படிக்க வைத்து அவர்களுக்கு அறிவை ஊட்ட சொன்னது. நாங்கள் அவர்களை தெருவில் நின்று தறுதலையாக திரிய வேண்டும் என்று எவ்வளவு கஸ்ரப்படுகிறோம். நீங்கள் என்ன என்றால்  உங்களை எல்லாம் திருத்த முடியாது. இப்படியே போனால் நாங்கள் எப்படி பிழைப்பு நடத்துவது
    • தமிழ் எழுத்துக்களின் வரலாறு | எழுத்து உருவான பின்னணி | தொல்காப்பியம் | பேசு தமிழா பேசு  
    • எல்லாத்தையும் கலப்பினம், பதவி கொடுப்பினம்  பிறகு பறிகொடுத்துவிட்டு வாய் பாப்பினம். இதுதானே காலா காலமாய் நடக்குது. சாணக்கியன் நிலைத்திருந்தால் அதுவே பெரிய சாதனை.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.