விசுகு

இவனா? அவன்..?? - புல்லரிக்கும் தொடர்

Recommended Posts

நேரத்தைப்பார்த்தாள்
சரியாக அவன் போய் 2 மணித்தியாலமாகியிருந்தது
கதவை நோக்கி  நடக்கத்தொடங்கினாள்..
மீண்டும் கதவு தட்டப்படும் சத்தம் கேட்டது....
 
தொடரும்......
 
காவல்த்துறை அலுவலகத்துக்கு கொண்டு வரப்பட்ட முகமெட்
அலுவலகத்தில் நிறுத்தப்பட்டான்
அவனை விசாரிக்குமாறு அங்கிருந்த அலுவலகரிடம் ஒப்படைத்த காவல்த்துறையினர் 
வேறு அவசரமான வேலையாக வெளியில் போகும் போதும் கூட
இவனை கண்டபடி ஏசியபடி சென்றனர்..
அலுவலகரிடம் இவர் விடயத்தில் கடுமையாக நடந்து கொள்ளுமாறும் சொல்லிச்சென்றனர்
இவனை ஓரிடத்தில் இருக்குமாறு சொன்ன அலுவலகர்
கைத்தொலைபேசியில் யாரிடமோ  லொள்ளுவிட்டபடியிருந்தார்
 
முகமெட் துடித்துக்கொண்டிருந்தான்
அலுவலகரிடம் ஒரு தொலைபேசி எடுக்கமுடியுமா எனக்கேட்டதற்கு அவர் பெல்ரைக்காட்டி பயமுறுத்தினார்
இனி பேசினால் வழக்கை வேறு விதமாக அமைத்துவிடுவார்கள்
ஆனால் பேசாமலும் இருக்கமுடியவில்லை..
 
அவன் தான் காவல்த்துறை அலுவலகத்தில் இருந்தானே ஒழிய
மனசு முழுக்க
வீட்டிலும்
மனைவி பிள்ளை
உறவுகள்
இவ்வளவு நாள் காப்பாற்றிவைத்த மானம் மரியாதை நல்நடத்தை...
அத்துடன்
வீட்டிலிருப்பவள்
ரொம்ப நொந்து போயிருக்கிறாள்
அவள் ஏதாவது வீட்டிலிருந்தபடி ஏடாகூடமாக செய்துவிட்டால் என்றெல்லாம யோசித்தபடி 
தனியே புலம்பியபடியிருந்தான்..
 
சிறிது நேரத்தில்
அந்த மாகாண பெரிய அதிகாரி அங்கு வந்தார்
ஏன் நிற்கிறாய் என இவனை அதட்டினார்.
இவன் தான் விபத்தில் மாட்டிக்கொண்டதாக சொல்லவும்
அதிகாரியைக்கண்ட 
அலுவலகர் தொலைபேசியைத்துண்டித்து
இவனைக்கூப்பிட்டு விசாரணையையும் பதிவையும் ஆரம்பித்தார்...
 
தனது தொலைபேசித்தொடர்பு அறுந்து போன கோபத்திலோ என்னவோ
கேள்விகள் நறுக்கென்று சூடாக வந்தன.
சாவுக்கிராக்கி
என்ர நேரத்தை வீணடிக்க வந்திருக்கிறியா?
சொல்லு எவளை நினைத்துக்கொண்டு கார் ஓட்டினாய்??
அல்லது எவளை தள்ளிட்டுப்போக இவ்வளவு அவசரமாக போனாய்??
 
இவன் அமைதியாக ஆனால் பதட்டப்பட்டபடி..
காலையில் மனைவியைக்கொண்டு போய் புகையிரத நிலயத்தில் வைத்து அவரது தாய்வீட்டுக்கு அனுப்பினேனா?
அப்படியே வேலைக்கு போனேனா?
இன்றைக்கு அதிக வேலையா?
அதனால் களைத்து வீட்டுக்கு வந்தனா?
பிள்ளையின் பொருட்களை மனைவி மறந்துவிட்டதாக தொலைபேசி எடுத்தாவா?
அதை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினேனா?
என்ன நடந்தது என்றே தெரியவில்லை
அந்தம்மாவை இடித்துவிட்டேன்
ஒன்றும் பிரச்சினையில்லை
பிழை என்னில் தான்.
எல்லாவற்றையும் ஏற்றுக்கொள்கின்றேன் என்னைப்போகவிடுங்கள் எனக்கெஞ்சினான்..
அலுவலருக்கு சந்தேகம்
எதுக்கு இவ்வாறு எல்லாவற்றையும்  ஒத்துக்கொள்கின்றான்..
 
திருப்பிச்சொல்லு என்றார்
காலையில் மனைவியைக்கொண்டு போய் புகையிரத நிலயத்தில் வைத்து அவரது தாய்வீட்டுக்கு அனுப்பினேனா?
அப்படியே வேலைக்கு போனேனா?
இன்றைக்கு அதிக வேலையா?
அதனால் களைத்து வீட்டுக்கு வந்தனா?
பிள்ளையின் பொருட்களை மனைவி மறந்துவிட்டதாக தொலைபேசி எடுத்தாவா?
அதை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினேனா?
என்ன நடந்தது என்றே தெரியவில்லை
அந்தம்மாவை இடித்துவிட்டேன்
ஒன்றும் பிரச்சினையில்லை
பிழை என்னில் தான்.
எல்லாவற்றையும் ஏற்றுக்கொள்கின்றேன் என்னைப்போகவிடுங்கள் எனக்கெஞ்சினான்..
 
அலுவலகருக்கு சந்தேகம்
இவனது வாய்தான் பேசுது
ஆனால் இவன் இங்கில்லை
இதை நேர் எதிரே அறையில் இருந்து 
இந்த காவல்த்துறைப்பகுதிக்கான அறிக்கைகளை சரி பார்த்துக்கொண்டிருந்த 
உயர் அதிகாரியும் கவனித்தார்
அனுபவமும் பல பதக்கங்களையும் பெற்றவரான அவருக்கு 
இவன் சொல்வது பொய் எனத்தெரிந்தது
 
இவன் சொல்வதைப்பதியும்படி சொன்னவர்
இவனைத்தன்னிடம் வரும்படி அழைத்தார்...
 
அறைக்குள் வந்ததும்  அறையின் கதவைச்சாத்தியவர்
கன்னத்தில் நாலு அறை போட்டார்
யாருக்கு விடுகிறாய்?
வாய் தான் பேசுது
முழுப்பொய் என்பதை முகம்காட்டுது
கொன்று போடுவன்
உண்மையைச்சொல் என்றார்....
 
இவனுக்கும் இனி யாரிடமாவது உண்மையைச்சொல்லி வழி கேட்பதைத்தவிர வேறு வழியில்லை.
இவர்  கண்டிப்பானவராக இருக்கிறார்
மேலதிகாரி
எனவே இவரிடம் உண்மையைச்சொல்லி அனுமதி பெற்றால் வீட்டுக்கு சென்றுவிடலாம் என இவனது உள் மனது சொன்னது.
அவரது காலடியில் உட்கார்ந்தபடி
எல்லாவற்றையும் கண்ணீர் மல்க சொல்லிமுடித்தான்..
கேட்ட அதிகாரி அமைதியாக இருப்பது இவனுக்கு ஆறுதலளித்தது...
 
இடத்தைவிட்டு எழுந்த அதிகாரி
சரி உன்னை நான் நம்பணும் என்றால்
உனது வீட்டுக்கு போகணும்
நீ சொல்பவர் அங்கு இருக்கணும்
நான் போய்ப்பார்த்துவிட்டு வருகின்றேன்
இங்கேயே இரு என்று சொல்லிவிட்டு
அவனது முகவரியை வாங்கிக்கொண்டு புறப்பட்டார்.....
தொடரும்........
 
Edited by விசுகு
  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

கதை நன்றாகப் போகிறது. தொடரை ஆவலுடன் எதிர்பார்க்கின்றோம்.

Share this post


Link to post
Share on other sites

என்ன அடுத்த கட்டத்துக்கு போவமா??

 

அல்லது அல்லாவைக்கூப்பிடுவமா??

கடைசியில 

அவர்தானே கதி.....?? :icon_idea:

Share this post


Link to post
Share on other sites

போங்கோ போங்கோ :) :)

 

அம்மாவை கூப்பிடுவீங்களோ அல்லாவை கூப்பிடுவீங்களோ ............. :lol:

விரைவில் முடிவு வேண்டும்........... விறுவிறுப்பு  (புல்லரிப்பு) தாங்கமுடியல வி.அண்ணா :icon_idea:

 

நன்றாக எழுதுகின்றீர்கள் வி.அண்ணா ......தொடருங்கள்!!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

போங்கோ போங்கோ :) :)

 

அம்மாவை கூப்பிடுவீங்களோ அல்லாவை கூப்பிடுவீங்களோ ............. :lol:

விரைவில் முடிவு வேண்டும்........... விறுவிறுப்பு  (புல்லரிப்பு) தாங்கமுடியல வி.அண்ணா :icon_idea:

 

நன்றாக எழுதுகின்றீர்கள் வி.அண்ணா ......தொடருங்கள்!!!!

 

வரும்

ஆனா  வராது.. :icon_idea:  :icon_idea:

 

அது சரி

அம்மா பாத்திரம் வந்த மாதிரி தெரியலையே...

கொண்டு வந்தாப்போச்சு...

ஆனால் ஒரு உண்மை தெரியுமோ...

இது ஒரு உண்மைக்கதை

கண்டதைப்புகுத்தமுடியாது... :icon_idea:

ஆனால்

அல்லா

விதி

மதி

நாய்

அடியேனின் கைவரிசை......... :lol:  :D

இறுதிக்கட்டத்துடன் எனக்கே மூச்சு நிற்கலாம்....அல்லா என்றால் சும்மாவா..?? :icon_idea:  

Edited by விசுகு

Share this post


Link to post
Share on other sites

இவன் இன்சா அல்லா என்றதும் அல்லா இவன் மீது பார்வையைத்திருப்பினார்

 

அவர் முகத்தில் சோகம் பரவியிருந்தது

இதுவரை இவனது பைலை வைத்து பார்த்து

இவனது ஒவ்வொரு நடவடிக்கையின் போதும் இவனைக்காப்பாற்ற துடித்த அல்லா

இவன் வீட்டுக்கு கூட்டிப்போகும் முடிவை எடுத்ததும்...

இனி அல்லாவாலும் உன்னைக்காப்பாற்ற முடியாது முகமெட்

விதியை மதியால் வெல்வதற்காக நான் கொடுத்த தருணங்களை எல்லாம் நீ பயன்படுத்தத்தவறிவிட்டாய்

இனி விதியே உன்னை வழி நடாத்தப்போகிறது

தொலைந்து போ என்று சலித்தபடி இவனது பைலை ஓரமாக வீசியவர்

தனது ஆத்திரத்தை தீர்க்க

விதியை மதியால் வெல்பவர்கள்

வெல்ல முயல்பவர்கள் இருக்கும் பக்கம் சென்று ஒரு பைலை எடுத்துக்கொண்டார்

அந்த பைல்

அவளுடைய  கணவனுடையது.....

 

இப்பிடி ஒரு எழுத்தாளர் இருந்தது இதுவரையும் தெரியவில்லையே... நல்லாயிருக்கு.. வாழ்த்துகள்!!
தொடருங்கள்!!

 

 

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

இவன் இன்சா அல்லா என்றதும் அல்லா இவன் மீது பார்வையைத்திருப்பினார்

 

அவர் முகத்தில் சோகம் பரவியிருந்தது

இதுவரை இவனது பைலை வைத்து பார்த்து

இவனது ஒவ்வொரு நடவடிக்கையின் போதும் இவனைக்காப்பாற்ற துடித்த அல்லா

இவன் வீட்டுக்கு கூட்டிப்போகும் முடிவை எடுத்ததும்...

இனி அல்லாவாலும் உன்னைக்காப்பாற்ற முடியாது முகமெட்

விதியை மதியால் வெல்வதற்காக நான் கொடுத்த தருணங்களை எல்லாம் நீ பயன்படுத்தத்தவறிவிட்டாய்

இனி விதியே உன்னை வழி நடாத்தப்போகிறது

தொலைந்து போ என்று சலித்தபடி இவனது பைலை ஓரமாக வீசியவர்

தனது ஆத்திரத்தை தீர்க்க

விதியை மதியால் வெல்பவர்கள்

வெல்ல முயல்பவர்கள் இருக்கும் பக்கம் சென்று ஒரு பைலை எடுத்துக்கொண்டார்

அந்த பைல்

அவளுடைய  கணவனுடையது.....

 

இப்பிடி ஒரு எழுத்தாளர் இருந்தது இதுவரையும் தெரியவில்லையே... நல்லாயிருக்கு.. வாழ்த்துகள்!!

தொடருங்கள்!!

 

 

நன்றியண்ணா

இது  ஒரு பெரிய விருது எனக்கு....

Share this post


Link to post
Share on other sites

அண்ணைக்கு என்ன நடந்தது ? கதை அந்த மாதிரி போகுது . :D

 

நன்றியண்ணா..

வித்தியாசமான ஒரு கரு (உண்மைக்கதை) கிடைத்தது

கொஞ்சம் விளையாடிப்பார்க்கலாம் என்று தான்..

கதையின்... முடிவு எப்படி இருக்கும் என்று, எம்மால் ஊகிக்க கடினமாக உள்ளது.

தொடருங்கள்... விசுகு. :)

 

இன்னும் ஊகிக்கவில்லையா?

வில்லன் வந்துவிட்டாரா இல்லையா?

அப்ப

நான்  தொடர் எழுதலாம்...

 

நன்றி  சிறி

என்னால் ஊகிக்க முடியுது, இந்தக் கதைக்கு ஒரு முடிவு இருக்கெண்டு...! :)

 

நன்றியண்ணா...

முடிவு

சும்மா அதிருமில்ல.. :icon_idea:

இது ஒரு புல்லரிக்கும் தொடர்கதை . அதனால்  கிழமைக்கு இரண்டு தொடர் மட்டும் தானாம் :D:lol:

 

வாத்தியார்த்தம்பி...

கதை நடந்தது ஒரே ஒரு நாளில் தான்..

ஆனால் அப்படித்தரமுடியாது

வேறு இடங்களில் அடிபட போய்விடுவார்கள்

அப்படியே அமுக்கி வைத்திருக்கணும்

எப்படியும் 1 மாதம் இழுக்கும் போலத்தான் தெரியுது :lol:  :D

 

நன்றி  வருகைக்கும் ஊக்கத்துக்கும்..

வஸிட்டர் வாயால் பிரம்ம ரிசி....! கலக்குங்கள் விசுகு...!!

 

ராசா கையை  வைச்சா....?? :D  :icon_idea:  

ஆர்வத்துடன் வாசிக்கிறேன் விசுகர்!

 

புல்லரிக்குது தான்...!

 

கனடாக்காரருக்கும், ஐரோப்பியருக்கும் 'டபுள்' புல்லரிப்பாய் இருக்கும்!

 

குளிரைச் சொன்னேன்!  தொடருங்கள்!

 

நன்றியண்ணாக நீங்க பாராட்டினா

இரட்டிப்பு மகிழ்ச்சி

Share this post


Link to post
Share on other sites

சூப்பராக போகுது... அம்மான இதை நீங்ளா எழுதுகின்றீர்கள் என்று சந்தேகமாகவே இருக்கு.. இவ்வளவு நாளும் என்னையா செய்து கொண்டு இருந்தீர்கள்..?

 

அழகி, குளிர், நனைந்த உடை, குளியல், மனைவி இல்லை, இரவு, படுக்கை...இப்படி எல்லாம் சரியாக இருந்தும் சும்மா இருந்த அவனுக்கு இதுகும் வேணும் இன்னமும் வேணும்..  கொஞ்சம் மினக்கெட்டு இருந்தால் வீதியில் வைச்சு பெண்ணை இடித்து இருக்க மாட்டான்

 

 

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

நன்றாகப் போகிறது விசுகு அண்ணா.. தொடருங்கள்..!

 

நன்றி  தம்பி

காரணம் நீ தானே... :icon_idea:  :icon_idea:

Share this post


Link to post
Share on other sites

மிக நன்றாகப் போகிறது கதை அனால் எனக்கும் கூடச் சந்தேகம் தான் நீங்கள் எழுதும் கதைதானா என்று அண்ணா. தொடருங்கள்

Share this post


Link to post
Share on other sites

ஏன் விசுகண்ணா இவ்வளவு நாளும் இப்படி எழுதவில்லை?  தொடர்ந்து வாசிக்கிறேன்.

Share this post


Link to post
Share on other sites
நேரத்தைப்பார்த்தாள்
சரியாக அவன் போய் 2 மணித்தியாலமாகியிருந்தது
கதவை நோக்கி  நடக்கத்தொடங்கினாள்..
மீண்டும் கதவு தட்டப்படும் சத்தம் கேட்டது....
 
தொடரும்......
 
மீண்டும் கதவு தட்டப்படும் சத்தம் கேட்டதும்
முகமெட் போகும் போது சொல்லிச்சென்றது திடீரென ஞாபகம் வந்தது
5 விரலும் கதவில் படுவது போல் 5 தரம் தட்டுவேன்
அப்படித்தட்டினால் தான் கதவைத்திறக்கணும் என்றல்லவா சொல்லிச்சென்றான்.
ஆனால் இது..??
அப்படியே மெதுவாக பின் வாங்கி
கதவு மீண்டும் தட்டப்படும்வரை பொறுத்திருந்தாள்
மீண்டும் தட்டப்பட்டதும்
 
இது அவனில்லை என்றபடி மீண்டும் கட்டிலில் சாய்ந்தாள்...
 
 பலமுறை கதவைத்தட்டியும் அது திறக்காததால்
நாயுடன் வீட்டைச்சற்றி  வந்தான் முகமெட்டின் தம்பி.
TAXI அங்கில்லாதது கண்டு
முகமெட்டின் மனைவிக்கு தொலைபேசியில் அழைத்து
ஆள் இங்கில்லை TAXI யும் இங்கில்லை என்றான்
அவள் பதட்டப்படுவதை அவதானித்தவன்
உங்களிடம் வீட்டுத்திறப்ப இருக்கிறதல்லவா எனக்கேட்டான்
அவளும் ஆம் என்றதும் 
அப்போ வெளிக்கிட்டு நில்லுங்கள்
நான் வந்து உங்களை ஏற்றி வருகின்றேன்
வந்து பார்ப்போம் என்றபடி காரை எடுத்துக்கொண்டு புறப்பட்டான்
அண்ணிக்காரிக்கு ஆறுதலுக்காக அவன் சமாதானமாப்பேசினாலும்
மனதில் அவனுக்கும் பயம் குடிகொள்ளத்தொடங்கியிருந்தது..
ஒரு போதும் இவ்வாறு நடந்ததில்லையே
என்னாச்சு என்று யோசித்தபடியே வண்டியை ஓட்டிக்கொண்டிருந்தான்..
 
தொடரும்...........
 
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

விசகண்ணா பயங்கரமான துப்பறியும் கதை பாணியில் செல்கிறது, ஒரே மூச்சில் வாசித்தேன்...

 

எழுத்து நடையும், விவரணையும் இரத்தின சுருக்கமாய் அருமையாய் உள்ளது...

 

தொடருங்கோ ராசா :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
இடத்தைவிட்டு எழுந்த அதிகாரி
சரி உன்னை நான் நம்பணும் என்றால்
உனது வீட்டுக்கு போகணும்
நீ சொல்பவர் அங்கு இருக்கணும்
நான் போய்ப்பார்த்துவிட்டு வருகின்றேன்
இங்கேயே இரு என்று சொல்லிவிட்டு
அவனது முகவரியை வாங்கிக்கொண்டு புறப்பட்டார்.....
தொடரும்.....
 
காவல்துறை அலுவலகத்திலிருந்த முகமெட்டுக்கு மேலும் கவலை படரத்தொடங்கியிருந்தது..
அந்த உயர் அதிகாரியிடம் தான் உண்மை அனைத்தையும் சொன்னது சரியா?
ஆபத்தை விலைக்கு வாங்கிவிட்டேனா?
அதற்கொரு காரணம் இருந்தது
அந்த உயர் அதிகாரி புறப்படும் போது
இவனது உடமைகள் அனைத்தையும்  (தொலைபேசி பணம் சிகரெட் உட்பட) 
தன்னுடன் எடுத்தச்சென்றதும்
அவர் வாகனத்தில் புறப்படும் போது வாகனத்தின் நாலு ரயர்களும் சுற்றியவிதம்
புழுதியை வாரி எறிந்தவிதம்......
இவனுக்குள் ஒரு பயத்தை உருவாக்கியிருந்தது..
 
இப்பொழுது உயர் அதிகாரி எனது வீட்டுக்கு போயிருப்பான்
காவல்துறையினரின் அத்துமீறல்களும் அடாவடித்தனங்களும்  செய்தி செய்தியாக வருகின்றன
எதையாவது செய்துவிட்டு என் தலையில் போடக்கூடிய வாய்ப்பை நானே கொடுத்துவிட்டேனோ?
என பயங்கொள்ளலானான்..
 
மேலே இருந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்த அல்லாவுக்கு
கொஞ்சம்  விளையாடிப்பார்க்கலாம் என்ற புத்தி வேலை செய்யத்தொடங்கியது
இவன் இங்கே இருப்பதைவிட களத்தில் இருந்து
நடப்பதை பார்ப்பதே இவனுக்கான தண்டனை என உணர்ந்தவர்
வெளியே போன காவல்த்துறையினரை அலுவலகத்துக்குள் அனுப்பிவிட்டார்..
 
அலுவலகத்துக்குள் வந்த காவல்த்துறையினர்
இவன் இன்னும் அங்கிருப்பதைப்பார்த்து
அலுவலகத்தவரிடம் இவனது விசாரணை இன்னுமா முடியவில்லை என்று கேட்டனர்
முடிந்துவிட்டதே என அவரும் பதில்தர
நீ  போகலாம்
ஆனால் கூப்பிடும்  போதெல்லாம் வரணும் என்று எச்சரித்து போக அனுமதித்தனர்....
அவர்கள் சொன்னது தான் தாமதம் தனது TAXI இன்  திறப்பை காவல்த்துறையினரிடம் கேட்டு வாங்கியவன் 
அங்கிருந்து புறப்பட்டான்
இல்லை பறந்தான்...
அவனது GPS - 25 நிமிடங்கள் காட்டியது அவனது வீட்டை அவன் அடைய....
 
இதேநேரம் உயர் அதிகாரி அவனது வீட்டுக்க முன் காரை நிறுத்தி இறங்கியவர்
நேரே சென்று கதவைத்தட்ட முயன்றவர்
ஒரு செக்கன் யோசித்தார்
5 விரலும் படும்படியாக 5 தரம் தட்டணும் என்றல்லவா சொன்னான்.....
சரியாக தட்டினார்...
 
அசந்து படுத்திருந்தவள் கதவு தட்டப்படும் சத்தம் கேட்டு எழுந்தாள்
நன்றாக காது கொடுத்தாள்
இரண்டாவது முறையாகவும் அவன் சொன்னது போல் சரியாகவே தட்டப்படுவதை புரிந்து கொண்டவள்
ஓடி வந்து கதவைத்திறந்தாள்...
 
 
அவள் வாயைத்திறந்து கத்துவதற்குள் 
ஓடிப்போய் வாயைப்பொத்தியவன்
அப்படியே அவளை அலக்காக தூக்கினான்... :icon_idea:
 
தொடரும்....
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

நன்றி தம்பி

காரணம் நீ தானே... :icon_idea::icon_idea:

மக்களே.. நோட் திஸ் பாய்ண்ட்.. ஒரு நல்ல எழுத்தாளனை வெளிக்கொண்டுவந்துள்ளேன்.. :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

அவள் வாயைத்திறந்து கத்துவதற்குள் 

ஓடிப்போய் வாயைப்பொத்தியவன்

அப்படியே அவளை அலக்காக தூக்கினான்... 

ம்ம்ம்.. மேலே.. :huh::D

Share this post


Link to post
Share on other sites

இதுக்கும் மேலே தூக்கினால் அவள் விழுந்திடுவாள்...! :lol:  :)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

ம்ம்ம்.. மேலே.. :huh::D

 

 

இத்துடன் இதை நிறுத்தி

மற்றைய  எழுத்தாளர்களையும் வெளியில் கொண்டு வருவோம் என நினைக்கின்றேன் இசை...

 

எங்கே எழுதுங்கள் உறவுகளே..

அடுத்தது என்ன?

 

எனது முடிவை உங்களால் கணிக்கமுடிகிறதா??

உங்களால் கணிக்கமுடியவில்லை என்றால்

நான் நினைத்ததை (அதாவது முடிவை அறிந்து விடக்கூடாது என நான் போட்ட சில தூண்டில்கள் தமது கடமையை  சரியாகச்செய்திருக்கின்றன என அர்த்தம்)

அப்படியானால் பதக்கம் பெறும் எழுத்தாளர் நான் தான்.. :icon_idea:  :icon_idea:  :icon_idea:

Edited by விசுகு

Share this post


Link to post
Share on other sites

இல்லை இல்லை இதை அருமையாக தொடங்கி சிறப்பாக நடத்தி கொண்டு போகின்றீர், நீங்களே தன இதை முழுமையாக நிறைவு செய்ய வேண்டும், ஒரு நல்ல கதையை நல்ல முறையாக முடித்து வையுங்கள். தம்பியின்  வேண்டுகோள்.... plss


 (டிஸ்கி : குரு கூட சேராதையுங்கோ கதையின் போக்கை மாற்றி விடுவார் :D )

Share this post


Link to post
Share on other sites

வணக்கம் விசுகர் :D

 

உந்தப் பக்கம் எல்லோ வர ஏலாமல் கிடக்கிது " ஒரு ஆத்தாத்தை இருந்த வீடு வளவு ஒண்டு விக்கப் போட்டவங்கள் அங்காலை  இஞ்சாலை பாத்திற்று தாறன் எண்டு காசு மாறி பொருத்திப் போட்டன். சித்திரை பிறக்க முதல் உள்ளுக்கு போகவேணும் ஊரிப்பட்ட வேலை கிடக்கிது   வேலைக்கு  வந்தவங்கள் எல்லாம் தண்ணிக்கு கீளால நெருப்பு கொண்டுபோறவங்களா இருக்கிறாங்கள் விட்டு விலத்த ஏலாமல் கிடக்கிது "

 

வந்த வீச்சுக்கு சுத்திப்போடு மாறீற்றான் எண்டு நினைசுப் போடுவியள் எண்டுதான் விசயத்தை சொன்னனான். இனிதான் கண்ணை புளிஞ்சு புளிஞ்சு வாசிக்கப்போறன் :lol:  

 

 

வணக்கம் ஐயா (உங்கள் பெயரை என்னால் உச்சரிக்கமுடியாது)

 

தங்களது சுமைகளுக்கும் நடுவில் எம்மை உற்சாகப்படுத்தணும்

எழுதணும்  என்று நினைத்தமைக்கு நன்றிகள்...

தொடர்ந்து நேரமிருக்கும் போது எழுதுங்கள்

 

இந்த யாழ்களம்

எத்தனையோ எழுத்தாளர்களை

படைப்பாளிகளை

புத்தக ஆசிரியர்களை

கவிஞர்களை

சிறுகதை எழுத்தாளர்களை

பாராட்டி சீர்தூக்கி 

அரவணைத்து வளர்த்துவிட்டுள்ளது...

நாம் இருக்கலாம்  இல்லாது போகலாம்

ஆனால் அந்தக்களத்தில் இவை தொடரணும் என்பதே விரும்பம்

நன்றி ஐயா

கருத்துக்கும் ஊக்கத்துக்கும் நேரத்துக்கும்.

கதை செமயா போகுது. தொடருங்களண்ணா.

நன்றி  தம்பி

தொடர்வோம்

ஒரு சிறு இடைவேளையில்... :icon_idea:

 

நன்றி 

கருத்துக்கும் ஊக்கத்துக்கும் நேரத்துக்கும்.

கதை நன்றாகப் போகிறது. தொடரை ஆவலுடன் எதிர்பார்க்கின்றோம்.

 

நன்றி  அக்கா

உங்கள் ஆசியும் வாழ்த்தும் பெரும் விருது எனக்கு..

என்னையும் ஒரு பொருட்டாக மதித்து

கதையை வாசித்தது மட்டுமல்லாது

கருத்தையும் பதிந்து உற்சாகப்படுத்தியமைக்கு பெரும் பாக்கியம் செய்திருக்கணும்...

 

நன்றி அக்கா

கருத்துக்கும் ஊக்கத்துக்கும் நேரத்துக்கும்.

சூப்பராக போகுது... அம்மான இதை நீங்ளா எழுதுகின்றீர்கள் என்று சந்தேகமாகவே இருக்கு.. இவ்வளவு நாளும் என்னையா செய்து கொண்டு இருந்தீர்கள்..?

 

அழகி, குளிர், நனைந்த உடை, குளியல், மனைவி இல்லை, இரவு, படுக்கை...இப்படி எல்லாம் சரியாக இருந்தும் சும்மா இருந்த அவனுக்கு இதுகும் வேணும் இன்னமும் வேணும்..  கொஞ்சம் மினக்கெட்டு இருந்தால் வீதியில் வைச்சு பெண்ணை இடித்து இருக்க மாட்டான்

 

 

 

நன்றி  நிழலி

உங்கள் கோபம் எனக்கு என்னை உணர்த்துகிறது

கவனிக்கின்றேன் ராசா..

 

நன்றி தம்பி

கருத்துக்கும் ஊக்கத்துக்கும் நேரத்துக்கும்.

Share this post


Link to post
Share on other sites

இன்னும் ஊகிக்கவில்லையா?

வில்லன் வந்துவிட்டாரா இல்லையா?

அப்ப

நான்  தொடர் எழுதலாம்...

 

நன்றி  சிறி

 

விசுகு, உங்கள் தொடரின் முதல் இரண்டு பகுதிகள் வாசித்த நிலையில்...

மிகுதியை... வரும் ஞாயிற்றுக்கிழமை, ஓய்வான நேரம் ரசித்து வாசிக்க உள்ளேன்.

அதன் பின்... மிகுதி கருத்துக்களை பகிர்கின்றேன். :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

தொடருங்கள்.... வாசிக்கிறேன் :)

 

நன்றி நவீனன்

 

 

கருத்துக்கும் ஊக்கத்துக்கும் நேரத்துக்கும்.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Topics

  • Posts

    • உங்களை எப்படி இன்னும்  ஸ்கார்ட்லாண்ட் யார்ட் கண்ணில் படாமல்  விட்டு வைத்திருக்கு என்று தெரியவில்லை......!  👍
    • ராத்திரியில் பூத்திருக்கும் தாமரைதான் பெண்ணோ  ராஜசுகம் தேடி வர தூது விடும் கண்ணோ  சேலைச் சோலையே பருவசுகம் தேடும் மாலையே  பகலும் உறங்கிடும் .....!    ராத்திரியில்...! ஆண் : வீணை எனும் மேனியிலே தந்தியினை மீட்டும்  பெண்: கைவிரலில் ஒரு வேகம்  கண் அசைவில் ஒரு பாவம்  ஆண் : வானுலகே பூமியிலே வந்ததுபோல் காட்டும்  பெண் : ஜீவநதி நெஞ்சினிலே ஆடும் மோதும் ஓடும்  புதிய அனுபவம் .......!                           ராத்திரியில்.....!   ஆண் :மாங்கனிகள் தொட்டிலிலே தூங்குதடி அங்கே  பெண்:மன்னவனின் பசியாற மாலையிலே பரிமாற  ஆண் : வாழையிலை நீர் தெளித்து போடடி என் கண்ணே  பெண் :  நாதஸ்வரம் ஊதும்வரை நெஞ்சில் இன்னும் கொஞ்சம்  பொறுமை அவசியம் .........!     ராத்திரியில்.....! பாடல் வரிகள்: வாலி......!   😍        
    • தமிழர்களை கொன்று குவித்தது மகிந்த, கோத்தா கும்பல். ஆனால் தமிழர்களுக்கு ஒரு நன்மை செய்ய நினைத்தாலும் ஏனையோரின் எதிர்ப்பை மீறி செய்ய மகிந்த கோத்தா கும்பலால் முடியும். (அதற்காக செய்வார்கள் என கூறவில்லை). ஆனால் உங்கள் ஜனநாயக தேசிய முன்னணியால் அதை செய்ய முடியாது. செய்ய விட மாட்டார்கள்.
    • Life360 app மூலம் பிள்ளைகள் எங்கு நிற்கின்றார்கள் என்று தெரியும்தானே. அது ரென்சனைக் குறைக்கவல்லவா வேண்டும்!
    • மதத்தை வெறுப்பது… ஆகஸ்ட் 2019 - ஆர்.அபிலாஷ் · கட்டுரை நேன்ஸி மொரேஜோன் எனும் க்யூபக் கவிஞரின் ‘கறுப்பினப் பெண்’ எனும் கவிதையைப் பற்றி ஒருநாள் வகுப்பில் விவாதிக்கும்போது அக்கவிஞரின் மார்க்ஸிய அரசியல் பின்னணி, மார்க்ஸியத்துக்கும் கிறித்துவத்துக்குமான தொடர்பு பற்றிக் குறிப்பிட்டேன். அந்தப் புரட்சிகர கவிதையில் சில வரிகள் விவிலியத்தின் தாக்கம் கொண்டவை என்பதை சுட்டிக் காட்டினேன். ஆனால் மாணவ, மாணவியரில் கணிசமானோருக்கு மதத்தை பற்றி விவாதிப்பதில் ஒரு அசூயை உள்ளதைக் கவனித்தேன். அதை ஒரு பழம் பஞ்சாங்கமாக, மரபின் சுவையாக அவர்கள் காண்கிறார்கள். இதன் பொருள் அவர்கள் நாத்திகர்கள் என்றோ தத்துவார்த்தமாக மதத்தை மறுப்பவர்களோ என்றில்லை. இந்த தலைமுறை சில பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பு விடலைப் பருவத்தில் நாங்கள் இருந்ததைப் போன்றே இருக்கிறார்கள். மரபில் அறிந்து கொள்ள முக்கியமாக ஒன்றுமே, வாழ்க்கை தினம் தினம் புதிதாக ஒரு மலரைப் பூக்க வைக்கிறது. அதை ரசிக்காமல் ஏன் வாடிப் போன பழைய மலர்களை தொகுத்துப் பாதுகாக்க வேண்டும் என நாங்கள் பதின்வயதினராக இருந்தபோது நினைத்தோம். ஆகையால், எங்கள் வகுப்பில் பழமை மீது ஒரு விடலைத்தனமான எதிர்ப்பு எப்போதும் இருந்தது. கிறித்துவ பாதிரியாராகப் பயிலும் என் நண்பர்கள் கூட ஒருவித எதிர்ப்புடனே விவிலியத்தை வாசித்தார்கள். இன்றைய தலைமுறையைப் பொறுத்தமட்டில், மரபில் அவர்கள் ஏற்பது சாதியும் குடும்பம் வழியாக அவர்கள் பெற்ற சமூக நம்பிக்கைகளையும் மட்டுமே. மற்றபடி பழைய மொழி, பழைய சினிமா, பழைய மனிதர்கள், பழைய அன்பு, பழைய வெறுப்பு எல்லாவற்றையும் அவர்கள் அலுப்புடன் எதிர்கொள்கிறார்கள்; கைகொட்டி சிரிக்கிறார்கள். இந்த விடலைத்தனமான கலக பாவனை எங்கிருந்து வருகிறது? ஏன் இருபதின் துவக்கம் வரை நாம் வேர்களை உதறி விட்டுப் பறக்க விரும்பும் பூஞ்செடிகளாக இருக்கிறோம்? இது என்னவித மனநிலை? நான் இதை இவ்வாறு புரிந்து கொள்கிறேன். மானிடர்களின் அடிப்படையான விழைவு உயிருடன் இருப்பதல்ல. ஏனென்றால் உயிர்வாழ்தல் ஒரு செயல் அல்ல. அது ஒரு நீரோட்டம். அதற்குத் துவக்கமோ முடிவோ உண்டென்றால் அதை வாழும் மனிதன் உணரப் போவதில்லை. வாழும் போராட்டத்தை விட காலமும் இடமும் நிர்பந்திக்கும் எல்லைகளைக் கடந்து போகும் போராட்டமே பெரிது. பிறந்த குழந்தை என்ன பண்ணுகிறது? அது அழுகிறது. “நான் இதுவல்ல, நான் இன்னொன்றாக, பசியை ஆற்றும் இருப்பாக, தாய்மையின் பாதுகாப்பை, அக்கறையை அறியும் இருப்பாக, என் சத்தத்தால் உலகில் அதிர்வுகளை ஏற்படுத்தும் ஆற்றலாக இருக்க விரும்புகிறேன்” என்பதே அந்த அழுகையின் பொருள். இதனால்தான் குழந்தைகளே அதிக சத்தத்தில் உலகின் அத்தனை ஒலிகளையும் வெல்லுமளவுக்கு வீரிடுபவர்களாக இருக்கிறார்கள். கிட்டத்தட்ட ஒரு சைரன் ஒலியைப் போல. பிறந்த குழந்தையுடன் மல்லாடி ஒரு தாய் களைத்துப் போகிறாள். அடுத்து அது எழுந்து நடக்கத் தொடங்க அவள் அதன்மீது கண்வைத்தே களைக்கிறாள். அடுத்து அது ஓடத் துவங்க உலகமே அதன் பின்னால் ஓடுகிறது. அது கொண்டு வரும் குதூகலம் அனைவருக்கும் தொற்றிக் கொள்கிறது. மொழியின், அன்றாடத்தின், பண்பாட்டின், காலத்தின், வெளியின் விதிகளை அது ஒவ்வொன்றாய் முறிக்கிறது; அது அப்போது காயப்படுகிறது, முட்டியை சிராய்த்துக் கொண்டு, தாயிடம் அடிவாங்கிக் கொண்டு அழுகிறது. மெல்ல மெல்ல அது முதிர்கிறது. அப்போது அது காலத்தின் கதவுகளை உடைத்து வெளியேற பல புது வழிகளைக் கண்டு கொள்கிறது – உணவு, விளையாட்டு, சிரிப்பு, வன்முறை, காமம், கலை … எதையும் முரணாக, நேர்மாறாக சிந்திப்பதில் ஒரு பேருவகை, சுதந்திரம் உண்டு என்பதை குழந்தைதான் முதலில் கண்டுகொள்கிறது. குழந்தைகளே நம் உலகில் சங்கோஜமற்று வெடித்து சிரிக்கிறவர்களாக், உடம்பை வில்லாக வளைத்து கோணல் சேஷ்டைகள் பண்ணுகிறவர்களாக, நடந்து போக வேண்டிய இடங்களுக்கு ஓடியும், ஓடிச் செல்ல வேண்டிய இடங்களுக்குத் தாவியும் செல்கிறவர்களாக இருக்கிறார்கள். இது ஒவ்வொன்றுமே கால-வெளியின் இறுக்கங்களை லகுவாக்கும் முயற்சிகளே. குழந்தைகளே நிஜமாக ஆத்மார்த்தமாக வாழ்வதாய் நமக்குத் தோன்றுகிறது. வளர்ந்த ஒவ்வொருவரும் குழந்தைகளின் சேட்டைகளைக் கண்டு பூரிக்கிறார்கள்; ஒரு குழந்தை தூங்குவதில் கூட பாசாங்கற்ற கவலையற்ற விடுதலை பாவனை உண்டு. குழந்தையின் துயிலைக் கண்டு புன்னகைத்தபடி ரசிக்கிறோம். மனதுக்குள் “ராராரோ” என முணுமுணுக்கிறோம். ஆனால் இந்தப் பூரிப்பின் பின்னால் ஒரு பொறாமை உள்ளதை நாம் உடனடியாய் உணர்வதில்லை. இந்தப் பொறாமையே குழந்தையைத் திருத்த, பாதுகாக்க நம்மைத் தூண்டுகிறது. இதே மனநிலைதான் பதின்வயதினரைக் கண்டதும் நமக்குக் கவலையும் அலட்சியமான கேலியும் அவர்கள்பால் தோன்றக் காரணமாகிறது. புரிதலின்றி எல்லாவற்றையும் எதிர்க்கிறார்கள். கட்டுப்பாடின்றி காலத்தையும் ஆற்றலையும் வீணடிக்கிறார்களே என சாலையில் பைக்கில் சீறிப் போகும் ஒரு விடலையைக் கண்டதும் நமக்குத் தோன்றுகிறது. ஆனால் பதின்வயது என்பது மதலைப் பருவத்தின் நீட்சி மட்டுமே. ஒரு மதலையைப் போன்றே ஒரு பதின்வயதினன் காலத்தை ஒவ்வொரு நொடியையும் புதுமையாக, தன் விருப்பப்படி வளைக்க முடியும் என நம்புகிறான். அவன் முன்பு வளையாது நிற்பது “கடந்த காலம்” மட்டுமே. கடந்த காலத்தின் அடிப்படையில் நிகழ்காலம் மதிப்பிடப் படுவது அபத்தம் என அவனுக்குத் தோன்றுகிறது. கடந்த காலத்தை உதறுவது, பகடி பண்ணுவது, எதிர்ப்பதே அதைக் கடந்து போக தனக்கு உதவும் என அவன் நம்புகிறான். கடந்த காலம் இல்லாத ஒரு வாக்கியத்தைக் கற்பனை பண்ணுங்கள். “நான் சிந்திக்கிறேன்” – இது “நிகழ்காலம்” எனும்போதே இதற்கு ஒரு துவக்கப் புள்ளியும் உண்டல்லவா? கடந்த காலத்தில் காலூன்றி அல்லவா “சிந்திக்கிறேன்” எனும் வினைச்சொல் தோன்றுகிறது. நான் இதற்கு முன் சிந்திக்கவில்லை, இப்போதே “சிந்திக்கிறேன்” என்பதல்லவா இதன் மறைபொருள். மொழிக்குள் காலத்தின் இருமை நமக்கு மிகப்பெரிய சவால். எதிர்க்கலாச்சாரமும் இப்படி ஒரு மரபான கலாச்சாரத்தை எதிர்த்தே தன்னை நிலைநிறுத்துகிறது. காலத்தைக் கடப்பது அசாத்தியம் என உணரும் போது மேலும் மூர்க்கமாய் பதின்வயதினன் அதனோடு மோதுகிறான். அப்போது தற்காலிகமாகவேனும் அவன் தன்னை “காலத்தைக் கடந்தவனாக” உணர்கிறான். “பிக்பாஸின்” ஒரு அத்தியாயத்தைப் பார்த்து ரசித்த பின் உடனடியாய் நாம் அதே அத்தியாயத்தின் உணர்ச்சிகர தருணங்களைப் பகடி பண்ணும் மீம்களை, கிண்டல் கேலிகளையும் யுடியூபில் பார்த்து ரசிக்கிறோம். இரண்டு முரணான நிகழ்ச்சிகள் – மிகை உணர்ச்சியைக் கொண்டாடும் ஒன்றும், அதை மறுத்துக் கேலி பண்ணும் மற்றொன்றும் – இணைந்து நமக்கு இரண்டு எதிரெதிர் மனநிலைகளையும் அடைய, அதன் வழி அவற்றை கடந்து செல்ல உதவுகிறது. இதுவே காலத்தை கடந்து செல்லும் பேருவகை, இதை நாம் ஒரு ஜோக்குக்காக சிரிக்கும்போதே அதிகமாக உணர்கிறோம் என்கிறார் மார்ட்டின் ஹைடெக்கர். ஒரு ஜோக் என்ன சொல்ல வருகிறது என தெரியாமலே தான் அதற்காக சிரிக்கிறோம். அதன் அர்த்தத்தை அறியாத நொடியில் நாம் கடந்த காலத்தின் லட்சுமண ரேகையை கடந்து செல்கிறோம். ஏனென்றால் நம்மைக் காலத்துடன் கட்டிப் போடுவது மொழி உருவாக்கும் அர்த்தங்கள். அர்த்தம் அனர்த்தமாகும் போது கடந்த காலத்துக்கும் நிகழ்காலத்துக்கும் இடைப்பட்ட ஒரு காலாதீதத்தில் உறைகிறோம். ஆனால் காலத்தின் கட்டமைப்புகளை மீறுவது கலை, பண்பாட்டு அனுபவங்களுடன் நின்று போவதில்லை. அது அரசியலிலும் நடக்கிறது. மதத்தை மறுப்பதும் வெறும் விடலைத்தனமான கலகம் அல்ல – அது நமது இருப்பின் ஆத்மார்த்தமான அடியொழுக்கமான உயிர்வாழும் விழைவு. இங்கு உயிர்வாழ்தல் என்பது ஒவ்வொரு நொடியும் புதிதாக மலர்வது. ஆனால் இதன் துயரம் ஒன்றையும் நான் இங்கு குறிப்பிட வேண்டும். இந்தக் கலகவாதிகள் வயதாக ஆக தம் கலக வாழ்வின் அநிச்சயத்தை, அநிச்சயம் ஏற்படுத்தும் பயத்தை, பதற்றத்தை உணர்கிறார்கள். உறவில், வேலையில், தம் உடல்நிலையில், சமூகத்தில், பொருளாதாரத்தில் எதையொன்றையும் அவர்களால் பற்றிக் கொள்ள முடியாது போகிறது. இன்று உள்ளது நாளை இருக்காது என்பதே நிதர்சனமாகிறது அப்போது அவர்களுக்குப் பற்றுகோல் தேவையாகிறது. இப்போது அவர்கள் கடந்த காலத்தைக் கொண்டாடும் “மரபின் மைந்தர்கள்” ஆவார்கள். அவர்கள் 80s ளீவீபீs ஆகி “அழகியை”, “ஆட்டோகிராபை” பார்த்து உருகுவார்கள். 90s ளீவீபீs ஆகி நினைவேக்கம் சொட்டும், கதையே இல்லாத “96” போன்ற படங்களை ஓட வைப்பார்கள். விவீறீறீமீஸீஸீவீuனீ ளீவீபீs ஆகி பெண்களைத் தூற்றும் சூப் பாய்ஸ் பாடல்களை ரசிப்பார்கள். வாட்ஸ் ஆப் குரூப்களில் தம் நினைவுகளைப் புதுப்பித்து பழைய காதலிகளிடம் சொல்லாமல் சொல்லித் தவிப்பார்கள். அரசியல் களத்தில், இன்னொரு பக்கம், இவர்கள் இந்துத்துவாவை, தேசியவாதத்தை சார்ந்திருக்க தொடங்குவார்கள். கடந்த காலத்தை உதறிச் செல்வதே உயிர்த்திருத்தல் என நினைத்தவர்கள் பின்னுக்கு போவதே உயிர்த்திருத்தல் என இப்போது கருதுவார்கள். எப்படி கற்பனைக்கு அகப்படாத எதிர்காலம் கட்டற்றதோ அவ்வாறே நமது கடந்த காலம், வரலாறு, தொன்மம், புராதன நம்பிக்கைகள் என ஒவ்வொன்றுமே ஒரு அகப்படாத இருப்பு, அகப்படாத எதுவும் கட்டற்ற சுதந்திரத்தை நல்குவது, சமகாலத்தின் கட்டுப்பாடுகளை உடைக்க வல்லது என இவர்கள் நம்பத் தொடங்குவார்கள். தமக்கு உவகை அளிக்கும்படி கடந்த காலத்தைக் கற்பனை பண்ணி, அதை மீட்பதற்காக அணிசேர்ந்து முழங்குவார்கள். இதுவே இன்று நினைவேக்க பெருமூச்சுகளின் காலமாக, காவிப்படைகளின் மிகப்பெரிய எழுச்சியின் வரலாற்றுக் கட்டமாக உருமாற ஒரு முக்கிய காரணம். நம் காலத்தில் மிக அதிகமாய் நினைவேக்கம் கொள்பவர்கள் தம் இளமைக் காலத்தில் தம் சமூகத்தை, நடைமுறைகளை வெறுத்தவர்கள்; மாற்றத்துக்காக ஏங்கினவர்கள். இன்று மதவாதத்தை மிகப்பெரிய அளவில் முன்னெடுப்பவர்களில் ஒரு பகுதியினர் ஆரம்பத்தில் இருந்தே தம் மனத்தின் ஆழத்தில் இறைநம்பிக்கை அற்றவர்களாக, மதத்தை ஒரு கலாச்சார சின்னமாக, அடையாளமாக மட்டுமே காண்பவர்களாக இருக்கிறார்கள். கடவுளை நம்புகிறவன் குஜராத் வன்முறையை எப்படி நிகழ்த்தியிருக்க முடியும்? கடவுளை நம்புகிறவன் எப்படி காந்தியை சுட்டுக் கொன்றிருக்க முடியும்? கோட்ஸேயைப் பற்றி ஆய்வு செய்யும் ஆஷிஸ் நந்தி அவர் அடிப்படையில் ஒரு நாத்திகர், இந்து புராதன சடங்குகளைப் பின்பற்றாதவர், மாட்டுக்கறியை விரும்பி உண்டவர் என்கிறார். முழுக்க முழுக்க மேற்கத்திய நாத்திகத்தை, பகுத்தறிவுவாதத்தைப் பின்பற்றியவர்களிடம் இருந்தே வலதுசாரி அரசியல் தோற்றம் கொண்டது என்பதில் எந்த விநோதமும் இல்லை. விடலைகளின் உலகம் சிலநேரம் மதத்தை ஆவேசமாய் மறுப்பதில் துவங்கி அதை விட வெறியுடன் அதை இறுகப் பற்றிக் கொள்வதில்தான் போய் முடியும். மிகையின்றி எப்படி காலத்தின் தளைகளை அறுப்பது என இவர்களுக்குத் தெரியாது என்பதே அடிப்படையான பிரச்சினை. அதுவே நம் வரலாற்றுத் துயரம். மனித அன்பின், பிடிப்பின் பின்னுள்ள முரண்களை அறிந்து அதன் வழி காலத்தை வெல்ல அவர்கள் கற்றுக் கொள்வதில்லை. பீங்கான்கள் விற்கும் கடையில் யானை புகுந்தது போல அவர்கள் ஒரு தத்துவக்குழப்பத்துடன் நம் வரலாற்றுக்குள் வருகிறார்கள். மதத்தை அதன் சாரத்தில் வெறுத்துக் கைவிடுகிறவர்களே மதவாதிகள் ஆவது நம் காலத்தின் மிகப்பெரிய நகைமுரண்.     https://uyirmmai.com/article/மதத்தை-வெறுப்பது/