• advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt
Sign in to follow this  
நிலாமதி

நண்பிக்கு ஒரு அட்வைஸ் .........

Recommended Posts

முதற்கண்  பாசம் உள்ள யாழ்கள்  உறவுகளுக்கு நீண்ட நாட்களின்பின்  என் வணக்கம் . உறவுகளின் இன்ப துன்பங்களில் உங்கள் ஆறுதல் வார்த்தைகள்   சிறப்பு நிகழ்வுகள் பிறந்த நாள் மணிவிழா நாட்களில்   உங்கள்  ப வாழ்த்துக்கள்  பாராட்டுக்கள் மிகவும் சிறந்தவை . வேறு  எந்த இணைய  தளத்திலும் இல்லாத் ஒரு சிறந்த் பண்பு  நம் யாழ் களத்தில் உண்டு. என் தற்போதைய வாழ்வில் எழுத் நேரம் இல்லத நிலைமை உங்களுக்குபுரியும் ஆனாலும்  இடையில்  நேரம் கிடைத்தால் ஒருபத்து நிமிடமாவது  வாசிக்க ( சுவாசிக்க)   வருவதுண்டு...

 

என் நண்பி கோடைவிடுமுறைக்கு தாயகம் செல்ல  உள்ளார் ...அவரது தயார்  தனது நோய்  வாய்ப்பட்ட மூத்தத் சகோதரனை பார்க்க விரும்புகிறார் . தன்னையும் யும் அழைத்து செல்லும்படி மன்றாட்ட்மாக் கேட்கிறார். அவர் ஒரு நீரழிவு நோயாளி இரு  மணி  நேரத்துக்கு ஒருதடவை  கழிப்பிடம் தேவை உண்டு ...பயணம்  சமாளித்து  கொள்வார் .. விமான நிலையத்திலிருந்து தனியான ..தனியார் வாகன் வசதி உண்டு...தாயகத்திலும் கழிப்பிட வசதி ..சகோதரன் வீட்டிலமைத்து உள்ளார்கள்.  போகும் வழியில் ...உயர்த்த் பட்ட  கழிப்பிடம் (கொமேர்ட்  ) .. வசதி பிரபல் உணவகங்களில் உண்டா...?  விமான நிலையதிலிருந்து ஆறு எ...ழுமணி நேரம் எடுக்கும் யாழ் செல்ல முழங்காலில் ச்த்திரசிகிச்சை பெற்ற  இவரது தாயார்  சமாளிப்பாரா என்பது என்   நண்பியின் ...யோசினை ....

 

தாயகம் நோக்கி சென்ற யாழ் உறவுகள் ...அனுபவங்களை  பகிர் ந்து கொள்ளவும். நண்பியும் நீண்டகா லதுக்குமுன் சென்றவர். தற்  போதிய நிலைமை ..தெரியாது . வயதா ன தாயாருக்கு இதைவிட வேறு சந்தர்பம்  கிடைக்காது  சாகும் வரை .....இருபத்திந்து வருடங்களுக்குப்பின் கிடை க்க்போகும் சந்தர்பத்தை எண்ணி இரவில் நி த்தி ரையும் இல்லையாம்....என்  நண்பிக்கு  ஒரு முடிவு எடுக் க   உங்கள் அட்வைஸ் ......பிளீஸ் 

 

மாங்கிளியும்   மரங்  கொத்தியும் கூடு திரும்ப்  தடை இல்லை ....நாங்க ...மட்டும் உலகத்துல ....

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
41 minutes ago, நிலாமதி said:

போகும் வழியில் ...உயர்த்த் பட்ட  கழிப்பிடம் (கொமேர்ட்  ) .. வசதி பிரபல் உணவகங்களில் உண்டா...?

சிலாபத்தில் ஒரு PS பேக்கரி இருக்குது, அப்புறம் அனுராதபுரத்தில் mango , முருகண்டியில் இராணுவம் நடத்தும் சிற்றுண்டிச்சாலை போன்றவற்றில் துப்பரவான மலசல கூடங்கள் உண்டு. அனுராதபுரத்தில் உள்ளே mango வில் மேற்கத்தைய தரத்தில் உள்ளது.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

பெரும்பாலான Foodcity களில் உள்ளது, 

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 hour ago, ஜீவன் சிவா said:

சிலாபத்தில் ஒரு PS பேக்கரி இருக்குது, அப்புறம் அனுராதபுரத்தில் mango , முருகண்டியில் இராணுவம் நடத்தும் சிற்றுண்டிச்சாலை போன்றவற்றில் துப்பரவான மலசல கூடங்கள் உண்டு. அனுராதபுரத்தில் உள்ளே mango வில் மேற்கத்தைய தரத்தில் உள்ளது.

இவை செல்லும் பாதையிலேயே உள்ளது  

Share this post


Link to post
Share on other sites

நிலாமதி அக்காவை, மீண்டும் கண்டது சந்தோசம்.
கடந்த பன்னிரண்டு  வருடங்களுக்கு மேல், ஊர் பக்கம் போகவில்லை என்பதால்... அங்குள்ள நிலைமை தெரியாது.

உங்களது... நண்பியின், ஆசை.... நியாயமானது என்றாலும், 
விமான நிலையத்திலிருந்து வீடு வரை போக.... உணவு பிரச்சினை இல்லை என்று,   ஜீவன் சிவாவும், மீராவும் கூறி விட்டார்கள்.
ஆனால்.... ஒரு நோயாளிக்கு, அதை விட... மருத்துவம், கால நிலை போன்ற புறக் காரணிகளும் நிச்சயம் கவனத்தில் கொள்ளப் பட வேண்டும்.
உண்மையில்.... உங்கள் நண்பி, இக்கட்டான நிலைமையில் உள்ளார் என்பதை, நாம் புரிந்து கொள்கின்றோம்.
அவரின் பயணம், இனிதாக அமைய வாழ்த்துக்கள்.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

மீண்டும் தங்கள் வரவுக்கு வாழ்த்தும் வரவேற்பும் நிலாமதி அக்கா.tw_blush:

என்னக்கா இப்படிக் கேட்டுப் புட்டுகள்.. கொமட் 1980 களிலேயே யாழ்ப்பாணம் வந்திட்டுது. இப்ப நாடு பூராவும் வந்திருக்கும். அந்த வகையில்.. நீங்கள் உங்கள் நண்பியிடம்.. உறுதியாகச் சொல்லலாம்.. கொமட் இருக்கு கொலிடே போகலாம் என்று. ஆனால்.. இத்தனை வருசம் போகாதவை.. ஏன் இப்ப போகினம் என்று சிங்களவன் இடையில மறிச்சுக் கேட்டால் அதற்கு நாம் எவரும் பொறுப்பல்ல. tw_blush:

Edited by nedukkalapoovan

Share this post


Link to post
Share on other sites

இதை யாழில் கேட்பதை விட கூட்டிக் கொண்டு போகும் சாரதியிடம் கேட்டால் கூடுதல் தகவல் பெறலாம்.

Share this post


Link to post
Share on other sites

நிலாக்கா...நீண்ட நாட்களின் பின்னர் களத்தில் கண்டது மிகவும் மகிழ்ச்சி!

கொஞ்சம் பணத்தைப் பார்க்காமல்.. கொழும்பிலிருந்து செல்லும் விமானமொன்றில் சீட் ஒன்றைப் பெறமுடியுமா என்று பாருங்கள்!

அல்லது ஹெலிகள் மூலமும் செல்லலாம் என்று நினைக்கிறேன்!

பலருடன் பகிர்ந்து சென்றால் அதிகம செலவு ஏற்படாது என்பது எனது கணிப்பு!

Share this post


Link to post
Share on other sites

மட்டக்களப்பு வரைக்கும் சீ பிளேன் வருகிறது பாலாலிக்கு உள்ளூர் விமான  சேவை வாரத்தில் ஒரு முறை வந்து போனது முதலில் ஆனால் இப்ப வந்து போகிறதா என்பது தெரியவில்லை  அறிந்தால் உங்களுக்கு இலகுவாக இருக்கும் அக்கா 

கொழும்பில்  நண்பர்கள் இருந்தால் கேட்டு பாருங்கள் நிலாமதி அக்கா 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Topics

  • Posts

    • மாவீரர்களுக்கு வீரவணக்கங்கள்...
    • டெலோ தலைவர் யார் என்று தெரியுமா ?? வரலாற்றை திரிபுபடுத்துவதும் துரோகமே! வரலாற்றை திரிபுபடுத்துவதும் துரோகமே! தயாளன் எதிரிக்கு தன் இனத்தைக் காட்டிக் கொடுப்பது மட்டும் துரோகமல்ல ; இனத்தின் வரலாற்றை சில தனிநபர்களினதோ, ஊர்களினதோ, எதிரியின் தேவைக்கேற்றவாறோ, அரசியல்வாதிகளின் நோக்கத்திற்காகவோ மாற்றியோ ; திரித்தோ வெளியிடுவதும் மகா துரோகமே. அடுத்த சந்ததியினரைத் தவறாக வழிநடத்தும் முயற்சி இது. இத்தகைய புல்லுருவிகளைச் சரியாக அடையாளம் காணாவிட்டால் வரலாற்றைத் தொலைத்தவர்களாகி விடுவோம். இந்த வரலாற்றுப் புரட்டு இணையத்தின் துணையுடன் புலம்பெயர் தேசங்களிலேயே பெரும்பாலும் காணப்படுகின்றது. பொதுத் தேர்தலொன்றுக்கான அறிவிப்பு வெளியாகலாம் என எதிர்பார்க்கப்படும் இந்தத் தருணத்தில் கற்பனைகளை வரலாறாக்கும் முயற்சியும் நடைபெறுகிறது. இன்று தமிழீழ விடுதலை இயக்கம் என்பது இரவலாக அல்லது கடனாகப் பெற்ற பெயரே. உண்மையான ரெலோவின் தலைவரின் பெயர்  தம்பித்துரை முத்துக்குமாரசாமி , திருநெல்வேலி யாழ்ப்பாணம்.  தற்போது இவர் உயிருடன் இருக்கிறார்  புலம்பெயர் தேசமொன்றில் வாழ்கிறார்.  ஆயுதப் போராட்டம் என்றால் அதன் வரலாறு கிழக்கு மாகாணத்தில் இருந்தே வெளிப்பட்டது. 1958 இல் குடியேற்றவாசிகளான சிங்களவர்களுக்குச் சார்பாக தமிழர் மீது தாக்குதல் நடத்த இராணுவத்தினர் வந்தனர். இவர்களை ஷொட்கன் துப்பாக்கியால் சுட்டு விரட்டியதுடன் அவர்கள் வந்த ஜீப்பையும் எரித்தனர் துறைநீலாவனை இன உணர்வாளர்கள். இவ்வாறு விரட்டியேரில் ஒருவரான கனகசூரியம் என்பவரும் அவரது துணைவியாரும் பின்னர் கல்முனை பட்டின சபையாக விளங்கியபோது அதன் உறுப்பினர்களாக விளங்கினர். இவர்களது மகன்தான் அம்பாறை மாவட்டத் தளபதியாக விளங்கிய மேஜர் அன்ரனி. எம்.ஜீ.ஆரை மட்டந்தட்ட கருணாநிதி பயன்படுத்துவது அவர் மலையாளி என்று. அதனால்தான் பாதிக்கப்படும் தமிழர் தொடர்பாக எம்.ஜீ.ஆர். அக்கறை காட்டுவதில்லை என்ற சாரப்படப் பேசி வந்தார். பொறுமை இழந்த எம்.ஜீ.ஆர். ஒரு கட்டத்தில் 'குட்டிமணியை இலங்கை அரசிடம் ஒப்படைத்தவர்தானே கருணாநிதி", என்றார். இந்தப் பீரங்கித் தாக்குதலில் நிலைகுலைந்து விட்டார் கருணாநிதி. எப்படியோ ஓடித் திரிந்து குட்டிமணி குழுவில் எஞ்சியோரில் சிறீசபாரத்தினத்தைத் தொடர்பு கொண்டனர் தி.மு.கவினர். 'குட்டிமணி தீவிரவாதி என்ற விடயம் கருணாநிதிக்குத் தெரியாது. வேறு வழக்கு விடயமாகக் கைதாகியிருந்தவர் என்ற அடிப்படையில்தான் இலங்கையிடம் அவரை ஒப்படைத்தார் அப்போதைய முதல்வர்" என்று ஓர் அறிக்கை விடுத்தார் அப்போதுதான் தன்னை செயலதிபர் எனப் பிரகடனப்படுத்திக் கொண்ட சிறீசபாரத்தினம். அந்த அறிக்கையில்தான் தமிழீழ விடுதலை இயக்கம் என்ற பெயர் வெளியுலகுக்குத் தெரிந்தது. இந்த அறிக்கைக்கு முன்னதாக பந்தண்ணா என்றழைக்கப்படும் ராசப்பிள்ளையே இதனை வழிநடத்தி வந்தார்.  இதற்கு முன்னதாக இக்குழு இயங்கிய விதம் குறித்து ஐயர் தனது புத்தகத்தின் 33, 34 ஆம் பக்கங்களில் இவ்வாறு குறிப்பிட்டுள்ளார். 'குட்டிமணி, தங்கத்துரை போன்றோர் இந்தியாவிலிருந்து திரும்பி வருகிறார்கள். அவர்களது தொடர்புகளும் எமக்கு மறுபடி கிடைக்கிறது.  அவர்கள் எமக்கு வெளியில் தாமே திட்டமிட்டு சில நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்கிறார்கள். அவையெல்லாம் வெற்றியளிக்கவில்லை. இந்நிலையில் அவர்களுடைய நடவடிக்கைகளை ஊக்கப்படுத்தும் நோக்கோடு அவர்களில் இருவருக்கு துப்பாக்கி  சுடக் கற்றுக் கொடுப்பது என்ற முடிவுக்கு வருகிறோம்.  இந்த முடிவின் அடிப்படையில் எமது புளியங்குளம் முகாமில் தங்கதுரை மற்றும் ராசப்பிள்ளை ஆகியோருக்கு துப்பாக்கி  சுடும் பயிற்சி வழங்குகிறோம். இவர்கள் புதிய புலிகள் அமைப்பில் இல்லாதிருந்தாலும் நட்பு சக்தி என்ற அடிப்படையில் இந்தப் பயிற்சி வழங்கப்படுகின்றது. அவர்கள் அப்போது ரெலோ (TELO) என்ற அமைப்பை உருவாக்காவிட்டாலும் தனியான ஒரு குழுவாகச் செயற்பட்டனர். பிரபாகரனோ அல்லது புதிய புலிகள் அமைப்பில் இருந்த எவருமே அவர்களை எம்முடன் இணைத்துக் கொள்ள விரும்பவில்லை. அவர்கள் வேறுபட்டவர்களாக இருப்பதையே நாம் அனைவரும் விரும்பினோம். தங்கத்துரை, குட்டிமணி போன்றோர் பிரதானமாக கடத்தல் தொழிலையும், வன்முறை எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளைப் பகுதி நேரமாகவும் மேற்கொள்கின்றனர். இதனடிப்படையில் அவர்களை உள்வாங்காமல் நட்பு சக்தி என்ற அடிப்படையில் அவர்களுக்கு உதவிகள் வழங்கினோம்." இதே பெருந்தன்மை குட்டிமணி அண்ணா, தங்கண்ணா ஆகியோரிடமும் இருந்தது. தம்மால் மேற்கொள்ளப்பட்ட நடவடிக்கைகளுக்கு உரிமை கோரி இலச்சினையுடனான அறிக்கையை ஊடகங்களுக்கு (வீரகேசரி உட்பட) வெளியிட்டனர் புலிகள். இதில் மொத்தம் 11 பேரின் மீதான நடவடிக்கைகள் பற்றிக் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. இதில் ஆறாவது பெயரான தங்கராசா (முன்னாள் எம்.பி. அருளம்பலத்தின் செயலாளர்) மீதான நடவடிக்கையை குட்டிமணி குழுவினரே மேற்கொண்டிருந்தனர். இவ்வாறு ஒரு அறிக்கையை தாங்கள் வெளியிடப் போவதாகவும் எனவே தங்கராஜாவின் சம்பவம் குறித்து என்ன செய்வது என குட்டிமணி, தங்கத்துரையிடம் கேட்டபோது,' நாங்கள் உங்களைப் போல கட்டுப்பாடாக இருப்பது சிரமம். எங்களின் தொழிலுடன் (கடத்தல்) உணர்வு ரீதியாக செய்யக்கூடியவற்றையே செய்யப் போகிறோம். எனவே அதனையும் புலிகளின் பேரிலேயே உரிமை கோருங்கள்", எனக் குறிப்பிட்டதாக ஒரு சந்திப்பில் இளங்குமரன் தெரிவித்தார். இதனையே ஐயரும் தனது நூலில், 'தங்கராஜா கொலை முயற்சி புலிகளால் மேற்கொள்ளப்படவில்லை. அப்போது ஒரு குழுவாக சில இராணுவ நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்ட குட்டிமணி, தங்கதுரை சார்ந்த குழுவினராலேயே மேற்கொள்ளப்பட்டது. அவர்கள் அப்போதும் இந்தியா - இலங்கைக்கு இடையிலான கடத்தல் வியாபரத்தை மேற்கொண்டிருந்தனர். அக்குழுவினர் தமது நடவடிக்கைகளையும் புலிகள் பெயரிலேயே உரிமை கோருமாறு ஏற்பட்ட இணக்கத்தின் அடிப்படையிலேயே தங்கராசாவின் பெயரும் எமது பிரசுரத்தில் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டது." (பக். 117) எனக் குறிப்பிடுகிறார். புலிகள் - குட்டிமணி குழு ஒன்றாக இணைந்து செயற்பட்ட காலத்தில் வெளியிடப்பட்ட'துரோகத்துக்குப் பரிசு" (சுந்தரம் மீதான சாவொறுப்புக் காரணங்கள்)நாடு கடத்தப்பட்ட நிலையில் தமிழீழ அரசு (கிருஷ்ணா வைகுந்தவாசனின் 1982 தைப்பொங்கலன்று தமிழீழப் பிரகடனத்துக்கு எதிரான நிலைப்பாடு) என்ற தலைப்பிலான பிரசுரங்களும் புலிகளின் இலச்சினையுடனேயே வெளியிடப்பட்டன.  சில விரும்பத்தகாத நிகழ்வுகளின் விளைவால் இனி தனித்தனியாக இயங்குவோம் எனப் பிரபாகரன் முடிவெடுத்தபோது இரு பகுதியினரும் இணைந்து மேற்கொண்ட நீர்வேலி மக்கள் வங்கி வாகனத் தொடரணியை மறித்துக் கையகப்படுத்திய பணத்தின் மீதியையும், வாங்கிய ஆயுதங்களையும் இவர்களிடம் ஒப்படைத்தார். இம்முடிவுக்கு ஆட்சேபனை தெரிவித்த சீலனிடம்,'எனக்கு உங்கள் மீது நம்பிக்கை உள்ளது. இதைப் போல பல விடயங்களை உங்களால் செய்ய முடியும். குட்டிமணி அண்ணா, தங்கண்ணா இல்லாத நிலையில் அவர்களால் இது போன்ற ஒன்றைச் செய்வது சாத்தியமற்றது", எனக் கூறினார். ஏற்கெனவே தங்கண்ணா, குட்டிமணி அண்ணா முதலானோரை தற்கொலைத் தாக்குதல் மூலமேனும் விடுவிப்போம் என்று தான் சொன்ன கருத்துத் தொடர்பாக மௌனமாக இருந்தவர்களிடம் 'நாங்கள் தனித்தனியாகச் செயற்பட்டாலும் இவர்களின் விடுதலை தொடர்பாக நீங்கள் ஏதாவது முயற்சி மேற்கொண்டால் எமது உச்சக்கட்டப் பங்களிப்பை வழங்குவோம்", எனத் தெரிவித்திருந்தார் பிரபாகரன். இதெல்லாம் நடந்தது இந்தியாவில். அப்போது செல்வம் இலங்கையில் இருந்தார். (அன்று அக்குழுவில் இருந்தவர்களில் இவர் மட்டுமே நாட்டில் எஞ்சியிருக்கிறார்.) 1972 இல் புதிய தமிழ்ப் புலிகள் இயக்கம் உருவானது. தமிழர்களை இரண்டாந்தரப் பிரஜைகளாக்கும் புதிய அரசியலமைப்பு உருவாக்கமே தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டம் உருவாகக்  காரணமானது. தரப்படுத்தல் சட்டம் மாணவர்களுக்கு பாதகமாகக் கொண்டு வரப்பட்டபோது இந்தக் கருத்து வலுவானது.  வீரபாண்டிய கட்டப்பொம்மன் படத்தில் 'எண்ணிக்கை தெரியாத குற்றம்", என்றொரு வசனத்தை சிவாஜி பேசுவார். அதுதான் செல்வத்தின் நிலையும். 1969 இல் ரெலோ உருவானதாக சொல்கிறார். பொதுவாழ்வில் ஈடுபடுவது என்பது சில வரைமுறைகளுக்கு உட்பட்டது. இதன் அடுத்த கட்டம் தமிழீழக் கோரிக்கை முன்வைத்த பின்னர் ஆயுதப் போராட்டமாக மாறியது. வரலாற்றைத் தவறாகப் பதியக்கூடாது. ஒரு சட்டவிரோத கடத்தல் தொழில் செய்பவர்களுக்கும் பொலிஸ_க்கும் இடையே முரண்பாடு ஏதாவது ஏற்பட்டிருக்கலாம். அதனை விடுதலைப் போராட்ட நடவடிக்கை என நிறுவ முற்படுவது வரலாற்றுத் தவறு. அடுத்த தேர்தலிலும் தனது எம்.பி. பதவியை உறுதிப்படுத்தவே 50 வருடக் கதை விடுகிறார் செல்வம். அப்போது இவருக்கு என்ன வயதாகவும் இருந்துவிட்டுப் போகட்டும். எதிர்வரும் தேர்தலில் வன்னி மாவட்டத்தில் ரிஷாட் பதியுதீன், சாள்ஸ் நிர்மலநாதன், சிவசக்தி ஆனந்தன் போன்றோர் தெரிவாவது உறுதியாகி விட்டது. ஏற்கனவே கட்சியில் முதலாவது எம்.பியாகத் தெரிவு செய்யப்பட்ட செல்வம் அந்த நிலையை இழந்து விட்டார். எம்.பி. பதவியையேனும் தக்கவைக்கவே இந்த வரலாற்றுப் புரட்டு. மீண்டும் வலியுறுத்துகிறோம். தமிழரின் எதிர்ப்பு ஆயுத முனையில் முதலில் புரிய வைக்கப்பட்டது துறைநீலாவணையில். பின்னர் தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டமாக ஆயுதவழியில் ஆரம்பித்தது 1972 இல். அது சரி மாவைக்குமா வரலாறு தெரியாது? காசி ஆனந்தனின் 'அழகான அந்தப் பனை மரம் அடிக்கடி நினைவில் வரும்" என்ற பாடல் ஒலிக்கும்போது யார் யாருக்கு பிரபாகரன் சுட்டுக் காட்டினார் என்று சுட்டிக் காட்ட வேண்டுமா?  ஐயரின் நூலில் 56 ஆம் பக்கத்தில் 'சேனாதிராசா, காசி ஆனந்தன், பிரபாகரன் மூவரும் கலைஞர் கருணாநிதியை மெரீனா பீச்சில் சந்திக்கிறார்கள் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறிருக்கும்போது ரெலோவின் பொன்விழ குறித்த அழைப்பு விடுக்கும்போது வரலாற்றுடன் சம்பந்தப்பட்டவர்கள் மௌனமாக இருந்தது ஏன்?  சுதுமலை முற்றுகையின்போது கிட்டு உட்பட புலிகளுக்கு இழப்பு நேராமல் முற்றுகையை முறியடித்தது தானே என்று (இச்சமரில் மேஜர் அல்பேட் வீரச்சாவு) கதை விட்ட ஜனா இப்போதும் 50 வருடக் கதை சொல்கிறார். உண்மை இப்படி இருக்கப் புதிய வரலாற்றுப் புனை கதைகளைக் கூற செல்வம், ஜனா, போன்றோர் முற்படுகின்றனர். வரலாற்றை மறந்தவர்களுக்கு வரலாற்றில் இடமில்லாமல் போகலாம்.                                                                 *** வல்வெட்டித்துறைக்கெனத் தனியான வரலாறு உண்டு. பெருமைக்குரிய விடயங்களில் தலையானது பிரபாகரன் பிறந்த மண் என்பது. அன்னபூரணி என்ற பாய்மரக் கப்பலினை அமெரிக்காவுக்கும் வல்வெட்டித்துறைக்கும் இடையே ஓட்டிச் சென்ற கடலோடிகளைக் கொண்டது. இராட்சதப் புகைக்கூண்டுகளை இலங்கை மண்ணுக்கு அறிமுகப்படுத்தியவர்கள் இந்தக் கடலோடிகள், பர்மாவுக்கான வணிகப் பயணத்தின்போது பறந்து சென்ற புகைக்கூண்டு ஒன்று இந்தப் பாய் மரக் கப்பலுக்கு அகே வந்தபோது அதனை எட்டிப் பிடித்து அது எவ்வாறு உருவாக்கப்பட்டது என்பதை ஆராய்ந்து இலங்கை மண்ணில் இதனை உருவாக்கினர். பட்டத் திருவிழா வல்வையின் தனித்துவம், யாழ்ப்பாணக் கச்சேரிக்கு முன்னால் நடைபெற்ற சாத்வீகப் போராட்டங்களில் முன்னணியில் நின்ற இராசலட்சுமி என்ற துணிச்சல்காரி பிறந்த மண். புலிக்குப் பிறந்தது பூனையாகாது எனக் களமுனையில் நிரூபித்தவர் இவரது மகன் கிட்டு என்ற சதாசிவம் கிருஷ்ணகுமார். முன்னுக்குப் போ என்ற வார்த்தையை விட எனக்குப் பின்னே வா என்றே போராளிகளை வழிநடத்திய தளபதி இவர். போராளிகள் மட்டுமல்ல பொதுமக்களும் இவரது படை நடத்தும் ஆற்றலையும் துணிச்சலையும் வான் வழியாக சுதுமலையில் களமிறங்கிய சிறப்புப் பயிற்சி பெற்ற படையினரின் முற்றுகையை முறியடித்த விதத்தை நேரடியாகக் கண்டு வியப்புற்றனர். இதன் பின்னர் சுதுமலை முகாமை விட்டுப் புலிகள் விலகத் தீர்மானித்தபோது, 'போராளிகளே உங்களது ஆற்றலை, அர்ப்பணிப்பை, வீரத்தை நேரடியாகப் பார்த்தோம். தயவு செய்து எங்கள் ஊரை விட்டுப் போய்விடாதீர்கள்", எனத் துண்டுப் பிரசுரம் வெளியிட்டனர். இத்தகைய வரலாறு தமிழரின் விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றில் உதித்த 36 இயக்கங்களுள் வேறு எவற்றுக்கும் இல்லை. அத்தகைய தளபதி தனது சாவின் போதும் சரித்திரம் படைத்தான். இத்தகைய பெருமைகள் கொண்ட வல்வெட்டித்துறையின் சாதனைப் பட்டியல் மிக நீண்டது. உபசரிப்பிலும் இந்த மக்கள் தனித்துவமானவர்கள். போராளிகளோ மற்ற எவரோ சாப்பாட்டுக்காகக் காத்திருக்கையில் பார்சலிலோ, கிண்ணத்திலோ கறி வரும். இங்கோ தூக்கு வாளியில் கொண்டு வந்து தமது அன்பை வெளிப்படுத்துவர்.  இத்தகைய ஊருக்குப் பலம் சேர்க்கிறோம் என்றெண்ணி கற்பனைகளை வரலாறாக்கவோ, அதற்குத் துணை போகவோ தேவையில்லை. இன்று ச.ச.முத்து என்பவர் மூத்தபோராளி என்ற பெயரில் புலம்பெயர் நாடுகளிலும் இந்தியாவிலும் சக்கைப் போடுபோட்டு வருகிறார். 1980 இற்குப் பின் இயக்கத்துடன் தொடர்பு வைத்த - இணைந்து கொண்ட எவருக்குமே இந்த முகம் பரிச்சயமற்றது. தான் மட்டுமே தலைவர் மீது விசுவாசம் கொண்டவராக நடிக்கும் நடிப்புக்கு சிவாஜி, கமல் போன்றோரெல்லாம் பிச்சை வாங்க வேண்டும். 'ஒரு விளக்குக் கொழுத்த ஆசைப்படுகிறார்கள்", என்று தலைவரின் இழப்பை ஒத்துக்கொள்வோரைச் சாடுகிறார். 1979 இல் சுமார் இரு வார காலம் வீரவாகு என்ற பெயரில் விபத்தாக இயக்கத்தில் இணைந்து கொண்டவர்தான்  இந்த ச.ச.முத்து. இவர் குறித்து 'ஈழப் போராட்டத்தில் எனது பதிவுகள் - பிரபாகரனோடு புலிகள் அமைப்பை ஆரம்பித்த நாட்கள்" என்ற தலைப்பில் கணேசன் (ஐயர்) எழுதிய நூலில் பின்வருமாறு காணப்படுகின்றது. சில நாட்களின் பின்னர் மாணவனாகக் கற்றுக் கொண்டிருந்த சிறுவனான வீரவாகு இயக்கத்தில் இணைந்து தலைமறைவாக வாழ்வதாக அவரது குடும்பத்தினர் அறிந்து கொள்கின்றனர். இது தெரிய வரவே குமரப்பா, மாத்தையா போன்றோரூடாகப் புலிகளைத் தொடர்பு கொள்ளும் அவரது குடும்பத்தினர் வீரவாகுவை வீட்டுக்கு அனுப்பி விடுமாறு கோருகின்றனர். வீரவாகும் வீட்டுக்குச் செல்ல விரும்பியதால் பிரபாகரன் அவரை அனுப்பி வைக்கிறார். வீட்டுக்குச் சென்ற அவர் பொலிஸில் சரணடைந்து விடுகிறார்." இத்தகைய வரலாற்றைக் கொண்ட ச.ச.முத்து பிரான்ஸில் இருந்து வெளிவரும் ஈழமுரசு ஆசிரியர் குழுமத்தில் இடம்பெற்றுள்ளார். எங்கள் மண்ணின் வரலாற்றை நா.யோகேந்திரநாதன், சாந்திநேசக்கரம் போன்றோர் தத்ரூபமாக எழுதினாலும் இவர்கள் என்றும் போராளிகளாக இருந்ததில்லை. போராளி என்று பொதுவெளியில் சொல்லிக் கொண்டதுமில்லை. அவ்வாறு மற்றவர்கள் அறிவிக்கவும் அனுமதித்ததில்லை. 2016 மாவீரர் நாளன்று பிரான்ஸில் நடைபெற்ற நிகழ்வு தொடர்பாக வெளிவந்த குறிப்பில் ஈழமுரசு ஆசிரியர் குழுமத்தைச் சேர்ந்தவரும் - சமர்களப் போராளியும் - பெருந் தளபதிகளின் நண்பரும் - தேசியத் தலைவருடன் ஆரம்ப காலத்திலிருந்து செயற்பட்டவரும் - வரலாற்று ஆய்வாளருமான ச.ச. முத்து அவர்கள் பிரிகேடியர் பால்ராஜ் அவர்களினதும் மாவீரர்களினதும் ஒப்பற்ற தியாகங்களை நினவு கூர்ந்ததுடன் வரலாறுகள் பதிவு செய்யப்பட்டு நூல் வடிவில் ஆவணமாக்கப்பட வேண்டிய அவசியத்தையும் வலியுறுத்தினார்" எனச் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. ஐயரின் குறிப்பை வாசித்தபின் சமர்க்களப் போராளி என்று குறிப்பிடுவது எவ்வளவு பெரிய வரலாற்றுப் புரளி என்பது புலனாகிறது.  யாழ்ப்பாணத்தில் கிட்டுவிடம் ஒரு பத்திரிகையாளர், இயக்கத்தில் வல்வெட்டித்துறையின் முக்கியத்துவம் பற்றிக் கேட்டார். அதற்குக் கிட்டு, 'புலிகள் ஒரு தலைமறைவு இயக்கம். இதற்கு இரகசியம் பேணப்பட வேண்டும். அதனைத் தலைவர் ஆரம்பிக்கும்போது தனது பாடசாலை சகாக்கள், நண்பர்கள் போல நம்பிக்கைக்குரியவர்களை இணைத்துத்தான் ஆரம்பிக்க வேண்டியிருந்தது. அந்த வகையில்தான் மாத்தையா, குமரப்பா, ரகு, பண்டிதர், சங்கர் போன்றோர் படிப்படியாக அவருடன் இணைந்து கொண்டோம். இன்று அந்தந்த மாவட்டத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் பொறுப்பில் உருவாகி வருகின்றனர்.  உதாரணத்திற்கு மன்னாரில் விக்ரர், இனி மட்டக்களப்பு, திருமலை போன்ற இடங்களைச் சேர்ந்தோர் பொறுப்பெடுப்பர். வன்னியிலும் மாத்தையா இனங்காணப்பட்டவர்களிடம் பொறுப்பை ஒப்படைப்பார்." எனக் கூறினார். இதுதான் யதார்த்தம். கிட்டு குறிப்பிட்டவாறே வரலாறும் நடந்தது. இந்த விடயத்தில் இரு முக்கிய விடயங்களைக் குறிப்பிட வேண்டும். 1983 ஏப்ரல் 07 அன்று கந்தர்மடம் வாக்குச் சாவடியில் நிகழ்ந்த தாக்குதலில் முதன்முறையாக ரி-56 ஆயுதம் கைப்பற்றப்பட்டது. கொக்குவிலில் புலிகள் இருந்த அறையொன்றுக்குள் இது கொண்டுவரப்பட்டது. பொன்னம்மான் அதனை தலைக்கு மேலே தூக்கி வைத்துக் கொண்டு சில நிமிடம் நடனமாடினார். அடுத்தடுத்த நாட்களில் இன்னொரு தாக்குதலை விரைவாக நடத்த வேண்டும் என தலைவரிடம் வலியுறுத்தினர் சில போராளிகள், 'நான் இயக்கத்தை ஆரம்பித்த பின்னர் இந்தப் போராட்டத்தில் எத்தனையோ பேர் வந்து போய்விட்டார்கள். எனக்கு மிஞ்சி இருப்பது இந்த 30 பேரும்தான். ஆகவே அவசரப்படாமல் நிதானமாக நாங்கள் காலடி எடுத்து வைக்க வேண்டும்." எனக் குறிப்பிட்டார். வந்து போனவர்களின் முகங்களில் எது எது அவரது ஞாபகத்துக்கு வந்திருக்கும் என்பதை விளக்கத் தேவையில்லை. 1983 இல் நிகழ்ந்த இன்னொரு நிகழ்வு பற்றியும் குறிப்பிட வேண்டும். பல்வேறு தொடர்புகள் மூலம் வெவ்வேறு மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த இளைஞர்கள் படகு மூலம் இந்தியாவுக்கு அனுப்பப்பட்டிருந்தனர். அவர்கள் அங்குள்ள லொட்ஜ்களிலும் தங்க வைக்கப்பட்டிருந்தனர். அதில் இரு இளைஞர்களுக்கிடையே சிறு முரண்பாடு. அதில் ஒருவர் வல்வெட்டித்துறையைச் சேர்ந்தவர். அவர் மற்றவரிடம், 'றெயினிங் முடிச்சு வல்வெட்டித்துறைக்குள்ளாலதானை போவாய். அப்ப பார்த்துக் கொள்ளுறன்", என்றார் மற்றவரிடம். இந்த விடயம் தலைவருக்குத் தெரிய வந்ததும் 'அவரை அடுத்த வண்டியிலேயே (படகு) ஊருக்கு அனுப்பி வையுங்கள். இவ்வாறான சிந்தனையுள்ளவர்கள் இயக்கத்துக்குச் சரிவர மாட்டார்கள்", என உத்தரவிட்டார். இவ்வாறு சொன்ன இளைஞனுக்கு 18 அல்லது 19 வயதுதான் இருக்கலாம், அவன் செய்த தவறுக்காக மட்டுமல்ல ; இயக்கத்தில் இனி எவருக்குமே இந்த மாதிரிச் சிந்தனைகள் வரக்கூடாது என்பதற்காகவே இந்நடவடிக்கையை அவர் மேற்கொண்டிருக்க வேண்டும். ஏனெனில் '30 பேர் கொண்ட இயக்கமாக இருந்த புலிகள் இயக்கம் சீலன், ஆனந்த், செல்லக்கிளி அம்மான், என மூவரை இழந்து நிற்கிறது. இந்திய அரசு 200 பேருக்கு பயிற்சி வழங்க முன் வந்துள்ளது. ஆனால், 250 பேரளவில் இப்போது வந்துவிட்டார்கள். திடீரெனப் பருத்து விட்டோம். இனித்தான் ஒருவரை ஒருவர் கட்டுப்படுத்துவதில் சவாலை நாம் எதிர்நோக்க வேண்டியிருக்கும். எல்லோரும் ஒரே காலகட்டத்தவர் என்றவகையில் இந்தச் சவால் சாமானியமானதல்ல" என்று பண்டிதரும் குறிப்பிட்டிருந்தார். மூன்றாவது விடயம் புலேந்திரன் - குமரப்பா தொடர்பானது. 1983 என்றொரு எல்லையை (திருநெல்வேலித் தாக்குதல்) தலைவர் கணிப்பிட்டிருந்தார். உண்மையில் குமரப்பா இயக்கத்தில் பிரிவு ஏற்படுவதற்கு முன்னரே அங்கம் வகித்திருந்தார். (அதிலும், புலேந்திரன் இயக்கத்துக்கு வருவதற்கு முன்னரே.) இருவருமே மாவட்டத் தளபதிகளாக விளங்கியவர்கள். எனினும் இயக்கத்தில் பிரிவு ஏற்பட்டபோது குமரப்பா, காந்தன், சாள்ஸ் போன்றோர் விலகியிருந்தனர். இவர்கள் திருநெல்வேலித் தாக்குதலுக்குப் பின்னர் மீண்டும் இணைந்து கொண்டனர். செல்லக்கிளி அம்மான், யோகன் பாதர் போன்றோர் திருநெல்வேலித் தாக்குதலுக்கு முன்பாகவே மீண்டும் இணைந்து கொண்டனர். புலேந்திரன் மத்தியகுழு உறுப்பினர் என்று அறிவிக்கப்பட்டாலும் குமரப்பாவுக்கு இந்த நிலை வழங்கப்படவில்லை. ஒட்டுமொத்த இனத்தின் தலைவனாகத்தான் பிரபாகரன் நடந்து கொண்டார். தான் வகுத்த விதியை அவர் மீறவில்லை. இந்த விடயத்தைத் தேவர் அண்ணா போன்றோர் புரிந்து கொள்ளாமல் ச.ச. முத்து தொடர்பான விடயங்களில் நெகிழ்ச்சிப் போக்கினால் வரலாற்றைத் திரிக்க முயல்வது கவலைக்குரியது.  தேங்காய், மாங்காய் வியாபாரிகள் என்ற சாக்கில் வீடெடுத்தார்கள் அப்பையா அண்ணன், சீலன் என்று கதை விடுவதும் ச.ச.முத்துவின் அழகான கற்பனை. திருநெல்வேலி தாக்குதலுக்கு முன்பாக தலைவர் சொன்னதாகவே சில விடயங்களைக் குறிப்பிட்டு தான் அந்தக் காலத்தில் இருந்ததாக நிறுவ முயல்வதும் மோசடியானது. இவற்றுக்கெல்லாம் 800 - 900 என்று Like வேறு. வரலாறு எவ்வாறு திரிக்கப்பட்டு பரவலாக்கப்படுகின்றது என்று தெரிந்தும் ஊரவன் என்ற ஒன்றுக்காக மோசடிக்கு துணைபோவது சரியானதல்ல. தேசத்தின் பாலம்", என்ற அமைப்பு போராட்டத்தின் பங்காளர்களாக விளங்கிய மற்றும் யுத்தத்தால் பாதிப்புற்ற மக்களுக்குப் பல்வேறு வகையில் உதவி வருகிறது. குறிப்பாக மூதூர் மற்றும் வாகரைப் பகுதிகளில் கல்வியைத் தொடரச் சிரமப்படும் பொருளாதார நெருக்கடியுள்ள குடும்பங்களைச் சேர்ந்த மாணவர்களின் நலன், விளையாட்டுக் கழகங்களைச் சேர்ந்த இளைஞர்களுக்கு மட்டக்களப்பு நகர் போன்ற இடங்களிலிருந்து பயிற்சியாளர்களை வரவழைத்தல், தேவையான குடும்பங்களுக்கு குழாய்க் கிணறு அமைத்தல் போன்ற பல்வேறு வழிகளில் உதவி வருகிறது. இதனை ஒருங்கிணைத்துச் செயற்படுத்துபவர் முன்னாள் போராளியான லூக்காஸ் அம்மான். அரசியற்துறைப் பொறுப்பாளராக விளங்கிய பா.நடேசனின் சகோதரர் இவர். தான் பிறந்த வல்வை மண்ணுக்கும் உதவத் தவறுவதில்லை இவர். 2002 இல் தலைவரைச் சந்தித்தபோது போராட்டத்திலிருந்து விலகிய உங்களைப் போன்றோர் பொருளாதார ரீதியில் நலிவுற்றோருக்கு இம்மாதிரி உதவலாமே என அறிவுறுத்தியதுடன் உதவி தேவைப்படுவோர் பட்டியலையும் இவரிடம் வழங்கியுள்ளார். வரலாற்றைத் திரிபுபடுத்துபவர்கள் லூக்காஸ் அம்மானைப் பின்பற்றி உருப்படியாக பணியாற்றுவதுதானே வல்வை மண்ணுக்குப் பெருமை சேர்க்கும்.   http://www.battinaatham.net/description.php?art=23578
    • தாமரைக்குள ஞாபகங்கள் – ப. தெய்வீகன் சிவபெருமான் வீட்டுச் சிக்கல் கயிலாயத்துக்கு போன வாரம் போய் வந்தது அருமையானதொரு அனுபவமாக அமைந்தது. சிவபெருமான் தனது வீட்டில் நிற்கவேணும் என்று போன தடவை கேட்டுக் கொண்டதற்கிணங்க இந்த முறை இரண்டு நாட்கள் அவர் வீட்டிலேயே தங்கிக் கொண்டேன். பயங்கர பிஸியான ஆளென்றாலும் வீட்டுச் சாப்பாடு தான் உடம்புக்கு நல்லது என்று உமாதேவி அக்காவை இருத்தி எழுப்புறார். “லண்டன் – கனடா பக்கமிருக்கிற பெண்ணியவாதிகள் இதையெல்லாம் கண்டால் உங்களை துலைச்சுப்போடுவினம் தெரியுமோ?” – என்று கேட்க அவர் நீலம் பாரித்த கழுத்தின் வழியாக நைக் ரீ சேர்ட்டை போட்டுக்கொண்டு “உந்த விசர் கதையளை விட்டுட்டு கால்ஃப் விளையாட வாரும்” – என்று கூட்டிக்கொண்டு போனார். “உங்களுக்கும் அக்காவுக்கும் இடையில பெரிசா நல்ல உறவு இல்ல போல இருக்கு. இதை நாரதர் கேட்டால் இன்னும் பற்ற வைப்பாரே” – என்று மெதுவாக பந்தைப் போட்டு பார்த்தேன். அதைப் பற்றியெல்லாம் அந்தாள் கவலைப்பட்டதாகவே தெரியவில்லை. சடையை சிலுப்பிக் கொண்டு பந்தை ஓங்கி அடித்துவிட்டு அது போகும் திசையில்  உடம்பை வளைத்துப் பார்த்துக்கொண்டு நின்றார். ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு நிமிட வீணை ‘கிளிப்’ விடுகின்ற ராஜேஷ் வைத்யாவை பார்த்து நாரதரையும் வீணை பழகச் சொல்லியிருக்கிறாராம். ‘சும்மா கழுத்தில ஒரு வீணை டிசைனை கொழுவிக்கொண்டு திரியாமல், சிவபெருமான் சொல்லிவிட்டார் என்ற பயத்தில் நாரதர் பயல் இப்போது வலு சீரியஸாக வீணை பழகுறாராம். எனக்கு சிரிப்புத்தான் வந்தது. “அது சரி ‘காலைக்கதிர்’ பேப்பர் வட்ஸ் அப்பில் மாத்திரம் தான் வருகிறதா திரும்பவும் பிறிண்ட்டில் வரப்போவதாக அறிந்தேனே. இன்னும் தொடங்கவில்லையா” – என்றார். வெளிநாடுகளுக்கு மாத்திரம் தான் காலையிலேயே வருகிறதென்று பார்த்தால் கயிலாயம் வரைக்கும் ‘காலைக்கதிர்’ வட்ஸ் அப்பில் வட்டமடிக்கிறது என்பதைக் கேட்டவுடன் எனக்குத் தாடை விழுந்துவிட்டது. எவ்வளவு தான் பிஸியான ஆளாக இருந்தாலும் நடப்பு விவகாரங்களில் அவரை மிஞ்சுவதற்கு ஆளில்லை. அவ்வளவுக்கு ஆண்டவர் அப்டேட்டாக இருந்தார். “அசுரன் படம் அவ்வளவு எழுப்பமில்லை” என்றார். அடுத்த ரஜினி படத்துக்கு இமான் மியூஸிக் நல்ல கொம்பினேஷன் என்றார். தர்ஷன் எலிமினேஷன் தனக்கே குழும்பிவிட்டது என்று தலையை இரண்டு பக்கமும் ஆட்டினார். “உங்கட ஊர்க்காரி லொஸ்லியா பரவாயில்லை. நல்ல நடிகை தான்” – என்றுவிட்டு தனது நெற்றிக்கண்ணை சிமிட்டினார். விளையாடி முடித்து அன்றிரவு அவர் வீட்டில் தங்கிவிட்டு அடுத்த நாள் காலையிலேயே கிளம்ப வேண்டியிருந்தது. நல்ல சாப்பாடு. பிள்ளையார் நண்பர்களோடு விடுறைக்கு பாலி போயிருக்கிறாராம். முருகன் மாத்திரம் தான் ஊரில் நிற்பதாக சொன்னார் உமாதேவி அக்கா. விஜய் ரிவி சீரியல் பார்ப்பதற்கு வள்ளிக்கு வாங்கிக்கொடுத்த அதே அளவு பிளாஸ்மா ரீவி தனக்கும் வேணுமென்று பல்லை நெரும்பியதால் மற்ற மனுசியை கூட்டிக்கொண்டு முருகன் கொஸ்கோவுக்கு போயிருக்கிறாராம். பெருமூச்சு விட்டார். முன்னுக்கிருந்த முயல் குழம்புக்கறி மூச்சுக்காற்றில் கொஞ்சம் அதிர்ந்துவிட்டு அமைதியானது. கட்டிக்கொடுத்தவர்களுக்குத் தானே கஷ்டம் தெரியும் என்று உள்ளுக்குள் எண்ணியபடி நான் மீன்பொரியலைக் கொஞ்சம் சேர்த்து வெள்ளைப்புட்டை வாய்க்குள் அனுப்பினேன். சாப்பிட்டு கை கழுவி விட்டு பாத் ரூம் போனபோது தான் தெரிந்தது. கையிலாயம் என்பதற்காக எந்த விதிவிலக்கும் இல்லை. பெண்கள் வசிக்கும் வீட்டு பாத் ரூம்கள் எல்லா இடங்களிலும் ஒரே மாதிரித் தான் இருக்கும் போல. உமா தேவியாரின் முடி, காசு மாலை, ஒட்டியாணம் என்று எல்லாம் கழற்றினது கழற்றியபடி பாத் ரூம் கண்ணாடி மேசையில் அப்படி அப்படியே எறிந்து கிடந்தது. சிவபெருமானும் அந்த பாத் ரூம் தான் பயன்படுத்துகிறார் போலிருந்தது. குளித்துவிட்டு வெளியில் வந்த பிறகும் தலையிலிருந்து கங்கை பாய்ந்த வெள்ளம் தரையெங்கும் “மொப்” செய்யப்படாமல் அப்படியே இருந்தது. நான் நுனிக்காலில் சென்று பல்லு குத்துகின்றன குச்சியை எடுத்துக்கொண்டு வெளியில் ஓடி வந்துவிட்டேன். வரும்போது “பாத் ரூம்” கதவடியில் தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் கடிதத்தலைப்பில் ஏதோ கசக்கி எறிந்து கிடந்தது. யாரும் பார்க்கமாட்டார்கள் என்ற துணிச்சலுடன் நைஸாக எடுத்து கடகடவென்று வாசித்தேன். “கௌரவ சிவபெருமான் அவர்களுக்கு…” – என்று தொடங்கி – “இன்னும் ஓரிரு வாரங்களில் நாங்கள் எண்ணியவாறு அரசியல் நிலைமைகள் கனிந்து கொண்டால், கோத்தபாயவுடன் சேர்ந்து _________ (தமிழ்அரசியல்வாதி ஒருவரது பெயர்) என்பவரை தை மாதமளவில் நீங்கள் கடத்தவேண்டும். அதற்குரிய ஏற்பாடுகளை நீங்கள் செய்யாவிட்டால், அடுத்த மாதம் – மாசியில் – வரவுள்ள சிவராத்திரியை எங்களது கட்சி புறக்கணிக்கும்” “வாசிச்சு முடிஞ்சுதா?” ‘சுளீர்’ என்றிருந்தது. நிமிர்ந்து பார்த்தேன். தலையிலடித்துக் கொண்டார் மை காட்! ஈழத்தின் “மதம்” வெளிநாடொன்றிலிருந்து கைது செய்யப்பட்டு சிறிலங்காவுக்கு கடத்திச் செல்லப்பட்ட விடுதலைப் புலிகளின் முக்கிய உறுப்பினர் ஒருவரை சகல விசாரணைகளுக்கும் உட்படுத்தி முடிந்த காலப்பகுதியொன்றில் அப்போதைய பாதுகாப்பு அமைச்சரவை செயலர் கோத்தபாய ராஜபக்சேவை சந்தித்து பேசினாராம். அப்போது அந்த முக்கிய உறுப்பினரிடம் சில முக்கிய விடயங்களைப் பேசிவிட்டு – “போர் முடிந்துள்ள தற்போதைய அமைதியான காலப்பகுதியில் பல்வேறு நலத்திட்டங்களை தமிழர்களுக்கு அள்ளி வழங்கி அவர்களது மனதில் போர் குறித்த நினைவுகளையும் புலிகள் பற்றிய எண்ணத்தையும் முற்றாக துடைத்தெறியப் போகிறோம். இவற்றை விட தமிழ் மக்களின் மனங்களில் லாவகமாக இடம்பிடிப்பதற்கு வேறு என்ன வழி?” – என்று கோத்தபாய கேட்டாராம். அதற்கு சாதுவான புன்னகையோடு பதிலளித்த அந்தப் புலிகளின் முக்கிய உறுப்பினர் – “மக்களின் மனங்களில் இடம்பிடிப்பதற்கு என்ன செய்வது என்பதை யோசிப்பதற்கு முதல், எவற்றையெல்லாம் செய்யக் கூடாது என்பதில் தெளிவாக இருக்க வேண்டும். தமிழ் மக்களைப் பொறுத்தவரை, கோயில்கள் – காணிகள். இந்த இரு விடயங்களும் அவர்களும் மிகவும் முக்கியமானவை. உணர்வுப்பூர்வமானவை. இவற்றில் நீங்கள் கை வைத்தீர்களானால், அதற்குப் பிறகு நீங்கள் எதைச் செய்தாலும் அவர்களின் மத்தியில் அவை எடுபடப்போவதில்லை” – என்று கூறினாராம். இந்த சம்பாஷணையில் உள்ள யதார்த்தத்தினை கோத்தபாய புரிந்தாரோ இல்லையோ புலிகள் தங்களின் ஆட்சிக்காலம் முழுவதும் நன்றாகவே அறிந்து வைத்திருந்தார்கள். விடுதலைப் புலிகளது ஆட்சியின் எந்தக் காலப்பகுதியிலும் அவர்களது கட்டுப்பாட்டிலிருந்த மக்களின் வெறித்தனமாக மத நம்பிக்கை, அதன் வழி நீண்ட கோயில் கலாச்சாரங்கள், மத ரீதியான மூட நம்பிக்கைகள், அதன் வழியாக வீண் செய்யப்பட்ட பல லட்சக்கணக்கான பணம் என்பவற்றை அவர்களால் கட்டுப்படுத்தவே முடிந்திருக்கவில்லை. மாறாக, விடுதலைப் புலிகளின் தலைவரையே முருகனுக்கு உருவகித்து பாடல் பாடுமளவுக்குத் தான் சைவ சமயம் என்பது போராட்டத்தை சுற்றி வளைத்து வைத்திருந்தது. ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்தில் இது வெளிப்படையாக தெரியும் விடயமாக இல்லாவிட்டாலும், அகவயமாக வியாபித்துக் கிடந்த உண்மை. இன்னொரு விதத்தில் கூறப்போனால், உலகின் மிகப்பலம் வாய்ந்த மக்கள் இராணுவங்களில் ஒன்றாக பல்வேறு தரப்பினராலும் வியந்து போற்றப்பட்ட விடுதலைப் புலிகளினால் கூட தங்களது கட்டுப்பாட்டிலிருந்த – தீவிரமான மத நம்பிக்கையில் ஊறிப்போய் கிடந்த – மக்கள் கூட்டத்தின் விசர்கூத்துகளை ஒருபோதும் நேர் சீரான வழிமுறைகளுக்குள் கொண்டுவர முடியவில்லை. அப்போதே அந்த நிலையென்றால், இப்போது? போர் முடிந்து இன்னமும் எத்தனை பேர் கொல்லப்பட்டார்கள் என்றே தெரியாத ஒரு மண்ணில் இன்றைக்கும் கோடிக்கணக்கில் பணத்தைக் கொட்டி கோயில் கும்பாபிஷேகம் நடத்துகின்ற ஒரு இனமாக, திமிரோடு நிற்பதும் – ஒரு இனத்தின் மிகப்பெரிய விடுதலைக்காக போராடிய அமைப்பின் போராளிகள் இன்னமும் சமூகத்தின் தீண்டப்படாதவர்களாக நடத்தப்படுகின்ற மண்ணில், அவர்களிலும் பார்க்க மேலான கடவுள் தமக்குள்ளார்கள் என்று அதே மண்ணில் காவடிகள் எடுக்கும் பக்திமான்கள் வாழ்வதும் – தமிழர் தாயகத்தில் மாத்திரம் தான் சாத்தியமாகிக் கிடக்கிறது.. என்னைப் பொறுத்தவரை, ஈழத்திலுள்ள சைவ நம்பிக்கையும் அதற்காக எமது மக்கள் காண்பிக்கும் வெறித்தனமான பக்தியும் இந்தியாவின் ஆர்.எஸ்.எஸ். பரிவாரங்களின் அட்டகாசங்களை விட பயங்கரமானது. ஆனால், அந்த அரியண்டங்களிலிருந்து ஈழத்தின் மத நம்பிக்கை தனித்துத் தெரிவதற்கு காரணம், எம்மவர்கள் பிற மதங்களின் மீது ஆக்கிரமிப்பு செய்வதில்லை. பிற மதங்களின் மீது வன்முறைகளில் இறங்குவதில்லை. தங்களது வெறித்தனமான பக்தியை கலாச்சார அடையாளமாகவும் பண்பாட்டுக் கூறாகவும் காலம் காலமாக பேணி வருவதால் பெரியளவிலான வரலாற்றுப் பாதகங்கள் எதுவும் நிகழவில்லை. வேறு வகையில் சொல்லப்போனால், ஈழத்திலுள்ள சமய நம்பிக்கை – பிற மதங்களைக் காயப்படுத்தாத – “இராஜதந்திர ரீதியான பக்தியில்” நிலைநிற்கிறது. அது எமது மக்களுக்குள் கலந்து கிடக்கும் வடிவமே வேறு. இந்த மத நம்பிக்கையானது பன்னெடுங்காலமாக மக்களாலேயே வரைவிலக்கணப்படுத்தப்பட்டு ஊறிப்போய் கிடப்பதும், சமரசம் செய்யமுடியாத அகவயமான கூறுகளோடு பயணிப்பதும் எம்மினத்தில் அமிழ்ந்து கிடக்கும் “அதிசயங்களில்” ஒன்று. மறவன்புலவு சச்சிதானந்தம் அவர்கள் திட்டம் போடுவது போல இந்தச் சமய நம்பிக்கையின் வழியாக புதிதாக எதுவும் செய்துவிடவும் முடியாது. அதற்குத் தமிழ் மக்கள் ஒருபோதும் தயாராகவும் மாட்டார்கள். ‘புதினம்’ இணைய தளத்துக்காக அனிதா பிரதாப்பினை செவ்வி கண்ட பின்னர், அடுத்ததாக நான் பா.ஜ.க.வின் இல. கணேசனை செவ்வி கண்டிருந்தேன். அப்போது அவர் – “விடுதலைப் புலிகள் மாத்திரம் தங்களது போராட்டத்தினை இந்து மதப் போராட்டமாக அறிவித்திருந்தால், பா.ஜ.க. எப்பவோ ஆதரவளித்திருக்கும்” என்றார். “அவரது கருத்து குறித்து என்ன நினைக்கிறீர்கள்?” – என்று விடுதலைப் புலிகளிள் அரசியல்துறை பொறுப்பாளர் தமிழ்ச்செல்வன் அவர்களிடம் கேட்டபோது – அவர் வழக்கத்தை விட அதிகமாக சிரித்தார். ஆக, தமிழர் தாயகம் இந்து மதத்தினை தங்களின் மீது திணிக்கப்படுகின்ற அடையாள அழிப்புக்கு எதிரான கருவியாக பயன்படுத்துவதற்கு நினைத்திருந்தால் அது எப்பவோ நடந்திருக்கும். அது அன்றைக்கும் நடக்கவில்லை. இன்றைக்கும் நடக்கவில்லை. என்றைக்கும் நடக்கப் போவதில்லை. தமிழ் தேசிய விடுதலைப் போராட்டத்தின் பலமே அதுதான். தமிழ் தேசியத்திலிருந்து எந்த மதத்தினைத் தூக்கி வெளியே போட்டாலும் அது போராட்டத்திற்கு எந்த பங்கத்தையும் ஏற்படுத்தாது. ஆனால், சிங்கள தேசியத்திலிருந்து பௌத்தத்தினைத் தூக்கி வெளியில் போட்டுப் பாருங்கள். அவர்களது தேசியம் சிரிக்கத் தொடங்கிவிடும். இதைப் புரிந்துகொள்ளாத மறவன்புலவு சச்சிதானந்தம், இப்போது மாட்டு இறைச்சியை  மெனு கார்ட்டிலிருந்து அகற்றுவதன் மூலம் எங்களது சனங்களுக்கு தான் நினைத்தவாறு “சாமத்திய வீடு” செய்யலாம் என்று நினைப்பது படு முட்டாள்தனம். அவள் ஒரு இடர் கதை அவர் ஒரு கொடூரமான பெண்ணியவாதி. ஆண் வர்க்கத்தின் பிறப்பென்பது எந்த உயிரினத்துக்கும் சாபக்கேடானது என்ற கருத்துடையவர். தமிழ்ச் சமூகத்தோடு அதிகம் தொடர்பில்லாத தமிழர். இருந்தாலும் என்னோடு மிகுந்த நட்புடையவர். பத்து வருடங்களுக்கு முன்னர் ஒரு பிறந்தநாள் நிகழ்வில் அபூர்வமாக சந்தித்து பிடித்துப் போனவர். இலக்கியக் கலந்துரையாடல்களின் வழி இன்னும் உறவைத் தொடர்பவர். அவரது வீட்டுக்கு இதுவரையில் பத்து – பதினைந்து தடவைகள் போயிருக்கிறேன். அங்கு அவரது (ஒரு) கணவர், நான்கு குழந்தைகள், மூன்று பூனைகள் ஆகியவை உள்ளன. முதல்தடவை அவருடைய வீட்டுக்குப் போகும் போது அவர் எனக்காக வாசலிலேயே நின்று கொண்டிருந்தார். நான் போனவுடன் – “இங்க வந்து பாருங்கோ, யார் வந்திருக்கிறார் எண்டு” – என்று கதவின் உள்புறமாக பார்த்து யாரையோ அழைத்தார். அவரது கடைசி மகள் அல்லது மகன் ஓடி வந்து என்னில் அன்பாகத் தாவக்கூடும் அல்லது எனது உருவத்தைப் பார்த்து – சிலவேளைகளில் – மிரளக்கூடும் என்று எதிர்பார்த்தேன். அவர் மூன்று தடவைகள் வெளியில் வருமாறு அழைத்த பின்னர், இறுதியாக ஒருவாறு உள்ளேயிருந்த – அவர் அழைத்த – அந்தக் கொழுத்த பூனை வெளியே வந்தது. அது அவரது முழந்தாள் வரையிலான உயரத்தையும் நான் அணிந்து சென்ற மண்ணிற காலுறையின் நிறத்திலுமிருந்தது. அது தனது எஜமானியுடன் நெருக்கம் என்று எனக்கு காண்பிக்கும் பொருட்டு அவர்மீது தாவி ஏறிக்கொண்டது. அவரது கைகளுக்குள் பதுங்கிக்கொண்டு என்னையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தது. அதன்பிறகு  வீட்டின் உள்ளே சென்ற போது, அவர் வளர்க்கும் அவரது கணவரைக் கண்டேன். அவர் அந்தப் பூனையிலும் விட மென்மையானவராகவும் அடக்கமானவராகவும் காணப்பட்டார். சத்தமின்றி சிரிப்பது அவரது அழகுக்கு கூடுதல் சிறப்பாக இருந்தது. அவரது வீட்டுக்கு மூன்றாவது தடவை போனபோது தான் அவரது குரல் எத்தனை தடித்தது என்பதைக் கணிக்கும் வாய்ப்பு எனக்கு கிடைத்தது. பிறகு, அந்த வீட்டிற்கு சென்ற சந்தர்ப்பங்களில் எல்லாம் அந்தப் பெண்ணியவாதி ஊரில் – உலகில் – நடைபெறும் பெண்களுக்கு எதிரான கொடிய சம்பவங்கள் குறித்து என்னுடன் பேசத் தொடங்கினார். இலக்கியம் – வாசிப்பு என்பவற்றைவிட பெண்ணுரிமை, அதற்கு ஆண்கள் எவ்வளவு தடையாக இருக்கிறார்கள் என்பது குறித்துத் தான் அதிகம் பேசுவார். அப்போதெல்லாம் அவர் ஆண்களை சுள்ளி முறிப்பது போல ஒவ்வொன்றாக முறித்து முறித்து எரிந்துகொண்டிருக்கும் தனது பேச்சுகளில் போட்டு எரிப்பார். பெண்கள் எவ்வளவு பாவப்பட்டவர்கள் என்றும் உலகில் உள்ள அத்தனை ஆண்களும் காலையில் அலாரம் வைத்து எழும்புவதே இந்தப் பெண்களை கொடுமைபடுத்துவதற்குத் தான் என்பது போன்ற வசனங்களினாலும் பல்லை நெரும்புவார். அவர் அவ்வாறு பேசும்போதெல்லாம் தனது கணவரை பார்த்துக்கொண்டே குரலை உயர்த்துவார். வசனங்களை நெருப்பில் மூட்டி வாட்டி வெளியில் தள்ளுவார். தவறு செய்கின்ற எல்லா ஆண்களினதும் ஒற்றைப் பிரதிநிதியாக தனது கணவரைப் பார்த்துப் பார்த்து கத்துவார். அது அவருக்குப் பழகிப்போன ஒன்றாகவும் தெரிந்தது. அவரது கணவரோ அதுபற்றி எதுவுமே கண்டுகொள்ளாதவராக – தாள முடியாத மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகியுள்ள தனது மனைவிக்கு ஆறுதல் கொடுப்பவர் போல – அந்தப் பேச்சுகளை ஒவ்வொரு தடவையும் புதிதாகக் கேட்பவர் போல – பரவசத்தோடு கேட்பார். நான் ஒவ்வொரு தடவை போகும்போதும் ஆண்களுக்கு எதிராக சவுக்கு வீசும் அவரது பேச்சுகள் தவறாது இடம்பெறும். அந்தப் பேச்சு தொடங்கும்போதெல்லாம் அவரது கணவர் வீட்டில் எங்கிருந்தாலும் அழைக்கப்படுவார். அழைத்தவுடன் எங்கிருந்தாலும் ஓடி வந்துவிடுவார். உடனடியாகவே ஒட்டுமொத்த ஆண்வர்க்கத்தின் பிரதிநிதியாக கூண்டில் ஏற்றப்படுவார். பெண்ணியவாதி பெடலில் எழும்பி நின்று கத்தத் தொடங்குவார். கடந்த ஒரு வாரமாகவே அந்தப் பெண்ணியவாதி என்னை வீட்டுக்கு வரும்படி தொடர்ந்து அழைத்துக் கொண்டிருந்தார். நேரம் கிடைக்கவில்லை. நேற்றைய தினம் தான் போயிருந்தேன். இலக்கியம் குறித்து அதிகம் பேசிக்கொண்டிருந்தார். ஏதாவது சந்தியில் ஆரம்பிக்க வேண்டிய அவரது வழக்கமான ஆணெதிர்ப்புப் படைநடவடிக்கை நேற்று கனநேரமாகியும் ஆரம்பிக்கப்படவேயில்லை. என்னவோ தெரியவில்லை நேற்று அவர் மேலும் அழகாக வேறு தெரிந்தார். மண்ணிறப் பூனை அவரது மடியில் ஏறியிருந்து விளையாடியபடியிருந்தது. அதனை வருடியபடி என்னுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தவர், வழக்கம் போல தனது கணவரை அழைத்து தேனீர் கேட்காமல் தானே போய் எடுத்துவந்தார். அவர் வீட்டிலிருக்கிறாரா என்றும் தெரியவில்லை. வீட்டில் நான் முன்பு பார்த்த பொருட்கள் வேறு இடங்களுக்கு மாற்றப்பட்டு அழகாகவும் காணப்பட்டன. மாற்றத்துக்கான காரணத்தையோ அதுவரை அங்கு வராத அவரது கணவரைப் பற்றியோ எப்படி அவரிடம் கேட்பது? அந்தத் தேனீர் எனக்குள் இறங்குவதற்கு மறுத்தபடி இருந்தது. என்னை அழைத்த காரணத்தைக் கேட்பதின் ஊடாக ஏதாவது தகவலை அறியலாம் என்ற யோசனையோடு பேச்சை அவிழ்த்தேன். தனது கணவர் என்னுடன் ஏதாவது பேசினாரா என்று கேட்டார். நான் “இல்லையே” என்றேன். பூனை கண்சிமிட்டாமல் என்னைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தது. அதன் பின்னர் குனிந்து பூனையை தடவியபடி – தன்னை தனது கணவர் முகநூல் நண்பர்கள் பட்டியிலில் இருந்து நீக்கிவிட்டதாக சொன்னார். பூனை சொடுக்கென்று தலையைத் தூக்கி அவரைப் பார்த்தது. பிறகு என்னைப் பார்த்தது. வன்முறைகளுக்கு ஆதரவில்லாதவன் என்ற பதில் பார்வையை நான் வீசிய பின்னர் கண்களை சற்று சிமிட்டிக்கொண்டது. தாமரைக்குள ஞாபகங்கள்  தமிழினி வெளியீடு, விலை ரூ.150     http://tamizhini.co.in/2020/02/24/தாமரைக்குள-ஞாபகங்கள்-ப-த/
    • வேலைக்கு போறது, ரயிலில் பயணிக்கிறது  எல்லாம் இன்னும் கடுமையான பிரச்சனையாய் இருக்கப் போகுது   
    • தொழிலுக்கு புதிசாய் இருப்பார்