• advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt
Sign in to follow this  
நவீனன்

கவிதைகள்

Recommended Posts

கவிதைகள்

இசை - ஓவியங்கள்: செந்தில்

 

46p1.jpg

சிறுமீ

சிறுமி ஆட்ட
குமரி அடக்க

சிறுமி ஆட்ட
குமரி அடக்க

சமீபத்தில் சமைந்த
ஒருத்தியின்
சமைப்புடன்
விளையாடிப் பார்க்கிறது
ஒரு தப்பட்டைக் குச்சி.


46p2.jpg

நீ ஒருக்களித்துச் சாய்ந்திருக்கும் குளக்கரை

உன் குளத்துப் பொற்றாமரையாக
ஒரு கணம் இருக்கக் கேட்டேன்
ஒரே ஒரு கணம்தான்.
அதுவும் இல்லையென்றான நாளில்தான்
குழாயடியின் நீண்ட வரிசையில்
எல்லா குடங்களையும்
இடித்துத் தள்ளிவிட்டு
``ஒரே ஒரு குடம்தானே கேட்டேன்''
என்று கத்தினேன்.

ஈருருளி ஓட்டுனன் - கவிதை

கார்த்திக் திலகன் - ஓவியம்: செந்தில்

 

51p1.jpg

ண்பர்களின் சீழ்க்கை ஒலிகளில்
களைகட்டுகிறது மகிழுந்துப் பயணம்
திடீரென்று குறுக்கே பாய்கிறது
ஓர் ஈருருளி
நீண்ட க்ரீச் ஒலியோடு
சாமர்த்தியமாக நிறுத்தினேன் மகிழுந்தை
தமிழின் மிகத் தொன்மையான
கெட்டவார்த்தைகளால்
என்னை வசவு பாடுகிறான் ஈருருளி ஓட்டுனன்
மகிழ்வோடு புன்னகைத்தேன்
என்னை வசவு பாடவாவது
அவன் உயிருடன் இருக்கிறானே என்ற நிம்மதி எனக்கு
பயத்தின் குளிரில் வெடவெடவென
நடுங்கியது மகிழுந்து
போய்வா என் இனிய நண்பனே
உன் ஈருருளியின் பின்னிருக்கையில்தான்
உட்கார்ந்து வந்திருக்கிறது
எங்கள் அதிர்ஷ்டம்
பெருவிரலையும் ஆள்காட்டிவிரலையும் இணைத்து
நாவுக்கு அடியில் வைத்து
இப்போது நானெழுப்பும் சீழ்க்கை ஒலி
உனக்கே உனக்காகத்தான்.

http://www.vikatan.com

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

காரம் நிமித்த இரவுகள் - கவிதை

ஸ்டாலின் சரவணன் - ஓவியம்: செந்தில்

 

52p1.jpg

ல்சர் புண்ணேறிய
பொத்தல் வயிறு குறித்து
அக்கறைப்பட்டு காது நீட்டும்
ஒரே ஓர் இரவு உணவக முதலாளியையும்
இன்னும் நான் கண்டடையவில்லை.

ஊரில் மல்லிகா சித்தி
அரைக்கும் தேங்காய் சட்னிக்கு
நாக்கை அறுத்துக்கொடுக்கும்
ருசியில் திளைத்தவன்.

இங்கு
ஏழே முக்காலுக்கு மேல்
உணவகம் செல்ல நேர்கையில்
வாளி அடித் தடவி
ஒரு இட்லி மட்டும்
லேசாக நனைகிறது.

`ஆம்லெட் ஒன்று’ என்றதும்
`பெப்பர் தூக்கலா?’ எனக் கேட்கும்
சிப்பந்தி சிறுவனிடம்
`பெப்பரே வேணாம்’ என்ற
பதில் கேட்டதும்
மேலும் கீழும் பார்க்கிறான்.

மாலைப் பொழுது
கடை வந்தடையும்
அத்தனை பறவைகளும்
கள்ளுண்டு வருவதாகவே எண்ணி
ஒரு கை காரம் தூக்கலான
சமையற்குறிப்புகளோடு
மிளகாய்களையே கண்களெனக்கொண்ட அவனை
தூரத்தில் பார்க்கையிலே
என் குலை நடுங்கும்.
மாதமோ கார்த்திகை என்பதால்
கடைமுதலாளி, மாஸ்டர் என
எல்லோரும் மாலை அணிந்து
நோன்புற்றிருக்கின்றனர்.

கடைசி மேசையிலிருந்து
மங்கலான குண்டு பல்பு
வெளிச்சத்தில்
கல்லாப்பெட்டியில் இருப்பவர் கழுத்தில் காற்றிலாடுவது
பெருங்குடல்போல் தெரிகிறது.

அதோ
அந்தச் சிப்பந்தி
கழுத்தில் அணிந்துள்ளான்
சிறுகுடலை.
பரோட்டா மாஸ்டர்
அழுத்திப் பிசைவது
என் கல்லீரலைத்தான்.

நெருங்கிவிட்டான்
வாளி நிறைய என் ரத்தத்தைச்
சுடச்சுடக் கொண்டுவரும்
ஒருவன்.

வந்ததும் கேட்கிறான்...
`குடல் ஒன்று
ஆர்டர் பண்ணட்டுமா சார்?’

http://www.vikatan.com

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

புதிய காதலுக்கான எளிய தியானம்! - கவிதை

மனுஷ்ய புத்திரன் - ஓவியம்: செந்தில்

 

80p1.jpg

ங்களால் எப்போதோ நேசிக்கப்பட்ட ஒருவரின் திருமண அழைப்பிதழைக் காணும்போது நீங்கள் ஏன் நிலைகுலைய வேண்டும்?
 
எப்போதோ நேசித்த ஒருவரை
எப்போதோ மறந்துபோய்விட்டீர்கள்
எப்போதோ இட்ட முத்தங்கள்
எப்போதோ உலர்ந்துவிட்டன
எப்போதோ சொன்ன சொற்கள்
எப்போதோ அர்த்தமிழந்துவிட்டன.
 
ஆனால் நீங்கள் எப்போதோ நேசித்த
ஒருவரின் திருமண அழைப்பிதழை
காண நேர்கையில்
நஞ்சின் ஒரு துளியை நாவில் அறிகிறீர்கள்
கண்ணீரின் ஒரு துளியை
அவசரமாக மறைக்கிறீர்கள்
ஏதோ ஒருவரை நீங்கள்
அப்போதுதான் இழந்ததுபோல
ஒரு சின்ன இருட்டில் போய்
சில நிமிடங்கள் அமர்ந்துவிடுகிறீர்கள்
அவர்கள் உங்களுக்கு
எப்போதோ இல்லாமல்போனவர்கள் என்பது உங்களுக்கு மறந்துவிடுகிறது.
 
எப்போதோ நம்மை நேசித்தவர்கள்
ஏன் நமக்கு அவர்களது
திருமண அழைப்பிதழை அனுப்புகிறார்கள்?
அந்த நாளில்
நாம் அங்கே வர வேண்டும் என்பதற்காக அல்ல
அதை நம் கையில் வாங்கும்போது
நமது கண்களை அவர்கள்
மானசிகமாகக் காண விரும்புகிறார்கள்
அந்தக் கணத்தில் அவர்கள்
ஒரு நியாயம் கேட்கவோ
ஒரு மன்னிப்பைக் கோரவோ விரும்புகிறார்கள்
ஒன்றை உங்களுக்கு நிரூபித்துக்காட்ட
விரும்புகிறார்கள்
நீங்கள் ஒன்றுமே நடக்காததுபோல
வண்ணத்தாளில் சுற்றப்பட்ட
பரிசோடு போய் நின்றால்
அவர்கள் மனமுடைந்துபோய்விடுவார்கள்
என்னால் நேசிக்கப்பட்டவர்களின்
எந்தத் திருமணத்துக்கும் நான் போனதில்லை
ஆனால், அந்தத் திருமண அழைப்பிதழ்களை
நான் எப்போதும் என் பையிலேயே வைத்திருப்பேன்
அவை எனக்கு நானே சிகிச்சை அளித்துக்கொள்ளும் மூலிகைகள்
என்னை நானே கடந்துசெல்லும்
சிறிய கப்பல்கள்
மேலும் நான் ஒரு புதிய காதலைத் தொடங்கும்போது
என்னைச் சமநிலைப்படுத்தும்
எளிய தியானங்கள் அவை.

http://www.vikatan.com

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

சிதில மனம்... சில குறிப்புகள் - கவிதை

தர்மராஜ் பெரியசாமி, ஓவியம்: செந்தில்

 

1

மனம் ஒரு விசித்திர ஜந்து
சொன்னால் நம்ப மாட்டேன் என்கிறீர்கள்
அதை ஒருமுறை
தாவச்சொல்லிக் கேட்டுப்பாருங்கள்
லொள்ள்ள்ள்ள்ள் எனக் குரைக்கும்.

p74a.jpg

2

நங்நங்கெனக் குளியலறைக் கதவை
நொறுக்கிக்கொண்டிருக்கும் நண்பா
கசங்கிய மனதைக் கழற்றி
அலசிக்கொண்டிருக்கிறேன்
கொஞ்சம் பொறு
மாட்டிக்கொண்டு வந்துவிடுகிறேன்.

3

அழுவதற்கான காரணங்கள் யாவும்
வற்றித் தீர்ந்துபோன பிறகு
முறுவலிக்கத் தொடங்கியிருந்த மனதிடம்
`நீ சிரிக்கையில் உன் முகம்
கொஞ்சமும் காணச் சகியவில்லை’ எனச் சொல்லிச் சென்றீர்கள்
உங்களை நினைத்துச் சிரிக்கவும்
நீங்கள் சொன்னதை நினைத்து விசும்பவும்
இப்போது காரணங்களிருக்கின்றன.

4

நினைவுகள் சரிந்து விழுந்து
எழத் திராணியற்று
முனகிக்கொண்டிருந்த மனதிடம்
ஓர் இருகுழல் துப்பாக்கி
முடிச்சிடப்பட்ட தூக்குக்கயிறு
பளபளக்கும் குறுவாள்
விஷமென எழுதப்பட்டக் குப்பி
நான்கில் எது வேண்டுமெனக் கேட்டேன்
ஒரு கணம் யோசித்த அது
நான்கையும் வாங்கி வைத்துக்கொண்டது.

5

உன் ரகசியங்கள் அனைத்தும் அறிந்தவன்
நான் ஒருவனே என்றது மனம்
அதற்குப் பிறகுதான் இரவோடு இரவாக
யாருக்கும் தெரியாமல்
அதன் கழுத்தை நெரித்து இரக்கமின்றிக்
கொல்லவேண்டிவந்தது.

http://www.vikatan.com

12ஏ

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

அருமையான கவிதைகள்.... பகிர்வுக்கு நன்றி நவீனன் .....!  tw_blush:

Share this post


Link to post
Share on other sites

கதிர் கூறாய்வு - கவிதை

தய்.கந்தசாமி

 

p21.jpg

பிடுங்கி எறியப்பட்ட கதிரென
கிடந்தந்தச் சடலம்.

பாதித் திறந்துகிடந்த கண்களில்
பச்சையாய் உறைந்துகிடந்ததொரு கனவு.

கபாலத்தைத் திறக்க வெளியேறியது
வறண்டு வெடித்த
வயல்வெளியின் காங்கல்.

நெஞ்சுக்கூட்டினுள்ளே முளைத்துப் பிளந்த
இரண்டாய் வெடித்துக்கிடந்தது
இதயம்.

குருத்துப்புழு வாழ்ந்த
பருத்தியின் சூலறையாய்
வயிற்றுக்குழிக்குள்
முளைக்காத விதைகளென
பாதி செறிக்காத பருக்கைகள்.
வானையும் மண்ணையும்
சபித்துச் செத்த
அந்தக் கடைமடைக்காரனுக்கு
நீருக்கேங்கி நீண்ட
நெற்கதிரின் வேர்கள்போலவே இருந்தன
விரல்கள்.

http://www.vikatan.com

19ஏ..

Share this post


Link to post
Share on other sites

இரண்டே எறிதலை இழுத்துச் செல்லுதல்... - கவிதை

பச்சோந்தி, படம்: எம்.விஜயகுமார்

 

p48.jpg 

சீமை ஓடுகளில் செருகி
சிமென்ட் தரையில் குத்தி நிற்கிறது சூரியக் கம்பி.
அது நெற்றியில் குத்தி நடுமண்டைக்கு நகர்கையில்
பயண அசதியில் உறங்குகிறார் அப்பா.
புழுதி பூசிய கைகால்களோடு
வீடுவந்த மகள்
உறக்கத்தை உதறி அப்பாவை எழுப்புகிறாள்.
மல்லாக்கப் படுத்திருந்தவர்
வலப்பக்கமாக ஒருக்களிக்கையில்
வழிந்த வியர்வையை நாக்கால் வழித்து
மடக்மடக்கெனக் குடித்துக்கொள்கிறார்.
ஐந்து நாள்களாகத் திருகுக் குழாயடியில்
வெயில் நிரம்பிக்கிடக்கின்றன பிளாஸ்டிக் குடங்கள்.
அப்பாவின் இமைகளைத் திருகினாள்
கண்களுக்குள் தடக்தடக் ரயிலொன்று
தண்டவாள இருட்டை விரட்டியது.   
பின்பு உறக்கத்தை மடிக்கையில்
குப்புறக்கப் படுத்துக்கொள்கிறார்
முதுகெங்கும் கோரைப்பாயின் கோடுகள்.
உறக்கம் கலைந்ததும் அப்பாவின் கண்கள் தேடின 
மகளோ... விரல் சப்பியபடி
நீலப்போர்வையில் உறங்குகிறாள்.

சந்தைக்குச் சென்ற அப்பா
சிறுமலைப் பிரிவில் இரண்டு படி வேர்க்கடலை வாங்கிவந்தார்.
டிக்டாக்கைக் கடித்துத் தின்று
முந்திரிப்பருப்பில் பிறைநிலவைக் கொறித்துக்கொண்டிருந்தாள் மகள்.
பின்பு ஊருக்குக் கிளம்பிய அப்பாவிடம்
`ஏம்ப்பா என்னை விட்டுட்டுப் போற...
ஏம்ப்பா என்னை விட்டுட்டுப் போற?’ என்ற
கேள்வியில் அப்பாவைத் தொங்கவிடுகிறாள்.
`சரி... அப்பாவுக்கு டாட்டா சொல்லுமா...’ என்று
உடைந்த குரலில் அம்மா சொல்ல
மகளோ... உள்ளங்கையிலிருந்த
இரண்டு பச்சை வேர்க்கடலைகளில்
ஒன்றை அப்பாவின் நெஞ்சின்மீதும்
மற்றொன்றை வயிற்றின்மீதும் எறிந்தாள்.
முதல் எறிதலில் பொத்துக்கொண்ட மார்பையும் 
இரண்டாம் எறிதலில் பிய்த்துக்கொண்ட குடலையும் 
தரதரவென இழுத்துக்கொண்டு 
கடைசிப் பேருந்துக்கு ஓடுகிறார் அப்பா.

http://www.vikatan.com

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

கவிதையை விடவும் கனதியாயிருக்கிறது புகைப்படம்.....!

படத்தை வைத்துக் கொண்டுதான் கவிதை எழுதி இருப்பார் போல அபாரம்.....!  tw_blush:

Share this post


Link to post
Share on other sites

துளி - கவிதை

சச்சின்

 

p81a.jpg

ச்சு முறிந்த இறுதி நாளில்
தான் வேறொரு கூடடையப்போவதாகச்
சொல்லி கதறியழும் உனக்கு
ஒரு துளி உப்புநீரைப் பரிசளிக்கிறேன்
அதை ஆவியாகாமல் சேமித்து வை
அது காயங்களுக்கு மருந்தாகும்
உன் வீட்டுச் செடிகளின் வேர்களுக்கு
மகிழ்ச்சி தரும் கணவனின் அன்பாகும்
குடல் செல்லும் உணவின் உமிழ்நீராகும்
கொட்டும் தேனீக்களின் கொடுக்கறுக்கும்
முத்தத்தின் வாசமாகும்
காவியக் கதைகள் சொல்லி
உயிர் வளர்க்கும்
மேலும் ஒருநாள்
உன் அடிவயிற்றில் பரவசமூட்டிய
அழகு சிசு அமுதருந்தும்போது
அதன் ஈறு பட்டு உன் உயிர் கூசும்
அப்போது... அப்போது
அதன் கண்களை உற்றுப்பார்
அதிலிருந்து ஒரு துளி உப்புநீர்
வழிந்துகொண்டிருக்கும்.

http://www.vikatan.com

Share this post


Link to post
Share on other sites

குழந்தை உறங்கும் வீடு! - கவிதை

 

கவிதை: விஷ்ணுபுரம் சரவணன், ஓவியம்: செந்தில்

 

சின்னஞ்சிறு குழந்தை
உறங்கும் வீடு
தன் சத்தங்களை உறிஞ்சிக்கொள்கிறது.

கொதிக்கும் எண்ணெயில் விழுந்தும்
மெள்ள சோம்பல் முறிக்கின்றன
கடுகுகள்.

p46a.jpg

புடைவையால் மூடி
மிக்ஸியின் சத்தத்தைக்
குறைக்க முடியுமென நம்புகிறாள் அம்மா.

பாக்கிட்டியைத் தவிர்த்து
கொட்டைப்பாக்கை
வாயில் அதக்கி
ஊறவைக்கிறாள் பாட்டி.

மெட்டிவிரல்களைத் தூக்கியபடி
நடக்கப் பழகிவிட்டாள் அக்கா.

குளவிகள்
வழி மாற்றிச் செல்கின்றன

வியர்த்து
நெகிழ்வாகின்றன அப்பளங்கள்.

குரலெழுப்பாமல்
பால் வீச்சம் வீசி
கன்றை அழைக்கிறது பசு.

கூடம் கடந்து
பின்வாசல் தாண்டி
கொல்லைக் கடைசியில் நிற்கும்
தாயின் விக்கலொலிக்கு
விழிகளைத் திறந்துபார்க்கிறது
குழந்தை.

http://www.vikatan.com

26ஏ

Share this post


Link to post
Share on other sites

ஒரு அமரர் மீண்டும் அமரராகிறார்!

கவிதை: ஜெ.பிரான்சிஸ் கிருபா

 

72p1.jpg

ச்சிவெயிலில் நகரத்தின் தார்ச்சாலை
அப்பளமாக பொரிந்துகொண்டிருந்த
வேளையில்
சிக்னலில் எரிந்த சிவப்பு விளக்குக்காக
சாலையில் நின்றிருந்த அமரர் ஊர்தியில்
மயானம் நோக்கிப் பயணப்பட்டிருந்த
அமரர்
படுக்கையிலிருந்து எழுந்து அமர்ந்தபடி
ஆசுவாசமாய்
சுற்றும்முற்றும் தலையைச் சுழற்றி
ஒரு மேற்பார்வை மேற்கொண்டுவிட்டு
என்னைக் கண்டதும்
மென்மையாகப் புன்னகைத்தார்.

பதிலுக்கு நானும் அதிர்ச்சியோடு
புன்னகைப்பதா வேண்டாமா என்ற
குழப்பத்தில்
பார்வையைச் சட்டென
வேறுபக்கமாகத் திருப்பிக்கொண்டேன்.

பாராமுகம் காட்டியபடியே இவர்
யாராக இருக்குமென்று
யோசிக்கலானேன்.

ஒரு சாயலில்
காலையில் தொலைக்காட்சிப்பெட்டியில்
பன்னிரண்டு ராசிகளுக்கும்
அருள் பொங்கும் முகம் மலர
அமர்த்தலான சிரிப்போடு
பலன்கள் சொன்ன ஜோசியரின்
பட்டையணிந்த முகம் போலிருந்தது.

மற்றொரு சாயலில்
சில வருடங்களுக்கு முன்பு
ஒரு ரயில் பயணத்தில்
எதிர் இருக்கையில் அமர்ந்தபடி
இருநூறு கிலோமீட்டர் நீளத்துக்கு
அறுநூறு கிலோமீட்டர் வேகத்தில்
இடைவிடாமல் அரசியல் பேசி
நான் கொலைகாரனாய் மாறவிருந்த
ஸ்டேஷனுக்கு முந்திய ஸ்டேஷனில்
இறங்கிப்போனவரைப் போலுமிருந்தார்.
இன்னொரு கோணத்தில்
இயன்றவரை இயந்து
முடிந்த அளவு பணிந்து
குடும்பம் நடத்தியும்
துணிந்துபோய் குடும்ப நல கோர்ட்டில்
விவாகரத்து வேண்டி நின்ற
என் மனைவியின் தரப்பில் ஆஜராகி
வாதாடியபடியே நீதிபதியைக்
கோமாளியாக மாற்றிய
வழக்கறிஞரின் முகவெட்டும்
ஒத்துப்போனது.

இவர்களில் ஒருவர்தானா என்று
உறுதிசெய்யும்பொருட்டு மனதை
திடப்படுத்திக்கொண்டு
திரும்பிப் பார்த்தபோது
மஞ்சள் விளக்கு அணைந்தது
பச்சை விளக்கு எரிந்ததும்
படுக்கையில் மீண்டும்
படுத்துக்கொண்டார் அமரர்!

http://www.vikatan.com

Share this post


Link to post
Share on other sites

நம்மைப்போல்...

 

கவிதை: கே.ஸ்டாலின் - ஓவியம்: பிரேம் டாவின்ஸி

 

79p1.jpg

ற்றைக்கு முன்தான்
உனது சாயலில்
எனையொருத்திக் கடந்தாள்.
எஞ்சிய எனது பயணத்தின்
வெளியெங்கும்
நிரம்பியது நின் நினைவு.

விடிந்த பொழுதின்
தொடு வானத்தில்
மேகங்களிடையே பிறையென
மிதந்துகொண்டிருப்பது
அழுக்கு நீங்கிய
உன் பெருவிரல் நகம்.

உறைந்த தார்ச்சாலையில்
காலைச்சூரியனின்
கரங்கள் பட்டு மின்னும்
கண்ணாடித்துண்டு
அவ்வப்போது
தோன்றி மறையும் உனது
தெற்றுப்பல்.

உதிர்ந்த காட்டுப்பூக்கள்
மணமெனப் பரப்புவது
உயிர்வரை ஊடுறுவும்
உன் தேகத்தின் வாசனை.

வழிப்போக்கர்களை
ஆதுரமாய்த் தழுவிக்கொள்ளும்
அடர் மரத்தின் பெருநிழலென்பது
என்றைக்கும் வற்றாத உனதன்பு.

கடந்து சென்றது
நிச்சயம் நீயாகவே இருப்பின்
எதிர்திசையில்
எனது சாயலில் நீயும்
எனைக் கண்டிருக்கலாம்
உனது வெளியெங்கும்
நினைவுகளால் நான் நிரம்ப
இன்று நாம் பயணித்தது
திறந்துகொண்ட இறந்தகாலப்
பாதையொன்றின் மீதெனலாம்.

http://www.vikatan.com

Share this post


Link to post
Share on other sites

வறண்ட தொண்டையிலிருந்து ஓர் ஒலி - கவிதை

கார்த்திக் முருகானந்தம், ஓவியம்: ஹாசிப்கான்

 

ருதமும் நெய்தலும் மணந்ததுபோல்
எங்கள் வயல்கள் கடலென மாறியிருந்தன.
வாய்க்கால் வழியோடும் மீன்களுக்கும் நண்டுகளுக்கும்
வயல்களில் சிச்சிறு வீடுகள் இருந்தன.

எங்கள் நிலங்களின் அறம்
அப்போது பச்சையாயிருந்தது.
சிறு குச்சிக்கொண்டு கீறினால்கூட
மண்ணின் ஈரம் ரத்தம்போல் சொதசொதக்கும்.

p42a.jpg

எங்கள் மாடுகள் பசியென்னும்
வார்த்தையைப் பழகியிருக்கவில்லை.
கலப்பையில் ஒட்டிய மண்
வெயிலில் உதிர்ந்ததில்லை.
விசிறிய விதைகளை
நிலங்கள் விழுங்கியதில்லை.
திறந்தவெளி கர்ப்பப்பைபோல்
நெற்குழந்தைகளைச் சுமந்திருந்தன.
அறுவடை என்பது
தொப்புள்கொடியறுத்தலென நம்பியிருந்தோம்.
ஏர்கள் எங்களை ஏய்த்ததில்லை.

நெகிழியில் தொடங்கி அரிசியில் வந்துநிற்கும்
தொழில்நுட்ப அரசியலில்தான்
நாங்கள் தொலைந்துவிட்டோம்.

மனித ஈரம் வற்ற வற்ற
மண்ணின் ஈரமும் வற்றிப்போயிற்று.
எங்கள் அம்மணங்கள் பார்த்து
நாடு சிரித்துக்கொண்டிருக்கிறது.

எங்கள் கலப்பைகளைக்
கறையான்கள் தங்கள் வயிற்றில்
செரித்துக்கொண்டிருக்கின்றன.

http://www.vikatan.com

26ஏ

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

குறுக்குசால் - கவிதை

கவிதை: ஆதவன் தீட்சண்யா, படம்: எம்.விஜயகுமார்

 

நீங்களாகவே உங்கள் கோவணத்தை
உருவியெறிந்ததன் மூலம்
கடமையைச் செய்யவிடாமல் தடுத்ததோடு
கஜானாவிற்கு வருமான இழப்பையும் ஏற்படுத்தியதற்காக
உங்கள்மீது கடுங்கோபத்திலிருக்கிறது அரசாங்கம்

p99a.jpg

உல்லாசம் பீறிடும் கேளிக்கைக்கான ஆவலில்
தன் பரிவாரத்தோடு
உப்பரிகை மாடத்திலிருந்து
மைதானத்தைப் பார்வையிடும் மன்னர்பிரானுக்கு
துயரங்களும் குமுறல்களுமான மன்றாடுதலை
உயிருருகச் சொல்வதற்கு ஒத்திகைப் பார்ப்பதன் மூலம்
மற்றுமொரு குற்றத்தையும் இழைத்தவராகிவிடாதீர்கள்

தின்பதற்கு எலியும் குடிப்பதற்கு மூத்திரமும்
தட்டுப்பாடின்றி கிடைக்கும் இத்தேசத்துக்கு
விசுவாசம் காட்டும் வாய்ப்புகளை
வேண்டுமென்றே தவறவிடுகிற நீங்கள்
விளைநிலம் வெள்ளாமை என்று உச்சரித்து
தேசவிரோதத்தின் அடர்த்தியை ஏன் கூட்டுகிறீர்கள்

பிடில் வாசித்துக்கொண்டிருப்பதில்
மன்னரோடு
மக்களும் போட்டியிட்டுவரும் நாட்டில்
சூழும் இக்கொடுநெருப்பை அணைக்க
யாரும் வரப்போவதில்லை
பொசுக்கும் சூட்டுக்குள் சிக்கித் தவிப்போரே
சொந்தக்காலில் தப்பி வாருங்கள்

கிளம்பிப்போன தடம் மறந்துப்போவதற்குள்
சொந்த ஊர் திரும்புங்கள்
பாளம்பாளமாய் வெடித்துக்கிடக்கும் இந்தப் பாழ்நிலத்தில்
பட்டொளி வீசி பறக்கும்படியாய் நட்டுவையுங்கள்
நம் தேசியக்கொடியை
ஜப்தி செய்ய வருவோரின் கழுத்தை இறுக்குவதற்காவது
அது தேவைப்படும்.

 

http://www.vikatan.com/

3m

Share this post


Link to post
Share on other sites

மழைப்பாடல் - கவிதை

கவிதை: அய்யப்பமாதவன்

 

p74a.jpg

கொடும் வெம்மையில் நகரத்தின் ஒளிச்சிதறல்கள்
எரிக்கும் ஒளிக்கீற்றென மாற்றிவிடும் போலிருந்தது
பசுமையை மரங்களிலிருந்து கருணை துளியுமின்றி
எடுத்துப்போயிருந்தது ஆகாயச் சுடர்
நிலமெங்கும் சுனைகளை பாலைவன வடிவிற்கு
செய்திருந்தது கோடை
தாகமெடுத்த பறவைகள் சிதைந்துகிடந்த நதிகளில்
செத்த மீன்களிடையே நின்றிருந்தன
சூரியன் நிரம்பிய குடங்களுடன் நீர் தேடிய பெண்கள்
வறண்ட நாவுகளில் உழன்றுகொண்டிருந்தனர்
வயலெங்கும் முடிந்த அறுவடையின் மீந்த சருகுகள்
மழைக்கான பாடலைப் பாடுவதுபோலிருந்தது
ஈரமற்ற வெளியில் பிளந்திருந்த மண் பரப்பில்
நெற்பயிர்களின் கனவுகள் ஆழப் புதைந்திருந்தன
கட்டடங்கள் முளைத்த வெளியெங்கும் இறந்துவிட்ட
மரவுடல்கள் தழைக்க வழியற்றிருந்தன
தருக்களைக் கொன்றுவிட்டு கருமுகில்கள் திரளுமெனக்
காத்திருக்கிறது பைத்தியக்காரப் பேருலகு.

http://www.vikatan.com

3m

Share this post


Link to post
Share on other sites

நீரும் நீர்சார்ந்த இடமும்! - கவிதை

முத்துக்குமார் இருளப்பன் - ஓவியம்: பிரேம் டாவின்ஸி

 

84p1.jpg

டவர் காது திருகினால்
சூடான தண்ணீரும்
பெண்டிர் காது திருகினால்
குளிர்ந்த தண்ணீரும் தரும்
அதிசயத் தெருக்குழாய் அது

தாகம் தீர்க்க வந்த காக்கைக்கு
துள்ளலாக உதட்டு முத்தம் கொடுக்கிறது

நீண்டு செல்லும் குடங்களின் வரிசையில் புதியதாகத் தென்பட்ட
தண்ணீர்க் கேன்களைக் கருதி
பெண்டிர் இடுப்பு குறித்தான
கவலையில் மூழ்குகிறது

குடத்துக்கும் கேனுக்குமான
கொள்ளளவுக்காக
செல்லம்மா கிழவிக்கும் லதா சித்திக்குமான தலைமுடிச் சண்டையை WWE ஆட்டம் போல ரசிக்கிறது.

உபரிநீர் வழித்தடத்தை
துண்டுஓடு கொண்டு முருங்கைக்கு மடை மாற்றியத்தில் பெருமிதம் கொள்கிறது

மணல் திருடர்களின் ராஜங்கத்தில்
எம்-சாண்ட் கொழுக்கட்டை தின்று
லிட்டருக்குப் பத்து ரூபாய் கொடுக்க அர்த்தமாகிறது

சமீபத்திய காது திருகுதலில்
வந்த பெருமூச்சில்.

http://www.vikatan.com

Edited by நவீனன்

Share this post


Link to post
Share on other sites

கவிதை பகிர்வுகளுக்கு நன்றி 

Share this post


Link to post
Share on other sites

யானை 2.0 - கவிதை

 
 

ஆத்மார்த்தி - ஓவியம்: செந்தில்

 

96p1.jpg

நெடுஞ்சாலையில்
ஒரு யானை மெதுவாக ஊர்ந்து வந்தது.
அதன் மேல் பாகன் உருவில்
ஒரு வைக்கோல் பொம்மை இருந்தது.
பொம்மையைப் பாகன் என்றே யானை நம்பிற்று.
அதற்குப் புரிகிறாற்போல அது பாகனல்ல பொம்மை என
யாராலும் அதனிடம் சொல்ல முடியவில்லை.
யானையின் உடல்மீது அவ்வப்போது
பொம்மைக் கரங்களோடு பிணைத்திருக்கும் அங்குசம் உரசுமாறு ஏற்பாடாகியிருந்தது.
அந்த நெடிய சாலையில் சந்திக்கிற ஒவ்வொருவர் முன்பும் நின்று துதிக்கையை நீட்டிக் காசு கேட்டது.
காசை என்ன செய்கிறது என்று அதைத் தருபவர் ஆவலாதியில் உற்று நோக்கினர்.
பொம்மையின் வலதுகரத்திற்குப் பதிலாக ஒரு எலக்ட்ரானிக் உண்டியல் பொருத்தப்பட்டிருந்தது.
காசு பத்திரமாக அதனுள் சேர்ப்பிக்கப்பட்டது.
யானை ஆசி வழங்கிவிட்டு அடுத்த இடம் நோக்கி நகர்ந்தது.
`இதென்ன நியாயம்’ எனக் கேட்ட பக்தரிடம்
இப்படிச் சொன்னதாம் அசரீரிக் கடவுள்
“யானை என்று தன்னை அறியாத யானைக்குப் போதும் போதும்
வைக்கோல் பாகனும் முதுகில் உரசும் அங்குசமும்.”

http://www.vikatan.com/

Share this post


Link to post
Share on other sites

மயக்கத்தின் ஆலோலம் - கவிதை

கவிதை: வெய்யில்

 

நீ நெற்றியில் இட்டிருக்கும்
வெண்புள்ளி - அது
ஒரு மானினுடையது, சினையாயிருக்கிறது
அதன் வயிற்று சிறு ரத்தத் துண்டம் நான்
புல்லின் நறுஇதழ்கள் நீ

p62a.jpg

கீழ் இமையில் நீ வளைத்திருக்கும்
கருமை
முரட்டுப் பன்றியின் வண்ணம்
அதன் நெஞ்சில் பாய்ந்திருக்கும் முள் நான்
சுற்றிலும் உன் ஞாபகத்தின் சீழ்

உன் நாசியின் சிறு பள்ளத்தில் குந்தியிருக்கும்
கல்லின் நீலம் - அது
நூற்றாண்டு ஆமையொன்றின் கனவாலானது
தொல்மீனின் எலும்புக்கூட்டுள் பூத்த
கடற்தாமரை நான் - அதைச்
சிதைத்து நடனமிடும் கொடுங்கயலின் வால் நீ

தலைசுற்றிக் கவிழ்ந்த அரளிப்பூவென
உன் இடுப்புப் பாவாடையின் பித்த மஞ்சள்
இன்னும் பிறக்காத
பிரபஞ்சத்தின் வானத்துக்கு உரியது - அதில்
இதய வடிவில் மிதந்து கனலும் எரிகற்கள் நான்
விழுங்கக் காத்திருக்கும் கருந்துளைகள்
என் உன் காமம்

உன் உதட்டுக்கு எழுதிய சிவப்பு
கருணை பெருகும் ஆந்தையின் செங்கண்கள்
கொடுங்கோலரசின் பலிபீட வண்ணம்
நானிப்போது
காட்டில் அழுகும் மிருக வாடை, தண்ணென்ற மழை
பிணந்தின்னிப் புள் உன் ப்ரியம்
தாபமோ சக்கரவாகம்

நீண்ட நம் கலவிப்பொழுதுகளின் கண்ணீரில் நீந்தி
முடிவற்ற உன் அடிவானத்துக்குத் துடுப்பு வலிக்கிறேன்
இது மயக்கத்தில் யாரோ பாடும் ஆலோலம்

ஆழியே.. அடிவானே... ஆலோலமே...

http://www.vikatan.com

10m

Share this post


Link to post
Share on other sites

வெயில் - கவிதை

கவிதை: இயற்கைசிவம், படம்: எம்.விஜயகுமார்

 

1.
மரத்தினடியில் முளைத்து
சாயங்காலம் வரையிலும்
சிமிட்டிக்கொண்டிருக்கின்றன
வெயில் எழுப்பிய
நிலத்தின் கண்கள்.

2.
இலைகள் றெக்கைகள்
ஒவ்வொன்றினடியிலும்
ஓடிவந்து பதுங்கிக்கொண்டது நிழல்.
தற்போது
மரத்தை வட்டமிட்டுக்கொண்டிருக்கிறது
வெயில்.

p96a.jpg

3.
ஆடி
அசைந்து
மிதந்து
பூமி சேர்ந்து
அத்தனையழகாய்
மரணத்தை வாழ்கிறது
சருகொன்று.

4.
குறுக்கும் நெடுக்குமாகப் பறந்து
வெயிலைப் பரிகசிக்கிறது
ஒரு குயிலிருள்
ஒரு காகயிருள்
ஒரு ரெட்டைவாலிருள்.

5.
மிகுந்த கணத்துடன்
பின்தொடரவேண்டியிருக்கிறது வெயிலுக்கு
ஒரு மூன்று சக்கர வண்டியின் பின்னே,
கைவிடப்பட்ட ஒரு முதியவளின் பின்னே,
சிக்னலில் சிவப்பு விளக்குக்காகக் காத்திருக்கும்
கால்களின் பின்னே.

6.
அப்படி ஓர் அடர்த்தியாய்ப்
பொழிந்த வெயிலை
அலைந்து திரிந்து சேகரித்து
அடுப்பினுள் மூட்டிய விறகில்
ஊதிவிடும் அம்மாவின் முத்தம்
ஒருபோதும்
காந்தியதில்லை எங்களுக்கு.

http://www.vikatan.com

10m

Share this post


Link to post
Share on other sites
 

கைவிடுதல்
6.jpg
உன்னைக் கைவிட வேண்டுமென்றால்
உன்னைப் பற்றிய இல்லாத ஓர் அவதூறை
நம்பியாக வேண்டும்
உன் தரப்பு நியாயத்தை சகட்டுமேனிக்கு
ஏளனப்படுத்த வேண்டும்
இன்னும் கீழ்த்தரமாய் இறங்கி
சில அத்தியாயங்கள் படைக்க வேண்டும்
என் மீதான நம்பகத்தன்மையை
உன்னிடமிருந்து வேரோடு பிடுங்கி எறிய வேண்டும்
உன்னைக் கைவிடுதல் என்பது
அத்தனை எளிதான ஒன்றல்ல
ஆயினும் நான் உன்னிடமும்
நீ என்னிடமும்
மாயையைப் போலாகும் வரை விடுவதாயில்லை
கைவிடுதல் எனும் ஓர் அத்தியாயத்தை.

www.kungumam.co.

Share this post


Link to post
Share on other sites

மன இரைச்சல் - கவிதை

கவிதை: ராகவ்.மகேஷ், படம்: எம்.விஜயகுமார்

 

மூன்றாம் எண் நடைமேடையில்
குழந்தை இடுப்பில் வைத்து கனத்த பையைத்
தூக்காமல் தூக்கிச் செல்லும்
அவளைத் தெரிகிறதா?

p81a.jpg

அலைபேசித் தொடுதிரையைப்
பயத்தோடு பார்த்து பவ்யமாகப் பதிலளித்து
மௌனம் சுமக்கிறாள்

விடுமுறை வெயிலில் வியர்வைப் பிசுக்கோடு
அடம் செய்யும் குழந்தையை அடித்துவிடாமல்
பொறுமை பூக்கிறாள்

அம்மாவின் தயிர்சாதப் பொட்டலம்
வராத பசியை வரவழைத்துக்கொண்டிருக்க
பிஸ்கட் பாக்கெட் பிரித்து
குழந்தைக்கு நீட்டுகிறாள்

சோழன் விரைவு வண்டி
மூன்றாவது பிளாட்பாரத்தினுள் நுழைவதாக வரும் 
பெண்குரலை கவனத்தில் கொள்கிறாள்

ஆயுட்கால அவஸ்தையோடு 
மாதாந்தர அவஸ்தையும் சேர்ந்துகொள்ள
முன்பதிவற்ற பெட்டியைத் தேடியபடி நகர்கிறாள்

அவளது ஆழ்மனதின் இரைச்சலை
ரயில் பெரும் சத்தமாக மொழிபெயர்த்தபடி
வந்து நிற்கிறது!

http://www.vikatan.com

10m

Share this post


Link to post
Share on other sites

காந்தியம் - கவிதை

கவிதை: இசை

ஞ்சள் என்று சொல்லி விட முடியாதபடிக்கு
ஒரு வித மரக்கலரில்
இடையே கொஞ்சம் பச்சை வாங்கி
சிவந்த பொன்னிறத்தில்
கிறங்கடிக்கும் வாசனையுடன்
நடுமத்தியில் 
அளவானதான அழகான ஓட்டையோடு
நாவூறித் ததும்பச் செய்யும்....

p789a.jpg

உலகத்தை  வெல்வது கிடக்கட்டும்
முதலில்
இந்த உளுந்து வடையை வெல்

http://www.vikatan.com

17m

Share this post


Link to post
Share on other sites

காலத்தில்

5.jpg
பெயரிட்டழைத்து தலைகுனிந்து தேடிய பின்
நீ தோளுக்குமேலே உயர்ந்து நிற்பது,
ஆடையகத்தில் சிறுமியுடையைத் தேர்ந்த பின்
நீ என் ஆடையை அணிந்து சென்றது,
அம்மாவென்ற மழலைக்
குரலொன்றில் திரும்பியபின்
நீ கல்லூரிக்குச் சென்றிருப்பது,
குழந்தைப்பாடல் ஒலிக்கச் செய்தபின்
நீ எட் ஷீரனை விரும்பிக் கேட்பது,
பூனைக்குட்டியின் காணொளியைக்
காண அழைத்தபின்
நீ டிராகனுடன்
வேற்றுக்கிரகம் பயணித்திருப்பது,
இப்படியே கரடிபொம்மையை
பரிசளித்த பின்,
சாக்லேட்டை பகிர்ந்துகொள்ள
விரும்பிய பின்,
உறக்கத்தில் அணைத்துக்கொள்ள
துளாவிய பின்
என வெவ்வேறு சமயங்களில்
சற்றே தாமதமாகவேனும் நினைவு வருகிறது
சேயாய் நீ பிறந்த அதே நாளில்
தாயாய்ப் பிறந்த எனைவிட்டு
கால மழையில் நீ மட்டும் வளர்ந்திருப்பது
எத்தனை முயற்சித்தும் நினைவு வருகிறதில்லை
அது எந்தத் துளியில் நிகழ்ந்ததென்பது.

www.kungumam.co

Share this post


Link to post
Share on other sites

அவ்வளவும் நாம் - கவிதை

 

மாரிசெல்வராஜ் - ஓவியம்: ஸ்யாம்

 

வ்வளவும் நாம்.
நான் யாரென்ற சிந்தனையில்
நானிருக்கும் போதெல்லாம்
அநேகமாக என் அப்பா
ஓர் ஆட்டுக்குட்டியோடுதான் விளையாடிக்கொண்டிருப்பார்
ஆட்டுக்குட்டியின் கேள்விகளை நான் கேட்பேன்
மேய்ப்பனின் பதில்களை அவர் சொல்வார்

அப்பா நாம் யார்
நாம் நொண்டிபெருமாளின் வாரிசுகள்
அப்பா அதற்குமுன் நாம் யார்
கிழவன் பரியேறும்பெருமாளின் வாரிசுகள்
அப்பா அதற்குமுன் நாம் யார்
சம்போரையன் ஐயரின் உழவர்கள்
அப்பா உழவனாவதற்கு முன் நாம் யாராக இருந்தோம்
உழவனாவதற்கு முன் நாம் நிலமாக இருந்தோம்
வயல் வரப்பு வாய்க்கால் பறவைக்கூட்டமெனவும் நாமே இருந்தோம்
காடாக இருந்த நினைவும் பல கனவுகளில் உண்டு
நதியாகக் கடல் வந்தடைந்த வழித்தடமும் பாடத்தில் உண்டு
மொத்தத்தில் நாம் எல்லோருக்கும் எல்லாமுமாக இருந்தோம்
போதுமா என் மகனே

80p1.jpg

இதுமட்டும்தானா அப்பா அப்படியெனில்
நாம் அரசனாக இருந்த நினைவில்லையா உனக்கு
வாள் வீரம் போர் மகுடம் கோபுரமென
செங்கோல் ஏந்தி நாம் வாழ்ந்த கதையில்லையா உன்னிடம்
அப்படியொரு கதை  நிச்சயமாய் இருந்திருக்கும்
மன்னித்துக்கொள் மகனே
பேராசைகளை பெருந்துரோகங்களை
ஆண்ட பெருமைகளை
அடக்கிய உயிர்களைச் சொல்லும் கதைகளை
நாம் நினைவில் வைத்துக்கொள்ளவே கூடாது மகனே
அப்படியெனில் அப்பா
நாம் அரசனாக இருந்தோமென்ற நினைவு உன் நெஞ்சை நிமிர்த்தவேயில்லையா
நிச்சயமாக இல்லை மகனே
நாம் எல்லாமுமாக இருந்தோமென்ற நினைவே என்னை
இந்த ஆட்டுக்குட்டியோடு விளையாடச் சொல்கிறது

சரி அப்பா
இந்த ஆட்டுக்குட்டிக்கு நாம் இப்போது யார்
எஜமானர்களாக இருக்கலாம்
தோல் வியாபாரிகளாக இருக்கலாம்
இறைச்சிக் கடைக்காரராக இருக்கலாம்
மேய்ப்பர்களாக இருக்கலாம்
சக வழிப்போக்கர்களாகவும் இருக்கலாம்
இன்னொரு ஆட்டுகுட்டியாகவும் இருக்கலாம்
ஆனால், சரியான பதில் நம்மிடத்தில் இல்லை மகனே
அது அந்த ஆட்டுகுட்டியின் கண்களில் இருக்கிறது
போதும் அப்பா இப்போது சொல்லுங்கள்
நான் யார்
நீ என் விதை
நீங்கள் இல்லாமல் நான் யார்
என் பயிர்களின் நிலம்
விளையாடாதீர்கள் அப்பா இன்னொருவருக்கு நாம் யார்
இன்னொருவருக்கு நாம் இன்னொருவர்
ஐயோ அப்பா
அவ்வளவுதானா நாம்
ஐயோ மகனே
அவ்வளவும் நாம்.

http://www.vikatan.com

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Topics

  • Posts

    • நீங்கள் பெத்து விட்டது இதுவரை எத்தனை? எல்லாம் வெறும் விண்ணாளும் வண்டாவாள கதை மட்டும் தானா?  
    • இன்ரர்போல் அளவுக்கெல்லாம் நா ஓர்த் இல்லடா .. வுடுங்கடா ..😢
    • மட்டு நேசன்  "வரலாற்றில் சத்தியத்தைப் பதிவு செய்ய முற்படும் நாம் சாவு மன்னிப்புச் சலுகையை நீட்டி முழக்கி அந்தச் சலுகையின் நிழலில் சத்தியங்களை மறைத்தால் அது வரலாற்றுக்குச் செய்யப்படும் துரோகம்" இவ்வாறு ஈழத்தின் மூத்த எழுத்தாளர் ஒருவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். " தமிழ் மிரர் " பத்திரிகையில் வெளிவந்த கட்டுரையொன்றில் இந்த மேற்கோள் சுட்டிக் காட்டப்பட்டுள்ளது. இந்த வகையில் மட்டக்களப்பின் வரலாற்றில் நடந்த இரு முக்கிய சம்பவங்களை, மறைக்கப்பட்ட சத்தியங்களை வெளிப்படுத்த வேண்டியுள்ளது. முதலாவது இருதயபுரத்தைச் சேர்ந்த சின்னையா அருள்நேசநாதன் என்பவரது கொலை, மற்றையது திருப் பழுகாமத்தைச் சேர்ந்த நவரத்தினம் என்பவரது சாவு.இந்த இரண்டும் மட்டு .மக்களின் இதயங்களை உலுக்கிய சம்பவங்களாகும் .  சின்னையா அருள்நேசநாதன் இளமையில் மட்டக்களப்பின் பிரபலமான உதைபந்தாட்ட வீரராக விளங்கியவர். 1962ம் ஆண்டு டைனமொஸ் விளையாட்டுக் கழகத்தின் உதைபந்தாட்ட அணியின் தலைவராகத் திகழ்ந்தவர். கனகாம்புஜம்   என்ற பெண்மணியுடன் இல்லற வாழ்வில் இணைந்து கொண்டவர். இவர் படுகொலை செய்யப்பட்ட 1985 ஆண்டு ஜனவரி  7 ம் நாளில் நிர்மலா (வயது 20),நிமாலினி  (வயது 18), நிரஞ்சலா(வயது 15), ஜெயச்சந்திரன் (வயது 13), நிலோஜினி (வயது 11) நிதர்சினி   (வயது 09) பிரேமச்சந்திரன் (வயது 05)ஆகிய இவரது எழு பிள்ளைகளும் கதறிய கதறல் பல கேள்விகளை எழுப்பியது . இவர் என்ன தேசத்துரோகியா ? சமூக விரோதியா ? இல்லையே ! அவ்வாறாயின் விடுதலைப் போராட்டம் எங்கே செல்கிறது ?இந்த எழு பிள்ளைகளினதும் இவரது மனைவியினதும் எதிர் காலம் எப்படிப்போகும் ? இவரைப் படுகொலை செய்தவர்கள் தமது செயலுக்கு என்ன நியாயம் கற்பிக்கப் போகின்றனர் ? திரு. அருள்நேசநாதன் மட்டக்களப்பு பல நோக்குக் கூட்டுறவுச்சங்கத்தின் பாதுகாப்பு ஊழியர்.ஒருநாள் இந்தக் கூட்டுறவுப் பணிமனைக்குள் புகுந்த ஆயுததாரிகள் துப்பாக்கி முனையில் கொள்ளையடிக்க முனைந்தனர் . பாதுகாப்பு ஊழியர் என்ற வகையில் நீட்டப்பட்ட துப்பாக்கியை இலக்கு வைத்து இவர் பூட்டு ஒன்றினால் எறிந்தார் .இலக்குத்  தவறித் துப்பாக்கி தாரிஒருவரின் மண்டை உடைந்தது. மனோ பலமில்லாமல் தனியே துப்பாக்கிப் பலத்தை மட்டுமே நம்பி உள்ளே நுழைந்தவர்கள் இதனால் வெலவெலத்தனர். அங்கிருந்து தப்பி ஓடினர். அந்தக் காலம் வரை தமிழரில் 36 இயக்கங்கள் தோன்றியிருந்தன. இதைவிட தனியே கொள்ளைக் கென்றே இயங்கிய கும்பல்களும் இருந்தன . இலங்கையின் சனத்தொகையில் 72 வீதமான சிங்களவரில் ஜே .வி , பி .என்ற ஒரேயொரு ஆயுதக்குழு மட்டுமே தோன்றியிருந்தது . ஆனால் தமிழன் என்றொரு இனமுண்டு; தனியே அவர்க்கோர் குணமுண்டு எனக் கூறும் வகையிலேயே தமிழினம் பிளவுபட்டிருந்தது. நவக்கிரகங்கள் கூட ஒன்பது பக்கமாக நிற்கின்றன .தமிழ் ஆயுதக்குழுக்களோ சந்திக்கொன்று, ஊருக்கொன்று என்று சொல்லும் வகையில் இருந்தன. ஒருவரை ஒருவர் கட்டுப்படுத்த முடியாது. யார் அந்த நாளில் என்ன செய்வார்கள் என்றும் தெரியாது .இதனால் கூட்டுறவுத் துறையும் பாதிப்புற்றது. அதனைக் காப்பாற்றா விடில் அத்துறையும் முற்றிலும் சீர் குலைந்து போய்விடும். இதனால் கூட்டுறவாளர்கள் பிரதான இயக்கங்களுடன் தொடர்பு கொண்டனர் .கூட்டுறவுத் துறைக்குப் பாதிப்பு ஏற்படும் வகையில் கொள்ளையோ கட்டாய வசூலையோ மேற்கொள்ளக் கூடாது என வேண்டினர். சில இயக்கங்கள் மனப்பூர்வமாக ஒத்துக்கொண்டன .சில கொள்கையளவில் ஏற்றுக்கொண்டன. கொள்கையளவில் ஏற்றுக்கொள்வது என்பது ஏற்றுக்கொள்ள வில்லை அல்லது மறுப்பது என்பதே அரசியலில் உண்மையான அர்த்தமாகும்.கூட்டுறவாளர்களுக்கு ஒத்துழைப்புக் கொடுப்பதற்காக ஒத்துக்கொண்ட இயக்கங்களுள்  புளொட்டும் ஒன்று . எது எவ்வாறிருந்தாலும் அருள்நேசநாதன் பாதுகாப்பு உத்தியோகத்தர் என்ற ரீதியில் தனது கடமையைத்தான் செய்தார். கொள்ளையைத் தடுக்க வேண்டும் என்பதே அவரது நோக்கம் . திருக்கோயில் மக்கள் வங்கியை டக்ளஸ் தேவானந்தா கொள்ளையடித்த போது அப்பகுதி மக்கள் அவரைத் துரத்திப் பிடித்து நையப் புடைத்த பின்னர் பொலிசாரிடம் ஒப்படைத்தனர்.ஆனால் அருள்நேசநாதன் அவ்வாறு எதுவும் செய்யவில்லை . மட்டக்களப்புப்  பொலிஸ் நிலையத்திற்கு மிக அண்மையில் தான் கூட்டுறவுச் சங்கம் இருந்தது . எல்லாம் முடிந்த பின்னர் தான் கொள்ளையடிக்க வந்தது புளொட் இயக்கம் தான் என்ற விடயம் கசிந்தது .அந்தக் காலகட்டங்களில் சிறுவர்கள் விளையாட்டாகப் பாடுவர். "காத்தடிக்குது; புயலடிக்குது காரைநகரில ஈ .பி . யடிக்குது போறவழியில புலியடிக்குது வாறவழியில டெலோ அடிக்குது கொழும்பு நகரில ஈரோஸ் அடிக்குது சோத்துப் பார்சலை புளொட் அடிக்குது! " இவ்வாறாக சோற்றுப் பார்சல் மூலமே இனங்காணப்பட்ட புளொட் கூட்டுறவுச் சங்கத்தினுள் புகும் என சிறுவர்கள் கூட எதிர் பார்த்திருக்க வில்லை. எனினும் தமது முயற்சி முறியடிக்கப்பட்டமை குறித்து புளொட் சீற்றமடைந்தது. சந்திவெளி மாமா என்றும்  புளொட் மாமா  எனவும் அழைக்கப்படும்  மகேந்திரன்,  சிறைச்சாலை உத்தியோகத்தராகப் பணியாற்றியவரும் மட்டு. சிறையுடைப்பின் பின்னர் ஆயுததாரியாக மாறியவருமான பிரசாத் எனப்படும் கிருஷ்ணமூர்த்தி ஆகியோரே மட்டக்களப்பில் புளொட்டின்  கட்டளையிடும் அதிகாரிகள். தமது முயற்சியை ஒரு பாதுகாப்பு உத்தியோகத்தர் முறியடித்தமை தமக்குக்  கௌரவப் பிரச்சினை எனவும் அவரது வாழ் நாளை முடிவுக்குக் கொண்டுவர வேண்டும் என்று இவர்கள் இருவரும் தீர்மானித்தனர். இவர்களின் கட்டளைக்கு அமைய கல்லாற்றைச் சேர்ந்த வேவி மற்றும் எட்வேட் ஆகியோர் அருள்நேசநாதன் வீட்டுக்குச்  சென்றனர் . "ஒரு விடயம் சம்பந்தமாக உங்களை விசாரிக்க வேண்டும் "என்று அவரை அழைத்தனர். ஏதோவிபரீதம் நடக்கப்போவதாக உணர்ந்த அருள்நேசநாதனின் மனைவியும், பிள்ளைகளும் இந்த யம தூதுவர்களின் காலில் விழுந்து அவரை விட்டுவிடுமாறு கெஞ்சி அழுதனர்.தமிழ் இனத்தின் அழுகை - அவலம்தான் அந்நாளில் இளைஞர்களைப் போராளிகளாக்கியது. எனினும் இவர்களது அழுகை - கண்ணீர் இந்தத் தூதுவர்களுக்கு ஒரு பொருட்டாகத் தெரியவில்லை. அவர்கள் அம்பு தானே ? அருகில் உள்ள சந்தியில் அருள்நேசநாதனின் தலையில் சுட்டு தமக்கிடப்பட்ட கட்டளையை நிறைவேற்றினர். வீரத்துடன்  50 இராணுவத்தினருடன் மோதிச்   சாய்த்தது போன்ற பெருமித உணர்வுடன் சட்டைக் கொலரைத் தூக்கிவிட்டுக் கொண்டு சென்றனர். புளொட்டின் கௌரவத்தைக் காப்பாற்றி விட்டார்களாம். கௌரவம் என்பது மற்றவர்களால் கொடுக்கப்படுவது. எவருடைய கண்ணீர் மூலமும் அடைய முடியாதது. பூதக் கண்ணாடி மூலமோ தொலை நோக்கி மூலமோ காண முடியாதது.  *** நவம் என்ற அழைக்கப்படும் நவரத்தினம்  வாகரையின் பிரதேசப் பொறுப்பாளராக  புளொட்டினால் நியமிக்கப்பட்டவர். அப்பகுதியிலிருந்து புளொட் இயக்கத்திற்கு இளைஞர்களைச் சேர்த்தவர். இவ்வாறு இணைக்கப்பட்டோர் ஆயுதப் பயிற்சிக்காகத்  தமிழகத்துக்கு அனுப்பப்பட்டனர். சில காலத்தின் பின் அங்குள்ள பயிற்சி முகாமில் உமா மகேஸ்வரனுக்கு விசுவாசமில்லாதவர்கள் எனக் கருதப்பட்டோர்  தனிமைப் படுத்தப்பட்டனர். பின்னர் இவர்கள் எவரையுமே யாரும் காணவில்லை எனச் செய்திகள் வெளியாகின. இவ்வாறானோரில் நவம் மூலமாக இணைக்கப்பட்டவர்களும் இருந்தனர்.எனவே இந்த இளைஞர்களின் பெற்றோர் தமது பிள்ளைகள் எங்கே என நவத்திடம் கேள்வி எழுப்பினர். அவரால் உறுதியான பதிலை வழங்க முடியவில்லை. எனவே தமது மட்டக்களப்புத் தலைமையிடம் கேள்வி எழுப்பினார். சந்தேகம் - கேள்வி கேட்பவர்கள் இயக்கத்திற்கு - உமாமகேஸ்வரனுக்கு விசுவாசமில்லாதவர்களாகக் கருதப்பட்டனர். அந்தப்பட்டியலில் நவமும் இணைக்கப்பட்டார்.இதனால் தனது உயிர் பற்றிய அச்சம் அவருக்கு ஏற்பட்டது களத்தில் போராடிமடியலாம். அதற்காகத்தானே வீட்டை விட்டு வெளியை வந்தோம். உமா மகேஸ்வரனின் விசுவாசிகள் என்று நிருபிப்பதற்காக, தவறுகளை நியாயப்படுத்த வரவில்லை என்று முடிவெடுத்தார் நவம். எனினும் தன்னால் இணைக்கப்பட்ட இளைஞர்களின் உண்மையான நிலை என்ன என்பதை அறிய வேண்டும் என்பதும் அவரது தவிப்பாக இருந்தது. இதனால் அவர் புலிகளை நாடினார். நிலைமையை விளக்கினார். தனக்குப் பாதுகாப்புத் தர வேண்டும் எனக்கோரினார். "எமக்குப் பாதுகாப்பு என நாம் கருதுவது சயனட் மட்டுமே. அதுவே எமது ஆத்மபலம்“ எனப் புலிகள் கூறினர். "அந்தச் சயனட்டில் ஒரு குப்பியை எனக்கும் தாருங்கள்“ எனக் கேட்டார் நவம். "சரி தருகிறோம்.“ ஆனால் எதுவுமே செய்யமுடியாது என்ற கட்டத்தில்தான் நாம் சயனட் குப்பியைப் பயன்படுத்துவதுண்டு. எனவே அவசரப்பட்டுப் பயன்படுத்த வேண்டாம்“  எனக்கூறி ஒரு குப்பியை வழங்கினர். அத்துடன் தமது  தங்குமிடமொன்றில் அவரைத் தங்கவும்  வைத்தனர்.புளொட்டினருடன் இவரது விடயமாகப் பேசித் தீர்வுகா ண முயற்சிப்பதாகவும் கூறினர் . எவ்வளவோ முரண்பாடுகள் இருந்தாலும்  நூலிழையில்ஒரு புரிந்துணர்வு புளொட்டினருக்கு இருக்குமெனப்  புலிகள் நம்பினர். அக்காலகட்டத்தில் புளொட்டுக்கு ஈ .பி ஆர் எல் எவ் , ஈரோஸ், பாதுகாப்பு பேரவை போன்ற இயக்கங்களுடன் முரண்பாடுகள் வருவதுண்டு. ஈரோசைப் பொறுத்த வரை பெரும்பாலும் தவறான முடிவுகள் எடுப்பதில்லை. பாதுகாப்பு பேரவை துட்டனைக் கண்டால் தூர விலகு என்ற கொள்கையைக் கொண்டவர்கள். எனினும் பிரச்சனை என்று வந்தால் முடிவெடுக்கத் தயங்க மாட்டார்கள். அவருக்கு அடித்தனர் இவரைப் பிடித்தனர் என புளொட்டும் ஈ பி ஆர் எல் எவ் வும்அடிக்கடி பிரச்சினைப்படுவதுண்டு. ஒரு சமயம் புளொட்டினால் பிடிக்கப்பட்ட தமது தோழர் ஒருவரின் மீசையைப்  புளொட் தோழி ஒருத்தி பிடித்து இழுத்து அவமானப் படுத்தியதாக ஈ பி ஆர் எல் எவ் குற்றம் சாட்டியது. எதோ ஒரு தரப்பின் அழைப்பின் பேரில் முடிந்த வரை புலிகள் சமரச முயற்சிகளில் ஈடுபடுவதுண்டு. புலிகள் இதில் ஈடுபடாவிட்டாலும்  பிடித்தவர்களை விடுவித்துத்தானேயாக வேண்டும். ஆனாலும் உங்களுக்காகத்தான் விடுவிக்கிறோம் என்று புலிகளிடம் சொல்லி விட்டு மறுதரப்பினரை பிடித்தவர்கள் விடுவிப்பதுண்டு இந்த அனுபவத்தின் அடிப்படையில் நவத்தின் பிரச்சினை தொடர்பாக பழுகாமம் பகுதியில் புளொட்டின் நடவடிக்கைகளுக்குப் பொறுப்பாக இருந்தவருடன் புலிகள் பேச்சு நடத்தினர். பேச்சின் இடையே "கொஞ்ச வாகரைப் பெடிகளை ரெயினிங் காம்பில இருந்து இன்குவாறிக்குக் கொண்டு போனதாக“  நவம் சொன்னாரே ? என்று கேட்டதற்கு  " கொஞ்சமென்ன ஒரு பட்ஜ் அப்பிடியே“ என்று சடக்கெனப் பதிலளித்தார் அந்தப்பொறுப்பாளர். இந்தப் பதிலைக் கொஞ்சமும் எதிர் பார்க்கவில்லை. அதிர்ச்சியூட்டக்கூடிய செய்தியல்லவா அது? சொன்னவரும் தான் அவசரப்பட்டுச் சொல்லிவிட்டதாக உணர்ந்தார்.என்னதான் நட்புணர்வுடன் பழகினாலும் தம்முடன் கதைப்பது வேறொரு இயக்கத்தவரல்லவா என்ற உண்மை அவருக்கு அப்போதுதான் உறைத்தது. "சரி! நவம் புளொட்டில இருந்து விலகி சிவிலியனா ஊருக்க  இருக்கலாம் தானே“ எனக் கேட்டதற்கு சாதகமாகப் பதில் சொல்லப்பட்டது. அந்தக் காலத்தில் பழுகாமத்தில் உள்ளுர்ப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கப் பஞ்சாயத்து முறை இருந்தது. இதற்கும் புலிகளுக்கும் சம்பந்தமில்லை. எனினும் அவர்கள் பஞ்சாயத்தின் நடவடிக்கைகளுக்கு மதிப்பளித்தனர். எனவே  "சரி பழுகாமம் பஞ்சாயத்தின்ர கையில நவத்தை ஒப்படைக்கிறம்.  அவருடைய உயிருக்குப் பிரச்சினை வரக்கூடாது. சம்மதம் எண்டா சொல்லுங்கோ“ என்று கேட்டதற்கு பொறுப்பாளர்  "சம்மதம்“ என்றார். பஞ்சாயத்துத் தலைவரிடமும் போய் பிரச்சினை பற்றிக் கூறப்பட்டபோது அவரும் நவத்தைப் பொறுப்பெடுப்பதாகக் கூறினார். எப்போது அவரைக் கொண்டு வருவது என்பதிலும் உடன் பாடு காணப்பட்டது. குறிப்பிட்ட நாளில் பஞ்சாயத்துக் கூடியது. புலிகளின் உறுப்பினர் சுந்தரம் ( தற்போது 2ம் லெப்: சுந்தரம் என்ற மாவீரர் ) நவத்தைப் பஞ்சாயத்தாரிடம் ஒப்படைத்தார். சில நிமிடங்களில் ஒரு வாகனத்தில் ஆயுத தாரிகளாக புளொட் உறுப்பினர்கள் வந்து குதித்தனர். "இயக்கப் பிரச்சினையெல்லாம் பஞ்சாயத்தில தீர்க்க முடியாது. இயக்கத்தினால் தான் தீர்க்க வேணும்“ என்று அதிரடியாகக்  கூறினர். நவத்தைக் கொண்டு செல்வதிலேயே குறியாக இருந்தனர். பஞ்சாயத்தினர் தடுத்தனர்.அவர்களை மதிக்கும் நிலையில் புளொட்டினர் இல்லை. அச்சமயம் திடீரென நவம் சயனைட்   குப்பியை மக்களுக்குக் காட்டிவிட்டு அதைக் கடித்தார். அதே வேகத்தில் விழுங்கினார். அங்கு கூடியிருந்த அனைவருக்கும் அதிர்ச்சி! தொடர்ந்து புளொட் செய்த அத்தனை அடாவடிகளையும் தனது மரணத் தருவாயில் கடகடவெனக் கூறிமுடித்தார் அவர். "சாவின்ர பயம் அவற்ற  முகத்தில கொஞ்சம் கூடத் தெரியல்ல. புளொட்டை அம்பலப்படுத்த  வேணும் எண்ட     மன உறுதி எனக்கு வியப்பா  இருந்துது.  கீழ விழேக்கை தான்   புளொட் ஒழிக எண்டு சொன்னார்“ என்று அக்காட்சியை விபரித்த சுந்தரம் கூறினார். நவத்தின் உறவினரோ கதறினர். புளொட்டினரோ தாம் செய்ய வந்த வேலை இலகுவாக முடிந்து போயிற்று என்ற குரூர திருப்தியுடன் அங்கிருந்து அகன்றனர் . நவத்திற்கு சைனைட் குப்பி கொடுத்தவரும் அடுத்த நாள் பூதவுடலுக்கு அஞ்சலி செலுத்தச் சென்றார். பாதுகாப்புக் கேட்ட ஒருவருக்கு சயனட்டையும் கண்ணீரையுமே கொடுக்க முடிந்தது என்ற குற்ற உணர்வு அவருக்கு, பேசாமல் யாழ்ப்பாணத்திற்கு நவத்தை அனுப்பியிருக்கலாம்தான், வழியில் பாதுகாப்புக் கெடுபிடிகள் இருந்தன .அதுவும் ஒரு பிரதேசப் பொறுப்பாளராக இனங்காணப்பட்ட ஒருவரை அனுப்பி வைப்பது சுலபமான விடயமல்ல. எதாவது விபரீதமாக நடந்தால் புலிகள் மீதே குற்றஞ்சாட்டப்படும் என்று அவர் பயந்தார் . இதே வேளை யாழ் சுழிபுரத்தில் சுவரொட்டிகளை ஓட்டச் சென்ற ஆறு மாணவர்களைப் புளொட்டினர் கைது செய்தனர். விசாரணையின் போது "எங்களுக்கும் ஆண்மை இருக்கிறது“ என்று அந்த மாணவர்கள் கூறினர்.இதனால் இந்த ஆறு மாணவர்களும் கொல்லப்பட்டு அவர்களது ஆணுறுப் புக்களும் அறுக்கப்பட்டு புதைக்கப்பட்டனர். புளொட்டின் படுகொலைச் சம்பவங்கள் அரியாலை, பரந்தன் போன்ற பகுதியிலும் பரவலாக இடம்பெற்றன புளொட் மாமா ,பிரசாத் ஆகிய இருவரும்  புளொட்டிலிருந்து பிரிந்து பரந்தன் ராஜன் (ஞானசேகரன் ) தலைமையிலான ஈ. என் .டி. எல் .எவ் வுடன் இணைந்து கொண்டனர். இந்திய ராணுவ காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட தமிழ்த் தேசிய ராணுவத்தின் மட்டக்களப்பு  ஈ. என் .டி. எல் .எவ்  வின் பொறுப்பாளர்களாக இவர்கள் இருந்தனர்..1989 டிசம்பர்  11 ம் திகதி  மாமாங்கத்தில் புலிகள் நடத்திய தாக்குதலில்  பிரசாத் கொல்லப்பட்டார்.கல்லாறு வேவி 1985 ல் சிறப்பு அதிரடிப் படையினர் நடத்திய தாக்குதலில் கொல்லப்பட்டார். பின்னாளில் புளொட் மாமா ஜெர்மனி சென்றார். அங்கிருந்து சுவிஸ் சென்ற  இவர்  சுதா `(மட் டக்களப்பு) என்பவரைக்  கொலைசெய்ததுடன் சதாஅல்லது மச்சி  (சாவகச்சேரி) என்பவரை ஊனமுறச் செய்தார். இது சம்பந்தமாகச் சர்வதேசப்  இவரைக் பொலிசார் தேடி வருகின்றனர். .      தமிழகத்தில் அப்போது தங்கியிருந்த பிரபல தமிழ் அரசியல் வாதி யொருவரின் ஏற்பாட்டில்  ஈ. என் .டி. எல் .எவ்  இலங்கைக்கு அனுப்பப்பட்டது. கருணா குழுவினருடன் இணைந்து புலிகளுக்கெதிராகப் போராடுவதற்கென்றே இவர்கள் வந்தனர்.  இவர்களுடன் புளொட் மாமாவும் இணைந்து கொண்டார்.  லண்டன் ரி.பி.சி என்ற வானொலி செயல்பாட்டாளர்களில்   ஒருவரும் புளொட் மாமாவின் தம்பியுமான  புவநேசன்  இலங்கைக்குச்  சென்றிருந்த வேளை  புலிகளால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார் . பொதுவாக ஆயுதமேந்திய ஒருவரின் நடவடிக்கைகளின் தீவிரம் 32 வயதுவரை மட்டுமே இருக்கும். அதன் பின் மனைவி,பிள்ளைகள் என்ற சிந்தனேயே மேலோங்கும்.ஒரு இலட்சியத்துடன் ஆயுதமேந்தியவர்களுக்கு இந்தப் பொதுவான நடைமுறை பொருந்த மாட்டாது.அவர்களுக்கு வயதோ, குடும்ப உறவோ முதன்மையாயிருக்காது,ஆனால் 1989இல் இளைஞர்களாக இருக்கும் போதே புலிகளுடன் மோதமுடியாமல் தப்பியோடிய ஈ. என் .டி. எல் .எவ் வினர் கிட்டத்தட்ட 15 வருடங்கள் கழிந்த பின் எந்த நம்பிக்கையுடன் வந்தனரோ தெரியவில்லை.இவர்களை அனுப்பி வைத்த அந்த அரசியல் வாதிக்கும் இந்த யதார்த்தம் புரியவில்லை. ஒப்பீட்டளவில் மிதவாதியாகக் கருதப்படும் சித்தார்த்தன் யாழ் .மாவட்டத்திலிருந்து தெரிவு செய்யப்பட்டுள்ளார்."என்வழி தனிவழி" என்ற நிலைப்பாட்டை 2010 தேர்தலுடன் அவரும் கைவிட்டுள்ளார். "காலம் மாற மாற எந்த ஒரு கருத்தும் மாறிவிடும்" - அழகியபாண்டியன் ( ஒபாமா - பக்கம் 164) "இதுதான் பாதை இதுதான் பயணம் என்று வகுத்துக் கொள்ளாதவனுக்கு எதுவும் பாதைதான். இதுதான் பயணம் என்று முடிவு கட்டாதவனுக்கு எதுவும் பயணம்தான்" - கண்ணதாசன் ( ஆயிரம் கால் மண்டபம் - பக்கம் 188) இக் கூற்றை உறுதிப்படுத்துமாற்போல் சிலர் நடந்து கொள்கிறார்கள். மாமன், மைத்துனன் என உறவினர் மீதுள்ள பாசத்தால் அன்றைய புளொட்டினரின் செயற்பாடுகளையும் விடுதலைப் போராட்டப் பங்களிப்பு என வாதாடுகின்றனர்.அத்துடன் புதிய மன்னர்களின் கிரீடங்களை மினுக்குபவர்களாகவும்உள்ளனர்.கேட்டால் ஜனநாயகம் - கருத்துச் சுதந்திரம் என்கின்றனர். "ஜனநாயகம் என்பது கடவுள் மாதிரி - என்ன இலக்கணம் வேண்டுமானாலும் சொல்லலாம் சரி - தப்பு என்று யாராலும் சொல்லமுடியாது பதவிக்கு வருகின்ற ஒவ்வொரு கட்சிக்கென்று அதற்கென்றே பிரத்தியேகமான, உத்தியோக பூர்வமான புத்திசாலிகள் உண்டு இவர்கள் தான் இக்காலப் பிராமணர்கள். கட்சி செய்வதையெல்லாம் ஆதரிக்க வேண்டியது இவர்கள் கடமை - இந்திரா பார்த்த சாரதி (ஏசுவின் தோழர்கள் - பக்கம் 124-125) இவர்களுக்கு இரு விடயங்களை நினைவூட்ட விரும்புகின்றோம் "தவறுகளை ஒப்புக்கொள்ள மறுப்பதை விட பெரிய அவமானம் எதுவும் இல்லை " -    காந்திஜி ( தினமணி சிறுவர் மலர் 28/02/2015) " மனிதனின் வயதை அவன் எத்தனை ஆண்டுகளாக இருந்து   வருகின்றான் என்று கணக்கிடுவதைக் காட்டிலும், எத்தனை ஆண்டுகள் உலகுக்குப் பயப்படுவான் என்று எதிர்காலத்தில் கணக்கிட வேண்டும் - ருடோல்ப் ஹரேன் பெர்க் ( விஞ்ஞானி ) (இயேசுவின் தோழர்கள் - இந்திரா பார்த்த சாரதி பக்கம் 233 – 234) http://battinaatham.net/description.php?art=23187
    • ஊடகவியலாளர் சுப்பிரமணியம் சுகிர்தராஜன் அவர்களின் 14ம் ஆண்டு நினைவு நாள் கிழக்கு மாகாண ஊடகவியலாளர் ஒன்றியத்தின்  ஏற்பாட்டில் மட்டக்களப்பு காந்தி பூங்கா முன்பாக (25) சனிக்கிழமை பி.ப 12.00 மணிக்கு இடம்பெறவுள்ளது  படுகொலை செய்யப்பட்ட தமிழ் ஊடகவியலாளர்களில் ஒருவரான சுப்பிரமணியம் சுகிர்தராஜன்   படுகொலை செய்யப்பட்டு இன்றுடன் 14 ஆண்டுகளாகின்ற போதிலும் இதுவரை   நீதி கிடைக்கவில்லை என  ஊடக அமைப்புகளினால் கவலை வெளியிடப்பட்டுள்ளது. 2006 இல் உயர்தரக் கல்வியை முடித்து பின்பு, பல்கலைக்கழக அனுமதிக்காக காத்திருந்த 5 மாணவர்கள், திருகோணமலை, நிலாவெளி கடற்கரையில் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டனர்.  இவ் படுகொலை செய்யப்பட்ட மாணவர்களை இவர் நிழற்படமெடுத்து செய்தி வெளியிட்டிருந்தார்.  மாணவர்களின் இறப்புக்கு கைகுண்டுத் தாக்குதலே காரணம் என்று விசாரணையை திசைதிருப்ப முயற்சிக்கப்பட்டபோது, இவர் எடுத்த நிழற்படங்கள் தலையில் சுடப்பட்டு இறந்ததை தெளிவாக எடுத்துக் காட்டின. இதனால் அரசுக்கு சர்வதேச ரீதியில் அவப்பெயரும், அழுத்தங்களும் ஏற்பட்டன. சுகிர்தராஜன் யுத்த சூழலிலுல் துணிச்சலுடன் ஊடக பணியாற்றிய போதே 2006 ஜனவரி 24 ஆந் திகதி திருகோணமலையில் உள்ள ஆளுநர் செயலகத்திற்கு அருகாமையில் வைத்து சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார். சுகிர்தராஜன் மட்டக்களப்பு, குருமண்வெளியில் பிறந்தார். தந்தையார் சுப்பிரமணியம், தாயார் அருள் ஞானம்மா. அம்பாறை வீரமுனையை வசிப்பிடமாகக் கொண்ட இவர், திருகோணமையில் பணி நிமித்தம் தங்கியிருந்தார். பாண்டிருப்பு கதிர்ப்பு கலை இலக்கிய வட்டத்தின் தாபகத் தலைவரான இவர், 1997 இல் இலங்கைத் துறைமுக அதிகார சபையின் ஊழியராக  பணியாற்றினார். அத்துடன்,  சுடரொளி, உதயன் ஆகிய பத்திரிகைகளின் திருகோணமலை நிருபராகக் கடமையாற்றிய இவர் - வீரகேசரி, மெற்றா நியூஸ் ஆகியவற்றில் அரசியல் கட்டுரைகள் எழுதிவந்தார். வீரகேசரியில் -  எஸ்.எஸ்.ஆர், மனோ, ரஹ்மான் ஆகிய பெயர்களிலும், மெற்றா நியூசில் - ஈழவன் என்ற பெயரிலும் துணிச்சலுடன் அரசியல் விடயங்களை வெளிச்சப்படுத்தி எழுதி வந்தார். இலங்கைத் தமிழ் ஊடகவியலாளர்களால் எஸ்.எஸ்.ஆர் என அழைக்கப்பட்டமையும் குறிப்பிடத்தக்கது. இவருக்கு மிதுசா(19), சதுர்சன் (17) என்று 2 பிள்ளைகள் இருக்கின்றனர். உள்ளதை உள்ளபடி உலகுக்கு வெளிப்படுத்தும் ஊடக பணியை, நேர்மையாக செய்பவர்களின் உயிருக்கு உத்தரவாதம் இருப்பதில்லை. இதில்  பலியானவர்களின் தொகை எண்ணிலடங்கா.  அவர்களுக்கு நாம் செய்யும் ஒரே நன்றிக்கடன், அவர்களின் நினைவு நாளில் அவர்களுக்கான மரியாதையை செலுத்துவதும், அவர்களின் அர்ப்பணிப்பையும், தியாகத்தையும் நினைவு கூருவதுமாகும். தனது 36 ஆவது வயதில் உயிரிழந்த சுகிர்தராஜன் 14வது ஆண்டு நினைவு தின நிகழ்வுகள் கிழக்கு மாகாண ஊடகவியலாளர் ஒன்றியத்தின்  ஏற்பாட்டில் மட்டக்களப்பு காந்தி பூங்கா முன்பாக (25) சனிக்கிழமை பி.ப 12.00 மணிக்கு    நடாத்துவதற்கான ஏற்பாடுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளதுடன், இதன் போது அனைத்து கிழக்கு மாகாண ஊடகவியலாளர்களும்  கலந்து கொண்டு அவரது  ஆன்மசாந்திக்காக பிரார்த்திக்குமாறு கேட்டுக் கொள்ளப்படுவதாக ஒன்றியம் தெரிவித்துள்ளது  http://battinaatham.net/description.php?art=23370