கிருபன்

ஈழப்போர்: இறுதி யுத்தத்தில் நடந்தது என்ன?

Recommended Posts

7 hours ago, பகலவன் said:

பையன் இந்த இடத்தில் ஒரு விடயத்தை பதிவு பண்ண விரும்புகிறேன். சாள்ஸ் புலனாய்வுத்துறையுடன் முரண்பட்டு வெளியேறி தலைவரின் கீழ் இயங்கிய படையப்புலானாய்வு பொறுப்பாளராக இருந்த சமயத்தில் தான் மன்னாரில் இடம்பெற்ற கிளைமோரில் வீரச்சாவை தழுவிக்கொண்டார்.

அது மட்டுமல்லாமல் மன்னார் முன்னரங்கிற்கு போகும் முடிவை அவரே எடுத்தார். 

கட்டுநாயக்கா தாக்குதல் (புலானாய்வுபிரிவில் இருந்தபோது), ஹபறண தாக்குதல் சாள்ஸின் பெயரை எப்பவும் பதிவு பண்ணும். 

பொட்டு அம்மான் சாள்சை பற்றிய ஒரு நீண்ட கட்டுரை ஈழநாதத்திலும் எழுதியிருந்தார். 

முரண்பாடுகள் இருந்தாலும் சாள்சை பொட்டு அம்மான் கடைசி வரை நேசித்தார்.

சாள்சுடன் சுலக்சன், சிந்து போன்ற ஆற்றல் உள்ளவர்கள் இருந்தாலும் சிரஞ்சீவி போன்ற ஒழுக்கமற்றவர்களும் கூடவே இருந்தது சாள்ஸின் பலவீனம்.

இன்னும் நிறையவே எழுதலாம். ஆனால் மனம் இடம் கொடுக்கவில்லை. இருப்பினும் வரலாறை பதிவு பண்ணும் போது தவறுகளை காணும்போது மட்டும் எனக்கு தெரிந்தவற்றை எழுத தோணுகிறது.

சாள்ஸ் எனக்காக வைத்திருந்த 97 ரக M16 கடைசி வரை எனக்கு கிடைக்க முதலே சாள்ஸ் மறைந்துவிட்டார். ஒரு தலைசிறந்த வீரன்.நண்பன்.சகோதரன்.

வ‌ண‌க்க‌ம் அண்ணா
உங்க‌ள் அள‌வுக்கு என‌க்கு
எம் போராட்ட‌  ர‌க‌சிய‌ம் தெரியாது இது தான் உண்மையும் கூட‌ / நீங்க‌ள் போராட்ட‌த்தில் சேர்ந் கால‌த்தில் நான் கை குழ‌ந்தையா இருந்து இருப்பேன் / 

நீங்க‌ள் சாள்ஸ் அண்ணாவுட‌ன்
ப‌ழ‌கின‌த‌ நினைக்கும் போது 
உங்க‌ளை எப்ப‌டி அழைப்ப‌து
என்று தெரிய வில்லை ( அண்ணா என்று அழைப்ப‌து தான் ச‌ரியா இருக்கும் )

என‌க்கு தெரிந்த‌து 
புலிக‌ளின் குர‌ல் வானோலியில் 
வேலை செய்த‌ உற‌வுக‌ளை தான் ,
அவ‌ர்க‌ளை தான் நேரில் க‌ண்டு
இருக்கிறேன் அவ‌ர்க‌ளுட‌ன் ஒன்னா வாக‌ன‌த்தில் ப‌ய‌ணித்தும் இருக்கிறேன் , 


சாள்ஸ் அண்ணா விடைய‌த்தில்
த‌லைவ‌ர் ஏன் அப்ப‌டி செய்தார்
என்று த‌னிமையில் இருந்து யோசிச்ச‌தும் உண்டு / 
எம் இன‌த்துக்காக‌ அய‌ராது பாடு 
ப‌ட்ட‌ ஒரு த‌ள‌ப‌தியின் இறுதி ச‌ட‌ங்கில் த‌லைவ‌ர் க‌ல‌ந்து கொள்ளாம‌ விட்ட‌து சிறு வ‌ருத்த‌ம் அளிக்குது 😓/

என் த‌மிழ் நாட்டு ந‌ண்ப‌ன்
கேப்பான் , ம‌கிந்த‌ குடும்ப‌த்தை
ஏன் இன்னும் உயிரோட‌ விட்டு
வைச்சு இருக்கிறீங்க‌ள் என்று /

இப்ப‌டியான‌ க‌த‌ வ‌ரும் போது
சாள்ஸ் அண்ணாவின் முக‌ம்
தான் க‌ண் முன்னே வ‌ரும் / நான் என்ர‌ நண்ப‌னுக்கு சொன்ன‌து ( இப்போது எம‌க்கு என்று ஒரு அமைப்பும் இல்லை , 2009ம் ஆண்டுக்கு முத‌ல் என்றால் 
த‌லைவ‌ர் எல்லாத்தையும் ந‌ல்ல‌
நிலையில் வைத்து இருந்த‌வ‌ர் இப்போது அந்த‌ நிலை இல்லை ,
( 2009ம் ஆண்டுக்கு முத‌ல் ஈழ‌த்தில்
ஒரு க‌ருணா தான் இருந்தான் ,
இப்போது ப‌ல‌  க‌ருணாக்க‌ள் இருக்கிறாங்க‌ள் என்று சொன்னேன் ) 

த‌லைவ‌ர‌ இன்றும்  நேசிக்கிர‌
பிள்ளைக‌ள் த‌மிழீழ‌த்துக்காக‌
உயிரை விட‌க் கூட‌  த‌யார் ,

இன்னும் ப‌ல‌த‌ எழுத‌ இருக்கு ,
அத‌ யாழில் எழுதுவ‌து ந‌ல்ல‌தா
தோன‌ வில்லை , யாழில் முக‌ மூடி போட்ட‌ சிங்க‌ள‌வ‌னும் இருக்கிறாங்க‌ள் , இவ‌ர்க‌ள்
என்ன‌ எழுதுகிறார்க‌ள் என்ற‌த‌
க‌வ‌னிக்க‌ /

அடுத்த‌ க‌ட்ட‌ ந‌ட‌வ‌டிக்கை ர‌க‌சிய‌ங்க‌ளை எம‌க்குள் வைத்து
இருப்ப‌து தான் ந‌ல்ல‌ம் / 

இந்த‌ உல‌கில் சாதிக்க‌ முடியாது
ஒன்றும் இல்லை / 

சிறு வ‌ய‌தில் இருந்து ப‌ய‌ணிச்ச‌ பாதை நேர்மை / குறுக்கு வ‌ழியால் போனால் தான் த‌மிழீழ‌ம் அடைய‌லாம் என்றால் அந்த‌ குறுக்கு வ‌ழிதான் ச‌ரியான‌
வ‌ழி என்று அத‌ன் ஊடாக‌ ப‌ய‌ணிப்பேன் /


நேர‌ம் இருக்கும் போது சாள்ஸ் அண்ணாவின் ஆர‌ம்ப‌ வ‌ர‌லாறு தொட்டு க‌ட‌சி வ‌ர‌லாறு வ‌ர‌ எழுதுங்கோ வாசிக்க‌ ஆவாலாக‌
உள்ளேன் / 

ந‌ன்றி வ‌ண‌க்க‌ம் 🙏

Share this post


Link to post
Share on other sites
31 minutes ago, ரதி said:

அப்படியே  பால்றாஜ் அண்ணாவுக்கும்,தலைவருக்கும் இருந்த உறவை பற்றியும் பையனுக்கு கிளியர் பண்ணி விடுங்கோ...பாவம் என்னும் சின்னப் பயனாகவே இருக்கிறார் 

எம் போராட்ட‌த்தில் இருந்து க‌ருணா கும்மான் வில‌கி போன‌ பிற‌க்கு, எத்த‌ன‌ ஆபாச‌ பெண்க‌ளுட‌ன் இருந்தார் என்ற‌த‌ ( ப‌க‌ல‌வ‌ன் அண்ணா எழுத‌ தேவை இல்ல‌ ) நானே எழுதுகிறேன் போதுமா ர‌தி அக்கா 😠

Share this post


Link to post
Share on other sites

05.01.2008 அன்று தமிழீழத்தையே துயரத்தில் ஆழ்த்தி எல்லோரது  இதயங்களையும் சில கணங்கள் கலங்க வைத்த……………. அந்தச்  செய்தி……………..

“கேணல் சாள்ஸ் அவர்கள்..வீரச்சாவாம்”        .  எப்படி……?  என்ன நடந்தத……? இனம் புரியாத ஏக்கம் இதயத்தை வாட்ட துயரம்தொண்டையை அடைக்க நம்பமுடியாத அந்த செய்தியுடன்………………..

 2005ம் ஆண்டு சித்திரை மாதம் படையப்புலனாய்வுப்பிரிவைப் பொறுப்பேற்ற சாள்ஸ் அவர்கள் அப்பிரிவைத் தாக்குதல் ரீதியாகவும், புலனாய்வு ரீதியாகவும், நிர்வாகரீதியாகவும் மிகவும் நேர்த்தியாக  கட்டிவளர்த்தார்.  தனது நீண்டகால புலனாய்வு அனுபவங்களை ஒவ்வொரு போராளிகளுக்கும் தெளிவாகப் புரியவைத்து சிறந்த போராளிகளாக வளர்த்தெடுத்தார். ஒரு புலனாய்வுப் பிரிவுக்குள்  என்னென்ன கட்டமைப்பு இருக்குமோ அத்தனை கட்டமைப்புக்களையும் உருவாக்கி அனைத்துப்  பணிகளையும்  தானே நேரில் வழிநடத்தி நெறிப்படுத்தினார்.  தன்னுடைய  அனைத்து அனுபவங்களையும்  சம்பவங்கள் ஆக்கி அனைவருக்கும் எளிதாகப் புரியவைத்து கடமைகளை இலகுவாக்கினார்.

 மிகக் குறுகிய காலப்பகுதியில் எம்  தலைவரின் நெறிப்படுத்தலின் கீழ் சரியான வழியில் படையப்புலனாய்வுபிரிவை கட்டிஅமைத்த சாள்ஸ் அவர்கள் 01.01.2008 அன்று தன் வழிநடத்தலின்  கீழ் பணிபுரியும் அனைத்துப் போராளிகளையும் ஒன்று கூட்டி ” இந்த ஆண்டை எமது பிரிவின் நடவடிக்கை ஆண்டாக நான் பிரகடணப்படுத்துகிறேன். இந்த இடைப்பட்ட  காலப்பகுதியில் உங்களுக்கு எல்லா வழிகளிலும் சரியான முறையில் பயிற்சி அளித்துள்ளேன்.  இந்த வருடத்தில்  இருந்து  நாம்  நடவடிக்கைகளைத் தீவிரப்படுத்த வேண்டும் எம் தலைவர் எம்மிடம்  நிறைய எதிர்பார்க்கின்றார்.அண்ணை எங்களிடத்தில்  எதிர்பார்ப்பதை நாங்கள் அனைவரும்  ஒன்றிணைந்து செய்ய வேண்டும்.” ……….எனக் கூறி அனைவரும் செய்ய வேண்டிய பணிகளை  தெளிவு படுத்தினார்.  அனைத்து அணித்தலைவர்களுக்கும் வேலைத் திட்டங்களை பகிர்ந்தளித்தார்.

திட்டமிட்ட செயற்பாட்டடைத் தீவிரப்படுத்த சாள்ஸ் அவர்கள் 04.1.2008 அன்று மன்னாருக்குச் சென்றார்.  அங்கிருந்து கொண்டு  செய்ய வேண்டிய சில இரகசியப் பணிகளை நெறிப்படுத்தி விட்டு,  மன்னார் முன்னணிக்காவலரணில் லெப். கேணல் மங்களேஸ் உடன்  நின்ற படையப்புலனாய்வு போராளிகள்  அனைவருடனும்  உரையாடிவிட்டு, அன்று இரவு அவர்களிடத்திலையே  தங்கி,அவர்கள் செய்ய வேண்டிய  பணிகளை நேரில் பார்த்து ஒழுங்கமைத்து விட்டு  05.1.2008 அன்று அதிகாலைவேளை வேறு ஒரு  பணிக்காக மூன்று போராளிகளுடன் முகாம் நோக்கி புறப்பட்டுக் கொண்டிருந்த வேளை மன்னார்  மாவட்டம் பள்ளமடுப்பகுதியில் சிறீலங்காப்படைகளின் ஆழஊடுருவும் படைப்பிரிவு நடாத்திய  கிளைமோர்த் தாக்குதலில் கேணல். சாள்ஸ் உட்பட  லெப்.வீரமாறன், லெப்.காவலன்  லெப்.சுகந்தன் ஆகியோர்  வீரச்சாவடைந்தனர்.

புலனாய்வுத்துறையின்  முதுகெலும்பாக திகழ்ந்து  பல வெற்றிகளின் வேராகவும் செயற்பட்ட சாள்ஸ்  அவர்களைப் பற்றி தெரியாதவர்கள் பலர் இருந்தாலும், அந்த சாதனை வீரனைப்பற்றி அறியாதவர்கள் யாருமே இருக்க முடியாது.

சிங்கள இனவெறியர்களை கிலிகொள்ளச் செய்து, உலகத்தையே வியக்க வைத்து, உச்சகட்ட சாதனைகள் புரிந்து  எம் தலைவன் மனதில் தனி இடத்தை பிடித்த ஓர் அற்புத தளபதி தான் சாள்ஸ். சாள்ஸ் அவர்களின் சாதனைகளையும், வீரத்தையும், தியாகத்தையும் அறிந்தவர்களால்  நிச்சயமாக அவரை ஒரு  சாதாரண வீரனாகப் பார்க்க முடியாது.  அவரின் செயல்கள் ஒவ்வொன்றும் வியப்பையே அளிக்கும். கடமை நேரத்தில் மிக மிக கண்டிப்புடன் காணப்படும் சாள்ஸ் அவர்கள் மற்றைய நேரங்களில் புதிதாக இணைந்த போராளிகளுடன் கூட. தோளுடன் கைபோட்டு சக தோழன் போல் பழகுவார். ஒவ்வொருவர் உணர்வுகளையும் புரிந்து கொண்டு அவர்களை ஊக்கிவித்து உற்சாகமாக வைத்திருப்பார். பயிற்சி நேரத்தில் போராளிகளோடு தானும் ஒருவனாக பயிற்சியில் ஈடுபட்டுக் கொண்டு பயிற்சி அளிப்பதில் அவருக்கு நிகர் அவரே

ஒரு தடவை அணித்தலைவர்களுடன் கடமை தொடர்பாக சாள்ஸ் அவர்கள் கதைத்துக் கொண்டிருந்த போது, ஒரு பெண் போராளி அவர்கருத்தை எதிர்த்து வாதிட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.  அப்போது,  தான் சாள்ஸ் அண்ணாவுடன் வாதிட்டுக் கொண்டிருக்கின்ற எண்ணம் மனதில்  தோன்றவே மனம் திறந்து மன்னிப்புக் கோரினாள். அவளை இடைமறித்த சாள்ஸ் அவர்கள் ” மனசுக்கு சரி என்று பட்டதை முகத்துக்கு நேரில  சொல்வது தப்பில்லை. உங்கள் துணிச்சலை  பாராட்டுறன். பிரச்சினைகளை உங்களுக்குள்ளே கதைக்காமல் எங்களுடன் நேராக கதைக்கும் போராளிகளைத் தான் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்”  என்றார்.  இந்த  சம்பவமே அவருடைய  பெருந்தன்மையை எமக்கு எடுத்துக் காட்டுகின்றது.

சிறு வயதில் போராட்டத்தில் இணைந்த சாள்ஸ் அவர்கள் புலனாய்வுப்பிரிவிலேயே நீண்ட காலங்கள் பணிபுரிந்தார்

பிரதான புலனாய்வு, கரும்புலித்தாக்குதல்களை வழிநடத்திய பெரும் சாதனையாளனாகவே வாழ்ந்தார்.  வெளியில் சொல்ல முடியாத, இதுவரை சொல்லப்படாத பல தாக்தல்களை முன்நின்று வழிநடத்தினார்.சிறிலங்கா அரசையே திணற வைத்த,உலகத்தையே உற்று நோக்க வைத்த “கட்டு நாயக்கா” வெற்றி தாக்குதலையும் சாள்ஸ் அவர்களே வழிநடத்தி இநெறிப்படுத்தினார். இன்னும் எத்தனைஇஎத்தனையோ சாதனைகளை புரிந்து நீண்டகால தாக்குதல் புலனாய்வாளனாக செயற்பட்ட இவரது செயப்பாடுகள் ஒவ்வொன்றும் மிகவும் இரகசியமானதாகவே இருந்தது. ( ஒரு புலனாய்வாளனுக்கு இருக்க வேண்டிய முக்கிய தகுதி அவன்  யார்  என்று இறுதி வரை யாருக்குமே தெரியக் கூடாது) அந்தத் தகுதியை தனதாக்கிய பெருந் தளபதி சாள்ஸ் மட்டுமே. ஏனெனில் சாள்ஸ் அவர்கள்  வீரச்சாவைத் தழுவிய இரண்டு மணிநேரத்துக்குள் சிங்கள ஊடகங்களில் செய்தி  வருகிறது. சாள்ஸ் அவர்கள் செய்த தாக்குதல் நடவடிக்கைகள் அனைத்தையும் வரிசைப்படுத்தி வேறு  ஒருவரின் புகைப்படத்தைப் போட்டு. இச்சம்பவம் ஒன்றே சாள்ஸ் சிறந்த தாக்குதல் புலனாய்வாளன்  என்று எடுத்துக் காட்டுகின்றது.

அது மட்டுமன்றி எந்த நேரத்திலும் எந்த சூழ்நிலையிலும் எந்தக்கடமை என்றாலும் செய்யக் கூடிய  மனவலிமை அவரிடம் இருந்தது. ஒரு கரும்புலிதாக்குதலுக்கு திட்டமிட்டு தயார்ப்படுத்தி அனுப்பிய  ஒரு போராளி இலக்கை அண்மித்த இறுதிநேரத்தில் அப்பணியைச் செய்யத் தயங்கிய போது சாள்ஸ்  அவர்கள் தானே அந்தத் தாக்குதலை செய்ய வெடிமருந்து நிரப்பப் பட்ட வாகனத்தில் ஏறி  வாகனத்தை இயக்கிக் கொண்டிருந்த வேளை அவருடன் கூட நின்ற இன்னொரு போராளி ” நீங்கள்  இந்த இலக்குக்கு போக கூடாது,  ‘’நீங்கள் நிறைய தாக்குதலை வழிநடத்த வேண்டும்” என்று கூறி  வாகனத்தில்  இருந்த சாள்ஸ் அவர்களைத் கீழே தள்ளிவிட்டு தானே அந்த இலக்கை தகர்த்தான்.

தென் இலங்கையில் மக்களோடு மக்களாக சாள்ஸ் அவர்கள் வாழ்ந்த காலங்களே அதிகம். புலனாய்வு,  கரும்புலி வீரர்களை உருவாக்கி எம் நாட்டுக்கு வந்த பல இன்னல்களைப் போக்கிய தலைசிறந்த வீரன் சாள்ஸ். கரும்புலி வீரர்களை உயிருக்குயிராக நேசித்த சாள்ஸ் அவர்கள்  வீரச்சாவடைந்த கரும்புலி  வீரர்களின் பெயர்களையே தன் மூன்று குழந்தைகளுக்கு சூட்டி அவர்களின் நினைவுகளுடனே தன்  குழந்தைகளையும் வளர்த்தார்.

தமிழ் மண்ணையும், மக்களையும், தலைவரையும், போராளிகளையும் நேசித்தது போலவே தனது குடும்ப உறவுகள் மீதும் அதிக..பாசம் கொண்டவர். தனது அன்னை மீது அளவு கடந்த பிரியம் கொண்டவர். தன்னைப் போலவே தனது குடும்பமும் போராட்டத்திற்கு பங்களிக்க வேண்டும் என விரும்பினார்.  வெளிநாட்டில் வசித்து வந்த தனது சகோதரனை தமிழீழம் வரவழைத்து விடுதலைப் போராட்டத்தில் இணைத்தார். மேலும் வெளிநாட்டில் வசித்து வந்த தனது சகோதரியைக் கொண்டு  அங்கிருந்து செய்யக் கூடிய பணிகளை செய்வித்தார்.

அது போலவே தேசப்பற்றுக்கொண்ட நற்ப்பண்புள்ள போராளியையே மனைவியாகத் தேர்ந்தெடுத்தார்.  தன்னுடைய மனைவி போராட்டத்திற்காக முழு நேரமும் பணி செய்ய வேண்டும் என விரும்பினார்.  அவரின் எண்ணம் போலவே அவருடைய மனைவியும் கடமைப் பற்றுள்ள போராளியாகவே திகழ்ந்தார் .  தன்னை சுற்றி இருப்பவர்கள் அனைவரும் ஒடுக்கு முறைக்கெதிராக  ஓயாது உழைக்க வேண்டும் என விரும்பினார் .

ஓயாது உழைத்த அந்த வீரனை சிங்களம் தன் துரோகத் தனத்துக்கு பலியாக்கியது. நாட்டுக்காக தன்னையே அர்ப்பணித்த சாதனை வீரனின் இழப்பை தாங்க முடியாமல்  தமிழினமே துடித்தது. சாதிக்கத்துடித்த அந்த வீரனை  இழந்து 6 ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டது.

அனால் அழியவில்லை அந்த வீரனின் நினைவுகள்……….ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஆனாலும் வாழ்வான் அவன் வரலாறாய்……………

கேணல் சாள்ஸ் அவர்களுடன் வீரச் சாவை தழுவிக் கொண்ட லெப் வீரமாறன், லெப் காவலன் அவர்களையும், இன் நாளில்இநினைவு கூர்வதுடன், இவர்கள் தாகம் தீரும் வரை ஓயாது எம் பயணம்………………………..

ஆக்கம்:- சி.கலைவிழி 🙏🙏🙏🙏🙏

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தின் அதியுச்ச நிலையை உலகறியச் செய்த தாக்குதல்களை வழிநடத்திய உத்தம வீரன் தான் கேணல் சாள்ஸ்

சாள்ஸ் உண்மையில் எல்லோருக்கும் தெரியாத ஒருவர். ஆனால் எதிரிக்கு இவரை நன்கு தெரியும்.

கடந்த காலங்களில் பல வரலாற்றுத் திருப்பங்களை ஏற்படுத்திய பல வெற்றிகரமான தாக்குதல்களை தெற்கில் தளம் அமைத்து வழிநடத்திய தளபதி.

யாழ். மாவட்டத் தளபதியாக இருந்த கேணல் கிட்டண்ணாவின் நிர்வாகத்தின் கீழ் குடாநாட்டுப் படையினர் முகாம்களுக்கு முடக்கம் காண வைக்கப்பட்ட போது பாடசாலையயில் கல்வி பயின்று கொண்டு பகுதி நேரமாக பருத்தித்துறை காவலரணில் காவலிற்காக வந்து நின்றவர் தான் சாள்ஸ்.

18222675_107574179815360_658243122161531சிறிய வயதில் தன்னுடைய போரியல் வாழ்கையை தொடங்கியபோது அவரின் தோற்றமும் வயதும் போதாத காரணத்தால் வடமராட்சியில் போர் நெருக்கடி காரணமாக மக்களுக்கு கிடைக்கக்கூடிய பொருட்கள் கிடைக்காத பட்சத்தில் தளபதி கிட்டண்ணாவினால் தெரிவு செய்யப்பட்டிருந்த நியாய விலைக்கடையில் பொருள் விற்பனையாளராக தன்னுடைய பணியைத் தொடர்ந்தார்.

பின்னர் வடமராட்சியில் “ஒப்பரேசன் லிபரேசன்” நடவடிக்கையைச் சந்தித்த போது பருத்தித்துறை களமுனையில் இறுதிவரை நின்று போராடி பிற்பாடு விலகி மீண்டும் மில்லரின் புதிய சகாப்தத்துடன் உள்நுழைந்து சாதனை படைத்தார்.

26219244_390672958048830_554462186334829இந்திய இராணுவம் முழுமையாக யாழ். குடாநாட்டை ஆக்கிரமித்து எல்லா இடங்களிலும் திரிந்துகொண்டிருந்த நேரம், தங்க இடமின்றி- உணவின்றி- இருப்பிடமின்றி அலைந்து திரிந்த வேளையில் பருத்தித்துறைப் பகுதிக்கு பொறுப்பாக இருந்த கப்டன் மொறிசின் தலைமையின் கீழ இந்தியப் படைக்கு எதிராக தாக்குதல்களை தொடுத்து, இந்திய இராணுவத்தின் நடவடிக்கைக்கு முகம் கொடுத்து, பின்னர் அங்கிருந்து மணலாற்றுக்கு வந்தார் சாள்ஸ். அங்கு மீண்டு ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட நிலையில் புலனாய்வுத்துறைப் பொறுப்பாளர் பொட்டு அவர்களுடன் யாழ். குடாநாட்டுக்குச் சென்று பணியைத் தொடர்ந்தவர்.

26168402_239681743237478_1301016702278221990 ஆம் ஆண்டு காலப்பகுதியில் இந்தியப்படை வெளியேறிய பின்னர் அன்று தொடக்கம் வடமராட்சியினை தளமாகக் கொண்டு செயற்பட்ட சாள்சின் செயற்பாடு கண்டு- புலனாய்வுத்துறைப் பொறுப்பாளர் பொட்டு அவர்களால் அடையாளம் காணப்பட்டு- தெற்கில் தளம் அமைப்பதற்காகவும், அங்கு நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளவும் முகம் தெரியாத புலியாகச் சென்றார்.

உண்மையில் நீண்டகாலமாக தென்னிலங்கையில் நின்று வெற்றிகரமாக பல தாக்குதல்களை குறிப்பாக சிறிலங்காப் படையின் கூட்டுப்படைத் தலைமையகம் உள்ளிட்ட பல வெற்றிகரமான தாக்குதல்களை தலைமையேற்று வழிநடத்தி அங்கு சிறிலங்காப் படைகனளால் தேடப்படும் போது மட்ட்க்களப்பைத் தளமாக வைத்துக்கொண்டு பல வெற்றிகரமான தாக்குதலை மேற்கொண்டு வழிநடத்தினார்.

2001 ஆம் ஆண்டு உலகமே வியக்கத்தக்க வகையில் எந்தவொரு பொதுமகனும், வெளிநாட்டுப் பிரயாணியும் பாதிப்படையாத வகையில் கட்டுநாயக்கா வான்படைத் தளத்தினை தகர்த்து எறிவதற்காக கரும்புலி அணிக்கான நீண்டகாலப் பயிற்சியினை வழங்கி, தாக்குதலை வழிநடத்தி தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தின் அதியுச்ச நிலையை உலகறியச் செய்த உத்தமவீரன். ஆனால் எங்கள் மக்களுக்கு அவர் முகம் தெரியாத ஒரு தளபதி.

தொடக்க காலத்தில் தான் சார்ந்திருந்த துறையில் இருந்து கொண்டு கடற்புலிகளையும் வடக்கு-கிழக்கிற்குள் மட்டுப்படுத்தப்படாமல் தெற்கிலும் பாரிய தாக்குதலை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்ற நோக்குடன் சில மறைமுக கடற்கரும்புலிகளை உருவாக்கி அவர்களுக்கு புலனாய்வுத்துறையில் பணிகளை முன்னெடுத்த அதேநேரம் ஒரு அணியை உருவாக்கி அந்த அணிக்கு ஊடாக சிறிலங்காவின் காலி கடற்படைத்தளத்தை மறைமுக கடற்கரும்புலிகளைக் கொண்டு தகர்ப்பதற்காக பல ஆண்டுகளாக அப்பணியைத் தொடர்ந்து, அத்தாக்குதல் நடைபெறுகின்ற நேரம் தொடர்புகளைப் பேணி வழி நடத்திய தளபதி இன்று எம்முடன் இல்லை. ஆனால் அவரால் உருவாக்கப்பட்ட போராளிகள் கண்டிப்பாக அவரின் கனவுகளை சுமந்து இப்போரியலை முன்னெடுத்துச் செல்வர்.

sals.jpg

சாள்ஸ்  எல்லோரோடும், தலைவர் அவர்களுடனும் நட்பு உரிமையுடன் பழகுகின்றவர். இவர் தனித்துவமாக தெற்கில் மட்டும் தகாக்குதலை தீவிரப்படுத்தவில்லை. யாழ். குடாநாட்டிலும் தாக்குதலை முன்னெடுத்து புதிய படைய புலனாய்புப் போராளிகளைக் கொண்டு முகமாலை முன்னரங்க நிலைகளை உடைத்து முன்னேறுகின்ற நடவடிக்கையிலும் அணியை வழிநடத்தியவர் இன்று இல்லை.

இன்றை சூழ்நிலையில் இவரின் இழப்பு விடுதலைப் போராட்த்திற்கு பாரிய இழப்பாகவும் உள்ளது. எமது விடுதலைப் போராட்டம் பல தளபதிகளையும் துறைசார் பொறுப்பாளர்களையும் இழந்து நிற்பினும் படிப்படியாக பல வெற்றிகரமான நடவடிக்கைகளை முன்னெடுத்துக்கொண்டு வருகின்றது.

இழப்புக்களை தாங்கிக்கொள்வது கடினம். ஆனால் இழப்புக்கள் இல்லாமல் விடுதலையை பெற்றுவிட முடியாது. நிச்சயமாக சாள்சின் கனவினையும் விடுதலைப் போராட்டத்தின் எண்ணத்தையும் முன்னெடுத்து எமது விடுதலைப் போராட்டத்தை வீச்சாக்குவோம் என்றார் அவர்.

கேணல் சாள்ஸ் அவர்களின் வீரவணக்க நிகழ்வில் 06.01.2008 அன்று கேணல் சூசை ஆற்றிய உரையில் இருந்து …! 🙏

“புலிகளின் தாகம் தமிழீழத் தாயகம் 🙏🙏🙏🙏🙏

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 6/8/2018 at 8:59 PM, தமிழ் சிறி said:

விடுதலைப் புலிகள்,  மௌனிப்பதாக.... 2009´ம் ஆண்டு உத்தியோக பூர்வமாக  அறிவித்த,  பின்...  வந்த கட்டுரைகள்  ஏராளம்.   
காரணம்.. எவரும், பதில் சொல்ல மாட் டார்கள் என்ற துணிவில்,
பென்ஷன் எடுத்த,  இந்திய மேஜர்  ஹரிஹரனில்....  ஆரம்பித்து,  
இன்று... கிருபன் இணைத்த கட்டுரையில்.. வந்து நிற்கின்றது.

கட்டுரைகள் எழுத வேண்டும் என்ற, கடுப்பு வந்திருந்தால்... 
ஈழப் போர் நடக்கும்  போது....  
ஆக்க  பூர்வமாக,  எழுதியிருக்க வேண்டும்.
அப்ப எழுதாத நீங்கள்,   இப்ப... என்ன,  "இழவுக்கு"  எழுதுகின்றீர்கள்...?

இது... அரசியல் அலசல் அல்ல.
தமிழர்களின்,  ஒத்துழைப்புடன் மட்டும்...  உலகத்தை  எதிர்த்து,  போராடிய  இனம்.
அந்த.. மாவீரர்களை, நிம்மதியாக...  தூங்க விடுங்கள்.  அது,  எமக்கு போதும். 

இனி... ஒண்டும், புடுங்க வேண்டாம்.

உங்க‌ளின் கோவ‌ம் புரிகிற‌து த‌மிழ் சிறி அண்ணா /
அதே கோவ‌ம் என‌க்குள்ளும் இருக்கு அத‌ நான் இந்த‌ திரியில்
எழுதியும் போட்டேன் வெளிப்ப‌டையாய் / 

2009ம் ஆண்டுக்கு முத‌ல் இப்ப‌டியான‌ போலி ப‌திவுக‌ள்
வ‌ந்த‌து இல்லை , கார‌ண‌ம் வ‌ன்னியில் த‌லைவ‌ரின் க‌ட்டு
பாட்டில் பெரிய‌ த‌லைமையே இருந்த‌து /

புதின‌ம்
ச‌ங்க‌தி
த‌மிழ்நெட் , இந்த‌ மூன்று இணைய‌ த‌ள‌த்தில் வார‌ செய்தி தான் உறுதி ப‌டுத்த‌ ப‌ட்ட‌ செய்திக‌ள் / பால்ராஜ் அண்ணா மார‌டைப்பால் இற‌ந்த‌ போது கூட‌ , பால்ராஜ் அண்ணாவை ப‌ற்றியான‌ இப்ப‌டி வ‌த‌ந்திக‌ள் வ‌ர‌ வில்லை , இதை ஆதார‌த்தோடு சொன்னா , நான் சின்ன‌ பெடிய‌ன் என்று என்ன‌ கேலி கிண்ட‌லும் செய்யின‌ம் 
உண்மை வ‌ர‌லாறு தெரியாது என்று 😉/ இந்த‌ கேலியும் கிண்டலையும் பார்த்து நான் அஞ்ச‌ போர‌தும் இல்லை , ஒரு போதும் பின் வாங்க‌ போர‌தும் இல்லை /
என் ம‌ன‌சில் ப‌ட்ட‌த‌ எழுதுவேன் 👌

இந்த‌ ப‌திவுக‌ளை எழுதின‌வ‌ரின்
நோக்க‌ம் , த‌மிழீழ‌ தேசிய‌ த‌லைவ‌ர் ஏதோ த‌லைக்க‌ன‌ம்
பிடிச்ச‌வ‌ர் போலையும் , எடுத்த‌துக்கு எல்லாம் பெரிய‌ த‌ள‌ப‌திக‌ள‌ த‌ள்ளி வைச்சு விட்டு 
நான் சொன்னா நீ கேக்க‌னும் என்ர‌ போக்கில் ந‌ட‌ந்த‌து மாதிரி இருக்கு 😠😠

அந்த‌ மாபெரும் த‌லைவ‌ர்
சொன்ன‌து ( நான் பெரிசு நீ பெரிசு என்று வாழாம‌ நாடு பெரிசு என்று வாழ‌னும் 💪👌)

பால்ராஜ் அண்ணாவின் உட‌ம்பில் காய‌ம் இல்லாத‌ இட‌மே
இல்லை , இந்திய‌ன் ஆமி ஈழ‌த்துக்கு வ‌ந்த‌ போது , வைக்கோ அவ‌ர்க‌ளும் ஈழ‌த்துக்கு வ‌ந்த‌து இது ஒட்டு மொத்த‌ த‌மிழ் இன‌மும் அறிந்த‌ ஒன்று ,  வைக்கோவை ப‌ல‌ இன்ன‌ல்க‌ளுக்கு ம‌த்தியில் ப‌த்திர‌மா த‌மிழ் நாட்டுக்கு அனுப்பி வைச்ச‌தே பால்ராஜ் அண்ணா தான் , மேல் உடுப்பு இல்லாம‌ ஒரு க‌ட்ட‌த்தில் வைக்கோ பால்ராஜ் அண்ணாவை பார்த்து ஏங்கி போட்டார் , பால்ராஜ் அண்ணாவுக்கு போர்க‌ள‌த்தில் ஏற்ப‌ட்ட‌ காய‌ங்க‌ளை பார்த்து 😓

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

தமிழ்சிறியும் பையனும் தலைவர் மீதுள்ள அதீத பக்தியால் இப்படி சில குறைகள் பற்றி யாராவது எழுதினால் அது பொய்யாக இருக்கும், எழுதுபவருக்கு உள்நோக்கம் என்று தான் விளங்கிக் கொள்கிறார்கள்! யார் மீதுமான உங்கள் பக்திக்கு மரியாதை உண்டு, அதற்காக தலைமையில் இருந்தோரை மனிதர்களாகச் சித்திரிக்கும் எழுத்தாளர்களை வசை பாடுவது சிறு பிள்ளைத் தனமானது! இதனாலேயே பையன் இன்னும் வளரவில்லை என்று சிலர் சுட்டிக் காட்ட வேண்டி வந்தது என நினைக்கிறேன்.

தமிழ் சமூகத்தை வடகொரிய சமூகம் மாதிரி துதிபாடலில் முங்கி வைத்திருக்காதீர்கள். எல்லாரும் எழுதுங்கள், வாசகர் உண்மை பொய்யை பிரித்தறியும் புத்தியுடையோராக இருக்கிறார்கள் என்று நம்புங்கள். நன்றி! 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)
1 hour ago, Justin said:

தமிழ்சிறியும் பையனும் தலைவர் மீதுள்ள அதீத பக்தியால் இப்படி சில குறைகள் பற்றி யாராவது எழுதினால் அது பொய்யாக இருக்கும், எழுதுபவருக்கு உள்நோக்கம் என்று தான் விளங்கிக் கொள்கிறார்கள்! யார் மீதுமான உங்கள் பக்திக்கு மரியாதை உண்டு, அதற்காக தலைமையில் இருந்தோரை மனிதர்களாகச் சித்திரிக்கும் எழுத்தாளர்களை வசை பாடுவது சிறு பிள்ளைத் தனமானது! இதனாலேயே பையன் இன்னும் வளரவில்லை என்று சிலர் சுட்டிக் காட்ட வேண்டி வந்தது என நினைக்கிறேன்.

தமிழ் சமூகத்தை வடகொரிய சமூகம் மாதிரி துதிபாடலில் முங்கி வைத்திருக்காதீர்கள். எல்லாரும் எழுதுங்கள், வாசகர் உண்மை பொய்யை பிரித்தறியும் புத்தியுடையோராக இருக்கிறார்கள் என்று நம்புங்கள். நன்றி! 

வ‌ண‌க்க‌ம் அண்ணா

ஜ‌ந்து விர‌லும் ஒரு மாதிரி இல்லை அண்ணா / 

த‌மிழ் சிறி அண்ணாவும் நானும் கேட்ட‌தில் த‌ப்பு இருப்ப‌தா என‌க்கு தெரிய‌ வில்லை / 

2008ம் ஆண்டு பால்ராஜ் அண்ணா வீர‌காவிய‌ம் ஆன‌ போது இந்த‌ ப‌திவை எழுதி இருக்க‌லாம் தானே , அப்ப‌ எல்லாம் எழுதாம‌ ப‌ம்மி கொண்டு  இருந்து விட்டு
இப்ப‌ இப்ப‌டி பெரிய‌ ப‌ந்தியாய்
எழுதுவ‌த‌ன் நோக்க‌ம் என்ன‌ அண்ணா / 2009ம் ஆண்டுட‌ன் எல்லாம் அழிக்க‌ ப‌ட்டு விட்ட‌து என்ர‌ அத‌ன் துனிவில் தானே

என்ன‌ தான் புர‌ளியையும் உண்மை போல‌ எழுதினா யாரும்
கேக்க‌ மாட்டின‌ம் என்ர‌ துனிவில் தானே இந்த‌ எழுத்து ,

இப்ப‌ ஆளுக்கு ஒரு ஊட‌க‌ம் வைச்சு இருக்கின‌ம் , அப்ப‌டி சில்ல‌ரை இணைய‌ த‌ள‌த்துக்க‌ள் வார‌து எல்லாம் உண்மை ஆகி விடாது /

த‌லைவ‌ர் த‌ள‌ப‌திக‌ள் மாவீர‌ர்க‌ள் என்று
எல்லாரும் க‌ண் மூடி விட்டின‌ம் , அவ‌ர்க‌ளை நின்ம‌தியாய் உற‌ங்க‌ விட்டால் ந‌ல்ல‌ம் 😓🙏 /  அவ‌ர்க‌ளின் உண்மை வ‌ர‌லாறுக‌ள் ம‌க்க‌ள் ம‌ன‌தில் ப‌ச்சை குத்தின‌து போல் 
ப‌திந்து விட்ட‌து / அத‌ன் மேல் ம‌ண் அள்ளி போட‌ வேண்டாம் 🙏

த‌லைவ‌ர் த‌ள‌ப‌திக‌ள் போராளிக‌ள் முன்னெடுத்த‌ கொள்கைய‌ யாரும் முன் எடுக்கும் நோக்க‌மும் இல்லை ,ஆனா இப்ப‌டி இணைய‌ த‌ள‌த்தில் ஊட‌கா வ‌சை பாட‌ 
ம‌ட்டும் முடியும் / 

இப்ப‌டி ப‌திவு இழுதி என்ன‌ ப‌ல‌ன் / 2009ம் ஆண்டுக்கு முத‌ல் உண்மை நில‌வ‌ர‌ங்க‌ள் காணொளி மூல‌மும் ம‌ற்றும் எம் போராட்ட‌ ஊட‌க‌ங்க‌ள் மூல‌மும் உட‌னுக்கு உட‌ன் உண்மைக‌ளை  நாம் அறிந்த‌ ஒன்று / 

ஒரு த‌ள‌ப‌தி வீர‌காவிய‌ம் ஆகும் போது அவ‌ர்க‌ளின் உண்மை வ‌ர‌லாறு காணொளி மூல‌ம் உட‌னுக்கு உட‌ன் வ‌ரும் , அதை எல்லாம் ந‌ம்பாம‌ 
ஏதோ ஒரு குரும் எழுதுவ‌தை நேர‌ம் ஒதுக்கி வாசிக்கும் எம் உற‌வுக‌ளை என்ன‌ என்று சொல்லுவ‌து ,  எல்லாரின் வாழ்க்கையில் த‌னிப்ப‌ட்ட‌ முறையில் சிறு குடும்ப‌ பிர‌ச்ச‌னை இருக்கும் , 
அத‌ முச் ச‌ந்திக்கு கொண்டு வாரவ‌ர்க‌ள் ம‌னிசனா இருக்க‌வே த‌குதி இல்லாத‌வ‌ர்க‌ள் /

1999ம் ஆண்டில் இருந்து இணைய‌ த‌ள‌ம் பாவிக்கிறேன்  / 
அதில் கூட‌ நேர‌த்தை த‌மிழீழ
வ‌ர‌லாறுக‌ள் போர் அனுப‌வ‌ங்க‌ள் த‌ள‌ப‌திக‌ளின் வ‌ர‌லாறு என்று காணொளிக‌ள் மூல‌ம் உண்மையை பார்த்து வாசித்து தெரிந்து கொண்டேன் / 

இந்த‌ திரியில் இனி நான் 
க‌ருத்து எழுத‌ விரும்ப‌ வில்லை ,

மாவீர‌ர்க‌ளின் ப‌ட‌த்தை ஒரு க‌ன‌ம் உத்து நோக்கி பார்த்தா 
ம‌ன‌ம் வ‌லிக்கும் வ‌லி என‌க்கு தான் தெரியும் / 

ந‌ன்றி வ‌ண‌க்க‌ம்

Edited by பையன்26

Share this post


Link to post
Share on other sites
5 minutes ago, பையன்26 said:

வ‌ண‌க்க‌ம் அண்ணா

ஜ‌ந்து விர‌லும் ஒரு மாதிரி இல்லை அண்ணா / 

த‌மிழ் சிறி அண்ணாவும் நானும் கேட்ட‌தில் த‌ப்பு இருப்ப‌தா என‌க்கு தெரிய‌ வில்லை / 

2008ம் ஆண்டு பால்ராஜ் அண்ணா வீர‌காவிய‌ம் ஆன‌ போது இந்த‌ ப‌திவை எழுதி இருக்க‌லாம் தானே , அப்ப‌ எல்லாம் எழுதாம‌ ப‌ம்மி கொண்டு  இருந்து விட்டு
இப்ப‌ இப்ப‌டி பெரிய‌ ப‌ந்தியாய்
எழுதுவ‌த‌ன் நோக்க‌ம் என்ன‌ அண்ணா / 2009ம் ஆண்டுட‌ன் எல்லாம் அழிக்க‌ ப‌ட்டு விட்ட‌து என்ர‌ அத‌ன் துனிவில் தானே

என்ன‌ தான் புர‌ளியையும் உண்மை போல‌ எழுதினா யாரும்
கேக்க‌ மாட்டின‌ம் என்ர‌ துனிவில் தானே இந்த‌ எழுத்து ,

இப்ப‌ ஆளுக்கு ஒரு ஊட‌க‌ம் வைச்சு இருக்கின‌ம் , அப்ப‌டி சில்ல‌ரை இணைய‌ த‌ள‌த்துக்க‌ள் வார‌து எல்லாம் உண்மை ஆகி விடாது /

த‌லைவ‌ர் த‌ள‌ப‌திக‌ள் மாவீர‌ர்க‌ள் என்று
எல்லாரும் க‌ண் மூடி விட்டின‌ம் , அவ‌ர்க‌ளை நின்ம‌தியாய் உற‌ங்க‌ விட்டால் ந‌ல்ல‌ம் 😓🙏 /  அவ‌ர்க‌ளின் உண்மை வ‌ர‌லாறுக‌ள் ம‌க்க‌ள் ம‌ன‌தில் ப‌ச்சை குத்தின‌து போல் 
ப‌திந்து விட்ட‌து / அத‌ன் மேல் ம‌ண் அள்ளி போட‌ வேண்டாம் 🙏

த‌லைவ‌ர் த‌ள‌ப‌திக‌ள் போராளிக‌ள் முன்னெடுத்த‌ கொள்கைய‌ யாரும் முன் எடுக்கும் நோக்க‌மும் இல்லை ,ஆனா இப்ப‌டி இணைய‌ த‌ள‌த்தில் ஊட‌கா வ‌சை பாட‌ 
ம‌ட்டும் முடியும் / 

இப்ப‌டி ப‌திவு இழுதி என்ன‌ ப‌ல‌ன் / 2009ம் ஆண்டுக்கு முத‌ல் உண்மை நில‌வ‌ர‌ங்க‌ள் காணொளி மூல‌மும் ம‌ற்றும் எம் போராட்ட‌ ஊட‌க‌ங்க‌ள் மூல‌மும் உட‌னுக்கு உட‌ன் உண்மைக‌ளை  நாம் அறிந்த‌ ஒன்று / 

ஒரு த‌ள‌ப‌தி வீர‌காவிய‌ம் ஆகும் போது அவ‌ர்க‌ளின் உண்மை வ‌ர‌லாறு காணொளி மூல‌ம் உட‌னுக்கு உட‌ன் வ‌ரும் , அதை எல்லாம் ந‌ம்பாம‌ 
ஏதோ ஒரு குரும் எழுதுவ‌தை நேர‌ம் ஒதுக்கி வாசிக்கும் எம் உற‌வுக‌ளை என்ன‌ என்று சொல்லுவ‌து ,  எல்லாரின் வாழ்க்கையில் த‌னிப்ப‌ட்ட‌ முறையில் சிறு குடும்ப‌ பிர‌ச்ச‌னை இருக்கும் , 
அத‌ முச் ச‌ந்திக்கு கொண்டு வாரவ‌ர்க‌ள் ம‌னிசனா இருக்க‌வே த‌குதி இல்லாத‌வ‌ர்க‌ள் /

1999ம் ஆண்டில் இருந்து இணைய‌ த‌ள‌ம் பாவிக்கிறேன்  / 
அதில் கூட‌ நேர‌த்தை த‌மிழீழ
வ‌ர‌லாறுக‌ள் போர் அனுப‌வ‌ங்க‌ள் த‌ள‌ப‌திக‌ளின் வ‌ர‌லாறு என்று காணொளிக‌ள் மூல‌ம் உண்மையை பார்த்து வாசித்து தெரிந்து கொண்டேன் / 

இந்த‌ திரியில் இனி நான் 
க‌ருத்து எழுத‌ விரும்ப‌ வில்லை ,

மாவீர‌ர்க‌ளின் ப‌ட‌த்தை ஒரு க‌ன‌ம் உத்து நோக்கி பார்த்தா 
ம‌ன‌ம் வ‌லிக்கும் வ‌லி என‌க்கு தான் தெரியும் / 

ந‌ன்றி வ‌ண‌க்க‌ம்

உணர்வையும்

அவர்கள்  மீதான பற்றுதியையும்

நன்றியையும் பாதுகாத்து  வையுங்கள்  தம்பி...

என்றோ  ஒருநாள்.......

இனி  உலகம்  உங்கள்  கையில்  தான்.

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 hour ago, பையன்26 said:

வ‌ண‌க்க‌ம் அண்ணா

ஜ‌ந்து விர‌லும் ஒரு மாதிரி இல்லை அண்ணா / 

த‌மிழ் சிறி அண்ணாவும் நானும் கேட்ட‌தில் த‌ப்பு இருப்ப‌தா என‌க்கு தெரிய‌ வில்லை / 

2008ம் ஆண்டு பால்ராஜ் அண்ணா வீர‌காவிய‌ம் ஆன‌ போது இந்த‌ ப‌திவை எழுதி இருக்க‌லாம் தானே , அப்ப‌ எல்லாம் எழுதாம‌ ப‌ம்மி கொண்டு  இருந்து விட்டு
இப்ப‌ இப்ப‌டி பெரிய‌ ப‌ந்தியாய்
எழுதுவ‌த‌ன் நோக்க‌ம் என்ன‌ அண்ணா / 2009ம் ஆண்டுட‌ன் எல்லாம் அழிக்க‌ ப‌ட்டு விட்ட‌து என்ர‌ அத‌ன் துனிவில் தானே

என்ன‌ தான் புர‌ளியையும் உண்மை போல‌ எழுதினா யாரும்
கேக்க‌ மாட்டின‌ம் என்ர‌ துனிவில் தானே இந்த‌ எழுத்து ,

இப்ப‌ ஆளுக்கு ஒரு ஊட‌க‌ம் வைச்சு இருக்கின‌ம் , அப்ப‌டி சில்ல‌ரை இணைய‌ த‌ள‌த்துக்க‌ள் வார‌து எல்லாம் உண்மை ஆகி விடாது /

த‌லைவ‌ர் த‌ள‌ப‌திக‌ள் மாவீர‌ர்க‌ள் என்று
எல்லாரும் க‌ண் மூடி விட்டின‌ம் , அவ‌ர்க‌ளை நின்ம‌தியாய் உற‌ங்க‌ விட்டால் ந‌ல்ல‌ம் 😓🙏 /  அவ‌ர்க‌ளின் உண்மை வ‌ர‌லாறுக‌ள் ம‌க்க‌ள் ம‌ன‌தில் ப‌ச்சை குத்தின‌து போல் 
ப‌திந்து விட்ட‌து / அத‌ன் மேல் ம‌ண் அள்ளி போட‌ வேண்டாம் 🙏

த‌லைவ‌ர் த‌ள‌ப‌திக‌ள் போராளிக‌ள் முன்னெடுத்த‌ கொள்கைய‌ யாரும் முன் எடுக்கும் நோக்க‌மும் இல்லை ,ஆனா இப்ப‌டி இணைய‌ த‌ள‌த்தில் ஊட‌கா வ‌சை பாட‌ 
ம‌ட்டும் முடியும் / 

இப்ப‌டி ப‌திவு இழுதி என்ன‌ ப‌ல‌ன் / 2009ம் ஆண்டுக்கு முத‌ல் உண்மை நில‌வ‌ர‌ங்க‌ள் காணொளி மூல‌மும் ம‌ற்றும் எம் போராட்ட‌ ஊட‌க‌ங்க‌ள் மூல‌மும் உட‌னுக்கு உட‌ன் உண்மைக‌ளை  நாம் அறிந்த‌ ஒன்று / 

ஒரு த‌ள‌ப‌தி வீர‌காவிய‌ம் ஆகும் போது அவ‌ர்க‌ளின் உண்மை வ‌ர‌லாறு காணொளி மூல‌ம் உட‌னுக்கு உட‌ன் வ‌ரும் , அதை எல்லாம் ந‌ம்பாம‌ 
ஏதோ ஒரு குரும் எழுதுவ‌தை நேர‌ம் ஒதுக்கி வாசிக்கும் எம் உற‌வுக‌ளை என்ன‌ என்று சொல்லுவ‌து ,  எல்லாரின் வாழ்க்கையில் த‌னிப்ப‌ட்ட‌ முறையில் சிறு குடும்ப‌ பிர‌ச்ச‌னை இருக்கும் , 
அத‌ முச் ச‌ந்திக்கு கொண்டு வாரவ‌ர்க‌ள் ம‌னிசனா இருக்க‌வே த‌குதி இல்லாத‌வ‌ர்க‌ள் /

1999ம் ஆண்டில் இருந்து இணைய‌ த‌ள‌ம் பாவிக்கிறேன்  / 
அதில் கூட‌ நேர‌த்தை த‌மிழீழ
வ‌ர‌லாறுக‌ள் போர் அனுப‌வ‌ங்க‌ள் த‌ள‌ப‌திக‌ளின் வ‌ர‌லாறு என்று காணொளிக‌ள் மூல‌ம் உண்மையை பார்த்து வாசித்து தெரிந்து கொண்டேன் / 

இந்த‌ திரியில் இனி நான் 
க‌ருத்து எழுத‌ விரும்ப‌ வில்லை ,

மாவீர‌ர்க‌ளின் ப‌ட‌த்தை ஒரு க‌ன‌ம் உத்து நோக்கி பார்த்தா 
ம‌ன‌ம் வ‌லிக்கும் வ‌லி என‌க்கு தான் தெரியும் / 

ந‌ன்றி வ‌ண‌க்க‌ம்

ஐந்து விரலும் ஒரே மாதிரியாக இருக்காது தானே என்று ஏற்றுக் கொண்டமைக்கு முதலில் நன்றி! ஏனெனில் அப்படி ஒரே மாதிரி இருக்க வேண்டும்,  ஒரு தரப்பின் சித்திரிப்புக்கு எல்லோரும் கேள்வி கேட்காமல் தலை சாய்க்க வேணுமெண்டு தான் தீவிர தமிழ் தேசியர்கள் குறைந்த பட்சம் இந்த யாழ் களத்திலாவது எதிர்பார்க்கிறார்கள்!

தலைவர்கள், மாவீரர்கள், தியாகிகள் அவர்களின் சராசரி மனிதனுக்குரிய இயல்புகளைக் கடந்து புனிதர்களாக மட்டுமே எழுதிவைக்கப் படவேணுமென்பதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை! அப்படிப் பட்ட வெள்ளையடிக்கப் பட்ட வரலாறு பொய்யாகத் தான் இருக்கும். பொய் வரலாறு எதிர்காலத்தில் எந்த நன்மையையும் கொண்டுவராது!  இதை நான் எழுதுவது பீஷ்மர் எழுதுவதெல்லாம் உண்மையென்ற வாதத்தில் அல்ல! யானையைக் குருடன் பார்த்த மாதிரி சிலர் ஒரு மூடப் பட்ட அமைப்பான புலிகளின் அமைப்பினுள் தாம் கண்ட glimpses ஐ வைத்துக் கொண்டு எழுதும் விவரிப்புகளுள் ஒன்றாகவே இந்தத் தொடரைப் பார்ப்பதால், மற்ற மூலங்களுடனும்  இணைத்தே நான் இதன் உண்மை பொய்யை பரிசீலிக்கிறேன். 

எழுதுபவரையும், ஆர்வத்துடன் வாசிப்பவரையும் ஒரு குற்றம் செய்பவரைப் போல பார்ப்பது தான் வடகொரிய மொடலாக எனக்குத் தெரிகிறது! அது எமக்கு வேண்டாம்!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 hours ago, Justin said:

தமிழ்சிறியும் பையனும் தலைவர் மீதுள்ள அதீத பக்தியால் இப்படி சில குறைகள் பற்றி யாராவது எழுதினால் அது பொய்யாக இருக்கும், எழுதுபவருக்கு உள்நோக்கம் என்று தான் விளங்கிக் கொள்கிறார்கள்! யார் மீதுமான உங்கள் பக்திக்கு மரியாதை உண்டு, அதற்காக தலைமையில் இருந்தோரை மனிதர்களாகச் சித்திரிக்கும் எழுத்தாளர்களை வசை பாடுவது சிறு பிள்ளைத் தனமானது!

தற்போது உயிரோடு இல்லாதவர்களைப்பற்றி எதிர்மறையாகக் கதைப்பதை நாகரீக மனித சமூகம் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை ஏனெனில் இறந்தவர்களினால் அவர்கள் மீது வைக்கப்படும் விமர்சணங்களுக்கு பதிலளிக்கும் வாய்ப்பு இல்லை.

நாம் இங்கு கதைப்பவர்கள் தமது வாழ்வை மற்றவர்களுக்காக அர்ப்பணித்தது மட்டுமல்ல அப்பணியில் விபரிக்க முடியாத துன்பங்களையும் துயரங்களையும் வலிகளையும் இறக்கும் வரை எமக்காக தாங்கியவர்கள் அதனை நாம் அனைவரும் எம் கண்ணாலே கண்டவர்கள் 

இப்படியான உண்ணதமானவர்கள் பற்றி நல்லது சொல்வதற்கு எம்மிடம் ஒன்றும் இல்லையெனில் ஒன்றும் சொல்லாதிருப்பது நாகரீகமானது. 

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)
15 minutes ago, manimaran said:

தற்போது உயிரோடு இல்லாதவர்களைப்பற்றி எதிர்மறையாகக் கதைப்பதை நாகரீக மனித சமூகம் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை ஏனெனில் இறந்தவர்களினால் அவர்கள் மீது வைக்கப்படும் விமர்சணங்களுக்கு பதிலளிக்கும் வாய்ப்பு இல்லை.

நாம் இங்கு கதைப்பவர்கள் தமது வாழ்வை மற்றவர்களுக்காக அர்ப்பணித்தது மட்டுமல்ல அப்பணியில் விபரிக்க முடியாத துன்பங்களையும் துயரங்களையும் வலிகளையும் இறக்கும் வரை எமக்காக தாங்கியவர்கள் அதனை நாம் அனைவரும் எம் கண்ணாலே கண்டவர்கள் 

இப்படியான உண்ணதமானவர்கள் பற்றி நல்லது சொல்வதற்கு எம்மிடம் ஒன்றும் இல்லையெனில் ஒன்றும் சொல்லாதிருப்பது நாகரீகமானது. 

வரலாற்றை சரியாக  எழுதணும்  என்கிறார்கள்

கேள்வி  ஞானத்தை  மட்டுமே  வைத்து  எப்படி  வரலாற்றை  எழுதமுடியும்??

Edited by விசுகு

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 hour ago, விசுகு said:

வரலாற்றை சரியாக  எழுதணும்  என்கிறார்கள்

கேள்வி  ஞானத்தை  மட்டுமே  வைத்து  எப்படி  வரலாற்றை  எழுதமுடியும்??

தெரியாத விடயங்களைப் பற்றி ஊகிப்புகளை பதிவு செய்யலாம் "இவை ஊகம் தான், ஊகத்திற்கு அடிப்படையான உதவித் தகவல்கள் இவை தான்" என்று குறிப்பிடலாம். தெரியாத விடயங்கள் பற்றி பீஷ்மர் எழுதும் போது இந்தக் கோணத்தில் தான் எழுதுகிறார் என நான் கருதுகிறேன். இதை வாசிப்போர் தமக்குத் தெரிந்ததை வைத்துக் கொண்டு இது சரியானதா இல்லையா என்று முடிவெடுக்கட்டும்.

ஆனால், இந்த கேள்வி ஞானம் பற்றியல்ல மேலே நான் பதில் சொல்லியிருப்பது. தலைவர்கள் தனிமனிதர்களாக சில குறைகளுடன் இருந்தார்கள் என்று எழுதும் எதற்கும் எதிர்ப்பு இருக்கிறது எங்களிடம். உண்மையில் பீஷ்மரே பால்ராஜின் குடும்பப் பிரச்சினையை பெரிதாக ஒரு குறையாக மையமாக்கி அந்தப் பகுதியை எழுதவில்லை என்பது வாசித்தால் புரிகிறது. அதையெல்லாம் எழுதினாலே ஒருவர் கூலிக்கு வேலை செய்கிற சிங்கள ஒபரேற்றிவ் என்ற கருத்துத் தான் நான் பதில் எழுதக் காரணம்! இந்தப் பிற்போக்கு எங்கள் தலைமுறையோடு இல்லாமல் போக வேண்டும்!  

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 hour ago, manimaran said:

தற்போது உயிரோடு இல்லாதவர்களைப்பற்றி எதிர்மறையாகக் கதைப்பதை நாகரீக மனித சமூகம் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை ஏனெனில் இறந்தவர்களினால் அவர்கள் மீது வைக்கப்படும் விமர்சணங்களுக்கு பதிலளிக்கும் வாய்ப்பு இல்லை.

நாம் இங்கு கதைப்பவர்கள் தமது வாழ்வை மற்றவர்களுக்காக அர்ப்பணித்தது மட்டுமல்ல அப்பணியில் விபரிக்க முடியாத துன்பங்களையும் துயரங்களையும் வலிகளையும் இறக்கும் வரை எமக்காக தாங்கியவர்கள் அதனை நாம் அனைவரும் எம் கண்ணாலே கண்டவர்கள் 

இப்படியான உண்ணதமானவர்கள் பற்றி நல்லது சொல்வதற்கு எம்மிடம் ஒன்றும் இல்லையெனில் ஒன்றும் சொல்லாதிருப்பது நாகரீகமானது. 

மணிமாறன், நீங்கள் சொல்லியிருக்கும் கருத்து பால்ராஜைப் பற்றியோ பிரபாகரன் பற்றியோ தூற்றுதலாக பீஷ்மர் எழுதியிருந்தால் பொருந்தும். மறைத்தன்மையான விமர்சனம் கூட எழுதப் படவில்லை!

இந்தப் பகுதி பற்றியும், பீஷ்மர், தமிழ்க்கவி, கர்ணன் போன்றோரின் எழுத்துகள் பற்றியும் இருக்கும் எதிர்ப்பு என்பது தியாகிகளை முழுப் புனிதர்களாக மட்டுமே எழுதி வைக்க வேண்டும் என்ற வாதத்தின் ஒரு அங்கம் என நான் கருதுகிறேன். அது குறித்தே இந்த "பேசாதே" என்பதும், மீறினால் ஏதோ காழ்ப்பில் பேசுகிறாய் என demonize செய்வதும்! இவை ஆரோக்கியமானவையல்ல! 

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
On ‎6‎/‎14‎/‎2019 at 8:12 PM, பையன்26 said:

எம் போராட்ட‌த்தில் இருந்து க‌ருணா கும்மான் வில‌கி போன‌ பிற‌க்கு, எத்த‌ன‌ ஆபாச‌ பெண்க‌ளுட‌ன் இருந்தார் என்ற‌த‌ ( ப‌க‌ல‌வ‌ன் அண்ணா எழுத‌ தேவை இல்ல‌ ) நானே எழுதுகிறேன் போதுமா ர‌தி அக்கா 😠

எழுதுங்கோ பையன்...நான் உங்களை மாதிரி நீங்கள் எழுதுவது எல்லாம் பொய்...கருணா அப்படிப்பட்ட ஆளே இல்லை என்று சொல்ல மாட்டேன் .


கருணாவும் சரி,தலைவரும் சரி ரத்தமும் சதையும் உள்ள மனிதப் பிறவிகள் ...தலைவரம் சரி,புலிகளும் சரி எங்களுக்காய் போராடி மடிந்தார்கள்...அவர்களது அர்ப்பணிப்புக்கு தலை  வணங்குகின்றேன்...ஆனாலும் அவர்கள் செய்தது எல்லாமே சரி என்று ஆகி விடாது....வரலாற்றை மாற்றப் போனால் எல்லாமே பொய் என்றாகி விடும்  

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

தமிழ்ப்பக்கம் தொடர் பாதியில் நின்றுவிட்டது! திரும்ப வருமா என்று நண்பர் ஒருவரைக் கேட்டுச் சொல்லச் சொல்லியிருக்கின்றேன்.

Share this post


Link to post
Share on other sites

இங்கு தலைவரில் பிழை சரி சொல்ல நாங்கள் ஒண்டும் கடவுளை வெண்ட ஆட்கள் கிடையாது எங்களுக்காக  களத்தில் கடைசி வரை மாவீரர்கள் ஆனாலும் அல்லது வதை முகாமில் சிக்கி புனர்வாழ்வு பெற்று இப்பவும் வாழ்க்கை போராட்டத்தில் பயணிக்கும் முன்னாள் போராளிகளானாலும் சரி அவர்களை பற்றி கதைப்பது சரியில்லை   யுத்தம் தொடங்கும் நேரம் இங்கு வந்து அடைக்கலம் கொண்டு   சுகமாய் இருந்து கொண்டு சரி பிழை பற்றி கதைப்பது சரியா பிழையா என்பதை சிந்தித்து பார்க்கணும் .

 

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 6/16/2019 at 4:49 PM, பெருமாள் said:

இங்கு தலைவரில் பிழை சரி சொல்ல நாங்கள் ஒண்டும் கடவுளை வெண்ட ஆட்கள் கிடையாது எங்களுக்காக  களத்தில் கடைசி வரை மாவீரர்கள் ஆனாலும் அல்லது வதை முகாமில் சிக்கி புனர்வாழ்வு பெற்று இப்பவும் வாழ்க்கை போராட்டத்தில் பயணிக்கும் முன்னாள் போராளிகளானாலும் சரி அவர்களை பற்றி கதைப்பது சரியில்லை   யுத்தம் தொடங்கும் நேரம் இங்கு வந்து அடைக்கலம் கொண்டு   சுகமாய் இருந்து கொண்டு சரி பிழை பற்றி கதைப்பது சரியா பிழையா என்பதை சிந்தித்து பார்க்கணும் .

 

 

பெருமாள், முதலில் இந்தப் பால்ராஜ் தலைவர் உறவு பற்றிய பகுதியில் பிழை கண்டு பிடித்தல் வேலை எதுவும் நடக்கவில்லை! பையன் இரத்தம் கொதித்தது ஒரு சாதாரண விடயத்திற்கு, அது அவரது உரிமை. ஆனால், சும்மா எடுத்ததெற்கெல்லாம் "இங்கே இருப்பவன் அங்கே மாவீரரான ஆட்களைப் பற்றிப் பேசக் கூடாது" என்பது எங்களிடையே கருத்துச் சுதந்திரத்தை படிப் படியாக அரிக்கப் பண்ணி, இறுதியில் இல்லாமலே போகச் செய்து விடும்! மேலே ரதி சொல்லியிருப்பது போல, மாவீரர்களைத் தியாகிகளை மதித்தலும், அவர்களை மனிதர்களாக வரலாற்றில் பதிவு செய்து வைத்தலும் ஒரே நேரத்தில் சாத்தியமான விடயங்கள் தான்.  மிகை மனிதர்களாக அவர்களைப் பொய்யாகச் சித்திரித்து வைத்து விட்டுப் போகலாம். ஆனால், நூறு ஆண்டுகள் கழித்து அந்தப் பதிவை வாசிக்கும் தலைமுறை ஒரு இராமயணம் றேஞ்சில் இருக்கும் புனைவை வாசிக்குமேயொழிய உண்மையை அறிந்து கொள்ளாது! 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
16 minutes ago, Justin said:

பெருமாள், முதலில் இந்தப் பால்ராஜ் தலைவர் உறவு பற்றிய பகுதியில் பிழை கண்டு பிடித்தல் வேலை எதுவும் நடக்கவில்லை! பையன் இரத்தம் கொதித்தது ஒரு சாதாரண விடயத்திற்கு, அது அவரது உரிமை. ஆனால், சும்மா எடுத்ததெற்கெல்லாம் "இங்கே இருப்பவன் அங்கே மாவீரரான ஆட்களைப் பற்றிப் பேசக் கூடாது" என்பது எங்களிடையே கருத்துச் சுதந்திரத்தை படிப் படியாக அரிக்கப் பண்ணி, இறுதியில் இல்லாமலே போகச் செய்து விடும்! மேலே ரதி சொல்லியிருப்பது போல, மாவீரர்களைத் தியாகிகளை மதித்தலும், அவர்களை மனிதர்களாக வரலாற்றில் பதிவு செய்து வைத்தலும் ஒரே நேரத்தில் சாத்தியமான விடயங்கள் தான்.  மிகை மனிதர்களாக அவர்களைப் பொய்யாகச் சித்திரித்து வைத்து விட்டுப் போகலாம். ஆனால், நூறு ஆண்டுகள் கழித்து அந்தப் பதிவை வாசிக்கும் தலைமுறை ஒரு இராமயணம் றேஞ்சில் இருக்கும் புனைவை வாசிக்குமேயொழிய உண்மையை அறிந்து கொள்ளாது! 

பையன் கூறவந்தது எவ்வளவோ நல்ல விடயங்கள் பால்ராஜ் தலைவர் விடயங்களில் இருக்க பீஸ்மர் ஏன் கெடுதியான விடயத்தை மட்டும் தூக்கி பிடிக்கிறார் என்பதே . பீஸ்மர் இங்கு ஒன்றும் புதிதாய் எழுதிவிடவில்லை ஏற்கனவே ஊடகங்களில் வந்த விடயங்களைத்தான் கலந்து கட்டி தமிழ் பேஜ் பீஸ்மர் எனும் புனைபெயரில் எழுத வைத்துள்ளது பீஸ்மர் எனும் அந்த முகமூடி மனிதன் பற்றி யார் என்று தேட தேவையில்லை மே 18 மட்டும் புலி முகமூடி அணிந்த ஆள்த்தான் .

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)
1 hour ago, Justin said:

பெருமாள், முதலில் இந்தப் பால்ராஜ் தலைவர் உறவு பற்றிய பகுதியில் பிழை கண்டு பிடித்தல் வேலை எதுவும் நடக்கவில்லை! பையன் இரத்தம் கொதித்தது ஒரு சாதாரண விடயத்திற்கு, அது அவரது உரிமை. ஆனால், சும்மா எடுத்ததெற்கெல்லாம் "இங்கே இருப்பவன் அங்கே மாவீரரான ஆட்களைப் பற்றிப் பேசக் கூடாது" என்பது எங்களிடையே கருத்துச் சுதந்திரத்தை படிப் படியாக அரிக்கப் பண்ணி, இறுதியில் இல்லாமலே போகச் செய்து விடும்! மேலே ரதி சொல்லியிருப்பது போல, மாவீரர்களைத் தியாகிகளை மதித்தலும், அவர்களை மனிதர்களாக வரலாற்றில் பதிவு செய்து வைத்தலும் ஒரே நேரத்தில் சாத்தியமான விடயங்கள் தான்.  மிகை மனிதர்களாக அவர்களைப் பொய்யாகச் சித்திரித்து வைத்து விட்டுப் போகலாம். ஆனால், நூறு ஆண்டுகள் கழித்து அந்தப் பதிவை வாசிக்கும் தலைமுறை ஒரு இராமயணம் றேஞ்சில் இருக்கும் புனைவை வாசிக்குமேயொழிய உண்மையை அறிந்து கொள்ளாது! 

இந்த‌ திரியில் க‌ருத்து எழுத‌ கூடாது என்று தான் இருந்தேன் நீங்க‌ள் எழுதின‌துக்கு ப‌தில் அளிக்காம‌ இருக்க‌ முடியாது  அண்ணா 😓

இந்த‌ ( ர‌தி ) யார் 
எம் இன‌த்தால் காரி உமுந்து துப்ப‌ ப‌ட்ட‌ க‌ருணாவை புக‌ழ் 
பாடும் முக‌ மூடி போட்ட‌ த‌மிழ‌ச்சி 😉 /

2003ம் ஆண்டு ம‌ற்றும் 2004ம் ஆண்டு ஈழ‌த்தில் கருணா எனு காம‌ வெறிய‌னால் ( எத்த‌னை மாவீர‌ர்க‌ளின் உயிர் போன‌து )

வ‌ன்னியில் இருந்து ர‌ம‌ன‌ன் அண்ணா போராளிக‌ளுட‌ன் ம‌ட்ட‌க்க‌ள‌ப்பு நோக்கி போக‌ , த‌ன் கைவ‌ச‌ம் இருந்த‌ போராளிக‌ளை மோத‌ விட்டு ச‌கோத‌ர‌ ச‌ண்டையை ஏற்ப‌டுத்தி விட்டு சிங்க‌ள‌ இரானுவ‌த்தின் க‌ட்டுப்பாட்டுக்குள் த‌ப்பி ஓடிய‌வ‌ன் தானே இந்த‌ க‌ருணா 😠,
அந்த‌ இன‌த் துரோகிய‌ தூக்கி பிடிக்கும் ர‌தி எல்லாம் ஒரு ஆளா 😉, அவா போட்ட‌ வேச‌த்தை ந‌ம்பி நீங்க‌ளும் அவாக்கு ஆமாம் போடுவ‌து வேத‌னை அளிக்குது அண்ணா 😉

க‌ருணாவால் கொல்ல‌ ப‌ட்ட‌ மாவீர‌ர்க‌ள் வேற்று கிர‌க‌த்தில்
இருந்து வ‌ந்த‌வ‌ர்க‌ள் இல்லை அவ‌ர்க‌ளும் எம்மை போல் ம‌னித‌னாய் பிற‌ந்து எம் இன‌த்துக்காக‌  எம் நாட்டுக்காக‌
போர் க‌ள‌ம் நோக்கி சென்ற‌வ‌ர்க‌ள் ( சுறுக்க‌மாய் சொல்ல‌ போனால் நாம் க‌ண் க‌ண்ட‌ தெய்வ‌ங்க‌ள் தான் மாவீர‌ர்க‌ள் 🙏😓 )

மாவீர‌ர்க‌ளின் தியாக‌த்தை ப‌ற்றியும் த‌லைவ‌ரை ப‌ற்றியும் ர‌தி போலி வேச‌ம் போடுவ‌து அருவ‌ருக்க‌ த‌க்க‌ ஒன்று 😠 /

ர‌தி பிள்ளையையும் கிள்ளி
விட்டு தொட்டிலையும் ஆட்டி 
விடுவா , அவாவின் க‌ருத்துட‌ன் நான் ஒரு போதும் உட‌ன் ப‌ட்ட‌து 
இல்லை உட‌ன் ப‌ட‌ப் போர‌தும் இல்லை ,

(எல்லாருடைய‌ வாழ்க்கையிலும் குடும்ப‌ பிர‌ச்ச‌னை இருக்கும் அண்ணா அத‌ தெருவுக்கு கொண்டு வ‌ருவ‌து ம‌னித‌ குல‌த்துக்கே அழ‌கில்ல‌ 😓/

ஊட‌க‌ துறையில் ப‌ணி புரிந்த‌
போராளிக‌ளுக்கு தெரியும் எம்
போராட்ட‌ க‌ட்டு பாடுக‌ள் / 

ஒரு த‌ள‌ப‌தி போர்க‌ள‌த்திலோ அல்ல‌து நோயாலோ வீர‌க‌விய‌ம்
ஆகும் போது , அவ‌ர்க‌ள்
எம் போராட்ட‌த்துக்கு எப்ப‌டி உண்மையும் நேர்மையுமா போராடினார்க‌ள் ம‌ற்றும் அவ‌ர்க‌ளின் சாத‌னைக‌ள் இப்ப‌டியான‌ உண்மை ச‌ம்ப‌வ‌ங்க‌ள் தான் ஊட‌க‌ம் மூல‌ம்
வ‌ரும் 🙏🙏 / அந்த‌ த‌ள‌ப‌தியை கொச்சை ப‌டுத்தும் வித‌மாய் அவ‌ரின் குடும்ப‌ வாழ்க்கையை ப‌ற்றிய‌ அவ‌தூருக‌ள் வ‌ராது 😓/

( பால்ராஜ் அண்ணா என்ப‌வ‌ர் த‌மிழீழ‌த்தின் தூன் , அந்த‌ மாபெரும் த‌ள‌ப‌தியின் புக‌ழ் உச்ச‌த்த‌ தொட்ட‌து 🙏

( ம‌ற்ற‌ எல்லா த‌ள‌ப‌திக‌ளும் த‌லைவ‌ர‌ ச‌ந்திக்க‌ முடியுமாம் நெருங்க‌ முடியுமாம் , அது பால்ராஜ் அண்ணாவால் முடியாதாம் ) இத‌ வாசிக்க‌ ர‌த்த‌ கொதிப்பு வ‌ராம‌ இந்த‌ ப‌திவு எழுதின‌வ‌ர் மேல் பாச‌மா வ‌ரும் 😠 )

(((நீங்க‌ளும் த‌மிழீழ‌ ஆத‌ர‌வாள‌ர் என்ப‌தை நான் ந‌ன்ங்கு அறிவேன் அண்ணா , ஆர‌ம்ப‌ கால‌த்தில் உங்க‌ளின் ப‌திவுக‌ளை விரும்பி வாசித்த‌ உற‌வுக‌ளின் நானும் ஒருவ‌ன் ஜ‌ஸ்தின் அண்ணா 👏))))


 

Edited by பையன்26

Share this post


Link to post
Share on other sites
2 hours ago, பெருமாள் said:

பையன் கூறவந்தது எவ்வளவோ நல்ல விடயங்கள் பால்ராஜ் தலைவர் விடயங்களில் இருக்க பீஸ்மர் ஏன் கெடுதியான விடயத்தை மட்டும் தூக்கி பிடிக்கிறார் என்பதே . பீஸ்மர் இங்கு ஒன்றும் புதிதாய் எழுதிவிடவில்லை ஏற்கனவே ஊடகங்களில் வந்த விடயங்களைத்தான் கலந்து கட்டி தமிழ் பேஜ் பீஸ்மர் எனும் புனைபெயரில் எழுத வைத்துள்ளது பீஸ்மர் எனும் அந்த முகமூடி மனிதன் பற்றி யார் என்று தேட தேவையில்லை மே 18 மட்டும் புலி முகமூடி அணிந்த ஆள்த்தான் .

பெருமாள், அந்த "கெடுதியான" விடயங்கள் என்று நீங்கள் கருதுவதைத் தூக்கிப் பிடித்தது பீஷ்மரின் தொடர் அல்ல! அங்கே ஒரு பெரிய பின்புலத்திற்காகச் சொல்லப் பட்ட ஒரு சிறு விடயத்தை ஊதிப் பெருப்பித்து இங்கே தூக்கிப் பிடித்துக் கொண்டிருப்பது தீவிர தமிழ் தேசியர்களாக இருப்போர் தான். கீழே பாருங்கள், ஒரு கருத்தை ரதி சொன்னதற்காக அவருக்கும் வசை விழுகிறது. நான் தேசிக்காய்கள் என்று அழைக்கும் தீவிர தமிழ்தேசியர்களின் செயல்கள் எப்பவும் அவர்கள் கட்டிக் காப்பதாகச் சொல்லிக் கொள்ளும் "தமிழ் தேசியத்திற்கு" ஆப்பாகத் தான் அமைந்திருக்கும் என்பதை இன்னொரு முறை நிரூபிக்கிற கருத்துகள் பையனுடையவை! இதனாலெல்லாம் இருக்கிற தமிழர்களும் அன்னியப்பட்டு விலகிப் போவார்களேயொழிய, யாரையும் இந்த தீவிர தமிழ் தேசியம் கவர்ந்திழுத்து விடப் போவதில்லை!

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 hours ago, Justin said:

பெருமாள், அந்த "கெடுதியான" விடயங்கள் என்று நீங்கள் கருதுவதைத் தூக்கிப் பிடித்தது பீஷ்மரின் தொடர் அல்ல! அங்கே ஒரு பெரிய பின்புலத்திற்காகச் சொல்லப் பட்ட ஒரு சிறு விடயத்தை ஊதிப் பெருப்பித்து இங்கே தூக்கிப் பிடித்துக் கொண்டிருப்பது தீவிர தமிழ் தேசியர்களாக இருப்போர் தான். கீழே பாருங்கள், ஒரு கருத்தை ரதி சொன்னதற்காக அவருக்கும் வசை விழுகிறது. நான் தேசிக்காய்கள் என்று அழைக்கும் தீவிர தமிழ்தேசியர்களின் செயல்கள் எப்பவும் அவர்கள் கட்டிக் காப்பதாகச் சொல்லிக் கொள்ளும் "தமிழ் தேசியத்திற்கு" ஆப்பாகத் தான் அமைந்திருக்கும் என்பதை இன்னொரு முறை நிரூபிக்கிற கருத்துகள் பையனுடையவை! இதனாலெல்லாம் இருக்கிற தமிழர்களும் அன்னியப்பட்டு விலகிப் போவார்களேயொழிய, யாரையும் இந்த தீவிர தமிழ் தேசியம் கவர்ந்திழுத்து விடப் போவதில்லை!

உங்களுக்கு விளங்கும் இரண்டு பக்கமும்  அதிக தூரம் போவது அதுவும் உறுதி யான தலைமை இல்லாத நேரம் ஆபத்தானது அதுக்காக மழைக்கு முளைத்த காளான் இனைய தளம்கள் எழுதுவது உண்மையானது என்று நம்புவதும்  முட்டாள்தனமானது  நேர விரயமானது .

Share this post


Link to post
Share on other sites
7 hours ago, Justin said:

பெருமாள், அந்த "கெடுதியான" விடயங்கள் என்று நீங்கள் கருதுவதைத் தூக்கிப் பிடித்தது பீஷ்மரின் தொடர் அல்ல! அங்கே ஒரு பெரிய பின்புலத்திற்காகச் சொல்லப் பட்ட ஒரு சிறு விடயத்தை ஊதிப் பெருப்பித்து இங்கே தூக்கிப் பிடித்துக் கொண்டிருப்பது தீவிர தமிழ் தேசியர்களாக இருப்போர் தான். கீழே பாருங்கள், ஒரு கருத்தை ரதி சொன்னதற்காக அவருக்கும் வசை விழுகிறது. நான் தேசிக்காய்கள் என்று அழைக்கும் தீவிர தமிழ்தேசியர்களின் செயல்கள் எப்பவும் அவர்கள் கட்டிக் காப்பதாகச் சொல்லிக் கொள்ளும் "தமிழ் தேசியத்திற்கு" ஆப்பாகத் தான் அமைந்திருக்கும் என்பதை இன்னொரு முறை நிரூபிக்கிற கருத்துகள் பையனுடையவை! இதனாலெல்லாம் இருக்கிற தமிழர்களும் அன்னியப்பட்டு விலகிப் போவார்களேயொழிய, யாரையும் இந்த தீவிர தமிழ் தேசியம் கவர்ந்திழுத்து விடப் போவதில்லை!

அண்ணா , நான் ம‌ன‌சுக்கை ஒன்றை வைச்சு வெளியில் ஒன்றை எழுதும் ஆள் நான் இல்லை ,

என‌க்கு போலி வேச‌ம் போட‌வும் தெரியாது ,
ம‌ன‌சில் ப‌ட்ட‌த‌ எழுதுவேன் த‌யங்காம‌ல் ,

நான் மேல‌ எழுதின‌து உங்க‌ளுக்கு வேனும் என்றால் சுறு க‌வ‌லை அளிக்க‌லாம்  ஆனால் நான் எழுதின‌து ( த‌மிழீழ‌ தேசிய‌ த‌லைவ‌ர் மேலும் த‌ள‌ப‌திக‌ள் மேலும் உள்ள‌ ப‌ற்றால் )

க‌ருணாவை ஆத‌ரிப்ப‌வ‌ர்க‌ள்
எப்ப‌டி த‌மிழீழ‌த்தையும் போராளிக‌ளையும் ஆத‌ரிப்பின‌ம் நேசிப்பின‌ம்   , சொல்லுங்கோ அண்ணா /

மீண்டும் சொல்லுறேன் பால்ராஜ்
அண்ணாவின் விடைய‌த்தில் இந்த‌ ப‌திவில் உட‌ன் பாடு இல்லை , அதுக்கான‌ ப‌ல‌ விள‌க்க‌த்தை த‌ந்தும் விட்ட‌ன் 😠 /

ட‌க்கிள‌ஸ் க‌ருணா போன்ர‌ எலும்பு துண்டை ந‌க்கி பிழைக்கும் ம‌னித‌ வேட‌த்தில் இருக்கும் மிருக‌ங்க‌ளால் ஒரு ந‌ன்மையும் ந‌ட‌க்க‌ போர‌து இல்லை , அவ‌ங்க‌ள் அவ‌ங்க‌ளின் வாழ் நாள் பூரா சிங்க‌ள‌வ‌னுக்கு
ஆமாம் போட்டு கொண்டு எம் இன‌த்தை காட்டி குடுப்பாங்க‌ள் )

எம் போராட்ட‌த்துக்கு யார் சிறு துரோக‌ம் செய்தாலும் அவ‌ யாரா இருந்தாலும் த‌ள்ளி தான் வைப்பேன் , சிறு வ‌ய‌தில் இருந்து நான் ப‌ய‌ணிச்ச‌ பாதை நேர்மை , நான் நேசித்த‌ த‌லைவர் போல் இந்த‌ உல‌கில் யாரும் இல்லை ( த‌லைவ‌ருக்கு நிக‌ர் த‌லைவ‌ரே 🙏🙏🙏🙏
 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 hours ago, பெருமாள் said:

உங்களுக்கு விளங்கும் இரண்டு பக்கமும்  அதிக தூரம் போவது அதுவும் உறுதி யான தலைமை இல்லாத நேரம் ஆபத்தானது அதுக்காக மழைக்கு முளைத்த காளான் இனைய தளம்கள் எழுதுவது உண்மையானது என்று நம்புவதும்  முட்டாள்தனமானது  நேர விரயமானது .

பெருமாள் அண்ணா / நீங்க‌ள் நான் எழுதின‌ எல்லா ப‌திவுக‌ளை வாசித்து இருப்பீங்க‌ள் , உங்க‌ளுக்கு புரிஞ்ச‌து ஒரு சில‌ருக்கு புரிய‌ வில்லை / ஒரு சில‌ர் நேர‌த்துக்கு ஏப்ப‌ போல‌ எழுதி ம‌க்க‌ளை குழ‌ப்பி போட்டு போவின‌ம் , என் எதிர் க‌ருத்த‌ தாக்கி பிடிக்க‌ முடியா விட்டால் போலி புலி வேச‌ம் போட்டு விட்டு வில‌கி விடுவார்க‌ள் /

( க‌ருணாவை நேசிக்கும் ம‌னித‌ர்க‌ள்)  மாவீர‌ர்க‌ளையும் த‌லைவ‌ரை ப‌ற்றியும் எழுதுவ‌து வேடிக்கையா இல்லை /
க‌ருணாவால் கொல்ல‌ ப‌ட்ட‌ மாவீர‌ர்க‌ள் எத்த‌னை / 
க‌ருணாவின் துரோக‌ங்க‌ளை ப‌ட்டிய‌ல் இட்டு சொல்ல‌லாம் / 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
9 hours ago, பெருமாள் said:

உங்களுக்கு விளங்கும் இரண்டு பக்கமும்  அதிக தூரம் போவது அதுவும் உறுதி யான தலைமை இல்லாத நேரம் ஆபத்தானது அதுக்காக மழைக்கு முளைத்த காளான் இனைய தளம்கள் எழுதுவது உண்மையானது என்று நம்புவதும்  முட்டாள்தனமானது  நேர விரயமானது .

நம்புகிறேன் என்றோ நம்புங்கள் என்றோ யார் வலியுறுத்தியது இங்கே? வன்னியில் வாழ்ந்த மக்களுக்குத் தெரிந்த (ஆனால் பெரிய குறைபாடாக தூக்கிப் பிடிக்கப் படாத) ஒரு விடயத்தை ஒருவர் தொட்டுக் குறிப்பிட்டால் ஏதோ பூதம் கிளம்பிய மாதிரி ஒவர்ரியாக்ற் செய்து, எழுதியவரையும் வாசிப்போரையும் குத்திக் காட்டுவது தான் பிழை என்கிறேன்! இதை suppress செய்ய வேண்டிய தேவையே இல்லாத போது செய்ய வெளிக்கிட்டு இப்ப அது தான் பால்ராஜை அடையாளப் படுத்தும் ஒரு தகவல் மாதிரி இந்த உரையாடல் நீள நான் காரணமல்ல!

ஆட்களை முகமூடி, ஏவலாளி அது இது என்று அடையாளப் படுத்தி வெவ்வேறு bin களில் போட்டுத் தான் தமிழ் தேசியத்தைக் காக்க வேண்டியிருக்கிறது என்றால் தமிழ் தேசியத்தின் நிலை கவலைக்கிடம் தான்!

Share this post


Link to post
Share on other sites
18 hours ago, பையன்26 said:

இந்த‌ திரியில் க‌ருத்து எழுத‌ கூடாது என்று தான் இருந்தேன் நீங்க‌ள் எழுதின‌துக்கு ப‌தில் அளிக்காம‌ இருக்க‌ முடியாது  அண்ணா 😓

இந்த‌ ( ர‌தி ) யார் 
எம் இன‌த்தால் காரி உமுந்து துப்ப‌ ப‌ட்ட‌ க‌ருணாவை புக‌ழ் 
பாடும் முக‌ மூடி போட்ட‌ த‌மிழ‌ச்சி 😉 /

2003ம் ஆண்டு ம‌ற்றும் 2004ம் ஆண்டு ஈழ‌த்தில் கருணா எனு காம‌ வெறிய‌னால் ( எத்த‌னை மாவீர‌ர்க‌ளின் உயிர் போன‌து )

வ‌ன்னியில் இருந்து ர‌ம‌ன‌ன் அண்ணா போராளிக‌ளுட‌ன் ம‌ட்ட‌க்க‌ள‌ப்பு நோக்கி போக‌ , த‌ன் கைவ‌ச‌ம் இருந்த‌ போராளிக‌ளை மோத‌ விட்டு ச‌கோத‌ர‌ ச‌ண்டையை ஏற்ப‌டுத்தி விட்டு சிங்க‌ள‌ இரானுவ‌த்தின் க‌ட்டுப்பாட்டுக்குள் த‌ப்பி ஓடிய‌வ‌ன் தானே இந்த‌ க‌ருணா 😠,
அந்த‌ இன‌த் துரோகிய‌ தூக்கி பிடிக்கும் ர‌தி எல்லாம் ஒரு ஆளா 😉, அவா போட்ட‌ வேச‌த்தை ந‌ம்பி நீங்க‌ளும் அவாக்கு ஆமாம் போடுவ‌து வேத‌னை அளிக்குது அண்ணா 😉

க‌ருணாவால் கொல்ல‌ ப‌ட்ட‌ மாவீர‌ர்க‌ள் வேற்று கிர‌க‌த்தில்
இருந்து வ‌ந்த‌வ‌ர்க‌ள் இல்லை அவ‌ர்க‌ளும் எம்மை போல் ம‌னித‌னாய் பிற‌ந்து எம் இன‌த்துக்காக‌  எம் நாட்டுக்காக‌
போர் க‌ள‌ம் நோக்கி சென்ற‌வ‌ர்க‌ள் ( சுறுக்க‌மாய் சொல்ல‌ போனால் நாம் க‌ண் க‌ண்ட‌ தெய்வ‌ங்க‌ள் தான் மாவீர‌ர்க‌ள் 🙏😓 )

மாவீர‌ர்க‌ளின் தியாக‌த்தை ப‌ற்றியும் த‌லைவ‌ரை ப‌ற்றியும் ர‌தி போலி வேச‌ம் போடுவ‌து அருவ‌ருக்க‌ த‌க்க‌ ஒன்று 😠 /

ர‌தி பிள்ளையையும் கிள்ளி
விட்டு தொட்டிலையும் ஆட்டி 
விடுவா , அவாவின் க‌ருத்துட‌ன் நான் ஒரு போதும் உட‌ன் ப‌ட்ட‌து 
இல்லை உட‌ன் ப‌ட‌ப் போர‌தும் இல்லை ,

(எல்லாருடைய‌ வாழ்க்கையிலும் குடும்ப‌ பிர‌ச்ச‌னை இருக்கும் அண்ணா அத‌ தெருவுக்கு கொண்டு வ‌ருவ‌து ம‌னித‌ குல‌த்துக்கே அழ‌கில்ல‌ 😓/

ஊட‌க‌ துறையில் ப‌ணி புரிந்த‌
போராளிக‌ளுக்கு தெரியும் எம்
போராட்ட‌ க‌ட்டு பாடுக‌ள் / 

ஒரு த‌ள‌ப‌தி போர்க‌ள‌த்திலோ அல்ல‌து நோயாலோ வீர‌க‌விய‌ம்
ஆகும் போது , அவ‌ர்க‌ள்
எம் போராட்ட‌த்துக்கு எப்ப‌டி உண்மையும் நேர்மையுமா போராடினார்க‌ள் ம‌ற்றும் அவ‌ர்க‌ளின் சாத‌னைக‌ள் இப்ப‌டியான‌ உண்மை ச‌ம்ப‌வ‌ங்க‌ள் தான் ஊட‌க‌ம் மூல‌ம்
வ‌ரும் 🙏🙏 / அந்த‌ த‌ள‌ப‌தியை கொச்சை ப‌டுத்தும் வித‌மாய் அவ‌ரின் குடும்ப‌ வாழ்க்கையை ப‌ற்றிய‌ அவ‌தூருக‌ள் வ‌ராது 😓/

( பால்ராஜ் அண்ணா என்ப‌வ‌ர் த‌மிழீழ‌த்தின் தூன் , அந்த‌ மாபெரும் த‌ள‌ப‌தியின் புக‌ழ் உச்ச‌த்த‌ தொட்ட‌து 🙏

( ம‌ற்ற‌ எல்லா த‌ள‌ப‌திக‌ளும் த‌லைவ‌ர‌ ச‌ந்திக்க‌ முடியுமாம் நெருங்க‌ முடியுமாம் , அது பால்ராஜ் அண்ணாவால் முடியாதாம் ) இத‌ வாசிக்க‌ ர‌த்த‌ கொதிப்பு வ‌ராம‌ இந்த‌ ப‌திவு எழுதின‌வ‌ர் மேல் பாச‌மா வ‌ரும் 😠 )

(((நீங்க‌ளும் த‌மிழீழ‌ ஆத‌ர‌வாள‌ர் என்ப‌தை நான் ந‌ன்ங்கு அறிவேன் அண்ணா , ஆர‌ம்ப‌ கால‌த்தில் உங்க‌ளின் ப‌திவுக‌ளை விரும்பி வாசித்த‌ உற‌வுக‌ளின் நானும் ஒருவ‌ன் ஜ‌ஸ்தின் அண்ணா 👏))))


 

நன்றி...நீங்கள் மனதில் பட்டதை அப்படியே சொல்பவராச்சே உப்பத் தான் தெரிந்ததாக்கும் நான் கருணாவின் ஆள் என்று...இனி மேல் இந்த துரோகியை அக்கா என்று கூப்பிட வேண்டாம் அது உங்களுக்கு தான் அவமானம்
 

இங்கு பால்றாஜ் அண்ணா போன்றவர்களை அவமானப்படுத்துவது,ஒரு சின்ன  விடயத்தை ஊதி பூதாகரமாக்குவது என்னைப் போல துரோகிகள் இல்லை...உங்களைப் போன்றவர்கள் தான் .
 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Topics

  • Posts

    • ரத்த மகுடம்-75 தன் வாழ்நாளில் அதுபோல் என்றும் கரிகாலன் அதிர்ந்ததில்லை... இனியும் இப்படியொரு அதிர்ச்சி தனக்கு ஏற்படாது என்பது அவனுக்கு திட்டவட்டமாகத் தெரியும். அந்தளவுக்கு மின்னல் தாக்கியது போலவும் இடி விழுந்தது போலவும் கரிகாலன் தடுமாறினான். காரணம், கஜ சாஸ்திரி உச்சரித்த ஒரேயொரு சொல்தான்.‘வேளிர்களின் தலைவன்’.தன்னை நிதானப்படுத்திக் கொள்ள கரிகாலனுக்கு பல கணங்கள் ஆகின. காஞ்சி மாநகரத்தில், தான் தப்பிக்க உதவிய கடிகை பாலகன் வேளிர்களின் தலைவனா...?இந்த வினாதான் அவனைச் சுற்றிச் சுற்றி வந்தது. இறுக்கமாக பிணைக்கவும் செய்தது.   இதைத் தொடர்ந்து காட்சிகளும் அவன் மனக்கண்ணில் விரிந்தன. காஞ்சி கடிகையில் அந்த பாலகனைச் சந்தித்ததும், பிறகு சுரங்கத்தில் அவனை எதிர்கொண்டதும், விசாரணை மண்டபத்தில் உயிரைத்துச்சமென நினைத்து அவன் நின்ற கோலமும் கரிகாலன் மனதில் வந்து வந்து போயின.   அனைத்தையும் கடந்து விஸ்வரூபம் எடுத்து நின்றது சாளுக்கிய மன்னர் விக்கிரமாதித்தரின் மனம் கவர்ந்த மனிதனாக அந்த பாலகன் விளங்கியதுதான்... அப்போது பெருமையாக உணர்ந்த அந்த சேர்க்கை... இப்போது இடித்தது.ஒரு நாட்டின் மன்னராக இருந்தபோதும் சாதாரணமாக கடிகையில் படிக்கும் ஒரு பாலகன் மீது விக்கிரமாதித்தர் அன்பைக் கொண்டிருக்கிறாரே... என்று அப்போது வியந்தது இப்போது விஷமாகக் காட்சியளித்தது. ஏனெனில் அந்த பாலகனும் சாளுக்கிய மன்னரும் பரஸ்பரம் மரியாதை செலுத்தி அன்பைப் பொழிவது பல்லவர்களுக்கும் பாண்டியர்களுக்கும் நல்லதல்லவே...‘‘நிஜமாகத்தான் சொல்கிறீர்களா..? அந்த பாலகன் வேளிர்களின் தலைவனா..?’’ தன்னைக் கட்டுப்படுத்தியபடி கஜ சாஸ்திரியிடம் கரிகாலன் கேட்டான்.உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தாத புன்னகையுடன் கரிகாலனை ஏறிட்டான் கஜ சாஸ்திரி. ‘‘உண்மையை மட்டுமே நான் சொல்வேன் என்பது உனக்குத் தெரியாதா..?’’கரிகாலன் தன் இமைகளை மூடினான். மனதில் சூழ்ந்த காரிருள் பார்வைக்கும் படர்ந்தது. ‘‘இந்தக் கூட்டணி தமிழகத்துக்கு மிக மிக ஆபத்தாயிற்றே..?’’ தன்னையும் மீறி முணுமுணுத்தான்.‘‘தமிழகத்துக்கு அல்ல... பல்லவர்களுக்கு என்று குறிப்பிடுவதே சாலப் பொருத்தம் கரிகாலா...’’‘‘விளங்கவில்லை... என்ன சொல்ல வருகிறீர்கள்..?’’ இமைகளைப் பிரித்து சட்டென கஜசாஸ்திரியிடம் கேட்டான்.‘‘மதுரைக்குச் சென்று பாண்டியர்களைச் சந்தித்துவிட்டு அந்த பாலகன் திரும்பியிருக்கிறான் என்று சொல்கிறேன்...’’கரிகாலன் தன் உமிழ்நீரை விழுங்கினான். என்ன பதில் சொல்வதென்று தெரியாமல் அமைதியாக நின்றான்.‘‘உண்மையிலேயே ஒரு மாபெரும் வீரன் முன்னால் நாம் நிற்கிறோம் கரிகாலா...இன்றைய சரித்திரம் மட்டுமல்ல... நாளைய வரலாறும் சாளுக்கியர்களின் மாமன்னர் இரண்டாம் புலிகேசி என்றே குறிப்பிடும். ஆனால், உண்மையில் சாளுக்கிய மன்னர்களிலேயே சிறந்த விவேகியும் ராஜதந்திரியும் விக்கிரமாதித்தர்தான்... இந்த விஷயம் அவருக்கு மட்டுமல்ல, மக்களுக்கும் தெரியும்... என்றாலும் தன் தந்தை இரண்டாம் புலிகேசிக்கு மொத்த புகழையும் கொடுத்துவிட்டு அமைதியாக அவர் நிழலில் இளைப்பாறுகிறார்... எதிரியாக இருந்தாலும் விக்கிரமாதித்தர் வணக்கத்துக்கும் மரியாதைக்கும் உரியவர்...’’‘‘இதே உணர்வைத்தான் வேறு வார்த்தைகளில் சாளுக்கிய மன்னரும் என்னிடம் வெளிப்படுத்தினார்...’’ வறண்ட குரலில் கரிகாலன் சொன்னான்.‘‘அப்படியா..?’’ கஜ சாஸ்திரி கேட்டான்.‘‘ஆமாம்... நம் பல்லவ மன்னர் பரமேஸ்வர வர்மரை மிக மிக உயர்வாக மதிக்கிறார்... நாட்டு மக்களைக் காக்கவும் கலைப் பொக்கிஷங்கள் சேதமடையக் கூடாது என்பதற்காகவும் தன் தலைநகரையே எதிரிகளிடம் ஒப்படைத்துவிட்டுச் சென்ற மகான் என்று குறிப்பிட்டார்... போரில் நம் அனைவரையும் சந்திக்கவே, தான் விரும்புவதாகவும், அதன் காரணமாகவே என்னையும் என் தந்தையையும் சிறை செய்ய முற்படும் அவரது போர் அமைச்சரான ராமபுண்ய வல்லபரின் நடவடிக்கைகளுக்கு எதிராக, தான் இருப்பதாகவும் சொன்னார்...’’‘‘மாபெரும் வீரர் அல்லவா..? அதனால்தான் அப்படி நினைக்கிறார்...நினைத்ததை தன் எதிரி நாட்டு உபதளபதியிடமும் மனம்திறந்து சொல்லியிருக்கிறார்... இது அவரது பலவீனத்தை காண்பிக்கவில்லை... மாறாக அவரது வீரத்தையே பறைசாற்றுகிறது... வீரர்களுக்கு என வகுக்கப்பட்ட அறத்துடனும் விழுமியங்களுடனும் பல்லவர்களை வெற்றி கொள்ள நினைக்கிறார்... இந்த விஷயத்தில் அறத்தை விட்டு விலக அவர் விரும்பவில்லை... அதேநேரம் தன் தேசத்துக்கு துரோகம் செய்யவும் அவர் முற்படவில்லை...ராஜதந்திரமாக காய்களை நகர்த்தி பல்லவர்களை வேரோடு சாய்க்க திட்டமிடுகிறார்... இதன் வழியாக தன் தந்தைக்கு ஏற்பட்ட களங்கத்தைத் துடைக்க நினைக்கிறார்... மாபெரும் வீரரான விக்கிரமாதித்தர் வாழும் காலத்தில் நாம் வாழ்கிறோம்... அந்த மாபெரும் வீரரை, மனிதரை எதிர்த்து போர்க்களத்தில் நிற்கப் போகிறோம்... என்பதில் பெருமை கொள் கரிகாலா...’’உணர்ச்சியின் கொந்தளிப்பை மறைக்காமல் கஜ சாஸ்திரி வெளிப்படுத்தினான்.அவை எல்லாம் உண்மை என்பது கரிகாலனுக்கும் புரிந்தே இருந்தது. சாளுக்கிய மன்னரான விக்கிரமாதித்தரை நேருக்கு நேர் சந்தித்து உரையாடி அவரது மனப்போக்கை ஸ்படிகம் போல் அறிந்தவன் அவன்தானே..? எதிரிகளை எந்தளவுக்கு அவர் மதிக்கிறாரோ அதே அளவுக்கு தன் நாட்டுக்கு ஏற்பட்ட அவப்பெயரைத் துடைக்கவும் விக்கிரமாதித்தர் முற்படுகிறார் என்பதை அப்போது உணர்ந்தான். இப்போது கஜ சாஸ்திரியும் அதையே வெளிப்படுத்தியபோது சாளுக்கிய மன்னர் மீதான அவனது மரியாதை அதிகரிக்கவே செய்தது...இதைத் தொடர்ந்து கிளைவிட்ட கரிகாலனின் சிந்தனை சட்டென்று நின்றது. காரணம், கஜ சாஸ்திரி தொடர்ந்து பேசியதுதான்.‘‘நரசிம்மவர்ம பல்லவரும் அவரது படைத்தளபதியான பரஞ்ஜோதியும் சாளுக்கியர்களின் மாமன்னரான இரண்டாம் புலிகேசியை போரில் தோற்கடித்ததுடன் அவர்களது தலைநகரான வாதாபியையும் தீக்கிரையாக்கினார்கள். அதற்குப் பழிவாங்க இப்பொழுது விக்கிரமாதித்தர் புறப்பட்டு வந்திருக்கிறார்...உண்மையில் நரசிம்மவர்ம பல்லவர் சாளுக்கியர்களை வென்றதைவிட இப்போதைய பல்லவ மன்னரான பரமேஸ்வர வர்மர் சாளுக்கியர்களை வெல்லப் போவதுதான் முக்கியம் கரிகாலா... இந்த விஷயம் நம்மை விட விக்கிரமாதித்தருக்கு நன்றாகத் தெரியும்... அதனால்தான் பல்லவர்களை முறியடிக்க தன் தந்தை திட்டமிடாத எல்லைக்குள் புகுந்து போர்த் தந்திரம் வகுத்திருக்கிறார்... அதன் ஒரு பகுதிதான் வேளிர்களின் தலைவனான அந்த கடிகை பாலகனை தன் பக்கம் ஈர்த்தது... அந்த பாலகனையே மதுரைக்கு அனுப்பி பாண்டியர்களிடம் பேச வைத்தது...’’நிறுத்திய கஜ சாஸ்திரி, நின்று கரிகாலனை உற்றுப் பார்த்தான்.‘‘உண்மையை ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும் கரிகாலா... வேளிர்களை தன் பக்கம் ஈர்த்திருக்கும் விக்கிரமாதித்தரின் நடவடிக்கைஇதுவரை இந்த பாரத தேசம் காணாத யுத்த தந்திரம்...’’அது உண்மைதான் என்பது சோழனான கரிகாலனுக்கு நன்றாகவே தெரியும். ஏனெனில் வேளிர்களால் அதிகமும் பாதிக்கப்பட்டது அவனது முன்னோர்கள்தான். அரசுகள் உருவாகாத காலத்தில் தமிழகத்தின் நிலப்பரப்பை ஆண்டவர்கள் வேளிர்கள்தான்.வேளிர் என்போர் சங்ககாலத்தில் தமிழ்நாட்டில் வாழ்ந்த ஒருசார் குடிமக்கள். இவர்களின் அரசராக இருந்தவர் ‘வேள்’ என அறியப்பட்டார். அரசன் பெயரோடு வேள் என்னும் சொல்லும் சேர்ந்து வந்ததால் வள்ளல் என்றும் அழைக்கப்பட்டார்கள். இதன் பொருள் உதவி என்பது.ஆம். மற்றவர்களுக்கு கொடை அளிப்பதில் இவர்களே பெயர் போனவர்கள்.கால மாற்றத்தில் அரசுகள் தோன்ற ஆரம்பித்து தமிழகத்தில் மூவேந்தர்களாக சோழ, பாண்டிய, சேரர்கள் தலைதூக்கியபோது அவர்களுக்குக் கட்டுப்படாமல் தன்னாட்சி நடத்தியவர்கள் வேளிர்கள்தான். என்றாலும் சமயத்துக்கு ஏற்றபடி மூவேந்தர்களுக்கும் வேளிர்கள் யுத்த காலங்களில் உதவியிருக்கிறார்கள்.சங்ககால இலக்கியங்களின் அடிப்படையில் பாண்டிநாட்டு வேளிர்களாக ஆய் ஆண்டிரன், பொதியிற் செல்வன் திதியன், பாரிவேள், இருங்கோவேள் ஆகியோர் இருந்திருக்கிறார்கள். சோழநாட்டு வேளிர்களாக நெடுங்கை வேண்மான், நெடுவேளாதன், செல்லிக்கோமான் ஆதன் எழினி, வாட்டாற்று எழினியாதன், அழுந்தூர்வேள் திதியன், வேளேவ்வி, வீரைவேண்மான் வெளியன் தித்தன், நன்னன்சேய் நன்னன், பொருநன் உள்ளிட்டோர் திகழ்ந்திருக்கிறார்கள்.சேரநாட்டு வேளிர்களாக நெடுவேளாவி, வேளாவிக் கோமான் பதுமன், வையாவிக் கோப்பெரும் பேகன், நன்னன் வேண்மான், வெளியன் வேண்மான் ஆய், எயினன், வெளிமான், எருமையூரன் ஆகியோர் வாழ்ந்திருக்கிறார்கள்.இவர்கள் தவிர வரலாற்றின் ஏடுகளில் பதிவாகாத எண்ணற்ற வேளிர்கள் தத்தம் மக்களின் காவலர்களாக இருந்திருக்கிறார்கள். அரசு உருவாக்கத்துக்கு எதிராகவும் மூவேந்தர்கள் நிலப்பரப்பை கூறுபோட்டு ஆளவும் தடைக் கற்களாக இருந்த இவர்களை எதிர்த்து சோழ, பாண்டிய, சேர அரசர்கள் இணைந்தும், விலகியும் பல காலம் போர் புரிந்திருக்கிறார்கள்.ஒரு கட்டத்தில் வேளிர்கள் அனைவரும் ஒடுக்கப்பட்டார்கள். இதன் பிறகே பல்லவர்கள் தோன்றினார்கள்.   காலங்கள் உருண்டோடியபோதும் மக்கள் மனதில் இன்றும் வேளிர்கள் இடம் பிடித்திருக்கிறார்கள். பாணர்கள் நாள்தோறும் வேளிர்களின் அருமை பெருமைகளைப் பாடித் திரிகிறார்கள். கலைஞர்கள் விழாக்காலங்களில் கூத்து நடத்தி வேளிர்களின் புகழை அணையாமல் பார்த்துக் கொள்கிறார்கள்.   இந்நிலையில் வெளிப்படையாக இல்லாமல் ரகசியக் குழுவாக இன்றும் வேளிர்களின் தலைவர்கள் சந்தித்து அவ்வப்போது தங்கள் பழம்பெருமைகளைப் பேசி வருகிறார்கள் என கரிகாலன் கேள்விப்பட்டிருக்கிறான். ஆனால், ஒருபோதும் அதற்கு அவன் அழுத்தம் கொடுத்ததில்லை. ஆட்சியும் நிலமும் படைபலமும் இல்லாத அவர்களால் என்ன செய்ய முடியும் என அலட்சியமாக இருந்துவிட்டான்.ஆனால், அப்படி, தான் அலட்சியப்படுத்தியதையே பல்லவர்களுக்கு எதிரான போரில் முக்கிய துருப்புச் சீட்டாக சாளுக்கிய மன்னரான விக்கிரமாதித்தர் பயன்படுத்த முற்படுகிறார் என்பதை அறிந்ததும் கரிகாலன் உண்மையிலேயே நிலைகுலைந்தான்.ஏற்கனவே பல்லவர்களின் மூதாதையர்கள் எந்த இனம், நிலப்பரப்பைச் சேர்ந்தவர்கள் என்ற சர்ச்சை அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக நடந்து வரும் நிலையில் மண்ணின் மைந்தர்களாக பழம்பெருமை பேசி வரும் வேளிர்கள் சாளுக்கியர்களின் பக்கம் சேர்ந்தால் கண்டிப்பாக அதன் தாக்கம் பல்லவப் படைகளில் எதிரொலிக்கும் என்பதை நினைத்து கரிகாலன் கவலைப்பட்டான். போதும் போதாததற்கு வேளிர்களின் தலைவனான கடிகை பாலகன் வேறு பாண்டிய மன்னரைச் சந்தித்திருக்கிறான்...‘‘சாளுக்கியர்களின் சார்பில் தூது சென்ற வேளிர்களின் தலைவருக்கு பாண்டிய மன்னர் என்ன பதில் சொல்லி அனுப்பினார்..?’’ சட்டென கஜ சாஸ்திரியிடம் கேட்டான் கரிகாலன்.பதில் சொல்ல முற்பட்ட கஜ சாஸ்திரி திடீரென்று அமைதியானான்.காரணம், கண் முன்னால் விரிந்த காட்சி.பேசிக்கொண்டே வனத்தில் நடந்து வந்த கஜ சாஸ்திரியும் கரிகாலனும் இப்பொழுது வெட்ட வெளியை அடைந்திருந்தார்கள்.அங்கு பல்லவ வீரர்கள் அமர்ந்திருக்க... சங்கிலியால் பிணைக்கப்பட்டு நெஞ்சை நிமிர்த்தியபடி சிவகாமி நின்றுகொண்டிருந்தாள்!தொலைவில் இருந்து அவளைப் பார்த்த கரிகாலனின் கண்கள் இடுங்கின. ஒரே சிவகாமிதான் அங்கு நின்றிருந்தாள்.   ஆனால், அவள் ஒருத்தி அல்ல. அசுவ சாஸ்திரி, வாள் சண்டை வீராங்கனை, அம்புகளைக் குறி தவறாமல் எய்யும் வித்தை அறிந்தவள், தன்னுடன் காதல் மொழி பேசியவள், சாளுக்கியர்களின் ஒற்றர் படைத் தலைவி... என பல முகம் கொண்டவள். இதில் எந்த முகம் உண்மை வதனம்..? அறிந்தபோது கரிகாலனின் உணர்வுகள் ஊசி முனையில் ஆடத் தொடங்கின...அவளா இவள்..?! http://kungumam.co.in/Articalinnerdetail.aspx?id=16062&id1=6&issue=20191018
    • வாவ், உண்மைதான்,  எப்படி கண்டுபிடித்தீர்கள், நீங்கள் மிகவும் கெட்டிக்காறன்தான்,     
    • புத்தா-(மகனே )சிறுகதை-சாத்திரி..நடு இணைய சஞ்சிகைக்காக ..     பச்சை கம்பளி போன்று தேயிலை செடிகளால் தன்னை போர்த்தியிருந்த சிரிமல்வத்தை கிராமத்தில் அந்த கம்பளிக்கும் மேலால் அழகுக்காக போர்த்தியிருந்த பனி மேகங்கள் விலகிக் கொண்டிருந்தது காலைப்பொழுது. பெரும்பாலும் சிங்களவர்கள், இஸ்லாமியர்கள், ஒரு சில தமிழ் குடும்பங்களையும் கொண்டிருந்த அந்தக்கிரமத்தின் மலைச்சரிவில் பாதி கட்டி முடிக்கப்பட்டு முன்பக்கம் மட்டுமே பூசி பெயின்ட் அடிக்கப்பட்டு மேல் மாடி கட்டாமல் கம்பிகள் நீட்டிக்கொண்டிருக்கம் சிறிய வீடுதான் சிங்களவரான குணதாச வீடு. பியசீலி தேனீர் தயாரித்துக்கொண்டிருக்கப் பல் தேய்க்கும் பிரஸ்ஸை வாயில் வைத்தபடியே தொட்டியில் நிரப்பப் பட்டிருந்த தண்ணீரை ஒரு வாளியில் அள்ளிக்கொண்டு போய் கழிப்பறையில் வைத்து விட்டு “அப்பா தண்ணி ரெடி” என்று கத்தினான் குமார. இது அவனது அன்றாட நிகழ்ச்சி நிரலில் முக்கியமானது. இதை எப்போ தொடங்கினான் என்று தெரியாது. அவனுக்கு விபரம் தெரிய வந்த நாளில் ஒரு நாள் காலை வழமையாக பியசீலி தொட்டியிலிருந்து தண்ணீரை அள்ளியதுமே “அம்மா நான் கொண்டு போய் வைக்கிறேன்.” என்று அந்த வாளியை தூக்க முடியாமல் தூக்கி கொண்டுபோய் கழிப்பறையில் வைக்கத் தொடங்கியிருந்தான். இப்போ மூன்று வருடங்களாக அந்த வேலையை ஒரு கடமையாக ஒருவித மன நிறையோடு அவன் செய்து வருகிறான். சத்தம் கேட்டதுமே குணதாச படுக்கையிலிருந்து எழுந்து பக்கத்திலேயே சுவரில் சாத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த ஊன்று கோல்களை எடுத்து இரண்டு பக்கமும் கைகளுக்கிடையில் வைத்துகொண்டு எழும்பி கொஞ்சம் தடுமாறினாலும் சுதாகரித்துக்கொண்டு ‘டக்….. டக்….’ என்கிற சத்தத்தோடு ஒற்றை காலை நிலத்தில் தடவியபடியே கழிப்பறைக்கு போவதை பல் தேய்த்தபடியே அவர் எங்கும் விழுந்துவிடக்கூடாது என்கிற அக்கறையோடு குமார கவனித்துக்கொண்டிருந்தான். “குமார……. பன்சாலைக்கு போகவேணும் கெதியா வா ” என்கிற பியசீலியில் சத்தம் கேட்டு அவசரமாக தொட்டி தண்ணீரில் குளித்து முடித்தவன், அவள் எடுத்து வைத்திருந்த வெள்ளை ஆடையை அணிந்து கொண்டு அவனது ஆடையை போலவே வெள்ளை வெளேரென முற்றத்தில் மலர்ந்திருந்த நித்தியகல்யாணி பூக்களை பிடுங்கி ஒருதட்டில் நிரப்பியவன் சிலவற்றை எடுத்து ஒரு தட்டில் வைத்து விட்டு, வரவேற்பறையின் மூலையில் பொருத்தப்பட்டிருந்த பலகையின் மேல் சிறிய கண்ணாடி கூண்டில் அமர்ந்திருந்த புத்தர் சிலைக்கு முன்னால் காய்ந்து போயிருந்த பூக்களை எடுத்து எறிந்து விட்டுப் பியசீலி கொடுத்த தேநீரை குடித்து முடிந்ததும் அவள் தலை வாரி விட்டு நெற்றியில் ஒரு முத்தம் வைத்தாள். காலைக்கடனை முடித்து முகம் கழுவிவிட்டு தட்டில் குமார வைத்த பூக்களை எடுத்து கண்ணாடிக் கூண்டில் அமர்ந்திருந்த புத்தர் முன்னால் வைத்து வணங்கிவிட்டுக் கதிரையில் வந்தமர்ந்த குணதாச முன்னால் பூக் கூடையை தூக்கியபடியே ஓடிப்போய் நின்றான். “உன் கோபத்தை குறைத்து நல்ல புத்தியை கொடுக்கும்படி புத்த பிரானை நன்றாக வேண்டிக்கொள்.” என்று பியசீலி வாரிவிட்ட தலையை லேசாய் கலைத்துவிட்டு ஒரு முத்தம் கொடுத்து அனுப்பிவைத்தார். இன்று ஞாயிற்றுக்கிழமை என்பதால் குணதாச கடை திறக்கவேண்டியதில்லை எனவே தொலைக்காட்சியை போட்டுவிட்டு கதிரையில் சாய்ந்துவிட பியசீலி சமையலில் இறங்கிவிட்டாள். சிறிது நேரத்திலேயே வீதியில் எதோ சத்தம் கேட்டது “நோனா….. நோனா….. ஓடியாங்க உங்களோட மகன் என்னோட மகனை போட்டு அடிக்கிறான். தயவு செய்து ஓடியாங்க”. என்கிற சத்தத்தோடு அதே தெருவிலிருக்கும் ரமணி ஓடி வந்துகொண்டிருந்தாள். சத்தம் கேட்டு சமையலறையிலிருந்த பியசீலி வெளியே போய் ரமணியோடு சேர்ந்து ஓடினாள். குமார கொண்டுபோன மலர்தட்டு கீழே விழுந்து பூக்கள் எங்கும் சிதறிப்போய் கிடக்க அவன் ரமணியின் மகனை குப்புறப்போட்டு முதுகில் ஏறியிருந்து மாறி மாறி குதிக்கொண்டிருந்தான். பெரும்பாடு பட்டு அவனை பிரித்தெடுத்த பியசீலி “எதுக்கடா அவனை அடிக்கிறாய்? உனக்கு கோபம் குறைந்து நல்ல புத்தி கொடுக்க தானே பன்சாலைக்கு போ என்று அனுப்பினேன். எதுக்கடா?” என்றபடி கன்னத்தில் ஓங்கி ஒரு அறை வைத்தாலும் அது அவனுக்கு வலிக்கவில்லை . “அம்மா அவன் அப்பாவை கிண்டல் பண்ணினான்.அப்பா போல தாண்டி தாண்டி நடந்து காட்டினான். அதுக்காக அடிச்சது பிழையா?” என்று சத்தமாகவே கேட்டான் . “இல்ல நோனா அவன் நேற்று பந்து விளையாடும்போது உண்மையிலேயே மகனுக்கு காலில் அடிபட்டு விட்டது. அதுதான் தாண்டியபடி நடக்கிறான்”. என்று பயந்தபடியே ரமணி சொல்லி முடிக்க. “சரி உன்னைப்பார் ஒரே அழுக்கு, இனி பன்சாலை போகவேண்டாம்.” என்றபடி கீழே விழுந்திருந்த தட்டை தூக்கியவள் குமாரவின் கையை பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு வரும்போதே தடியை ஊன்றியபடி குணதாச பாதி வழிக்கு வந்து விட்டிருந்தான். “என்ன நடந்தது?” என்கிற அவனது கேள்விக்கு, “எல்லாம் உங்களாலைதான் .” என்றுவிட்டுப் பியசீலி வேகமாக கடந்து சென்றுவிட, தடியை ஊன்றி வேகமாக நடந்ததால் தோள் பட்டைகள் வலியெடுக்க அப்படியே கொஞ்ச நேரம் குனிந்து நின்று ஆறுதல் படுத்திக்கொண்டு மீண்டும் வீட்டிற்குதிரும்பியிருந்தான். வீட்டுக்குள் நுழையும்போதே பியசீலிக்கும் குமாரவுக்கும் நடந்த கோபமான உரையாடல் அவன் காதில் விழுந்தது. “அம்மா நீ சொல்வது போல அவர்கள் ஒன்றும் நல்லவர்களில்லை. அவன் வேணுமெண்டே அப்பாவை கிண்டலடித்தான்..” “இல்லை மகனே அவர்கள் நல்லவர்கள். “எங்களுக்கு நிறைய உதவியிருக்கிறார்கள் ..” “இல்லை கெட்டவர்கள்…. அவர்களால் தான் அப்பாவுக்கு இந்த நிலைமை. அவரை பார் எவ்வளவு சிரமப்படுகிறார்?” “அது வேற. இது வேறடா. புரிஞ்சுகொள் ……” “இல்லை அவர்கள் எல்லாமே அப்பிடிதான். அவர்களை அடிக்க வேணும். முடிந்தால் கொலை கூட …..” “டேய்…… நீ கூட ………?” என்று பியசீலி ஆத்திரத்தில் கத்தும் போது உள்ளே வந்து விட்டிருந்த குணதாச “வேண்டாம் நிப்பாட்டு……..” என்று அதை விட சத்தமாக கத்தினான். வேகமாக வீட்டினுள் புகுந்து தன்னுடைய கால்பந்தை எடுத்துக்கொண்டு பின்புறமாக சென்ற குமார சுவரோடு பந்தை அடிக்கத் தொடங்கியிருந்தான். அவனுக்கு கோபம் வரும்போதெல்லாம் தன் கோபத்தை குறைக்க அவன் செய்யும் வேலையது. சுவரில் பந்தை அடித்து அடித்து அது டமாலென வெடித்த பின்புதான் அவன் கோபம் ஆறும். பந்து சுவரில் மோதும் சத்தம் கேட்கத் தொடங்கிருந்தது. குணதாச கைத்தடிகளை கீழே போட்டு விட்டு நிலத்தில் அமர்து கொண்டு “என்ன பியசீலி நீ கூட….?” என்று சொல்லும்போதே அவன் கண்கள் கலங்க தொடங்கியிருந்தது. “இல்லை இப்போ அவன் வளர்த்துவிட்டான். எல்லாம் தெரிந்துகொள்ளும் வயதும் வந்து விட்டது. இனிமேலும் எல்லாத்தையும் மறைக்க முடியாது. அவனாக தெரிந்து கொண்டால் எங்கள் மீது வெறுப்பு வரும். எனவே சொல்லிதானே ஆகவேணும் ..?” “சரி சொல்லலாம். கொஞ்ச நாளில பள்ளிக்கூட விடுமுறை வந்துவிடும். நாங்கள் எல்லோரும் ஒரு சுற்றுலா போகலாம். அப்போ நானே பக்குவாமா அவனுக்கு சொல்லுறேன். அதுவரை பொறுமையா இரு”. டமாலென்று பந்து வெடிக்கும் சத்தம் கேட்டது. சரி இன்னொரு பந்து வாங்கவேண்டும் என்றபடி பியசீலி வீட்டின் பின்புறமாக போனாள். ௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦ இதே கிராமத்தில் இதே காணியில் இருந்த சிறிய குடிசையில் தன் தாய் சகோதரியோடு தான்  குணதாச வாழ்ந்தான். தந்தை யாரென்றோ அதைப்பற்றி அறியும் ஆவலோ அவனுக்கு இருந்ததில்லை. நீ வயிற்றில் இருக்கும்போதே, “அப்பா யாரோடோ ஊரை விட்டு ஓடிப்போய் விட்டார்.” என அம்மா சொன்னதை தவிர வேறெந்த தகவலும் அவனுக்கு தெரியாது. தேயிலை பதனிடும் சிறிய தொழிற்சாலை ஒன்றில்தான் அவன் அம்மா வேலை செய்தார். குணதாசவுக்கும் படிப்பில் பெரிய ஆர்வமில்லாததால் எட்டாவது வகுப்போடு நிறுத்திவிட்டு அம்மாவோடு அதே தொழிற்சாலைக்கு வேலைக்கு போக தொடக்கி விட்டிருந்தான். அவன் அக்கா பத்தாவது படித்து விட்டு வீட்டிலிருந்தபோது பன் சாலையில் வணங்க வந்த ஒரு போலிஸ் காரர் அவளைப் பிடித்துப்போய் பெண் கேட்டு வந்து திருமணமும் நடந்து அவர்களோடு அம்மாவும் கண்டி நகருக்கு போய்விட. வாழ்கையில் எந்த இலட்சியமும் இல்லாமல் வெறுமனே நாட்களை கடதிக்கொண்டிருந்த குணதாசவுக்கு தேயிலை தொழில்சாலையில் வேகமாக சுற்றிக்கொண்டிருந்த இயந்திரத்தின் பட்டி அறுந்து தோள்பட்டையில் அடிதபோதுதான் வாழ்கையின் முதல் வலி தெரிந்தது . அவசரமாக அவனை வைத்தியசாலைக்கு கொண்டு போனதும் வலியை குறைப்பதுக்காக மென்மையான வலியோடு ஊசி மருந்தை செலுத்திய தாதி பியசீலியை முதன் முதலாக சந்தித்தான். பின்னர் அவளை சந்திப்பதுக்காகவே வலிக்கான வழியை தேடி கண்டுபிடித்து வைத்திய சாலையின் வாடிக்கையாளன் ஆனான். தினமொரு வலியோடு தன்னை சந்திக்கவே வழி தேடி வருவதாக பியசீலி உணர்ந்துகொண்ட தருணத்தில் அவளுக்கும் அவனை பிடித்துப்போய் விடவே, “அடிக்கடி அடிபட்டு வராதே அன்பே. அன்போடு நானே உனை தேடி வருகிறேன். அப்பாவை வந்து பார்.” என்று அவள் சொல்லி விட்டாள். அவன் அவளின் அப்பாவை தேடிப்போனான். அவரோ, “வேலையென்ன? சம்பளமென்ன? இப்போவெல்லாம் வசதியான பெண்களை வழைத்து போட்டுக்கொண்டு வாழ்க்கையை அனுபவிக்கிறதே உங்களுக்கு வேலையாய் போச்சு. போய் முடிந்தால் ஒரு வசதியான வீட்டை கட்டி முடி. அப்போதான் என் மகளை கட்டிக்கொடுக்க முடியுமென்று கறாராக சொல்லி விட்டார்”. கூரை பிய்ந்து தொங்கிய குடிசையில் குந்தியிருந்து யோசித்தான். தேயிலை கொம்பெனியில் வேலை செய்து கூரை கூட வேயமுடியாது. வீடு எப்பிடி காட்டுறதாம்..? அப்போ தான் வாகனத்தில் வந்தவர்கள் வீசி விட்டு போன விளம்பரத்தை எடுத்தான். ‘எம் தேசத்தை நாமே மீட்க வேண்டும். இருக்கும் இந்த தீவு மட்டுமே எமக்கான இருப்பிடம். நான்கு பக்கமும் கடலால் மட்டுமல்ல எதிரிகளாலும் சூழப்பட்டிருக்கிறோம். இது அவசர தேவை. அதிக சம்பளம்.’ படித்து முடித்ததுமே கொஞ்சம் நெஞ்சை நிமிர்த்தி கைகளை மடக்கி மேலே உயர்த்தி தசைகள் புடைக்கிறதா என பார்த்து விட்டு அடுத்த நாளே அந்த விளம்பரதிலுள்ள விலாசத்துக்கு போவதென முடிவெடுத்திருந்தான். அன்றிரவே அவன் கனவில் அந்த இடத்தில் ஒரு மாடி வீடு பிளஸ் மொட்டை மாடியில் பிய சீலியை அணைத்தபடி அவன்………. 000000000000000000000 இராணுவத்தில் சேர்ந்து விட்டிருந்தவன் பயிற்சிகள் முடிந்ததுமே கட்டாய சேவையாக வடக்குக்கு அனுப்பப் பட்டிருந்தான். புதிதாக சேர்ந்தவர்களின் கடமையே இரவுநேர காவல் நிலைகளில்தான் தொடங்கும். சண்டை தொடக்கி விட்டால் முன்னுக்கு செல்பவர்களும் அவர்கள் தான். மூன்று வருடங்கள் லீவு எடுக்கமால் அவ்வப்போது பியசீலிக்கு மட்டும் கடிதமெழுதி அனுப்பி விட்டு கல்வீட்டை கட்டி காதலியை மனைவியாக்கும் கனவோடு கடமையிலிருந்தானே தவிர நாட்டை பற்றிய கவலையேதுமிருக்கவில்லை. சண்டை தொடங்கி விட்டாலே எரிச்சலாவிருக்கும். முடிந்தவரை எங்காவது பதுங்கி விடுவான். “சண்டையில் என்ன கிழித்தாய்?” என்று அவன் அதிகாரி கேட்கும் கேள்விக்காக வானத்தை நோக்கி சுட்டு விட்டு துப்பாக்கி ரவை தீர்ந்த கணக்கை காட்டுவான். சமாதான பேச்சுவார்த்தை தொடங்கலாமென பேச்சு அடிபட்டுகொண்டிருந்த நேரம் தொடர்ச்சியாக விடுமுறையே எடுக்காத அவனுக்கு விடுமுறை கிடைத்தது. நேரடியாக பியசீலியின் வீட்டுக்கு சென்றவன் அவள் தந்தையிடம் “இதோ பொறுப்பான வேலையிலிருக்கிறேன். நல்ல சம்பளம். நாளையே ஒரு இஞ்சினியரை அழைத்துவந்து வீட்டுக்கு பிளான் கீறி அத்திவாரம் போடப்போகிறேன். தனி வீடு அல்ல மாடி வீடு”. என்று வாசலில் நின்றபடி சத்தமாகவே சொன்னான். இராணுவ உடையில் துப்பாக்கியோடு வேறு வந்திருக்கிறான். இதுக்கு மேலையும் முடியாது என்று சொன்னால் சுட்டாலும் சுட்டு விடுவான் என்கிற பயத்தில் உடனே அவர் ‘சரி’ சொல்லிவிட, எளிமையாக அவர்களின் திருமணம் நடந்து முடிந்து விட்டிருந்தது. வீடு கட்டும் வேலைகளும் ஆரம்பித்து விட்டதால் அவன் பியசீலி வீட்டிலேயே தங்கியிருந்தான். ஒரு மாத லீவு ஓடித் தீர்ந்துவிட அவளை வங்கிக்கு அழைத்துப்போய் அவள் பெயரை தன் கணக்கில் இணைத்தவன், “பணத்தை எடுத்து வீட்டு வேலைகளை கவனித்துக் கொள். அடுத்த விடுமுறைக்கு வரும்போது புது வீட்டுக்கு குடி போய் விடலாமென்றவன்.”, புதிய காதல் மனைவியை கண்ணீரோடு விடை பெற்றான். அப்போ சமாதான காலமென்பதால் அவனுக்கு அடிக்கடி விடுமுறை கிடைத்தது. கீழ் தளம் மட்டுமே கட்டி முடிக்கப்படிருந்த வீட்டுக்குள் இருவரும் மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கை போய்க்கொண்டிருந்தாலும் வருடங்கள் செல்ல செல்ல அவர்களுக்கு குழந்தை பிறக்கவில்லையே என்கிற கவலை மனதுக்குள் புகுந்து கொள்ளத் தொடங்கியிருந்தது . அங்கங்கே சிறு மோதல்களும் நடந்து பேச்சு வார்த்தை குழம்பி மீண்டுமொரு யுத்தம் தொடங்குவதுக்கான அறிகுறிகள் தோன்றியிருந்ததால் விடுமுறையில் போயிருக்கும் இராணுவத்தினர் அனைவரையும் உடனடியாக கடமைக்கு திரும்புமாறு அறிவித்தல்களும் வெளியாகியிருந்தது. சண்டை தொடங்கி விட்டால் இனி அடிக்கடி விடுமுறை கிடைக்காது எனவே வைத்தியரை போய் பார்த்து விடலாமென்று உள்ளுரிலிருந்த வைத்தியசாலையில் போய் பரிசோதனை செய்து பார்த்தார்கள். குறைபாடு குணதாசவிடமே என்றதும் அவனுக்கு மடியிலேயே ஒரு குண்டு விழுந்து வெடித்தது போலவிருந்தது. “இல்லை இவன் சரியில்லை. கொழும்பு போய் பெரிய வைத்திய சாலையில் பார்க்கலாமென்று” பியசீலி அவனை தேற்றினாள். மீண்டும் ஒரு சிறு நம்பிக்கையோடு கொழும்பு போனார்கள். அந்த வைத்தியசாலை பரிசோதனை முடிவுகளும் குணதாசவை நோக்கியே கையை நீட்டியது. அவன் வாழ்நாளில் நினைவு தெரிந்து முதன் முதலாக அழுதான். முழுதாய் உடைந்து போனவனை பியசீலி அணைத்து அழைத்து வந்தாலும் வீட்டில் மாட்டியிருந்த இராணுவ உடையில் கம்பீரமாக நின்றிருக்கும் அவனது படம் அவனைப்பார்த்து விழுந்து விழுந்து சிரிப்பது போலவேயிருந்தது. கண்ணை மூடும் போதெல்லாம் பியசீலியின் தந்தை, “நீயெல்லாம் ஒரு ஆம்பிளையா ? உனக்கெதுக்கு ராணுவ உடுப்பு? கையில துப்பாக்கி தூ ………” என்று துப்புவது போலவேயிருந்தது. ஒரு நாள் முழுதும் துவண்டுபோய் வீட்டிலேயே படுத்திருந்தவனுக்கு பியசீலியின் நிலையை யோசித்தான். பாவம் என்னை நம்பி வந்தவள், அவளை சமாதானப் படுத்த வேண்டும்என்பதுக்காக, “சரி விடு. எல்லாம் புத்தபகவான் பார்த்துக்கொள்ளுவார். மருத்துவத்தால் மாற்ற முடியாததையும் அவர் மாற்றுவார்.” என்று தேற்றியவன், மறு நாளே சில வேலைகளை திட்டமிட்டு செய்யத் தொடங்கியிருந்தான். வீடு மேல் தளம் கட்டுவதை இப்போதைக்கு தள்ளி வைக்கலாம் என்று முடிவெடுத்தவன் தன் பெயரில் ஆயுள் காப்புறுதி செய்துவிட்டு அன்றே வேலைக்கு திரும்பி விட்டிருந்தான். சில நாட்களிலேயே யுத்தமும் தொடக்கி விட்டிருக்க அவனை மன்னார் தளத்துக்கு அனுப்பி விட்டிருந்தார்கள். இராணுவம் மன்னாரிலிருந்தே களமுனையை திறந்து விட்டிருந்தது. இந்தச் சண்டையில் எப்படியும் செத்துப்போய் விடவேண்டும் அப்போதான் அவளுக்கு காப்புறுதி பணம் கிடைக்கும். வேறு யாரையாவது திருமணம் செய்து மகிழ்ச்சியாக இருக்கட்டும் என்பது மட்டுமே அவனது நோக்கம். இதுவரை காலமும் பதுங்கியிருந்து வானத்தை நோக்கி சுட்டவன் இப்போ முன்னுக்கு வந்து மூர்க்கமாகக் களமாடத்தொடங்கியிருந்தான். அவனது திறமையை பார்த்த அதிகாரியே அசந்துபோய் ஊடுருவி தாக்கும் சிறிய குழுவுக்கு தலைமை தாங்கும் பொறுப்பை கொடுத்திருந்தார். இராணுவம் மடுவைத் தாண்டி பல குறுக்கு பாதைகளாலும் கிளிநொச்சியை அண்மித்துக்கொண்டிருந்தது. அவனும் யுத்த களத்தில் திறமையால் குவித்த வெற்றிகளை பாராட்டி குறுகிய காலத்திலேயே ஒரு படையணியை வழிநடத்தும் அதிகாரியாகி விட்டிருந்தான். பியசீலிக்கு அவ்வப்போது குறுஞ் செய்தி அனுப்புவதோடு அவனுக்கு கிடைத்த பாராட்டுக்களும் பதவிகளாலும் ‘நான் வீரமான ஒரு ஆண்மகன். எனக்கு எந்தக்குறையுமில்லை.’ என நம்பத் தொடங்கியிருந்தான். கிளிநொச்சியின் பாரிய மண் அணையை உடைத்து உள்ளே புகுந்த அணியில் அவனது அணியும் முக்கியமானது. பொது மக்களை சரணடையும்படி அறிவித்தல் கொடுத்ததுமே எங்காவது ஒரு வழி கிடைக்காதா என காயங்களோடும் பசியோடும் ஏங்கயிருந்த மக்கள் சாரை சாரையாக சரணடையத் தொடங்கியிருந்தார்கள். இராணுவத்தினர் ஆண்களை, பெண்களை, வயதானவர்களை, காயமடைந்தவர்களை எனத் தனித்தனியாகப் பிரிக்கத் தொடங்கியிருந்தார்கள். நடைப்பிணங்களாக நகர்ந்து கொண்டிருந்தவரிசையில் ஒரு சலசலப்பு. அவன் என்னவென்று விசாரித்தான். யாரோ ஒரு இளம்குடும்பம் பெண் நிறைமாத கர்ப்பிணியாம். கணவன் அவளை தனியாக விடமாட்டேன் என்று அடம்பிடித்துக்கொண்டிருந்தான். அனைத்தையும் கவனிதுக்கொண்டிருந்தவன் நேராகப்போய் அடம்பிடிதுக்கொண்டிருந்தவனை எட்டி உடைத்து விட்டு இழுத்துக்கொண்டு போங்கள் என்று கட்டளையிட்டான். “ஐயா பெறு மாசம் ஐயா. இண்டைக்கோ நாளைக்கோ பிறந்திடும். அவள் வேற நோஞ்சான இருக்கிறாள். நான் பக்கத்திலை பாத்துக்கொள்ளுறேன். விடுங்கோ ஐயா.” எண்டு புலம்பியபடியே இருந்தவனை இராணுவத்தினர் தள்ளிக்கொண்டு போனார்கள். அவள் மொத்தமாக அழுது கண்ணீர் தீர்ந்திருக்க வேண்டும். வயிற்றைப்பிடித்தபடி பற்களால் உதட்டை கடித்து கண்களை மூடி நின்றிருந்தவளை இராணுவ பெண்ணொருத்தி அழைத்துக்கொண்டு போனாள். இரவானதும் சரணடைவு நிறுத்திவைக்கப்பட்டு மறுநாள் வரும்படி அறிவித்தார்கள். இடைவிடாது கேட்டுக்கொண்டிருந்த துப்பாக்கிகளின் சத்தம் அன்று கொஞ்சம் ஓய்ந்திருந்தது. அவர்களது தலைநகரம் வீழ்ந்து விட்டது. இன்னும் கொஞ்சம்தான் முற்றாக முடித்துவிடுவோம் என்று வெற்றிக்களிப்பில் நிறைந்திருந்த தன் அணியினர்ருக்கு வாழ்த்து சொன்னவன். தற்காலிக தங்குமிடமாகப் பாதி இடிந்தவீடு ஓன்றில் ஓய்வெடுக்க சென்றிருந்தான். ஜெனறேற்றரில் ஒரேயொரு பல்ப்புமட்டும் மெல்லிய வெளிச்சம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது. லேசாகக் கண்ணயர்த்து போகும் நேரம் மீண்டும் சலசலப்பு. வேகமாக வந்த ஒருவன் சலூட் அடித்துவிட்டு, “சேர் .. சரணடைந்த ஒரு பெண்ணுக்கு குழந்தை பிறக்கப்போகிறது. வலியில் கத்துகிறாள் என்ன செய்யலாம்? ” என்றான். பல நாட்களுக்கு பின்னர் கழற்றி மாட்டியிருந்த சட்டையை போட்டுக்கொண்டு பெண்கள் அடைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த இடத்துக்கு போனவன் வலியில் துடிதுக்கொண்டிருந்தவளைப் பார்த்தான். அவன் அடித்து விரட்டியவனின் மனைவியேதான். “ராணுவ மருத்துவருக்கு தகவல் கொடுங்கள். அவளை என் தங்குமிடத்துக்குத் தூக்கிவாருங்கள்.” என்று கட்டளையிட்டு விட்டு மீண்டும் இருப்பிடம் திரும்பி விட்டான். அவளைக் கொண்டுவந்து நிலத்தில் கிடத்தி விட்டிருந்தார்கள். வைத்தியர் வந்து சேரும்போது வலியில் முனகிக்கொண்டிருந்தவள் மயக்க நிலைக்கு சென்று கொண்டிருந்தாள். வைத்தியர் வந்ததுமே அவள் நாடித்துடிப்பை தொட்டுப்பார்த்து விட்டு வேகமாக இயங்கத் தொடங்கினார். குளுக்கோஸ் பையை எடுத்து ஒரு தடியில் கட்டி ஊசியை குழாயில் இணைத்து அவள் கையில் நரம்பை தேடிப்பிடித்து ஏற்றி விட்டு. சிறு பிளேட்டை எடுத்து அவளின் அடி வயிற்ரைக் கிழித்து குழந்தையை வெளியே எடுத்தவர், அதே பிளேட்டால் தொப்பிள் கொடியை வெட்டி விட்டு தண்ணீர் வேணுமென்றதும் குணதாசவே வாளியில் தண்ணீரை கொண்டு வந்து வைத்தான். அதில் குழந்தைதையை அமிழ்த்தி கழுவத்தொடங்கியதுமே அழத் தொடங்கியிருந்தது. “குழந்தைக்கு பால் கொடுக்க உடனே ஏற்பாடு செய்யுங்கள்” என்று வைத்தியர் சொன்னதுமே, காவலுக்கு நின்ற ஒருவனை அழைத்து, “கைதானவர்களில் பால் கொடுக்கக் கூடிய தாய் யாராவதிருந்தால் உடனே வேகமாக அழைத்து வா..” என்று கட்டளையிட்டான். சில நாட்களுக்கு முன்னர் பிறந்த கைக்குழந்தையோடு ஒரு தாயை அவன் முன்னால் கொண்டு வந்து நிறுத்தினார்கள். அவன் சைகை செய்ததுமே ஒருவன் அவளிடமிருந்த குழந்தையை வாங்கிக்கொள்ள அழுதுகொண்டிருந்த குழந்தையை அவள் கையில் கொடுத்ததும் அங்கிருந்து ஓரமாக அவள் சென்றுவிட குழந்தையின் அழுகை சத்தம் நின்று போய் விட்டிருந்தது. தன் கடமைகளை முடித்த வைத்தியர் அவனிடம் வந்து, “தையல் போட்டிருக்கிறேன். நிறைய இரத்தம் வெளியேறியிருக்கிறது. ஏற்கனவே அந்தப்பெண் பலவீனமாக இருக்கிறாள். உடனடியாக இரத்தம் செலுத்த வேண்டும். இல்லா விட்டால் உயிருக்கு ஆபத்து. வசதியுள்ள பெரிய வைத்திய சாலைக்கு எடுத்துப்போங்கள்.” என்று சொல்லிவிட்டு அவனுக்கு முன்னால் சல்யூட் அடித்து விட்டு விடை பெற்றுக்கொண்டான். வைத்தியர் போனதும் சுற்று முற்றும் பார்த்தான். மங்கலான வெளிச்சத்தில் காவலுக்கு நின்றவர்களும் குழந்தைக்குப் பால் கொடுக்கும் பெண்ணும் சிறிது தூரத்திலேயே நிற்பது தெரிந்தது. அறைக்கு திரும்பி அசைவற்றுக்கிடந்த அவளையே சில நிமிடங்கள் பார்த்துக்கொண்டிருந்தவன் மீண்டும் வெளியே பார்த்தான். அருகாக யாருமில்லை. கதவை மெதுவாக சாத்தி விட்டு இடுப்பிலிருந்த சிறிய கத்தியை எடுத்து அவளின் அடி வயிற்றின் கீழே செருகி மேல் பக்கமாக இழுத்தான். அப்போதுதான் போடப்பட்டிருந்த தையல்கள் கத்திக்கு வழி விட்டு இலகுவாக ஒவ்வொன்றாக அறுத்துக்கொண்டு சில அங்குலங்கள் அதையும் தாண்டி வந்து நின்றது. கத்தியை இழுத்தெடுத்து குளுக்கோஸ் குழாயை அறுத்தவன், அதிலிருந்து வழிந்த குளுக்கோசில் கழுவி மீண்டும் இடுப்பில் செருகி விட்டு குனிந்து பார்த்தான். அவள் அவனை வெறித்துப் பார்த்தபடியே உடல் ஒரு தடவை அசைந்தது. எதோ சொல்ல முயற்சித்தது போலவிருந்தது. கழுதுப்பக்கத்தில் விரல்களை வைத்துப் பார்த்தான். நாடித் துடிப்பு அடங்கிப்போயிருந்தது . வெளியே வந்து லேசாக விசிலடித்ததும் ஓடி வந்த பாது காவலனிடம், ‘அவள் இறந்து விட்டாள். கொண்டு போய் புதைத்துவிடு.’ என்று சைகையிலேயே சொன்னதும், இயந்திரம் போல இயங்கிய பாதுகாவலன் இறந்தவளின் உடலை அவள் கிடத்தியிருந்த துணியிலேயே சுருட்டி தோளில் சுமந்தபடி இருளில் மறையத் தொடங்கியிருந்தான். அவளுடலில் வழிவதற்கு இரத்தம் இருந்திருக்கவில்லை. வெளியே பாலுட்டி முடித்திருந்தவளிடம் அவளின் குழந்தையையும் எடுத்துக்கொண்டுபோய் உள்ளே படுக்கசொன்னதும் அவள் குழந்தைகளோடு உள்ளே நுழைந்து இரண்டு குழந்தைகளையும் அணைத்தபடி நித்திரையாகிப்போனாள். அரையிருளில் அறுந்துபோன குளுக்கோஸ் குழாயிலிருந்து இன்னமும் துளிகள் விழுந்துகொண்டிருந்தது. 0000000000000000000000000 நீண்ட நாளின் பின் குணதாச தொலைபேசியில் பிய சீலியை அழைத்ததும் அதிகாலை நேரம் பயத்தில் பரபரத்து, “உங்களுக்கு ஒன்றுமில்லையே…….? என்றவளிடம் , “இல்லை காலை விடிந்ததும் ஒரு வண்டியை பிடித்துக்கொண்டு கொஞ்சம் பணமும் எடுத்துக்கொண்டு வவுனியா வந்துவிடு. இராணுவ அலுவலகத்துக்கு போக வேண்டாம். ரயில் நிலைய பக்கமாக வந்துவிடு. அங்கேயே காத்திரு. நான் வந்துவிடுகிறேன்.” என்று விட்டு தொலை பேசியை துண்டித்து விட்டான் . நடந்த முழு உண்மையையையும் பியசீலியிடம் சொல்ல முடியாது. எனவே அவளுக்கு சொல்வதுக்ககவே ஒரு கதையை தயார் செய்ய வேண்டியிருந்தது .யோசித்தான். கதை இதுதான் : ‘பயங்கரவாதிகளிடமிருந்து அப்பாவி பொது மக்களை மீட்டுக்கொண்டிருந்தோம். அப்போ ஒரு கர்ப்பிணி பெண்ணும் கணவனோடு ஓடி வந்துகொண்டிருந்தாள். அப்போ பயங்கரவாதிகளின் சூடு பட்டு கணவன் இறந்து போய் விடக் காயமடைந்த கர்ப்பிணி பெண்ணை மட்டும் என்னால் காப்பாற்ற முடிந்தது. ஆனால் அன்றிரவே குழந்தை பிறந்துவிட பலவீனமாக இருந்த அந்தப்பெண் இறந்து விட்டாள். எவ்வளவோ முயன்றும் என்னால் அவளை காப்பாற்ற முடியவில்லை. குழந்தையை மட்டுமே காப்பாற்ற முடிந்தது. புத்த பிரானே எமக்காக இந்த குழந்தையை என் கையில் கொடுத்ததாக நினைத்தேன். இனி இவன் எங்கள் குழந்தை……” இதை பலமுறை அவன் சொல்லிப் பார்த்துக்கொண்டான். அதிகாலையே எழுந்தவன் நித்திரையிலிருந்த பெண்ணிடம், “உன் குழந்தையை கொண்டுபோய் முகாமில் உன் உறவினர் அல்லது தெரிந்தவரிடம் கொடுத்துவிட்டு வா.” என்றவன் பழைய துணியால் சுற்றியபடி நித்திரையிலிருந்த குழந்தையை தன்னுடைய இராணுவ சீருடை ஒன்றில் சுற்றி கையில் எடுத்து பார்த்தபடியே நிற்றிருக்கும்போதே அவள் வந்து விட்டிருந்தாள். குழந்தையை அவள் கையில் கொடுத்து ஜீப்பில் ஏற சொன்னவன், வண்டியை இயக்கியதும் அது ஏ 9 பாதையால் ஓடத் தொடங்கியிருந்தது. வழி நெடுகலும் அங்காங்கு இருந்த இராணுவ தடை கம்பங்கள் எல்லாமே அவனின் அடையாளத்தை உறுதி செய்து வழி விட்டுக்கொண்டிருந்தது. வவுனியா இரயில் நிலையத்துக்கு அருகில் வந்தவன் தொலைபேசியில் பியசீலியை தொடர்பு கொண்டதுமே, அருகிலிருந்த ஒரு வாகனத்திலிருந்து இறங்கி சுற்று முற்றும் பார்த்து விட்டு, வண்டியிலிருந்தவளிடம் குழந்தையை வாங்கும்போதே அது வீரிட்டு அழத் தொடங்கியிருந்தது. கொஞ்சம் பலவந்தமாகவே குழந்தையை பிரித்தெடுக்கும் போது அவள் உதடுகளை கடித்து கண்களை மூடிய படியே பேசாமலிருந்தாள். பியசீலியின் கைகளில் குழந்தையை கொடுத்தவன், பியசீலிக்காக சொல்வதுக்கு தாயார் செய்து வைத்திருந்த கதையை வேகமாக சொல்லி முடித்துவிட்டு , “நீ ஊருக்கு போக வேண்டாம். அமாவிடம் விபரம் சொல்லியுள்ளேன். நேராக அவர்கள் வீட்டுக்கு போ. போகிற வழியில் குழந்தைக்கு வேண்டிய பால்மா, பால் போச்சி வாங்கி கொள்.” என்றவனிடம் குழந்தைக்கு என்ன பெயர் என்ற பியசீலியின் கேள்விக்கு, “குமார………..” என்று விட்டு ஜீப்பில் போய் ஏறிக்கொண்டான். மீண்டும் கிளிநொச்சி சென்றுகொண்டிருந்த வாகனத்தை யாருமற்ற காட்டுப் பகுதியில் நிறுத்தி அவளை கீழே இறங்கசொன்னவன் துப்பாக்கியை அவள் தலையில் வைத்தான். எந்த அசைவுமற்று நின்றவளிடம் “உனக்கு சாக பயமில்லையா?” என்றதும் அவளது உதடுகள் லேசாய் விரிந்தது. அதை சிரிப்பென்று அவன் எடுத்துக்கொண்டான். “என்ன பெயர்?” என்று அவளிடமிருந்து வந்த உணர்வுகளற்ற குரலுக்கு. “என்பெயரா….?” என்று கோபமாய் கேட்டான். “இல்ல… உன் பெண்சாதி பெயர் ..” கம்பீரமாய் துப்பாக்கியை நீட்டியபடி நின்றிருந்தவன் கொஞ்சம் தடுமாறி, “எதுக்கு….? என்றான். “அந்தக் குழந்தையைப் பத்திரமா பார்த்துக்கொள்ள சொல்.” என்றதும் துப்பாக்கியை மீண்டும் இடுப்பில் செருகிவிட்டு, “சரி வந்து ஜீப்பில் ஏறு.” என்றான்.அவள் ஏறி அமர்ந்ததும் ஜீப் நகரத்தொடங்கியது. இருவரிடமும் ஆயிரம் கேள்விகள் இருந்தாலும் வார்த்தைகளை வீணாக்க இருவருமே விரும்பவில்லை. ஜீப் மீண்டும் கிளிநொச்சி முகாமுக்குள் நுழைந்ததும் அவளை இறங்கி போகசொன்னவன், “உன் விசாரணைகளை விரைவாக முடித்து விடுதலை செய்ய சொல்கிறேன். நீ போகலாம்.” என்றதும் தன் பிள்ளை இருக்கும் இடத்துக்கு வேகமாக போய் கொண்டிருந்தவளிடம், “கொஞ்சம் நில்லு.” என்றவன், அருகில் போய், “அவள் பெயர் பியசீலி…… குழந்தையை பத்திரமா பார்த்துக்கொள்வாள். இதை பற்றி நீ யாரிடமும் சொல்லக்கூடாது. போ என்றான்.” எபோதாவது செத்து தொலைந்து விட வேண்டும் என்பதுக்காகவே முன்னரங்கில் மூர்க்கமாக படை நடத்தி வெற்றிகளை குவிதுக்கொண்டிருந்தவன் இப்போதெல்லாம் மெதுவாகவும் பாதுகாப்பாகவும் நகரத் தொடங்கியிருந்தான். ஒரு துப்பாக்கி ரவை கூட உரசிப் பார்க்கமேலேயே வாழ்க்கை வெறுத்துப்போயிருந்த காலங்கள் கடந்து போய் விட்டிருந்தது. இனி வாழ்ந்து விட வேண்டுமென முடிவெடுத்திருந்த அன்றிரவே அவனுக்கு பக்கத்தில் விழுந்து வெடித்த குண்டுச் சத்தத்தில் எழுந்த வலியோடு மயங்கிப் போயிருந்தான். ராணுவ வைத்திய சாலையில் கண்விழித்த போது, ஒற்றை காலடியில் குழந்தையோடு பியசீலி நின்றிருந்தாள். வலப்பக்கமாக பெரும் வலி. வலக்கால் பக்கமாக தொடைக்குக் கீழே வெள்ளை போர்வை மட்டுமே தெரிந்தது. ஆனாலும் விரல்கள் இருக்குமென்கிற நம்பிக்கையோடு அசைத்துப் பார்த்தான். முறிந்த பல்லியின் வால் போல அவனது தொடை மட்டும் கொஞ்சம் அசைந்தது. என்ன நடந்ததென ஞாபகங்கள் அனைத்தையும் ஒன்றோடு ஒன்றாக கோர்த்து பார்க்க முயன்றதில் குண்டு வெடித்தது வரை மட்டுமே ஞாபகத்தில் வந்தது. அறுந்து போயிருந்த நினைவு மீண்டும் ஓட்ட வைத்ததில் ஒற்றைக் கால் இல்லாதவனாகப் படுக்கையில். அதுக்கு மேல் அவனால் நினைவுகளை மீட்க முடியவில்லை. பியசீலி குழந்தையை அவனருகில் கிடத்தியதும், அது இரண்டு கால்களையும் அடித்து எதோ சத்தம் போட்டபோது அவன் ஒற்றைக் கால்வலியை மறந்து போனான். காயம் ஆறும்வரை சில மாதங்கள் வைத்திய சாலையிலேயே கழிக்க வேண்டியிருந்தது. ஒருநாள் வெளியே வீதியெங்கும் பட்டாசு சத்தம். காவலரணில் நின்றிருந்த இராணுவத்தினரும் வானத்தை நோக்கிச் சுட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். வைத்திய சாலை ஊழியர்களும் மகிழ்ச்சியோடு ஒருவரையொருவர் கட்டிப்பிடித்து மகிழ்ச்சியைக் கொண்டாடி முடித்த மறுநாள் வைத்திய சாலைக்கு வந்திருந்த ராணுவ அதிகாரி காயமடைந்திருந்த அனைத்து வீரர்களின் வாயிலும் ‘பயங்கர வாதத்தை வென்று அரக்கனை கொன்று விட்டோம்.’ என்ற படியே பால்ச்சோற்றை ஊட்டி விட்டுச் சென்று விட்டார். காயம் ஆறிப்போனதும் வீடு திரும்பியிருந்தவனுக்கு காயமடைந்த இராணுவத்தினருக்கு கொடுக்கும் ஊக்கதொகையும் வேறு தொழில் தொடங்குவதுக்காக கைத்தொலைபேசி திருத்தும் பயிற்சியும் அரசால் வழங்கப்பட்டது. கிடைத்த தொகையில் வீட்டுக்கு முன்னாலேயே சிறிய தொலைபேசி திருத்தும் கடை ஒன்றை போட்டுக் கொண்டவனுக்கு ஒய்வுதியமும் கிடைதுக்கொண்டிருந்ததால் வாழ்க்கை சுமுகமாகப் போய்கொண்டிருந்தது. நாட்கள் செல்ல நடந்த சம்பவங்களும் நினைவிலிருந்து விலகிப்போய் இன்றுவரை நிம்மதியாகவே இருந்தான். இன்றைய சம்பவம் மீண்டும் அவனை பழைய நினைவுகளுக்கு இழுத்துக்கொண்டு செல்லவே, அடுத்த லீவுக்குக் குடும்பமாக கிளிநொச்சிக்குச் சுற்றுலாபோய் பியசீலிக்கு அவன் சொல்லி வைத்திருந்த அதே கதையை அங்குவைத்து நம்பும் படியாக குமாரவுக்கு சொல்லிவிடுவதென முடிவெடுத்திருந்தான். 0000000000000000000000000000 வாகனம் கிளிநொச்சி நகரை அண்டியிருந்தது. குணதாசவுக்கும் பியசீலிக்கும் நடுவில் கையில் பந்தை வைத்து உருட்டியபடியே குமார வெளியே வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். குணதாசவோ இறுகிய முகத்தோடு பல வருடங்களுக்கு பின்னர் ஒரு இடத்தைக்காட்டி “இதோ……. இங்குதான் நீ கிடைத்தாய்.” என மீண்டும் சொல்லப்போகும் அந்த கதையையே மனதுக்குள் திரும்ப சொல்லிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். கிளிநொச்சி சந்தியில் சனக்கூட்டமாகவும் சத்தமாகவும் இருக்க, சந்தியில் இருந்த உணவகத்தில் ஏதாவது சாப்பிடலாமென நினைத்து வண்டியை நிறுத்துமாறு சொல்லிவிட்டுத் தன் கைதடியைகளை எடுத்துக்கொண்டு இறங்கிய போது, வீதியின் மறுபக்கம் சனக்கூட்டமாக இருந்தது. “அங்கே என்ன நடக்கிறது?” என்று ஒருவரை கேட்டதும் , “ஒ……… அதுவா? காணமல் போனவர்களுக்கான போராட்டம். இதுவே இவங்களுக்கு வேலையா போச்சு.” எண்டு சொன்னபடி போய் விட்டார். குமார வண்டியிலிருந்து இறங்கும்போது கையிலிருந்த பந்து நழுவி வீதியில் குறுக்கே உருண்டோட தொடங்கியதும் அதை பிடிப்பதுக்காக அவன் வீதியில் பாய மறுபக்கமிருந்து வேகமாக வந்துகொண்டிருந்த தனியார் பேருந்து ஓன்று பிரேக் அடித்து நிக்க, ஓடிப்போன குமார திரும்பவும் மறுபக்கம் வந்து விழுந்திருந்தான். என்ன நடந்தது என எல்லோருமே யோசிக்க முதல் அது நடந்து விட்டிருந்தது. அனைவருமே உறைந்து போய் நின்றிருக்கும் போது குணதாச வீதியில் கிடந்தவனை பார்த்தார். குறுக்கே ஓடிய குமாரவை காப்பாற்ற அவனை தள்ளி விட்டு பேருந்தில் ஒருவர் அடி பட்டு கிடந்திருந்தார். யாரோ போனடித்து விட்டிருக்க அம்புலன்ஸ் அவரை ஏற்றிக்கொண்டு போனதும் அங்கு வந்த போலிசார் பேருந்து ஓட்டுனரை கைதுசெய்து விசாரிக்க தொடங்கியிருந்தார்கள். குறுக்கே போன குணதாச தன் இராணுவ அடையாள அட்டையை காட்டி “என் மகனில் தான் பிழை. அவரை விட்டு விடுங்கள்.” என்றதும் போலிசாரும் “விசாரணைக்கு அழைக்கும்போது வரவேணும்.” என்று அவனை விட்டு விட்டார்கள். குமரவை காப்பாற்ற குறுக்கே விழுந்தவன் கையில் வைத்திருந்த எதையோ எறிந்து விட்டதை கவனித்திருந்த குணதாச அதை போய் எடுதுப்பார்த்தான். ஒரு பதாதையில் படம் ஒட்டியிருந்ததது. கீழே சிலவசனங்கள் . அந்த படம் அவனை உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தது. அன்றைய இரவின் மங்கிய வெளிச்சத்தில் அவனிடம் எதையோ சொல்ல முயற்சி செய்து அப்படியே அடங்கிப்போனவளின் முகம். இன்னும் அவனின் நினைவிலிருந்தது. அங்கிருந்த ஒருவரிடம் “என்ன எழுதியிருக்கு?” என்று கேட்டான். “என் மனைவியும் பிள்ளையும் எங்கே……”? என்று எழுதியிருக்கு என்று சொல்லிவிட்டு அவன் போய் விட்டான். அக்கம் பக்கம் பார்த்து விட்டு அந்த படத்தை தனியாக பிரித்தெடுத்து சட்டைபைக்குள் மறைத்து வைத்துக்கொண்டான் . உணவகத்தில் சாப்பிட அமர்திருந்தாலும் அவனால் சாப்பிட முடியவில்லை. பியசீலியும் குமாரவும் கூட சரியாக சாப்பிடவில்லை. அரை குறையாக சாப்பிட்டு விட்டு வெளியே வந்திருந்தவர்கள் வண்டியில் ஏறியதும் “திரும்பவும் ஊருக்கே போ………” என்று ஓட்டுனரிடம் சொல்லிவிட எதுவும் புரியாமல் அவனும் வந்த வழியே வண்டியை செலுத்த தொடங்கியிருந்தான். குணதாச மடியிலேயே தலை வைத்து படுத்திருந்த குமார, “அப்பா……. எல்லாம் என்னால தானே…? அவருக்கு ஒண்டும் ஆகியிருக்காதே..?” என்றான். இல்லை ஒண்டும் ஆகியிருக்காது. அவர்களும் நல்லவர்கள் தான்”. என்று சட்டையை தடவிப் பார்த்துக் கொண்டான் குணதாச. ஊரை அடைந்திருந்தபோது இரவாகி விட்டிருந்தது. நீண்ட நேர மௌனத்தை உடைத்தவன், “இன்றைக்கு கொஞ்சம் குடிக்கவேண்டும்.” என்று பியசீலியிடம் மெதுவாக அனுமதி கேட்டான். அவளும் எதுவும் சொல்லவில்லை. வாகனம் சாராய கடையை அண்மித்தபோது றைவரின் தோளில்த் தட்டிப் பணத்தைக் கொடுத்தான். வண்டியை நிறுத்தியவன் ஓடிப்போய் வாங்கி வந்து அவனிடம் கொடுத்து விட்டு வீட்டில் கொண்டு போய் விட்டு விட்டான். இரவு பியசீலி அறைக்குள் போய் படுத்துவிட, அவன் குடிப்பதை ஆச்சரியமாக பார்த்துக்கொண்டிருந்த குமாரவை “வா…” என்று அழைத்தவன், அவனை இறுக்கி அணைத்து முத்தமிட்டு, அப்பா இப்போ உனக்கொரு கதை சொல்லப் போகிறேன்.” என்று சொல்லத் தொடங்கியிருந்தான் 000000000000000000000 மறுநாள் காலை வழமையை விட தாமதமதமாக எழும்பிய குமார குணதாசவை பார்த்தபோது அவன் மூலையில் சிறிய கண்ணாடி கூண்டிலிருந்த புத்தர்சிலையையே வெறித்துப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அதில் புதிதாக பிடுங்கி வைக்கப்பட்டிருந்த நந்தியாவட்டை பூக்கள் நிரம்பியிருந்தது. அருகில் ஒரு பெண்ணின் படம். ” குமார முகம் கழுவி விட்டு வா. தேநீர் தயார் செய்கிறேன்.” என்கிற பியசீலி சொன்னதை காதில் வாங்கிக் கொள்ளாதவன் பந்தை எடுத்துக்கொண்டு வீட்டுக்கு பின்புறமாக சென்றிருந்தான். பந்து சுவரில்மோதும் சத்தம் கேட்கத் தொடங்கியிருந்தது. குணதாச பியசீலியை திரும்பிப் பார்த்தான். அவள் முகட்டை வெறித்துப்பார்த்தபடி சுவரில் சாய்ந்திருந்தாள். குணதாச நினைவு தெரிந்து வாழ்கையில் இரண்டாவது தடவையாக அழ ஆரம்பித்திருந்தான். டமால் என்று பந்து வெடிக்கும் சத்தம் கேட்டது .
    • Mulvaney brashly admits quid pro quo over Ukraine aid as key details emerge White House acting chief of staff Mick Mulvaney made a stunning admission Thursday by confirming that President Donald Trump froze nearly $400 million in US security aid to Ukraine in part to pressure that country into investigating Democrats. Mulvaney insisted that he only knew of a US request to investigate the handling of a Democratic National Committee server hacked in the 2016 election, but text messages between US diplomats show efforts to get Ukraine to commit to an investigation into Burisma, the company on whose board former Vice President Joe Biden's son sat. There is no evidence of wrongdoing in Ukraine by either Biden. "That's why we held up the money," Mulvaney said after listing the 2016-related investigation and Trump's broader concerns about corruption in Ukraine. After weeks during which Trump denied the existence of any political quid pro quo in his withholding of security aid to Ukraine, Mulvaney confirmed the existence of a quid pro quo and offered this retort: "Get over it."   "We do that all the time with foreign policy," Mulvaney said of the influence of politics in the Trump administration. In an unusual statement expressing public distance from the White House, a senior Justice Department official responded: "If the White House was withholding aid in regards to the cooperation of any investigation at the Department of Justice, that is news to us." Trump's attorney Jay Sekulow told CNN's Jim Acosta: "The legal team was not involved in the acting chief of staff's press briefing."   https://www.cnn.com/2019/10/17/politics/mick-mulvaney-quid-pro-quo-donald-trump-ukraine-aid/index.html