Sign in to follow this  
நவீனன்

பெத்த அம்மா...வளர்த்த அம்மா...

Recommended Posts

பெத்த அம்மா...வளர்த்த அம்மா...

 

 
SHORT

கிரிக்கெட் மேட்ச்சில் வெற்றி பெற்ற குஷியுடன் மட்டையைச் சுழற்றியபடி வீட்டில் நுழைந்தான் கார்த்திக். சமையலறையில் எண்ணெய்யில் பொரியும் பூரியின் மணம் வாசலிலேயே வரவேற்றது. "ஹை... பூரி ...'' மட்டையை ஒரு பக்கம் வீசி எறிந்தான்... கை கால் கழுவிக் கொண்டு சாப்பாட்டு மேஜையின் முன் உட்கார்ந்து கொண்டு தாளம் போட்டபடி கத்தினான்... " அம்மா டிபன்''


 "மல்லிகா கார்த்திக் வந்துட்டான் பாரு.இந்தா அவனுக்கு கொண்டுபோய் கொடு''...ஒரு தட்டில் நாலைந்து பூரிகளை வைத்து குருமாவையும் ஊற்றி நீட்டினாள் வனஜா.
 "வேண்டாண்டியம்மா உன் பிள்ளைக்கு நீயே பரிமாறு. சொல்லிட்டேன்...''
 "உனக்கும்தானேடி அவன் பிள்ளை... உனக்குத்தான் உரிமை அதிகம்... பத்து மாசம் வயித்திலே சுமந்து பெத்தவளாச்சே...''
 "அதெல்லாம் விடு வனஜா எப்போ அவனை உன்கிட்டே ஒப்படைச்சேனோ அப்போதிருந்து அவன் உன் பிள்ளையாகத்தானே வளர்கிறான்... அவனை இங்கிருந்து பார்த்தாலே எனக்குப் போதும்... என்னைக்கண்டால் எரிந்து விழுவானே உனக்குத் தெரியாதா... நான் கொண்டுபோக மாட்டேன்''அவசர மாக மறுத்த மல்லிகாவை,
 "நல்ல பசியோட இருக்கான்... அவனுக்குப் புடிச்ச டிபன்... எதையும் பாக்கமாட்டான்... மட மடன்னு சாப்பிட ஆரம்பிச்சுடுவான்... அவர் வர்றதுக்குள்ளே நான் பூரிகளை ரெடி பண்ணணும். தயவு செஞ்சு கொண்டுபோ''ன்னு விடாமல் வனஜா வற்புறுத்தவும் பூரிகளை இட்டுத் தேய்த்துக் கொண்டிருந்த மல்லிகா தயக்கத்துடன் தட்டை வாங்கிக் கொண்டு ஹாலுக்குப்போனாள்.


 கார்த்திக்கோ மல்லிகாவைக் கண்டதும் கோபம் தலைக்கேறக் கத்தினான், "வந்துட்டியாக்கும்... நீ ஒண்ணும் எனக்குப் பரிமாற வேண்டாம்... எனக்கு எங்கம்மாதான் வேணும்..'' என்று சண்டித்தனமாய் மேஜையின் மேல் தலையைக் கவிழ்த்துக் கொள்ளவும்... கண்களை துடைத்துக்கொண்டு மல்லிகா தட்டுடன் உள்ளே போனாள்.
 "ஏண்டா கண்ணா இப்படி படுத்தறே. அவளும் உன் அம்மாதானே...''சமாதானப் படுத்தியபடியே டிபன் தட்டை தானே எடுத்து வந்தாள்...வனஜா.
 "எத்தனைமுறை சொல்லியிருக்கேன்.... எனக்கு நீ மட்டும் தான் அம்மான்னு... இன்னொரு வாட்டி இவளை என் அம்மான்னு சொல்லாதே... நான் வேண்டாம்னு தானே என்னை உனக்கு கொடுத்துட்டா. அப்புறம் என்ன அம்மா உறவு வேண்டிருக்கு... இவளைப் பார்க்கவே எனக்குப் பிடிக்கலை...எந்தத்தாயாவது தான் பெற்ற குழந்தையை இன்னொருத்தருக்குத் தூக்கிக் கொடுப்பாளா... தாய் என்ற சொல்லுக்கே அர்த்தம் தெரியாதவள். சே ...'' ஆத்திரத்துடன் கத்தியவன் சாப்பிடாமலேயே எழுந்து போனான்.
 வனஜாவுக்குத் தன் மேலேயே கோபம் வந்தது. "சே.... நான் என்னவோ... மல்லிகாவின் தாய்ப்பாசத்திற்கு மதிப்புக் குடுக்கணும்னு நினைக்கப்போக, அவளும் வருத்தப்பட்டு... குழந்தையும் இப்படி சாப்பிடாமல்... கார்த்திக் தனக்கு கிடைத்த நினைவுகளில் மூழ்கி அப்படியே நின்றான்.


 வனஜாவும் மல்லிகாவும் நெருங்கிய தோழிகள். வனஜா கல்யாணம் ஆகி நீண்ட நாட்கள் கழித்து உண்டாகியிருந்த சமயம், மல்லிகாவிற்கு இரண்டாவது குழந்தை பிறந்து இரண்டு மாதம் ஆகியிருந்தது. ஒரு நாள் வனஜா நடைப் பயிற்சி செய்து கொண்டிருந்தபொழுது ஜல்லிக்கட்டுத் திடலிலிருந்து வழி தப்பி வந்த காளையைப்போல் வேகமாக ஓடிவந்த ஒருமாடு அவளை முட்டித்தள்ளி வயிற்றில் மாட்டின் கொம்பு குத்தியதில் உள்ளே குழந்தை இறந்து கர்ப்பப்பை கிழிந்து, ஏகப்பட்ட சிக்கலாகி வேறு வழியின்றி கர்ப்ப பையையே எடுக்கும்படி ஆகிவிட்டது.
 தனக்கு இனி குழந்தை பிறக்க வாய்ப்பே இல்லை என்றறிந்ததும் வனஜா மனம் உடைந்து போய் தவித்தாள். அந்த நேரம் அவள் துயர் துடைக்க மல்லிகாதான் ஆதரவுக்கரம் நீட்டினாள்.


 "வனஜா... என் இரண்டாவது குழந்தை கார்த்திக்கை நீ உன் குழந்தையாக ஏற்றுக்கொள்... இரண்டு மாசக்குழந்தைக்கு எந்த வித்தியாசமும் தெரியாது... எனக்கு கெüசிக்கே போதும்'' தானாகவே மனமுவந்து நீட்டிய கையை கெட்டியாகப் பற்றிக் கொண்டு விட்டாள் வனஜா.
 தன் குழந்தை வயிற்றில் ஜெனித்ததிலிருந்தே தன்னுள் பொங்கியிருந்த தாய்ப்பாசம் அத்தனையையும் சுவீகரித்த குழந்தைமேல் கொட்டிக் கொட்டி வளர்க்க ஆரம்பித்தாள்... கார்த்திக் வளர வளர அவன் அழகையும் விஷமத்தையும் பார்க்கப் பார்க்க... கடவுளே... எனக்கு இத்தனை இன்பமும் மல்லிகாவால்தானே கிடைத்தது... அவளுக்கு உரிமையானதை அவளும் தானே அனுபவிக்கணும்...
 வனஜாவின் மனதில் நன்றியும் நெகிழ்வுணர்வும் பரவியது. அதன் விளைவு...
 "மல்லிகா... பாசத்தை அடைத்து வைக்காதே... உன் குழந்தையை நீ பார்க்க வரலாம்.கொஞ்சலாம்... கண்ணனுக்கு தேவகி யசோதா மாதிரி நம்ம கார்த்திக்கு நாமிருவரும் அம்மாக்கள்...'' என்று வனஜா சொன்னதில் மிகவும் மகிழ்ந்து போனாள் மல்லிகா...நேரம் கிடைத்தபோதெல்லாம் குழந்தையைப்பார்க்க வரலானாள்.
 வனஜாவின் கணவன் முகுந்துக்கு இந்த ஏற்பாடு பிடிக்கவில்லை." வனஜா இவள் இப்படி அடிக்கடி வருவதும் குழந்தையைத் தூக்கித் தூக்கி கொஞ்சுவதும் சரியில்லை... நாளடைவில் பெற்ற தாயிடம் குழந்தை ஒட்டிக் கொண்டுவிடும்'' என்று அடிக்கடி எச்சரித்தான்.


 ஆனால் நடந்ததென்னவோ நேர்மாறாக ஆயிற்று
 கொஞ்சம் விவரம் தெரிய ஆரம்பித்ததும் கார்த்திக் வனஜாவை " அம்மா. எல்லாருக்கும் ஒரு அம்மாதானே இருப்பா... எனக்கும் நீ மட்டும் தானே அம்மா... அப்புறம் மல்லிகாம்மானு இன்னொரு அம்மா எப்படி..''என்று அடிக்கடி கேட்க ஆரம்பித்தான்..
 "மல்லிகாம்மாதான்டா கண்ணு உன்னை பத்து மாசம் வயத்தில் சுமந்து பெத்த அம்மா... எனக்கு குழந்தை இல்லாததால் உன்னை எனக்கு கொடுத்துட்டா அதனால உனக்கு ரெண்டு அம்மாடா கண்ணு..'' மல்லிகா மேல் அவனுக்குப் பாசம் இல்லாமல் போய்விடக் கூடாது என்ற நல்ல எண்ணத்தில் வனஜா உண்மையைச் சொல்லி விட்டாள்.
 "போம்மா தன்னோட குழந்தையை இன்னொருத்தருக்கு யாராவது கொடுப்பாளா.. அன்னிக்கு ஒரு நாள் நம்ம வீட்டு பூனைக்கு குட்டி பிறந்ததே ... அது நம்மையெல்லாம் தொடக்கூட விடாம குட்டியை எப்படி பாத்துண்டது...என் பிரெண்ட் ஹரியோட அம்மாக்கு குட்டிப் பாப்பா பிறந்ததே அவங்க அந்த பாப்பாவை யாருக்கும் கொடுக்கலியே... எப்பவும் தானே தூக்கி வச்சுக்கிட்டிருப்பாங்களே... இவங்க மட்டும் எப்படி...'' கார்த்திக்கின் குழந்தை மனம் அப்போது அதை ஏற்கவில்லை... ஆனாலும், போகப் போக அவன் வளர வளர மல்லிகா மேல் அவனுக்கு வெறுப்புதான் அதிகமாயிற்று. அவளைக்கண்டாலே எரிச்சல் படுவதும் வனஜா சமாதானப்படுத்துவதும். அடிக்கடி நிகழலாயிற்று...


 ஒருமுறை வனஜா வீட்டில் இல்லாத சமயம் மல்லிகா கார்த்திக்கின் அறைக்குள் நுழைந்து, அவன் கத்தத்தொடங்குவதற்கு முன், "கண்ணா, கொஞ்சம் பொறுமையாகக்கேள்... நீ இந்த அளவு வெறுக்க, இந்த அம்மா எந்த தவறும் செய்யவில்லை... நீ பிறந்ததுமே ஒரு ஜோசியர் "இந்தக்குழந்தை உங்களிடம் இருந்தால் அவன் உயிருக்கே ஆபத்து... வேறிடத்தில் வளர்ந்தால்தான் அவன் நன்றாக இருப்பான்' என்று சொன்னதில் கலங்கிப்போயிருந்த சமயம் வனஜாவிற்கும் இப்படி ஒரு துன்பம் நேர்ந்ததும்... நான் எங்கள் இருவர் கவலையும் தீர்ந்து விடும்... நீயும் சவுக்கியமாய் இருப்பாய் என்றுதான் கண்ணா இப்படிச் செய் தேன்'' என்றெல்லாம் மல்லிகா சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்போதே காதைப்பொத்திக்கொண்டு கத்தினான்...
 "நிறுத்தறயா... உன் கட்டுக்கதையை... இந்த வார்த்தைகளையெல்லாம் என்கிட்டே வச்சுக்காதே. ஒரு தாயால் எந்த சூழ்நிலையிலும் தன் குழந்தையை இன்னொருவரிடம் தூக்கிக் கொடுக்க முடியாது... உன் வியாக்கியானம் எதுவும் தேவை இல்லை...இங்கே எங்க அப்பா அம்மா நல்ல வசதியா இருக்கா... பணம் கொட்டிக்கிடக்கிறதுன்னு ஓடிஓடி வந்துடறே... உங்கவீட்டுக்காரர் வேலைபோய் வெட்டியாய் உட்கார்ந்திருக்கிறார்.அப்பப்போ கெடைச்சதை பத்திண்டு போலாம்னு... இந்தக் கதையெல்லாம் என்கிட்டேசொல்லிண்டுவராதே... வெளியேபோயிடு''ன்னு கத்தினான்.
 கார்த்திக்கின் வார்த்தைகள் மல்லிகாவை அவமானத்தில் கூனிக் குறுகி போக வைத்தது.


 "நான் உன்னைக் கொடுக்கும்போது இவர்கள் மிகவும் சாதாரண நிலையில்தான் இருந்தார்கள்... நீ வந்தபிறகுதான் முகுந்த் பிசினெஸ் ஆரம்பித்து கொடிகட்டிப்பறக்கிறார்... என் ஏழ்மை நிலை கண்டு வனஜா அவ்வப்போது ஏதாவது பணஉதவி செய்ய முன் வந்தால்கூட நான் ஏற்பதில்லை தெரியுமா... உன்னைப்பார்க்கவேண்டுமென்ற பாசத்துடிப்பில்தான் நீ எத்தனை திட்டினாலும் பொருட்படுத்தாது வந்துவந்து நிற்கிறேனடா கண்ணா'' என்றெல்லாவற்றையும் மனதுக்குள்ளேயே புதைத்துக்கொண்டவள் வாய் திறந்து எதுவும் பேசாமல் இடத்தை விட்டு அகன்றாள்.


 அதன் பின் மல்லிகா வனஜா வீட்டுக்கு வரவே இல்லை. காரணம் புரியாமல் வனஜா தவித்தாள்...கார்த்திக் பி.இ. , எம்.இ., எம் பி ஏ முடித்து அப்பாவின் பிசினெஸ்ûஸ பிடித்துக்கொண்டான். கார்த்திக்கின் கல்யாணத்தின் போது கூட மல்லிகாவுடன் தொடர்பு கொள்ளவும் முடியவில்லை.. எங்கிருக்கிறாள் என்றே தெரியவில்லை... சொல்லப் போனால் அந்த நேரம் மல்லிகா கஷ்டத்தில் இருந்தாள். கணவர் திடீரென்று இறந்து விட... மூத்தவன் கெüசிக் அம்மாவை தனியே விட்டு விட்டு மனைவியுடன் வடக்கே எங்கேயோ போய்விட்டான். ஆதரிக்க யாருமின்றி மல்லிகா கூடுவாஞ்சேரியில் ஓர் அநாதை ஆஸ்ரமத்தில் சேர்ந்து விட்டாள்.
 இந்த விவரங்கள்எல்லாம் கல்யாணத்துக்கு வந்த உறவினர் யாரோ சொல்லப்போக வனஜா ரொம்பவே கலங்கினாள்.
 அவளுக்கு ஒரு மாறுதலாயிருக்கட்டும் என்று முகுந்த் ஒரு யாத்ரா சர்வீஸ் மூலம் வடக்கே ஒரு டூர் போய் வர ஏற்பாடு செய்தான்... டூர் போனவர்களத்தனைபேரும் ஒரு நதியில் உல்லாசப்படகில் போகும்போது படகு மூழ்கி தண்ணிக்குள்ளேயே அத்தனைபேர் வாழ்க்கையும் முடிந்து போய்விட்டது.
 செய்திகேட்டு ஓடிவந்தாள் மல்லிகா. துயரத்தில் துடித்த அந்த நிலையிலும் கார்த்திக் அவளை கடும் சொற்களால் காயப்படுத்தினான்... "சமயம் பார்த்து அம்மா பாசம் காட்டி ஒட்டிக்கலாம்னு வந்துட்டியா... அதெல்லாம் நடக்காது... என் அம்மா செத்துப்போயாச்சு... வந்தமா... துக்கம் விசாரிச்சமான்னு போயிண்டே இருன்னு'' நெருப்புமாதிரி வார்த்தைகளைக் கொட்டி விரட்டினான்.


 "என்னங்க... அவங்களைப்போய் இப்படி கடுப்பாய் பேசறீங்க... என்ன இருந்தாலும் அவங்க உங்களை பெத்தவங்க இல்லையா...'' மனைவி கீர்த்தி பரிந்துகொண்டு பேசினாள்.
 "வாயை மூடு பெத்தவங்களாம் பெத்தவங்க. பெத்த பிள்ளையைத் தூக்கிக்கொடுத்தவள்... யாராவது இப்படிச் செய்வார்களா... ஏன் நீ கொடுப்பியா...'' மனைவியிடம் கத்தினான்.
 "சும்மா... விளையாட்டுக்கு கூட அப்படியெல்லாம் பேசாதீர்கள்... நமக்குக்கல்யாணம் ஆகி ஐந்து ஆண்டுகள் கழித்து இப்பத்தான் எனக்கு மெய்யோ பொய்யோன்னு நாள் தள்ளிப் போயிருக்கு... நல்லபடியா முழுமாசமும் சுமந்து என் பிள்ளையை நான் பெற்று எப்படியெல்லாம் வளர்க்கணும்னு ஆசையாசையாய் காத்துண்டிருக்கேன் தெரியுமா... என்னைப் போய்...''
 குழந்தை எட்டாம் மாதமே பிறந்ததால் ஒன்றரைக் கிலோ வெயிட் தான் இருந்தான். கிட்டத்தட்ட ஒரு மாதம்போல் இன்குபேட்டரில் வைத்து, டாக்டர் சொல்வதை துளியும் பிசகாமல் கடைப்பிடித்துக் காப்பாற்றி...
 இப்பொழுது நாலு மாதத்தில் குழந்தை நன்கு தேறி கொள்ளை விளையாட்டும் அழகுமாய் பெற்றவர்களை மகிழ்வித்துக் கொண்டிருந்தான்...
 ஒருநாள் கார்த்திக் மனைவியிடம் கேட்டான், "கீர்த்தி என் குழந்தையை யாரையும் தொடக்கூட விடமாட்டேன்... என் குழந்தைக்குத் தேவையான எல்லாவற்றையும். குளிப்பாட்டுவது... தூங்கவைப்பது என்று நானேதான் பார்த்துப்பார்த்து செய்வேன்... என்று சொல்வாயே இப்பொழுதுஉனக்குத் தாய்ப்பால் சுரப்பு இல்லையென்று வேறு யாரோ ஒரு பெண்ணை உன் குழந்தைக்கு பால் கொடுக்கச் சொல்கிறாயே. ஏனிப்படிச் செய்யணும். எத்தனை உயர்ந்த பால்பவுடர் வகைகள் கிடைக்கின்றன... டாக்டரிடம் கேட்டு அவற்றில் ஏதாவதொன்றைக் கொடுக்கலாமே''


 "நீங்கள் சொல்வதுபோல் நான் ரொம்பவுமே பொசசிவ் குணமுடையவள் தான்... ஆனாலும் என் குழந்தை எனக்கு எல்லாவற்றிற்கும் மேல்...அவன் குறைமாசத்திலேயே பிறந்துவிட்டதால் எடை வேறு ரொம்பவே கம்மியாயிருந்ததால் கவனமாக பராமரித்து வளர்க்கணும்... தாய்ப்பால் கொடுத்தால்தான் குழந்தை தேறி வளருவான்... பின்னாட்களில் அடிக்கடி நோய்நொடின்னு தொந்தரவு இல்லாமல் ஆரோக்கியமாக இருப்பான்... குழந்தைக்குத் தேவையான ஊட்டச்சத்தும் நோயெதிர்ப்புச்சத்தும் தாய்ப்பாலில் கிடைப்பது போல் பவுடர்ப்பாலில் கிடைக்காது... என்று டாக்டர் கண்டித்துச் சொல்லிவிட்டாரே... நானென்னசெய்ய.... என் குழந்தை எனக்கு எவ்வளவு முக்கியம்... ஆனாலும் அவனுக்கு கொடுக்கவேண்டிய உணவு என்னிடம் இல்லையே... அதனால்தான் டாக்டர் ஏற்பாடு செய்துகொடுத்தபடி வேறொரு தாய் தன்னிடம் தன் குழந்தையின் தேவைக்குமேல் சொரிந்த பாலமுதத்தை என் குழந்தைக்கும் கொடுக்கிறாள்... பாவம்... அந்தப்பெண் கஷ்ட ஜீவனம்... அவள் குழந்தைக்குண்டான மற்ற தேவைகளை நாம் கவனித்துக்கொள்கிறோம்''


 மனைவியின் வார்த்தைகளத்தனையும் கார்த்திக் மனதில் இனம் புரியாத ஓர் உணர்வை ஏற்படுத்தியது... தாய்ப்பாசத்திற்குத்தான் எத்தனை பரிமாணங்கள்... நினைத்துப் பார்க்க பார்க்க பிரமிப்பாயிருந்தது.ஒருதாய் தன்னால் மட்டுமே தன் குழந்தைக்குப் புகட்டி வளர்க்கத் தேவையான பால் சுரப்பு தனக்கு இல்லையென்றதும்... தன் மகவின் நலன்கருதி வேறொரு தாயிடம் யாசிக்கிறாள்... அந்தத் தாயோ தன் குழந்தைக்காகவே தன் குழந்தைக்கு மட்டுமே உரிமையான அந்த அமுதத்தை தான் பெறாத வேறொரு குழந்தைக்கும் வழங்குகிறாள்... புராணத்தில் கண்ணன் கதையும் இப்படித்தானே... கண்ணனுக்கு நேரவிருக்கும் ஆபத்திலிருந்து காப்பாற்றுவதற்காகவே அவனைப் பிறந்த உடனேயே இரவோடிரவாக தேவகி... யசோதா வீட்டிற்கு அனுப்பி வளர செய்யவில்லையா... ஏன் என்நிலையும் அப்படித்தானே .
 ஆனால் நான் வனஜாம்மாவை மட்டுமே தாயாக நினைத்து அந்த அம்மாவின் பாசத்தில் திளைத்தவன் என்னைப் பெற்ற தாயை எப்படியெல்லாம் உதாசீனம் செய்தேன்... பாவம் மல்லிகாம்மாவின் மனம் எப்படி வேதனைப்பட்டிருக்கும்... இப்படி ஒரு நினைவு தோன்றியதுமே கார்த்திக்கின் மனம் உருகி நெகிழ்ந்தது... பாவம்... என்னைப்பெற்ற என் அம்மா எங்கோ அநாதையாக கஷ்டப்படுவதாவது... நான் இருக்கும்போது என் அம்மாவை தவிக்கவிடலாமா... நாளைக்கே நான் கூடுவாஞ்சேரி போய் அம்மாவை என் வீட்டிற்கு அழைத்துவரப்போகிறேன்... கார்த்திக்கின் மனம் அப்பவே அம்மாவிடம் ஓடியது.

http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/03/பெத்த-அம்மாவளர்த்த-அம்மா-2993296.html

Share this post


Link to post
Share on other sites

அருமையான கதை ..பகிர்வுக்கு நன்றி 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Topics

  • Posts

    • சிறு வயதில் என் குளப்படி ஊர்பிரசித்தம். அம்மாவிடம் வாங்கும் பூவரசம்தடியின் அடியிலிருந்து என்னைக் காப்பாற்றும் பெரியம்மாவின் மகள் தங்கமக்காவிடம் எனக்கு அத்தனை பாசம், அவருக்கும் எனமேல் கொள்ளை பிரியம். அன்று அவருக்குக் கல்யாணம், பொன்னுக்கிராம் பெட்டியில்தான் பாட்டு, என்னையும் பெட்டியில் தட்டுப்போடவிட்டதால் ஒரே கொண்டாட்டம், கொண்டாட்டத்திலும் ஒரு தட்டில் வந்தபாட்டு அந்த வயதிலும் என் மனதை உருக்கி உருகவைத்தது ஏன்னென்று தெரியவில்லை. அப்பாடலை இன்று நினைத்தாலும் பழைய ஞாபங்கள்வந்து என்னையறியாமல் என் கண்கள் பனித்துவிடும்.    
    • ஓட்டப்பிடாரம்: நெல்லை, தூத்துக்குடி, தென்காசி மாவட்டங்களில் கிணற்று பாசனத்தை நம்பி விவசாயிகள், மலர் சாகுபடி செய்து வருகின்றனர். நெல்லை, கோவில்பட்டி, தென்காசி, தூத்துக்குடி பூ மார்க்கெட்டுகளுக்கு தென்காசி, மானூர், சங்கரன்கோவில், கங்கைகொண்டான், நாலாட்டின்புத்தூர், காமநாயக்கன்பட்டி, தெய்வசெயல்புரம், செய்துங்கநல்லூர், ஓட்டப்பிடாரம் பகுதிகளில் இருந்து விவசாயிகள் பூக்களை விற்பனைக்கு கொண்டு வருகின்றனர். தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில் ஓட்டப்பிடாரம், புதியம்புத்தூர், குலசேகரநல்லூர், கொம்பாடி, கீழமுடிமண், ஆரைக்குளம், கப்பிகுளம், கீழமங்கலம், குப்பனாபுரம் உள்ளிட்ட கிராமங்களில் மல்லி, சம்பங்கி, கனகாம்பரம், கோழிக்கொண்டை, செவ்வந்தி, சாமந்தி போன்றவற்றை விவசாயிகள் அதிகளவில் பயிரிட்டுள்ளனர். தற்போது மகசூல் இருந்தும், கொரோனா ஊரடங்கு உத்தரவு காரணமாக குடும்ப விழாக்கள், சமூக விழாக்கள், கூட்டங்கள் நடத்த தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளதால் பூக்கள் விற்பனை குறைந்துள்ளது. மேலும் பூ மார்க்கெட்டுகளும் மூடப்பட்டுள்ளன. இதன் காரணமாக ஓட்டப்பிடாரம் அருகே ஆரைக்குளம் சுற்றுவட்டாரத்தில் மல்லிகை பூக்கள், செடியிலேயே பறிக்காமல் விடப்பட்டு கருகி வருகின்றன. சில்லாங்குளத்தில் கோழிக்கொண்டை பூக்கள் காய்ந்து காட்சியளிக்கின்றன. இதுகுறித்து பசுவந்தனை அடுத்த கப்பிகுளத்தை சேர்ந்த விவசாயி முனியாண்டி கூறுகையில், ‘‘மல்லிகை பூவானது ஓராண்டில் பூக்கத்தொடங்கி 10 ஆண்டுகள் வரை பலன் தரக்கூடியது.தற்போது கொரோனாவால் வந்த ஊரடங்கு பூக்கள் பூத்தும் பறித்து அனுப்ப முடியாத சூழல் உள்ளது. பயிறு வகை, நெல், மிளகாய், கடலை என்றால் கூட வீட்டில் சேமித்து வைக்கலாம். ஆனால் மல்லிகையை ஒருநாள் பறிக்காவிட்டால் மறுநாள் உதிர்ந்து விடும். கடன் வாங்கி சாகுபடி செய்த பணத்தை கோடையில்தான் எடுக்க முடியும். எனவே உரிய கணக்கெடுப்பு நடத்தி தமிழக அரசு நஷ்டஈடு வழங்க வேண்டும்’’ என்றார். இதேபோல் மானூர் சுற்றுவட்டார பகுதியிலும் கேந்திப்பூக்கள் விளைச்சல் இருந்தும் பறிக்காமல் செடியிலேயே விடப்பட்டுள்ளன. இதுகுறித்து  மானூரை சேர்ந்த பூ விவசாயி மெய்யேல் கூறுகையில், பூ  விவசாயம் மூலமே அன்றாட தேவைக்கு வருமானம் வந்த நிலையில், தற்போதை ஊரடங்கு உத்தரவால் பூக்களை பறித்து விற்பனைக்கு அனுப்ப முடியாமல் கையில் பணமின்றி பாதிக்கப்பட்டு உள்ளோம். இன்னும் 10 நாட்கள் ஆனால் இவற்றை அழித்துவிட்டு மீண்டும் பயிரிடத்தான் வேண்டும், என்றார்.   http://www.dinakaran.com/News_Detail.asp?Nid=576912
    • கிட்டத்தட்ட கொரோனா மாதிரிதான் லாக் டவுன்
    • கொரோனா வைரஸ் காரணமாக ஊரடங்கு உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டுள்ளதால் மும்பையில் இருந்து 1,000 கி.மீ. நடந்தே வந்த நாகை, திருவாரூர் பட்டதாரிகள் திருச்சியில் இருந்து வாகனத்தில் ஊருக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டனர். மும்பையில் இருந்து சுமார் 1,000 கி.மீ. தூரம் நடந்தே வந்த பட்டதாரிகள்.   திருச்சி: நாகை மாவட்டம் கீழ்வேளூர் மற்றும் திருவாரூர் மாவட்டத்தை சேர்ந்த 22 பேர் மகாராஷ்டிரா மாநிலம் மும்பை அருகே சோலாப்பூரில் செயல்பட்டு வரும் வேளாண் உபகரணங்கள் மற்றும் இயற்கை உரம் தயாரிக்கும் நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்து வருகிறார்கள். இவர்கள் அனைவரும் பி.எஸ்சி, எம்.எஸ்சி. வேளாண் பட்டதாரிகள் ஆவர். அனைவரும் சோலாப்பூரில் தங்கி வேலை பார்த்து வருகின்றனர். சம்பளத்தை பெற்றோருக்கு அனுப்பி வைக்கும் அவர்கள் 6 மாதங்களுக்கு ஒருமுறை தங்களது சொந்த ஊருக்கு வந்து செல்வது வழக்கம். இந்தநிலையில் உலக நாடுகளை அச்சுறுத்தி வரும் கொரோனா வைரஸ் காரணமாக இந்தியாவில் கடந்த மாதம் 26-ந்தேதி முதல் ஊரடங்கு உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. இதனால் அனைத்து போக்குவரத்தும் முடங்கியது. மேலும் சோலாப்பூரில் உள்ள வேளாண் உபகரணம் தயாரிப்பு நிறுவனமும் மூடப்பட்டது. இதற்கிடையே அங்கு பணியாற்றி வருபவர்களின் பெற்றோர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளை சொந்த ஊருக்கு கிளம்பி வந்துவிடுமாறு கேட்டுக் கொண்டனர். ஆனால் போக்குவரத்து முற்றிலும் முடங்கியதால் சொந்த ஊர் செல்ல வழியின்றி அவர்கள் தவித்து வந்தனர்.  மேலும் ஒரு சில நாட்கள் மட்டுமே அவர்களுக்கு உணவு கிடைத்தது. அதன் பிறகு அதற்கும் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டது. இதனால் வேறு வழியின்றி தங்களது சொந்த ஊருக்கு செல்ல 22 பேரில் 7 பேர் மட்டும் முடிவெடுத்தனர். சற்றும் யோசிக்காமல் கிடைத்த பிஸ்கெட் பாக்கெட்டுகள், தண்ணீர் பாட்டில்களை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு கடந்த 29-ந்தேதி சோலாப்பூரில் இருந்து நடந்தே ஊருக்கு புறப்பட்டனர். வழியில் கிடைத்த சரக்கு வாகனங்களில் தொற்றிக் கொண்டு ஒருசில கிலோ மீட்டரை கடந்தனர். இரவு வேளையில் சாலையோரம் படுத்து உறங்கிய அவர்கள் பகலில் வெயிலையும் பொருட்படுத்தால் களைத்த உடலுடன் எப்படியாவது ஊர்போய் சேரவேண்டும் என்று நடந்தனர். மும்பையில் இருந்து கர்நாடக மாநிலம் வழியாக வந்த அவர்கள் 7 நாட்கள் நடந்து நேற்று மாலை திருச்சி மாவட்டம் முசிறியை வந்தடைந்தனர். அப்போது அதே ஊரை சேர்ந்த அருண் என்பவர் அவர்களிடம் விசாரித்தார். நடந்தை அறிந்த அவர் உடனடியாக மாவட்ட கலெக்டரை தொடர்பு கொண்டு தெரிவித்தார். அதன்பேரில் திருச்சி மாவட்ட கலெக்டர் சிவராசு, அந்த 7 பேரும் சொந்த ஊருக்கு செல்ல வாகன பாஸ் வழங்கி உதவினார். https://www.maalaimalar.com/news/topnews/2020/04/05145428/1394245/1000-km-from-Mumbai-to-Nagai-walk-Thiruvarur-graduates.vpf  
    • வாயை மூடி பேசவும் - திரை விமர்சனம்     பேச்சுதான் படத்தின் மையம். மனதை விட்டுப் பேசுங்கள், மனதில் உள்ளதை மறைக்காமல் பேசுங்கள். எல்லாப் பிரச்சினைகளும் தீர்ந்துவிடும் – இதுதான் படத்தின் ஆதாரமான செய்தி. இந்தச் செய்தியைத் துளிக்கூட சீரியஸ் தன்மையோ வன்முறையோ இல்லாமல் அழகான மலைப் பிரதேசத்தின் பின்னணியில் மெல்லிய சாரலாய்த் தெளித்தி ருக்கிறார் இயக்குநர் பாலாஜி மோகன். பேச வேண்டியதைப் பேசாமல் போனால் என்ன ஆகும்? தேவையே இல்லாமல் பேசினால் என்ன ஆகும்? சுத்தமாகப் பேசாமல் இருந்தால் என்ன நடக்கும்? - சில துணைக் கதைகளின் உதவியோடு இதையெல்லாம் பேசுகிறார் இயக்குநர். பனிமலை கிராமத்தில் ‘ஊமைக் காய்ச்சல்’ என்ற வித்தியாசமான நோய் பரவுகிறது. நோய்க்கு ஆளானவர்கள் பேசும் திறனை இழக்கின்றனர். பேசுவதாலேயே நோய்க் கிருமிகள் பரவுவதாகக் கூறி, ஊர் மக்கள் பேச அரசு தடை விதிக்கிறது. நோய்க்கு மருந்து கண்டுபிடித்தவுடன் பேச விதித்த தடையை அரசு விலக்கிக்கொள்கிறது. இப்படிப் பேச்சுக்கும் மௌனத்துக்கும் இடையே நடக்கும் சலனங்கள்தான் திரைக்கதை. படத்தில் ஏகப்பட்ட பாத்திரங்கள். மனதில் பட்டதைப் பளிச்சென்றும் நயமாகவும் பேசும் அர்விந்த் (துல்கர் சல்மான்), தனக்குப் பிடிக்காததை வெளிப்படையாகச் சொல்லும் துணிவில்லாத அஞ்சனா (நஸ்ரியா நசீம்), கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கும் காதலன், எதையாவது உளறிப் பிரச்சினையில் மாட்டிக்கொள்ளும் அரசியல்வாதி, அடையாளம் பெறுவதற்கான அவஸ்தையில் இருக்கும் வித்யா (மதுபாலா), தனக்கு ஓவியத்தில் நாட்டம் என்பதைச் சொல்ல முடியாத சிறுவன், மகனை வெறுப்பதோடு அனாதை இல்லத்தைக் காலி செய்வதில் கறாராக இருக்கும் பெரியவர் (வினுசக்கரவர்த்தி), நடிகர் உமேஷ் (ஜான் விஜய்), குடிகாரர்களின் சுயமரியாதையைக் காக்கப் போராடும் குடிகாரர் சங்கத் தலைவர், நடிகரின் உரிமை காக்கப் போராடும் ரசிகர் மன்றத் தலைவர் எனப் பலரும் வருகிறார்கள். பேச்சைப் பறிக்கும் நோய் இவர்கள் ஒவ்வொருவரையும் எப்படிப் பாதிக்கிறது என்பதை வேடிக்கையாகச் சொல்ல முயன்றிருக்கிறார் பாலாஜி. முதல் பாதி முழுவதும் பேசிப் பேசிக் கலகலப்பூட்ட முயல்கிறார். அரசியல்வாதியைக் கிண்டலடிப்பது, ரசிகர் மன்றத்தைக் கேலி செய்வது, செய்தி சேனல்களைக் கிண்டலடிப்பது என எல்லாவற்றிலும் காமெடி. எல்லாமே மிகையான ஸ்பூஃப் வகை. சில இடங்களில் சிரிக்க முடிகிறது. துல்கர் சல்மானின் துறுதுறுப்பும் நஸ்ரியாவின் அமைதியும் படத்தின் பலம். சல்மான் பாத்திரத்தை உணர்ந்து சிறப்பாகச் செய்திருக்கிறார். மெல்லிய சோகத்துடன் நடமாடும் பாத்திரத்தில் நஸ்ரியா கவர்கிறார். நீண்ட நாள் கழித்துத் திரையில் தலை காட்டியிருக்கும் மதுபாலா 1990களில் பார்த்தது போலவே இருக்கிறார். மௌனமாகப் பேசும் காட்சிகளில் நஸ்ரியாவும் மதுபாலாவும் தங்கள் விழி மொழி மூலம் தனித்து நிற்கிறார்கள். செய்தி வாசிப்பாளராக டி.வி.யில் தோன்றிச் சிரிக்க வைக்கும் பாலாஜி, ஒரு கட்டத்தில் சலிப்படையவும் வைக்கிறார்.ரோபோ சங்கரும், ஜான் விஜய் யும் திரைக்கதையில் திணிக்கப்பட்டிருந்தாலும் அவ்வப்போது சிரிக்க வைக்கிறார்கள். உளறி மாட்டிக்கொள்ளும் அரசியல்வாதி கதாபாத்திரத்தில் பாண்டியராஜன் கச்சிதம். இரண்டாம் பாதியில் வசனங்கள் இல்லாமல் கதையை நகர்த்த வேண்டியிருக்கும் சவாலில் ஜெயிக்கிறார் இயக்குநர். இந்த மௌனத்தைத் தன் இசையால் மொழியாக்கம் செய்திருக் கிறார் சியன் ரால்டன். மலைப் பிரதேசத்தை அழகாகக் காட்டி நம் கண்களுக்குக் குளிர்ச்சி தருகிறார் ஒளிப் பதிவாளர் செளந்தர்ராஜன். படத்தின் ஆதாரமான கேள்விகள் அனைத்துக்குமான பதில்கள் உடனடியாகத் தெரிந்துவிடுவதால் படத்துடன் ஒன்ற முடியவில்லை. அடுத்து என்ன என்ற கேள்வியே எழ வாய்ப்பில்லை. கிண்டலையும் சில நெகிழ்ச்சியான தருணங்களையும் மட்டுமே நம்பிப் படத்தை நகர்த்தியிருக்கிறார் பாலாஜி. படத்தின் பலமும் பலவீனமும் இதுதான். https://www.hindutamil.in/news/supplements/hindu-talkies/1790--1.html   https://einthusan.tv/movie/watch/2547/?lang=tamil