யாழ் இணையத்தில் அறிவித்தல் விளம்பரங்களை இணைத்துக் கொள்வதன் மூலம் தாயக மக்களின் நல்வாழ்வுக்கு உதவிடலாம்.
விபரங்களிற்கு
Sign in to follow this  
பெருமாள்

வெள்ளைக்காரன்

Recommended Posts

வெள்ளைக்காரன்

              அ.முத்துலிங்கம்

சிண்டரெல்லா கதையில் யார் கதாநாயகன் அல்லது நாயகி என்று கேட்டேன். நான் கேட்டது ஓர் ஆறு வயது பெண் குழந்தையிடம். அந்தக் குழந்தை பதில் சொல்ல ஒரு விநாடிகூட எடுக்கவில்லை. ’மணிக்கூடு’ என்றது. நான் திடுக்கிட்டுவிட்டேன். சிண்டரெல்லாவைச் சொல்லலாம், அல்லது ராசகுமாரனை சொல்லலாம். அல்லது தேவதையை சொல்லலாம். ஏன் சிண்டரெல்லாவின் இரண்டு சகோதரிகளைக் கூடச் சொல்லியிருக்கலாம். இது புதுவிதமாக இருந்தது. யோசித்துப் பார்த்தேன். அந்தக் குழந்தை சொன்னது சரிதான். மணிக்கூடு இல்லாவிட்டால் கதையே இல்லையே. அதுதானே முடிச்சு. 12 மணி அடிக்கமுன்னர் சிண்டரெல்லா வீடு திரும்பவேண்டும். இதுதான் தேவதையின் கட்டளை. ஆகவே கதையில் முக்கியமானது மணிக்கூடுதான்.

 

அவர் குறிப்பிட்ட உணவகத்துக்கு நான் வந்து சேர்ந்துவிட்டேன். வெளியே மழை கொட்டியது. பனியும் கொட்டியது. ஒன்று மாறி ஒன்று பெய்தது. மழைக்காக ஆடை அணிவதா அல்லது குளிருக்காக ஆடை அணிவதா? குளிருக்கு அணிந்த மேலங்கி ஓர் அளவுக்கு மழையையும் தடுத்தது. உடல் நடுங்க நான் உணவகத்துக்குள் நுழைந்தேன். நான் முதன்முதல் அவரை பார்க்கிறேன். பக்கவாட்டில் பார்க்கக்கூடிய விதமாக அவர் ஒரு மேசையில் உட்கார்ந்திருக்கிறார். வெள்ளை நிறம். மெல்லிய தோற்றம். வயது முப்பத்தைந்து மதிக்கலாம். கட்டம்போட்ட சட்டை. கையில்லாத கறுப்பு ஸ்வெட்டர். சிரித்தபடியே இருக்கும் வாய். கழுத்து சால்வையால் தன்னைச் சுற்றியிருந்தார்.

 

அவர் வெள்ளைக்காரன் என்றாலும் தமிழிலே அளவற்ற பற்றுக் கொண்டவர். தமிழை முறையாகக் கற்றவர். அதன்மேல் காதலானவர் என்றே சொல்லலாம். அமெரிக்காவில் பிறந்து வளர்ந்த ஒருவர் 19 வயது மட்டும் தமிழ் என்று ஒரு மொழி இருக்கிறது என்பதை அறியாதவர். அவர் பெயர் ஜொனாதன் ரிப்ளி. எப்படி தமிழால் ஈர்க்கப்பட்டார். என அவரிடமே கேட்டேன்.

 

ஒன்றுமே யோசிக்காமல் சட்டென்று ’அதன் இனிமைதான்’’ என்றார். சிறுமி ’மணிக்கூடுதான்’ என்று சொன்னதுபோல.

’இனிமையா?’ நான் எதிர்பார்க்காத பதில். பாரதியார் கூட ’யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ் மொழிபோல் இனிதாவது எங்கும் காணோம்’ என்று பாடினார். அவர் அப்படித்தானே பாடுவார். தமிழின் மகாகவியல்லவா?

எப்படி இனிமையானது என்று சொல்கிறீர்கள்?

 

’நான் ஒஹாயாவிலுள்ள ஒபர்லின் கல்லூரியில் படித்துக்கொண்டிருந்தேன். ஒருநாள் போலா ரிச்மன்  (Paula Richman) படிப்பித்த வகுப்பபில் போய் அமர்ந்தேன். அவர் தென்னாசிய பிராந்திய  இலக்கியங்களில் தனித்துறை வல்லுநர். அவருடைய சிறப்புக் கல்வி ராமாயணம் மகாபாரதம் ஆகிய இதிகாசங்கள். சும்மா பார்க்கலாம் என்றுதான் போனேன். என் வாழ்கையே அடியோடு மாறப்போகிறது என்பது எனக்குத் தெரியாது. நான் அவர் பேசியதை உன்னிப்பாகக் கவனிக்கவில்லை. அவர் ஒரு பாடலைச் சொல்லிக்கொண்டு இருந்தார்.

 

நாமவ னிவனுவன், அவளிவளுவளெவள்

தாமவரிவருவர், அதுவிது வுதுவெது

வீமவை யிவையுவை, யவைநலந் தீங்கவை

ஆமவை யாயவை, யாய்நின்ற அவரே.

 

அந்த ஓசை நயமும் பாடலின் இனிமையும் காதுகளில் விழுந்தது. எதிரில் வந்த பல நாட்கள் அந்த இனிமை காதுகளில் தொடர்ந்து ஒலித்த வண்ணமே இருந்தது. பல மாதங்களுக்குப்  பின்னர்தான் அது நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழி 1.1.4 என்று அறிந்தேன்.

அவன், இவன், உவன். அவள் இவள் உவள் எவள். ஓர் எழுத்தை மட்டும் மாற்றும்போது முழுக்கருத்தும் எப்படி மாறிவிடுகிறது. ‘அதுவிதுவுதுவெது’ என்பதை பலதடவை சொல்லிப் பார்த்தேன். அந்த இனிமை என்னை ஏதோ செய்தது. அந்தக் கணமே முடிவுசெய்தேன் நான் தமிழ்தான் படிக்கவேண்டும் என்று.

 

தமிழைப்பற்றி ஏற்கனவே அறிந்திருந்தீர்களா?’

இல்லையே. எனக்கு குஜராத்தி நண்பர்கள் இருந்தார்கள். அவர்கள் வீடுகளுக்குப் போயிருக்கிறேன். அவர்கள் வீடுகளில் உணவருந்தியிருக்கிறேன். கொண்டாட்டங்களில்,  நடனங்களில் ஆர்வத்துடன் பங்குபற்றியிருக்கிறேன். ஆனால் குஜராத்தி மொழி படிக்கவேண்டும் என்றோ, இந்தி மொழி படிக்கவேண்டுமென்றோ எனக்கு தோன்றவே இல்லை. ஆனால் தமிழ் படிக்கவேண்டும் என்ற வெறி வந்துவிட்டது. இந்தியாவுக்குப் போய் அங்கே படிக்கவேண்டும் என்று திட்டமெல்லாம் போடத் துவங்கினேன்.  1997ல் ஒபர்லின் கல்லூரியில் ஆங்கில இலக்கியத்தில் பட்டம் பெற்றேன். அங்கே படிக்கும்போது நாலு வருடம் சீன மொழியும் கற்றேன். உதவிப்பணத்துக்கான நேர்காணலில் என் மனம் முழுக்க தமிழ் நிரம்பியிருந்ததை அவர்கள் கண்டுபிடித்துவிட்டார்கள். அப்படித்தான் சீனா போக இருந்த நான் மதுரைக்குப் போனேன்.

 

பெற்றோர்களிடம் உங்கள் முடிவை சொன்னீர்களா?

சொன்னேன். அவர்கள் அதிர்ந்து போய்விட்டார்கள். அவர்கள் என்னைச் சுற்றி கனவுகள் கட்டி வைத்திருந்தார்கள். அவை எல்லாம் பொலபொலவென்று உடைந்தன. ‘தமிழை படித்துவிட்டு என்ன செய்வாய்? ஏன் இத்தாலிய மொழி படிக்கலாமே? பிரெஞ்சு மொழி படிக்கலாமே? ஸ்பானிஷ் படிக்கலாமே?. இது என்ன தமிழ் மொழி.? அதை படிக்க இந்தியாவுக்கு போகவேண்டுமா? என்று மிகவும் வருந்தினார்கள். என் பெற்றோர் அப்படி வருந்தி முன்னர் நான் பார்த்தது கிடையாது.

 

அதன் பின்னர்தான் தமிழ்நாடு போனீர்களா?

நான் மதுரைக்குப் போய் அங்கே இரண்டு வருடம்  படித்தேன். ஒபர்லின் கல்லூரியில் படிப்பு முடிந்த பின்னர் நான் உடனேயே மதுரை செல்லவில்லை. விஸ்கொன்சின் பல்கலைக்கழகத்தில் 10 வாரங்கள் அதி தீவிரமாகத் தமிழ் கற்றுக்கொண்டேன். தென்னாசிய கோடைகால மொழிப் பயிற்சி திட்டத்தின் கீழ் சாமுவேல் சுத்தானந்தா என்பவரிடம் தமிழ் படித்தேன். தமிழ் கற்பிப்பதில் அவர் அபார திறமையுடையவர். மதுரைக்கு என்னைத் தயார்செய்த பின்னர் அங்கே போனேன். இரண்டு வருடம் தொடர்ந்து அங்கே இருக்கவேண்டும். இடையில் அமெரிக்கா திரும்பக்கூடாது என்பதுதான் ஒப்பந்தம். அங்கே ஜீவன ஜோதி அமைப்பு ஏற்பாடு செய்த வகையில் பாரிசவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்டிருந்த பெரியவர்களுக்கு ஆங்கிலம் கற்பித்தேன். என் பாட்டியும் பெற்றோரும் என்னைப்பற்றி தினமும் உருகி உருகி கவலைப் பட்டார்கள். நானோ தண்ணீரில் விழுந்த மீன்குஞ்சுபோல அகமகிழ்ந்து தமிழ்நாட்டில் சுற்றினேன். என்னிடம் ஸ்கூட்டர் இருந்தது. அதிலே கடைகள் ஹொட்டல்கள் கோயில்கள் கொண்டாட்டங்கள் என்று ஒரு நிமிடமும் வீணாக்காமல் அலைந்தேன். தமிழில் பேசினேன். மக்கள் அன்பாகவும் ஆதரவாகவும் சொல்லித்தந்தார்கள். அமெரிக்க படிப்பறையில் படித்ததிலும் பார்க்க வீதிகளில் நிறையக் கற்றுக்கொண்டேன். நல்ல நண்பர்களைச் சம்பாதித்தேன். நான் தமிழுக்கு எவ்வளவு கொடுத்தேனோ அதிலும் பார்க்க கூடுதலாக தமிழ் எனக்குக் கொடுத்தது. இரண்டு வருடம் முடிந்த பின்னரும் எனக்கு அமெரிக்கா திரும்ப மனம் வரவில்லை. ஆனாலும் திரும்பவேண்டி நேர்ந்தது.

 

மீண்டும் தமிழ்நாடு போனீர்களா?

அமெரிக்காவில் சிக்காகோ பல்கலைக் கழகத்தில் நோர்மன் கட்லர் என்பவரின் வழிகாட்டலில்  தென்னாசிய மொழிகளில் முதுநிலைப் பட்டம் பெற்றேன். இந்தச் சமயம் மதுரையில் இரண்டு வருடங்கள் முனைவர் எஸ். பாரதியிடம் தமிழ் கற்றுக்கொண்டேன். எல்லாமாக நாலு வருடங்கள். அதன் பின்னரும்கூட தமிழ்நாடு போய் கம்பராமாயணம், கலிங்கத்துப் பரணி , தேவாரங்கள் என நானாகவே கற்றுக்கொண்டேன்.

 

தமிழ் படிப்பதில் என்ன சவால் இருந்தது?

எழுத்து தமிழுக்கும் பேச்சுத் தமிழுக்கும் இடையில் இருக்கும் வித்தியாசம்தான் நான் சந்தித்த முதல் சவால். ஆரம்பத்தில் இருந்து இரண்டையுமே கற்றுக்கொண்டேன். இன்றும் யாராவது வேகமாகத் தமிழ் பேசினால் எனக்கு அதை புரிந்துகொள்வதில் சிரமமிருக்கிறது. தமிழ்நாட்டில் இருந்தபோது எனக்கு தினமும் மக்களுடன் பேசுவதிலும், புதிதாக கற்றுக்கொள்வதிலும் ஆர்வம் இருந்தது. மக்கள் உற்சாகப்படுத்தினர். இங்கே அமெரிக்காவில் அது கிடையாது. தமிழ் பேசிப்பழகும் வாய்ப்புகள் வெகு குறைவு.

 

தமிழ்நாடு மக்களைப்பற்றி?

எனக்கு ஏதோ விதத்தில் ஒரு முன்தொடர்பு இருந்தது. நான் அந்நியமாகவே உணரவில்லை. என்னை வெள்ளைக்காரன் என்று அழைத்தார்கள். ஆரம்பத்தில் ஒருமாதிரி இருந்தது, ஆனால் பழகிவிட்டது. அவர்களின் உண்மையான அன்பை ஒருநாள் உணர்ந்தேன். மதுரை வீதியில்  நடந்தபோது நான் கால் தடுக்கி விழுந்துவிட்டேன். அடுத்த நிமிடம் என்னைச் சுற்றி பத்துப்பேர் நின்றார்கள். தூக்கிவிட்டார்கள். அடிப்பட்டதா என்று என்னைத் தடவித்தடவிப் பார்த்தார்கள். அத்தனை கரிசனத்தை நான் எதிர்பார்க்கவில்லை. அமெரிக்காவில் இப்படி நடந்திருந்தால் கிட்டவே அணுக மாட்டார்கள். அவசர உதவி வாகனத்துக்கு தொலைபேசி போயிருக்கும். நான் வெள்ளைக்காரனாக இருந்ததால் அப்படி நடந்ததா என்றும் யோசித்திருக்கிறேன். அப்படி இல்லை. மதுரை மக்கள் அப்படித்தான். கருணை நிறைந்தவர்கள்.

 

தமிழ்நாட்டில் 4 வருடங்கள் வாழ்ந்திருக்கிறீர்கள். அதன் பின்னரும் பலதடவை அங்கே போய் வந்திருக்கிறீர்கள். உங்களை ஆச்சரியப்படுத்திய சம்பவம் ஏதாவது?

ஆச்சரியம் அல்ல அதிர்ச்சி என்று சொல்லலாம். தமிழ்நாட்டு கல்வித்திட்டத்தில் தமிழ் இல்லை. தமிழ்நாட்டில் பிறந்த ஒருவர் தமிழ் கற்காமலே ஆங்கிலத்தில் கல்வி கற்று பட்டம் பெற்று வேலைதேடி சம்பாதித்து வாழலாம். அவர் தமிழ் கற்கவேண்டிய அவசியமே கிடையாது. சிலர் ஆங்கிலத்தை முதல் பாடமாகவும் பிரெஞ்சு மொழியை இரண்டாம் பாடமாகவும் எடுக்கிறார்கள். இரண்டாம் பாடமாகக்கூட தமிழ் இல்லை. அதுவும் தமிழ் நாட்டில். கல்லூரிகளில் ஆங்கில வகுப்புகளுக்கு போயிருக்கிறேன். மேல்தட்டு மக்கள் அழகாக உடையுடுத்தி படிக்க வருகிறார்கள். வகுப்புகள் பெரிசாகவும் அழகாகவும் இருக்கின்றன. பேராசிரியர்கள் மேல்நாட்டு முறையில் உடை தரித்திருக்கிறார்கள். மாணவர்கள் மரியாதையுடன் நடக்கிறார்கள். அழுக்கான சிறிய வகுப்பறையில் தமிழ் பாடம் நடக்கிறது. மாணவர்கள் அநேகமாக ஏழைகளாகவே காணப்படுகிறார்கள். எல்லோரும் மருத்துவம், பொறியியல், சட்டம், கணக்காளர் இப்படி நல்ல வருமானம் தரும் படிப்பையே விரும்புகிறார்கள். அவர்கள் எடுக்கும் மதிப்பெண்கள் ஆகக்குறைவாக இருந்தால் வேறு ஒன்றும் படிக்க இயலாத நிலையில் தமிழை வேண்டா வெறுப்பாக எடுக்கிறார்கள். அதுதான் ஆச்சரியம். இது மலையாள மாநிலத்திலோ கன்னட மாநிலத்திலோ அல்லது தெலுங்கு மாநிலத்திலோ நடந்தால் நான் ஆச்சரியப்பட மாட்டேன். ஆனால் நடப்பது தமிழ் நாட்டில். அனைவரும் ஆங்கில மோகம் பிடித்து அலைகிறார்கள். தமிழ்நாட்டில் தமிழுக்கு இந்த நிலை என்றால் நாம் தமிழை வளர்க்க எந்த நாட்டுக்கு போவது.

 

ஈழத்து இலக்கியக்காரர்களுடன் உங்களுக்கு ஏதாவது பரிச்சயம் உள்ளதா?

ஒரே ஒருவரைச் சந்தித்திருக்கிறேன். வாசுகி கணேசானந்தன். Love Marriage என்ற நாவல் எழுதியவர்; என்னுடைய நண்பர். அவரைத் தவிர இப்பொழுது உங்களைச் சந்தித்திருக்கிறேன். இனிமேல்தான் நான் ஈழத்து இலக்கியம் படிக்கவேண்டும். என்னிடம் ஒன்றிரண்டு ஈழத்து மாணவர்கள் படித்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் பேசும் தமிழ் என்னை ஈர்க்கும். ’ஓம், ஓமோம், ஓ, ஓ’ என்று ஒருவர் பேசினால் அவர் ஈழத்தமிழர் என்று எனக்கு புரிந்துபோகும். எழுத்துத் தமிழுக்கு மிக அண்மையாக அவர்கள் பேச்சுத் தமிழ் இருக்கும். எழுத்திலே ’வந்து கொண்டிருக்கிறோம்’ என்று எழுதினால் அவர்கள் பேச்சுத் தமிழிலும் ’வந்து கொண்டிருக்கிறோம்’ என்றே இருக்கும்

 

நீங்கள் பொஸ்டனில் ஒரு தொண்டு நிறுவனத்தில் வேலை செய்வதாக அறிந்தேனே. அது பற்றிச் சொல்லுங்கள்.

அதற்கும் தமிழுக்கும் சம்பந்தமே இல்லை. அதன் பெயர் Community Cooks. அதிலே 700 தொண்டர்கள் வேலை செய்கிறோம். வீடு இல்லாத ஏழைகள், உணவுக்கு வழியில்லாதவர்கள், நோய்வாய்ப்பட்டவர்கள் இவர்களுக்கு இலவசமாக உணவு வழங்கும் திட்டம். சமையல் சாமான்களையும் எங்கள் நேரத்தையும் இலவசமாகத் தருவதுதான் தொண்டு.. நான் மாதத்தில் ஒருநாள் அங்கேபோய் சமையல் செய்வேன். மாதம் 3500 பேர்களுக்கு இலவசமாக உணவு வழங்குவோம்.

 

தமிழ்நாட்டு உணவு சமைப்பீர்களா?

வீட்டிலே மட்டும் நான் தமிழ்நாட்டு உணவு சமைத்து உண்பேன். சோறு, சாம்பார், ரசம், வறுவல் என்று சமைக்கத் தெரியும். நண்பர்களும் வந்து சாப்பிடுவார்கள்.. இன்னும் புதுவிதமான சமையல் பழகிக்கொண்டிருக்கிறேன். 

 

நீங்கள் ஹார்வார்டில் தமிழ் படிப்பிக்கிறீர்கள் அல்லவா? அதுபற்றி சொல்லுங்கள்?

நான் ஹார்வார்டில் Preceptor ஆக இருக்கிறேன். போதனாசிரியர் என்று சொல்லலாம். இங்கே மூன்று தரநிலைகளில் தமிழ் கற்பிக்கப்படுகிறது. முதலாவது நிலையில் எழுத்துக்கள் சொல்லிக் கொடுக்கிறோம். அது இரண்டாம் மூன்றாம் வகுப்பு மட்டும் போகும். அடுத்த நிலை 10ம் வகுப்பு மட்டும் என்றும் வைத்துக்கொள்ளுவோம். மூன்றாவது நிலையில் திருக்குறள், கம்பராமாயணம் சங்க இலக்கியங்கள் என மாணவர் விருப்பப்படி கற்கை நெறியை அமைத்துக்கொள்கிறோம்.

 

தமிழிலே உள்ள முக்கியமான பிரச்சினை எழுத்து தமிழுக்கும் பேச்சுத் தமிழுக்கும் இடையில் பெரும் வித்தியாசம் இருப்பது. எனக்கும் அந்தப் பிரச்சினை இருந்தது. ஆகவே பாடம் சொல்லிக்கொடுக்கும் போதே எழுத்தில் இப்படி வரும் ஆனால் பேசும்போது இப்படி வரும் என்று சொல்லிக் கொடுத்துவிடுகிறேன்.

மாணவர்களுக்கு ஒரே குழப்பமாக இருக்குமே?

 

கிடையாது. மாணவர்கள் கப்பென்று பிடித்துவிடுகிறார்கள். எனக்கும் கொஞ்சம் ஆச்சரியம்தான். நான் அத்தனை இலகுவாக இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கவில்லை. ’உன்கூட வாழவேண்டும் என ஆசைப்படுகிறேன்..’ இதைப் பேச்சுத் தமிழில் ’உங்கூட வாழணும்னு ஆசைப்படுறன்’ என்றும் ’கண்டிப்பாக நாளை வருகிறேன்’ என்பது ’கண்டிப்பா நாளை வாறேன்’ என்றும்  குழப்பம் இல்லாமல் அவர்கள் கற்றுக்கொண்டு விடுகிறார்கள்..

 

நவீன இலக்கியம் சொல்லிக்கொடுக்கிறீர்களா? போதிய புத்தகங்கள் உள்ளனவா?

இப்பொழுதுதான் புத்தகங்கள் கொஞ்சம் கிடைத்திருக்கின்றன. சிறிது சிறிதாக ஒரு தமிழ் நூலகத்தை வளர்த்தெடுப்போம். .புதுமைப்பித்தன், ஜெயகாந்தன், சுந்தர ராமசாமி. அம்பை போன்ற எழுத்தாளர்கள் மாணவர்களுக்கு பரிச்சயம். புதுமைப்பித்தனின் ’கடவுளும் கந்தசாமிப்பிள்ளையும்’ சிறுகதை நிரம்பவும் விவாதிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

ஹார்வார்டில் தமிழுக்கு முக்கியத்துவம் உள்ளதா?

 

தமிழ்தான் ஆதிச் செம்மொழியாக இன்றும் வாழும் ஒரு மொழி. அதை பாதுகாக்க வேண்டியது கடமை. ஹார்வார்ட் போன்ற முதன்மையான பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழ் மொழியை மட்டும் அவர்கள் கற்றுக் கொடுப்பதில்லை. சிந்திக்கவும் ஆராயவும் கற்றுக் கொடுக்கிறார்கள். 

2000 வருடங்களுக்கு மேலான தமிழ் மொழியின் நீண்ட சரித்திரத்தில் தமிழ் இன்று கடைசிப் படியில் உள்ளது என்றே நான் நினைக்கிறேன்.  சரித்திரத்தில் முன்னர் எப்போதும் தமிழ் இப்படியான நிலையை அடைந்ததில்லை. ஆங்கிலேயர் ஆட்சியில்கூட தமிழ் இவ்வளவு உதாசீனப்படுத்தப்பட்டதில்லை. ஹார்வார்டில் நிறைய மொழிகள் கற்றுக் கொடுக்கப் படுகின்றன. ஆராய்ச்சிகளும் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. அழிந்துபோன நிலையிலுள்ள மொழிகளுக்கு முக்கியத்துவம் உண்டு. ஹிந்தி, உருது போன்ற மொழிகளைக் கற்க நிறைய மாணவர்கள் வருகிறார்கள். இன்றும் வாழும் செம்மொழியான தமிழுக்கு அதற்கான மதிப்பு கிடையாது. மற்றைய மொழிகளுக்கு மாணவர்கள் திரள் திரளாக வருவதுபோல தமிழ் மொழிக்கும் வரவேண்டும்.

 

ஹார்வார்டில் தமிழ் இருக்கை அமைப்பது பற்றி?

அருமையான முயற்சி. நான் தற்போது ஹார்வார்டில் தமிழ் கற்பிப்பதால் தமிழ் இருக்கை கிடைப்பதால் என்ன நன்மைகள் கிட்டும் என்பதை சொல்லமுடியும். இங்கே கற்கும் மாணவர்களிடம் தமிழ்மீது நிறைய ஆர்வமிருப்பதை காணமுடிகிறது. அவர்களுடன் தினம் பழகும்போது அவர்களுடைய ஊக்கத்தையும் ஆர்வத்தையும் கண்டு வியக்கிறேன். முதல் வருடத்திலும் பார்க்க அடுத்த வருடத்தில் அதிக மாணவர்கள் தமிழ் படிக்க பதிவு செய்தது உற்சாகம் தரும் அறிகுறி. நாங்கள் தமிழை ஆழமான படிப்புக்கும் தீவிரமான ஆராய்ச்சிக்கும் உட்படுத்த வேண்டுமானால் தமிழ் இருக்கை முக்கியமானதாக இருக்கிறது. இப்பொழுது காணப்படும் தமிழ் ஆர்வத்தையும் ஊக்கத்தையும் நாங்கள் மேலும் விரிவாக்கி பயன்படுத்தவேண்டும். பொருள்செறிவான இயங்கியல் தன்மையான ஆராய்ச்சிகளுக்கும் மாணவர்களின் ஊக்கமான வெளிப்பாடுகளுக்கும் ஹார்வார்ட் தமிழ் இருக்கை வடிகாலாக அமையும்.  

 

அது மாத்திரமன்றி இங்கே நடக்கும் ஆராய்ச்சிகளும் முன்னெடுத்தல்களும் தமிழின் முக்கியத்துவத்தை உலகப்பரப்பில் நிலைநிறுத்தும். உண்மை என்னவென்றால் தமிழின் பெருமை பாதியளவுகூட வெளியே வரவில்லை. மற்றைய மொழிகளில் பதிவு செய்யப்பட்ட  ஆராய்ச்சிகளின் பெறுபேறுகளை அலசும்போது இது தெரியவருகிறது. தமிழின் எதிர்காலத்துக்கு இங்கே ஓர் இருக்கை அமைவது முக்கியமானது.

 

ஜொனாதன் எழுந்து நின்றதும் நான் விடை பெற்றுக்கொண்டேன். வெளியே மழை நின்றுவிட்டது ஆனால் குளிர் அதிகமாகியிருந்தது. ஜொனாதன் போன்றவர்கள் தமிழினால் ஈர்க்கப்பட்டு அதைக் கற்க முன்வருகிறார்கள். தங்கள் வாழ்நாளையே தமிழுக்கு அர்ப்பணிக்கிறார்கள். என்ன அவர்களை அப்படிச் செய்யத் தூண்டுகிறது? பல செம்மொழிகள் இன்று இறந்துவிட்டன. ஆனால் செம்மொழியான தமிழ் மொழி இன்றும் வாழ்கிறது. அது இப்படியான தமிழ் பற்றாளர்களின் அர்ப்பணிப்பால்தான் என்பது நிச்சயமாகிறது.

 

நாளை ஜொனாதன் அவர் வகுப்பறைக்குள் தமிழ் கற்பிக்க நுழைவார். அங்கே ஏற்கனவே நடந்துகொண்டிருந்த ஒரு மொழி வகுப்பு அப்போது முடிவுக்கு வரும். நூற்றுக் கணக்கான மாணவர்கள் வெளியேறுவார்கள். ஜொனாதன் வகுப்பறைக்குள் நுழைவார். கரும்பலகையை அவருக்கு பரிச்சயமில்லாத எழுத்துக்கள். நிறைத்திருக்கும். உன்னிப்பாகப் பார்ப்பார். எப்போதோ இறந்துபோன ஒரு மொழியின் எழுத்துக்கள். அந்த எழுத்துக்களை அழித்து முடிக்க அவருக்கு இரண்டு நிமிடம் எடுக்கும். தன் மாணவருக்காக அவர் காத்திருப்பார். இரண்டு பேர் உள்ளே நுழைவார்கள்.

 

END

.நன்றி அ.முத்துலிங்கம் http://amuttu.net/2016/03/01/வெள்ளைக்காரன்/

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

யாழ் இணையத்தில் அறிவித்தல் விளம்பரங்களை இணைத்துக் கொள்வதன் மூலம் தாயக மக்களின் நல்வாழ்வுக்கு உதவிடலாம்.
விபரங்களிற்கு


  • Topics

  • Posts

    • நியூஸிலாந்தில் இப்படியான விடயங்கள் நடப்பது குறைவு. அமெரிக்கா தான் இந்தமாதிரியான வேலையலுக்கு  முன்னணி. நானும் மனுக்க தேன் போத்தில் ஒன்று நியூசிலாந்து போனபோது வாங்கி வந்தேன் 
    • பெட்டி உரிய நேரத்தில் வந்து சேரலையே? தருவாங்க தருவாங்க.அவசரப்படாதீங்க. ஒருக்கா இளைஞர்களை உசுப்பி கொன்றொழித்தது போதாதா? இந்தத் தடவை இளைஞர்களை விட்டு பெரிசுகள் இறங்கப் போகினமோ?
    • ஒரே மாதிரியாக வாக்களிப்பது இந்தியாவிலேயே தமிழ்நாட்டில்தான் அதிகம்! - பிரணாய் ராய் பேட்டி     இந்தியாவின் பிரபல ஊடகவியலாளர்களில் ஒருவரான பிரணாய் ராய் பொருளாதார வல்லுநர், பட்டயக் கணக்காளர், தேர்தல் முடிவுகளைக் கணிப்பவர் என்று பன்முக ஆளுமை கொண்டவர். ‘என்டிடிவி’யின் நிறுவனர்களில் ஒருவர். தோரப் ஆர்.சோபரிவாலாவுடன் இணைந்து பிரணாய் ராய் எழுதி சமீபத்தில் வெளிவந்திருக்கும் ‘தி வெர்டிக்ட்: டிகோடிங் இண்டியா’ஸ் எலெக்‌ஷன்ஸ்’ புத்தகம் 1952 தொடங்கி 2019 தேர்தல் வரையிலான வரலாற்றைப் பற்றிய விரிவான பகுப்பாய்வாக இருக்கிறது. புத்தகத்தின் மிக சுவாரஸ்யமான பகுதி, தேர்தல் முடிவுகளை எப்படியெல்லாம் கணிக்கிறார்கள் என்பதுதான். மூத்த பத்திரிகையாளரான என்.ராம், சீனிவாசன் ரமணி இருவரும் இணைந்து பிரணாய் ராயுடன் நீண்ட நேர்காணல் ஒன்றை நடத்தினர். பேட்டியின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பகுதிகளை இங்கே தருகிறோம்.   தேர்தல் கருத்துக் கணிப்புகளில் ஒரு கட்சி எத்தனை இடங்களைப் பிடிக்கும் என்று துல்லியமாகக் கூற முடியாவிட்டாலும், எந்தக் கட்சி அல்லது தலைவர் வெற்றி பெறுவார் என்று கணித்துவிட முடியும் என்று உங்களுடைய புத்தகத்தில் எழுதியிருக்கிறீர்கள்; 2004 பொதுத் தேர்தல் விதிவிலக்காகிவிட்டது. கணிப்பு எங்கே, எப்படித் தவறியது? 2004-ல் ஏன் தவறாகக் கணித்தோம் என்று எந்த கருத்துக் கணிப்பு அமைப்பாலும் திட்டவட்டமாகத் தெரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. எச்சரிக்கையாகப் பதில் சொல்வோம் என்று வாக்காளர்கள் கருதியதுதான் முக்கியக் காரணம் என்று பெரும்பாலான கருத்துக் கணிப்பாளர்கள் பின்னர் தெரிந்துகொண்டனர். நெருக்கடிநிலை அமலுக்குப் பிறகு வாக்காளர்களிடம் கருத்து கேட்டால், ‘இந்திராவுக்கு வாக்களிக்கப்போவதில்லை’ என்று யார்தான் பகிரங்கமாகக் கூறுவார்கள்? பெரும்பாலானவர்கள் ‘இந்திராவுக்குத்தான் வாக்கு!’ என்றிருப்பார்கள். நூறு வாக்காளர்களில் ஐந்து பேர் அப்படி அச்சப்பட்டால்கூடக் கணிப்பு தவறாகிவிடும். மக்களிடையே அச்ச உணர்வு 2%, 5% அல்லது 7% என்று இருந்தால் கணிப்பும் அதற்கேற்பத் தவறாகவே இருக்கும். இதுவே ஒவ்வொரு தேர்தலிலும் கணிப்பாளர்களுக்கு உள்ள பெரிய பிரச்சினை. உங்களுடைய புத்தகத்தில் மிகவும் சுவாரசியமான அம்சம், பெருவாரியான தொகுதிகளில் ஒரு கட்சி அடையும் வெற்றி என்பது; இதை மாநில, தேசிய அளவில் உங்களால் விளக்க முடியுமா? மக்களவைக்கும் மாநிலங்களின் சட்டமன்றங்களுக்கும் சேர்ந்து நடக்கும் தேசியத் தேர்தல் இப்போது கிடையாது; சுதந்திரம் அடைந்த புதிதில் 1950-களில் தொடங்கியபோது அரசியல்வாதிகளையும் தலைவர்களையும் மக்கள் முழுதாக நம்பினார்கள். மக்களவைப் பொதுத் தேர்தல் என்பது மாநிலத் தேர்தல்களின் கூட்டாட்சிக்கான தேர்தலாகவே இருந்தது. இப்போது மக்களவைப் பொதுத் தேர்தலிலேயே ஒவ்வொரு மாநிலமும் ஒவ்வொருவிதமாக வாக்களிக்கின்றன. முடிவு என்பது பெருவாரியான வெற்றிகளின் சேர்க்கையாக இருக்கலாம். மாநிலங்களின் பெருவாரியான வெற்றி, ஒரு மாநிலத்தை இன்னொரு மாநிலம் சரிநிலைப்படுத்துவதாகக்கூட அமையலாம். தமிழ்நாட்டில் பெருவாரியான மக்கள் ஒரு கட்சிக்கும், மகாராஷ்டிரத்தில் பெருவாரியான மக்கள் இன்னொரு கட்சிக்கும் வாக்களிக்கலாம். மக்களவைத் தேர்தல் முடிவுகளில் 77% மாநில அளவில் பெருவாரியான முடிவாகவே இருப்பதை நாங்கள் ஆய்வில் கண்டோம். அப்படியென்றால், ஒன்றுபோல மக்கள் வாக்களிப்பதற்குத் தமிழ்நாடு நல்ல உதாரணம் என்று சொல்லலாமா? ஆமாம். தமிழ்நாட்டில் இது 94%, பிற மாநிலங்களுடன் ஒப்பிட்டால் இதுவே உச்சம் - அதாவது, ஒரு கட்சிக்கோ கூட்டணிக்கோ ஆதரவாக வாக்களிப்பது. தொகுதியில் அதிக வாக்குகளைப் பெற்றவர் வெற்றியாளர் என்ற முறையால் சிறிய அளவில் வாக்கு சதவீதம் ஒரு கட்சிக்கு ஆதரவாகத் திரும்பினாலும் தொகுதிகளும் அக்கட்சி அல்லது கூட்டணி பக்கம் சாய்கிறது. அதிலும், எதிர்க்கட்சிகள் ஓரணியில் நிற்காமல் பிரிந்து நின்றால் பெருவாரியான வெற்றி சாத்தியமாகிவிடுகிறது. பாஜக மக்களுக்குப் பிடித்தமான தேசியத்தையும் காங்கிரஸ் வேறு அம்சத்தையும் கொண்டுள்ளன என்று ஊடகங்களில் குறிப்பிடுகிறார்கள், இது சரியா? இந்த மாதிரியான உணர்வுகள் தேசிய அளவில் நிலவுகின்றனவா அல்லது வெறும் கட்டுக்கதையா? இது ஓரளவுக்குக் கட்டுக்கதையே. ஆந்திர பிரதேசத்தில் பிரதமர் நரேந்திர மோடி பற்றியோ பெரும்பான்மையினவாதம், தேசியம் குறித்தோ நாம் எதையும் கேள்விப்படவில்லை. உத்தர பிரதேசம் போன்ற மாநிலங்களில் ஓரளவுக்கு இந்த மனோபாவம் நிலவுகிறது. வாக்காளர்கள் அவர்களுடைய வாழ்க்கை நிலையை ஒட்டித்தான் வாக்களிக்கிறார்கள். நாங்கள் ஒரு கிராமத்துக்குச் சென்றோம். அரசு பாலம் கட்டித்தராததால், அரசுக்கு எதிராக வாக்களிக்கப்போகிறோம் என்றார்கள். ஒருவர் புல்வாமா தாக்குதல் குறித்துப் பேசினார். ஆனால், அது அவருடைய வாழ்வாதாரப் பிரச்சினைக்கு அடுத்ததுதான் என்று கூறிவிட்டார். நீங்களும் அசோக் லஹரியும் ‘எதிர்க்கட்சி ஒற்றுமைக் குறியீட்டெண்’ என்ற ஒன்றை வடிவமைத்தீர்கள்; இது எந்தளவுக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது? டேவிட் பட்லரின் ‘சீரான ஊசல்கள்’ பற்றியும் பேசுகிறீர்கள்; இது எந்த அளவுக்கு உங்களை ஊக்கப்படுத்தியது? அது அனைத்திந்திய அளவுக்குப் பொருந்துகிறதா? எதிர்க்கட்சிகளின் ஒற்றுமைக் குறியீட்டெண் இந்தியாவில் முடிவைத் தீர்மானிக்கும் முக்கியக் காரணி அல்லவா? பட்லரின் ஆய்வுகளிலிருந்து நிறைய கற்றுக்கொண்டோம். பட்லரின் சீரான ஊசல் முறை, இரு கட்சி ஆட்சி முறை உள்ள நாடுகளில்தான் அதிகம் செயல்படுகிறது. இங்கே ஏராளமான கட்சிகள் இருப்பதால் அது செயல்படுவதில்லை. எனவே, வாக்கு வித்தியாசத்தை மாற்றுவது எது என்பதை நாம் கணக்கிட வேண்டும். வெற்றியின் விளிம்பு என்பது எவ்வளவு வாக்குகள் மாறின, எதிர்க்கட்சிகள் ஒற்றுமையில் ஏற்பட்ட மாற்றம் என்ன என்பதைப் பொருத்தது. இரு கட்சி ஆட்சி முறை என்றால், எதிர்க்கட்சி ஒற்றுமை என்பது நூறுக்கு நூறாக இருக்கும். பிளவு அதிகமாக இருந்தால் அது 70, 60, 50 ஆகிவிடும். அதில் எவ்வளவு ஊசல் ஏற்படுகிறதோ அதற்கேற்ப வெற்றி பெறும் வாக்குகள் எண்ணிக்கையும் இருக்கும். மக்கள் இதுதான் மோடி அலையா என்று கேட்கின்றனர்; 2014 தேர்தல் மோடி அலை பற்றியதா? இது பொருத்தமில்லாத வர்ணனை; 31% வாக்குகளை மட்டுமே பெற்று அவர் வெற்றி பெற்றார். எதிர்க்கட்சிகளின் வாக்குகள் சிதறியதால் அதிகத் தொகுதிகளைப் பெற முடிந்தது. எனவே, எதிர்க்கட்சிகளின் வாக்குகள் எந்த அளவுக்குச் சிதறியிருக்கிறது என்றே நாம் கேட்க வேண்டும். உத்தர பிரதேசத்தில் காங்கிரஸ் தனித்துப் போட்டியிடுகிறது. இந்த மாநிலம் எவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது? அலைகள், ஊசல்களைவிட இவைதான் முக்கியமானவை. இங்கே எதிர்க்கட்சிகளின் ஒற்றுமைக் குறியீட்டெண் 100 அல்ல; 50, 60, 70. அப்படியென்றால் எதிர்க்கட்சிகளின் ஒற்றுமைக் குறியீட்டெண் மாநில வாரியாக, தேசிய அளவில் என்ன? இது மிகவும் முக்கியமான கேள்வி. எதிர்க்கட்சிகளின் ஒற்றுமைக் குறியீட்டெண் எவ்வளவு என்பதைக் கருத்துக் கணிப்புகள் மூலம்தான் அறிய முடியும். உதாரணத்துக்கு, தலித்துகளுடன் சேர்ந்து யாதவ்கள் வாக்களிக்கவுள்ளனர். இது வெறும் எண்ணிக்கைக் கூட்டு மட்டுமல்ல, அதற்கு மேலும் ஊக்குவிப்பானாக இருக்கக்கூடியது. ‘இது வெற்றிக் கூட்டணி’ என்ற உற்சாகம் இதற்கு மேலும் வாக்குகளை அள்ளித்தரும். இரு கட்சிகளும் சேர்ந்து தலா 20% வாக்குகளைப் பெறும் என்றால், ஊக்குவிப்பின் மூலமாகக் கூடுதலாக 5% வாக்குகள் கிடைக்கும். சராசரி ஊக்குவிப்பு அல்லது வேகம் 8% என்று கணக்கிடுகிறோம். தோழமைக் கட்சிக்கு வாக்குகளை மாற்றுவது தொடர்பான தரவுகள் உள்ளனவா? பிற கட்சிகளிடம் பெறுவதைவிடப் பிற கட்சிகளுக்கு சில கட்சிகள் தரும் வாக்குகள் குறைவு என்கிறார்களே? இது பத்திரிகையாளர்கள் காலம் காலமாக எழுதிவரும் தகவல், உண்மையல்ல. வாக்குகளை மாற்றித் தருவது 100% என்பதுடன் ஊக்குவிப்பாக மேலும் சில சதவீதங்களும் சேரும் என்பதே நாங்கள் கண்டது. தலித்துகள் சமாஜ்வாதி கட்சிக்கு வாக்களித்தாலும் யாதவர்கள் மாயாவதிக்கு வாக்களிக்க மாட்டார்கள் என்பார்கள். இது உண்மையே அல்ல. யாதவர்கள் முழுதாக மாயாவதிக்கு வாக்களித்ததை நாங்கள் கண்டுபிடித்தோம். அதேபோல, முஸ்லிம்கள் தங்களுக்குள் பேசிவைத்துக்கொண்டு வாக்களிப்பார்கள் என்பார்கள். முஸ்லிம்களின் வாக்குகளும் பிளவுபடுவதைப் பார்த்திருக்கிறோம். உத்தர பிரதேசத்தை எடுத்துக்கொண்டால், பகுஜன் சமாஜ் - சமாஜ்வாதி கூட்டணிக்கு 80%, காங்கிரஸுக்கு 20% என்று முஸ்லிம்களின் வாக்குகள் பிரிகின்றன. எந்த மதமும் சாதியும் ஒரே கட்சிக்கு 100% வாக்களிப்பதில்லை. பிராமணர்கள் ஒட்டுமொத்தமாக பாஜகவுக்கு வாக்களிப்பதில்லை. அதிபட்சம் 65% கிடைக்கலாம். யாதவர்கள் 100% சமாஜ்வாதிக்கு வாக்களிப்பதில்லை. அது 80% ஆக இருக்கிறது. எண்ணிக்கை வழியில் எதையாவது எழுதும்போது பத்திரிகையாளர்கள் அதீதமாகக் கற்பனை செய்துவிடுகிறார்கள். அப்படியென்றால் 2014-ஐவிட எதிர்க்கட்சிகளின் ஒற்றுமைக் குறியீட்டெண் 2019 தேர்தலில் அதிகமாக இருக்கிறது, அப்படித்தானே? ஆமாம், அது மிகப் பெரிய விளைவை ஏற்படுத்தப்போகிறது; குறிப்பாக, உத்தர பிரதேசத்தில். மீண்டும் அலை ஏற்படுமா என்று கேட்பதைவிட எதிர்க்கட்சிகளின் ஒற்றுமைக் குறியீட்டெண் எவ்வளவு என்று கேட்பதே சரி. 2014-ல் விழுந்த அதே அளவு வாக்குகள் எல்லாக் கட்சிகளுக்கும் கிடைத்தாலும் சமாஜ் வாதி - பகுஜன் சமாஜ் கூட்டணியால், பாஜக வென்ற இடங்கள் 73-லிருந்து சரிபாதியாகக் குறையும். காங்கிரஸ் மட்டும் இந்தக் கூட்டணியில் சேர்ந்திருந்தால் பாஜகவுக்குக் கிடைக்கும் தொகுதிகள் 20 ஆகத்தான் இருந்திருக்கும். 6% வாக்குகளை மட்டுமே பெற்றுள்ள காங்கிரஸ் தனியாகப் போட்டியிட்டு பாஜகவுக்குக் கூடுதலாக 14 இடங்களைத் தரப்போகிறது. வெறும் 3% முதல் 4% வரையில் வாக்குகள் அதிகமானாலோ சரிந்தாலோ வெற்றியும் இழப்பும் தொகுதிகள் எண்ணிக்கையில் அதிகமாக இருக்கும் என்பதை பாஜக தெளிவாகப் புரிந்து வைத்திருக்கிறது. இதனால்தான், பல கட்சிகளுடன் பேசி, சமரசங்களுடன் கூட்டணியை வலுப்படுத்தியிருக்கிறது. கூடுதலாக, 4% முதல் 5% வாக்குகளையும் அதன் மூலம் 10% கூடுதல் தொகுதிகளையும் பெற அது முயற்சி மேற்கொண்டது. காங்கிரஸ் தவறாகக் கணித்துவிட்டது. சில தொகுதிகளை விட்டுக்கொடுத்து பகுஜன் சமாஜ் - சமாஜ்வாதியுடன் கூட்டணி கண்டிருந்தால், மேலும் அதிக தொகுதிகளில் அது வென்றிருக்க முடியும். மற்ற மாநிலங்களைப் பார்ப்போம். மகாராஷ்டிரத்தில் எதிர்க்கட்சியின் ஒற்றுமை என்ன செய்யும்? மகாராஷ்டிரத்தில் மிகவும் தீவிரமான போட்டியாக இருக்கும். எதிர்க்கட்சிகளின் ஒற்றுமைக் குறியீட்டெண் இங்கு 80%. கேரளத்தை எடுத்துக்கொண்டால் எதிர்க்கட்சிகளின் கூட்டணி முழுமையானது. கூட்டணியின் அருமை தெரிந்தவர்கள் அவர்கள். காலத்தால் முந்தியவர்கள். கேரளத்தில் கருத்துக் கேட்பு வாக்கெடுப்பு நடத்துவதைப் போல உற்சாகம் தருவது எதுவும் கிடையாது. கேட்டோம், எழுதினோம், வந்தோம் என்று வந்துவிட முடியாது. நிறைய நேரம் பிடிக்கும். கேள்விகள் சரியானவைதானா என்று கருத்துக் கணிப்புக்கு முன்னால் நடத்தும் முன்னோட்டத்துக்கே நாங்கள் கேரளத்தைத்தான் தேர்ந்தெடுப்போம். அங்குதான் நாங்கள் கேட்டவுடனேயே, ‘உங்களுடையே கேள்வியே தவறு’ என்ற சொல்ல ஆரம்பித்து, எங்கே எப்படி தவறு என்று விளக்குவார்கள். ‘சரியான கேள்வியைக் கேளுங்கள் மக்களே!’ என்று 20 நிமிஷம் வகுப்பு எடுப்பார்கள். ஒவ்வொருவரிடமும் கேட்டு முடிக்க ஒன்றரை மணி நேரம்கூட ஆகிவிடும். பிற மாநிலங்களில் நாங்கள் அங்கிருந்து போனால் போதும் என்று கடகடவென ஏதாவதொரு பதிலைச் சொல்லி விரட்டுவார்கள். கேரளத்தில் விவாதிப்பார்கள். கேரளத்தில் அபாரமான அரசியல் புரிதல் உள்ளது. கருத்துக் கணிப்பு நடத்துவோருக்கு கேரளத்தில் பூர்வாங்க முன்னோட்டம் நடத்துவது நல்லதொரு அனுபவமாக இருக்கும். 2014-ல் 2.5 கோடி பெண் வாக்காளர்களின் பெயர்கள் விடுபட்டன. அதுவே பிறகு 2.1 கோடியாகக் குறைந்துள்ளது என்று நீங்கள் புத்தகத்தில் தெரிவித்துள்ள தகவல்கள் மனதை வேதனைப்படுத்துவதாகவும், பிறகு ஆறுதல் அளிப்பதாகவும் உள்ளன. மக்களவைத் தேர்தலில் ஆண் வாக்காளர்களைவிட பெண் வாக்காளர்கள் அதிகம் வாக்களிப்பார்கள் என்று ஊகித்திருக்கிறீர்கள்? ஆமாம், அதிகம் என்றால் வாக்களிக்க வரும் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருக்கும்; சதவீதக் கணக்கில் பார்த்தால் மேலும் அதிகமிருக்கும். இதை ஊகிப்பது கடினமில்லை, ஏனென்றால் இப்போதெல்லாம் சட்டமன்றப் பொதுத் தேர்தலில் ஆண்களைவிடப் பெண்கள்தான் அதிகம் வாக்களிக்கின்றனர். எல்லா மாநிலங்களிலும், அதிலும் குறிப்பாகத் தென் மாநிலங்களில் பெண்கள் மிகவும் ஆர்வமாக இருக்கின்றனர். தென்னிந்தியாவில் கருத்துக் கணிப்புக்காக நாங்கள் செல்லும்போது பெண்கள் வீட்டுக்குள்ளிருந்து எங்களைப் பார்த்ததும் வெளியே வருவார்கள், என்ன கேள்விகளோ கேளுங்கள் என்பார்கள். உத்தர பிரதேசம் என்றால் வாசல்படியில் நிற்பார்கள், தேர்தல் தொடர்பாகக் கருத்து கேட்க வந்திருக்கிறோம் என்றால் வீட்டுக்குள் வேகமாகப் போய்விடுவார்கள். பழக்கமில்லாதவர்களுடன் பேச அவர்களுக்கு விருப்பம் இல்லை. இப்போது உத்தர பிரதேசத்திலும் இந்தப் போக்கு மாறிவருகிறது. தென்னிந்தியாவில் மனைவியைக் கேட்கும்போது கணவரும் உடன் இருப்பார். ‘நீங்கள் தன்னிச்சையாக வாக்களிக்கிறீர்களா, கணவர் சொல்வதைக் கேட்டு வாக்களிப்பீர்களா?’ என்று கேட்போம். ‘அவர் சொல்வதையும் கேட்போம், ஆனால் எங்கள் முடிவுப்படி வாக்களிப்போம்!’ என்பார்கள். ‘மனைவியிடம் கேட்பீர்களா?’ என்று சில வேளைகளில் கணவர்களையும் கேட்போம். அவர்கள் அப்படிச் செய்வதில்லை. ஆண்களும் பெண்களும் தனித்தனியாகத்தான் முடிவெடுக்கின்றனர். பெண்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் வாக்களிக்க வருவதால் பெண் வேட்பாளர்கள் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கிறதா? துரதிருஷ்டவசமாக இதுவரை இல்லை. எந்த அரசியல் கட்சியும் வேட்பாளர்களில் 50%-ஐ பெண்களாகத் தேர்ந்தெடுப்பதில்லை. ஆனால், பெண்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் வாக்களிப்பதால் கட்சிகளின் கொள்கைகள் மகளிர் சார்ந்து உருவாகத் தொடங்கியுள்ளன. ஏழைக் குடும்பத்துப் பெண்களுக்கு ‘உஜ்வலா’ திட்டத்தில் கேஸ் இணைப்பை இலவசமாகக் கொடுக்கும் பாஜக அரசின் முடிவு புத்திசாலித்தனமான, பயனுள்ள கொள்கை. நல்ல பலனைத் தந்துள்ளது இது. எல்லாக் கட்சிகளும் பெண்களுக்கு நெருக்கமான விஷயங்களைப் பேசத் தொடங்கியுள்ளன. இது உற்சாகத்தைத் தருகிறது. நகர்ப்புறப் பெண்களைவிட கிராமப்புற பெண்கள் வாக்களிப்பதில் சிறப்பாகச் செயல்படுகின்றனரா? 5% வாக்குகள் அதிகம் பதிவானால்கூடப் பெரும் மாறுதல்களை உருவாக்கிவிடும். கிராமப்புற மகளிர் தேர்தலில் வாக்களிப்பது இதுவரை இல்லாத வகையில் அதிகமாக இருக்கிறது. ஆண்கள் வாக்குசதவீதத்தைவிடப் பெண்களின் வாக்களிப்பு சதவீதம் 20% குறைவாகவே ஒரு காலத்தில் இருந்தது. இப்போது கிராமப்புற பெண்களும் நகர்ப்புற பெண்களைவிட - ஏன் ஆண்களையும்விட அதிக எண்ணி்க்கையில் வாக்களிக்கின்றனர். ஆனால், பெண் வாக்காளர்களின் பெயர்கள் விடுபடுவதும் அதிகம் நடக்கிறது. இதுபற்றி நிறைய பேர் எழுதிவிட்டார்கள். ஆனால், அவர்கள் யார், ஏன் விடுபட்டார்கள் என்பதுபற்றி அதிகம் ஆராயப்படவில்லை. மிகவும் ஏழைகள்தான் விடுபட்டுகின்றனர். தலித்துகள், தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினர், முஸ்லிம்கள் வாக்காளர் பட்டியலில் பதிவாகாதவர்களில் அதிகம். இது வெறும் 2.1 கோடி பெண் வாக்காளர்களின் பெயர் விடுபடுதல் மட்டும் இல்லை, விடுபடுதலிலும் ஒரு சார்புத்தன்மை மறைந்திருக்கிறது. அது ஏன் என்பதும் பேசப்பட வேண்டும். பாஜகவுக்குப் பெண்களைவிட ஆண்களிடத்தில்தான் அதிக செல்வாக்கு. மாறாக, காங்கிரஸ் பெண்களிடத்திலும் அதிக செல்வாக்குடன் இருக்கிறது. தமிழ்நாட்டை எடுத்துக்கொண்டால், பெண்கள் ஆதரவை அதிகம் பெற்ற கட்சி அதிமுக. ஆண்கள் மட்டுமே வாக்களிக்கலாம் என்றிருந்தால், திமுகவை அதிமுகவால் தோற்கடித்திருக்க முடியாது என்று பார்த்தோம். தேசிய அளவில் இது சரியா? உண்மைதான் பாஜகவுக்குப் பெண்களைவிட ஆண்களிடையே ஆதரவு அதிகம். அது ஆணாதிக்கம் நிரம்பிய கட்சி. ஆனால், அவர்கள் இன்று இந்த நிலையை மாற்றிவருகிறார்கள் என்பதையும் நாம் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். உங்கள் புத்தகத்தின் முக்கியமான அம்சம் இந்திய வாக்காளரை ஆக்கபூர்வமாக மதிப்பிட்டிருக்கிறீர்கள்; ‘சுயேச்சையாக சிந்திக்கிறார்கள், திட்டங்களால் தங்களுக்கு என்ன பலன் என்று மதிப்பிடுகிறார்கள். தங்களுடைய வாழ்க்கை நிலையை எண்ணிப் பார்க்கிறார்கள். இது மிகவும் முக்கியமான அம்சம். சரியாக ஆட்சி செய்யாதவர்களை ஆட்சியிலிருந்து அகற்றுகிறார்கள்’ என்று சொல்லியிருக்கிறீர்கள். அடுத்தது இந்தியத் தேர்தல் ஆணையம். உலகின் அதிசயங்களில் ஒன்றுதான் இந்தியத் தேர்தல் ஆணையம். இல்லையா? ஆம், சரிதான். எவ்வளவோ குறைகள் இருந்தாலும் மிகச் சிறப்பான நிறுவனம்தான் இந்தியத் தேர்தல் ஆணையம். அடுத்ததாக, மின்னணு வாக்குப் பதிவு இயந்திரத்தை எடுத்துக்கொள்வோம். நீங்கள் இதை விரிவாக ஆராய்ந்திருக்கிறீர்கள் அல்லவா? 1977 முதல் இந்த இயந்திரங்களைத் தொடர்ந்து பார்த்துவருகிறோம், சோதித்திருக்கிறோம், அதன் செயல்பாட்டை ஆராய்ந்திருக்கிறோம். அவை புற உலகுடன் இணைக்கப்படாததால் அதில் தில்லுமுல்லுகள் செய்ய முடியாது என்பதுதான் அடிப்படையான விஷயம். அதில் புளுடூத் கிடையாது. அதில் வைஃபை, இணையதள இணைப்புகளும் கிடையாது. வாக்களிப்பதைப் பதிவுசெய்யும் வாக்குச் சீட்டைப் போல அது பதிவு இயந்திரம் மட்டுமே. வெறும் சந்தேகத்தின்பேரில்தான் அதன் மீது குற்றஞ்சாட்டுகிறார்கள். தேர்தலில் பண பலத்தைப் பற்றிப் பார்ப்போம்; இதை எப்படித் தடுப்பது? அடுத்த புத்தகம் இதைப் பற்றி இருக்குமா? இதைப் பற்றி ஆராய்ந்து அடுத்ததாக எழுத உத்தேசம். அமெரிக்காவில் நிறைய ஆராய்ச்சிகள் செய்துவிட்டார்கள். செனட்டர்களையும் கவர்னர்களையும் தேர்ந்தெடுக்க நிறைய பணம் தேவைப்படுகிறது என்று ஆராய்ச்சிகள் நிரூபித்துள்ளன. அமெரிக்காவில் ஏற்கெனவே பதவியில் இருப்பவர் மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் விகிதம் 90%. பதவியில் இருப்பதால் மறுதேர்வுக்கு வாய்ப்பு அதிகம். இதில் பணத்துக்கும் நிச்சயம் முக்கியப் பங்கு இருக்கிறது. அமெரிக்க வாக்காளர்களைவிட இந்திய வாக்காளர்கள் புத்திசாலிகள். போட்டியிடும் முக்கியக் கட்சிகள் இரண்டிலும் பணம் வாங்கிக்கொண்டு, தாங்கள் ஏற்கெனவே தீர்மானித்தவருக்கே வாக்களிக்கிறார்கள். நீங்களும் உங்களுடைய குழுவும் இணைந்து, உங்களுடைய இதழியல் அனுபவம்-திறன் ஆகியவற்றுடன் கல்வித் துறை அணுகுமுறையையும் கலந்து, தேர்தல் தொடர்பாக எழுதியிருக்கிறீர்கள். பொருளாதார அறிஞர், பட்டயக் கணக்காளர், தேர்தல் முடிவுக் கணிப்பில் நிபுணர், பத்திரிகையாளர்... இப்படியான பன்முகப் பணிகள் ஒரு இதழியலாளராக உங்களுக்கு எப்படிப் பயன்படுகின்றன? இந்த அனுபவங்களையெல்லாம் சேர்த்தே செய்ய முற்படுகிறோம். இவற்றில் பண்பு சார்ந்தும் எண்ணிக்கை சார்ந்தும் ஆற்ற வேண்டிய பணிகளை நாம் இணைத்துவிடக் கூடாது. உதாரணமாக, நான் கருத்துக் கணிப்பு வேலைகளைச் செய்யும்போது அது எண்ணிக்கைகள் அடிப்படையிலான வேலை; பத்திரிகையாளராக இருக்கும்போதோ பண்பு சார்ந்த பணிகளையே மேற்கொள்கிறேன். பல பத்திரிகையாளர்கள் தேர்தல் முடிவுகள் எப்படி இருக்கும் என்று தங்களுடைய கட்டுரையில் கூற முற்படுகின்றனர். அது அவர்களுடைய வேலையல்ல. தேர்தலில் ஒரு தொகுதியில் அதிக வாக்குகளைப் பெற்று முதலிடத்துக்கு வருகிறவரையே வெற்றி வேட்பாளராக அறிவிக்கும் முறையை நாம் பின்பற்றுகிறோம். வாக்குகளில் 3% மாறினால்கூட 100 தொகுதிகள் கைமாறிவிடும். ஒரு பத்திரிகையாளரால் இந்த 3% மாற்றத்தை எளிதில் கணித்துவிட முடியாது. பத்திரிகையாளரின் வேலை என்னவென்றால் பிரச்சினைகளை, சம்பவங்களைப் பற்றிப் பேசுவது. கருத்துக் கணிப்பின் மூலம் இவற்றையெல்லாம் வெறும் எண்களாக மாற்றிவிட முடியாது. உத்தர பிரதேச விவசாயிகள் எப்படி அல்லல்படுகிறார்கள் என்று பார்க்கிறோம், ஐந்தாண்டுகளுக்கு முன்னால் எப்படி வேறு விதமாக இருந்தது என்பதும் தெரியும். இதை எண்களாக மாற்றிச் சொல்ல முடியாது. பத்திரிகையாளரின் வேலை ஒரு தேர்தலைப் பற்றிய சித்திரத்தை எழுதுவதுதான், தேர்தல் முடிவைக் கூறும் முயற்சியை அவர் தவிர்க்க வேண்டும்! https://tamil.thehindu.com/opinion/columns/article26884837.ece?utm_source=HP&utm_medium=hp-editorial&fbclid=IwAR3_7tsetGGJ99ho_sAayN7Tq4ex0_jsUK2Stqs_A2Ayu-3YT87I9q2s78o
    • வடக்கு- கிழக்கில் தமிழ் ஊடகத்துறையின் சுதந்திரம்- முல்லைத்தீவில் விசாரணையின் பின்னர் தமிழ் ஊடகவியலாளர் பொலிஸாரால் கைது இலங்கைக் கடற்படை அதிகாரியின் பொய்யான முறைப்பாடென ஊடகவியலாளர்கள் குற்றச்சாட்டு       வடமாகாணம் முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தில் பணியாற்றும் சுயாதீன ஊடகவியலாளர் சண்முகம் தவசீலன் இன்று சனிக்கிழமை இலங்கைப் பொலிஸாரால் கைது செய்யப்பட்டுள்ளார். முல்லைத்தீவில் உள்ள இலங்கை அரசின் கோட்டாபய கடற்படை முகாம் கடற்படை அதிகாரி ஒருவர் திட்டமிட்டு மேற்கொண்ட பொய்யான முறைப்பாட்டில் தவசீல்ன் கைது செய்யப்பட்டுள்ளதாக சக ஊடகவியலாளர்கள் குற்றம் சுமத்தியுள்ளனர். வடக்கு கிழக்கில் இலங்கைப் படையினரால் காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் உறவினர்கள், கடந்த 07.04.2019 அன்று முல்லைத்தீவு மாவட்ட செயலகத்தில் இருந்து வட்டுவாகல் பாலம் வரை கவனயீர்ப்பு போராட்டம் ஒன்றை நடத்திருந்தனர். அப்போது செல்வபுரம் பேருந்து நிலையத்தில் வைத்து ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தியவர்களையும் ஊடகவியலாளர்களையும் இனம் தெரியாத நபர் ஒருவர் படம் எடுத்தார்    அத்துடன் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட மக்களையும் அவர் அச்சுறுத்தினார். இவருடைய செயற்பாடுகள் தொடர்பாக ஊடகவியலாளர் தவசீலன் குறித்த அந்த நபரிடம் கேள்வி கேட்டார். ஆனால் எதையும் கூறாமல் அந்த நபர் தப்பியோடிவிட்டார். ஆனாலும் பொது மக்களினால் மடக்கிப்பிடிக்கப்பட்ட அந்த நபரை விசாரித்தபோது, தான் இலங்கைக் கடற்படை அதிகாரியெனக் கூறியுள்ளார். இதன் காரணத்தினாலேயே தவசீலன் இலங்கைப் பொலிஸாரால் சென்ற 18 ஆம் திகதி விசாரணைக்கு அழைக்கப்பட்டிருந்தார். நேற்று வெள்ளிக்கிழமையும் விசாரணைக்கு அழைக்கப்பட்ட நிலையில் இன்று சனிக்கிழமையும் அவரிடம் விசாரணை நடத்தப்பட்டுள்ளது. இரண்டு மணி நேர விசாரணையின் பின்னர் தவசீலன் இலங்கைப் பொலிஸாரால் கைது செய்யப்பட்டுள்ளார். 2009 ஆம் ஆண்டு மே மாதத்திற்குப் பின்னரான சூழலில் வடக்கு- கிழக்கில் ஈழத் தமிழரின் பிரச்சினையை வெளிக்கொண்டு வரும் ஊடகவியலாளர்க்ள் திட்டமிடப்பட்டு அச்சுறுத்தப்படும் நடவடிக்கைகள் இலங்கைப் படையினரால் மேற்கொள்ளப்படுவதாக தமிழ் ஊடகவியலாளர்கள் கூறுகின்றனர். இது தொடர்பாக ஊடக அமைப்புகள் பல தடவை கண்ட அறிக்கைகளை வெளியிட்டதுடன் இலங்கை அரசாங்கத்தின் சம்மந்தப்பட்ட உயர் அதிகாரிகளிடமும் முறைப்பாடும் செய்திருந்தனர். இ்வ்வாறானதொரு நிலையில் தவசீலன் இன்று கைது செய்யப்பட்டுள்ளார். குறித்த ஆர்ப்பாட்டத்தில் படம் எடுத்த அந்த நபர் யார் என்பது தொடர்பாக விசாரணை நடத்த தவசீலன் பொலிஸாருக்கு அழைப்பு விடுத்திருந்தார். ஆனால் பொலிஸார் அங்கு வருகை தரவில்லை. இதனால் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டிருந்த மக்கள் சிலருடன் வட்டுவாகல் பிரதேசத்தில் உள்ள கோட்டபாய கடற்படை முகாமிற்கு குறித்த நபரை அழைத்து சென்று அவர் கடற்படை அதிகாரியா என தவசீலன் கேட்டுள்ளார். குறித்த நபர் இலங்கைக் கடற்படை அதிகாரியென முகாமில் இருந்த உயர் அதிகாரிகள் சிலர் உறுதிப்படுத்தினர். அதனையடுத்து குறித்த நபரை அந்தக் கடற்படை முகாமில் கையளித்துவிட்டு தவசீலனும் கூடச் சென்ற மக்களும் திம்பிவிட்டனர். இந்த ஆத்திரத்தினால், ஊடகவியலாளர் தவசீலன் மீது பொய்யான குற்றச்சாட்டைச் சுமத்தி, முல்வைத்தீவு கோட்டாபய கடற்படை முகாமில் பணிபுரியும் குறித்த அந்தக் கடற்படை அதிகாரி முல்லைத்தீவில் உள்ள இலங்கைப் பொலிஸ் நிலையத்தில் முறைப்பாடு செய்துள்ளார். அந்த முறைப்பாட்டின் அடிப்படையிலேயே தவசீலன் மீது விசாரணை நடத்தப்பட்டு அவர் கைது செய்யப்பட்டுள்ளதாக தமிழ் ஊடகவியலாளர்கள் கூறுகின்றனர். ஆனால் எந்தச் சட்டத்தின் கீழ் கைது செய்யப்பட்டார் என்பது தொடர்பாக இலங்கைப் பொலிஸார் எதுவுமே கூறவில்லை. இதேவேளை, கைது செய்யப்பட்ட ஊடகவியலாளர் சண்முகம் தவசீலன் முல்லைத்தீவு நீதவான் முன்னிலையில் இன்று மாலை நிறுத்தப்பட்டு பிணையில் விடுதலை செய்யப்பட்டுள்ளார். எதிர்வரும் 30 ஆம் திகதி நீதிமன்றத்தில் விசாணை நடைபெறவுள்ளது. https://www.koormai.com/pathivu.html?vakai=1&therivu=901&fbclid=IwAR2jiz2YPtJuUoJVdZdlRsprEkDzgwZwqoj1e7PPON_11lAwRCew0ZBq63M