Jump to content
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt

Recommended Posts

  • கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்

பாலைவன தடங்கள் 🐪 ...................................🐫🐫🐫

2003 உயர்தர பரீட்சை  ஒரு படியாக 2 கொடியுடன் கையில் சேர்ந்ததுஎப்பவும் விளையாட்டுத்தான் உனக்கு என ஏச்சும் பேச்சும் காதை நிறைத்த வண்ணம் வீட்டில் ஓயாத ரேடியோ பெட்டி  போல எந்த நேரமும் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது. காரணம் விளையாட்டில் அதிக மோகம் ஒரு பைத்தியம் போல இருந்துவிட்டேன் அதனால் என்னவோ சமாதான காலத்தில் கிளிநொச்சி வரைக்கும் சென்று விளையாடி வர சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது  . 2004ல் சமாதான காலம் வெள்ளைப்புறா சிறகடித்து பறந்து திரிந்த காலம் அதுஅதன் சிறகுகள் மெல்ல மெல்ல களையப்பட்டு , வேட்டையாட காத்துக்கொண்டிருந்தது  மாவிலாறு பகுதியில் சமாதான  புறா மெதுவாக இறக்க ஆரம்பிக்க வெள்ளைவான் ஊர்வலம் வரத் தொடங்கியது கிழக்கு வீதிகளில். யார் யார் உலா வருகிறார்கள் என்று தெரியாமல்  கண்டம் விட்டு கண்டம் பாய்வது போலும் ஊரை விட்டு அயல் முஸ்லீம் ஊர்களில் ஒழித்துக்கொள்வோம் பகல் , இரவு வேளைகளில் அந்த நாட்களில் . (காலத்தில்)

இப்படி இருக்க வேண்டாம் எங்கேயாவது போய்விடு என்று அம்மா சொல்ல கடனையும் வாங்கி ,இருந்த நகைகளையும் வித்து மத்திய கிழக்குக்கு போக தயாராகுகிறேன் . மெடிக்கல் , பாஸ்போட் என எல்லாம் கொழும்பில் வைத்து எடுத்து பயணம் 2004 ... . ....ல் ஆரம்பமாகிறது   போகும் இரவு நேரத்தில் மட்டக்களப்பை தாண்டியதும் வெடியோசைகள் காதை கிழிக்க ஆரம்பித்தது என்னவோ ஏதோ? என மனது  அடித்துக்கொண்டாலும் உயிரை தப்பித்துக்கொள்ள எங்கேயாவது ஓடிடு என்ற குரல் மட்டும் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது மனதுக்குள்  எல்லா சோதனைகளை தாண்டி அதிகாலை கொழும்பை அடைந்ததும் மட்டக்களப்பில் சண்டைகள் அரங்கேற்றப்பட்டு இருந்தது என்று அறிய முடிந்தது .

விமான நிலையம் போக பஸ்ஸை தவற விட்டு ஆட்டோ ஒன்றை பிடித்தாலும் விமான நிலையம் இருக்கும் அந்த பாதையோ மிக வாகன நெருசல் மிக்க தாக இருந்தது விமான நிலய அருகாமையில் இருக்கும் சோதனை சாவடியில் வைத்து என்னை மட்டும் இறக்கி நீ யாருடைய ஆள் என வினாக்கள் தொடுக்கப்பட்டது பிரபாகரன் ஆளா? அல்லது கர்ணா ஆளா என?. என்னடா எனக்கு வந்த சோதனை என முழுசிக்கொண்டு இருந்தன் . பிறகே நான் யாருடைய ஆளும் இல்லை படித்து முடித்து விட்டேன்  ஊர்பக்கம் பிரச்சினை அதுதான் வெளிநாடு செல்ல போகிறேன் என்றேன் அவனும் ஒரு மணி நேரம் வரை வைத்துவிட்டு நாட்டை விட்டு செல்வது அவர்களுக்கு நல்லதென்று பட்டுதோ என்னவோ சரி போ என தூரம் வைத்திருந்த அப்பா, சித்தப்பாவிடம் அனுப்பினார்கள் .

அந்த நேரம் விமான நிலையம் கண்ணாடி பொருந்த்தப்படவில்லை வெறும் பலகைகளாலும் மட்டைகளாலும் வைத்து மறைக்கப்பட்டிருந்தது , அப்பாவுக்கும் சித்தப்பாவுக்கும் கையை அசைத்துவிட்டு புறப்படலாகினேன்அங்கேயும் போகும் வழியில் ஒரு நன்றாக தமிழ் தெரிந்த புலனாய்வு துறை ஒருவர் வந்து மீண்டும் கூட்டிக்கொண்டு விசாரித்தார் எந்த ஊர்? எந்த ஏரியா என? அவர் எங்கள் பகுதியில் இருந்திருப்பார் என்னவோ தெரியாது! சகல இடங்களையும் விசாரித்து விட்டு  விலாசத்தையும் மனதுக்குள் முணுமுணூத்து பார்த்துவிட்டு விட்டு விட்டார் அவர் தமிழ் தெரிந்த சிங்களவர் அல்ல அவர் ஒரு தமிழர் என்பது அவர் பேசிய மொழி பாஷையில் அறிய முடிந்தது எனக்கு .

தொடரும்.....  🐫🐫🐫

 

  • Like 19
Link to post
Share on other sites
  • Replies 70
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Popular Posts

பாலைவன தடங்கள் 🐪 ...................................🐫🐫🐫 2003 உயர்தர பரீட்சை  ஒரு படியாக 2 கொடியுடன் கையில் சேர்ந்தது. எப்பவும் விளையாட்டுத்தான் உனக்கு என ஏச்சும் பேச்சும் காதை நிறைத்த வண்ணம் வீட்ட

இரண்டரை மணிநேரத்தின் பின்பே நாங்கள் வந்த விசா பொறித்த வான் ஒன்று வந்தது வந்த அந்த வானில் இருந்து ஒருவர் இறங்கி வந்தார். ஸ் ரீ லங்காவில் இருந்து வந்த நீங்களா? என கேட்டு அத்தனை பேரிடமும் முதலில் பாஸ்போட

✈️✈️✈️ விமான நிலையத்தில் என்னுடன் சேர்ந்து ஒரு 30 பேர் செல்ல ஆயத்தமானார்கள் அவர்கள் எல்லோரும் என் வயதை ஒத்தவர்கள் அந்த நாட்டு காசு மாற்றி எல்லோரிடமும் வெறும் 50 திர்ஹம் மட்டும்  இருந்தது. என்னைப்ப

  • கருத்துக்கள உறவுகள்

தனியின் கதை ஆரம்பமே கவலையா இருக்கு, எல்லா உயிரிகளும் தன்னை தற்காத்து கொள்ள முயலும். பெற்றோர் உங்களை பாதுகாக்க மத்தியகிழக்கு அனுப்பியுள்ளனர்.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

உங்களை கதையை கேட்க ஆவலாக உள்ளேன். தொடர்கிறேன். இலங்கையில்  இப்பிடியான அனுபவத்தை சந்திக்காத தமிழர்கள் குறைவு.  

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

தொடருங்கள் தனி .... வாசிக்க ஆவலாக இருக்கிறோம்......!   😁

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

உங்களது இந்த ஆக்கம் தனித்தன்மை பெறும்.
 

  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

தொடருங்கள் முனி அதிக இடைவெளி விடாதீர்கள் 
 

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

மீண்டும் முனிவர்ஜீயின் ஆக்கத்தைப் படுத்த சுவை.. உள்ளூர ஒரு கவலை அலை தெறிக்கினும். 

Edited by nedukkalapoovan
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்

தொடருங்கள் தனிக்காட்டு ராஜா...!

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

தொடருங்கள்  ஆவலுடன் வாசிக்கின்றோம்.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

தொடருங்கள் தனிக்காட்டு ராஜா

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

நல்லதொரு அனுபவப் பகிர்வு,நல்ல உரைநடையில்.தொடரட்டும் உங்கள் ஆக்கம்.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்
22 hours ago, ஏராளன் said:

தனியின் கதை ஆரம்பமே கவலையா இருக்கு, எல்லா உயிரிகளும் தன்னை தற்காத்து கொள்ள முயலும். பெற்றோர் உங்களை பாதுகாக்க மத்தியகிழக்கு அனுப்பியுள்ளனர்.

அந்த நேர நிலை அப்படி யார் யார் பிள்ளைகளை கடத்தி செல்கிறார்கள் என்ற நிலையில் பெற்றவர்கள் என்னதான் செய்யலாம் சொல்லுங்கள்  கவலை கஸ்ரம் தந்து என்னை ஓர் சமுதாயத்திற்கும் வாழ்க்கையெனும் பாடத்தை அணுஅணுவாக செதுக்கியும் விட்டது 

கருத்துக்கு நன்றி ஏராளன்

22 hours ago, நீர்வேலியான் said:

உங்களை கதையை கேட்க ஆவலாக உள்ளேன். தொடர்கிறேன். இலங்கையில்  இப்பிடியான அனுபவத்தை சந்திக்காத தமிழர்கள் குறைவு.  

ம்ம் இருக்கலாம் ஆனால் கிழக்கிலிருந்து மத்திய கிழக்குக்கு வேலைக்காக சென்றவர்களுக்கு இது புரியும்  மிக்க நன்றி நீர்வேலியான் அவர்களுக்கு

22 hours ago, suvy said:

தொடருங்கள் தனி .... வாசிக்க ஆவலாக இருக்கிறோம்......!   😁

ஊக்கத்திற்கு நன்றி சுவி அண்ணா

 

21 hours ago, குமாரசாமி said:

உங்களது இந்த ஆக்கம் தனித்தன்மை பெறும்.
 

நன்றி குமாரசாமி அண்ணை 

 

21 hours ago, ரதி said:

தொடருங்கள் முனி அதிக இடைவெளி விடாதீர்கள் 
 

ம்ம் தொடர்ந்து பந்திகளாக வந்து முழுமை பெறும் நன்றி உங்கள் கருத்துக்கும் ஊக்கம் கொடுத்தலுக்கும்

 

21 hours ago, nedukkalapoovan said:

மீண்டும் முனிவர்ஜீயின் ஆக்கத்தைப் படுத்த சுவை.. உள்ளூர ஒரு கவலை அலை தெறிக்கினும். 

ம்ம் நிறைய சம்பவம் இருக்கு நெடுக்ஸ் நன்றி தல

 

19 hours ago, புங்கையூரன் said:

தொடருங்கள் தனிக்காட்டு ராஜா...!

நன்றி புங்கையூரான் 

 

17 hours ago, நிலாமதி said:

தொடருங்கள்  ஆவலுடன் வாசிக்கின்றோம்.

நன்றி நிலா அக்கா  வரும் வரும் பந்திகளில் கண்ணீர் வரலாம் 

 

4 hours ago, putthan said:

தொடருங்கள் தனிக்காட்டு ராஜா

நன்றி புத்தன் அண்ணா

 

3 hours ago, நந்தி said:

நல்லதொரு அனுபவப் பகிர்வு,நல்ல உரைநடையில்.தொடரட்டும் உங்கள் ஆக்கம்.

நன்றி கிழக்கு பேச்சு தமிழ் புரியும் என நினைக்கிறேன் நன்றி கருத்துக்கு 

 

அனைவரின் ஊக்கத்திற்கு நன்றிகள் 

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்

✈️✈️✈️

விமான நிலையத்தில் என்னுடன் சேர்ந்து ஒரு 30 பேர் செல்ல ஆயத்தமானார்கள் அவர்கள் எல்லோரும் என் வயதை ஒத்தவர்கள் அந்த நாட்டு காசு மாற்றி எல்லோரிடமும் வெறும் 50 திர்ஹம் மட்டும்  இருந்தது. என்னைப்போலவே வயல்காணிகளையும் , வீடுகளையும் விற்று வந்தவர்ளும் மற்றும் பிள்ளை பிடித்தலில் இருந்து தப்பித்து வந்தவர்களும் படுவான்கரையைச் சேர்ந்தவர்கள் அவர்கள் எல்லோரும்.

 விமான நிலைய உள்ளக சம்பவங்களை கண்டதும் நாங்கள் எங்களை மறந்து போனோம். விமானம் ஏர்லங்கா அழைப்பு கொடுக்கிறது  அடிமாடுகளாய் செல்ல போகும் அடிமைகளே அனைவரும் வருக வருக என.

வாருங்கள் வாருங்கள் உங்களை இன்னொரு நாட்டுக்கு விற்க ஆவலாக உள்ளோம் எனவும். எல்லோரும் உள்ளே சென்றோம் முதல் விமான பயணம் என்பதால் கொஞ்சம் பதட்டமாக இருந்தாலும். எல்லாச்சாமிகளும் ஒரு நிமிடம் மனதுக்குள் வந்து விளையாடிப்போனார்கள் . விமானம்  பறக்க ஆரம்பமானது உச்சியை தொடும் வரை கொஞ்சம் நெஞ்சில் தண்ணீ இல்லை எல்லோருக்கும்.

பக்கத்தில் இருப்பவர்கள் என்ன செய்கிறார்களோ அதை கவனித்து அதன் பிறகு  எல்லாம் தெரிந்தவர்கள் போல செய்து பல தடவை விமானத்தில் சென்று வந்தது போல காட்டிக்கொண்டோம் எல்லோரும் . விமானத்தில் சாப்பாடும் கொஞ்ச தண்ணீரும் சோடா பானங்கள் கொடுக்கப்பட்டது குடித்துவிட்டு அந்த விமான பெண்களை அழைக்கும் ஒரு சுவிட்ச் இருந்தது அதை அவர்களை அழைப்பதென்று தெரியாமல் இவனுகள் எல்லோரும் அவளை காண்பதற்க்காகவா? இல்லை தெரியாமல் அழுத்துகிறார்களா!!!! என்று தெரியாமலே அழைத்துக்கொண்டிருந்தானுகள் சிலர் அவளிடம் பியர் வாங்கி குடிப்பதற்க்காகவும் அழுத்திக்கொண்டே இருந்தானுகள்.

அவளோ சிரித்து வந்து ஏசிப்போனாள் மணித்தியாலங்கள் செல்ல செல்ல ஊரும் உறவினர்களும் ஞாபகத்திற்குள் வந்து விட்டார்கள் விமானம் தரை இறங்க உள்ளதால் சீட் பெல்ட்டை அணிய சொல்லி விமானி அறிவித்தல் கொடுக்க பட்டியை இறுக்கி யன்னல் வழியே எட்டிப்பார்க்க எல்லாம் மணல் தரைகளாகவும் மணல் குன்றுகளாகவும் கண்ணாடி கட்டிடங்களின் ஒளி பிளம்புகள் பளபளவவென மின்னல்  வெளிச்சம் போல ஒளிர்ந்து கொண்டிருந்தது. விமானம் தரை இறங்கியதும் வெள்ளைக்காரன் போய் கெப்டனை (பைலட்டை) கட்டி அணைத்து நன்றி சொல்லி இறங்கி சென்றான் நானும் தங்கியூ கெப்டன் என்று சொல்லி விமானநிலையத்தினுள் உள் நுழைகிறேன் வெல்கம் துபாய் என்ற அழைப்பும் அரபு மொழியும் ஆங்கிலமும் கலந்து வரவேற்றது . ஆங்கிலம் புரிந்தது ஆனால் அரபியோ சுத்தமாக ஒன்றுமே புரியல.

கண்ணிலிருந்து, கைரேகை வரைக்கும் பதிவு செய்து எல்லாம் சரி செய்த பின்னரே வெளியே விட்டார்கள் வெளியே வந்து பார்த்தால் சரியான வெயில் நம்ம ஊரில் பாண் செய்யும் போறணைக்குள் (பேக்கரி) இருக்கும் தணலில் தூக்கி போட்டமாதிரி இருந்தது. எங்களுக்கு என்னடா இப்படி வெயிலா இருக்கு என்று ஆளாளுக்குள் பேசிக்கொண்டாலும் எங்களை அழைத்து செல்ல நாங்கள் வந்த ஒப்பந்த கம்பனிகாரர்கள் வரவில்லை இரண்டு மணிநேரமாக காத்திருக்க போட்டு வந்த சேட் எல்லாம்  வியர்வையால் (உருகி) நனைந்து நனைந்து  ஈரமாகிகொண்டே இருந்தது.

தொடரும்..........ð«ð«ð«

  • Like 11
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

தொழில் எடுத்து ஒப்பந்த அடிப்படையில் சென்று இருக்கிறீர்கள்...தொடருங்கள்..நன்றாய் கஸ்டப் பட்டு இருப்பீர்கள் என்று நினைக்கிறேன் 😮

 

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

அது முதல் மூன்று கிழமைதான் கஷ்டமாய் இருக்கும். இனி இதுதான் என்னும் தெளிவு பிறந்ததும் எல்லாம் பழகிடும்......!  😁

Link to post
Share on other sites

முனிவர் உங்கள் பகிர்வுகளை வாசிக்க ஆவலாக உள்ளோம். நிறைய கஸ்டப்பட்டு உள்ளீர்கள் என்பது மட்டும் தெரிகிறது.

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

இதே அனுபவம் 1987 ஆம் ஆண்டு எனக்கு  சவுதிஅரேபியாவில் ஏற்பட்டது ....கிட்ட தட்ட 9 வ‌ருடங்கள் சவுதி 7 வ‌ருடம், 2 வ‌ருடம் கட்டார்.....பாலைவன ராஜா வாழ்க்கை

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
6 hours ago, தனிக்காட்டு ராஜா said:

✈️✈️✈️

...

பக்கத்தில் இருப்பவர்கள் என்ன செய்கிறார்களோ அதை கவனித்து அதன் பிறகு  எல்லாம் தெரிந்தவர்கள் போல செய்து பல தடவை விமானத்தில் சென்று வந்தது போல காட்டிக்கொண்டோம்...

...

...விமானம் தரை இறங்க உள்ளதால் சீட் பெல்ட்டை அணிய சொல்லி விமானி அறிவித்தல் கொடுக்க பட்டியை இறுக்கி யன்னல் வழியே எட்டிப்பார்க்க எல்லாம் மணல் தரைகளாகவும் மணல் குன்றுகளாகவும் கண்ணாடி கட்டிடங்களின் ஒளி பிளம்புகள் பளபளவவென மின்னல்  வெளிச்சம் போல ஒளிர்ந்து கொண்டிருந்தது...

...

முனிவர்ஜீ,

இந்த வெளிப்படை எனக்கு மிகவும் பிடிச்சிருக்கு..

****

இருப்பத்தோரு வருடங்களுக்கு முன் நானும் இதையே தான் அனுபவித்தேன். அப்பொழுது சென்னையிலிருந்து துபாய்க்கு நேரடி விமான சேவை இல்லையென நினைக்கிறேன்..

எனது வேலைக்கான நிறுவனம் விசா, மற்றும் பயணத்திற்கான டிக்கட்டை கல்ஃப் ஏர் (Gulf Air) மூலம் ஏற்பாடு செய்திருந்தது. நான் சென்னை வந்து 'மான்டியத்' சாலையிலிருந்த 'கல்ஃப் ஏர்' விமான அலுவலகத்திற்கு போனால், "நீங்கள் பாம்பே மூலம் கத்தார் தோஹா சென்று அங்கிருந்து துபாய் செல்லவேண்டுமென" விமான டிக்கட்டை பதிவு செய்து கொடுத்தனர்.

வேறு வழியின்றி ஜெட் ஏர்வேய்ஸ் மூலம் சென்னையிலிருந்து கிளம்பி, பாம்பேக்கு மாலை 4 மணியளவில் சென்றடைந்தேன். மறுநாள் அதிகாலை 03:50 க்கு தோஹா செல்ல கல்ஃப் ஏர் விமானம்.

என்ன செய்வது..?

பாம்பேயில் ஒரு பயலையும் தெரியாது..இந்தி, மராத்தி தெரியாது..

வட இந்தியா எனக்கு புதுசு..

எந்தக் கடைக்கு போனாலும் இந்தியில் பேசினார்கள், நான் ஆங்கிலத்தில் கேட்டால் இந்தியில் நக்கலாக பதில் சொன்னார்கள்.. 10 மணி நேரம் பாம்பே விமான நிலையத்திலேயே காத்திருந்துவிட்டு, அதிகாலை விமானம் ஏறச் சென்றால், மற்ற பயணிகளிடம் செய்தது போல, சுங்க அதிகாரி இந்தியில் பேசி என்னிடம் மாமூல் கறக்க கை நீட்டினார்.

நான் ஏற இறங்க ஒரு முறை பார்த்துவிட்டு, "எதற்காக உங்களுக்கு பணம் தரவேண்டும்..? என்னிடம் விசா, பாஸ்போர்ட், விமான டிக்கட் எல்லாமே இருக்கே..?" என ஆங்கிலத்தில் கேட்டேன்.

"எங்கிருந்து வருகிறீர்கள்..?" என இந்தியில் மறுபடியும் கேட்டார்.. "இந்தி தெரியாது" என்றேன்..

"ஆர் யூ இன்டியன்..?" என ஆங்கிலத்தில் கேட்க, நான் எனது தமிழ் மாநில அரசாங்கத்தில் வேலையிலிருந்த அடையாள அட்டையை காண்பித்தேன்..

மறு பேச்சு பேசாமல் உள்ளே அனுப்பி வைத்தார்.

இந்தியை இனிமேல் கற்றுக்கொள்ளவே கூடாதென்று அன்றே முடிவு செய்தேன்.

(இதற்கு முன் 80களில் அலுவலக நண்பரின் நச்சரிப்பை ஏற்று தனியாக இந்தி கற்றுக்கொள்ளப் போய் மூன்று-நான்கு வகுப்புகளிலேயே கைவிட்டுவிட்டேன்.)

****

விமானம் பாலைவனத்தின் மீது காலை வெயிலில் தோஹா நோக்கி பறக்கும்போதுதான் வாழ்க்கையில் முதன் முறையாக பாலைவனத்தை நேரில் பார்த்தேன்..

கடல்போல் மணல் திட்டுகள்..! அதில் வளைவு சுளிவே இல்லாமல் ஒரே நேர்கோட்டில் கறுப்பு தார் சாலைகள்..!!

தோஹாவிலிருந்து மறு விமானமெடுத்து துபாய் வந்திறங்கும்போது நன்பகல் 1 மணி..

ஜூலை மாத கடும் வெப்பம், ஏறக்குறைய 50 டிகிரி..

வியர்வை மழையில் நனைந்து வெறுத்தே போச்சுது.. எப்படி இங்கே காலம் கழிக்கப் போகிறோமென மலைப்பு..!

ஆனால், செல்வம் வந்தது.. செழிப்பான நகரம், ஒழுங்கான கட்டமைப்பு வசதிகள், திறமையான நிர்வாக அமைப்புகள், பெரும்பாலும் ஊழலற்ற அரசாங்கப் பணி.. நாளடைவில் பிடித்துப் போயிற்று..!!

இப்பொழுது, இங்கே 21வது வருடத்திலிருக்கிறேன்..!

நீங்கள் அடிக்கடி கேட்கும் ரஷிதியா மற்றும் ரிக்கா ரோடுக்கும் செல்கிறேன்..!!

 

Edited by ராசவன்னியன்
  • Like 4
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
1 hour ago, putthan said:

இதே அனுபவம் 1987 ஆம் ஆண்டு எனக்கு  சவுதிஅரேபியாவில் ஏற்பட்டது ....கிட்ட தட்ட 9 வ‌ருடங்கள் சவுதி 7 வ‌ருடம், 2 வ‌ருடம் கட்டார்.....பாலைவன ராஜா வாழ்க்கை

ஈரோப் லைவ் வெரி கூல் லைவ் யு நோ...😎

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

பாலைவன வாழ்க்கை மனதிலும்  வெளியிலும் சோதனையாகத்தான் இருக்கும் 

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
33 minutes ago, குமாரசாமி said:

ஈரோப் லைவ் வெரி கூல் லைவ் யு நோ...😎

ஒவ்கோர்ஸ் ....அவுஸ்,கனடா ,யுரோப் எல்லாம் கூல் லைவ் 😎

  • Haha 1
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

இங்கே ஒரு சுவாரசியமான விசயத்தையும் சொல்ல வேண்டும்.. வெளிநாட்டுப் பயணம் அதுவே எனக்கு முதன்முறை..

பாம்பேயிலிருந்து காலை 8 மணிக்கு தோஹா வந்திறங்கியதும் விமான நிலையத்தை விட்டு வெளியேறாமல் துபாய் செல்ல 'ட்ரான்ஸிட் (Transit)' பகுதியிலிருக்கும் கல்ஃப் ஏர் (Gulf Air) கவுண்டருக்கு என்னை போகச் சொன்னார்கள்..

எனது அடுத்த துபாய் விமானம் புறப்படும் நேரம் மதியம் 12 மணி.. !

இன்னும் நான்கு மணிநேரமிருந்ததால், அங்கிருந்த அரபி அலுவலர், "எதிரிலிருக்கும் இருக்கைகளில் உட்காருங்கள், சிறுது நேரத்தில் மாற்று அலுவலர் வந்தவுடன் கூப்பிடுவார்கள்.." என சொன்னார்..

நான் இருக்கையில் அமர்ந்து சுற்றுமுற்றும் வேடிக்கை பார்க்க ஆரம்பித்தேன்..

அப்பொழுது ஒரு பெருங்கூட்டம் ஆரவாரத்துடன், பெரும்பாலும் தாடிகளுடன் வந்தார்கள்..

ஒரே கூச்சலும், சத்தமும் அந்த பெரிய ஹாலில்..

உடனே கத்தார் போலீஸ்காரர்கள் வந்து ஓங்கி உரத்த குரலில் அரபியில் சத்தமிட்டு, அவர்கள் பலரையும் நெட்டித் தள்ளி ஒரு மூலைக்கு சென்று உட்கார சொன்னார்கள்.. அங்கே அனைவரும் குத்துகாலிட்டு அமர்ந்தார்கள்..!

அவர்கள் அனைவரும் பெரும்பாலும் ஒரே நிறத்தில் 'சுடிதார்' போன்று உடையணிந்திருந்தார்கள்..

என் பக்கத்திலிருந்த ஒரு மலையாள பயணியிடம், "இவர்கள் யாராக இருக்கும்..? இவர்களிடம் ஏன் போலீஸ் இவ்வளவு முரட்டுத்தனமாக நடந்து கொள்கிறது..?" எனக் கேட்டேன்..

அதற்கு அவர் சொன்னது, "இவர்கள் ஆப்கானியர்கள், படிப்பறிவு மிகவும் கம்மி, முரடர்கள் அவர்களை இப்படித்தான் கையாள வேண்டும்.. ஒருவேளை இவர்கள் கல்லி வல்லி ஆட்களாக இருப்பார்கள்.." என சொன்னார்.

நான் கல்லி வல்லி என்றால் என்ன என புரியாமல்,அப்படியா..?” என கேட்டுவிட்டு அமைதியாக கவுண்டரில் எனது அழைப்பிற்க்காக காத்திருந்தேன்..

மாற்று அலுவலர் வந்தும் என் பெயர் அழைக்கப்படவே இல்லை.. காலை வயிற்றுப் பசி வேறு..!

பொறுமையிழந்து மறுபடியும் கவுண்டர் சென்று அந்த அரபியிடம் ஏன் என்னை இன்னமும் அழைக்கவில்லை..?” என விசாரித்தேன்.

அவர் எனது விமான டிக்கட், விசா, பாஸ்போர்ட் ஆகியவற்றை பார்த்துவிட்டு சற்று முன் பலமுறை உங்கள் பெயரை உச்சரித்து கூப்பிட்டேனே..? எங்கே போனீர்கள்..?” என என்னை திருப்பிக் கேட்டார்..

"அடப்பாவி, குத்துக்கல் மாதிரி உன் முன்னே தூரத்தில் இருக்கையில்தான் இருந்தேனே...?" என சொன்னேன்..

அவர் எனது பெயரை மறுபடியும் வாசித்தார்.. விசயம் அப்பொழுதுதான் புரிந்தது..

அவர் இதுவரை வாசித்து கூப்பிட்டது எனது தந்தையின் பெயரில் ஒரு பகுதியை மட்டும்.. மீதமுள்ள எனது பெயரை வாசிக்கவே இல்லை..

அடப்பாவிகளா..! அன்று புரிந்தது..!!  '

'எங்குமே பாஸ்போர்ட்டிலிருக்கும் முதல் பெயரைதான் அனைவரும் அழைக்க பயன்படுத்துகிறார்கள்..' என்பது..!

கடுப்புடன் 'கல்ஃப் ஏர்' வழங்கிய உணவுக் கூப்பனையும், போர்டிங் அட்டையையும் சரிபார்த்து வாங்கிக்கொண்டு அருகிலிருந்த உணவகம் சென்றேன்.

இன்றும் எனது உண்மை பெயரை அலுவலகத்திற்கு வரும் புது அரபிகள் உச்சரிப்பதில்லை, எனது தந்தை பெயரின் முதற்பகுதி பெயரை சொல்லித்தான் அழைக்கிறார்கள்..

சென்ற நவம்பரில், வட அயர்லாந்து பெல்ஃபாஸ்ட் நகரத்திற்கு அலுவலக வேலை நிமித்தம் சென்றபோது, பர்மிங்காம் விமான நிலையத்திலும், பெல்ஃபாஸ்ட் விமான நிலையத்திலும் அப்படியே அழைத்தார்கள்..!

எங்கேயும், எனது பெயரையோ அல்லது எனது தந்தையின் பெயரையோ கேட்க அவதானமாக இருக்கவேண்டுமென இப்பொழுது எனக்கு பழகி விட்டது..!

 

Edited by ராசவன்னியன்
  • Like 1
  • Thanks 1
  • Haha 1
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்
22 hours ago, ரதி said:

தொழில் எடுத்து ஒப்பந்த அடிப்படையில் சென்று இருக்கிறீர்கள்...தொடருங்கள்..நன்றாய் கஸ்டப் பட்டு இருப்பீர்கள் என்று நினைக்கிறேன் 😮

 

இருக்கு இருக்கு நிறைய சங்கதிகள் இருக்கு 

 

20 hours ago, nunavilan said:

முனிவர் உங்கள் பகிர்வுகளை வாசிக்க ஆவலாக உள்ளோம். நிறைய கஸ்டப்பட்டு உள்ளீர்கள் என்பது மட்டும் தெரிகிறது.

மறக்க முடியாத தடங்கள் அவை நூணா

 

19 hours ago, putthan said:

இதே அனுபவம் 1987 ஆம் ஆண்டு எனக்கு  சவுதிஅரேபியாவில் ஏற்பட்டது ....கிட்ட தட்ட 9 வ‌ருடங்கள் சவுதி 7 வ‌ருடம், 2 வ‌ருடம் கட்டார்.....பாலைவன ராஜா வாழ்க்கை

ம்ம் என்ன வாழ்க்கையென நினைத்து வெறுத்த நாட்களாக அமைந்த நாட்களாக இருந்தது

21 hours ago, suvy said:

அது முதல் மூன்று கிழமைதான் கஷ்டமாய் இருக்கும். இனி இதுதான் என்னும் தெளிவு பிறந்ததும் எல்லாம் பழகிடும்......!  😁

என்ன்னை மாற்றியதும் பொறுமை கற்றுக்கொடுத்தும் போனது அதான் பழகிடுச்சிண்ணே

 

12 hours ago, ராசவன்னியன் said:

இங்கே ஒரு சுவாரசியமான விசயத்தையும் சொல்ல வேண்டும்.. வெளிநாட்டுப் பயணம் அதுவே எனக்கு முதன்முறை..

பாம்பேயிலிருந்து காலை 8 மணிக்கு தோஹா வந்திறங்கியதும் விமான நிலையத்தை விட்டு வெளியேறாமல் துபாய் செல்ல 'ட்ரான்ஸிட் (Transit)' பகுதியிலிருக்கும் கல்ஃப் ஏர் (Gulf Air) கவுண்டருக்கு என்னை போகச் சொன்னார்கள்..

எனது அடுத்த துபாய் விமானம் புறப்படும் நேரம் மதியம் 12 மணி.. !

இன்னும் நான்கு மணிநேரமிருந்ததால், அங்கிருந்த அரபி அலுவலர், "எதிரிலிருக்கும் இருக்கைகளில் உட்காருங்கள், சிறுது நேரத்தில் மாற்று அலுவலர் வந்தவுடன் கூப்பிடுவார்கள்.." என சொன்னார்..

நான் இருக்கையில் அமர்ந்து சுற்றுமுற்றும் வேடிக்கை பார்க்க ஆரம்பித்தேன்..

அப்பொழுது ஒரு பெருங்கூட்டம் ஆரவாரத்துடன், பெரும்பாலும் தாடிகளுடன் வந்தார்கள்..

ஒரே கூச்சலும், சத்தமும் அந்த பெரிய ஹாலில்..

உடனே கத்தார் போலீஸ்காரர்கள் வந்து ஓங்கி உரத்த குரலில் அரபியில் சத்தமிட்டு, அவர்கள் பலரையும் நெட்டித் தள்ளி ஒரு மூலைக்கு சென்று உட்கார சொன்னார்கள்.. அங்கே அனைவரும் குத்துகாலிட்டு அமர்ந்தார்கள்..!

அவர்கள் அனைவரும் பெரும்பாலும் ஒரே நிறத்தில் 'சுடிதார்' போன்று உடையணிந்திருந்தார்கள்..

என் பக்கத்திலிருந்த ஒரு மலையாள பயணியிடம், "இவர்கள் யாராக இருக்கும்..? இவர்களிடம் ஏன் போலீஸ் இவ்வளவு முரட்டுத்தனமாக நடந்து கொள்கிறது..?" எனக் கேட்டேன்..

அதற்கு அவர் சொன்னது, "இவர்கள் ஆப்கானியர்கள், படிப்பறிவு மிகவும் கம்மி, முரடர்கள் அவர்களை இப்படித்தான் கையாள வேண்டும்.. ஒருவேளை இவர்கள் கல்லி வல்லி ஆட்களாக இருப்பார்கள்.." என சொன்னார்.

நான் கல்லி வல்லி என்றால் என்ன என புரியாமல்,அப்படியா..?” என கேட்டுவிட்டு அமைதியாக கவுண்டரில் எனது அழைப்பிற்க்காக காத்திருந்தேன்..

மாற்று அலுவலர் வந்தும் என் பெயர் அழைக்கப்படவே இல்லை.. காலை வயிற்றுப் பசி வேறு..!

பொறுமையிழந்து மறுபடியும் கவுண்டர் சென்று அந்த அரபியிடம் ஏன் என்னை இன்னமும் அழைக்கவில்லை..?” என விசாரித்தேன்.

அவர் எனது விமான டிக்கட், விசா, பாஸ்போர்ட் ஆகியவற்றை பார்த்துவிட்டு சற்று முன் பலமுறை உங்கள் பெயரை உச்சரித்து கூப்பிட்டேனே..? எங்கே போனீர்கள்..?” என என்னை திருப்பிக் கேட்டார்..

"அடப்பாவி, குத்துக்கல் மாதிரி உன் முன்னே தூரத்தில் இருக்கையில்தான் இருந்தேனே...?" என சொன்னேன்..

அவர் எனது பெயரை மறுபடியும் வாசித்தார்.. விசயம் அப்பொழுதுதான் புரிந்தது..

அவர் இதுவரை வாசித்து கூப்பிட்டது எனது தந்தையின் பெயரில் ஒரு பகுதியை மட்டும்.. மீதமுள்ள எனது பெயரை வாசிக்கவே இல்லை..

அடப்பாவிகளா..! அன்று புரிந்தது..!!  '

'எங்குமே பாஸ்போர்ட்டிலிருக்கும் முதல் பெயரைதான் அனைவரும் அழைக்க பயன்படுத்துகிறார்கள்..' என்பது..!

கடுப்புடன் 'கல்ஃப் ஏர்' வழங்கிய உணவுக் கூப்பனையும், போர்டிங் அட்டையையும் சரிபார்த்து வாங்கிக்கொண்டு அருகிலிருந்த உணவகம் சென்றேன்.

இன்றும் எனது உண்மை பெயரை அலுவலகத்திற்கு வரும் புது அரபிகள் உச்சரிப்பதில்லை, எனது தந்தை பெயரின் முதற்பகுதி பெயரை சொல்லித்தான் அழைக்கிறார்கள்..

சென்ற நவம்பரில், வட அயர்லாந்து பெல்ஃபாஸ்ட் நகரத்திற்கு அலுவலக வேலை நிமித்தம் சென்றபோது, பர்மிங்காம் விமான நிலையத்திலும், பெல்ஃபாஸ்ட் விமான நிலையத்திலும் அப்படியே அழைத்தார்கள்..!

எங்கேயும், எனது பெயரையோ அல்லது எனது தந்தையின் பெயரையோ கேட்க அவதானமாக இருக்கவேண்டுமென இப்பொழுது எனக்கு பழகி விட்டது..!

 

ஹாஹா நல்ல சம்பவம் நீங்களும் இந்த தடங்களுக்குள் இருக்குறீர்கள் ராசவன்னியன் அண்ணா

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்

இரண்டரை மணிநேரத்தின் பின்பே நாங்கள் வந்த விசா பொறித்த வான் ஒன்று வந்தது வந்த அந்த வானில் இருந்து ஒருவர் இறங்கி வந்தார். ஸ் ரீ லங்காவில் இருந்து வந்த நீங்களா? என கேட்டு அத்தனை பேரிடமும் முதலில் பாஸ்போட்டை பறித்துக்கொண்டார். பறித்துக்கொண்ட பின்பே அதனை ஒவ்வொன்றாக சரிபார்த்துவிட்டு வாகனத்தினுள்ளே ஏற்றினார். வாகனம் குளிரூட்டப்பட்டிருந்தது நிம்மதியான பெருமூச்சு விட்டு எல்லோரையும் மீண்டும் எண்ணி சரிபார்த்து வாகனம் புறப்பட்டது. நகர்களை பார்த்தால் எல்லாம் கண்ணாடிகளால் ஆனதாகவே இருந்தது வானுயர்ந்த கட்டிடங்கள் அழகிய கானல் நீர் கரை புரண்டு ஓடும் தார் சாலைகள் இரு மருங்கிலும் அழகான பூ மரங்களென மிக அழகாகவும் பிரமிப்பாகவும் இருந்தது. அந்த பாலைவனத்தில் மிளிரும் துபாய் நாடு.

சுமார் ஓர் மணி நேரம் சென்ற பிறகு எங்கோ ஓர் தூரத்தில் நகர்கள் மொதுவாக மறைந்து செல்ல செல்ல மணல் மேடை ,மணல் குவியல்கள் சூழ்ந்த சிறிய பாலைவனச் செடி நிறைந்த ஒட்டிய பகுதியில் இருந்த கம்ப் (Camp) ஒன்றிக்கு கொண்டு சென்றார்கள். அங்கே இறக்கிவிட்டு ஒரு தமிழர் (இந்தியர்) இவர்களுக்கு றூமை கொடு என்று சொல்லிவிட்டு என்ன வேலை? எத்தனை மணிக்கு வரவேண்டும்?  எந்த தகவலும் சொல்லாமல் வான் பறந்தது. அவர்தான் அந்த விடுதிக்கு காப்பாளரும் கூட

வந்த களைப்பில் ஒருவன் கால் கை மேலை கழுவித்து வருகிறேன் என குளிக்கும் அறைக்கு போனவன் ஓடிவருகிறான் ஐயோ அம்மா , அப்பா காப்பாற்றுங்க காப்பாற்றுங்கள் காப்பாற்றுங்கள் என நாங்களும் பயந்து என்ன நடந்ததோ ஏது நடந்ததோ என விசாரிக்க அவனால் சொல்ல முடியவில்லை உடம்பில் நீர் மட்டும் ஊற்றப்பட்டு இருந்த்து.  சிறிது நேரம் கழிந்த பின்னர் அழுகையை நிறுத்திவிட்டு முதுகை பார்க்க சொன்னான் அவனது முதுகு தோல் மெதுவாக உரிய ஆரம்பித்தது என்னடா நடந்தது? என விசாரிக்க தண்ணீரை திறந்து முதுகை காட்டினேன் சுடுதண்ணி வந்து ஊற்றுப்பட்டதென கூறினான் அவன்.

உடனே அந்த கம்ப்(Camp)  காவலரிடம் சென்று கேட்க இப்ப ஜீலை மாதம் தண்ணி கொதிநீராகத்தான் வரும் நீங்கள் கேன்களில் பிடித்து குளிக்க வேண்டும் என்று சொன்னார் நாங்களும் அவனுக்கு சிக்னலை (பற்பசை) எடுத்து பூசிவிட்டு கொஞ்சம் இருடா என ஆளை இருத்தி விட்டு. ஒரு ரூமுக்கு எட்டு எட்டு பேராக பிரிக்கப்பட்டு அறை வழங்கப்பட்டது. நான்கு கட்டில்கள் ஒரு கட்டிலில் இருவர் இருக்கலாம் கீழும் மேலும். ஏசியை போட்டு அறையை குளிராக்கி அவனையும் அழைத்துக்கொண்டு அமர்ந்து கொண்டோம்.

கையில் இருந்த காசை கொண்டு கம்ப் எதிரே இருந்த மலையாளியின் கடைக்கு சென்று ஒரு ரெலிபோண் காட்டை வாங்கி ஊருக்கு அழைத்து நான் இங்கு வந்து விட்டேன் கவலைப்பட வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டு  நான் அழுது கொண்டேன் . கையில் இருந்த காசில் 20 திர்ஹம் காட் அந்த காட் முடிந்து விட்டது நான் அடுத்தமாதம் தான் இனி எடுப்பன் என கடைசி வார்த்தை சொல்லிவிட்டு மீதி இருந்த 30 திர்ஹம்(ரூபா) க்குள் எப்படி காலத்தை கடத்துவதென தெரியாமல் முழுசிக்கொண்டு இருந்தேன் .

நேரம் மாலை 6 மணியாக காகங்கள் கூடு வந்து சேர்வது போல எல்லா   வேலையாட்களும் கவலையுடனும் வேலைக் களைப்பில் வருவதும் அவதானிக்க முடிந்தது முதலில் நேபாள் காரர்கள் வந்து எட்டிப்பார்த்து விட்டு செல்ல , பிறகு வங்களாதேஷ், ஆந்திரா, கர்னாடகா, சிங்களவர்களும் களும் வந்து பார்த்துவிட்டு செல்கின்றனர் கடைசியில் நம்ம பொடியங்கள் தமிழ் பொடியங்கள் வந்திருக்கிறார்கள் என பல நூறு பேர் பொடியங்கள் ,நடுத்தர வயதானவர்கள் வந்தார்கள் எல்லோரும் என்னுடன் வந்தவர்களுக்கு பரீட்சியமானவர்கள் ஊரீல் இருந்து கொண்டு வந்த  தீன் பண்டங்களையெல்லாம் மேய்ந்து விட்டு.

ஊர்நிலமைகளை கேட்டார்கள் நிலமையை சொல்ல ஓர் தலைவனின் வழிநடத்தலில்  வந்தவர்களது அறைக்கு வேறொரு நாள் சென்ற போதே பார்க்க முடிந்தது அத்தனை பேரின் அறைகளிலும் தலைவர் நிமிர்ந்து நின்றது இப்பவும் கண்ணுக்குள் இருக்கிறது . சாப்பிட்ட அவர்கள் இங்க கவனமாக இருக்க வேண்டும் களவு எடுக்க கூடாது தனியாக செல்லக்கூடாது எல்லாவற்றையும் சொல்லிவிட்டு அவர்களுக்கு தெரிந்த பொடியங்களுக்கு அவர்களும் 50 ரூபா கொடுத்துவிட்டு போனார்கள் செலவுக்கு  எனக்கோ அங்கே யாரையும் தெரியாது எங்க ஊர் பொடியங்கள் அங்கு யாரும் இருக்க வில்லை  போகும் போது இந்த கம்பனி கூடாது சம்பளம் குறைவு நாங்களெல்லாம் ஊருக்கு போக முடியாது என்ற காரணத்திற்க்காகதான் இங்கே வேலை செய்கிறோம் என்று சொல்லி விட்டு.

அந்த இந்த வேலையை செய்ய சொன்னால் செய்ய கூடாது உங்களுக்குரிய  அடையாள அட்டை வரும் வரைக்கும் உங்களை மேய்ச்சு போடுவாங்கள் கவனமாக இருக்க வேண்டும் எனவும் சொன்னானுகள். கம்பனியில் ஒருவன் இருக்கிறான் அவந்தான் எல்லாமே அவனுக்கு ஒட்டுமொத்த பேரும் நடுங்குவானுகள் நம்ம பயத்தை காட்டினால் அவன் நமக்குமேல் ஏறிவிடுவான் எனவும் அவன் பெயர் இடிஅமின் என்று சொல்லி போனார்கள்

சுமார் 2000 பேர் இருந்தார்கள் அந்த கேம்பில்(Camp)

அடுத்த நாள் காலை .............. தொடரும் 1f42b.png1f42b.png

Edited by தனிக்காட்டு ராஜா
  • Like 9
  • Sad 2
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
On 4/3/2019 at 1:02 PM, தனிக்காட்டு ராஜா said:

யாருடைய ள் என வினாக்கள் தொடுக்கப்பட்டது பிரபாகரன் ஆளா? அல்லது கர்ணா ஆளா என?. ன்னடா எனக்கு ந்த சோதனை என முழுசிக்கொண்டு இருந்தன் . பிறகே நான் யாருடைய ஆளும் ல்லை

சண்டை தொடங்கிய நேரம் மட்டக்களப்பிலிருந்து நிறைய போராளிகள் மத்தியகிழக்கு நாடுகளுக்கு பெருவாரியாக போனதாக சொன்னார்கள்.ஆனபடியால்த் தான் உங்களையும் எந்த குறூப் என்று கேட்டிருக்கிறார்கள்.கருணா குறூப் என்று சொல்யிருந்தால் அவர்களே பாதுகாப்பு கொடுத்து கொண்டு போய் விட்டிருப்பார்களே?

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Tell a friend

    Love கருத்துக்களம்? Tell a friend!
  • Topics

  • Posts

    • எனக்கு தெரிந்து நியுசீலன்ட், அவுஸ்ரேலியாவில் உள்ளவர்களை தவிர  மற்றவர்கள் எல்லாம் இப்போது மிகவும் பயந்து போய் தான் இருக்கிறார்கள்.
    • 600 கோடி ரூபாய் இலஞ்சம் எப்படியெல்லாம் வேலை செய்கிறது. 😂
    • கண்டிப்பாக சைபர் குற்றங்கள் தொடர்பாகவும் குழந்தைகள் மீதான பாலியல் அச்சுறுத்தல் தொடர்பாகவும் தண்டனை வழங்கப்பட வேண்டியவர். இவரது டுவிட்டர் கணக்கு அழிக்கப்படும் முன் இவரால் மற்றவர்களுக்கு போட்ட ருவீட்டுகளிலும் மிக மோசமான வக்கிரமும் படு ஆபாசமும் நிறைந்து இருந்தன. குழந்தைகள் மீதான வக்கிரப் பார்வை கொண்டு தவறு செய்து விட்டு மன்னிப்பு கேட்டால் மட்டும் சரியாகி விடாது - அதுவும் மாட்டுப்பட்ட பின்.
    • இலங்கையில் எத்தனை மருத்துவபீடங்கள் உள்ளன? ஒரு கல்வியாண்டில் ஆக 270 மருத்துவத்துறை அனுமதிகள் மட்டும்தானா? இது போதுமா? இங்கு தமிழ் மாணவர்கள் ஒரு ஐம்பது தேறுமா? 
    • பொம்பியோவின் வருகையும் அமெரிக்காவின் எதிர்பார்ப்பும் - யதீந்திரா அமெரிக்க ராஜாங்கச் செயலர் மைக் பொம்பியோ இலங்கை வரவுள்ளார். அமெரிக்க ராஜாங்கத் திணைக்களம் இதனை உறுதிப்படுத்தியுள்ளது. புதுடில்லியில் இடம்பெறும் இருதரப்பு அமைச்சர்கள் சந்திப்பிற்காக (U.S.-India 2+2 Ministerial Dialogue) வரும் மைக் பொம்பியோ, தொடர்ந்து கொழும்பிற்கும் விஜயம் செய்யவுள்ளார். இந்தியாவில் இடம்பெறும் இருதரப்பு சந்திப்பிற்கென அமெரிக்க பாதுகாப்புச் செயலர் மார்க் எஸ்பரும் வருகைதரவுள்ளார் ஆனால் அவர் இலங்கைக்கு வருவது தொடர்பில் இதுவரையில் எதுவிதமான தகவல்களும் இல்லை. ஆனால் அண்மையில் அமெரிக்க பாதுகாப்புச் செயலர் எஸ்பர் ஜனாதிபதி கோட்டபாய ராஜபக்சவுடன் தெலைபேசியில் உரையாடியிருந்தார் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. பொம்பியோவின் கொழும்பு விஜயத்தின் போது இருதரப்பு உறவுகளை பலப்படுத்துவது மற்றும் சுதந்திரமான இந்தோ- பசுபிக் பிராந்தியம் (Free and open Indo-Pacific region) தொடர்பிலும் பொம்பியோ கவனம் செலுத்துவார் என்று, ராஜாங்கச் செயலகம் தெரிவித்திருக்கின்றது. 2015இல் ஆட்சி மாற்றம் ஏற்பட்டதைத் தொடர்ந்து இலங்கைக்கும் அமெரிக்காவிற்குமான உறவு வலுவடைந்தது. இவ்வாறானதொரு பின்னனியில் அப்போதைய ராஜாங்கச் செயலர் ஹெரி, 2015 மேமாதம் இலங்கைக்கு விஜயம் செய்திருந்தார். அமெரிக்க வெளிவிவகார விடயங்களை கையாளுவதில் ராஜாங்கச் செயல் பதவி என்பது, அமெரிக்க ஜனாதிபதிக்கு அடுத்த நிலையிலுள்ள ஒரு உயர் பொறுப்பாகும். இலங்கையின் அரசியல் வரலாற்றில் அமெரிக்க ராஜாங்கச் செயலர்கள் இலங்கைக்கு விஜயம் செய்திருப்பது மிகவும் அரிதாகவே நடந்திருக்கின்றது. 1972இல், அப்போதைய அமெரிக்க ராஜாங்கச் செயலர் வில்லியம் றொகர்ஸ் (William Pierce Rogers) இலங்கைக்கு விஜயம் செய்திருந்தார். அப்போது நிக்சன் அமெரிக்க ஜனாதிபதியாக இருந்தார். சுனாமி அனர்த்தத்தை தொடர்ந்து இந்தியாவற்கு விஜயம் செய்திருந்த அப்போதைய ராஜாங்கச் செயலர் கோலின் பவல் கொழும்பிற்கு விஜயம் செய்திருந்தார். ஆனால் அதனை அரசியல் ரீதியில் முக்கியமான விஜயம் என்று கூறமுடியாது. இந்த அடிப்படையில் நோக்கினால், 1972இற்கு பின்னர் இடம்பெற்ற முக்கியமானதொரு அமெரிக்க உயர் விஜயமாக, ஜோன் ஹெரியின் விஜயம் அமைந்திருந்தது. அதன் பின்னர் தற்போது பொம்பியோவின் விஜயம் இடம்பெறவுள்ளது. அமெரிக்காவில் அடுத்த மாதம் தேர்தல் இடம்பெறவுள்ள நிலையிலேயே பொம்பியோவின் விஜயம் இடம்பெறவுள்ளது என்பதும் இங்கு கவனிக்கத்தக்கது. மகிந்த ராஜபக்ச அரசாங்கத்திற்கும் அமெரிக்காவிற்கும் இடையில் சுமூகமான உறவுகள் இருந்திருக்கவில்லை. விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான இறுதி யுத்தத்தின் போது கொழும்பிற்கு அமெரிக்கா பல்வேறு வழிகளிலும் உதவியிருந்தது. 1997இல் அமெரிக்கா விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தை சர்வதேச பயங்கரவாத இயக்கமாக பட்டியல்படுத்தி, தடைசெய்தது. இதில் அப்போதைய வெளிவிவகார அமைச்சர் லக்ஸ்மன் கதிர்காமரின் பங்கு முதன்மையானது. அமெரிக்க தடையை தொடர்ந்தே ஏனைய மேற்குலக நாடுகளும் விடுலைப் புலிகள் அமைப்பை தடை செய்தன. விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பின் மீதான அமெரிக்க தடையென்பதே கொழும்மை பொறுத்தவரையில் ஒரு மிகப் பெரிய உதவிதான். உண்மையில் விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் எந்தவொரு சந்தர்ப்பத்திலும் அமெரிக்காவிற்கு எதிராக செயற்பட்டதில்லை. தமிழ் இயக்கங்களில் அமெரிக்காவிற்கு எதிராக ஒருவர் செயற்பட்டார் என்றால், ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் இயக்கத்தை மட்டும்தான் குறிப்பிடலாம். 1984ம் ஆண்டு, ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் இயக்கம், அமெரிக்க உளவுத்துறையான சி.ஐ.ஏயிற்கு (CIA) வேலைசெய்பவர்கள் என்னும் குற்றச்சாட்டின் அடிப்படையில், ஸ்டான்லி அலன் மற்றும் மேரி எலிசபெத் (Stanley Allen and Mary Elizabeth) என்னும் அமெரிக்க தம்பதியை யாழ்ப்பாணத்தில் வைத்து கடத்தி, கப்பம் கேட்டிருந்தனர். பேராசிரியர் சூரியநாரயணன் அண்மையில் வெளியிட்ட ஹக்சர் இந்தியாஸ் சிறிலங்கா பொலிசி என்னும் நூலில் இந்த விபரங்களை பதிவுசெய்திருக்கின்றார். இந்த ஒரேயொரு சம்பவம்தான், தமிழ் இயக்கம் ஒன்று அமெரிக்காவிற்கு எதிராக மேற்கொண்ட நடவடிக்கையாகும். http://www.samakalam.com/wp-content/uploads/2020/10/Mike-Pompeo-resize.jpg இறுதி யுத்தத்தின் போது அமெரிக்கா புலிகளின் தலைமையை காப்பாற்றுவதற்கு உதவ விரும்பியதாகவும் ஆனால் இந்தியாவை மீறி அதனைச் செய்யமுடியவில்லை என்றும் ஒரு கதை சொல்லப்படுவதுண்டு, ஆனால் அந்தக் கதையில் எந்தளவு உண்மையிருக்கின்றது என்பது இன்றுவரையில் தெரியவில்லை. விடுதலைப் புலிகளின் தலைமையை காப்பாற்றுவதால் அமெரிக்காவிற்கு என்ன இலாபம்? உண்மையிலேயே அமெரிக்கா அவ்வாறு எண்ணியிருந்தால் இந்தியாவை மீறியும் அதனை செய்திருக்க முடியும். இப்போது இதெல்லாம் ஒரு விடயமுமல்ல. அமெரிக்காவில் ஒபாமா தலைமையிலான ஜனநாயக கட்சியினர் வெற்றிபெற்றதைத் தொடர்ந்து கொழும்புடனான உறவுகள் நெருக்கடிக்குள்ளானது. ஓபாமா நிர்வாகம் மனித உரிமைகள் சார்ந்து ஜக்கிய நாடுகள் சபையின் மனித உரிமைகள் பேரவையுடன் இணைந்து பயணிக்கும் முக்கிய கொள்கை மாற்றம் ஒன்றை மேற்கொண்டது. அப்போது ராஜாங்கச் செயலராக இருந்த ஹிலாரி கிளின்ரன் இதில் முக்கிய பங்கு வகித்திருந்தார். 2011இல் ஹிலாரி கிளின்ரன் எழுதிய கட்டுரை ஒன்றில், அமெரிக்காவின் தலைமைத்துவத்திற்காக ஆசியா ஏங்கிக் கொண்டிருப்பதாக குறிப்பிட்டிருந்தார். இந்தப் பின்னயில்தான், இறுதி யுத்தத்தின் போது இடம்பெற்ற மனித உரிமை மீறல்கள் மீது, அமெரிக்காவின் பார்வை திரும்பியது. இதில் இரண்டு விடயங்கள் இருக்கின்றன. ஒன்று மனித உரிமைகள் மீதான அமெரிக்காவின் உலகளாவிய கரிசனை. இரண்டு ஆசியா தொடர்பான அமெரிக்க கொள்கை. ஆனால் மகிந்த ராஜபக்ச நிர்வாகம் அமெரிக்க அழுத்தங்களுடன் மோதும் கொள்கை நிலைப்பாட்டையே மேற்கொண்டது. ஜக்கிய நாடுகள் சபையின் மனித உரிமைகள் பேரவையின் தலையீடுகளை முற்றிலுமாக நிராகரித்தது. அதாவது, மகிந்த ராஜபக்ச தலைமையிலான கொழும்பு ஆசியாவில் அமரிக்காவின் தலைமைத்துவத்தை ஆதரிக்கவில்லை. ஆனால் அமெரிக்காவின் தலைமைத்துவத்தை தமிழர்கள் வரவேற்றனர் – ஆதரித்தனர். இப்போதும். இவ்வாறானதொரு சூழலில்தான் 2015இல் ஆட்சி மாற்றமொன்று ஏற்பட்டது. ஆனாலும் ஆட்சி மாற்றம் இலங்கைத் தீவில் அமெரிக்க நலன்களை பாதுகாத்ததாக கூறமுடியாது. எம்.சி.சி (Millennium Challenge Corporation (MCC) உடன்பாடு இப்போதும் தென்னிலங்கை அரசியலில் விவாதப் பொருளாகவே இருக்கின்றது. சேபா (status of forces agreement (SOFA) உடன்பாட்டை அமெரிக்காவினால் முன்தள்ள முடியவில்லை. ஆட்சி மாற்றத்தினால் இவற்றை செய்திருக்க முடியும் ஆனால் அது ஏன் நடைபெறவில்லை? ஆனால் ஆட்சி மாற்றம் தலைகீழான விளைவுகளையே ஏற்படுத்தியிருக்கின்றது. மேற்குலகின் நண்பர் என்று கருதப்பட்ட ரணில் விக்கிரமசிங்க அரசாங்கம் மூலோபாய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த அம்பாந்தோட்டை துறைமுகத்தை 99 வருட குத்தகைக்கு சீன அரசாங்கத்திற்கு வழங்கியது. இந்த பின்புலத்தில் நோக்கினால் 2015இல் இந்திய – அமெரிக்க தரப்பு ஆதரவளித்த ஆட்சி மாற்றம் ஒரு ராஜதந்திர தவறாக என்னும் கேள்வியே தற்போது எஞ்சிக்கிடக்கின்றது. சீனாவை இதயத்தில் வைத்திருப்பவர்கள் என்று கருதப்படும் ராஜபக்சக்கள் மீண்டும் ஆட்சியை – அதிலும் தனிச்சிங்கள பெரும்பாண்மையில் கைப்பற்றியிருக்கும் சூழலில்தான், மைக் பொம்பியோவின் விஜயம் இடம்பெறவுள்ளது. அண்மைக்காலமாக சீனாவிற்கும் அமெரிக்காவிற்குமான முறுகல் அதிகரித்து வருகின்றது. குறிப்பாக இந்து சமூத்திர பிராந்தியத்தில் சீனா எழுச்சியடைவது நீண்டகால நோக்கில் அமெரிக்காவின் உலக தலைமைத்துவத்தை கேள்விக்குள்ளாக்கிவிடும் என்னும் பார்வை அமெரிக்க ராஜதந்திர சமூகத்தின் மத்தியில் உண்டு. இந்த பின்புலத்தில்தான் அமெரிக்கா, சுதந்திர திறந்த – இத்தோ பசுபிக் பிராந்திய கொள்கையை முன்னிறுத்துகின்றது. இந்தோ பசுபிப் கொள்கை என்பதே சீனாவை ஒரு வரையறைக்குள் முடக்கும் தந்திரோயம்தான். இந்தோ – பசுபிக் கொள்கையில் இந்தியாவே பிரதான பங்காளி. இந்தோ பசுபிக் கொள்கையை சிலர் ஹொலிவுட்டிலிருந்து பொலிவுட்டுக் என்றும் கூறுவதுண்டு. அமெரிக்காவில் நிர்வாகங்கள் மாறினாலும் வெளிவிவகாரக் கொள்கையில் பெரியளவில் அடிப்படையான மாற்றங்கள் நிகழ்வதில்லை. ஒபாமா நிர்வாகம் ஆசிய மையக் கொள்கையை முன்தள்ளியது. ஆசியாவில் அமெரிக்காவின் உலகளாவிய தலைமைத்துவத்தை மீளவும் உறுதிசெய்வதுதான் ஆசிய மையக் கொள்கையின் இலக்கு. இந்த கொள்கையின் அடுத்த கட்ட நகர்வுதான் இந்தோ – பசுபிக் கொள்கை. ஒரு வேளை ஜனாதிபதி தேர்தலில் குடியரசு கட்சி தோல்விடைந்தாலும் கூட, வரப்போகும் ஜோ பைடன் நிர்வாகத்தின் சீனா தொடர்பான அணுகுமுறையிலும் பெரியளவில் மாற்றங்கள் ஏற்படப் போவதில்லை. ஆனால் பைடன் வெற்றிபெற்றால் அமெரிக்கா இந்தோ – பசுபிக் கொள்கையை முன்னெடுக்கும் அதே வேளை, ஆசிய நாடுகளின் மனித உரிமைகள் விடயத்திலும் கூடுதல் கரிசனையை காண்பிக்கும். மீண்டும் மனித உரிமைகள் பேரவையுடன் இணைந்து பணியாற்றும் கொள்கை நிலைப்பாட்டை எடுக்கும். டொனால் றம்பின் அணுகுமுறைகளால் ஜக்கிய நாடுகள் சபையை சீனா கையகப்படுத்திவிடும் ஆபத்துள்ளதாகவும் சில அமெரிக்க கொள்கைசார் ஆய்வாளாகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். இந்த பின்புலத்தில் இலங்கையின் இறுதி யுத்த விவகாரம் மீண்டும் அமெரிக்க நிகழ்ச்சிநிரலில் இடம்பிடிக்கும். http://www.samakalam.com/wp-content/uploads/2020/10/usa-sri-lanka-1.jpg மைக் பொம்பியோவின் விஜயத்தின் போது அவர் சுதந்திர இந்தோ – பசுபிக் பிராந்திய ஒத்துழைப்பு தொடர்பில் தனது கரிசனையை நிச்சயம் வெளிப்படுத்துவார். பொம்பியோ போடப்போகும் அடித்தளத்தில்தான் அடுத்து வரவுள்ள அமெரிக்க நிர்வாகம் – பயணிக்கும். அது எந்தக் கட்சியாக இருந்தாலும். இலங்கையில் சீனா வலுவாக காலூன்றியுள்ள நிலையில், ஒப்பீட்டடிப்படையில் அமெரிக்காவின் இந்தோ – பசுபிக் கொள்கைக்கான தளம், இலங்கையில் பலவீனமாகவே இருக்கின்றது. அமெரிக்க எதிர்பார்ப்புக்கள் இலங்கையில் தொடர்ந்தும் நிறைவேறாமல் இருப்பதானது பிறிதொரு வகையில் அமெரிக்கா முன்தள்ளும் சுதந்திர – திறந்த இந்தோ – பசுபிக் கொள்கையில் ஏற்படும் ஒரு ஆசியப் பின்னடைவாகும். சீனா அதிகம் இலங்கைக்குள் காலூன்றியிருக்கும் நிலையில் சேபா உடன்பாடு மிகுந்த முக்கியத்துவம் பெறுகின்றது. சோபா உடன்பாடு அடிப்படையில் இராணுவ ரீதியான ஒன்று. இதன் மூலம் அமெரிக்க படைகள் இலக்கைக்குள் வந்து செல்ல முடியும். ஒரு காலத்தில் அமெரிக்க படைகள் இலங்கைக்குள் வருவதை இந்தியா விரும்பவில்லை. அது அன்றைய பனிப்போர் கால பிரச்சினை. இன்று இந்தியாவின் நலன்களை கேள்விக்குள்ளாக்கும் வகையில் சீனா அதிகம் காலூன்றிவிட்ட நிலையில், அதனை சமநிலைப்படுத்துவதற்கான உபாயங்களில் இந்தியா ஒரு போதுமே பாராமுகமாக இருக்க முடியாது. இந்த பின்புலத்தில் சோபா அல்லது வேறு ஏதோவொரு வகையில் அமெரிக்காவின் பிரசன்னம் இலங்கையில் இருப்பது இந்தோ – பசுபிக் கொள்கைக்கு கட்டாயமானது. இ;ல்லாவிட்டால் இந்திய – இலங்கை ஒப்பந்தத்தை பிரயோகித்து இந்திய படைகள் இலங்கையில் நிலைகொள்ளும் உபாயம் தொடர்பில் இந்தியா கவனம் செலுத்த வேண்டும். இலங்கையில் அமெரிக்காவின் எதிர்பார்ப்புக்கள் தள்ளாடுவதுதானது திறந்த இந்தோ – பசுபிக் கொள்கைக்கான ஒரு ஆசியப் பின்னடைவாகவும் அமைந்துவிடலாம். ஏனெனில் ஒரு சிறிய நாட்டில் சீனாவை தோற்கடிக்க அமெரிக்காவினால் முடியாவிட்டால், ஆசியாவில் எவ்வாறு அமெரிக்காவினால் அதன் தலைமைத்துவத்தை உறுதிசெய்ய முடியுமென்னும் கேள்வி எழலாம். இந்த அடிப்படையில் சோபா மற்றும் எம்.சி.சி உடன்பாடு தொடர்ந்தும் இழுபடுவது தொடர்பில் மைக் பொம்பியோ இறுக்கமாக எதிர்வினையாற்றுவாரா? பொம்பியோவின் விஜயத்தின் போது ஒரு வேளை அவர் ஈழத் தமிழ் தலைவர்களை சந்தித்தால் அதுவும் கொழும்பிற்கான ஒரு செய்தியாகவே அமையலாம்.   http://www.samakalam.com/செய்திகள்/பொம்பியோவின்-வருகையும்/
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.