பிழம்பு

உப்பு நீரில் விளக்கெரியும் அன்னைக்கு விளக்கேற்ற தீர்த்தம் எடுக்கப்பட்டது

Recommended Posts

DSC03617.jpg?zoom=1.1024999499320984&res

வற்றாப்பளை கண்ணகி அம்மன் ஆலய வருடாந்த விசாக பொங்கல் உற்சவம் 2019  இற்கான உப்பு நீரில் விளக்கெரியும் அன்னைக்கு விளக்கேற்ற தீர்த்தம் எடுக்கும் உடசவம் இன்று மாலை சிறப்புற இடம்பெற்றது

வற்றாப்பளை கண்ணகி அம்மன் ஆலய வருடாந்த விசாகப் பொங்கல் உற்சவம் எதிர்வரும் 20/05/2019 ம் திகதி திங்கள் கிழமை வழமை போன்று சிறப்பாக நடாத்த பாதுகாப்பு அமைச்சின் அனுமதி கிடைத்துள்ளது என்பதுடன் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளும் பலப்படுத்தப்பட்டள்ளது. எனவே அம்மன் அடியவர்கள் தங்கள் நேர்த்தி கடன்களை  நிறைவேற்ற முடியும் என் அறிவிக்கப்படடதோடு பொங்கல் கிரியைகள் சிறப்புற இடம்பெற்றதுவருகிறது

அந்தவகையில் 06.05.2019 அன்று பாக்குத்தெண்டல் உடசவம் சிறப்புற இடம்பெற்றது அதனை தொடர்ந்து 13/05/2019 இன்று மாலை 03:00 க்கு காட்டாவிநாயகர் ஆலயத்தில் இருந்து தீர்தம் எடுக்கும் புனித நிகழ்விற்காக தீர்த்தக்குடம் புறப்பட்டு  மாலை 06:00 க்கு புனித தீர்த்தக்கரை கடலில் அன்னைக்கு உப்பு நீரில் விளக்கெரிக்கும் தீர்தமெடுக்கப்பட்ட்து

இதனை தொடர்ந்து 13/05/2019- இரவு 11:00 காட்டா விநாயகர் ஆலயத்தை தீர்த்தம் வந்தடைது 13/05/2019- நள்ளிரவு 12:00 அம்மன் சந்நிதானத்தில் மடை பரப்பி உப்பு நீரில் விளக்கெரித்தல் இடம்பெறும் அதனை தொடர்ந்து  15/05/2019- புதன் மடை 17/05/2019- வெள்ளி மடை 19/05/2019 – காட்டாவிநாயகர் ஆலய பொங்கல் உற்சவம் இடம்பெற்று  20/05/2019- அதிகாலை 03:00 மடை பண்டம் அம்மன் ஆலயம் எடுத்து செல்லப்பட்டு செல்லல் 20/05/2019 வரலாற்று சிறப்புமிக்க வற்றாப்பளை  கண்ணகி அம்மன் ஆலய பொங்கல் உற்சவம் இடம்பெற்று  20/05/2019- நள்ளிரவு 12:00 வளர்ந்து வைத்து பொங்கல் இடம்பெறும்  25/05/2019- பக்தஞானி பொங்கல் ( பொங்கல் கிரியை நிறைவு) உடன் வரலாற்று சிறப்புமிக்க வற்றாப்பளை  கண்ணகி அம்மன் ஆலய பொங்கல் உற்சவம் நிறைவடைய உள்ளது

ஆலய பொங்கல் உற்சவத்துக்காக பின்வரும் விசேட ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளன

  1. முப்படையினரின் மூவளைய பாதுகாப்பு
  2. பொலிஸாரின் முழுமையான உடல்,உடைமை சோதனை
  3. பிரதான வீதியுடன் மட்டுப்படுத்த பட்ட வாகன வசதிகள். ( ஆலய வளவினுள் எந்த வாகனங்களுக்கும் அனுமதி இல்லை)
  4. வியாபார நிலையங்களுக்கான மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அனுமதி
  5. பறவை காவடிகளுக்கான அனுமதி பாதுகாப்பு தரப்பினரால் வழங்கப்பட வில்லை                         (எனவே பறவை காவடி நேர்த்திக்கடன்களை அடுத்த வருடம் வழமை போல் நிறைவேற்ற முடியும்)
  6. தேவையற்ற பொதிகளுடன் ஆலய வளவிற்குள் பிரவேசிப்பதை தவிர்த்துக் கொள்ளுங்கள்
  7. கட்டாயமாக தங்களது தேசிய ஆள் அடையாள அட்டையை எடுத்து வாருங்கள்
  8. ஆலய வளவிற்குள் பாதுகாப்பு சோதனைகள் எதுவும் கிடையாது
  9. முழுமையான பாதுகாப்பு தரப்பினரின் நடவடிக்கைகளுக்கு ஒத்துழைப்பு வழங்குங்கள். என வற்றாப்பளை கண்ணகி அம்மன் ஆலய_நிர்வாகம் அறிவித்துள்ளத

 #விளக்கேற்ற #தீர்த்தம்  #VattapalaiKannakiAmman #வற்றாப்பளைகண்ணகிஅம்மன்

DSC03604.jpg?zoom=1.1024999499320984&resDSC03605.jpg?zoom=1.1024999499320984&resDSC03610.jpg?zoom=1.1024999499320984&resDSC03614.jpg?zoom=1.1024999499320984&res 

http://globaltamilnews.net/2019/121716/

Share this post


Link to post
Share on other sites

நான் என்ட வாழ்க்கையில் ஒரு தடவையாவது  இந்த திருவிழாவையும்,கோயிலையும் பார்க்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்...பார்ப்பம் எப்ப அம்மன் வழி விடுவா என்று 🤔

Share this post


Link to post
Share on other sites
57 minutes ago, ரதி said:

நான் என்ட வாழ்க்கையில் ஒரு தடவையாவது  இந்த திருவிழாவையும்,கோயிலையும் பார்க்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்...பார்ப்பம் எப்ப அம்மன் வழி விடுவா என்று 🤔

பூசலார் நாயனார் மாதிரி, ஒரு இடத்தில் இருந்து , மனதால் அந்த கோயிலுக்கு போய், வழிபடலாம்.

அம்மன் எப்ப கூப்புடுவாவோ, தெரியாது தானே.:100_pray:

Share this post


Link to post
Share on other sites
2 hours ago, ரதி said:

நான் என்ட வாழ்க்கையில் ஒரு தடவையாவது  இந்த திருவிழாவையும்,கோயிலையும் பார்க்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்...பார்ப்பம் எப்ப அம்மன் வழி விடுவா என்று 🤔

தெய்வமே....அம்மாளாச்சியே தங்கச்சிக்கு ஒரு வழியை காட்டு தாயே......

Bildergebnis für hindu prayer hands

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Image result for vattapalai amman kovil

Image result for vattapalai amman kovil

Edited by Nathamuni

Share this post


Link to post
Share on other sites

61575252_10216957555882482_6751281078519Image may contain: sky, cloud and outdoorImage may contain: sky and outdoorImage may contain: sky and outdoorவற்றாப்பளை கண்ணகி அம்மன்

Share this post


Link to post
Share on other sites

உப்பு நீரில் விளக்கெரிக்கும் அற்புதத்தை வருடாவருடம் புரியும் அம்மாளால் அந்த உப்பு நீர் கடற்கரையில் வானமே அதிரும் வண்ணம் கதறி அழுத மக்களை காப்பாற்ற சக்தி இல்லாமல் போனது தமிழ் மக்களின் துரதிஷ்ரமே. குண்டு வீச்சு விமானங்களுக்கும்  மோட்டார் ஷெல்களுக்கும் அம்மாளைவிட சக்தி அதிகமாகிருந்திருக்குமோ?

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)
23 minutes ago, tulpen said:

உப்பு நீரில் விளக்கெரிக்கும் அற்புதத்தை வருடாவருடம் புரியும் அம்மாளால் அந்த உப்பு நீர் கடற்கரையில் வானமே அதிரும் வண்ணம் கதறி அழுத மக்களை காப்பாற்ற சக்தி இல்லாமல் போனது தமிழ் மக்களின் துரதிஷ்ரமே. குண்டு வீச்சு விமானங்களுக்கும்  மோட்டார் ஷெல்களுக்கும் அம்மாளைவிட சக்தி அதிகமாகிருந்திருக்குமோ?

ஓம்...

கண்ணகி, மனிதப்பிறவி எண்டதை மறக்கப்படாது கண்டியளே.

தமிழ்நாட்டில, கிராமம்  ஒன்றில் எம்ஜியாருக்கு கோவில் கட்டின ஒருத்தர் மூன்று வேளை பூசை செய்வதாகவும், சனமும் வந்து, துனணூறு, பிரசாதம் வாங்கி போகுதாம் எண்டும் செய்தி வந்ததே.

இது தொடர்ந்தால், நூறுவருசத்துக்கு பொறகு, எம்ஜியார் சாமி கண் திறந்து பார்க்கேல்லையே எண்டு கஸ்டம் வந்தாக்கள் சொல்லிவினம், இல்லையா?

Edited by Nathamuni

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 hour ago, Nathamuni said:

ஓம்...

கண்ணகி, மனிதப்பிறவி எண்டதை மறக்கப்படாது கண்டியளே.

தமிழ்நாட்டில, கிராமம்  ஒன்றில் எம்ஜியாருக்கு கோவில் கட்டின ஒருத்தர் மூன்று வேளை பூசை செய்வதாகவும், சனமும் வந்து, துனணூறு, பிரசாதம் வாங்கி போகுதாம் எண்டும் செய்தி வந்ததே.

இது தொடர்ந்தால், நூறுவருசத்துக்கு பொறகு, எம்ஜியார் சாமி கண் திறந்து பார்க்கேல்லையே எண்டு கஸ்டம் வந்தாக்கள் சொல்லிவினம், இல்லையா?

குசுப்புவை மறந்தது ஏனோ முனிவரே..... 🙏

2 hours ago, tulpen said:

உப்பு நீரில் விளக்கெரிக்கும் அற்புதத்தை

இது ஏமாற்று வித்தை என்று தோன்றவில்லை....:rolleyes:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)
39 minutes ago, Paanch said:

இது ஏமாற்று வித்தை என்று தோன்றவில்லை....:rolleyes:

குஸ்பு அம்மன் எண்டு தொடங்க கிளம்பினவையள்....

அவரது மார்க்கம் வேறு, அம்மன் ஆக்க அலவுட் இல்லை என்று சொல்லப்பட்டதும் அடங்கிவிட்டார்கள். 

எண்ணைய் குறைந்தால், திரி ஊடுபத்தும்.

இதை தடுக்க, சேர்க்க  எண்ணைய் இல்லாவிடில், தண்ணீர் சேர்த்தால், மிதந்துவரும் எண்ணை, தண்ணீர் மேலே படிவதால், திரி தொடர்ந்து எரியும்.

தண்ணீரினால் தான் எரிகிறது என்பது, பூசாரிகளின் தொழில் ரகசியம். :grin: 

Edited by Nathamuni

Share this post


Link to post
Share on other sites
2 hours ago, tulpen said:

உப்பு நீரில் விளக்கெரிக்கும் அற்புதத்தை வருடாவருடம் புரியும் அம்மாளால் அந்த உப்பு நீர் கடற்கரையில் வானமே அதிரும் வண்ணம் கதறி அழுத மக்களை காப்பாற்ற சக்தி இல்லாமல் போனது தமிழ் மக்களின் துரதிஷ்ரமே. குண்டு வீச்சு விமானங்களுக்கும்  மோட்டார் ஷெல்களுக்கும் அம்மாளைவிட சக்தி அதிகமாகிருந்திருக்குமோ?

ஓம்.......அம்மாளின்ரை சக்தியை விட குண்டுவீச்சு விமானங்களும்  செல் தாக்குதல்களின்  சக்தி அதிகம் தான்......

இதையெல்லாம் செய்தது யார்?

நீங்களும் உங்கள் வருடிகளும் போற்றிப்பாடும் பகுத்தறிவு கொண்ட மேற்குலகம் அல்லவா?  அவர்கள் விண்ணை முட்டும் விஞ்ஞான சக்தியில் முன்னேறி விட்டார்கள் அல்லவா?

மனிதநேயம் கொண்டுதானே எம்மையெல்லாம் அகதிகளாக ஏற்றார்கள். அந்த ஆறறிவு உள்ளவர்களுக்கு மனிதம் அங்கே சாகின்றது தெரியவில்லையா? அல்லது ஆடு மாடு பன்றிகள் போன்று ஐந்தறிவு படைத்தவர்களா?

ஏன் அந்த அழிவுகளை அவர்கள் தடுத்து நிறுத்தவில்லை? 
 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)
10 hours ago, tulpen said:

உப்பு நீரில் விளக்கெரிக்கும் அற்புதத்தை வருடாவருடம் புரியும் அம்மாளால் அந்த உப்பு நீர் கடற்கரையில் வானமே அதிரும் வண்ணம் கதறி அழுத மக்களை காப்பாற்ற சக்தி இல்லாமல் போனது தமிழ் மக்களின் துரதிஷ்ரமே. குண்டு வீச்சு விமானங்களுக்கும்  மோட்டார் ஷெல்களுக்கும் அம்மாளைவிட சக்தி அதிகமாகிருந்திருக்குமோ?

கொடுமைதான் 

Edited by பெருமாள்
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
15 hours ago, குமாரசாமி said:

ஓம்.......அம்மாளின்ரை சக்தியை விட குண்டுவீச்சு விமானங்களும்  செல் தாக்குதல்களின்  சக்தி அதிகம் தான்......

இதையெல்லாம் செய்தது யார்?

நீங்களும் உங்கள் வருடிகளும் போற்றிப்பாடும் பகுத்தறிவு கொண்ட மேற்குலகம் அல்லவா?  அவர்கள் விண்ணை முட்டும் விஞ்ஞான சக்தியில் முன்னேறி விட்டார்கள் அல்லவா?

மனிதநேயம் கொண்டுதானே எம்மையெல்லாம் அகதிகளாக ஏற்றார்கள். அந்த ஆறறிவு உள்ளவர்களுக்கு மனிதம் அங்கே சாகின்றது தெரியவில்லையா? அல்லது ஆடு மாடு பன்றிகள் போன்று ஐந்தறிவு படைத்தவர்களா?

ஏன் அந்த அழிவுகளை அவர்கள் தடுத்து நிறுத்தவில்லை? 
 

நான் சொன்ன கருத்துக்கு துளியவும் பொருத்தமில்லாமல் ஏதோ வருடிகள் மேற்குலகம் என்று சம்பந்தமே  இல்லாமல் உளறிக்கொட்டியுள்ளீர்கள். எப்படியோ  கடவுள் சக்தி என்பது பொய் என்பதை இப்போதாவது ஏற்றுக்கொண்டதற்கு நன்றி. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

கடலில் இருந்து குழாய் அடித்து 
அப்பிடியே எரிய விட்டு விட்டு 
மின்சாரம் தயாரிக்கலாம். 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 hours ago, tulpen said:

நான் சொன்ன கருத்துக்கு துளியவும் பொருத்தமில்லாமல் ஏதோ வருடிகள் மேற்குலகம் என்று சம்பந்தமே  இல்லாமல் உளறிக்கொட்டியுள்ளீர்கள். எப்படியோ  கடவுள் சக்தி என்பது பொய் என்பதை இப்போதாவது ஏற்றுக்கொண்டதற்கு நன்றி. 

நான் உளறிக்கொட்டினான் எண்டால் பிறகு என்ன கோதாரிக்கு பதில் எழுதினீர்கள்? மதம் என்பது அவரவர் தனிப்பட்ட விடயம். இந்த யுகம் இருக்கும் வரைக்கும் மதமும் இருக்கும். உங்களைப்போன்றவர்கள் மாரித்தவளை மாதிரி கத்திப்போட்டு அப்பிடியே போகவேண்டியதுதான்
ஓம் நமச்சிவாய

Share this post


Link to post
Share on other sites
43 minutes ago, குமாரசாமி said:

நான் உளறிக்கொட்டினான் எண்டால் பிறகு என்ன கோதாரிக்கு பதில் எழுதினீர்கள்? மதம் என்பது அவரவர் தனிப்பட்ட விடயம். இந்த யுகம் இருக்கும் வரைக்கும் மதமும் இருக்கும். உங்களைப்போன்றவர்கள் மாரித்தவளை மாதிரி கத்திப்போட்டு அப்பிடியே போகவேண்டியதுதான்
ஓம் நமச்சிவாய

05 ம்  -15 ம் நூற்றாண்டில் மத்திய காலத்தில் (middle age period) இருந்த மதவெறியும் மூடத்தனமும் 20 ம் நூற்றாண்டில் இல்லை. அதற்கு காரணம்  மக்களின் அறிவு வளர்ச்சியே. நானும் நீங்களும் இப்போது நம் அன்றாட வாழ்வில் பாவிக்கும் அனைத்து கண்டு பிடிப்புக்களும் அந்த மத்தியகால மூடத்தனத்தை இருந்து மீண்டு வந்த மனிதர்களாலேயே கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, மதவெறியர்களின் எதிர்ப்புக்களை முறியடித்தே மனித குலத்திற்கு  அளிக்கப்பட்டது.   அது 25 ம் நூற்றாண்டில் நீச்சயம் மேலும்  வளரச்சிப் பாதையிலேயே இருக்கும்.  நீங்க அதுக்காக டென்சன் ஆகாதீங்க. இந்த யுகம் முடியும் வரை மனிதன் முட்டாளாகவே இருக்கவேண்டும் என்பது உங்கள் ஆசை என்றால் அதற்கும் மனித அறிவு வளர்ச்சிக்கும் ஒரு தொடர்பும் இல்லை. 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)
2 hours ago, tulpen said:

05 ம்  -15 ம் நூற்றாண்டில் மத்திய காலத்தில் (middle age period) இருந்த மதவெறியும் மூடத்தனமும் 20 ம் நூற்றாண்டில் இல்லை. அதற்கு காரணம்  மக்களின் அறிவு வளர்ச்சியே. நானும் நீங்களும் இப்போது நம் அன்றாட வாழ்வில் பாவிக்கும் அனைத்து கண்டு பிடிப்புக்களும் அந்த மத்தியகால மூடத்தனத்தை இருந்து மீண்டு வந்த மனிதர்களாலேயே கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, மதவெறியர்களின் எதிர்ப்புக்களை முறியடித்தே மனித குலத்திற்கு  அளிக்கப்பட்டது.   அது 25 ம் நூற்றாண்டில் நீச்சயம் மேலும்  வளரச்சிப் பாதையிலேயே இருக்கும்.  நீங்க அதுக்காக டென்சன் ஆகாதீங்க. இந்த யுகம் முடியும் வரை மனிதன் முட்டாளாகவே இருக்கவேண்டும் என்பது உங்கள் ஆசை என்றால் அதற்கும் மனித அறிவு வளர்ச்சிக்கும் ஒரு தொடர்பும் இல்லை. 

மத்திய காலப்பகுதி பதினொன்றாம்  நூறாண்டு முதல், பதிணைந்தாம் நூறாண்டு காலப்பகுதி.

மதவெறி மூடத்தனம் இன்றும் தொடர்கிறது.

ஜரோப்பா, மத்தியகிழக்கில் இருந்து, நீயுசீலாந்து, இலங்கை என மூர்க்கமாக நகர்கின்றது.

இந்தியாவில் இந்துத்துவா என்றும், இலங்கையில், மியான்மரில் பெளத்தவாதமாகவும் தொடர்கிறதே.

Edited by Nathamuni

Share this post


Link to post
Share on other sites
11 hours ago, tulpen said:

05 ம்  -15 ம் நூற்றாண்டில் மத்திய காலத்தில் (middle age period) இருந்த மதவெறியும் மூடத்தனமும் 20 ம் நூற்றாண்டில் இல்லை. அதற்கு காரணம்  மக்களின் அறிவு வளர்ச்சியே. நானும் நீங்களும் இப்போது நம் அன்றாட வாழ்வில் பாவிக்கும் அனைத்து கண்டு பிடிப்புக்களும் அந்த மத்தியகால மூடத்தனத்தை இருந்து மீண்டு வந்த மனிதர்களாலேயே கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, மதவெறியர்களின் எதிர்ப்புக்களை முறியடித்தே மனித குலத்திற்கு  அளிக்கப்பட்டது.   அது 25 ம் நூற்றாண்டில் நீச்சயம் மேலும்  வளரச்சிப் பாதையிலேயே இருக்கும்.  நீங்க அதுக்காக டென்சன் ஆகாதீங்க. இந்த யுகம் முடியும் வரை மனிதன் முட்டாளாகவே இருக்கவேண்டும் என்பது உங்கள் ஆசை என்றால் அதற்கும் மனித அறிவு வளர்ச்சிக்கும் ஒரு தொடர்பும் இல்லை. 

இஞ்சை பாரடா 20ம் நூற்றாண்டே மூச்செடுக்கேலாமல் அவதிப்படுது.குடிதண்ணீர் இல்லாமல் தத்தளிக்குது......இதுக்கை 25ம் நூற்றாண்டாமெல்லே.....ஆசையை பாரு!!!!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)
1 hour ago, குமாரசாமி said:

இஞ்சை பாரடா 20ம் நூற்றாண்டே மூச்செடுக்கேலாமல் அவதிப்படுது.குடிதண்ணீர் இல்லாமல் தத்தளிக்குது......இதுக்கை 25ம் நூற்றாண்டாமெல்லே.....ஆசையை பாரு!!!!!!

இதே போல 15 ம் நூற்றாண்டிலும் ஒரு குமாரசாமி  அப்பாவித்தனமாக நினைச்சிருப்பார். 20 ம் நூற்றாண்டில் இன்னொரு குமாரசாமி பிறந்து  21ம்ஸ நூற்றாண்மாடில்ர ஸ்மார்ட் போனில்  நினைத்த உடனே உலகம் முழுவதும் உள்ள தனது நண்பர்களுடன் காட்சித்திரையில் உரையாடுவார் என்று அந்த குமாரசாமி நினைத்துக்கூட இருக்க மாட்டார். 

Edited by tulpen

Share this post


Link to post
Share on other sites
5 minutes ago, tulpen said:

இதே போல 15 ம் நூற்றாண்டிலும் ஒரு குமாரசாமி  அப்பாவித்தனமாக நினைச்சிருப்பார். 20 ம் நூற்றாண்டில் இன்னொரு குமாரசாமி பிறந்து  21ம்ஸ நூற்றாண்மாடில்ர ஸ்மார்ட் போனில்  நினைத்த உடனே உலகம் முழுவதும் உள்ள தனது நண்பர்களுடன் காட்சித்திரையில் உரையாடுவார் என்று அந்த குமாரசாமி நினைத்துக்கூட இருக்க மாட்டார். 

குமாரசாமியும் குஞ்சரமும் ஒருபக்கம் இருக்கட்டும்.
ஆதிகாலத்தில் செயற்கை அழிவுகள் இல்லை.இப்போது எல்லா அழிவுகளும் கண்முன்னே நடக்கின்றது
இப்போது வாராவாரம் ஒருதடவையாவது வீட்டு ஜன்னல் கதவுகளை பூட்டி வைத்திருக்குமாறு மக்களை வானொலியில் எச்சரிக்கின்றார்கள்.அந்த அளவிற்கு இரசாயன தொழிற்சாலைகளின் நச்சு வாயுக்கள் அதிகமாகி விட்டது.
கண்பார்வையையையும் காது கேட்பதையும் கெடுக்கும் ஸ்மாட்போன் போன்ற கருவிகள் எத்தனை அழிவுகளை சமுதாயத்திற்கு விளைவிக்கின்றது என்பது தெரியாமல் அதை பெருமையாக நினைத்து உள்ளம் பூரிக்கும் உங்களுடன் கருத்தாடுவதை நினைத்து வெட்கி தலைகுனிகின்றேன்.

Share this post


Link to post
Share on other sites
6 hours ago, குமாரசாமி said:

குமாரசாமியும் குஞ்சரமும் ஒருபக்கம் இருக்கட்டும்.
ஆதிகாலத்தில் செயற்கை அழிவுகள் இல்லை.இப்போது எல்லா அழிவுகளும் கண்முன்னே நடக்கின்றது
இப்போது வாராவாரம் ஒருதடவையாவது வீட்டு ஜன்னல் கதவுகளை பூட்டி வைத்திருக்குமாறு மக்களை வானொலியில் எச்சரிக்கின்றார்கள்.அந்த அளவிற்கு இரசாயன தொழிற்சாலைகளின் நச்சு வாயுக்கள் அதிகமாகி விட்டது.
கண்பார்வையையையும் காது கேட்பதையும் கெடுக்கும் ஸ்மாட்போன் போன்ற கருவிகள் எத்தனை அழிவுகளை சமுதாயத்திற்கு விளைவிக்கின்றது என்பது தெரியாமல் அதை பெருமையாக நினைத்து உள்ளம் பூரிக்கும் உங்களுடன் கருத்தாடுவதை நினைத்து வெட்கி தலைகுனிகின்றேன்.

இப்படி சொல்லிவிட்டு  அத்தனை நவீன சாதனங்களையும் (யாழ் இணையம் உட்பட) வெட்கமில்லாமல் பயன்படுத்தும் போது வராத வெட்கமா? 

Share this post


Link to post
Share on other sites
On ‎5‎/‎30‎/‎2019 at 12:23 PM, tulpen said:

உப்பு நீரில் விளக்கெரிக்கும் அற்புதத்தை வருடாவருடம் புரியும் அம்மாளால் அந்த உப்பு நீர் கடற்கரையில் வானமே அதிரும் வண்ணம் கதறி அழுத மக்களை காப்பாற்ற சக்தி இல்லாமல் போனது தமிழ் மக்களின் துரதிஷ்ரமே. குண்டு வீச்சு விமானங்களுக்கும்  மோட்டார் ஷெல்களுக்கும் அம்மாளைவிட சக்தி அதிகமாகிருந்திருக்குமோ?

எனக்கும் இந்த சந்தேகம் இருந்தது... 2009 இது பற்றி எழுதியிருக்கிறேன்...அந்த நேரம் இது பற்றி கோயிலுக்கு வரும் ஒரு அம்மாவிடம்  கேட்டதிற்கு அவ, அவரவர் செய்த கர்ம பலனை மாத்த முடியாது என்று சொன்னார்...எல்லாம் விதிப்படி தான் நடக்கும் என்றால் கடவுள் எதற்கு என்று கேட்டேன்..கொஞ்சம் நடப்பதை பின் போடலாம் அல்லது குறைக்கலாம் என்று சொன்னார்.


நாவுறையும்,கண் திட்டியையும் கடவுளால் கூட ஒன்றும் செய்ய முடியாது என்று சொல்லினம்...வன்னியில் புலிகளின் ஆட்சியையும்,மக்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கையையும் பார்த்து அம்மன் கண் வைச்சு விட்டாவோ ! இது நான்  சொல்றன் 
 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
17 hours ago, tulpen said:

இப்படி சொல்லிவிட்டு  அத்தனை நவீன சாதனங்களையும் (யாழ் இணையம் உட்பட) வெட்கமில்லாமல் பயன்படுத்தும் போது வராத வெட்கமா? 

எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக யதார்த்தம் என்று ஒன்று உள்ளது அது உங்களிடம் துளியேனும் இல்லை.
என்னுடனான பகிர்வுகளுக்கு நன்றி . வணக்கம்.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)
9 hours ago, குமாரசாமி said:

எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக யதார்த்தம் என்று ஒன்று உள்ளது அது உங்களிடம் துளியேனும் இல்லை.
என்னுடனான பகிர்வுகளுக்கு நன்றி . வணக்கம்.

பொது வெளியில் நான் கேட்ட  யதார்ததமான கேள்வியை யதார்தத்திற்கு எந்தசம்பந்தமும் இல்லாமல் மேற்குலம் என்று ஏதோ உள்ளிக்கோட்டிய நீங்கள் யதார்ததைப்பற்று பேசுகின்றீர்கள்.  நமது முட்டாள்தனங்களை முன்னோர். கலாச்சாரம் என்று புனிதப்படுத்திவிட்டு எதற்கெடுத்தாலும் அடுத்தவர் மீது பழி போடுவது தான யதார்ததமோ? 

யதார்தமாக சிந்தித்து இருந்தால் எப்போதோ விடுதலை அடைந்திருப்போமே. 

Edited by tulpen

Share this post


Link to post
Share on other sites
 
 
 
On 5/31/2019 at 9:52 AM, குமாரசாமி said:

 மதம் என்பது அவரவர் தனிப்பட்ட விடயம். இந்த யுகம் இருக்கும் வரைக்கும் மதமும் இருக்கும். 

மதம் தனிப்பட்ட விடயமாக வீட்டுக்குள் இருக்கு மட்டும் அதனால் எந்தப் பிரச்சணையும் இல்லை. அது வீட்டை விட்டு தெருவுக்கு வந்து சமூக பிரச்சணையாகி மக்களை அகதிகளாக்கி அல்லல் பட வைக்கும் போது அதனை 'தனிப்பட்ட' விடயம் என்று சொல்வது பொருத்தமானதா என்பது கேள்விக்குரியது.


ஈழத்தில் நாம் பட்ட துண்பங்களிற்கு மூலகாரணம் பெளத்த மதவாதமே. புலத்தில் எம்மை தங்க அனுமதித்திருக்கும் மேற்கத்தையம்  மதத்திற்கு குறைந்த முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் மிதவாதம். 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Topics

  • Posts

    • மதத்தை வெறுப்பது… ஆகஸ்ட் 2019 - ஆர்.அபிலாஷ் · கட்டுரை நேன்ஸி மொரேஜோன் எனும் க்யூபக் கவிஞரின் ‘கறுப்பினப் பெண்’ எனும் கவிதையைப் பற்றி ஒருநாள் வகுப்பில் விவாதிக்கும்போது அக்கவிஞரின் மார்க்ஸிய அரசியல் பின்னணி, மார்க்ஸியத்துக்கும் கிறித்துவத்துக்குமான தொடர்பு பற்றிக் குறிப்பிட்டேன். அந்தப் புரட்சிகர கவிதையில் சில வரிகள் விவிலியத்தின் தாக்கம் கொண்டவை என்பதை சுட்டிக் காட்டினேன். ஆனால் மாணவ, மாணவியரில் கணிசமானோருக்கு மதத்தை பற்றி விவாதிப்பதில் ஒரு அசூயை உள்ளதைக் கவனித்தேன். அதை ஒரு பழம் பஞ்சாங்கமாக, மரபின் சுவையாக அவர்கள் காண்கிறார்கள். இதன் பொருள் அவர்கள் நாத்திகர்கள் என்றோ தத்துவார்த்தமாக மதத்தை மறுப்பவர்களோ என்றில்லை. இந்த தலைமுறை சில பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பு விடலைப் பருவத்தில் நாங்கள் இருந்ததைப் போன்றே இருக்கிறார்கள். மரபில் அறிந்து கொள்ள முக்கியமாக ஒன்றுமே, வாழ்க்கை தினம் தினம் புதிதாக ஒரு மலரைப் பூக்க வைக்கிறது. அதை ரசிக்காமல் ஏன் வாடிப் போன பழைய மலர்களை தொகுத்துப் பாதுகாக்க வேண்டும் என நாங்கள் பதின்வயதினராக இருந்தபோது நினைத்தோம். ஆகையால், எங்கள் வகுப்பில் பழமை மீது ஒரு விடலைத்தனமான எதிர்ப்பு எப்போதும் இருந்தது. கிறித்துவ பாதிரியாராகப் பயிலும் என் நண்பர்கள் கூட ஒருவித எதிர்ப்புடனே விவிலியத்தை வாசித்தார்கள். இன்றைய தலைமுறையைப் பொறுத்தமட்டில், மரபில் அவர்கள் ஏற்பது சாதியும் குடும்பம் வழியாக அவர்கள் பெற்ற சமூக நம்பிக்கைகளையும் மட்டுமே. மற்றபடி பழைய மொழி, பழைய சினிமா, பழைய மனிதர்கள், பழைய அன்பு, பழைய வெறுப்பு எல்லாவற்றையும் அவர்கள் அலுப்புடன் எதிர்கொள்கிறார்கள்; கைகொட்டி சிரிக்கிறார்கள். இந்த விடலைத்தனமான கலக பாவனை எங்கிருந்து வருகிறது? ஏன் இருபதின் துவக்கம் வரை நாம் வேர்களை உதறி விட்டுப் பறக்க விரும்பும் பூஞ்செடிகளாக இருக்கிறோம்? இது என்னவித மனநிலை? நான் இதை இவ்வாறு புரிந்து கொள்கிறேன். மானிடர்களின் அடிப்படையான விழைவு உயிருடன் இருப்பதல்ல. ஏனென்றால் உயிர்வாழ்தல் ஒரு செயல் அல்ல. அது ஒரு நீரோட்டம். அதற்குத் துவக்கமோ முடிவோ உண்டென்றால் அதை வாழும் மனிதன் உணரப் போவதில்லை. வாழும் போராட்டத்தை விட காலமும் இடமும் நிர்பந்திக்கும் எல்லைகளைக் கடந்து போகும் போராட்டமே பெரிது. பிறந்த குழந்தை என்ன பண்ணுகிறது? அது அழுகிறது. “நான் இதுவல்ல, நான் இன்னொன்றாக, பசியை ஆற்றும் இருப்பாக, தாய்மையின் பாதுகாப்பை, அக்கறையை அறியும் இருப்பாக, என் சத்தத்தால் உலகில் அதிர்வுகளை ஏற்படுத்தும் ஆற்றலாக இருக்க விரும்புகிறேன்” என்பதே அந்த அழுகையின் பொருள். இதனால்தான் குழந்தைகளே அதிக சத்தத்தில் உலகின் அத்தனை ஒலிகளையும் வெல்லுமளவுக்கு வீரிடுபவர்களாக இருக்கிறார்கள். கிட்டத்தட்ட ஒரு சைரன் ஒலியைப் போல. பிறந்த குழந்தையுடன் மல்லாடி ஒரு தாய் களைத்துப் போகிறாள். அடுத்து அது எழுந்து நடக்கத் தொடங்க அவள் அதன்மீது கண்வைத்தே களைக்கிறாள். அடுத்து அது ஓடத் துவங்க உலகமே அதன் பின்னால் ஓடுகிறது. அது கொண்டு வரும் குதூகலம் அனைவருக்கும் தொற்றிக் கொள்கிறது. மொழியின், அன்றாடத்தின், பண்பாட்டின், காலத்தின், வெளியின் விதிகளை அது ஒவ்வொன்றாய் முறிக்கிறது; அது அப்போது காயப்படுகிறது, முட்டியை சிராய்த்துக் கொண்டு, தாயிடம் அடிவாங்கிக் கொண்டு அழுகிறது. மெல்ல மெல்ல அது முதிர்கிறது. அப்போது அது காலத்தின் கதவுகளை உடைத்து வெளியேற பல புது வழிகளைக் கண்டு கொள்கிறது – உணவு, விளையாட்டு, சிரிப்பு, வன்முறை, காமம், கலை … எதையும் முரணாக, நேர்மாறாக சிந்திப்பதில் ஒரு பேருவகை, சுதந்திரம் உண்டு என்பதை குழந்தைதான் முதலில் கண்டுகொள்கிறது. குழந்தைகளே நம் உலகில் சங்கோஜமற்று வெடித்து சிரிக்கிறவர்களாக், உடம்பை வில்லாக வளைத்து கோணல் சேஷ்டைகள் பண்ணுகிறவர்களாக, நடந்து போக வேண்டிய இடங்களுக்கு ஓடியும், ஓடிச் செல்ல வேண்டிய இடங்களுக்குத் தாவியும் செல்கிறவர்களாக இருக்கிறார்கள். இது ஒவ்வொன்றுமே கால-வெளியின் இறுக்கங்களை லகுவாக்கும் முயற்சிகளே. குழந்தைகளே நிஜமாக ஆத்மார்த்தமாக வாழ்வதாய் நமக்குத் தோன்றுகிறது. வளர்ந்த ஒவ்வொருவரும் குழந்தைகளின் சேட்டைகளைக் கண்டு பூரிக்கிறார்கள்; ஒரு குழந்தை தூங்குவதில் கூட பாசாங்கற்ற கவலையற்ற விடுதலை பாவனை உண்டு. குழந்தையின் துயிலைக் கண்டு புன்னகைத்தபடி ரசிக்கிறோம். மனதுக்குள் “ராராரோ” என முணுமுணுக்கிறோம். ஆனால் இந்தப் பூரிப்பின் பின்னால் ஒரு பொறாமை உள்ளதை நாம் உடனடியாய் உணர்வதில்லை. இந்தப் பொறாமையே குழந்தையைத் திருத்த, பாதுகாக்க நம்மைத் தூண்டுகிறது. இதே மனநிலைதான் பதின்வயதினரைக் கண்டதும் நமக்குக் கவலையும் அலட்சியமான கேலியும் அவர்கள்பால் தோன்றக் காரணமாகிறது. புரிதலின்றி எல்லாவற்றையும் எதிர்க்கிறார்கள். கட்டுப்பாடின்றி காலத்தையும் ஆற்றலையும் வீணடிக்கிறார்களே என சாலையில் பைக்கில் சீறிப் போகும் ஒரு விடலையைக் கண்டதும் நமக்குத் தோன்றுகிறது. ஆனால் பதின்வயது என்பது மதலைப் பருவத்தின் நீட்சி மட்டுமே. ஒரு மதலையைப் போன்றே ஒரு பதின்வயதினன் காலத்தை ஒவ்வொரு நொடியையும் புதுமையாக, தன் விருப்பப்படி வளைக்க முடியும் என நம்புகிறான். அவன் முன்பு வளையாது நிற்பது “கடந்த காலம்” மட்டுமே. கடந்த காலத்தின் அடிப்படையில் நிகழ்காலம் மதிப்பிடப் படுவது அபத்தம் என அவனுக்குத் தோன்றுகிறது. கடந்த காலத்தை உதறுவது, பகடி பண்ணுவது, எதிர்ப்பதே அதைக் கடந்து போக தனக்கு உதவும் என அவன் நம்புகிறான். கடந்த காலம் இல்லாத ஒரு வாக்கியத்தைக் கற்பனை பண்ணுங்கள். “நான் சிந்திக்கிறேன்” – இது “நிகழ்காலம்” எனும்போதே இதற்கு ஒரு துவக்கப் புள்ளியும் உண்டல்லவா? கடந்த காலத்தில் காலூன்றி அல்லவா “சிந்திக்கிறேன்” எனும் வினைச்சொல் தோன்றுகிறது. நான் இதற்கு முன் சிந்திக்கவில்லை, இப்போதே “சிந்திக்கிறேன்” என்பதல்லவா இதன் மறைபொருள். மொழிக்குள் காலத்தின் இருமை நமக்கு மிகப்பெரிய சவால். எதிர்க்கலாச்சாரமும் இப்படி ஒரு மரபான கலாச்சாரத்தை எதிர்த்தே தன்னை நிலைநிறுத்துகிறது. காலத்தைக் கடப்பது அசாத்தியம் என உணரும் போது மேலும் மூர்க்கமாய் பதின்வயதினன் அதனோடு மோதுகிறான். அப்போது தற்காலிகமாகவேனும் அவன் தன்னை “காலத்தைக் கடந்தவனாக” உணர்கிறான். “பிக்பாஸின்” ஒரு அத்தியாயத்தைப் பார்த்து ரசித்த பின் உடனடியாய் நாம் அதே அத்தியாயத்தின் உணர்ச்சிகர தருணங்களைப் பகடி பண்ணும் மீம்களை, கிண்டல் கேலிகளையும் யுடியூபில் பார்த்து ரசிக்கிறோம். இரண்டு முரணான நிகழ்ச்சிகள் – மிகை உணர்ச்சியைக் கொண்டாடும் ஒன்றும், அதை மறுத்துக் கேலி பண்ணும் மற்றொன்றும் – இணைந்து நமக்கு இரண்டு எதிரெதிர் மனநிலைகளையும் அடைய, அதன் வழி அவற்றை கடந்து செல்ல உதவுகிறது. இதுவே காலத்தை கடந்து செல்லும் பேருவகை, இதை நாம் ஒரு ஜோக்குக்காக சிரிக்கும்போதே அதிகமாக உணர்கிறோம் என்கிறார் மார்ட்டின் ஹைடெக்கர். ஒரு ஜோக் என்ன சொல்ல வருகிறது என தெரியாமலே தான் அதற்காக சிரிக்கிறோம். அதன் அர்த்தத்தை அறியாத நொடியில் நாம் கடந்த காலத்தின் லட்சுமண ரேகையை கடந்து செல்கிறோம். ஏனென்றால் நம்மைக் காலத்துடன் கட்டிப் போடுவது மொழி உருவாக்கும் அர்த்தங்கள். அர்த்தம் அனர்த்தமாகும் போது கடந்த காலத்துக்கும் நிகழ்காலத்துக்கும் இடைப்பட்ட ஒரு காலாதீதத்தில் உறைகிறோம். ஆனால் காலத்தின் கட்டமைப்புகளை மீறுவது கலை, பண்பாட்டு அனுபவங்களுடன் நின்று போவதில்லை. அது அரசியலிலும் நடக்கிறது. மதத்தை மறுப்பதும் வெறும் விடலைத்தனமான கலகம் அல்ல – அது நமது இருப்பின் ஆத்மார்த்தமான அடியொழுக்கமான உயிர்வாழும் விழைவு. இங்கு உயிர்வாழ்தல் என்பது ஒவ்வொரு நொடியும் புதிதாக மலர்வது. ஆனால் இதன் துயரம் ஒன்றையும் நான் இங்கு குறிப்பிட வேண்டும். இந்தக் கலகவாதிகள் வயதாக ஆக தம் கலக வாழ்வின் அநிச்சயத்தை, அநிச்சயம் ஏற்படுத்தும் பயத்தை, பதற்றத்தை உணர்கிறார்கள். உறவில், வேலையில், தம் உடல்நிலையில், சமூகத்தில், பொருளாதாரத்தில் எதையொன்றையும் அவர்களால் பற்றிக் கொள்ள முடியாது போகிறது. இன்று உள்ளது நாளை இருக்காது என்பதே நிதர்சனமாகிறது அப்போது அவர்களுக்குப் பற்றுகோல் தேவையாகிறது. இப்போது அவர்கள் கடந்த காலத்தைக் கொண்டாடும் “மரபின் மைந்தர்கள்” ஆவார்கள். அவர்கள் 80s ளீவீபீs ஆகி “அழகியை”, “ஆட்டோகிராபை” பார்த்து உருகுவார்கள். 90s ளீவீபீs ஆகி நினைவேக்கம் சொட்டும், கதையே இல்லாத “96” போன்ற படங்களை ஓட வைப்பார்கள். விவீறீறீமீஸீஸீவீuனீ ளீவீபீs ஆகி பெண்களைத் தூற்றும் சூப் பாய்ஸ் பாடல்களை ரசிப்பார்கள். வாட்ஸ் ஆப் குரூப்களில் தம் நினைவுகளைப் புதுப்பித்து பழைய காதலிகளிடம் சொல்லாமல் சொல்லித் தவிப்பார்கள். அரசியல் களத்தில், இன்னொரு பக்கம், இவர்கள் இந்துத்துவாவை, தேசியவாதத்தை சார்ந்திருக்க தொடங்குவார்கள். கடந்த காலத்தை உதறிச் செல்வதே உயிர்த்திருத்தல் என நினைத்தவர்கள் பின்னுக்கு போவதே உயிர்த்திருத்தல் என இப்போது கருதுவார்கள். எப்படி கற்பனைக்கு அகப்படாத எதிர்காலம் கட்டற்றதோ அவ்வாறே நமது கடந்த காலம், வரலாறு, தொன்மம், புராதன நம்பிக்கைகள் என ஒவ்வொன்றுமே ஒரு அகப்படாத இருப்பு, அகப்படாத எதுவும் கட்டற்ற சுதந்திரத்தை நல்குவது, சமகாலத்தின் கட்டுப்பாடுகளை உடைக்க வல்லது என இவர்கள் நம்பத் தொடங்குவார்கள். தமக்கு உவகை அளிக்கும்படி கடந்த காலத்தைக் கற்பனை பண்ணி, அதை மீட்பதற்காக அணிசேர்ந்து முழங்குவார்கள். இதுவே இன்று நினைவேக்க பெருமூச்சுகளின் காலமாக, காவிப்படைகளின் மிகப்பெரிய எழுச்சியின் வரலாற்றுக் கட்டமாக உருமாற ஒரு முக்கிய காரணம். நம் காலத்தில் மிக அதிகமாய் நினைவேக்கம் கொள்பவர்கள் தம் இளமைக் காலத்தில் தம் சமூகத்தை, நடைமுறைகளை வெறுத்தவர்கள்; மாற்றத்துக்காக ஏங்கினவர்கள். இன்று மதவாதத்தை மிகப்பெரிய அளவில் முன்னெடுப்பவர்களில் ஒரு பகுதியினர் ஆரம்பத்தில் இருந்தே தம் மனத்தின் ஆழத்தில் இறைநம்பிக்கை அற்றவர்களாக, மதத்தை ஒரு கலாச்சார சின்னமாக, அடையாளமாக மட்டுமே காண்பவர்களாக இருக்கிறார்கள். கடவுளை நம்புகிறவன் குஜராத் வன்முறையை எப்படி நிகழ்த்தியிருக்க முடியும்? கடவுளை நம்புகிறவன் எப்படி காந்தியை சுட்டுக் கொன்றிருக்க முடியும்? கோட்ஸேயைப் பற்றி ஆய்வு செய்யும் ஆஷிஸ் நந்தி அவர் அடிப்படையில் ஒரு நாத்திகர், இந்து புராதன சடங்குகளைப் பின்பற்றாதவர், மாட்டுக்கறியை விரும்பி உண்டவர் என்கிறார். முழுக்க முழுக்க மேற்கத்திய நாத்திகத்தை, பகுத்தறிவுவாதத்தைப் பின்பற்றியவர்களிடம் இருந்தே வலதுசாரி அரசியல் தோற்றம் கொண்டது என்பதில் எந்த விநோதமும் இல்லை. விடலைகளின் உலகம் சிலநேரம் மதத்தை ஆவேசமாய் மறுப்பதில் துவங்கி அதை விட வெறியுடன் அதை இறுகப் பற்றிக் கொள்வதில்தான் போய் முடியும். மிகையின்றி எப்படி காலத்தின் தளைகளை அறுப்பது என இவர்களுக்குத் தெரியாது என்பதே அடிப்படையான பிரச்சினை. அதுவே நம் வரலாற்றுத் துயரம். மனித அன்பின், பிடிப்பின் பின்னுள்ள முரண்களை அறிந்து அதன் வழி காலத்தை வெல்ல அவர்கள் கற்றுக் கொள்வதில்லை. பீங்கான்கள் விற்கும் கடையில் யானை புகுந்தது போல அவர்கள் ஒரு தத்துவக்குழப்பத்துடன் நம் வரலாற்றுக்குள் வருகிறார்கள். மதத்தை அதன் சாரத்தில் வெறுத்துக் கைவிடுகிறவர்களே மதவாதிகள் ஆவது நம் காலத்தின் மிகப்பெரிய நகைமுரண்.     https://uyirmmai.com/article/மதத்தை-வெறுப்பது/
    • பழைய கஞ்சி, பழைய சாதத்தை விரும்பி உண்ணும் பலர் உள்ளார்கள். 😀
    • நூறு கதை நூறு படம்: 19 – குடைக்குள் மழை May 15, 2019 - ஆத்மார்த்தி · இலக்கியம் / சினிமா / தொடர் சீஷோஃப்ரீனியா என்ற பெயரிலான மனநிலைக் குறைபாட்டைப் பற்றி இந்திய அளவில் எடுக்கப்பட்ட முதற்சில திரைப்படங்களில் ஒன்று குடைக்குள் மழை. கதையாய்க் காகிதத்தில் எழுதுவதற்கு எனச் சில சிக்கல்கள் இருக்கின்றாற்போலவே எழுதிய எல்லாவற்றையும் திரைப்படுத்துவதில் முட்டுக்கட்டைகள் இருந்தே தீருமல்லவா..? ஆயிரம் கோடிக் குதிரைகள் என்று எழுதுவதற்கு மூன்றே வார்த்தைகள் போதுமானதாயிருக்கின்றன. அதனைக் காட்சியில் காண்பிக்க க்ராஃபிக்ஸ் என்றால்கூட எத்தனை செலவும் பிரயத்தனமும் ஆகும்..? தமிழ் சினிமாவின் முந்தைய உயரங்களை மாற்ற முயற்சித்த பரீட்சார்த்த சினிமாக்களின் வரிசையில் குடைக்குள் மழை என்ற பெயரை எழுதத் தகும். ஆர்.பார்த்திபன் தான், இயக்குகிற படங்களுக்கென்று ஒரு முகமற்ற முகத்தைத் தொடர்ந்து பராமரித்து வந்தார். ஒரு மனிதனை அவனது உள்ளகம் வெளித்தோற்றம் என எளியமுறையில் பகுக்கலாம். அவனறிந்த அகம் அவனறியாத அகம் என்று உப பகுப்பைக்கொண்டு வரைய முனைந்த சித்திரம்தான் இந்தப் படம். தீராக் காதல் கொண்ட ஒருவனின் கதை குடைக்குள் மழை ஆயிற்று. ஒரு தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சி. ஹிடன் காமிரா எனப்படுகிற கண்ணுக்குத் தெரியாமல் காமிராவை வைத்துக் கொண்டு நிஜம் போலவே ஒரு நிகழ்ச்சியைத் திட்டமிட்டு கடைசியில் எல்லாம் சும்மா தான் எனப்படுகிற ப்ராங்க் ஷோக்கள் இன்றைய காலகட்டத்தில் இயல்பான ஒன்றாக நம் வாழ்வுகளுக்குள் மெல்ல நுழைந்து கொண்டிருக்கிறது. இன்றிலிருந்து பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகவே அத்தகைய டிவி நிகழ்ச்சி ஒன்றில் தான் கோமாளியாக்கப்பட்டதைத் தாளவொண்ணாமல் மனம் பிறழ்கிற வெங்கட கிருஷ்ணன் எனும் மனிதனாக நம் கண்களின் முன் தோன்றினார் பார்த்திபன்.இந்தக் கணம் கூட இயல்பென்று ஏற்க முடியாத ப்ராங்க் தன்மையை அன்றைய காலகட்டத்தில் தான் காதலிக்கப் படுவதாக நம்பி அந்த ஓரிழைப் பொய்யின் கருணையற்ற கரத்தைப் பற்றிக் கொண்டு பின் செல்கிறான் வெங்கடகிருஷ்ணன்.எல்லாம் பொய் எனத் தெரியவரும் போது மனம் நொறுங்குகிறான்.தான் விரும்பியதைக் காணத் தொடங்கும் மனவிரிசலினால் என்ன்வாகிறான் என்பது குடைக்குள் மழை படத்தின் மிகுதிக் கதை. கிருஷ்ணன் எனும் சிங்கப்பூர் கோமானாக வந்து இறங்கும் இன்னொரு பார்த்திபன் அவருடைய வணிகமுகத்தின் பிரதி பிம்பம்.ஆல்டர் ஈகோ என்ற சொல்லாடலை ஆர்.பார்த்திபன் அளவுக்கு இன்னொரு நடிகர் சாத்தியப்படுத்தவில்லை எனத் தோன்றுமளவுக்கு நிஜத்தில் ஆர்.பார்த்திபன் எனும் படைப்பாளி மற்றும் அவருக்கு புறவுலகம் தந்த நடிக பிம்பம் ஆகிய இரண்டையும் இந்தப் படத்தில் வெவ்வேறு விதங்களில் நம்மால் உணரமுடிகிறது.அதே வேளையில் நிஜம் என்பதையே நிகழ்ந்தது மற்றும் நிகழவிரும்பியது என்ற இரண்டாய்ப் பகுக்கலாம் என்ற அளவில் நம் கண்களின் முன் விரிந்த படத்தின் முதல் பாதிக்கும் அடுத்த பார்த்திபன் வந்த பிறகு நாம் காணும் இரண்டாம் பாதிக்கும் கடைசியில் நமக்குப் படத்தின் பூர்த்தியில் கிடைக்கிற முற்றிலும் எதிர்பார்க்கவே முடியாத மனவிளையாட்டு அபாரமான காட்சி அனுபவமாக மனதில் உறைகிறது. மிக எளிய காட்சியாக இந்தப் படத்தின் கதையின் அடி நாதம் உறையும்.அதன் அதிர்ச்சியிலிருந்து எப்போதுமே பார்வையாளனால் மீள முடியாது.அத்தனை தந்திகளினுள் தன் அன்னையின் மரணமும் ஒளிந்திருந்ததைக் கண்ணுற்று அதிர்கிற காட்சியில் ஆர்.பார்த்திபனின் முகமும் உடலும் உள்மனமும் என சகலமும் பரிமளிக்கும்.தமிழின் மிகச்சிறந்த காதல் வசனப் படங்களின் பட்டியல் ஒன்றினைத் தயாரிக்கும் போதும் மறக்காமல் குடைக்குள் மழை படத்தின் பெயரை அதன் வரிசையில் எழுதியே ஆகவேண்டும்.அத்தனை ரசம் சொட்டும் வசனங்கள் அழகோ அழகு.மதுமிதா போதுமான இயல்பான நடிப்பை வழங்கினார். பார்த்திபனின் ரசனை உலகறிந்த ஒன்று.இந்தப் படத்தின் பின்புலத்தில் இடம்பெறுகிற உயிரற்ற பொருட்களுக்கும் இந்தப் படத்தினுள் உயிர் இருந்தது.உதாரணமாகச் சொல்வதானால் ஒரு மாடர்ன் ஆர்ட் சித்திரம் மற்றும் கடிகாரம் டெலிஃபோன் ஆகியவற்றைச் சொல்லலாம்.கலை இயக்கம் தொடங்கிப் படக்கலவை வரை எல்லாமும் குறிப்பிடத் தக்க உன்னதத் தரத்தில் விளங்கின.நா.முத்துக்குமாரின் பாடல்கள் இசைப்பேழையை வளமாக்கின. தான் கையிலெடுக்கிற எல்லா முடிச்சுக்களையும் கொண்டு கடைசி பத்து நிமிடங்களில் பார்வையாள மனங்களின் அத்தனை ஒவ்வாமை சந்தேகங்கள் அனைத்திற்குமான கேளாவினாக்களுக்கெல்லாமும் விடைகள் தந்துவிடுவது அற்புதமான அறிவுஜீவித்தனமான உத்தி.அந்த வகையில் முதல் முறையை விட இரண்டாம் முறை காணும் போது இந்தப் படம் இன்னொரு உன்னதமாக அனுபவரீதியினால இன்பமாகவே ரசிகனுக்கு நிகழ்கிறது.புதிர்த் தன்மை மிகுந்த ஊகிக்க முடியாத விளையாட்டின் இறுதிப்போட்டி தருகிற ரத்த அழுத்தத்தினை எதிர்பாராமையை மனப்பிசைவை எல்லாம் இந்தப் படம் உருவாக்கியது.ரசிக மேதமைக்குள் இயங்க முயன்ற வெகு சில படங்களில் ஒன்றானது. இந்தப் படத்தை வழக்கசாத்தியமற்ற அபூர்வம் என்றே சொல்லலாம். ஒளிப்பதிவும் இசையும் படத்தொகுப்பும் இந்தப் படத்தின் உபதளபதிகள் என்றே சொல்லலாம்.இளையராஜா தன் குரலில் பாடிய அடியே கிளியே எப்போதைக்குமான சுந்தரகானம்.இசை கார்த்திக்ராஜா.மனம் ஆறாமல் பலகாலம் தவிக்கும் சோகக் கவிதையாகவே குடைக்குள் மழை படத்தினைச் சுட்ட முடிகிறது.மிக முக்கியமான திரைப்படம். இன்னொரு மழை வேறொரு குடை அசாத்தியம்.காதலற்ற காதலின் கவிதை குடைக்குள் மழை. https://uyirmmai.com/இலக்கியம்/நூறு-கதை-நூறு-படம்-19-குடைக்/
    • கூட்டமைப்பு யாரை காட்டுகிறதோ அவருக்கு வாக்களிக்க இன்னும் மக்கள் உள்ளார்கள், வடக்கிலும் கிழக்கிலும். ஆனாலும் கிழக்கை விட வடக்கில் அதிகம். அதேவேளை கூட்டமைப்பில் நம்பிக்கையிழந்து வெறுப்புற்ற மக்களும் உள்ளார்கள். அது வடக்கை விட கிழக்கில் அதிகம். அவர்களில் பலர் கோத்தாவுக்கு வாக்களிக்கக்கூடும். ஜனாதிபதி தேர்தலில் வியாழேந்திரன் யாருக்கு ஆதரவு என தெரியுமா? நாடாளுமன்ற தேர்தலில் வியாழேந்திரன் மனோ கணேசனின் கட்சியில் இணைந்து போட்டியிடப்போவதாக ஒரு செய்தியில் பார்த்தேன். பிள்ளையானையும் தனது கட்சியில் இணைக்கும் முயற்சியில் மனோ கணேசன் ஈடுபட்டிருப்பதாகவும் வாசித்தேன். 
    • மாலை மலரும் நோய் : காமத்துப்பால் உரை ஜுன் 2019 - இசை · உரை நலம் புனைந்துரைத்தல் தலைவியின் அழகு நலத்தைப் புகழ்ந்துரைக்கும் அதிகாரம் இது. நன்னீரை வாழி அனிச்சமே நின்னினும் மென்னீரள் யாம்வீழ் பவள். (1111) அனிச்சமே இதுவரை நீயே மெல்லியவள் என்றிருந்தாய். இவளோ நின்னினும் மெல்லியள். அனிச்சத்தை வாழ்த்துவதுபோல வாழ்த்திவிட்டு தலைவியை அதனினும் மேலான இடத்தில் வைத்துப் புகழ்கிறார். பெண்ணைப் பூவாகக் கண்ட முதல் கவி யார்? அந்தக் கவிதை எப்போது எழுதப்பட்டிருக்கும்? தொல்காப்பியத்திற்கு முந்தைய காலத்திலேயே பிறந்திருக்க வாய்ப்புள்ள இந்த உவமை, இலக்கியம் இருக்கும் மட்டும் இருக்கும். ஒரு ஆண் கொஞ்சம் மலர்ந்து மணந்த அந்த ஆதி கணத்திலேயே பூ பூவையாகி இருக்கக் கூடும். பூ பூவையாகி, பூவையராகி பேருந்தின் முன்னிருக்கையில் அமர்ந்திருக்க, பொறுக்கியொருவன் சீட்டுக்கடியில் காலை விட்டு நோண்டுவது நவீன வாழ்வின் சித்திரம். மலரைக் கண்டு மனிதன் இன்னொரு மலராக வேண்டுமென்பதுதான் இயற்கையின் விருப்பம். ஆனால் விபரீதமாக சமயங்களில் குரங்காகி விடுகிறான். மலர்காணின் மையாத்தி நெஞ்சே இவள்கண் பலர்காணும் பூஒக்கும் என்று. (1112) பலரும் பூ என்று கண்டு செல்லும் அதை அவளின் கண் என்று மயங்கி நிற்கிறாயே மடநெஞ்சே! காதலில் வீழ்ந்த தலைவனின் கண்கள் காதலின் கண்கள் ஆகிவிடுகின்றன. அவை காண்பதெல்லாம் ஒரே காட்சி. அக்காட்சி முழுக்க ஒரே முகம்.அது தலைவியின் முகம். எங்கெங்கும் அவள் நீக்கமற நிறைந்துவிடுகிறாள். பூவில் மட்டுமல்ல, புழுவிலும் கூட காதலியின் முகமே நெளிந்து எழும் பருவம் அது. மையாத்தல் – மயங்குதல் முறிமேனி முத்தம் முறுவல் வெறிநாற்றம்  வேலுண்கண் வேய்த்தோ ளவட்கு (1113)   அவள் மேனிதளிர்; பற்கள் முத்து; மணமோ நறுமணம்; கண்ணது வேல்; தோளது வேய். இதில் புத்தம் புதிய உவமை ஒன்றுமில்லைதான். ஆனால் சப்தம் புதிது. சப்த சொர்க்கம் இது. இந்த சப்த இனிமையால் ஒரு இனிப்புப் பண்டத்தை வாயுள் அடக்கிச் சுவைப்பது போல, குறளொன்றைச் சித்தத்துள் இருத்தி நாளெல்லாம் சுவைக்கலாம். முறி – தளிர், முத்தம் – முத்து, வெறி – நறுமணம், வேய்- மூங்கில் காணின் குவளை கவிழ்ந்து நிலன்நோக்கும் மாணிழை கண்ணொவ்வேம் என்று.( 1114) என் தலைவியின் கண்களைக் கண்டால், தான் இதற்கு இணையில்லையென்று குவளை நாணி நிலம் நோக்கும். குவளையில் செங்குவளை,கருங்குவளை என்று இரண்டுண்டாம். கண்ணிற்கு உவமையாவது கருங்குவளை. குவளையை நான் இலக்கியங்களில்தான் அதிகம் கண்டிருக்கிறேன். நேரில் கண்டதாக நினைவில்லை அல்லது அந்தப் பெயரோடு சேர்த்துக் கண்டதில்லை. குளத்தில் காணக்கூடும் என்று சொல்கிறார்கள். முதலில் குளத்தைத் தேடிப் பிடிக்க வேண்டும். பிறகு குவளையை. மாணிழை – சிறந்த அணிகலன்களை அணிந்தவள் அனிச்சப்பூக் கால்களையாள் பெய்தாள் நுசுப்பிற்கு நல்ல படாஅ பறை ( 1115 ) அந்தோ! இவளொரு பிழை செய்து விட்டாள். அனிச்சப்பூவைக் காம்பு கிள்ளாமல் தலையில் சூடி விட்டாள். எனவே பாரம் தாளாது இவள் இடை ஒடியப்போவது உறுதி. அந்தோ! என்கிற பதற்றம் சொல்லில் இல்லை, ஆனால் பொருளில் ஒளிந்துள்ளது. ‘நல்ல பறை படா’ என்கிற வரி நுட்பமானது. இடை ஒடிந்து செத்து விட்டது. சாவு வீடென்றால் பறை முழங்க வேண்டுமல்லவா? அந்தப் பறைதான் அந்த வரியில் முழங்குகிறது. ஆனால் ‘நல்ல பறை படா’ என்றெழுதுகிறார். அதாவது மங்கல வாத்தியங்கள் இல்லை. சாவிற்கு இசைக்கப்படும் பறைதான் அவள் இடைக்கு இசைக்கப்பட வாய்ப்பு என்கிறார். பரிமேலழகர் உரை இதை ‘நெய்தற் பறை’ என்கிறது. கால் – காம்பு, நுசுப்பு – இடை மதியும் மடந்தை முகனும் அறியா பதியின் கலங்கிய மீன். ( 1116) எது மதி? எது எம் தலைவியின் முகமென அறியாது வானத்து மீன்கள் கலங்கித் தவிக்கின்றன. விண்மீன்கள் சமயங்களில் ஓடி எரிந்தடங்குவதைக் கண்டிருக்கிறோம். அந்த ஓட்டம்தான் இந்தப்பாடலில் உள்ளதா என்பதில் தெளிவில்லை. உரைகள் பலவும் ‘தன் நிலையில் இல்லாது திரிகின்றன’ என்பது போல உரை சொல்கின்றன. நிலவு இலக்கியத்தின் தீராத செல்வம். குன்றாத பிரகாசம். ஒவ்வொரு நாளும் தோன்றுவது ஒரே நிலவல்ல. காண்பதும் அதே கண்ணல்ல. அது ஒரு கிரகம், எங்கோ தூரத்தில் இருக்கிறது நிம்மதியாக இருக்கட்டும் என்று விட்டுவிடுவதில்லை நம்மவர். தனக்கு நேரும் ஒன்றை நிலவின் மேல் ஏற்றிப் பாடுவது கவிமரபு. ‘அற்றைத் திங்கள் அவ்வெண்ணிலவில்’ என்கிற வரி நிலவு உதிர்ந்து உலகு இருண்ட பின்னும் ஒளிரும் வரியல்லவா? காதலன் உடன் இருக்கிறான். நிலவு தண்ணென்றிருக்கிறது. மந்த மாருதம் வீசுகிறது. அவன் உடன் இல்லை. பிரிந்து சென்று விட்டான். தலைவியை விரகம் வாட்டுகிறது. உடனே நிலவில் குப்பென்று தீப்பற்றிக் கொள்கிறது. ‘நெருப்பு வட்டமான நிலா’ என்று நொந்து சாகிறாள் ஒரு தனிப்பாடல் தலைவி. காதல் வந்ததும் நிலவில் காதலர் முகம் தெரிய வேண்டும் என்பது ஒரு நியதி. ஒரே ஒரு முகம்தான் தெரிய வேண்டுமென்பதால் நவீனக்காதலர் மதியைப் புலியென அஞ்சுவர். பதி – இருப்பிடம் அறுவாய் நிறைந்த அவிர்மதிக்குப் போல மறுவுண்டோ மாதர் முகத்து ( 1117 ) தேய்வதும், நிறைவதுமான நிலவில் உள்ளது போன்று கறையேதுமுண்டோ எம் தலைவியின் முகத்தில்? முதல் பாடலில் மதியும், முகமும் ஒத்தது என்று சொன்னவர் இதில் ஏன் ஒவ்வாதது என்று சொல்கிறார். ஒரு நாள் மங்கியும், இன்னொரு நாள் பிரகாசித்தும் தோன்றுகிற தன்மை இவளிடத்தில் இல்லை.என்றும் குன்றாத ஒளியிவள். எனவே இரண்டும் ஒன்றல்ல. அறுதல் – தேய்தல் மறைதல் அவிர்தல் பிரகாசித்தல் அவிர்மதி- பிரகாசிக்கும் மதி மாதர் முகம்போல ஒளிவிட வல்லையேல் காதலை வாழி மதி ( 1118) அவள் முகம் போல நீயும் ஒளிவிட வல்லையாயின், மதியே ! நான் உன்னையும் கூடக் காதலிப்பேன். வாழி என்பதில் ஒரு சின்னக் கேலி ஒளிந்திருக்கிறது.அந்தக் கேலி முடியவே முடியாது என்று அடித்துச் சொல்கிறது. கூடவே ‘பாவம்.. ஏழை நிலவு’ என்பதான இரக்கமும் தொனிக்கிறது இதில். மலரன்ன கண்ணாள் முகமொத்தி யாயின் பலர்காணத் தோன்றல் மதி. ( 1119) நிலவே! என் தலைவியின் முகமும், உன் முகமும் ஒன்று போலவே ஒளிவிட வல்லது என்று பீற்றிக்கொள்ள விரும்புகிறாயா? அப்படியாயின் பலர் காண வந்துவிடாதே. பலர் காண வந்தால் உன் அறியாமையை எண்ணி ஊர் சிரிப்பது உறுதி. ‘வெளியில சொல்லிறாத மச்சி’ என்பது நவயுக இளைஞர்களின் கேலி. இது இக்குறளின் தொனிக்கு அருகில் இருக்கிறது. தோன்றல் – தோன்று+அல், தோன்றிவிடாதே மலரன்ன கண்ணாள் மலர் போன்ற கண்களை உடையவள் அனிச்சமும் அன்னத்தின் தூவியும் மாதர் அடிக்கு நெருஞ்சிப் பழம். (1120) அனிச்ச மலரும், அன்னத்தின் இறகும் தலைவியின் காலடிக்கு நெருஞ்சி என உறுத்தும். அவ்வளவு மிருது அவள் காலடி. வதனத்தில் சந்திரபிம்பம் உள்ளது போன்று கால்களில் ஒரு ஓவியம் உள்ளது. முனிகளின் கமண்டலத்து நீரைக் காக்கைகள் குடிக்கச் செய்யும் ஓவியம் அது. “இட்டடி நோவ, எடுத்தடி கொப்பளிக்க..” என்று அமராவதியின் நடை வருத்தத்தைப் பாடுகிறான் அம்பிகாபதி. எவ்வளவு மெதுவாக வைத்தாலும் வைத்த அடி நோகுமாம். வைத்து எடுத்த அடி கொப்பளித்து விடுமாம். அவ்வளவு மெல்லியது அவள் பாதங்கள் என்கிறான். இந்த அதிகாரம் அனிச்சத்தில் துவங்கி அனிச்சத்தில் முடிகிறது. இடையில் வருகிற இன்னொரு அனிச்சத்தையும் சேர்த்தால் இந்த அதிகாரத்திலேயே அனிச்ச மலர் மூன்று முறை பாடப்பட்டுள்ளது. ஆனால் அனிச்சத்தை ‘பாடல் பெற்ற ஸ்தலம்’ போன்ற பெருமைக்கு உயர்த்திய குறள் ஒன்றுண்டு. அது ‘விருந்தோம்பல்’ அதிகாரத்தில் வருகிறது..  “மோப்பக் குழையும் அனிச்சம் முகந்திரிந்து நோக்கக் குழையும் விருந்து” உலகத்து மலர்களுள் மென்மையானது என்று குறிப்பிடப்படுவது அனிச்சம். இம்மலர் குறித்துக் குழப்பமான செய்திகளே நிலவுகின்றன. தற்போது இது முற்றாக அழிந்து விட்டது என்று சொல்கின்றனர் சிலர். வேறு சிலர் எங்கேனும் ஒளிந்திருக்கும், நம்மால்தான் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை என்கின்றனர். இதன் நிறம் குறித்த குறிப்புகள் ஏதும் இலக்கியங்களில் இல்லை. ஆனால் கேட்டதும் கொடுக்கும் கூகுளில் தேடினால், ஊதா, செம்மஞ்சள் என்று விதவிதமான வண்ணங்களில் ‘அனிச்சத்தை’ காண முடிகிறது. தேடி வந்தோரை வெறுங்கையோடு அனுப்பும் பழக்கம் கூகுளுக்கு எப்போதும் கிடையாது. https://uyirmmai.com/article/மாலை-மலரும்-நோய்-காமத்து-4/