Jump to content
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt

Recommended Posts

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Tell a friend

    Love கருத்துக்களம்? Tell a friend!
  • Topics

  • Posts

    • காட்டுவழி போகையிலே... நாட்டார் பாடல்  
    • ஆசிரியர்களினது விபரங்களை திரட்டும் பொலிஸார் – அரசாங்கம் உளவியல் யுத்தத்தில் ஈடுபடுகின்றது என தொழிற்சங்கம் குற்றச்சாட்டு பொலிஸார் ஆசிரியர்களினது விபரங்களை திரட்டிவருகின்றனர் என இலங்கை ஆசிரியர் சேவை என்ற தொழிற்சங்கம் குற்றம்சாட்டியுள்ளது. ஆசிரியர்களின் விபரங்கள் தொழிற்சங்க ஈடுபாடுகள் அவர்களது அரசியல் தொடர்புகள் குறித்த விபரங்களை பொலிஸார் அதிபர்கள் ஊடாக திரட்டுகி;ன்றனர் என தெரிவித்துள்ள இலங்கை ஆசிரியர் சேவை பொலிஸார் ஆசிரியர்களையும் அதிபர்களையும்அச்சுறுத்துகின்றனர் எனவும் தெரிவித்துள்ளது. இலங்கை ஆசிரியர் சேவையின் பிரதம செயலாளர் மகிந்த ஜயசிங்க இதனை தெரிவித்துள்ளார். இவ்வாறான ஜனநாயக விரோத நடவடிக்கைகளுக்கு எதிராக நடவடிக்கைகளை எடுக்குமாறு கல்வியமைச்சின் செயலாளரிடம் எழுத்து மூல வேண்டுகோளை விடுக்கப்போவதாக அவர் தெரிவித்துள்ளார். தனிப்பட்ட தகவல்களை திரட்டுவதன் மூலம் அரசாங்கம் உளவியல் யுத்தத்தில் ஈடுபடுகின்றது என தெரிவித்துள்ள அவர் அவர்கள் தங்கள் உரிமைகளுக்காக போராடும்போது அவர்களின் தொழில்சங்கங்களை கலைப்பதன் மூலம் அவர்களை அச்சுறுத்துகின்றது எனவும் தெரிவித்துள்ளார். இதன் காரணமாக இவ்வாறான ஜனநாயகவிரோத நடவடிக்கைகளை உடனடியாக கைவிடுமாறு தொழில்சங்கம் வே;ண்டுகோள் விடுக்கின்றது என அவர் தெரிவித்துள்ளார். பாடசாலைகளுக்கு நேரடியாக செல்லும் பொலிஸார் தகவல்களை திரட்;டுகின்றனர் என சங்கம் குற்றம்சாட்டியுள்ளது. http://thinakkural.lk/article/74124
    • நெருக்கடி என்ன – தீர்வு என்ன? முன்னிலை சோஷலிஸக் கட்சியின் வேலைத்திட்டம் சம்பந்தமாக அடிக்கடி கேட்கப்படும் சில கேள்விகளுக்கான பதில்கள்     01. இலங்கையில் பல அரசியல் கட்சிகள் இருக்கும்போது முன்னிலை சோஷலிஸக் கட்சி என்ற பெயரில் இன்னொரு கட்சி எதற்கு?   இலங்கையில் பதிவு செய்யப்பட்ட பல கட்சிகள் உண்டு. அவற்றிற்கு மத்தியில் நூறுக்கும் மேற்பட்ட கட்சிகள் பதிவிற்காக விண்ணப்பித்துள்ளன. அரசியல் கட்சிகள் எவ்வளவு இருந்தாலும், அவற்றை இரு வகையாகப் பிரிக்கலாம். அதாவது, தற்போதைய பொருளாதாரம், அரசியல் மற்றும சமூக முறையை இப்படியே நடாத்திச் செல்வதற்காக தோற்றி நிற்கும் கட்சிகள் மற்றும் இந்த முறையை மாற்றுவதற்காக தோற்றி நிற்கும் கட்சிகள். படித்தவர்களை பாராளுமன்றத்திற்கு அனுப்பி, அரசியல்வாதிகள் திருடுவதை நிறுத்தி, தலைவர்கள் எளிமையாக வாழ்ந்து, இதைப்போன்ற மேலும் பலவற்றை செய்து நடைமுறையிலுள்ள முறையை பரிசுத்தமாக்கி, அழகுபடுத்தி, நடாத்திச் செல்ல திட்டங்களை முன்வைப்பர்கள் முதலாவது வகையைச் சேர்ந்தவர்களாகும்.    முன்னிலை சோஷலிஸக் கட்சியென்பது இன்னொரு அரசியல் கட்சியல்ல. நடைமுறையிலுள்ள சமூக முறையை முற்றாக மாற்றியமைப்பதற்காகவே நாம் தோற்றி நிற்கிறோம். இப்போது நாம் வாழ்ந்துக் கொண்டிருக்கும் வாழ்க்கையின் உண்மைத் தன்மை என்ன? நாம் வாழும் இந்த உலகம், சமூகம் எதிர் கொண்டுள்ள சவால்கள் எவை? இந்து சம்பந்தமாக உணர்ந்து, சமூகத்திற்கு உணர்த்தி, இந்தப் பிரச்சினைகளுக்கு நீடித்த தீர்வை நிர்மாணிக்க முயற்சிக்கும் கட்சியாகும். அதேபோன்று, சமூகத்தை மாற்றியமைக்கும் கடமைக்காக ஒப்பந்த வேலைகளை எடுப்பதற்குப் பதிலாக, சமூகத்தை அரசியல் ரீதியல் இயக்க, அமைப்பாக ஆக்க, அரசியல் கல்வியை வழங்க முன்வரும் அமைப்பாகும். அரசியல் கட்சிகளாக பெயர் சூட்டிக் கொண்ட கோஷ்டிகள் இருந்தாலும் அவை முன்னிலை சோஷலிஸக் கட்சிக்கு பதிலீடாக ஆகாது. அந்தக் கட்சிகள் நடைமுறையிலுள்ள சமூகத்தை இப்படியே நடாத்திச் செல்ல முயலும் போது, நாம் அதை மாற்ற முயற்சி செய்கிறோம்.   ஏனைய கட்சிகள் உழைக்கும் மக்களை பயன்படுத்தி தமது அதிகார   நோக்கத்தை நாடிச் செல்லும் போது நாம், உழைக்கும் வர்க்கத்தை ஒருங்கமைக்க, உழைக்கும வர்க்கத்தை விழிப்படையச் செய்ய, பொது மக்களுக்கு இறுதி வெற்றியை பெற்றுத்தர வர்க்கத்தின் கட்சியை கட்டியெழுப்பிக் கொண்டிருக்கிறோம்.   02. பொது மக்கள் வாழ்வில், நடைமுறை சமூகத்தில் பிரச்சினை என்ன? அதனை மாற்ற வேண்டியது ஏன்?   நாங்கள் அரசியில் செய்வது ஏனென்று கேட்பது போல தெரிகிறது. இந்தக் கேள்வியை கேட்கும் ஒவ்வொருவரும் குழப்பத்திலும், அதிருப்தியிலும், நெருக்கடியிலும் உள்ளார்கள். இந்த நெருக்கடியை அரசியல் பிரச்சினையாக நாம் பார்க்கிறோம். அரசியல் என்று கூறி சிறு சிறு தலைப்புகளில் பேசிக் கொண்டு, ஊடகங்களால் உருவாக்கித் தரப்படும் கேள்விகளில் சிக்கியிருந்தாலும், நாங்கள் பேராபத்தின் முன்பாக நிற்கிறோம். உலக ரீதியில் இரு உதாரணங்களை எடுப்போம். 2018ல் உலக விஞ்ஞானிகளின் கூட்டமைப்பின்  (Alliance of World Scientists) கீழ் 15,000 விஞ்ஞானிகள் மேற்கொண்ட ஆய்வில் வெளியிடப்பட்ட மனித நேயத்திற்கு எச்சரிக்கை என்ற (Warning to Humanity) அறிக்கையில், சூழல் அழிப்பு காரணமாக முழு உலக உருண்டையும் அழியக் கூடிய ஆபத்தில் இருப்பதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. உலக வெப்ப நிலை இதே வேகத்தில் அதிகரிக்குமாயின் நூறு வருடங்களுக்குள் உலகம் மனிதன் வசிப்பதற்கு தகுதியில்லாத வெப்பக் கிரகமாக ஆகிவிடுமென அவர்கள் கூறுகின்றனர். அதாவது, ஒட்டுமொத்த மனித வர்க்கம் என்ற வகையில் நாங்கள் அழிவின் வாசலிலேயே உள்ளோம். அதேபோன்று 2020 ஜனவரியில் அமெரிக்க விஞ்ஞானிகளின் உத்தியோக  வெளியீடான Bulletin of American Scientists வெளியீட்டில் “அழிவு நாளின் கடிகாரம்” என்ற கட்டுரையில் குறிப்பிட்டுள்ளபடி, அணுவாயுத யுத்தமொன்றின் ஊடாக உலகில், பில்லியன் கணக்கான மக்கள் கூட்டாக படுகொலை செய்யப்படும் ஆபத்து உலக வரலாற்றில் எந்த காலகட்டததையும் விட அதிகமாகக் காணப்படும் யுகம் இந்த சமகாலம் யுகமாகும். உலகம் பூராவும் சுமார் 6000 அணுவாயுதங்கள் இருப்பதோடு, அவை பூமியில் மாத்திரமல்ல ஒட்டுமொத்த கிரக மண்டலத்திலும் எமக்கு சமீகமாக காணப்படும் கிரகங்களைக் கூட அழித்தொழிக்கப் போதுமானதாகுமெனக் கூறப்படுகிறது. அதேபோன்று உலகம் சமத்துமின்மையினாலும், பொருளாதார அநீதியினாலும் வருந்தும். உலகில் ஒவ்வொரு நாளும் 25,000 – 30,000 பேர் பட்டினியால் இறப்பதோடு, அவர்களில் அதிகமானோர் சிறுவர்களாகும். 2018ல் உலகம் பூராவும் 6.2 வீத மக்கள் சுகப்படுத்த முடியாத நோய்களுக்கு மருந்து கிடைக்காமல் இறந்துள்ளனர். அவர்களில் 5.3 மில்லியன் 5 வயதிற்கும் குறைந்த குழந்தைகளாகும். இவ்வாறு ஒரு முனையில் வறுமை அதிகரிக்கும் போது மறு முனையில் செல்வம் குவிகிறது. உலக பரிமாணத்தில் ஒரு உதாரணத்தை எடுத்துக் கொண்டால் 1990 ஆகும்போது உலக மக்கள் தொகையில் அரைவாசிப் பேரிடமுள்ள சொத்துக்களுக்கு சமமான சொத்துக்களை சொந்தக்காரர்களான மிகப்பெரும் பணக்காரர்கள்  43 பேர் இருந்தனர். 2018 ஆகும்போது அது 26 பேர் வரை குறைந்தது. அதாவது, பணம் ஒரே இடத்தில் குவிந்த வருகிறது. கடந்த 20 வருடங்களில் மிகப் பெரும் கோடீஸ்வரர்களான மார்க் சகபர்க்கின் சொத்து மதிப்பு 1853 வீதத்தினாலும், பிளக்ஸ்டோன் தலைவர் க்வட்ஸ்மனின் சொத்து மதிப்பு 486 வீதத்தினாலும், ஊடக ஏகாதிபதியான ரூபட் மர்டோக்கின் சொத்து மதிப்பு 472 வீதத்தினாலும் அதிகரித்துள்ளதாக செய்திகள் கூறுகின்றன. 2019 ஒச்ஸ்பர்ம் அறிக்கையின்படி 2018ல் மாத்திரம் மேல்மட்ட பணக்காரர்களின் சொத்துக்கள் 12 வீதத்தினால் உயர்ந்துள்ளதோடு, உலக மக்கள் தொகையில அரைவாசியான 3.8 பில்லியன் மக்களின் சொத்துக்கள் 11 வீதத்தினால் குறைந்துள்ளது.    இந்த உலக பரிமாணத்திலான பிரச்சினை இலங்கையிலும் அப்படியே பிரதிபலிக்கிறது. உழைக்கும் மக்களில் முக்கியமாக இரு பிரிவுகளைக் காண முடியும். ஒரு பிரிவானது தமது அடிப்படைத் தேவைகளையாவது நிறைவேற்றிக் கொள்ள வருமானம் கிடைக்காதவரகள். இதற்கு சில சுட்டிகளை எடுத்துக் கொள்ள முடியுமென்றாலும், உணவு மற்றும் போஷனை சம்பந்தப்பட்ட உதாரணத்தை மாத்திரம் எடுத்துக் கொள்வோம். உலக பட்டினி சுட்டிக்கு ஏற்ப இலங்கை சனத்தொகையில் 27.1 வீதத்திற்கு உடலுக்குத் தேவையான போஷாக்கு உணவுகள் கிடைப்பதில்லை. போதுமானளவு உணவு கிடைக்காமையால் உடல் நலிநத சிறுவர்களின் விகிதாசாரம் 2006 -2010 காலகட்டத்தில் 13.3 வீதத்திலிருந்து 2012 -2016 காலகட்டத்தில் 21.4 வீதமாக அதிகரித்ததை பார்க்கும் போது, உணவுகள் போன்ற குறைந்தபட்ச தேவைகளைக் கூட நிறைவேற்ற முடியாதவர்களின் எண்ணிக்கை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வருவது தெரிகிறது.  இலங்கை பெண்களில் 42.4 வீதம் ஒஸ்டியோபொரோசிஸ் நோயினால் வருந்துவதும், 50 வயதுக்கு மேற்பட்ட பெண்களில் 65.1 வீதம் ஒஸ்டியோபொரோசிஸ் நோயினால் வருந்துவதாகவும் சுகாதார அமைச்சின் புள்ளி விவர அறிக்கை கூறுகிறது. இவ்வாறு பெண்களுக்கு முதிய வயதில் ஒஸ்டியோபொரோசிஸ் தொற்றுதல் மற்றும் சிறுவர்களுக்கு பால் கொடுக்கும் காலத்திலேயே கல்சியம் உட்பட போஷாக்கு பதார்த்தங்கள் கிடைக்காமைக்கு இடையில் நேரடி தொடர்பொன்று உண்டு. இந்த அனைத்து தரவுகளையும் பார்க்கும் போது இலங்கையில் உழைக்கும் மக்களின், பொதுமக்களின் போஷாக்கின் அளவு கூட கேள்விக்குள்ளாக்கப்பட்டுள்ளமை தெரிகிறது. இலங்கையில் அரிசி, மரக்கறி ஆகிய உணவு உற்பத்தி இலங்கைக்குத் தேவையானளவு கிடைக்கக் கூடிய நிலையில்தான் இந்தப் பிரச்சினை தோன்றியுள்ளது. உலகை எடுத்துக் கொண்டாலும் இந்தப் பிரச்சினை இப்படியேதான் இருக்கிறது. 2018ல் உலக மரக்கறி உற்பத்தியானது உலகின் சனத்தொகையை போன்று மூன்று மடங்கிற்கு தேவையான அளவு  உயர்ந்த நிலையில் காணப்பட்ட போதுதான் உலக சனத்தொகையில் 854 மில்லியன் மக்களுக்கு உடல் சுகாதாரத்தை பேண முடியாத மட்டத்தில் போஷாக்கின்மை காணப்படுவதோடு, உலகின் ஒவ்வொரு 7 பேரில் ஒருவர் பட்டினியால் வாடுகிறார்.     இப்படியாக உழைக்கும் மக்கள் உள்ளிட்ட பொது மக்களில் ஒரு பகுதியினருக்கு வாழ்க்கையை நடாத்திச் செல்லத் தேவையான குறைந்தபட்ச பொருட்கள் கூட கிடைக்காத நிலையில், மற்ற பகுதியினர் அடிப்படைத் தேவைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்காக உயிரை பலிகொடுக்க வேண்டிய நிலையில் உள்ளனர். பணத்தை குவிப்பதிலும், அதி நுகர்வியத்திலுமே மகிழ்ச்சி இருப்பதாக போதிக்கும் தற்போதைய ஆட்சி முறையின் பிரபல கருத்தியலுக்கு அல்லது முதலாளித்துவ கோட்பாட்டிற்கு இரையானதால் இந்தப் பிரச்சினை மேலும் கடுமையாகி உள்ளது. மாதாந்தச் செலவை தேடிக்கொள்வதற்கு முழு நாளும் கஷ்டப்பட்டு உழைக்க வேண்டியுள்ளது. அந்த வருமானம் போதுமானதாக இல்லையாதலால் பல வகையான சுய தொழில்கள், சிறு வியாபாரங்கள், சிறு தொழில்கள் செய்ய வேண்டியுள்ளது. இதன் விளைவாக ஓய்வின்றி முழு நேரமும் உழைக்க வேண்டியிருப்பதோடு,  ஓய்வு, பொழுதுபோக்கு, சமூக செயற்பாடுகள், மனித உறவுகள் ஆகிய அனைத்தும் எம்மிடமிருந்து அகன்று விடும். ஆகவே, விரக்திக்கு ஆளானவர்களுக்கான சிறந்த மனோதத்துவ மற்றும் பொழுதுபோக்கு தொழில் துறைகள் தொட்டு பல்வேறு மதக் குழுக்கள் வரை பரந்துள்ள தீர்வுகள் இந்த சமூகத்திற்குள்ளேயே நிர்மாணிக்கப்பட்டிருந்தாலும் அதற்கு அதிகமாக பணம் தேவைப்படுகிறது. காலையில் பொதுபோக்குவரத்துச் சேவையில் தொங்கிக் கொண்டு செல்லுதல், நாள் பூராகவும் வேலை செய்தல், உழைப்பை விற்றல், இரவில் தொலைக்காட்சி உட்பட ஊடகங்களில் வர்த்தக விளம்பரங்களின் மாயவலையில் சிக்குதல் மற்றும் மறுநாள் காலையிலேயே மீண்டும் வேலைக்குச் செல்லல் போன்ற ஒரே விதமான வாழ்க்கையைத் தவிர வேறு வாழ்க்கை இல்லையா?    இதை விட மாற்றமான வாழ்வை முதலாளித்துவத்தினால் பெற்றுக் கொடுக்க முடியாது. மூலதனத்தின் இலாபத்திற்காகவும், மூலதன திரட்சிக்காகவும் உழைக்கும் மக்களின் வாழ்வை தியாகம் செய்ய நேருதல், இது சமூக வாழ்வு மற்றும் மனித உறவுகளை மாத்திரமல்ல ஒட்டுமொத்த ஆன்மீக வாழ்வையும் அழிக்கிறது. ஆகவேதான் மனிதர்களின் நற்குணங்கள் பொருள்கலோடலின்றி கற்பனையாக இருப்பதுடன் சமூகத்திலான துர்க்குணுங்கள் சிறப்பாக, பொருட்கோடலுடன் யதார்த்தமானவைகளாகக் கருதப்படுகின்றன. மனிதர்களுக்கும் மனிதர்களுக்குமிடையில் அனுதாபமின்றி பணம் செலுத்துவதைத் தவிர வேறு மனிதம் சார் உறவுகள் எஞ்சியிருக்கவில்லை. இந்த மிகப் பெரிய சிக்கலையும் அவலத்தையும் மனித வர்க்கத்தின் கடைசி வாழ்க்கை வடிவமாக ஏற்றுக் கொள்ளவில்லையாயின், வாழ்க்கையில் நாம் முகம் கொடுத்த தலைவிதிக்கு எமது எதிர்கால தலைமுறை பலியிடப்படுவதை எதிர்ப்பதாயின் எமக்குள்ள ஒரே மாற்றீடானது இந்த முதலாளித்துவ சமூக – அரசியல் - கட்டமைப்பை ஒவ்வொரு செங்கலாகக் கழற்றி புதிய நீதிமிக்க சமூகமொன்றை நிர்மாணிக்க வேண்டும். இந்த கொடூர தலைவிதியை வரலாற்றின் கடைசி வாழ்க்கை வடிவமாக ஏற்றுக் கொள் முடியாமையால்தான் முன்னிலை சோஷலிஸக் கட்சி அரசியல் செய்கிறது.   03. இந்த முறை நிலவும் போதே இந்த நெருக்கடியில் எந்த மாற்றத்தையும் செய்ய முடியாதென்று சொல்கிறீர்களா?    முதலாளித்துவம் இப்படியே நிலவும் போது எந்தப் பிரச்சினைக்கும் தீர்வு காண முடியாதென இடதுசாரிகள் மாத்திரம் சொல்லவில்லை. சொஷலிஸத்தைப் பற்றி இடதுசாரிகளும் மாக்ஸியவாதிகளும் மாத்திரம் கூறவில்லை. உலகில் பல்வேறு விடயங்கள் சம்பந்தமான நிபுணர்களும் இதைப்பற்றி கூறுகிறார்கள். சில உதாரணங்களை பார்ப்போம். உலக வெப்பம் அதிகரித்தல், கட்டுப்படுத்த முடியாத காற்று மாசடைதல், நெகிலிகள் கலப்பதால் அழிதல் மற்றும் விசேட உயிரனங்கள் உலகிலிருந்து வேகமாக அழிந்து வருதல் போன்ற பல பிரச்சினைகள் சம்பந்தமாக சர்வதேச மட்டத்தில் எடுக்க வேண்டிய நடவடிக்கைகள் தொடர்பில் பரிந்துரைகளை முன்வைப்பதற்காக ஐக்கிய நாடுகள் சபை ஆணையமொன்றை  நியமித்துள்ளது. ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பொதுச் செயலாளரினால் நியமிக்கப்பட்ட இந்த ஆணையத்தில உலகில் பிரபலமான விஞ்ஞானிகள் பலர் உள்ளடக்கப்பட்டுள்ளனர். உலக வெப்பம அதிகரித்தல், கட்டுப்படுத்த முடியாத காற்று மாசடைதல, நெகிலிகள் கலப்பதால் கடல் அழிதல் போன்றவை சம்பந்தமாக இந்த விஞ்ஞானிகள் தமது ஆய்வுகளின் இறுதி அறிக்கையை UN Global Sustainable Development Report (GSDR) என்ற பெயரில் 2019ல் வெளியிட்டது. அந்த அறிக்கையின்படி மூலதனமானது அதிக இலாபம் பெறுவதற்காக சூழல் சமநிலையை சிதைத்து, முதலாளித்துவ உற்பத்தி மற்றும தமது உற்பத்திகளுக்கா சந்தையை விரிவாக்கும் நோக்கத்தில் சமூகமயப்படுத்திய நுகர்வு வெறியினால் உருவாக்கப்பட்டுள்ள அதிநுகர்வியல் கலாசாரம் நிலைக்கும் வரை சூழல் அழிவதை தடுக்க முடியாது. சீதோஷன நிலை மாற்றத்தை நிறுத்துவதாயிருந்தால் முதலாளித்துவம் மரணிக்க வேண்டுமென (To stop climate change, capitalism needs to die) அந்த நிபுணர்கள் தமது இறுதி முடிவாக பதிவு செய்துள்ளனர். உதாரணமாக குப்பை பிரச்சினையை எடுத்துக் கொள்வோம். குப்பை பிரச்சினைக்குத் தீர்வாக ஆங்கில அரிச்சுவடியின் ஆர் எழுத்துகள் ஐந்தைக் கொண்ட தீர்வை பொறியியல் விஞ்ஞானம் முன்வைக்கிறது. அதாவது Reject (நிராகரித்தல்) Reduce (பயனீட்டை குறைத்தல்) Reuse (மீண்டும் மீண்டும பயன்படுத்தல்) Recycle (மீள்சுழற்சி – அதாவது, ஒரு பொருளை மீண்டும் மூலப்பொருளாக ஆக்கி உற்பத்திற்குப் பயன்படுத்தல்)  Reform (ஒரு பொருளை அதன் ஆரம்ப நோக்கத்திற்கு அல்லாமல், வேறு நோக்கத்திற்காக பயன்படுத்தல்) ஆகியனவாகும். இவற்றில் முதலாவது மூன்று ‘ஆர்’ களும், அதாவது குறிப்பிட்ட சில பொருட்களின் பயனீட்டை நிராகரித்தல், சூழலை மாசடையச் செய்யும் பொருட்களின் பயனீட்டை மட்டுப்படுத்தல் மற்றும் ஒரே பொருளை மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்துதல் ஆகிய மூன்று தீர்வுகளும் அரசில் கொள்கையின்படியே தீர்மானிக்கப்படுகிறது. மூலதனமானது அதிகமதிகமான நுகர்வியத்திற்கும், பயன்படுத்தியவற்றை விரைவில் வீசிவிட்டு புதிதாக ஒன்றை விலைக்கு வாங்கவும், எமக்கு உண்மையிலேயே தேவையற்றவையாக இருப்பினும், தேவையென்ற எண்ணத்தை உருவாக்கிய அனைத்துப் பொருட்களையும் பயன்படுத்த முதலாளித்துவம் எம்மை தூண்டுகிறது. எனவே, இந்த மூலதன இயந்திரம் நிலைக்கும் வரை, முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறை நிலைக்கும் வரை குப்பை பிரச்சினைக்கு தீர்வு காண முடியாது. குப்பை மேடுகள் பெருகி அதனால் காற்று – நீர் - மண் மாசடைதலை, குப்பைகளை உண்ணும் விலங்குகள் இறப்பதையும் மற்றும் மீதொட்டமுல்லையில் நடந்ததைப் போன்று குப்பைகளுக்கு அடிபட்டு மனிதர்கள் இறப்பதையும் தடுக்க முடியாது.    இன்னொரு உதாரணம், தொற்று நோயை தடுப்பது சம்பந்தமான மருத்துவ நிபுணர்களின் கருத்தை எடுத்துக் கொண்டால், 2016ல் உலகம் பூராவும் 56.9 மில்லியன் மக்கள் இறந்துள்ளார்கள். அவர்களில் 54 வீதமானோர் பத்து பயங்கர நோய்களினாலேயே இறந்துள்ளனர். இந்த பத்து நோய்களும் தொற்று நோய்களாகும். 2016ல் அதிகமானோர் அதாவது 18.3 மில்லியன் மக்கள் மாரடைப்புகளினால இறந்துள்ளனர். 9.2 மில்லியன் மக்கள் புற்று நோயினால் இறந்துள்ளனர். 3.7 மில்லியன் சுவாச நோய்களினாலும், 3.3மில்லியன் மக்கள் நீரிழிவு நோயினாலும் இறந்துள்ளனர். 2.5 மில்லியன் மக்கள் சுவாசத் தொகுதியில் தொற்று நோயினால் இறந்துள்ளனர். இவற்றைத் தடுப்பதற்கான ஆலோசனைகளைப் பெறுவதற்கு 1990ன் ஆரம்பத்தில் உலக சுகாதார அமைப்பினால் நியமிக்கப்பட்ட நிபுணர் குழு இந்த நோய்களை தடுப்பதற்காக வாழ்க்கை முறையில் மாற்றங்கள் (Lifestyle Modification) ஏற்பட வேண்டுமென பரிந்துரை செய்தது. அதன்படி உடற் பயிற்சி செய்தல், சர்க்கரையை குறைவாக பயன்படுத்தல், மரக்கறி மற்றும் பழ வகைகளை அதிகம் உண்ணுதல் போன்ற வாழ்க்கை முறையிலும், உணவுக் கலாசாரத்திலும் மாற்றங்கள் கொண்டு வருவதற்கு மக்களை தூண்டக் கூடிய பல்வேறு நிகழ்ச்சிகள் உலகம் பூராவும் நடைபெற்றன. ஆனால், 2005ல் மீண்டும் அது குறித்து மீளாய்வு செய்ததன் பின்னர், வாழ்க்கை முறையில் மாற்றங்கள் செய்து தொற்று நோயைத் தடுக்கும் முயற்சி தோல்வியடைந்துள்ளதாகத் தெரிய வந்தது. ஆகவே, தொற்று நோய்களைத் தடுப்பதற்காக உலகின் சிரேஷ்ட மருத்துவ நிபுணர்களைக் கொண்ட ஆணையம் 2005ல் அமைக்கப்பட்டது. அந்த நிபுணர்கள் குழு தனது அறிக்கையில், பொருளாதார முறை மற்றும் அரசியல் இப்படியே நிலைத்திருக்க வாழ்க்கை முறையை மாற்ற முடியாதெனக் கூறப்பட்டிருந்தது. உதாரணமாக உழைக்கும் மக்களின் உழைப்பானது ஒருங்கமைந்துள்ள தன்மைக்கு ஏற்ப அவர்களுக்கு காலையில் அல்லது மாலையில் உடற்பயிற்சி செய்ய வாய்ப்பு கிடைப்பதில்லை. அதேபோன்று அதிக வேலை காரணமாக குறித்த நேரத்தில் சாப்பிட முடியாது. ஆகவே, அந்த ஆணையம் தனது அறிக்கையை ‘சமூகக் காரணிகளை மாற்றும் அறிக்கை’ (WHO Commission Report on Social Determinants Changing)  எனப் பெயரிட்டிருந்தது. உலக மக்களின் சுகாதார நெருக்கடிக்குத் தீர்வு காண்பதற்காக முதலாளித்துவ முறையை மாற்ற வேண்டுமென உலக சுகாதார அமைப்பு நியமித்த ஆணையத்தில் அறிக்கை கூறுகிறது. சுகாதார நெருக்கடிக்கு தீர்வு காண்பதற்காகவும், தொற்று நோய்களைத் தடுப்பதற்காகவும், வருமானம் பிரிந்து செல்லல், சமூக நிலை சம்பந்தமான பதவிநிலைகள், உழைப்பு நடவடிக்கைகள், சேவை நிபந்தனைகள், கல்விக்கா அனுமதி, சிறுவர் பாதுகாப்பு, சமூகத்தின் பொருளாதார சூழல் ஆகிய பல காரணிகளில் புரட்சிகர மாற்றம் தேவையென அறிக்கை முன்மொழிந்துள்ளது. அதாவது, முதலாளித்துவத்தை இப்படியே முன்னெடுப்பதோடு, எமது உடல் சுகாதாரத்தையும் நடாத்திச் செல்ல முடியாதென மருத்துவ நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர்.    இன்னொரு உதாரணம், சிறுவர் துஸ்பிரயோகத்தை எடுத்துக் கொண்டால், பாரதூரமான நிலைமை தோன்றியிருப்பதாக சிறுவர் துஸ்பிரயோகம் சம்பந்தமான சர்வதேச அறிக்கைகளும், தேசிய மட்டத்திலான அறிக்கைகளும் கூறுகின்றன. அந்த அறிக்கைகள் சுட்டிக்காட்டும் விடயங்களின்படி, சிறுவர் துஸ்பிரயோக சம்பவங்களை ஆராயும் போது. அவர்கள் தனது தந்தை, பாட்டன், அண்ணன், மாமா, சித்தப்பா, ஆசிரியர் போன்ற தமக்கு நெருக்கமானவர்கள் இவற்றிற்கு பதில் கூறு வேண்டியவர்களாக உள்ளனர். உலகில் ஒவ்வொரு ஐந்து பெண் பிள்ளைகளில் ஒருவர், ஒவ்வொரு பத்து ஆண் பிள்ளைகளில் ஒருவர் வாழ்க்கையில் ஒரு முறையாவது பாலியல் துஸ்பிரயோகத்திற்கு ஆளாகியிருப்பதாக யுனிசெப் அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது. யுனிசெப் அறிக்கையின்படி, சிறுவர் துஸ்பிரயோகங்களில் 80 வீதம் சிறுவர்களின் உறவினர்களினாலேயே செய்யப்படுகிறது. இந்த மானங்கெட்ட நிலைமை இலங்கையிலும அப்படியே பிரதிபலிக்கிறது. தேசிய சிறுவர் பாதுகாப்பு அதிகார சபையின் அறிக்கைகளின்படி இலங்கையில் ஒரு வருடத்திற்குள் சுமார் பத்தாயிரம் சிறுவர் வன்முறைகளும், துஸ்பிரயோகங்களும் நடக்கின்றன. அவர்களில் 90 வீதம் பிள்ளைகளுக்குத் தெரிந்த, அறிமுகமான தந்தை, உறவினர்கள், சகோதரர்கள், ஆசிரியர்கள் மற்றும் அண்டை வீட்டாரினால் நடப்பதாகத் தெரிய வந்துள்ளது. இலங்கையின் புள்ளி விவரங்களைப் பார்க்கும்போது, வெளிவராத துஸ்பிரயோகங்கள் இதைவிட அதிகமாகும் என்பதை சுட்டிக்காட்ட வேண்டியுள்ளது. குடும்ப சுகாதாரப் பணியகம தனது புள்ளிவிவரங்களில் ஒவ்வொரு வருடமும் 20 வயதிற்குக் குறைவான 20,000 கருத்தரித்தல்கள் தெரிய வருவதோடு, அவற்றில் குறிப்பிடக்கூடிய அளவினர் 16 வயதிற்கும் குறைவானகர்களாகும் என்பது குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பொதுவாக இலங்கையில் வருடாந்த கருத்தரித்தல்களில் 5.2வீதம் சிறு வயது கருத்தரித்தலாக இருப்பதனால் இதன் பாரதூரம் தெரிகிறது. அவற்றில் அதிகமானவற்றிற்கு பிள்ளையின் நெருங்கிய உறவினர்களே காரணமாக உள்ளனர். 1984லிருந்து 2016 வரையிலான 32 வருடங்களில் இலங்கையில் சிறுவர் பாலியல் துஸ்பிரயோகம் சம்பந்தமான மருத்துவ சிகிச்சை அறிக்கைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டும், பாலியல் துஸ்பிரயோகத்திற்கு ஆளான சிறுவர்கள் தொடர்பில் நடத்தப்பட்ட ஆய்வுகளின்படி விசேட வைத்திய நிபுணர் பபாசரி கினிகே உட்பட சில ஆய்வாளர்கள் வெளியிட்ட அறிக்கையின்படி, சிறுவர் துஸ்பிரயோகங்களில் 94 விகிதம் பிள்ளைக்கு நெருக்கமானவர்களாலேயே நடந்துள்ளது. இவற்றில் 30 விகிதமானவை ஒரு தடவைக்கு மேல் துஸ்பிரயோகத்திற்கு ஆளாகியுள்ளனர். தேசிய சிறுவர் பாதுகாப்பு அதிகார சபையின் வருடாந்த அறிக்கைகளின்படி பிள்ளைகளுக்கு ஆபத்தான நபர்களாக இருப்பது அறிமுகமற்ற நபர்களல்ல, தமக்கு நெருக்கமான உறவினர்கள் மற்றும் அண்டை வீட்டார் போன்றவர்களாகும். மாத்திரமல்ல, பிள்ளைகளுக்கு ஆபத்தான இடங்களாக இருப்பது புதிய இடங்களல்ல, தமது வீடு, பாடசாலை, உறவினர்களின் வீடுகள் ஆகியனவாகும். அறிமுகமற்ற நபர்களால் வழியிலோ அல்லது அறிமுகற்ற இடங்களிலோ சிறுவர்கள் துஸ்பிரயோகம் செய்யப்படுவதாயிருந்தால் சீர்த்திருத்தத்திற்கான ஆலோசனைகளை முன்வைக்க முடியும். நடைமுறை யதார்த்தத்தின்படி தற்போதை முறைக்குள் இந்தப் பிரச்சினைக்கு எந்த தீர்வையும் முன்வைக்க முடியாது. சமூகத்தில் பாலியல் தேவைக்கான அனுகுதல்கள், பொருளாதார சமத்துவமின்மையை நீக்குதல், சிறுவர் குறித்த மனோபாவத்திலிருந்து ஒட்டுமொத்தமான மாற்றமொன்று இல்லாமல் சிறுவர் துஸ்பிரயோகம் சம்பந்தமான பிரச்சினைக்கு தீர்வுகாண முடியாதென தேசிய சிறுவர் பாதுகாப்பு அதிகார சபையின் 2018க்கான அறிக்கை கூறுகிறது.    எனவே, சூழல் சம்பந்தமான பிரச்சினையாக இருந்தாலும், மக்களின் சுகாதாதரம் சம்பந்தமான பிரச்சினையாக இருந்தாலும், சிறுவர்களின் பாதுகாப்பு மற்றும் நல்லொழுக்கம் சம்பந்தமான பிரச்சினைகளாக இருந்தாலும் இவற்றில் எந்தப் பிரச்சினைக்கும் முதலாளித்துவ முறை நிலைக்கும் வரை வெறும் மேல்பூச்சுக்களினால் தீர்வுகாண முடியாதென்பது இவற்றிலிருந்து தெரிகிறது. அரசியல் ரீதியில் முதலாளித்துவ கருத்துக்களோடு உள்ளவர்கள், ஒவ்வொரு விடயத்திலும் நிபுணர்களாகியதால், தற்போதை நெருக்கடி சம்பந்தமான விரிவான சித்திரமொன்றை உருவாக்கிக் கொள்ள முடியும். எனவே, சமூக முறையை புரட்சிகரமாக மாற்றியமைப்பதைத் தவிர, அழிவிலிருந்து மீள வேறு மாற்றீடு இல்லை. கேட்டுக் கொண்டிருப்பவர்களின் மனதை திருப்திபடுத்துவதற்கா பொய் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் எமக்கு இல்லை. எமக்கு உயிர்க்கொல்லி நோய் தொற்றியதன் பின்பு எமக்கு ஆறுதல் கூற மருத்துவர் பொய் சொல்வதற்குப் பதிலாக நோயைப் பற்றிய உண்மையைக் கூறி கஷ்டமான சிகிச்சைக்காவது அனுமதிக்க வேண்டும். இந்த நெருக்கடியின் முன்பாக லிபரல்வாதமும், தேசியவாதமும் கேலிக் கூத்தாக ஆகியுள்ளது   - தொடரும்   http://poovaraasu.blogspot.com/2020/08/blog-post.html  
    • குறையொன்றுமில்லை                                                                                                     -சுப. சோமசுந்தரம்                                    சமூக  வலைதளத்தில்  முன்பு  ஒரு  கட்டுரை  எழுதியிருந்தேன். அதன் தலைப்பு  ‘ஓடிப்போவதெல்லாம்  உடன் போக்கல்ல’. அதில்  நான்  பதிவு  செய்த  கருத்து: ‘சிறகு முளைக்கும் முன்னர்  காதல்  வயப்படுவது  இயற்கையான ஒன்றுதான். ஆனால்  அப்போதே  காதலுக்காகப்  பெற்றோரையும்  உற்றோரையும்  பிரிந்து  சென்று  அல்லல்பட்டு  மீண்டும்  அப்பெற்றோரிடம்  தஞ்சம்  அடைவதோ  அல்லது  வேறு  முடிவெடுப்பதோ  காதலின்  புனிதத்திற்குக்  களங்கம்  கற்பிப்பது. தன்னையும்  தன்  இணையையும்  காக்கும்  திறன்  பெற்ற  பின்னர், காதலை  ஏற்றுக்  கொள்ளாத  பெற்றோரை  மீறிச்  செல்வது  ஏற்புடைத்து. அப்படித்தான்  சங்க  இலக்கியங்களில்  ‘உடன்போக்கு’ சுட்டப்  பெறுகிறது. தலைவியை  அழைத்துச்  செல்லும்  தலைவன்  கொடிய  விலங்குகளிடமிருந்து  அவளைக்  காக்கும்  வல்லமை  கொண்டவனாகக்  குறிஞ்சித்  திணையில்  சித்தரிக்கப்படுகிறான்; உழவு  முதலிய  அந்தந்த  நிலம்  சார்ந்த  தொழில்  மேற்கொண்டு  பொருள்  வலிமை  பெற்றும்  திகழ்கிறான்.’             சரி.  இப்போது  கையிலெடுத்த தலைப்புக்கு  வருவோம்.  மேற்கூறிய  கட்டுரையை  வாசித்த  தோழர்  ஒருவர், “நீங்கள்  காதலுக்கு  எதிரியல்ல  என்று  எவ்வளவுதான் உரக்கக்  கூறினாலும், ‘ஓடிப்போதல்’  என்ற  சொல்லாடலே  காதலைக்  கொச்சைப்படுத்துவதாய்  உள்ளது”  என்று  விமர்சித்தார். மேலும், போக்குவரத்து  சாதனங்கள்  பெரிய  அளவில்  தோன்றாத  காலத்தில்  தோன்றிய  சொல்  ‘ஓடிப்போதல்’  என்றெல்லாம்  வாதிட்டார். எத்தனையோ  சொற்களுக்குப்  பெயர்க்கரணமும்  வேர்ச்சொற்களும்  பழங்காலத்து  வழக்கம்  சார்ந்தே  அமையும். அதற்காகப்  பெயர்  மாற்றம்  தேவையில்லை  என்று  அவர்  இரண்டாவதாக  வைத்த  வாதத்தைப்  புறந்தள்ளினேன். இனி  ‘ஓடிப்போதல்’ என்ற  சொல் காதலைக்  கொச்சைப் படுத்துகிறது  என்ற  வாதத்திற்கு  வருவோம். இது  சமூகம்  உருவாக்கிய  உளவியல்  சார்ந்த  விஷயம்  என்பது  என்  கருத்து.  ஓடிப்போய்- அதாவது, பெற்றோரையும்  உற்றோரையும்  எதிர்த்து- திருமணம்  செய்வது  தரக்குறைவானது  என்ற  உளவியலை  பிற்போக்குத்தனமான  சமூகம்  உருவாகியது. இது  தாழ்வானது  என்ற  கருத்து  ‘ஓடிப் போகிறவர்களின்’  ஆழ்மனதிலும்  அவர்கள்  அறியாமலே  பதிந்தது. இத்தாழ்வு  மனப்பான்மை, உள்ளத்திலிருந்து  ‘ஓடிப் போதல்’ என்ற  சொல்லுக்குத்  தாவியது. சொல்லை  மாற்றினால்  மட்டும்  அத்திருமணத்தின்  மீதுள்ள  குறையுணர்ச்சியோ  வெறுப்போ  கட்டுப்பெட்டிகளுக்கு  மாறிவிடப் போகிறதா, என்ன?  “தினமும்  காலையில்  ஐந்து  கிலோமீட்டர்  ஓடுகிறேன்”  என்று  நெஞ்சு  நிமிர்த்திச்  சொல்வது  போல  “நானும்  இவளும்  இருபத்தைந்து  வருடங்களுக்கு  முன்பே  ஓடிப்போய்  திருமணம்  செய்துகொண்டோம்”  என்று  பெருமிதத்தோடு  சொல்லிப்  பாருங்கள்.  அப்போது  ‘ஓடிப் போதலின்’ உயர்வு  தெரியும். அதை  விடுத்துச்  செயற்கையாக  ஒரு  புதிய  சொல்லை  உருவாக்கி  ஏற்கெனவே  உள்ள  சொல்லின்  கவித்துவத்தை  ஏன்  இழக்கிறீர்கள்?             இனி  சிந்தனை  சங்கிலித்  தொடராகிறது. சுமார்  முப்பது  வருடத்திற்கு  முந்தைய  நிகழ்வு. அலுவலக  உதவியாளர்  ஒருவரிடம்  ஒரு  குறிப்பிட்ட  துறையில்  பியூன்  யாரென்று  கேட்டேன். அக்கேள்வி  அவர்  மனதைக்  காயப்படுத்தியதோ  என்னவோ, அவர் பதில்  சொன்னார், ”நாங்களெல்லாம்  O.A. (Office Assistant)  சார். Peon என்று  இப்போது  யாரும்  கிடையாது.” அரசாங்கத்தில்  இப்பெயர்  மாற்றம்  நிகழ்ந்திருப்பது  குறித்து  நான்  அறியாததற்கு  முதலில்  வெட்கப்பட்டேன். வகிக்கும்  பொறுப்பின்/பதவியின்  பெயர்  என்னவோ, அவ்வாறே  குறிப்பிடுவது  என்  கடமை. மேலும்  அவர்  எப்படி  விரும்புகிறாரோ  அப்படி  நாம்  குறிப்பிடுவதே  விவேகம். ஆனால்  இது  குறித்த  சிந்தனைப்  பகிர்வில்  தவறேதும்  இல்லை. இப்பெயர்  மாற்றத்திற்கான  காரணம்  அல்லது  பழைய  பெயர்  குறிப்பிட்டதை  அந்த  ஊழியர்  விரும்பாததற்குக்  காரணம்  பற்றி  யோசித்துப்  பார்க்கிறேன். மீண்டும்  இச்சமூகமே  காரணம்  என்று  தோன்றுகிறது. ஒரு  பியூனின்  மகன்  கலெக்டர்  ஆகிவிட்டான்  என்று  செய்தித்தாளில்  எழுதிக்  கொண்டாடும்  சமூகம், “அப்போ  ஒரு  பியூனின்  சேவை  கொண்டாடப்பட  வேண்டாமா?” என்றெல்லாம்  சிந்திப்பதில்லை. “அவர்  படித்த  படிப்பு  கலெக்டர்  பணிக்கானது; அப்பணியை  விரும்பி  ஏற்றார்”  என்று  சமநிலை  நோக்கோடு  சமூகம்  கடந்து  செல்வதில்லை. “எனது  பல்கலைக்கழகத்தின்  தலைவரானாலும்  துப்புரவுத்  தொழிலாளியானலும்  எல்லோரிடமும்  ஒரே (மரியாதையான) தொனியில்  தான் பேசுவேன்”  என்ற  ஆல்பர்ட்  ஐன்ஸ்டீனின்  முதிர்ச்சியை  இச்சமூகம்  பெறவேண்டும். நேர்மையான  எத்தொழில்  ஆனாலும்  அதன்மீது  சமூகத்திற்கு  மரியாதை  ஏற்பட  வேண்டும்; அத்தொழில்  முனைவோருக்கும்  ஏற்பட  வேண்டும். அதுவரை  பெயர்  மாற்றம்  எந்த  நல்ல  விளைவையும்  ஏற்படுத்தப் போவதில்லை. “அவன்  வெறும்  பியூன்தான்யா”  என்பதற்குப்  பதிலாக  “அவன்  வெறும்  O.A. தான்யா”  என்பது  தொடர்கதையாகும். இன்னும்  சிறிது  காலம்  கழித்து  O.A. என்பதற்குப்  பதிலாக  வேறு  புதுப்பெயரைத்  தேடிய  பிறகும்  அக்கதை  முற்றுப்பெறாது.             சிந்தனைச்  சங்கிலி  தொடர்கிறது.             சாதி  என்ற  ஒழிக்கப்பட  வேண்டிய  இழிவு  தொடரும்  போது  சாதிப்  பெயர்களும்  தொடரத்தானே  செய்யும்!  ‘உயர்சாதிகள்’  என்னும்  நாசக்காரக்  கும்பல்களால்  விலக்கப்பட்ட  அல்லது  படிம நிலைகளில்  குறைக்கப்பட்ட  சாதியினர்,  தாழ்வு  மனப்பான்மையினாலோ, நியாயமான  கோபத்தினாலோ  தம்  சாதிப்  பெயரை  மாற்றிக்  கொள்வது  இங்கு  நினைவு  கூரத்தக்கது. சூழ்நிலையால்  எனக்கு  அதிக  நண்பர்கள்  வாய்த்த  கோனார்  சமூகத்தை  மேற்கோளுக்கு  எடுக்க  நினைக்கிறேன். பொதுவாக  சாதிப்  பெயர்கள்  சமூகத்தில்  அந்தந்த  சாதிகளின்  தலைமைப்  பண்பை  நிலைநிறுத்துவதாய்  அமையும். அது  உயர்வு  மனப்பான்மை  அல்லது  தாழ்வு  மனப்பான்மையின்  வெளிப்பாடாக  இருக்கலாம். பிரம்மத்தில்  தோன்றியோர்  என்பதைக்  குறிக்க  பிராமணர்  என்றனர். முதன்மையானோர்  என்பதற்கு  முதலியார்  என்றனர். இதுபோலவே  தேவர், மறவர், மூப்பனார்  போன்ற  பெயர்களைக்  காணலாம். கோன்  என்றால்  தலைவன்; எனவே  கோனார். பெரும்பாலான  கோனார்க்குக்  காரணம்  புரியாமல், ‘உயர் சாதியினர்’ தந்த  தாழ்ச்சியுடன்  அச்சாதிப்  பெயரைப்  பார்க்கலாயினர். சாதிக் குறை  மனதில்  தான்  உண்டு  என்பதறியாமல், எங்கிருந்தோ  வந்த ‘யாதவர்’ என்ற  பெயரைத்  தமக்குச்  சூட்டி  மகிழ்ந்தனர். இம்மாற்றத்தால் ‘தலைமைப்’ பொருள்  போனது; தமிழ்  போனது; இன  அடையாளம்  போனது. ஆனால்  குலத்  தாழ்ச்சி  உயர்ச்சி  சொல்லல்  சமூகத்தில்  போகவில்லை. இத்தருணத்தில்  நான்  கோனார்  சமூகத்தில்  பிறக்கவில்லையே  என்ற  ஆதங்கம்  என்னுள்  ஏற்படுகிறது. என் பெயர்  அச்சமூகத்தில்  பொதுவாக  வழங்குவதில்லை  என்பதால், தற்காலிகமாக  என்  பெயர்  செல்வராஜ்  என்று  வைத்துக் கொள்வோமே! அழைப்பிதழ்  ஒன்றை  அச்சமூகத்தில்  யாராவது  ‘செல்வராஜ்  யாதவ்’  என்று  முகவரியிட்டு  எனக்குக்  கொடுக்கும்போது, “சாதிப்  பெயரில்லாமல்  கொடுங்கள். அல்லது  செல்வராசுக்  கோனார்  என்றாவது  எழுதுங்கள்” என்று  சொல்ல  ஒரு  வாய்ப்பாவது  அமைந்திருக்கும். இவ்வேடிக்கைக்  குறிப்பு  அனைத்துச்  சாதிகள்  குறித்தும்  பொருந்தும்.             இக்கட்டுரைக்கான  சங்கிலியில்  இறுதிக்  கண்ணி. ஆங்கிலத்தில்  Physically  handicapped, Physically disabled, Physically challenged  என்று  தொடர்ந்து  இப்போது Differently abled  என்று  வந்து  நிற்கிறது. தமிழில்  உடல்  ஊனமுற்றோர்  எனத்  தொடங்கி  மாற்றுத்  திறனாளிகள்  என  நிற்கிறது. நான்  இப்போது  எடுத்த  பொருள்  யாதென்பது  உள்ளங்கை  நெல்லிக்கனி. ஒவ்வொரு  நிலையிலும்  எழுந்த  மாற்றுக்  கருத்தின்  காரணமாக  இப்பெயர்  மாற்றங்கள்  நிகழ்ந்திருக்க  வேண்டும். இம்மாற்றங்களைத்  தாண்டி  அவர்களை  இச்சமூகம்  முழுமையாக  ஏற்றுக்  கொள்வதும்  அவர்களுக்கான  வாய்ப்புகளை  அமைத்துத்  தருவதுமே  முதன்மையானது என்று  புரிதல்  வேண்டும். இனி, மாற்றுத்  திறனாளி  என்ற  சொல்லுக்கும்  மாற்றுத்  திறனாளியான தோழர்  ஒருவரின்  மாற்றுப்  பார்வையைப்  பதிவு  செய்யலாம்  என  நினைக்கிறேன். அவரது  வாக்கில், “என்னைத்  தூக்கிப் பிடிக்க  இச்சொல்லாடலுக்காக  சமூகம்  மெனக்கிட்டிருப்பது  மகிழ்ச்சி. ஊனம்  என்பது  உடலில்  ஏற்பட்ட  குறைதான். குறையைத்  தந்த  வாழ்க்கையே  அதனை  ஏற்று  வாழவும்  கற்றுத்  தந்திருக்கிறது. எனக்கு  மாற்றுத்  திறன் ஏதும்  இருந்தால்தான்  சமூகம்  ஏற்றுக்  கொள்ளுமா? என்  குறையோடு  என்னை  ஏற்றுக்  கொள்ளாதா, என்ன?”  இந்தத்  தன்னம்பிக்கையை  அளிப்பதே  சமூகத்தின்  தலையாய  கடமை. மற்றபடி  பெயரில்  பெரிதாய்  என்ன  இருக்கிறது? இவ்விஷயத்தில்  இக்கருத்துப்  பதிவோடு  நிறுத்திக்  கொள்ளுதல்  பொருந்தி  அமையும்.             நிறைவாக, சமூகத்தின்  மூலமாக  ஒவ்வொரு  தரப்பினரும்  நம்பிக்கை  பெற்று  வாழ்ந்தால், குறையொன்றுமில்லை. பெயரெல்லாம்  பெயரளவுக்குத்தான். What’s in a name?                                                                                      -சுப. சோமசுந்தரம்                                  
    • மணமக்களுக்கு வாழ்த்துக்கள்💐💐💐 கொரோனா நெருக்கடிக்குள் கொண்டாட்டங்கள் வைப்பது மிகவும் கடினமானது. நம்மவர்கள் பலர் கொரோனா தம்மைத் தீண்டாது என்று நம்புகின்றார்கள் அல்லது விளக்கமற்றவர்களாக இருக்கின்றார்கள்.   ஒழுங்கைக் கடைப்பிடிக்க சமயோசிதமாகச் செயற்பட்ட இளைய மகளுக்குப் பாராட்டுக்கள்👏👏👏  
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.