Sign in to follow this  
கிருபன்

கறுப்பு ஜூலைகளுக்கு முகம்கொடுத்தல்

Recommended Posts

கறுப்பு ஜூலைகளுக்கு முகம்கொடுத்தல்

புருஜோத்தமன் தங்கமயில் / 2019 ஜூலை 24 புதன்கிழமை, மு.ப. 06:49 Comments - 0

image_9c14f430f5.jpgதென் இலங்கை திட்டமிட்டு அரங்கேற்றிய ‘கறுப்பு ஜூலை’ வெறியாட்டத்தை, தமிழ் மக்கள் எதிர்கொண்டு 36 ஆண்டுகளாகின்றன. 

அன்றைய ஜே.ஆர் அரசாங்கத்தின் குண்டர்கள், தமிழ் மக்களை வீடு வீடாகத் தேடி வேட்டையாடினார்கள்; அம்மணமாக்கித் தீயில் எறிந்தார்கள்; இறந்த உடல்களின் மீதேறி நின்று, வெற்றிக் கோஷமெழுப்பினார்கள்; அந்தக் கோர ஒலியின் அதிர்வு, இன்னமும் குறைந்துவிடவில்லை.

இந்த நாட்டில், தமிழ் மக்கள் கொண்டிருக்கிற பாரம்பரிய உரிமையையும் அதுசார் இறைமையையும் சூழ்சிகளாலும் காடைத்தனத்தாலும்  வெற்றிகொண்டுவிட முடியும் என்று, தென் இலங்கை தொடர்ச்சியாக முயற்சித்து வருகின்றது. 

சுதந்திரத்துக்குப் பின்னரான இலங்கையில், இன வன்முறைகள் அதிகமான தடவைகளில், அரசாங்கத்தின் திட்டமிடலில் அல்லது, ஒத்துழைப்புடனேயே அரங்கேற்றப்பட்டிருக்கின்றன. அவற்றின் பின்னால், பேரினவாத மனநிலை அல்லது தேர்தல்களை இலக்கு வைத்த இனவாத உணர்வூட்டல்கள் இருந்திருக்கின்றன. 

ஒரு நாட்டின் தலைவரான, (அதுவும் ஜனநாயக ரீதியாகத் தேர்தெடுக்கப்பட்ட தலைவரான) ஜே.ஆர்., “தமிழ் மக்கள் அடக்கி ஒடுக்கப்படுவதை, தென் இலங்கை விரும்புகின்றது. தென் இலங்கையை மகிழ்விக்கும் கடமை, எனக்கு இருக்கிறது.”  எனும் தொனியில், கறுப்பு ஜூலைக்கு முன்னராக, வெளிநாட்டு ஊடகமொன்றுக்குப் பேட்டியளித்திருந்தார். இதற்கான தைரியத்தை அவர், எந்த அரசியல் அணுகுமுறையில் இருந்து பெறுகிறார் என்பதைப் புரிந்து கொண்டாலே,  இந்த நாட்டில், தமிழ் மக்கள் எதிர்கொள்ளும் அரசியல் பிரச்சினைகளை, இலகுவாக விளங்கிக் கொள்ள முடியும்.

இலங்கையின் ஏக உரிமையும் அதிகாரமும் பௌத்த சிங்களம் சார்ந்தது என்கிற உணர்நிலை, தென் இலங்கையிடம் உண்டு. அது, ஒருவகை அச்சத்தாலும் எழுவது; அது, ஏனைய சமூகங்கள் குறித்த சந்தேகத்தை அதிகப்படுத்தி, அச்ச மனநிலையைத் தக்க வைத்துக் கொள்கிறது. அதைக் கடப்பதற்காகப் பேரினவாத சிந்தனையை, ஒரு வாழ்வியலாகத் தென் இலங்கை போதிக்கின்றது. 

மனிதர்களுக்குள் புதைந்துகிடக்கின்ற அச்சத்தைப் போக்குவதும், அமைதி வழியைப் போதிப்பதும் மதங்களினதும் மார்க்கங்களினதும் வழி என்கிற உணர்நிலையொன்று பொதுவாக உண்டு. ஆனால், அச்சத்தையும் குரோதத்தையும் அதிகமாக்கி, வன்முறைகளை வளர்க்கும் இடங்களாக, வழிபாட்டிடங்கள் மாறி, பல நூற்றாண்டுகளாகின்றன. 

உலகின் பெரும் அழிவுகள், மதத்தின், மார்க்கத்தின் பெயரால் நிகழ்த்தப்பட்டிருக்கின்றன. அப்படியான ஒரு தோரணையை, தென் இலங்கையும் தன்னகத்தே கொண்டு நடக்கிறது. 

புத்தர், சாந்தியையும் சமாதானத்தையும் போதித்தார். ஆனால், அவரின் தர்ம போதனைகளைக் கடந்து நின்று, பேரினவாத சிந்தனைகளின் ஊற்றாகவும் மற்றவர்களின் மீதான அச்சத்தையும் அதிகமாக வளர்த்தெடுக்கும் கட்டங்களில் விகாரைகளின் பங்கு இன்றைக்கு முக்கியமானது. அதை, அதிகாரத்தின் அடுக்கின் வழி, நிலைபெறுவதற்காகவும் முன்வைத்து நடக்கிறார்கள் என்பதுதான், இன்னும் மோசமானது.

சக மனிதனின் உரிமைகளைப் புறந்தள்ளிக் கொண்டு, ஜனநாயகம் பற்றியும் மனித ஒழுக்கம் பற்றியும் உரையாட முடியாது. அப்படியான நிலையில், பௌத்தத்துக்கு முதலிடம் என்கிற அரசமைப்பைக் கொண்டிருக்கிற ஒரு நாட்டின் பிரஜைகள் அனைவரும், சமமானவர்கள் என்கிற உணர்நிலையை ஏற்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்கிற பேச்சுகள் எவ்வளவு போலியானவை.

புத்தரையோ, அவரின் போதனைகளின் வழியான பௌத்த மார்க்கத்தையோ தமிழ் மக்கள் என்றைக்கும் விரோதமாகப் பார்த்ததில்லை. அப்படியான நிலையில், அந்த மக்களை நோக்கி, பௌத்த அடையாளங்களோடு பேரினவாத சிந்தனைகளை முன்நகர்த்திக் கொண்டு வரும் போது, அதை எதிர்கொள்ள வேண்டிய கடப்பாடு, தமிழ் மக்களுக்கு ஏற்படுகின்றது.

இலங்கை உருவாகிய காலம் முதல், தமிழ் மக்களுக்கான வரலாறு இருக்கின்றது. புனைவுக் கதைகளுக்கு அப்பாலான அடையாளங்களைக் கொண்டிருக்கின்ற தரப்பாகத் தமிழ் மக்கள் நிலைபெறுகிறார்கள். 

அப்படியான கட்டத்தில், பேரினவாதத்தால் அதைச் சகித்துக் கொள்ள முடியவில்லை; அல்லது, நாட்டின் ஏக வாரிசு உரிமைக் கோரல்கள், தமிழ் மக்கள் நிலைபெறும் வரையில், சாத்தியப்படாது என்கிற அச்சம், தென் இலங்கையிடம் உண்டு. அதன்போக்கில், புதிய புதிய வடிவங்களில் ஆக்கிரமித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். 

பௌத்தத்தையும் அதன் நற்சிந்தனைகளையும் வாழ்வில் ஒரு பகுதியாகக் கொண்டு சுமந்த வரலாறு தமிழ் மக்களுக்கு உண்டு. அப்படியான மக்களை நோக்கி, புத்தரை (சிலைகளை) ஆக்கிரமிப்பின் குறியீடுகளாக முன்னிறுத்தியது தென் இலங்கையே ஆகும்.

தமிழர் மரபுரிமைச் சின்னங்களாக அடையாளப்படுத்தப்படும் இடங்களை நோக்கி, புத்தர் சிலைகளைத் தூக்கிக் கொண்டு ஓடிவருகிறார்கள்; புதிய வரலாறுகளை, புனைவுகளை எழுதிக் கொண்டு, தமிழர் வரலாற்று அடையாளங்கள் மீது, காவி பூசுகிறார்கள்; இன்றைக்கு, நீராவியடியிலும் கன்னியாவிலும் திடீரென முளைத்த புத்தர் சிலைகள், அப்படியான வங்குரோத்துச் சிந்தனைகளின் வழி வருவதுதான்.

தமிழ் மக்களின் உயிர்களைப் பலிவாங்குவதும், அவர்களின் சொத்துகளைச் சூறையாடுவதும்தான் கறுப்பு ஜூலைகள் அல்ல; தமிழ் மக்களின் இருப்புக்கான அனைத்து வழிகளையும் அடையாளங்களையும் அழிப்பதும் கறுப்பு ஜூலைகளே. இதைத் தென் இலங்கை ஒருநாளும் கைவிட்டதில்லை. 

ஒரு கட்டம் வரையில் நேராக நெஞ்சில் குத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். இன்றைக்கு, தோளில் கைபோட்டு அணைத்துக் கொண்டு, முதுகில் குத்திக் கொண்டு, தமிழ் மக்களின் இருப்பைக் கேள்விக்குள்ளாக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். 

இவ்வாறான கட்டத்தில், அதை எதிர்கொள்ளவதற்கான கடப்பாட்டை, எவ்வாறு  கட்டமைப்பது என்கிற கேள்வி தமிழ் மக்களை நோக்கி  எழுகிறது.

அஹிம்சை வழிப் போராட்டங்களையும் ஆயுத வழிப் போராட்டங்களையும் முன்னெடுத்த தரப்பாகவும் உலக ஒழுங்கை ஓரளவுக்குப் புரிந்து கொண்ட தரப்பாகவும் தமிழ் மக்கள் அரசியல் உரிமைப் போராட்டங்களுக்குப் புதிய வடிவத்தைக் கொடுக்க வேண்டும். 

அது, கடந்த காலத்தில் பெற்றுக் கொண்ட அனுபவங்களை எடுத்துக் கொண்டு மாத்திரமல்ல, எதிர்காலத்துக்கான சரியான திட்டமிடல்கள் சார்ந்ததாகவும் இருக்க வேண்டும். 

அரசியல் மேடைகளிலும், ஊடக வெளியிலும் கொள்கை - கோட்பாடு என்கிற கவர்ச்சி உரையாடல்களை முன்னெடுத்தாலும், அதனைச் சரியான வடிவங்களில் முன்நகர்த்துவது சார்ந்த, எந்த அடைவுகளும் கடந்த பத்து ஆண்டுகளில் முன்னெடுக்கப்பட்டிருக்கவில்லை. 

தமிழ்த் தேசியம் சார் அரசியல் என்பது, தன்னுடைய அடிப்படைகளில் இருந்து விலகிவிடவில்லை என்பது இன்றைக்கும் மெச்சக்கூடிய ஒன்றே. 

ஆனால், அது காலத்துக்கு ஏற்ப, தன்னைப் புதுப்பித்துக் கொண்டு, அரசியல் இயங்கு நிலைக்குச் செல்லவில்லை என்பது விமர்சனத்துக்கு உட்படுத்த வேண்டியது.

தமிழ்த் தேசிய அரசியல் என்பது, மக்களின் திரட்சி வழி நிலைபெற்ற ஒன்று. அப்படியான நிலையில், இன்றைக்கு மக்கள் திரட்சி அல்லது அதன் போராட்ட வடிவங்கள் சில மணிநேரங்களுக்குள் அல்லது நாள்களுக்குள் வலுவிழப்பதற்கான காரணங்களைத் தேடி அறிந்து கொள்ள வேண்டும். 

நீராவியடிப் பிள்ளையாருக்குப் பொங்கல் வைக்கவும் கன்னியாவில் தேவாரங்களின் வழி, பக்திப் போராட்டத்தை நடத்தவும் மக்கள் திரள்கிறார்கள். 

ஆனால், அந்தத் திரட்சிக்குப் பின்னரான காட்சிகள் என்பது, யாரை நோக்கியதாக இருக்க வேண்டுமோ, அதனை மறந்துவிட்டுத் தங்களுக்குள்ளேயே முரண்படுவதற்கான களங்களாக, தமிழர் தரப்பால் மாற்றப்படுகின்றதோ என்கிற சந்தேகம் ஏற்படுகின்றது. இவ்வாறான நிலை, தமிழ் மக்களின் மனோதிடத்தைக் குலைக்கும்.

தமிழ்த் தேசிய அரசியலில், தேர்தல் கூட்டுகளுக்காக அடித்துக் கொள்ளும் நிலையொன்று, தொடர்ச்சியாகக் காணப்படுகின்றது. அது, தொடர்பில் ஒரு கட்டம் வரையில் அலட்டிக் கொள்ளவும் தேவையில்லை. 

ஆனால், அந்தநிலை, தமிழ்த் தேசியப் போராட்டங்களின் அடிப்படைகளை ஆட்டம் காண வைக்கும் போதுதான், அது குறித்து அக்கறையுடன் கவனம் செலுத்த வேண்டி ஏற்படுகின்றது. 

மக்கள் திரட்சி என்பது, அரசியல் உரிமைப் போராட்டங்களின் சார்பிலான ஒன்றாக இருக்க வேண்டும். அதனை, தேர்தல் கூட்டுகளின் சார்பிலான ஒன்றாக மாற்ற முடியாது. 

அப்படி யாராவது மாற்ற முயலும் போது, மக்கள் போராட்டங்கள் கலகலத்துப் போகும். அப்படியான நிலை, தென் இலங்கை கறுப்பு ஜூலைகளைத்  தமிழ் மக்களை நோக்கித் தொடர்ச்சியாக முன்னிறுத்துவதற்கான சந்தர்ப்பங்களை வழங்கும்.

கன்னியா பிள்ளையாருக்கான பக்திப் போராட்டத்தை வழிநடத்தியவர்களில் ஒருவரான தென் கயிலை ஆதினத்தின் மீது, எச்சில் தேநீரை வீசிய குண்டரின் செயல் கறுப்பு ஜூலைகளின் ஒரு வடிவமே. 

அதுபோல, நீராவியடிப் பிள்ளையார் கோவிலில் கட்டப்பட்டிருந்த நந்திக் கொடிகளை அறுத்தெறிந்த பிக்குவின் செயலும் கறுப்பு ஜூலைகளில் தொடர்ச்சியே. 

அப்படியான நிலையில், கறுப்பு ஜூலைகளை எதிர்கொண்டு, கடக்கும் கட்டங்களைத் தமிழர் அரசியல் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அதுதான், தமிழர் இருப்பையும் இறைமையையும் இந்த நாட்டில் காப்பாற்ற உதவும்.

 

 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/கறுப்பு-ஜூலைகளுக்கு-முகம்கொடுத்தல்/91-235783

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Topics

  • Posts

    • நிலாக்காவை இந்த‌ திரியில் க‌ண்ட‌து மிக்க‌ ம‌கிழ்ச்சி 😁🤞,  ஓம் அக்கா 2014ம் ஆண்டில் இருந்து யாழை பார்க்க‌ல‌ , யாழை பார்க்காட்டியும் நான் நேசித்த‌ யாழ் உற‌வுக‌ளை ம‌ற‌க்க‌ வில்லை ,  ஜ‌முனாவை ந‌ம்ம‌ முடியாது அக்கா அவ‌ன் பூனை பெய‌ரில் வ‌ந்து நாங்க‌ள் எழுதுவ‌த‌ மேல் ஓட்ட‌ம் விடுவான் , ஆனா ப‌டியால் இந்த‌ திரியில் நீங்க‌ள் சுக‌ம் விசாரிச்ச‌து அவ‌ருக்கு  தானாக‌வே போய் சேரும் , லொள் 😁😂 உங்க‌ளுக்கும் த‌ங்க‌மான‌ ம‌ன‌சு நிலா அக்கா , அது தான் யாழ் உற‌வுக‌ள் உங்க‌ளை ம‌ற‌க்காம‌ல் இருக்க‌ கார‌ண‌ம் 👏/  நிலாக்கா நான் கிழ‌வ‌ன் அகினாலும் யாழில் இந்த‌ பைய‌ன்26 என்ற‌ பெய‌ர் தான் இருக்கும் , பெய‌ரை பார்த்து பார்க்கிர‌வ‌ குழ‌ம்பி போயிடுவின‌ம் இவ‌ன் இன்னும் வ‌ள‌ர‌ வில்லையா என்று ஹா ஹா 😂😁 உங்க‌ளின் வ‌ருகைக்கும் அன்பான‌ ப‌திவுக்கும் ந‌ன்றி அக்கா  👏😁/
    • 13.09.2012 அன்றைய ஆனந்த விகடன் இதழில் இயக்குனர் சீமான் அவர்களின் பேட்டியில், விகடன் : ஈழத்தமிழர் நலனுக்காக வைகோ, திருமாவளவன் போன்றோருடன் இணைந்து செயல்படுவதில் உங்களுக்கு என்ன தயக்கம்? சீமான் : முடியாது. இந்திய தேசிய, திராவிட, சாதிய கட்சிகளுக்கு மாற்றாகத்தான் நாங்கள் நிற்கிறோம். இனியும் தமிழ்ப்பிள்ளைகளான நாங்கள் இவர்கள் பின்னால் செல்ல முடியாது.
    • நிலாம‌தி அக்கா , ச‌த்திய‌மாய் ந‌ல்ல‌ அக்கா , நானும் நிலாம‌தி அக்காவும் 2008ம் ஆண்டு ஒன்னா யாழில் இணைந்து இருக்கிறோம் என்று நினைக்கிறேன் / அந்த‌ கால‌த்தில் நிலாம‌தி அக்கா யாழில் கூட‌ நேர‌ம் யாழில் நின்று  எழுதுவா , என‌க்கு நினைவு இருக்கு 2008ம் ஆண்டு நிலாம‌தி அக்காவை நான் கிண்ட‌ல் அடிச்ச‌து , அதை நிலாம‌தி அக்கா பார்த்து சிரிச்சு எழுதினா , கால‌ங்க‌ள் க‌ட‌ந்து ஓடு அக்கா ,  அந்த‌ கால‌த்து கிண்ட‌ல் ந‌க்க‌ல் எல்லாத்தையும் நினைத்து பார்த்தா மீண்டு அந்த‌ கால‌ம் திரும்ப‌ வருமோ என்று இருக்கு , நிலாம‌தி அக்கா ந‌ல்ல‌ அக்கா  /    நன்றி பையா  நல்ல ஞாபகம் வைத்து எழுதி உள்ளீர்கள். உங்கள் வரவு கொஞ்சக் காலம் இல்லை.  இன்னும் பையனாகவே  இருக்கிறீர்.  மீண்டும் காண்பதில் மிக்க மகிழ்ச்சி ...நான் இணைந்து பதினோரு   வருடங்களாகி விட்ட்து ...காலங்கள் ஓடும்போது வாழ்க்கையும் மாறுகிறது. தொடர்ந்து இருங்கோ ..ஜமுனாவையும் கேட்ட்தாக சொல்லவும். எனக்கு சில பொறுப்புகள். அதனால் எழுதுவது குறைவு ..ஆனால்  தினமும். சில நிமிடங்களாவது ..யாழை பார்ப்பேன் . தொடர்ந்து இணைந்து இருங்கள். பையனுக்கு வெள்ளை மனசு போல ...நல்ல வாழ்க்கை அமைய வாழ்த்துக்கள். .   
    • Nagarajah Niszanthan 👉மனிதர்கள் ஒருபோதும் மறக்கவே மாட்டார்கள் ..! விமானத்தில் பெண் ஒருத்தி ஒரு ஆபிரிக்கரின் அருகில் அமர்ந்திருந்தாள். இனத்துவேசியான அந்தப் பெண் விமானப் பணிப்பெண்ணை அழைத்து அந்த ஆபிரிக்கரை காட்டி 'நீக்ரோ'வின்(நீக்ரோ என்றால் அடிமை என்பது இனத் துவேசிகளின் மொழியில் ) அருகில் தன்னால் தொடர்ந்தும் அமர முடியாது என்றும், தனக்குப் பிரிதொரு இடம் ஒதுக்கித் தருமாறும் கேட்டுக் கொண்டாள். ஆனால், விமானம் முற்றிலுமாக நிரம்பி விட்டது என்றும், முதல் வகுப்பில் இடம் இருந்தால் ஒதுக்கித்தருவதாகவும் சொல்லிவிட்டுச் சென்றாள் பணிப்பெண். இந்நிகழ்வை வெறுப்போடு பார்த்துக் கொண்டிருந்த பயணிகள், குறித்த பெண்ணின் பண்பாடற்ற நடத்தையை மாத்திரமன்றி, போதாக்குறைக்கு முதல் வகுப்பில் பயணம் செய்யப்போவதை இட்டும் கடிந்து கொண்டனர். அந்த அப்பாவி ஆபிரிக்கரோ நடக்கும் நிகழ்வால் அதிர்வுற்றிருப்பினும் அமைதியாக இருப்பதற்கு முடிவு செய்து கொண்டார். பெண்ணோ முதல் வகுப்புக்கு செல்லப்போகும் மகிழ்ச்சியில் பணிப்பெண்ணின் வருகையை எதிர்பார்த்து காத்துக் கொண்டிருந்தாள். சில நிமிடங்களுக்குப் பின் திரும்பிய பணிப்பெண் குறித்த பெண்ணிடம் தாமதத்திற்கு மன்னிப்புக் கேட்டவளாக, "முதல் வகுப்பில் ஒரு இடம் உள்ளது, இந்த விபரத்தை அறிந்து கொள்வதற்கு சற்று நேரம் செலவாகியது, அதன் பிறகு இடமாற்றத்திற்கு விமானியிடம் அனுமதி பெறவேண்டியிருந்தது, விமானியும் "எமது விமானத்தில் எந்த ஒருவரும் தொந்தரவு தரும் ஒருவரின் அருகில் அமர வேண்டிய கட்டாயமில்லை" என்று கூறி விட்டு இடமாற்றத்திற்கு அனுமதி தந்தார்." என்று கூறி முடித்தாள். சக பயணிகளுக்கு அங்கு நடப்பவற்றை உண்மையில் நம்ப முடியவில்லை. குறித்த பெண்ணோ இறுமாப்பில் ஒரு அசட்டுச் சிரிப்போடு முதல் வகுப்பிற்குச் செல்வதற்காக தனது இடத்தை விட்டு எழத் தயாரானாள். சரியாக அச்சமயம் பணிப்பெண் அந்த கறுப்பின மனிதனைப் பார்த்து, சார், தங்களுக்காக முதல் வகுப்பில் ஒதுக்கப்பட்டுள்ள இடத்திற்குச் செல்வதற்காக தயாராகுங்கள். விமானியவர்கள், எமது நிறுவனத்தின் சார்பாக உங்களிடமிருந்து, இவ்வாறான விரும்பத்தகாத நிகழ்வுக்குக் காரணமான ஒருவரின் அருகில் அமர நிர்ப்பந்திக்கப் பட்டமைக்காக மன்னிப்புக் கேட்டுக் கொள்கின்றார்." என்று கூறி அந்த மனிதரிடம் தன்னைப் பின்தொடருமாக கேட்டுக் கொண்டாள். குறித்த பெண்ணோ அசடுவழிய பணிப்பெண்ணையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். சக பயணிகள் பிரச்சிணையை சமயோசிதமாக, அழகிய முறையில் தீர்த்து வைத்த பணிப்பெண்ணைப் பாராட்டினர். அந்த வருடம் குறித்த பணிப்பெண்ணும். தலைமை விமானியும் நிறுவனத்தின் அதியுயர் விருது வழங்கிக் கௌரவிக்கப்பட்டனர். அத்துடன் கீழ் வரும் வாசகம் நிறுவனத்தின் அணைத்து அலுவலகங்களுக்கும் ஊழியர்களின் பார்வைக்காகவென்று அனுப்பி வைக்கப்பட்டது. "நீங்கள் அவர்களுக்கு என்ன சொன்னீர்கள் என்பதை மனிதர்கள் மறந்து விடுவார்கள் ..! "அதே போலவே நீங்கள் அவர்களுக்கு என்ன செய்தீர்கள் என்பதையும் மனிதர்கள் மறந்து விடுவார்கள் ..! "ஆனால் உங்களின் செயல்களால் அவர்களுடைய உள்ளங்களில் எவற்றை ஆழமாக பதித்து விட்டீர்களோ அவற்றை மனிதர்கள் ஒருபோதும் மறக்கவே மாட்டார்கள் "..! I've learned that ..... people will forget what you said.... people will forget what you did.... .......But....... people will never forget ..... how you made them feel.....