Sign in to follow this  
poet

வரமுடியவில்லை அம்மா வ.ஐ.ச. ஜெயபாலன் .

Recommended Posts

 

Image may contain: 1 person, sitting and outdoor

 

She always reminds me my mum. Thanks you my marumakal Thevaki.
.
மருமகள் தேவகியும் கணவன் றெஜீஸ்சும் வீட்டுக்கு வந்திருந்தார்கள். தேவகிக்கு என் அம்மாவின் கண்கள். இருவரும் என் அம்மா/ அவள் அம்மம்மா பற்றி நிறைய பேசினோம். அகதியின் வாழ்வு நினைவும் மொழியும்தானே. 
.
2006ல் போர்க்காலத்தில் நோய்வாய்பட்ட அம்மா தனது இறுதியை உணர்ந்த தருணத்தில் என்னை தம்பி பாரதியின் செல்பேசியில் தொடர்புகொண்டாள். அம்மாவுக்கு நான் எப்போதும் எதற்கும் அஞ்சாத சாகசக்காரன் என்கிற நினைப்பு. அவளது பெருமகிழ்ச்சியும் தீராத கவலையும் அதுவாகத்தான் இருந்தது. அன்று அம்மா பேசிய முதல் வார்த்தையே அவளது இறுதி தீர்க்கதரிசனமாகவும் அமைந்துவிட்டது. அது என்னிடம் மன்றாடுவதாக அமைந்தது. “தம்பி எனக்கு என்ன நடந்தாலும் நீ இலங்கைக்கு வரக்கூடாது. பாதகர்கள் உன்னைக் கொன்று விடுவார்கள்” என்கிற போர் குதறிய மண்ணில் வாழும் தாயின் மண்டாட்டம். 
.
”அதெப்படி அம்மா வராம இருக்கிறது? நான் மீன்பிடிப் படகிலாவது வந்தே தீருவேன்” என்றேன். நான் சொன்னதைச் செய்வேன் என்பது அம்மாவுக்குத் தெரியும். அம்மா அழத்தொடங்கியதால் பாரதி என்னை அதட்டினான். அதன்பின் “சரி வரேல்ல அம்மா” என்றேன். அம்மாமீது ஆணையென சத்தியம் பண்ண கேட்டாள். சத்தியம் பண்ணினேன். மறுநாள் காலை தம்பி பாரதி தொலைபேசியில் அழைத்தான். அன்று காலை அவளது மரணசெய்தியோடுதான் விடிந்தது. 
.
என் அம்மாவின் ஈழத்து நிலமும் பொழுதும் இப்படித்தான் மாயமானது, தொடர்ந்தும் இராணுவத்தின் கையில் இருக்கும் எங்கள் பண்ணையில்தான் அவளது எலும்புகள் இன்னும் இருக்கு. அம்மாவின் எலும்புகளை மீட்டு அம்மாவுக்கும் அப்பாவுக்கும் அங்கு ஒரு நினைவுச் சின்னம் எழுப்பவேண்டும். அந்த பண்ணையை அம்மா என்றும் நேசித்த சுற்றி வாழும் மலையக பாட்டாளிகளின் பிள்ளைகளின் நிழலாக மாற்ற வேண்டும். 
.
வரமுடியவில்லை அம்மா
வ.ஐ.ச. ஜெயபாலன்
.
வரமுடியவில்லை அம்மா
தீயினை முந்தி உந்தன்
திரு உடலில் முத்தமிட...
.
சிங்கமும் நரிகளும் பங்கும்
நீர்சுனையின் வழி அஞ்சி
உயிர் வற்றும் மானானேன்.
சென்னைச் சுவர்பாலை
துடிக்கும் பல்லி வாலானேன்.
.
தோப்பாகும் கனவோடு நீ சுமந்த
நறுங் கனிகள தின்றதே
ஈழத் தமிழன் விதி என்ற
பேர் அறியா தேசத்துப் பறவை.
துருவக் கரை ஒன்றில்
அதன் பீயாய் விழுந்தேனே
என் கனிகளச் சுமந்தபடி
.
இறால் பண்ணை நஞ்சில்
நெய்தல் சிதைந்தழியும்
சேதுக் கரையோரம்
படகுகளும் இல்லை.
.
கண்ணீரால் உன்மீது
எழுதாத கவிதைகளைக்
காலத்தில் எழுகிறேன்...
2006

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Topics

  • Posts

    • அரசு எனும் முறையில் இந்தியா செய்வது எந்த வகையிலும் நியாயமல்ல. காஷ்மீர் இந்தியாவின் பகுதியல்ல அதற்கு இந்தியா உரிமை கோருவதற்கு. உங்களை போல் பிஜேபி ஆதரவு மனப்பான்மையுள்ளவர்களுக்கு மட்டுமே இந்தியா செய்வது சரியாக தெரியும். (என்ன தான் நீங்கள் மறுத்தாலும் நீங்கள் பிஜேபி ஆதரவாளர் என்பதை பல இடங்களில் வெளிப்படுத்தியுள்ளீர்கள்).
    • புதிதாய் நாட்டிற்கு வருபவர்கள் மொழி கற்கும்பொழுது, அங்கே காவல்துறை அதிகாரியையும் காணும் சந்தர்ப்பம் கிடைக்கலாம். அப்படி ஒரு நிகழ்வு நடக்கும் பொழுது பலரும் அதிக கவனத்தை  அந்த நிகழ்வில் செலுத்துவதில்லை. தேவை வரும்பொழுது மட்டுமே தேடிப்போவதும் அப்பொழுது தவறுகளை செய்வதும் பொதுவாக திட்டாமிடாதவர்கள் செய்யும் தவறு.  சில இடங்களில் பொதுவாக தென் கிழக்கு நாடுகளில் பெண்கள் ஆண்களுக்கு சம உரிமை இல்லாதவர்கள் என்ற கருத்து உள்ளது. அதனால். பெண்கள் உரிமை பற்றியும், அவர்கள் ஆண்கள் துணை இன்றி வாழ முடியும் என்ற ஆலோசனையும் வழங்கப்படலாம். ஆனாலும், பலருக்கும் இந்த சிந்தனை பற்றிய தேவை அப்பொழுது பெரிதாக இருக்காது. காரணம் ஆசை அறுபது நாளும் மோகம் முப்பது நாளும் கடந்து சென்று இருக்காது.  பொருளாதார தேவைகள் நாளொரு வண்ணமும் பொழுதொரு மேனியுமாக வளரும். ஆசைகளும் தேவைகளும் ; அவசியம் இல்லாத வாங்கலும் நடக்கும். நாளடைவில் கடன் சுமை கூடி அது கல்லானும் துணை புல்லானாலும் துணை என்பதில் இருந்து தடம் புரள ஆரம்பிக்கும். ஒருவர் மட்டும் சிக்கனம் என்ற பொருளாதார கொள்கையை அமுல்படுத்த முடியாத நிலை உருவாகும்.    புதிய பழைய நண்பர்கள் மதீப்பீட்டுக்களை செய்ய ஆரம்பிப்பார்கள். வீடு இன்றும் வாங்கவில்லையா?  மகிழூந்து புதிதாக வாங்கவில்லையா?  விடுமுறைக்கு போர போராவிற்கு போகவில்லையா என கேட்ப்பார்கள். இதுவும் ஒரு வித 'ஆலோசனை ' தான்.  இந்த பிரச்சனைகளுக்குள் மூன்றாம் தரப்பினர் புகுந்து விட்டால் நிலைமை கை மீறி போகும்  நிலைமை இலகுவில் உருவாகிவிடும். ஆரம்பத்தில் இலவச ஆலோசனைகள் தரப்படும். பின்னர் அது பிரிவு, விவாகரத்து என வந்துவிட்டால், சட்டத்தரணிகள்,  இரவுபகலாய் உழைத்தது எல்லாவற்றையும் சுரண்ட ஆரம்பித்துவிடுவார்கள். அந்த நிலைக்குள் சென்றுவிட்ட பலராலும் மீள முடிவதில்லை. மன நோயாளிகாக மாறுபவர்களும் உண்டு. வேலைகளை இழந்து போதைக்கு அடிமைபடுபவர்களும் உண்டு, தற்கொலை செய்ப்பவர்களும் உண்டு 😞  நாம் எதற்ககாக புலம்பெயர்ந்தோம், எதற்காக ஓன்றிணைந்தோம், எதை சாதிக்க விரும்பினோம் என்ற குறிக்கோளை நாளும் மறக்காமல் இருந்தால் வாழ்க்கை மகிச்சியாக இருக்கும்.   விட்டுக்கொடுத்து வாழுதல் என்பது ஒரு தாரக மந்திரம்.  மேற்குலக  நாட்டில் பிறந்து வாழ்பவர்கள் இந்த சிக்கல்களுக்குள் மாட்டுப்படுவது ஒப்பீட்டளவில் குறைவாக இருக்கலாம். காரணம், அவர்கள் இதில் நன்றாகவே பட்டு கொஞ்சம் தெளிந்தவர்களாக இருப்பார்கள். சூடு கண்டால்  பூனை அடுப்பங்கரையை நாடாது தானே. 
    • கல்வியும் ஒரு வியாபாரமே. ஐம்பதினாயிரம் கொடுத்து தமது பிள்ளையை இந்த கல்லூரியில் சேர்க்க விரும்பியது பெற்றோரின் ஆதங்கத்தை வெளிப்படுத்துகின்றது. தமது பிள்ளை இங்கே படித்தால் சிறப்பு என்பது அவர்களின் ஆசையாக இருந்துள்ளது.    ஆனால், நன்கொடை என்பது நீண்ட காலமாக உள்ள ஒன்று.  இந்த கைதை தடுக்கவும் இவரை  பாதுகாக்கவும் முயற்சிகள் எடுக்கப்பட்டன. யாழில் இல்லாமல் பருத்தித்துறையில் தடுப்பக்காவலில் வைக்கப்பட்டுள்ளார்.  இப்படியான விடயத்தில் இந்த அதிபர்  கைதானது ஒரு பாடமாக அமையட்டும். இவ்வாறான நிலமை வேறு தமிழ் பாடசாலைகளில் நடக்காமல் இருந்தால்  மகிழ்ச்சியே!  
    • இப்போது இந்தியாவுக்கு நிகராக சளைக்காமல் வளர்ந்திருக்கிறோம். எல்லா வகையிலும்....🙄 நேற்றுவரைக்கும் காதும் காதும் வச்சமாதிரி நடந்த சங்கதிகள் இன்று இயல்பாக நடக்கிறது. நாங்கள் அங்கு வாழ்ந்த காலத்தில் வறுமை இருந்தது அதே நேரம் நேர்மையும் இருந்தது. நாடு என்று ஆசையாக சென்ற பகுதிகளில் எல்லாம் ஊழல்கள் பல வடிவங்களில் நேர்மைக்கு வாழ்வில்லை என்பதை கண்கூடாக பார்த்தபின்னர் மனதில் வெறுப்பு மண்டுவதை தவிர்க்கமுடியவில்லை.
    • ஒவ்வொரு தமிழனும் பெருமைப்பட வேண்டிய விடயம். பிற மொழிகளிலும் ஒரு காப்பகமும் தேவை   கீழடி என்ற பெயர் எப்படி வந்தது என்று ஆய்வுசெய்யவேண்டும், எந்த நகரம் மண்ணுக்குள் போனதை அங்குள்ள மனிதர்கள் அறிந்துதான் இந்த பெயரை சூட்டியிர்ருக்கலாம்..