Jump to content
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt

வரமுடியவில்லை அம்மா வ.ஐ.ச. ஜெயபாலன் .


Recommended Posts

  • கருத்துக்கள உறுப்பினர்கள்

 

Image may contain: 1 person, sitting and outdoor

 

She always reminds me my mum. Thanks you my marumakal Thevaki.
.
மருமகள் தேவகியும் கணவன் றெஜீஸ்சும் வீட்டுக்கு வந்திருந்தார்கள். தேவகிக்கு என் அம்மாவின் கண்கள். இருவரும் என் அம்மா/ அவள் அம்மம்மா பற்றி நிறைய பேசினோம். அகதியின் வாழ்வு நினைவும் மொழியும்தானே. 
.
2006ல் போர்க்காலத்தில் நோய்வாய்பட்ட அம்மா தனது இறுதியை உணர்ந்த தருணத்தில் என்னை தம்பி பாரதியின் செல்பேசியில் தொடர்புகொண்டாள். அம்மாவுக்கு நான் எப்போதும் எதற்கும் அஞ்சாத சாகசக்காரன் என்கிற நினைப்பு. அவளது பெருமகிழ்ச்சியும் தீராத கவலையும் அதுவாகத்தான் இருந்தது. அன்று அம்மா பேசிய முதல் வார்த்தையே அவளது இறுதி தீர்க்கதரிசனமாகவும் அமைந்துவிட்டது. அது என்னிடம் மன்றாடுவதாக அமைந்தது. “தம்பி எனக்கு என்ன நடந்தாலும் நீ இலங்கைக்கு வரக்கூடாது. பாதகர்கள் உன்னைக் கொன்று விடுவார்கள்” என்கிற போர் குதறிய மண்ணில் வாழும் தாயின் மண்டாட்டம். 
.
”அதெப்படி அம்மா வராம இருக்கிறது? நான் மீன்பிடிப் படகிலாவது வந்தே தீருவேன்” என்றேன். நான் சொன்னதைச் செய்வேன் என்பது அம்மாவுக்குத் தெரியும். அம்மா அழத்தொடங்கியதால் பாரதி என்னை அதட்டினான். அதன்பின் “சரி வரேல்ல அம்மா” என்றேன். அம்மாமீது ஆணையென சத்தியம் பண்ண கேட்டாள். சத்தியம் பண்ணினேன். மறுநாள் காலை தம்பி பாரதி தொலைபேசியில் அழைத்தான். அன்று காலை அவளது மரணசெய்தியோடுதான் விடிந்தது. 
.
என் அம்மாவின் ஈழத்து நிலமும் பொழுதும் இப்படித்தான் மாயமானது, தொடர்ந்தும் இராணுவத்தின் கையில் இருக்கும் எங்கள் பண்ணையில்தான் அவளது எலும்புகள் இன்னும் இருக்கு. அம்மாவின் எலும்புகளை மீட்டு அம்மாவுக்கும் அப்பாவுக்கும் அங்கு ஒரு நினைவுச் சின்னம் எழுப்பவேண்டும். அந்த பண்ணையை அம்மா என்றும் நேசித்த சுற்றி வாழும் மலையக பாட்டாளிகளின் பிள்ளைகளின் நிழலாக மாற்ற வேண்டும். 
.
வரமுடியவில்லை அம்மா
வ.ஐ.ச. ஜெயபாலன்
.
வரமுடியவில்லை அம்மா
தீயினை முந்தி உந்தன்
திரு உடலில் முத்தமிட...
.
சிங்கமும் நரிகளும் பங்கும்
நீர்சுனையின் வழி அஞ்சி
உயிர் வற்றும் மானானேன்.
சென்னைச் சுவர்பாலை
துடிக்கும் பல்லி வாலானேன்.
.
தோப்பாகும் கனவோடு நீ சுமந்த
நறுங் கனிகள தின்றதே
ஈழத் தமிழன் விதி என்ற
பேர் அறியா தேசத்துப் பறவை.
துருவக் கரை ஒன்றில்
அதன் பீயாய் விழுந்தேனே
என் கனிகளச் சுமந்தபடி
.
இறால் பண்ணை நஞ்சில்
நெய்தல் சிதைந்தழியும்
சேதுக் கரையோரம்
படகுகளும் இல்லை.
.
கண்ணீரால் உன்மீது
எழுதாத கவிதைகளைக்
காலத்தில் எழுகிறேன்...
2006

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.