Sign in to follow this  
நிழலி

ரொரண்டோவில் முன்னாள் மனைவியை படுகொலை செய்த ஈழத் தமிழர்

Recommended Posts

27 வயதான தன் முன்னாள் மனைவியை வாளால் பல முறை வெட்டி ஈழத் தமிழர் ஒருவர் படுகொலை செய்துள்ளார்.

நேற்று புதன் கிழமை (செப்ரம்பர் 11) 27 வயதான தர்சிகா ஜெகநாதனை 38 வயதான சசிகரன் தனபாலசிங்கம் வீட்டின் நடைப்பாதைக்கு அருகில் வைத்து தள்ளி விழுத்திய பின்னர் வாளால் பல முறை வெட்டி படுகொலை செய்துள்ளார். படுகொலை செய்த பின்னர் காரில் ஏறி தப்பிச் சென்றவர் பின்னர் அருகில் உள்ள பொலிஸ் நிலையத்தில் சரணடைந்துள்ளார்.

இவர் கொல்லப்பட்டவரின் முன்னாள் கணவர் என்று சில செய்திகளும், விவாகரத்து வழக்கு இன்னும் முடியவில்லை என வேறு சில செய்திகளும் சொல்கின்றன.

இது ரொரண்டோ மாநகரில் இவ் ஆண்டில் இடம்பெற்ற 45 ஆவது கொலையாகும்.

-----

Man, 38, charged with 1st-degree murder in fatal Scarborough machete attack

Tharshika Jeganathan, 27, died of her injuries Wednesday evening in Toronto neighbourhood

 
machete-attack.jpg
Police tape is set up in the Toronto suburb of Scarborough on Thursday morning. Police have charged a 38-year-old Toronto man with first-degree murder after a woman died in a machete attack Wednesday evening. (Linda Ward/CBC)

A 38-year-old man has been charged with first-degree murder after a woman, who was attacked with a machete, died in Toronto's Scarborough neighbourhood, police say.

The shocking attack, witnessed by several people in the Scarborough neighbourhood of Morrish and Ellesmere roads, happened around 6:15 p.m. ET on Wednesday evening.

 

"Witnesses observed a male suspect running around, chasing a female victim with a machete," said Insp. Stacey Davis on Thursday morning.

When officers arrived, they located Tharshika Jeganathan, 27, who succumbed to her injuries on the scene.

"Obviously, it was a machete so there were substantial injuries to the female victim," Davis said. 

Davis told reporters that Toronto resident Sasikaran Thanapalasingam drove to the nearby 42 Division police station and surrendered around 7 p.m. Wednesday. He and Jeganathan had a "previous domestic relationship," Davis said.

Thanapalasingam is scheduled to appear in court on Thursday afternoon. 

 
machete-attack.jpg
Witnesses say a man and a woman were seen arguing on this street near Morrish and Ellesmere on Wednesday evening. Police say the man struck the woman repeatedly with a machete. She later died. (John Grierson/CBC)

'We could have done something about it'

Local resident Aamir Farooqi said he saw a man holding a woman's shoulders while they were arguing.

"They were arguing about something — I thought it was like a regular thing what goes on, so I didn't pay much attention," Farooqi said. "If I knew that this was going to happen, we could have done something about it, but you never know."

Blanche Barretto said she and her husband only saw the aftermath of the incident, which included seeing the body of the woman lying on the ground.

"It was sad. We were so disturbed all night. We haven't slept," she said.

On Thursday morning, a fire crew could be seen hosing down the part of the street where the attack happened.

 
machete-attack.jpg
Firefighters can be seen hosing down the section of the sidewalk where the attack happened. (Martin Trainor/CBC)

The homicide unit is investigating, police say.

Police are asking anyone with information about the incident or the two people involved to come forward. 

https://www.cbc.ca/news/canada/toronto/woman-injured-machete-attack-scarborough-1.5280226

Share this post


Link to post
Share on other sites

1. இறந்தவரின் ஆத்மா சாந்தியடையட்டும் 
2. கொலை செய்யத்தவர் என குற்றம் சாட்டப்பட்வர் விடயத்தில் சட்டம் தனது கடமையை செய்யும் 
3. இவ்வாறான செயல் கனேடிய தமிழர் விடயத்தில் வெகு அரிது. ஒரு சமூகமாக நாம் இவ்வாறான செயல்கள் நடக்காமல் இருக்க எம்மாலானதை செய்யவேண்டும். கனேடிய சமூக சட்டங்களுக்கு ஏற்ப வாழ மாறவும் வேண்டும். 

Share this post


Link to post
Share on other sites

என்னத்தை சொல்ல...நாடு விட்டு நாடு வந்தும் திருந்தாத ஜென்மங்கள்.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

https://www.cp24.com/news/toronto-man-charged-with-first-degree-murder-after-woman-killed-in-machete-attack-1.4590462

Tharshika Jeganathan

Tharshika Jeganathan, 27, is pictured. (Facebook)

 
Sasikaran Thanapalasingam

Sasikaran Thanapalasingam is pictured in this undated image. (Facebook)

விருப்பம் இருந்தா சேர்ந்து வாழலாம் விருப்பம் இல்லாதபோது பிரிந்து செல்லலாம். இரண்டு சிறந்த வழி இருக்கும் போது எதுக்கு உயிரை எடுக்கவேணும் ?  குடும்ப வன்முறைகள் உச்சத்தை தொட முன் பிரிந்து செல்வதே சிறந்தவழி ஆனால் இங்கு பிரிந்து செல்ல முயற்சித்ததுக்காக மனைவி உயிரை எடுத்ததுபோல் தெரிகின்றது. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

கனடா|ஸ்காபரோவில் தமிழ்ப் பெண் கொலை!

கணவர் சரணடைந்தார்

செப்டம்பர் 12, 2019

கனடா, ஸ்காபரோவில் எல்ஸ்மியர் / கொன்லின்ஸ் சந்திப்புக்கருகில் வசித்துவந்த 27 வயதுடைய தர்ஷிகா ஜெகநாதன் புதனன்று, வாள் வெட்டுக்கு இலக்காகி மரணமடைந்தார். இவரது கொலையில் சம்பந்தப்பட்டவர் என்ற காரணத்துக்காக 38 வயதுடைய சசிகரன் தனபாலசிங்கம் காவல்துறையால் வழக்குப் பதியப்பட்டுள்ளார்.

image-1.jpg
தர்ஷிகா ஜெகநாதன்

எல்ஸ்மியர் / கொன்லின்ஸ் சந்திப்பிலுள்ள ஃபிஷெறி வீதியில் மாலை 6:15 மணியளவில் ஒரு ஆண் வாளுடன் ஒரு பெண்ணைத் துரத்திக்கொண்டு ஓடுவதைக் கண்ட பலர் காவல்துறையினருக்கு தொலைபேசியில் தகவல் தந்ததாக அதிகாரி ஒருவர் தெரிவித்தார்.

 

image.jpg
சசிகரன் தனபாலசிங்கம்

தர்ஷிகா ஜெகநாதன் என்ற 27 வயதுடைய பெண் பலத்த வெட்டுக்காயங்களுடன் அந்த இடத்திலேயே மரணமானார் எனவும் கொலையைச் செய்தவர் எனச் சந்தேகிக்கப்படும் 38 வயதுடைய சசிகரன் தனபாலசிங்கம் ரொறோண்டோ காவல்துறையின் 42 பிரிவு அலுவலகத்துக்குத் தன் வாகனத்திலேயே சென்று சரணடைந்தார் எனவும் காவல்துறைப் பேச்சாளர் தெரிவித்தார்.

சந்தேக நபர் கொலை செய்யப்பட்ட தர்ஷிகாவின் கணவர் எனவும் அவரிடமிருந்து பிரிந்து வாழ்வதற்குத் திட்டமிட்டிருந்ததாகவும் அறியப்படுகிறது.

இந்த இருவரையும் நன்கு அறிந்தவர்களுடன் பேச விரும்புவதாக இக் கொலையை விசாரிக்கும் காவல்துறை அதிகாரிகள் அறிக்கையொன்றை வெளியிட்டுள்ளனர்.

http://marumoli.com/கனடாஸ்காபரோவில்-தமிழ்ப்/?fbclid=IwAR05zNbbVvIAm6TYyPUygO7qobEkEUrFKJ9xpQC09uBOGvwlssU9md_w18g

Share this post


Link to post
Share on other sites

என்ன கொடுமை ஐயா இது 
27 வயது?
மணமுடித்து 
பிரிந்து 
கொலையாகி போகிற வயதா? 

பேசாமல் இருப்பவர்கள் நல்லவர்கள் என்றும் 
ஒன்றும் செய்யாது இருப்பவர்களை நல்ல பிள்ளையென்றும் 
ஏதாவது நல்லது செய்யப்போய் சிறிதாக தவறுவோரை தப்பானவர்கள் 
என்று பாப்பதே எமது சமூகம்.

இப்படி வாளால் வெட்ட கூடியவர் ஏற்கனவே சைக்கோவாகத்தான் இருந்து இருப்பார் 
இப்படியான அறிகுறி உள்ளவர்களை பற்றிய கவனம் அவதானிப்பு நிர்ச்சயம் தேவை. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

வெளிநாட்டில்... வாளால், வெட்டி கொலை செய்யும் அளவுக்கு வந்ததை நினைக்க,
மிகவும் வேதனையாக உள்ளது.

இருவருக்கும்... 11 வயது வித்தியாசம் எனும் போது...
பெற்றோரால் வற்புறுத்தி நிச்சயிக்கப் பட்ட திருமணமாக இருந்தால்,
அவர்களிலும் தவறு உள்ளது.

Share this post


Link to post
Share on other sites
16 hours ago, தமிழ் சிறி said:

வெளிநாட்டில்... வாளால், வெட்டி கொலை செய்யும் அளவுக்கு வந்ததை நினைக்க,
மிகவும் வேதனையாக உள்ளது.

இருவருக்கும்... 11 வயது வித்தியாசம் எனும் போது...
பெற்றோரால் வற்புறுத்தி நிச்சயிக்கப் பட்ட திருமணமாக இருந்தால்,
அவர்களிலும் தவறு உள்ளது.

மிகவும் வேதனையான விடயம்.  உண்மை பொய் தெரியாது.... என் காதுக்கு எட்டியது.... அந்த பெண் இந்தியாவில் இருந்ததாகவும்.... கனடாவில் இருந்த ஆணை திருமணம் செய்து அவர் ஸ்பான்சர் செய்து கனடா வ‌ந்தா‌ர் எனவும்.... இங்கு citizenship கிடைத்ததும் விவாகரத்து கேட்டார் எனவும்.... இ‌ங்கு வருவதற்காக திருமண நாடகமாடி த‌ன்னை ஏமாற்றிய விரக்தியில் தான் இச்சம்பவம் நடந்ததாக கேள்விபட்டேன். 

Edited by Sabesh

Share this post


Link to post
Share on other sites
22 minutes ago, Sabesh said:

மிகவும் வேதனையான விடயம்.  உண்மை பொய் தெரியாது.... என் காதுக்கு எட்டியது.... அந்த பெண் இந்தியாவில் இருந்ததாகவும்.... கனடாவில் இருந்த ஆணை திருமணம் செய்து அவர் ஸ்பான்சர் செய்து கனடா வ‌ந்தா‌ர் எனவும்.... இங்கு citizenship கிடைத்ததும் விவாகரத்து கேட்டார் எனவும்.... இ‌ங்கு வருவதற்காக திருமண நாடகமாடி த‌ன்னை ஏமாற்றிய விரக்தியில் தான் இச்சம்பவம் நடந்ததாக கேள்விபட்டேன். 

ஆனால் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ள இணைப்பிலுள்ள செய்தியின் படி

2015 இல் இந்தியாவில் திருமணம் முடித்துள்ளனர். 2017 இல் கொலை செய்யப்பட்ட பெண் கனடா வந்துள்ளார். வந்து சில மாதங்களிலேயே மனைவியை அடித்த குற்றத்திற்காக கைது செய்யப்பட்டு பின் பிணையில் வந்துள்ளார். இரண்டு மாதங்களுக்கு பிறகு பிணை விதிகளை மீறியமைக்காக மீண்டும் கைது செய்யப்பட்டு பின்னர் மனைவியை எக்காரணம் கொண்டும் சந்திக்க கூடாது என்ற நிபந்தனையில் probation இல் இருக்கும் போதுதான் கொலை செய்துள்ளார்.

2017 இல் வந்த ஒருவரால் 2019 இல் குடியுரிமை பெற முடியாதல்லவா? ஆகக் குறைந்தது 1095 நாட்கள் (3 வருடங்கள்) கனடா மண்ணில் இருந்து இருக்க வேண்டும். 

இப் பெண் நிலக்கீழ் அறையில் தான் கடந்த 2 வருடங்களாக தனியாக வசித்து வந்துள்ளார். டொலர் கடையில் வேலை செய்து தன் தேவைகளை நிறைவேற்றியிருக்கின்றார்.

https://globalnews.ca/news/5896906/sasikaran-thanapalasingam-charged/

காணொளியையும் பார்க்கவும்

  • Like 1
  • Sad 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

image-4-720x450.jpg

கொலை செய்யப்பட்ட தர்ஷிகாவின் உடலை இலங்கைக்கு கொண்டு வர முடிவு!

ஸ்கார்பரோவில் கொலை செய்யப்பட்ட, தமிழ் இளம் குடும்ப பெண் தர்ஷிகா ஜெகநாதனின் உடல், அவரின் சொந்த நாடான இலங்கைக்கு வரப்படவுள்ளது.

நெருங்கிய உறவினர் யாரும் கனடாவில் இல்லாத நிலையில், உடலத்தைப் பொறுப்பேற்றுத் தாயகத்துக்கு அனுப்புவதற்காக, ஏற்பாடுகள் தீவிர படுத்தப்பட்டுள்ளது.

இதற்கு தர்ஷிகாவின் குடும்பத்தினர், நண்பர்கள் சார்பில் ரொறன்ரோவைத் தளமாகக் கொண்டியங்கும் ‘I SEE INITIATIVE’ எனும் இலாப நோக்கற்ற நிறுவனம், Go Fund Me ஊடாக ஒரு நிதி சேகரிப்பில் ஈடுபட்டுள்ளது.

கடந்த புதன்கிழமை மாலை ஸ்கார்பரோவின் கிழக்கு பகுதி- ஃபிஷரி வீதியில் உள்ள குறுக்கு வீதியில் 27 வயதான தர்ஷிகா ஜெகநாதன் கத்தியால் வெட்டிக் கொலை செய்யப்பட்ட நிலையில் கண்டெடுக்கப்பட்டார்.

இந்த சம்பவம் தொடர்பாக, அவரது கணவரான 38 வயதான சசிகரன் தனபாலசிங்கம் கைது செய்யப்பட்டுள்ளார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

சசிகரன் – தர்ஷிகா தம்பதியினர், கடந்த 2015ஆம் ஆண்டு திருமணம் செய்துள்ளனர். எனினும் குழந்தையில்லாத காரணத்தால் சசிகரன், தர்ஷிகாவை தொடர்ந்து தாக்கி வத்துள்ளார்.

இதனைத் தொடர்ந்து 2017ஆம் இரண்டு வன்முறைச் சம்பவங்கள் தொடர்பான குற்றச்சாட்டுக்களில் இருந்து, சசிகரன் 2019ஆம் ஆண்டு பெப்ரவரியில் விடுவிக்கப்பட்டிருந்தார். இந்த நிலையிலேயே குறித்த கொலை நடந்துள்ளது.

எனினும், இந்த கொலைக்கான காரணம் இதுவரை தெளிவாக வெளியிடப்படவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

http://athavannews.com/கொலை-செய்யப்பட்ட-தர்ஷிகா/

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 hour ago, தமிழ் சிறி said:

சசிகரன் – தர்ஷிகா தம்பதியினர், கடந்த 2015ஆம் ஆண்டு திருமணம் செய்துள்ளனர். எனினும் குழந்தையில்லாத காரணத்தால் சசிகரன், தர்ஷிகாவை தொடர்ந்து தாக்கி வத்துள்ளார்

இந்தப் பேய்க் குஞ்சுக்குக்.....குழந்தை பிறக்காதது....ஒரு நல்ல விடயம் போலவே உள்ளது...!😑

Share this post


Link to post
Share on other sites
13 hours ago, தமிழ் சிறி said:

image-4-720x450.jpg

கொலை செய்யப்பட்ட தர்ஷிகாவின் உடலை இலங்கைக்கு கொண்டு வர முடிவு!

ஸ்கார்பரோவில் கொலை செய்யப்பட்ட, தமிழ் இளம் குடும்ப பெண் தர்ஷிகா ஜெகநாதனின் உடல், அவரின் சொந்த நாடான இலங்கைக்கு வரப்படவுள்ளது.

நெருங்கிய உறவினர் யாரும் கனடாவில் இல்லாத நிலையில், உடலத்தைப் பொறுப்பேற்றுத் தாயகத்துக்கு அனுப்புவதற்காக, ஏற்பாடுகள் தீவிர படுத்தப்பட்டுள்ளது.

இதற்கு தர்ஷிகாவின் குடும்பத்தினர், நண்பர்கள் சார்பில் ரொறன்ரோவைத் தளமாகக் கொண்டியங்கும் ‘I SEE INITIATIVE’ எனும் இலாப நோக்கற்ற நிறுவனம், Go Fund Me ஊடாக ஒரு நிதி சேகரிப்பில் ஈடுபட்டுள்ளது.

கடந்த புதன்கிழமை மாலை ஸ்கார்பரோவின் கிழக்கு பகுதி- ஃபிஷரி வீதியில் உள்ள குறுக்கு வீதியில் 27 வயதான தர்ஷிகா ஜெகநாதன் கத்தியால் வெட்டிக் கொலை செய்யப்பட்ட நிலையில் கண்டெடுக்கப்பட்டார்.

இந்த சம்பவம் தொடர்பாக, அவரது கணவரான 38 வயதான சசிகரன் தனபாலசிங்கம் கைது செய்யப்பட்டுள்ளார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

சசிகரன் – தர்ஷிகா தம்பதியினர், கடந்த 2015ஆம் ஆண்டு திருமணம் செய்துள்ளனர். எனினும் குழந்தையில்லாத காரணத்தால் சசிகரன், தர்ஷிகாவை தொடர்ந்து தாக்கி வத்துள்ளார்.

இதனைத் தொடர்ந்து 2017ஆம் இரண்டு வன்முறைச் சம்பவங்கள் தொடர்பான குற்றச்சாட்டுக்களில் இருந்து, சசிகரன் 2019ஆம் ஆண்டு பெப்ரவரியில் விடுவிக்கப்பட்டிருந்தார். இந்த நிலையிலேயே குறித்த கொலை நடந்துள்ளது.

எனினும், இந்த கொலைக்கான காரணம் இதுவரை தெளிவாக வெளியிடப்படவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

http://athavannews.com/கொலை-செய்யப்பட்ட-தர்ஷிகா/

 

12 hours ago, புங்கையூரன் said:

இந்தப் பேய்க் குஞ்சுக்குக்.....குழந்தை பிறக்காதது....ஒரு நல்ல விடயம் போலவே உள்ளது...!😑

குழந்தையில்லாத காரணம் என்று கூறுவது கூட மிகத் தவறான காரணமாகவே இருக்கின்றது. ஒன்று இல்லாமையால் புருசன் கோவிச்சு அடிச்சு கொண்டு போட்டுட்டான் என்ற நியாயப்படுத்தலும் இப்படிச் சொல்வதில் இருக்கின்றது.

தர்சிகா கனடா வந்தது 2017 இல் (இந்தியாவில் திருமணம் 2015). வந்து இரண்டு மூன்று மாதங்களில் தன் உயிருக்கு அச்சுறுத்தல் வரும் அளவுக்கு கணவன் அடித்து துன்புறுத்தியதாக தனியாவே சென்று பொலிஸில் முறைப்பாடு செய்துள்ளார். இவருக்கு கனடாவில் குடும்பமோ சகோதரங்களோ இல்லாத நிலையில் புதிதாக வந்த நாட்டில் உள்ள பொலிஸ் நிலையத்துக்கு சென்று முறைப்பாடு செய்யும் அளவுக்கு வன்முறை நிகழ்ந்து இருக்கு. தர்சிகா ஊரில் உள்ள தன் பெற்றோருடன் கதைக்கும் உரிமை கூட மறுக்கப்பட்டு இருந்துள்ளது.

முதல் தடவை முறைப்பாடு செய்யப்பட்டதில் இருந்து தனியாகவே வாழ்ந்து இருக்கின்றார். ஆக ஒன்றாக சேர்ந்து வாழ்ந்ததே ஒரு சில மாதங்கள் தான். இதில் கர்ப்பமாகவில்லை என்று குற்றம்சாட்ட எந்த ஏது நிலையும் இல்லை.

தர்சிகா தன் வாழ்வை வாழ மிகவும் பிரயத்தனப்பட்டு இருக்கின்றார். ஒரு போராளியாகவே இறக்கும் வரைக்கும் இருந்துள்ளார். குடும்ப வன்முறையின் victim  ஆக இல்லாமல் அதில் இருந்து survivor ஆக போராடியிருக்கின்றார். தட்டத் தனியாளாக கனடாவில் இறுதி வரைக்கும் தன்னால் ஏலுமானவரை முயன்று வாழத் துடித்து இருக்கின்றார்.

கொலை செய்யப்பட்டு இறந்து கிடக்கும் போது கூட கொலையாளி பல தடவை தலையிலும் உடலிலும் தாக்கினார் என சாட்சிகள் சொல்கின்றன. நல்ல வெயிலான நேரத்தில் நிறை வெறியில் தர்சிகா வேலையில் இருந்து பேரூந்தில் இறங்கி வரும் வரைக்கும் காத்திருந்து கத்தியால் எண்ணற்ற தடவை குத்தி கொலை செய்து இருக்கின்றார்

-----
ஒரு பெண் தன் கணவனால் வன்முறைக்குள்ளாகி, அதை பொலிசில் முறையிட்டு, விவாரகத்தாகி பிரியவும் முற்பட்ட பின்னரும் அதே ஆணால் வன்முறையால் கொலையாவது என்பது குடும்ப வன்முறைகளுக்குள்ளாகும் பெண்களுக்கு சரியான பாதுகாப்பு இன்னும் கனடாவில் இல்லை என்பதைத் தான் இது காட்டுகின்றது

----
பொதுவாக இப்படியா விடயங்களை இலகுவாக கடந்து விடும் இம் முறை கொஞ்சம் ஆழமாக நோக்குகின்றது.

செவ்வாய்க் கிழமை ஈஸ்ட் எப் எம் வானொலியின் காலை நேர நிகழ்வில் ஒரு மணித்தியாலம் இக் கொலை தொடர்பான தகவல்களையும், குடும்ப வன்முறைக்கு எதிராக எடுக்க கூடிய சட்ட நடவடிக்கைகளையும் பற்றி விபரமாக கதைத்து இருந்தனர்.

---
தர்சிகாவின் உடலை இலங்கைக்கு அனுப்ப தேவைப்படும் நிதிப் பங்களிப்பை வழங்க:

https://www.gofundme.com/f/tcqe4-in-memory-of-tharshika-jeganathan?pc=fb_dn_postdonate_r&rcid=r01-156857811409-2aa560ff13544138&utm_source=facebook&utm_medium=social&utm_campaign=fb_dn_postdonate_r&fbclid=IwAR2Du0ffHDM4h-XV8Vj-ktLy6y4SYr4D208dfpE0aM1Hi0mDWeklAl9Yhdc

--
இன்றும் காலையில் பிரம்டன்  எனும் ரொரன்டோ பெரும்பாகத்தில் உள்ள நகரில் 64 வயதான கணவனால் 58 வயதான மனைவி கடுமையாக தாக்கபட்டு பலியானார் என செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன (தமிழர்கள் அல்ல)

  • Like 1
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

சேர்ந்து வாழ்வது பிடிக்கவில்லையென்றால், கொல்லவேண்டிய தேவையென்ன? பிரிந்து சென்றால், இருவரும் நிம்மதியாக வாழலாமே? 

இந்தக் கொலை தொடர்பாகத் தேடியபோது, கனடாவில் நடைபெறும் தமிழர்களுக்கிடையிலான வன்முறைகள், ஆயுதக் குழுக்கள் என்று சில தகவல்களும் கண்ணில் பட்டது.

குறிப்பாக, ஏ. கே கண்ணன் குழு, வல்வெட்டித்துறைக் குழு, சில்வர் போய்ஸ் என்று பல்வேறு தமிழ் இளைஞர் குழுக்கள் வன்முறைகளில் ஈடுபட்டு வருவதாக குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது.

இக்குழுக்களின் தோற்றம் மற்றும் செயற்பாடுகள் பற்றி ஏன் இங்கே எவரும் எழுதுவதில்லை? இவைபற்றி அறிந்துகொள்ள விரும்புகிறேன்.

Share this post


Link to post
Share on other sites
2 hours ago, ragunathan said:

 

குறிப்பாக, ஏ. கே கண்ணன் குழு, வல்வெட்டித்துறைக் குழு, சில்வர் போய்ஸ் என்று பல்வேறு தமிழ் இளைஞர் குழுக்கள் வன்முறைகளில் ஈடுபட்டு வருவதாக குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது.

இக்குழுக்களின் தோற்றம் மற்றும் செயற்பாடுகள் பற்றி ஏன் இங்கே எவரும் எழுதுவதில்லை? இவைபற்றி அறிந்துகொள்ள விரும்புகிறேன்.

இக் குழுக்கள் 99 வீதம் அடக்கப்பட்டு பலர் நாடு கடத்தப்பட்டு விட்டனர். கடந்த பத்து வருடங்களுக்கு மேலாக தமிழ் குழு வன்முறை என்பது பெருமளவுக்கு கட்டுப்படுத்தப்பட்டு விட்டது.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Quote

இந்த கொலைக்கான காரணம் இதுவரை தெளிவாக வெளியிடப்படவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

கொலை செய்தவரின் நெருங்கிய நண்பரை கிழக்கு எவ்.எம்மின்(eastfm 102.7) ரமணன் செவ்வி கண்டிருந்தார். அச்செவ்வியின் படி  மேற்படி பெண்ணின் ஆண் நண்பர் பிரான்சிலிருப்பதாகவும் அதனை மறைத்து இப்பெண் மேற்படி கொலை செய்தவரை ஏமாற்றி திருமணம் செய்து கனேடிய பி.ஆரை எடுத்துள்ளார். பின்னர் விவாகரத்து கோரியுள்ளார். மேற்படி கொலை செய்தவர் ஏமாற்றமும் விரக்தியும் அடைந்ததாக தெரிகிறது. மேற்படி பெண் பிரான்சுக்கான பிரயாண சீட்டையும் வாங்கி வந்திருப்பதாகவும் இதனை அறிந்து  கோபத்தில் கத்தியால் தாறுமாறாக வெட்டி கொலை செய்தார் என்றும் கூறப்படுகிறது. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 9/13/2019 at 9:30 PM, Sabesh said:

மிகவும் வேதனையான விடயம்.  உண்மை பொய் தெரியாது.... என் காதுக்கு எட்டியது.... அந்த பெண் இந்தியாவில் இருந்ததாகவும்.... கனடாவில் இருந்த ஆணை திருமணம் செய்து அவர் ஸ்பான்சர் செய்து கனடா வ‌ந்தா‌ர் எனவும்.... இங்கு citizenship கிடைத்ததும் விவாகரத்து கேட்டார் எனவும்.... இ‌ங்கு வருவதற்காக திருமண நாடகமாடி த‌ன்னை ஏமாற்றிய விரக்தியில் தான் இச்சம்பவம் நடந்ததாக கேள்விபட்டேன். 

20 minutes ago, nunavilan said:

கொலை செய்தவரின் நெருங்கிய நண்பரை கிழக்கு எவ்.எம்மின்(eastfm 102.7) ரமணன் செவ்வி கண்டிருந்தார். அச்செவ்வியின் படி  மேற்படி பெண்ணின் ஆண் நண்பர் பிரான்சிலிருப்பதாகவும் அதனை மறைத்து இப்பெண் மேற்படி கொலை செய்தவரை ஏமாற்றி திருமணம் செய்து கனேடிய பி.ஆரை எடுத்துள்ளார். பின்னர் விவாகரத்து கோரியுள்ளார். மேற்படி கொலை செய்தவர் ஏமாற்றமும் விரக்தியும் அடைந்ததாக தெரிகிறது. மேற்படி பெண் பிரான்சுக்கான பிரயாண சீட்டையும் வாங்கி வந்திருப்பதாகவும் இதனை அறிந்து  கோபத்தில் கத்தியால் தாறுமாறாக வெட்டி கொலை செய்தார் என்றும் கூறப்படுகிறது. 

நம்பிக்கை துரோகம் என்றால் கட்டுக்கடங்காத ஆத்திரம் வருவது இயல்பு  இருப்பினும் கொலை  முடிவல்ல.

 

  • Like 2
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

இந்த பெண்ணை புருசன் ஒருதரம் கத்தியால் குத்தி கொன்றான்.

ஆனால் நாம்? - ஆயிரம் முறை வார்த்தையால் வகுந்து எடுக்கிறோம்.

கொலையூண்டு கிடக்கும் பெண் யாரென்றே தெரியாமல் எப்படி இந்தமாதிரியான பிரான்சில் காதலன், விசாவுக்கு கல்யாணம் போன்ற அவதூறுகளை கொஞ்சமும் மன சஞ்சலமின்றி பொதுவெளியில் காவ முடிகிறது?

கொலை செய்தவரின் நெருங்கிய நண்பரிடம் உண்மையை தேடும் போக்கிலி ஊடகம். அந்த பெண்ணின் தரப்பில் ஒருவர் கூடவா கிடைக்கவில்லை?

பெரியார் சொல்லவே இல்லை. 

ஆனால் இதுதான் உண்மை.

#நாம் காட்டுமிராண்டிகள்

 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

இந்த திரியின் தலைப்பிலும், உள்ளடக்கத்தில் 'படுகொலை செய்த ஈழத் தமிழர்' மற்றும் 'படுகொலை செய்துள்ளார்' என்றும் குறிப்பிடுவது சட்டப்படி தவறு; தர்மமும் இல்லை. 

'கொலை செய்தார் எனக்குற்றம் சாட்டப்பட்டுள்ளார்' என்பதே சரியான செய்தி. அதாவது சட்டப்படி முதலாம் தர குற்றச்சாட்டு, திட்டமிட்ட கொலை குற்றச்சாட்டு. 

நீதிமன்றத்தில் குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்ட பின்னரே இவர் படுகொலை செய்தாரா இல்லையா என்ற முடிவிற்கு வரலாம்.   அதுவரை குற்றம்சாட்டப்பட்டவர் குற்றவாளி இல்லை, குற்றம்சாட்டப்பட்டவர். 

Share this post


Link to post
Share on other sites
12 hours ago, ampanai said:

இந்த திரியின் தலைப்பிலும், உள்ளடக்கத்தில் 'படுகொலை செய்த ஈழத் தமிழர்' மற்றும் 'படுகொலை செய்துள்ளார்' என்றும் குறிப்பிடுவது சட்டப்படி தவறு; தர்மமும் இல்லை. 

'கொலை செய்தார் எனக்குற்றம் சாட்டப்பட்டுள்ளார்' என்பதே சரியான செய்தி. அதாவது சட்டப்படி முதலாம் தர குற்றச்சாட்டு, திட்டமிட்ட கொலை குற்றச்சாட்டு. 

நீதிமன்றத்தில் குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்ட பின்னரே இவர் படுகொலை செய்தாரா இல்லையா என்ற முடிவிற்கு வரலாம்.   அதுவரை குற்றம்சாட்டப்பட்டவர் குற்றவாளி இல்லை, குற்றம்சாட்டப்பட்டவர். 


பலர் பார்க்கும் நல்ல வெயில் பொழுதொன்றில் பல முறை கத்தியால் குத்தி கொலை செய்து விட்டு, தான் தான் கொலையாளி என்று ஒப்புக் கொண்டு இரத்தம் தோய்ந்த ஆடைகளுடன் பொலிசில் சரணடைந்தவரை (காவல் நிலையத்தில் இருந்த பொலிஸ்காரர் ஒருவரையும் தாக்கியுமுள்ளார்) இன்னும் சந்தேக நபர் என்று மெழுகு பூசி அழைக்க தேவையில்லை,

நீதிமன்றில் குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்ட பின் தான் குற்றவாளி என்று (தானே ஒத்துக் கொண்டு சரணடைந்த பின்னரும் கூட) படுகொலையாளிகளை அழைக்க வேண்டும் என்ற உங்களின் இந்த அளவுகோலை தமிழர் அல்லாதவர்கள் மீதும் பிரயோகிப்பீர்களா.... போர்க்குற்றவாளிகள் உட்பட?

16 hours ago, nunavilan said:

கொலை செய்தவரின் நெருங்கிய நண்பரை கிழக்கு எவ்.எம்மின்(eastfm 102.7) ரமணன் செவ்வி கண்டிருந்தார். அச்செவ்வியின் படி  மேற்படி பெண்ணின் ஆண் நண்பர் பிரான்சிலிருப்பதாகவும் அதனை மறைத்து இப்பெண் மேற்படி கொலை செய்தவரை ஏமாற்றி திருமணம் செய்து கனேடிய பி.ஆரை எடுத்துள்ளார். பின்னர் விவாகரத்து கோரியுள்ளார். மேற்படி கொலை செய்தவர் ஏமாற்றமும் விரக்தியும் அடைந்ததாக தெரிகிறது. மேற்படி பெண் பிரான்சுக்கான பிரயாண சீட்டையும் வாங்கி வந்திருப்பதாகவும் இதனை அறிந்து  கோபத்தில் கத்தியால் தாறுமாறாக வெட்டி கொலை செய்தார் என்றும் கூறப்படுகிறது. 

நுணா இந்த செவ்வியை நீங்கள் உங்கள் காதுகளால் கேட்டீர்களா?

நான் ஏன் இப்படிக் கேட்கின்றேன் என்றால், ரமணனின் தர்சிகா தொடர்பான காலை நிகழ்வை நான் கடைசி 6 நிமிடங்கள் வரைக்கும் கேட்டுக் கொண்டு இருந்தேன். நீதன் ஷான் தன் இறுதி குறிப்பினை கதைக்கும் வரைக்கும் கேட்டனான். பின்னர் எழில் என்பவர் இறுதியாக கதைத்துக் கொண்டு இருந்தார். ஆனால் அது வரைக்கும் ரமணன் படுகொலையாளியின் நண்பரை செவ்வி எடுத்திருக்கவில்லை. இறுதி 6 நிமிடங்களில் எடுத்திருக்க வாய்ப்புகளும் மிகக் குறைவு என்பதால்.

அப்படி எடுத்திருப்பின் வேலிக்கு ஓணானை சாட்சிக்கு கூப்பிட்ட கதையாக தான் இருந்திருக்கும். சசிதரனின் குடும்பம் அப் பெண் மீது இது மட்டுமல்ல, இதை விட அதிகமாக வசைகளை அள்ளிக் கொட்டிக் கொண்டு இருக்கின்றனர்.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
15 hours ago, goshan_che said:

இந்த பெண்ணை புருசன் ஒருதரம் கத்தியால் குத்தி கொன்றான்.

ஆனால் நாம்? - ஆயிரம் முறை வார்த்தையால் வகுந்து எடுக்கிறோம்.

கொலையூண்டு கிடக்கும் பெண் யாரென்றே தெரியாமல் எப்படி இந்தமாதிரியான பிரான்சில் காதலன், விசாவுக்கு கல்யாணம் போன்ற அவதூறுகளை கொஞ்சமும் மன சஞ்சலமின்றி பொதுவெளியில் காவ முடிகிறது?

கொலை செய்தவரின் நெருங்கிய நண்பரிடம் உண்மையை தேடும் போக்கிலி ஊடகம். அந்த பெண்ணின் தரப்பில் ஒருவர் கூடவா கிடைக்கவில்லை?

பெரியார் சொல்லவே இல்லை. 

ஆனால் இதுதான் உண்மை.

#நாம் காட்டுமிராண்டிகள்

 

ஒரு பெண், தனக்கு பிடிக்காத ஒரு திருமண உறவில் இருந்து விலகி , தனக்கு பிடித்த ஒரு திருமண உறவை நாடுவது கூட எம் சமூகத்தில் பலருக்கு ஒத்துக் கொள்ள முடியவில்லை என்பதைத்தான் இந்த அவதூறுகள் காட்டுகின்றன.  இதனால் தான் இன்னும் படுகொலையாளியின் மனம் புண்படுவதை விரும்பாதவர்கள் கூட இருக்கின்றனர்.


நன்றி

  • Like 2
  • Thanks 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
15 hours ago, goshan_che said:

இந்த பெண்ணை புருசன் ஒருதரம் கத்தியால் குத்தி கொன்றான்.

ஆனால் நாம்? - ஆயிரம் முறை வார்த்தையால் வகுந்து எடுக்கிறோம்.

கொலையூண்டு கிடக்கும் பெண் யாரென்றே தெரியாமல் எப்படி இந்தமாதிரியான பிரான்சில் காதலன், விசாவுக்கு கல்யாணம் போன்ற அவதூறுகளை கொஞ்சமும் மன சஞ்சலமின்றி பொதுவெளியில் காவ முடிகிறது?

கொலை செய்தவரின் நெருங்கிய நண்பரிடம் உண்மையை தேடும் போக்கிலி ஊடகம். அந்த பெண்ணின் தரப்பில் ஒருவர் கூடவா கிடைக்கவில்லை?

பெரியார் சொல்லவே இல்லை. 

ஆனால் இதுதான் உண்மை.

#நாம் காட்டுமிராண்டிகள்

முகநூலில் எனக்கு  நன்கு  தெரிந்த தம்பிகள்  சிலரும்   இந்த  பெண்  குறித்தம்
அவரது காதலன்  குறித்தும்
அவர் வெளிநாடு  வருவதற்காகவும்
தனது  காதலனை  கரம்  பிடிக்கவுமே  
இவரை  பயன்படுத்தினார்  என்று  எழுதினார்கள்
நான் அவர்களுடன் இது  தவறு  இவ்வாறு  ஒருவரது  தனிப்பட்ட விடயங்களை
பொது  வெளியில்  இவ்வாறு  எழுதுவது  தவறு
எழுதக்கூடாது என சண்டை  பிடித்தபோது
பெண்கள்  என்றவுடன் அவர்களுக்காக  இரக்கத்தை  மட்டும் காட்டாதீர்கள்  அண்ணா
எங்களிடம்  முழு  ஆதாரம் இருக்கு
இல்லாமல்  பேசக்கூடியவர்களா  நாம் என கேட்டார்கள்
நான்  ஒதுங்கிவிட்டேன்

அங்கே எழுதியவர்கள் பொழுது  போக்குக்கு  எழுதுபவர்கள்  அல்ல..

Share this post


Link to post
Share on other sites
18 minutes ago, நிழலி said:

ஒரு பெண், தனக்கு பிடிக்காத ஒரு திருமண உறவில் இருந்து விலகி , தனக்கு பிடித்த ஒரு திருமண உறவை நாடுவது கூட எம் சமூகத்தில் பலருக்கு ஒத்துக் கொள்ள முடியவில்லை என்பதைத்தான் இந்த அவதூறுகள் காட்டுகின்றன.  இதனால் தான் இன்னும் படுகொலையாளியின் மனம் புண்படுவதை விரும்பாதவர்கள் கூட இருக்கின்றனர்.


நன்றி

ஒரு பெண் தனக்கு பிடித்தவரை  திருமணம் செய்வதற்கு சகல உரிமைகளும் அவருக்கு உண்டு.அதற்கு நானும் ஆதரவு. ஆனால் ஒரு பெண் தான் விரும்பியவரை மணம் முடிப்பதற்கு எடுக்கும் ஏமாற்று வேலைகளே சிக்கலாக வருகின்றது.
இல்லையேல்.......
நடந்த சம்பவத்தின் கொலையாளி மனநோயாளியாகவும் இருக்கலாம் அல்லவா?

Share this post


Link to post
Share on other sites

1. இன்றைய உலகில் முன்னாள் காதலன்/காதலி இல்லாதவர்கள். கட்டிய கணவனை தவிர வேறு யாரையும் முன்பு நேசிக்காமல் கல்யாணம் முடிப்பவர்கள் எத்தனை பேர்? ஆகவே ஒரு பெண்ணுக்கு முன்பு ஒருவர் மீது நேசம் இருந்தது (இருந்தது என்றே வைப்போம் -பேச்சுக்கு) என்பது மட்டுமே அவர் கல்யாணம் முடித்ததே எமாற்றி கனடா வரத்தான் என்று ஆகாது. ஆகவே இந்த ஆதாரங்கள் எல்லாம் “காகம் காகமாக சத்தி எடுத்த” கதைதான்.

2. இந்த விடயம் நீதி மன்றில் உள்ளது. இப்படியான விடயங்களை கதைப்பதே நீதிமன்ற அவமதிப்பாகலாம். ஆதாரம் இருந்தால் கோட்டில் அல்லவா கொடுக்க வேண்டும்? பேஸ்புக்கிலா கொடுப்பது ?

3. இங்கே சிலர், ஏமாற்றிவள்தானே, சாகத்தான் வேண்டும் என்ற மனநிலையில் இருப்பது தெரிகிறது. இப்படி ஏமாற்றியதுக்கு  (ஏமாற்றினாலும்-பேச்சுக்கு) ஒரு கொலை எந்தவகையில் சரியான எதிர்வினையாகும்? இந்த பெண் இந்த மனிதனின் உறவுகளை கொன்றிருக்காதவரையில், அவரை இந்த மனிதன் கொன்றது அநியாயமே. எனவே இந்த பெண் இப்படி செய்தார், அப்படிச் செய்தார், இதனால்தான் அப்பாவி மனிதன் கொலைவரை போனார் என்பதெல்லாம் ஆணாதிக்க, வன்முறை மனோநிலையே.

33 minutes ago, விசுகு said:

முகநூலில் எனக்கு  நன்கு  தெரிந்த தம்பிகள்  சிலரும்   இந்த  பெண்  குறித்தம்
அவரது காதலன்  குறித்தும்
அவர் வெளிநாடு  வருவதற்காகவும்
தனது  காதலனை  கரம்  பிடிக்கவுமே  
இவரை  பயன்படுத்தினார்  என்று  எழுதினார்கள்
நான் அவர்களுடன் இது  தவறு  இவ்வாறு  ஒருவரது  தனிப்பட்ட விடயங்களை
பொது  வெளியில்  இவ்வாறு  எழுதுவது  தவறு
எழுதக்கூடாது என சண்டை  பிடித்தபோது
பெண்கள்  என்றவுடன் அவர்களுக்காக  இரக்கத்தை  மட்டும் காட்டாதீர்கள்  அண்ணா
எங்களிடம்  முழு  ஆதாரம் இருக்கு
இல்லாமல்  பேசக்கூடியவர்களா  நாம் என கேட்டார்கள்
நான்  ஒதுங்கிவிட்டேன்

அங்கே எழுதியவர்கள் பொழுது  போக்குக்கு  எழுதுபவர்கள்  அல்ல..

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 hour ago, நிழலி said:

பலர் பார்க்கும் நல்ல வெயில் பொழுதொன்றில் பல முறை கத்தியால் குத்தி கொலை செய்து விட்டு, தான் தான் கொலையாளி என்று ஒப்புக் கொண்டு இரத்தம் தோய்ந்த ஆடைகளுடன் பொலிசில் சரணடைந்தவரை (காவல் நிலையத்தில் இருந்த பொலிஸ்காரர் ஒருவரையும் தாக்கியுமுள்ளார்) இன்னும் சந்தேக நபர் என்று மெழுகு பூசி அழைக்க தேவையில்லை,

நீதிமன்றில் குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்ட பின் தான் குற்றவாளி என்று (தானே ஒத்துக் கொண்டு சரணடைந்த பின்னரும் கூட) படுகொலையாளிகளை அழைக்க வேண்டும் என்ற உங்களின் இந்த அளவுகோலை தமிழர் அல்லாதவர்கள் மீதும் பிரயோகிப்பீர்களா.... போர்க்குற்றவாளிகள் உட்பட?

கனேடிய சட்டம் என்ற அளவுகோல் என்பது கனடாவில் உள்ள ஊடகங்களை கூட அளப்பது. எந்த கொலையை செய்தவரும் கொலையை ஒப்புக்கொண்டாலும்,  ஊடகங்கள் அவரை கொலையாளி என எழுதுவதில்லை. ஏனெனில் சட்டத்தால் நிரூபிக்கும்வரை அவர் நிரபராதி.

கனடாவின் அளவுகோல் : ஆயிரம் குற்றவாளிகள் தண்டிக்கப்படாவிட்டாலும் ஒரு நிரபராதி தண்டிக்கப்பட கூடாது என்பதே.

இந்த திரியின் தலைப்பை கனேடிய ஊடகத்தில் எழுத முடியாது. எழுதினால் அந்த ஊடகம் அரச சட்ட நடவடிக்கைக்கு உள்ளாகும்.   இது தமிழர் எனற கனேடியருக்கும் தமிழர் அல்லாத கனேடியருக்கும் பொதுவானது. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

இந்தக் கொலை தொடர்பாக நிறையவே செய்திகள் காதுவழி புகுந்து கடந்து செல்கின்றன. இரண்டுவிதமான பலத்த சர்ச்சை நம்மக்களிடையே உருவாகி இருக்கின்றன. கொலை செய்யப்பட்ட பெண்ணின் தரப்பிலும், கொலை செய்த ஆணின் தரப்பிலும் பலர் பேசுகின்றனர். ஒரு பிரச்சனைக்கு கொலை தீர்வாகாது. இது அப்பட்டமான ஆணின் பலத்தைக்காட்டுகிறது. இங்கு உயிரிழந்துள்ளவர் பெண் இருப்பினும் ஆண்களின் அதிகபட்ச கருத்தாடல்கள் மட்டுமல்ல பெண்களினது நாவீச்சுக்களும் இன்னும் நாம் மீளாத ஏதோ ஒன்றுக்குள்ளேயே அகப்பட்டிருக்கிறோம் என்பதை நிரூபித்துக் கொண்டிருக்கிறது. பலரும் வெளிப்படையாக கொலைக்கு எதிராக கருத்து தெரிவித்திருக்கும் வேளையிலும் கொலையுண்ட பெண் மீதான பிம்பத்தை தாம் வாழும் சமூகத்திற்கு ஏற்றாற்போலவே மாற்றுகிறார்கள். எங்கள் சமூகம் ஆண் மீதான பிம்பத்தை எப்போதுமே அழுக்கற்று சிருட்டிக்கவே விரும்புகிறது. அதிலிருந்து வெளிவர விரும்பவில்லை என்பதை நாம் பழகும் நம் மினம் ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் வெளிப்படுத்திக் கொண்டே இருக்கிறது. அந்த வகையிலேயே இந்த கொலை செய்யப்பட்ட பெண் மீதான கருத்தாடல்கள் பல தளங்களில் நிகழ்கின்றன. அந்த ஆண் கொலைகாரன் ஆனதற்கும், இந்தப் பெண் பிள்ளை கொல்லப்பட்டதற்கும் உண்மையிலேயே அவர்கள் இருவரும் காரணம் இல்லை. நமது சமூகமே இந்தக் கொலையை ஆணின் கையைக் கொண்டு நிகழ்த்தி இருக்கிறது. நமது சமூகத்தில் தற்காலத்தில் பெண்கள் தெளிவடைந்து வெளியே வந்தளவுக்கு ஆண்கள் வரவில்லை என்பதே நிதர்சனம். இன்னும் எல்லாவிதத்திலும் தன்னுடைய ஆளுமைக்குள் பெண்ணாணவள் தங்கவேண்டும் அதாவது கீழ்படியவேண்டும் என்ற எண்ணம் இல்லாத ஆண்கள் மிகச்சிலரே. இன்னும் சற்று உள்ளாரபோனால் ஆண் பிள்ளைகளைப் பெற்ற பெண்களின் வளர்ப்பை நாம் அலசி ஆராயவேண்டியவர்களாவோம். ஏனெனில் ஒரு ஆணின் செயல் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறையாகிறது என்றால் அதற்குக் காரணம் அவர்கள் வளரும் பருவத்தில் துணிச்சலான, அல்லது சுதந்திரமான பெண்கள் மீது அவர்களின் சுதந்திரத்தையும், துணிவையும் ஏற்க விரும்பாத சமூகம் அவர்கள் மீது அவதூறுகளைப்பரப்பி சமூக வெளியில் அவர்களை அவமானப்படுத்துவதில் மும்முரம் காட்டியிருக்கும். அவர்கள் மீதான துன்பியலில் ஒரு வகை சுகம் கண்டிருக்கும் அப்படிப்பட்ட ஒரு மனோ நிலையில் வளர்கின்றவர்கள். சமூக அவதூறுகளுக்கு அஞ்சி அஞ்சியே வாழ்க்கையைத் தொலைப்பவர்களாக இருக்கின்றனர்.

உண்மையிலேயே நமது சமூகம் நம்மை சுய பரிசோதனை செய்யவேண்டிய தேவை இருக்கிறது. இலகுவாக யாரோ ஒரு பெண்ணை அவள் முன்னாள் துணைவன் கொன்று விட்டான் என்பதற்கு அப்பால் அவன்- அவள் என்று அவர்கள் மீது தம் சுயகற்பனைகளைத் திணித்து சுகம் காண்பதை நிறுத்தவேண்டும். இன்று இக்கொலையின் மூலம் வெளியே வந்திருக்கும் உண்மை என்ன? இன்னும் நாங்கள் அநாகரீகமானவர்களாகவும், பெண்மையை இழிவுபடுத்தும் சைக்கோக்களாகவும் இருக்கிறோம் என்பதே உண்மை. வீட்டுக்கு வீடு நம் எல்லோருக்கும் கவுன்சிலிங் ஏதோ வகையில் தேவைப்படுகிறது. அவை வெவ்வேறு பட்ட காரணங்களுக்காகவும் இருக்கும். ஆனால் அவற்றில் முக்கியமானது. ஆண், பெண் உறவுநிலை சம்பந்தமானது. பண்பாடு என்னாவது? கலாச்சாரத்தை கடாசி எறிவதா? என்று தற்காலத்தில் மேலைத்தேயத்தில் பிள்ளைகளுக்கும் பெற்றோருக்குமான பெரும் போராட்டம் நிகழ்ந்துகொண்டு இருக்கிறது.  அதே நேரம் புலம் பெயர்ந்த நாடுகளில் உள்ளவர்கள், இந்தியா, இலங்கை என்று அடக்கமான (அதாவது தமக்கு கீழ் தலையாட்டி நிற்கும் பெண்) பெண்களைத் தேடி சென்று திருமணம் செய்ய முனைவதும், அப்படியே அங்குள்ள பெற்றோரால் பெண்பிள்ளையின் விருப்புக்கு மாறாக திருமணம் செய்து வைக்கப்படுவதும் பெற்றோருக்கு மதிப்புக் கொடுக்கும் பிள்ளைகள் தலை கவிழ்ந்து வாழ்க்கையை ஏற்பதும், வெளிநாடு வந்த பின்னர் தனித்த வாழ்வில் முகங்கொடுக்கும் ஒவ்வொரு பிடிப்பற்ற நிகழ்வுக்கும் அதனோடு ஒட்டிய வன்முறைக்கும் பின்னராக ஏற்படும் நிமிர்விற்கும் பின்னரான விவாகரத்துகளுக்கும்... அப்படியே அதனோடு ஒட்டி நிகழ்த்தப்படும் வன்முறைகள் என்று நிறையவே சொல்லிக் கொண்டு போகலாம். ஒரு சிறிய வன்முறைகூட பெரிய பாதிப்பைக் கொடுக்கும் என்பதைச் சிந்திக்கும் திறனை அதிகரிக்கவேண்டும். அநேகமாக குடும்ப வன்முறையை எடுத்துக் கொண்டால் ஆத்திரக்காரக் கணவன் தன் கையால் சுவரோ அல்லது கதவுக்கோ அருகாமையில் நிற்கும் மனைவியை ஓங்கி குத்துகிறார் என்று   வைத்துக்கொண்டால் ஒன்று அந்தக் குத்தை எதிர்கொள்ளும் மனைவி காயப்படக்கூடும் மனைவி சற்று விலகினால் சுவரைப்போரையாக்கும் அல்லது கதவை உடைக்கும். ஒரு வேளை மனைவி காயப்பட்டால் பிள்ளைகள் அவசர உதவிக்கு ஆன்புலன்சை அழைத்தால் கூடவே காவல்துறையும் வரும்.  ஒருவேளை சுவர் அல்லது கதவு உடைந்தால் ஆத்திரத்தோடு ஓங்கியவர் கையும் காயப்படும். அப்போதும் அவசர உதவிக்கு ஆன்புலன்ஸ் வரும். சரி இவற்றைப் பார்த்துக் கொண்டு பயத்தில் நிற்கும் பிள்ளைகள் மன அளவில் பெரும் பாதிப்புக்கு உள்ளாவார்கள். வெளியே தெரியாமல் மன அழுத்தம் அவர்களின் கல்வியிலிருந்து எல்லாவற்றையும் பாதிக்கும். ஆத்திரம் தெளிந்து விடும் பாதிப்பு நிலைத்துக் கொள்ளும். பொருளாதாரத்திலிருந்து ஒற்றுமை, மனவளம்வரை பாதிப்பு நீளும். ஒரு சில நிமிட ஆத்திரத்திற்கே இத்தகை நிலை என்றால் என்பதை சிந்திக்கும் அறிவை வளர்த்துக் கொள்ள முயற்சி செய்யவேண்டும். அநேகமானவர்கள் கவுன்சிலிங் செய்பவர்களை கேலியாக பேசுவதை எமது சமூகத்தில் அவதானித்திருக்கிறேன். இந்தக் கேலியான போக்கு நமக்கான நாகரீகமான வாழ்க்கை முறையை அண்டவிடாது தூரமாக்கும். ஆக நமது சமூகம் தொடர்பான நடைமுறைகளில் ஏதாவது விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தப்படல் வேண்டும் என்பதைத் தவிர அக்கொலை தொடர்பாக எதுவும் பேச முடியவில்லை. எங்கிருந்து தொடங்குவது என்றுதான் யாருக்கும் தெரியவில்லை.

  • Like 8
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Topics

  • Posts

    • புத்தா-(மகனே )சிறுகதை-சாத்திரி..நடு இணைய சஞ்சிகைக்காக ..     பச்சை கம்பளி போன்று தேயிலை செடிகளால் தன்னை போர்த்தியிருந்த சிரிமல்வத்தை கிராமத்தில் அந்த கம்பளிக்கும் மேலால் அழகுக்காக போர்த்தியிருந்த பனி மேகங்கள் விலகிக் கொண்டிருந்தது காலைப்பொழுது. பெரும்பாலும் சிங்களவர்கள், இஸ்லாமியர்கள், ஒரு சில தமிழ் குடும்பங்களையும் கொண்டிருந்த அந்தக்கிரமத்தின் மலைச்சரிவில் பாதி கட்டி முடிக்கப்பட்டு முன்பக்கம் மட்டுமே பூசி பெயின்ட் அடிக்கப்பட்டு மேல் மாடி கட்டாமல் கம்பிகள் நீட்டிக்கொண்டிருக்கம் சிறிய வீடுதான் சிங்களவரான குணதாச வீடு. பியசீலி தேனீர் தயாரித்துக்கொண்டிருக்கப் பல் தேய்க்கும் பிரஸ்ஸை வாயில் வைத்தபடியே தொட்டியில் நிரப்பப் பட்டிருந்த தண்ணீரை ஒரு வாளியில் அள்ளிக்கொண்டு போய் கழிப்பறையில் வைத்து விட்டு “அப்பா தண்ணி ரெடி” என்று கத்தினான் குமார. இது அவனது அன்றாட நிகழ்ச்சி நிரலில் முக்கியமானது. இதை எப்போ தொடங்கினான் என்று தெரியாது. அவனுக்கு விபரம் தெரிய வந்த நாளில் ஒரு நாள் காலை வழமையாக பியசீலி தொட்டியிலிருந்து தண்ணீரை அள்ளியதுமே “அம்மா நான் கொண்டு போய் வைக்கிறேன்.” என்று அந்த வாளியை தூக்க முடியாமல் தூக்கி கொண்டுபோய் கழிப்பறையில் வைக்கத் தொடங்கியிருந்தான். இப்போ மூன்று வருடங்களாக அந்த வேலையை ஒரு கடமையாக ஒருவித மன நிறையோடு அவன் செய்து வருகிறான். சத்தம் கேட்டதுமே குணதாச படுக்கையிலிருந்து எழுந்து பக்கத்திலேயே சுவரில் சாத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த ஊன்று கோல்களை எடுத்து இரண்டு பக்கமும் கைகளுக்கிடையில் வைத்துகொண்டு எழும்பி கொஞ்சம் தடுமாறினாலும் சுதாகரித்துக்கொண்டு ‘டக்….. டக்….’ என்கிற சத்தத்தோடு ஒற்றை காலை நிலத்தில் தடவியபடியே கழிப்பறைக்கு போவதை பல் தேய்த்தபடியே அவர் எங்கும் விழுந்துவிடக்கூடாது என்கிற அக்கறையோடு குமார கவனித்துக்கொண்டிருந்தான். “குமார……. பன்சாலைக்கு போகவேணும் கெதியா வா ” என்கிற பியசீலியில் சத்தம் கேட்டு அவசரமாக தொட்டி தண்ணீரில் குளித்து முடித்தவன், அவள் எடுத்து வைத்திருந்த வெள்ளை ஆடையை அணிந்து கொண்டு அவனது ஆடையை போலவே வெள்ளை வெளேரென முற்றத்தில் மலர்ந்திருந்த நித்தியகல்யாணி பூக்களை பிடுங்கி ஒருதட்டில் நிரப்பியவன் சிலவற்றை எடுத்து ஒரு தட்டில் வைத்து விட்டு, வரவேற்பறையின் மூலையில் பொருத்தப்பட்டிருந்த பலகையின் மேல் சிறிய கண்ணாடி கூண்டில் அமர்ந்திருந்த புத்தர் சிலைக்கு முன்னால் காய்ந்து போயிருந்த பூக்களை எடுத்து எறிந்து விட்டுப் பியசீலி கொடுத்த தேநீரை குடித்து முடிந்ததும் அவள் தலை வாரி விட்டு நெற்றியில் ஒரு முத்தம் வைத்தாள். காலைக்கடனை முடித்து முகம் கழுவிவிட்டு தட்டில் குமார வைத்த பூக்களை எடுத்து கண்ணாடிக் கூண்டில் அமர்ந்திருந்த புத்தர் முன்னால் வைத்து வணங்கிவிட்டுக் கதிரையில் வந்தமர்ந்த குணதாச முன்னால் பூக் கூடையை தூக்கியபடியே ஓடிப்போய் நின்றான். “உன் கோபத்தை குறைத்து நல்ல புத்தியை கொடுக்கும்படி புத்த பிரானை நன்றாக வேண்டிக்கொள்.” என்று பியசீலி வாரிவிட்ட தலையை லேசாய் கலைத்துவிட்டு ஒரு முத்தம் கொடுத்து அனுப்பிவைத்தார். இன்று ஞாயிற்றுக்கிழமை என்பதால் குணதாச கடை திறக்கவேண்டியதில்லை எனவே தொலைக்காட்சியை போட்டுவிட்டு கதிரையில் சாய்ந்துவிட பியசீலி சமையலில் இறங்கிவிட்டாள். சிறிது நேரத்திலேயே வீதியில் எதோ சத்தம் கேட்டது “நோனா….. நோனா….. ஓடியாங்க உங்களோட மகன் என்னோட மகனை போட்டு அடிக்கிறான். தயவு செய்து ஓடியாங்க”. என்கிற சத்தத்தோடு அதே தெருவிலிருக்கும் ரமணி ஓடி வந்துகொண்டிருந்தாள். சத்தம் கேட்டு சமையலறையிலிருந்த பியசீலி வெளியே போய் ரமணியோடு சேர்ந்து ஓடினாள். குமார கொண்டுபோன மலர்தட்டு கீழே விழுந்து பூக்கள் எங்கும் சிதறிப்போய் கிடக்க அவன் ரமணியின் மகனை குப்புறப்போட்டு முதுகில் ஏறியிருந்து மாறி மாறி குதிக்கொண்டிருந்தான். பெரும்பாடு பட்டு அவனை பிரித்தெடுத்த பியசீலி “எதுக்கடா அவனை அடிக்கிறாய்? உனக்கு கோபம் குறைந்து நல்ல புத்தி கொடுக்க தானே பன்சாலைக்கு போ என்று அனுப்பினேன். எதுக்கடா?” என்றபடி கன்னத்தில் ஓங்கி ஒரு அறை வைத்தாலும் அது அவனுக்கு வலிக்கவில்லை . “அம்மா அவன் அப்பாவை கிண்டல் பண்ணினான்.அப்பா போல தாண்டி தாண்டி நடந்து காட்டினான். அதுக்காக அடிச்சது பிழையா?” என்று சத்தமாகவே கேட்டான் . “இல்ல நோனா அவன் நேற்று பந்து விளையாடும்போது உண்மையிலேயே மகனுக்கு காலில் அடிபட்டு விட்டது. அதுதான் தாண்டியபடி நடக்கிறான்”. என்று பயந்தபடியே ரமணி சொல்லி முடிக்க. “சரி உன்னைப்பார் ஒரே அழுக்கு, இனி பன்சாலை போகவேண்டாம்.” என்றபடி கீழே விழுந்திருந்த தட்டை தூக்கியவள் குமாரவின் கையை பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு வரும்போதே தடியை ஊன்றியபடி குணதாச பாதி வழிக்கு வந்து விட்டிருந்தான். “என்ன நடந்தது?” என்கிற அவனது கேள்விக்கு, “எல்லாம் உங்களாலைதான் .” என்றுவிட்டுப் பியசீலி வேகமாக கடந்து சென்றுவிட, தடியை ஊன்றி வேகமாக நடந்ததால் தோள் பட்டைகள் வலியெடுக்க அப்படியே கொஞ்ச நேரம் குனிந்து நின்று ஆறுதல் படுத்திக்கொண்டு மீண்டும் வீட்டிற்குதிரும்பியிருந்தான். வீட்டுக்குள் நுழையும்போதே பியசீலிக்கும் குமாரவுக்கும் நடந்த கோபமான உரையாடல் அவன் காதில் விழுந்தது. “அம்மா நீ சொல்வது போல அவர்கள் ஒன்றும் நல்லவர்களில்லை. அவன் வேணுமெண்டே அப்பாவை கிண்டலடித்தான்..” “இல்லை மகனே அவர்கள் நல்லவர்கள். “எங்களுக்கு நிறைய உதவியிருக்கிறார்கள் ..” “இல்லை கெட்டவர்கள்…. அவர்களால் தான் அப்பாவுக்கு இந்த நிலைமை. அவரை பார் எவ்வளவு சிரமப்படுகிறார்?” “அது வேற. இது வேறடா. புரிஞ்சுகொள் ……” “இல்லை அவர்கள் எல்லாமே அப்பிடிதான். அவர்களை அடிக்க வேணும். முடிந்தால் கொலை கூட …..” “டேய்…… நீ கூட ………?” என்று பியசீலி ஆத்திரத்தில் கத்தும் போது உள்ளே வந்து விட்டிருந்த குணதாச “வேண்டாம் நிப்பாட்டு……..” என்று அதை விட சத்தமாக கத்தினான். வேகமாக வீட்டினுள் புகுந்து தன்னுடைய கால்பந்தை எடுத்துக்கொண்டு பின்புறமாக சென்ற குமார சுவரோடு பந்தை அடிக்கத் தொடங்கியிருந்தான். அவனுக்கு கோபம் வரும்போதெல்லாம் தன் கோபத்தை குறைக்க அவன் செய்யும் வேலையது. சுவரில் பந்தை அடித்து அடித்து அது டமாலென வெடித்த பின்புதான் அவன் கோபம் ஆறும். பந்து சுவரில் மோதும் சத்தம் கேட்கத் தொடங்கிருந்தது. குணதாச கைத்தடிகளை கீழே போட்டு விட்டு நிலத்தில் அமர்து கொண்டு “என்ன பியசீலி நீ கூட….?” என்று சொல்லும்போதே அவன் கண்கள் கலங்க தொடங்கியிருந்தது. “இல்லை இப்போ அவன் வளர்த்துவிட்டான். எல்லாம் தெரிந்துகொள்ளும் வயதும் வந்து விட்டது. இனிமேலும் எல்லாத்தையும் மறைக்க முடியாது. அவனாக தெரிந்து கொண்டால் எங்கள் மீது வெறுப்பு வரும். எனவே சொல்லிதானே ஆகவேணும் ..?” “சரி சொல்லலாம். கொஞ்ச நாளில பள்ளிக்கூட விடுமுறை வந்துவிடும். நாங்கள் எல்லோரும் ஒரு சுற்றுலா போகலாம். அப்போ நானே பக்குவாமா அவனுக்கு சொல்லுறேன். அதுவரை பொறுமையா இரு”. டமாலென்று பந்து வெடிக்கும் சத்தம் கேட்டது. சரி இன்னொரு பந்து வாங்கவேண்டும் என்றபடி பியசீலி வீட்டின் பின்புறமாக போனாள். ௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦௦ இதே கிராமத்தில் இதே காணியில் இருந்த சிறிய குடிசையில் தன் தாய் சகோதரியோடு தான்  குணதாச வாழ்ந்தான். தந்தை யாரென்றோ அதைப்பற்றி அறியும் ஆவலோ அவனுக்கு இருந்ததில்லை. நீ வயிற்றில் இருக்கும்போதே, “அப்பா யாரோடோ ஊரை விட்டு ஓடிப்போய் விட்டார்.” என அம்மா சொன்னதை தவிர வேறெந்த தகவலும் அவனுக்கு தெரியாது. தேயிலை பதனிடும் சிறிய தொழிற்சாலை ஒன்றில்தான் அவன் அம்மா வேலை செய்தார். குணதாசவுக்கும் படிப்பில் பெரிய ஆர்வமில்லாததால் எட்டாவது வகுப்போடு நிறுத்திவிட்டு அம்மாவோடு அதே தொழிற்சாலைக்கு வேலைக்கு போக தொடக்கி விட்டிருந்தான். அவன் அக்கா பத்தாவது படித்து விட்டு வீட்டிலிருந்தபோது பன் சாலையில் வணங்க வந்த ஒரு போலிஸ் காரர் அவளைப் பிடித்துப்போய் பெண் கேட்டு வந்து திருமணமும் நடந்து அவர்களோடு அம்மாவும் கண்டி நகருக்கு போய்விட. வாழ்கையில் எந்த இலட்சியமும் இல்லாமல் வெறுமனே நாட்களை கடதிக்கொண்டிருந்த குணதாசவுக்கு தேயிலை தொழில்சாலையில் வேகமாக சுற்றிக்கொண்டிருந்த இயந்திரத்தின் பட்டி அறுந்து தோள்பட்டையில் அடிதபோதுதான் வாழ்கையின் முதல் வலி தெரிந்தது . அவசரமாக அவனை வைத்தியசாலைக்கு கொண்டு போனதும் வலியை குறைப்பதுக்காக மென்மையான வலியோடு ஊசி மருந்தை செலுத்திய தாதி பியசீலியை முதன் முதலாக சந்தித்தான். பின்னர் அவளை சந்திப்பதுக்காகவே வலிக்கான வழியை தேடி கண்டுபிடித்து வைத்திய சாலையின் வாடிக்கையாளன் ஆனான். தினமொரு வலியோடு தன்னை சந்திக்கவே வழி தேடி வருவதாக பியசீலி உணர்ந்துகொண்ட தருணத்தில் அவளுக்கும் அவனை பிடித்துப்போய் விடவே, “அடிக்கடி அடிபட்டு வராதே அன்பே. அன்போடு நானே உனை தேடி வருகிறேன். அப்பாவை வந்து பார்.” என்று அவள் சொல்லி விட்டாள். அவன் அவளின் அப்பாவை தேடிப்போனான். அவரோ, “வேலையென்ன? சம்பளமென்ன? இப்போவெல்லாம் வசதியான பெண்களை வழைத்து போட்டுக்கொண்டு வாழ்க்கையை அனுபவிக்கிறதே உங்களுக்கு வேலையாய் போச்சு. போய் முடிந்தால் ஒரு வசதியான வீட்டை கட்டி முடி. அப்போதான் என் மகளை கட்டிக்கொடுக்க முடியுமென்று கறாராக சொல்லி விட்டார்”. கூரை பிய்ந்து தொங்கிய குடிசையில் குந்தியிருந்து யோசித்தான். தேயிலை கொம்பெனியில் வேலை செய்து கூரை கூட வேயமுடியாது. வீடு எப்பிடி காட்டுறதாம்..? அப்போ தான் வாகனத்தில் வந்தவர்கள் வீசி விட்டு போன விளம்பரத்தை எடுத்தான். ‘எம் தேசத்தை நாமே மீட்க வேண்டும். இருக்கும் இந்த தீவு மட்டுமே எமக்கான இருப்பிடம். நான்கு பக்கமும் கடலால் மட்டுமல்ல எதிரிகளாலும் சூழப்பட்டிருக்கிறோம். இது அவசர தேவை. அதிக சம்பளம்.’ படித்து முடித்ததுமே கொஞ்சம் நெஞ்சை நிமிர்த்தி கைகளை மடக்கி மேலே உயர்த்தி தசைகள் புடைக்கிறதா என பார்த்து விட்டு அடுத்த நாளே அந்த விளம்பரதிலுள்ள விலாசத்துக்கு போவதென முடிவெடுத்திருந்தான். அன்றிரவே அவன் கனவில் அந்த இடத்தில் ஒரு மாடி வீடு பிளஸ் மொட்டை மாடியில் பிய சீலியை அணைத்தபடி அவன்………. 000000000000000000000 இராணுவத்தில் சேர்ந்து விட்டிருந்தவன் பயிற்சிகள் முடிந்ததுமே கட்டாய சேவையாக வடக்குக்கு அனுப்பப் பட்டிருந்தான். புதிதாக சேர்ந்தவர்களின் கடமையே இரவுநேர காவல் நிலைகளில்தான் தொடங்கும். சண்டை தொடக்கி விட்டால் முன்னுக்கு செல்பவர்களும் அவர்கள் தான். மூன்று வருடங்கள் லீவு எடுக்கமால் அவ்வப்போது பியசீலிக்கு மட்டும் கடிதமெழுதி அனுப்பி விட்டு கல்வீட்டை கட்டி காதலியை மனைவியாக்கும் கனவோடு கடமையிலிருந்தானே தவிர நாட்டை பற்றிய கவலையேதுமிருக்கவில்லை. சண்டை தொடங்கி விட்டாலே எரிச்சலாவிருக்கும். முடிந்தவரை எங்காவது பதுங்கி விடுவான். “சண்டையில் என்ன கிழித்தாய்?” என்று அவன் அதிகாரி கேட்கும் கேள்விக்காக வானத்தை நோக்கி சுட்டு விட்டு துப்பாக்கி ரவை தீர்ந்த கணக்கை காட்டுவான். சமாதான பேச்சுவார்த்தை தொடங்கலாமென பேச்சு அடிபட்டுகொண்டிருந்த நேரம் தொடர்ச்சியாக விடுமுறையே எடுக்காத அவனுக்கு விடுமுறை கிடைத்தது. நேரடியாக பியசீலியின் வீட்டுக்கு சென்றவன் அவள் தந்தையிடம் “இதோ பொறுப்பான வேலையிலிருக்கிறேன். நல்ல சம்பளம். நாளையே ஒரு இஞ்சினியரை அழைத்துவந்து வீட்டுக்கு பிளான் கீறி அத்திவாரம் போடப்போகிறேன். தனி வீடு அல்ல மாடி வீடு”. என்று வாசலில் நின்றபடி சத்தமாகவே சொன்னான். இராணுவ உடையில் துப்பாக்கியோடு வேறு வந்திருக்கிறான். இதுக்கு மேலையும் முடியாது என்று சொன்னால் சுட்டாலும் சுட்டு விடுவான் என்கிற பயத்தில் உடனே அவர் ‘சரி’ சொல்லிவிட, எளிமையாக அவர்களின் திருமணம் நடந்து முடிந்து விட்டிருந்தது. வீடு கட்டும் வேலைகளும் ஆரம்பித்து விட்டதால் அவன் பியசீலி வீட்டிலேயே தங்கியிருந்தான். ஒரு மாத லீவு ஓடித் தீர்ந்துவிட அவளை வங்கிக்கு அழைத்துப்போய் அவள் பெயரை தன் கணக்கில் இணைத்தவன், “பணத்தை எடுத்து வீட்டு வேலைகளை கவனித்துக் கொள். அடுத்த விடுமுறைக்கு வரும்போது புது வீட்டுக்கு குடி போய் விடலாமென்றவன்.”, புதிய காதல் மனைவியை கண்ணீரோடு விடை பெற்றான். அப்போ சமாதான காலமென்பதால் அவனுக்கு அடிக்கடி விடுமுறை கிடைத்தது. கீழ் தளம் மட்டுமே கட்டி முடிக்கப்படிருந்த வீட்டுக்குள் இருவரும் மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கை போய்க்கொண்டிருந்தாலும் வருடங்கள் செல்ல செல்ல அவர்களுக்கு குழந்தை பிறக்கவில்லையே என்கிற கவலை மனதுக்குள் புகுந்து கொள்ளத் தொடங்கியிருந்தது . அங்கங்கே சிறு மோதல்களும் நடந்து பேச்சு வார்த்தை குழம்பி மீண்டுமொரு யுத்தம் தொடங்குவதுக்கான அறிகுறிகள் தோன்றியிருந்ததால் விடுமுறையில் போயிருக்கும் இராணுவத்தினர் அனைவரையும் உடனடியாக கடமைக்கு திரும்புமாறு அறிவித்தல்களும் வெளியாகியிருந்தது. சண்டை தொடங்கி விட்டால் இனி அடிக்கடி விடுமுறை கிடைக்காது எனவே வைத்தியரை போய் பார்த்து விடலாமென்று உள்ளுரிலிருந்த வைத்தியசாலையில் போய் பரிசோதனை செய்து பார்த்தார்கள். குறைபாடு குணதாசவிடமே என்றதும் அவனுக்கு மடியிலேயே ஒரு குண்டு விழுந்து வெடித்தது போலவிருந்தது. “இல்லை இவன் சரியில்லை. கொழும்பு போய் பெரிய வைத்திய சாலையில் பார்க்கலாமென்று” பியசீலி அவனை தேற்றினாள். மீண்டும் ஒரு சிறு நம்பிக்கையோடு கொழும்பு போனார்கள். அந்த வைத்தியசாலை பரிசோதனை முடிவுகளும் குணதாசவை நோக்கியே கையை நீட்டியது. அவன் வாழ்நாளில் நினைவு தெரிந்து முதன் முதலாக அழுதான். முழுதாய் உடைந்து போனவனை பியசீலி அணைத்து அழைத்து வந்தாலும் வீட்டில் மாட்டியிருந்த இராணுவ உடையில் கம்பீரமாக நின்றிருக்கும் அவனது படம் அவனைப்பார்த்து விழுந்து விழுந்து சிரிப்பது போலவேயிருந்தது. கண்ணை மூடும் போதெல்லாம் பியசீலியின் தந்தை, “நீயெல்லாம் ஒரு ஆம்பிளையா ? உனக்கெதுக்கு ராணுவ உடுப்பு? கையில துப்பாக்கி தூ ………” என்று துப்புவது போலவேயிருந்தது. ஒரு நாள் முழுதும் துவண்டுபோய் வீட்டிலேயே படுத்திருந்தவனுக்கு பியசீலியின் நிலையை யோசித்தான். பாவம் என்னை நம்பி வந்தவள், அவளை சமாதானப் படுத்த வேண்டும்என்பதுக்காக, “சரி விடு. எல்லாம் புத்தபகவான் பார்த்துக்கொள்ளுவார். மருத்துவத்தால் மாற்ற முடியாததையும் அவர் மாற்றுவார்.” என்று தேற்றியவன், மறு நாளே சில வேலைகளை திட்டமிட்டு செய்யத் தொடங்கியிருந்தான். வீடு மேல் தளம் கட்டுவதை இப்போதைக்கு தள்ளி வைக்கலாம் என்று முடிவெடுத்தவன் தன் பெயரில் ஆயுள் காப்புறுதி செய்துவிட்டு அன்றே வேலைக்கு திரும்பி விட்டிருந்தான். சில நாட்களிலேயே யுத்தமும் தொடக்கி விட்டிருக்க அவனை மன்னார் தளத்துக்கு அனுப்பி விட்டிருந்தார்கள். இராணுவம் மன்னாரிலிருந்தே களமுனையை திறந்து விட்டிருந்தது. இந்தச் சண்டையில் எப்படியும் செத்துப்போய் விடவேண்டும் அப்போதான் அவளுக்கு காப்புறுதி பணம் கிடைக்கும். வேறு யாரையாவது திருமணம் செய்து மகிழ்ச்சியாக இருக்கட்டும் என்பது மட்டுமே அவனது நோக்கம். இதுவரை காலமும் பதுங்கியிருந்து வானத்தை நோக்கி சுட்டவன் இப்போ முன்னுக்கு வந்து மூர்க்கமாகக் களமாடத்தொடங்கியிருந்தான். அவனது திறமையை பார்த்த அதிகாரியே அசந்துபோய் ஊடுருவி தாக்கும் சிறிய குழுவுக்கு தலைமை தாங்கும் பொறுப்பை கொடுத்திருந்தார். இராணுவம் மடுவைத் தாண்டி பல குறுக்கு பாதைகளாலும் கிளிநொச்சியை அண்மித்துக்கொண்டிருந்தது. அவனும் யுத்த களத்தில் திறமையால் குவித்த வெற்றிகளை பாராட்டி குறுகிய காலத்திலேயே ஒரு படையணியை வழிநடத்தும் அதிகாரியாகி விட்டிருந்தான். பியசீலிக்கு அவ்வப்போது குறுஞ் செய்தி அனுப்புவதோடு அவனுக்கு கிடைத்த பாராட்டுக்களும் பதவிகளாலும் ‘நான் வீரமான ஒரு ஆண்மகன். எனக்கு எந்தக்குறையுமில்லை.’ என நம்பத் தொடங்கியிருந்தான். கிளிநொச்சியின் பாரிய மண் அணையை உடைத்து உள்ளே புகுந்த அணியில் அவனது அணியும் முக்கியமானது. பொது மக்களை சரணடையும்படி அறிவித்தல் கொடுத்ததுமே எங்காவது ஒரு வழி கிடைக்காதா என காயங்களோடும் பசியோடும் ஏங்கயிருந்த மக்கள் சாரை சாரையாக சரணடையத் தொடங்கியிருந்தார்கள். இராணுவத்தினர் ஆண்களை, பெண்களை, வயதானவர்களை, காயமடைந்தவர்களை எனத் தனித்தனியாகப் பிரிக்கத் தொடங்கியிருந்தார்கள். நடைப்பிணங்களாக நகர்ந்து கொண்டிருந்தவரிசையில் ஒரு சலசலப்பு. அவன் என்னவென்று விசாரித்தான். யாரோ ஒரு இளம்குடும்பம் பெண் நிறைமாத கர்ப்பிணியாம். கணவன் அவளை தனியாக விடமாட்டேன் என்று அடம்பிடித்துக்கொண்டிருந்தான். அனைத்தையும் கவனிதுக்கொண்டிருந்தவன் நேராகப்போய் அடம்பிடிதுக்கொண்டிருந்தவனை எட்டி உடைத்து விட்டு இழுத்துக்கொண்டு போங்கள் என்று கட்டளையிட்டான். “ஐயா பெறு மாசம் ஐயா. இண்டைக்கோ நாளைக்கோ பிறந்திடும். அவள் வேற நோஞ்சான இருக்கிறாள். நான் பக்கத்திலை பாத்துக்கொள்ளுறேன். விடுங்கோ ஐயா.” எண்டு புலம்பியபடியே இருந்தவனை இராணுவத்தினர் தள்ளிக்கொண்டு போனார்கள். அவள் மொத்தமாக அழுது கண்ணீர் தீர்ந்திருக்க வேண்டும். வயிற்றைப்பிடித்தபடி பற்களால் உதட்டை கடித்து கண்களை மூடி நின்றிருந்தவளை இராணுவ பெண்ணொருத்தி அழைத்துக்கொண்டு போனாள். இரவானதும் சரணடைவு நிறுத்திவைக்கப்பட்டு மறுநாள் வரும்படி அறிவித்தார்கள். இடைவிடாது கேட்டுக்கொண்டிருந்த துப்பாக்கிகளின் சத்தம் அன்று கொஞ்சம் ஓய்ந்திருந்தது. அவர்களது தலைநகரம் வீழ்ந்து விட்டது. இன்னும் கொஞ்சம்தான் முற்றாக முடித்துவிடுவோம் என்று வெற்றிக்களிப்பில் நிறைந்திருந்த தன் அணியினர்ருக்கு வாழ்த்து சொன்னவன். தற்காலிக தங்குமிடமாகப் பாதி இடிந்தவீடு ஓன்றில் ஓய்வெடுக்க சென்றிருந்தான். ஜெனறேற்றரில் ஒரேயொரு பல்ப்புமட்டும் மெல்லிய வெளிச்சம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது. லேசாகக் கண்ணயர்த்து போகும் நேரம் மீண்டும் சலசலப்பு. வேகமாக வந்த ஒருவன் சலூட் அடித்துவிட்டு, “சேர் .. சரணடைந்த ஒரு பெண்ணுக்கு குழந்தை பிறக்கப்போகிறது. வலியில் கத்துகிறாள் என்ன செய்யலாம்? ” என்றான். பல நாட்களுக்கு பின்னர் கழற்றி மாட்டியிருந்த சட்டையை போட்டுக்கொண்டு பெண்கள் அடைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த இடத்துக்கு போனவன் வலியில் துடிதுக்கொண்டிருந்தவளைப் பார்த்தான். அவன் அடித்து விரட்டியவனின் மனைவியேதான். “ராணுவ மருத்துவருக்கு தகவல் கொடுங்கள். அவளை என் தங்குமிடத்துக்குத் தூக்கிவாருங்கள்.” என்று கட்டளையிட்டு விட்டு மீண்டும் இருப்பிடம் திரும்பி விட்டான். அவளைக் கொண்டுவந்து நிலத்தில் கிடத்தி விட்டிருந்தார்கள். வைத்தியர் வந்து சேரும்போது வலியில் முனகிக்கொண்டிருந்தவள் மயக்க நிலைக்கு சென்று கொண்டிருந்தாள். வைத்தியர் வந்ததுமே அவள் நாடித்துடிப்பை தொட்டுப்பார்த்து விட்டு வேகமாக இயங்கத் தொடங்கினார். குளுக்கோஸ் பையை எடுத்து ஒரு தடியில் கட்டி ஊசியை குழாயில் இணைத்து அவள் கையில் நரம்பை தேடிப்பிடித்து ஏற்றி விட்டு. சிறு பிளேட்டை எடுத்து அவளின் அடி வயிற்ரைக் கிழித்து குழந்தையை வெளியே எடுத்தவர், அதே பிளேட்டால் தொப்பிள் கொடியை வெட்டி விட்டு தண்ணீர் வேணுமென்றதும் குணதாசவே வாளியில் தண்ணீரை கொண்டு வந்து வைத்தான். அதில் குழந்தைதையை அமிழ்த்தி கழுவத்தொடங்கியதுமே அழத் தொடங்கியிருந்தது. “குழந்தைக்கு பால் கொடுக்க உடனே ஏற்பாடு செய்யுங்கள்” என்று வைத்தியர் சொன்னதுமே, காவலுக்கு நின்ற ஒருவனை அழைத்து, “கைதானவர்களில் பால் கொடுக்கக் கூடிய தாய் யாராவதிருந்தால் உடனே வேகமாக அழைத்து வா..” என்று கட்டளையிட்டான். சில நாட்களுக்கு முன்னர் பிறந்த கைக்குழந்தையோடு ஒரு தாயை அவன் முன்னால் கொண்டு வந்து நிறுத்தினார்கள். அவன் சைகை செய்ததுமே ஒருவன் அவளிடமிருந்த குழந்தையை வாங்கிக்கொள்ள அழுதுகொண்டிருந்த குழந்தையை அவள் கையில் கொடுத்ததும் அங்கிருந்து ஓரமாக அவள் சென்றுவிட குழந்தையின் அழுகை சத்தம் நின்று போய் விட்டிருந்தது. தன் கடமைகளை முடித்த வைத்தியர் அவனிடம் வந்து, “தையல் போட்டிருக்கிறேன். நிறைய இரத்தம் வெளியேறியிருக்கிறது. ஏற்கனவே அந்தப்பெண் பலவீனமாக இருக்கிறாள். உடனடியாக இரத்தம் செலுத்த வேண்டும். இல்லா விட்டால் உயிருக்கு ஆபத்து. வசதியுள்ள பெரிய வைத்திய சாலைக்கு எடுத்துப்போங்கள்.” என்று சொல்லிவிட்டு அவனுக்கு முன்னால் சல்யூட் அடித்து விட்டு விடை பெற்றுக்கொண்டான். வைத்தியர் போனதும் சுற்று முற்றும் பார்த்தான். மங்கலான வெளிச்சத்தில் காவலுக்கு நின்றவர்களும் குழந்தைக்குப் பால் கொடுக்கும் பெண்ணும் சிறிது தூரத்திலேயே நிற்பது தெரிந்தது. அறைக்கு திரும்பி அசைவற்றுக்கிடந்த அவளையே சில நிமிடங்கள் பார்த்துக்கொண்டிருந்தவன் மீண்டும் வெளியே பார்த்தான். அருகாக யாருமில்லை. கதவை மெதுவாக சாத்தி விட்டு இடுப்பிலிருந்த சிறிய கத்தியை எடுத்து அவளின் அடி வயிற்றின் கீழே செருகி மேல் பக்கமாக இழுத்தான். அப்போதுதான் போடப்பட்டிருந்த தையல்கள் கத்திக்கு வழி விட்டு இலகுவாக ஒவ்வொன்றாக அறுத்துக்கொண்டு சில அங்குலங்கள் அதையும் தாண்டி வந்து நின்றது. கத்தியை இழுத்தெடுத்து குளுக்கோஸ் குழாயை அறுத்தவன், அதிலிருந்து வழிந்த குளுக்கோசில் கழுவி மீண்டும் இடுப்பில் செருகி விட்டு குனிந்து பார்த்தான். அவள் அவனை வெறித்துப் பார்த்தபடியே உடல் ஒரு தடவை அசைந்தது. எதோ சொல்ல முயற்சித்தது போலவிருந்தது. கழுதுப்பக்கத்தில் விரல்களை வைத்துப் பார்த்தான். நாடித் துடிப்பு அடங்கிப்போயிருந்தது . வெளியே வந்து லேசாக விசிலடித்ததும் ஓடி வந்த பாது காவலனிடம், ‘அவள் இறந்து விட்டாள். கொண்டு போய் புதைத்துவிடு.’ என்று சைகையிலேயே சொன்னதும், இயந்திரம் போல இயங்கிய பாதுகாவலன் இறந்தவளின் உடலை அவள் கிடத்தியிருந்த துணியிலேயே சுருட்டி தோளில் சுமந்தபடி இருளில் மறையத் தொடங்கியிருந்தான். அவளுடலில் வழிவதற்கு இரத்தம் இருந்திருக்கவில்லை. வெளியே பாலுட்டி முடித்திருந்தவளிடம் அவளின் குழந்தையையும் எடுத்துக்கொண்டுபோய் உள்ளே படுக்கசொன்னதும் அவள் குழந்தைகளோடு உள்ளே நுழைந்து இரண்டு குழந்தைகளையும் அணைத்தபடி நித்திரையாகிப்போனாள். அரையிருளில் அறுந்துபோன குளுக்கோஸ் குழாயிலிருந்து இன்னமும் துளிகள் விழுந்துகொண்டிருந்தது. 0000000000000000000000000 நீண்ட நாளின் பின் குணதாச தொலைபேசியில் பிய சீலியை அழைத்ததும் அதிகாலை நேரம் பயத்தில் பரபரத்து, “உங்களுக்கு ஒன்றுமில்லையே…….? என்றவளிடம் , “இல்லை காலை விடிந்ததும் ஒரு வண்டியை பிடித்துக்கொண்டு கொஞ்சம் பணமும் எடுத்துக்கொண்டு வவுனியா வந்துவிடு. இராணுவ அலுவலகத்துக்கு போக வேண்டாம். ரயில் நிலைய பக்கமாக வந்துவிடு. அங்கேயே காத்திரு. நான் வந்துவிடுகிறேன்.” என்று விட்டு தொலை பேசியை துண்டித்து விட்டான் . நடந்த முழு உண்மையையையும் பியசீலியிடம் சொல்ல முடியாது. எனவே அவளுக்கு சொல்வதுக்ககவே ஒரு கதையை தயார் செய்ய வேண்டியிருந்தது .யோசித்தான். கதை இதுதான் : ‘பயங்கரவாதிகளிடமிருந்து அப்பாவி பொது மக்களை மீட்டுக்கொண்டிருந்தோம். அப்போ ஒரு கர்ப்பிணி பெண்ணும் கணவனோடு ஓடி வந்துகொண்டிருந்தாள். அப்போ பயங்கரவாதிகளின் சூடு பட்டு கணவன் இறந்து போய் விடக் காயமடைந்த கர்ப்பிணி பெண்ணை மட்டும் என்னால் காப்பாற்ற முடிந்தது. ஆனால் அன்றிரவே குழந்தை பிறந்துவிட பலவீனமாக இருந்த அந்தப்பெண் இறந்து விட்டாள். எவ்வளவோ முயன்றும் என்னால் அவளை காப்பாற்ற முடியவில்லை. குழந்தையை மட்டுமே காப்பாற்ற முடிந்தது. புத்த பிரானே எமக்காக இந்த குழந்தையை என் கையில் கொடுத்ததாக நினைத்தேன். இனி இவன் எங்கள் குழந்தை……” இதை பலமுறை அவன் சொல்லிப் பார்த்துக்கொண்டான். அதிகாலையே எழுந்தவன் நித்திரையிலிருந்த பெண்ணிடம், “உன் குழந்தையை கொண்டுபோய் முகாமில் உன் உறவினர் அல்லது தெரிந்தவரிடம் கொடுத்துவிட்டு வா.” என்றவன் பழைய துணியால் சுற்றியபடி நித்திரையிலிருந்த குழந்தையை தன்னுடைய இராணுவ சீருடை ஒன்றில் சுற்றி கையில் எடுத்து பார்த்தபடியே நிற்றிருக்கும்போதே அவள் வந்து விட்டிருந்தாள். குழந்தையை அவள் கையில் கொடுத்து ஜீப்பில் ஏற சொன்னவன், வண்டியை இயக்கியதும் அது ஏ 9 பாதையால் ஓடத் தொடங்கியிருந்தது. வழி நெடுகலும் அங்காங்கு இருந்த இராணுவ தடை கம்பங்கள் எல்லாமே அவனின் அடையாளத்தை உறுதி செய்து வழி விட்டுக்கொண்டிருந்தது. வவுனியா இரயில் நிலையத்துக்கு அருகில் வந்தவன் தொலைபேசியில் பியசீலியை தொடர்பு கொண்டதுமே, அருகிலிருந்த ஒரு வாகனத்திலிருந்து இறங்கி சுற்று முற்றும் பார்த்து விட்டு, வண்டியிலிருந்தவளிடம் குழந்தையை வாங்கும்போதே அது வீரிட்டு அழத் தொடங்கியிருந்தது. கொஞ்சம் பலவந்தமாகவே குழந்தையை பிரித்தெடுக்கும் போது அவள் உதடுகளை கடித்து கண்களை மூடிய படியே பேசாமலிருந்தாள். பியசீலியின் கைகளில் குழந்தையை கொடுத்தவன், பியசீலிக்காக சொல்வதுக்கு தாயார் செய்து வைத்திருந்த கதையை வேகமாக சொல்லி முடித்துவிட்டு , “நீ ஊருக்கு போக வேண்டாம். அமாவிடம் விபரம் சொல்லியுள்ளேன். நேராக அவர்கள் வீட்டுக்கு போ. போகிற வழியில் குழந்தைக்கு வேண்டிய பால்மா, பால் போச்சி வாங்கி கொள்.” என்றவனிடம் குழந்தைக்கு என்ன பெயர் என்ற பியசீலியின் கேள்விக்கு, “குமார………..” என்று விட்டு ஜீப்பில் போய் ஏறிக்கொண்டான். மீண்டும் கிளிநொச்சி சென்றுகொண்டிருந்த வாகனத்தை யாருமற்ற காட்டுப் பகுதியில் நிறுத்தி அவளை கீழே இறங்கசொன்னவன் துப்பாக்கியை அவள் தலையில் வைத்தான். எந்த அசைவுமற்று நின்றவளிடம் “உனக்கு சாக பயமில்லையா?” என்றதும் அவளது உதடுகள் லேசாய் விரிந்தது. அதை சிரிப்பென்று அவன் எடுத்துக்கொண்டான். “என்ன பெயர்?” என்று அவளிடமிருந்து வந்த உணர்வுகளற்ற குரலுக்கு. “என்பெயரா….?” என்று கோபமாய் கேட்டான். “இல்ல… உன் பெண்சாதி பெயர் ..” கம்பீரமாய் துப்பாக்கியை நீட்டியபடி நின்றிருந்தவன் கொஞ்சம் தடுமாறி, “எதுக்கு….? என்றான். “அந்தக் குழந்தையைப் பத்திரமா பார்த்துக்கொள்ள சொல்.” என்றதும் துப்பாக்கியை மீண்டும் இடுப்பில் செருகிவிட்டு, “சரி வந்து ஜீப்பில் ஏறு.” என்றான்.அவள் ஏறி அமர்ந்ததும் ஜீப் நகரத்தொடங்கியது. இருவரிடமும் ஆயிரம் கேள்விகள் இருந்தாலும் வார்த்தைகளை வீணாக்க இருவருமே விரும்பவில்லை. ஜீப் மீண்டும் கிளிநொச்சி முகாமுக்குள் நுழைந்ததும் அவளை இறங்கி போகசொன்னவன், “உன் விசாரணைகளை விரைவாக முடித்து விடுதலை செய்ய சொல்கிறேன். நீ போகலாம்.” என்றதும் தன் பிள்ளை இருக்கும் இடத்துக்கு வேகமாக போய் கொண்டிருந்தவளிடம், “கொஞ்சம் நில்லு.” என்றவன், அருகில் போய், “அவள் பெயர் பியசீலி…… குழந்தையை பத்திரமா பார்த்துக்கொள்வாள். இதை பற்றி நீ யாரிடமும் சொல்லக்கூடாது. போ என்றான்.” எபோதாவது செத்து தொலைந்து விட வேண்டும் என்பதுக்காகவே முன்னரங்கில் மூர்க்கமாக படை நடத்தி வெற்றிகளை குவிதுக்கொண்டிருந்தவன் இப்போதெல்லாம் மெதுவாகவும் பாதுகாப்பாகவும் நகரத் தொடங்கியிருந்தான். ஒரு துப்பாக்கி ரவை கூட உரசிப் பார்க்கமேலேயே வாழ்க்கை வெறுத்துப்போயிருந்த காலங்கள் கடந்து போய் விட்டிருந்தது. இனி வாழ்ந்து விட வேண்டுமென முடிவெடுத்திருந்த அன்றிரவே அவனுக்கு பக்கத்தில் விழுந்து வெடித்த குண்டுச் சத்தத்தில் எழுந்த வலியோடு மயங்கிப் போயிருந்தான். ராணுவ வைத்திய சாலையில் கண்விழித்த போது, ஒற்றை காலடியில் குழந்தையோடு பியசீலி நின்றிருந்தாள். வலப்பக்கமாக பெரும் வலி. வலக்கால் பக்கமாக தொடைக்குக் கீழே வெள்ளை போர்வை மட்டுமே தெரிந்தது. ஆனாலும் விரல்கள் இருக்குமென்கிற நம்பிக்கையோடு அசைத்துப் பார்த்தான். முறிந்த பல்லியின் வால் போல அவனது தொடை மட்டும் கொஞ்சம் அசைந்தது. என்ன நடந்ததென ஞாபகங்கள் அனைத்தையும் ஒன்றோடு ஒன்றாக கோர்த்து பார்க்க முயன்றதில் குண்டு வெடித்தது வரை மட்டுமே ஞாபகத்தில் வந்தது. அறுந்து போயிருந்த நினைவு மீண்டும் ஓட்ட வைத்ததில் ஒற்றைக் கால் இல்லாதவனாகப் படுக்கையில். அதுக்கு மேல் அவனால் நினைவுகளை மீட்க முடியவில்லை. பியசீலி குழந்தையை அவனருகில் கிடத்தியதும், அது இரண்டு கால்களையும் அடித்து எதோ சத்தம் போட்டபோது அவன் ஒற்றைக் கால்வலியை மறந்து போனான். காயம் ஆறும்வரை சில மாதங்கள் வைத்திய சாலையிலேயே கழிக்க வேண்டியிருந்தது. ஒருநாள் வெளியே வீதியெங்கும் பட்டாசு சத்தம். காவலரணில் நின்றிருந்த இராணுவத்தினரும் வானத்தை நோக்கிச் சுட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். வைத்திய சாலை ஊழியர்களும் மகிழ்ச்சியோடு ஒருவரையொருவர் கட்டிப்பிடித்து மகிழ்ச்சியைக் கொண்டாடி முடித்த மறுநாள் வைத்திய சாலைக்கு வந்திருந்த ராணுவ அதிகாரி காயமடைந்திருந்த அனைத்து வீரர்களின் வாயிலும் ‘பயங்கர வாதத்தை வென்று அரக்கனை கொன்று விட்டோம்.’ என்ற படியே பால்ச்சோற்றை ஊட்டி விட்டுச் சென்று விட்டார். காயம் ஆறிப்போனதும் வீடு திரும்பியிருந்தவனுக்கு காயமடைந்த இராணுவத்தினருக்கு கொடுக்கும் ஊக்கதொகையும் வேறு தொழில் தொடங்குவதுக்காக கைத்தொலைபேசி திருத்தும் பயிற்சியும் அரசால் வழங்கப்பட்டது. கிடைத்த தொகையில் வீட்டுக்கு முன்னாலேயே சிறிய தொலைபேசி திருத்தும் கடை ஒன்றை போட்டுக் கொண்டவனுக்கு ஒய்வுதியமும் கிடைதுக்கொண்டிருந்ததால் வாழ்க்கை சுமுகமாகப் போய்கொண்டிருந்தது. நாட்கள் செல்ல நடந்த சம்பவங்களும் நினைவிலிருந்து விலகிப்போய் இன்றுவரை நிம்மதியாகவே இருந்தான். இன்றைய சம்பவம் மீண்டும் அவனை பழைய நினைவுகளுக்கு இழுத்துக்கொண்டு செல்லவே, அடுத்த லீவுக்குக் குடும்பமாக கிளிநொச்சிக்குச் சுற்றுலாபோய் பியசீலிக்கு அவன் சொல்லி வைத்திருந்த அதே கதையை அங்குவைத்து நம்பும் படியாக குமாரவுக்கு சொல்லிவிடுவதென முடிவெடுத்திருந்தான். 0000000000000000000000000000 வாகனம் கிளிநொச்சி நகரை அண்டியிருந்தது. குணதாசவுக்கும் பியசீலிக்கும் நடுவில் கையில் பந்தை வைத்து உருட்டியபடியே குமார வெளியே வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். குணதாசவோ இறுகிய முகத்தோடு பல வருடங்களுக்கு பின்னர் ஒரு இடத்தைக்காட்டி “இதோ……. இங்குதான் நீ கிடைத்தாய்.” என மீண்டும் சொல்லப்போகும் அந்த கதையையே மனதுக்குள் திரும்ப சொல்லிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். கிளிநொச்சி சந்தியில் சனக்கூட்டமாகவும் சத்தமாகவும் இருக்க, சந்தியில் இருந்த உணவகத்தில் ஏதாவது சாப்பிடலாமென நினைத்து வண்டியை நிறுத்துமாறு சொல்லிவிட்டுத் தன் கைதடியைகளை எடுத்துக்கொண்டு இறங்கிய போது, வீதியின் மறுபக்கம் சனக்கூட்டமாக இருந்தது. “அங்கே என்ன நடக்கிறது?” என்று ஒருவரை கேட்டதும் , “ஒ……… அதுவா? காணமல் போனவர்களுக்கான போராட்டம். இதுவே இவங்களுக்கு வேலையா போச்சு.” எண்டு சொன்னபடி போய் விட்டார். குமார வண்டியிலிருந்து இறங்கும்போது கையிலிருந்த பந்து நழுவி வீதியில் குறுக்கே உருண்டோட தொடங்கியதும் அதை பிடிப்பதுக்காக அவன் வீதியில் பாய மறுபக்கமிருந்து வேகமாக வந்துகொண்டிருந்த தனியார் பேருந்து ஓன்று பிரேக் அடித்து நிக்க, ஓடிப்போன குமார திரும்பவும் மறுபக்கம் வந்து விழுந்திருந்தான். என்ன நடந்தது என எல்லோருமே யோசிக்க முதல் அது நடந்து விட்டிருந்தது. அனைவருமே உறைந்து போய் நின்றிருக்கும் போது குணதாச வீதியில் கிடந்தவனை பார்த்தார். குறுக்கே ஓடிய குமாரவை காப்பாற்ற அவனை தள்ளி விட்டு பேருந்தில் ஒருவர் அடி பட்டு கிடந்திருந்தார். யாரோ போனடித்து விட்டிருக்க அம்புலன்ஸ் அவரை ஏற்றிக்கொண்டு போனதும் அங்கு வந்த போலிசார் பேருந்து ஓட்டுனரை கைதுசெய்து விசாரிக்க தொடங்கியிருந்தார்கள். குறுக்கே போன குணதாச தன் இராணுவ அடையாள அட்டையை காட்டி “என் மகனில் தான் பிழை. அவரை விட்டு விடுங்கள்.” என்றதும் போலிசாரும் “விசாரணைக்கு அழைக்கும்போது வரவேணும்.” என்று அவனை விட்டு விட்டார்கள். குமரவை காப்பாற்ற குறுக்கே விழுந்தவன் கையில் வைத்திருந்த எதையோ எறிந்து விட்டதை கவனித்திருந்த குணதாச அதை போய் எடுதுப்பார்த்தான். ஒரு பதாதையில் படம் ஒட்டியிருந்ததது. கீழே சிலவசனங்கள் . அந்த படம் அவனை உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தது. அன்றைய இரவின் மங்கிய வெளிச்சத்தில் அவனிடம் எதையோ சொல்ல முயற்சி செய்து அப்படியே அடங்கிப்போனவளின் முகம். இன்னும் அவனின் நினைவிலிருந்தது. அங்கிருந்த ஒருவரிடம் “என்ன எழுதியிருக்கு?” என்று கேட்டான். “என் மனைவியும் பிள்ளையும் எங்கே……”? என்று எழுதியிருக்கு என்று சொல்லிவிட்டு அவன் போய் விட்டான். அக்கம் பக்கம் பார்த்து விட்டு அந்த படத்தை தனியாக பிரித்தெடுத்து சட்டைபைக்குள் மறைத்து வைத்துக்கொண்டான் . உணவகத்தில் சாப்பிட அமர்திருந்தாலும் அவனால் சாப்பிட முடியவில்லை. பியசீலியும் குமாரவும் கூட சரியாக சாப்பிடவில்லை. அரை குறையாக சாப்பிட்டு விட்டு வெளியே வந்திருந்தவர்கள் வண்டியில் ஏறியதும் “திரும்பவும் ஊருக்கே போ………” என்று ஓட்டுனரிடம் சொல்லிவிட எதுவும் புரியாமல் அவனும் வந்த வழியே வண்டியை செலுத்த தொடங்கியிருந்தான். குணதாச மடியிலேயே தலை வைத்து படுத்திருந்த குமார, “அப்பா……. எல்லாம் என்னால தானே…? அவருக்கு ஒண்டும் ஆகியிருக்காதே..?” என்றான். இல்லை ஒண்டும் ஆகியிருக்காது. அவர்களும் நல்லவர்கள் தான்”. என்று சட்டையை தடவிப் பார்த்துக் கொண்டான் குணதாச. ஊரை அடைந்திருந்தபோது இரவாகி விட்டிருந்தது. நீண்ட நேர மௌனத்தை உடைத்தவன், “இன்றைக்கு கொஞ்சம் குடிக்கவேண்டும்.” என்று பியசீலியிடம் மெதுவாக அனுமதி கேட்டான். அவளும் எதுவும் சொல்லவில்லை. வாகனம் சாராய கடையை அண்மித்தபோது றைவரின் தோளில்த் தட்டிப் பணத்தைக் கொடுத்தான். வண்டியை நிறுத்தியவன் ஓடிப்போய் வாங்கி வந்து அவனிடம் கொடுத்து விட்டு வீட்டில் கொண்டு போய் விட்டு விட்டான். இரவு பியசீலி அறைக்குள் போய் படுத்துவிட, அவன் குடிப்பதை ஆச்சரியமாக பார்த்துக்கொண்டிருந்த குமாரவை “வா…” என்று அழைத்தவன், அவனை இறுக்கி அணைத்து முத்தமிட்டு, அப்பா இப்போ உனக்கொரு கதை சொல்லப் போகிறேன்.” என்று சொல்லத் தொடங்கியிருந்தான் 000000000000000000000 மறுநாள் காலை வழமையை விட தாமதமதமாக எழும்பிய குமார குணதாசவை பார்த்தபோது அவன் மூலையில் சிறிய கண்ணாடி கூண்டிலிருந்த புத்தர்சிலையையே வெறித்துப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அதில் புதிதாக பிடுங்கி வைக்கப்பட்டிருந்த நந்தியாவட்டை பூக்கள் நிரம்பியிருந்தது. அருகில் ஒரு பெண்ணின் படம். ” குமார முகம் கழுவி விட்டு வா. தேநீர் தயார் செய்கிறேன்.” என்கிற பியசீலி சொன்னதை காதில் வாங்கிக் கொள்ளாதவன் பந்தை எடுத்துக்கொண்டு வீட்டுக்கு பின்புறமாக சென்றிருந்தான். பந்து சுவரில்மோதும் சத்தம் கேட்கத் தொடங்கியிருந்தது. குணதாச பியசீலியை திரும்பிப் பார்த்தான். அவள் முகட்டை வெறித்துப்பார்த்தபடி சுவரில் சாய்ந்திருந்தாள். குணதாச நினைவு தெரிந்து வாழ்கையில் இரண்டாவது தடவையாக அழ ஆரம்பித்திருந்தான். டமால் என்று பந்து வெடிக்கும் சத்தம் கேட்டது .
    • Mulvaney brashly admits quid pro quo over Ukraine aid as key details emerge White House acting chief of staff Mick Mulvaney made a stunning admission Thursday by confirming that President Donald Trump froze nearly $400 million in US security aid to Ukraine in part to pressure that country into investigating Democrats. Mulvaney insisted that he only knew of a US request to investigate the handling of a Democratic National Committee server hacked in the 2016 election, but text messages between US diplomats show efforts to get Ukraine to commit to an investigation into Burisma, the company on whose board former Vice President Joe Biden's son sat. There is no evidence of wrongdoing in Ukraine by either Biden. "That's why we held up the money," Mulvaney said after listing the 2016-related investigation and Trump's broader concerns about corruption in Ukraine. After weeks during which Trump denied the existence of any political quid pro quo in his withholding of security aid to Ukraine, Mulvaney confirmed the existence of a quid pro quo and offered this retort: "Get over it."   "We do that all the time with foreign policy," Mulvaney said of the influence of politics in the Trump administration. In an unusual statement expressing public distance from the White House, a senior Justice Department official responded: "If the White House was withholding aid in regards to the cooperation of any investigation at the Department of Justice, that is news to us." Trump's attorney Jay Sekulow told CNN's Jim Acosta: "The legal team was not involved in the acting chief of staff's press briefing."   https://www.cnn.com/2019/10/17/politics/mick-mulvaney-quid-pro-quo-donald-trump-ukraine-aid/index.html
    • (நா.தனுஜா) சர்வதேச ஊடகங்களின் முன்னிலையில் கோத்தபாய ராஜபக்ஷ நாட்டையும், இராணுவத்தையும் காட்டிக்கொடுத்துவிட்டதாக புதிய ஜனநாயக முன்னணியின் ஜனாதிபதி வேட்பாளர் சஜித் பிரேமதாச, இவ்வாறு செய்வதற்கு அவருக்கு வெட்கமில்லையா? முதுகெலும்பு இல்லையா? எனவும் கேள்வி எழுப்பினார். புதிய ஜனநாயக முன்னணியினால் கெகிராவ நகரில் இன்று ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த தேர்தல் பிரசாரக் கூட்டத்தில் உரையாற்றுகையிலேயே அவர் இவ்வாறு குறிப்பிட்டார்.  இதன்போது மேலும் உரையாற்றிய அவர், கடந்த செவ்வாய்கிழமை உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டு ஊடகவியலாளர்களின் முன்நிலையில் கோத்தாபய ராஜபக்ஷ தலைகுனிய நேர்ந்த சம்பவத்தை அனைவரும் அறிவீர்கள்.  அடிப்படைவாதம் மற்றும் தேசிய நல்லிணக்கம் தொடர்பில் எழுப்பப்பட்ட கேள்விக்கு அனைத்து பக்கமும் திரும்பினாரே தவிர, அவரிடமிருந்து பதிலில்லை. இவ்வளவு காலமும் அவர்கள் தேசிய பாதுகாப்பு குறித்தே பேசிவந்தார்கள். எனினும் அந்த ஊடகவியலாளர் சந்திப்பில் உண்மைகள் அனைத்தும் வெளிவந்துவிட்டது.  கடந்த காலத்தில் அவர்கள் யாருக்கு ஜம்பர் அணிவித்து, யாரை சிறையில் அடைத்தார்களோ அவரே போருக்கு தலைமைத்துவம் வழங்கிய யுத்தவீரர் என்று சர்வதேச ஊடகங்களின் முன்நிலையில் அவர்களுடைய வாயாலேயே ஏற்றுக்கொள்ளளும்படி நேர்ந்துவிட்டது.  இராணுவத்தினரை தண்டிப்பார்கள், மின்சாரக்கதிரையில் ஏற்றுவார்கள் என்றெல்லாம் கடந்த காலத்தில் கூறினார்கள். அவ்வாறு மின்சாரக்கதிரையில் ஏற்றுவதற்காகவே அந்தக் கேள்வி கேட்கப்பட்டது. அதற்கு கோத்தபாய ராஜபக்ஷ வழங்கிய பதில் 'காட்டிக்கொடுப்பு'.  ஆனால் பிரேமதாசவினர் யாருக்கும் பயந்தவர்கள் அல்ல. யாருடைய நிபந்தனைகளுக்கும் கட்டுப்படக்கூடியவர்கள் அல்ல. சர்வதேசத்தில் எவரொருவரைக் கண்டும் நான் அஞ்சவில்லை இராணுவத்தினருக்காக என்னுடைய கழுத்தைக் கொடுப்பதற்குக்கூட தயாராக இருக்கின்றேன் என்பதை இங்கு கூறிக்கொள்ள விரும்புகின்றேன் என்றார். https://www.virakesari.lk/article/67112
    • (இராஜதுரை ஹஷhன்) அனைத்து இன மக்களின் பாதுகாப்பினையும் பலப்படுத்திய எம்மை நாட்டு மக்கள் மீண்டும் தெரிவு செய்வார்கள் என  எதிர்க்கட்சி தலைவர் மஹிந்த ராஜபக்ஷ தெரிவித்தார். குளியாப்பிடிய நகரில் இன்று இடம்பெற்ற பொதுஜன பெரமுனவின் தேர்தல் பிரச்சார கூட்டத்தில் கலந்துக் கொண்டு கருத்துரைக்கையில் அவர் மேற்கண்டவாறு குறிப்பிட்டார். தேசிய பாதுகாப்பினை பலவீனப்படுத்தி  மக்களை  அச்சுறுத்தலுக்குள்ளாக்கிய முறையற்ற அரசாங்கம்  புறக்கணிக்கப்பட வேண்டும். எமது ஆட்சியில் பாரிய போராட்டத்தின் மத்தியில் தேசிய பாதுகாப்பு பலப்படுத்தப்பட்டது. இன்று அரசியல் தேவைகளுக்காக பலவீனப்படுத்தியுள்ள தேசிய பாதுகாப்பு மீண்டும் பலப்படுத்தப்படும். நாட்டுக்க  வருமானத்தை ஈட்டும் அபிவிருத்திகளை மாத்திரம்  நிர்மாணித்தோம். துறைமுகம், அபிவிருத்திகள் அனைத்தும் தேசிய வருமானத்தை ஈட்டும் விதமாக காணப்பட்டது. ஆட்சி மாற்றததினை தொடர்ந்து தேசிய  வளங்கள் அனைத்தும் பிற நாட்டவருக்கு  விற்கும்  முயற்சிகள் மாத்திரமே முன்னெடுக்கப்பட்டது. நாட்டை விற்கும் சட்டத்தை தவிர்த்து ஏனைய சட்டங்கள் அனைத்தும்   பாராளுமன்றத்தில் கொண்டுவரப்பட்டு நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளது என்றும் அவர் கூறினார். https://www.virakesari.lk/article/67118
    • கிருபன் உங்களின் இந்த பார்வையுடன்  நான் உடன்படுகிறேன்.  உங்களை போன்ற மதம் தொடர்பான தெளிவான பார்வையுடன் இருக்கும் எவரையும் மதம் மாற்றும் பேர்வளிகள் எதுவும் செய்ய முடியாது என்பது எனக்கு தெரியும். மதத்தில் நம்பிக்கை அற்ற என்னையும், மதத்தை சம்புரதாயத்திற்காக கடைப்பிடிக்கும் சாதாரண மக்களையும்  மத மாற்றுபவர்களால் மாற்ற முடியாது  நான் முன்னரே குறிப்பிட்டது போல் மதத்தையும் அது கூறிய  மூடப்பழக்கங்களையும்  மிக தீவிரமாக நம்புபவர்களை தான் மதம் மாற்ற முடியும்  நீங்கள் quote செய்த எனது  கேள்வி   கடவுளில் நம்பிக்கை  இருப்பதாக கூறிக்கொண்டு அந்த கடவுளுக்கும் மனித அறிவுக்கும் சற்றும் பொருத்தமற்ற முறையில் மதத்தால் பரப்பப்பட்ட, எமது மக்களின் முன்னேற்றத்திற்கு தடையாக உள்ள, அடிமுட்டாள் தனமான மூடத்தனங்களையும் நம்பிக்கொண்டு அதையும் பின்பற்ற வேண்டும் என்று வாதிடும் நபர்களுக்கானது. உங்களை போன்ற தெளிந்த சிந்தனை உடையவர்களுக்கானத அல்ல. நன்றி