• advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt
விவசாயி விக்

வெளிநாட்டுக்காரர்

Recommended Posts

(30 வருடங்களிற்கு பின் ஊர் பயணம்.  எனது மாமனாரின் சாம்பல் கரைக்க கீரிமலைக்கு சென்றோம். எனது அனுபவங்களை சிறு கதைகளாக பகிர்கிறேன்.)

luggage-info.jpg

"அத்தான், எயர் போர்டில முழுசி முழுசி உங்களை பார்ப்பினம் பயந்தால் உடனே விசாரிக்க கூப்பிட்டு காசு பறிக்க பார்ப்பினம்"  மச்சானின் அறிவுரை மனதில் ஓடுகிறது.

குடும்பத்துடன் எயர் லங்கா விமானத்தில் இறங்கி வரி திணைக்களம் நோக்கி நடக்கின்றோம்.  இராணுவ சீருடையில் சின்ன பொடியள் நின்று எங்களை முழுசி பார்க்கிறார்கள்.  நாங்கள் அவர்களை அசடடை செய்யாமல் நடக்கின்றோம். 

ஓடுபாதைக்கு அப்பால் வான்படை துருப்புகள் பழைய ரஷ்ய விலங்கூர்திகளை கழுவி கொண்டிருத்தந்தார்கள். 

"பேரிச்சம் பழம் கூட தேறாது," எம்முடன் பயணித்த ஒரு கனடா அண்ணர் சிரித்து கொண்டே சொன்னார்.  நானும் சுற்றவர பார்த்துவிட்டு சிரித்தேன்.

"குண்டுவெடிப்பிற்கு பிறகு எல்லா இடமும் ஆர்மி தான்"   அக்கா  அண்ணருக்கு  சொல்லி கொண்டு வந்தார். 

எம்மை உற்று நோக்கினார் அதிகாரி.  எனது குழந்தைகளுக்கு முதல் பயணம் அவர்கள் எப்போது அங்கிருந்து வெளிக்கிடலாம் என்று ஆங்கிலத்தில் அங்கலாய்த்து கொண்டிருந்தார்கள்.   

அதிகாரியும் கனடா பாஸ்போர்டை பார்த்து கடுப்பில் கணணியை தட்டி முடித்து ஆவணங்கள் தந்தார்.  அவருக்கு தெரியும் இந்த கூடடத்திடம் ஒன்றும் தேறாது.  

வரியில்லா அங்காடிகள் ஊடாக வெளிக்கிட்டு வந்தோம்.  அங்காடிகளில் குளிரூட்டி, துவைப்பி, தொலைக்காட்சி தகடுகள், கணனி என்று கூவி விற்றுக்கொண்டிருந்தார்கள்.  

எம்மை கண்டவுடன் தமிழில் கூவினார்கள்.  "வெளியில் வாங்குவதிலும் பார்க்க 40 விகிதம் கழிவு"   நன்றி சொல்லி கொண்டே அங்காடிகளை தாண்டி உடைமைகளை எடுக்க செல்கின்றோம்.  

எம்மை ஒரு சிங்கள சுமை தூக்கி பட்டாளம்  தொடர்கிறது.   நாமும் பெரிய குடும்பம் என்ற படியால் அதில் ஒருவரை நான் தேர்ந்தெடுத்தேன்.  

எனது தாயார் "ஏன் அவங்கள்?  நாங்கள் தூக்கலாம் தானே?

எனக்கோ திரும்பி அந்த அப்பாவிக்கு இல்லை என்று சொல்ல மனமில்லை. 

அவர்  ஓடி போய் பைகள்  சுழலியில் நின்று என் துணைவி காட்டும் பைகளை எடுத்து வைத்துக்கொண்டிருந்தார்.  சுங்கவரி அதிகாரி மேல்மாடி கண்ணாடி அறையில் இருந்து கண்காணித்துக்கொண்டிருந்தார்.  

சுமை தூக்கி இல்லாமல் பைகள் எடுத்து வெளியேறும் வெள்ளை, சிங்கள பயணிகளை நிறுத்தி விசாரித்து அனுப்பி கொண்டிருந்தார்கள்.   

எமது 13 பைகளை இரண்டு தள்ளியில் ஏற்றி சுமை தூக்கி இன்னொரு உதவியை பிடித்து தள்ளி கொண்டு எம் முன்னால்  சென்றார்.   சுங்கவரி அதிகாரிக்கு எதையோ சிங்களத்தில் சொன்னார்.  அவரும் எம்மை போகுமாறு சைகை செய்தார். 

சுமைதூக்கி புன்சிரிப்புடன் என்னை பார்த்தார்.   நான் புன்சிரிப்புடன் தாயாரை பார்த்தேன்.  

"ம்ம்ம் இவர் இல்லாட்டில் மினக்கெடுத்தி இருப்பங்கள்"  தாயார். 

வெளியில் வந்து எமது வண்டிக்கு காவல் நின்றோம்.   32 செல்சியஸ் எனக்கு வேர்த்து ஒழுகியது.  

சுமைதூக்கி இரகசியமாக "எமக்கு சம்பளம் இல்லை.  டிப்சுக்கு வேலை செய்கிறோம்"  வழிந்தார்.   நான் அதை நம்பவில்லை என்றாலும்   கனடா கலாச்சாரத்தின் படி சிறு உதவி செய்ய எனது பணப்பையை துழாவுகிறேன்.

சுமை தூக்கி "டொலர் இருக்கா?"  கொச்சை தமிழில் கேடடார்.   

"இல்லை எல்லாவற்றையும் ரூபாவாக மாற்றிவிடடோம்" நான்.  

வாடகை வண்டி வந்தது. வேற்று ஒழுகி சுமை தூக்கிகள் பத்திரமாக பைகளை ஏற்றி வைத்தார்கள்"

ஆளுக்கு ஆயிரம் ரூபா எடுத்தேன்.  " ஏன்டா அவ்வளவு?  நூறு ரூபா காணும்."  தாயார்.   அதை கேட்டு ஏக்கத்துடன் முகம் சுருங்கி இருந்தனர் எமது சுமை தூக்கிகள்.  

நான் தாயாரை கேட்காமல்  ஆளுக்கு ஆயிரம் கொடுத்தேன்.  அவர்களுக்கு மிக்க மகிழ்ச்சி.  

எமக்கு கதவு திறந்துவிட்டு நாம் ஏறிய பின் அதை சாத்தி எமது சிங்கள வாகன ஓட்டிக்கு "பார்த்து ஓடு" என்று சிங்களத்தில் அறிவுறுத்தினார்.

என்னை பார்த்து சொன்னார்கள்.  "ஸ்துதி மாத்தையா!" .  எனக்குள் ஒரு குளிர்ச்சி.  "ம்ம்ம் ஸ்துதி மல்லி"

வாகனம் வெளிக்கிட்டது.  எனது மாமனார் வைத்தியசாலையில் இருக்கும் போது பகிர்ந்த பழைய நினைவுகளில் ஒன்று வந்தது.   

"தம்பி 50, 60 களில் சிங்களவர் எங்களை மாத்தையா என்று தான் அழைத்தார்கள்.  ஏனென்றால் அவர்களில் பலர் தமிழ் வியாபாரிகளிடம் கூலிக்கு வேலை செய்தவர்கள்.  இப்ப காலம் மாறி போச்சு!"

ம்ம்ம்ம் காலம் திரும்பவும் மாறுது சிந்தித்துக்கொண்டே நீர்கொழும்பை ரசிக்க தொடங்கினேன். 

  • Like 14
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
13 hours ago, விவசாயி விக் said:

(30 வருடங்களிற்கு பின் ஊர் பயணம்.  எனது மாமனாரின் சாம்பல் கரைக்க கீரிமலைக்கு சென்றோம். எனது அனுபவங்களை சிறு கதைகளாக பகிர்கிறேன்.)

luggage-info.jpg

-----எமது 13 பைகளை இரண்டு தள்ளியில் ஏற்றி சுமை தூக்கி இன்னொரு உதவியை பிடித்து தள்ளி கொண்டு எம் முன்னால்  சென்றார்.   சுங்கவரி அதிகாரிக்கு எதையோ சிங்களத்தில் சொன்னார்.  அவரும் எம்மை போகுமாறு சைகை செய்தார். 

விவசாயி விக்,  13 சூட்கேசிலை...  அப்பிடி என்ன பொருட்களை, கொண்டு சென்றீர்கள்? 
என்று அறிய... ஆவலாக உள்ளது. :)

  • Like 1
  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

எனக்கும் தான் ஆசை.  அம்மாவையும் மனுசியையும் கேட்கவேணும்.  நான் ஒரு முதுகு பையோட போனனான்.  😪

  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
23 hours ago, விவசாயி விக் said:

சுமைதூக்கி இரகசியமாக "எமக்கு சம்பளம் இல்லை.  டிப்சுக்கு வேலை செய்கிறோம்"  வழிந்தார்.  

2015 இல் 25-26 வருடங்களின் பின்பு மனைவியும் நானும் போகையில் இப்படித் தான் ஒருவர் வந்து ஒட்டிக் கொண்டார்.விருப்பமில்லா விட்டாலும் எதுக்கும் உதவுமே என்று கூட்டி போனால் முதலிலே கூறிய தொகையை விட ஏறத்தாள இரண்டு மடங்கு கூடவே அதுவும் குரலை கொஞ்சம் உயர்த்தி கேட்டார்.
முதலில் கொஞ்சம் கொஞ்சம் தமிழ் கதைத்தவர் இப்போ முழு சிங்களவனாக மாறிவிட்டார்.முதலிலேயே பேசிய தொகை எடுத்து இது வேணுமா?வேண்டாமா?புடி என்று பதிலுக்கு நிற்காமல் தள்ளிக் கொண்டு போய்விட்டேன்.
2017இல் போனபோது 2-3 பேர் தமிழிலேயே சுற்றினார்கள்.அகப்படவே இல்லை.

சரி விவசாயி பயணத்தை முழுதாக எழுதுங்கள்.

10 hours ago, தமிழ் சிறி said:

விவசாயி விக்,  13 சூட்கேசிலை...  அப்பிடி என்ன பொருட்களை, கொண்டு சென்றீர்கள்? 
என்று அறிய... ஆவலாக உள்ளது. :)

ஆட்கள் கூடனால் பொதியும் கூடும்.

இங்கிருந்து 50 இறாத்தல் இரண்டு பொதி.சின்ன பொதி 15 இறாத்தல்.கணனி பொதி என்று வேற அது கணக்கில்லை.
அப்படிப் பார்த்தா ஒராளுக்கே 3-4 பொதி வந்துடுமே?

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

சப்போர்ட் 

Untitled-10(97).jpg

"அத்தான் ஊருக்கு போகும் போது பார்த்து போங்கோ!  டிரைவரை அவசர படுத்தாதைங்கோ.  ஆளோட முன்னுக்கு இருந்து கதை குடுங்கோ.  ஒருத்தரோடையும் அரசியல் கதைச்சு போடாதைங்கோ!"  மச்சினன் சொல்லி அனுப்பி இருந்தான்.

வாகனம் நீர்கொழும்பு தெருவால் யாழ் நோக்கி பயணிக்கிறது.  நீர் கொழும்பு வீடுகள் மாளிகைகள் போல் இருந்தது.  அடுத்தடுத்து அழகு அலங்கார அங்காடிகள்.  எங்களது வெளிநாட்டு முவா (MUA) கூட்டம் கூட வீட்டு அடித்தளங்களில் வைத்து தான் வியாபாரம் செய்கிறார்கள்.  ஆனால் இங்கு கண்ணாடி பளிங்கு அங்காடிகள் பல.

"நீர்கொழும்பின் பொருளாதாரம் என்ன? வாகன விற்பனை நிலையங்களும், அலங்கார அங்காடிகளும், மாளிகைகளும் அள்ளி கொட்டி கிடக்கு" இலகுவான ஆங்கிலத்தில் எங்களது வாகன ஓட்டி துசாரவிடம் கேட்டேன்.  அவருக்கு தமிழ் தெரியாது.

"இந்த பக்கத்தை சின்ன இத்தாலி என்று அழைப்பார்கள்.  கத்தோலிக்கர்கள் நிறைந்த இடம்.  இந்த மாளிகைகளில் பலதில் ஆக்கள் இல்லை.  அவர்கள் இத்தாலியில் இருந்து தங்க கட்டிய விடுமுறை வீடுகள்" அவரின் பேச்சில் ஒரு நக்கலும் சின்ன எரிச்சலும் தெரிந்தது. 

"இந்த தேவாலயத்தில் தான் குண்டு வெடித்தது" சொல்லி கொண்டே தாண்டி போனார்.  தேவாலயத்திற்கு முன் காவல் நின்ற துருப்பு முறைத்து பார்த்தார்.  

வாகனம் புத்தளம் கொழும்பு தெருவால் அறுபது கிலோ மீட்டர் வேகத்தில் சென்றது.  தெருவை கார்பெட் வீதி என்று அழைத்தார்கள்.  கனடா தெருவிலும் பார்க்க சீரமைப்பாக இருந்தது.  

முந்திய லொறிகள் சிலதே இருந்தது.  பெரிய லொறிகள், கனரக கட்டுமான இயந்திரங்கள் என்று எல்லா வெளிநாட்டு நவீன இயந்திரங்களையும் கண்டதில் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.  

"முந்தி வாகனம் போனால் பின்னுக்கு ஒரு புகை படலத்தை விட்டு செல்லும்.  இப்ப ஓட்டோவில் கூட புகையை காணோம் ?" கேட்டேன்.

"இப்ப நாங்கள் எமிசன் சோதனை ஒவ்வொரு வருடமும் செய்யவேண்டும்" துசார சொன்னார். 

"தெருக்களும் அருமையாக உள்ளது" சொன்னேன் நான். 

"எல்லாம் ராஜபக்ச கட்டி தந்தது"  ஆங்கிலத்தில் துசார சொன்னார். 

":எல்லாம் சீனா கடன்"  ஆதங்கத்துடன் தாயார் தமிழில் பின்னிருந்து முணுமுணுத்தார்.

வந்து ஒரு மணி நேரத்தில் அரசியல் பேச்சுக்கு அடித்தளம் இடடார் வாகன ஓட்டி.  மச்சினன் சொன்ன எல்லா அறிவுரையையும் கேட்ட நான் அரசியலுக்கு மட்டும் விலக்களித்தேன்.

"நீங்கள் யார் வெல்ல வேண்டும் என்று நினைக்கிறீர்கள்?" வினவினேன். 

"கோத்தபாய தான் நாட்டுக்கு வேண்டும்.  எமக்கு பாதுகாப்பு தேவை. " துசார சொன்னார். 
ஈஸ்ட்டர் குண்டுவெடிப்பு பல சிங்கள மக்களில் ஒரு பீதியை உருவாக்கி இருப்பதை உணர கூடியதாக இருந்தது. 

இரு மணிகள் ஓடி இருக்கும்.  தெருவில் ஒவ்வொரு சில கிலோ மீட்டருக்கு இரு காவல் துறையினர் வேகப்பிடி கருவியுடன் நின்றார்கள்.  

"ஒவ்வொரு வாகன அளவிற்க்கு ஏற்ப வேகம் இருக்கும்" தெருவோர அடையாளத்தை காட்டினார் துசார.

"நாங்கள் ஓட்டிகள் வாகன விளக்கை அடித்து காட்டி எங்கு காவல் துறையினர் நிற்கிறார்கள் என்று அறிந்து வேகத்தை குறைப்போம்." விளக்கினார்.

"கனடாவிலும் அப்படிதான்.  அனால் இப்ப கைபேசி மென்பொருள் எல்லாம் வந்திடுச்சு" விளக்கினேன் நான்.

மாதம்பை முருகன் கோவிலை தாண்டி சென்றோம்.  பின் நிறுத்தி திரும்பி சென்று வழிபட்டு இளநீர் வாங்கி குடித்தோம்.    அங்கிருந்த பிச்சை எடுப்போருக்கு குழந்தைகளிடம் காசு கொடுத்து குடுக்க வைத்தேன். 

மாதம்பை முருகன் கோவிலின் அழகை ஆல மரத்தின் கீழ் இருந்து ரசித்தேன்.  தாய் குலங்கள் யாழ் செல்லும் அவசரத்தில் வாகனத்திற்குள் இருந்து கூவி அழைத்தார்கள்.   
"நாங்கள் மூண்டு கிழமை சுற்றுலா வந்திருக்கிறம்.  என்ன அவசரம்?" சினந்தேன் நான்.  மாமியும் மருமகளும் வென்றார்கள்.

சிங்களத்திலும் தமிழிலும் உண்டியல் என்று எழுதி இருந்தது.  அதில் ஒரு ஐயாயிரம் ரூபாவை எனது மூத்தவனிடம் கொடுத்து "உன் காது பிரச்சினை, பேச்சு நல்லா வர வேண்டி உண்டியலில் போடு".   காவலாளிகள் எனது மகனை பார்த்து புன்முறுவினர்.

"இந்த பக்கம் தமிழர் இருக்கிறார்களா?" கேட்டேன்.

தயங்கி சிந்தித்து "ஒரு சிலர் இருக்கிறார்கள்" சொன்னார் துசார.  "அடுத்து எங்கே?" கேடடார்.

கூகிள் வரைபடத்தை பார்த்து "அனுராதபுரம் சென்று அங்கிருந்து A 9 தெருவால் செல்வோம்.  தெருக்கள் நல்லது தானே?" கேட்டேன்.  ஓம் என்று தலை ஆட்டினார் துசார.

வாகனம் பல தெரு வேக தடுப்புகளையும், முழுசி பார்க்கும் துருப்புகளையும், காவல் துறையினரையும் தாண்டி சென்றது.   புத்தளம் வந்தடைந்தோம்.   பல முஸ்லிம் கடைகள், மசூதிகள், மாளிகளை தாண்டி சென்றோம்.

நான் கேட்க முன் "இது சின்ன அரேபியா.  எல்லோரும் அங்கு கக்கூஸ் கழுவுகிறார்கள் ஆனால் இங்கே அரபி சேக் போல் பென்சில் உலவுகிறார்கள்"  துசாரவின் பேச்சில் ஒரு கடுப்பு தெரிந்தது.   சிங்கள முஸ்லீம் பிரிவினை குண்டு வெடிப்பின் பின் சில மாதங்களில் வங்காள விரிகுடா போல பிரிந்திருந்தது.

ஒரு கொத்து ரொட்டி கடையை கண்டேன்.  பழைய முஸ்லீம் கடை கொத்து ரொட்டி வாசம் வீச, "இங்க எப்படி சாப்பாடு?"  கேட்டேன்.

"ஐயோ இங்க சாப்பிட வேண்டாம்.  இவர்கள் கெமிக்கல் கலந்து முஸ்லீம் இல்லாதோரை மலடாக்குகிறார்கள்." துசார பட படத்தார்.

"எனக்கு மூண்டு பொடியள் ஏற்கனவே.  இலவச கப்பாத்து சேவையை ஏன் விடுவான்?" நக்கலடித்தேன்.  சிரித்தார் வாகன ஓட்டி.  

"இருள போகுது வீடடை போகோணும்" பின்னிருந்து பொம்பிளையள் தின்ன தடை போடடார்கள்.

வாகனம் திரும்பி அனுராதபுரம் நோக்கி சென்றது.  பல அங்காடிகள் வாசலில் தாடியுடனும் குல்லாவுடனும் முஸ்லிம் சகோதரங்கள் ஆவலுடன் தாண்டி செல்லும் வாகனங்களை பார்க்கிறார்கள்.  எல்லாம் தாண்டி சென்றது.   

புர்கா அணிந்த பெண்கள் அந்த சுடு வெய்யில் தாக்க வேர்த்து நடந்து சென்றார்கள். 

"தொண்ணூறுகளில் பெண்கள் சீலையை வைத்து தலையை மறைத்தார்கள்.  ஆனால் இப்ப புர்கா அணியினம்."  அம்மா சொன்னார். 

"அப்ப இருந்தது சூஃபி இஸ்லாம்.  சவூதி காசை கொட்டி பலரை வகாபிகளாக மாற்றிவிட்டது.  அதன் பயனை இப்போது அனுபவிக்கிறார்கள் அப்பாவிகள்" எனது ஆதங்கத்தை கொட்டினேன்.

வாகனம் அனுராதபுரத்தை நோக்கி சென்றது.  இருட்ட தொடங்கி இருந்தது.  கார்பெட் வீதி என்றாலும் தெரு விளக்குகள் இருக்கவில்லை.   அடுத்தடுத்து வெள்ளை விகாரைகள்.  பல மக்கள் தெருவில் டோர்ச் லைட் அடித்து நடந்து சென்றார்கள். 

"இந்த பகுதியில் நிறைய ஏழை விவசாயிகள் வாழ்கிறார்கள்" சின்ன வெட்கத்துடன் சொன்னார் துசார.  
"கோத்தபாய வந்தால் தான் இவர்களுக்கு சுபீட்ச்சம்"  புகழ்ந்தார்.

"ம்ம்ம் வந்து இன்னும் சீனாவிட்ட கடன் வாங்கி கடடுவினம்" முணுமுணுத்தார் துணைவி தமிழில்.

திடீர் என்று ஒரு டோர்ச் லைட் ஒன்று வாகனத்தை ஓரங்கட்டுமாறு சைகை செய்தது.

"மன்னிக்கவும் மாத்தையா நான் கதையில் கவனத்தை இழந்து வேகத்தை கூட்டி விட்டேன். வாகனத்திற்குள் இருங்கள்.  கதைத்து விட்டு வருகிறேன்."  தனது பணப்பையில் இருந்து காசை தேடுகிறார். "என்னிடம் ஐந்தாயிரம் ரூபா தாழும் சில்லரையும் தான் இருக்கு.  உங்களிடம் ஆயிரம் ரூபா இருக்கா? "

"ஏன் ஆயிரம் ரூபா?"வினவினேன்.  

"சப்போர்ட் குடுக்க வேணும்" அப்பாவியாக வழிந்தார் வாகன ஓட்டி.  காசை கொடுத்தேன்.  அதை தனது வாகன ஓட்டுனர் அட்டையை சுத்தி கொண்டு காவல் துறையிடம் சென்றார்.  ஒரு நிமிடத்தில் சிரித்து கொண்டு வந்தார். 

"எல்லாம் ஓகே" வாகனம் வெளிக்கிட்டது. 

"இங்க வாகனம் வேகமா ஓடினால் 3500 ரூபா தண்டம்.  அதில காவல் துறைக்கு இருபது விகிதம்.  பின் வாகன ஓட்டி தபால் சாலை சென்று தண்டம் கட்டி துண்டு வாங்கி பின் நீதி மனை சென்று சான்று காட்டி தான் வாகன அடடையை திரும்பி பெறலாம்.  தலையிடி மாத்தையா"  விளக்கினார்.

"அது தான் காவல் துறை ஆயிரம் ரூபா சப்போர்ட் வாங்கி ஒரு முன்னூறு ரூபா நோகாமல் இலாபம் பார்க்கிறது"  சொல்லிவிட்டு விளங்குகிறதா என்று என்னை நோக்கினார். 

"விளங்குது விளங்குது.  அது தான் ஒவ்வொரு முடக்கிலும் நின்று சேவை செய்யினம் " தலையாட்டி கொண்டே சிரித்தேன்.   வாகனம் வெளிக்கிட்ட்து.  ஊரை பார்க்கும் ஆவல் இன்னும் கூடுகிறது.

  • Like 13

Share this post


Link to post
Share on other sites

விவசாயி ஏன் தொடராக எழுதாமல் தனித்தனியே எழுதுகிறீர்கள்.
தொடராக எழுதினால் இன்னும் நன்றாக இருக்கும்.

இடையிலே வருபவருக்கு எது முதல் எழுதியது என்று தெரியாதே?

Share this post


Link to post
Share on other sites
33 minutes ago, ஈழப்பிரியன் said:

2017இல் போனபோது 2-3 பேர் தமிழிலேயே சுற்றினார்கள்.அகப்படவே இல்லை.

திரும்பி வரும் போது இது தான் எங்களது அனுபவமும்.  இரண்டாயிரம் காணாது என்று இன்னும் ஆயிரம் பறித்தார்கள்.

Share this post


Link to post
Share on other sites
47 minutes ago, ஈழப்பிரியன் said:

விவசாயி ஏன் தொடராக எழுதாமல் தனித்தனியே எழுதுகிறீர்கள்.
தொடராக எழுதினால் இன்னும் நன்றாக இருக்கும்.

இடையிலே வருபவருக்கு எது முதல் எழுதியது என்று தெரியாதே?

உண்மை.  யாரவது மட்டுறுத்தினரை வைத்து தொடராக்க முயற்சிக்கிறேன். நன்றி. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

விவசாயியை மீண்டும் காண்பதில் சந்தோசம்.

Share this post


Link to post
Share on other sites
19 minutes ago, குமாரசாமி said:

விவசாயியை மீண்டும் காண்பதில் சந்தோசம்.

அந்த மனுசன் ஊர் போய் வந்து கதை எழுதுது இவருக்கு  கண்டதில சந்தோஷமாம்  மிச்சத்தையும் எழுதுங்கள் விவசாயியே

Share this post


Link to post
Share on other sites
39 minutes ago, குமாரசாமி said:

விவசாயியை மீண்டும் காண்பதில் சந்தோசம்.

உங்களை காண்பதில் எனக்கும் மகிழ்ச்சி.  

19 minutes ago, தனிக்காட்டு ராஜா said:

அந்த மனுசன் ஊர் போய் வந்து கதை எழுதுது இவருக்கு  கண்டதில சந்தோஷமாம்  மிச்சத்தையும் எழுதுங்கள் விவசாயியே

நாலு வருசம் காணாமல் போய் மீண்டிருக்கிறேன்.  அது தான் பழைய உறவுகள் சொந்தம் கொண்டாடினம்.  😀

Share this post


Link to post
Share on other sites

அசத்தலாக இருக்கிறது ......
முக்கியமானவற்றை மட்டும் எழுதி உங்கள் நேரம் எங்கள் நேரம் இரண்டையும் 
சேமித்து இருக்கிறீர்கள்.

இதில் பெருத்த சோகம் என்றால் .........

நீர்கொழும்பில் ஓர் சின்ன இத்தாலி இருக்கிறது 

புத்தளத்தில் ஒரு சவுதி அரேபியா இருக்கிறது 

வடக்கு கிழக்கு தமிழன்  உலகிலேயே பொருளாதாரத்தை விஞ்சும் 
மேல் நாடுகளில் லட்ஷ கணக்கில் கூட வாழ்ந்தும் 

வந்த ஊரிலும் காவடி ஆடுவதும் ...... மாதவிடாய் சுழற்சி தொடங்கிய பதின்ம வயது பெண்ணை கேலிக்கப்படரில் ஏற்றுவதும் .... திரும்பி ஊருக்கு போனாலும்  ஆலுக்கு கீழே சும்ம இருந்த முனியப்பருக்கு 
தேர் கட்டி இழுப்பதிலும் கடந்த  30 வருடத்தை தொலைத்த ஒரு கேடு கேட்ட இனமாக இருக்கிறான் என்பதே. 

  • Like 4
  • Haha 1
  • Sad 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

உங்கள் ஆங்கிலம் கலக்காத தமிழ்தான் 
எனக்கு மனதுக்குள் ஒரு குற்ற உணர்வை தருகிறது 

தொடருங்கள் வாசிக்க ஆவலாக இருக்கிறேன் 

Share this post


Link to post
Share on other sites

வணக்கம், விவசாயி விக்...!

கண்டது மிகவும் மகிழ்ச்சி......!


காலம் தன் பாட்டில்....பயணிக்கின்றது...!

எமது கனவுகள் மட்டும்....வெறும் நினைவுகளாக....!

Share this post


Link to post
Share on other sites

அனுபவப் பகிர்வை மிக அழகாகச் சொல்லியுள்ளீர்கள். தொடருங்கள்.

Share this post


Link to post
Share on other sites

மேலும் தொடருங்கள் வாசிக்கும் ஆவலுடன்......

 

.தொடரை  1..2..3..என்று இலக்கமிடுங்கள்

. ஒழுங்கமைப்புடன் இருக்கும். 

Share this post


Link to post
Share on other sites
6 hours ago, தனிக்காட்டு ராஜா said:

அந்த மனுசன் ஊர் போய் வந்து கதை எழுதுது இவருக்கு  கண்டதில சந்தோஷமாம்  மிச்சத்தையும் எழுதுங்கள் விவசாயியே

memes on vadivelu

  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

நன்றாக இருக்கின்றது பயணக் கட்டுரை......தொடருங்கள் நண்பரே......!   😁

Share this post


Link to post
Share on other sites
17 hours ago, Maruthankerny said:

உங்கள் ஆங்கிலம் கலக்காத தமிழ்தான் 
எனக்கு மனதுக்குள் ஒரு குற்ற உணர்வை தருகிறது 

தொடருங்கள் வாசிக்க ஆவலாக இருக்கிறேன் 

இதில் என்ன குற்ற உணர்வு.  எனக்கு தெரிந்த தமிழில் தட்டி விடுகிறேன் அவ்வளவு தான் 😁

13 hours ago, புங்கையூரன் said:

வணக்கம், விவசாயி விக்...!

கண்டது மிகவும் மகிழ்ச்சி......!


காலம் தன் பாட்டில்....பயணிக்கின்றது...!

எமது கனவுகள் மட்டும்....வெறும் நினைவுகளாக....!

நாம் இந்த உலகை விட்டு போகும்போது அந்த நினைவுகள் தான் வாழ்க்கையாகி இருக்கும்1

12 hours ago, நிலாமதி said:

மேலும் தொடருங்கள் வாசிக்கும் ஆவலுடன்......

 

.தொடரை  1..2..3..என்று இலக்கமிடுங்கள்

. ஒழுங்கமைப்புடன் இருக்கும். 

நன்றி. எண்ணிடுறேன். 

1 hour ago, suvy said:

நன்றாக இருக்கின்றது பயணக் கட்டுரை......தொடருங்கள் நண்பரே......!   😁

ஊக்கத்திற்கு நன்றி சகோ.

Share this post


Link to post
Share on other sites
22 hours ago, விவசாயி விக் said:

அத்தான் ஊருக்கு போகும் போது பார்த்து போங்கோ!  டிரைவரை அவசர படுத்தாதைங்கோ.  ஆளோட முன்னுக்கு இருந்து கதை குடுங்கோ.  ஒருத்தரோடையும் அரசியல் கதைச்சு போடாதைங்கோ!"  மச்சினன் சொல்லி அனுப்பி இருந்தான்.

விவசாயி நாங்கள் முதல் தடவை போகும் போது ஊரிலிருந்தே வாகனம் கொண்டு வந்தார்கள்.
அடுத்த தடவை நானே வாகனம் ஒழுங்கு செய்து போயிருந்தேன்.

அப்போது எனது மைத்துனன் சொன்ன சேதி அத்தான் முன் சீற்றில் மட்டும் இருந்துடைங்கோ.சாரதி நித்திரை கொள்ளாமல் இருக்கிறானா என்று பாருங்கோ.

நேற்று மாத்தயாவாக இருந்த கதை எப்படி வெளிநாட்டுக்காரனாக மாறியது?

Share this post


Link to post
Share on other sites

3. தெருவிளக்கு 

ledlightglare.jpg

"ஆ ஆ அனுராதபுரம் கிட்ட வந்துடீங்களோ? அங்க மாங்கோ மாங்கோ எண்டு ஒரு சாப்பாடு கடை இருக்கு. நல்ல சாப்பாடு.  ஓட்டுனருக்கு ஒரு கோப்பி வேண்டி குடுங்கோ"  மச்சினன் வட்ஸ் அப்பில் கனடாவில் இருந்து நேரடி ஒலிபரப்பு செய்தான். 

 தெருவில் விளக்குகள் இல்லை.  விளக்கோ மற்றும் பிரதிபலிப்பான் இல்லாத துவிச்சக்கர வண்டியில் சென்ற ஒரு சிங்கள முதியவரை எம் ஓட்டுனர் சிராய்த்துக்கொண்டு போனார்.  பின் சிங்களத்தில் திட்டினார்.  

"அவசரமில்லை துசார.  பார்த்து போங்கோ" வாகனத்தின் வேகத்தை கட்டு படுத்தினேன். "மாங்கோ மாங்கோ இல  சாப்பிட்டு போவம்."

துசார கண்ணில் ஒரு உற்சாகம் தெரிந்தது.  "அது நல்ல கடை.  நல்ல சாப்பாடு"

"ஏன் இவ்வளவு செலவில் தெருவை போட்டுவிட்டு தெருவிளக்கை போடவில்லை?" ஆதங்கத்தை கொட்டினேன்.

ஓட்டுனர் தனது தலைவரை குற்றம் சொல்ல விரும்பாமல் எதையோ முணுமுணுத்து சமாளித்தார்.

கடையில் இறங்கி எல்லோரும் மலசல கூடங்களை பாவித்தோம்.  நான் ஒரு மேசையை பிடித்து எல்லோருக்கும் நெஸ்கபே கோப்பி குழந்தைகளுக்கு நெக்ட்டோ சிங்கள நங்கியிடம் உத்தரவிடடேன்.
சாப்பாடு பட்டியலை துளாவினேன்.  பயங்கர பசி.

"ஏன் இருக்கிறாய்? அங்க மாமி சாப்பாடு செய்துபோட்டு காவல் இருக்கிறா!" அவசரப்படுத்தினார்கள் மாமியும் மருமகளும்.  பசி சூடை கண்ணால் அவர்களுக்கு காட்டினேன்.  அவர்கள் அசட்டை செய்யாமல் கோப்பியை எடுத்துக்கொண்டு வாகனத்தில் ஏறினார்கள்.  

நான் ஓட்டுனரிடம் மன்னிப்பு கேட்டுக்கொண்டு அவருக்கு ரோல்ஸ் வாங்கி கொடுத்து கிளம்பினோம்.

"இந்த பொம்பிளையளை யாழ்ப்பாணத்தில கழட்டிவிடோணும்.  இல்லையோ சுற்றுலாக்கு ஆப்பு தான்" பசி கோபத்தில் மனம் திட்டமிட்டது.

வாகனம் அனுராதபுர சுற்று சந்தியில் சுற்றி எ9 தெருவில் தொடர்ந்தது.  மதவாச்சி தாண்டி வவுனியா நோக்கி பயணம்.  

"சுந்தரம் சித்தப்பா இப்பவும் வவுனியாவிலேயே?" தாயாரை வினவினேன். 

"ஓம் பிள்ளையும் இங்க தான் இருக்கிறா" தாயார்.  "சுந்தரம் இளைப்பாறிடடான். பிள்ளையிண்ட மனுசன் பள்ளிக்கூட அதிபரா இருக்கிறார்."

"ம்ம்ம் பிள்ளையக்காவிண்ட கலியாணத்திற்கு 86 ஆம் ஆண்டு வந்தது ஞாபகம் இருக்கு.  குரங்குகளுக்கு வெடி எறிஞ்சு கலைச்சனான்" பழைய நினைவுகளை சிரித்துக்கொண்டே சொன்னேன். 

"அப்பா தட்ஸ் சோ மீன்.  ஏன் அந்த பாவ மிருகத்தை துன்புறுத்தினீங்கள்?"  ஆறு வயது மகள் பின்னிருந்து குரலிட்டாள்.  அவளின் பேரில் வனம்  என்ற அர்த்தம் இருந்த படியால் வந்த பாசம் போல்.

"பேபி இல்லாவிட்டால் குரங்குகள் சோடனைகளை பிச்சு உதறியிருக்கும்" காரணம் சொன்னேன். 

"ஸ்டில் நீங்கள் அதை சூ என்று கலைச்சிருக்கலாம்" பிஞ்சு மனசு குரங்கிற்காக வாதிட்டது.  தாயாரும் நானும் சிரித்தோம்.

"இது பகிடியில்லை" ஆங்கிலத்தில் அண்ணர்கள் தங்கைக்கு ஆதரவு தெரிவித்தார்கள். 

"ம்ம் வாங்கோ உங்களுக்கு எங்கட குரங்குகளை பற்றி சொல்லிதாறன்.  நீங்களும் அதுகளிண்ட சகோதரங்கள் எண்ட படியால் ஆதரவு குடுக்கிறியள்"  சத்தமாக சொன்னேன்.  பின்னுக்கு இருந்து குரங்கு போல் கூச்சலிட்டு குழந்தைகள் நக்கலடித்தார்கள்.

வவுனியா சந்திக்கு வந்திருந்தோம்.  பல வியாபார தட்டிகள் சிங்களத்தில் உறுத்தி கொண்டிருந்தது.  தமிழ் தட்டிகள் அரிதாக இருந்தது.   பேருந்து நிலையத்தில் தார் எடுபட்டு மண் பள்ளம் திட்டியாக இருந்தது. 

 
ஓமந்தை தொடக்கம் மாங்குளம் வரை பல பெரிய தட்டிகள் சிங்களத்தில் தான் இருந்தது.  

"ஓமந்தை, தமிழ் பக்கம் தானே?  தாயாரை கேட்டேன்.  "ஓம் ஆனால் இப்ப ஆர்மியும் அவன்களிண்ட குடும்பங்களும் தான் கூட" பின்னிருந்து குரல்.

தெரு பக்கங்களில் வங்கி, காப்புறுதி, வாகன தமிழ் பதாதைகள் கண் கூசும் வர்ணங்களில் ஒளிக்க தொடங்கி இருந்தது.  

"சிங்கள பக்கம் ஒண்டும் இப்படி பதாதைகள் இருக்கவில்லை" முணுமுணுத்தேன்.   இரவு 9 மணி என்றாலும் எ9 தெரு ஓய்வில்லாமல் வாகனங்கள் பறந்து கொண்டிருந்தது.   பல சொகுசு பேருந்துகள் தெற்கு நோக்கி பறந்து கொண்டிருந்தது.  

"எல்லாம் வெள்ளவத்தைக்கு போகுது"  துசார சொன்னார்.  சிங்கள பக்கங்களில் நீல நிற இபோச தட்டிவான் பேருந்துகள் தான் கூட.   ஆனால் யாழை நோக்கி பல ஆடம்பர சொகுசு வாகனங்கள் சென்று வந்தன. 

"பொருளாதாரம் கொழும்பிற்கு பிறகு யாழ் பக்கம் தான் வீசுது." பிலத்து சொன்னேன்.  "எல்லாம் வெளிநாட்டு காசு" அம்மா பதிலளித்தார். 

இன்னொரு காங்கேசந்துறை கொழும்பு பேருந்து தெரு சட்டத்தை மீறி சீறி போனது.  

"எனக்கு எண்ட முதலாளி யாழிலும் திருகோணமலையிலும் பார்த்து ஓட சொன்னவர்.  உங்கட ஆக்கள் சட்டத்தை மீறி ஓடி விபத்துகள் கூட"  ஓட்டுனர் சொன்னார்.  நானும் தலையாட்டி ஆமோதித்தேன்.


"இந்த வானொலி கோபுரத்தை தான் புலிகள் தகர்த்தவர்கள்.  புதுசா கட்டி இருக்கு" துசார சொன்னார்.  

கோபுரம் தாண்டி முருகண்டி தாண்டி கிளிநொச்சி சந்தி வந்தடைந்தோம்.  நாலு தெரு சந்தி நடுவில் பல தெருவிளக்குகள் பளிச்சென்று தோற்றமளித்தது நகர்.  

"எல்லாம் புலி கட்டிய கட்டுமானம்"  அம்மா தமிழில் முணுமுணுத்தார்.  

நான் ஒரு நாலு அங்காடி கட்டிடத்தை தேடினேன்.  அதை கண்டவுடன் "இந்த கட்டிடத்திற்க்கு கனடா தாய் வீடு பத்திரிகையில் விற்க விளம்பரம் செய்திருந்தார்கள்.  எவ்வளவு சொல்லுங்கோ பார்ப்பம்?"" கேட்டேன்.

"ஐம்பதாயிரம் டொலர்?" அம்மா சும்மா ஒரு எண்ணை எடுத்துவிடடார்.   

"இல்லை. $940,000.  கிட்டத்தட்ட மில்லியன் டொலர்" கூறினேன்.  ஓட்டுனரின் வாய் பிளந்து இருந்தது.

"இங்க உள்ள கடைக்கு ஏன் கனடாவில விளமபரம் செய்யினம்? இந்த கடை அம்பது இலச்சம் தேறாது. வாடகை இரண்டு இலட்ச்சம் கிடைப்பதே பெரிய விசயம் "  பேச்சுக்கள் குதித்தார் ஓட்டுனர்.  

"ஆ அங்க உள்ள ஆட்களுக்கு விபரம் தெரியாது.  நல்ல காசோட இருக்கினம்.  கடைல விற்பனை விளம்பரத்தை காணவில்லை. யாரோ வாங்கிவிடடார்கள்"  பரந்தன் தாண்டி ஆனையிறவு நோக்கி பயணித்தோம். 

ஆனையிறவு சோதனை சாவடியில் நின்ற துருப்பு நமது வாகனம் வேகத்தை குறைக்க நிற்காமல் போகுமாறு சைகை செய்தார்.   

"இது தான் புலி கொண்டுவந்த புல்டோசர்" என்று புலிகள் முகாமை தாக்க பயன்படுத்திய கனரக இயந்திரத்தை காட்டினார் ஓட்டுனர்.  

"ம் தெரியும் நாங்கள் அப்ப யாழில் தான் இருந்தோம்" இறுக்கத்துடன் சொன்னேன்.

யாழுக்குள் 30 வருடம் கழித்து புகும் போது மனது ஆறுதல் அடைந்து எனக்குள் ஏதோ உருத்திய விடயம் சீரமைப்பான உணர்வு.  தாய் நிலத்தின் மகிமையோ என்னவோ!

இரவு 11 மணி ,கொடிகாமம் வந்தது , "கொடிகாம தெருவால் போனால் விரைவாக வீடடை போகலாம்"  தாயாருக்கு என்னை நாள் பூரா பட்டினி போட்டது உருத்தியிருக்கும் போல. 

நானும் கூகிள் வரைபடத்தை பார்த்து வலது பக்கம் போக சொன்னேன்.  அத்தெருவில் வேலை நடந்துகொண்டிருந்தது.  பள்ளங்கள் எல்லா இடமும் ஒரு நூறு அடி தாண்ட ஐந்து நிமிடம் எடுத்தது.

"துசார வாகனத்தை திருப்பும் இந்த தெருவில் போனால் வீடு போய் சேரும்போது வாகனத்திற்கு சில்லு இருக்காது" வாகனம் திரும்பி எபி 32 எடுத்து வல்லை தெருவால்  நெல்லியடி செல்ல திடடம்.

தெருவும் சீராக இருந்த படியால் வாகனம் வேகமா சென்றது.  யாழில் காவல் துறை தடைகள் சிங்கள பக்கம் இருந்தது போல் இருக்கவில்லை.  

தெருவில் சின்ன சின்ன கோவில்கள் பல தென்பட்டன ஆனால் பனைகளை காண கிடைக்கவில்லை. 

வல்லை எபி 30 தெருவில் வலது பக்கம் திரும்பி ஊர் பக்கம் வேகமெடுத்தது.  வல்லையில் பனைகளை காணவில்லை.  இறால் நீர் தேக்கங்களையும் காணவில்லை.  

"வரம்புயர நீர் உயரும்.  வடமராட்சி வரவேற்கிறது." என்ற வளைவை தாண்டி வந்தோம்.  பல நெல் வயல்கள் தெரிந்தது.   மழை பெய்த படியால் நீர் உயர்ந்திருந்தது. 

வல்வெட்டித்துறை 6 KM என்ற பதாகை தெரிந்தது.  அதன் முன் தகரத்தால் கூரை மேய்ந்த இராணுவ முகாம் தெரிந்தத்த்து.  வல்வெட்டித்துறை பெயரை பார்த்து என்னை நோக்கி சிரித்தார் ஓட்டுனர்.  தெரியும் என்று சிரித்தேன் நான்.

வாகனம் கரணவாய் வந்தது எங்கும் தெருவிளக்குகள் LEd  வெளிச்சம்.  ஓட்டுனரை பார்க்கிறேன்.
அவர் வியப்போடு பார்த்தார்.  "இதெல்லாம் எங்கட ஆக்கள் தங்கட காசில போட்ட விளக்குகள்.  ஒன்று பத்தாயிரம் ரூபா மின் வாரியம் இலவசமாக மின்சாரம் கொடுக்கும்" சொன்னேன்.

ஒரு பிரமிப்போடு பார்த்தார் துசார.   நெல்லியடி வந்தது.  "எங்கே திரும்புவது?" ஓட்டுனர். 

"வாகன சமிக்ஞை விளக்கில் வலது பக்கம் போகோணும்"  சொன்னேன். 

"எல்லா இடமும் தெருவிளக்கு இருக்கு இங்க. நாங்கள் நீர்கொழும்பில் வெளிக்கிடடதற்கு இங்க தான் முதல் சமிக்ஞை விளக்கு" வியப்படங்காமல் சொன்னார் சிங்கள ஓட்டுனர்.

பெருமிதத்தோடு வீடடை கண்டுபிடிக்க புகுந்து நோக்க தொடங்கினேன்.   

  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 hours ago, ஈழப்பிரியன் said:

விவசாயி நாங்கள் முதல் தடவை போகும் போது ஊரிலிருந்தே வாகனம் கொண்டு வந்தார்கள்.
அடுத்த தடவை நானே வாகனம் ஒழுங்கு செய்து போயிருந்தேன்.

அப்போது எனது மைத்துனன் சொன்ன சேதி அத்தான் முன் சீற்றில் மட்டும் இருந்துடைங்கோ.சாரதி நித்திரை கொள்ளாமல் இருக்கிறானா என்று பாருங்கோ.

வழக்கமான கொழும்பு யாழ் வான் சாரதிகள் அனுபவசாலிகள், விபத்துகள் குறைவு. புதுசா வாற சாரதிகள் தான் நித்திரை தூங்கி விபத்து ஏற்படுத்திறவங்கள். இரவு வான் ஓட்டும் சாரதிகள் அதிகாலை 3/4 முன்னர் வீட்டை வந்திடுவினம்.

சாரதி தூங்காமல் பேச்சு குடுக்க தான் முன் சீற்றில் இருக்க சொல்றவை. பாடல்களை சத்தமா போட்டு வெத்திலையும் போட்டால் தூங்காமல் ஓடுவினம், அதையும் மீறி தூக்கம் வரும்போல இருந்தால் இறங்கி தண்ணியால முகம் கழுவுவாங்கள்/ அரைமணி நேரம் தூங்கிவிட்டு ஓட்டுவார்கள்.

இப்ப விபத்துகளுக்கு பயந்து பலரும் பகலில் தான் பயணம் செய்கிறார்கள்.

ஜப்பான் வான்களில் ஹைறூவ் வான்கள் பயணத்திற்கு உகந்தவை, காலை நீட்டி வசதியாக பயணிக்கலாம். டொல்பின் ரக சிறிய வான்களில் காலை நீட்டி மடக்க இயலாது, இவற்றில் 5பேர் பயணிக்கவே அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் 10-12பேர் வரை நெருக்கி பயணிப்பார்கள், காவல்துறை தண்டம் அறவிடும்.

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 hours ago, ஈழப்பிரியன் said:

விவசாயி நாங்கள் முதல் தடவை போகும் போது ஊரிலிருந்தே வாகனம் கொண்டு வந்தார்கள்.
அடுத்த தடவை நானே வாகனம் ஒழுங்கு செய்து போயிருந்தேன்.

அப்போது எனது மைத்துனன் சொன்ன சேதி அத்தான் முன் சீற்றில் மட்டும் இருந்துடைங்கோ.சாரதி நித்திரை கொள்ளாமல் இருக்கிறானா என்று பாருங்கோ.

நேற்று மாத்தயாவாக இருந்த கதை எப்படி வெளிநாட்டுக்காரனாக மாறியது?

வெளிநாட்டுக்காரர் தொடர் தலைப்பு.  மாத்தையா, சப்போர்ட், தெருவிளக்கு எல்லாம் தொகுப்புகள்.

Share this post


Link to post
Share on other sites
30 minutes ago, விவசாயி விக் said:

"எல்லாம் புலி கட்டிய கட்டுமானம்"  அம்மா தமிழில் முணுமுணுத்தார்.  

இறுதி யுத்தகாலத்தில் கிளிநொச்சி முற்றாக அழிந்து போனது, 2009 பின் மக்களால் தான் கட்டியெழுப்பப் பட்டது. வீதி அரசினால் புனரமைக்கப்பட்டது.

2002கும் 2005கும் இடையான காலத்தில நண்பன் ஒருத்தனோட கதைச்சன், மச்சான் இயக்கம் கிளிநொச்சிய கட்டியெழுப்புவதை பாக்க இனி சண்டை நடக்காது தானே என்று சொன்னன்! அவன் சொன்னான் இல்லையடா சண்டை நடந்தாலும் கிளிநொச்சில கைவைக்கேலாது, ஏவுகணைப் பாதுகாப்பிருக்கும் (தரையால வாறத கற்பனையும் பண்ணேல).
எல்லாம் ஒரு கனவு போல இருக்கு.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Topics

  • Posts

    • "யார் யாருக்கெல்லாமோ தனிநாடு அமையுது, உசிரைக் குடுத்து போராடியும் சில பரதேசிகளினால் தடைபடுகிறது. இனியாவது நல்லது நடந்தால் சரி..!"
    • -சுப்பிரமணியம் பாஸ்கரன்  தமிழர்களின் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கும் எண்ணம், ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷவிடம் இல்லையென, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சிவஞானம் சிறிதரன் தெரிவித்தார்.  பூநகரி - வாடியடி சந்தைக்கான கட்டடத்தொகுதியைத் திறந்து வைத்து உரையாற்றும் போதே, அவர் இவ்வாறு தெரிவித்தார்.  அங்கு தொடர்ந்துரையாற்றிய அவர், கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷ, ஜனாதிபதியாகத் தெரிவுசெய்யப்பட்டு, பதவி ஏற்ற நாளிலிருந்து, “சிங்கள - பௌத்த மக்களின் வாக்குகளால் மட்டுமே, நான், இந்த நாட்டின் ஜனாதிபதியாகத் தெரிவுசெய்யப்பட்டேன்” என்கிற மமதையில் கூறிக்கொண்டு இருப்பதாகவும் குற்றஞ்சாட்டினார்.  இதுவரை, வடக்கு மாகாணத்துக்கு ஆளுநரைக் கூட தெரிவுசெய்ய மனம் இல்லாதவர், தமிழர்களுக்கான பிரச்சினைகளை எவ்வாறு தீர்ப்பாரெனக் கேள்வியெழுப்பிய சிறிதரன் எம்.பி, இந்திய விஜயத்தின் போது, இந்தியாவால் கொண்டுவரப்பட்ட 13ஆவது திருத்தச் சட்டத்தில் உள்ள பொலிஸ் விடயங்களை, இந்தியாவில் வைத்தே நடைமுறைப்படுத்த முடியாது எனக் கூறுபவர், தமக்கான அதிகாரங்களைத் தருவாரா எனவும் வினவினார். எமது மக்களின் இலட்சக்கணக்கான கொலைகளுக்குக் காரணமான ஒரு போர்க் குற்றவாளியாக இருப்பவர், தம்மை இன்னும் அரவணைத்துச் செல்லும் மனப்பாங்குக்கு வரவில்லையெனவும், அவர் சாடினார்.  எனவே, தமக்கான உரிமைகள் கிடைக்கப்பெற்றால், தமது பிரதேசத்துக்கான அபிவிருத்திப் பணிகளை, தாம் சுயமாகவே மேற்கொள்வோமெனவும், சிறிதரன் கூறினார்.  http://www.tamilmirror.lk/வன்னி/பிரச்சினைகளைத்-தீர்க்கும்-எண்ணம்-கோட்டாவுக்கு-இல்லை/72-242345
    • பப்புவா நியூ கினியாவின் ஓர் அங்கமாக இருந்து வரும் போகைன்வில், தனி சுதந்திர நாடாக பிரியவுள்ளது. இயற்கை வளங்கள் நிறைந்த பிராந்தியமான போகைன்வில்லில்,  இன ரீதியாக பாரபட்சம் காட்டப்படுவதாகவும், பொருளாதார ரீதியாக சுரண்டப்படுவதாகவும் கூறி, தனி நாடு கோரிக்கை எழுந்தது. இதற்காக 1988ஆம் ஆண்டு முதல் 1997 வரை நடந்த உள்நாட்டு போரில் சுமார் 20ஆயிரம் பேர் வரை உயிரிழந்ததாக கூறப்படுகிறது. 2005ஆம் ஆண்டு போகைன்வில் தன்னாட்சி அதிகாரத்தை பெற்ற நிலையில், தனி நாடு அமைப்பது தொடர்பாக அண்மையில் மக்களிடம் வாக்கெடுப்பு நடைபெற்றது. இதில் தனி நாடு கோரும் முடிவுக்கு ஆதரவாக ஏராளமானோர் வாக்களித்தனர். இதனால் போகைன்வில் புதிய தனி நாடாக அமையவுள்ளது. போகைன்வில்லின் மக்கள் தொகை, சுமார் மூன்று லட்சம் பேர் மட்டுமே என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. https://www.polimernews.com/dnews/92378/தனி-நாடாகிறது-போகைன்வில்..  
    • சுவிஸ் தூதரக சம்பவம் திட்டமிட்ட நாடகம் : அமைச்சர் அமரவீர  (ஆர்.யசி) சுவிஸ் தூதரக பெண் அதிகாரி கடத்தப்பட்டதாக கூறப்படும் சம்பவம் முற்று முழுதாக திட்டமிட்டு அரங்கேற்றப்பட்ட நாடகமெனவும்  இது நாடகம் என்பதற்கான ஆதாரங்கள் அரசாங்கத்திற்கு கிடைத்துள்ளதாவும் அமைச்சர் மஹிந்த அமரவீர கூறுகின்றார்.  எனினும் சுவிஸ் தூதரகம் ஏன் இதனை செய்தது இந்த நாடகத்தின் பின்னணியில் உள்ள சூழ்ச்சிக்காரர்கள் யார் என்பதை கண்டறியவேண்டியுள்ளதாகவும் அவர் கூறினார்.  ஜனாதிபதி கோத்தாபய ராஜபக்ஷ மற்றும் பிரதமர் மஹிந்த ராஜபக்ஷ தலைமையில் ஆளும் கட்சி குழுக் கூட்டம் நேற்று இரவு அலரிமாளிகையில் கூடியது. கூட்டத்தின் பின்னர் ஊடகங்களுக்கு கருத்து தெரிவிக்கும் போதே அமைச்சர் இதனைக் கூறினார். இது குறித்து அவர் மேலும் கூறுகையில்இ   சுவிஸ் தூதரக பெண் அதிகாரி கடத்தப்பட்ட விவகாரம் குறித்து விசாரணைகள் முன்னெடுக்கப்பட்ட நிலையில் பல உண்மைகள் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக  இந்த சம்பவம் முற்று முழுதாக திட்டமிடப்பட்டு நகர்த்தப்பட்ட நாடகமாகும்.  இது ஒரு நாடகம் என்பதற்கான  சாட்சியங்களுடன் எமக்கு தகவல்கள் கிடைத்துள்ளது. இந்த சூழ்ச்சியின் பின்னணியில் யார் இருப்பது என்பதை மட்டுமே இப்போது  நாம் கண்டறிய வேண்டியுள்ளது. இந்த சம்பவம் முற்று முழுதாக நாடகம் என்பது எமக்கு நன்றாகவே தெரிந்த ஒன்றாகும். ஆகவே அரசாங்கமாக நாம் இந்த சம்பவம் குறித்து கவனமாக அவதானித்து வருகின்றோம்.  எனினும் சுவிஸ் தூதரகம் இதனை செய்ய காரணம் என்ன? இதன் பின்னணியில் யார் இவ்வாறு செயற்பட்டது. அவர்களின் உண்மையான நோக்கம் என்ன என்பதை கண்டறிய வேண்டும் என்பதை பிரதமர் மஹிந்த ராஜபக்ஷவும் வலியுறுத்தியுள்ளார்.  அரசாங்கத்தை பலவீனப்படுத்த செய்யப்பட்ட ஒரு விடயமே இது. அதற்கான சாட்சிகள் உள்ளது. அதேபோல் குற்றப்புலனாய்வு பிரிவு இப்போதும் விசாரணைகளை முன்னெடுத்து வருகின்றனர். அவர்களுக்கு இடமளித்து நாம் தலையிடாது பார்த்துக்கொண்டுள்ளோம். விரைவில் உண்மைகள் வெளிவரும் என்றார். https://www.virakesari.lk/article/70856
    • இது இலங்கையை முன்னர் ஆண்ட மஹா பராக்கிரமபாஹு எனும் மன்னனின் உருவம். இங்கே இணைகப்பட்டிருக்கும் "முஸ்லீம் தீவிரவாதி" இன் படத்திற்கும்  நான் இணைத்திருக்கும் மகா பராக்கிரமபாஹுவின் உருவத்திற்கும் அதிக வேறுபாடு எனக்குத் தெரியவில்லை. இப்ப்டம் சொல்லவரும் செய்தியென்ன என்கிற தெளிவில்லாமல் உடனேயே முஸ்லீம்களை இழிவுபடுத்துவதாக எப்படி முடிவிற்கு வருகிறீர்கள்?  சிங்களவர்கள் தமிழர்களையும் முஸ்லீம்களையும் நிச்சயம் இழிவுபடுத்துவார்கள் என்பதும், தமிழர்களை அழித்தபோது சிங்களவரூடன் முஸ்லீம்கள் விரும்பியே கைக்கோர்த்து இயங்கினார்கள் என்பதும் நாம் அறிந்ததுதானே? எனக்கு இங்கே நினைவிற்கு வருவது வடிவேலுவின் நகைச்சுவைதான், "உனக்கு வந்தால் ரத்தம், எனக்கு வந்தால் தக்காளிச் சட்னியா?".