• advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt
விவசாயி விக்

வெளிநாட்டுக்காரர்

Recommended Posts

7. காணவில்லை : மைனா, சிட்டுக்குருவி, முந்திரி, பனை, காலநிலை 

Passer_domesticus_detail(loz).jpg

"நீங்கள் நல்ல நேரம் போறீங்கள்.  இப்ப தான் கீரிமலை பாதுகாப்பு வலயத்தில் இருந்து விடுபட்டது.  அங்க எங்கட கோயில் பழைய அய்யா வேலை செய்யிறாராம்." மைச்சான் சொல்லி அனுப்பி இருந்தான்.  மாமாவின் கடைசி ஆசை நிறைவேறுவது துணைவியின் குடும்பத்தினருக்கு மகிழ்ச்சி.

வாகனம் விடிய 8 மணிக்கு நெல்லியடி விட்டு வெளிக்கிட்டது.  எனது விவசாயி அன்பு மாமா வாகனத்தின் முன் இருந்தார்.   துசார எங்கள் சிங்கள ஓட்டுனர் தெருவில் கண்ணாக இருந்தார்.  நீர்வேலி சென்று அங்கு துணைவி குடும்பத்தினர் கொஞ்ச பேரை ஏற்றி கொண்டு கீரிமலை சென்று பூசை முடிப்பது பின் கசுரினா கடற்கரை செல்வது.

"மாமா இது மூத்தணா கோயிலே? முந்தி கொட்டிலா கிடந்தது இப்ப இப்படி வடிவாக கிடக்கு" வியந்தேன் நான்.

"அங்க கொட்டில் இப்பவும் ஆல மரத்தின் கீழ கிடக்கு" காட்டினார் மாமா.  "இது சுவிஸ்காரர் காசு போட்டு புது கோயில் கட்டி இருக்கினம்." முடித்தார்.

"வடிவா இருக்கு" நான் வியந்தேன்.  எனது மூத்தவன் ஒரு பக்த கோடி அவனுக்கு கோவிலை கண்டால் கை தலைக்கு மேல் போய்விடும்.  அவனும் தனது கையை தலைக்கு மேலை வைத்து கொண்டே கைபேசியில் படங்கள் தட்டினான்.   அவனுக்கு எங்கு திரும்பினாலும் கோவில் என்றது ஒரு கலாச்சார இன்ப அதிர்ச்சி.

வாகனம் வல்லை நோக்கி சென்றது. "மாமா இந்த பக்கம் இருந்த முந்திரி தோட்டம் எல்லாம் எங்க?" வினவினேன்.

"அது தம்பி ஒரு வித வைரசு பரவி எல்லாம் அழிஞ்சு போச்சு"மாமா சோகத்துடன் சொன்னார்.  எனக்கு எங்கள் ஊர் முந்திரி சாப்பிடலாம் என்ற கனவு சிதைந்த கவலை.  அதை முகத்தில் கண்ட மாமா,  "அங்கால கோப்பாய் பக்கம் இருக்கு. தெருவில வாங்கலாம்." என்னை ஆறுதல் படுத்தினார்.  

" தம்பி இங்க ஒரு வித வைரசுகள் வந்து மைனா மறைஞ்சு போச்சு.  சிட்டு குருவிகள் கூட இல்லை. கண்டனியே சந்தில?" கேட்டார் மாமா.   எல்லா விடயத்தையும் கவனித்த நான் ஊரெல்லாம் ஒரு காலத்தில் பறந்து திரிந்த சீவனுகளை கவனிக்க தவறியிருந்தேன்.

"என்ன மாமா அப்பிடி சொல்லுறீங்கள்.  டொரொண்டோவில மைனஸ் நாப்பது டிகிரியிலும் குருவி பறந்து திரியுது.  எண்ட வீட்ட மட்டும் 3 குருவி கூடு கிடக்கு" எனது ஆச்சரியம் குறையாமல் சொன்னேன்.

"ம்ம் இவன் வீட்டை பழைய தபால் பெட்டிக்குள்ளையும் ஒரு குருவி கூடு. வீட்டுக்கு பின்னுக்கு தேனீ கூடு " தாயார் சேர்ந்து ஆச்சரியப்பட்டார்/ஆதங்கப்பட்டார். என் கனடா வீட்டில் மூன்று சிட்டு குருவி, இரண்டு றொபின், ஒரு மோர்னிங் டவ், இரண்டு அணில் கூடுகள் இருக்கின்றன.  அதற்குள் ஒரு தேனீ கூடு வேறு.  வீட்டை சுற்றி மர வேலி மற்றும் பின் பக்கம் நிறைய மரங்கள்.

"வல்லை முழுக்க முந்தி பனை இப்ப பனையை காணம்" திரும்பவும் பனையை பற்றி மாமரிடம் கேட்டோம்.

"இப்ப தொண்டமானாறு அணையை அடைச்சு போட்டினம்.  உள்ள நல்ல தண்ணி அது தான் வயல்.  பனை ஒரு காலத்தில புலி பிறகு ராணுவம் வெட்டி எல்லாம் அழிஞ்சு போச்சு" மாமர் தொடர்ந்து 

"வயலுக்க பார்த்தியே? உழவு இயந்திரம் எல்லாம் தாண்டு போய் நிற்குது.  இந்த வருசம் மழை ஒரு மாதம் முந்தி பெஞ்சு போச்சு, கனக்க பேர் உழ முடியாமல் தவிக்கினம்" அவருக்குள் ஒரு விவசாயின் வேதனை தெரிந்தது.

"ம்ம்ம்.  காலநிலை எல்லா இடமும் இப்படி தான்.  முந்தி மாதிரி இல்லை" நான்.  "மாடு ஏர் இருக்கும் போது இந்த பிரச்சினை இல்லை.  எந்திரம் தான் தண்ணியில மாட்டி போய் இருக்கு"

மாமனார் சிரித்துக்கொண்டே தலையாட்டினார்.  " அது அப்பு எங்க இப்ப மாடுகள் எங்கட ஆக்கள் வைச்சிருக்கினம்"

"இது எல்லாம் நல்லது இல்லை மாமா.  இயற்கையான பகுதியில் வளரும் மரங்கள், பறவைகள் காணாமல் போனால் காலநிலையும் காணாமல் போகும்."நான்.

வல்லை தாண்டி நீர்வேலி நோக்கி பயணித்தோம்.  எங்கும் பெரிய வீடுகள். அழகான வாசல் கதவுகள்.  எரிபொருள் நிலையத்தில் எரிபொருள் நிரப்பினோம்.   பின் வாழை தோப்புகள் நிரம்பிய பகுதிக்கு வந்து துணைவியாரின் குடும்பத்தினர் வாகனங்களுக்குள் பூசை சாமானுகளை ஏற்றினார்கள்.

நாம் கோப்பாய் சந்தி சமிக்ஞை விளக்கு வந்தோம்.  அழகான வாணிக அங்காடி கட்டிடம் வலது பக்கத்தில்.  நாம் அந்த பக்கம் திரும்பி கீரிமலை நோக்கி பயணித்தோம்.

வழியில் முந்திரி பெட்டி கடைகளை கண்டவுடன் நின்று ஒருவரிடம் ஒரு கிலோ வாங்கினோம்.  
பழங்களை துணைவி வற்புறுத்த வாகன வாசலில் வைத்து கழுவி பகிர்ந்தேன்.   எனது ஆசை நிறைவேறவில்லை.  பழங்கள் முந்தையன போல் இல்லை.   ஒருவித இரசாயன வாசம் வீசியது.  மசங்கிய பழங்களில் நீர் தன்மை இல்லாமல் ஒரு களி தன்மை இருந்தது.  

ஏன் சந்தையில் அப்பிளும் ஒரேஞ்சும் விற்பனையாகிறது என்று விளங்கியது.

மாவிட்டபுரம் கோவிலடியில் திரும்பி கீரிமலை நோக்கி வாகனம் பயணித்தது.  மாவிட்டபுரம் கோவில் பழைய கல்லில் கம்பீரமாகவும் அழகாகவும் இருந்தது.  "இதையும் புதுசா கட்ட போயினம்" மாமா.  

"இருபது பேருக்கு சாப்பாடும் பூசையும் சேர்த்து பதினைந்தாயிரம். பேசி ஐயாவியிடம் காசு கொடுத்தாச்சு"  துணைவியார்.  

பூசையின் போது நான் குழந்தைகளை ஏணி பக்கம் கூட்டி சென்று குழித்தோம்.  பின் மடத்தடியில் வந்து இழைப்பாறினோம்.    கடற்கரையை சுற்றி வந்து காங்கேசன்துறை பழைய சீமெந்து தொழிற்சாலையை படம் பிடித்தோம்.  

மாமனாரின் சாம்பல் கரைத்து முடிந்த பின் அய்யர் தன் பல வீடுகளில் ஒன்றிற்கு எங்களை அனுப்பினார்.  பின் சாப்பாடு கோவிலில் இருந்து வந்தது.  அந்த வீடு ஒரு மாளிகை போல் இருந்தது.  

"அவரிண்ட பிள்ளையள் வெளிநாடாம்.  மனுசன் நல்ல காசு இந்த ஏரியா பூரா வாங்கி போட்டு வைச்சிருக்கார்"  மதிய போசன பூராயங்களில் ஒரு சில புதினங்கள்.  அங்கிருந்து கொண்டு ஒரு கதலி வாழை பழத்தை கொறித்து கொண்டு நகுலேஸ்வர கோபுரத்தை ரசிக்கிறேன்.  

இந்த பிரதேசம் இவ்வளவு காலமும் மக்களை பார்க்காமல் அடைபட்டு போய் இருந்தது.  நாங்கள் கொடுத்துவைச்சனாங்கள்.  

"இந்த பக்கம் துறை முகம், பலாலி,  மற்றும் இரண்டையும் தொடுக்கும் தெரு எல்லாம் இந்தியாவின் கட்டுப்பாட்டில் இப்ப.  அவங்கள் தான் பாதுகாப்பு வலையங்களை நீக்கினவை" மாமா.

குழந்தைகள் கடற்கரைக்கு போக குடைச்சல் கொடுக்க கீரிமலையில் இருந்து ஆறுதலாய் வெளிக்கிட்டோம். 

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 hour ago, விவசாயி விக் said:

துசார எங்கள் சிங்கள ஓட்டுனர் தெருவில் கண்ணாக இருந்தார்.

விவசாயி எப்படி சிங்கள சாரதி உங்களுக்கு ஓட்டியானார்?

 

1 hour ago, விவசாயி விக் said:

நாம் கோப்பாய் சந்தி சமிக்ஞை விளக்கு வந்தோம்.  அழகான வாணிக அங்காடி கட்டிடம் வலது பக்கத்தில்.  நாம் அந்த பக்கம் திரும்பி கீரிமலை நோக்கி பயணித்தோம்.

கீரிமலை போவதற்கு கோப்பாய் வரை வந்தா போக வேண்டும்?

Share this post


Link to post
Share on other sites

ஆவலாய் தொடர்கிறேன் வரட்டும் 

Share this post


Link to post
Share on other sites

தொடர்ந்து பகிருங்கள்.....படிக்கின்றோம்.....!   👍

Share this post


Link to post
Share on other sites

நானும் படித்தேன்.

கட்டுநாயகாவிலிருந்து கொடிக்காமம் வரை பல காணொளிகளை பார்த்ததினால், அடுத்து வர்ணனையில் வரும் ஒவ்வொரு ஊர்களும் எனக்குள் பரிச்சயமானதாய் தோன்றின. ஆனால் கிளிநொச்சி வருபொழுது அந்த உடைந்த தண்ணீர் தொட்டியை பற்றி ஏதாவது எழுத்துக்கள் வரும் என எதிர்ப்பார்த்தேன்.

பெரும்பாலும் 'விவசாயி விக்' தொடரும் வர்ணனனைகளை மனதிற்குள் கிரகித்துக்கொண்டு மூளைக்குள் 'விசுவலஸ்' செய்து அனுபவித்ததில் எனது அக்கால கிராமத்து வாழ்க்கையை அப்படியே கண்முன் கொண்டு வந்தது.

நன்றி!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

அருமை விக். உங்கள் விவரணம் அங்கு நடப்பவற்றை என் கண்ணால் பார்ப்பது போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்துகிறது . தொடருங்கள் 

Share this post


Link to post
Share on other sites
8 hours ago, ஈழப்பிரியன் said:

விவசாயி எப்படி சிங்கள சாரதி உங்களுக்கு ஓட்டியானார்?

 

கீரிமலை போவதற்கு கோப்பாய் வரை வந்தா போக வேண்டும்?

சிங்கள சாரதி எனது கொழும்பு தொடர்பால் கிடைத்தது.  

துனைவி சிறுபிட்டி பக்கம் என்றபடியால் கோப்பாய் பக்கமாக போனோம்.

4 hours ago, தனிக்காட்டு ராஜா said:

ஆவலாய் தொடர்கிறேன் வரட்டும் 

நன்றி சகோ.

3 hours ago, ராசவன்னியன் said:

நானும் படித்தேன்.

கட்டுநாயகாவிலிருந்து கொடிக்காமம் வரை பல காணொளிகளை பார்த்ததினால், அடுத்து வர்ணனையில் வரும் ஒவ்வொரு ஊர்களும் எனக்குள் பரிச்சயமானதாய் தோன்றின. ஆனால் கிளிநொச்சி வருபொழுது அந்த உடைந்த தண்ணீர் தொட்டியை பற்றி ஏதாவது எழுத்துக்கள் வரும் என எதிர்ப்பார்த்தேன்.

பெரும்பாலும் 'விவசாயி விக்' தொடரும் வர்ணனனைகளை மனதிற்குள் கிரகித்துக்கொண்டு மூளைக்குள் 'விசுவலஸ்' செய்து அனுபவித்ததில் எனது அக்கால கிராமத்து வாழ்க்கையை அப்படியே கண்முன் கொண்டு வந்தது.

நன்றி!

நன்றி அண்ணா.  நான் கிளிநொச்சிக்கு தனியா பேருந்து பிடித்த கதையில் அந்த வர்ணனைகளை உள்ளடுக்குகிறேன்.

2 hours ago, puthalvan said:

அருமை விக். உங்கள் விவரணம் அங்கு நடப்பவற்றை என் கண்ணால் பார்ப்பது போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்துகிறது . தொடருங்கள் 

ஊக்கத்திற்கு நன்றி சகோ.  

Share this post


Link to post
Share on other sites
13 hours ago, விவசாயி விக் said:

"மாமா இது மூத்தணா கோயிலே? முந்தி கொட்டிலா கிடந்தது இப்ப இப்படி வடிவாக கிடக்கு" வியந்தேன் நான்.

"அங்க கொட்டில் இப்பவும் ஆல மரத்தின் கீழ கிடக்கு" காட்டினார் மாமா.  "இது சுவிஸ்காரர் காசு போட்டு புது கோயில் கட்டி இருக்கினம்." முடித்தார்.

"வடிவா இருக்கு" நான் வியந்தேன்


வடிவாகத்தான் கட்டியிருக்கின்றார்கள். அப்பத்தானே ஆடி மாத திருவிழாவுக்கு வெளிநாட்டுக்காரர் எல்லாம் போய் வடிவாக நிற்கலாம்😀

Share this post


Link to post
Share on other sites

விவசாயி நீண்ட நாட்களாக காணாமல் இருந்து மீள வந்திருக்கிறீர்கள். உங்கள் அநேகமான அநுபவங்கள் எனக்கும் உண்டு. இதுவரைக்கும் ஊர்போய் வந்த பயணங்கள் பற்றி எங்குமே எழுதியதில்லை. எல்லாவற்றையும் எழுத முடியாத நிலை. வருடத்திற்கு இரண்டு தடவைகளாவது அங்கு சென்று திரும்பும் நிலை. ஒரு பக்கம் நம்மண்ணின் ஸ்பரிசம் இன்னொருபக்கம் பெரும் மனக்கவலை. எங்கு போகிறோம் வருகிறோம் என்பதும் எம்மோடு புதையுண்டபடி...

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 12/1/2019 at 11:36 AM, கிருபன் said:


வடிவாகத்தான் கட்டியிருக்கின்றார்கள். அப்பத்தானே ஆடி மாத திருவிழாவுக்கு வெளிநாட்டுக்காரர் எல்லாம் போய் வடிவாக நிற்கலாம்😀

அடுத்த கதை இதை பற்றி தான் சகோ.  

On 12/3/2019 at 1:47 PM, வல்வை சகாறா said:

விவசாயி நீண்ட நாட்களாக காணாமல் இருந்து மீள வந்திருக்கிறீர்கள். உங்கள் அநேகமான அநுபவங்கள் எனக்கும் உண்டு. இதுவரைக்கும் ஊர்போய் வந்த பயணங்கள் பற்றி எங்குமே எழுதியதில்லை. எல்லாவற்றையும் எழுத முடியாத நிலை. வருடத்திற்கு இரண்டு தடவைகளாவது அங்கு சென்று திரும்பும் நிலை. ஒரு பக்கம் நம்மண்ணின் ஸ்பரிசம் இன்னொருபக்கம் பெரும் மனக்கவலை. எங்கு போகிறோம் வருகிறோம் என்பதும் எம்மோடு புதையுண்டபடி...

வணக்கம் அக்கா.  எனக்கென்னவோ எமக்கு ஒரு பாதை இருப்பதாக தெரிகிறது.  அங்கு நோக்கி செல்கிறோமா என்பது தான் எனது அலசல் மற்றும் கவலை. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

8.  கோவில்களும், திருவிழாக்களும்,, குத்து வெட்டுகளுகளும் 

No photo description available.

"அத்தான் தீர்த்த  திருவிழாவிற்கு போறதென்றால் நேரா வாகனத்தை கடற்கரை பக்கம் விடுங்கோ.  அங்க முகாமுக்கு முன்னுக்கு வாகனம் விடலாம்.  கோயில்ல இருந்து 5 கிலோ மீட்டர் பிள்ளைகள் 2 மணி சூட்டில் நடந்து போக கடினம்"  வல்லிபுர கோவில் தீர்த்த திருவிழாவிற்கு போகிறேன் என்று கேள்வி பட்டு வட்ஸ் அப்பில் அறிவுரைத்தார் மச்சினர்.  "பொடியளுக்கு பெரிய நகையள் போட வேண்டாம். " முடிவில்.

தேர் திருவிழாவிற்கு துணைவியின் பாட்டியாரின் துவசம் என்ற படியால் போக முடியவில்லை.  மாமா மட்டும்  தேருக்கு சென்றிருந்தார்.  மறியாடு குட்டி போட்டாலும் என்று மாமி வீட்டில் தங்கினார்.

நாம் சிறுப்பிட்டி சென்று துணைவியார் வீட்டுக்காரரின் பிள்ளையார் கோவில் சென்று பூசை செய்து, வீட்டில் பக்கத்து வீட்டு பெண்கள் எல்லோரும் ஒன்று கூடி வீட்டில் சமைத்த சாப்பாட்டை ஒரு கை பார்த்து விட்டு, எல்லோரும் வீட்டுக்குள் முடைந்திருக்க  நான் வீட்டு வராந்தாவில் கதிரை போட்டு வாகன ஓட்டுநர் துசாராவுடன்  பாயசம் குடித்து கொண்டே பெருந்தெருவை நோக்கினோம்.  இரண்டு பக்கமும் வாகனங்கள் சீறி பாய்ந்தன. ஒரே பீப் பீப் மயம்.

"ஒரு துவிச்சக்கர வண்டியையும் காணவில்லை" நான்.  "ம்ம் நான் என்ன தான் அவதானமாக ஓட்டினாலும் ஒரு சின்ன பயம்." தூசார. 

"பயப்படாதே துசார.  நாளைக்கு தீர்த்த திருவிழாவிற்கு போக போறம்.  அங்க உன் வாகனம் செலுத்தும் திறமையை சோதித்து பார்க்க போறம்"  பிலத்து சிரித்து கொண்டே சொன்னேன்.   துசார முகத்தில் கவலை.

அவர் முன்பு யாழ் வந்திருந்தாலும் ஒரே நாள் சுற்றுலா தான் செய்திருக்கிறார்.  இது தான் முதல் தடவை ஒரு தமிழ் குடும்பத்துடன் 15 நாள் செலவழிக்கிறார்.   "அங்கிள் வடை அண்ட் டீ" எனது மூத்த மகன் துசாரவிற்கும் எனக்கும் தந்தார்.  துணைவி  படையல் சாப்பாடு செமிக்க இஞ்சி தேநீர் கொறிக்க வடை அனுப்பியிருந்தார்.

"துசார மன்னிக்கவும் வந்த நாள் தொடக்கம் மரக்கறி சாப்பாடு தான்.  நாளையோட சரி." நான்.  

"சீ சீ யாழ்ப்பாண வீட்டு சாப்பாடு சாப்பிட நான் குடுத்து வைத்திருக்கிறன் மாத்தையா.  ஒருத்தரும் ஓட்டுனரை இங்கு தங்கள் வீட்டில் தங்க வைத்து தம்முடன் சாப்பிட வைப்பதில்லை."  துசார தொடர்ந்தார்.
"உங்கள் மகன் என்னை அங்கிள் என்று அழைத்து குடும்பத்தில் ஒருவராக நடத்துகிறார்" மகனை மெச்சினார்.

"துசார நாங்கள் கனடா போய் முப்பது வருடத்தில் சில நல்ல விடயங்களை கற்று இருக்கிறோம்.  அதில எந்த வேலை செய்கிறார் என்று பார்க்காமல் எல்லாரையும் மதிக்கும் தன்மை ஒன்று.  நாங்கள் எல்லோரும் ஒரு காலத்தில் கோப்பை கழுவியோ எரிபொருள் நிறுவன மலசல கூடம் கழுவி தான்மேல வந்தோம்"  நான்.

"போர் தமிழ் மக்களை படுத்தி இருக்கிறது.  இல்லையா மாத்தையா?" கேடடார் துசாரபதில் தெரிந்திருந்தும்.

"அந்த செல்லடி பட்ட தென்னை மரங்களை பார்த்தியா?  அந்த ஓட்டைகளை பார்.  இருபத்தைந்து வருடம் தாண்டியும்  மரம் காய்க்குது.  அப்படி தான் நாங்களும் என்னத்தை இழந்தாலும் முயற்சியை விடமாட்டோம். முன்னேறி கொண்டே இருப்போம்"  எனது மன புழுக்கத்தை வெளியேற்றினேன். 

"முப்பது வருடம் போர் தேசமா இருந்த பூமி இப்போது கொழும்பிற்கு அடுத்த பொருளாதார மையமாக மாறி வருகிறது" தெருவை நோக்கி கையை காட்டுகிறேன்.  சொகுசு வாகனங்கள் அடுத்து அடுத்து சென்று கொண்டிருந்தது.

இப்போது சாப்பிட்டு முடித்த சில முதியோர் வெளியே வந்து கதையை திசை திருப்பினார்கள்.  ஊர் கதைகள், பழைய கால கதைகள்.  நிலாவரை கிணத்தில் எலுமிச்சம் பழம் போட்டால் சன்னதி கோவில் கரையில் மிதக்கும் மகிமை  மற்றும் முக்கியமாக கால நிலை மாற்றமும் புரட்டாதி மழை எப்படி வயல்களை முடக்கி விட்டது என்ற தலைப்பு முக்கியம் பெற்றது.   

"தம்பி கனடாவில் இந்த காலநிலை பிரச்சினைக்கு என்ன செய்யினம்?" கத்தி கேட்டார் ஒரு பழைய விவசாயி. துணைவியின் பாட்டியின் 92 வயது தம்பி.  

"ஆ வரி போடுவினம் அய்யா "  ஆதங்கத்தோடு சொன்னேன் நான்.  "நீங்கள் இங்க முகிலை தொட்டு நின்ற பனை எல்லாவற்றையும் துலைச்சு போட்டு மழை மாறுது என்றால் என்ன சொல்வது?" சிரித்து கொண்டே சத்தமாக கேட்டேன்.  

"தம்பி எனக்கு தென்னை தான் வளர்க்க தெரியும்.  பனங்கள்ளு  குடிக்க தான் தெரியும்." சத்தமாக சிரித்தார் தாத்தா.  "கள்ளு அடிப்பீங்களே தம்பி" தாத்தா என்னை கூர்ந்து பார்த்து கேட்டார்.  தனக்கு கூட்டு கேட்பது போல் பட்டது.  

"கொஞ்சமா....." ஆவலோடு சொல்லிமுடிக்கும் முன்.

அடுத்த நாள் திருவிழா பயண ஆரவாரங்களுக்காக வெள்ளன வெளிக்கிட திடடம் போட்டு வெளியே வந்தனர் பெண்கள் 

"அங்க நெல்லியடியில ஒரு கடையும் திறந்திருக்காது. கோவிலுக்காக எல்லாம் பூட்டு" நான் தடை போட பார்த்தேன். 

"இல்ல புவனம் அக்கா விட்ட பிள்ளைக்கு சடடை தைக்க குடுத்தனாங்கள்.  போய் எடுக்கோணும்" எனது பலகீனம் தெரிந்து அம்மா பதில் அளித்தார்.

முதியோரை மீண்டும் சந்திப்பதாக சத்தியம் பண்ணி வெளிக்கிட்டேன்.

ஞாயிறு காலை வெள்ளன எழும்பி  ஊர் குடும்ப கோவில்களை பார்க்க பின் தீர்த்த திருவிழா. திட்டம்.. 

சந்தியில் அன்று நடமாட முடிந்தது ஒரு சில கடைகளை தவிர எல்லாம் பூட்டி இருந்தது.  பெரியோயோரும் சிறியோரும் பட்டு பாவாடைகளில் பருத்திதுறை நோக்கி சென்று கொண்டிருந்தனர்.   உழவு இயந்திரத்தில் துலா கட்டி பக்தர்கள் துலா காவடிகளாக சென்றனர்.  குழந்தைகள் அத்தனையையும் இரசித்து பார்த்தனர்.

முதல் எங்கள் வைரவ கோவிலுக்கு சென்றோம்.  நல்லதண்ணி கிணறு இப்பவும் பொது கிணறாக இருந்தது.  பெரிய வேப்பமரத்தை காணவில்லை.  அது ஒரு சின்ன கவலை.  ஆனால் கோவில் பெரிதாக கட்டி வர்ணம் பூசி இருந்தது.   ஒரு பெண்மணி கிரக வாசலில் இருந்து மந்திரம் பாடி கொண்டிருந்தார்.   நாம் கும்பிட்டு சுற்றி வந்து உண்டியலில் காசு போட்டு வெளிக்கிட்டோம்.  

அடுத்து தச்சந்தோப்பு பிள்ளையார் கோவில் சென்றோம்.  வழி எல்லாம் பெரிய வீடுகள்.பாதை கண்டுபிடிப்பது கடினமாக இருந்தது.  வாசலில் காலணிகளை கழட்டி விட்டு குடும்பத்தினர் கோவிலுக்கு உள்ளே சென்றனர்.  எனக்குள் ஒரு பதினான்கு வயது பொடியன் உள் புகுந்திருந்தான்.  கோவிலை சுற்றி ஓட்டமும் நடையுமாக சுற்றி வந்து கை பேசியில் படங்களை தட்டினேன்.  

கோவில் கோபுரம் கொஞ்சம் வர்ணம் இழந்திருந்தது ஆனால் இன்னும் மண்டபங்கள் ,கேணி வர்ணம் இழக்காமல் இருந்தது.  பழைய தேர் பின் பக்கம் ஒரு கொட்டிலில் நின்றது.  அதற்கு கீழ் படுத்திருந்த நாய் ஒழும்பி ஓடியது. நான் அந்த தேரை சென்று தொட்டேன்.  முப்பது வருடங்களுக்கு முன் பல பள்ளி சிநேகிதங்கள், சொந்தங்களுடன் சேர்ந்து இழுத்த மகிழ்ச்சியான நினைவுகள் எனக்குள்ளால் ஓடியது.

"அந்த பெரிய கட்டிடங்கள் உள் என்ன இருக்கிறது" குழந்தைகள் கேட்டனர்.  

"அதெல்லாம் கடவுளின் வாகனங்கள்.  வடமராட்சியில் இங்கு தான் கூட தேர்கள் இருக்கு" பெருமையாக தாயார் சொன்னார்.  "இந்த மணி மண்டபம் எங்கட குடும்பம் கட்டியது" பேர பிள்ளைகளுக்கு பெருமையுடன் காட்டினார்.  

"முந்தி தேரும் சப்பறமும் தானே இருந்தது? எப்படி இத்தனை? இவ்வளவு பெரிசு?" கேட்டேன் நான். 

"எல்லாம் வெளிநாட்டு காரர் கட்டி கொடுத்தது" சிரித்து கொண்டே சொன்னார் அம்மா.  "நான், சித்திமார், மாமிமார் எல்லாம் சேர்ந்து ஒவ்வொரு வருசமும் ஆறாம் திருவிழாவிற்கு காசு அனுப்பி வாறம்.   அத மாதிரி ஊர் சனம் சேர்ந்து நல்லா கோவிலை வைச்சிருக்கினம்.  

கோவில் வாசலில் சில பூசகர்கள் ஒருவருக்கு மந்திரம் சொல்லி கொடுத்திருந்தனர்.  உண்டியலில் காசு போட்டு பிள்ளையாருக்கு கும்பிடு போட்டு அம்மன் கோவில் கிளம்பினோம். 

"இந்த கோவிலுக்கு பேர் கண்ணகி அம்மன்.  இங்க தானாம் கண்ணகி மதுரையை எரித்துவிட்டு வந்து கோபம் ஆறியதெண்டு சொல்லுவினம்."தாயார் பேர பிள்ளைகளுக்கு சொல்லி வந்தார்.

நாம் குறுக்கு வழியால் தச்சந்தோப்பு வயல் வெளி வந்திருந்தோம்.  கண்ணகி அம்மன் இன்னும் அந்த பூவரசங்காட்டுக்குள்  இளைப்பாறுவது எனக்கு மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.  பெரிய கோவில் கட்டி இருந்தாலும் நான் பூவரசு மரங்கள் ஊடாக பழைய அம்மனிடம் வந்து ஆசீர்வாதம் வாங்கினேன்.  

அங்கு முன்பு என் பாட்டனாருடன் அடிக்கடி வந்து போவதும் நான் அந்த பூவரசு மரங்களில் தொங்கி திரியும் நினைவுகள் வந்தன.  சின்ன கோவில் பெரிய கோவில் எல்லாம் புகைப்பட கருவிகள் கவனித்துக்கொண்டிருப்பது தான் புதிது மற்றும் படி அந்த பகுதி அப்படியே இருந்ததில் மிக்க மகிழ்ச்சி.  பக்கத்தில் ஒரு காணியில் பெரிய பனங்காடு இருந்தது கொஞ்சம் நிம்மதி தந்தது.

வீடு வந்து வந்து வேட்டி சால்வை அணிந்து தயார் ஆனோம்.  மாமனாரும் பன்னிரண்டு மணிக்கு டான் என்று துசாராவுடன் வாசலில் நின்றார்.  

எனக்கு மனதுக்குள் குதூகலம்.  முப்பது வருடத்தின் பின் வல்லிபுர கோவில் திருவிழா செல்வது ஒன்று.  குடும்பத்துடன் தாயார், துணைவி குழந்தைகளுடன் செல்வது இன்னொரு மகிழ்ச்சி.

"இவங்கள் எங்க வேட்டி எடுத்தவங்கள்?" மகன்களை பார்த்து அதிசயத்தோடு பார்த்தார் மாமா.
"எங்கட மாப்பிள்ளை மார்" மாமா பெருமையோடு சிரித்தார்.  " இவங்கள் வெளிநாட்டு பொடியள் பாண்ட் டி சேர்ட் போடுவான்கள் என்று நினைச்சன். " சிரித்து கொண்டே.

"இதுகள் பக்கா லோக்கல் கூட்டம்.  கனடாவில இருந்து வேட்டி சட்டை கொண்டு வந்தவங்கள்" எனது தாயார் பெருமையுடன் சொன்னார்.

மகள் புது சடடையில் பூ மாலை வைத்து வந்து நின்றார்.  

"அட இங்க இலட்சுமி வந்து நிக்கிறா" மாமா புகழ்ந்தார். 

"அப்ப எல்லோரும் வெளிக்கிடுவம்.  சனம் கூட முதல் கடற்கரைக்கு போவம்" அவசரப்படுத்தினார் மாமா.

வாகனம் பல தண்ணீர் பந்தல்களை தாண்டி சென்றது ஒரே வாகன நெரிசடி.  ஒரு பந்தலில் நின்று சர்க்கரை தண்ணீர் வாங்கி குடும்பத்துடன் பகிர்ந்தேன்.  சர்க்கரை தண்ணி பந்தல் போட்டி பெரிய போட்டியாக இருந்தது.  மின் விளக்கு அலங்காரிப்பும் பக்தி பாடல்களும் போட்டு யார் பந்தல் பெரியது என்ற போட்டி.  பக்தர்கள் கூட்டம் பலர் நடையாக சென்று கொண்டிருந்தனர்.   இலவசமாக கொடுப்பதில் போட்டி என்ற படியால் அவர்கள் பலர் பயன் பெற்றனர்.

"இந்த முறை பெரிசா தேருக்கு சனம் இல்லை."மாமா கவலையுடன்.  

"ஏன்?"வினவினேன்.  

"எல்லாம் தம்பி இந்த ஊர் பிரச்சினையால் தான்.  கோவில் நிலம் ஒரு ஊருக்கு சொந்தம்.  கோவில் இன்னொரு ஊருக்கு சொந்தம்.  வெள்ளி கிழமை நில காரரிண்ட திருவிழா அண்டைக்கும் தாங்கள் தான் சுவாமி தூக்க வேணும் எண்டு கோவில் காரர் சிலர் போய் பிரச்சினை செய்திருக்கினம்.  பிறகு இரவு இரண்டு பக்கமும் கத்தி வாளோடு சண்டை.  பத்து பேருக்கு மேல ஆசுபத்திரில.  பொலிஸ் தான் இப்ப விசாரிச்சு வருதாம்" மாமருக்கு சோகம் என்றபடியால் தணிந்த குரலில் சொன்னார். 

வாகனம் முகாம் முன்னால் விட்டு இறங்கி மக்கள் வெள்ளத்துடன் சேர்ந்தோம்.  ஒரு இலட்சம் மக்களுக்கு மேல் எல்லோரும் வேட்டி சடடை சேலை என்று ஒரு வர்ண மாயம்.  சிரிப்பும் செல்பி எடுப்புமாக இளம் பட்டாளம்.

குழந்தைகள் சுண்டல், குளிர் களி, விளையாட்டு பொருட்கள் வாங்கி மணலில் குடும்பத்துடன் சுற்றி இருந்து விளையாடினார்கள்.    முன்பிருந்த மணல் திட்டுகளில் இரண்டு தான் மிச்சம் இருந்தது அதில் ஏறி மக்கள் வெள்ளத்தை  பார்த்து வியந்தோம். 

சுவாமியும் கோவில் திரும்பி இருந்தார்.  இப்போது ஓலி பெருப்பியில் காணவில்லை அறிவிப்புகள் தொடங்கி இருந்தது.   

பௌர்ணமி நிலவு மேலே வந்து கடலில் ஒளி வீசியது.  மக்கள் வீடு திரும்ப தொடங்கினர்.

நாமும் திரும்பி நடக்க தொடங்கி இருந்தோம்.  முகாம் முன் இராணுவத்தினர் குளிர் பானங்கள் விற்று கொண்டிருந்தனர்.  இன்னும் இரண்டு இராணுவ வாகனங்கள் தாண்டிருந்த பக்தர்களின் வாகனங்களை மீட்டெடுக்க உதவி கொண்டிருந்தன.

எனக்குள் எதோ தவறிய விடயம் ஒன்று பூர்த்தியான திருப்தி.  கச்சானை கொறித்து கொண்டு குடும்பத்தை தொடர்ந்தேன்.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Topics

  • Posts

    • Trump: "This May Be The Last Time You'll See Me For A While" Authored by Paul Joseph Watson via Summit News, Remarks made by President Trump during a speech have prompted speculation after he referred to having a lot of rich enemies and told the audience, “This may be the last time you’ll see me for a while.”   The comments were made during an address Trump gave at the Whirlpool Corporation Manufacturing Plant in Clyde, Ohio. Trump's Comment Gets Heat On Social Media The context of the remarks was an executive order that will mandate U.S. government agencies purchase all essential drugs from American sources. Trump blamed the American political class for the fact that drugs are cheaper to buy in other countries Canada even if they are made by the same company. “So I have a lot of enemies out there. This may be the last time you’ll see me for a while. A lot of very, very rich enemies, but they are not happy with what I’m doing,”said Trump. In terms of who Trump was identifying as his “enemies,” the president made reference to wealthy anonymous “middlemen” who skim profits from pharmaceutical sales. “They are so wealthy. They are so wealthy,” said Trump. “Nobody has any idea who the hell they are or what they do. They make more money than the drug companies. You know, in all fairness, at least the drug companies have to produce a product, and it has to be good product.”     டிரம்ப்: "இது கடைசி நேரமாக இருக்கலாம், நீங்கள் என்னை சிறிது நேரம் பார்ப்பீர்கள்" பால் ஜோசப் வாட்சன் உச்சி மாநாடு மூலம் எழுதியவர், ஜனாதிபதி ட்ரம்ப் ஒரு உரையின் போது கூறிய கருத்துக்கள், அவர் ஏராளமான பணக்கார எதிரிகளைக் கொண்டிருப்பதைக் குறிப்பிட்டு, பார்வையாளர்களிடம், “இது நீங்கள் சிறிது நேரம் என்னைப் பார்க்கும் கடைசி நேரமாக இருக்கலாம்” என்று கூறிய பின்னர் ஊகங்களைத் தூண்டியுள்ளது. 070820trump.jpg ஓஹியோவின் கிளைடில் உள்ள வேர்ல்பூல் கார்ப்பரேஷன் உற்பத்தி ஆலையில் டிரம்ப் ஆற்றிய உரையின் போது இந்த கருத்துக்கள் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளன. டிரம்பின் கருத்து சமூக ஊடகங்களில் வெப்பத்தை பெறுகிறது கருத்துக்களின் சூழல் ஒரு நிறைவேற்று ஆணையாகும், இது அமெரிக்க அரசாங்க நிறுவனங்களிலிருந்து அனைத்து அத்தியாவசிய மருந்துகளையும் அமெரிக்க அரசாங்க நிறுவனங்கள் வாங்க கட்டாயப்படுத்தும். அதே நிறுவனத்தால் தயாரிக்கப்பட்டாலும் கூட கனடா மற்ற நாடுகளில் கனடாவில் வாங்குவதற்கு மலிவானது என்று அமெரிக்க அரசியல் வர்க்கத்தை ட்ரம்ப் குற்றம் சாட்டினார். "எனவே எனக்கு அங்கே நிறைய எதிரிகள் உள்ளனர். நீங்கள் சிறிது நேரம் என்னைப் பார்ப்பதற்கான கடைசி நேரமாக இது இருக்கலாம். நிறைய, மிகவும் பணக்கார எதிரிகள், ஆனால் நான் என்ன செய்கிறேன் என்பதில் அவர்கள் மகிழ்ச்சியடையவில்லை, ”என்று டிரம்ப் கூறினார். "ஆனால் அதைச் செய்ய எங்களுக்கு ஒரு வாய்ப்பு இருப்பதாக நான் கருதுகிறேன், வேறு எந்த ஜனாதிபதியும் நான் செய்வதைச் செய்யப்போவதில்லை. வேறு எந்த ஜனாதிபதியும் சாதகமான நாடுகள், தள்ளுபடி, மற்ற நாடுகளிடமிருந்து மிகக் குறைந்த செலவில் வாங்குவது போன்றவற்றைச் செய்ய மாட்டார்கள். யாரும் இல்லை. மேலும் மகிழ்ச்சியற்ற மக்கள் நிறைய பேர் உள்ளனர், அவர்கள் மிகவும் பணக்காரர்கள், அவர்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சியற்றவர்கள், ”என்று அவர் கூறினார். டிரம்ப் தனது "எதிரிகள்" என்று யார் அடையாளம் காட்டுகிறார் என்பதைப் பொறுத்தவரை, மருந்து விற்பனையிலிருந்து இலாபத்தைத் தவிர்க்கும் பணக்கார அநாமதேய "இடைத்தரகர்களை" ஜனாதிபதி குறிப்பிட்டார். “அவர்கள் மிகவும் செல்வந்தர்கள். அவர்கள் மிகவும் செல்வந்தர்கள் ”என்று டிரம்ப் கூறினார். "அவர்கள் யார் அல்லது அவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள் என்பது யாருக்கும் தெரியாது. அவர்கள் மருந்து நிறுவனங்களை விட அதிக பணம் சம்பாதிக்கிறார்கள். எல்லா நியாயத்திலும், குறைந்தது மருந்து நிறுவனங்கள் ஒரு பொருளை உற்பத்தி செய்ய வேண்டும், அது நல்ல தயாரிப்பாக இருக்க வேண்டும் என்பது உங்களுக்குத் தெரியும். ”
    • நீங்கள் புலியில் இருந்து  பிரிந்து எங்களுடன் வந்து இணந்தீர்கள் என்றால், நீங்கள் சிறையிலிருந்தாலும் உங்களை வெல்ல வைப்போம் என்பதற்கு இது ஓர் எடுத்துக்காட்டு... என்னுடன் சிங்களவர் ஒருவர் பணிபுரிகின்றார் ... பிள்ளையான் வெற்றியடைந்து விட்டாராம் நல்லம், கருணா தோல்வியடைந்து விட்டார் பாவம்...என்றார்.... புலம்பெயர்ந்து 25 வருடமா வாழும் சிங்களவருக்கே கருணாவும் ,பிள்ளையானும் வெல்லவேணும் என்று நினைக்கிறார்கள் என்றால் .....அங்கு அரசியல் செய்யும் அவர்கள் என்னவெல்லாம் செய்திருப்பார்கள்.
    • சிறை செல்லாமல் குற்றம் இழைப்பவர்களும் பாராளுமன்றம் செல்வது நல்லதல்ல.
    • காதை மூடிக்கொண்டு படுத்திருந்திருப்பார். கோவிக்கக் கூடாது  நேரம் அப்பிடியான நேரம். எதிர்பாராத முடிவுகள் கேட்க சக்தி இருந்திருக்குமா. மாரடைப்பு வராமல் தப்பியதே பெரும் பிழைப்பு. இன்னும் ஐந்து வருடம் தேரோடவேண்டுமே? யமன் கண்ணில் தப்பி.