• advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt
Sign in to follow this  
கிருபன்

இச்சா நாவல் அறிமுகம் - ஷோபாசக்தி உரை

Recommended Posts

 

பொயற் ஐயாவும் இடையில் கூட்டத்தை தன் கையில் எடுக்கப்பார்த்தார் (24 ஆவது நிமிடத்தில் இருந்து). ஆனால் ஷோபாசக்தி ஒரு மாதிரி தனது கலந்துரையாடலுக்குள் கொண்டுசேர்த்துவிட்டார்.

Share this post


Link to post
Share on other sites

சுத்த சாதி வெறியினை வெளிப்படுத்தும்.. பித்தலாட்டக் கலந்துரையாடல்.

வெளிப்படையாகவே வெள்ளார் உச்சரிப்பும்.. அவர்கள் மீது.. பார்பர்ணிய சித்தாந்தத் திணிப்பும்..

தமது தவறான சிந்தனையோட்டங்களுக்கு சுயநியாயம் கற்பிக்க நடத்தப்படும்.. தமிழகம் நோக்கிய பயணங்களில்.. புலம்பெயர் புண்ணாக்குகளின் திருகுதாளங்களுக்கு இந்தக் கலந்துரையாடல் நல்ல உதாரணம்.

எமது வரலாற்றை.. ஒழுங்கானவர்கள் எழுதாவிட்டால்.. இப்படியான ஒழுக்கவீனர்கள் தான்.. எழுத நேரிடும். கவலைக்கிடம். 

Edited by nedukkalapoovan
  • Like 2
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

ஓகே ... இனி என்னவாம்? 

Share this post


Link to post
Share on other sites

நேற்று கிழக்கு இலண்டன் பகுதியில் ஈழத்தமிழர்களில் எனது ஆதர்ச எழுத்தாளர் தோழர் ஷோபாசக்தியின் “இச்சா” நாவல் அறிமுக விழாவில் அவரின் கையெழுத்துடன் நாவலை வாங்கியதும் ஓரிரு வார்த்தைகள் பேசியதும் மறக்கமுடியாத தருணங்கள்😀

large.F2A910C8-58A9-4BEE-9473-7F4B88D353EF.jpeg.6ff5ff5e3fe13b1ce4ff7225e541feb7.jpeglarge.ABA66930-4C16-447C-AF09-B3A2F313E9D0.jpeg.9b21b8803515cb318d4c8b68c2dff96c.jpeg

Share this post


Link to post
Share on other sites

யுத்தம் எனும் இச்சை

526695.jpg

இச்சா
ஷோபா சக்தி
வெளியீடு : கருப்புப் பிரதிகள்
ரூ. 270/-
8610242696

துயரம், இழப்பு, மரணம், சித்ரவதைகள், ரத்தக் கோரங்கள் நிகழ்ந்த பிறகு சொல்லப்படுகையில் அவை எத்தனை கொடூரமானதாக இருந்திருந்தாலும் அவை கதையாய், காவியத்தின் சுவையாய் ஆகிவிடுகின்றன. காலத்தின் தொலைவில் நினைவெல்லாம் துய்க்கும் பொருளாகிறது. தீவிரமும் அதேவேளையில், சுவாரசியமும் பொதுத்தன்மையும் கொண்ட சர்வதேசக் கதையாக தமிழ் நவீன இலக்கியம் மாறுவதற்கு இனப் படுகொலையும் யுத்தமும் தேவையாக இருந்திருக்கிறது. அந்தக் கதையாடலின் நட்சத்திரமாக எழுந்த கதைசொல்லி ஷோபா சக்தி. தமிழ் நவீன இலக்கியத்தில் அவலத்தின் அத்தனை லட்சணங்களையும் கொண்டு யுத்தச் சுவையைத் தனது தனித்தன்மையான அழகியலாக ஆக்கியவர். யுத்தம் என்ற பெரிய பாம்பின் வாயாகத் திகழும் காமம், வாலான மரணத்தைக் கவ்வ முயன்றுகொண்டேயிருக்கும் படைப்புதான் ‘இச்சா’. காவியச் சுவைகள் என்று ஒன்றைக்கூட விடாமல், நகைச்சுவை வரை அனைத்துக் குணங்களையும் சேர்த்து ஷோபா சக்தி சமைத்த துல்லியமான சர்வதேச உணவு ‘இச்சா’.

இதற்கு முந்தைய ‘பாக்ஸ்’ நாவலில் இலங்கையின் ஒரு கற்பனைப் பிராந்தியத்தை வைத்துக் கதைசொன்ன ஷோபா சக்தி, இதில் கற்பனை மொழியான ‘உரோவன்’ மொழியில் ‘ஆலா’ எழுதியிருக்கும் குறிப்புகளின் மொழிபெயர்ப்புகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு நாவலைப் படைத்துள்ளார். ‘இச்சா’, புராணிகக் கதைகளும் கதாபாத்திரங்களும் தலையிட்டுக் கொண்டேயிருக்கும் நாட்டார்புலப் பின்னணி கொண்ட துப்பறியும் நாவல். யுத்தம், வன்முறை, காமம் சார்ந்த பொன்மொழிகள் நூறையாவது இந்த நாவலிலிருந்து பொறுக்கியெடுத்துவிட முடியும். தமிழ், இந்திய, சிங்களத் தொன்மங்கள், பழமொழிகள், நாட்டார் பாடல்கள் கதாபாத்திரங்களிலும் நீண்டு நிழலையும் சுமைகளையும் விட்டுள்ள தடயங்களைப் பார்க்க முடிகிறது.

வெள்ளிப்பாவை என்ற ஆலா

‘இச்சா’, இலங்கையில் இரண்டாயிரத்துக்குப் பிறகு புலிகளுக்கும் ராணுவத்துக்கும் இடையிலிருந்த போர்நிறுத்த காலகட்டம் முடிந்த இறுதிப் போர் தொடங்கும் காலகட்டத்தில் மையம் கொள்கிறது. கிறிஸ்துவின் கடைசி இரவில் தொடங்கும் கதை, உலகெங்கும் நடந்துகொண்டிருக்கும் போராட்டங்களில் மையம்கொண்டு, உலகம் முழுக்க அடக்கப்பட்டு ஒடுக்கப்பட்டு அகதிகளாக்கப்பட்ட மக்கள் அனைவரும் வாதைப்பட்ட இயேசுவாக மாறும் சித்திரம் ஒன்றை ஆசிரியர் வரைகிறார். 

இலங்கையில் குண்டுவெடிப்பு நடந்த ஈஸ்டர் ஞாயிறில் நின்று தன் இலக்கை நோக்கி நாவல் நிலைகொள்கிறது. இலங்கையில் தாயை விட்டுவந்திருக்கும் கதைசொல்லி, அம்மாவையோ உறவினர்களையோ தொடர்புகொள்ள இயலாமல் அலைக்கழிந்துகொண்டிருக்கும்போது, குண்டுவெடிப்பில் இறந்தவர்களின் புகைப்படத்தில் மர்லின் டேமி என்ற வெள்ளைப் பெண்ணின் புகைப்படத்தைப் பார்க்கிறான். கதைசொல்லிக்கு அறிமுகமான அந்த மர்லின் டேமிதான், ஆலா சிறையிலிருந்து ‘உரோவன்’ மொழியில் எழுதிய குறிப்புகளைக் கொடுத்தவள். 1989-ல் ஒரு அடைமழைக் காலத்தில் ஞாயிற்றுக்கிழமை இரவு இலுப்பங்கேணியில் பிறந்த வெள்ளிப்பாவை என்ற ஆலா, பாலினரீதியாகவும், சாதியம், இனவாதம், அரசு பயங்கரவாதம் என அனைத்துவகையிலும் சிறுவயதிலிருந்து சந்தித்த துயரங்களையும் அதிலிருந்து தப்புவதற்குச் செய்த முயற்சிகளையும் ‘இச்சா’ அதிநுட்பத்துடன் சொல்கிறது.

சிறையிலிருந்து விடுதலை பெறாமலேயே இறந்துபோகிறாள் ‘ஆலா’. ஆனால் அவள் குறிப்புகளில் சிறையிலிருந்து விடுதலையடைந்து, ஐரோப்பா போய் ஒரு குழந்தைக்குத் தாயான பிறகே இறக்கிறாள். மரணம் மகத்தான சம்பவமாக இருக்க வேண்டுமென்று நினைத்த ஆலாவுக்கு அப்படி நிகழவில்லை. ஆனால், அவளது அழிந்த உடலையும் ஆன்மாவையும் அவள் எழுத்துகளாக மாற்றி அமரத்தன்மையை அடையும் முயற்சியே அவளது குறிப்புகள்.

இலங்கைத் தமிழர் வாழ்வென்பது, சிங்களர்களின் வாழ்வோடு இணக்கமாக இருந்ததன் அடையாளங்களையும் பொதுவில் பகிர்ந்துகொண்ட வெகுஜனப் பண்பாட்டுக் குறிப்புகள் வழியாக, ஆலாவின் குழந்தைப் பருவம் நமக்கு முன் உருக்கொள்கிறது. சிங்கள இனவாதம், தமிழ் கிராமங்களில் சிங்களர்களின் ஆக்கிரமிப்பு, புலிகளின் ஆயுதப் போராட்டம் வலுவடைவதில் கழியும் ஆலாவின் வாழ்க்கையில், குடிக்கத் தண்ணீர் கேட்டு காட்டுக்குள் புலி இளைஞர்கள் குறுக்கிடுகின்றனர். ஆலாவின் வாழ்க்கை மட்டுமல்ல, இளுப்பங்கேணி என்ற கிராமத்தினுடையதும் அந்த நாளில் புரட்டிப் போடப்படுகிறது. ஆலா, பெண் ஆயுததாரியாக ஆகும் நிலையில் நாவல் இடைவேளையில் வேகமெடுக்கிறது.

ஆண்களிடம் மட்டுமல்ல பெண்களிடமும்

ஆயுத பாவிப்பு, வன்முறை, போராளித்துவம் மீதான ஈர்ப்பு எப்படிச் செயல்படுகிறது; பாலுறவு இச்சையின் ஆற்றலிலிருந்து அது எப்படியான ரசவாதத்தை மேற்கொள்கிறது என்பதை ‘ஆலா’வின் தொடக்கக் கால போராளி வாழ்க்கையிலும், தளபதி சுல்தான் பப்பாவினுடனான லட்சியக் காதலிலும் விரிவாகவே நாவலாசிரியர் நிகழ்த்தியும் பேசியும் விடுகிறார். உடலின் எல்லைகளை உணர்த்தும் மனத்தின் புனைவுகளும் லட்சியங்களும் சிதைந்துபோகும் சிறைக்கொடுமைகள் இந்த நாவலிலும் விரிவாகப் பேசப்படுகின்றன.

‘ஆலா’வின் குறிப்புகள் சிறையோடு முடியவில்லை; நிக்கோஸ் கசன்சாகிஸின் ‘இயேசுவின் கடைசி சபலம்’ படைப்பை ஞாபகப்படுத்துவது. ஐரோப்பாவுக்குத் திருமணம் வழியாகத் தப்பித்துச் சென்றதாக ஆலா எழுதியிருக்கும் புனைவுதான் இந்த நாவலைத் தப்புவிக்கிறது. இறந்த காலம், அதன் நினைவுப் பதிவுகள், அவற்றிலிருந்து உருவான ஆளுமைத் தாக்கத்திலிருந்து மனிதனால் விடுதலையடைய முடியுமா? அவள் ஏன் தன் கற்பனையிலும் அத்தனை இடர்மிகுந்த ஒரு வாழ்வைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்?

காதல், வீரம், தியாகம், அன்பு, மனிதாபிமானம் எல்லாவற்றையும், “உயிருள்ள ஆலாப் பறவையொன்றை நீங்கள் பார்த்திருக்கிறீர்களா?” என்று கடைசியில் கேட்பதன் மூலம் ஆலா என்னும் பறவையின் சிறகுகளைக் கற்பனைகளாக மாற்றிவிடுகிறான் கதைசொல்லி. பறக்காதது அனைத்தும் துயருறுவதாக, துயரைப் படைக்க வல்லதாக உள்ளது. லட்சியத்துக்கும் லட்சியமின்மைக்கும் இடையில் நாவல் முழுக்கவும் மனிதர்கள் பயணித்துக்கொண்டிருக்கின்றனர். இனம், அடையாளம், மொழிவாதம், நடத்தைகள், குறிப்பாக பாலியல் நடத்தைகள் என்று கெட்டிப்பட்ட கருத்துருவாக்கங்களிலும் தொடர் பழக்கங்களிலும் தீமையை நோக்கிச் சரிந்துகொண்டிருக்கின்றனர்.

ஷோபா சக்தியின் முந்தைய நாவல்கள் எதுவும் தராத மன அழுத்தத்தை, இருள் மூட்டத்தை, செயல் உறைந்த நிலையைத் தருவதாக இந்த நாவல் இருக்கிறது. நாவலாசிரியனின் நோக்கமும் இதுவாக இருக்கலாம்.

- ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன்,

 

https://www.hindutamil.in/news/literature/526695-icha-book-review-2.html

Share this post


Link to post
Share on other sites
4 hours ago, கிருபன் said:

நேற்று கிழக்கு இலண்டன் பகுதியில் ஈழத்தமிழர்களில் எனது ஆதர்ச எழுத்தாளர் தோழர் ஷோபாசக்தியின் “இச்சா” நாவல் அறிமுக விழாவில் அவரின் கையெழுத்துடன் நாவலை வாங்கியதும் ஓரிரு வார்த்தைகள் பேசியதும் மறக்கமுடியாத தருணங்கள்😀

large.F2A910C8-58A9-4BEE-9473-7F4B88D353EF.jpeg.6ff5ff5e3fe13b1ce4ff7225e541feb7.jpeglarge.ABA66930-4C16-447C-AF09-B3A2F313E9D0.jpeg.9b21b8803515cb318d4c8b68c2dff96c.jpeg

 

முதலே யாழில் ஒரு அறிவித்தல் போட்டு இருக்கலாமே!...எனக்கொரு புத்தகம் வாங்கினீங்களா?

 

மட்டுவில் இருந்த ஒரு பேமசான டீச்சருக்கு பெயர் "இச்சா"...ரகுநாதனுக்கு நினைவு இருக்குதா  

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
5 minutes ago, ரதி said:

 

முதலே யாழில் ஒரு அறிவித்தல் போட்டு இருக்கலாமே!...எனக்கொரு புத்தகம் வாங்கினீங்களா?

 

யாழில் போடவேண்டும் என்று நினைத்திருந்தேன். ஆனால் விளம்பரம் முகப்புத்தகத்தில் இருந்ததால் படத்தை ஒட்டமுடியவில்லை.

இச்சா ஒரு பிரதிதான் வாங்கினேன்.  பெளசரிடம் கேட்டால் வீட்டிற்கே பார்சல் பண்ணி அனுப்புவார்.

 ஐரோப்பிய ,அமெரிக்க நாடுகளுக்குள் ,லண்டனில் அமைந்துள்ள எமது படிப்பக நிலையத்தால்,இந்த நூல்களை வான் வழி பொதிச் சேவை மூலம் அனுப்பி வைக்க முடியும். இலங்கை மற்றும் மத்திய கிழக்கிலுள்ள வாசகர்கள்  நூல்கள் தேவைப்படின் தொடர்பு கொள்ளுங்கள். எம்மிடம் உள்ள நூல்களின் விபரம் தேவையானோரும், நூல்கள் தேவையானோரும் கீழ்வரும் தொலைபேசி, மின்னஞ்சல் முகவரிக்கு தொடர்பு கொள்ளுங்கள் .Mobile 0044 (0) 7817262980 . Email. eathuvarai@gmail.com.பிரித்தானியாவில் உள்ளவர்கள் 317, 1st Floor, High Street north, Eastham,LONDON, E12 6SL எனும் முகவரியில் திங்கள்,செவ்வாய், வெள்ளி, சனி ஆகிய தினங்களில் பெற்றுக் கொள்ளலாம்.—

http://eathuvarai.net/?page_id=205

Share this post


Link to post
Share on other sites
6 minutes ago, கிருபன் said:

யாழில் போடவேண்டும் என்று நினைத்திருந்தேன். ஆனால் விளம்பரம் முகப்புத்தகத்தில் இருந்ததால் படத்தை ஒட்டமுடியவில்லை.

இச்சா ஒரு பிரதிதான் வாங்கினேன்.  பெளசரிடம் கேட்டால் வீட்டிற்கே பார்சல் பண்ணி அனுப்புவார்.

 ஐரோப்பிய ,அமெரிக்க நாடுகளுக்குள் ,லண்டனில் அமைந்துள்ள எமது படிப்பக நிலையத்தால்,இந்த நூல்களை வான் வழி பொதிச் சேவை மூலம் அனுப்பி வைக்க முடியும். இலங்கை மற்றும் மத்திய கிழக்கிலுள்ள வாசகர்கள்  நூல்கள் தேவைப்படின் தொடர்பு கொள்ளுங்கள். எம்மிடம் உள்ள நூல்களின் விபரம் தேவையானோரும், நூல்கள் தேவையானோரும் கீழ்வரும் தொலைபேசி, மின்னஞ்சல் முகவரிக்கு தொடர்பு கொள்ளுங்கள் .Mobile 0044 (0) 7817262980 . Email. eathuvarai@gmail.com.பிரித்தானியாவில் உள்ளவர்கள் 317, 1st Floor, High Street north, Eastham,LONDON, E12 6SL எனும் முகவரியில் திங்கள்,செவ்வாய், வெள்ளி, சனி ஆகிய தினங்களில் பெற்றுக் கொள்ளலாம்.—

http://eathuvarai.net/?page_id=205

நன்றி 

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 11/25/2019 at 3:38 AM, ரதி said:

 

முதலே யாழில் ஒரு அறிவித்தல் போட்டு இருக்கலாமே!...எனக்கொரு புத்தகம் வாங்கினீங்களா?

 

மட்டுவில் இருந்த ஒரு பேமசான டீச்சருக்கு பெயர் "இச்சா"...ரகுநாதனுக்கு நினைவு இருக்குதா  

 

இருக்கிறது. அவவுக்கு ஈச்சா டீச்சர் என்பது செல்லப்பெயர். இயற்பெயர் ஈஸ்வரியாகக் கூட இருக்கலாம். உயர்தரத்தில் உயிரியல் படிப்பித்தவர், நான் அவரிடம் படிக்கவில்லை. 

மாணவர்களிடையே பிரபலமானவர். 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

இச்சா நாவலை முன்வைத்து ஷோபாசக்தியுடன் ஓர் உரையாடல்.

Post Views 515

interview-iwth-shoba-sakthi.jpg

எழுத்தாளர் ஷோபாசக்தி தமிழ் இலக்கியச் சூழலில் தொடர்ந்து இயங்கிக் கொண்டு இருக்கும் குறிப்பிடத்தக்க ஈழத்தை சார்ந்த படைப்பாளி, இவர் சிறந்த திரைப்பட நடிகரும் கூட…!  

சிறுகதைகள், நாவல்கள், கட்டுரைகள், விமர்சனங்கள் என்கிற எல்லா பிரிவுகளிலும் ஷோபாசக்தி நிறைய எழுதிக் குவித்திருக்கிறார்.  சமீபத்தில் வெளியான அவரின்  ‘இச்சா’ நாவலை முன்வைத்து கனலி கலை இலக்கிய இணையதளம் சார்பாக க.விக்னேஷ்வரன்  நடத்திய ஓர் உரையாடல் இதோ..!


‘இச்சா’ நாவலின் கரு எங்கு, எப்படிபட்ட மனநிலையில் உருவாகியது? இன்று நாவலை நீங்கள் வாசிக்கும் போது அந்த கரு அல்லது எண்ணம் சரியாக வந்துள்ளதாக நினைக்கிறீர்களா? 

‘Dheepan’ திரைப்படம் பல்வேறு திரைப்பட விழாக்களில் திரையிடப்பட்டபோது, அந்த விழாக்களில் நான் கலந்துகொண்டு பத்திரிகையாளர்களதும் பார்வையாளர்களதும் கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்க வேண்டியிருந்தது. அந்தப் படத்தில் நான் நடிகன் மட்டுமே என்றபோதிலும்,  படம் இலங்கையில் நடந்த யுத்தத்தைப் பின்னணியாகக் கொண்டிருந்ததாலும் நான் ஏற்ற பாத்திரம் புலிப் போராளியின் பாத்திரம் என்பதாலும் படத்தின் கதை ஓரளவிற்கு எனது சொந்த வாழ்க்கையை ஒத்திருந்ததாலும், படத்திற்கு அப்பால் தமிழர்கள் மீதான இனப்படுகொலை – போர்- புலிகள் குறித்தும் என்னிடம் கேள்விகள் கேட்கப்பட்டன. பெண் போராளிகளது பாத்திரம் குறித்தும் தற்கொலைப் போராளிகள் குறித்தும் என்னிடம் திரும்பத் திரும்பக் கேள்விகள் எழுப்பப்பட்டன. அந்தக் கேள்விகளே  என்னை இச்சாவை எழுதத் தூண்டின. 

நாவலை வாசித்தவர்களிடமிருந்து வரும் எதிர்வினைகள் என்னை உற்சாகப்படுத்துகின்றன. எனது மனதில் நினைத்திருந்த கதைகளையும் படிமங்களையும் என்னுடைய போர் எதிர்ப்பு நிலைப்பாட்டையும் சரியான முறையில் வாசகர்களிடம் கடத்தியிருப்பதாகவே பெரும்பாலான எதிர்வினைகளைப் படிக்கும்போது நான் புரிந்துகொள்கிறேன்.

இலங்கையின் நில அமைப்புகள் சிலவற்றை பற்றி இச்சா மிகத்தெளிவாக சொல்கிறது . நாவலை எழுதும் போது அந்த நிலத்தை பிரிந்து வாழும் மன நெருக்கடிகளை எப்படி எதிர் கொண்டீர்கள்? 

சிறுகதை  அல்லது நாவல் எழுதுவது மட்டுமல்ல சினிமாக்களில் நாடகங்களில் நடிப்பதும் கூட எனக்குத் தெளிவான மூளைச் செயற்பாடு மட்டுமே. மன எழுச்சிகளும் உணர்வுத் தழும்பல்களும் என்னுடைய எழுத்தையோ நடிப்பையோ பாதிப்பதில்லை. பாதிக்கவும் கூடாது என்றே நினைக்கிறேன். 

எழுதுவதால் மனதில் நெருக்கடி புதிதாகத் தோன்றுவதில்லை. என் நிலத்தை நான் பிரிந்து வாழும் மன நெருக்கடியும் பதற்றமும் எப்போதும் என்னுடனேயே இருக்கின்றன. உண்மையில் ஒரு கதை அல்லது நாவல் எழுதி முடிக்கையில் அந்த நெருக்கடி அல்லது பதற்றம் மனதில் சற்றுத் தணியவே செய்கிறது.

WhatsApp-Image-2019-12-14-at-4.27.32-AM-

நாவலில் வரும் கேப்டன் ஆலா என்கிற பெண் கதாபாத்திரம் பாதி உண்மை  அல்லது பாதி கற்பனையாக… ஏன் முழுவதும் உண்மையாக கூட இருக்கலாம். ஆனால் ஆலாவைப் பற்றி நாவலில் சொல்லாமல் போன சில விடயங்களை சொல்ல முடியுமா? 

எழுத்தாளர் ஜெயகாந்தனின் இந்தக் கூற்றை ஆயிரம் தடவை சொல்லிவிட்டேன். இன்னொருமுறையும் சொல்கிறேன்:

‘என் கதைக்குள் நான் சொல்லாத எதையும் கதைக்கு வெளியே நான் சொல்லிவிட இயலாது.’

இச்சா நாவலில் வலிந்து சில விஷயங்கள் திணிக்கப்பட்டாதாக உணர்கிறேன். முக்கியமாக பேய்களை பற்றியும் பாம்புகளை பற்றி வரும் சில பத்திகளும் அதாவது, நாவலில் வலிந்து எழுதப்பட்ட மாய யதார்த்தவாத பகுதிகள். இவற்றை பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்? 

நாவல் நிகழும் களம் மற்றும் மக்கள் சார்ந்தே பேய்களும் பாம்புகளும் மாந்திரீகமும் அங்கே வந்து புகுந்துகொண்டன. நாவலின் முற்பகுதி நிகழும் இலங்கையின் கிழக்குப் பகுதி மாந்திரீகத்திற்குப் பேர்போனது. பழந் தமிழ், பாடும் மீன்கள், சலதேவதைகள், நாக தம்பிரான்கள், கண்ணகி அம்மன் வழிபாடு, கூத்து, நாட்டார் பாடல்கள் எனத் தனித்தன்மை வாய்ந்த நிலமது. 

ஷோபாசக்தியின் மற்ற நாவல்களை விட இந்த நாவலில் விடுதலைப் புலிகள் மீது  குறைவான விமர்சனம் வைக்கப்படுகிறது. கிட்டத்தட்ட நாவல் சரியான மையத்தில் பயணம் செய்கிறது. இதை திட்டமிட்டு எழுதினீர்களா? 

‘ம்’ நாவலில் கூட ஒரேயொரு அத்தியாயத்தைத் தவிர புலிகள் குறித்த பேச்சே இருக்காதே.  விமர்சனத்தைத் திட்டமிடாமல் கதையைத்தான் திட்டமிடுகிறேன். இலக்கியத்தில் எனக்குக் கதைதான் முக்கியம். ஒட்டுமொத்தக் கதை வாசகர்களுக்கு அளிக்கும் சித்திரம்தான் என் அரசியல் விமர்சனமே தவிர, வேண்டுமென்றே வலித்து கதையில் ஆங்காங்கே விமர்சனக் கத்திகளைச் செருகி ஒருபோதும் கதையை அலங்கோலம் செய்யேன். அதேபோன்று, அந்தக் கதை நிகழும் போக்கின் குறுக்கே கோத்தபாய வந்தாலும் சரி புலிகள் வந்தாலும் சரி அவர்களை வீழ்த்திவிட்டுச் செல்லவும் தயங்குவதில்லை. 

கேப்டன் ஆலாவின் ஜெயில் அனுபவங்கள், வேதனைகள், ரணங்கள் ஷோபாசக்தியின் அனுபவங்கள் என்றே மனதில் தோன்றுகிறது?  இன்று திருப்பி பார்க்கையில் ஷோபாசக்தி அதை பற்றி நினைக்க விரும்புகிறாரா அல்லது மறக்க விரும்புகிறாரா? 

அதையெல்லாம் எப்படி மறக்க! நான் சாகும்வரை அந்தத் துர்நினைவுகள் என்னுடனேயே இருக்கும். ஆனால் நான் போரின் நடுவிலேயே தப்பியோடிப் புலம் பெயர்ந்துவிட்டேன். அதற்குப் பின்பு இலங்கையில் நிகழ்ந்தவை என் கற்பனைக்குக் கூட எட்டாத கொடுமைகள். நான் நாவலில் சுட்டிய மேற்கொள் போல, உயிர் பிழைத்த நாங்கள் அரைகுறை சாட்சியங்கள்தான். ஆழப் புதைக்கப்பட்டவர்களே முழுமையான சாட்சியங்கள்.

தஸ்தயேவ்ஸ்கி வரிகளும், பைபிள் வரிகளும், சிங்கள செவ்வியில் வரிகள் இச்சா நாவலில் எல்லாம் இடங்களிலும் வருகிறது இது ஷோபாசக்திக்கு இருக்கும் பரந்த வாசிப்பு அனுபவங்களை காட்டுகிறது.? இப்போதும் யாரையெல்லாம் வாசிக்கிறீர்கள்? எப்படிப்பட்ட படைப்புகளை வாசிக்கிறீர்கள்? 

எனக்குத் தமிழ் மொழியில் மட்டுமே வாசிக்கத் தெரியும். இப்போது தமிழ் நூல்களை வாசிப்பதும் ஒரு ரிஸ்க்கான வேலையாகிவிட்டது. சில வருடங்களிற்கு முன்புவரையும் இலக்கியவாதிகளுக்கும் வாசகர்களிற்கும் பதிப்பகங்களுக்கும் எது இலக்கியம் எது இலக்கியமில்லை என்பதில் குழப்பம் இருந்தாலும் எது போலி எழுத்து என்பதில் எந்தக் குழப்பமும் முத்தரப்பிலும் இருந்ததில்லை. அப்போது சுஜாதாவுக்கும்  வாஸந்திக்கும் பாலகுமாரனுக்கும் இலக்கியவெளியில் இடமே கிடையாது.

நமக்கு முந்தைய தலைமுறை இலக்கியவாதிகளிடமும் இலக்கிய விமர்சகர்களிடமும் ஒரு பண்பிருந்தது. தமக்குப் பிடிக்காத ஓர் இலக்கியவாதி எழுதிய சிறந்த இலக்கிய நூலை அவர்கள் பகையுணர்ச்சியால் அநீதியான முறையில் நிராகரிக்கக்கூடும். ஆனால் தமது நண்பர்களோ சகாக்களோ எழுதிய ஒரு மோசமான நூலை ஆகச் சிறந்த இலக்கியம் என அவர்கள் எழுதவேமாட்டார்கள். 

ஆனால் இப்போது வேற லெவல். வெறும் குப்பை எழுத்துகளை வெளியிடும் பதிப்பாளர்களும் குப்பையைக் கொட்டியவரின் சகாக்களான இலக்கியவாதிகளும் அவற்றை ‘உன்னத இலக்கியம்’ ‘உலக மகா காவியம்’ என்றெல்லாம் சொல்லிவிடுகிறார்கள். நாமும் நம்பி புத்தகத்தை வாங்கி ஏமாந்துவிடுகிறோம். எனவே மிக எச்சரிக்கையுடன் இருக்க வேண்டியிருக்கிறது. புத்தக சந்தைக்குள் நடக்கும்போது, கண்ணிவெடி நிலத்தில் நடப்பதுபோன்ற கவனத்துடன் நடக்க வேண்டியிருக்கிறது. 

இந்த விஷப் பரீட்சைக்கு அப்பால், சிறுபத்திரிகைகள் வழியே உருவாகி வந்த எல்லா எழுத்தாளர்களையும் மொழிபெயர்ப்பு நாவல்களையும் தேடித் தேடிப்  படித்துவிடுகிறேன். 

இச்சா’ போன்ற ஒரு நாவலை எழுதி முடித்தபின்பு உங்கள் மனநிலை எப்படி இருக்கிறது.?அடுத்த நாவல் பற்றி எண்ணம் மனதில் வந்திருக்கிறதா?

என் மனதில் எப்போதுமே குறைந்தது மூன்று நாவல்கள் ஏறக்குறைய முழு வடிவத்துடனிருக்கும். இப்போதுமுள்ளன. அவை எழுத்தாக மாறும் போதுதான் மனதிலிருந்த நாவல் வடிவத்தின் இலக்கிய யோக்கியதையும் திறனும் தெரியவரும். எனவே அடுத்து எதை எழுதுவது என்ற பதற்றம்தான் இப்போது மனதிலிருக்கிறது. 


உரையாடியவர் : க.விக்னேஷ்வரன்

 

http://kanali.in/interview-with-shoba-sakthi/

Share this post


Link to post
Share on other sites

ஷோபா சக்தியின் “ இச்சா “ – நாவல்

Posted on 25/11/2019

ichchaa_frontimage_472.jpg?w=198&h=300

நடேசன் 

நல்ல நாவலைப்படிக்கும்போது நமக்குள் ஒரு உருமாற்றம் (Metamorphosis) நடக்கிறது என்பார்கள் . அப்படியான ஒரு மாற்றத்தை சமீபத்தில் தோப்பில் முகம்மது மீரானது சாய்வு நாற்காலியையும் ஷோபா சக்தியின் இச்சா நாவலையும் வாசித்தபோது உணர்ந்தேன். 

இந்த உருமாற்றம் மனதில் நடக்கும் . 

எப்படி புரியவைக்கலாம்?

நகரவீதிகளில் நடந்து கொண்டு போகும்போது திடீரென ஒரு பெரிய காட்டுக்குள் இருக்கிறீர்கள் என்றால் அப்பொழுது உங்களது மனதில் ஏற்படும் மாற்றத்தை உணர்ந்திருக்கிறீர்களா? அதை அனுபவித்திருக்கிறீர்களா?

அதுபோலவே . 

கிட்டத்தட்ட 18 மாதங்கள் முன்பு ஷோபாசக்தியிடமிருந்து குறும்செய்தி வந்தது

“அண்ணன் வணக்கம்.
உங்களது ‘தற்கொலைப் போராளி’ கதையில், வெள்ளைக்காரர் இருந்ததால் போராளியை சுவரோடு மோதி வெடிக்க சொன்னது உண்மையில் நடந்ததா அல்லது நீங்கள் கற்பனையில் உருவாக்கிய சம்பவமா?
அன்புடன்
ஷோபா”

நான் பதிலுக்கு தொலைபேசியில் அந்த சம்பவத்தைப் பற்றிப் பேசினேன். மலேசியன் ஏர்லைன் 370 என்ற சிறுகதைத் தொகுப்பில் வந்த சிறுகதை .

பின்பு 6 மாதங்கள் முன்பாக மீண்டும் ஒரு செய்தி வந்தது.

“ வணக்கம் அண்ணன்,
நான் இப்போது எழுதிக்கொண்டிருக்கும் நாவலில் உங்களது ‘தற்கொலைப் போராளி’ கதையிலிருந்து ஒரு சம்பவத்தை எடுத்து என் கோணத்தில் அணுகி ஒரு அத்தியாயம் எழுதப்போகிறேன் இதுபற்றி முன்னொருமுறை உங்களோடு நான் தொலைபேசியில் உரையாடியது உங்கள் ஞாபகத்திலிருக்கும். நாவலின் கடைசிப் பக்கத்தில் ”நொயல் நடேசனுடன் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது அவருடைய கதையொன்றிலிருந்து என் நாவலின் ஒருஅத்தியாயத்தின் முடிச்சவிழ்க்க வழி கிடைக்கப்பெற்றேன்” எனக் குறிப்பிடுவேன். தயவுடன் உங்கள் அனுமதி தேவை.
அன்புடன்
ஷோபா” 

எனது சிறுகதையின் கரு ஷோபாசக்தியின் கையால் நாவலின் பகுதியாக வருவது மகிழ்ச்சியாக இருந்தது . தமிழ் இலக்கியவாதிகள் உப்புக் குறைந்த உணவைத் தின்ற கோழிகளாக ஒருவருக்கொருவர் கொத்தி குருதியில் உள்ள உப்பை ருசி பார்க்கும் தமிழ் இலக்கியப் பரப்பில் என்னிடம் அனுமதி கேட்டது மிகவும் நிறைவாக இருந்தது.

இச்சா நாவல் எனது கையில் கிடைத்தது படித்தேன். 

ஒரு சாதாரண பொழுது போக்கு நாவலுக்கும் இலக்கிய நாவலுக்கும் என்ன வித்தியாசம் என்றால், இலக்கிய நாவல் பாத்திரத்தின் குணாதிசயங்களால் பின்னப்படும். அதேவேளையில் பொழுதுபோக்கு நாவல்கள் சம்பவங்களால் தொடரும்.

பல ஈழத்துத் தமிழ் போர் எழுத்தாளர்கள் விடுதலைப் புலிப்பிரபாகரன் உருவாக்கிய சம்பவங்களை ஏணிக் கயிறாக வைத்து இன உணர்வுடன் தொங்குவார்கள் அல்லது சண்டையை எம்ஜி ஆர் ரஜனிகாந்தின் வழியாக மட்டும் பார்த்த இந்தியத் தமிழர்களுக்காக எழுதுவார்கள். 

இவர்களது நாவல்களில் வரும் பாத்திரங்கள் நமது மனதில் நிற்காது . சம்பவங்கள் எமக்குப் புதிதாக இராது . ஆங்கிலத்தில் இக்பால் அத்தாஸ் மற்றும் டி பி எஸ் ஜெயராஜ் இதைவிட அழகாக எழுதியிருப்பார்கள். பாத்திரங்களை உருவாக்கி அந்தப்பாத்திரங்களது அக உணர்வுகளுக்கும் புறச்செயலுக்கும் என்னகாரணமென எழுதுவது நாவலாசிரியனது பொறுப்பு . இது நான் சொல்லவில்லை – ஆங்கில நாவலாசிரியர் இயன் பொஸ்டரின் (A Passage to India) வார்த்தை . 

தென் கிழக்கிலங்கையின் அம்பாறை பகுதியில் அப்பாவியான இளம் சிறுமியைப் பாத்திரமாக உருவாக்கி இறுதியில் குழந்தையைப் பெற்றுத் தாயாக, புலம்பெயர்ந்த கணவனால் வஞ்சிக்கப்பட்டுகிறாள். துருவத்திலும், பால்டிக் கடலுக்கும் இடையில் அமைந்திருக்கும் ஐரோப்பிய நாடொன்றில் அவள் மரணிக்கும்வரை, அவளது புறச் செயல்களையும் அகச் சிந்தனைகளையும் கொண்டது இந்த நாவல்.

நாவலைத் தொடர்ந்து படிப்பதற்கு ஷோபா சக்தியின் மொழி வழி நடத்துகிறது . சில இடங்களில் அந்த மொழி இதயத்தில் சுருக்கென ஊசி குத்துவதுபோல் இருந்தாலும், அந்த இருளான இடங்களை இனங்காட்ட உதவுகிறது.

இந்த நாவல் இலங்கை அரசினது மற்றைய குடியேற்றங்களில் உள்ள ஊர்காவல் படையினதும் செயல்களை வெளிக்கொணர்வதுடன் நமது சமூகத்தில் இளம்பெண்களை வன்முறைக்குட்படுத்தும் விடயங்கள் வருகிறது. 

நமது சமூகத்தில் உள்ள வன்முறை நாம் பேசவிரும்பாத விடயங்கள். எமது அழுக்கை சுரண்டிக்காட்ட நாம் விரும்புவோமா? என் மனதில் உறுத்தும் விடயம் இது: பாலியல் வன்முறை எங்கும் உள்ளது. காலம் காலமாக நடக்கிறது. ஆனால் எமது சமூகங்களில் மட்டுமே பாவிக்கப்படும் வன்முறையைப் புரிந்து கொள்ளாத அப்பாவிகளாக அந்தச் சிறுமிகள் இருப்பது முக்கியமான விடயம்.
இப்படியான ஒரு நிலை 21 ஆம் ஆண்டிலும் நீடிக்கிறது 

சாதி, பெண்ணடிமைத்தனம் போன்றவை, மனிதர்கள் சகமனிதனின்மேல் பாவிக்கப்படும் வன்முறைகள். ஆனால் அந்த வன்முறைகளை அவற்றால் பாதிக்கப்படுபவர்களே புரிந்து விடாமல் பாரம்பரியம், கலாச்சாரம், மதம் என பூப்போட்டு தைத்த தலையணை உறைகளால் மூடிவைத்திருக்கும் வைத்திருக்கும் எமது முன்னோர் பாராட்டப்படவேண்டியவர்கள்! 

இந்த நாவலில் சிங்களவர்கள் எல்லோரும் குருதியை உறிஞ்சுபவர்கள் தமிழர்கள் எல்லோரும் நல்லவர்கள் என்னும் தன்மையற்று வன்முறையை பொதுவாக வைக்கிறது 

ஆனால் ஷோபாசக்தியின் இச்சாவில் வெளிநாட்டில் வாழும் தமிழர்களைக் குறிப்பாக ஊடகம் நடத்துபவர்களை அம்மணமாக்கி இடுப்பில் ஒரு கிளைமோர் குண்டு வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. என்னைப் பொறுத்தவரையில் அவுஸ்திரேலியாவில் தமிழ் வானொலிகளில் இப்படியானவர்கள் இருக்கிறார்கள் . கதை ஐரோப்பாவில் நடப்பதால் அங்குள்ளவர்களை நோக்கியே குறியிருக்கிறது .

நாவல்களது நோக்கம் சமூக சீர்திருத்தம் செய்வதல்ல, என்ற போதிலும் இந்த நாவல் புலம்பெயர்ந்த தமிழர்களுக்கும் தமிழகத்தவருக்கும் மற்றும் எமது அரசியல்வாதிகளுக்கும் பாடத்தை உணர்த்துகிறது. இயக்கத்திலிருந்த போராளிகள் தசையும் இரத்தமும் கொண்டதுடன் அவர்களின் உணர்வுகள் பாசம் ஆசை என்பன எம்மைப் போன்றது. போர் முடிந்து பத்து வருடங்களாகியும் இவர்களது பாதிப்புகளை பலர் உணர்வதில்லை . ஆனால், ஒவ்வொரு வருடமும் கூச்சல் போடுவது மாத்திரம் நிற்பதில்லை 

2010 இல் நடந்த ஒருவிடயம் – அக்காலத்தில் புனருத்தாரண வேலைகளின் ஆணையாளர் ஒருவர் ( சிங்கள இராணுவ பிரிகேடியர்) என்னிடம் முன்னாள் போராளிகளைப் பாடசாலைகளில் இணைத்து படிக்கவைப்பதற்கு ஏனைய பிள்ளைகளின் பெற்றோர்கள் எதிர்க்கிறார்கள் . அதனால் அவர்களுக்கு வெளியே ரியூசன் வகுப்புகளை நடத்துவதற்கு ஏதும் ஒழுங்குகள் செய்வதற்கு ஏதேனும் வழிகளில் உதவமுடியுமா.? ” எனக்கேட்டார். 

எப்படியிருக்கிறது எமது சமூக நிலைமை?! 

காஃவ்கா சொல்லியது போல் நல்ல புத்தகங்கள் எமது மனதில் இறுகிய பனியாக உறைந்திருக்கும் . அறியாமையை பிளக்க உதவும் . 

Franz Kafka – A book must be the axe for the frozen sea inside us

 

https://noelnadesan.com/2019/11/25/ஷோபா-சக்தியின்-இச்சா/

Share this post


Link to post
Share on other sites

இச்சா

Posted by: sudumanal on: December 1, 2019

iccha

நாவலின் முடிவும் தொடக்கமும் ஒன்றோடொன்று பிணைந்து கொண்டு ஆலாவின் வாழ்வை வட்டமாக, நாவலின் வடிவமாக வரைகிறது. இந்த வட்டத்துள் ஆலாவின் வாழ்வு சிக்கிச் சுழல்கிறது. நூலாசிரியரின் மொழியாளுமையும் படிமங்களும் வாசகரை இந்த வட்டச் சுழியுள் உள்ளிழுத்துவிடுகிறது. இந்தப் போரானது எப்படி ஒரு விளம்புநிலை மனிதரை வந்தடைகிறது என்பதையும், அது அந்த மனிதர் சார்ந்து மற்றவர்களையும் உள்ளிழுத்து துன்பப்படுத்துகிறது என்பதையும் நாவல் பேசுகிறது.

 

1989 இல் பிறந்த வெள்ளிப்பாவை என்ற கிராமப்புறச் சிறுமியானவள் ஆலா என்ற போராளியாகி, பின் தற்கொலைப் போராளியாக மாறுகிறாள். பின் சிறைசெல்ல நேர்கிறது. அவள் அனுபவிக்கிற அந்த நரக வாழ்க்கையை அவள் சிறைக் குறிப்புகளாக ஒவ்வொரு நாளும் சங்கேத மொழியில் எழுதுகிறாள். இந்த ஆண்டு ஐஎஸ் பயங்கரவாதிகள் நடத்திய ஏப்ரல் ஈஸ்ரர் குண்டுவெடிப்பில் அந்த முன்னாள் சிறை பொறுப்பதிகாரி இறந்துபோகிறாள். இதற்கு முதல் அவள் பாரிஸ் வந்தபோது “இச்சா” எழுத்தாளரைச் சந்தித்து அந்த குறிப்புகளை ஒப்படைக்கிறார். அதன் சங்கேத சொற்களை உடைத்து அதை தொகுப்பாக்கி வெளியிட்டிருப்பதாக நாவலாசிரியர் ஒரு போர்வையை போர்த்து இந்த நாவலை உருவாக்குகிறார்.

நாவலின் வடிவமும் சோபாசக்தியின் எழுத்தாளுமையும் இந்த நூலில் இன்னொரு பரிணாமத்துக்கு மாறியிருக்கிறது. சோகத்தை கண்ணீராலும், பயத்தை நடுக்கத்தாலும் என வெளிப்பாடுகளை வெவ்வேறு வர்ணிப்புகளில் பலரும் மாற்றிமாற்றி முன்வைத்து மினக்கெடும் ஒரு எழுத்துப் போக்கை விட்டெறிந்து, அதன் ஆன்மாவுக்குள்  ஊடுருவி பேசும் மொழி பல இடங்களில் திரும்பத் திரும்ப வாசித்து பரவசமடைய வைக்கிறது.

//நான் தலைசுற்றிக் குப்புற விழுந்தேன். எனது உடல் தம்பியின் உடலுக்கு மேலால் கிளம்பிப் போவதை உணர்ந்தேன். வாயில் முட்டிய மண்ணை விழுங்கினேன்.//

// தம்பியின் தலையை கழுத்தோடு சேர்த்து பெத்தப்பாதான் பொருத்தித் தைத்தார். பொருத்தப்பட்ட இடத்தை கற்பூரத்தைத் தூள் செய்து பூசி அடைத்தார். எனக்கு இப்போதும் தம்பியை நினைத்தால் கற்பூரமே உறைக்கிறது. எழுதிக்கொண்டிருக்கும் இந்தத் தாளில் இதோ கற்பூரம் நாறுகிறது.//

ஆலா என்ற பெண் போராளியை பெண்நிலையில் நின்று எழுதும் கடுமையான முயற்சியை எழுத்தாளர் மேற்கொண்டிருக்கிறார் என சொல்ல முடியும். ஆங்காங்கு ஆண்மொழி வெளிப்படவே செய்கிறது என்ற போதும், இந்த முயற்சி தூக்கலாகவே வெளிப்பட்டிருக்கிறது. அத்தோடு அம்பாறையை பின்புலமாகக் கொண்ட பேச்சுமொழியை வெளிக்கொணர்வதில் முயன்றிருக்கிறார். அதில் அவர் எந்தளவு வெற்றிபெற்றிருக்கிறார் என்பதை அந்த பிரதேச மக்களின் மொழி பரிச்சயம் உள்ளவர்கள்தான் கூறவேண்டும்.

வெள்ளிப்பாவையின் (ஆலாவின்) அறிமுகமானது அவள் சார்ந்த கிராமிய வாழ்வு, அதன் சமூக பண்பாட்டு அம்சங்கள், சிங்கள மக்களுக்கிடையிலான வாழ்வும் ஊடாட்டமும் என ஒரு வரலாற்றுப் பின்னணி அல்லது புனைவோடு
நகர்கிறது.  வாசிப்பில் ஒரு வேகத்தை எட்டமுடியாத பரப்பாக எனக்கு அது இருந்தது. அடுத்த பரப்பாக அவள் போராளியாக மாறுவது என தொடர்ந்து, சிறை அவளை இல்லாமலாக்குகிற அந்தக் கொடிய கட்டம் வரை வருகிறது. மிக மன எழுச்சியான வாசிப்பை இப் பரப்பு திறந்துவிட்டது. மொழிக் கையாள்கையானது ஆலாவின் ஆன்மாவுக்குள் ஊடுருவி வெளிப்படுத்தும் முறை சோபாசக்தியை தவிர்க்க முடியாத ஓர் எழுத்தாளனாக உறுதிப்படுத்திவிடுகிறது.

ஓர் எழுத்தாளர் என்பவர் மிகப் பெரிய வாசகராக இருப்பது அவசியம். தனக்கு வசதியான அல்லது தனது அரசியலுக்கு ஒத்துப்போகிற எழுத்துகளை மட்டும் தேர்ந்தெடுத்து வாசிப்பது என்ற எல்லையை உடைத்தெறிய வேண்டும். பொதுப்புத்தியின் ஜனரஞ்சக கொசுறுத் தத்துவங்களை நாவலில் பொருத்தி எழுதுகிற எழுத்துகள் சலிப்புத் தருவன. அந்த கொசுறுகள் கேள்விகேட்கப்பட வேண்டியவை என்பதை உணராத எழுத்தாளர்கள் நமக்கு வாய்திருக்கிறார்கள். அதற்கு கோட்பாட்டுப் பலமின்மை முக்கிய காரணம். அத்தோடு மேற்கோள்களின் மூலத்தை அறியாமல் தனது அரசியல் பரப்புக்குள் தாம் கொண்டாடுபவர்கள்தான் அந்த மேற்கோள்களை செப்பியதாக நம்பி எழுதுகிற அசட்டுத் துணிவும்கூட வெளிப்பட்டுவிடுகிறது.

இந்த பலவீனங்களைத் தாண்டிய எழுத்துகள் சோபாசக்தியினுடையது. பரந்த வாசிப்பைக் கொண்டிருப்பவர் அவர். இலக்கியம் மட்டுமல்ல,  ஓரளவு அரசியல் கோட்பாடுகள் தத்துவங்கள் குறித்தான வாசிப்பும் அவரது இந்த எழுத்தாளுமையை வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. நுண்மையான வாசிப்பை வாசகரிடம் கோருகிறது.

ஒரு பெண் பாத்திரத்தை தேர்வுசெய்து அவளை ஆளுமை மிக்கவளாகவும், தனித்து முடிவு எடுக்கக்கூடியவளாகவும், உடல்வலு கொண்டவளாகவும், அதேநேரம் மனித இயல்பின் பாலியல் வேட்கையை அவளிடமிருந்து ஒளித்து ஒரு ‘வகைமாதிரிப் பெண்ணாக’ அல்லது ஆணாதிக்க மனோபாவத்தின் பாலியல் பண்டமாக இல்லாமல் எழுத்தாளர் கையாண்டிருப்பது குறித்துக்கொள்ள வேண்டியது.

தனது உடலை அவள் வித்துடலாக புனையவில்லை. அர்த்தமுள்ள ஒரு ‘வீரச் சாவுக்கான’ உடலாக பார்க்கிறாள். (இந்த வீரச் சாவு என்பது ஒன்றும் இயக்கம் கடந்த சிந்தனைக்கு வெளியில் இல்லை). இரு அமைச்சர்களை அழித்தொழிக்கும் தற்கொலைத் தாக்குதலின் அந்த இறுதிக் கணத்தில் தலைமையால் எடுக்கப்படுகிற முடிவானது அவளை பின்வாங்கச் சொல்கிறது. அந்த ‘வீரச் சாவு’ (அழித்தொழிப்பு) தவிர்க்கப்பட்டு, அவள் இப்போ அந்தப் பாலத்தின் வெறும் மதிலோடு மோதும்படி கட்டளையிடப்படுகிறாள். அவள் அதைச் செய்தாளில்லை.

வாழ்தல் அல்லது இருப்பு என்பது தன்னைச் சூழவுள்ள நிலைமைகளுக்கு ஏற்ப தன்னை தகவமைப்பதில் இருக்கும் பக்குவத்துடன் சம்பந்தப்பட்டது. ஆளுமையுடன் சம்பந்தப் பட்டது. அது சிங்களவர்களை பெரும்பான்மையாகக் கொண்ட தனது கிராமத்தில் வெறும் நான்கு தமிழ்க் குடும்பத்துக்குள் ஒருவராக இருந்தபோதும் சரி, (சிங்கள) ஊர்வகாவல் படையின் அட்டகாசத்துள் வாழ்ந்தபோதும் சரி, இயக்கத்தில் இருக்கும்போதும் சரி, சிறையில் இருக்கும்போதும் சரி, புகலிட (புனைவு) நாட்டில் அரசியல் தஞ்சம் கோரி குடும்ப வாழ்வு வாழ்ந்த போதும் சரி ஆலா தனது இருத்தலுக்காக ஆளுமையுடன் போராடுகிறாள்.

வேர்கள் நாவலில் வரும் குன்ரா கின்ரேயின் பாத்திரம் போல தனது இயல்பான செழுமையான பண்பாட்டு வாழ்வுக்குள் வாழ்ந்து துள்ளித் திரிந்த சிறுமியின் வாழ்வு எதிர்பாராத திருப்பங்களுக்கும் திகிலுக்கும் உள்ளாகிறது. வெள்ளையர்களினால் அடிமையாகப் பிடித்துச் செல்லப்பட்டதோடு முறித்தெறியப்பட்ட கின்ரேயின் இயல்பான வாழ்வுபோல இலங்கையை ஆட்டிப்படைத்த அரசியல் கொந்தளிப்புகளால் இச் சிறுமியின் வாழ்வு முறித்தெறியப்படுகிறது.

நூலின் ஆரம்பம் ஒரு புனைவு மொழியை “உரோவன்” என்ற பெயரில் அறிமுகமாக்கி, (இச்சா உட்பட) சில சொற்களை புனைந்து, அதற்கு தமிழ் அர்த்தத்தையும் புனைந்து, இதெல்லாம் தெரியாவிட்டால் நாவலை விளங்கிக்கொள்ள முடியாது என்ற தோரணையில் வாசகருக்கு ஒரு போலி அச்சத்தை உருவாக்குகிறது. நாவலை வாசித்து முடிக்கிறபோது -பொய் மீதான- இந்த அச்சம் செத்துப்போய்விடுகிறது. ஓரிடத்தில் ‘உரோவன்’ வசனத் தொகுதியே ‘புனையப்படுகிறது’. அவை தமிழ்ப் படுத்தவே தேவையில்லை என்ற நிலையானது அதை புனைவாக அன்றி தேவையற்ற பொய்யாக அறிவிக்கிறது. BOX நாவலிலும் வன்னிக் காட்டுக்குள் உள்ள மூலிகைச் செடிகள் என சுமார் 30 க்கு மேற்பட்ட பெயர்கள் ‘புனையப்பட்டன’.

கவிதைக்குப் பொய் அழகு என கவிஞர் வைரமுத்து ஒருமுறை சொன்னார். பொய் என்பதையும் இலக்கியத்தில் புனைவு என்பதையும் போட்டுக் குழப்புகிற இந்த நிலை பல எழுத்தாளர்களிடமும் இருக்கிறது. சோபாசக்தியும் அதற்கு விதிவிலக்கில்லை என்பதை உரோவன் சொல்லிச் செல்கிறது.

முடிவில் தனது புனைவுலகத்துள்ளிருந்து நூலாசிரியர் வெளிவந்து தனது நிஜ நண்பரை சந்தோசப்படுத்தும் சோபாசக்தியாக எந்த இலக்கிய அழகியல் கதவால் வந்தார் என்பதை யோசித்தபோது கொஞ்சம் துருத்தலாக இருந்தது.

ஆலா ஊர்காவல் படையால் பிடிக்கப்பட்டு மரணத்தின் விளிம்புக்கு அழைத்துச் செல்லப்படும்போது எதிர்ப்பட்ட (புலிப்போராளிச்) சிறுவனின் பிஸ்ரல் அவளை மரணத்திலிருந்து விடுவிக்கிறது. புலிப் பெண் போராளியின் துவக்கு ஆலாவை பாலியல் ரீதியிலான குடும்ப வன்முறையிலிருந்து விடுவிக்கிறது. ஆயுதம் மீது அவளது காதலும் நம்பிக்கையும் நாட்டப்படுகிறது. போராளியாகிய பின் அந்த குறளியை (ஆயுதத்தை) அவள் தனது அங்கமாக உணர்கிறாள். தனது புகலிட (புனைவு) நாட்டில் அவளின் முடிவும் அந்தக் குறளியோடுதான் நிகழ்கிறது. ஒரு திரைப்படம் போல அந்த சாகசக் காட்சி நாவலின் ஓட்டத்தை விழுங்கிவிடுகிறது.

அவளது முடிவு அவ்வாறுதான் நடந்ததா அல்லது சிறையிலேயே நடந்ததா என வாசகர்கள் இப்போ தெரியத் தேவையில்லை. வாசியுங்கள்.

என்னைப் பொறுத்தவரை சிறையிலிருந்து அவள் பொதுமன்னிப்புப் பெற்று பின் புகலிட நாட்டுக்கு வந்து வாழ்வது வரையான எழுத்துலகம் தனிச் சிறுகதையாக நாவலின் பின்னிணைப்பாக தொங்கிக்கொண்டிருக்கிறது என்பேன். ஒரு புத்தியுள்ள வாசகர் நாவலை ஆலாவின் சிறைவாழ்வோடு மூடிவைத்துவிடுவார் என எழுத்தாளர் எழுதத் தவறியிருக்கலாம். ஆனால் நாவலை வாசித்து முடித்தபோது அதை நான் கண்டெடுத்தேன்.

– ரவி

 

https://sudumanal.com/2019/12/01/இச்சா/?fbclid=IwAR2iYcKz13-nvPhwfEFZ7GU7zuCtgURYcmznjQdkik60lj78CE7_UsomPGc#more-2990

Share this post


Link to post
Share on other sites

…… இவ்வாறாக ‘இச்சா-’வுகளோடு தொடங்கும் ஒரு நாவலுக்கான அறிமுகமும்…….,

-அசுரா-

ietcha-10015281-550x550h.jpg
தரமான இலக்கியப் புனைவுகளில் எப்போதும் ஜதார்த்தத்தின் வலிமைகள் கண்காணா நிழலாக படர்ந்திருக்கும். மனித நேயம் என்பது கடவுளின் கிருபையினாலோ, அல்லது மரபு வழி தொடர்ச்சியினாலோ எம்மை வந்தடைவதல்ல. மனிதத் தன்மை, மனிதத் தன்மை அல்லாதது என நாம் எமக்குள் தொடர்ந்து உரையாடிக்கொண்டிருக்கின்றோம். இவை வெறும் சொல்வழக்கல்ல. இவை பகுத்தாய்வுக்குரியது. நாமேதான் மனித நேயத்தையும், மனிதநேயமற்றதையும் உருவாக்கும் வல்லமை கொண்டவர்கள். நியாயத்தின் தத்துவ எல்லை என்பது மனிதத்தின் தேடலோடு தொடர்புகொண்டதல்ல. நியாயம் சட்டத்துக்கு வளைந்து கொடுப்பது. நாங்கள் மனிதர்கள், பிரக்ஞை பூர்வமானவர்கள். கற்பனை என்பது எமக்குள் நிகழாது போனால், எமக்கான சுய பிரக்ஞை அற்றவர்களாவோம். கற்பனை, சுயபிரக்ஞை எனும் இரண்டும் ஒன்றாக இணைந்தவை. கற்பனை எமக்குள் நிகழாது போனால் நாம் நிகழ்காலத்துள் சிறைப்பட்டவர்களாவோம். சிந்திப்பதற்கும் தகுதியற்றவர்களாவோம். மனிதநேயத் தோற்றுவாயின் ஆதிமூலமே கற்பனைதான். 

இவ்வாறாகவே கற்பனைப் புனைவு மிகுந்த இலக்கியமும், அதன் படைப்பாளுமைகளும், மனிதத்தை நோக்கி மனதநேயத்தை வாடிவிடாது துளிர்க்கவைக்கும் மழைத் துளிகளாக எம்மை நனைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. தமிழகத்து இலக்கிய படைப்பாளிகளான சோ தர்மன். எஸ். ரா. ஜெயமோகன், ஜே. பிராசிஸ் கிருபா. இமயம் போன்றவர்கள் மனித நேயத்தை கண்டடையும் கற்பனையின் ஆழத்துக்குள் என்னை இழுத்துச் செல்பவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். ஆயினும் மேற்குறிப்பிட்ட எந்த படைப்பாளியையும் நான் நேரில் அறியாதவன், அறிமுகமாகாதவன். 

நான் பழகிய, பல்வேறு தருணங்களில் ஒன்றாக சமூக அரசியல் பணிகளிலும் இணைந்து பணியாற்றிய சோபாசக்தியினால் அண்மையில் வெளிவந்த ‘இச்சா’ நாவலுக்குள் நுழைந்த ஒரு கட்டியக்கார கலைஞனின் கூற்றாக கருதவேண்டியதே மேற்குறிப்பிட்ட இரண்டு பந்திகளும். சோபாசக்தி புனைவுத் தளத்தில் மிதமிஞ்சிய தாராளவாதி. கற்பனைச் சித்தரிப்பிலோ கறாரான-கடும் ‘சோசலிஸ்ட்’!

புனைவென்பது சோபாசக்தியின் பிறப்பின் இயல்போடு ஒட்டிப் பிறந்தது. இதை நான் பலதடைவை அரங்கங்களில் உரையாற்றும்போதும் நண்பர்களுடன் பேசும்போதும் நினைவுபடுத்தி வருபவன். சொந்த அனுபவங்களை புனைவு மொழிக்குள் இழுத்துக் ‘கட்டுவதற்கான’ பணிகளுக்கே படைப்பாளிகள் பல்வேறு சிரமங்களுக்குட்பட்டு வருவதை அறிவோம். தமது புனைவுத் தளத்திற்குரிய பிரதேசங்களையும், அதன் கதாபாத்திரங்களையும் நேரில் சென்று அறிந்து பழகி தகவல்களை சேகரிப்பது என பல சிரமங்களை எதிர்கொள்கின்றனர் படைப்பாளிகள். ‘கொரில்லா’ தவிர்ந்த அவரது மூன்று நாவல்களும் எந்தவிதமான சொந்த அனுபவங்களுமற்று, பிறர் மூலமாக கேட்டறிந்து தனது ‘தாராளவாத’ புனைவுத்திறன்களால் எழுதப்பட்ட நாவல்களாகும். அதில் எனக்கு மிக வியப்பை தருவது ‘ம்’ நாவலும் ‘இச்சா’ நாவலும். 

எமக்கு தெரிந்த படைப்பாளி, எமக்கு தெரிந்த பிரதேசம். அங்கு வாழும் மக்கள். எமக்கு தெரிந்த அரசியல். அதிலும் எமக்கான சார்புநிலை, சார்புநிலையற்ற அரசியல். எனும் மன இறுக்கங்களுடன் புனைவிலக்கிய வாசிப்பை எதிர்கொள்வதில் நெருக்கடிகள் அதிகம். இவைகள் புனைவிலக்கிய வாசிப்பில் எமக்கு நிகழும் சிக்கலில் பிரதானமானது. இதனை இலக்கிய வாசிப்பின் மீதான ஒரு சவாலாகவும் கருதலாம்.

மேலும் இலக்கிய பிரதிகள் மீதான அக்கடமிக்கல் ஆய்வுமுறை எனும் ஒரு போக்கும் மதிக்கப்பட்டு வருகிறது! இவ்வாறான இலக்கிய ஆய்வுமுறை எனக்கு உவப்பானதாக அமைவதில்லை. வாசகர்களின் சுயபிரக்ஞை பூர்வமான கற்பனைக்கு இடையூறாக அமைந்துவிடக்கூடியது அக்கடமிக்கல் ஆய்முறை. தங்கள் அணுக்கத்துக்குரிய கல்வி-அறிதல்களாலும், தமக்கு ஏற்புடைய கொள்கைகள், கோட்பாடுகளோடுமான நெருக்கத்தை கண்டறியும் ஒரு ஆய்வுமுறையாகவே அக்கடமிக்கல் ஆய்வுமுறையை நான் அவதானிக்கின்றேன். தரமான ஒரு இலக்கியப்பிரதியானது ஒவ்வொரு வாசகர்களுக்கும் உள்ளார்ந்த ஆழ்மனச் சிறுகுகள் முளைத்து அங்கும் இங்குமாக பறந்து செல்ல வேண்டியது. பிரதிக்குள் மூழ்கியே நாம் முத்துக்களை சேகரிக்கவேண்டும். துரதிருஷ்டவசமாக எமது வாசிப்பின் பிரதானநோக்கமாக இருப்பது எமக்கான, எமது ‘முத்துக்களை’ (கருத்துக்கள்) பிரதிக்குள் தேடும் ஆவலாகவும், அதனூடாக படைப்பாளியை இனம்காண்பதுமே வாசிப்பின் நோக்கமாக கருதப்படுகிறது.

மேலும் ஒரு துயரத்தையும் குற்ற உணர்வையும் பகிர்ந்துகொண்டு ’இச்சா’ நாவல் குறித்து மேலதிகமாக பகிர்ந்துகொள்ள விரும்புகின்றேன். எமக்கு தெரிந்த எம்மோடு பழகிய சோபாசக்தியின் இந்த நாவலானது பாரிஸ் தெருவோரத்தில் வைத்து கையளிக்கப்பட்டு அறிமுகமாகியிருக்கிறது. அந்நாவல் குறித்த எந்தவோரு பிரத்தியேகமான அறிமுகமும் வாசிப்பு விமர்சனமும் இல்லாது பாரிஸ் தெருவோரத்தில் நிகழ்ந்து முடிந்திருக்கிறது. நான் தேடிவாசிக்கும் அவலுள்ள ஒரு சிற்றறிவாளன். எனினும் இச்செயலானது பாரிசில் வாழ்ந்துவரும் இலக்கிய படைப்பாளிகளுக்கும் வாசகர்களுக்கும் கறைபடிந்த ஒரு அவமானமாகவே கருதுகின்றேன். முதலில் லண்டனிலும், பின்பு சுவிசிலும் ‘இச்சா’ நாவலின் அறிமுக விமர்சனங்களை ஏற்பாடு செய்த ஆர்வலர்களுக்கு எனது பாராட்டுக்கள். 

‘இச்சா’ ‘ஆலா’. இவை பிரதியின் பிரதான சொற்கள். இச்சொற்களுக்கான புரிதலை கண்டடைவதும் உள்வாங்குவதும் வாசகர்களின் கற்பனைத்திறனோடு பொருந்தக்கூடியது. இவைகளுக்கான புரிதல்களை நாம் கூகிளில் தேடிக்கண்டடைவதாக இருந்தால்!! கலை இலக்கிய அழகியலின் மதிப்பு என்ன ஆவது!!

‘’இந்த திறக்கப்படாத அன்பின் சிப்பியைத் திறக்கும் திறவுகோல் உங்களிடம் இருக்கிறது என்று நான் உறுதியாக நம்புகிறேன். ஆழ்கடலின் புதிரும், அமைதியும் வசீகரமும் சத்தமும் மர்மமும் இருளும் அலைவீச்சும் சிப்பியை ஒன்றும் செய்துவிட முடியாது, ஏனெனில் சிப்பியின் உயிர்மூச்சு முத்து. அதன் வளர்ச்சி. இந்த சிப்பிக்குள்தான் எங்கள் தாத்தா இருக்கிறார். அவரை உயிர்ப்பிக்க வேண்டும், உலகமக்களிடம் காட்ட வேண்டும். அது ஒரு உன்னத படைப்பாளியினால், சிருஷ்டி கர்த்தாவால் மட்டுமே முடியும் என்று நம்புகின்றேன், தயவு செய்து மறுத்துவிடாதீர்கள்.‘’என ஒரு டையறியை தேவதச்சன் எனும் ஒரு கதாபாத்திரத்திடம் வேறொரு கதா பாத்திரம் கையளிக்கும் அதில் திறக்கப்படாத அன்பின் சிப்பி என எழுதப்பட்டிருக்கும். இந்த அன்பின் சிப்பியை உங்களைப்போன்ற ஒரு இலக்கிய படைப்பாளியால்தன் திறக்க முடியும் தயவு செய்து மறுத்துவிடாதீர்கள் என அப்பாத்திரம் தேவதச்சனிடம் வேண்டிக்கொள்ளும். சோ தர்மனின் ‘அன்பின் சிப்பி’ எனும் சிறுகதையில் வரும் சம்பவம் இவை. இச்சா நாவலில்வரும் மர்லின் டேமியிடமிருந்து கதைசொல்லி வாங்கிய ‘பொன்வண்டை’ (பென்ரைவர்) சோ தர்மனின் ‘அன்பின் சிப்பி’ எனும் டையரியோடு நினைவுபடுத்தியது. 

வெள்ளிப்பாவை எனும் ஆலா ஒரு அவலக் குறியீடு. தன்முன்னால் ஒளிர்வது தனது நம்பிக்கை, எதிர்பார்ப்பு இலட்சியங்களுக்கு வழிகாட்டும் சூரியனின் ஒளி என நம்பி நெருப்பினுள் வீழ்ந்து கருகிப்போன விட்டில் பூச்சிகளில் அதுவும் ஒன்று. சிங்கள-தமிழ் அதிகார இனவாத மையங்களின் அபிலாசைகளுக்கும் விரோதங்களுக்கும் இரையாகிப்போன ஒரு குஞ்சுப் பறவை. இவ்வாறான சம்பவங்களை ஒரு வரலாறாக வாசிக்கும் போதும் சுயசரிதையாக வாசிக்கும் போது கிடைக்காத பன்முகப் பரவசத்தை இலக்கியப் புனைவத்திறனூடாகவே தரிசிக்கமுடியும். அதனை அவரவர் தமது உள்ளார்ந்த கற்பனைத்திறனூடாக பல்வேறு நிலைகளில் தரிசிக்க முடியும். இவ்வாறு வாசக மனங்களில் தோன்றும் தரிசனங்களை தனது பிரதிகளில் ஊன்றிவிட்டு மறைந்துவிடக்கூடியவன் தேர்ந்த படைப்பாளி. சோபாசக்தியும் இதில் சளைத்தவர் அல்ல. ஆனால் ‘இச்சா’ வில் ஏன் என்னால் படைப்பாளியை ‘சாகடிக்க’ முடியவில்லை! 

வாழ்வின் அனுபவங்களில் எவ்வித முதிர்ச்சியும் இல்லாத இவ்வாறான அபலைப் பெண்களின் மீதான ஒரு குறியீடாகவும் நாம் இச்சா எனும் சொல்லை உள்வாங்கும் சாத்தியமும் நிகழ்கிறது. இது வெறும் யுத்தத்தை நம்முன்னால் தோற்றுவிக்கும் ஒரு பிரதியல்ல. கதைசொல்லியின் ஆலா பறவையின் சிறகுகள் இரண்டிலும் ஒவ்வொரு கண்கள். நாம் இந்நாவலினூடாக பறந்து செல்லும்போது எமது சிறகுகளில் பல கண்கள் திறந்து கொள்வதை உணரமுடியும். சிங்கள-தமிழ் அரசியல் அதிகாரத்தின் இருப்பு. அதை எதிர்கொள்ளும் இரண்டு தரப்பு போராட்ட சக்திகளின் இனவாதப் போக்கு. சிங்கள கிராமத்து மக்களின் மனநிலை. அவர்களோடு இணைந்து வாழும் தமிழ் சமூக உறவுகளுக்கிடையிலான புரிதல்களும் வெறுப்புகளும். கிழக்கு மாகாணத்திலுள்ள இலுப்பங்கேணி வாழ் தமிழ் சமூகத்தின் கலை-வாழ்வியல்-கலாசார-பண்பாடுகள். ஒரு உருவகமான (வாமன்) யாழ்ப்பாணிய மனநிலை. யுத்தத்திற்குப் பின்பான புலிகளின் உயர்மட்ட தலைமைகளின் நிலைப்பாடுகள். ஐரோப்பிய வெள்ளை சமூகத்தில் நிலவும் நிறவாதம். இவைகள் அனைத்தையும் எமது வாசிப்பு மனச் சிறகுகளில் முளைத்த கண்களால் பார்த்து பறந்து பறந்து செல்லும்போது நினைவு மீழ்கிறது…., இந்த அனுபவங்கள் அனைத்தையும் எமக்குள் இறக்கிவைத்த இந்த ‘ஆலா’ எனும் ஒரு குஞ்சுப் பறவையே பனிபடர்ந்த மலை ஒன்றில் செத்துக் கிடப்பதாக.

பப்லோ பிக்காஸோ: ‘’ஜனங்கள் தம்முன்னே எதிர்ப்படும் ஒவ்வொன்றிலும் அர்த்தத்தைக் காண விழைவதே, நம் காலத்தின் ஆகப் பெரும் நோயாகும்‘’ 

எனும் வாக்கியத்தின் பின் வரும் சித்தரிப்புக்களே ஆலா பறவைக்கு நிகழ்ந்த துயரத்திற்கு நிகராக எனக்கும் நிகழ்ந்தது. உள்ளார்ந்த ஆழ்நிலை உணர்வுகளோடு சிறகடித்து பறந்த எனது கற்பனைச் சிறகும் இறுதியில் முறிந்த நிலையில் தரையில் வீழ்ந்து விட்டதாக உணருகின்றேன். இவ்வாறான கதைசொல்லியின் ஒரு ஒப்புதல் வாக்குமூலப் புனைவை கதைசொல்லியின் நிர்ப்பந்தப் புனைவாக கருதவேண்டியதற்காகவே பப்லோ பிக்காஸோவின் வாக்கியம் அமைந்திருப்பதாக கருதலாமா! என்றும் சிந்திக்க தோன்றுகிறது. 

வாசக மனக்கிளர்ச்சியின் பரவசத்தை தீண்டி அலைந்து மகிழ்வதை சாத்தியமாக்குவது, அழகியல் கற்பனைச் சித்தரிப்புக்களாகும். சோபசக்தியின் கதா பாத்திரங்களின் அகமன சித்திரிப்புக்கள் பெரும்பாலும் இரண்டு வரி மூன்று வரிகளுக்குள் அடங்கிவிடும். அதை உணர்ந்து கொண்டதனாலேயே கற்பனைச் சித்தரிப்பில் சோபாசக்தி கறாரான ‘சோசலிஸ்ட்’ என்றேன். நாவலின் பின்பகுதிகளும் மர்லின் டேமியிடமிருந்து பெற்றுக்கொண்ட ஆலா வின் குறிப்புகளிலிருந்தே புனைந்திருக்க வேண்டிய மர்மச் சித்தரிப்பாக அமைந்திருக்கக்கூடாதா என்று உணருகின்றேன். அதை சோபாசக்தி இரண்டு மூன்று வரிகளால் சாத்தியமாக்கக்கூடியவர். ஒய்த்தா மாமி வெள்ளிப்பாவையை சிங்கள கிராமத்தினூடாக அழைத்துச் செல்லும்போது முஸ்லிம்பெண்ணாக வெள்ளிப்பாவையை அலங்கரிக்கின்றார். புலிகளின் பிரதேசத்திற்கு வரும்போது அவதானமாக தமிழ் பெண்ணாக மாற்றுவதன் பின்னாலுள்ள அரசியல் எமக்கு உணரவைக்கப்படுகிறது. தமிழ் அடையாளம் சிங்கள பிரதேசத்தில் ஆபத்தாகவும், முஸ்லிம் அடையாளம் புலிகளின் பிரதேசத்தில் ஆபத்தானதாகவும் கருதக்கூடியதான அனுபவத்தையும் எமக்குத் தருகிறது. ‘காலை விடிந்தபோது, பரேமதாசாவின் படமிருந்த கற்பலகையின் கீழே சந்துல் சகோதரயாவின் நிர்வாண உடல் கிடந்தது. சகோதரயாவின் தலையை வெட்டி அவரது பாதங்களில் வைத்துவிட்டுப் போயிருக்கிறார்கள்.’ இதில் எந்த ஜனநாயக விரோத அரசாக இருந்தாலும் அதன் இருப்பிற்கு அச்சுறுத்தல் என கருதுமாயின் இவ்வாறுதான் நடந்து கொள்ளும் என்பதான எமது அனுபவங்களும் இதனூடாக மேலெழுகின்றது. பதுமர் குடி கிராமத்தின் தமிழ் சமூகம் சிங்கள சமூகத்தோடு நெருக்கமான உறவாகக் கலந்திருந்தற்கான ‘சகோதரயா’ எனும் சொல்லின் அழுத்தம் எம் உணர்வுகளோடும் நெருங்குகிறது. ‘சுனாமி என்பது சிங்களப் பெயரா? எந்த அழிவு வந்தாலும் அது சிங்களவரால்தான் வரும் என நினைக்கக் கூடிய போராளி அவள்.’ இவ்வாறான வரிகளில் சிங்கள சமூகத்தின் மீதான இனவாத வெறுப்பு எவ்வாறு திணிக்கப்பட்டு உருவாகின்றார்கள் குழைந்தைப் போராளிகள் என்பதற்கான பொருளைக் கண்டடையும் சாத்தியமும் உள்ளது. நாவலின் பாத்திரங்களின் அகமனச் சித்தரிப்புக்களை இவ்வாறாகவே இரண்டு மூன்று வரிகளுக்குள் சிக்கனமாக நெரிக்கி வைப்பது சோபாசக்தியின் பாணி. நாவலின் பிரதான கதைசொல்லியின் ‘இறுதி வாக்குமூலத்’ தகவல்களையும் இரண்டொரு சித்தரிப்பு வரிகளாக புதைத்திருந்தால் வாசகர்களின் கற்பனை சிறகுகள் அவரவர் திசைகளில் பறப்பதற்கு உதவியாக இருந்திருக்குமா என்பது எனது தவிப்பாக உள்ளது. அவ்வாறு நிகழ்திருந்தால் படைப்பாளியை இந்நாவலிலும் என்னால் ‘சாகடிக்க’ முடிந்திருக்கும். 

விசாரனைக் கைதிகளையே இதுவரையில் விடுதலை செய்யாத சிங்களப் பேரினவாத அரசு கரும்புலியான ஆலாவை எப்படி விடுதலை செய்யும் சாத்தியமுள்ளது? இது ஒரு வகையில் சிங்களப் பேரினவாத அரசானது கரும்புலியான ஒருவரையே வடுதலைசெய்யும் அளவிற்கு ஒரு மனிதாபிமான அரசாக காட்டமுனையும் உள்குத்தாக இருக்காதா! என குறுக்கு மறுக்காக புனைவியலக்கியங்களை வாசிக்கும் அரசியல் கண்டுபிடிப்புள்ள மனங்களும் தமிழ் தேசியவாத வாசிப்பு மனங்களும் இந்நாவலை தடைசெய்யக்கோரும் பதாகைகள் எழுவதை தடுப்பதற்கான உத்தியா!! இவ்வாறான வாசிப்பு மனமுள்ளவர்களையும் தடவிச்செல்லும் உத்தியாகவா பப்லோ பிக்காஸோவின் வாக்கியங்களோடு நிறைவடைகிறது நாவலின் பின்பகுதி!! 

எனது புனைவிலக்கிய வாசிப்பின் சுய-பிரக்ஞை கற்பனைச் சிறகு பறறக்கும் சக்தியை இழந்த துயரத்தில் இவ்வாறு அபத்தமாகவும் சிந்திக்க தோன்றுகிறது.

இல்லை…, இதுவும் புனைவுப் பாதையினால் வழிகாட்டும் ஒரு ‘உத்திமுறை’ எனவும் சாதிக்கலாம்! எனது இலக்கிய புனைவிலக்கிய வாசிப்பின் மனமானது அழகியல் சித்தரிப்பு மிகுந்த மேகக் குவியல்களுக்குள்ளால் வரையறுக்கப்பட்ட திசைகளையும் கடந்து ஒரு சுதந்திர ‘ஆலா’ பறவையாக பறப்பதற்கே விரும்புகிறது. 

படைப்பாளி தனது கற்பனைக்குள் இழுத்துவந்து சேமித்துச் சேகரித்து ஒரு நாவலை எழுதி முடிப்பதற்கான நேரமும் அதற்கான உழைப்பும் எமது வாசிப்பின்போது கவனம் கொள்வதில்லை. இரண்டு நாள் வாசிப்பில் ஒரு நாவலை வாசித்துப் புரிந்துகொள்ளும் ஒரு வாசகன் தனது கருத்தை சொல்வதில் இருக்கும் பெறுமதி என்ன? இந்த எனது குறிப்பானது ’இச்சா’ நாவலை இரண்டுதரம் வாசித்தற்கான ஒரு அறிமுகமும், எனது உணர்வு நிலை மட்டுமானதே.

சிரியக் குழந்தையான அய்லான் குர்தியின் மரணம், சாட்டி கடற்கரையில் மிதந்து வந்த பிரேதம், இலங்கையில் ஈஸ்டர் பெருநாளின்போது நிகழ்ந்த குண்டுவெடிப்பினால் ஏற்பட்ட மரணங்கள், பனி நிலத்தில் சுட்டு வீழ்த்தப்பட்ட ஆலா வின் மரணம் எனும் ‘இச்சா’-வுகளால் விரிந்து பன்முக பாதைகளால் பயணிக்கும் இந்நாவலை மீண்டும் ஒரு முறை வாசிக்க தயாராகின்றேன்.

தமிழில் முதல் முறையாக தரிப்புக் குறிகள் பிரஞ்சு இலக்கிய மொழிகளுக்குரிய தரிப்புக் குறிகளாக பயன்படுத்தியிருப்பதாகவும் அவதானிக்கின்றேன். வாழ்த்துக்கள்.
 

http://www.thuuu.net/?p=2818

Share this post


Link to post
Share on other sites

மகிமை

வெள்ளை வெள்யாட்டுச் செச்சை போல
தன்னோர் அன்ன இளையர் இருப்ப
பலர்மீது நீட்டிய மண்டை என் சிறுவனைக்
கால்கழி கட்டிலிற் கிடப்பத்
தூவெள் அறுவை போர்ப்பித் திலதே.

 ஔவையார்

மேலுள்ள பாடல் ஒரு புறநானூற்றுத் தாய் காலில்லாத கட்டிலில் (பாடையில்) கிடத்தப்பட்டுள்ளத் தன் மகனைப் பார்த்து அழும் அரற்றல். 

சிறுவர்களை கால்கழிக் கட்டிலில் கிடத்திக் கொண்டிருந்த போர் பல நூற்றாண்டுகள் கழித்துச் சிறுமிகளையும் கிடத்தியதன் சித்திரத்தை ‘இச்சா’ அளிக்கிறது. 

வீரம், போர், தியாகம் போன்றவற்றிற்கு இன்றைய வாழ்க்கையில் உண்டாகிவிட்டிருக்கும் அர்த்தமின்மையை , பொருத்தமின்மையை நம் கண் முன் நிறுத்துகிறது. 

Icha.jpg?resize=323%2C323&ssl=1

ஆலா என்னும் விடுதலைப் புலி தற்கொலைப் படைப் போராளியின் புனைவுச் சித்திரம்தான் இந்நாவல். ஒரு மகிமையான வாழ்விற்கு ஆசைப்படும் வயதில் மகிமையான சாவு ஒன்றுதான் ஆலாவிற்கு லட்சியமாய் இருக்கிறது.

ஓடு ஓடு என்று அதை நோக்கி ஓடுகிறாள் ஆனால் சாவில் சற்று மகிமை மங்குமோ எனும் சந்தேகம் கொள்கையில் அற்பமான சாவிற்கு, அற்பமான வாழ்வு மேலென வாழ்வைத் தேர்ந்தெடுக்கிறாள். 

வியட் தாங்க் குயென் எழுதிய 2015 ஆண்டிற்கான புலிட்சர் பரிசு வென்ற சிம்பதைஸர் எனும் நாவலுக்கும்இச்சாவிற்கும் பல ஒற்றுமைகள் இருக்கின்றன.

சிம்பதைஸர் கதையின் நாயகன் ஓர் உளவாளி, எதிரி என அடையாளம் காட்டப்பட்டவர்களுடன்தான் தன் பாதி வாழ்வைக் கழிக்கிறான். அவனும் ஆலாவைப் போல மைய நீரோட்டத்தில் இருந்து வந்தவன் அல்லன், எதிரி எனும் அடையாளப் படுத்தபட்டவர்களுக்கு இடையே வளர்ந்தவன். எதிரி என்னும் கூட்டமாக இல்லாமல் தனி மனிதர்களாய் அவன் முன் வரும்பொழுது அவரவர் தனிப்பட்ட குணங்கள்தான் அவன் கண்ணில் படுகிறது. நல்லவன் எங்கிருந்தாலும் நல்லவனே, வாக்குமூலம் எழுதும்போதுகூட அதை அவனால் சொல்லாமலிருக்க முடிவதில்லை. ஆலாவும் சிங்களத்தி என்றே அழைக்கப்படுகிறாள். அவளுக்கு சிங்கள றங்கணி அக்காவும், இயக்க அக்காக்களும் வேறு வேறு அல்லர். அவள் கடையின் சிங்கள முதலாளி ஒரு சொக்கத்தங்கம் எனச் சொல்வதில் அவளுக்குத் தயக்கம் எதுவும் இல்லை.

வேறு ஒரு சூழலில் அவள் சிங்கள சுமன்லாலை மணந்து கொண்டு அம்பாறையிலேயே அவளளவில் ஓர் மகிமையான வாழ்வை வாழ்ந்திருக்கவும் கூடும்.

இரு நாவல்களும் போர்கள் கட்டியெழுப்பும் கருப்பும் வெளுப்புமான கற்பிதங்களைக் கலைத்துப் போட்டுப் போரின் நிதர்சனங்களைப் பேசுகின்றன.

போர் வியட்நாமாய் இருந்தாலும், இலங்கையாய் இருந்தாலும் உருவாக்கும் சூழல் ஒன்றே. சாமான்யர்களின் வாழ்க்கையை சிதறடிக்கிறது, மக்கள் உயிரையும், உணர்வுகளையும் வைத்து செல்வம் கொழிக்கும் சந்தர்ப்பவாத வியாபாரிகளை உருவாக்குகிறது, மெல்லுணர்வுகளை மழுங்கடிக்கிறது, பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாய் செங்கல் செங்கலாய் அடுக்கிக் கட்டிய மானுடம் என்னும் விழுமியத்தை அடித்தளமில்லாமல் அடித்து நொறுக்கி மீண்டும் விலங்காக்கி நிர்வாணமாய் நிற்க வைக்கிறது. 

மனிதர்கள் எனச் சொல்லிக் கொள்ளத் தேவைப்படும் அனைத்து அடிப்படைகளையும் முற்றாக இழந்து பெறப்படும் போர் வெற்றியைப் போல் வேறோர் அபத்தம் உண்டா எனும் கேள்வியை வாசிப்பவர் மனதில் இரு நாவல்களும் விதைக்கின்றன. 

போர் வன்முறை மட்டுமன்று, இச்சா வன்முறையின் அனைத்து ரூபங்களையும் நம் முன் பரப்பி வைக்கிறது. 
கிழவர்களின் பாலியல் வன்முறை , கணவர்களின் பெண்ணை உடைமையாக்கத் துடிக்கும் உளவியல் வன்முறைகள் போன்றவை போர் வன்முறையைவிட உக்கிரமாகப் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கின்றன.

ஷோபாவை அவருடைய பகடிக்காகவும், ஒரு விஷயத்தை முற்றிலும் வேறொரு கோணத்தில் அணுகும் புதுமைக்காகவுமே நான் விரும்பி வாசிப்பதுண்டு. இந்நாவல் மூலம் அதிலிருந்து மேலேழுந்து வேறொரு தளத்திற்குச் சென்றிருக்கிறார். அவருடைய கருப்பு நகைச்சுவையும், கசப்பு மண்டிய பகடிகளும் மிக அரிதாகவே இச்சாவில் வருகிறது. 

வாழ்வு வாழப்படுவதாலேயே மகிமை கொண்டதாகிறது அதற்கு மேலதிக மேற்பூச்சுகள் எதுவும் அவசியப்படுவதில்லை. சாவு அனைத்து மகிமைப்படுத்துதலுக்கு பிறகும் குழிக்குள் உறையும் வெறுமை மட்டுமே. எனவே எங்காவது , எவ்விதமாவது ஒரு சிறு வாழ்வை வாழ விடுங்கள் என இறைஞ்சுகிறது இந்நாவல். 
இதுவரைத் தன் கதைகளில் தள்ளி நின்று பகடி செய்யும், கை கொட்டிச் சிரிக்கும் கலகக்காரன் ஷோபா சக்தி இந்நாவலின் மூலம் அள்ளி அணைக்கும், ஊர்க் குழந்தை அனைத்தையும் தன் குழந்தையாய்ப் பாவிக்கும் பேரன்னையாக உருமாறியிருக்கிறார். 

இன்றைய பிளவுபட்ட நோக்குகள் பெருகி, பேருருவமெடுத்து நிற்கும் உலகில் இச்சா போன்ற அடிப்படை மானுட விழுமியங்களை, அனைத்து வேற்றுமைகளுக்கு நடுவிலும் அடையப்படக்கூடிய ஒற்றுமைகளைப் பற்றி பேசும் நாவல் நமக்கு இன்றியமையாத தேவை என்றே நான் நினைக்கிறேன். 

தமிழ் நாவல்களுக்கு புலிட்சர் அல்ல, புளிப்பு மிட்டாய்கள்கூட கொடுக்கப்படுவதில்லை. ஆயினும் புலிட்சர் வாங்கிய நாவலுக்கு எவ்விதத்திலும் குறைவில்லாத, பல இடங்களில் அதனினும் மேம்பட்ட தரத்தில் எழுதப்பட்ட நாவல் இச்சா என்பதில் எனக்கு எந்த சந்தேகமும் இல்லை. 

புறநானூற்று ஔவையில் இருந்து இன்று ஷோபா சக்தி வரை உலகத் தரத்தில் எழுதும் தமிழ் படைப்பாளர்கள் வந்து கொண்டே இருக்கிறார்கள் என்பதில் மெய்யாகவே நாம் பெருமிதம் கொள்ளலாம்.

 

https://solvanam.com/2019/12/29/மகிமை/

Share this post


Link to post
Share on other sites

களியோடை

சிவா கிருஷ்ணமூர்த்தி

இச்சா– நாவல் ஷோபா சக்தி / 2019/ கருப்புப் பிரதிகள்/ ரூ 290/-

 

 

%E0%AE%87%E0%AE%9A%E0%AF%8D%E0%AE%9A%E0%

சில மாதங்களுக்கு முன்னர் பிபிஸியின் வியட்நாம் போரைப் பற்றிய விவரமான 10 பகுதிகள் கொண்ட ஆவணப்படத்தைப் பார்த்தேன்.

அதில் பல்வேறு பேட்டிகள் – அமெரிக்கர்கள், வடவியட்நாம் வீரர்கள், தென் வியட்நாம் வீரர்கள் என்று பலருடைய பேட்டிகள் இருக்கின்றன.

ஒரு அமெரிக்க வீரர் – இரண்டாம் உலகப்போர் சமயத்தில் ஜப்பானிலிருந்து அமெரிக்காவிற்கு குடியேறிய குடும்பத்திலிருந்து வந்தவர், ஜாப்பானிய ஜாடையுடன் – ஒரு சம்பவத்தை விவரிக்கிறார்.

வியட்நாம் காடுகளில் கொரில்லாக்களைத் தேடி அலையும் பணியில் ஒரு கிராமத்தின் எல்லைக்கு வருகிறார்கள். ஒரு குடிசையிலிருந்து அரிசி சோறு மணக்கும் வாசனை வருகிறது. 

நம் அமெரிக்க/ஜப்பானிய வீரர், தன் வாழ்நாளில் எப்போதும் தனது உணவில் பகுதியாக சோற்றை உண்டு வந்தவர், தற்போது வியட்நாமில் போர் சூழ்நிலையில் சோற்றை சாப்பிட்டு வெகு நாளாகிய நிலையில், இந்த வாசனை அமிர்தமாக இருக்கிறது.

அந்த குடிசைக்குள் போய் பார்க்கிறார்கள் – இரு வயதான பெண்கள், ஓரிரு குழந்தைகள் மட்டுமே இருக்கிறார்கள், சமைத்துக்கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

மொழி பெயர்ப்பாளரிடம் சொல்கிறார் – என்னுடைய ராணுவ பங்கீட்டில் கிடைக்கும் அனைத்து பொருட்களையும் உணவையும் இவர்களிடம் கொடுத்து விடுகிறேன் – அந்த சோறையும், காய்கறிகளையும் எனக்கு தந்துவிடச்சொல் என்று.

சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கும் போது சக போர் வீரர் சொல்கிறார் – அவர்களைது உணவை உனக்குத் தந்துவிட்டால் அவர்கள் எங்கு போவார்கள்?

“கிட்டதட்ட ஒரு டஜன் நபர்களுக்கான உணவு செய்திருக்கிறார்கள், அவர்களுக்கு இது போதாதா?”

சட்டென அவர்கள் உணர்கிறார்கள் – அங்கு இருப்பது அந்த பாட்டிகளும் குழந்தைகளும் மட்டுமில்லை…

உடனடிச் சோதனையில் குடிசைப் பின்புறம் பதுங்கு குழியைக் கண்டுப்பிடிக்கிறார்கள்.

பிறகென்ன, வழக்கமாக என்ன செய்வார்களோ அதைச் செய்கிறார்கள் – குழியில் குண்டுகளைப் போட்டு சிறிது நேரம் கழித்து உடல்களை வெளியே எடுத்து ஊர் மத்தியில் போடுகிறார்கள்.

யார் யாரெல்லாம் உடல்கள் மேல் விழுந்து அழுகிறார்களோ அவர்களை விசாரிப்பதாக (உறவினர்கள்) திட்டம்.

பயந்தது போலவே அவர்களுக்கு அரிசிச் சோறு கொடுத்த பெண்களின் குடும்ப ஆண்கள்…

இதைச் சொல்லும் போது அந்த அமெரிக்க/ஜாப்பனியருக்கு சற்றே, சற்றேதான் குரல் கம்முகிறது…

மொத்த வியட்நாம் போரும் விரிவாக ஆவணப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. முதலாம், இரண்டாம் உலகப்போர்கள், இன்றுவரை பல்வேறு வடிவங்களில் – புனைவு, அபுனைவு, கவிதை, இசை – ஆவணப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன.

ஆனால் இந்த இருபத்து ஒன்றாம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவின் இத்தனை அருகில் இருக்கும் இலங்கையின் இரத்தம் தோய்ந்த வரலாறு இன்னமும் முழுமையாக ஆவணப்படுத்தப்படவில்லை என்றே தோன்றுகிறது.

“இச்சா” நாவல், ஆலா என்ற புனை பெயர் கொண்ட பெண் கரும்புலியை மையப்படுத்திய நாவல். பல்வேறு நாட்டுப்புற கதைகள், பேய்க்கதைகள், கண்ட, கேட்ட பல்வேறு ஊர் மனிதர்கள், உறவினர்கள் என்று பல்வேறு கிளைகளுடன் விரிகின்ற புதினம்.

அப்படி விரியும் போதே எப்படி தமிழ், சிங்களம் என்ற பிரிவினை குடியிருக்கும் ஊரில், ஆற்றில், பரம்பரையில் அழுந்திப் படிகிறது என்பதும் சொல்லப்படுகிறது.

கதை, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சிங்களத்தை நன்கு படித்து, சிங்களத்தி என்றே அழைக்கப்படுகின்ற கதை நாயகி புலிகளின் படைகளில் சேர்ந்து ஒரு முக்கிய இடத்தைப் பிடிக்கிறார் என்று நகர்கிறது.

தன்னைச் சுற்றி நடக்கும் தற்கொலைகளை கண்டு வெறுத்து, தனது சாவிற்கு ஓர் அர்த்தம் இருக்க வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருக்கிறார்ஆலா. 

“இந்த உயிர் பேராற்றலுள்ளது. இந்த ஆற்றலை திருட்டு நாய் இருட்டில் கஞ்சி குடிப்பது போல் சாவு குடித்துவிடக்கூடாது”

அதனாலேயே தனக்கு கொடுக்கப்பட்ட “கட்டளையை” – மனித வெடிகுண்டாக, வெடிக்க வைக்கும் போது தலையை மார்பினை நோக்கி குனிந்து – அப்போதுதான் முகம் அடையாளம் கண்டுபிடிக்க முடியாது – பெருமையாக முன்னெடுத்துப் போகிறார்.

ஆனால் ஊழ் வேறு மாதிரியாக இருக்கிறது…வேறு யாருக்கும் சேதமாகாமல் ஒரு “எச்சரிக்கை” வெடியாக, சுவரை மட்டும் தகர்க்க, தன்னைத் தர அவருக்கு மனம் ஒப்பவில்லை…

ஆலாவின் தகப்பனார் ஊர் கூத்தில் ஆடுகின்ற பாத்திரங்கள் அனைத்தும் மனம் கனப்பவை.

கண்டி மந்திரியின் மனைவியை – ராஜ குற்றத்திற்காக அரசன், அவளது பச்சிளங்குழந்தையை உரலில் போட்டு இடிக்குமாறு பணிக்கிறான். அந்த உரலை இடித்துக்கொண்டே அப்பா/மந்திரியின் மனைவி பாடுகிறார்.

“அமிர்த சுகிர்த அழகொளிர் விளக்கே

அகக்கடலில் சுமந்த அருமைப் பாலகியே

பொன்னின் மேனிதன்னை உரலில்

பூணின் உலக்கை கொண்டு

ஊணும் பாதி தந்த பாலும் வாயிலோட

அம்மா குத்தி இடித்தாளோ உரல்”

நல்ல தங்காளில் நல்ல தங்காள்… தன் கைகளில் சிக்கி விடாமல் ஓடுகின்ற பிள்ளைகளை துரத்திப்பிடித்து ஒவ்வொருவரையாக கிணற்றில் போடுகிறார்…கிட்டதட்ட அவரது குடும்பத்தினர், உறவினர்கள், பாதிக்கப்பட்ட அனைத்து உயிர்களுமே இப்படி உரலில் இடிபட்ட, கிணற்றில் வீசப்பட்ட குழந்தைகளாக தோன்றுகிறது…

அக நானூறு பாடல் தொகுப்பில் உவகை பெய்தற்றே என்ற  பாடலை சில வாரங்களுக்கு வாசிக்க நேர்ந்தது.

தலைவன் தலைவியை மணம் செய்து கொள்ளப்போகும் செய்தியை தலைவிக்கு தோழி சொல்கிறாள்.

அந்த உவகையை பற்றி விவரிக்கும் போது,

கொடிய கோடையில், ஏரிகள் நீரின்றி வரள, பறவைகள் தங்க இடமின்றிச் செல்ல, இந்த வெப்பம் மிகுதியான சூழ்நிலையில், குளங்கள் நிறையுமாறு ஓர் அதிகாலையில் பெய்த மழையால் ஊர் மக்களுக்குள்ளும் பெய்த உவகை எல்லாம் ஒரு சேர என்னுள் பெய்ததது போலிருந்தது என்று அந்த பாடல் சொல்கிறது.

ஆலா என்கிற வெள்ளிப்பாவையைப் பற்றி படிக்கும் போது, அவளது களியோடை ஆற்றுக் கரை கிராமத்தை, சுற்றத்தை, மொழி சாதி பாகுபாட்டினால் சந்திக்க நேரிட அவலங்களை அறிய அறிய அவர்கள் அனைவரின் அழுகை, சோகம் எல்லாம் வாசிக்கிறவர்களுக்குள்  ஒரு சேர பெய்தது போல் இருக்கிறது…

***

 

https://solvanam.com/2020/01/26/களியோடை/

 

பி.கு. சொல்வனம்ப் விமர்சனக்குறிப்பில் பாவிக்கப்பட்ட படம் யாழில் நான் இணைத்தது😀

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this