• advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt
Sign in to follow this  
கிருபன்

இலக்குத்தவறாத இலட்சியப்பயணத்தில் மேஜர் வேணுதாஸ்

Recommended Posts

இலக்குத்தவறாத இலட்சியப்பயணத்தில் மேஜர் வேணுதாஸ்

_22753_1576048493_63546236-8830-46D3-A8CF-239BD0E4BEC2.jpeg

28வது ஆண்டு நினைவு ( 11.12.2019 )     மீள் பதிவு  

பொன் . வேணுதாஸ் அவர்களைப்பற்றி நாம் எழுதமுனையும் பொழுது மட்டக்களப்புப்பற்றியும் மாவட்ட அரசியல்பற்றியும் எழுதுவது தவிர்க்கமுடியாத ஒன்றாகும். அன்னியர் ஆதிக்கத்தால் இழந்துபோன ஈழத்தமிழருக்கான இறமையுள்ள தாயகத்தை இலங்கையின் வடகிழக்கே நிறுவவேண்டுமென்ற இலட்சியத்தை சொல், செயல், சிந்தனை மூலம் பள்ளிப்பருவத்திலிருந்து ஆரம்பித்த இவருடையபணி எமது தேசிய விடுதலை இயக்கத்திற்கு நீண்டகால ஆதரவாளராக செயல்பட்டவர்கள் என்றவரிசையிலும் உள்ளடக்கப்படுகின்றது.
கிழக்கு மாகாணம் என்றழைக்கப்படுகின்ற தென்தமிழீழம் மூன்று மாவட்டங்களை உள்ளடக்கிய தமிழர்நிலமாகும். 1948 ம் ஆண்டு ஆரம்பிக்கப்பட்ட சிங்கள ஆக்கிரமிப்பு வாதிகளின் நிலப்பறிப்பு நடவடிக்கையினால் திருகோணமலை அம்பாறை மாவட்டங்களின் இனவிகிதாசாரம் மாற்றப்பட்டு மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் மாத்திரம் தமிழர்பெரும்பான்மையாக வாழும் நிலைமை இன்றுள்ளது. ஆங்கிலேயர்களால் இலங்கைத் தீவிற்கு வழங்கப்பட்ட சுதந்திரம் உண்மையில் சிங்களவர்களுக்குத்தான் கிடைக்கப்பெற்றது. தமிழர்கள் அன்றிலிருந்து சிங்களஆக்கிரமிப்புக்குள் கொண்டுவரப்பட்டனர்.
1972 ம் ஆண்டு புதிய அரசியலமைப்பின் உருவாக்கமும் தமிழ் மாணவர்களுக்குகெதிரான கல்வியில் தரப்படுத்தல் சட்டமும் தமிழ் மாணவர் பேரவை உருவாக்கத்திற்கு அடிகோலியது .1948 ம் ஆண்டிலிருந்து சிங்கள அரசுகளின் நிலப்பறிப்பு மொழிச்சிதைப்பு என்பவற்றால் தமிழ் மக்கள் தங்களை விடுவித்துக்கொள்ள போராட வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டனர்.
மட்டக்களப்பு நகரத்தில் 05 . 11 .1952 அன்று பிறந்த மேஜர் வேணுதாஸ் உயர் கல்வி மாணவராக இருந்தகாலத்தில் கொண்டுவரப்பட்ட கல்வியில் தரப்படுத்தல் சட்டம் தமிழ் மாணவர்களை மிகவும் பாதித்தது. இச்சட்டத்திற்கு எதிரான போராட்டங்களில் தமிழ் மாணவர் பேரவை ஈடுபட்டது. தமிழர்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாத 1972 ல் உருவாக்கப்பட்ட புதிய அரசியிலமைப்பின் மே 22 குடியரசு தினக்கொண்டாட்டங்களையும் தமிழ் மாணவர் பேரவை உட்பட முழுத் தமிழர்களும் புறக்கணித்தனர். இப்போராட்டங்களில் மாணவராக மேஜர் வேணுதாஸ் மற்றும் எமது தேசிய விடுதலை இயக்கத்தின் மட்டக்களப்பு – அம்பாறை மாவட்டங்களின் முதல் மாவீரர் லெப்.பரமதேவா போன்றவர்கள் தீவிரமாக ஈடுபட்டனர். இதன் மூலம் மேஜர் வேணுதாஸ் தமிழ் மக்களின் விடுதலை சார்ந்த அரசியலில் தன்னை முழுமையாக ஈடுபடுத்த ஆரம்பித்தார். அன்றுதொடக்கம் இவர் வீரச்சாவடைய மட்டும் இவருடைய பணி தமிழ்மக்களின் விடுதலையையொட்டியதாகவே இருந்தது.
பள்ளிக்கூட நாட்களில் மாணவ தலைவனாகவும் இல்லத்தலைவனாகவும் பின்பு தமிழ் மாணவர் பேரவை தமிழ் இளைஞர் பேரவை போன்றவற்றின் மட்டக்களப்பு மாவட்ட தலைவராகவும் இவர் செயற்பட்டத்தை இன்று எண்ணிப்பார்க்கின்றபோது இவர் உயிரோடு இருந்திருந்தால் இன்று மட்டக்களப்பில் ஏற்பட்டுள்ள அரசியல் வெற்றிடம் ஏற்பட்டிருக்காது என எண்;ணத்தோன்றுகிறது. அது மட்டுமல்லாமல் மட்டக்களப்புத் தமிழ்மக்களுக்கு அரசியலில் ஒரு உண்மை உணர்வுமிக்க தலைவனும் கிடைத்திருப்பார். அரசியல் பேச்சுவார்த்தைகள் மூலம் எமது மக்களின் உரிமையைப் பெற்றுக்கொள்ள முடியாது என்ற நிலை கடந்தகாலங்களில் நடத்தப்பட்ட பேச்சுவார்த்தைகள் ஏற்பட்ட ஒப்பந்தங்கள் கிழித்தெறியப்பட்ட சம்பவங்கள் மூலம் நாம் அறிந்து கொள்ளமுடிகின்றது. இதனால் தமிழ் மக்களின் விடுதலையில் எவ்வித சுயநலப்போக்குமில்லாத விடுதலை அமைப்பையும். அதன் தலைமையையும் ஏற்றுக்கொண்டு எமது தேசிய விடுதலை இயக்கமான தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் அமைப்புக்கு தீவிர ஆதரவாளராக இருந்து பின்பு உறுப்பினராக தன்னை இணைத்துக்கொண்டார் . தமிழ்மக்களின் விடுதலையில் தீவிரமாக இளைஞர்கள் செயல்பட ஆரம்பித்தகாலத்தில் உருவாக்கம்பெற்ற தமிழ் இளைஞர் பேரவையில் தீவிர செயல்பாட்டாளராக தன்னை மாற்றிக்கொண்டார்.
இவருடன் இணைந்து செயல்பட்டவர்களில் லெப். பரமதேவா, லெப். சரவணபவான், மேஜர். சந்திரன் (வள்ளுவன்)   (காசி ஆனந்தன் தம்பி), லெப் ரஞ்சன் (சைமன்) பொத்துவில் ,பன்னீர்ச்செல்வம் (கல்முனை), மேஜர் கோவிந்தசாமி ஐயா (வந்தாறுமூலை)  போன்றவர்களையும் குறிப்பிடமுடியும்.
தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தின் ஆரம்பகால உறுப்பினர்கள் மட்டக்களப்பில் செயல்படத்தொடங்கியவேளையில் வேணுதாஸ் அவர்களின் ஒத்துளைப்பு அவர்களுக்கு பூரணமாகக்கிடைத்தன. மட்டக்களப்பு நகரில் போராளிகள் தங்குவதற்கு மறைவிடத்தை ஒழுக்கு படுத்தியதிலிருந்து விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தின் முதல் பயிற்சிப் பாசறைக்கு மட்டக்களப்பிலிருந்து போராளிகளை அனுப்புவதற்கு குறிப்பிடத்தக்கவர்களை இணைத்து விட்டதிலிருந்து இவருடையபணி ஆரம்பமானது. இவரைப்போன்றவர்களைத்தான் மட்டக்களப்பில் நீண்டகால தமிழ்த்தேசிய ஆதரவாளர் என்று நாம் குறிப்பிட முடியும். அது மட்டுமல்லாமல் விழுப்புண் அடைந்த போராளிகளுக்கு மறைவிடத்தில் வைத்து சிகிச்சையளிப்பதற்கு வைத்தியர் ஒருவரையும் ஒழுக்கு படுத்திக்கொடுத்தார். இவ்வாறு பல்வேறு வழிகளில் இயக்கத்தின் போராளிகளுக்கு ஆதரவு வழங்கிக்கொண்டிருந்தார்.
உள்ளுராட்சித் திணைக்களத்தில் எழுதுனராகப் பணியாற்றிய வேணுதாஸ் சட்டம் பயின்று சட்டவாளரானார். இவருடைய மனைவி ஜமுனாதேவி அரச வங்கியொன்றில் பணியாற்றினார் அவருக்கும் குடும்பத்துக்கும் வசதியான வாழ்வு கிடைத்தும் தமிழ் மக்கள் விடுதலை பெற்று தலை நிமிர்ந்து வாழ வேண்டுமென்பதில் தீவிரமாக அவருடைய எண்ணங்கள் இருந்ததால் தமிழீழ விடுதலைப்புலிகள் இயக்கத்தின் அப்போதைய மட்டக்களப்பு – அம்பாறை மாவட்ட அரசியல் துறைப்பொறுப்பாளர் மேஜர் பிரான்சிஸ் அவர்களுக்கு மிகவும் நெருக்கமானவராகவும் தேவையான சந்தர்ப்பத்தில் ஆலோசகராகவும் செயல்பட்டதனால் இவர்களின் வழிநடத்தலில் மட்டக்களப்பு மாவட்ட அன்னையர் முன்னணி உருவாக்கம் பெற்றது.
இந்தியப்படையின் வருகையும் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளுக்கெதிரான அவர்களின் போரும் தமிழ் மக்களை மிகவும் பாதிப்புக்குள்ளாக்கியது. தமிழ் மக்கள் தங்களுடைய தேசியவீரர்களான தமிழீழவிடுதலைப்புலிகள் இயக்கத்திற்கெதிரான இந்தியப்படையின்போர் நிறுத்தப்படவேண்டுமென மட்டக்களப்பு மாவட்ட அன்னையர் முன்னணி உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தை ஆரம்பித்தது. இப்போராட்டத்திற்கான ஆதரவையும் ஆலோசனையையும் வேணுதாஸ் அவர்கள் வழங்கி வந்தார் இதனால் வேணுதாஸ் அவர்களின் வீட்டுக்குச் சென்ற இந்தியப் படையினர் அவரை மிகவும் கடுமையாகத் தாக்கினர். அகிம்சைப் போராட்டத்தின் பிறப்பிடமாகச் சொல்லப்படுகின்ற காந்தி பிறந்த மண்ணிலிருந்து தமிழீழ மண்ணுக்கு வந்திருந்த இந்தியப்படையினர் அகிம்சைப் போராட்டத்தை மதிப்பதற்கு தவறியதால் சாகும்வரை உண்ணாவிரதமிருந்த அன்னை பூபதி அவர்கள் தற்கொடைச்சாவைத்தழுவினார்.
தமிழீழத் தேசிய விடுதலைப்போராட்டத்தில் இந்தியப்படையின் ஆக்கிரமிப்புக்கெதிராக அகிம்சைப் போராட்டத்தில் சாகும்வரை உண்ணாவிரதமிருந்து வீரச்சாவடைந்த லெப். கேணல் திலீபன் அவர்களைத்தொடர்ந்து தமிழ்க் குடும்பபெண்ணான அன்னை பூபதி அவர்களின் தற்கொடைச்சாவு அப்போதைய இந்திய அரசின் உண்மையான எண்ணங்களை தமிழீழ மக்கள் அறிந்து கொள்வதற்கு உதவியாக இருந்தன. இக்காலகட்டத்தில் வேணுதாஸ் அவர்கள் மீண்டும் இந்தியப்படையினரால் கைதுசெய்யப்பட்டு தாக்குதலுக்குள்ளானதால் வைத்தியசாலையில் அனுமதிக்கப்பட்டு அங்கு இரகசியமானமுறையில் கொலை செய்வதற்குமுயற்சித்த போது அங்கிருந்து தப்பினர். ஆனால் மீண்டும் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.
1990 ம் ஆண்டு முற்பகுதியில் விடுதலை செய்யப்பட்ட வேணுதாஸ் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் அரசியல் துறையினரின் வேலைத்திட்டங்களுக்கு முழுமையான ஆதரவை வழங்கி வந்தார். மட்டக்களப்பு மாவட்ட தமிழ்த்தொழிற்சங்க சம்மேளனச் செயலாளராகக் கடமையாற்றிய இவர் 1990 ம் ஆண்டு மட்டக்களப்பு நகரில் பிரமாண்டமாக நடத்தப்பட்ட மே தினக் கூட்டத்தை ஒழுங்கு செய்து இருந்தார். இக் கூட்டத்தில் பெருந்திரளான தமிழ் மக்கள் கலந்து கொண்டனர். மற்றும் மட்டக்களப்பு நகரின் மாவட்டத்தின்நாலாபுறமிருந்து மக்கள் திரண்டு வந்து தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்துக்கு தங்கள் ஆதரவை தெரிவித்த பிரமாண்டமான கூட்டஒழுங்குகளிலும் இவருடைய பணி குறிப்பிடத்தக்களவு இருந்தன.
மேஜர் வேணுதாஸ் வரலாறு காணத மக்கள் கூட்டம் மட்டக்களப்பு நகரில் கூடியதும்இதுவாகத்தான் இருக்க முடியும் என நம்புகின்றோம்.
இரண்டாம் கட்ட ஈழப்போர் ஆரம்பமானவுடன் வேணுதாஸ் போராளிகளுடன் இணைந்து மயிலவட்டுவான் பிரதேசத்துக்குள் சென்று அங்கு மக்களுடனும் போராளிகளுடனும் தங்கியிருந்தார். இந்த வேளையில்தான் அவருடைய வாழ்க்கையில் சோகமான ஒரு சம்பவம் நிகழ்ந்தது. சின்ன ஊறணி தொடக்கம் ஓட்டமாவடி வரையிலான மட்டக்களப்பு திருமலை நெடுஞ்சாலையில் அமைந்துள்ள கிராம்மக்கள் எல்லாம் தங்களுடைய இருப்பிடங்களைவிட்டு வயலப்பிரதேசங்களில் வாழ்ந்தநேரம் மக்களும் விடுதலைப் புலிகளும் ஒரே இடத்தில் ஒன்றாக தங்கியிருந்தனர்.
மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் எங்கும் பாதுகாப்பற்ற பயணம் நிலவிய நேரம் ஜமுனாஅவர்கள் வவுணதீவு பாதைவழியாக மிதிவண்டியிலும் வயல்வரம்புகளில் நடந்தும் நரிபுல்தோட்டத்துக்கு வந்தடைந்தார். பின்பு பன்குடாவெளி வருவதற்காக தோணி மூலம் குறுக்கே ஓடுகின்ற மட்டக்களப்பு வாவியை கடந்து சிரமமான ஒரு பயணத்தின் மூலம் தனது கணவரைச் சந்தித்து பின்பு பிள்ளைகள் தனியாக உறவினர்களுடன் இருப்பதால் அவசரமாக செல்வதற்காக 23.12 . 1990 அன்று காலையில் செங்கலடி வழியாக சிலருடன் பயணித்தபோது இராணுவத்தினரின் துப்பாக்கி தாக்குதல் இவர்களை நோக்கி இடம்பெற்றதையும் அதற்கு பிறகு இவர்களைப் பற்றிய தகவல்கள் கிடைக்கவில்லை. அடுத்தநாள் காலையில் ஆரையம்பதியை சேர்ந்த றம்போ என்றழைக்கப்பட்ட போராளி பிரசாத்துடன் சென்ற குழுவினர் சம்பவம் நடந்த இடத்தில் தேடியபோது செங்கலடி வைத்தியசாலை வளவு கிணற்றினுள் அணிந்திருந்த நகைகள் அபகரிக்கப்பட்டு குரல்வளை அறுக்கப்பட்ட நிலையில் முதுகில் துப்பாக்கி குண்டு ஏற்படுத்திய காயத்துடன் கண்டெடுத்த அவரின் உடலை விடுதலைப்புலிகளின் கட்டுப்பாட்டுப்பகுதிக்குளிருந்த பன்குடாவெளிக்கு கொண்டுவந்தனர். சிங்கள இராணுவத்தினர் மாத்திரமே தங்கியிருந்த செங்கலடியில் இவ்வாறு சென்றுவருவது என்பது மிகவும் பயங்கரமான செயலாக இருந்தும் பிரசாத் அவர்களின் துணிவு அதனை சாதித்தது.
சம்பவம் நிகழ்ந்த அன்றிரவு முழவதும் வேணுதாஸ் நித்திரையின்றி ஜமுனா அவர்களைப்பற்றி கதைத்துக் கொண்டிருந்தார் . எனது வீட்டில் எல்லா விடயங்களையும் கவனித்துக்கொண்டு பிள்ளைகளையும் பராமரித்து அனைத்து தேவைகளையும் நிறைவேற்றிக் கொண்டிருந்தார் . நான் அரசியல் தமிழ் மக்களின் விடுதலை என்று வாழ்க்கையை அர்ப்பணித்துக் கொண்டபோதும் ஜமுனா எந்தவித விமர்சனமு மில்லாமல் எனது செயல்பாடுகளை ஏற்றுக்கொண்டு செயல்பட்ட நல்லுள்ளம் கொண்ட ஒரு குடும்ப பெண்ணாக இருந்தார் என்று மிகவும் கவலையடைந்து கொண்டிருந்தார். இச் சம்பவம் அவருடைய கவலையை மேலும் விரிவடைய வைத்தது. விடுதலைப் போராட்டத்தில் இவ்வாறான நிகழ்வுகள் அர்ப்பணிப்புகள் எல்லோருடைய மனதிலும் அழியாத நினைவுகளை ஏற்படுத்தினாலும் தாயும் தந்தையுமின்றி பெண் பிள்ளைகள் வாழும் நிலை எமது பண்பாட்டைப் பொறுத்தவரை தாக்கமானதொன்றுதான். என்றாலும் இவர்களுடைய உறவினர்கள் அதையும் தாங்கிக் கொண்டார்கள்.
மட்டக்களப்பு நகரத்தில் தங்கியிருந்த இவர்களுடைய 7 வயதிலும் 4 வயதிலும் உள்ள பெண்குழந்தைகளால் தாயின் இறந்த உடலை பார்க்க முடியவில்லை. தந்தையின் அரவணைப்பும் அவர்களுக்கு கிடைக்கவில்லை இவ்வாறான ஒரு சூழ்நிலையில்தான் வேணுதாஸ் அவர்களின் அர்ப்பணிப்பு அமைந்திருந்தது. இவருடன் சட்டக்கல்லூரியில் பயின்ற நண்பன் ஒருவர் வெளிநாட்டிலிருந்து இவருக்கு அனுப்பிய கடிதத்தில் மனைவியை இழந்த நீ பிள்ளைகளுக்காக வெளிநாடு வருவது பற்றி முடிவு எடுக்கவேண்டும் என்று குறிப்பிட்ட கருத்தையிட்டு வேணுதாஸ் அவர்கள் கூறியவற்றை இங்கே குறிப்பிட விரும்புகின்றோம். இந்த விடுதலைப் போராட்டத்தில் எனது குழந்தைகள் மாத்திரமல்ல நூற்றுக்கணக்கான குழந்தைகளுக்கு இந்தநிலை ஏற்பட்டுள்ளது. இன்நிலையிற்தான் எனது மனைவியையும் நான் இழந்திருக்கின்றேன். இனிமேல் நான் ஏன் வெளிநாடு செல்லவேண்டும் எனது மனைவி இறந்ததுபோல் இந்தமண்ணில் மக்களுடன் வாழ்ந்து மடியவே நான் விரும்புகின்றேன் என்று குறிப்பிட்டார்.
இவ்வாறு நீண்டகாலமாக தமிழ்மக்களின் விடுதலைக்காக செயல்பட்ட வேணுதாஸ் தான் நேசித்த மண்ணிலேயே தன்னை அர்ப்பணித்தார். மனைவியைப் பிரிந்தபோதும் இரண்டு பிள்ளைகள் இருந்தும் தன்னை விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்துடன் முழுநேரமாக இணைத்துக்கொண்டார். நாட்டுப்பற்று இனப்பற்று மொழிப்பற்று இனத்திற்கான விடுதலை வேட்கை என்பன வேணுதாஸ் அவர்களையும் ஒரு மாவீரராக வரலாற்றில் பதிவு செய்தது. தாயும் தந்தையுமின்றி எதிர்காலத்தில் வாழப்போகும் அவருடைய இருபெண்பிள்ளைகளைப்பற்றியும் நாம் எண்ணிப்பார்க்கின்றபோது இவ்வாறான அர்பணிப்புக்களும் எமது மண்ணில் நிகழ்ந்துள்ளது என்பதை எமது மக்கள் அறிந்துகொள்ளுவதற்கு இப்பதிவு உதவும் எனவும் எதிர்பார்க்கின்றோம்.
மயிலவட்டுவான் என்கின்ற அழகிய எழில் கொஞ்சும் சிற்றூர் விடுதலைப் புலிகளின் கட்டுப்பாட்டுக்குள்பட்ட வட்டத்தில் அமைந்திருந்ததால் விடுதலைப் புலிகளின் அரசியல் துறையினரின் சந்திப்பு இடமாகவும் அது விளங்கியது. ஆறும் வயலும் சூழ்ந்த இவ்வூரில் சுமார் 50 குடும்பங்கள் நிரந்தரமாக வாழ்த்துவந்தன. எப்போதும் பசுமையாக காட்சியளிக்கும் இவ்வூரை என்றும் எம்மால் மறக்கமுடியாது. இங்கு நாம் அநேகமான போராளிகளுடன் உறவாடி வாழ்ந்திருக்கின்றோம். களுவாஞ்சிக்குடி என்னும் ஊரைச்சேர்ந்த கப்டன் முத்துசாமி என்பவருடன் இவ்வூர்மக்கள் ஒட்டி. உறவாடியதையும் இச்சந்தப்பத்தில் நினைவுகூருகின்றோம்.

11 . 12 . 1991 ம் ஆண்டு அது ஒரு காலைப்பொழுது மயிலவட்டுவானில் சர்வதேச செஞ்சிலுவைச்சங்கத்தினருடான சந்திப்பு ஒன்றுக்காக மாவட்ட அரசியல்பிரிவுப் பொறுப்பாளர் கப்டன் சத்துருக்கன் அவர்களுக்கான மொழிபெயர்ப்புச்செய்வதற்காக மேஜர் வேணுதாஸ் அவர்களும் புகைப்படப்பிடிப்புப் போராளி 2 வது லெப். ராஜா சத்துருக்கன் அவர்களின் உதவியாளர் வீர வேங்கை பிரசாந் ஆகியோர் காத்திருந்தனர்.
எப்போதும் மயிலவட்டுவானில் காலைவேளைகளில்; சன நடமாட்டம் அதிகமாகவே காணப்படும். ஏனெனில் பட்டிகளிலிருந்து பால்கொண்டு வருபவர்கள் வயலுக்குச் செல்பவர்கள் என எல்லோரும் அப்போதுதான் இவ்வழியாக வருவார்கள். குறிப்பிட்ட கால இடைவெளியில் சர்வதேச செஞ்சிலுவைச்சங்கத்தினர் அவ்விடத்திற்கு வந்துசேர்ந்தனர். சில நாட்களுக்கு முன் சந்தனமடு குடாவட்டை போன்ற வயல் வட்டங்களில் சிங்கள இராணுவத்தினரின் நடவடிக்கையினால் மக்களின் குடியிருப்புக்கள் எரிக்கப்பட்டிருந்தன. இச்சம்பவத்தை பார்வையிடுவதற்காக சர்வதேச செஞ்சிலுவைச்சங்கத்தினரை அழைத்துக்கொண்டுசென்ற சில நிமிடங்களின் பின்பு வெடிச்சத்தங்கள் கேட்டன. சிவத்தப்பாலத்திற்கு அருகாமையில் பதுங்கியிருந்த சிங்கள இராணுவத்தினர் திடீரென தாக்கியதில் நான்கு பேரும்வீரச்சாவைத் தழுவியதாக எமக்குச் செய்திகிடைத்தது . சர்வதேச செஞ்சிலுவைச்சங்கத்தினரின் வாகனம் திரும்ப மயில வட்டுவானுக்கு வந்து சேர்ந்தது.
அம்பாறை மாவட்டத்தின் பொத்துவில் என்னுமிடத்தைச் சேர்ந்த மட்டு அம்பாறை மாவட்டத்தின் முதல் பயிற்சிப் பாசறையில் பயிற்சி எடுத்துக்கொண்ட கப்டன் சத்துருக்கன் மட்டக்களப்பு நகரில் மக்களுக்கெல்லாம் அறிமுகமான சட்டத்தரணி வேணுதாஸ் இருதயபுரம் என்னுமிடத்தைச் சேர்ந்த ராஜா பன்குடாவெளி என்னும் ஊரைச் சேர்ந்த பிரசாந் ஆகியோருடைய வீரச்சாவும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது.
இச்சம்பவம் தொடர்பாக யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து வெளிவந்து கொண்டிருந்த ஈழநாதம் நாளிதழில் மேஜர் வேணுதாஸ் அவர்கள் பற்றிய கட்டுரையைப்பார்த்த பின்புதான் எமது தேசியத் தலைவர் அவர்கள் வேணுதாஸ் அவர்களின் வீரச்சாவினை அறிந்துகொண்டார். அப்போது யாழ்ப்பாணத்தில் தங்கியிருந்த மட்டக்களப்பு – அம்பாறை மாவட்ட போராளிகளை அழைத்து வேணுதாஸ் அவர்களைப் பற்றி எமது தேசியத் தலைவர் குறிப்பிட்டுகூறியதை இங்கு பதிவு செய்கின்றோம். வேணுதாஸ் அவர்கள் தமிழ் மக்களின் விடுதலையைப்பற்றி நான் சிந்திக்கத் தொடங்கிய காலத்திலே அவரும் சிந்திக்கத் தொடங்கிவிட்டார். ஆனால் பயணத்தின் பாதைகள் வேறாக இருந்தபோதும் இறுதியில் சரியானபாதையை தெரிவுசெய்து எம்முடன் இணைந்துகொண்டார். இவரைப் பற்றியும் இவருடையவாழ்வு பற்றியும் போராளிகளாகிய நீங்கள் அறிந்திருக்க வேண்டும். என்று கூறியதோடு தாயையும் தந்தையையும் இழந்த இந்த பிள்ளைகளை நாம்தான் பாதுகாக்க வேண்டும் அவர்களை யாழ்ப்பாணத்துக்கு அழைத்து வரவேண்டும் என்று தெரிவித்தார். இச்சந்தப்பத்தில் இன்னோர் கருத்தையும் குறிப்பிட்டார். ¨போராட்டத்தின் விளைவினால் பெற்றோரை இழக்கின்ற பிள்ளைகள் என்றும் அனாதைகள் இல்லை. நான் இருக்கும் வரை இவர்கள் எல்லோரும் நன்றாகப் பராமரிக்கப் படுவார்கள்¨. இதிலிருந்து தேசியத் தலைவர் அவர்களின் தொலை நோக்குப்பற்றி நன்றாகப் புரிந்துகொண்டு செயற்படுவதற்கு முன் வரவேண்டும்.
இவ்வாறு இலக்குத் தவறாத தமிழீழ தாய் நாட்டின்விடுதலைக்கானா இலட்சியப்பயணத்தில் வேணுதாஸ் அவர்களும் இணைந்துகொண்டார். இவர் காலத்தில் வாழ்ந்த எமது நெஞ்சினில் இவருடைய நினைவுகளும் என்றும் நிலைத்துநிற்கும்.

இல்லாதவர் இன்று இருக்கவேண்டிய இடம்.இருப்பவர்கள் இல்லாமல் இடம்  தெரியாமல்  இருக்கவேண்டிய காலம்.  ஆனால் காலம் நம்பிக்கை வைத்து இருக்கவிட்டுள்ளது.காலத்தின் நம்பிக்கைக்குதுரோகம் செய்யாமல் கடமையைச் செய்யவேண்டிய கட்டாயம் நண்பர்களுக்கு உண்டு.நண்பர்களான நாம் எம்மை நாம் சுயசுத்திகரிப்புசெய்வது  இனத்திற்குச் செய்யும் பெரும்பணியாகும். நடந்துவந்த பாதை உணர்வும்,உறுதியும் இணைந்த பயணம் குடும்பமும்,உறவும் களைந்த கொள்கை உயிரையும் மிஞ்சிய துணிவான இலட்சியம்  என்பதை வாழ்ந்து காட்டிய ஓர் போராளியின் புனித பயணம்தான் பதிவு மட்டக்களப்பின் அரசியல் தலைமைத்துவத்தில் நாம் இழந்த தன்னினப்பற்றாளர் மட்டக்களப்புத் தமிழர்களால் ஆழமாக நேசிக்கப்பட்டவர் பற்றியபதிவு இன்றையநிலையில் அறிவதும்,புரிவதும் தேடலும் இன்றியமையாத ஒன்றாகும்.கிழக்கின் அரசியல்வானில் கிழக்கைமீட்கும் நண்பர் கோபாலகிருஷ்ணன் தமிழரசின் வழிநடத்தர் நண்பர் துரைராஜசிங்கம் ஆகியோர் இவருக்கும் நண்பர்கள் நண்பரின் பயணம் நண்பர்களுக்கும் வழிகாட்டட்டும்.

ஏழுகதிர்
 

http://www.battinaatham.net/description.php?art=22753

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Topics

  • Posts

    • யாழ் இளம்குடும்பஸ்தர் ஜேர்மனியில் தற்கொலை.!! ஜெர்மனி நாட்டில் வசித்து வந்த வடமராட்சி உடுப்பிட்டி பகுதியை பூர்வீகமாகக் கொண்ட இளம் குடும்பஸ்தர் 02. 08.2020 நேற்று காலை வீட்டில் தற்கொலை செய்து கொண்டதாக தெரியவருகிறது. ஜெர்மனி நாட்டில் பிறந்த குறித்த இளம் குடும்பஸ்தர் கடந்த நான்கு வருடங்களுக்கு முன் திருமணம் செய்து அழகான பெண் குழந்தை ஒன்று பிறந்துள்ளது. இந்த நிலையில் நேற்றைய தினம் விபரீத முடிவு எடுத்துள்ளார். இச்சம்பவத்தில் வேதகுரு கண்ணன் வயது 30 என்ற ஒரு பிள்ளையின் தந்தை இவ்வாறு உயிரிழந்தவராவார். இவரின் இழப்பு அனைவரையும் துயரத்தில் ஆழ்த்தியுள்ளது https://www.todayjaffna.com/204196
    • இலங்கை நடாளுமற்றத் தேர்தல் 2020 – தமிழர் எடுக்க வேண்டிய நிலை. Posted on August 3, 2020 by சகானா  18 0 காப்புச்  விளங்கிய தமிழரது ஆயுதபலம் மௌனிக்கப்பட்டநிலையில் இன்று மிஞ்சியிருப்பதென்னவோ வாக்குச் சக்தி மட்டுமே. அப்படியென்றால் 30ஆண்டுகால ஆயுதப்போராட்ட காலத்தில் தமிழ் மக்கள் வாக்குச் சக்தியைப் பயன்படுத்தவில்லையா(?) என்ற வினா எழுவது தவிர்க்கமுடியாதது. அது யதார்த்தபூர்மானதும் கூட. வாக்குச் சக்தியூடாக தமிழர்தரப்பாக யார் நாடாளுமன்றம் சென்றாலும் தமிழர்கள் தொடர்பான செயல்நிலைக் கையாளுகைத் தரப்பாகவும், சிறீலங்கா அரசுக்கும் அனைத்துலக தரப்புக்கும் ஆணித்தரமாகத் தமிழர் நிலைப்பாட்டை உரைக்கும் தரப்பாகவும், 2009 முள்ளிவாய்க்கால் வீழ்ச்சிவரை தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளே இருந்தார்கள். 2009இன் பின்னான காலம் என்பது தமிழினம் திக்குத்தெரியாத காட்டில் விட்டது போன்ற நிலையில், வழிகாட்டுவார்கள் என்று நம்பிய கூட்டமைப்பு இன்று குறுஅமைப்பாக மாறியுள்ள சூழலில், 16ஆவது நாடாளுமன்றத் தேர்தலை ஈழத்தீவும் தமிழினமும் எதிர்கொண்டு நிற்கிறது. தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பானது வாக்களித்த தமிழ் மக்களின் நலனைப் புறந்தள்ளியதோடு, இன்று தமிழரசுக் கட்சியாகக் குறுகிவிட, ஒன்றில் இருந்து ஒன்று என்பதுபோன்று பல்வேறு கட்சிகளாகப் பல்கிப்பெருகி நிற்கும் சூழலை இதுதானே சனநாயகத்தின் உச்சம் என்றும், பல்கட்சி ஆட்சிதானே சனநாயகத்தின் அடிப்படையென்றும் கொண்டாடுவோர் கொண்டாடட்டும் எமக்கென்ன என்று கண்மூடிக்கடந்து கடந்து செல்ல முடியுமா? கடந்த 72 ஆண்டுளாக இலங்கையின் சனநாயகம் தமிழினத்தை எப்படிக் காவுகொண்டு வருகின்றது என்பதைப் பட்டறிவு சுட்டிநிற்க, எதிர்வரும் தேர்தற் களத்திலே ஒவ்வொரு தமிழ் வாக்காளரும் தீர்க்கமாகச் சிந்திக்க வேண்டிய கட்டாயத்தினைச் களநிலை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. தமிழர் தாயத்திலே (வட-கிழக்கிலே) தமிழரது பூர்வீக நிலங்களைப்பறித்து, திட்டமிட்ட சிங்களக் குடியேற்றங்களை நிறுவி இனப்பரம்பலை மாற்றியமைத்து வருகின்றபோதும், வாக்களிப்பு என்று வரும்போது இரு தேசங்களாகவே எப்போதும் பிரிந்துநிற்கும் நிலையை மாற்றியமைத்துத் தமிழினத்தின் நாடாளுமன்றப் பிரதிநிதித்துவத்தை இல்லாமற் செய்வதூடாக, அரசியலரீதியாகவும்(0)சுழியத்தை நோக்கித் தள்ளி, முள்ளிவாய்க்காலைப் போன்று புதைத்துவிடும் வகையில் மிகவும் சாதுரியமாகக் கையாளப்படும் நிலையைத் தமிழினம் எப்படி எதிர்கொள்ளப் போகிறது என்பதிலேயே அடுத்த கட்ட அரசியற் செயற்பாடு தங்கியுள்ளது. தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பிலிருந்தோர் 2009வரை ஒரு தோற்றப்பாட்டையும் 2009இன் பின் மாறுபட்டதொரு தோற்றப்பாட்டையும் காட்டியதன் விளைவாக அதனது கூட்டானது உடைந்து சிதறுண்டு நலிந்துவிட்ட ஒரு தரப்பாக நிற்கிறது. தமிழரசுக்கட்சி, அகில இலங்கைத் தமிழ்க் காங்கிரஸ், ஈழ மக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணி,தமிழீழ விடுதலைக் கழகம் என்று கூட்டாக இருந்தவரை அரசியல்ரீதியாக அரசினது கையாட்களல்லாத தமிழருக்கான ஒரு தரப்பாக என்றாலும்; உள்ளரரெனத் தமிழர்கள் எண்ணி நின்றவேளையிற் சிதைவடைந்து நிற்கிறது. அதேவேளை புற்றீசல்கள் போற் பல்கிப்பெருகிவிட்ட கட்சிகள் மற்றும் சுயேட்சைக் குழுக்கள் குறித்து ஆழமாகத் தமிழினத்தின் அலைவுகளோடும், வாழ்வியலோடும் இணைத்தே இந்த நாடாளுமன்றத் தேர்தலை வாக்களிக்க இருக்கும் ஒவ்வொரு தமிழ்க்குடிமகனும் நோக்க வேண்டியது அவசியமாகும். ஆயுதப் போராட்ட மௌனிப்பின் பின்னரான சிங்களத்தின் செயற்பாடுகள் தமிழினத்தை அரசியல்ரீதியாகவும் முறியடித்துவிடும் முனைப்போடு காய்நகர்த்தி வருகிறதென்பதைச் சிங்களத்தின் அரசியலை உற்றுநோக்கும் அனைவரும் அறிவர். இந்தத் தேர்தற்களத்தையும் சிங்களம், குறிப்பாக ஆளும்தரப்பானது தனது படைபலமுட்பட அனைத்து வளங்களையும் கொரொனோவைச் சாட்டாகப் பற்றிக்கொண்டு மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மையை நோக்கி நகர்த்திவரும் சூழலிற் தமிழர்களும் பல்வேறுகட்சிகளாகி உதிரிகளாக மாறியுள்ள ஆரோக்கிமற்றதொரு நிலையே தென்படுகின்றதெனலாம். இந்தப் பேராபத்தான நிலையில் ஈழத் தீவிலே வாழும் தமிழர்களனைவரும் மிகவும் சரியாகச் சிந்தித்து முடிவெடுத்து வாக்களிக்க முன்வரவேண்டியது அவசியமானது. இங்கு போட்டியிடும் வேட்பாளர்களை எப்படித் தேர்வு செய்தல் என்பதை மிகவும் தீர்க்கமாக முடிவுசெய்ய வேண்டும். இங்கே அறிந்தவர், தெரிந்தவர், எமது அயலவர், எமது உறவினர், நண்பர் மற்றும் இன்னொருமுறை வாய்ப்பளிப்போம் போன்றவற்றைக் கடந்து ஒரு வாக்குப் போராளிகளாகத் தமிழினம் சிந்திக்க வேண்டிய காலகட்டமாக இந்தத் 2020 தேர்தற்காலம் உள்ளது. ஏன் வாக்குப்போராளிகளாகச் சிந்திக்க வேண்டும்? இன்றுள்ள எதேச்சதிகார அரசின் அரசுத்தலைமை முதல் அடிமட்டப் படைக்கட்டுமானங்கள் மற்றும் அரசகுடியியற் குமுகாய அமைப்புகள் வரை மேலோங்கிநிற்கும் சிங்கள பௌத்த மேலாதிக்கப் போக்கை முறியடிக்க வேண்டிய களச்சூழலைக் காத்திரமாக எதிர்கொள்ளத் தமிழரிடம் தற்போதுள்ள ஆயுதமாக இருப்பது வாக்குச்சக்தி மட்டுமே என்பதைத் தமிழினம் அறியாததல்ல. இலங்கை நாடாளுமன்றூடாக எந்தவொருகாலத்திலும் தமிழருக்கு நியாயமான தீர்வொன்றைப் பெறமுடியதென்ற உண்மையைப் புரிந்துகொண்டு குறைந்தபட்சம் தமிழினத்தின் நியாயத்தைத் துணிவோடு முன்வைக்கக் கூடியவர்களாகவும், தமிழ்தேசியத்தை நிலைநிறுத்தக்கூடியவர்களாகவும் உள்ள வேட்பாளர்களை இனங்கண்டு தெரிவுசெய்ய வேண்டிய வரலாற்றுக் கடமையைச் சரியாகச் செய்யவேண்டியது அவசியமாக உள்ளதைத் தமிழினம் புரிந்துகொண்டு செயற்படுமாக இருந்தால் மட்டுமே அரைஞாண்கயிறாவது தப்பும். இல்லையேல் அதையும் உருவிச் சிங்களத்திடம் சலுகைகளைப் பெற்றுத் தருகிறோம் என்று கொடுத்துவிடுட்டுச் சென்றுவிடுவார்கள் என்பதைக் கடந்தகாலத்திற் தமிழர் தரப்பென்றும் எதிர்கட்சியென்றும் நல்லாட்சியின் பங்காளரென்றும் கூறியவாறு ஆற்றிய உரைகள் முதல் செயற்பாடுகள்வரை மீள்நினைவூட்டிப் பார்ப்பதனூடாக காத்திரமான பங்காளர்களாகத் தமிழ்வாக்காளர்கள் செயற்படவேண்டியநிலை குறித்து ஆழமாக உற்று நோக்க வேண்டும். இன்றைய சலுகைகளுக்காக வாக்களித்தல் ஊடாக நாளைய எமது தலைமுறையை அழிக்கும் செயற்பாட்டிற்குத் துணைபோகும் செயற்பாடா அல்லது உரிமைககளுக்காக வாக்களித்து எமது அடுத்தலைமுறையை வாழவைக்கும் செயற்பாடா சிறந்தது என்று சீர்தூக்கிப்பார்த்து வாக்குப்போராளிகாகச் சிந்தித்து வாக்களித்தல் அவசியமாகும். உரிமைக்கா அல்லது சலுகைக்கா வாக்களித்தல்? இத்தனை அர்பணிப்பு, இத்தனை உயிர்கொடை, இத்தனை அழிவுகள் என்று பெரும் துன்பத்தைச் சுமந்தோமே வெறும் சலுகைகளுக்காகவா? சலுகைகளைப் பெறுவதற்காகவா பெரும் போராட்டத்தைத் தமிழினம் நடாத்தியது. சலுகைகளைப் பெறுவதற்காகத் தமிழர்களுக்குக் கட்சிகள் எதற்காக? அரசுகள் மக்களுக்கு சலுகை செய்வதா அல்லது கடமையைச் செய்வதா? சனநாயக நாடொன்றுக்கான கடப்பாடு அனைத்து மக்களையும் சமமாக நடாத்துதல் மற்றும் பாதுகாத்தல் என்பது பொதுவானது. அதில் என்ன சலுகை? தாம் வென்றால் அரசிடம் பேசிச் சலுகை பெற்றுத் தருவதகாக் கூறும் கட்சிகள் இதனைத் தெளிவுபடுத்துவார்களா? உரிமைகளுக்கான போராட்டத்தை அபிவிருத்தி அரசியலாக்கிச் சமன்செய்ய முனையும் அரசுக்கும் இவர்களுக்கும் ஏதும் வேறுபாடு உண்டா? அதேவேளை உரிமைகளுக்காக வாக்களித்தவுடன் உடனடியாக சிங்கள நாடாளுமன்றம் தமிழர்பிரதிநிதிகளிடம் கொடுத்துவிடுமா? அப்படியென்றால் நாடளுமன்றுக்கு யார்போனால்தான் என்ன? ஏன் வாக்களித்து அனுப்ப வேண்டும்? போன்ற வினாக்கள் தவிர்க்க முடியாததே. ஆனால், நாடாளுமன்றிலே குறைந்தபட்சம் தமிழர் நலன்சார்ந்து பேசுவதற்காவது பிரதிநிதிகளை அனுப்பும் நோக்கிலேயே இந்தத் தேர்தலை நாம் பார்க்க வேண்டும். கடந்த 11ஆண்டுகளாக தமது நலன்சார்ந்தும் சிங்கள அரசின் நலன்சார்ந்தும் இயங்கியோரை மீண்டும் நாடாளுமன்றிற்கு அனுப்ப வேண்டுமா? அவர்கள் மீண்டும் ஏக்கிய ராச்சிய என்றும் பௌத்தத்துக்கு முன்னுரிமை என்றும் பழைய பல்லவியை எடுத்தாள்வார்களேயன்றி வேறில்லை. பல்லின மற்றும் பல்வேறு மத நம்பிக்கைகளைப் பின்பற்றும் நாட்டில் ஏன் பௌத்தத்துக்கு முன்னுரிமை என்று எப்போதாவது கேட்டார்களா? எனவே உரிமைகளுக்காகப் போராடிய இனத்தைச் சலுகைகளுக்காக வாக்களிக்கக் கேட்போரை ஏற்கமுடியுமா? அந்தச் சலுகைகளைக் காட்டி இனத்தையே விற்றுவருகிறார்கள் என்பதே களயதார்த்தம். இதனை இன்னொரு விதமாகவும் சுட்டலாம். ஆனால் நாகரிகம் கருதித் தவிர்த்துவிட்டு எமக்கான கடப்பாடுகள் என்ன? எமது தெரிவுகள் எம்மையே அழிக்குமா? அல்லது ஆக்கபூர்வமாக நகர்த்துமா? அதேவேளை தமிழரிடம் இன்றிருப்பதென்னவோ வாக்குப்பலம் மட்டுமே போன்ற கோணங்களிற் சீர்தூக்கி ‘நாம் என்ன ஆயுதம் எடுக்க வேண்டுமென்பதை எதிரியே தீர்மானிக்கின்றான் „ என்ற சீனப் புரட்சியாளரான மாவோ சேதுங் அவர்களின் கூற்றிற்கிசைவாகத் தமிழரது கையிலே இன்று இருக்கும் வாக்குப்பலத்தை பயன்படுத்தி உரிமைகளுக்காக வாக்களித்தலே காலப்பொருத்தமான செயற்பாடாகும். தமிழரைப் பலவீனப்படுத்தும் நகர்வுகளில் மறைகரங்களாய் அரசா? தமது பங்காளர்களின் வாக்குவங்கி தாக்குதலுக்குள்ளாகிவிட்டதை சிங்களம் மதிப்பீடுசெய்துள்ளதன் விளைவாகவே இத்தனை சுயேட்சைக்குழுக்கள் வெளிக்கிளம்பியுள்ளமையானது உணர்த்துகின்றது. வட-கிழக்கிலே போட்டியிடும் கட்சிகளுக்கு நிகராகச் சுயேச்சைக்குழுக்கள் அதிகரித்துள்ளமையே இதற்குச் சான்றாகும். யாழ்ப்பாணத் தேர்தல் மாவட்டம்: 571,848 வாக்களரைக்கொண்ட யாழ் தேர்தற் தொகுதியிலே 7 ஆசனங்களுக்காக 19 அரசியற் கட்சிகளும் 14 சுயேட்சைக் குழுக்களுமாக 33 அணிகள் 330 வேட்பாளர்களைக் களமிறக்கியுள்ளன. வன்னித் தேர்தல் மாவட்டம்: 287,024 வாக்களரைக்கொண்ட வன்னித் தேர்தற் தொகுதியிலே 6 ஆசனங்களுக்காக 17 அரசியற் கட்சிகளும் 28 சுயேட்சைக் குழுக்களுமாக 45 அணிகள் 405 வேட்பாளர்களைக் களமிறக்கியுள்ளன. திருகோணமலைத் தேர்தல் மாவட்டம்: 288,868 வாக்களரைக்கொண்ட திருமலைத் தேர்தற் தொகுதியிலே 4 ஆசனங்களுக்காக 13 அரசியற் கட்சிகளும் 14 சுயேட்சைக் குழுக்களுமாக 27 அணிகள் 189 வேட்பாளர்களைக் களமிறக்கியுள்ளன. மட்டக்களப்புத் தேர்தல் மாவட்டம்: 409,808 வாக்களரைக்கொண்ட மட்டக்களப்புத் தேர்தற் தொகுதியிலே 5 ஆசனங்களுக்காக 16 அரசியற் கட்சிகளும் 22 சுயேட்சைக் குழுக்களுமாக 38 அணிகள்; 304 வேட்பாளர்களைக் களமிறக்கியுள்ளன. அம்பாறைத் தேர்தல் மாவட்டம்(திகாமடுல்ல) 513,979 வாக்களரைக்கொண்ட மட்டக்களப்புத் தேர்தற் தொகுதியிலே 7 ஆசனங்களுக்காக 20 அரசியற் கட்சிகளும் 34 சுயேட்சைக் குழுக்களுமாக 54அணிகள்; 540 வேட்பாளர்களைக் களமிறக்கியுள்ளன. 20,71 527 வாக்காளர்களைக் கொண்ட தமிழர் தாயகமான வட-கிழக்கிலே 29 ஆசனங்களுக்காக அரசியற் கட்சிகள் மற்றும் சுயேட்சைக் குழுக்களுமாக 1768 வேட்பாளர்கள் களமிறக்கப்பட்டுள்ள சூழலைத் தமிழர்கள் அறிவுபூர்வமாகவும் ஆக்கபூவமாகவும் ஆய்ந்தறிந்து வாக்குச் சக்தியைப் பயன்படுத்துவது அவசியம். வாக்குப்பலத்தால் என்ன சாதிக்க முடியும்? எதுவும் சாதிக்க முடியாதென்றால் ஏன் இவ்வளவு அடிதடியும் ஆரவாரமும் இழுபறிகளும் என்பதையும் உற்றுநோக்க வேண்டும். சனநாயகத்தினது திரட்சியாகத் தேர்தல்முறை மலர்ந்தபோதிலும், அந்த சனநாயகத்திற்கு எதிரான நிலையியே கணிசமான வேட்பாளர்களின் செயற்பாடுகள் உள்ளதை இலங்கைத் தேர்தல்கள் ஆணைக்குழுவினது ஊடக மற்றும் உள்ளக அறிக்கைகள் சுட்டுகின்றன. இதில் அரசினுடைய அல்லது ஆளும் தரப்பினருடைய மற்றும் ஆளும் தரப்பினது ஆசீர்வாதத்தைப் பெற்ற கட்சிகள் மற்றும் குழுக்கள் எதிர்த்தரப்பை எப்படியாவது தோற்கடிக்கவேண்டும் என்ற நோக்கிற் செயற்படுவதையும் ஊடகச் செய்திகள் உறுதி செய்கின்றன. எடுத்துக்காட்டாக அண்மையில் கரும்புலிகள் தினத்தையண்டிய நாளில் யாழ்ப்பாணத்தில் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியினரின் கட்சிப்பணியகத்தின் மீதான முப்படைகளின் சோதனை நடவடிக்கையை நாம் பார்க்கலாம். சனநாயக விழுமியங்களைத் தழுவிய தேர்தலை உறுதிசெய்யும் கடப்பாட்டை உண்மையாக மேற்கொள்ளப் பார்வையாளராக இல்லாது பங்காளர்களாக மக்கள் மாறும்வரை அராஜகங்களோ அல்லது அத்துமீறல்களோ குறைவடையாது. மக்களிடம் வாக்குக் கேட்டுவரும் வாக்காளர்களே வாக்கினது பலமறியும் சாட்சியாக உள்ளனர் என்பதை மறுக்கமுடியுமா? எனவேதான் வாக்குப்பலத்தால் என்ன சாதிக்க முடியும் என்பதைவிட யாருக்கு வாக்களிப்பது என்பதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். வாக்களிக்கும் போது, விடுதலைத் தீயில் தம்மை அர்பணித்த இலட்சக்கனக்கான மக்களையும் , பல்லாயிரம் இளையோரையும் நினைத்துப் பார்ப்பதோடு, „இலட்சியத்தால் ஒன்றுபட்ட மக்களை எந்த ஒரு சக்தியாலும் ஒடுக்கிவிட முடியாது’ என்ற தேசியத் தலைவரின் சிந்தனையை அகமேற்றித் தமிழ் தேசியமே ஈழத்தீவிலே எமது இருப்பிற்கான உறுதிப்பாடென்பதைக் கருத்திலே கொண்டு சரியானவர்களை தேர்வுசெய்யும் களமாக இந்த2020 தேர்தற் களத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும். குறைந்த பட்சம் ஈழத்தீவிலே இரு தேசங்கள் என்று துணிந்து சொல்லவதற்கும் ஒரு துணிவு வேண்டுமென்பதை நாம் மனம்கொள்வோமாக இருந்தால் மாற்றங்கள் நிகழும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்திருக்க முடியாதல்லவா? மா.பாஸ்கரன் – யேர்மனி. https://www.kuriyeedu.com/?p=271490