Recommended Posts

625.500.560.350.160.300.053.800.900.160.

 

இப்போதெல்லாம் புலம்பெயர்ந்த தமிழர்கள் எதிர்கொள்ளும் பெரிய சவால் அல்லது பிரச்சனை என்றால் அது தம் பிள்ளைகளுக்குத் திருமணம் பேசுவதுதான். பிள்ளைகள் படிக்கும் காலங்களில் ஒருத்தனையும் நிமிர்ந்தும் பார்க்கக் கூடாது. படி படி என்று கூறிவிட்டு அவர்களும் எமது அதீத கட்டுப்பாட்டால் ஆண்பிள்ளைகளுடன் அதிகம் பலரது விட்டுவிட்டு அல்லது பழகினாலும் காதல் கீதல் என்று போகாது ஒதுங்கிவிடுவார்கள். பிள்ளைகள் படித்து முடித்து நல்ல வேலை சம்பளம் என்று சுதந்திரமாய் இருக்கவாரம்பித்ததும் திருமணம் பேச ஆரம்பித்துவிடுவர். சில பிள்ளைகள் மிக அன்பாக வெளியுலகம் அதிகம் தெரியாதவர்களாகவும் புலம்பெயர் நாடுகளில் இருக்கின்றனர். சிலர் தன்னம்பிக்கை அதிகம் உள்ள பிள்ளைகள் பலர் இப்போது ஐரோப்பிய நாடுகளில் முப்பத்தைந்து நாற்பது வயதில் கூட திருமணமாகாது பெற்றோருடன் அல்லது தனியாக வாழ்கின்றனர்.

இக்காலத்தில் பெண்ணுக்கு அறிவு விருத்தியாவதற்கு முன்னர்  21,24 வயதினுள் காதலித்தவனையோ அல்லது பசியோ திருமணம் செய்து  கொடுத்தால் ஓரளவு சம்மதித்துத் திருமணம் செய்கின்றனர். அதற்கும் நூற்றெட்டுப் பிரச்சனைகள். ஆனால்வயது 25 தாண்டியதும் நல்ல தம் சொந்தக் காலில் நிற்கும் பெண்கள் பலர் திருமணம் செய்ய ஆசை கொள்வதில்லை. குழந்தை பெறுவதற்குத் தானே திருமணம் செய்வது, உங்கள் நாட்டில் தான் கட் டாயம் திருமணம் செய்யவேண்டும், இத்தனை வயதுக்குள் திருமணம் செய்யவேண்டும், எமக்குத் தேவையானபோது செய்துகொள்கிறோம், எமக்குப்பிடித்தவரை நாமே தேடிக்கொள்கிறோம், எங்கள் ஆண்களில் எம்மை வைத்து வாழும் திறன் இல்லாதவர்கள் தான் பலர், பெருந்தமை கொண்டவராக இருக்கவேண்டும், அழகாய்க் கம்பீரமாய் இருக்கவேண்டும், தம்மிலும் படித்தவனாய் இருக்கவேண்டும், கறுப்பு மணமகனாக இருக்கவேண்டும், சொந்த வீடு உள்ளவனாய் இருக்கவேண்டும்  என்பது மட்டுமன்றி இன்னும்பல எதிர்பார்ப்புகளும் விருப்புவெறுப்புக்களும் பெண் பிள்ளைகளுக்கு இருக்கின்றன.

ஆண்களைப் பொறுத்தவரை அழகான கொடியிடையுடன் இருக்கும் பெண், நன்றாய் படித்த பெண் -( தான் படிக்காது ரோட்டில் திரிந்தாலும் ), நல்ல சீதனம் தரக்கூடிய பெண், தனக்கு வயது முப்பதோ நாற்பதோ அதுபற்றிப் பிரச்சனையில்லை. பெண் பத்து வயது குறைந்தவராகக்க்கூட இருக்கலாம், ஆடையின் அளவு 12 ஆக இருக்கவேண்டும், நன்றாகப் படித்த பெண்ணென்றாலும் தன்னிலும் அதிகம் சம்பளம் எடுக்கக் கூடாது இப்படிப் பல.

ஆணும் பெண்ணும் நன்றாகப் படித்த இருவருக்குத் திருமணம் பேசும்போதும் ஆணின் பெற்றோர் சீதனம் கேட்பதனால், இருவரும் பேசிப்பழகிப் பின்தான் திருமணம் என்று பல திருமணங்கள் குளம்பியுள்ளன. இந்தச் சாதியில், இந்த ஊரவர் வேண்டாம் அல்லது வேண்டும்,  பெண் அணிந்திருந்த ஆடை சரியில்லை, அடக்க ஒடுக்கமாக இல்லை, ஒரே ஒரு பிள்ளை என்றால் பாருங்கோ, ஆணுக்குப் பெண் சகோதரிகள் இருக்கக் கூடாது,  ஆண்கள் நாகரீகமாக அணியவில்லை, பெண் clubbing  போவதனால், ஆண் நண்பர்களுக்கு கன்னதத்தில் முத்தம் கொடுப்பதனால் இப்படிச் சொல்லிக்கொண்டேபோகலாம்.

பெண்கள் மனதில் ஆணை நம்பி வாழத்தேவையின்றி தன்காலில் நிற்கும் குணமும், புலம்பெயர் நாடுகளில் ஆண்  இன்றித் தனியாக வாழக்கூடிய பாதுகாப்பு உள்ளமை, தானே தனியாகச் சொத்துக்களை வாங்கவும் பிரச்சனைகளைக் கையாளவும் முடியும் என்னும் நம்பிக்கை, ஆண்கள் பெரும்பாலும் பெற்றோரை நம்பி அதாவது ஆடைகள் துவைப்பது முதல் உணவு சமைப்பது வரை தாயை நம்பி இருப்பதனால் பல விடயங்களில் முதிர்வு இன்மை, கலாச்சார மாற்றம், குழந்தைகள் பெறத் தேவை இல்லை என்னும் எண்ணம் இப்படிப்பை பலவும் காரணிகளாக இருந்து பழமுதிர் கண்ணிகளை உருவாக்கியுள்ளன. பாவம் பெற்றோர்கள் கோவில்கோவிலாக ஏறி இறங்கி, தரகர்மார்களுக்கும் திருமண சேவைகளுக்கும் பணம் இறைத்து, பொருத்தம் பார்த்துப் பார்த்து சாதகங்கள் கிழிந்தநிலையில் மாப்பிளை வீட்டார் கூறும் எல்லாவற்றுக்கும் தலையாட்டி முக்கியமாய் இன்னும் மக்களுக்கு ஒண்டும் பாக்கேல்லையோ?? ஏதும் தோஷம் இருக்கோ ?? ஆரையெண்டாலும் கட்டிக்க குடுங்கோ என்னும் அறிவுரை கேட்டு, பிள்ளை எப்பிடியும் கட்டினால் போதும் என்று எல்லாத்தையும் சகிச்சு, யாரையும் உங்களுக்குத் பிடிச்சிருந்தால் சொல்லுங்கோ என்று ஏலாக் கட்டத்தில் சொல்லி பிள்ளைகள் வேற்று நாட்டவரை முடிக்கப்போறன் என்றாலும் வேறுவழியின்றி தம் துக்கத்தையெல்லாம் உள்ளே வைத்துப் பூட்டி திருமணமும் செய்து வைக்கின்றனர்.

இப்படி நடக்கும் திருமணங்கள் மகிழ்வாகத் தொடர்கின்றனவா ?? என்ற கேள்விக்கான விடை அடுத்த பகுதியில்............

தொடரும் .........

 

Edited by மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர்
  • Like 12
  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
2 hours ago, மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர் said:

ஆணும் பெண்ணும் நன்றாகப் படித்த இருவருக்குத் திருமணம் பேசும்போதும் ஆணின் பெற்றோர் சீதனம் கேட்பதனால்,

வெளிநாட்டிலும் சீதனம் இருக்கோ?

நானும் இரண்டு பிள்ளைகளுக்கு கட்டி வைத்துவிட்டேன்.இன்னமும் இப்படி ஒரு பிரச்சனை வரவில்லை.

Share this post


Link to post
Share on other sites
14 hours ago, ஈழப்பிரியன் said:

வெளிநாட்டிலும் சீதனம் இருக்கோ?

நானும் இரண்டு பிள்ளைகளுக்கு கட்டி வைத்துவிட்டேன்.இன்னமும் இப்படி ஒரு பிரச்சனை வரவில்லை.

உங்களுக்கு அந்தப் பிரச்சனை வரவில்லை என்பதற்காக இல்லை என்று ஆகிவிடுமா ?? உங்கள் பிள்ளைகள் ஆணா பெண்ணா ?? பேசிக் செய்த திருமணமா ?? காதல்த் திருமணமா ??? என்பதை முதலில் சொல்லுங்கள் அண்ணா.

பச்சைக்கள்  தந்த ஈழப்பிரியன் அண்ணாவுக்கும் விளங்க நினைப்பவனுக்கும் நன்றி.

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

தொடருங்கள்...நானும் காத்திருக்கிறேன்...

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

என் பிள்ளைகளுக்கு திருமணம் பேசி நான் பட்ட பாடு இருக்கே. அதைகே சொல்லி முடியாது. என் அனுபவங்கள் சிலதை இதில் பதிகிறேன்.

திருமணப் பேச்சு 1

தொலைபேசி அழைப்பு வருகிறது.

நான் : வணக்கம்

அவ : கலோ நான் தர்மினி.

நான் : சொல்லுங்கோ

அவ: நீங்க உங்கட பிள்ளைக்கு மாப்பிள பாக்கிறியளோ ?

நான்: ஓம் .... உங்கள் மகனுக்கோ

அவ : என்ன செய்யிறா உங்கட மகள்.

நான் : வேலை செய்யிறா

அவ: என்ன வேலை செய்யிறா ?? என்ன படிச்சவ ??

நான் : முதல்ல இரண்டு பேருக்கும் பொருத்தம் பாப்பம்.
             உங்கட மகன்ர சாதகத்தை தரமுடியுமா ?

அவ : நீங்களும் ஹஸ்பண்டும் என்ன செய்யிறியள் ?

நான் : நாங்கள் சொந்தக் கடை ஒண்டு நடத்திறம்
             நீங்கள் என்ன செய்யிறியள் ? உங்கள் மகன் என்ன படிச்சவர்?

அவ : நீங்கள் முதல்ல பொருத்தத்தைப் பாருங்கோவன்.
            பொருத்தம் எண்டா எடுங்கோ மிச்சத்தைக் கதைப்பம்.
            நான் வற்சப்பில சாதகத்தை அனுப்பி விடுறன். பாய்.

 

Edited by மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர்

Share this post


Link to post
Share on other sites
23 hours ago, மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர் said:

ஆடையின் அளவு 12 ஆக இருக்கவேண்டும்,

அளவு 12 கொடியிடையாளா??😜

ஆடையின் அளவு 8 ஆக இருந்தால்தானே அழகாக, மெல்லீஸாக, அம்சமாக இருப்பார்கள்🥰

Share this post


Link to post
Share on other sites
33 minutes ago, கிருபன் said:

அளவு 12 கொடியிடையாளா??😜

ஆடையின் அளவு 8 ஆக இருந்தால்தானே அழகாக, மெல்லீஸாக, அம்சமாக இருப்பார்கள்🥰

அவரின் கண் கொண்டு பார்த்தால் அது கொடியிடையாகத்தான் இருக்கும்.......!   😁

Share this post


Link to post
Share on other sites
9 minutes ago, கிருபன் said:

அளவு 12 கொடியிடையாளா??😜

ஆடையின் அளவு 8 ஆக இருந்தால்தானே அழகாக, மெல்லீஸாக, அம்சமாக இருப்பார்கள்🥰

8 அளவு போடுறது 12 ... 18   வயதுப் பிள்ளையள் தான் போடுறது. அந்த அளவு ஆடை அணியும் பிள்ளைகளை இளம் பிள்ளைகள் என்பர். அவர்கள் அந்த வயதுடைய ஆண்களை அல்லது ஒரு 4,5 அதிக வயதுடைய இளைஞர்களை காதலிக்கவோ திருமணம் செய்யவோ தான் விரும்புவார்களேயன்றி 28 கடந்த ஆணை அல்ல. ஆனால் ஆண்கள்  தம் வயதை பற்றிக் கவலை கொள்ளாது தம் பெண் வயதை ஒத்தவர்களை திருமணம் செய்ய ஆசை கொள்வது.  இதுதான் ஆண்புத்தி. 😃

58 minutes ago, suvy said:

அவரின் கண் கொண்டு பார்த்தால் அது கொடியிடையாகத்தான் இருக்கும்.......!   😁

குணம் நல்லதோ, திறமை இருக்கோ என்பதைப்பற்றியெல்லாம் கவலையே கொள்வதில்லை. பாக்க வடிவாக இருந்தால் சரி. கோவைக்கு பச்சை மட்டை சரி 😃

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 2/27/2020 at 4:46 AM, மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர் said:

ஆண்கள் பெரும்பாலும் பெற்றோரை நம்பி அதாவது ஆடைகள் துவைப்பது முதல் உணவு சமைப்பது வரை தாயை நம்பி இருப்பதனால் பல விடயங்களில் முதிர்வு இன்மை

கிழிஞ்சுது போ .... பாருங்கப்பா அக்காவின் ஆண்களின் முதிர்ச்சியை எடை போடும் கருவியை ....
சுமே அக்கோய் ...இங்கே சிங்கையில் தனியாக தான் சீவிக்கிறேன் , எனது உடையை வீட்டில் இருக்கும் சலவை யந்திரம் கழுவிப்போடுகிறது , அப்பார்ட்மென்டில் சமைக்க அனுமதியில்லை , அதுதான் Hawker ஸ்டால் தெருவுக்கு தெரு இருக்கிறதே விதம் விதமாக வராயிட்டி வராயிட்டியாக (பெற்றோர் ,மனிசி கூட உப்பிடி சமைத்து தந்தது இல்லை ) உள்ளே தள்ளுகிறேன் . உங்கள் கருத்துப்படி பார்த்தால் நம்முடைய முதிர்ச்சியை அடிச்சுக்க உலகிலேயே ஆள் இல்லைப்போல  

Edited by அக்னியஷ்த்ரா

Share this post


Link to post
Share on other sites

சில அவதானிப்புகள்….


1) படி படி என்று சொன்ன நேரம் , பிடி பிடி என்று சொல்லியிருக்க வேண்டும் - 30 வயது தாண்டியும் திருமணமாகாமல் இருக்கும் பிள்ளைகளின் பெற்றோரின் அங்கலாய்ப்புகள்..
2) அவுஸ்திரேலியாவில்  படித்து  சராசரி உத்தியோகங்களிலாவது இருக்கும் குடும்பங்களில் நடைபெறும் திருமணங்களில் சீதனம் என்பது அருகி விட்டது போல் தெரிகிறது.
3) பிள்ளைகள் , துணையை தெரிவு செய்வதில் இருந்து கல்யாண வீடு ஏற்பாடுகள் வரை ,தங்களின் முடிவுகள் தான் இறுதியாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகின்றனர் , செலவுகள் உட்பட.
4) பேசிச் செய்யும் திருமணங்களை தற்போதைய இளவல்கள் விரும்புகிறார்கள் இல்லை.  பேசிச் செய்வது , தங்களில் எதோ குறைபாடு இருக்கின்றது  என்ற தோற்றப்பாட்டைத் தருகின்றது என்பது அவர்களின் கருத்து ...

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
8 hours ago, அக்னியஷ்த்ரா said:

கிழிஞ்சுது போ .... பாருங்கப்பா அக்காவின் ஆண்களின் முதிர்ச்சியை எடை போடும் கருவியை ....
சுமே அக்கோய் ...இங்கே சிங்கையில் தனியாக தான் சீவிக்கிறேன் , எனது உடையை வீட்டில் இருக்கும் சலவை யந்திரம் கழுவிப்போடுகிறது , அப்பார்ட்மென்டில் சமைக்க அனுமதியில்லை , அதுதான் Hawker ஸ்டால் தெருவுக்கு தெரு இருக்கிறதே விதம் விதமாக வராயிட்டி வராயிட்டியாக (பெற்றோர் ,மனிசி கூட உப்பிடி சமைத்து தந்தது இல்லை ) உள்ளே தள்ளுகிறேன் . உங்கள் கருத்துப்படி பார்த்தால் நம்முடைய முதிர்ச்சியை அடிச்சுக்க உலகிலேயே ஆள் இல்லைப்போல  

நான் சொன்னது கலியாண வயதில இருக்கிற ஆண்கள் பற்றி. கலியாண வயது கடந்த ஆண்கள் பற்றி அல்ல.😂😂

5 hours ago, சாமானியன் said:

சில அவதானிப்புகள்….


1) படி படி என்று சொன்ன நேரம் , பிடி பிடி என்று சொல்லியிருக்க வேண்டும் - 30 வயது தாண்டியும் திருமணமாகாமல் இருக்கும் பிள்ளைகளின் பெற்றோரின் அங்கலாய்ப்புகள்..
2) அவுஸ்திரேலியாவில்  படித்து  சராசரி உத்தியோகங்களிலாவது இருக்கும் குடும்பங்களில் நடைபெறும் திருமணங்களில் சீதனம் என்பது அருகி விட்டது போல் தெரிகிறது.
3) பிள்ளைகள் , துணையை தெரிவு செய்வதில் இருந்து கல்யாண வீடு ஏற்பாடுகள் வரை ,தங்களின் முடிவுகள் தான் இறுதியாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகின்றனர் , செலவுகள் உட்பட.
4) பேசிச் செய்யும் திருமணங்களை தற்போதைய இளவல்கள் விரும்புகிறார்கள் இல்லை.  பேசிச் செய்வது , தங்களில் எதோ குறைபாடு இருக்கின்றது  என்ற தோற்றப்பாட்டைத் தருகின்றது என்பது அவர்களின் கருத்து ...

 

ஐரோப்பாவிலும் சீதனம் என்று பலர் வாங்குவதில்லைத்தான். ஆனால் எளிமையான திருமணம் என்றால் தப்பும் பெண்ணின் பெற்றோர் ஆடம்பரத் திருமணங்களில் எல்லாச் செலவுகளும் தம் தலையில் கட்டப்படுவதையும் சில அடக்குமுறையான செயல்களையும் கண்டுகொள்வதில்லை. அல்லது வெட்கத்தில் வெளியே சொல்வதில். மணமகனுக்குத் தெரியாமலே சகுனி வேலை பார்க்கும் எத்தனையோ பெற்றோர் இருக்கினம்.

Edited by மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர்

Share this post


Link to post
Share on other sites

மக்காள்,

Social skills என்று ஒரு விடயம் இருக்கு பாருங்கோ. நாம் வாழும் சூழலில் எப்படி இசைவாக்கம் அடைவது, எம் தனிமனித தனித்துவத்தை எப்படி பேணுவது. இப்படி பல சமூக தகமைகள் இதில் அடங்கும்.

இதை பள்ளிகூடத்தில் சொல்லித்தராயினம். பெற்றோர்தான் இதை அமைத்துக் கொடுக்க வேண்டும். 

இவற்றில் ஒன்றுதான் - உரிய வயதில், தனக்கான துணையை அமைத்துக்கொள்ளும் இயலுமையும். நாயும், நரியும் கூட இதை செய்யும் போது, 30 வயதுதாண்டி விட்ட மகனோ, மகளோ வாழ்கை துணையின்றி நிற்கிறார்கள் என்றால், ஒன்றில் தனித்து வாழுவது அவர்கள் இஸ்டமாக இருக்க வேண்டும் அல்லது, பெற்றோர்கள் மிகவும் அடிப்படையான ஒரு சோசல் ஸ்கில்லை இந்த பிள்ளைக்கு அறிமுகப் படுத்தவில்லை என்றே அர்த்தம்.

 இதில் சமூகத்தை குற்றம் சொல்ல முடியாது.

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 2/26/2020 at 6:00 PM, ஈழப்பிரியன் said:

வெளிநாட்டிலும் சீதனம் இருக்கோ?

நானும் இரண்டு பிள்ளைகளுக்கு கட்டி வைத்துவிட்டேன்.இன்னமும் இப்படி ஒரு பிரச்சனை வரவில்லை.

அண்மையில் கனடாவில் இருக்கும் எனது நண்பனின் மைத்துனரின் திருமணம் சீர்தனப் பிரச்சனையால் தடைப்பட்டது.

நண்பர் சீர்தனம் ஏதுமின்றி இலங்கையில் திருமணம் முடித்து பின்னர் மணமகளின் குடும்பத்தை கனடாவிற்கு எடுத்திருந்தார். 

நண்பரின் வீட்டில் முழுக் குடும்பமும்  எதுவித செலவுகளுமின்றி இருந்து, படித்து முடித்த பின்னர் பெற்றோர் பேசிய பெண்ணை பதிவுத் திருமணம் செய்தபின்னர் சீர்தனமாக வீடு தரவில்லையென்று சமயாசாரத் திருமணம் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டது.

இறுதியாக வீடு கொடுத்தபின்னரே திருமணம் ணடைபெற்றது.

இத்தனைக்கும் இருவீட்டாரும் முற்போக்கு பேசும் (?) கிறீத்துவ குழுமத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். 

😜

Share this post


Link to post
Share on other sites

ஒரு பக்கமாக சிந்தித்து பார்த்தால் - எனது படுக்கைத் துணையை எனது தந்தையும் தாயும் பேசி ஒப்பந்தம் செய்வார்கள் என்பதை விட ஒரு கீழ்தரமான அணுகுமுறை வேறு இருக்க முடியாது.

தமிழனை கட்டு, அதுவும் இலங்கை தமிழன், சாதி மாறி கட்டாதே, மாவட்டம் தாண்டி போகாதே, அந்த குறிச்சிக்கும் எமக்கும் சரிவராது, அவர்கள் பட்டிக்காடு, இவர்கள் தீவுப்பகுதி, தேப்பன் குடிகாரனாம், ஒன்றை விட்ட குஞ்சம்மா வேற சாதில கட்டினவாம், இப்படி பிள்ளைகளின் எல்லா வழிகளையும் அடைத்து விட்டால்- பாவம் அதுகளும் என்ன செய்யும்.

30 வயசுவரை இவர்கள் எனக்கு ஒரு வழியை காட்டுவார்கள் என நம்பி, ஏமாந்து கடைசியாக படபஸ்சில் ஏறுவது போல “மிச்ச சொச்சம், சொச்ச மிச்சத்தை” கட்டும் போது?

இப்படியான வாழ்கை கசப்பதில் எந்த வியப்பும் இல்லை.

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

கோசான்நீங்கள் காதலிச்சோ செய்தனீங்கள்? ஏனென்டால் எல்லாராலையும் காதலிக்க ஏலாது பாருங்கோ என்னைபோலை சில பேருக்கு பேசி செய்தபடியால் தான் கல்யாணமேநடந்தது

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
15 minutes ago, வாதவூரான் said:

கோசான்நீங்கள் காதலிச்சோ செய்தனீங்கள்? ஏனென்டால் எல்லாராலையும் காதலிக்க ஏலாது பாருங்கோ என்னைபோலை சில பேருக்கு பேசி செய்தபடியால் தான் கல்யாணமேநடந்தது

🤣 ஓம் தீராக்காதல்🤣
 

ஆனால் நீங்களும் வேறுபட்ட ஒரு சூழலுக்குள் வளர்திருந்தால் - உங்களுக்கான துணையை தேடும் நிர்பந்தம் உங்களையும் களத்தில் இறக்கி இருக்கும். என்ன இந்த கட்டமைப்பில் இருப்பதால் - எப்படியும் அம்மா ஆக்கள் கட்டி வைப்பினம்தானே என்று விட்டுவிட்டீர்கள்.

உங்களை போல வெள்ளை/ ஆபிரிக்க இனத்தில் ஏன் ஆட்கள் இல்லை? அங்கே மிக சொற்பமானவ ஆக்களே துணையை தேடும் இயலுமை இன்றி இருக்கிறார்கள். 

Share this post


Link to post
Share on other sites
15 hours ago, மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர் said:

8 அளவு போடுறது 12 ... 18   வயதுப் பிள்ளையள் தான் போடுறது. அந்த அளவு ஆடை அணியும் பிள்ளைகளை இளம் பிள்ளைகள் என்பர். அவர்கள் அந்த வயதுடைய ஆண்களை அல்லது ஒரு 4,5 அதிக வயதுடைய இளைஞர்களை காதலிக்கவோ திருமணம் செய்யவோ தான் விரும்புவார்களேயன்றி 28 கடந்த ஆணை அல்ல. ஆனால் ஆண்கள்  தம் வயதை பற்றிக் கவலை கொள்ளாது தம் பெண் வயதை ஒத்தவர்களை திருமணம் செய்ய ஆசை கொள்வது.  இதுதான் ஆண்புத்தி. 😃

கீழே உள்ள படத்தில் size 8 ஐப் பார்த்தால் 12 - 18 வயது மாதிரியாக இருக்கு!

நல்லா மட்டன்கறி சாப்பிட்டு, ஒரு வேலையும் செய்யாமல் வளர்ந்தால் கலியாண வயதில் 12-16 சைஸில் இருப்பார்கள் என்பது உண்மைதான்😬


asos.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites
2 minutes ago, கிருபன் said:

கீழே உள்ள படத்தில் size 8 ஐப் பார்த்தால் 12 - 18 வயது மாதிரியாக இருக்கு!

நல்லா மட்டன்கறி சாப்பிட்டு, ஒரு வேலையும் செய்யாமல் வளர்ந்தால் கலியாண வயதில் 12-16 சைஸில் இருப்பார்கள் என்பது உண்மைதான்😬


asos.jpg

ஜி,

சைஸ் 8 எல்லாம் வெறும் எலும்பு ஜி. சூப் வைக்க ஓகே 😀. அல்லது புளூமியா மாரி வருத்த கேஸ் அல்லது மேலே காட்டப்படும் மாடல் அழகிகள்தான் 25 வயசுக்கு மேல் சைஸ் 8 இல் இருப்பார்கள்.

சைஸ் 8-10 க்கு பெண்கள் இருக்க வேண்டும் என்பது, நுகர்வோர் கலாச்சாரத்தால் மேற்குலகில் பரப்பட்ட ஒரு மாயை. இதை unrealistic expectations on women என இப்போ மேற்குலகே கைவிட தயாராகி வருகிறது.

லலிதா, பத்மினி, நதியா, குஸ்பு, மீனா, நயந்தாரா என்று நம்ம காதல் தெய்வங்கள் எல்லாம் எப்பவும் 12-14 தானே ஜி.

சிம்ரன் ஸ்ரேயா விதி விலக்கு.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
4 hours ago, goshan_che said:

மக்காள்,

Social skills என்று ஒரு விடயம் இருக்கு பாருங்கோ. நாம் வாழும் சூழலில் எப்படி இசைவாக்கம் அடைவது, எம் தனிமனித தனித்துவத்தை எப்படி பேணுவது. இப்படி பல சமூக தகமைகள் இதில் அடங்கும்.

இதை பள்ளிகூடத்தில் சொல்லித்தராயினம். பெற்றோர்தான் இதை அமைத்துக் கொடுக்க வேண்டும். 

இவற்றில் ஒன்றுதான் - உரிய வயதில், தனக்கான துணையை அமைத்துக்கொள்ளும் இயலுமையும். நாயும், நரியும் கூட இதை செய்யும் போது, 30 வயதுதாண்டி விட்ட மகனோ, மகளோ வாழ்கை துணையின்றி நிற்கிறார்கள் என்றால், ஒன்றில் தனித்து வாழுவது அவர்கள் இஸ்டமாக இருக்க வேண்டும் அல்லது, பெற்றோர்கள் மிகவும் அடிப்படையான ஒரு சோசல் ஸ்கில்லை இந்த பிள்ளைக்கு அறிமுகப் படுத்தவில்லை என்றே அர்த்தம்.

 இதில் சமூகத்தை குற்றம் சொல்ல முடியாது.

முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் புலம்பெயர்ந்த கூட்டம் மடிந்த பின்னர் இந்த நிலை முற்றிலும் மாறும்.
ஆணாக இருந்துகொண்டு நீங்கள் இதனை இலகுவாகச் சொல்லிக் கடந்துவிடலாம். ஆனால் பெண்களைப் பொறுத்தவரை என்னதான் பல விடயங்களில் மாற்றமடைந்துவிட்டாலும் பெண் பிள்ளைகளை பெற்றவர்கள் மனப் பதைப்புடன்தான் வாழவேண்டிய நிலை. அதற்கான காரணம் பிள்ளைமேல் நம்பிக்கை இல்லை என்பதல்ல. ஆபத்தான புறக்காரணிகளைக் கொண்டு அச்சுறுத்தியபடிதான் வெளிநாட்டு வாழ்வு.  ஒரு ஆண் தனித்து வாழ்வதை ஏற்றுக்கொள்ளும் பெற்றோர் பெண் பிள்ளை தனியாகத் திருமணமாகாது வாழ முடியுமென்பதை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை.

Share this post


Link to post
Share on other sites
5 hours ago, மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர் said:

நான் சொன்னது கலியாண வயதில இருக்கிற ஆண்கள் பற்றி. கலியாண வயது கடந்த ஆண்கள் பற்றி அல்ல.

அக்கோய் .. கலியாண வயதிற்கு முன்னும் இதே கதைதான் ..சரி ஒருபேச்சுக்கு கலியாணத்திற்கு முன் வராத முதிர்ச்சி எப்புடி கலியாணத்திற்கு பிறகு வந்தது...பெற்றோரில் தங்கியிருந்தவன் எப்புடி தனியே இயங்கக்கூடியவனாக மாறினான் ஆக உங்கள் முதிர்ச்சி அளவு கோலில் எங்கேயோ கோளாறு இருக்கு  

Share this post


Link to post
Share on other sites
4 hours ago, goshan_che said:

ஒரு பக்கமாக சிந்தித்து பார்த்தால் - எனது படுக்கைத் துணையை எனது தந்தையும் தாயும் பேசி ஒப்பந்தம் செய்வார்கள் என்பதை விட ஒரு கீழ்தரமான அணுகுமுறை வேறு இருக்க முடியாது.

தமிழனை கட்டு, அதுவும் இலங்கை தமிழன், சாதி மாறி கட்டாதே, மாவட்டம் தாண்டி போகாதே, அந்த குறிச்சிக்கும் எமக்கும் சரிவராது, அவர்கள் பட்டிக்காடு, இவர்கள் தீவுப்பகுதி, தேப்பன் குடிகாரனாம், ஒன்றை விட்ட குஞ்சம்மா வேற சாதில கட்டினவாம், இப்படி பிள்ளைகளின் எல்லா வழிகளையும் அடைத்து விட்டால்- பாவம் அதுகளும் என்ன செய்யும்.

30 வயசுவரை இவர்கள் எனக்கு ஒரு வழியை காட்டுவார்கள் என நம்பி, ஏமாந்து கடைசியாக படபஸ்சில் ஏறுவது போல “மிச்ச சொச்சம், சொச்ச மிச்சத்தை” கட்டும் போது?

இப்படியான வாழ்கை கசப்பதில் எந்த வியப்பும் இல்லை.

 

என்ர  பொடி  எனக்குச்சொன்னது

தமிழாக்கள் சொல்வதை கடைப்பிடித்து திருமணம்  செய்வதென்றால்

99வீதம்  சாத்தியமில்லை

Share this post


Link to post
Share on other sites

இந்த காலத்து பிள்ளைகள் பேசி செய்யும் கல்யாணமாக இருந்தாலும், ஒருவரோடு ,ஒருவர் கதைத்து,பழகிய பின்னர் திருமணம் செய்ய விரும்புகின்றனர்...அதில் பிழை ஒன்றும் இல்லை 

 

14 hours ago, அக்னியஷ்த்ரா said:

கிழிஞ்சுது போ .... பாருங்கப்பா அக்காவின் ஆண்களின் முதிர்ச்சியை எடை போடும் கருவியை ....
சுமே அக்கோய் ...இங்கே சிங்கையில் தனியாக தான் சீவிக்கிறேன் , எனது உடையை வீட்டில் இருக்கும் சலவை யந்திரம் கழுவிப்போடுகிறது , அப்பார்ட்மென்டில் சமைக்க அனுமதியில்லை , அதுதான் Hawker ஸ்டால் தெருவுக்கு தெரு இருக்கிறதே விதம் விதமாக வராயிட்டி வராயிட்டியாக (பெற்றோர் ,மனிசி கூட உப்பிடி சமைத்து தந்தது இல்லை ) உள்ளே தள்ளுகிறேன் . உங்கள் கருத்துப்படி பார்த்தால் நம்முடைய முதிர்ச்சியை அடிச்சுக்க உலகிலேயே ஆள் இல்லைப்போல  

கொஞ்ச காலத்தில் கடை சாப்பாட்டை சாப்பிட்டு வருத்தம் வந்து இருந்த பிறகு தெரியும் அருமை 

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 hour ago, மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர் said:

முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் புலம்பெயர்ந்த கூட்டம் மடிந்த பின்னர் இந்த நிலை முற்றிலும் மாறும்.
ஆணாக இருந்துகொண்டு நீங்கள் இதனை இலகுவாகச் சொல்லிக் கடந்துவிடலாம். ஆனால் பெண்களைப் பொறுத்தவரை என்னதான் பல விடயங்களில் மாற்றமடைந்துவிட்டாலும் பெண் பிள்ளைகளை பெற்றவர்கள் மனப் பதைப்புடன்தான் வாழவேண்டிய நிலை. அதற்கான காரணம் பிள்ளைமேல் நம்பிக்கை இல்லை என்பதல்ல. ஆபத்தான புறக்காரணிகளைக் கொண்டு அச்சுறுத்தியபடிதான் வெளிநாட்டு வாழ்வு.  ஒரு ஆண் தனித்து வாழ்வதை ஏற்றுக்கொள்ளும் பெற்றோர் பெண் பிள்ளை தனியாகத் திருமணமாகாது வாழ முடியுமென்பதை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை.

இது அந்த பெற்றோர்களின் உடல் புலம்பெயர்ந்துள்ளதே தவிர மனமும், சமூகப் பார்வையும் இன்னும் ஊரிலேயே இருக்கிறது என்பதையே காட்டி நிற்கிறது.

உண்மையை சொல்லப்போனால் கொழும்பில், மட்டக்ளப்பில், யாழில் இப்போ இருக்கும் பெண்பிள்ளைகளை பெற்ற பெற்றோர் பலர் தாம் 2020 இருக்கிறோம் என்பதை உணர்ந்து, காலத்துக்கு ஏற்ப வாழ்கிறார்கள்.

ஆனால் லண்டனில், கனடாவில், இருக்கும் பெற்றோர் சிலரே இன்னும் 1960ம் ஆண்டில் நின்றபடி “நாம் பெண்ணை பெற்றோர்” என பதைபதைக்கிறார்கள்.

ஏன் இந்த பதைபதைப்பு? ஊருக்கு பயந்துதானே? ஊர் என்ன சொல்லும். சாதி சனம் என்ன சொல்லும் எனும் பயம்தானே?

ஊராவது மண்ணாவது, துணை நல்லவனா? உனக்கு (மனப்) பொருத்தமா? பிடித்திருக்கிறதா? அப்போ கல்யாணம் செய்யுங்கள் என சொல்லும் தைரியம் இருந்தால் - எந்த பதைபதைபுக்கும் காரணமில்லை.

ஊருக்கு பயந்து, தமிழ், வெள்ளாள, படித்த, உயரமான, பசையுள்ள, நல்ல தொழில் பார்க்கும், கெத்தான மாப்பிள்ளைதான் வேணும், என்று நினைத்தால் மட்டுமே பதை பதைப்பு ஏற்படும்.

  • Like 6
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
6 hours ago, goshan_che said:

ஒரு பக்கமாக சிந்தித்து பார்த்தால் - எனது படுக்கைத் துணையை எனது தந்தையும் தாயும் பேசி ஒப்பந்தம் செய்வார்கள் என்பதை விட ஒரு கீழ்தரமான அணுகுமுறை வேறு இருக்க முடியாது.

 

யோவ் கோசான்,

அடி மடியில கை வைக்காதீர்கள்! நானும் பேசித்தான் கலியாணம் கட்டியது. அஞ்சு ஆறு காதல் சரிவராமல் போக (அதில் ஒன்று சிங்களப் பெண், இன்னொன்று ஏற்கனவே எங்கேஜ்மண்ட் முடிஞ்ச பெண்) கடைசியில எனக்கும் காதலுக்கும் சரிப்பட்டு  வராது என்று அம்மாவின் கால்களில் விழுந்து கடைசியில் அவர் தயவால் ஒன்று கிடைத்து வாழ்க்கையும் சந்தோசமாக போகுது,,,

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 hour ago, goshan_che said:

 

ஆனால் லண்டனில், கனடாவில், இருக்கும் பெற்றோர் சிலரே இன்னும் 1960ம் ஆண்டில் நின்றபடி “நாம் பெண்ணை பெற்றோர்” என பதைபதைக்கிறார்கள்.

ஏன் இந்த பதைபதைப்பு? ஊருக்கு பயந்துதானே? ஊர் என்ன சொல்லும். சாதி சனம் என்ன சொல்லும்

ஏற்கனவே ஒரு முறை எழுதியிருந்தனான். எனக்கு தெரிந்த ஒரு பெண் 100 வருடங்களுக்கு முற்பட்ட காலத்தில் தான் இன்னும் வாழ்கின்றார். தன் ஆண் பிள்ளைகளில் காதலித்த பெண்களை  சாதி சொல்லி, மதம் சொல்லி பிரித்து வைக்க, ஈற்றில் அவர் இன்னொரு ஆணைக் கூட்டிக் கொண்டு திரிகின்றார். லிவிங் டு கெதர் (living together) முறைப்படி அவனும் அவனும் வாழ்கின்றனர்.

என் பிள்ளைகளுக்கு இப்பவே கூறி வளர்க்கின்றேன். "உங்களுக்கு என்னால் படிப்பிக்க மட்டுமே முடியும்... அந்த அறிவை வைச்சுக் கொண்டு நீங்களே உங்கள் துணையை தேர்ந்தெடுத்து வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்ளுங்கள். அதில ஒரு முஸ்லிமை கட்டினால் நான் கொஞ்சம் கவலைப்படுவன், மற்றப்படி யார் என்றாலும் எமக்கு எந்த ஆட்சேபனையும் இருக்காது". இதைக் கேட்கும் என் மகன், "அப்பா நீங்கள் ஒரு ரேசிஸ்ட் (Racist)" என்று சொல்லி விட்டு நகர்வான்.

  • Like 1
  • Haha 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Topics

  • Posts

    • பார்த்தால் பசி தீரும் பருவத்தில் மெருகேறும் .....!  😁
    • நாடு முழுவதும் ஊரடங்கு பிறப்பிக்கப்பட்டு மக்கள் வீடுகளுக்குள் தஞ்சம் அடைந்துள்ளதால் காட்டு விலங்குகள் ஊர்களுக்கு ஜாலியாக விசிட் அடித்து வருகின்றன.   கொரோனா தடுப்பு நடவடிக்கையாக நாடு முழுவதும் ஊரடங்கு உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. இதனால் மக்கள் பெரும்பாலும் மக்கள் வீடுகளுக்குள்ளேயே முடங்கி கிடக்கின்றனர். இந்நிலையில் காட்டுப்பகுதியை ஒட்டியுள்ள கிராமம் மற்றும் நகரங்களில் பல காட்டு விலங்குகள் தென்படும் சம்பவங்கள் ஆச்சர்யத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளன. இந்தியா மட்டுமல்லாமல் உலகம் முழுவதிலுமே இதுபோன்ற சம்பவங்கள் தொடர்ந்து வருகின்றன. இப்படி திடீரென ஊருக்குள் வரும் விலங்குகளின் வீடியோக்கள் சமூக வலைதளங்களில் வைரலாகி வருகின்றன. சமீபத்தில் இந்தியாவின் சுற்றுலா பகுதியான டெஹ்ராடூனில் காட்டு யானை ஒன்று அதிகாலை வேலையில் ஊருக்குள் புகுந்து சென்றுள்ளது. எந்த பொருட்களையும் நாசம் செய்யாமல், பதட்டமில்லாமல் காலை வாக்கிங் செல்வது போல ஜாலியாக அது நடந்து செல்லும் வீடியோ சமீபத்தில் ட்ரெண்டாகி வருகிறது.     401 people are talking about this     https://tamil.webdunia.com/article/national-india-news-intamil/wild-animals-casual-walk-in-people-stay-areas-120040300044_1.html  
    • கொரோனோ: நீதியின் எல்லைக்கோடுகள் பட மூலம், @PARLNetworkSL மனிதர்களின் இருத்தலின் நிலையாமையை அறிவித்த பல சிந்தனைப் பள்ளிகளும், தத்துவ மரபுகளும் பசியை  `பிணி` என்று விழித்தன. அவை சார்ந்து எழுந்த இலக்கியங்கள் பசிப்பிணியைத் தீர்ப்பது மேலான அறவாழ்வாக தம் அன்றாடத்துடன் இணைத்துக்கொண்டன. உலகம் முழுவதும் எழுந்த மகத்தான இலக்கியங்கள் பசியை நெருப்புடன் ஒப்பிட்டன. அடிவயிற்றிலும் நெஞ்சிலும் எரியும் நெருப்பாகப் பசி உருவகிக்கப்படுகின்றது.  தமிழில் எழுந்த பேரிலக்கியமான மணிமேகலை “உண்டி கொடுத்தோர் உயிர் கொடுத்தோர்” என்கிறது. மணிமேகலையின் கதைப்புனைவில் மண்மேகலை என்னும் பெளத்த துறவி தேவகணங்களான தீவதிலகை, மணிமேகலா போன்றவற்றிடம் இருந்து ‘அட்சய பாத்திரம்’ என்பதைப் பெற்று பசித்திருப்போர்க்கு உணவளித்ததைப் பெரிய அறச்செயலாக வியாக்கியானம் செய்கிறது. இந்த அட்சய பாத்திரத்தை அந்தப் பெளத்த துறவி பெற்றுக்கொண்ட இடமாக ‘நாகதீவு’ அல்லது நயினா தீவு என்று அழைக்கப்பட்ட இலங்கை என்றும் மணிமேகலை தகவல்கள் தருகிறது. (2018 இல் எழுதிய கட்டுரை ஒன்றின் நறுக்கு) வன்னிப் பெருநிலத்தில் இறுதிப்போர் உச்சம் பெற்ற காலத்தில் இரண்டு கப்பல்கள் பற்றிய கதைகள் உலவின. ‘வணங்கா மண்’ என்ற கப்பல் மக்களுக்கு உதவியும் தீர்வுமாக பைபிளில் நோவாவினால் உயிர்களைப் பாதுகாக்க கட்டப்பட்ட கப்பலைப்போலப் பேசப்பட்டது; கடைசி வரை அது வந்து சேராமல் கதைகளில் மிதந்து கொண்டிருந்து விட்டுக் காணாமல் போனது. இன்னொரு கப்பல் நிஜத்திலே வந்து சேர்ந்தது எதேச்சையாக முல்லைத்தீவுக் கடலில் பழுதடைந்ததாகச் சொல்லப்பட்ட லெபனானிய கப்பல் அது. அது பற்றிய கதைகளும் நிறைய உலாவின. அது விடுதலைப் புலிகளுக்கு ஆயுதம் கொண்டு வந்தது, அரசி கொண்டு வந்தது என்று. இதில் அரிசி கொண்டு வந்தது என்பதை மக்கள் கண்கூடாகக் கண்டார்கள், அதனுடைய ‘வெள்ளை’ அரிசி போர்க்காலத்தில் வன்னியில் பரவலாகப் புழங்கியது. போர்க்கால நிவாரணங்களில் மக்களைப் பசியால் சாகவிடாமல் ஓரளவேனும் அது காப்பாற்றியது. முப்பது வருட யுத்தகாலத்தில் நிவாரணம், அத்தியாவசிய உணவுகள் போன்றன மக்களுக்குப் பரிச்சயமானவை. நெருக்கடிக்காலங்களில் எவ்வாறு இயங்குவது என்பதற்கு போர்ச்சூழலை மையமாகக் கொண்ட மாதிரிகள்  மக்களிடம் இருக்கின்றன. குறிப்பாகச் சொன்னால் வடக்கு – கிழக்கு தமிழ்  மக்களிடம் இருக்கின்றன. ஆனால், அம்மாதிரிகளும் அனுபவங்களும் கொரோனோ நோய்த்தொற்றினைக் கட்டுப்படுத்த நாடுமுழுவதுமாக அமுலாகியிருக்கும் ஊரடங்கில் பிழைத்துச்செல்ல உதவுமா என்ற கேள்வி இருக்கிறது. தவிர ஏற்கனவே பொருளாதாரச் சுரண்டலிலும் நெருக்கடியிலும் இருக்கும் மலையகத் தொழிலாளர்கள், அடித்தட்டுச் சிங்கள மக்கள் என்போருக்கு இந்த மாதிரியான பொருளாதார சமூகக் கதவுகள் அடைக்கப்பட்ட அறைகள், வீடுகள், லயங்கள், குடிசைகள் எப்படியான வாழ்க்கை முறைக்குள்ளும் மனநிலைக்குள்ளும் வைத்திருக்கின்றன என்பதும்  கவனிக்க வேண்டியிருக்கிறது. அரசு தன்னுடைய நிர்வாக, இராணுவ, பொலிஸ் கட்டமைப்புக்களைக் கொண்டு நாட்டைத் திறம்பட முடக்கியிருக்கிறது. அது நோய்த்தொற்றைத் தவிர்க்க அவசியமான ஒன்றுதான். ஆனால், தன்னுடைய கையில் இருக்கும் வண்டைப் பாதுகாக்க கைகளை  இறுக்கி மூடிகொண்டால் மட்டும் போதுமா? கொரோனா தொற்று பற்றிய பயம் பங்குனி மாதத்து இரண்டாம் வாரங்களில் மக்களிடையே பதற்றத்தைக் கொடுக்கத்தொடங்கும்தே பணம்படைத்தவர்கள், சூப்பர் மாக்கெட்டுகளையும், எரிபொருள் நிரப்பு நிலையங்களையும் முற்றுகையிட்டனர். பணமுள்ளவர்கள் உணவுப்பொருட்களையும் சுகாதாரப் பயன்பாட்டுப்பொருட்களையும் வாங்கிக்கொண்டு வீடுகளுக்குள் அடைபட்டால் இல்லாதவர்களின் நிலை என்னவாகும்? என்ற இயல்பான சீற்றம் எழுந்தது. ஆனால், தாராளவாத மனநிலைக்குப் பழக்கப்பட்ட இந்த மக்கள் கூட்டம் தன்னுடைய மிகை நுகர்வை நிறுத்தவில்லை. அதனை அரசாங்கம், “நாட்டில் உணவோ எரிபொருளோ பற்றாக்குறையில்லை” என்று இடர்காலத்துக்குரிய பொறுப்பில்லாத தகவலாக அறிவித்தது. தொடர்ந்து நோய்த்தொற்று உக்கிரம் ஆக  நாட்டை இழுத்துச்சாத்த உத்தரவுமிட்டது. இரண்டு வாரங்கள் கடந்த நிலையில் நோய் நிலமையை ஓரளவேனும் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருக்கும் இலங்கையின் பொருளாதார வாழ்வு கையை மீறிச்செல்கிறதை அவதானிக்க முடிகிறது. உற்பத்தியினது கிராமங்களும் சரி, தொழில் முறைகளை ஒழுங்குபடுத்தி சந்தைக்குக் குவிக்கும் நகரங்களும் சரி உள்ளிருந்து புகையத்தொடங்கிவிட்டன. அன்றாடங்காய்சிகள் தொழிலோ வருமானமோ இல்லாமல், அடிப்படை உணவுப்பொருட்களையே பெறமுடியாத நிலை உருவாகி வந்திருக்கிறது. இந்த நேரத்தில் அரசியற் கட்சிகளும் அரசியல்வாதிகளும் தேர்தல் நேரத்தைக் கருதிக்கொண்டு அவரவர் தொகுதிகளில் சமைத்த உணவுகளை வழங்குகின்றனர். ஓர் இடத்தில் பிறைட் றைஸ் கொடுக்குமளவிற்குப் போயிருக்கிறது. சமைத்த உணவுகளை தினமும் வழங்குவதன் ஊடாகத் தங்களின் முகங்களை அவர்கள் பரிச்சயப்படுத்தவும், அப்பங்களைப் பகிரும் ஏசுக்களாக தங்களின் திருவுருவங்களை முன்நிறுத்தவும் முயல்வது பரவும் நோய்க்கு எந்த விதத்திலும் சளைத்ததில்லை. ஊரடங்கு இப்போது உடனடியாக உண்டாக்கியிருக்கும் விளைவுகள் சிலவுள்ளன, அன்றாடம் உழைத்து உண்ணும் மக்கள் அடிப்படை உணவோ போசனையோ இன்றித் தவிக்கின்றனர். பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வும் சிக்கலும்வயல்கள், தோட்டங்களில் திருட்டுக்கள் அதிகரிக்கச் செய்துள்ளது. அரசாங்க அறிவிப்புப்படி குடும்ப வன்முறைகள் குறிப்பாக பெண்களுக்கும் சிறுவர்களுக்கும் எதிரான வன்முறைகள் அதிகரித்துள்ளன. சிறுவர் துஷ்பிரயோயம் முப்பது சதவீதமளவில் அதிகரித்துள்ளதாக அரசாங்கம் தெரிவித்துள்ளது. உளவியல் பிரச்சினைகள், தனிமனித அகப்பிறழ்வுகள் மேற்படி உள்ள பிரச்சினைகளில் பெரும்பங்கை பொருளாதாரம் வகிக்கிறது. எனினும், நோய் நிலமை கருதி மக்கள் தொடர்ச்சியாக உள்ளிருக்கப் பணிக்கப்பட்டு இருக்கின்றார்கள். ஆனால், பசியோடு இருக்க முடியாது என்பதை அரசாங்கம் உணர வேண்டும். அரசாங்கம் மக்களுக்குரிய அத்தியாவசியத் தேவைகளுக்கு என்று திட்டங்களை அடுத்தடுத்து அறிவிக்கின்றது. ஆனால், அவை வந்து சேரும் பாட்டைக்காணோம். இதுதவிர சமுர்த்தி முதலான ஏற்கனவே அரசாங்கத்திடம் இருக்கும் தரவுகளை மட்டும் நோக்காகக் கொண்டு அரசாங்கத்தின் உதவிகள் வந்து சேர்வதாகவும் சொல்லப்படுகின்றது. இப்பழைய தரவுகள் எவ்வகையில் சரியானவை என்றும் சமுர்த்தி பெறாத மக்கள், தொழில்களை இழந்து அன்றாட அடிப்படைத் தேவைகளுக்காகக் துன்பப்படவில்லையா என்றும் எழும் விமர்சனங்கள் பரவலாக எழுந்துள்ளன. கிராம சேவகர் பிரிவுகளின் ஊடாகக் கொடுக்கப்படும் அரசின் உதவிகளோ நிவாரணங்களோ ‘வாயுள்ள பிள்ளை’களையே அதிகம் சென்று சேர்கிறது என்பதும் சொல்லப்படுகின்றது. இங்கே அறமோ நீதியோ அற்று பசி எரிந்துகொண்டே இருக்கப்போகின்றதா? தீவ திலகை தோன்றி அட்சய பாத்திரமொன்றை வழங்காது என்பது பொறுப்பானவர்களுக்கு தெரியாமலா இருக்கின்றது? இடையில் மணித்தியாலக் கணக்கில் தளர்த்தப்படும் ஊரடங்கு ‘கடைக்குப்போகும்’ தளர்வாக மட்டுமே இருக்கிறது. முன்பு சொன்னது போல அது பணமுள்ளவர்களின் ஊரடங்குத்தளர்வேயாகும். தவிர இவ்விடைப்பட்ட பொழுதில் விவசாயிகளும் கடலுணவு விற்பவர்களும் மட்டும் குறைந்தளவிலேனும் தேவை இருப்பதனால் பயனடைகின்றனர், மற்றபடி ஏனைய தொழில் செய்பவர்கள் வீடுகளுக்குள்ளேயே உறைந்து போயுள்ளனர். வடக்கு – கிழக்கைப் பொறுத்தவரையில் பெருமளவில் வந்து குவியும் வெளிநாட்டுப்பணம், இந்தச் சர்வதேச கொடுநோயின் காரணமாக நின்றும் போயுள்ளது, எதிர்காலத்திலும் அதன் வருகை மட்டுப்பட்டே இருக்கும், எல்லோருக்கும் இதே பிரச்சினைகள் உலகம் முழுவதும் இருக்கத்தான் போகின்றது. வெளியோ நோய் நிலமையும் உள்ளே பசிப்பிணியுமாக மக்கள் அல்லாடப்போகின்றார்களா? இங்கே தற்காலிகமாகப் பட்டினிச்சாவைத் தடுக்க உள்ள வழி அரசு தன்னுடைய நலன்புரி கடமைகளை விரைவாகவும் சரிவரவும் செய்வது, இதற்கு முதல் போர்க்காலத்தில் அரசுடன் இணைந்து பல தொண்டு நிறுவனங்களே நிவாரணப்பணியாற்றியிருந்தன. போரின் பின்னர் அவர்களும் வெளியேற்றப்பட்டனர். பெருங் கஜானாக்களைக்கொண்ட அரசசார்பற்ற நிறுவனங்களோ தொண்டு நிறுவனங்களோ இலங்கையில் இப்போது கிடையாது. புதிய அரசாங்க அமைவின் பின்னர் வெளிவந்த அறிவிப்புக்களால் இருந்த தொண்டு நிறுவனங்கள் இலங்கையில் செயற்றிட்டங்களை மட்டுப்படுத்திக்கொள்ளவும், நிறுத்திக்கொள்ளவும் ஆரம்பித்த நாட்களில் இந்த நோய்நிலைமை வந்து சேர்ந்திருக்கிறது. ஏற்கனவே, வரியும் கடனும் சுமந்துகொண்டிருந்த மக்களின் அன்றாடத்தின் மீது சட்டென்று பாய்ந்து விட்டது. இந்த நிலமையில் நாடு முழுவதும் இப்பிரச்சினையைக் கருத்திற் கொண்டு சில சமூக செயற்பாட்டு இயக்கங்கள், பண்பாட்டு இயக்கங்கள் ஊரடங்கின் மத்தியிலும் சுழித்துக்கொண்டு அடிப்படை உணவுத்தேவைகளை நிறைவேற்றச் சிரமப்படுகின்ற மக்களுக்கு உதவ முனைகின்றனர். குறிப்பாக வடக்கில் ஊடகவியலாளர்கள் தங்களுக்கு ஊரடங்குச் சட்டத்திலும் வெளியே செல்ல இருந்த அனுமதியை மக்களுக்கு உதவப் பயன்படுத்திக்கொண்டது நல்லதொரு விடயமாகவிருந்தது. மேலும், தற்பொழுது சமூக செயற்பாட்டு இயக்கங்களும் செயற்பாட்டாளர்களும் இணைந்து இவ்வுதவிகளைப் பெற்றுத் தேவையுள்ள மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் செயற்பாட்டில் இறங்கியுள்ளன. அவை தங்களுடைய நோக்கத்தினையும் செயற்பாட்டு வடிவங்களையும் பொது வெளிக்கு இவ்வாறு அறிவித்திருக்கிறார்கள். கொரோனா தொற்றுநோய்க்கால ஊரடங்குக் காலத்தில் வறுமைக்கோட்டிற்கு உட்பட்ட குடும்பங்களிற்கான அத்தியாவசிய உணவுப் பொருட்களைத் திரட்டுவதற்கும் விநியோகித்தலுக்குமான வலையமைப்பு உணவு மற்றும் அத்தியாவசியப் பொருட்கள் தொடர்பில் வறுமைக்கோட்டிற்கு உட்பட்டு வாழும் பொதுமக்களின் தேவைகளைப் பற்றிய தகவல்களைத் திரட்டுவதற்கும், அவற்றிற்குத் தேவையான நிதியைத் திரட்டவும், விநியோகித்தலை மேற்கொள்ளவும், அரச உதவிகள் தொடர்பான தகவல்கள் பரிமாறல் தொடர்பாகவும் இக் குழு இயங்கும். பல்வேறு இடங்களிலும் உதவி கோரல்கள் எழுந்தாலும், பலரும் தன்னார்வலர்களாகவும் அமைப்புகளாகவும் அர்ப்பணிப்பு மிக்க உதவிகளைச் செய்தாலும், நாம் செய்யக் கூடிய உதவிகளுக்கு எல்லைகள் உண்டு. நிதி திரட்டல் மற்றும் விநியோகித்தலிலும் பலருடைய கூட்டு உதவிகளும் தேவை. அப்பொழுதே மக்களின் தேவைகள் பூர்த்தியாகும். குழுவின் மூலமாக ஆற்றக் கூடிய பணிகளைக் கீழே வரையறுத்துள்ளோம் இக் குழுவின் பிரதான நோக்கம் வறுமைக் கோட்டிற்கு உட்பட்ட மக்களுக்கு அத்தியாவசிய உணவுப் பொருட்களை உரிய தரவுகளின் மூலம் வினைத்திறனான வகையில் சேர்ப்பித்தலும். பசிப் பிணியிலிருந்து மக்களைப் பாதுகாத்தலும். சில தொகைப் பொருட்களை நாம் வழங்கினாலும் அரசு வழங்கினாலும் அவை எவ்வளவு காலத்திற்குப் போதுமானவை? உதவிகள் தேவையானவர்களுக்குச் சென்று சேர்கின்றனவா என்பதை உறுதிப்படுத்தல், மீளவும் உதவி தேவைப்படும் போது வலையமைப்பைப் பயன்படுத்துவதன் மூலமாக உதவிகளை வினைத்திறனான வகையில் கொண்டு சேர்ப்பித்தல். பல வகைகளிலும் நிதியினைப் பெற்றுக் கொண்டாலும் அவை குறித்த நபர்களின் அல்லது அமைப்புகளின் நன்மதிப்பின் பேரிலேயே கையளிக்கப்படுகிறது. உதவும் எண்ணம் கொண்ட பலர் இருப்பினும் அவர்களுக்கு பொது நம்பிக்கையை உண்டாக்க பல அமைப்புகளினதும் தனிநபர்களினதும் கூட்டு நம்பிக்கையை தொகுக்கும் வடிவமாக இக்குழு பணியாற்றும். அரச அதிகாரிகள், குறித்த பிரதேச அரசியல் தரப்புகள் போன்றவற்றின் தேவையான விபரங்களின் கோரல், அவர்கள் முறையாக இயங்காதவிடத்து ஆற்றக் கூடிய நடவடிக்கைகள் பற்றிய பரிந்துரைகளை வழங்க முடியும். இக் கூட்டுச் செயற்பாட்டில் தன்னார்வலர்கள் நிதிப்பங்களிப்பை அல்லது பொருள் உதவிகளைச் செய்வதன் ஊடாக அத்தியாவசிய உணவுப் பொருட்கள் தேவையான அன்றாட உழைப்பாளிகள், முதியவர்கள், வறுமையில் வாழும் குடும்பங்களிற்குத் தேவையான உதவிகளை நாம் கொண்டு சேர்ப்பிக்க முடியும். போருக்குப் பின்னர் வடக்கில் தோன்றிய பண்பாட்டு இயக்கங்களும், சமூகச் செயற்பாட்டு இயக்கங்களும் தங்களுடைய அரசியல் நிலைப்பாடுகளுக்கும் மதிப்பீடுகளுக்கும் வெளியே இடர்காலத்தினைக் கருத்தில் கொண்டு இணைந்து செயற்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். பசியும், வறுமையும் மக்களைத் திருடர்களாகவும் வன்முறையாளர்களாகவும் மாற்றிய கதைகளை வரலாறு நெடுகிலும் அவதானித்து வந்துள்ளோம், ஒடுக்கப்படுபவர்களினதும் வாழ்வதற்கான உரிமை மறுக்கப்பட்டவர்களினதும் வன்முறை என்பதில் இருப்பதன் அறம் கனதியானது. நாம் எங்களுடைய மக்கள் திருடர்களாகவும் கொலைகாரர்களாகவும் மாறும் காலத்தைப் பார்க்கப்போகிறோமா? கொடுங்காலம் ஒன்றைக் கடப்பதற்கு நம்மிடம் பகிர்வு தேவைப்படுகிறது. இருப்பதை, மேலதிகமாக இருப்பதைப் பகிர்ந்து கொள்வதன் ஊடாக நாம் இந்த கொள்ளை நோய்க்காலத்தைக் கடப்போம் என்பதுதான் அறமாகும். செல்வம் படைத்தவர்கள், அரச ஊழியர்கள் என்று பலரும் இதில் பங்கெடுக்கலாம். அன்றாட உழைப்புக்கு வழியில்லாமல் தவிக்கும் குடும்பங்களுக்கு உதவலாம். அது நம்முடைய கடமையாகும், அதுவே நீதியுமாகும். இத்தனைகாலத்து மனித வரலாற்றின் சிந்தனையை, நாகரிகத்தை, அறவுணர்வை, நீதியின் எல்லைகளை ஒரு கிருமி உடைத்துப்போட்டது, என்பதாக நாம் இதைக்கடந்து செல்ல வேண்டாம். சமூகம் தன்னைத்தானே கொலை செய்துகொள்ளும் பேரவலம் நிகழ வேண்டாம். “யாவர்க்குமாம் உண்ணும் போதொரு கைப்பிடி” யதார்த்தன்   https://maatram.org/?p=8396