Sign in to follow this  
சாம்பான்

பருவக்காத்திருப்பு

Recommended Posts

மங்கை அவளது அகமது புதிராகிடும்
விழிகளிரண்டில் கணை தொடுப்பாள் 
கார்மேகக் கூந்தலின் பூவும் கமழும்
இடையின் வளைவுகள் கண்டு
கம்பனும் மயங்கிக்கிடக்க
சாரை போல் நடந்து வருகையில் ஊரும் திகைக்க.....கவர்ந்திடும் புருவங்கள் புருசர்களையும் ஈர்க்க
நாணமும் நாணித்திட .... தவம் கிடக்கிறாள் மனம் கவர்ந்தவனை அடைந்திட......

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

வரும்போதே பெண்ணை வர்ணித்தபடி வருகிறீர்கள். 😀

Share this post


Link to post
Share on other sites

நல்லா இருக்கு கவிதை சாம்பான், தொடருங்கள்......!   👍

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 hours ago, சாம்பான் said:

மங்கை அவளது அகமது புதிராகிடும்
விழிகளிரண்டில் கணை தொடுப்பாள் 
கார்மேகக் கூந்தலின் பூவும் கமழும்
இடையின் வளைவுகள் கண்டு
கம்பனும் மயங்கிக்கிடக்க
சாரை போல் நடந்து வருகையில் ஊரும் திகைக்க.....கவர்ந்திடும் புருவங்கள் புருசர்களையும் ஈர்க்க
நாணமும் நாணித்திட .... தவம் கிடக்கிறாள் மனம் கவர்ந்தவனை அடைந்திட......

கவிதை நன்று..   

Share this post


Link to post
Share on other sites

நான் இங்கு புதிய அங்கத்தவர். முதல் வாழ்த்தும் ஆதரவும்   உங்களுடையாத உள்ளது மிக்க நன்றி 

18 hours ago, மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர் said:

வரும்போதே பெண்ணை வர்ணித்தபடி வருகிறீர்கள். 😀

எங்கள் பெண் சிங்கங்கள் ஆதரவை பெறுவதற்காக தான்😀.

18 hours ago, suvy said:

நல்லா இருக்கு கவிதை சாம்பான், தொடருங்கள்......!   👍

மிக்க நன்றி 🙏

Share this post


Link to post
Share on other sites

காதல் செய்யும் போது இந்த உலகமே அழகாகத் தெரியும்! பருவத்தில் பன்னியும் அழகாய்த் தெரியும் என்று ஆச்சி சொல்லக் கேட்டதும் ஞாபகம் வருகிறது😁🤣

  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
13 minutes ago, கிருபன் said:

காதல் செய்யும் போது இந்த உலகமே அழகாகத் தெரியும்! பருவத்தில் பன்னியும் அழகாய்த் தெரியும் என்று ஆச்சி சொல்லக் கேட்டதும் ஞாபகம் வருகிறது😁🤣

ஆச்சி சொன்னதை விடுங்கோ...

உங்கண்ட பிரச்னையை சொல்லுங்கோ, கிருபன்...

ஆறுதல் சொல்ல நாங்கள் இருக்கிறோம்.. 😄🤣

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 3/31/2020 at 3:45 AM, மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர் said:

வரும்போதே பெண்ணை வர்ணித்தபடி வருகிறீர்கள். 😀

கவிதைக்கு பொய் தேவை  அடிச்சு விடுடட்டுமே 

Share this post


Link to post
Share on other sites
17 hours ago, Nathamuni said:

ஆச்சி சொன்னதை விடுங்கோ...

உங்கண்ட பிரச்னையை சொல்லுங்கோ, கிருபன்...

ஆறுதல் சொல்ல நாங்கள் இருக்கிறோம்.. 😄🤣

ஒன்றா, இரண்டா பிரச்சினைகள்! இத்தனை வருடங்களுக்குப் பிறகு பிரச்சினைப்பட்ட சிலரைச் சந்தித்தபோது “அப்பாடா! தப்பிவிட்டோம்!!” என்ற உணர்வு வந்தது உண்மைதான்😜

Share this post


Link to post
Share on other sites
14 minutes ago, கிருபன் said:

ஒன்றா, இரண்டா பிரச்சினைகள்! இத்தனை வருடங்களுக்குப் பிறகு பிரச்சினைப்பட்ட சிலரைச் சந்தித்தபோது “அப்பாடா! தப்பிவிட்டோம்!!” என்ற உணர்வு வந்தது உண்மைதான்😜

தெரியாமல்தான் கேட்கிறேன், பிரச்சினைகள் இல்லாமல் வாழ்ந்து என்னத்தை சாதிக்கப் போறீங்கள்.....! 

இங்க பிரச்சினை இல்லையென்றால் தூக்கமும் வருகுதில்லை....!  😁

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 hour ago, suvy said:

தெரியாமல்தான் கேட்கிறேன், பிரச்சினைகள் இல்லாமல் வாழ்ந்து என்னத்தை சாதிக்கப் போறீங்கள்.....! 

இங்க பிரச்சினை இல்லையென்றால் தூக்கமும் வருகுதில்லை....!  😁

பிரச்சினைகள் பெட்டிக்குள் படுக்கும்போதுதான் பிரச்சினை தராமல் இருக்கும்!😆

ஆனால் தினம் தினம் ஒரே பிரச்சினையாக இல்லாமல் மாறி மாறி புதுப்புது பிரச்சினைகள் வரும்போது, பழையகாலப் பிரச்சினைகள் இப்போது பிரச்சினையில்லாத பிரச்சினைகளாகிவிட்டன😃

உங்களுக்கு என்ன பிரச்சினை சுவி ஐயா?😬

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Topics

  • Posts

    • Military, monks, militant racists – the new trinity?    Wednesday, 27 May 2020 00:00 -      - 4732    The state of limbo created by the pandemic has given the President invaluable time and space to build his own support base. The parliament is in abeyance. The cabinet exists only in a caretaker capacity. Even the prime minister is a caretaker prime minister. In this grey landscape, the President remains the sole figure of certainty      “We’ll leave behind an iron scrap And the hollow, mocking laugh of generations.” – Tadeusz Borowski (Wherever the earth) by Tisaranee Gunasekara While the world struggles with the Wuhan-born COVID-19 pandemic, the Chinese government has taken a great leap towards Hong Kong. Beijing has unveiled a new national security law enabling the use of Chinese security apparatus against dissent in Hong Kong. The law is to be included in Hong Kong’s de facto constitution without the consent of either the city’s populace or its legislature. The road is being cleared for the Chinese army to stage a Tiananmen in Hong Kong.  China’s action is hardly unique. The world over, COVID-19 has become grist to the megalomaniac mill of national populist leaders. President Donald Trump might be more clown than menace, but democracy is facing evisceration in countries with less rooted institutions and robust oppositions, such as Sri Lanka. When he nominated younger brother Gotabaya as the SLPP’s presidential candidate, Mahinda Rajapaksa may have planned for a Putin-Medvedev type future, where he, as PM, continues to run the show. If so, that plan has gone sadly awry. President Gotabaya Rajapaksa has emerged from his brother’s colossal shadow, claiming for himself the kind of unfettered power ancient kings enjoyed. He is impatient with any limitations on his right to rule, constitutional or legal, institutional or fraternal.  President Gotabaya’s dreams of grandeur are not (yet) consonant with his actual strengths. The SLPP is still not his party. Basil Rajapaksa controls the party machinery while the base remains loyal to Mahinda Rajapaksa. This became evident during the nomination process. There was no secret that President Gotabaya wanted a slew of his loyalists to be given SLPP nominations. But only a handful actually received nominations, demonstrating that in the SLPP, Mahinda and Basil Rajapaksa still call the shots. Six months into his presidency, Gotabaya Rajapaksa remains a general in search of an army.  The state of limbo created by the pandemic has given the President invaluable time and space to build his own support base. The parliament is in abeyance. The cabinet exists only in a caretaker capacity. Even the prime minister is a caretaker prime minister. In this grey landscape, the President remains the sole figure of certainty.  Unsurprisingly, the military seems to be the mainstay of the power base the President is building for himself. A parallel hierarchy of authority is being created via the inserting of retired and serving military men into key civilian positions. President Gotabaya used his short speech at the War Heroes Commemoration to portray himself as the military’s unconditional and sole champion. Immunity in return for loyalty was the subtext of his speech. He has already walked the talk by making generals out of brigadiers with questionable pasts and pardoning convicted killer Sergeant Sunil Rathnayake. Gotabaya Rajapaksa is also making a concerted effort to win the backing of the Buddhist clergy and the Sinhala-Buddhist electorate by acting as the prime protector of majoritarian interests. Cases in point include placing Muhudu Maha Viharaya under direct military protection and promising to appoint a defence-secretary headed presidential task force to protect (Buddhist) archaeological sites in the east.  In a move bristling with symbolism, the President has appointed a Buddhist Advisory Council scheduled to meet on the third Friday of every month. According to the statement issued by the President’s Office after the second such meeting (in May), “The Maha Sangha further said that there are no words in the vocabulary to felicitate the speech made by the President at the National Ranawiru Commemoration Day... The Theros also pointed out that while the entire world appreciates (sic) the steps taken by the government to defeat the COVID-19 pandemic, the behaviour of the opposition is disgusting. (https://www.presidentsoffice.gov.lk/index.php/2020/05/22/presidential-task-force-to-protect-archaeological-sites/?lang=en).” The tenor of the statement, taken together with the conspicuous absence of Mahinda Rajapaksa, sends an unmistakable message.  Sinhala-Buddhists have a new High King.   The double-edged sword of militarisation On 18 February 1965, the Cambridge Union hosted a debate between two iconic American public intellectuals, the great African American writer James Baldwin and the high priest of conservatism, William Buckley. The topic was ‘The American Dream is at the expense of the American Negro’.  In his presentation, Baldwin pointed out that the answer to the question depended on who you are, on what your sense and system of reality is, and on deeply ingrained assumptions. It is not only frothing-at-the-mouth racists who oppose moves towards racial equality; even respectable and ‘good’ people do.  Buckley, in his response, proved the correctness of Baldwin’s argument, enabling the latter to win the debate by gaining the backing of the absolute majority of the mostly white audience.  Fifty five years later, Baldwin’s insight retains its validity in explaining the inexplicable – from the victory of Donald Trump to the triumph of Gotabaya Rajapaksa.  The Rajapaksas rendered Sinhala-Buddhist extremism respectable and even honourable by conflating it with patriotism. That work, begun under Mahinda Rajapaksa, is being now taken to its logical conclusion by President Gotabaya. Having won the presidency handsomely with no minority support, he seems to be building his own power base not just sans the minorities but also against them. Extreme nationalism is an insecure animal, prone to see a foe in every passing shadow.  Gotabaya Rajapaksa seems to be more adroit than even brother Mahinda in mining and weaponising this inherent sense of insecurity. His ability to efface notional senses of equality and speak to deeply embedded and barely acknowledged fears seems outstanding. This was evident, for example, in the mastery way the pandemic was used to reignite anti-Muslim hysteria in the country.  A recent online incident is indicative of how far and how fast Sri Lanka has moved towards the nether regions of extremism. In a facebook post, a young professional by the name of Theshara Jayasinghe said he was a fan of Adolf Hitler’s turgid and racist tome, Mein Kampf. When challenged, he defended his preference by praising the Führer’s patriotism. Admirers of Hitler are not a rarity in the lunatic fringes of every country. What is different here is that this particular admirer of Hitler also happens to be the chairman and director general of the National Youth Service Council and a ‘Strategist at Government of Sri Lanka’ (whatever that may mean). In the Gotabaya Rajapaksa era, the head of a state institution in charge of training the nation’s youth can publicly praise Adolf Hitler – a worrying indication of how the regime is creating an enabling atmosphere for the most obscene forms of majoritarian extremism. After all, in a land where Hitler is passé, nothing is impermissible, including tyranny.   According to the dominant narrative, the constitution and democratic institutions are peripheral and even inimical to national security and public safety. Only a militarised state led by Gotabaya Rajapaksa (with the blessing of the Buddhist clergy) can save the motherland from the never-ending internal and external threats. The military in particular is being showcased as the epitome of efficiency and honesty, in contrast to venal politicians and ineffectual legislature.  These myths have found many a receptive mind. It is not rare to read on the internet, appeals to President Gotabaya to scrap the parliament, cancel elections, and rule with a set of military governors and administrators. (The continuing cluster of infection in the Navy demonstrates that militarisation of civilian functions leads not to efficiency but to confusion and even disaster.)  Sri Lanka experienced its first wave of militarisation under the presidency of Mahinda Rajapaksa. But there is a key difference between that first wave and the ongoing second wave. The first wave enabled the military to encroach into civilian spaces but it did not enable military oversight of key civilian institutions; the military remained subordinate to the ruling family and the ruling party. Generals had to take a backseat to ministers.  In the second wave, the military is being built up as a competitive power-wielder to the ruling party and even sections of the ruling family. For example, the army commander seems to be having more of a say than PM Mahinda in the anti-pandemic campaign. It is perhaps no accident that of the two retired military men appointed as permanent secretaries, one was to oversee the mega ministry headed by Chamal Rajapaksa.  The second wave of militarisation carries a greater danger since it can cause a transformation of the military’s perception of itself and its role on the national stage. History is replete with incidents where the military decided to change its role from the saviour’s enforcer to the saviour.  Will the main arm of the new trinity turn on its creator? Will President Gotabaya Rajapaksa end up like the Lady of the Riga who went for a ride on a tiger? Only time can tell. Veiling the truth? A government about to face an election would not have hiked the price of consumer essentials, unless it has other plans to win the election.  The first obvious path would be racism, an appeal to Sinhala-Buddhists to elect a government that can keep the minorities in their proper subordinate place. The second could be the abuse of quarantine regulations. The ongoing saga of Prof. Rathnajeevan Hoole’s daughter demonstrates how racism and abuse of quarantine regulations can be combined to create deadly brew inimical to democratic dissent.  The facts are clear. Prof. Hoole’s daughter returned from the UK on 4 May and went into paid quarantine at a hotel. Two weeks later, on 18 May she was duly discharged, after testing negative for COVID-19. She has a certificate to prove this, signed by Army Commander Shavendra Silva and Director General of Health Services Anil Jasinghe.  The certificate is available on the internet; it says that she ‘underwent the necessary quarantining process’. No mention is made of any self-quarantining at home. Despite the evidence, Hoole is being accused of violating quarantine regulations even by mainstream media. For them, facts don’t matter. Often in the reportage, there is an underline thread of racism; accusations of treachery hover in the air.  The persecution of Hoole is aimed not just at silencing her father but also at sending a message to every official, especially those in charge of elections. Former SLPP parliamentarian Shehan Semasinghe’s outburst against the chairman of the Election Commission, accusing of being a traitor, is another indication of how the government is hoping to steamroll the bureaucracy into compliance. The assurance given by the health authorities to the Supreme Court about the possibility of an early election is cast into doubt by the horrific fate of Fathima Rinoza, the ninth Lankan to die of COVID-19, according to official reckoning. When Rinoza admitted herself to the hospital for a pre-existing condition, she was diagnosed via a PCR test as COVID-19 positive. Her family was rounded up and sent to Welikanda for quarantining. But the next day, the family was brought back to their home and told to self-quarantine. The results of their PCR tests were never given to them (https://www.bbc.com/sinhala/sri-lanka-52662991). Rinoza passed away while her family was on their way to Welikanda and was cremated. A son, who was allowed to see his mother, has said that the body was not in the usual body bag. All of this indicates that a mistake had been made in the testing, and that Rizona did not die of COVID-19. Yet her name remains on the COVID-19 death list. No apology has been rendered to her grieving family, perhaps because untrammelled power cannot be justified without the pretence of fallibility. This pretence has been enabled by the silence of most of the mainstream media which has abandoned the pursuit of facts in favour of parroting official truths. Take another example. According to a chart issued by the Ministry of Health, up to 13 May, 91 COVID-19 patients were detected at the Ranagala Navy Camp – about 10% of the total number of infected (http://www.newswire.lk/2020/05/17/11075-area/). The Ranagala camp is nowhere in Welisara, but in the vicinity of the Colombo Port. Yet, the spokespersons for the government and the navy continue to talk about the Welisara cluster, omitting any mention of the cluster in the Ranagala camp. Most of the mainstream media do likewise. Given these lies and half-truths, the government’s boast of containing the pandemic becomes questionable.  If Supreme Court allows an early election or clears the way for the President to rule beyond 2 June sans a parliament, Sri Lanka’s vestigial democracy will be dead in the water.
    • இலங்கை தமிழர்கள், முஸ்லிம்கள் இல்லாத ஜனாதிபதி செயலணி: தொல்பொருள் ஆய்வில் அனைவரும் சிங்கள பௌர்த்தர்கள்   இலங்கையின் கிழக்கு மாகாணத்திலுள்ள தொல்பொருள் மரபுரிமைகளை முகாமைத்துவம் செய்வதற்கான ஜனாதிபதி செயலணியொன்று நிறுவப்பட்டுள்ள பின்னணியில், அது தமிழ் பேசும் மக்கள் மத்தியில் அதிருப்தியை ஏற்படுத்தியுள்ளது. கிழக்கு மாகாணமானது, தமிழ், முஸ்லிம் மற்றும் சிங்களம் என பல சமூகங்கள் வாழும் ஒரு பகுதியாக காணப்படுகின்ற நிலையில், அந்த மாகாணத்தில் தமிழர்கள் மற்றும் சிங்களவர்களுக்கு சொந்தமான பல தொல்பொருள் சின்னங்கள் காணப்படுகின்றன. எனினும், கிழக்கு மாகாணத்திலுள்ள தொல்பொருள் சின்னங்களை அடையாளம் கண்டு அவற்றை முகாமைத்துவம் செய்யும் வகையில் நியமிக்கப்பட்ட ஜனாதிபதி செயலணியின் அங்கத்தவர்கள் அனைவரும் சிங்கள பௌர்த்தர்களாக காணப்படுகின்றனர். இதையடுத்தே, இலங்கை வாழ் தமிழ் பேசும் மக்கள் மத்தியில் அதிருப்தி நிலைமை ஏற்பட்டுள்ளதாக தெரிகிறது. ஜனாதிபதி செயலணி அங்கத்தவர்கள் ஜனாதிபதி செயலணியில் இரண்டு பௌத்த மதகுருமார்கள், ஓய்வு பெற்ற ராணுவ அதிகாரி,பேராசிரியர்கள், தொல்பொருள் ஆணையாளர் நாயகம், நில அளவையாளர் நாயகம், பிரபல ஊடக நிறுவனமொன்றின் தலைவர் உள்ளிட்டவர்கள் அங்கம் பெறுகின்றனர்.   கிழக்கு மாகாணத்திலுள்ள தொல்பொருள் பெறுமதி வாய்ந்த இடங்களை அடையாளம் காணுதல், அடையாளம் காணப்படும் தொல்பொருள் பெறுமதி வாய்ந்த இடங்களை பாதுகாத்தல் மற்றும் மீள் நிர்மாணம் செய்து, அவற்றை முகாமைத்துவம் செய்வதற்கான நடைமுறைகளை பின்பற்றுதல், தொல்பொருள் பெறுமதி வாய்ந்த இடங்கள் காணப்படும் நிலங்களை அளவீடு செய்து, அவற்றை சட்ட ரீதியிலான இடங்களாக மாற்றுதல் உள்ளிட்ட விடயங்களை இந்த செயலணி செய்வுள்ளது. மனோ கணேஷன் எதிர்ப்பு இலங்கையில் தொல்பொருள் சின்னங்கள் முழுமையாக சிங்கள பௌத்த வரலாற்றை தழுவியதாக கூறப்படும் கருத்து முற்றிலும் பிழையானது என முன்னாள் அமைச்சரும்,தமிழ் முற்போக்கு கூட்டணியின் தலைவருமான மனோ கணேஷன் தெரிவிக்கின்றார். கிழக்கு மாகாண தொல்பொருள் மரபுரிமைகள் தொடர்பில் ஆராய்வதற்கு ஜனாதிபதியினால் நியமிக்கப்பட்ட செயலணியில், பௌத்தர்கள் மாத்திரம் உள்வாங்கப்பட்டுள்ளமை தொடர்பில் கருத்துரைத்த போதே அவர் இதனைக் குறிப்பிட்டார். இலங்கையில் முழுமையான சிங்கள பௌத்த வரலாறு கிடையாது எனவும் அவர் கூறினார். இலங்கை வரலாற்றில் தமிழர்களுக்கும், இந்துக்களுக்கும் சொந்தமான பங்கு இருப்பதாகவும் அவர் கூறினார்.   தமிழர்களை பொருத்தவரையில் தொன்மை என்பது வெறுமனே தமிழ் இந்து என்ற வரையறைக்குள் மட்டுமல்லாமல், தமிழ் பௌத்தம் என்ற வரையறைக்குள்ளும் வருவதாக அவர் கூறினார். வடக்கு மற்றும் கிழக்கு பகுதிகளில் பௌத்த சின்னங்கள் என அடையாளப்படுத்தப்படும் பெரும்பாலான சின்னங்கள் தமிழ் பௌத்த சின்னங்களாகவே காணப்படும் என அவர் குறிப்பிடுகின்றார். இலங்கையில் பௌத்த சின்னங்கள் கிடைத்தால், அது சிங்கள பௌத்த சின்னங்கள் என கூறுவது பிழையான விடயம் என மனோ கணேஷன் தெரிவிக்கின்றார். பௌத்தம் என்றால், அது சிங்களம் கிடையாது என கூறிய அவர், பௌத்தத்தின் புராதன மொழி பாலி மொழி எனவும் கூறினார். இந்த நிலையில், பௌத்த தேரர்கள், ராணுவ அதிகாரிகள், பௌத்த சிந்தனை கொண்டவர்களை இணைத்து ஜனாதிபதி செயலணியொன்றை அமைப்பதானது, நாட்டை முழுக்க முழுக்க பௌத்த மயப்படுத்தும் ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்ஷவின் தூர நோக்கை வெளிப்படுத்துவதாக அமைவதாகவும் அவர் கூறினார்.   இவ்வாறான ராஜபக்ஷவின் சிந்தனைகளையே தாம் எதிர்ப்பதாக முன்னாள் அமைச்சர் மனோ கணேஷன் தெரிவிக்கின்றார். ஊடகவியலாளரின் கருத்து கிழக்கு மாகாணத்திலுள்ள தொல்பொருட்களை ஆராய்வதற்காக நியமிக்கப்பட்ட ஜனாதிபதி செயலணியினால், அந்த மாகாணத்தில் வாழும் தமிழ் பேசும் சமூகத்தின் பாரம்பரியத்திற்கு பாதிப்பு ஏற்படுத்துவதை போன்றதொரு எண்ணம் தோன்றுவதாக ஊடகவியலாளர்கே.எம்.ரசூல் தெரிவிக்கின்றார். சிறுபான்மை இனத்தவர்களுக்கு எதிராக கடந்த காலங்களில் செயற்பட்டவர்களும் இந்த செயலணியில் அங்கம் பெறுவதாக அவர் குறிப்பிடுகின்றார். பௌத்த பாரம்பரிய சின்னங்கள் இருப்பதாக கூறி, தமிழர் பிரதேசங்களை கையகப்படுத்துவதை போன்றதொரு தோற்றமே எழுவதாகவும் அவர் சுட்டிக்காட்டுகின்றார்.   அரச உத்தியோகத்தர் ஒருவருக்கு இந்த செயலணியினால் வழங்கப்படும் கடமைகள் அல்லது பொறுப்புக்களை அவர்கள் நிறைவேற்றாத பட்சத்தில், அது தொடர்பில் நேரடியாக தன்னிடம் அறிவிக்குமாறு ஜனாதிபதி இந்த செயலணிக்கு வர்த்தமானி ஊடாக உத்தரவுபிறப்பித்துள்ளார். இந்த விடயமானது, கிழக்கு மாகாணத்திலுள்ள தமிழ் பேசும் அரச அதிகாரிகளுக்கு ஆபத்தான ஒரு விடயமாக அமையலாம் என சிரேஷ்ட ஊடகவியலாளர் கே.எம்.ரசூல் கூறுகின்றார். மனித உரிமை செயற்பாட்டாளர்கள் எதிர்ப்பு இலங்கை போன்ற பல்வேறு சமூக மக்கள வாழும் நாடொன்றில், மக்களின் பாரம்பரியத்தை பிரபலிக்கும் தொல்பொருள் போன்ற விடயங்களுக்கான செயலணிகள் ஸ்தாபிக்கப்படுமாக இருந்தால், அதில் மூவின மக்களும் இடம்பிடிக்க வேண்டியது கட்டாயமான விடயம் என இலங்கை மனித உரிமை ஆணைக்குழுவின் முன்னாள் ஆணையாளரும், மனித உரிமை செயற்பட்டாளருமான அம்பிகா சற்குணநாதன் தெரிவிக்கின்றார். அவ்வாறின்றி, சிங்கள இனத்தவரை மாத்திரம் இவ்வாறான நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுத்தும் சந்தர்ப்பத்தில், அது சிங்கள இனத்திற்கு சார்ந்த முடிவுகளாக அமையும் என்ற சாத்தியம் உள்ளதாகவும் அவர் கூறுகின்றார். அதுமாத்திரமன்றி, இந்த செயற்பாடு தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் இனங்களுக்கு சமத்துவத்தை வழங்கவில்லை என்பதை பிரதிபலிக்கின்றது எனவும் அவர் சுட்டிக்காட்டுகின்றார்.   இவ்வாறான செயலணியில் அனைத்து இனத்தவரும் உள்வாங்கப்பட்டிருக்கும் பட்சத்தில்,தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் இனத்தவரின் வரலாறு, அடையாளங்கள் சிதைக்கப்படும் அல்லது மறைக்கப்படும் என்ற சந்தேகம் எழாது என அவர் கூறுகின்றார். ஜனாதிபதியினால் நியமிக்கப்பட்ட இந்த செயலணி, ஜனாதிபதிக்கு மாத்திரமே பதில் கூறும் வகையில் உள்ளதாகவும், அதனால் அதன் செயற்பாடுகள் வெளிப்படையாக இருக்காது எனவும் அவர் தெரிவிக்கின்றார். இந்த செயலணியை பௌத்த சமய பிரதிநிதிகள் மாத்திரம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றமையினால், ஏனைய சமயங்கள் சமமாக கருதப்படவில்லை என்ற எண்ணமும் எழுவதாக அவர் குறிப்பிடுகின்றார். மூன்று இனத்தவரும் வாழ்கின்ற கிழக்கு மாகாணத்தில், சிங்கள இனத்தவர் மாத்திரம் தொல்பொருள் தொடர்பிலாக ஆராய்வதற்கு நியமிக்கப்பட்ட குழுவில் அங்கம் பெறுவார்களேயானால், அதுவும் அச்சத்தை ஏற்படுத்தும் ஒரு செயற்பாடு என அவர் கூறுகின்றார். அதுமாத்திரமன்றி, ஜனநாயக நாடொன்றில் ராணுவம் எந்தளவிற்கு தலையீடு செய்ய வேண்டும் என்ற விதிமுறைகள் காணப்படுகின்ற பின்னணியில், அனைத்து விடயங்களிலும் ராணுவம் உள்வாங்கப்படுவது அச்சத்தை ஏற்படுத்துவதாக அவர் சுட்டிக்காட்டுகின்றார். இந்த செயற்பாடானது ஜனநாயகத்தை கேள்விக்கு உட்படுத்தியுள்ளதாக அவர் குறிப்பிடுகின்றார்.   ஜனாதிபதியினால் நியமிக்கப்பட்டுள்ள இந்த செயலணியின் ஊடாக இவ்வாறான அச்ச நிலைமைகள் தோன்றுவதாக இலங்கை மனித உரிமை ஆணைக்குழுவின் முன்னாள் ஆணையாளரும், மனித உரிமை செயற்பட்டாளருமான அம்பிகா சற்குணநாதன் தெரிவிக்கின்றார். ஜனாதிபதி ஊடகப் பிரிவின் அறிக்கை இலங்கையிலுள்ள மரபுரிமைகள், இயற்கை வளங்கள் ஆகியன மனித செயற்பாடுகளினால் அழிவடையும் அபாயம் ஏற்பட்டுள்ளதாக ஜனாதிபதி ஊடகப் பிரிவு அறிக்கையொன்றின் ஊடாக தெரிவித்துள்ளது. இலங்கை தேசிய ரீதியாகவும், சர்வதேச ரீதியாகவும் இந்த மரபுரிமைகளை பாதுகாப்பதற்கான உடன்படிக்கைகளை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளதாக அதில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. இலங்கையின் தனித்துவத்தை தேசிய ரீதியாகவும், சர்வதேச ரீதியாகவும் பிரபல்யப்படுத்தல் மற்றும் அம்மரபுரிமைகளை மேம்படுத்துவதற்கான பரிந்துரைகளை முன்வைத்தல் இந்த செயலணியின் பொறுப்பு என ஜனாதிபதி ஊடகப் பிரிவு கூறுகின்றது   https://www.bbc.com/tamil/sri-lanka-52942701
    • துல்ப‌ன்  , ஜ‌யா அன்ர‌ன் பால‌சிங்க‌ம் ச‌ர்வ‌தேச‌ சூழ் நிலை அறிந்து அத‌ற்கு ஏற்ற‌ போல் காய் ந‌க‌ர்த்தினார் , எம்ம‌வ‌ர் வ‌ன்னியில் இருந்து கூட‌ அவ‌ச‌ர‌ப் ப‌ட்ட‌து உண்மை தான் , வாழ்க்கையில் எல்லாரும் பிழை த‌வ‌றுக‌ள் விடுவ‌து வ‌ழ‌க்க‌ம் , எல்லாரும் க‌ண்ண‌ மூடிட்டின‌ம் நாம் அவ‌ர்க‌ளை விம‌ர்சிக்காம‌ அடுத்த‌ க‌ட்ட‌த்த‌ நோக்கி ந‌க‌ர‌ பாப்போம்   ,   
    • இந்தியாவில் வாழ்ந்திருந்த காலத்தில்ன் ஆரம்பத்தில் மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோவிலுக்கு அருகாமையில் 1986 ம் ஆண்டின் நடுப்பகுதியில்  பாத்திமா மெஸ் எனும் பெயரில் ஒரு பதிவான காரல் வீட்டில் உணவகம் ஒன்று இருந்தது. அ வ்வஏளையில் தமிழ் நாட்டின் கிராமப்புற உணவின் சுவையை அங்குதான் நான் அறிந்துகொண்டேன் அதன்பைன்னராக நான் இந்தியாவில் வாழ்ந்தகாலங்களில் முன்னமே திட்டமிடாத பல பயணங்களை நான் மேற்கொண்டிருக்கிறேன் அது அப்போதைய காஸ்மீரிலிருந்து நேபாள் நாட்டின் தலைகர் காட்மண்ட் வரைக்குமானது, ஆனால் இப்போதுபோல் லடாக் எனும் பகுதிக்குப் பயணம் செய்வது அவ்வேளையில் அவ்வளவு சுலபமானதாக இருந்ததில்லை, தவிர காஸ்மீர் பயணம் நான் படித்த பிரசிடென்ஸ்சிக் கல்லூரியால் ஒழுங்குசெய்யப்பட்டது, ஆகவே அதுகூட மட்டுப்படுக்தப்பட்டதாகும் தவிர சென்னையில் சில உணவகங்கள் பிராந்திய உணவுகளை விற்பனை செய்ய இருந்தாலும் பாணிபஜார் பகுதியிலுள்ள ஆந்திரா முறையிலான உணவகம் யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து வருகைதரும் உணவுப்பிரியர்களுக்கு மிகவும் பிடிக்கும் காரணம் அங்கு கிடைக்கும் உறைப்பான கறி வகைகள். அவ்வுணவகத்துக்குப் பக்கத்தில் "உம்மிடி பங்காரு" எனும் பெயரில் அவ்வேளைய மட்ராசின் மேட்டுக்குடிகளுக்கான புடவைக்கடை இருந்தது நினைவு. இபோது இந்தியா காபி கவுஸ் இருக்க இல்லையா தெரியாது அங்கு பரிமாறும் காப்பி அலாதியான சுவையுள்ளது. வூட்லஸ்சும் அப்படியே. அவ்வேளையில் சானியனின் காப்பிக்கனவை நிறைவு செய்தது நரசுஸ் காப்பி ஆகும். தவிர மண்ணடி அதாவது பாரிஸ் கார்ணர் பர்மாபஜார் பகுதிக்கு அண்மித்து லிங்கிச்செட்டி தெரு  தம்புச்செட்டிதெரு மூலையில் என நினைக்கிறேன் அங்கு ஒரு சிறிய யூஸ் கடை இருந்தது அந்தப்பக்கம் யாராவது கிப்ஸ் சாராம்  வாங்கத் தெரிந்தவர்களுடன் போனால் அங்கு விற்கப்படும் சாத்துக்குடி யூசைச் சுவைக்கத் தவறுவதில்லை கண்முன்னாலேயே தயாரித்து நடுத்தரமான கிளாசில் ஊற்றித்தருவார்கள். தவிர ஊருக்கு ஊர் வைன் சாப் எனு பெயரில் மதுசாலைகள் இருந்தாலும் பல்லாவரம் சந்தியிலிருந்து கிழக்குப்பக்கமாக சென்னை ஏயார்போட்டுக்குப் பின்னால் பொழிச்சனூர் எனும் பகுதி அதிகமான செங்கல் சூழ்களும் பனைகளும் நிறைந்த பகுதியுமாக அப்போது இருந்தது அதையொட்டி ஒரு ஆறும் அப்போது  மாரிகாலங்களில் மட்டும் தண்ணீருடன் காணப்படும், இப்போது அப்பகுதி சென்னையின் பெரும் குடியிருப்புப்புப் பகுதியாக காலம் கபளீகரம் செய்யப்பட்டுவிட்டது. அவ்வேளையில் சென்னையை அண்டியுள்ள குறிப்பிட்ட சில பனங்கள்ளு ரசிகர்களுக்கான சரணாலையமாக இருந்தது அதில் நானும் அவ்வேளைகளில் புலம்பெயர் நாடுகளிலிருந்து வரும் எம்மவர்களும் அடக்கம்.  திருப்பதியில் சாமிகும்பிட்டுவிட்டு வரும்போது கையில் ஒரு சிறிய லட்டும் அதோடு அன்னதானத்துக்கான ஒரு டோகனும் கொடுப்பார்கள் கொஞ்சம் மினக்கேடுதான் ஆனால் உள்ளே நுளைந்து அந்தச்சாப்பாடைச் சாப்பிட்டால் வெறும் சாம்பார் சாதம் தான் ஆனால் அதற்குள் முதக்கும் செத்தமிளகாயைக் கேட்டு வாங்கிக் கடித்துச் சாப்பிட்டால் சின்னக்கடையில் மீன் விற்கும் அக்கா சொல்ல்கிறமாதிரி "ஆண்டவரின் விலா எலும்பு தெரியிம்"