Jump to content
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt

இத்தாலிய காளை வாங்க போனேன் 380 பரப்பு காட்டுடன் வீடு வந்தேன்!


Recommended Posts

  • கருத்துக்கள உறவுகள்

இத்தாலிய காளை வாங்க போனேன் 380 பரப்பு காட்டுடன் வீடு வந்தேன்.

spacer.png

எனது காக நண்பன் உளவின் சிதறிய சிறகுகளை வீட்டுக்கு பின்னால் தோட்டத்தில் அடக்கம் செய்து கொண்டிருந்தேன்.   எனக்கு கண் குளமாக இருந்தது.  எப்படி கம்பீரமாக கறுப்பிலும் கறுப்பு பழ பழக்க தனது குடும்பத்தின் பாதுகாப்பிற்காக பாடுபட்டவன்.   மனிதருக்கு கூட இந்த குணம் நவீன உலகில் இல்லை.

எனது மகள் பின்னுக்கு ஓடும் சிற்றோடையில் இருந்து அழகான ஒரு கல்லை எடுத்து உளவின் சமாதியின் மேல் வைத்தாள்.   எனக்கு அது பெரிய ஆறுதலாக இருந்தது.  எனது நண்பனின் செத்தவீட்டுக்கு ஒருத்தர் வந்து அவனுக்கு மரியாதையை செலுத்தும் போது தோழில் இருக்கும் பளு நழுவும்.

அமைதியாக அந்த கல்லை வெறித்து பார்த்து கொண்டு நிற்கும்போது, கைபேசி அதறியது. 
"மாலை வந்தனங்கள், நீங்கள் விரும்பிய காளை சவாரி கிளம்ப தயாராக இருக்கிறது" உருகினாள் இத்தாலிய  காளை சந்தைகாரி.  

எனது துணைவியை நான் முதல் நாள் சந்திக்கும் போது அவளுக்கு பிடித்த சவாரியை அறிந்து பதினாறு வருடங்களாக அவளது கனவை நிறைவேற்ற உழைத்து காசு சேர்த்து வைத்திருந்தேன்.  

மே 16, எமது வருட சந்திப்பு நாளில் இத்தாலிய காளையில் வந்து அவளை ஆச்சரிய படுத்துவது எனது பதினாறு வருட கனவு. 

சந்தை வந்து சேர்ந்தேன்.  வாசலில் கரிய காளை ஒன்று சீறி கொண்டு நின்றது.  

கோட்டு சூட்டுடன் வியாபாரி "இந்த காளை போல் பல இல்லை", திறப்பை...சீ...ஒரு கண்ணாடி துண்டை எடுத்து தடவினார்.  காளை எழுந்து சிவந்த கண்ணை திறந்து ஒருக்கால் சீறி காட்டியது.   நான் விரிந்த கண்களுடன் பார்ப்பதை கண்டு "இந்த காளை 2.2 செக்கண்டில் நூறு மைல் பாயும்".  

வாலை முறுக்கி இன்னும் காளை சீறியது.  "எவ்வளவு  புண்ணாக்கு தண்ணி தேவை?" நான்.  
"லீட்டருக்கு 3 கட்டை போகும்?"  வியாபாரி.  
"என்னது 3 கட்டையோ? எண்ட 1996 யப்பானிய காளை இப்பவும் 12 கட்டை ஓடுது" குழப்பத்துடன் நான்.

"இத்தாலிய காளை வாங்கும் நீ புண்ணாக்கை பற்றி யோசிக்கலாமா?  உனது துணைவியின் கனவு" வியாபாரி விற்றார்.

"எவ்வளவு காப்புறுதி?  எத்தனை மாதம் இதை கனடாவில் ஓடலாம்?" நான் காளை பராமரிப்பு கணக்கியலில் குறி.

"கிட்டத்தட்ட மாதம் ரெண்டாயிரம் வரும்.  5 மாதங்கள் ஓடலாம்" வியாபாரி.  

"அடுத்த 7 மாதங்கள்?" நான் 

"உண்ட யப்பானிய கிழட்டு காளையை பாவி" வியாபாரி விடாமல்.

காளைக்கு மேல் ஏறினேன்.  எதோ தெருவோடு படுத்திருப்பது போல் ஒரு உணர்வு.  காளை நகர தொடங்க தட தட என்று தெரு பள்ளங்கள் காளை ஓட்டத்தை அதிர வைத்தது.  பெருத்தெரு வந்தோம்,  "காளைக்கு தண்ணிய காட்டு" வியாபாரி.   வாளை முறுக்கினேன்.  காளை புழுதி கிளப்பியது.  ஒன்று இரண்டு என்று எண்ணுவதற்குள் 140 கட்டை வந்துவிட்டது.

திரும்பி சந்தை வந்து சேர்ந்தோம்.  வியாபாரி நான் மகிழ்ச்சியாக வருவேன் என்று நம்பி ஏமாந்தார்.

"எனக்கு இந்த காளை பெரிதாக பிடிக்கவில்லை.  துணைவிக்காக வாங்குகிறேன்" நான்.

எனக்கு பிடிக்கவில்லை என்றவுடன் "கோவிட் பிரச்சினையால் நாம் நல்ல விலை போட்டு உனக்கு தர முடியும்" வியாபாரி.   "இந்த அவன்டதோர் இன காளை 5 லட்ச்சம் வரும்.  உனக்காக வரி இல்லாமல் தரலாம்"

"இந்த காசுக்கு நான் 700 பிள்ளைகளுக்கு வாழ் நாளுக்கு கல்வி கொடுக்கலாம்" உள்ளுக்குள் நினைப்பு.

விவசாயியின் சந்தை கணக்கியல் வேலை செய்தது.  துணைவிக்கு கைபேசி அழைப்பு விடுத்தேன்.  நான் இத்தாலிய காளை சந்தையில் நிற்பதை போட்டு உடைத்தேன்.  உண்மையை சொன்னேன்.   அவர் சிரித்து கொண்டு "விக் அது 16 வருடங்களுக்கு முன்..எனக்கு இப்ப 7 கதிரை வோல்வோ காளைதான் விருப்பம்.  எண்டாலும் நீ ஸ்வீட்"  

எனக்கு என்ன சொல்வது என்று தெரியவில்லை.  ஆனால் காதலுக்காக ஒரு பெரிய பிழையை விடாமல் தப்பியது நிம்மதி.  எனது கையில் காசு.  மனதில் உளவு மற்றும் 11 வருடங்களுக்கு முன் மாவீரரர்களுக்கு கொடுத்த சத்தியம் திரும்ப திரும்ப ஓடியது.

அடுத்து எனது முதல் நாள் பாடசாலை பொறியியல்/வீட்டு முகவர்  நண்பனுக்கு அழைத்தேன்.  

"காணி வாங்கோணும்" நான். 

"டேய் உண்ட வீடு வாங்கின மாதிரி கூத்து நடக்காது தானே?" கேட்டான்.

"அதுக்கு உத்தரவாதம் நான் தரமுடியாது.  இது ஒரு நல்ல காரியத்திற்க்கு செய்கிறேன்" சிரித்தேன்.

"சரி எப்ப வாங்க போறாய்?" நண்பன்.
"இண்டைக்கே!" நான்.
"துணைவிக்கு தெரியும் தானே?" நண்பன் 
"ஓம்" நான்.
"எங்க பார்க்கிறாய்? டொரொண்டோவை சுற்றி உள்ள எல்லா நிலத்தையும் பஞ்சாபிக்காரர் வாங்கி விலைகளை உச்சியில் வைத்திருக்கிறார்கள்" நண்பன்.
"தெரியும் 11 வருடமா தேடுறன்.  பொடியள் குக்கிராம பக்கம் பார்க்க சொல்லுறாங்கள்.  அங்க பக்கத்தில நல்ல ஏரி கரையோரங்கள் பல உள்ளன" நான்.
"என்னது குக்கிராமமோ? கேள்விப்பட்டதில்லை" நண்பன்.


"ஓம் அந்த ஊரிண்ட பெயரே அது தான்.  பொடியள் சித்தியோட சென்ற வருடம் இங்க கொட்டேஜ் எடுத்து தங்கினவை.  காணியா பார்.  கட்டிடத்தோட தோட்டம் என்றால் 5 இத்தாலிய காளை விலை சொல்லுறாங்கள். இந்த விலை வீக்கம் நல்லதல்ல" நான். 
"ஓகே.  தேடி போட்டு அஞ்சல் போடுறன்" நண்பர் கைபேசியை மூடினார்.
சில நிமிடங்களில் கைபேசி அதறியது.  அஞ்சலில் 7 காணிகள்.  நண்பருக்கு காணி வாங்குவதன் எனது நிய காரணம் தெரியாது.  

காணி இணைப்புகளை அழுத்தி பார்க்கிறேன்.  16 பரப்பு  எரிக்கரையோடு, 800 பரப்பு காணி, தீவில் ஒரு காணி என்று ஒன்றும் எனக்கு பிடிக்கவில்லை.  ஏழாவது இணைப்பை வேண்டா வெறுப்பாக அழுத்தினேன்.

380 பரப்பு காணி!!! நண்பனை கைபேசியில் அழைத்தேன்.  "டேய் கடைசி இணைப்பை பார்"
"இந்த காணி தைலம் கடற்கரை தெருவிற்கும், காட்டு தெருவிற்கும் இடையில் இருக்கிறது" நண்பன்.
எனக்கு டிங் டிங் என்ற சகுன மணி அடிக்க தொடங்கியது.   மேலுள்ளவர்களின் ஆசி எனக்கு கிடைப்பதாக தோன்றியது. அவர்கள் காடும் கடற்கரையுமா வாழ்ந்தவர்கள்.  அவர்களின் ஆத்மாவிற்கு தைலம் வேறு.

"இது தான் மச்சி காணி" நான்.  
"டேய் தொடங்கிட்டாயா? உண்ட வீடு 11 எண்ணில் விழுது எண்டு வாங்கினவன் நீ"நண்பன் ஆதங்கத்துடன்.  அவரது நம்பிக்கைகளை பல தடவை உடைத்தவன் நான்.   நான் துணைவியை சந்தித்த நாள் முதல் வாழ்ந்த வீடுகள் அடுக்குமாடி கட்டிடங்கள் எல்லாம் கூட்ட 11 ஆக வரும்.  துணைவியின் தம்பி, சகோதரி, சித்தி, அம்மா எல்லோருடைய வீடுகளும் கூட்ட 11 வரும்.

"காணியை போய் நாளைக்கு பார்ப்பமே?" நான்.  நண்பருக்கு வீட்டில் இருந்து வேலை என்றபடியால் ஓமெண்டார்.

வண்டியை எடுத்து கொண்டு எனது கனடிய சாமன் லோறியை பார்க்க சென்றேன்.   யாழ் உறவுகள் என் தோட்டத்தில் சந்தித்து அடுத்தடுத்த நாட்களில் நடந்த நிகழ்வுகளால் நான் லோறியை சந்தித்து அவள் திருப்பி என்னை பச்சையம்மாவிடம் அழைத்து சென்று, நான்கு வருடங்களில் எனது வாழ்க்கை அவளது திட்டங்களை நிறைவேற்றும் ஒரு கருவியாக்கி விட்டாள்.  (இந்த கதையை இரு வருடங்கள் ஆக கிரகித்து எழுதி வருகிறேன்)

லோறி ஓக்வில் நகரில் ஏரி ஓரமாக தனது பத்து வயது மகளுடன் வாழ்கிறாள்.  அவள் பல்கலை விரிவுரையாளர் ஆனால் எனக்கு மட்டும் தான் அவள் ஒரு சாமன் என்று தெரியும்.  அவளில் எப்போதும் ஒளி வீசும்.  

வீட்டு வாசலில் என்னை நான்கு வருடங்களில் பின் கண்டு ஆச்சரியத்தோடு ஓடி வந்து கட்டி பிடித்தாள்.
நான்"கோவிட்..." 
"சும்மா வாயை பொத்து" கடிந்தாள்.  " வா இரு... தேசிக்காய் தண்ணி தரட்டா?  குடும்பம் எப்படி? மகள் வளர்ந்திருப்பாளே?"  அவள் பதட்டமாக கேள்விகளை வீசினாள்.   பின்னிருந்த பெரிய தேக்கு மரத்தில் இருந்து "கா கா கிர் கர் கிர்" எனது எஞ்சிய குடும்பம் தாமும் வந்து பேசி கொண்டிருந்தது.  

"குடும்பம் சுகமா இருக்கு. பொடியளோட நல்ல பம்பல்.  உன் மகள் எங்கே?" நான்.

"மகள் பாட்டி வீடு சென்றுவிடடாள்.  விக் என்ன பிரச்சினை?" அவள். அவளிடம் ஒன்றும் மறைக்க முடியாது. டொரொண்டோ நகரில் கைவிட்டு எண்ண கூடிய சாமன்களில் அவளும் ஒருத்தி.  

"என்னால் இங்கு இனிமேல் இருக்கமுடியாது.  சம்திங் இஸ் றொங்!" நான் எனது காக குடும்பம் காணாமல் போனதை பற்றி ஒப்பாரி வைத்தேன்.  

"விவசாயி நீ போனால் மேற்கு பக்கம் நான் மட்டும் தானா?" லோறி  "என்னால் அவ்வளவு குப்பைகளை தனியாக சந்திக்கமுடியாது. நீ தேவை"

"மன்னிக்கோணும் சகோதரி... எனது நகரில் இப்போது தொடருந்து நிலையம் பெரிது கட்டி 3 மைல் தொடரூந்துகள் எப்போதும் பயணிக்கின்றன.  விமானங்கள் இப்போது சற்று ஓய்ந்தாலும் திரும்பி வந்து ஒரே இரைச்சல்.  மற்றும் இப்போது வெளியிடும் அலைவரிசையும் சரி இல்லை.  எனக்கு நிம்மதியாக நித்திரைக்கு போக ஏலாது.   மற்றும் நகரில் இப்போது குடியேறும் தெற்காசியர்களும் காசு காசு என்று ஓடுகிறார்கள்.  வாகன நெரிசடி..." நான் அவளிடம் அனுமதி பெற குறைகளை அடுக்கினேன்.

"அவர்கள் எல்லோரும் அவளின் பிள்ளைகள் தானே எம்மை போல...ஏன் தவிர்க்கிறாய்?" அவள்.

"நான் 30 வருடத்திற்கு பிறகு ரெண்டு தடவை ஊருக்கு போனேன்.  அங்கு எம்மவர் படும் அவதியையும் நிம்மதியின்மையும் பார்த்து நொந்துவிட்டேன்.  இங்கும் எம்மவர் காசை தேடி ஓடி மன உளைச்சலில் இருக்கிறார்கள்.  பலர் தமது போர் வடுக்களுக்கு மருந்திடாமல் தற்கொலை செய்கிறார்கள் அல்லது தமது குழந்தைகளை வதைக்கிறார்கள்.  காசு இருந்தாலும் மிச்சம் பிடிக்க குப்பை சாப்பாடுகளை உண்டு இறக்கிறார்கள்.  ஆன்மீகம் ஒரு நக்கல் வார்த்தையாகி விட்டது.  எண்ட காவலர்களுக்கு நான் சத்தியம் கொடுத்திட்டேன்" நான் பயத்தோடு அவளை பார்க்கிறேன்.  அவள் போய் துலை என்று சொல்வாளா என்ற ஆவல்.
"நீ அப்ப என்னை இங்கே தனியாக விட போறாயா?  அவள் உன்னை எங்கே அழைக்கிறாள்?" அவளின் முகத்தை வாசிக்க முடியவில்லை.  அவள் ஞான கண்ணை திறந்துவிடடாள்.

அவளுக்கு  எனது திடமான முடிவு எனது அல்ல என்று தெரியும்.

"தைலம் கடற்கரை என்ற கிராமம் அது குக்கிராமத்தில் உள்ள 16 கிராமங்களில் ஒன்று" நான் தெம்புடன். 

"ம்ம்ம் அது அனிசினாபி பூர்வகுடிகள் வாழும் பகுதி.  அவர்கள் 11,000 வருடங்களாக இங்கே வாழ்கிறார்கள்.  
அவர்கள் வடக்கு பனி பாறைகள் உருகி பெருவெள்ளம் எடுத்த போது அடித்து கொண்டு வந்த கடல் மணல்கள் தான் இந்த ஏரியை சுற்றி இருக்கிறது" சாமன் தொடர்ந்தாள்.   இதுக்கு தான் நான் அவளிடம் வந்தேன். நான் காணியை கைபேசி வரைபடத்தில் காட்டினேன்.  

சாமன் புன்முறுவலுடன் "அவள் உனது நோக்கத்திற்காக சரியான இடத்திற்கு தான் கொண்டு போயுள்ளாள்.  உனது காணிக்கு போஸ்டக்வாமி அல்லது உருண்டோடும் மணல் குன்றுகள் என்று பெயர்.   மனிருலின் தீவுக்கு பக்கத்தில் இருக்கிறது.  அனிசினபிமோவின்  பாசையில் அதன் அர்த்தம் பெரிய ஆத்மா.  இதை ஓடாவா, அனிசினாபி, ஓஜிப்வே பூர்வ குடிகள் புனிதமான தீவு என்பார்கள்.  இவர்களை மூன்று நெருப்புகளின் மக்கள் என்பார்கள்" 

எனக்கு கேட்க கேட்க மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. முகத்தில் அதை கண்டவள்.
"உன் மக்களும் கடலையும், விவசாயத்தையும் சார்ந்து வாழ்ந்தது போல் தான் இங்கும் எல்லோரும் ஏரியையும் விவசாயத்தையும் நம்பி தான் வாழ்கிறார்கள்.  இந்த ஏரியில் சுழற்சி இருப்பதால் பனியாக உறையாது.  365 நாளும் மீன் பிடிக்கலாம். வள்ளத்தில் ஏறி எதிரே இருக்கும் நீலகிரிகளுக்கு போகலாம்.  உனக்கும் உன் உறவுகளுக்கும் தைலமாக இருக்கும்.  நீங்கள் வேருடன் பிடுங்கி வெளிநாடுகளுக்கு எறியப்பட்டவர்கள்.  அது தான் நீ உன் வேரை தேடி போகிறாய்."

"ஆனால் உலக போர் 3 தொடக்கி சாவு தொடங்கும் போது அதை நடாத்தும் மேற்குலகம் அவ்வளவு குப்பைகளையும் அள்ளும்.   மோசமான அதிர்வுகள் டொரொண்டோ நோக்கி வரும்.   நானும் எங்கட ஸ்கார்ப்ரொ நண்பரும் இன்னும் சிலரும் தான் மிச்சம்.   அவரில் ஒருத்தருக்கு உடல் பூரா கட்டி வந்துவிட்டது.  அவர் தன்னை சுத்திகரிப்பதை விட்டு அந்த அதிர்வுகள் அவரை பாதித்துவிட்டது"  அவள் என்னை தீர்க்கமாக பார்த்தாள்.

"நான் அழைக்கும் போது வருவாயா" கேட்டாள்.  "பறந்து வருவேன் தாயே"நான்.

"சரி உன் தோட்டத்தை, கோவிலை கட்டும் போது என்னை அழை" அவளின் ஞான கண் என்னை ஊடுகதிராக பாய்ந்திருக்கவேண்டும்.

"ஓம் பச்சையம்மாவிற்கு பூர்வகுடிகள் ரிக்கி கொட்டில் கோவில், எனது காடு சீடர் மரம் கொண்டு கட்டப்போகிறேன்.  இங்கு பூர்வகுடி சமயம், சைவம், கிறித்தவம் மற்றும் இஸ்லாம் புத்தக சாலைகள் உள் இருக்கும்" அவளுக்கு தெரிந்திருந்தாலும் திட்டத்தை ஒப்பிட்டேன்.  

அவள் கொஞ்சம் பெருமையுடன் என்னை பார்த்து ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டாள்.  அவள் என்னை மனமாற்றம் முன் இன்னொரு கட்டிப்பிடி கொடுத்துவிட்டு கிளம்பினேன்.

எனக்கு அனுமதி கிடைத்ததில் இத்தாலிய காளை வாங்காமல் ஒரு நிலம் வரப்பிரசாதமாக கிடைத்ததில் மகிழ்ச்சி.

நண்பரை அழைக்கின்றேன். "வாங்குவம்"  நான்.  "டேய் இன்னும் நிலத்தை பார்க்கவில்லை" நண்பன்.

அடுத்த நாள் தைல ஊரின் சந்தியில் நண்பருடன் இடது பக்கம் திரும்பினேன்.  கிராம பெருந்தெரு சந்தியில் மாதா கோவில், பொறியியல் நிறுவனம், கல்லறை மற்றும் சிறு பத்திரிகை நிறுவனம்.   மாதா கோவில் பின்னால் பலர் வந்து தண்ணீர் பிடித்து சென்றார்கள்.   

எனக்கு கவலை வர "மச்சி இங்க நிலத்தடி தண்ணி ஒரு பிரச்சினையோ? நிப்பாட்டு கேட்பம்"

கேட்டோம். ஒரு பெண்மணி புன்முறுவலுடன் "இது இலவச ஸ்ப்ரிங் தண்ணீர். கடைக்கு போனால் போத்தல் $5. 
 இந்த கிராமத்திற்கு கீழ் 11,000 வருட இயற்கை நீர் தேக்கம் உள்ளது "  

கவலை பறந்து 32 பற்களும் முன்வந்தன.  கிராமத்தில் 40 கிலோமீட்டர் தான் வேகம்.  ஆறுதலாக செல்லும் போது  முன்னுக்கு நீலகிரி தெரிந்தது.  மனதை அள்ளியது.  

"எது காணி?" நான் பொறுமை இழந்தேன்.  

"தைல கடற்கரை வரவேற்கிறது என்று போட்டிருக்கும் பதாகை உன் காணி வாசலில் தான் இருக்கிறது" நண்பர் சிரிப்புடன்.  

எனக்கு வரவேற்பு என்று வேறு சகுனம்.  கேட்கவா வேண்டும்.  

"பொறியியலாளர் மைக் இப்போது வருவார்.  காணியை சுற்றிப்பார்ப்போம்." நண்பர்.

:"கொஞ்சம் பொறு முன்வீட்டு காரருக்கு கதை கொடுப்போம்" நான்.

"வணக்கம் நான் விவசாயி விக்  உங்களது வீட்டுக்கு முன்னாள் உள்ள காணியை வாங்க திட்டம்" அறிமுகப்படுத்தினேன்.

"வணக்கம் நான் டிம்.  நான் பிறந்து வளர்ந்து இங்கு தான் எனது 60 வருட வாழ்க்கையில் யாரும் இங்கு குடியிருக்கவில்லை.   நானும் இந்த காணியை வாங்க திட்டமிட்டேன் ஆனால் முன் தெருவால் செல்ல அமைச்சு விடவில்லை.  காட்டு தெருவால் தான் காணிக்கு பாதை" டிம் 

நண்பரின் முகத்தில் சந்தேக அலைகள்.

"இந்த காணி நல்ல காணி ரெண்டு ஓடைகள், ரெண்டு குளங்கள், நீர் வீழ்ச்சி எல்லாம் இருக்கு.  குளத்தில் பைக், ட்ரவுட் என்று நல்ல மீன்கள் உள்ளன. அந்த மீன்கள் ருசியோ ருசி" வாயை பொச்சடிச்சு காட்டினார்.

பருத்தித்துறை போய் ஒவ்வொரு நாளும் மாமருடன் மீன் வாங்கியது நினைவு வந்து போனது.

பொறியியலாளர் வர விடைபெற்று காடு புகுந்தோம்.  வாசலில் 60 அடி உயர மணல் குன்றுகள் அதன் மேல் தேக்கு, பைன், மேப்பில் போன்ற வைரிய மரங்கள் வான் தொட்டு நின்றன.

மைக் தைல தெருவில் இருந்து 300 அடி தள்ளி உள்ளுக்குள் ஒரு குன்றை எடுத்து அதில் எப்படி எம் வீட்டை கட்டலாம் என்று சிந்தனை கொடுத்தார்.  அதை கேட்கவே மகிழ்ச்சி பொங்கியது.

"நீங்கள் நில அளவீடு செய்யவேண்டும், தெரு அமைச்சுடன் வாசல் பற்றி கேட்கவேண்டும், கேந்திர டோபோகிராபி செய்யவேண்டும், பின் கட்டிட அனுமதி பெறவேண்டும்" மைக் 

"14000 சதுர அடிக்கு கட்டிடம் அமைக்க அனுமதி உள்ளது" நண்பர். 

"நல்லவிடயம்.  மலசலகூட குழியமைப்பு செய்யவேண்டும் அப்படியே கிணறும் கிண்டவேண்டும்.  கிணறு கிண்ட தண்ணீர் தேடி கண்டுபிடிப்பவருக்கு மூவாயிரம் டொலர், பின் கிணறு கிண்டி கொங்கிறீட் போட்டு மூட ஒரு ஐம்பதாயிரம் முடியும்" மைக் 

"எப்படி கிணறு கண்டுபிடிப்பவருக்கு தெரியும்?  அவர் ஏதாவது கருவி பாவிக்கிறாரா?" நண்பர்.

"இல்லை அவர்களுக்குள் தண்ணீர் கண்டுபிடிக்கும் புலன்கள் உள்ளது. இட்ஸ் அமேஸிங்" மைக் 

"இவனும் அப்படி ஒருத்தன் தான்" என்னை காட்டினார் நண்பர்.  நான் இல்லை என்று அசடு வழிந்தேன்.

"இது தான் லொட் 1, பலகாலமாக வாங்காமல் இருந்தது.  இங்கு கரடி, ஓநாய்கள், மூஸ் என்று எல்லா மிருகங்களும் வரும்.  கரடியை கண்டால் கீழ் நிலம் நோக்கி ஓடுங்கள் அவற்றின் முன்னம் கால்கள் சிறிது என்ற படியால் அவர்களால் கீழ் நோக்கி ஓடமுடியாது"சிரித்தார் மைக்.  அரண்டார் நண்பர்.

"நன்றி மைக்.  நாம் வீடு தோட்ட கட்டுமானம் எல்லாம் இந்த குக்கிராம நிறுவனங்களை வைத்து கட்ட திட்டம்" நான்.  மைக்கின் 32 பல்லும் இப்போது முன்னுக்கு.

"நன்றி விக்.  எமது கிராமத்தில் 3 சாப்பாடு கடை, ஒரு அங்காடி, பிள்ளைகளுக்கு கடற்கரை விளையாட்டு அங்காடிகள் தான்.  உங்களது முதலீடு கிராமத்திற்கு ஊக்கத்தை கொடுக்கும்"  மைக்.  அவரது ஊர் பற்றை பார்த்ததில் எனக்கும் இந்த ஊரில் ஒருத்தனாக ஆசை கூடியது.

நாம் திரும்பி குன்றுகள் பள்ளங்களை ஓடைகளை தாண்டி முன் தெரு நோக்கி வரும்போது ஏதோ என் கண்ணை உறுத்தியது.

"எப்படி அந்த வட்ட கொங்கிறீட் கல் இங்கே உள்ளே வந்தது.  உறுத்துகிறதே?"நான் 

"கொஞ்சம் பொறு" மைக் ஓடி சென்று அந்த வட்ட கல்லை மூச்சு பிடித்து தூக்கினார்.  கீழே கிணறு.  மைக்கின் முகம் அரண்டு என்னை பார்த்தது. 

"உன் நண்பன் சரியா தான் சொன்னான்.  இது அறுபது வருடத்திற்கு முன் இருந்த கிணறு.  நீ குறைந்த செலவுடன் புனரமைக்கலாம். ஐம்பதாயிரம் சேமித்துவிட்டாய். இல்லாவிட்டால் 470 அடி அகலம் 2500 அடி  நீளமுள்ள காணியில் ஊசி தேடுவது போல் இருக்கும் " மைக் புன்முறுவலுடன்.  

மைக்கிக்கு இன்னொரு பொறியியலாளர் கிராமத்திற்கு வருவதில் பெரு மகிழ்ச்சி.  அவரும் தைல கடற்கரையை எனக்கு விற்றார்.

நான் கிணறு கண்டுபிடித்தபின் எனது நண்பரும் தனது நம்பிக்கைகளை தளர்த்த தொடங்கினார்.

"காணிக்கு விலையை பேசுவம்.  ஏழு வருடங்களாக விலை போகாமல் இருக்கு. அரை பாதி விலை போட்டு பாப்பம்.  கிராமத்தில 8 பரப்பு எழுபதாயிரம் போகுது" நண்பர்.

நாம் இப்போது பொடி நடையாக கடற்கரைக்கு வந்திருந்தோம்.  உள்ளூர் வாசிகள் முகமூடிகள் இல்லாமல் நிறைந்திருந்தார்கள்.  எமது காணிக்குள்ளால் ஓடும் ஓடையும் அங்கு வந்து சேர்ந்திருந்தது.   

அந்த குளிர்ந்த சுத்தமான நீருக்குள் காலை நனைத்து கொண்டே அடுத்த நடவடிக்கைகளை திட்டமிட்டோம்.

அடுத்த நாள் நண்பர். "கடன் இல்லமால் காசில் வாங்குவதால் வெகுவேகமாக வாங்கலாம். யூலை 5 திகதி இரவு எமது கொண்டிசன் முடியும்.  அதற்குள் எல்லா அமைச்சு, கிராம விடயங்களையும் துருவ வேண்டும். யூலை 25 உனக்கு காணி கிடைக்கும்"

வாய் விட்டு விசரன் போல் சிரித்தேன்.  ஒரு உறவு இதை ப்ளோக்  தியறி என்று மெய்யியலில் பதிவிட்டது ஞாபகம் வந்தது.

"ஆர் யு ஓகே?" நண்பர்.  அவர் கொழும்பில் இருந்து வந்தவர்.  வெடி சத்தமோ எமது இனத்தில் முக்கிய தினங்கள் பற்றி தெரியாது.

"ஓம் மச்சி. ஆனால் கிணறை பற்றி சொல்லாதே விலையை குறைக்கமாட்டினம்" எனக்குள் 11 வருடங்களின் பின் அவர்களின் சத்தியத்தை நிறைவேற்றும் உணர்ச்சி சூடாக ஓடி திரிந்தது.

யூலை 3: "நல்ல செய்தி.  தெரு அமைச்சு எமக்கு முன் பக்க வழி தந்துள்ளார்கள்"

யூலை 24:  "நற்செய்தி. எல்லாம் முடித்துவிட்டோம்.  இந்த காணியின் விற்பனையில் சிறு பங்கு சிக் கிட்ஸ் ஹோம் செல்லும்.  நாளைக்கு நீ காணியில் உன் பிறந்த நாளை கொண்டாடலாம்" நண்பர்.

யூலை 25: குடும்பம் குட்டிகளுடன் சென்று கடற்கரையில் விளையாடி பின் காணிக்குள் நடை சென்றோம். இரு ஓடைகள் சேரும் சந்திப்பில் நான் ஓடை நீரில் கால்களை வைத்துக்கொண்டு இருந்தேன்.  

பக்கத்தில் நின்ற  நூறடி தேக்கில் எனது மிஞ்சிய 5 காக குடும்பம் தமது புது வீட்டை பற்றி ஆர்ப்பரித்து கொண்டிருந்தன.  

spacer.png

Edited by விவசாயி விக்
  • Like 12
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
5 minutes ago, விவசாயி விக் said:

இத்தாலிய காளை வாங்க போனேன் 380 பரப்பு காட்டுடன் வீடு வந்தேன்.

spacer.png

எனது காக நண்பன் உளவின் சிதறிய சிறகுகளை வீட்டுக்கு பின்னால் தோட்டத்தில் அடக்கம் செய்து கொண்டிருந்தேன்.   எனக்கு கண் குளமாக இருந்தது.  எப்படி கம்பீரமாக கறுப்பிலும் கறுப்பு பழ பழக்க தனது குடும்பத்தின் பாதுகாப்பிற்காக பாடுபட்டவன்.   மனிதருக்கு கூட இந்த குணம் நவீன உலகில் இல்லை.

எனது மகள் பின்னுக்கு ஓடும் சிற்றோடையில் இருந்து அழகான ஒரு கல்லை எடுத்து உளவின் சமாதியின் மேல் வைத்தாள்.   எனக்கு அது பெரிய ஆறுதலாக இருந்தது.  எனது நண்பனின் செத்தவீட்டுக்கு ஒருத்தர் வந்து அவனுக்கு மரியாதையை செலுத்தும் போது தோழில் இருக்கும் பளு நழுவும்.

அமைதியாக அந்த கல்லை வெறித்து பார்த்து கொண்டு நிற்கும்போது, கைபேசி அதறியது. 
"மாலை வந்தனங்கள், நீங்கள் விரும்பிய காளை சவாரி கிளம்ப தயாராக இருக்கிறது" உருகினாள் இத்தாலிய  காளை சந்தைகாரி.  

எனது துணைவியை நான் முதல் நாள் சந்திக்கும் போது அவளுக்கு பிடித்த சவாரியை அறிந்து பதினாறு வருடங்களாக அவளது கனவை நிறைவேற்ற உழைத்து காசு சேர்த்து வைத்திருந்தேன்.  

மே 16, எமது வருட சந்திப்பு நாளில் இத்தாலிய காளையில் வந்து அவளை ஆச்சரிய படுத்துவது எனது பதினாறு வருட கனவு. 

சந்தை வந்து சேர்ந்தேன்.  வாசலில் கரிய காளை ஒன்று சீறி கொண்டு நின்றது.  

கோட்டு சூட்டுடன் வியாபாரி "இந்த காளை போல் பல இல்லை", திறப்பை...சீ...ஒரு கண்ணாடி துண்டை எடுத்து தடவினார்.  காளை எழுந்து சிவந்த கண்ணை திறந்து ஒருக்கால் சீறி காட்டியது.   நான் விரிந்த கண்களுடன் பார்ப்பதை கண்டு "இந்த காளை 2.2 செக்கண்டில் நூறு மைல் பாயும்".  

வாலை முறுக்கி இன்னும் காளை சீறியது.  "எவ்வளவு  புண்ணாக்கு தண்ணி தேவை?" நான்.  
"லீட்டருக்கு 3 கட்டை போகும்?"  வியாபாரி.  
"என்னது 3 கட்டையோ? எண்ட 1996 யப்பானிய காளை இப்பவும் 12 கட்டை ஓடுது" குழப்பத்துடன் நான்.

"இத்தாலிய காளை வாங்கும் நீ புண்ணாக்கை பற்றி யோசிக்கலாமா?  உனது துணைவியின் கனவு" வியாபாரி விற்றார்.

"எவ்வளவு காப்புறுதி?  எத்தனை மாதம் இதை கனடாவில் ஓடலாம்?" நான் காளை பராமரிப்பு கணக்கியலில் குறி.

"கிட்டத்தட்ட மாதம் ரெண்டாயிரம் வரும்.  5 மாதங்கள் ஓடலாம்" வியாபாரி.  

"அடுத்த 7 மாதங்கள்?" நான் 

"உண்ட யப்பானிய கிழட்டு காளையை பாவி" வியாபாரி விடாமல்.

காளைக்கு மேல் ஏறினேன்.  எதோ தெருவோடு படுத்திருப்பது போல் ஒரு உணர்வு.  காளை நகர தொடங்க தட தட என்று தெரு பள்ளங்கள் காளை ஓட்டத்தை அதிர வைத்தது.  பெருத்தெரு வந்தோம்,  "காளைக்கு தண்ணிய காட்டு" வியாபாரி.   வாளை முறுக்கினேன்.  காளை புழுதி கிளப்பியது.  ஒன்று இரண்டு என்று எண்ணுவதற்குள் 140 கட்டை வந்துவிட்டது.

திரும்பி சந்தை வந்து சேர்ந்தோம்.  வியாபாரி நான் மகிழ்ச்சியாக வருவேன் என்று நம்பி ஏமாந்தார்.

"எனக்கு இந்த காளை பெரிதாக பிடிக்கவில்லை.  துணைவிக்காக வாங்குகிறேன்" நான்.

எனக்கு பிடிக்கவில்லை என்றவுடன் "கோவிட் பிரச்சினையால் நாம் நல்ல விலை போட்டு உனக்கு தர முடியும்" வியாபாரி.   "இந்த அவன்டதோர் இன காளை 5 லட்ச்சம் வரும்.  உனக்காக வரி இல்லாமல் தரலாம்"

"இந்த காசுக்கு நான் 700 பிள்ளைகளுக்கு வாழ் நாளுக்கு கல்வி கொடுக்கலாம்" உள்ளுக்குள் நினைப்பு.

விவசாயியின் சந்தை கணக்கியல் வேலை செய்தது.  துணைவிக்கு கைபேசி அழைப்பு விடுத்தேன்.  நான் இத்தாலிய காளை சந்தையில் நிற்பதை போட்டு உடைத்தேன்.  உண்மையை சொன்னேன்.   அவர் சிரித்து கொண்டு "விக் அது 16 வருடங்களுக்கு முன்..எனக்கு இப்ப 7 கதிரை வோல்வோ காளைதான் விருப்பம்.  எண்டாலும் நீ ஸ்வீட்"  

எனக்கு என்ன சொல்வது என்று தெரியவில்லை.  ஆனால் காதலுக்காக ஒரு பெரிய பிழையை விடாமல் தப்பியது நிம்மதி.  எனது கையில் காசு.  மனதில் உளவு மற்றும் 11 வருடங்களுக்கு முன் மாவீரரர்களுக்கு கொடுத்த சத்தியம் திரும்ப திரும்ப ஓடியது.

அடுத்து எனது முதல் நாள் பாடசாலை பொறியியல்/வீட்டு முகவர்  நண்பனுக்கு அழைத்தேன்.  

"காணி வாங்கோணும்" நான். 

"டேய் உண்ட வீடு வாங்கின மாதிரி கூத்து நடக்காது தானே?" கேட்டான்.

"அதுக்கு உத்தரவாதம் நான் தரமுடியாது.  இது ஒரு நல்ல காரியத்திற்க்கு செய்கிறேன்" சிரித்தேன்.

"சரி எப்ப வாங்க போறாய்?" நண்பன்.
"இண்டைக்கே!" நான்.
"துணைவிக்கு தெரியும் தானே?" நண்பன் 
"ஓம்" நான்.
"எங்க பார்க்கிறாய்? டொரொண்டோவை சுற்றி உள்ள எல்லா நிலத்தையும் பஞ்சாபிக்காரர் வாங்கி விலைகளை உச்சியில் வைத்திருக்கிறார்கள்" நண்பன்.
"தெரியும் 11 வருடமா தேடுறன்.  பொடியள் குக்கிராம பக்கம் பார்க்க சொல்லுறாங்கள்.  அங்க பக்கத்தில நல்ல ஏரி கரையோரங்கள் பல உள்ளன" நான்.
"என்னது குக்கிராமமோ? கேள்விப்பட்டதில்லை" நண்பன்.


"ஓம் அந்த ஊரிண்ட பெயரே அது தான்.  பொடியள் சித்தியோட சென்ற வருடம் இங்க கொட்டேஜ் எடுத்து தங்கினவை.  காணியா பார்.  கட்டிடத்தோட தோட்டம் என்றால் 5 இத்தாலிய காளை விலை சொல்லுறாங்கள். இந்த விலை வீக்கம் நல்லதல்ல" நான். 
"ஓகே.  தேடி போட்டு அஞ்சல் போடுறன்" நண்பர் கைபேசியை மூடினார்.
சில நிமிடங்களில் கைபேசி அதறியது.  அஞ்சலில் 7 காணிகள்.  நண்பருக்கு காணி வாங்குவதன் எனது நிய காரணம் தெரியாது.  

காணி இணைப்புகளை அழுத்தி பார்க்கிறேன்.  16 பரப்பு  எரிக்கரையோடு, 800 பரப்பு காணி, தீவில் ஒரு காணி என்று ஒன்றும் எனக்கு பிடிக்கவில்லை.  ஏழாவது இணைப்பை வேண்டா வெறுப்பாக அழுத்தினேன்.

380 பரப்பு காணி!!! நண்பனை கைபேசியில் அழைத்தேன்.  "டேய் கடைசி இணைப்பை பார்"
"இந்த காணி தைலம் கடற்கரை தெருவிற்கும், காட்டு தெருவிற்கும் இடையில் இருக்கிறது" நண்பன்.
எனக்கு டிங் டிங் என்ற சகுன மணி அடிக்க தொடங்கியது.   மேலுள்ளவர்களின் ஆசி எனக்கு கிடைப்பதாக தோன்றியது. அவர்கள் காடும் கடற்கரையுமா வாழ்ந்தவர்கள்.  அவர்களின் ஆத்மாவிற்கு தைலம் வேறு.

"இது தான் மச்சி காணி" நான்.  
"டேய் தொடங்கிட்டாயா? உண்ட வீடு 11 எண்ணில் விழுது எண்டு வாங்கினவன் நீ"நண்பன் ஆதங்கத்துடன்.  அவரது நம்பிக்கைகளை பல தடவை உடைத்தவன் நான்.   நான் துணைவியை சந்தித்த நாள் முதல் வாழ்ந்த வீடுகள் அடுக்குமாடி கட்டிடங்கள் எல்லாம் கூட்ட 11 ஆக வரும்.  துணைவியின் தம்பி, சகோதரி, சித்தி, அம்மா எல்லோருடைய வீடுகளும் கூட்ட 11 வரும்.

"காணியை போய் நாளைக்கு பார்ப்பமே?" நான்.  நண்பருக்கு வீட்டில் இருந்து வேலை என்றபடியால் ஓமெண்டார்.

வண்டியை எடுத்து கொண்டு எனது கனடிய சாமன் லோறியை பார்க்க சென்றேன்.   யாழ் உறவுகள் என் தோட்டத்தில் சந்தித்து அடுத்தடுத்த நாட்களில் நடந்த நிகழ்வுகளால் நான் லோறியை சந்தித்து அவள் திருப்பி என்னை பச்சையம்மாவிடம் அழைத்து சென்று, நான்கு வருடங்களில் எனது வாழ்க்கை அவளது திட்டங்களை நிறைவேற்றும் ஒரு கருவியாக்கி விட்டாள்.  (இந்த கதையை இரு வருடங்கள் ஆக கிரகித்து எழுதி வருகிறேன்)

லோறி ஓக்வில் நகரில் ஏரி ஓரமாக தனது பத்து வயது மகளுடன் வாழ்கிறாள்.  அவள் பல்கலை விரிவுரையாளர் ஆனால் எனக்கு மட்டும் தான் அவள் ஒரு சாமன் என்று தெரியும்.  அவளில் எப்போதும் ஒளி வீசும்.  

வீட்டு வாசலில் என்னை நான்கு வருடங்களில் பின் கண்டு ஆச்சரியத்தோடு ஓடி வந்து கட்டி பிடித்தாள்.
நான்"கோவிட்..." 
"சும்மா வாயை பொத்து" கடிந்தாள்.  " வா இரு... தேசிக்காய் தண்ணி தரட்டா?  குடும்பம் எப்படி? மகள் வளர்ந்திருப்பாளே?"  அவள் பதட்டமாக கேள்விகளை வீசினாள்.   பின்னிருந்த பெரிய தேக்கு மரத்தில் இருந்து "கா கா கிர் கர் கிர்" எனது எஞ்சிய குடும்பம் தாமும் வந்து பேசி கொண்டிருந்தது.  

"குடும்பம் சுகமா இருக்கு. பொடியளோட நல்ல பம்பல்.  உன் மகள் எங்கே?" நான்.

"மகள் பாட்டி வீடு சென்றுவிடடாள்.  விக் என்ன பிரச்சினை?" அவள். அவளிடம் ஒன்றும் மறைக்க முடியாது. டொரொண்டோ நகரில் கைவிட்டு எண்ண கூடிய சாமன்களில் அவளும் ஒருத்தி.  

"என்னால் இங்கு இனிமேல் இருக்கமுடியாது.  சம்திங் இஸ் றொங்!" நான் எனது காக குடும்பம் காணாமல் போனதை பற்றி ஒப்பாரி வைத்தேன்.  

"விவசாயி நீ போனால் மேற்கு பக்கம் நான் மட்டும் தானா?" லோறி  "என்னால் அவ்வளவு குப்பைகளை தனியாக சந்திக்கமுடியாது. நீ தேவை"

"மன்னிக்கோணும் சகோதரி... எனது நகரில் இப்போது தொடருந்து நிலையம் பெரிது கட்டி 3 மைல் தொடரூந்துகள் எப்போதும் பயணிக்கின்றன.  விமானங்கள் இப்போது சற்று ஓய்ந்தாலும் திரும்பி வந்து ஒரே இரைச்சல்.  மற்றும் இப்போது வெளியிடும் அலைவரிசையும் சரி இல்லை.  எனக்கு நிம்மதியாக நித்திரைக்கு போக ஏலாது.   மற்றும் நகரில் இப்போது குடியேறும் தெற்காசியர்களும் காசு காசு என்று ஓடுகிறார்கள்.  வாகன நெரிசடி..." நான் அவளிடம் அனுமதி பெற குறைகளை அடுக்கினேன்.

"அவர்கள் எல்லோரும் அவளின் பிள்ளைகள் தானே எம்மை போல...ஏன் தவிர்க்கிறாய்?" அவள்.

"நான் 30 வருடத்திற்கு பிறகு ரெண்டு தடவை ஊருக்கு போனேன்.  அங்கு எம்மவர் படும் அவதியையும் நிம்மதியின்மையும் பார்த்து நொந்துவிட்டேன்.  இங்கும் எம்மவர் காசை தேடி ஓடி மன உளைச்சலில் இருக்கிறார்கள்.  பலர் தமது போர் வடுக்களுக்கு மருந்திடாமல் தற்கொலை செய்கிறார்கள் அல்லது தமது குழந்தைகளை வதைக்கிறார்கள்.  காசு இருந்தாலும் மிச்சம் பிடிக்க குப்பை சாப்பாடுகளை உண்டு இறக்கிறார்கள்.  ஆன்மீகம் ஒரு நக்கல் வார்த்தையாகி விட்டது.  எண்ட காவலர்களுக்கு நான் சத்தியம் கொடுத்திட்டேன்" நான் பயத்தோடு அவளை பார்க்கிறேன்.  அவள் போய் துலை என்று சொல்வாளா என்ற ஆவல்.
"நீ அப்ப என்னை இங்கே தனியாக விட போறாயா?  அவள் உன்னை எங்கே அழைக்கிறாள்?" அவளின் முகத்தை வாசிக்க முடியவில்லை.  அவள் ஞான கண்ணை திறந்துவிடடாள்.

அவளுக்கு  எனது திடமான முடிவு எனது அல்ல என்று தெரியும்.

"தைலம் கடற்கரை என்ற கிராமம் அது குக்கிராமத்தில் உள்ள 16 கிராமங்களில் ஒன்று" நான் தெம்புடன். 

"ம்ம்ம் அது அனிசினாபி பூர்வகுடிகள் வாழும் பகுதி.  அவர்கள் 11,000 வருடங்களாக இங்கே வாழ்கிறார்கள்.  
அவர்கள் வடக்கு பனி பாறைகள் உருகி பெருவெள்ளம் எடுத்த போது அடித்து கொண்டு வந்த கடல் மணல்கள் தான் இந்த ஏரியை சுற்றி இருக்கிறது" சாமன் தொடர்ந்தாள்.   இதுக்கு தான் நான் அவளிடம் வந்தேன். நான் காணியை கைபேசி வரைபடத்தில் காட்டினேன்.  

சாமன் புன்முறுவலுடன் "அவள் உனது நோக்கத்திற்காக சரியான இடத்திற்கு தான் கொண்டு போயுள்ளாள்.  உனது காணிக்கு போஸ்டக்வாமி அல்லது உருண்டோடும் மணல் குன்றுகள் என்று பெயர்.   மனிருலின் தீவுக்கு பக்கத்தில் இருக்கிறது.  அனிசினபிமோவின்  பாசையில் அதன் அர்த்தம் பெரிய ஆத்மா.  இதை ஓடாவா, அனிசினாபி, ஓஜிப்வே பூர்வ குடிகள் புனிதமான தீவு என்பார்கள்.  இவர்களை மூன்று நெருப்புகளின் மக்கள் என்பார்கள்" 

எனக்கு கேட்க கேட்க மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. முகத்தில் அதை கண்டவள்.
"உன் மக்களும் கடலையும், விவசாயத்தையும் சார்ந்து வாழ்ந்தது போல் தான் இங்கும் எல்லோரும் ஏரியையும் விவசாயத்தையும் நம்பி தான் வாழ்கிறார்கள்.  இந்த ஏரியில் சுழற்சி இருப்பதால் பனியாக உறையாது.  365 நாளும் மீன் பிடிக்கலாம். வள்ளத்தில் ஏறி எதிரே இருக்கும் நீலகிரிகளுக்கு போகலாம்.  உனக்கும் உன் உறவுகளுக்கும் தைலமாக இருக்கும்.  நீங்கள் வேருடன் பிடுங்கி வெளிநாடுகளுக்கு எறியப்பட்டவர்கள்.  அது தான் நீ உன் வேரை தேடி போகிறாய்."

"ஆனால் உலக போர் 3 தொடக்கி சாவு தொடங்கும் போது அதை நடாத்தும் மேற்குலகம் அவ்வளவு குப்பைகளையும் அள்ளும்.   மோசமான அதிர்வுகள் டொரொண்டோ நோக்கி வரும்.   நானும் எங்கட ஸ்கார்ப்ரொ நண்பரும் இன்னும் சிலரும் தான் மிச்சம்.   அவரில் ஒருத்தருக்கு உடல் பூரா கட்டி வந்துவிட்டது.  அவர் தன்னை சுத்திகரிப்பதை விட்டு அந்த அதிர்வுகள் அவரை பாதித்துவிட்டது"  அவள் என்னை தீர்க்கமாக பார்த்தாள்.

"நான் அழைக்கும் போது வருவாயா" கேட்டாள்.  "பறந்து வருவேன் தாயே"நான்.

"சரி உன் தோட்டத்தை, கோவிலை கட்டும் போது என்னை அழை" அவளின் ஞான கண் என்னை ஊடுகதிராக பாய்ந்திருக்கவேண்டும்.

"ஓம் பச்சையம்மாவிற்கு பூர்வகுடிகள் ரிக்கி கொட்டில் கோவில், எனது காடு சீடர் மரம் கொண்டு கட்டப்போகிறேன்.  இங்கு பூர்வகுடி சமயம், சைவம், கிறித்தவம் மற்றும் இஸ்லாம் புத்தக சாலைகள் உள் இருக்கும்" அவளுக்கு தெரிந்திருந்தாலும் திட்டத்தை ஒப்பிட்டேன்.  

அவள் கொஞ்சம் பெருமையுடன் என்னை பார்த்து ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டாள்.  அவள் என்னை மனமாற்றம் முன் இன்னொரு கட்டிப்பிடி கொடுத்துவிட்டு கிளம்பினேன்.

எனக்கு அனுமதி கிடைத்ததில் இத்தாலிய காளை வாங்காமல் ஒரு நிலம் வரப்பிரசாதமாக கிடைத்ததில் மகிழ்ச்சி.

நண்பரை அழைக்கின்றேன். "வாங்குவம்"  நான்.  "டேய் இன்னும் நிலத்தை பார்க்கவில்லை" நண்பன்.

அடுத்த நாள் தைல ஊரின் சந்தியில் நண்பருடன் இடது பக்கம் திரும்பினேன்.  கிராம பெருந்தெரு சந்தியில் மாதா கோவில், பொறியியல் நிறுவனம், கல்லறை மற்றும் சிறு பத்திரிகை நிறுவனம்.   மாதா கோவில் பின்னால் பலர் வந்து தண்ணீர் பிடித்து சென்றார்கள்.   

எனக்கு கவலை வர "மச்சி இங்க நிலத்தடி தண்ணி ஒரு பிரச்சினையோ? நிப்பாட்டு கேட்பம்"

கேட்டோம். ஒரு பெண்மணி புன்முறுவலுடன் "இது இலவச ஸ்ப்ரிங் தண்ணீர். கடைக்கு போனால் போத்தல் $5. 
 இந்த கிராமத்திற்கு கீழ் 11,000 வருட இயற்கை நீர் தேக்கம் உள்ளது "  

கவலை பறந்து 32 பற்களும் முன்வந்தன.  கிராமத்தில் 40 கிலோமீட்டர் தான் வேகம்.  ஆறுதலாக செல்லும் போது  முன்னுக்கு நீலகிரி தெரிந்தது.  மனதை அள்ளியது.  

"எது காணி?" நான் பொறுமை இழந்தேன்.  

"தைல கடற்கரை வரவேற்கிறது என்று போட்டிருக்கும் பதாகை உன் காணி வாசலில் தான் இருக்கிறது" நண்பர் சிரிப்புடன்.  

எனக்கு வரவேற்பு என்று வேறு சகுனம்.  கேட்கவா வேண்டும்.  

"பொறியியலாளர் மைக் இப்போது வருவார்.  காணியை சுற்றிப்பார்ப்போம்." நண்பர்.

:"கொஞ்சம் பொறு முன்வீட்டு காரருக்கு கதை கொடுப்போம்" நான்.

"வணக்கம் நான் விவசாயி விக்  உங்களது வீட்டுக்கு முன்னாள் உள்ள காணியை வாங்க திட்டம்" அறிமுகப்படுத்தினேன்.

"வணக்கம் நான் டிம்.  நான் பிறந்து வளர்ந்து இங்கு தான் எனது 60 வருட வாழ்க்கையில் யாரும் இங்கு குடியிருக்கவில்லை.   நானும் இந்த காணியை வாங்க திட்டமிட்டேன் ஆனால் முன் தெருவால் செல்ல அமைச்சு விடவில்லை.  காட்டு தெருவால் தான் காணிக்கு பாதை" டிம் 

நண்பரின் முகத்தில் சந்தேக அலைகள்.

"இந்த காணி நல்ல காணி ரெண்டு ஓடைகள், ரெண்டு குளங்கள், நீர் வீழ்ச்சி எல்லாம் இருக்கு.  குளத்தில் பைக், ட்ரவுட் என்று நல்ல மீன்கள் உள்ளன. அந்த மீன்கள் ருசியோ ருசி" வாயை பொச்சடிச்சு காட்டினார்.

பருத்தித்துறை போய் ஒவ்வொரு நாளும் மாமருடன் மீன் வாங்கியது நினைவு வந்து போனது.

பொறியியலாளர் வர விடைபெற்று காடு புகுந்தோம்.  வாசலில் 60 அடி உயர மணல் குன்றுகள் அதன் மேல் தேக்கு, பைன், மேப்பில் போன்ற வைரிய மரங்கள் வான் தொட்டு நின்றன.

மைக் தைல தெருவில் இருந்து 300 அடி தள்ளி உள்ளுக்குள் ஒரு குன்றை எடுத்து அதில் எப்படி எம் வீட்டை கட்டலாம் என்று சிந்தனை கொடுத்தார்.  அதை கேட்கவே மகிழ்ச்சி பொங்கியது.

"நீங்கள் நில அளவீடு செய்யவேண்டும், தெரு அமைச்சுடன் வாசல் பற்றி கேட்கவேண்டும், கேந்திர டோபோகிராபி செய்யவேண்டும், பின் கட்டிட அனுமதி பெறவேண்டும்" மைக் 

"14000 சதுர அடிக்கு கட்டிடம் அமைக்க அனுமதி உள்ளது" நண்பர். 

"நல்லவிடயம்.  மலசலகூட குழியமைப்பு செய்யவேண்டும் அப்படியே கிணறும் கிண்டவேண்டும்.  கிணறு கிண்ட தண்ணீர் தேடி கண்டுபிடிப்பவருக்கு மூவாயிரம் டொலர், பின் கிணறு கிண்டி கொங்கிறீட் போட்டு மூட ஒரு ஐம்பதாயிரம் முடியும்" மைக் 

"எப்படி கிணறு கண்டுபிடிப்பவருக்கு தெரியும்?  அவர் ஏதாவது கருவி பாவிக்கிறாரா?" நண்பர்.

"இல்லை அவர்களுக்குள் தண்ணீர் கண்டுபிடிக்கும் புலன்கள் உள்ளது. இட்ஸ் அமேஸிங்" மைக் 

"இவனும் அப்படி ஒருத்தன் தான்" என்னை காட்டினார் நண்பர்.  நான் இல்லை என்று அசடு வழிந்தேன்.

"இது தான் லொட் 1, பலகாலமாக வாங்காமல் இருந்தது.  இங்கு கரடி, ஓநாய்கள், மூஸ் என்று எல்லா மிருகங்களும் வரும்.  கரடியை கண்டால் கீழ் நிலம் நோக்கி ஓடுங்கள் அவற்றின் முன்னம் கால்கள் சிறிது என்ற படியால் அவர்களால் கீழ் நோக்கி ஓடமுடியாது"சிரித்தார் மைக்.  அரண்டார் நண்பர்.

"நன்றி மைக்.  நாம் வீடு தோட்ட கட்டுமானம் எல்லாம் இந்த குக்கிராம நிறுவனங்களை வைத்து கட்ட திட்டம்" நான்.  மைக்கின் 32 பல்லும் இப்போது முன்னுக்கு.

"நன்றி விக்.  எமது கிராமத்தில் 3 சாப்பாடு கடை, ஒரு அங்காடி, பிள்ளைகளுக்கு கடற்கரை விளையாட்டு அங்காடிகள் தான்.  உங்களது முதலீடு கிராமத்திற்கு ஊக்கத்தை கொடுக்கும்"  மைக்.  அவரது ஊர் பற்றை பார்த்ததில் எனக்கும் இந்த ஊரில் ஒருத்தனாக ஆசை கூடியது.

நாம் திரும்பி குன்றுகள் பள்ளங்களை ஓடைகளை தாண்டி முன் தெரு நோக்கி வரும்போது ஏதோ என் கண்ணை உறுத்தியது.

"எப்படி அந்த வட்ட கொங்கிறீட் கல் இங்கே உள்ளே வந்தது.  உறுத்துகிறதே?"நான் 

"கொஞ்சம் பொறு" மைக் ஓடி சென்று அந்த வட்ட கல்லை மூச்சு பிடித்து தூக்கினார்.  கீழே கிணறு.  மைக்கின் முகம் அரண்டு என்னை பார்த்தது. 

"உன் நண்பன் சரியா தான் சொன்னான்.  இது அறுபது வருடத்திற்கு முன் இருந்த கிணறு.  நீ குறைந்த செலவுடன் புனரமைக்கலாம். ஐம்பதாயிரம் சேமித்துவிட்டாய். இல்லாவிட்டால் 470 அடி அகலம் 2500 அடி  நீளமுள்ள காணியில் ஊசி தேடுவது போல் இருக்கும் " மைக் புன்முறுவலுடன்.  

மைக்கிக்கு இன்னொரு பொறியியலாளர் கிராமத்திற்கு வருவதில் பெரு மகிழ்ச்சி.  அவரும் தைல கடற்கரையை எனக்கு விற்றார்.

நான் கிணறு கண்டுபிடித்தபின் எனது நண்பரும் தனது நம்பிக்கைகளை தளர்த்த தொடங்கினார்.

"காணிக்கு விலையை பேசுவம்.  ஏழு வருடங்களாக விலை போகாமல் இருக்கு. அரை பாதி விலை போட்டு பாப்பம்.  கிராமத்தில 8 பரப்பு எழுபதாயிரம் போகுது" நண்பர்.

நாம் இப்போது பொடி நடையாக கடற்கரைக்கு வந்திருந்தோம்.  உள்ளூர் வாசிகள் முகமூடிகள் இல்லாமல் நிறைந்திருந்தார்கள்.  எமது காணிக்குள்ளால் ஓடும் ஓடையும் அங்கு வந்து சேர்ந்திருந்தது.   

அந்த குளிர்ந்த சுத்தமான நீருக்குள் காலை நனைத்து கொண்டே அடுத்த நடவடிக்கைகளை திட்டமிட்டோம்.

அடுத்த நாள் நண்பர். "கடன் இல்லமால் காசில் வாங்குவதால் வெகுவேகமாக வாங்கலாம். யூலை 5 திகதி இரவு எமது கொண்டிசன் முடியும்.  அதற்குள் எல்லா அமைச்சு, கிராம விடயங்களையும் துருவ வேண்டும். யூலை 25 உனக்கு காணி கிடைக்கும்"

வாய் விட்டு விசரன் போல் சிரித்தேன்.  ஒரு உறவு இதை பொக்கெட் தியறி என்று மெய்யியலில் பதிவிட்டது ஞாபகம் வந்தது.

"ஆர் யு ஓகே?" நண்பர்.  அவர் கொழும்பில் இருந்து வந்தவர்.  வெடி சத்தமோ எமது இனத்தில் முக்கிய தினங்கள் பற்றி தெரியாது.

"ஓம் மச்சி. ஆனால் கிணறை பற்றி சொல்லாதே விலையை குறைக்கமாட்டினம்" எனக்குள் 11 வருடங்களின் பின் அவர்களின் சத்தியத்தை நிறைவேற்றும் உணர்ச்சி சூடாக ஓடி திரிந்தது.

யூலை 3: "நல்ல செய்தி.  தெரு அமைச்சு எமக்கு முன் பக்க வழி தந்துள்ளார்கள்"

யூலை 24:  "நற்செய்தி. எல்லாம் முடித்துவிட்டோம்.  இந்த காணியின் விற்பனையில் சிறு பங்கு சிக் கிட்ஸ் ஹோம் செல்லும்.  நாளைக்கு நீ காணியில் உன் பிறந்த நாளை கொண்டாடலாம்" நண்பர்.

யூலை 25: குடும்பம் குட்டிகளுடன் சென்று கடற்கரையில் விளையாடி பின் காணிக்குள் நடை சென்றோம். இரு ஓடைகள் சேரும் சந்திப்பில் நான் ஓடை நீரில் கால்களை வைத்துக்கொண்டு இருந்தேன்.  

பக்கத்தில் நின்ற  நூறடி தேக்கில் எனது மிஞ்சிய 5 காக குடும்பம் தமது புது வீட்டை பற்றி ஆர்ப்பரித்து கொண்டிருந்தன.  

spacer.png

நல்ல ஆக்கம் .. பகிர்விற்கு நன்றி தோழர்..👍

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

நல்ல செயலும் நல்ல ஆக்கமும்.👍🏽
வாழ்த்துக்கள் விவசாயி விக். 💐

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

இனி ஊரென்பது கனவாகிப்போன தேசம் இங்குதான் இப்படி வாங்கிக்கொண்டு ஒதுங்கி கொள்வது நல்லது அந்த நாள் வெகுவிரைவில் வந்துவிடும் என்று நம்புறன்  ஒரு நாய் வளர்க்க 100 யோசனை அப்படி வளர்த்தாலும் அது நாய் என்ற பெயரில் வாழும் உயிரினம் .உன்ரை வீட்டில் சிறிய பறவைகளுக்கு சாப்பாடு தொங்க  விடுவதால் தன்னுடைய நித்திரை குழம்புதாம் என்று பக்கத்து வெள்ளை யின் குறைபாடு .சேவலின் கூவல் சத்தம் கேட்காமல் ஊரில் எமது பொழுதுகள் விடிவதில்லை இங்கு சிட்டுக்குருவி சத்தம் நித்திரை குழப்புதாம் .

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

உங்களது செயலும் அனுபவமும் மிக அழகானது.....கொஞ்ச நேரம் உங்களின் காட்டுக்குள்ளும் கடற்கரையிலும், ஓடைகளிலும் நாங்களும் காலாற நடந்தோம் விவசாயி விக்......!  👍

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
2 hours ago, குமாரசாமி said:

நல்ல செயலும் நல்ல ஆக்கமும்.👍🏽
வாழ்த்துக்கள் விவசாயி விக். 💐

நன்றி அண்ணா.

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

வாழ்த்துகள் விவசாயிவிக், நல்ல காரியம் செய்துள்ளீர்கள்👍, எங்களையும் கதையினூடக உங்கள் காட்டுக்கு அழைத்து சென்றுவிட்டீர்கள். இனி இங்குதான் பயமின்றி முதலீடுகள் செய்யலாம்

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
1 hour ago, பெருமாள் said:

இனி ஊரென்பது கனவாகிப்போன தேசம் இங்குதான் இப்படி வாங்கிக்கொண்டு ஒதுங்கி கொள்வது நல்லது அந்த நாள் வெகுவிரைவில் வந்துவிடும் என்று நம்புறன்  ஒரு நாய் வளர்க்க 100 யோசனை அப்படி வளர்த்தாலும் அது நாய் என்ற பெயரில் வாழும் உயிரினம் .உன்ரை வீட்டில் சிறிய பறவைகளுக்கு சாப்பாடு தொங்க  விடுவதால் தன்னுடைய நித்திரை குழம்புதாம் என்று பக்கத்து வெள்ளை யின் குறைபாடு .சேவலின் கூவல் சத்தம் கேட்காமல் ஊரில் எமது பொழுதுகள் விடிவதில்லை இங்கு சிட்டுக்குருவி சத்தம் நித்திரை குழப்புதாம் .

ஊரில் சிட்டுக்குருவியும் இப்போது இல்லை.  ஏன் இல்லை என்று ஆராய்ச்சியும் இல்லை.  எதோ எழும்பினமா திரும்பி படுத்தமா என்று வாழ்கிறோம். நகர் வாழ் குழந்தைகளுக்கு இயற்கையுடன் தொடர்பிழந்து குழுசை போட்டு பள்ளி போகிறார்கள்.

எம்மவர் சொன்னால் எதிர்ப்பார்கள் ஆனால் செய்தால் ஈயடித்தான் கொப்பி எடுப்பார்கள்.  பிரதி செய்வார்கள் என்ற ஆசை, நம்பிக்கை.

1 hour ago, suvy said:

உங்களது செயலும் அனுபவமும் மிக அழகானது.....கொஞ்ச நேரம் உங்களின் காட்டுக்குள்ளும் கடற்கரையிலும், ஓடைகளிலும் நாங்களும் காலாற நடந்தோம் விவசாயி விக்......!  👍

கொஞ்ச நாள் தாங்கோ.  யாழ் கள உறவுகளுக்கு ஒரு கடற்கரை கூடல் வைப்போம்.  நான் உங்களுடன் இந்த பயணம் செய்வதால் நீங்களும் வந்து நீரோடையில் காலை நனைத்து இந்த காட்டை சேர்ந்து அனுபவிப்போம்.

9 minutes ago, உடையார் said:

வாழ்த்துகள் விவசாயிவிக், நல்ல காரியம் செய்துள்ளீர்கள்👍, எங்களையும் கதையினூடக உங்கள் காட்டுக்கு அழைத்து சென்றுவிட்டீர்கள். இனி இங்குதான் பயமின்றி முதலீடுகள் செய்யலாம்

நன்றி உடையார்.  உங்கள் தொடர் ஊக்கத்திற்கு நன்றி.  

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
2 hours ago, பெருமாள் said:

இனி ஊரென்பது கனவாகிப்போன தேசம் இங்குதான் இப்படி வாங்கிக்கொண்டு ஒதுங்கி கொள்வது நல்லது அந்த நாள் வெகுவிரைவில் வந்துவிடும் என்று நம்புறன்  ஒரு நாய் வளர்க்க 100 யோசனை அப்படி வளர்த்தாலும் அது நாய் என்ற பெயரில் வாழும் உயிரினம் .உன்ரை வீட்டில் சிறிய பறவைகளுக்கு சாப்பாடு தொங்க  விடுவதால் தன்னுடைய நித்திரை குழம்புதாம் என்று பக்கத்து வெள்ளை யின் குறைபாடு .சேவலின் கூவல் சத்தம் கேட்காமல் ஊரில் எமது பொழுதுகள் விடிவதில்லை இங்கு சிட்டுக்குருவி சத்தம் நித்திரை குழப்புதாம் .

அதே அதே. 

பக்கத்து வீடு தமிழ். மிகச் சுத்தம். எனது மரத்தில் தொங்கும் பறவைகள் உணவு வழங்கியை Bird feeder நோக்கி வரும் பறவைகளில் குறிப்பாக சிட்டுக்குருவிகள் பக்கத்து வீட்டு அலுமினம் வேலியில் railings நிற்பார்கள். 

எச்சமிடுகிறதென்று பக்கத்து வீட்டு அம்மம்மா கவலைப்படுவா. நான் சிரித்துவிட்டுப் போய்விடுவேன். 😀 

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
55 minutes ago, விவசாயி விக் said:

எம்மவர் சொன்னால் எதிர்ப்பார்கள் ஆனால் செய்தால் ஈயடித்தான் கொப்பி எடுப்பார்கள்.  பிரதி செய்வார்கள் என்ற ஆசை, நம்பிக்கை.

நம்ம சனம்  அப்படித்தான் இந்த சூத்திரம் பலவிடயங்களில் வேலை செய்யும் 😀

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

நன்றிகளும்   வாழ்த்துகளும்  தம்பி

உங்கள்  போன்றவர்களைத்தான் தலைவர் இறுதியில்  நம்பினார்

அதை  கண்ணால் காண

காணும் பாக்கியம் பெற்றேன்

அடுத்தமுறை  கனடா  வரும்போது 

நிச்சயம் அந்த  கனவு  தேசத்தை காண  வருவேன்

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
46 minutes ago, Kapithan said:

எச்சமிடுகிறதென்று பக்கத்து வீட்டு அம்மம்மா கவலைப்படுவா. நான் சிரித்துவிட்டுப் போய்விடுவேன்.

 லண்டனில் மிச்சம்  பக்கம் தமிழ் வாத்தியார் வீட்டில் சேவல் கோழி ஆடு எல்லாம் வளர்க்கினம் பிரச்சனை  என்று பக்கத்து வீட்டுக்காரன் கவுன்சில் கதவை தட்டாதவரை ஓகே என்கினம் பக்கத்து வீட்டுக்காரர்களுக்கு அவர்கள் கார்டனில் விளையும் மரக்கறிவகைக்களை கொடுத்து உதவுவது உண்டாம் . கொடுத்து வைத்தவர் .

😃

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
1 hour ago, விசுகு said:

நன்றிகளும்   வாழ்த்துகளும்  தம்பி

உங்கள்  போன்றவர்களைத்தான் தலைவர் இறுதியில்  நம்பினார்

அதை  கண்ணால் காண

காணும் பாக்கியம் பெற்றேன்

அடுத்தமுறை  கனடா  வரும்போது 

நிச்சயம் அந்த  கனவு  தேசத்தை காண  வருவேன்

வந்தால் குடும்பத்துடன் என்னுடன் தான் தங்கவேண்டும்.  உங்களுக்கு ஒரிஜினல் கனடாவை காட்டுகிறேன்.  தைல கிராமத்தில் பிரெஞ்சு காரர் தான் பூரவக்குடிகளிலும் கூட.  இங்கு ஆங்கிலம் மற்றும் பிரெஞ்சில் எங்கும் உரையாடலாம்.

நிறைய DUPUIS அண்ட் DUBEAU இருக்கினம். 

  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
5 minutes ago, விவசாயி விக் said:

வந்தால் குடும்பத்துடன் என்னுடன் தான் தங்கவேண்டும்.  உங்களுக்கு ஒரிஜினல் கனடாவை காட்டுகிறேன்.  தைல கிராமத்தில் பிரெஞ்சு காரர் தான் பூரவக்குடிகளிலும் கூட.  இங்கு ஆங்கிலம் மற்றும் பிரெஞ்சில் எங்கும் உரையாடலாம்.

நிறைய DUPUIS அண்ட் DUBEAU இருக்கினம். 

நன்றி தம்பி

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

வாழ்த்துகள் விக், வாழ்க வளத்துடன்.

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
10 minutes ago, ஏராளன் said:

வாழ்த்துகள் விக், வாழ்க வளத்துடன்.

நன்றி சகோ. இந்த நிலம் மணல் வண்டல் மண் (Sandy loamy) உள்ளது.  இந்த வளமான நிலத்தில் தான் ஸ்ட்ராபெரி, அஸ்பாரகஸ், உருளை கிழங்கு, செர்ரி பழங்கள், பீட்ஸ், கீரைகள் மற்றும் வெங்காயம் விளைவிக்கிறார்கள்.   உங்கள் ஆசிக்கு நன்றி.

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

விவசாயி வாழ்த்துக்கள்.
காட்டுக்குள்ளால் எம்மைக் கூட்டிக் கொண்டு போனது போல எதிர் காலத்திலும் மறக்காமல் கூட்டிப் போங்கள்.

Link to post
Share on other sites

வாழ்த்துக்கள் விவசாயி. உங்கள் முயற்சி வெற்றி பெற வாழ்த்துக்கள்

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

வாழ்த்துக்கள்! உங்கள் கனவுகள் அனைத்தும் நிஜமாகட்டும்.

மனிற்டோலின் தீவுக்கு கிட்டவெனில் உங்கள் இடம் Tobermory க்கு அருகில் உள்ளதா?  Tobermory ம் Manitoulin Island ம் அழகான அமைதியான இடங்கள்.

 

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

வணக்கம் விக், நல்லதொரு முடிவு, இரும்புகளிலான இத்தாலிய காளையை விட , பசுமை நிறைந்த இயற்கை காடுகள் மேல்.
உங்கள் முயற்சிகள் அனைத்தும் கைகூடட்டும்.
நிச்சயம் பசுமை நோக்கி நாங்களும் வருவோம். 

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
7 hours ago, ஈழப்பிரியன் said:

விவசாயி வாழ்த்துக்கள்.
காட்டுக்குள்ளால் எம்மைக் கூட்டிக் கொண்டு போனது போல எதிர் காலத்திலும் மறக்காமல் கூட்டிப் போங்கள்.

கட்டாயம் சகோ.  வழியமைப்பு மற்றும்  வாகன தரிப்பிடம் அமைப்பு வேலை நடக்கிறது.  நிறைவுற்றபின் நாற்சந்தியில் எமது ஒன்று கூடலுக்கு அழைக்கின்றேன்.

7 hours ago, பகலவன் said:

வாழ்த்துக்கள் விவசாயி. உங்கள் முயற்சி வெற்றி பெற வாழ்த்துக்கள்

நன்றி சகோ 

6 hours ago, தமிழினி said:

வாழ்த்துக்கள்! உங்கள் கனவுகள் அனைத்தும் நிஜமாகட்டும்.

மனிற்டோலின் தீவுக்கு கிட்டவெனில் உங்கள் இடம் Tobermory க்கு அருகில் உள்ளதா?  Tobermory ம் Manitoulin Island ம் அழகான அமைதியான இடங்கள்.

 

நன்றி.  ஓம் அழகான ஜோர்ஜியன் பே பகுதி தான்.  நீங்கள் குறிப்பிட்ட இரு இடங்களும் குடாவின்  வாயில் பகுதியில் உள்ளது.  

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
5 hours ago, Sasi_varnam said:

வணக்கம் விக், நல்லதொரு முடிவு, இரும்புகளிலான இத்தாலிய காளையை விட , பசுமை நிறைந்த இயற்கை காடுகள் மேல்.
உங்கள் முயற்சிகள் அனைத்தும் கைகூடட்டும்.
நிச்சயம் பசுமை நோக்கி நாங்களும் வருவோம். 

நன்றி சகோ.  ஐம்பது வயதில இத்தாலிய காளையை வைத்து யாரை சுழட்டுவது?  25 வருடங்கள் டூ லேட். 😎
நீங்கள் வரும்போது கட்டாயம் உங்கள் துணைவியின் நூடுல்ஸ் கொண்டுவரவேண்டும்.  இறால் பொரியலுக்கு நானும் நிழலியும் பிடுங்குபடுவதை தவிர்க்க அவருக்கு ஒரு பார்சல் ப்ளீஸ். 😁

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

 

வாழ்த்துக்கள்! உங்கள் கனவுகள் அனைத்தும் நிஜமாகட்டும்.

 

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
7 hours ago, alvayan said:

 

வாழ்த்துக்கள்! உங்கள் கனவுகள் அனைத்தும் நிஜமாகட்டும்.

 

நன்றி உறவு.  

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt


  • Tell a friend

    Love கருத்துக்களம்? Tell a friend!
  • Topics

  • Posts

    • Today, 26 November, is the 66th birth anniversary of Velupillai Pirapakaran [and tomorrow is Maha Veerar Naal]. I was moved to revisit ‘Reflections of the Leader - Quotes by Veluppillai Pirapakaran’, published by Uppasala University, Sweden in 2007. Some quotes that have stayed with me during the past several years….. “…இயற்கை எனது நண்பன்; வாழ்கை எனது தத்துவாசிரியன்; வரலாறு எனது வழிகாட்டி..Nature is my friend. Life is my teacher. History is my guide - History is not a divine force outside man. It is not the meaning of an aphorism that determines the fate of man. History is an expression of the dynamism of man. Man creates history. Man also determines his own fate; - Simplicity is born as the highest fruit of wisdom; simplicity appears devoid of selfishness and pride. This simplicity makes one a handsome man; a cultured man; - நாம் விருப்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும் போரட்டமே எமது வாழ்க்கையாகவும், வாழ்க்கையே எமது போரட்டமாகவும் மாறிவிட்டது.Whether we like it or not, (our) struggle has become our life and (our) life has become our struggle; - சமாதானத்தை நான் ஆத்மபூர்வமாக விரும்புகின்றேன். எனது மக்கள் நிம்மதியாக, சமாதானமாக, கௌரவமாக வாழ வேண்டும் என்பதே எனது ஆன்மீக இலட்சியம்.Peace I wish from the depths of my soul. My spiritual aim is that my people should have calmness, peace and honour in their lives… "நாம் இனத்துவேஷிகள் அல்லர். போர் வெறிகொண்ட வன்முறையாளர்களும் அல்லர். நாம் சிங்கள மக்களை எதிரிகளாகவோ விரோதிகளாகவோ கருத வில்லை. சிங்கள பண்பாட்டை கெளரவிக்கின்றோம். சிங்கள மக்களின் தேசிய வாழ்வில், அவர்களது சுதந்திரத்தில் நாம் எவ்விதமும் தலையிட விரும்பவில்லை. நாம் எமது வரலாற்று தாயத்தில் ஒரு தேசிய மக்கள் இனம் என்ற அந்தஸ்துடன், நிம்மதியாக, சுதந்திரமாக, கொரவத்துடன் வாழ விரும்புகிறோம். "We are not chauvinists. Neither are we lovers of violence enchanted with war. We do not regard the Sinhala people as our opponents or as our enemies. We recognise the Sinhala nation. We accord a place of dignity for the culture and heritage of the Sinhala people. We have no desire to interfere in any way with the national life of the Sinhala people or with their freedom and independence. We, the Tamil people, desire to live in our own historic homeland as an independent nation, in peace, in freedom and with dignity." அரசியல் என்பது மக்கள் மீது ஆட்சியை நடாத்தும் அல்லது அதிகாரம் செலுத்தும் விவகாரம் அல்ல. அரசியல் என்பது மக்களுக்குச் சேவை புரியும் பணி. மக்களின் நல்வாழ்வுக்கு ஆற்றுப்படும் தொண்டு….. ” I am reminded again of the words of N Barney Pityana, Vice Chancellor. University of South Africa, in The Martin Luther King, Jr Memorial Lecture, 2004 "...Movements for justice throughout the world and throughout history always begin with and are sustained by a moral statement, a value idea...Movements are sustained when there are enough people whose imagination is captivated by a vision that lifts them beyond wherever they may be and which encourages them to have a better idea of themselves and their history into what they might or could become...Values are the essential principles of life without which life would be without meaning things would fall apart, and the centre cannot hold. They are agents of social cohesion... in (Martin Luther King's) words 'people cannot devote themselves to a great cause without finding someone who becomes the personification of the cause'..." Ten years after his death in 2009, Velupillai Pirapakaran continues to remain as the personification of the Tamil Eelam struggle for freedom. https://tamilnation.org/.../schalk_reflections_of_a_leader also in Tamil - https://tamilnation.org/ltte/vp/quotes.htm            
    • குருதிக்கொடை மற்றும் பொதுமக்களுக்கு இனிப்பு வழங்கும் நிகழ்வு | தலைவர் பிறந்தநாள் | சிவகங்கை  
    • பிரபாகரன் ஒரு ஒப்பற்ற புரட்சியாளன் - மரடோனா.     பிரபாகரன் ஒரு ஒப்பற்ற புரட்சியாளன் - மரடோனா பிரபாகரன் என்ற பெயரைப் பார்த்ததும் இறுக்கக் கட்டியணைத்த மரடோனா! தமிழர்களிற்கு தெரியாத பிரபாகனின் மகிமை மரடோனாவிற்கு தெரிந்துள்ளது!! உலகக் கால்பந்தாட்ட ஜாம்பவான் மரடோனா என்றால் கால்பந்து பிரியர்களிற்கு இன்றும் மகிழ்ச்சி பெருக் கெடுக்கும். கால்பந்தாட்டத்தில் இருந்து ஓய்வுபெற்ற போதிலும் உலகளாவியளவில் மரடோனாவிற்கு இருக்கும் மதிப்பும் மரியாதையும் இன்றும் துளியும் குறையவில்லை என்றால் மிகையில்லை. ஆர்ஜென்ரீனா நாட்டின் கால்பந்தாட்ட முகவரியான மரடோனா அண்மையில் இந்தியாவிற்கு சுற்றுப் பயணம் சென்றிருந்தார். அவர் சென்ற இடங்கள் எல்லாம் ரசிகர்கள் குவிந்து பார்த்து மகிழ்ந்தார்கள். இந்திய சுற்றுப்பயணத்தில் ஓர்நாள் விடுதி ஒன்றில் தங்கியிருந்தபோது விடுதிக்கு வெளியே ஏற்பட்ட ஆரவாரம் தனது ரசிகர்களுடையதென உணர்ந்து அவர்களை சந்திக்க சென்றுள்ளார். அப்போது வாயிலில் பாதுகாப்பிற்காக நின்றிருந்த காவலரிற்கு கைகொடுத்து வணக்கத்தை தெரிவித்த மரடோனா அவரது பெயரை கேட்டுள்ளார். ஆனால் அந்த காவலருக்கு அது புரிந்திருக்கவில்லை. அப்படியிருந்தும் அந்த காவலரது சீருடையில் அவருடைய பெயர் குத்தப்பட்டிருந்த பெயர்பட்டியை பாரத்து உற்சாகமான மரடோனா அந்த காவலரை இறுக்கக் கட்டியணைத்து பேருமகிழ்வடைந்துள்ளார். அந்தக்காவலரது பெயர் பிரபாகரன். நடப்பவை அந்த காவலரிற்கு என்னவென்று ஒன்றும் புரியாமல் குழம்பி போயிருந்தார். இதனையுனர்ந்த மரடோனா தனது கையில் பச்சை குத்தியுள்ள புரட்சியாளர் சேகுவேராவின் படத்தை காட்டி புரட்சி வீரரான சேகுவேராவை மிகவும் பிடிக்கும் அதைவிட பிரபாகரனையும் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும் என்று கூறியுள்ளார். பிரபாகரன் ஒரு புரட்சியாளர் என்றும் ஒப்பற்ற ஒரு புரட்சியாளன் என்று புகழ்ந்தார் அந்த பெயரை நீங்கள் வைத்து இருக்கிறீர்கள் அதான் உங்களை சந்தோஷத்தில் கட்டி அணைத்தேன் என்றார் புரட்சியின் நேற்றைய உருவான சேகுவேராவை பச்சைகுத்தியுள்ள மரடோனா இன்றைய புரட்சியின் வடிவமான பிரபாகரனை இதயத்தில் பதித்துள்ளார். பிரபாகரன் என்ற பெயருடைய காவலரை கண்டதற்கே இவ்வளவு மகிழ்ச்சியடைந்துள்ளார் என்றால் பிரபாகர னை எந்தளவிற்கு நேசிக்கின்றார் மரடோனா. தேடாமல் கிடைத்தால் அதன் அருமை தெரியாது என்பார்கள். அதுபோல தமிழினத்தின் விடுதலையை (சில தமிழர்கள்) விரும்பாத சூழ்நிலையில் பிரபாகரன் அவர்களே தாமாக முன் வந்து விடுதலைக்கான போராட்டத்தை நடத்தினார் எம்மவர்களில் எத்தனையோ பேர் பிரபாகரனது விடுதலைப் போராட்டத்தையும் போராட்ட வழி முறைகளையும் கடுமையாக விமர்சித்து வருவதுடன் பங்களிக்காது ஒதுங்கியே இருந்து வருகின்றார்கள். ஆனால் உலகின் எங்கோ ஒரு மூலையில் தமிழினத் திற்கு நேரடி சம்பந்தமில்லாத மரடோனா தமிழீழத் தேசியத் தலைவர் மேதகு வே.பிரபாகரன் அவர்களது மகிமையினை உணர்ந்துள்ளார் என்பது உலகத் தமிழர்கள் சிந்திக்க வேண்டிய விடையமாகும். https://www.eegarai.net/t97326-topic#941037  
    • நன்றி. பைசர் சொல்லி, ஒருவாரத்தில் மொடோனாவும் பூர்வாங்க முடிவை சொல்கியது. ஆனால் பைசர் சமர்பித்து ஒரு வாரம் ஆகியும் இவர்கள் இன்னும் சமர்பிக்கவில்லை. நாளைக்கு சமர்பிக்க கூடும். ஆக்போர்ட்-அஸ்ராசெனிக்கா, அரைடோஸ் கொடுத்தது தவறுதலாய், அந்த குழுவில் இருந்தவர் எல்லாரும் இளவயதினர் என்பதால் 90% மீதான நம்பகதன்மை கேள்விகுறியாகியுள்ளது.  அக்ஸ்போர்ட்டில் நடந்த குளறுபடியை பார்க்க, மொடோர்னா காலம் தாழ்துவதிலும் சந்தேகம் வருகிறது. சுவை, வரும். மிக அரிதாக சிலருக்கு 2 தரம் வந்துள்ளது.  2ம் பாதிப்பு கடுமையானதாயும் தெரிகிறது. அண்மையில் UCL செய்த ஆய்வு, கொரோனா இயற்கையாக வந்த பின் ஏற்படும் antibodies (நோயெதிர்ப்பில் முக்கிய பங்கு வகிப்பன) 6 மாதங்களில் பலருக்கு குறைய தொடங்குவதாய் காட்டுகிறது. ஆனால் இன்னொரு வகையாக T Cells மூலம் வரும் நோயெதிர்ப்பு அதிக காலம் தாக்கு பிடிக்க முடியும் என்றும் வாசித்தேன்.  பாப்போம் ஜஸ்டின் அண்ணா பூரண விளக்கத்தை தருவார்.
    • ஜென் துளிகள்: பயிற்சிக்குத் துயரம் அவசியம்   சமூக நீதிக்காகவும் வன்முறையற்ற அமைதியான சமூகத்தை உருவாக்குவதற்காகவும் பணியாற்றிவரும் வியட்நாமிய பௌத்த குருவான திக் நியட் ஹான், தனது 94-வது பிறந்தநாளை சமீபத்தில் கொண்டாடினார். சமூக நீதி, அக அமைதி இரண்டையும் அடிப்படையாகக் கொண்டவை இவரது போதனைகள். 1960-களில் வியட்நாமில் அமெரிக்கா நடத்திய யுத்தத்தால் சேதமுற்ற பள்ளிகளைக் கட்டியதோடு அமெரிக்காவுக்குச் சென்று அகிம்சை இயக்கத்தையும் மேற்கொண்டவர். 1967-ம் ஆண்டில் மார்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர், இவருக்கு நோபல் பரிசைப் பரிந்துரைத்தார். பிரான்ஸ் நாட்டில் 1982-ம் ஆண்டு ப்ளம் வில்லேஜ் என்ற மடாலயத்தை உருவாக்கினார். 2014-ம் ஆண்டில் ஏற்பட்ட உடல் நலக்குறைவால் வியட்நாமுக்குத் திரும்பினார். மலைகள் சூழ்ந்த பகுதியில் வாழ்ந்துவரும் திக் நியட் ஹான் தனது பிறந்தநாளை முன்னிட்டு கொடுத்த நேர்காணலிலிருந்து சில துளிகள்… * * *       சமூக மாற்றத்துக்கான பணியும் ஆன்மிக வளர்ச்சிக்கான காரியமும் வேறு வேறல்ல. ஒருவன் சாதகத்தில் ஈடுபடும்போது உள்ளே உள்ள துயர், சுற்றியுள்ள துயர் இரண்டையுமேதான் எதிர்கொண்டாக வேண்டும். மலைக்குச் சென்று தனியாகப் பயிற்சி மேற்கொள்ளும்போது உள்ளே உள்ள கோபம், பொறாமை, விரக்தி ஆகியவற்றை அறியவே முடியாது. அப்படியான மனநிலை நம்மிடம் உருவெடுப்பதைப் பார்ப்பதற்கு நாம் மக்களுடன் பழகவேண்டியது அவசியம். அதனால்தான் ஆன்மிகப் பயிற்சிக்கு துயரம் என்பது மிக அவசியமாக உள்ளது. * * * கோபத்தை அரவணைப்பதற்கு புத்தரால் பல பயிற்சிகள் பரிந்து ரைக்கப்பட்டுள்ளன. கோபத்தை வெளியிடுவது அறிவார்த்தமானது அல்ல. ஏனெனில், கோபத்தின் அடிப்படையும் கோபத்தின் விதையும் நம்முள் உள்ளவை என்கிற உண்மையை அது புறக்கணிக்கிறது. அந்தக் கோபத்தின் விதை பெற்றோர் களாலோ மூதாதையோர்களோ நம்மிடம் கடத்தப்பட்டிருக்கலாம். அதை சமூகமும் தொடர்ந்து வளர்த்துவந்திருக்கிறது. கோபத்தை வெளிப்படுத்தும்போது நமது அமைப்பிலிருந்து வெளிக்கொண்டு வருவதாக நினைக்கி றோம். வார்த்தைகளாலோ உடல் அசைவுகள் வழி யாகவோ கோபத்தை வெளிப்படுத்தும் போது, கோபம் வலுப்படவே செய்கிறது. அதனால் அது அபாய கரமான வழிமுறையாகும். கோபத்தின் விதையை அங்கீகரிப் பதும், புரிதல் - பரிவின் ஆற்றலால் அதை மட்டுப்படுத்துவதுமே கோபத்தைக் குறைப்பதற்கான ஒரே வழி. கோபத்தின் விதை நம்மிடம்தான் உள்ளது. அது உருவமெடுக்காத நிலையில் நாம் சிரிப்பதற்கும் நிறைவாக இருப்பதற்குமான திறனைக் கொண்டவர்கள்தான். அதனாலேயே கோபத்தின் விதை நம்மிடம் இல்லை என்பது அர்த்தமில்லை. யாராவது எதையாவது சொல்லும்போதோ செய்யும்போதோ அந்த விதைக்குத் தண்ணீர்விடுகிறார். அப்போது அது சிலிர்த்தெழுந்துவிடுகிறது. கோபத்தின் விதை எப்போது உருவமெடுக்கிறது என்பதைக் கவனித்து, அதைக் கவனிக்கக் கற்றுக்கொள்வது அவசியமானது. * * * உணவில்லாமல் எதுவும் உயிர்த்தி ருக்காது என்று புத்தர் கூறினார். மெய்யறிவு, நிறைவு, கவலை, அல்லல் எல்லாவற்றுக்கும் இது பொருந்தும். மெய்யறிவு என்றால் வேறொன்றும் அல்ல. நீங்கள் ஒரு தேநீரைப் பருகும்போது, தேநீரைப் பருகுகிறோம் என்கிற விழிப்புணர்வு மட்டுமே. அந்த மனம்நிறை கவனம், அந்த விழிப்புணர்வுதான் மெய்யறிவு. நீங்கள் ஏற்கெனவே பல முறை தேநீர் அருந்தியிருக்கிறீர்கள். ஆனால், அதைப் பருகுவதைப் பற்றி நீங்கள் அறிந்திருக்கவே யில்லை. எதிர்காலம், இறந்த காலம் தொடர்பிலான கவலைகளில் நீங்கள் ஆழ்ந்து இருந்திருக்கிறீர்கள். தேநீர் குடிக்கும் செயலில் உங்கள் மனத்தைக் குவித்தால் கொஞ்சம் தேநீரைப் பருகும்போதும் ஆனந்தம் தானாகவே வரும். * * * புத்தர் ஏற்கெனவே இங்கிருக் கிறார். நீங்கள் மனம்நிறை கவனத்துடன் இருந்தால் எதிலும் புத்தரைக் காணமுடியும், குறிப்பாக சமூகத்திலும். இருபதாம் நூற்றாண்டு என்பது தனிமனித வாதத்துக்கானது. ஆனால், இனியும் அது அவசியமில்லை. மனிதர்கள் - உயிர்கள் சேர்ந்த சமூகமாகவே வாழ முயல வேண்டும். ஒரு துளி நீராக அல்ல, நதியாகப் பொழிய விரும்புவோம். அப்படியாகத்தான் இங்கே, இப்போதே புத்தரின் இருப்பை நம்மால் உணர்வது சாத்தியமாகிறது. ஒவ்வொரு எட்டிலும், ஒவ்வொரு மூச்சிலும், பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தையிலும், செய்யும் ஒவ்வொரு செயலிலும் புத்தர் உருவமெடுக்கிறார். புத்தரை வேறெங்கும் தேடவேண்டாம். தினசரி வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு கணத்தையும் மனம்நிறை கவனத்துடன் வாழும் கலை அது.   https://www.hindutamil.in/news/supplements/anantha-jothi/605391-zen-quotes-2.html
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.