Jump to content
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt

இத்தாலிய காளை வாங்க போனேன் 380 பரப்பு காட்டுடன் வீடு வந்தேன்!


Recommended Posts

  • கருத்துக்கள உறவுகள்

இத்தாலிய காளை வாங்க போனேன் 380 பரப்பு காட்டுடன் வீடு வந்தேன்.

spacer.png

எனது காக நண்பன் உளவின் சிதறிய சிறகுகளை வீட்டுக்கு பின்னால் தோட்டத்தில் அடக்கம் செய்து கொண்டிருந்தேன்.   எனக்கு கண் குளமாக இருந்தது.  எப்படி கம்பீரமாக கறுப்பிலும் கறுப்பு பழ பழக்க தனது குடும்பத்தின் பாதுகாப்பிற்காக பாடுபட்டவன்.   மனிதருக்கு கூட இந்த குணம் நவீன உலகில் இல்லை.

எனது மகள் பின்னுக்கு ஓடும் சிற்றோடையில் இருந்து அழகான ஒரு கல்லை எடுத்து உளவின் சமாதியின் மேல் வைத்தாள்.   எனக்கு அது பெரிய ஆறுதலாக இருந்தது.  எனது நண்பனின் செத்தவீட்டுக்கு ஒருத்தர் வந்து அவனுக்கு மரியாதையை செலுத்தும் போது தோழில் இருக்கும் பளு நழுவும்.

அமைதியாக அந்த கல்லை வெறித்து பார்த்து கொண்டு நிற்கும்போது, கைபேசி அதறியது. 
"மாலை வந்தனங்கள், நீங்கள் விரும்பிய காளை சவாரி கிளம்ப தயாராக இருக்கிறது" உருகினாள் இத்தாலிய  காளை சந்தைகாரி.  

எனது துணைவியை நான் முதல் நாள் சந்திக்கும் போது அவளுக்கு பிடித்த சவாரியை அறிந்து பதினாறு வருடங்களாக அவளது கனவை நிறைவேற்ற உழைத்து காசு சேர்த்து வைத்திருந்தேன்.  

மே 16, எமது வருட சந்திப்பு நாளில் இத்தாலிய காளையில் வந்து அவளை ஆச்சரிய படுத்துவது எனது பதினாறு வருட கனவு. 

சந்தை வந்து சேர்ந்தேன்.  வாசலில் கரிய காளை ஒன்று சீறி கொண்டு நின்றது.  

கோட்டு சூட்டுடன் வியாபாரி "இந்த காளை போல் பல இல்லை", திறப்பை...சீ...ஒரு கண்ணாடி துண்டை எடுத்து தடவினார்.  காளை எழுந்து சிவந்த கண்ணை திறந்து ஒருக்கால் சீறி காட்டியது.   நான் விரிந்த கண்களுடன் பார்ப்பதை கண்டு "இந்த காளை 2.2 செக்கண்டில் நூறு மைல் பாயும்".  

வாலை முறுக்கி இன்னும் காளை சீறியது.  "எவ்வளவு  புண்ணாக்கு தண்ணி தேவை?" நான்.  
"லீட்டருக்கு 3 கட்டை போகும்?"  வியாபாரி.  
"என்னது 3 கட்டையோ? எண்ட 1996 யப்பானிய காளை இப்பவும் 12 கட்டை ஓடுது" குழப்பத்துடன் நான்.

"இத்தாலிய காளை வாங்கும் நீ புண்ணாக்கை பற்றி யோசிக்கலாமா?  உனது துணைவியின் கனவு" வியாபாரி விற்றார்.

"எவ்வளவு காப்புறுதி?  எத்தனை மாதம் இதை கனடாவில் ஓடலாம்?" நான் காளை பராமரிப்பு கணக்கியலில் குறி.

"கிட்டத்தட்ட மாதம் ரெண்டாயிரம் வரும்.  5 மாதங்கள் ஓடலாம்" வியாபாரி.  

"அடுத்த 7 மாதங்கள்?" நான் 

"உண்ட யப்பானிய கிழட்டு காளையை பாவி" வியாபாரி விடாமல்.

காளைக்கு மேல் ஏறினேன்.  எதோ தெருவோடு படுத்திருப்பது போல் ஒரு உணர்வு.  காளை நகர தொடங்க தட தட என்று தெரு பள்ளங்கள் காளை ஓட்டத்தை அதிர வைத்தது.  பெருத்தெரு வந்தோம்,  "காளைக்கு தண்ணிய காட்டு" வியாபாரி.   வாளை முறுக்கினேன்.  காளை புழுதி கிளப்பியது.  ஒன்று இரண்டு என்று எண்ணுவதற்குள் 140 கட்டை வந்துவிட்டது.

திரும்பி சந்தை வந்து சேர்ந்தோம்.  வியாபாரி நான் மகிழ்ச்சியாக வருவேன் என்று நம்பி ஏமாந்தார்.

"எனக்கு இந்த காளை பெரிதாக பிடிக்கவில்லை.  துணைவிக்காக வாங்குகிறேன்" நான்.

எனக்கு பிடிக்கவில்லை என்றவுடன் "கோவிட் பிரச்சினையால் நாம் நல்ல விலை போட்டு உனக்கு தர முடியும்" வியாபாரி.   "இந்த அவன்டதோர் இன காளை 5 லட்ச்சம் வரும்.  உனக்காக வரி இல்லாமல் தரலாம்"

"இந்த காசுக்கு நான் 700 பிள்ளைகளுக்கு வாழ் நாளுக்கு கல்வி கொடுக்கலாம்" உள்ளுக்குள் நினைப்பு.

விவசாயியின் சந்தை கணக்கியல் வேலை செய்தது.  துணைவிக்கு கைபேசி அழைப்பு விடுத்தேன்.  நான் இத்தாலிய காளை சந்தையில் நிற்பதை போட்டு உடைத்தேன்.  உண்மையை சொன்னேன்.   அவர் சிரித்து கொண்டு "விக் அது 16 வருடங்களுக்கு முன்..எனக்கு இப்ப 7 கதிரை வோல்வோ காளைதான் விருப்பம்.  எண்டாலும் நீ ஸ்வீட்"  

எனக்கு என்ன சொல்வது என்று தெரியவில்லை.  ஆனால் காதலுக்காக ஒரு பெரிய பிழையை விடாமல் தப்பியது நிம்மதி.  எனது கையில் காசு.  மனதில் உளவு மற்றும் 11 வருடங்களுக்கு முன் மாவீரரர்களுக்கு கொடுத்த சத்தியம் திரும்ப திரும்ப ஓடியது.

அடுத்து எனது முதல் நாள் பாடசாலை பொறியியல்/வீட்டு முகவர்  நண்பனுக்கு அழைத்தேன்.  

"காணி வாங்கோணும்" நான். 

"டேய் உண்ட வீடு வாங்கின மாதிரி கூத்து நடக்காது தானே?" கேட்டான்.

"அதுக்கு உத்தரவாதம் நான் தரமுடியாது.  இது ஒரு நல்ல காரியத்திற்க்கு செய்கிறேன்" சிரித்தேன்.

"சரி எப்ப வாங்க போறாய்?" நண்பன்.
"இண்டைக்கே!" நான்.
"துணைவிக்கு தெரியும் தானே?" நண்பன் 
"ஓம்" நான்.
"எங்க பார்க்கிறாய்? டொரொண்டோவை சுற்றி உள்ள எல்லா நிலத்தையும் பஞ்சாபிக்காரர் வாங்கி விலைகளை உச்சியில் வைத்திருக்கிறார்கள்" நண்பன்.
"தெரியும் 11 வருடமா தேடுறன்.  பொடியள் குக்கிராம பக்கம் பார்க்க சொல்லுறாங்கள்.  அங்க பக்கத்தில நல்ல ஏரி கரையோரங்கள் பல உள்ளன" நான்.
"என்னது குக்கிராமமோ? கேள்விப்பட்டதில்லை" நண்பன்.


"ஓம் அந்த ஊரிண்ட பெயரே அது தான்.  பொடியள் சித்தியோட சென்ற வருடம் இங்க கொட்டேஜ் எடுத்து தங்கினவை.  காணியா பார்.  கட்டிடத்தோட தோட்டம் என்றால் 5 இத்தாலிய காளை விலை சொல்லுறாங்கள். இந்த விலை வீக்கம் நல்லதல்ல" நான். 
"ஓகே.  தேடி போட்டு அஞ்சல் போடுறன்" நண்பர் கைபேசியை மூடினார்.
சில நிமிடங்களில் கைபேசி அதறியது.  அஞ்சலில் 7 காணிகள்.  நண்பருக்கு காணி வாங்குவதன் எனது நிய காரணம் தெரியாது.  

காணி இணைப்புகளை அழுத்தி பார்க்கிறேன்.  16 பரப்பு  எரிக்கரையோடு, 800 பரப்பு காணி, தீவில் ஒரு காணி என்று ஒன்றும் எனக்கு பிடிக்கவில்லை.  ஏழாவது இணைப்பை வேண்டா வெறுப்பாக அழுத்தினேன்.

380 பரப்பு காணி!!! நண்பனை கைபேசியில் அழைத்தேன்.  "டேய் கடைசி இணைப்பை பார்"
"இந்த காணி தைலம் கடற்கரை தெருவிற்கும், காட்டு தெருவிற்கும் இடையில் இருக்கிறது" நண்பன்.
எனக்கு டிங் டிங் என்ற சகுன மணி அடிக்க தொடங்கியது.   மேலுள்ளவர்களின் ஆசி எனக்கு கிடைப்பதாக தோன்றியது. அவர்கள் காடும் கடற்கரையுமா வாழ்ந்தவர்கள்.  அவர்களின் ஆத்மாவிற்கு தைலம் வேறு.

"இது தான் மச்சி காணி" நான்.  
"டேய் தொடங்கிட்டாயா? உண்ட வீடு 11 எண்ணில் விழுது எண்டு வாங்கினவன் நீ"நண்பன் ஆதங்கத்துடன்.  அவரது நம்பிக்கைகளை பல தடவை உடைத்தவன் நான்.   நான் துணைவியை சந்தித்த நாள் முதல் வாழ்ந்த வீடுகள் அடுக்குமாடி கட்டிடங்கள் எல்லாம் கூட்ட 11 ஆக வரும்.  துணைவியின் தம்பி, சகோதரி, சித்தி, அம்மா எல்லோருடைய வீடுகளும் கூட்ட 11 வரும்.

"காணியை போய் நாளைக்கு பார்ப்பமே?" நான்.  நண்பருக்கு வீட்டில் இருந்து வேலை என்றபடியால் ஓமெண்டார்.

வண்டியை எடுத்து கொண்டு எனது கனடிய சாமன் லோறியை பார்க்க சென்றேன்.   யாழ் உறவுகள் என் தோட்டத்தில் சந்தித்து அடுத்தடுத்த நாட்களில் நடந்த நிகழ்வுகளால் நான் லோறியை சந்தித்து அவள் திருப்பி என்னை பச்சையம்மாவிடம் அழைத்து சென்று, நான்கு வருடங்களில் எனது வாழ்க்கை அவளது திட்டங்களை நிறைவேற்றும் ஒரு கருவியாக்கி விட்டாள்.  (இந்த கதையை இரு வருடங்கள் ஆக கிரகித்து எழுதி வருகிறேன்)

லோறி ஓக்வில் நகரில் ஏரி ஓரமாக தனது பத்து வயது மகளுடன் வாழ்கிறாள்.  அவள் பல்கலை விரிவுரையாளர் ஆனால் எனக்கு மட்டும் தான் அவள் ஒரு சாமன் என்று தெரியும்.  அவளில் எப்போதும் ஒளி வீசும்.  

வீட்டு வாசலில் என்னை நான்கு வருடங்களில் பின் கண்டு ஆச்சரியத்தோடு ஓடி வந்து கட்டி பிடித்தாள்.
நான்"கோவிட்..." 
"சும்மா வாயை பொத்து" கடிந்தாள்.  " வா இரு... தேசிக்காய் தண்ணி தரட்டா?  குடும்பம் எப்படி? மகள் வளர்ந்திருப்பாளே?"  அவள் பதட்டமாக கேள்விகளை வீசினாள்.   பின்னிருந்த பெரிய தேக்கு மரத்தில் இருந்து "கா கா கிர் கர் கிர்" எனது எஞ்சிய குடும்பம் தாமும் வந்து பேசி கொண்டிருந்தது.  

"குடும்பம் சுகமா இருக்கு. பொடியளோட நல்ல பம்பல்.  உன் மகள் எங்கே?" நான்.

"மகள் பாட்டி வீடு சென்றுவிடடாள்.  விக் என்ன பிரச்சினை?" அவள். அவளிடம் ஒன்றும் மறைக்க முடியாது. டொரொண்டோ நகரில் கைவிட்டு எண்ண கூடிய சாமன்களில் அவளும் ஒருத்தி.  

"என்னால் இங்கு இனிமேல் இருக்கமுடியாது.  சம்திங் இஸ் றொங்!" நான் எனது காக குடும்பம் காணாமல் போனதை பற்றி ஒப்பாரி வைத்தேன்.  

"விவசாயி நீ போனால் மேற்கு பக்கம் நான் மட்டும் தானா?" லோறி  "என்னால் அவ்வளவு குப்பைகளை தனியாக சந்திக்கமுடியாது. நீ தேவை"

"மன்னிக்கோணும் சகோதரி... எனது நகரில் இப்போது தொடருந்து நிலையம் பெரிது கட்டி 3 மைல் தொடரூந்துகள் எப்போதும் பயணிக்கின்றன.  விமானங்கள் இப்போது சற்று ஓய்ந்தாலும் திரும்பி வந்து ஒரே இரைச்சல்.  மற்றும் இப்போது வெளியிடும் அலைவரிசையும் சரி இல்லை.  எனக்கு நிம்மதியாக நித்திரைக்கு போக ஏலாது.   மற்றும் நகரில் இப்போது குடியேறும் தெற்காசியர்களும் காசு காசு என்று ஓடுகிறார்கள்.  வாகன நெரிசடி..." நான் அவளிடம் அனுமதி பெற குறைகளை அடுக்கினேன்.

"அவர்கள் எல்லோரும் அவளின் பிள்ளைகள் தானே எம்மை போல...ஏன் தவிர்க்கிறாய்?" அவள்.

"நான் 30 வருடத்திற்கு பிறகு ரெண்டு தடவை ஊருக்கு போனேன்.  அங்கு எம்மவர் படும் அவதியையும் நிம்மதியின்மையும் பார்த்து நொந்துவிட்டேன்.  இங்கும் எம்மவர் காசை தேடி ஓடி மன உளைச்சலில் இருக்கிறார்கள்.  பலர் தமது போர் வடுக்களுக்கு மருந்திடாமல் தற்கொலை செய்கிறார்கள் அல்லது தமது குழந்தைகளை வதைக்கிறார்கள்.  காசு இருந்தாலும் மிச்சம் பிடிக்க குப்பை சாப்பாடுகளை உண்டு இறக்கிறார்கள்.  ஆன்மீகம் ஒரு நக்கல் வார்த்தையாகி விட்டது.  எண்ட காவலர்களுக்கு நான் சத்தியம் கொடுத்திட்டேன்" நான் பயத்தோடு அவளை பார்க்கிறேன்.  அவள் போய் துலை என்று சொல்வாளா என்ற ஆவல்.
"நீ அப்ப என்னை இங்கே தனியாக விட போறாயா?  அவள் உன்னை எங்கே அழைக்கிறாள்?" அவளின் முகத்தை வாசிக்க முடியவில்லை.  அவள் ஞான கண்ணை திறந்துவிடடாள்.

அவளுக்கு  எனது திடமான முடிவு எனது அல்ல என்று தெரியும்.

"தைலம் கடற்கரை என்ற கிராமம் அது குக்கிராமத்தில் உள்ள 16 கிராமங்களில் ஒன்று" நான் தெம்புடன். 

"ம்ம்ம் அது அனிசினாபி பூர்வகுடிகள் வாழும் பகுதி.  அவர்கள் 11,000 வருடங்களாக இங்கே வாழ்கிறார்கள்.  
அவர்கள் வடக்கு பனி பாறைகள் உருகி பெருவெள்ளம் எடுத்த போது அடித்து கொண்டு வந்த கடல் மணல்கள் தான் இந்த ஏரியை சுற்றி இருக்கிறது" சாமன் தொடர்ந்தாள்.   இதுக்கு தான் நான் அவளிடம் வந்தேன். நான் காணியை கைபேசி வரைபடத்தில் காட்டினேன்.  

சாமன் புன்முறுவலுடன் "அவள் உனது நோக்கத்திற்காக சரியான இடத்திற்கு தான் கொண்டு போயுள்ளாள்.  உனது காணிக்கு போஸ்டக்வாமி அல்லது உருண்டோடும் மணல் குன்றுகள் என்று பெயர்.   மனிருலின் தீவுக்கு பக்கத்தில் இருக்கிறது.  அனிசினபிமோவின்  பாசையில் அதன் அர்த்தம் பெரிய ஆத்மா.  இதை ஓடாவா, அனிசினாபி, ஓஜிப்வே பூர்வ குடிகள் புனிதமான தீவு என்பார்கள்.  இவர்களை மூன்று நெருப்புகளின் மக்கள் என்பார்கள்" 

எனக்கு கேட்க கேட்க மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. முகத்தில் அதை கண்டவள்.
"உன் மக்களும் கடலையும், விவசாயத்தையும் சார்ந்து வாழ்ந்தது போல் தான் இங்கும் எல்லோரும் ஏரியையும் விவசாயத்தையும் நம்பி தான் வாழ்கிறார்கள்.  இந்த ஏரியில் சுழற்சி இருப்பதால் பனியாக உறையாது.  365 நாளும் மீன் பிடிக்கலாம். வள்ளத்தில் ஏறி எதிரே இருக்கும் நீலகிரிகளுக்கு போகலாம்.  உனக்கும் உன் உறவுகளுக்கும் தைலமாக இருக்கும்.  நீங்கள் வேருடன் பிடுங்கி வெளிநாடுகளுக்கு எறியப்பட்டவர்கள்.  அது தான் நீ உன் வேரை தேடி போகிறாய்."

"ஆனால் உலக போர் 3 தொடக்கி சாவு தொடங்கும் போது அதை நடாத்தும் மேற்குலகம் அவ்வளவு குப்பைகளையும் அள்ளும்.   மோசமான அதிர்வுகள் டொரொண்டோ நோக்கி வரும்.   நானும் எங்கட ஸ்கார்ப்ரொ நண்பரும் இன்னும் சிலரும் தான் மிச்சம்.   அவரில் ஒருத்தருக்கு உடல் பூரா கட்டி வந்துவிட்டது.  அவர் தன்னை சுத்திகரிப்பதை விட்டு அந்த அதிர்வுகள் அவரை பாதித்துவிட்டது"  அவள் என்னை தீர்க்கமாக பார்த்தாள்.

"நான் அழைக்கும் போது வருவாயா" கேட்டாள்.  "பறந்து வருவேன் தாயே"நான்.

"சரி உன் தோட்டத்தை, கோவிலை கட்டும் போது என்னை அழை" அவளின் ஞான கண் என்னை ஊடுகதிராக பாய்ந்திருக்கவேண்டும்.

"ஓம் பச்சையம்மாவிற்கு பூர்வகுடிகள் ரிக்கி கொட்டில் கோவில், எனது காடு சீடர் மரம் கொண்டு கட்டப்போகிறேன்.  இங்கு பூர்வகுடி சமயம், சைவம், கிறித்தவம் மற்றும் இஸ்லாம் புத்தக சாலைகள் உள் இருக்கும்" அவளுக்கு தெரிந்திருந்தாலும் திட்டத்தை ஒப்பிட்டேன்.  

அவள் கொஞ்சம் பெருமையுடன் என்னை பார்த்து ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டாள்.  அவள் என்னை மனமாற்றம் முன் இன்னொரு கட்டிப்பிடி கொடுத்துவிட்டு கிளம்பினேன்.

எனக்கு அனுமதி கிடைத்ததில் இத்தாலிய காளை வாங்காமல் ஒரு நிலம் வரப்பிரசாதமாக கிடைத்ததில் மகிழ்ச்சி.

நண்பரை அழைக்கின்றேன். "வாங்குவம்"  நான்.  "டேய் இன்னும் நிலத்தை பார்க்கவில்லை" நண்பன்.

அடுத்த நாள் தைல ஊரின் சந்தியில் நண்பருடன் இடது பக்கம் திரும்பினேன்.  கிராம பெருந்தெரு சந்தியில் மாதா கோவில், பொறியியல் நிறுவனம், கல்லறை மற்றும் சிறு பத்திரிகை நிறுவனம்.   மாதா கோவில் பின்னால் பலர் வந்து தண்ணீர் பிடித்து சென்றார்கள்.   

எனக்கு கவலை வர "மச்சி இங்க நிலத்தடி தண்ணி ஒரு பிரச்சினையோ? நிப்பாட்டு கேட்பம்"

கேட்டோம். ஒரு பெண்மணி புன்முறுவலுடன் "இது இலவச ஸ்ப்ரிங் தண்ணீர். கடைக்கு போனால் போத்தல் $5. 
 இந்த கிராமத்திற்கு கீழ் 11,000 வருட இயற்கை நீர் தேக்கம் உள்ளது "  

கவலை பறந்து 32 பற்களும் முன்வந்தன.  கிராமத்தில் 40 கிலோமீட்டர் தான் வேகம்.  ஆறுதலாக செல்லும் போது  முன்னுக்கு நீலகிரி தெரிந்தது.  மனதை அள்ளியது.  

"எது காணி?" நான் பொறுமை இழந்தேன்.  

"தைல கடற்கரை வரவேற்கிறது என்று போட்டிருக்கும் பதாகை உன் காணி வாசலில் தான் இருக்கிறது" நண்பர் சிரிப்புடன்.  

எனக்கு வரவேற்பு என்று வேறு சகுனம்.  கேட்கவா வேண்டும்.  

"பொறியியலாளர் மைக் இப்போது வருவார்.  காணியை சுற்றிப்பார்ப்போம்." நண்பர்.

:"கொஞ்சம் பொறு முன்வீட்டு காரருக்கு கதை கொடுப்போம்" நான்.

"வணக்கம் நான் விவசாயி விக்  உங்களது வீட்டுக்கு முன்னாள் உள்ள காணியை வாங்க திட்டம்" அறிமுகப்படுத்தினேன்.

"வணக்கம் நான் டிம்.  நான் பிறந்து வளர்ந்து இங்கு தான் எனது 60 வருட வாழ்க்கையில் யாரும் இங்கு குடியிருக்கவில்லை.   நானும் இந்த காணியை வாங்க திட்டமிட்டேன் ஆனால் முன் தெருவால் செல்ல அமைச்சு விடவில்லை.  காட்டு தெருவால் தான் காணிக்கு பாதை" டிம் 

நண்பரின் முகத்தில் சந்தேக அலைகள்.

"இந்த காணி நல்ல காணி ரெண்டு ஓடைகள், ரெண்டு குளங்கள், நீர் வீழ்ச்சி எல்லாம் இருக்கு.  குளத்தில் பைக், ட்ரவுட் என்று நல்ல மீன்கள் உள்ளன. அந்த மீன்கள் ருசியோ ருசி" வாயை பொச்சடிச்சு காட்டினார்.

பருத்தித்துறை போய் ஒவ்வொரு நாளும் மாமருடன் மீன் வாங்கியது நினைவு வந்து போனது.

பொறியியலாளர் வர விடைபெற்று காடு புகுந்தோம்.  வாசலில் 60 அடி உயர மணல் குன்றுகள் அதன் மேல் தேக்கு, பைன், மேப்பில் போன்ற வைரிய மரங்கள் வான் தொட்டு நின்றன.

மைக் தைல தெருவில் இருந்து 300 அடி தள்ளி உள்ளுக்குள் ஒரு குன்றை எடுத்து அதில் எப்படி எம் வீட்டை கட்டலாம் என்று சிந்தனை கொடுத்தார்.  அதை கேட்கவே மகிழ்ச்சி பொங்கியது.

"நீங்கள் நில அளவீடு செய்யவேண்டும், தெரு அமைச்சுடன் வாசல் பற்றி கேட்கவேண்டும், கேந்திர டோபோகிராபி செய்யவேண்டும், பின் கட்டிட அனுமதி பெறவேண்டும்" மைக் 

"14000 சதுர அடிக்கு கட்டிடம் அமைக்க அனுமதி உள்ளது" நண்பர். 

"நல்லவிடயம்.  மலசலகூட குழியமைப்பு செய்யவேண்டும் அப்படியே கிணறும் கிண்டவேண்டும்.  கிணறு கிண்ட தண்ணீர் தேடி கண்டுபிடிப்பவருக்கு மூவாயிரம் டொலர், பின் கிணறு கிண்டி கொங்கிறீட் போட்டு மூட ஒரு ஐம்பதாயிரம் முடியும்" மைக் 

"எப்படி கிணறு கண்டுபிடிப்பவருக்கு தெரியும்?  அவர் ஏதாவது கருவி பாவிக்கிறாரா?" நண்பர்.

"இல்லை அவர்களுக்குள் தண்ணீர் கண்டுபிடிக்கும் புலன்கள் உள்ளது. இட்ஸ் அமேஸிங்" மைக் 

"இவனும் அப்படி ஒருத்தன் தான்" என்னை காட்டினார் நண்பர்.  நான் இல்லை என்று அசடு வழிந்தேன்.

"இது தான் லொட் 1, பலகாலமாக வாங்காமல் இருந்தது.  இங்கு கரடி, ஓநாய்கள், மூஸ் என்று எல்லா மிருகங்களும் வரும்.  கரடியை கண்டால் கீழ் நிலம் நோக்கி ஓடுங்கள் அவற்றின் முன்னம் கால்கள் சிறிது என்ற படியால் அவர்களால் கீழ் நோக்கி ஓடமுடியாது"சிரித்தார் மைக்.  அரண்டார் நண்பர்.

"நன்றி மைக்.  நாம் வீடு தோட்ட கட்டுமானம் எல்லாம் இந்த குக்கிராம நிறுவனங்களை வைத்து கட்ட திட்டம்" நான்.  மைக்கின் 32 பல்லும் இப்போது முன்னுக்கு.

"நன்றி விக்.  எமது கிராமத்தில் 3 சாப்பாடு கடை, ஒரு அங்காடி, பிள்ளைகளுக்கு கடற்கரை விளையாட்டு அங்காடிகள் தான்.  உங்களது முதலீடு கிராமத்திற்கு ஊக்கத்தை கொடுக்கும்"  மைக்.  அவரது ஊர் பற்றை பார்த்ததில் எனக்கும் இந்த ஊரில் ஒருத்தனாக ஆசை கூடியது.

நாம் திரும்பி குன்றுகள் பள்ளங்களை ஓடைகளை தாண்டி முன் தெரு நோக்கி வரும்போது ஏதோ என் கண்ணை உறுத்தியது.

"எப்படி அந்த வட்ட கொங்கிறீட் கல் இங்கே உள்ளே வந்தது.  உறுத்துகிறதே?"நான் 

"கொஞ்சம் பொறு" மைக் ஓடி சென்று அந்த வட்ட கல்லை மூச்சு பிடித்து தூக்கினார்.  கீழே கிணறு.  மைக்கின் முகம் அரண்டு என்னை பார்த்தது. 

"உன் நண்பன் சரியா தான் சொன்னான்.  இது அறுபது வருடத்திற்கு முன் இருந்த கிணறு.  நீ குறைந்த செலவுடன் புனரமைக்கலாம். ஐம்பதாயிரம் சேமித்துவிட்டாய். இல்லாவிட்டால் 470 அடி அகலம் 2500 அடி  நீளமுள்ள காணியில் ஊசி தேடுவது போல் இருக்கும் " மைக் புன்முறுவலுடன்.  

மைக்கிக்கு இன்னொரு பொறியியலாளர் கிராமத்திற்கு வருவதில் பெரு மகிழ்ச்சி.  அவரும் தைல கடற்கரையை எனக்கு விற்றார்.

நான் கிணறு கண்டுபிடித்தபின் எனது நண்பரும் தனது நம்பிக்கைகளை தளர்த்த தொடங்கினார்.

"காணிக்கு விலையை பேசுவம்.  ஏழு வருடங்களாக விலை போகாமல் இருக்கு. அரை பாதி விலை போட்டு பாப்பம்.  கிராமத்தில 8 பரப்பு எழுபதாயிரம் போகுது" நண்பர்.

நாம் இப்போது பொடி நடையாக கடற்கரைக்கு வந்திருந்தோம்.  உள்ளூர் வாசிகள் முகமூடிகள் இல்லாமல் நிறைந்திருந்தார்கள்.  எமது காணிக்குள்ளால் ஓடும் ஓடையும் அங்கு வந்து சேர்ந்திருந்தது.   

அந்த குளிர்ந்த சுத்தமான நீருக்குள் காலை நனைத்து கொண்டே அடுத்த நடவடிக்கைகளை திட்டமிட்டோம்.

அடுத்த நாள் நண்பர். "கடன் இல்லமால் காசில் வாங்குவதால் வெகுவேகமாக வாங்கலாம். யூலை 5 திகதி இரவு எமது கொண்டிசன் முடியும்.  அதற்குள் எல்லா அமைச்சு, கிராம விடயங்களையும் துருவ வேண்டும். யூலை 25 உனக்கு காணி கிடைக்கும்"

வாய் விட்டு விசரன் போல் சிரித்தேன்.  ஒரு உறவு இதை ப்ளோக்  தியறி என்று மெய்யியலில் பதிவிட்டது ஞாபகம் வந்தது.

"ஆர் யு ஓகே?" நண்பர்.  அவர் கொழும்பில் இருந்து வந்தவர்.  வெடி சத்தமோ எமது இனத்தில் முக்கிய தினங்கள் பற்றி தெரியாது.

"ஓம் மச்சி. ஆனால் கிணறை பற்றி சொல்லாதே விலையை குறைக்கமாட்டினம்" எனக்குள் 11 வருடங்களின் பின் அவர்களின் சத்தியத்தை நிறைவேற்றும் உணர்ச்சி சூடாக ஓடி திரிந்தது.

யூலை 3: "நல்ல செய்தி.  தெரு அமைச்சு எமக்கு முன் பக்க வழி தந்துள்ளார்கள்"

யூலை 24:  "நற்செய்தி. எல்லாம் முடித்துவிட்டோம்.  இந்த காணியின் விற்பனையில் சிறு பங்கு சிக் கிட்ஸ் ஹோம் செல்லும்.  நாளைக்கு நீ காணியில் உன் பிறந்த நாளை கொண்டாடலாம்" நண்பர்.

யூலை 25: குடும்பம் குட்டிகளுடன் சென்று கடற்கரையில் விளையாடி பின் காணிக்குள் நடை சென்றோம். இரு ஓடைகள் சேரும் சந்திப்பில் நான் ஓடை நீரில் கால்களை வைத்துக்கொண்டு இருந்தேன்.  

பக்கத்தில் நின்ற  நூறடி தேக்கில் எனது மிஞ்சிய 5 காக குடும்பம் தமது புது வீட்டை பற்றி ஆர்ப்பரித்து கொண்டிருந்தன.  

spacer.png

Edited by விவசாயி விக்
  • Like 12
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
5 minutes ago, விவசாயி விக் said:

இத்தாலிய காளை வாங்க போனேன் 380 பரப்பு காட்டுடன் வீடு வந்தேன்.

spacer.png

எனது காக நண்பன் உளவின் சிதறிய சிறகுகளை வீட்டுக்கு பின்னால் தோட்டத்தில் அடக்கம் செய்து கொண்டிருந்தேன்.   எனக்கு கண் குளமாக இருந்தது.  எப்படி கம்பீரமாக கறுப்பிலும் கறுப்பு பழ பழக்க தனது குடும்பத்தின் பாதுகாப்பிற்காக பாடுபட்டவன்.   மனிதருக்கு கூட இந்த குணம் நவீன உலகில் இல்லை.

எனது மகள் பின்னுக்கு ஓடும் சிற்றோடையில் இருந்து அழகான ஒரு கல்லை எடுத்து உளவின் சமாதியின் மேல் வைத்தாள்.   எனக்கு அது பெரிய ஆறுதலாக இருந்தது.  எனது நண்பனின் செத்தவீட்டுக்கு ஒருத்தர் வந்து அவனுக்கு மரியாதையை செலுத்தும் போது தோழில் இருக்கும் பளு நழுவும்.

அமைதியாக அந்த கல்லை வெறித்து பார்த்து கொண்டு நிற்கும்போது, கைபேசி அதறியது. 
"மாலை வந்தனங்கள், நீங்கள் விரும்பிய காளை சவாரி கிளம்ப தயாராக இருக்கிறது" உருகினாள் இத்தாலிய  காளை சந்தைகாரி.  

எனது துணைவியை நான் முதல் நாள் சந்திக்கும் போது அவளுக்கு பிடித்த சவாரியை அறிந்து பதினாறு வருடங்களாக அவளது கனவை நிறைவேற்ற உழைத்து காசு சேர்த்து வைத்திருந்தேன்.  

மே 16, எமது வருட சந்திப்பு நாளில் இத்தாலிய காளையில் வந்து அவளை ஆச்சரிய படுத்துவது எனது பதினாறு வருட கனவு. 

சந்தை வந்து சேர்ந்தேன்.  வாசலில் கரிய காளை ஒன்று சீறி கொண்டு நின்றது.  

கோட்டு சூட்டுடன் வியாபாரி "இந்த காளை போல் பல இல்லை", திறப்பை...சீ...ஒரு கண்ணாடி துண்டை எடுத்து தடவினார்.  காளை எழுந்து சிவந்த கண்ணை திறந்து ஒருக்கால் சீறி காட்டியது.   நான் விரிந்த கண்களுடன் பார்ப்பதை கண்டு "இந்த காளை 2.2 செக்கண்டில் நூறு மைல் பாயும்".  

வாலை முறுக்கி இன்னும் காளை சீறியது.  "எவ்வளவு  புண்ணாக்கு தண்ணி தேவை?" நான்.  
"லீட்டருக்கு 3 கட்டை போகும்?"  வியாபாரி.  
"என்னது 3 கட்டையோ? எண்ட 1996 யப்பானிய காளை இப்பவும் 12 கட்டை ஓடுது" குழப்பத்துடன் நான்.

"இத்தாலிய காளை வாங்கும் நீ புண்ணாக்கை பற்றி யோசிக்கலாமா?  உனது துணைவியின் கனவு" வியாபாரி விற்றார்.

"எவ்வளவு காப்புறுதி?  எத்தனை மாதம் இதை கனடாவில் ஓடலாம்?" நான் காளை பராமரிப்பு கணக்கியலில் குறி.

"கிட்டத்தட்ட மாதம் ரெண்டாயிரம் வரும்.  5 மாதங்கள் ஓடலாம்" வியாபாரி.  

"அடுத்த 7 மாதங்கள்?" நான் 

"உண்ட யப்பானிய கிழட்டு காளையை பாவி" வியாபாரி விடாமல்.

காளைக்கு மேல் ஏறினேன்.  எதோ தெருவோடு படுத்திருப்பது போல் ஒரு உணர்வு.  காளை நகர தொடங்க தட தட என்று தெரு பள்ளங்கள் காளை ஓட்டத்தை அதிர வைத்தது.  பெருத்தெரு வந்தோம்,  "காளைக்கு தண்ணிய காட்டு" வியாபாரி.   வாளை முறுக்கினேன்.  காளை புழுதி கிளப்பியது.  ஒன்று இரண்டு என்று எண்ணுவதற்குள் 140 கட்டை வந்துவிட்டது.

திரும்பி சந்தை வந்து சேர்ந்தோம்.  வியாபாரி நான் மகிழ்ச்சியாக வருவேன் என்று நம்பி ஏமாந்தார்.

"எனக்கு இந்த காளை பெரிதாக பிடிக்கவில்லை.  துணைவிக்காக வாங்குகிறேன்" நான்.

எனக்கு பிடிக்கவில்லை என்றவுடன் "கோவிட் பிரச்சினையால் நாம் நல்ல விலை போட்டு உனக்கு தர முடியும்" வியாபாரி.   "இந்த அவன்டதோர் இன காளை 5 லட்ச்சம் வரும்.  உனக்காக வரி இல்லாமல் தரலாம்"

"இந்த காசுக்கு நான் 700 பிள்ளைகளுக்கு வாழ் நாளுக்கு கல்வி கொடுக்கலாம்" உள்ளுக்குள் நினைப்பு.

விவசாயியின் சந்தை கணக்கியல் வேலை செய்தது.  துணைவிக்கு கைபேசி அழைப்பு விடுத்தேன்.  நான் இத்தாலிய காளை சந்தையில் நிற்பதை போட்டு உடைத்தேன்.  உண்மையை சொன்னேன்.   அவர் சிரித்து கொண்டு "விக் அது 16 வருடங்களுக்கு முன்..எனக்கு இப்ப 7 கதிரை வோல்வோ காளைதான் விருப்பம்.  எண்டாலும் நீ ஸ்வீட்"  

எனக்கு என்ன சொல்வது என்று தெரியவில்லை.  ஆனால் காதலுக்காக ஒரு பெரிய பிழையை விடாமல் தப்பியது நிம்மதி.  எனது கையில் காசு.  மனதில் உளவு மற்றும் 11 வருடங்களுக்கு முன் மாவீரரர்களுக்கு கொடுத்த சத்தியம் திரும்ப திரும்ப ஓடியது.

அடுத்து எனது முதல் நாள் பாடசாலை பொறியியல்/வீட்டு முகவர்  நண்பனுக்கு அழைத்தேன்.  

"காணி வாங்கோணும்" நான். 

"டேய் உண்ட வீடு வாங்கின மாதிரி கூத்து நடக்காது தானே?" கேட்டான்.

"அதுக்கு உத்தரவாதம் நான் தரமுடியாது.  இது ஒரு நல்ல காரியத்திற்க்கு செய்கிறேன்" சிரித்தேன்.

"சரி எப்ப வாங்க போறாய்?" நண்பன்.
"இண்டைக்கே!" நான்.
"துணைவிக்கு தெரியும் தானே?" நண்பன் 
"ஓம்" நான்.
"எங்க பார்க்கிறாய்? டொரொண்டோவை சுற்றி உள்ள எல்லா நிலத்தையும் பஞ்சாபிக்காரர் வாங்கி விலைகளை உச்சியில் வைத்திருக்கிறார்கள்" நண்பன்.
"தெரியும் 11 வருடமா தேடுறன்.  பொடியள் குக்கிராம பக்கம் பார்க்க சொல்லுறாங்கள்.  அங்க பக்கத்தில நல்ல ஏரி கரையோரங்கள் பல உள்ளன" நான்.
"என்னது குக்கிராமமோ? கேள்விப்பட்டதில்லை" நண்பன்.


"ஓம் அந்த ஊரிண்ட பெயரே அது தான்.  பொடியள் சித்தியோட சென்ற வருடம் இங்க கொட்டேஜ் எடுத்து தங்கினவை.  காணியா பார்.  கட்டிடத்தோட தோட்டம் என்றால் 5 இத்தாலிய காளை விலை சொல்லுறாங்கள். இந்த விலை வீக்கம் நல்லதல்ல" நான். 
"ஓகே.  தேடி போட்டு அஞ்சல் போடுறன்" நண்பர் கைபேசியை மூடினார்.
சில நிமிடங்களில் கைபேசி அதறியது.  அஞ்சலில் 7 காணிகள்.  நண்பருக்கு காணி வாங்குவதன் எனது நிய காரணம் தெரியாது.  

காணி இணைப்புகளை அழுத்தி பார்க்கிறேன்.  16 பரப்பு  எரிக்கரையோடு, 800 பரப்பு காணி, தீவில் ஒரு காணி என்று ஒன்றும் எனக்கு பிடிக்கவில்லை.  ஏழாவது இணைப்பை வேண்டா வெறுப்பாக அழுத்தினேன்.

380 பரப்பு காணி!!! நண்பனை கைபேசியில் அழைத்தேன்.  "டேய் கடைசி இணைப்பை பார்"
"இந்த காணி தைலம் கடற்கரை தெருவிற்கும், காட்டு தெருவிற்கும் இடையில் இருக்கிறது" நண்பன்.
எனக்கு டிங் டிங் என்ற சகுன மணி அடிக்க தொடங்கியது.   மேலுள்ளவர்களின் ஆசி எனக்கு கிடைப்பதாக தோன்றியது. அவர்கள் காடும் கடற்கரையுமா வாழ்ந்தவர்கள்.  அவர்களின் ஆத்மாவிற்கு தைலம் வேறு.

"இது தான் மச்சி காணி" நான்.  
"டேய் தொடங்கிட்டாயா? உண்ட வீடு 11 எண்ணில் விழுது எண்டு வாங்கினவன் நீ"நண்பன் ஆதங்கத்துடன்.  அவரது நம்பிக்கைகளை பல தடவை உடைத்தவன் நான்.   நான் துணைவியை சந்தித்த நாள் முதல் வாழ்ந்த வீடுகள் அடுக்குமாடி கட்டிடங்கள் எல்லாம் கூட்ட 11 ஆக வரும்.  துணைவியின் தம்பி, சகோதரி, சித்தி, அம்மா எல்லோருடைய வீடுகளும் கூட்ட 11 வரும்.

"காணியை போய் நாளைக்கு பார்ப்பமே?" நான்.  நண்பருக்கு வீட்டில் இருந்து வேலை என்றபடியால் ஓமெண்டார்.

வண்டியை எடுத்து கொண்டு எனது கனடிய சாமன் லோறியை பார்க்க சென்றேன்.   யாழ் உறவுகள் என் தோட்டத்தில் சந்தித்து அடுத்தடுத்த நாட்களில் நடந்த நிகழ்வுகளால் நான் லோறியை சந்தித்து அவள் திருப்பி என்னை பச்சையம்மாவிடம் அழைத்து சென்று, நான்கு வருடங்களில் எனது வாழ்க்கை அவளது திட்டங்களை நிறைவேற்றும் ஒரு கருவியாக்கி விட்டாள்.  (இந்த கதையை இரு வருடங்கள் ஆக கிரகித்து எழுதி வருகிறேன்)

லோறி ஓக்வில் நகரில் ஏரி ஓரமாக தனது பத்து வயது மகளுடன் வாழ்கிறாள்.  அவள் பல்கலை விரிவுரையாளர் ஆனால் எனக்கு மட்டும் தான் அவள் ஒரு சாமன் என்று தெரியும்.  அவளில் எப்போதும் ஒளி வீசும்.  

வீட்டு வாசலில் என்னை நான்கு வருடங்களில் பின் கண்டு ஆச்சரியத்தோடு ஓடி வந்து கட்டி பிடித்தாள்.
நான்"கோவிட்..." 
"சும்மா வாயை பொத்து" கடிந்தாள்.  " வா இரு... தேசிக்காய் தண்ணி தரட்டா?  குடும்பம் எப்படி? மகள் வளர்ந்திருப்பாளே?"  அவள் பதட்டமாக கேள்விகளை வீசினாள்.   பின்னிருந்த பெரிய தேக்கு மரத்தில் இருந்து "கா கா கிர் கர் கிர்" எனது எஞ்சிய குடும்பம் தாமும் வந்து பேசி கொண்டிருந்தது.  

"குடும்பம் சுகமா இருக்கு. பொடியளோட நல்ல பம்பல்.  உன் மகள் எங்கே?" நான்.

"மகள் பாட்டி வீடு சென்றுவிடடாள்.  விக் என்ன பிரச்சினை?" அவள். அவளிடம் ஒன்றும் மறைக்க முடியாது. டொரொண்டோ நகரில் கைவிட்டு எண்ண கூடிய சாமன்களில் அவளும் ஒருத்தி.  

"என்னால் இங்கு இனிமேல் இருக்கமுடியாது.  சம்திங் இஸ் றொங்!" நான் எனது காக குடும்பம் காணாமல் போனதை பற்றி ஒப்பாரி வைத்தேன்.  

"விவசாயி நீ போனால் மேற்கு பக்கம் நான் மட்டும் தானா?" லோறி  "என்னால் அவ்வளவு குப்பைகளை தனியாக சந்திக்கமுடியாது. நீ தேவை"

"மன்னிக்கோணும் சகோதரி... எனது நகரில் இப்போது தொடருந்து நிலையம் பெரிது கட்டி 3 மைல் தொடரூந்துகள் எப்போதும் பயணிக்கின்றன.  விமானங்கள் இப்போது சற்று ஓய்ந்தாலும் திரும்பி வந்து ஒரே இரைச்சல்.  மற்றும் இப்போது வெளியிடும் அலைவரிசையும் சரி இல்லை.  எனக்கு நிம்மதியாக நித்திரைக்கு போக ஏலாது.   மற்றும் நகரில் இப்போது குடியேறும் தெற்காசியர்களும் காசு காசு என்று ஓடுகிறார்கள்.  வாகன நெரிசடி..." நான் அவளிடம் அனுமதி பெற குறைகளை அடுக்கினேன்.

"அவர்கள் எல்லோரும் அவளின் பிள்ளைகள் தானே எம்மை போல...ஏன் தவிர்க்கிறாய்?" அவள்.

"நான் 30 வருடத்திற்கு பிறகு ரெண்டு தடவை ஊருக்கு போனேன்.  அங்கு எம்மவர் படும் அவதியையும் நிம்மதியின்மையும் பார்த்து நொந்துவிட்டேன்.  இங்கும் எம்மவர் காசை தேடி ஓடி மன உளைச்சலில் இருக்கிறார்கள்.  பலர் தமது போர் வடுக்களுக்கு மருந்திடாமல் தற்கொலை செய்கிறார்கள் அல்லது தமது குழந்தைகளை வதைக்கிறார்கள்.  காசு இருந்தாலும் மிச்சம் பிடிக்க குப்பை சாப்பாடுகளை உண்டு இறக்கிறார்கள்.  ஆன்மீகம் ஒரு நக்கல் வார்த்தையாகி விட்டது.  எண்ட காவலர்களுக்கு நான் சத்தியம் கொடுத்திட்டேன்" நான் பயத்தோடு அவளை பார்க்கிறேன்.  அவள் போய் துலை என்று சொல்வாளா என்ற ஆவல்.
"நீ அப்ப என்னை இங்கே தனியாக விட போறாயா?  அவள் உன்னை எங்கே அழைக்கிறாள்?" அவளின் முகத்தை வாசிக்க முடியவில்லை.  அவள் ஞான கண்ணை திறந்துவிடடாள்.

அவளுக்கு  எனது திடமான முடிவு எனது அல்ல என்று தெரியும்.

"தைலம் கடற்கரை என்ற கிராமம் அது குக்கிராமத்தில் உள்ள 16 கிராமங்களில் ஒன்று" நான் தெம்புடன். 

"ம்ம்ம் அது அனிசினாபி பூர்வகுடிகள் வாழும் பகுதி.  அவர்கள் 11,000 வருடங்களாக இங்கே வாழ்கிறார்கள்.  
அவர்கள் வடக்கு பனி பாறைகள் உருகி பெருவெள்ளம் எடுத்த போது அடித்து கொண்டு வந்த கடல் மணல்கள் தான் இந்த ஏரியை சுற்றி இருக்கிறது" சாமன் தொடர்ந்தாள்.   இதுக்கு தான் நான் அவளிடம் வந்தேன். நான் காணியை கைபேசி வரைபடத்தில் காட்டினேன்.  

சாமன் புன்முறுவலுடன் "அவள் உனது நோக்கத்திற்காக சரியான இடத்திற்கு தான் கொண்டு போயுள்ளாள்.  உனது காணிக்கு போஸ்டக்வாமி அல்லது உருண்டோடும் மணல் குன்றுகள் என்று பெயர்.   மனிருலின் தீவுக்கு பக்கத்தில் இருக்கிறது.  அனிசினபிமோவின்  பாசையில் அதன் அர்த்தம் பெரிய ஆத்மா.  இதை ஓடாவா, அனிசினாபி, ஓஜிப்வே பூர்வ குடிகள் புனிதமான தீவு என்பார்கள்.  இவர்களை மூன்று நெருப்புகளின் மக்கள் என்பார்கள்" 

எனக்கு கேட்க கேட்க மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. முகத்தில் அதை கண்டவள்.
"உன் மக்களும் கடலையும், விவசாயத்தையும் சார்ந்து வாழ்ந்தது போல் தான் இங்கும் எல்லோரும் ஏரியையும் விவசாயத்தையும் நம்பி தான் வாழ்கிறார்கள்.  இந்த ஏரியில் சுழற்சி இருப்பதால் பனியாக உறையாது.  365 நாளும் மீன் பிடிக்கலாம். வள்ளத்தில் ஏறி எதிரே இருக்கும் நீலகிரிகளுக்கு போகலாம்.  உனக்கும் உன் உறவுகளுக்கும் தைலமாக இருக்கும்.  நீங்கள் வேருடன் பிடுங்கி வெளிநாடுகளுக்கு எறியப்பட்டவர்கள்.  அது தான் நீ உன் வேரை தேடி போகிறாய்."

"ஆனால் உலக போர் 3 தொடக்கி சாவு தொடங்கும் போது அதை நடாத்தும் மேற்குலகம் அவ்வளவு குப்பைகளையும் அள்ளும்.   மோசமான அதிர்வுகள் டொரொண்டோ நோக்கி வரும்.   நானும் எங்கட ஸ்கார்ப்ரொ நண்பரும் இன்னும் சிலரும் தான் மிச்சம்.   அவரில் ஒருத்தருக்கு உடல் பூரா கட்டி வந்துவிட்டது.  அவர் தன்னை சுத்திகரிப்பதை விட்டு அந்த அதிர்வுகள் அவரை பாதித்துவிட்டது"  அவள் என்னை தீர்க்கமாக பார்த்தாள்.

"நான் அழைக்கும் போது வருவாயா" கேட்டாள்.  "பறந்து வருவேன் தாயே"நான்.

"சரி உன் தோட்டத்தை, கோவிலை கட்டும் போது என்னை அழை" அவளின் ஞான கண் என்னை ஊடுகதிராக பாய்ந்திருக்கவேண்டும்.

"ஓம் பச்சையம்மாவிற்கு பூர்வகுடிகள் ரிக்கி கொட்டில் கோவில், எனது காடு சீடர் மரம் கொண்டு கட்டப்போகிறேன்.  இங்கு பூர்வகுடி சமயம், சைவம், கிறித்தவம் மற்றும் இஸ்லாம் புத்தக சாலைகள் உள் இருக்கும்" அவளுக்கு தெரிந்திருந்தாலும் திட்டத்தை ஒப்பிட்டேன்.  

அவள் கொஞ்சம் பெருமையுடன் என்னை பார்த்து ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டாள்.  அவள் என்னை மனமாற்றம் முன் இன்னொரு கட்டிப்பிடி கொடுத்துவிட்டு கிளம்பினேன்.

எனக்கு அனுமதி கிடைத்ததில் இத்தாலிய காளை வாங்காமல் ஒரு நிலம் வரப்பிரசாதமாக கிடைத்ததில் மகிழ்ச்சி.

நண்பரை அழைக்கின்றேன். "வாங்குவம்"  நான்.  "டேய் இன்னும் நிலத்தை பார்க்கவில்லை" நண்பன்.

அடுத்த நாள் தைல ஊரின் சந்தியில் நண்பருடன் இடது பக்கம் திரும்பினேன்.  கிராம பெருந்தெரு சந்தியில் மாதா கோவில், பொறியியல் நிறுவனம், கல்லறை மற்றும் சிறு பத்திரிகை நிறுவனம்.   மாதா கோவில் பின்னால் பலர் வந்து தண்ணீர் பிடித்து சென்றார்கள்.   

எனக்கு கவலை வர "மச்சி இங்க நிலத்தடி தண்ணி ஒரு பிரச்சினையோ? நிப்பாட்டு கேட்பம்"

கேட்டோம். ஒரு பெண்மணி புன்முறுவலுடன் "இது இலவச ஸ்ப்ரிங் தண்ணீர். கடைக்கு போனால் போத்தல் $5. 
 இந்த கிராமத்திற்கு கீழ் 11,000 வருட இயற்கை நீர் தேக்கம் உள்ளது "  

கவலை பறந்து 32 பற்களும் முன்வந்தன.  கிராமத்தில் 40 கிலோமீட்டர் தான் வேகம்.  ஆறுதலாக செல்லும் போது  முன்னுக்கு நீலகிரி தெரிந்தது.  மனதை அள்ளியது.  

"எது காணி?" நான் பொறுமை இழந்தேன்.  

"தைல கடற்கரை வரவேற்கிறது என்று போட்டிருக்கும் பதாகை உன் காணி வாசலில் தான் இருக்கிறது" நண்பர் சிரிப்புடன்.  

எனக்கு வரவேற்பு என்று வேறு சகுனம்.  கேட்கவா வேண்டும்.  

"பொறியியலாளர் மைக் இப்போது வருவார்.  காணியை சுற்றிப்பார்ப்போம்." நண்பர்.

:"கொஞ்சம் பொறு முன்வீட்டு காரருக்கு கதை கொடுப்போம்" நான்.

"வணக்கம் நான் விவசாயி விக்  உங்களது வீட்டுக்கு முன்னாள் உள்ள காணியை வாங்க திட்டம்" அறிமுகப்படுத்தினேன்.

"வணக்கம் நான் டிம்.  நான் பிறந்து வளர்ந்து இங்கு தான் எனது 60 வருட வாழ்க்கையில் யாரும் இங்கு குடியிருக்கவில்லை.   நானும் இந்த காணியை வாங்க திட்டமிட்டேன் ஆனால் முன் தெருவால் செல்ல அமைச்சு விடவில்லை.  காட்டு தெருவால் தான் காணிக்கு பாதை" டிம் 

நண்பரின் முகத்தில் சந்தேக அலைகள்.

"இந்த காணி நல்ல காணி ரெண்டு ஓடைகள், ரெண்டு குளங்கள், நீர் வீழ்ச்சி எல்லாம் இருக்கு.  குளத்தில் பைக், ட்ரவுட் என்று நல்ல மீன்கள் உள்ளன. அந்த மீன்கள் ருசியோ ருசி" வாயை பொச்சடிச்சு காட்டினார்.

பருத்தித்துறை போய் ஒவ்வொரு நாளும் மாமருடன் மீன் வாங்கியது நினைவு வந்து போனது.

பொறியியலாளர் வர விடைபெற்று காடு புகுந்தோம்.  வாசலில் 60 அடி உயர மணல் குன்றுகள் அதன் மேல் தேக்கு, பைன், மேப்பில் போன்ற வைரிய மரங்கள் வான் தொட்டு நின்றன.

மைக் தைல தெருவில் இருந்து 300 அடி தள்ளி உள்ளுக்குள் ஒரு குன்றை எடுத்து அதில் எப்படி எம் வீட்டை கட்டலாம் என்று சிந்தனை கொடுத்தார்.  அதை கேட்கவே மகிழ்ச்சி பொங்கியது.

"நீங்கள் நில அளவீடு செய்யவேண்டும், தெரு அமைச்சுடன் வாசல் பற்றி கேட்கவேண்டும், கேந்திர டோபோகிராபி செய்யவேண்டும், பின் கட்டிட அனுமதி பெறவேண்டும்" மைக் 

"14000 சதுர அடிக்கு கட்டிடம் அமைக்க அனுமதி உள்ளது" நண்பர். 

"நல்லவிடயம்.  மலசலகூட குழியமைப்பு செய்யவேண்டும் அப்படியே கிணறும் கிண்டவேண்டும்.  கிணறு கிண்ட தண்ணீர் தேடி கண்டுபிடிப்பவருக்கு மூவாயிரம் டொலர், பின் கிணறு கிண்டி கொங்கிறீட் போட்டு மூட ஒரு ஐம்பதாயிரம் முடியும்" மைக் 

"எப்படி கிணறு கண்டுபிடிப்பவருக்கு தெரியும்?  அவர் ஏதாவது கருவி பாவிக்கிறாரா?" நண்பர்.

"இல்லை அவர்களுக்குள் தண்ணீர் கண்டுபிடிக்கும் புலன்கள் உள்ளது. இட்ஸ் அமேஸிங்" மைக் 

"இவனும் அப்படி ஒருத்தன் தான்" என்னை காட்டினார் நண்பர்.  நான் இல்லை என்று அசடு வழிந்தேன்.

"இது தான் லொட் 1, பலகாலமாக வாங்காமல் இருந்தது.  இங்கு கரடி, ஓநாய்கள், மூஸ் என்று எல்லா மிருகங்களும் வரும்.  கரடியை கண்டால் கீழ் நிலம் நோக்கி ஓடுங்கள் அவற்றின் முன்னம் கால்கள் சிறிது என்ற படியால் அவர்களால் கீழ் நோக்கி ஓடமுடியாது"சிரித்தார் மைக்.  அரண்டார் நண்பர்.

"நன்றி மைக்.  நாம் வீடு தோட்ட கட்டுமானம் எல்லாம் இந்த குக்கிராம நிறுவனங்களை வைத்து கட்ட திட்டம்" நான்.  மைக்கின் 32 பல்லும் இப்போது முன்னுக்கு.

"நன்றி விக்.  எமது கிராமத்தில் 3 சாப்பாடு கடை, ஒரு அங்காடி, பிள்ளைகளுக்கு கடற்கரை விளையாட்டு அங்காடிகள் தான்.  உங்களது முதலீடு கிராமத்திற்கு ஊக்கத்தை கொடுக்கும்"  மைக்.  அவரது ஊர் பற்றை பார்த்ததில் எனக்கும் இந்த ஊரில் ஒருத்தனாக ஆசை கூடியது.

நாம் திரும்பி குன்றுகள் பள்ளங்களை ஓடைகளை தாண்டி முன் தெரு நோக்கி வரும்போது ஏதோ என் கண்ணை உறுத்தியது.

"எப்படி அந்த வட்ட கொங்கிறீட் கல் இங்கே உள்ளே வந்தது.  உறுத்துகிறதே?"நான் 

"கொஞ்சம் பொறு" மைக் ஓடி சென்று அந்த வட்ட கல்லை மூச்சு பிடித்து தூக்கினார்.  கீழே கிணறு.  மைக்கின் முகம் அரண்டு என்னை பார்த்தது. 

"உன் நண்பன் சரியா தான் சொன்னான்.  இது அறுபது வருடத்திற்கு முன் இருந்த கிணறு.  நீ குறைந்த செலவுடன் புனரமைக்கலாம். ஐம்பதாயிரம் சேமித்துவிட்டாய். இல்லாவிட்டால் 470 அடி அகலம் 2500 அடி  நீளமுள்ள காணியில் ஊசி தேடுவது போல் இருக்கும் " மைக் புன்முறுவலுடன்.  

மைக்கிக்கு இன்னொரு பொறியியலாளர் கிராமத்திற்கு வருவதில் பெரு மகிழ்ச்சி.  அவரும் தைல கடற்கரையை எனக்கு விற்றார்.

நான் கிணறு கண்டுபிடித்தபின் எனது நண்பரும் தனது நம்பிக்கைகளை தளர்த்த தொடங்கினார்.

"காணிக்கு விலையை பேசுவம்.  ஏழு வருடங்களாக விலை போகாமல் இருக்கு. அரை பாதி விலை போட்டு பாப்பம்.  கிராமத்தில 8 பரப்பு எழுபதாயிரம் போகுது" நண்பர்.

நாம் இப்போது பொடி நடையாக கடற்கரைக்கு வந்திருந்தோம்.  உள்ளூர் வாசிகள் முகமூடிகள் இல்லாமல் நிறைந்திருந்தார்கள்.  எமது காணிக்குள்ளால் ஓடும் ஓடையும் அங்கு வந்து சேர்ந்திருந்தது.   

அந்த குளிர்ந்த சுத்தமான நீருக்குள் காலை நனைத்து கொண்டே அடுத்த நடவடிக்கைகளை திட்டமிட்டோம்.

அடுத்த நாள் நண்பர். "கடன் இல்லமால் காசில் வாங்குவதால் வெகுவேகமாக வாங்கலாம். யூலை 5 திகதி இரவு எமது கொண்டிசன் முடியும்.  அதற்குள் எல்லா அமைச்சு, கிராம விடயங்களையும் துருவ வேண்டும். யூலை 25 உனக்கு காணி கிடைக்கும்"

வாய் விட்டு விசரன் போல் சிரித்தேன்.  ஒரு உறவு இதை பொக்கெட் தியறி என்று மெய்யியலில் பதிவிட்டது ஞாபகம் வந்தது.

"ஆர் யு ஓகே?" நண்பர்.  அவர் கொழும்பில் இருந்து வந்தவர்.  வெடி சத்தமோ எமது இனத்தில் முக்கிய தினங்கள் பற்றி தெரியாது.

"ஓம் மச்சி. ஆனால் கிணறை பற்றி சொல்லாதே விலையை குறைக்கமாட்டினம்" எனக்குள் 11 வருடங்களின் பின் அவர்களின் சத்தியத்தை நிறைவேற்றும் உணர்ச்சி சூடாக ஓடி திரிந்தது.

யூலை 3: "நல்ல செய்தி.  தெரு அமைச்சு எமக்கு முன் பக்க வழி தந்துள்ளார்கள்"

யூலை 24:  "நற்செய்தி. எல்லாம் முடித்துவிட்டோம்.  இந்த காணியின் விற்பனையில் சிறு பங்கு சிக் கிட்ஸ் ஹோம் செல்லும்.  நாளைக்கு நீ காணியில் உன் பிறந்த நாளை கொண்டாடலாம்" நண்பர்.

யூலை 25: குடும்பம் குட்டிகளுடன் சென்று கடற்கரையில் விளையாடி பின் காணிக்குள் நடை சென்றோம். இரு ஓடைகள் சேரும் சந்திப்பில் நான் ஓடை நீரில் கால்களை வைத்துக்கொண்டு இருந்தேன்.  

பக்கத்தில் நின்ற  நூறடி தேக்கில் எனது மிஞ்சிய 5 காக குடும்பம் தமது புது வீட்டை பற்றி ஆர்ப்பரித்து கொண்டிருந்தன.  

spacer.png

நல்ல ஆக்கம் .. பகிர்விற்கு நன்றி தோழர்..👍

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

நல்ல செயலும் நல்ல ஆக்கமும்.👍🏽
வாழ்த்துக்கள் விவசாயி விக். 💐

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

இனி ஊரென்பது கனவாகிப்போன தேசம் இங்குதான் இப்படி வாங்கிக்கொண்டு ஒதுங்கி கொள்வது நல்லது அந்த நாள் வெகுவிரைவில் வந்துவிடும் என்று நம்புறன்  ஒரு நாய் வளர்க்க 100 யோசனை அப்படி வளர்த்தாலும் அது நாய் என்ற பெயரில் வாழும் உயிரினம் .உன்ரை வீட்டில் சிறிய பறவைகளுக்கு சாப்பாடு தொங்க  விடுவதால் தன்னுடைய நித்திரை குழம்புதாம் என்று பக்கத்து வெள்ளை யின் குறைபாடு .சேவலின் கூவல் சத்தம் கேட்காமல் ஊரில் எமது பொழுதுகள் விடிவதில்லை இங்கு சிட்டுக்குருவி சத்தம் நித்திரை குழப்புதாம் .

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

உங்களது செயலும் அனுபவமும் மிக அழகானது.....கொஞ்ச நேரம் உங்களின் காட்டுக்குள்ளும் கடற்கரையிலும், ஓடைகளிலும் நாங்களும் காலாற நடந்தோம் விவசாயி விக்......!  👍

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
2 hours ago, குமாரசாமி said:

நல்ல செயலும் நல்ல ஆக்கமும்.👍🏽
வாழ்த்துக்கள் விவசாயி விக். 💐

நன்றி அண்ணா.

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

வாழ்த்துகள் விவசாயிவிக், நல்ல காரியம் செய்துள்ளீர்கள்👍, எங்களையும் கதையினூடக உங்கள் காட்டுக்கு அழைத்து சென்றுவிட்டீர்கள். இனி இங்குதான் பயமின்றி முதலீடுகள் செய்யலாம்

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
1 hour ago, பெருமாள் said:

இனி ஊரென்பது கனவாகிப்போன தேசம் இங்குதான் இப்படி வாங்கிக்கொண்டு ஒதுங்கி கொள்வது நல்லது அந்த நாள் வெகுவிரைவில் வந்துவிடும் என்று நம்புறன்  ஒரு நாய் வளர்க்க 100 யோசனை அப்படி வளர்த்தாலும் அது நாய் என்ற பெயரில் வாழும் உயிரினம் .உன்ரை வீட்டில் சிறிய பறவைகளுக்கு சாப்பாடு தொங்க  விடுவதால் தன்னுடைய நித்திரை குழம்புதாம் என்று பக்கத்து வெள்ளை யின் குறைபாடு .சேவலின் கூவல் சத்தம் கேட்காமல் ஊரில் எமது பொழுதுகள் விடிவதில்லை இங்கு சிட்டுக்குருவி சத்தம் நித்திரை குழப்புதாம் .

ஊரில் சிட்டுக்குருவியும் இப்போது இல்லை.  ஏன் இல்லை என்று ஆராய்ச்சியும் இல்லை.  எதோ எழும்பினமா திரும்பி படுத்தமா என்று வாழ்கிறோம். நகர் வாழ் குழந்தைகளுக்கு இயற்கையுடன் தொடர்பிழந்து குழுசை போட்டு பள்ளி போகிறார்கள்.

எம்மவர் சொன்னால் எதிர்ப்பார்கள் ஆனால் செய்தால் ஈயடித்தான் கொப்பி எடுப்பார்கள்.  பிரதி செய்வார்கள் என்ற ஆசை, நம்பிக்கை.

1 hour ago, suvy said:

உங்களது செயலும் அனுபவமும் மிக அழகானது.....கொஞ்ச நேரம் உங்களின் காட்டுக்குள்ளும் கடற்கரையிலும், ஓடைகளிலும் நாங்களும் காலாற நடந்தோம் விவசாயி விக்......!  👍

கொஞ்ச நாள் தாங்கோ.  யாழ் கள உறவுகளுக்கு ஒரு கடற்கரை கூடல் வைப்போம்.  நான் உங்களுடன் இந்த பயணம் செய்வதால் நீங்களும் வந்து நீரோடையில் காலை நனைத்து இந்த காட்டை சேர்ந்து அனுபவிப்போம்.

9 minutes ago, உடையார் said:

வாழ்த்துகள் விவசாயிவிக், நல்ல காரியம் செய்துள்ளீர்கள்👍, எங்களையும் கதையினூடக உங்கள் காட்டுக்கு அழைத்து சென்றுவிட்டீர்கள். இனி இங்குதான் பயமின்றி முதலீடுகள் செய்யலாம்

நன்றி உடையார்.  உங்கள் தொடர் ஊக்கத்திற்கு நன்றி.  

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
2 hours ago, பெருமாள் said:

இனி ஊரென்பது கனவாகிப்போன தேசம் இங்குதான் இப்படி வாங்கிக்கொண்டு ஒதுங்கி கொள்வது நல்லது அந்த நாள் வெகுவிரைவில் வந்துவிடும் என்று நம்புறன்  ஒரு நாய் வளர்க்க 100 யோசனை அப்படி வளர்த்தாலும் அது நாய் என்ற பெயரில் வாழும் உயிரினம் .உன்ரை வீட்டில் சிறிய பறவைகளுக்கு சாப்பாடு தொங்க  விடுவதால் தன்னுடைய நித்திரை குழம்புதாம் என்று பக்கத்து வெள்ளை யின் குறைபாடு .சேவலின் கூவல் சத்தம் கேட்காமல் ஊரில் எமது பொழுதுகள் விடிவதில்லை இங்கு சிட்டுக்குருவி சத்தம் நித்திரை குழப்புதாம் .

அதே அதே. 

பக்கத்து வீடு தமிழ். மிகச் சுத்தம். எனது மரத்தில் தொங்கும் பறவைகள் உணவு வழங்கியை Bird feeder நோக்கி வரும் பறவைகளில் குறிப்பாக சிட்டுக்குருவிகள் பக்கத்து வீட்டு அலுமினம் வேலியில் railings நிற்பார்கள். 

எச்சமிடுகிறதென்று பக்கத்து வீட்டு அம்மம்மா கவலைப்படுவா. நான் சிரித்துவிட்டுப் போய்விடுவேன். 😀 

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
55 minutes ago, விவசாயி விக் said:

எம்மவர் சொன்னால் எதிர்ப்பார்கள் ஆனால் செய்தால் ஈயடித்தான் கொப்பி எடுப்பார்கள்.  பிரதி செய்வார்கள் என்ற ஆசை, நம்பிக்கை.

நம்ம சனம்  அப்படித்தான் இந்த சூத்திரம் பலவிடயங்களில் வேலை செய்யும் 😀

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

நன்றிகளும்   வாழ்த்துகளும்  தம்பி

உங்கள்  போன்றவர்களைத்தான் தலைவர் இறுதியில்  நம்பினார்

அதை  கண்ணால் காண

காணும் பாக்கியம் பெற்றேன்

அடுத்தமுறை  கனடா  வரும்போது 

நிச்சயம் அந்த  கனவு  தேசத்தை காண  வருவேன்

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
46 minutes ago, Kapithan said:

எச்சமிடுகிறதென்று பக்கத்து வீட்டு அம்மம்மா கவலைப்படுவா. நான் சிரித்துவிட்டுப் போய்விடுவேன்.

 லண்டனில் மிச்சம்  பக்கம் தமிழ் வாத்தியார் வீட்டில் சேவல் கோழி ஆடு எல்லாம் வளர்க்கினம் பிரச்சனை  என்று பக்கத்து வீட்டுக்காரன் கவுன்சில் கதவை தட்டாதவரை ஓகே என்கினம் பக்கத்து வீட்டுக்காரர்களுக்கு அவர்கள் கார்டனில் விளையும் மரக்கறிவகைக்களை கொடுத்து உதவுவது உண்டாம் . கொடுத்து வைத்தவர் .

😃

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
1 hour ago, விசுகு said:

நன்றிகளும்   வாழ்த்துகளும்  தம்பி

உங்கள்  போன்றவர்களைத்தான் தலைவர் இறுதியில்  நம்பினார்

அதை  கண்ணால் காண

காணும் பாக்கியம் பெற்றேன்

அடுத்தமுறை  கனடா  வரும்போது 

நிச்சயம் அந்த  கனவு  தேசத்தை காண  வருவேன்

வந்தால் குடும்பத்துடன் என்னுடன் தான் தங்கவேண்டும்.  உங்களுக்கு ஒரிஜினல் கனடாவை காட்டுகிறேன்.  தைல கிராமத்தில் பிரெஞ்சு காரர் தான் பூரவக்குடிகளிலும் கூட.  இங்கு ஆங்கிலம் மற்றும் பிரெஞ்சில் எங்கும் உரையாடலாம்.

நிறைய DUPUIS அண்ட் DUBEAU இருக்கினம். 

  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
5 minutes ago, விவசாயி விக் said:

வந்தால் குடும்பத்துடன் என்னுடன் தான் தங்கவேண்டும்.  உங்களுக்கு ஒரிஜினல் கனடாவை காட்டுகிறேன்.  தைல கிராமத்தில் பிரெஞ்சு காரர் தான் பூரவக்குடிகளிலும் கூட.  இங்கு ஆங்கிலம் மற்றும் பிரெஞ்சில் எங்கும் உரையாடலாம்.

நிறைய DUPUIS அண்ட் DUBEAU இருக்கினம். 

நன்றி தம்பி

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

வாழ்த்துகள் விக், வாழ்க வளத்துடன்.

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
10 minutes ago, ஏராளன் said:

வாழ்த்துகள் விக், வாழ்க வளத்துடன்.

நன்றி சகோ. இந்த நிலம் மணல் வண்டல் மண் (Sandy loamy) உள்ளது.  இந்த வளமான நிலத்தில் தான் ஸ்ட்ராபெரி, அஸ்பாரகஸ், உருளை கிழங்கு, செர்ரி பழங்கள், பீட்ஸ், கீரைகள் மற்றும் வெங்காயம் விளைவிக்கிறார்கள்.   உங்கள் ஆசிக்கு நன்றி.

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

விவசாயி வாழ்த்துக்கள்.
காட்டுக்குள்ளால் எம்மைக் கூட்டிக் கொண்டு போனது போல எதிர் காலத்திலும் மறக்காமல் கூட்டிப் போங்கள்.

Link to post
Share on other sites

வாழ்த்துக்கள் விவசாயி. உங்கள் முயற்சி வெற்றி பெற வாழ்த்துக்கள்

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

வாழ்த்துக்கள்! உங்கள் கனவுகள் அனைத்தும் நிஜமாகட்டும்.

மனிற்டோலின் தீவுக்கு கிட்டவெனில் உங்கள் இடம் Tobermory க்கு அருகில் உள்ளதா?  Tobermory ம் Manitoulin Island ம் அழகான அமைதியான இடங்கள்.

 

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

வணக்கம் விக், நல்லதொரு முடிவு, இரும்புகளிலான இத்தாலிய காளையை விட , பசுமை நிறைந்த இயற்கை காடுகள் மேல்.
உங்கள் முயற்சிகள் அனைத்தும் கைகூடட்டும்.
நிச்சயம் பசுமை நோக்கி நாங்களும் வருவோம். 

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
7 hours ago, ஈழப்பிரியன் said:

விவசாயி வாழ்த்துக்கள்.
காட்டுக்குள்ளால் எம்மைக் கூட்டிக் கொண்டு போனது போல எதிர் காலத்திலும் மறக்காமல் கூட்டிப் போங்கள்.

கட்டாயம் சகோ.  வழியமைப்பு மற்றும்  வாகன தரிப்பிடம் அமைப்பு வேலை நடக்கிறது.  நிறைவுற்றபின் நாற்சந்தியில் எமது ஒன்று கூடலுக்கு அழைக்கின்றேன்.

7 hours ago, பகலவன் said:

வாழ்த்துக்கள் விவசாயி. உங்கள் முயற்சி வெற்றி பெற வாழ்த்துக்கள்

நன்றி சகோ 

6 hours ago, தமிழினி said:

வாழ்த்துக்கள்! உங்கள் கனவுகள் அனைத்தும் நிஜமாகட்டும்.

மனிற்டோலின் தீவுக்கு கிட்டவெனில் உங்கள் இடம் Tobermory க்கு அருகில் உள்ளதா?  Tobermory ம் Manitoulin Island ம் அழகான அமைதியான இடங்கள்.

 

நன்றி.  ஓம் அழகான ஜோர்ஜியன் பே பகுதி தான்.  நீங்கள் குறிப்பிட்ட இரு இடங்களும் குடாவின்  வாயில் பகுதியில் உள்ளது.  

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
5 hours ago, Sasi_varnam said:

வணக்கம் விக், நல்லதொரு முடிவு, இரும்புகளிலான இத்தாலிய காளையை விட , பசுமை நிறைந்த இயற்கை காடுகள் மேல்.
உங்கள் முயற்சிகள் அனைத்தும் கைகூடட்டும்.
நிச்சயம் பசுமை நோக்கி நாங்களும் வருவோம். 

நன்றி சகோ.  ஐம்பது வயதில இத்தாலிய காளையை வைத்து யாரை சுழட்டுவது?  25 வருடங்கள் டூ லேட். 😎
நீங்கள் வரும்போது கட்டாயம் உங்கள் துணைவியின் நூடுல்ஸ் கொண்டுவரவேண்டும்.  இறால் பொரியலுக்கு நானும் நிழலியும் பிடுங்குபடுவதை தவிர்க்க அவருக்கு ஒரு பார்சல் ப்ளீஸ். 😁

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

 

வாழ்த்துக்கள்! உங்கள் கனவுகள் அனைத்தும் நிஜமாகட்டும்.

 

Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்
7 hours ago, alvayan said:

 

வாழ்த்துக்கள்! உங்கள் கனவுகள் அனைத்தும் நிஜமாகட்டும்.

 

நன்றி உறவு.  

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt


  • Tell a friend

    Love கருத்துக்களம்? Tell a friend!
  • Topics

  • Posts

    • இன்று பாராளுமன்றத்தில் பொதுப் பாதுகாப்பு அமைச்சரான சரத் வீரசேகரவிற்கும், எம். ஏ. சுமந்திரனுக்குமிடையில் பலத்த விவாதம் ஏற்பட்டது.விடுதலைப் புலிகளின் உறுப்பினரான பண்டிதருக்கு எவ்வாறு பாராளுமன்ற உறுப்பினர் ஒருவர் நினைவஞ்சலி செலுத்த முடியும் என வீரசேகர சபையில் கேள்வி எழுப்பினார்.பதிலளித்த சுமந்திரன்:"அமைச்சருக்குப் பதிலளிக்க வேண்டிய அவசியம் எதுவும் எனக்கு இல்லை. ஆனால் என் பெயர் பொது வெளியில் குறிப்பிடப்பட்டதால் என் கருத்தை இங்கே பதிவு செய்கிறேன்.சில நாட்களுக்கு முன்னர் நான் வயதான அம்மாவான சின்னத்துரை மகேஸ்வரி என்பருக்காக யாழ் மேல் நீதிமன்றில் நான் ஆஜரானேன். அவரது மகன் 1985 இல் பண்டிதர் என அழைக்கப்படும் அவரது மகனை வருடா வருடம் நவம்பர் மாதத்தில் நினைவு கூர்வது வழக்கம். தனது நினைவு கூரல் உரிமையைப் பாதுகாக்கவென அவர் அந்த வழக்கைப் பதிவு செய்திருந்தார்.(வீரசேகர இடைமறிக்க) ஆம் அவர் விடுதலைப் புலிகள் தலைவர் தான். ஆனால் பண்டிதர் அந்த அம்மாவினது புதல்வன் கூட. அத்துனை தாய்மாருக்கும் தம் பிள்ளைகளை நினைவேந்தும் உரிமை இருக்கிறது.அமைச்சர் ஒரு போதும் ஜே.வி.பி-யின் தலைவர் ரோகன விஜயவீரவை ஜே.வி.பி-யின் தலைவர்கள் முழுச் சீருடையில் கொழும்பெங்கும் கொண்டு திரிந்து நினைவேந்துவதைக் குறித்துக் கேள்வி எழுப்பியதில்லை. இதனால் தான் நான் இந்தச் சபையில் நினைவேந்தும் விடையத்தில் கூட தமிழருக்கெதிராகப் இனவாதம் பாய்ச்சப்படுவதைப் பற்றிப் பேசியிருந்தேன்.யாழ் மேல் நீதிமன்ற நீதிபதி, மிகத் தெளிவாக அம்மா தன் மகனை வீட்டில் நினைவு கூருவதற்கு முழுமையான உரிமை இருப்பதாகச் சொல்லியிருந்தார். அம்மா தன் உரித்தை வீட்டில் செயற்படுத்தினார். வீடில்லை அதைக் கொட்டில் என்றே கூற வேண்டும். அம்மா தன் மகனைத் தன் கொட்டிலில் நினைவு கூர்ந்த போது நானும் அவரோடு இணைந்திருந்தேன். அவரருகில் நின்றேன். மகன் எந்தவொரு சீருடையைக் கூட அணிந்திருக்கவில்லை. இது தாயொருவர் தன் மகனை நினைவேந்திய செயற்பாடு. கூட்டாக எவரும் நினைவேந்தலில் முடியாத போதும் எல்லோரும் தனிப்பட்ட நினைவேந்தலில் ஈடுபடலாம் என்பதை என் மனுதாரருக்கு விளக்குமாறு நீதிமன்றம் என்னைப் பணித்திருந்தது.சரத் வீரசேகரவின் இது வித இனவதாகக் கருத்துக்களால் முழு நாடும் தவறாக வழி நடத்தப்படுகிறது. அதை இச் சபை அனுமதிக்கிறது," என்றார் https://www.facebook.com/M.A.Sumanthiran/videos/475001343478471
    • இது சாத்திரம் என்பதை விட அந்தக் காலப்பகுதியில் உலக நிலைவரத்தின் பால் பட்ட சாத்தியப் பாடுகள் என்பது வரலாற்றை அறிந்தோருக்கு விளங்கும்! களத்தின் நிலைமையை எதிர்காலத் தீர்வோடு ஒட்ட வைக்கத் தான் இரண்டு ஆண்டுகள் படிப்படியாக பேச்சு வார்த்தை நடந்தது. என் அவதானிப்பின் படி, புலிகளுக்கும் தீர்வில் அக்கறை இருக்கவில்லை, சிங்களவருக்கும் இருக்கவில்லை! இரு தரப்பு செயல்பாடுகளும் 2002 பேச்சு வார்த்தைக் காலத்தில் அப்படித் தான் இருந்தன. இதை முடித்து விடுவோம் என்ற நிலை கூட்டுத் தலைமையிடம் மட்டும் இருந்தது! எப்படி முடிப்பது என்பதை மட்டுமே இரு தரப்புகளதும் செயல்பாடுகள் தீர்மானித்தன.  "would have, should have" என்பதை யாரும் சொல்ல முடியும், சொல்ல உரிமை இருக்கிறது! வீண்பெருமையுணர்வால் எங்கள் எடைக்கு அதிகமாக குத்த முனைந்து தமிழர் தரப்பு தோற்றது என்பது என் கருத்து! 
    • யாழ். பல்கலை கலைப்பீட மோதல் – மாணவர்களுக்கான தண்டணைகளை உறுதிப்படுத்தியது பேரவை November 28, 2020   யாழ். பல்கலைக்கழக கலைப்பீட மாணவர்களுக்கிடையில் கடந்த மாதம் 8 ஆம் திகதி இடம்பெற்ற மோதல் சம்பவம் தொடர்பில் விசாரணைகளை மேற்கொள்வதற்கென பல்கலைக்கழப் பேரவையினால் நியமிக்கப்பட்ட தனிநபர் விசாரணை ஆயத்தினால் முன்மொழியப்பட்டு, பல்கலைக்கழக மாணவர் ஒழுக்காற்றுச் சபையினால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட படி சம்பவத்துடன் தொடர்புடைய மாணவர்களுக்கான தண்டனைகளை பல்கலைக்கழகப் பேரவை இறுதி செய்துள்ளது. யாழ். பல்கலைக்கழகப் பேரவையின் மாதாந்தக் கூட்டம் நேற்று 28 ஆம் திகதி, சனிக்கிழமை துணைவேந்தர் பேராசிரியர் சி.சிறிசற்குணராஜா தலைமையில் இடம்பெற்றது. இந்தக் கூட்டத்தின் போது, கடந்த மாதம் 8 ஆம் திகதி இடம்பெற்ற மோதல் சம்பவம் தொடர்பில் முன்னாள் வணிக முகாமைத்துவ பீடாதிபதியும், ஓய்வு நிலைப் பேராசிரியருமான மா. நடராஜசுந்தரத்தினால் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட 130 பக்கங்களைக் கொண்ட விசாரணை அறிக்கையில் முன்மொழியப்பட்ட தண்டணைகளின் அடிப்படையில் பல்கலைக்கழக ஒழுக்காற்றுச் சபையினால் பேரவைக்கு முன்மொழியப்பட்ட தண்டணைகளை அதன் தலைவரான பல்கலைக்கழக மானியங்கள் ஆணைக்குழுவின் தெரிவு உறுப்பினர் கே.ருஷாங்கன் சமர்ப்பித்தார். மாணவர் ஒழுக்காற்றுச் சபையின் பரிந்துரைகளை நடைமுறைப்படுத்துவதற்குப் பேரவை இன்று ஒப்புதல் அளித்துள்ளது. நேரடியாகக் குற்றங்களில் ஈடுபட்ட – பல்கலைக்கழகத்தின் பெயருக்கு அபகீர்த்தியை ஏற்படுத்தும் வகையில் நடந்து கொண்ட மூன்றாம் வருட மாணவர்களுக்கு, அவர்கள் செய்த குற்றங்களின் தன்மைக்கேற்ப பல்கலைக்கழக மானியங்கள் ஆணைக்குழுவின் 946 ஆம் இலக்க சுற்றுநிருபத்தின் அடிப்படையில் விசாரணை அதிகாரியினால் வகைப்படுத்தப்பட்ட தண்டனைகள் சிபார்சு செய்யப்பட்டிருந்தன. அதன் படி அடுத்து வரும் நாள்களில் மாணவர் ஒவ்வொருவருக்குமான தண்டணைகள் துணைவேந்தரினால் அறிவிக்கப்படும் என்று தெரியவருகிறது. நேற்றைய பேரவைக் கூட்டத் தீர்மானத்தின் படி, முன்றாம் வருட மாணவர்கள் 3 பேருக்கு ஒரு கல்வி ஆண்டு காலம் (இரண்டு அரையாண்டுகள்) பல்கலைக்கழகத்துக்குள் நுழைவதற்கான தடையும், 4 பேருக்கு நடப்பு அரையாண்டு காலத்துக்குள் (அடுத்த வருடம் பெப்ருவரி மாதம் வரை) பல்கலைக்கழகத்துக்குள் நுழைவதற்கான தடையும் விதிக்கப்பட்டுள்ளது. தண்டனைக்குரிய இந்த 7 பேருக்கும் கல்வி கற்கும் காலத்தினுள் விடுதிகளில் தங்குவதற்கான வாய்ப்பு மறுக்கப்பட வேண்டும், மாணவர் சங்கங்கள் மற்றும் ஒன்றியங்களில் பதவிகள் எவையும் வழங்கப்படகூடாது. கற்கை நெறியின் நிறைவில் வகுப்புச் சித்திகளைப் பெற்றுக் கொள்வதற்கான வாய்ப்பு அளிக்கப்படக் கூடாது, மற்றும் எதிர்காலத்தில் பல்கலைக்கழகத்தினுள் அவர்கள் வேலைவாய்ப்புகளுக்காக விண்ணப்பிக்கும் போது, தற்போது இழைத்துள்ள குற்றங்கள் கணக்கிலெடுக்கப்பட வேண்டும் போன்ற தண்டனைகள் விசாரணை அதிகாரியினால் முன்மொழியப்பட்டு, ஒழுக்காற்றுச் சபையினால் பேரவைக்கு சிபார்சு செய்யயப்பட்டன. மேலும், தற்போது தண்டணை அறிவிக்கப்பட்ட மாணவர்கள் எதிர்காலத்தில் மீண்டும் இதே வகையான குற்றச் செயல்களில் ஈடுபட்டால் அவர்களின் மாணவர் பதிவு இரத்துச் செய்யப்பட வேண்டும் என்றும் ஒழுக்காற்றுச் சபையினால் பேரவைக்கு சிபார்சு செய்யயப்பட்டது. அவை அவ்வாறே ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. சம்பவத்தை அடுத்து, கலைப்பீடச் சபையினால் அடையாளங்காணப்பட்டு உள்நுழைவதற்குத் தடை விதிக்கப்பட்டிருந்த மூன்றாம் வருட மாணவர்கள் 21 பேரில் 12 பேருக்கு விதிக்கப்பட்ட உள்நுழைவுத் தடை உடனடியாக விலக்கிக் கொள்ளப்பட்டாலும், அவர்களுக்கும் எதிர்காலத்தில் மாணவர் மாணவர் சங்கங்கள் மற்றும் ஒன்றியங்களில் பதவிகள் எவையும் வழங்கப்படகூடாது என்றும் இத்தகைய சம்பவங்களில் ஈடுபடக்கூடாது என்பதற்கான எச்சரிக்கைக் கடிதம் ஒவ்வொருவருக்கும் துணைவேந்தரால் வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும், இவர்களை விட மீதி இரண்டு பேர் குற்றச் செயல்களுடன் தொடர்புபடாதவர்கள் என்பது அறியப்பட்டதன் காரணமாக அவர்கள் இருவரும் தண்டணைகளிலிருந்து முற்றாக விடுவிக்கப்பட்டுள்ளனர் முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. மேலும், சம்பவத்துடன் தொடர்புபட்ட 6 இரண்டாம் வருட மாணவர்களுக்கு இத்தகைய சம்பவங்களில் ஈடுபடக்கூடாது என்ற எச்சரிக்கைக் கடிதம் துணைவேந்தரால் வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும் நேற்றைய பேரவைக் கூட்டத்தில் முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.   https://thinakkural.lk/article/93578  
    • உங்களுக்கிருப்பது இந்தியா என்ற நாட்டினால் தமிழருக்கேற்பட்ட இழப்புக் குறித்த கோபமாக எனக்குத் தெரியவில்லை (அந்தக் கோபம் இங்கே நான் உட்பட பல யாழ் உறவுகளுக்கு இருக்கிறது).  இது வேற பிரச்சினை, இனியும் என்வலப்பை எல்லை மீறித் தள்ளாமல் இருப்பது நல்லது கப்ரன்!🤐
    • ஏன் பிள்ளையான் விடுதலை செய்யப்பட்டார்? நாடாளுமன்றில் நீதியமைச்சர் November 28, 2020 சமீபத்தைய நீதிமன்ற தீர்ப்புகள் குறித்து முன்வைக்கப்படும் விமர்சனங்களுக்கு நீதியமைச்சர் நாடாளுமன்றத்தில் பதிலளித்துள்ளார். முன்னாள் கிழக்குமாகாண முதலமைச்சர் சிவனேசதுரை சந்திரகாந்தன் மற்றும் முன்னாள் ஜனாதிபதியின் செயலாளர் ஆகியோர் விடுதலை செய்யப்பட்டமை குறித்து முன்வைக்கப்படும் குற்றச்சாட்டுகளிற்கு நீதியமைச்சர் பதிலளித்துள்ளார்.   சிலர் வழங்கிய வாக்குமூலங்களின் அடிப்படையிலேயே பிள்ளையான் ஐந்து வருடங்கள் சிறையிலிருந்தார் எனநீதியமைச்சர் குறிப்பிட்டுள்ளார். அந்த வாக்குமூலம் சுயவிருப்பத்தின் அடிப்படையில் வழங்கப்படவில்லை என்பது நீதிமன்றத்தில் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது என தெரிவித்துள்ள நீதியமைச்சர் பிள்ளையானிற்கு எதிராக இதன் காரணமாக எந்த ஆதாரங்களும் இல்லை எனவும் தெரிவித்துள்ளார். நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளை விமர்சனம் செய்பவர்களை உண்மையை கண்டறியுமாறும்,நியாயமற்ற விமர்சனங்கள் மூலம சமூகத்தினை தவறாக வழிநடத்தவேண்டாம் எனவும் அமைச்சர் கேட்டுக்கொண்டுள்ளார்.   https://thinakkural.lk/article/93577  
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.