Jump to content
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt

ஆறாத ரணம் - வந்தாறு மூலை கிழக்குப் பல்கலைக்கழகப் படுகொலை நடந்து 30 ஆண்டுகள்!


Recommended Posts

  • கருத்துக்கள உறவுகள்

ஆறாத ரணம் - வந்தாறு மூலை கிழக்குப் பல்கலைக்கழகப் படுகொலை நடந்து 30 ஆண்டுகள்.!

tk.jpg

கிழக்குப் பல்கலைக்கழகப் படுகொலைகள் அல்லது வந்தாறுமூலை வளாகப் படுகொலைகள் எனப்படும் திட்டமிட்ட இன அழிப்பு, கிழக்கு ஈழ மக்களின் நெஞ்சில் மாத்திரமின்றி ஒட்டு மொத்த தமிழ் இனத்தின் நெஞ்சிலும் ஆறாத ரணமாக படிந்துள்ளது.

செப்டம்பர் 5, 1990 ஆம் ஆண்டு, அன்று, மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தின் கிழக்குப் பல்கலைக்கழகத்தில் தஞ்சமடைந்திருந்த அப்பாவித் தமிழ் அகதிகள் 158 பேர் இலங்கை இராணுவத்தினரால் சுற்றி வளைக்கப்பட்டுக் கைது செய்யப்பட்டுப் பின்னர் படுகொலை செய்யப்பட்ட நிகழ்வே கிழக்குப் பல்கலைக்கழகப் படுகொலைகள் அல்லது வந்தாறுமூலை வளாகப் படுகொலைகள் என இனப்படுகொலை வரலாற்றில் நினைவு கூறப்படுகிறது.

என்ன நடந்தது?

1990 ஆம் ஆண்டில் இலங்கை அரசுக்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையே அமைதிப் பேச்சுக்கள் முறிவடைந்ததை அடுத்து, கிழக்கு மாகாணத்தில் குறிப்பாக மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் பல இராணுவ நடவடிக்கைகளை இலங்கை அரசுப் படைகள் மேற்கொண்டிருந்தன.

வாழைச்சேனையில் நிலை கொண்டிருந்த இராணுவத்தினர் வந்தாறுமூலை, சுங்கன்கேணி, கறுவாக்கேணி போன்ற கிராமங்களில் தேடுதல் நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்ட போது இப்பகுதிகளில் இருந்த மக்கள் பாதுகாப்புக் கருதி இடம்பெயர்ந்து வந்தாறுமூலையில் உள்ள கிழக்குப் பல்கலைக்கழகத்தில் தஞ்சமடைந்திருந்தனர்.

வளாகத்தில் கடமையில் இருந்த பல்கலைக்கழக ஆசிரியர்கள், மற்றும் ஊழியர்கள் இவர்களைப் பராமரித்து வந்தனர். பல்கலைக்கழக முன்றலில் வெள்ளைக் கொடியும் கட்டப்பட்டிருந்தது. பல்கலைக்கழக ஆசிரியர்களின் மனித உரிமைகள் அமைப்பு (UTHR) நேரில் கண்ட சாட்சியத்தைப் பதிவு செய்திருந்தது.

“ஏழு நாட்களில் கிழக்குப் பல்கலைக்கழகத்தில் 55,000 அகதிகள் நிறைந்திருந்தனர். எட்டாம் நாள் வெள்ளைக் கொடியையும் பொருட்படுத்தாது இராணுவத்தினர் வளாகத்தினுள் நுழைந்தனர். அவர்களுள் தமிழ் துணை இராணுவக் குழுவினரும், முஸ்லிம் ஊர்காவல்படையினரும் வந்திருந்தனர். யார் யார் இங்கு இருப்பதாக எம்மிடம் அவர்கள் கேட்டனர். வாழைச்சேனை ஆறுமுகத்தான் குடியிருப்பு ஆகிய இடங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் நாம் எனப் பதிலளித்தோம். நாங்கள் உரையாடிக் கொண்டிருந்த போது இரண்டு பேருந்துகள்  வளாகத்துக்குள் வந்தன.

எம்மை அவர்கள் வரிசையில் நிற்க வைத்து எம்மில் 138 இளைஞரை (இவ்வெண்ணிக்கை 158 ஆகப் பின்னர் திருத்தப்பட்டது[3]) தேர்ந்தெடுத்து பேருந்துகளினுள் ஏறச்சொன்னார்கள். உறவினர்களும் பெற்றோர்களும் அவர்களைக் கொண்டுசெல்ல வேண்டாம் எனக் கேட்டுக் கதறினர். ஆனாலும் அவர்களைக் கைது செய்து அழைத்துச் சென்றார்கள். கொண்டு செல்லப்பட்டவர்களின் பெயர் விபரங்களை நாம் சேகரித்துள்ளோம். பின்னர் அனைத்து இராணுவ முகாம்களுக்கும் சென்று அவர்களைப் பற்றி விசாரித்தோம். ஆனாலும் அவர்கள் எவரையும் தாம் கைது செய்யவில்லை என இராணுவத்தினர் கூறினர்.

மூடப்பட்ட அகதிமுகாம்

முதல் நாள் கைதின் பின்னர் மீண்டும் அதே மாதம் 23 ஆம் நாள் மேலும் 16 பேர் இராணுவத்தினரால் கைது செய்யப்பட்டனர். இதனை அடுத்து இந்த அகதிகள் முகாமை மூடி விடுமாறும் எஞ்சியுள்ளோரைக் காட்டுப் பகுதிக்குள் செல்லுமாறும் விடுதலைப் புலிகள் கூறியதை அடுத்து முகாம் மூடப்பட்டது.

பெரும்பாலான அகதிகள் காட்டுப் பகுதிகளுக்குள் தஞ்சமடைந்தனர். இவர்களில் பலர் இலங்கை இராணுவத்தினரின் வான் தாக்குதல்களுக்கு இலக்காயினர். ஏனையோர் பின்னர் தமது இருப்பிடம் திரும்பினர்.

நீதி தராத அரச விசாரணை!

வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களில் காணாமற்போனோர் குறித்து விசாரணை மேற்கொள்ளுவதற்காக நீதிபதி கி. பாலகிட்ணர் தலைமையில் மூன்று பேரடங்கிய சனாதிபதி ஆணைக்குழு ஒன்றை அன்றைய ஜனாதிபதி சந்திரிக்கா குமாரணதுங்க 1994, நவம்பர் 30 ஆம் நாள் அமைத்திருந்தார்.

எல்.டபிள்யூ.ஆர்.ஆர்.வித்தியாரத்தின, கலாநிதி டபிள்யூ.என்.வில்சன் ஆகியோர் ஏனைய உறுப்பினர்கள் ஆவர். இக்குழுவின் இறுதி அறிக்கை 1997 செப்டம்பரில் வெளியிடப்பட்டது. இவ்வறிக்கையின் படி, வந்தாறுமூலை கிழக்குப் பல்கலைக்கழகக் கைதுகள் இம்மாவட்டத்தில் இடம்பெற்ற மிகப் பெரும் குழு முறையிலான கைதுகள் எனத் தெரிவிக்கப்பட்டது.

கைது செய்யப்பட்டவர்கள் 158 பேரின் பெயர் விபரங்களும் ஆணைக்குழுவின் முன் சமர்ப்பிக்கப்பட்டிருந்தது. 83 பேர் சாட்சியமளித்தனர். இவர்கள் 92 பேரின் கைதுகள் குறித்துச் சாட்சியமளித்திருந்தனர். இரண்டாவது தடவை கைது செய்யப்பட்டவர்களில் 10 பேர் குறித்தும் சாட்சியங்கள் பதிவு செய்யப்பட்டன.

அதே மாதம் 23 ஆம் நாள் மேலும் 16 பேர் கைது செய்யப்பட்டுக் கொண்டு செல்லப்பட்டனர். இலங்கை இராணுவத்தினரே இவர்களைக் கைது செய்ததாக நேரில் கண்ட சாட்சியங்கள் தெரிவிக்கின்றன. இப்படுகொலைகள் குறித்து விசாரணை செய்ய இலங்கை அரசு சனாதிபதி ஆணைக்குழு ஒன்றை அமைத்தது.

குறித்த ஆணைக்குழு சட்டவிரோதக் கைது மற்றும் படுகொலைகள் இடம்பெற்றுள்ளதை விசாரணை முடிவுகளில் உறுதிப்படுத்தியது. அத்துடன் இதில் சம்பந்தப்பட்டோரையும் அது இனங்கண்டிருந்தது. ஆனாலும் இது குறித்து மேலதிக விசாரணைகள் எதுவும் இடம்பெறவில்லை.

ஆண்டுதோறும் நினைவு நாள்

158 பேரும் கைது செய்யப்பட்ட நாள் ஆண்டு தோறும் மட்டக்களப்பில் உணர்வு பூர்வமாகக் கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வருகிறது. தமிழ் இன அழிப்பு வரலாற்றில் ஆறாத ரணமாக நிலைத்துவிட்ட கிழக்குப் பல்கலைக்கழகப் படுகொலைகள் அல்லது வந்தாறுமூலை வளாகப் படுகொலைகள்  நடைபெற்று 29 வருடங்கள் கடந்துள்ளபோதும் பாதிக்கப்பட்ட தமிழ் மக்களுக்கு நீதி கிடைக்கவில்லை என்பதே கசப்பும் கவலையும் பாடம் கற்க மறுக்கும் துன்பியலுமாகும்.

–கவிஞர் தீபச்செல்வன்–

https://vanakkamlondon.com/stories/2020/09/83047/

Edited by புரட்சிகர தமிழ்தேசியன்
Link to post
Share on other sites
  • கருத்துக்கள உறவுகள்

கிழக்குப் பல்கலைக்கழக படுகொலை நினைவேந்தல்

 
+eastern-Uni-massacare-22-696x392.jpg
 

கிழக்குப் பல்கலைக்கழகத்திலிருந்து விசாரணைக்கென அழைத்துச் கிழக்குப் பல்கலைக்கழக படுகொலை செய்யப்பட்டோரின் 30 ஆவது ஆண்டு நினைவேந்தல் உணர்வுபூர்வமாக அனுஷ்டிக்கப்பட்டது.

இன்று வந்தாறுமூலை பல்கலைக்கழக வளாக முன்றலில் இடம்பெற்ற நிகழ்வில் கிழக்குப் பல்கலைக்கழக கலை காலாசார பீட மாணவர் ஒன்றியம் மற்றும் மட்டக்களப்பு வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களுக்கான அமைப்பு இணைந்து ஏற்பாடு செய்த நினைவேந்தலில் காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் உறவுகள், மாணவர்கள் என பலரும் கலந்து கொண்டனர்.

பல்கலைக்கழக வளாகத்தின் முன் பாதாதைகளை ஏந்தியவாறு தமது உறவுகளுக்கு நீதி கோரி கவணஈர்புபேராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர் உறவுகள் மற்றும் மாணவர்கள் காணமால் ஆக்கப்பட்டவர்களை நினைவுகூர்ந்து மௌன இறைவணக்கம் மற்றும் மெழுகுவர்த்தி ஏற்றி அஞ்சலியும் செலுத்தினர்.

இந்த நிகழ்வில் காணாமல்போனவர்களின் உறவினர்கள், மதகுருமார்கள், பல்கலைக்கழக மாணவர்கள், பொது அமைப்புகளின் பிரதிநிதிகள், சிவில் சமூக அமைப்புகளின் பிரதிநிதிகள் என பலர் கலந்துகொண்டனர்.

1990 ஆண்டு நடுப்பகுதியில் அரச படையினருக்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்குமிடையிலான போர் ஊக்கிரமடைந்த நிலையில் உயிர் அபாயம் காரணமாக கிழக்குப் பல்கலைக்கழக முகாமில் ஆயிரக்கணக்கான பொது மக்கள் தஞ்சமடைந்திருந்தனர். இதன்போது படையினர் மேற்கொண்ட சுற்றிவளைப்பின் போது 158 பேர் விசாரணைக்கென அழைத்துச் செல்லப்பட்டு காணாமல் ஆக்கப்பட்டமை குறிப்பிடத்தக்கது.

eastern-Uni-massacare-4.jpg

http://www.ilakku.org/கிழக்குப்-பல்கலைக்கழக-ப-2/

இராணுவத்தால் படுகொலை செய்யப்பட்டோரின் 30ம் ஆண்டு நினைவேந்தல்!

pro3.jpg?189db0&189db0

 

கிழக்கு பல்கலைக்கழக வந்தாறுமூலை வளாகத்தில் இராணுவத்தினர் மேற்கொண்ட சுற்றிவளைப்பில் கைது செய்யப்பட்டு, காணாமல் ஆக்கப்பட்டு படுகொலை செய்யப்பட்டதாக நம்பப்படும் 158 பேரின் 30ம் ஆண்டு நினைவேந்தல் இன்று அனுஷ்டிக்கப்பட்டது.

இன்று (05) கிழக்குப் பல்கலைக்கழக கலை கலாசார பீட மாணவர் ஒன்றியம் மற்றும் மட்டக்களப்பு வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களுக்கான அமைப்பு இணைந்து வந்தாறுமூலை பல்கலைக்கழக வளாக முன்றலில் குறித்த நினைவேந்தலில் நிகழ்வினை நடத்தின.

இதன்போது, பல்கலைக்கழக வளாகத்தின் முன் பாதாதைகளை ஏந்தியவாறு தமது உறவுகளுக்கு நீதி கோரி கவனயீர்ப்பு பேராட்டத்திலும் வந்திருந்தவர்கள் ஈடுபட்டனர்

உறவுகள் மற்றும் மாணவர்கள் காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களை நினைவுகூர்ந்து மௌன இறைவணக்கம் மற்றும் மெழுகுவர்த்தி ஏற்றி அஞ்சலியும் செலுத்தினர்.

இந்த நிகழ்வில் காணாமல்போனவர்களின் உறவினர்கள், மதகுருமார்கள், பல்கலைக்கழக மாணவர்கள், பொது அமைப்புகளின் பிரதிநிதிகள், சிவில் சமூக அமைப்புகளின் பிரதிநிதிகள் என பலர் கலந்துகொண்டனர்.

  • pro4.jpg?189db0&189db0
  • pro-2.jpg?189db0&189db0
 
 
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Tell a friend

    Love கருத்துக்களம்? Tell a friend!
  • Similar Content

    • By புரட்சிகர தமிழ்தேசியன்
      சிங்கள அரசியலமைப்பால் இத் தீவை ஒரு நாடாக்க முடியுமா.?

      இலங்கைக்கு புதிய அரசியலமைப்பு ஒன்று தேவை என்பது பலராலும் வலியுறுத்தப்படுகின்ற விசயம்தான். ஆனால் அது ‘புதிதாக’ இருக்க வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்புதான் நிறைவேறாமல் இருக்கிறது. ஆட்சிக்கு வரும் அரசாங்கங்கள் தமது இருப்பிற்கும் ஆட்சிக்கும் உகந்த வகையில் அரசியலமைப்பை திருத்தி வருகின்றன. ஆனாலும் பௌத்த சிங்கள பேரினவாத கருத்துருவாக்கம் மாத்திரம் இலங்கை அரசியலமைப்பில் எப்போதும் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகின்றது. அத்துடன் தமிழர்கள் உள்ளிட்ட சிறுபான்மை இன மக்களுக்கான சமத்துவ உரிமையும் மறுக்கப்பட்டே வருகின்றது.
      அரசியலமைப்பு என்பது உண்மையில் ஆட்சிக்கான ஒரு சட்டமாகவும் எழுத்து ஆவணமாகவும் கருதப்படுகின்றது. உலகில் தான்தோன்றித் தனமான ஆட்சிகள் நிகழ்ந்த காலங்களில், ஆட்சி அதிகாரங்கள் மக்களுக்கு பகிர்ந்தளிக்கப்படாத நிலையில், அரசியலமைப்பு பற்றி அறிஞர்கள் தீவிரமாக சிந்திக்கத் தொடங்கினர். மக்களுக்கான ஆட்சி மக்களுக்காக அமைய வேண்டும் என்ற கொள்கையின் அடிப்படையில் சமூக அரசியல் அறத்தின் அடிப்படையில் அரசியலமைப்பு பற்றிய அறிஞர்களின் பங்களிப்பு அமைந்தது.
      ஆனாலும் அதிகாரத்தில் உள்ளவர்களால் எழுதப்படுகின்ற  அரசியல் சட்டம், சிறுபான்மை மற்றும் விளிம்புநிலை மக்களுக்கு உரிமைகளை மறுக்கின்ற நிலையும் காணப்பட்டிருக்கின்றது. இலங்கையின் அரசியலமைப்பு அனுபவம் அப்படித்தான் இருக்கின்றது. உலகில் மிக நீண்ட அரசியலமைப்பு எனப்படும் இந்திய அரசியலமைப்பு, தாழ்த்தப்பட்டவர்களும் பெண்களுக்குமான இடங்களை சமூக நீதி நோக்கில் வலியுறுத்தப்பட்டிருக்கிறது. பாகுபாடு நிறைந்த உலகில் அரசியலமைப்பு சட்டம் வாயிலாக மனித உரிமைகளை வலுப்படுத்துவது அவசியமானது.
      அண்மையில் இலங்கை பாராளுமன்றத்தில் உரையாற்றிய ஜனாதிபதி கோட்டபாய ராஜபக்ச, ஒரே நாடு ஒரே சட்டம் என்ற அடிப்படையில் புதிய அரசியலமைப்பை உருவாக்கப் போவதாகப் பேசியிருந்தார். ஆனாலும் இந்த தீவில் தமிழர்களுக்கு ஒரு சட்டமும் சிங்களவர்களுக்கு ஒரு சட்டமும் நடைமுறையில் இருப்பதனால், ஜனாதிபதியின் இந்தப் பேச்சு, ஈழத் தமிழ் மக்களுக்கு எந்த நம்பிக்கையையும் ஏற்படுத்தவில்லை. மாறாக  இது தமிழர்களின் உரிமைகளை ஒழித்துக் கட்டுகிற திட்டமா என்ற அச்சத்தையே விதைத்திருக்கிறது என்பதே உண்மை நிலவரமாகும்.
      இலங்கையில் 1978இல் புதிய அரசியலமைப்பு சட்டம் ஒன்று உருவாக்கப்பட்டது. இது இலங்கைக் குடியரசின் இரண்டாவதும், 1948 ஆம் ஆண்டில் இலங்கை விடுதலை பெற்ற பின்னர் நடைமுறையில் இருக்கும் மூன்றாவது அரசியலமைப்புச் சட்டமும் ஆகும். செப்டம்பர் 2010 வரை இச்சட்டம் 18 தடவைகள் திருத்தப்பட்டது. கடந்த காலத்தில் மைத்திரிபால சிறிசேன  மற்றும் ரணில் விக்கிரமசிங்கவின் ஆட்சிக்காலத்தில் 19 ஆவது அரசியல் திருத்தம் உருவாக்கப்பட்டது. குறிப்பாக அதிகாரங்களை பாராளுமன்றத்திற்கு சிறிதளவில் பகிர்ந்தளித்தமை மற்றும் ஆணைக்குழுக்களை உருவாக்கியமை இதன் விசேட அம்சங்கள் எனச் சொல்லப்படுகின்றது.
      கடந்த நவம்பர் மாதம் இடம்பெற்ற தேர்தலின் பின்னர் ஆட்சியை கைப்பற்றிய ஜனாதிபதி கோத்தபாய தரப்பு, புதிய அரசியலமைப்பு உருவாக்கப் போவதாக கூறி வருகின்றது. குறிப்பாக 19 ஆவது அரசியல் திருத்தத்தை அகற்றுகின்ற விதமாக இந்த திருத்தம் அமையும் என்பதை ஆட்சியாளர்கள் கூறி வருகின்றனர். அத்துடன் இராணுவத் தன்மையான ஆட்சி இயல்புகளை கொண்டுள்ள  கோத்தபாய அவர்களின் இந்த திருத்த முயற்சிகள், குறிப்பாக சிறுபான்மை மக்களை பாதிக்கும் வகையில் அமையும் என்பதும் அம் மக்களிடையே அச்சத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளன. பௌத்தத்திற்கு முன்னுரிமை போன்ற காலம் காலமான இயல்புகளை இப்போதே ஜனாதிபதி வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.
      ஒரே நீதி, ஒரே சட்டம்  என்பது குறைந்த பட்சம், 13 ஆவது திருத்தச் சட்டத்தின் அடிப்படையிலான மாகாண சபைகளின் உரிமைகளைக் கூட பறித்துவிடுமா என்ற அச்சம் தமிழ் பேசும் மக்களிடையே ஏற்பட்டுள்ளது. உண்மையில் இலங்கைக்கு முற்றிலும் புதுமையான ஒரு அரசியல் திருத்தமே தேவைப்படுகின்றது. நவீன காலத்திற்கு ஏற்பவும், இனங்களை சமத்துவமாகவும் வடக்கு கிழக்கை தாயகமாக கொண்ட ஈழத் தமிழ் மக்களின் அபிலாசைகளை ஏற்றுக் கொண்டும் மனித உரிமைகளுக்கு மதிப்பளிக்கும் விதமாகவும் புதிய அரசியல் சட்டம் அமைய வேண்டியது கால அவசியமாகும்.
      கோத்தபாய ராஜபக்ச அரசாங்கம், புதிய அரசியலமைப்பு தொடர்பில் நாடளாவிய ரீதியில் மக்களின் கருத்துக்களை செவிமடுக்க வேண்டும். வடக்கு கிழக்கு மக்களின் கருத்துக்களை உள்வாங்க வேண்டும். கடந்த காலத்தில் இத்தகைய கருத்து கணிப்புக்கள் இடம்பெற்ற சமயத்தில், வடக்கு கிழக்கு இணைந்த தமிழர் மாநிலத்தில் சுயாட்சியை வழங்க வேண்டும் என்று மக்கள் வலியுறுத்தியதும் கவனிக்க வேண்டியது. இந்த வேண்டுகோளை உள்ளடக்க தவறிய இலங்கை அரசின் புதிய அரசியலமைப்பு என்பது மிகவும் பழமையான ஒரு அரசியலமைப்பாகவே உருவாகும்.
      இலங்கைக்கு முற்றிலும் புதிய அரசியலமைப்பு திருத்தம் ஒன்று தேவை என அரசு கருதினால், தமிழ் மக்களின் உரிமைப் பிரச்சினைக்கு தீர்வை வழங்க வேண்டும் என்று கருதினால் புதிய அரசியலமைப்பு அதனை தெளிவாகவும் உறுதியாகவும் தீர்க்கும் விதிகளை கொண்டிருக்க வேண்டும். அதைவிடுத்து வெறுமனே அரசியலமைப்பு திருத்தத்தினால் மாத்திரம் ஒரே நாடு ஒரே சட்டம் என்பதை உருவாக்க முடியாது. கடந்த கால தேர்தல்கள் வாயிலாக இத் தீவில் தமிழர்களும் சிங்களவர்களும் தத்தமது தேசங்களை தெளிவாக வரைந்தே வருகின்றனர். தமிழ் மக்கள் தமது அபிலாசைகளை தேர்தல்கள் வாயிலாக வெளிப்படுத்தி வருவதை அரசாங்கம் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

      விடுதலைப் புலிகளை அழித்து விடுவதனால் இந்த நாட்டை ஒரு நாடாக்க முடியாது என்ற உண்மையைப் போலவே, சிங்கள பௌத்த பேரினவாத கருத்துருவாக்கம் கொண்ட அரசியலமைப்பாலும் இந்த நாட்டை ஒரு நாடாக்க முடியாது. தென்னிலங்கை மக்களின் இறைமைக்கு அளிக்கப்படும் மதிப்பு போலவே வடக்கு கிழக்கு மக்களின் இறைமைக்கும் அளிக்கப்பட வேண்டும். இந்த யதார்த்தத்தை ஏற்க மறுக்கும் அரசியலமைப்பு என்பது வெறும் சொற்களினாலும் பெயரினாலுமே ஒரு நாட்டின் அரசியலமைப்பு என்றாகும். இராணுவத்தால், ஆயுதங்களால், அரசியலமைப்பால் இனவாத அரசியல் பேச்சுக்களினால் இந்த நாட்டை ஒரு நாடாக்க முடியாது.
      தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் முறியடிக்கப்பட்ட சூழலில், உண்மையிலேயே வடக்கு கிழக்கு மாநிலம் என்பது அரசியலமைப்பும் ஆட்சித் தலைவனும் இல்லாத ஒரு மாநிலமாகவே இருக்கின்றது. இலங்கை அரசின் யாப்பும் அதன் ஆட்சி பீடமும் இந்த மாநிலத்தை பிரதிபலிக்கவும் இல்லை, உள்ளடக்கமும் இல்லை என்பதே உண்மை. வெறுமனே இராணுவத்தால் கையகப்படுத்தப்பட்ட ஒரு நிலமாக இருக்கின்றதே தவிர, இலங்கை அரசின் ஆட்சியில் இருக்கவில்லை. ஆக்கிரமிப்பை உணரக்கூடிய மக்கள் தம்மை ஆளுவதை உணர முடியாது. ஒரு இனக்கூட்டத்தை நிராகரித்து, அழித்து ஒடுக்குகின்ற ஒரு அரசியலமைப்பு, அவர்களை குடிமக்களாக ஏற்றுக்கொண்டதல்ல என்பதுதான் வெளிப்படை அர்த்தம்.
      தமிழ் மக்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட இனப்படுகொலை அநீதியினாலும் தமிழ் மக்களுக்கு மறுக்கப்பட்ட சுய உரிமைகளினாலும் இந்த தீவு இரண்டுபட்டே இருக்கின்றன. உண்மையில் கடலால் சூழப்பட்ட இந்த தீவின் நிலப்பரப்பு என்பது பன்னெடுங்காலமாக இரண்டுபட்டே இருக்கின்றது. இதனை ஒன்றிணைக்கும் புள்ளியாக இருக்கக்கூடிய அரசியலமைப்பு என்பது, தமிழ் மக்களின் சுயாட்சிக் கோரிக்கையை ஏற்றுக்கொண்டதாக மாத்திரமே இருக்க முடியும். அதனை மறுத்து, சிங்கள பௌத்த பேரினவாத கருத்துவருக்காத்தின் அரசியலமைப்பை தோற்றுவித்தால், இத் தீவு அரசியலமைப்பு யாப்பின் வெற்றுச் சொற்களினால் மாத்திரம் ஒரு நடாக சொல்லப்படலாம்.  நிலத்தால் தெளிவாக பிரிவுக் கோடுகள் வரையப்பட்ட இரண்டு நாடுகளாகவே இருக்கும்.
      தமிழ்க்குரலுக்காக கவிஞர் தீபச்செல்வன்
      https://thamilkural.net/thesathinkural/views/64314/
    • By புரட்சிகர தமிழ்தேசியன்
      ஈழம் இன்றோ நேற்றோ தோன்றிய பெயரல்ல.!

      ஒருமுறை விடுதலைப் புலிகளின் கட்டுப்பாட்டுப் பகுதியிலிருந்து இலங்கை இராணுவ சோதனைச்சவாடி ஊடாக யாழ்ப்பாணத்திற்கு சென்று கொண்டிருந்தபோது, எனது புத்தகப் பையில் இருந்த இருபதாம் நூற்றாண்டு ஈழத் தமிழ் இலக்கியம் என்ற புத்தகத்தை ஒரு வெடிகுண்டைப் போல மீட்டெடுத்தனர் இராணுவத்தினர். அப் புத்தகத்தில் இருந்த ஈழம் என்ற சொல்லைக் கண்டே அவர்கள் பீதியுற்றனர். அந்தக் காலத்தில் தமிழீழம் என்ற சொல்லுடன் ஈழம் என்ற சொல்லும் புலிகளின் கட்டுப்பாட்டுப் பகுதிக்கு வெளியிலும் புழக்கத்தில் இருந்தது. விடுதலைப் புலிகளின் காலத்தில் மாத்திரமல்ல இன்றும் ஈழம் என்ற பெயர் மாத்திரமல்ல தமிழ் என்ற பெயரும்கூட சிங்கள தேசத்திற்கு ஒவ்வாமையாகத்தான் இருக்கின்றது.
      போருக்குப் பிறகு, சமீபத்திய சில ஆண்டுகளின் முன்னர் கிளிநொச்சியில் உலக உருண்டையில் திருவள்ளுவரின் சிலை திறந்து வைக்கப்பட்டது. அதில் உலகின் நாடுகளின் பெயர்கள் எழுதப்பட்டிருந்தது. அதில் சில நாடுகளின் பூர்வீகப் பெயர்களும் எழுதப்பட்டன. இலங்கையின் பெயர் எழுதப்பட்டு அடைப்புக்குறிக்குள் ஈழம் என்று எழுதப்பட்டிருந்தது. இலங்கையின் ஒட்டுமொத்த நிலப்பரப்பிற்கும் அந்தப் பெயர் சூட்டப்பட்டதேவொழிய வடக்கு கிழக்குப் பகுதிக்கு அப்பெயரிடப்படவில்லை. அந்தத் திருவள்ளுவர் சிலைமீது எழுதப்பட்ட ஈழம் என்ற சொல் இரவோடு இரவாக கறி பூசி அழிக்கப்பட்டது. இனந்தெரியாத மர்ம நபரிகளினால் அழிக்கப்பட்டதாக சொல்லப்பட்டது. அத்துடன் அழிக்கப்பட்ட இடத்தில் தமிழை எழுதத் தெரியாத கைகளினால் சிறிலங்கா என்று எழுதப்பட்டும் இருந்தது.
      அத்துடன் அந்த சிலையை அமைப்பித்த கிளிநொச்சி தமிழ் சங்க தலைவர் இறைபிள்ளைக்கு எதிராக விசாரணையும் நடாத்தப்பட்டது. பின்னதாக நீதிமன்றத்திலும் வழக்கு தொடரப்பட்டிருக்கிறது.
      இதைப்போலவே இன்னொரு சம்பவமும் மிகச் சமீபத்தில் நடந்திருக்கிறது. பிரித்தானியாவில் இருந்து வெளியாகும் கார்டியன் இணையத்தளம் தன்னுடைய புதிர் போட்டி ஒன்றில், தீவுகள் குறித்தவொரு கேள்வியில், ஈழம் என்பது எந்தப் பிரபலமான தீவின் பூர்வீகப் பெயர்? என்றவொரு கேள்வியை வாசகர்களிடையே எழுப்பியிருந்தது. இதற்கு எதிராக இலங்கை அரசாங்கம் கடிதம் ஒன்றை எழுதியிருந்ததும் யாவரும் அறிந்த விசயம்தான்.
      இந்த வினாவிற்கான பதில் தெரிவுகளில் ஒன்றாக இலங்கையும் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளதுடன், ஒருவர் இலங்கையை பதிலாகத் தேர்ந்தெடுத்து, அதை சரியான பதிலாகக் குறிப்பிடுகையில், ‘இந்தத் தீவின் அண்மைய கிளர்ச்சி அமைப்பின் முழுப் பெயர் எல்.ரீ.ரீ.ஈ. – தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள்’ எனும் மேலதிக விளக்கமும் அளிக்கப்பட்டுள்ளது.  இந்தத் தகவலின் தவறான தன்மை காரணமாக அதனை நீக்குமாறும் மன்னிப்புக் கோருமாறும் பிரித்தானியாவிற்காக இலங்கை தூதரகம் த கார்டியன் செய்திப் பத்திரிகையின் ஆசிரியருக்கு கடிதமொன்றை அனுப்பியது.
      இராணுவ மட்டத்திலிருந்து, உயர் இராஜதந்திர மட்டங்கள் வரையும் ஈழம் என்ற சொல்லானது பெரும் ஒவ்வாமையை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. ஈழத் தமிழ் மக்களை ஈழத் தமிழர் என்று அழைக்காதே சிறீலங்கன் என்று அழை என நிர்பந்திகின்ற செயலுக்கு இது ஒப்பானது. ஈழத் தமிழ் மக்களின் பண்பாடு, வரலாறு, அடையாளங்கள் என்பன மிகப் பழமையான பண்பாட்டை கொண்டவை. அதில் ஒன்றே ஈழத்தவர் என்ற பெயரும். சிங்களத்திற்கு மிக மிக முற்பட்ட ஈழத்தை எவரலாலும் இல்லாமல் செய்ய இயலாது.
      ஈழம் என்பது இன்று நேற்று தோன்றிய பெயரல்ல. அதற்கு இரண்டாயிரம் வருடங்களுக்கு முற்பட்ட வரலாறு இருக்கின்றது. பண்டைய காலத்தில் இருந்தே இலங்கைத் தீவு ஈழம் என்று அழைக்கப்பட்டு வந்துள்ளது. பழைமையான பாடப் புத்தகங்களில் அரிச்சுவடிகளில்கூட ஈ என்ற எழுத்துக்கு ஈழம் என்ற சொல்லே அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. அத்துடன் தமிழ் பாடப் புத்தகங்கள் அனைத்திலும் ஈழம் என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளது. இதைவிட ஸ்ரீலங்கா தேசிய கீதத்தின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பில் ஈழசிரோமணி என இத் தீவு அழைக்கப்பட்டுள்ளது.
      ஈழம் என்பது இலங்கைக்கு வழங்கப்பட்ட மறுபெயர். இலங்கையில் பூர்வீகக் குடிகளாக ஈழத் தமிழ் மக்கள் வாழ்ந்து வருகின்றனர் என்பது ஆதாரபூர்வமான விடயம். தமிழும் சைவமும் தழைத்தோங்கிய நிலமாகவும் அது ஈழம் என்றும் அழைக்கப்படுவதற்கு ஏராளம் சான்றுகள் உண்டு. இலங்கையின் பிற இன மக்கள் வெவ்வேறு கால கட்டத்தில் இத் தீவில் குடியேற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளனர். விஜயனின் வருகை சிங்களவர்களின் வருகையாகவும் சங்கமித்திரையின் வருகை பௌதத்த்தின் வருகையாகவும் கருதப்படுகிறது.
      ஆனால் ஈழத்தின் பஞ்ச ஈச்சரங்கள் இங்கே தமிழும் சைவமும் நிலவியமைக்கு பெரும் சான்றுகள். அவை கிறிஸ்துவுக்கு முற்பட்ட கால வரலாற்றைக் கொண்டவை. கி.மு 2ஆம் நூற்றாண்டில் ஈழ என அழைக்கப்பட்ட தொல்லியல் சான்று வன்னி மண்ணில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அதைப்போல வடக்கு கிழக்கிற்கு வெளியில் ஈழ நாகன் என்ற மன்னன் அனுராதபுரத்தை  கி.பி முதலாம் நூற்றாண்டில் ஆட்சி செய்துள்ளான். ஈழத்திற்கு வெளியில் தமிழகத்தின் சங்ககாலத்தில் எழுந்த பட்டினப்பாலை என்ற நூல் இத் தீவை ஈழம் என்றே அழைத்திருக்கிறது. அதில் ஈழத்து உணவும், காழகத்து ஆக்கமும் எனச் சித்திரிக்கப்பட்டுள்ளது.

      தமிழகத்தில் இலக்கியங்களில் மாத்திரமின்றி இன்றுவரையில் பேச்சிலும் ஈழம் என்றே அழைக்கப்பட்டு வருகின்றது. தமிழகத்தில் காலம் தோறும் எழுந்த இலக்கியங்கள் பலவும் ஈழம் என அழைத்து வந்திருக்கிறது. அதேபோன்று சோழர்களின் ஆட்சியில் ‘ஈழ மும்முடிச்சோழ மண்டலம்’ என இலங்கைத் தீவு அழைக்கப்பட்டு வந்துள்ளது. சங்க காலத்தில் மாத்திரமின்றி, பல்லவர் கால பக்தி இலக்கியங்களிலும் ஈழத்தின் வரலாற்று தொன்மை பாடப்பட்டிருக்கிறது. பின் வந்த காலத்தில் திருமூலர் ஈழத்தை சிவபூமி என அழைக்கிறார்.
      பிரித்தானியர் கால ஆவணங்களிலும் அக்காலத்தில் எழுந்த பத்திரிகை மற்றும் நூல்களிலும் ஈழம் என்றே சொல்லே தமிழில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. வெவ்வேறு ஆட்சிப் பிரிவுகளாக காணப்பட்ட இலங்கை அந்நிய ஆட்சிலேயே ஒருங்கிணணைக்கப்பட்டது. ஒரு நாடாக்கப்பட்டது. அதற்கு முன்னர் வெவ்வேறு ஆட்சிகள் வெவ்வேறு தேசங்களாக காணப்பட்டுள்ளன. ஈழம் தமிழ் மன்னர்களாலும் ஆழப்பட்ட தீவு என்பதற்கு எல்லாள மன்னன் போன்றவர்கள் மிகச் சிறந்த வரலாற்று சாட்சியர்கள் ஆவர்.
      இலக்கியங்களிலும் கல்வெட்டுக்களிலும் ஈழம் எனக் காணப்பட்டமைக்கு மிக நீண்ட பட்டியல்கள் அல்லது சான்றுகளை சமர்பிக்க முடியும். ஆனால் இப்போது இப் பத்தி வலியுறுத்த விரும்புவது, இச் சான்றுகளின் அடிப்படையில் ஈழம் என அழைக்கும் பழக்கத்தை நாம் ஒரு மரபாக்க வேண்டியுள்ளது. நாங்கள் நிறையவே ஈழம் எனச் செயற்பட்டுக் கொண்டாலும் சாதாரணமாக பேசும்போது இலங்கை அல்லது ஸ்ரீலங்கா என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறோம். நம் அன்றாட வாழ்க்கையில் பேச்சிலும் எழுத்திலும் இலங்கை என்பதற்குப் பதிலாக ஈழம் என்ற சொல்லை நாம் பயன்படுத்துவது காலத் தேவை. ஈழம் என்ந சொல்லை அழிக்க நினைப்பவர்களுக்கு எதிரான ஒரு போராட்டமாக அது அமையும்.
      இலங்கை அரசும், சிங்களப் பேரினவாதிகளும் அறிவுஜீவிகளாக வேடமிடும் இனவாதிகளும்கூட ஈழம் என்ற சொல்லை வரலாற்றிலிருந்து துடைக்கும் முயற்சிகளில் கடுமையாக ஈடுபடுகின்றனர். இதனால் நாம் ஈழம் என்ற சொல்லை எழுத்திலும் வாழ்விலும் விதைக்க வேண்டும். மாணவர்கள், எழுத்தாளர்கள், ஊடகவியலாளர்கள், அரசியல் தலைவர்கள் அனைவரும் இலங்கை அல்லது ஸ்ரீலங்கா என்ற சொல்லுக்குப் பதிலாக ஈழம் என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தி வருவது எமது இருப்பை பாதுகாக்கும்.
      தமிழீழத்தை பிரிவினை என்பவர்கள், ஈழத்தை அப்பிடி சொல்ல முடியாது. சிலோன் அரசிற்கும் ஸ்ரீலங்கா அரசிற்கும் சில பத்து வருடங்கள்தான் வரலாறு இருக்கிறது. ஆனால் ஈழம் என்ற பெயருக்கு இரண்டாயிரம் வருடங்களுக்கு முற்பட்ட பழமை இருக்கிறது. இத் தீவிவை ஸ்ரீலங்கா என சிங்களத்தில் அழைக்கும் உரிமையை சிங்கள மக்களுக்கு மறுக்க முடியாதோ, அதே போன்றே ஈழம் என்று அழைக்கும் எம் பிறப்புரிமையை எவராலும் மறுக்க முடியாது.
      கவிஞர் தீபச்செல்வன்
      https://www.vanakkamlondon.com/theepachelvan-21-07-2020/
    • By புரட்சிகர தமிழ்தேசியன்
      இராணுவத்திற்கு கொரோனா: வடகிழக்கிற்கு பேராபத்து? – தீபச்செல்வன்.

      எதற்கெடுத்தாலும் சிங்களவர்கள் என்ற மனநிலையும் எதற்கெடுத்தாலும் இராணுவம்தான் என்ற மனநிலையும் இலங்கையின் மகாவம்ச மனநிலையின் வெளிப்பாடு ஆகும். இதனாலும் ஈழத் தமிழ் மக்கள் ஆயுதம் ஏந்திப் போராட நேரிட்டது. இதனாலும் ஈழத் தமிழ் மக்கள் தனிநாடு கோரிய போராட்டத்தை தொடங்கினர். இப்போது ஜனாதிபதியான கோத்தபாய ராஜபக்ச, கொரோனா தடுப்பு நடவடிக்கைகளின் போதும் இராணுவத்தை பயன்படுத்தி வருகின்றமை பலரதும் விமர்சனத்திற்கு உள்ளாகியுள்ளது. இதன் விளைவுகள் தற்போது அறுவடையாகத் தொடங்கியுள்ளன.
      தற்போதைய ஜனாதிபதி கோத்தபாய ராஜபக்ச, தேசிய கொரோனா தடுப்பு நிலையத்தின் தலைவராக இராணுவத் தளபதி சவேந்திரசில்வாவை நியமித்திருந்தார். அத்துடன் முப்படையினரும் கொரோனா தடுப்பு நடவடிக்கைகளுக்காக ஈடுபடுத்தப்பட்டனர். எதற்கெடுத்தாலும் இராணுவத்தை முன்னிலைப்படுத்தும் இலங்கை அரசின் போக்கில் சில அரசியல்கள் இருப்பதையும் முன்னைய பத்திகளில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டது. சவேந்திர சில்வா இனப்படுகொலை குறித்த குற்றங்களுடன் தொடர்புடையவராக தமிழர்களால் குற்றம் சுமத்தப்பட்டவர். அத்துடன் அமெரிக்கா அவருக்கு பயணத்தடையையும் வித்திருந்தது. ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் அறிக்கையிலும் சவேந்திர சில்வா போர்க்குற்றங்களை இழைத்திருப்பதாக கூறப்பட்டிருக்கின்றது.
      கொரோனாவை தடுத்த உயிர் காத்த வீரராக அவரை சித்திரிக்கும் முகமாகவும் இனப்படுகொலை மற்றும் போர்க்குற்றங்கள் குறித்த இரத்தக்கறைகளை கழுவும் விதமாகவுமே இந்த சவேந்திர சில்வா கொரோனாவை தடுக்கும் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டுள்ளார். கொரோனோ பேரிடர் காலத்தில் அரசியல் பேசவோ, குற்றங்களை சுமத்தவோ வாய்ப்பிருக்காது என்ற நோக்கிலேயே சந்தர்ப்பம் பார்த்து, இந்த நியமனத்தை ஜனாதிபதி கோத்தபாய வழங்கியுள்ளார்.
      இதன் விளைவே தற்போது கொரோனாவை காவும் காவிகளாக படைத்தரப்பினர் மாறியுள்ளனர். இதுவரையில் சுமார் 200க்கு மேற்பட்டவ கடற்படையினர் கொரோனா தொற்றால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். இராணுவத்தினருக்கு கொரோனா பாதிப்பு அதிகரித்தால், அது வடக்கு கிழக்கு மக்களையே அதிகம் பாதிக்கும். ஏனெனில் இராணுவத்தினர் பல லட்சக்கணக்கானவர்கள் தமிழர் தாயகத்திலேயே நிலை கொண்டுள்ளனர். இதனால் தமிழ் மக்கள் பெரும் ஆபத்துக்கு முகம் கொடுக்க நேரிட்டுள்ளது.
      தென்னிலங்கையில் அதுவும் கொரோனா பாதிப்பு மிகுந்த மாவட்டங்களுக்கு விடுமுறையில் சென்று வரும் படையினர், வவுனியா, கிளிநொச்சி, முல்லைத்தீவு, யாழ் நகரங்களில் வந்து மக்கள் செல்லும் கடைகளுக்கும் ஏரிஎம் எந்திரங்களுக்கும் எந்தக் கட்டுப்பாடுமின்றி செல்லுகின்றனர். இதனால் தமக்கு கொரோனா பாதிப்பு ஏற்படுமோ என்று மக்கள் அஞ்சுகின்றனர். இவை குறித்து மக்கள் பிரதிநிதிகள் அரசாங்கத்திற்கு எடுத்துரைக்க வேண்டும். ஆனால் தற்போது மக்கள் பிரதிநிதிகள் மிகவும் பாதுகாப்புடன் வீடுகளில் தங்கியுள்ளனர். சிறந்த பிரஜைகளாக அரசியல் பிரதிநிதிகளே கொரோனா விழிப்புணர்வை பின்பற்றுகின்றனர்.
      இதைத் தவிர, வடக்கு கிழக்கில் கொரோனா தனிப்படுத்தல் மையங்களை அமைக்கின்ற வேலைகளிலும் அரசு மும்மரமாக ஈடுபட்டு வருகின்றது. இலங்கையில் 4 பரிசோதனை நிலையங்களே உள்ளன. கொழும்பு அங்கொடை வைத்தியசாலை, கண்டி போதனா வைத்தியசாலை, கராப்பிடிய போதனா வைத்தியசாலை மற்றும் அனுராதபுரம் போதனா வைத்தியசாலை முதலியவை ஆகும். அத்துடன் இலங்கையில் உள்ள 24 வைத்தியசாலைகளில் கொரோனா தொற்று இருக்கலாம் என சந்தேகிக்கப்படும் நோயாளிகள் பராமரிக்கப்படுகின்றனர்.
      இலங்கை முழுவதிலும் 14 கொரோனா தனிமைப்படுத்தல் மையங்கள் உள்ளன. இதில் 12 மையங்கள் வடக்கு கிழக்கில் அமைக்கப்பட்டிருப்பதே மிகவும் அதிர்ச்சியானது. தற்போது இராணுவத்தின் கட்டுப்பாட்டில் 3ஆயிரத்து 292 பேர் கண்காணிக்கப்பட்டு வருகின்றனர். அத்துடன் சுமார் 4ஆயிரத்து 500பேர் இதுவரையில் கண்காணிக்கப்பட்டு வெளியேறியுள்ளனர். வடக்கில் 6 தனிமைப்படுத்தல் மையங்களும் கிழக்கில் எட்டு தனிமைப்படுத்தல் மையங்களும் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.
      வடக்குமாகாணத்தில் பம்பைமடு பெண்கள் இராணுவ முகாம், பெரியகட்டு இராணுவ முகாம், பூவரசன்குளம் வேலங்குளம் விமானப்படை முகாம், முல்லைத்தீவு கேப்பாபிலவு விமானப்படை முகாம், இரணைமடு விமானப்படை முகாம், யாழ்.கொடிகாமம் 522 ஆவது படை முகாம் முதலிய இடங்களிலும் கிழக்கு மாகாணத்தில் மட்டக்களப்பு புணானை பல்கலைக்கழகம், கந்தக்காடு தனிமைப்படுத்தல் நிலையம் மற்றும் அம்பாறையில் 6 இராணுவ முகாங்களிலுமாக தனிமைப்படுத்தல் நிலையங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.
      மக்கள் செறிவற்ற பல பிரதேசங்கள் தென்னிலங்கையில் காணப்படுகின்றன. மத்தளை விமான நிலையம் போன்ற வசதியுள்ள இடங்கள் இருக்கின்ற நிலையில், ஏன் வடக்கு கிழக்கில் அதிகமான தனிமைப்படுத்தல் மையங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன? இதிலும் ஒரு ஆக்கிரமிப்பு மனநிலையையும் பாரபட்ச மனநிலையும் அரசு வெளிப்படுத்துகிறது. தமிழர்களின் பகுதி என்பதால் அவர்களுக்கு நோய் ஏற்படட்டும் என்ற பாரபட்சத்தின் வெளிப்பாடா என்றே மக்கள் ஐயம் கொள்ளுகின்றனர்.
      வடக்கு கிழக்கில் பல பிரதேசங்கள் கொரோனா அபாயமற்ற பிரதேசங்களாக காணப்படுகின்றன. வடக்கில் கிளிநொச்சி, முல்லைத்தீவு, மன்னார் முதலிய மாவட்டங்கள் கொரோனா தொற்று இல்லாத பகுதிகளாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால் தற்போது சில பாடசாலைகளை கையகப்படுத்த இராணுவத்தினர் முனைகின்றமை மக்கள் மத்தியில் எதிர்ப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
      அண்மையில் முல்லைத்தீவில் பாடசாலை ஒன்றை கொரோனா தனிமைப்படுத்தல் மையமாக கையகப்படுத்த மேற்கொண்ட முயற்சி மக்கள் எதிர்ப்பால் கைவிடப்பட்டுள்ளது. கொரோனா அபாயத்தால் பாடசாலைகள் மூடப்பட்டுள்ளன. அவற்றைக் கொரோனா தனிமைப்படுத்தல் மையங்களாக பயன்படுத்தினால் பிற்காலத்தில் மாணவர்கள் சுகாதார சிக்கல்களை எதிர்கொள்ள வேண்டி ஏற்படும் என்பதே மக்களின் அச்சமாகும். அத்துடன் தமது பகுதியில் உள்ள மக்களுக்கும் கொரோனா தொற்று ஏற்படலாம் என மக்கள் அஞ்சுகின்றனர்.
      கொரோனாவை தடுக்க எல்லோரும் வீட்டில் இருங்கள் என்கிறது அரசு. இது இராணுவத்திற்கும் பொருந்துமல்லவா? அதனை கைக்கொள்ள மறுத்தமையினாலேய இப்போது கடற்படையினர் கொரோனாவின் பிடிக்குள் அகப்பட்டுள்ளனர். வடக்கு கிழக்கில் இராணுவத்தினர் நிலை கொண்டிருப்பது, தமிழ் மக்களை பல வகையிலும் அச்சுறுத்துகின்ற விசயமாகும். மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையை மாத்திரமின்றி, அவர்களின் வாழ்வாதாரத்தை மாத்திரமின்றி, அவர்களின் மனநிலையை பாதிப்பது மாத்திரமின்றி, இதுபோன்ற நோய் தொற்று அபாய காலத்தில் உயிருக்கும் அச்சுறுத்தலானது. இராணுவ நீக்கம் என்பது மக்களின் வாழ்வுக்கு எந்தளவு அவசியம் என்பதையும் கொரோனா உணர்த்துகின்றது.
      கவிஞர் தீபச்செல்வன்
      http://www.vanakkamlondon.com/theepachelvan-04-05-2020/
    • By புரட்சிகர தமிழ்தேசியன்
      ‘இயற்கையை புரிய மறுத்தால் இன்னும் அழிவுகளை சந்திக்க நேரிடும்!’ கவிஞர் தீபச்செல்வன்.

      உலகமே கொரோனாவால் முடங்கியிருக்கிறது. உலகில் எங்கோ ஒரு மூலையில் மனித அழிவுகள் ஏற்படுகின்ற போது, இயற்கை சீற்றங்கள் ஏற்படுகின்ற போது, ஏனைய பகுதிகளில் வாழ்கிறவர்கள் அது குறித்து எந்தப் பிரக்ஞையும் இல்லாமல் தத்தம் வாழ்வை குறித்தும் பயணங்களை குறித்தும் சிந்தித்தார்கள். அந்தப் போக்கை கொரோனா மாற்றியுள்ளது. இயற்கை மற்றும் மனித சமூகத்திற்கு இடையிலான உறவுகளின் வெளிகளை இந்த இடர்பாட்டுக்காலம் ஒழுங்குபடுத்துகின்றது.
      கொரோனாவை கட்டுப்படுத்துவதாக இருந்தால் மனிதர்கள் வீடுகளுக்குள் முடங்கி இருப்பதுதான் தீர்வு என்பதே உலகமெங்கும் கைகொள்ளப்படும் நடைமுறை. மனிதர்களற்ற உலகின் நகரங்களிலும் உலகக் கிராமங்களிலும் பறவைகளும் பட்சிகளும் உலாவுகின்றன. உண்மையில் இந்தப் பூமி யாருடையேதோ அவர்கள் இந்தத் தருணத்தில் எடுத்துக்கொள்ளுகிறார்கள். நகரத்தின் கொங்கிறீட் கட்டிடங்களின்மீது அமர்ந்து சோகமாக இருக்கும் பறவைகளும் காபெற் வீதியில் படுத்திருந்து வெறித்துப் பார்க்கும் பட்சிகளும் நமக்கு ஏராளமானவற்றைச் சொல்கின்றன.
      நாம் இயற்கைக்கு எதிராக செய்கிற சதிகளின் விளைவுகள்தான் இப் பூமியில் ஏற்படும் அனர்த்தங்கள். நிலம், காடு, கடல், ஆகாயம் என இயற்கை அளித்த பெருங்கொடைகள் ஒவ்வொன்றிலும் மனிதன் ஏற்படுத்துகின்ற அபாய செயற்பாடுகளின் விளைவுகள் பயங்கரமானவை. வரட்சி, சுனாமி, சூறாவளி, நில நடுக்கம் என்று மிகுந்த அபாயங்களை நம்ப முடியாத இயற்கையின் கொடும் புதிர்களை இப் பூவுலக மனிதர்கள் அனுபவித்துக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். புதிது புதிதான கொள்ளை நோய்கள் மனித உயிர்களை காவு கொண்டு உலகக் கிடங்கில் இப்படித்தான் இருக்கின்றன.
      நிலத்தை பெரு விலைக்கு விற்றோம். காடுகளை அழித்து மரங்களை கொன்று சுவாசிக்கும் காற்றை மாசுபடுத்தினோம். தண்ணீரை காசு கொடுத்து வாங்கும் யுகத்திற்குள் மாண்டோம். இப்போது காற்றை கண்டு அஞ்சுகின்ற, காற்றை வாங்கி சுவாசிக்கின்ற யுகத்திற்கும் வந்துவிட்டோம். பல மேலை நாடுகளில் வீடுகளில் காற்று வாங்கி சுவாசிக்கும் வாழ்க்கையும் இயல்பாகிவிட்டது. இலங்கை இந்தியா போன்ற இயற்கை வளம் மிக்க நாடுகளுக்கும் இந்த கலாசாரம் வந்துவிடுமா என்பதே இன்றைய அச்சம்?
      கொரோனா மாத்திரமல்ல எல்லாவிதமான தொற்று அபாயங்களில் இருந்தும் மனிதர்கள் மீண்டிருக்க, தமிழர்களின் பாரம்பரிய வாழ்க்கை முறைகள் முன்னூதாரணமாகின்றன. கைலாகு கொடுப்பதை தவிர்த்து ஒருவரை ஒருவர் வணங்கி வணக்கம் செலுத்துகின்ற முறையை நாகரிகமற்ற முறையாக சில தரப்பினர் கருதியதுண்டு. ஆனால் இன்று அதுவே பொருத்தமானதும் ஆரோக்கியமான முறையுமாக பின்பற்றப்படுகின்றது. உலகத் தலைவர்கள் பலரும் இந்த முறையைப் பின்பற்றி ஒருவரை ஒருவர் வணங்கி வணக்கம் செலுத்துகின்றனர்.
      அதைப் போல மஞ்சள் தெளித்தல், சாணம் தெளித்தல், வேப்பிலைகளை தொங்க விடுதல், நீராடி வீடுகளுக்குள் செல்லுதல், துடக்கு கழித்தல் போன்ற தமிழர் மரபுச் செயற்பாடுகள் எந்தளவு முக்கியத்துவம் என்பதும் இன்று உணரப்படுகின்றது. இவை பிற்போக்கானவை அல்லது மூட நம்பிக்கை சார்ந்தவை என்று ஒருகாலத்தில் எள்ளி நகையாடப்பட்டன. ஆனால் வாழ்வியலுக்கான அறிவியல் பூர்வான விசயங்கள் இவை என்பனை இன்றைக்கு உணருகின்ற காலம் வந்திருக்கின்றது.
      ஆரோக்கியமாக வாழ நிறையுணவை உண்ணுதல், உணவுச் சமநிலையைப் பேணுதல், பாரம்பரிய உணவுகளை உண்டு நோய் எதிர்ப்பு சக்தியை கொண்டிருத்தல் என்பனவும் இப்போது அவசியமாக உணரப்படுகின்றது. அந்திய பண்பாட்டு தாக்கம், உலகமயமாதல் விரிவாக்கம் போன்றவையால் பாரம்பரிய உணவு மற்றும் கலாசார முறைகள் பெரும் வீழ்ச்சியை கண்டன. இதனால் நோய் எதிர்ப்பு சக்தியற்ற, குறைந்த ஆயுளைக் கொண்ட மனித சமூகம் உருவாகத் தொடங்கியது. இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்னரான – தற்போதைய இறப்பு பிறப்பு விகிதத்தையும் சராசரி ஆயுள் விகிதத்தையும் எடுத்துப் பார்த்தால் இதன் ஆபத்தை உணரலாம்.
      எமது முன்னோர்கள் இயற்கையை வழிபட்டனர். இயற்கையை கொண்டாடினர். இயற்கையுடன் இணைந்த வாழ்வை வாழ்ந்தனர். இதனால் நீண்ட ஆயுளையும் செழிப்பையும் கொண்ட வாழ்வை அனுபவித்து மாபெரும் சாதனையையும் அதிசயங்களையும் செய்தனர். நாமோ இன்று பின்னோக்கி நகர்கிறோம். மனிதர்கள் இயற்கையை புரிந்துகொண்டு அதற்கேற்ப வாழ மறுத்தால் இதுபோன்ற அழிவுகளை இன்னும் சந்திக்க நேரிடும். கொரோனா அபாயத்தை ஒரு அனுபவமாக எச்சரிக்கையாக நாம் புரிந்து கொள்வதுதான் அறிவார்ந்த செயல்.
      http://www.vanakkamlondon.com/theepachelvan-07-04-2020/
  • Topics

  • Posts

    • நெஞ்சில் ஒரு சங்கீதமே இறைவா நித்தம் அது உனதாகுமே - 2  நேசம் உன்னில் நான் காண்பதால்  உன்னோடு உறவாட என் ஜீவன் ஏங்கும் 1. உன்னைக் காணாமலே உடன்  பேசாமலே நான் தவித்திடுவேன் ஆ...  எந்தன் நிலைமாறியே வழி தடுமாறியே  நான் கலங்கிடுவேன் ஆ...  நீயில்லாமல் உயிர்வாடுதே எந்தன் உணர்வோடு போராடுதே - 2  உயிராக வா... உறவாக வா...  அழைத்தேன் அழுதேன் உயிரே நீ வா வா 2. என் கோயில் தெய்வம் அது நீயானதால்  உன்னை வணங்கிடுவேன் ஆ...  உயிர் ஆதாரமே என்னில் நீயானதால்  உன்னில் மகிழ்ந்திடுவேன் ஆ...  நீயில்லாமல் நானில்லையே - உந்தன்  நினைவின்றி வாழ்வில்லையே - 2  நிழலாக வா... நீங்காமல் வா...  அழைத்தேன் அழுதேன் அன்பே நீ வா வா  
    • இந்தியா இலங்கைக்கு வழங்கும் உதவியில் வடக்கு கிழக்கில் பௌத்தமத வழிபாட்டிடங்கள் அமைக்கக் கூடாது: மோடிக்கு விக்னேஸ்வரன் கடிதம்    28 Views இந்தியா இலங்கைக்கு வழங்க உத்தேசித்துள்ள 15 பில்லியன் பண உதவியில் வடக்கு கிழக்கில் பௌத்தமத வழிபாட்டிடங்கள் அமைக்கப்படக் கூடாது என்ற உத்தரவாதத்தைப் பெற வேண்டும் என்று நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் க.வி.விக்னேஸ்வரன், இந்தியப் பிரதமர் மோடிக்கு கடிதம் எழுதியுள்ளார். அந்தக் கடிதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளதாவது, மாண்புமிகு ஸ்ரீ நரேந்திர மோடி அவர்கள் அறிவது, அண்மையில் எமது நாட்டின் பிரதமரிடம் பதின்மூன்றாவது திருத்தச் சட்டத்தை முழுமையாக நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும் என்று நீங்கள் கேட்டுக் கொண்டமைக்கு எனது மனமார்ந்த நன்றிகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கின்றேன். உங்கள் செயலானது எமது தமிழ் மக்களின் எதிர்பார்ப்புக்களைக் கூட்டியுள்ளது. பதின்மூன்றாவது திருத்தச் சட்டத்தின் குறைபாடுகளை நீங்கள் நன்கறிவீர்கள் என்று நம்புகின்றேன். அத்துடன் இலங்கை – இந்திய உடன்பாட்டையும் பதின்மூன்றாம் திருத்தச் சட்டத்தையும் நீங்கள் வெவ்வேறாகப் பகுத்துப் பார்த்திருப்பீர்கள் என்றும் நம்புகின்றேன். அண்மையில் மதிப்பிற்குரிய வானதி ஸ்ரீனிவாசன் அவர்களின் தலைமைத்துவத்தின் கீழ் புதிய இந்திய ஃபோரத்தால் நடத்தப்பட்ட இணையவழிக் கலந்துரையாடலின் போது 1987ஆம் ஆண்டின் இலங்கை – இந்திய உடன்பாட்டின் முழுமையான நடைமுறைப்படுத்தலானது எம் இருதரப்பாருக்கும் நன்மை பயக்கும் என்று கூறியிருந்தேன். என்னுடைய தமிழ்ப் பேச்சின் ஆங்கில மொழியாக்கத்தின் பிரதியொன்றை இத்துடன் இணைத்து அனுப்புகின்றேன். ஒரு சில விடயங்கள் மாண்புமிகு உங்களின் பிரத்தியேகமான அவதானத்தைப் பெற வேண்டும். அண்மையில் இந்தியாவின் கொடையாகக் கொடுக்க உடன்பட்ட தொகையான 15 மில்லியன் டொலர் தொகையை இரு நாடுகளுக்கிடையிலான பௌத்த நட்புறவை மேம்படுத்தவும், பௌத்த சமய வணக்கஸ்தலங்களைக் கட்டுவதற்கும், புதுப்பிப்பதற்கும் மற்றும் தொல்பொருளியல் சம்பந்தமான கூட்டு நடவடிக்கைகளை எடுப்பதற்கும் முனையும் போது இலங்கையின் வடகிழக்கு தமிழரின் தாயகப் பிரதேசத்தில் அத் தொகையின் நலனைப் பாவிக்கக் கூடாதென்ற ஒரு உத்தரவாதத்தை இலங்கைப் பிரதமர் மதிப்பிற்குரிய மகிந்த ராஜபக்ஸவிடம் இருந்து பெற்றுக் கொள்வது உசிதமானது.   மேலும் இருதரப்பு ஆயுதமேந்திய படைகளின் கூட்டை வலுப்படுத்த வழங்கப்படும் உதவிகள் மற்றும் பயிற்சிகள் இலங்கையின் தமிழ் மக்களுக்கு எதிராகப் பாவிக்கப்பட மாட்டாது என்ற உத்தரவாதத்தையும் மதிப்பிற்குரிய மகிந்த இராஜபக்ஸவிடம் இருந்து பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும். எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. https://www.ilakku.org/இந்தியா-இலங்கைக்கு-வழங்க/
    • முத்தையா முரளிதரனின் விவரண படத்தை ஏன் சிங்களவர்கள் சிறிலங்காவில் எடுக்கவில்லை?  
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.