Jump to content
களத்தில் உள்நுழையும் வழிமுறையில் மாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது. மேலதிக விளக்கங்களிற்கு

கொரோனாவால் தடுமாறும் அரசாங்கம்: அச்சுறுத்தலுக்குள் மக்கள்


Recommended Posts

  • கருத்துக்கள உறவுகள்

கொரோனாவால் தடுமாறும் அரசாங்கம்: அச்சுறுத்தலுக்குள் மக்கள்

  -புருஜோத்தமன் தங்கமயில்

கொரோனா வைரஸ் தொற்றால் முழு உலகமும் ஓர் அசாதாரண சூழ்நிலைக்குள் சிக்கிக் கொண்டிருக்கின்றது.   

கடந்த ஒன்றரை ஆண்டுகளில், கொரோனா வைரஸ் தொற்றின் ‘மூன்றாவது அலை’ பரவல் கட்டத்தை அடைந்திருக்கின்றது. ஒவ்வொரு கட்டமும் ஏற்கெனவே ஏற்படுத்திய பாதிப்புகளைவிட, இன்னும் அதிகமான பாதிப்புகளை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றது.   

கொரோனா வைரஸ் என்ற கிருமியால் உருவாக்கப்படும் ‘கொவிட்-19’ என்ற பெருந்தொற்றுநோய், ஒவ்வொரு பிராந்தியத்திலும் ஒவ்வொரு வடிவம் எடுக்கின்றது; திரிபடைந்த வீரியமான கொரோனா வைரஸ்களாக மக்களுடன் கலக்கின்றது.  

இந்த அச்சுறுத்தல் கட்டத்தை எதிர்கொள்வதில், இலங்கை அரசாங்கம் பாரிய தோல்வியை அடைந்திருக்கின்றது. பரந்துபட்ட சுகாதாரக் கட்டமைப்பொன்று, காலங்காலமாக நாட்டில் பேணப்பட்டாலும், தீர்மானம் எடுக்கும் சக்தியாக இருக்கின்ற அரசாங்கத்தின், தூர நோக்கற்ற செயற்பாடுகளால், பாரிய பின்னடைவு ஏற்பட்டு இருக்கின்றது.   

முதல் இரண்டு அலைகளில், கொரோனா வைரஸ் பரவல் கட்டங்களில், ஒவ்வொரு நாளும் 200 பேரைத் தாண்டாத அளவிலேயே தொற்றாளர்கள் அடையாளம் காணப்பட்டார்கள். உயிரிழப்புகளும் மிகவும் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருந்தன.   

ஆனால், இன்றைக்கு ஒவ்வொரு நாளும், 2,000 பேரளவில் தொற்றாளர்களாக அடையாளம் காணப்படுகின்றனர். உயிரிழப்புகளின் எண்ணிக்கையும் ஒவ்வொரு நாளும் 20க்குக் குறையாமல் பதிவாகி வருகின்றது. 22 மில்லியன் மக்கள் வாழும் நாடொன்றில், மேற்கண்ட எண்ணிக்கைகள் அச்சுறுத்தலான அளவிலானவை.  

கொரோனா வைரஸின் இரண்டாவது அலையால், இந்தியா தள்ளாடிக் கொண்டிருக்கின்றது. ஒவ்வொரு நாளும் உயிரிழப்புகளின் எண்ணிக்கை ஆயிரங்களைத் தொடுகின்றது. உத்தரப்பிரதேசம், மஹாராஷ்டிரா போன்ற மாநிலங்களில் சுகாதாரத்துறை கிட்டத்தட்ட செயலிழந்துவிட்டது.  

 மக்கள் வைத்தியசாலையில் இடம் கிடைக்காமல், சுவாசிப்பதற்கான ஒட்சிசன் சிலிண்டர்கள் இல்லாமல் செத்து வீழ்கிறார்கள். கண்ணுக்கு முன்னாலேயே உறவுகளின் மரணங்களைக் கண்டு மக்கள் வெதும்புகிறார்கள். மயானங்களில் சடலங்களை எரிப்பதற்கே இடம் போதாமல் ‘டோக்கன்’ முறை நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்றது.   

மத்திய அரசும் மாநில அரசுகளும், பாதிப்பை எவ்வாறு கையாள்வது என்று தெரியாமல் திணறுகின்றன. இவ்வாறான நிலையொன்றை நோக்கி, இலங்கையும் விரைவில் செல்லக்கூடும் என்று, சுகாதாரத் துறையினர் எச்சரிக்கின்றனர்.  

நாட்டிலுள்ள பிரதான வைத்தியசாலைகளில், நோயாளர்களின் எண்ணிக்கை, ஒவ்வொரு நாளும் பல மடங்காக அதிகரித்து வருகின்றது. படுக்கை நெருக்கடி, ஒட்சிசன் சிலிண்டர் பற்றாக்குறை பற்றிய அறிவித்தல்கள் வெளியாகி வருகின்றன.   
ஆனால், இவற்றையெல்லாம் எவ்வாறு எதிர்கொண்டு, மக்களைப் பாதுகாப்பான கட்டத்துக்குள் வைத்துக் கொள்வது என்பதில், அரசாங்கத்துக்குள் பாரிய குழப்பம் நீடிக்கின்றது. சுகாதார அமைச்சர் ஒரு கதை கூறுகிறார்; கொவிட்-19 அச்சுறுத்தலை எதிர்கொள்வதற்காக நியமிக்கப்பட்ட இராஜாங்க அமைச்சர் இன்னொரு தகவல் சொல்கிறார்; கொரோனா தடுப்பு பணிப்பாளரான இராணுவத் தளபதியோ வேறொரு செய்தி சொல்கிறார்; அரசாங்கத்தின் பேச்சாளர்களோ வேறு மாதிரியாகப் பேசுகிறார்கள்.   

தீர்மானம் எடுக்கின்ற ஒரே கட்டமைப்புக்குள் இருந்தே, ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு மாதிரியாகப் பேசுகிறார்கள். அவை, ஊடகங்களில் வெளியாகி, இன்னும் இன்னும் மக்களைக் குழப்புகின்றன.  

கொரோனா வைரஸ் என்பது கண்ணுக்குத் தெரியாத எதிரி. அதை எதிர்கொள்வது என்பது, நாட்டு மக்களின் சுய கட்டுப்பாட்டோடும் சம்பந்தப்பட்ட ஒன்று. ஆனால், அதை எதிர்கொள்வது சார்ந்து, அரசாங்கம் மாத்திரமல்ல, நாட்டு மக்களும் பாரிய அசமந்தமான போக்கை வெளிப்படுத்துகிறார்கள்.   

கொரோனா வைரஸின் ‘மூன்றாவது அலை’ மோசமாகத் தாக்குவதற்கு, மக்களும் பாரிய பொறுப்பை ஏற்றாக வேண்டும். கடந்த, சித்திரை வருடப் பிறப்புக் காலத்தில், அதிகளவிலான மக்களின் பங்கெடுப்போடு, கொண்டாட்டங்கள் இடம்பெற்றன. நகரங்களில் ஆடைக் கொள்வனவு, பொருட்கள் கொள்வனவு என்று, வழக்கத்துக்கு அதிகமான மக்கள் திரட்சி ஏற்பட்டது.   

அந்தத் திரட்சிகளின் போது, சுகாதார வழிமுறைகள் பெரியவில் பின்பற்றப்படவில்லை. அதன் இன்னொரு கட்டமாக, நுவரெலியாவில் அரசாங்க கட்டமைப்பின் ஆதரவோடு, ‘வசந்த விழா’ கொண்டாட்டங்கள் நடைபெற்றன. தற்போதும், பண்டிகைகளை முன்வைத்து மக்கள் திரட்சி, பாரியளவில் புடவைக் கடைகள், விருந்தகங்களில் நிகழ்த்தப்படுகின்றன.  

மேற்கு நாடுகள், கொரோனா வைரஸைக் குறிப்பிட்டளவு வெற்றிகரமாக எதிர்கொண்டு, இயல்பு நிலையை நோக்கி நகரத் தொடங்கி இருக்கின்றன. ஆனாலும், அந்த நாடுகளில் நிர்வாகக் கட்டமைப்பும் சுகாதாரத் துறையும் எந்தவொரு தருணத்திலும், கொரோனா வைரஸைக் குறித்து, எந்தவிதத்திலும் குறைத்து மதிப்பிடவில்லை.   

ஆனால், இந்தியாவிலும் இலங்கையிலும், கொரோனா வைரஸ் குறித்த மதிப்பீடுகள் குறைந்திருந்தன. இந்திய அரசு, கொரோனா வைரஸை வென்றுவிட்டதாக அறிவிக்கவும் செய்தது.   

அவ்வாறான கட்டமொன்றை நோக்கி, இலங்கை அரச கடமைப்பும் சென்றிருந்தது. பொதுக் கூட்டங்கள் தொடங்கி, பாரிய மக்கள் திரட்சியுள்ள நிகழ்வுகள் இடம்பெற்று இருக்கின்றன. அத்தோடு, பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள், அதிக பட்சம் நகரங்களுக்குள் மட்டுப்படுத்தப்பட்டன.   

கொரோனா வைரஸ் பரவலால் மக்கள் நோய்வாய்ப்படுவதைத் தடுக்கும் வகையில், முதல் கட்டத்தில் கிடைத்த தடுப்பூசிகளைச் செலுத்துவதை, சுகாதாரத்துறையைச் சேர்ந்தவர்களுக்கும் நிர்வாகக் கட்டமைப்புகளைச் சேர்ந்தவர்களுக்கும் கொழும்பு உள்ளிட்ட நகரப் பகுதிகளில் வசிப்பவர்கள் என்றுமே அரசாங்கம் மட்டுப்படுத்தியது.   
அத்தோடு, முதல் கட்டமாகத் தடுப்பூசிக்களைக் பெற்ற பின்னர், இரண்டாம் கட்டமாக எவ்வாறு தடுப்பூசிகளைப் பெறுவது என்பது சார்ந்தும், தடுப்பூசிகளை மக்களுக்குச் செலுத்துவது தொடர்பான பொறுப்புமிக்க அதிகார மட்டம் அசமந்தமாக இருந்தது.   

அதுதான், இன்றைக்கு மூன்றாவது அலையின் அச்சுறுத்தல் அதிகரித்துள்ள நிலையில், ஒவ்வொரு நாட்டிடமும் தடுப்பூசிகளுக்காகக் காத்திருக்க வேண்டிய நிலை வந்திருக்கின்றது. ஏற்கெனவே, இந்தியாவிலிருந்து கிடைக்கப்பெற்ற ‘கொவிசீல்ட்’ தடுப்பூசியைப் பெற்ற இலட்சக்கணக்கான மக்கள், அதன் இரண்டாவது தடுப்பூசிக்காக காத்திருக்கிறார்கள்.  

ஒரு தயாரிப்பு வகையான தடுப்பூசியை, ஏற்கெனவே செலுத்தினால், அதே தயாரிப்பு வகையான தடுப்பூசியையே இரண்டாவது தடவையாகவும் செலுத்த வேண்டும் என்கிற அறிவுறுத்தல் உலகம் பூராவும் காணப்படுகின்றது.   

அவ்வாறான நிலையில், அரசாங்கத்தின் பேச்சாளரான உதய கம்மன்பில, இரண்டாவது தடுப்பூசியாக, இன்னொரு தயாரிப்பு வகையான ஊசியொன்றைச் செலுத்த முடியும் என்கிறார்.  

ஆனால், அது தொடர்பில் சுகாதாரப் பிரிவினர் எந்தவித உத்தரவாதத்தையும் இதுவரை வழங்கவில்லை. சுகாதாரத் துறையினரின் ஆலோசனைகள் இன்றி, தான்தோன்றித்தனமாக, தீர்மானங்களை, அரசாங்கம் மக்களை நோக்கி வீசுகின்றது. இவை, தேர்தல் மேடைகளில் வழங்கப்படும் வாக்குறுதிகளுக்கு ஒப்பானவையாகவே இருக்கின்றன.   

மாறாக, தூர நோக்கும் கண்ணியமும் உள்ள மக்களின் பாதுகாப்பில் அக்கறையுள்ள ஒரு பொறுப்புமிக்க அரசாங்கத்தின் செயற்பாடுகளில் ஒன்றாகத் தெரியவில்லை.  

உலகில் வல்லரசு நாடுகள், பணக்கார நாடுகளையே கதிகலக்கி கொண்டிருக்கும் கொரோனா வைரஸூக்கு, ஏழை நாடுகள் எம்மாத்திரம்? அதிலும், பொருளாதார ரீதியில் அதிகம் பின்னடைவைச் சந்தித்துள்ள நாடான இலங்கை, பாரிய அச்சுறுத்தலுள்ள கொரோனா வைரஸை எதிர்கொள்வது அவ்வளவு இலகுவானது இல்லைத்தான்.   

அப்படியான நிலையில், கொரோனா வைரஸை எதிர்கொள்வதற்கான திட்டமிடமும் அதற்கான திறனும் அதியுச்சத்தில் பேணப்பட வேண்டும். கிடைக்கின்ற ஒவ்வொரு வாய்ப்பிலும், அதியுச்ச பலனைப் பெற முயற்சிக்க வேண்டும்.   

அதற்கு, கொரோனோ வைரஸ் ஒழிப்பு நடவடிக்கைகளில், அரசியலுக்கு அப்பாற்பட்டு நின்று, திறந்த மனதோடு அரச கட்டமைப்பு பயணிக்க வேண்டும். மாறாக, நெருக்கடியான கட்டங்களில் நின்று, அரசியல் ஆதாயங்களை தேடும் கீழ்த்தரமான வேலைகளைச் செய்யக்கூடாது.   

கொரோனா வைரஸ் என்ற கொடியோனை தோற்கடிக்கவில்லை என்றால், இலங்கையை பொருளாதார பின்னடைவுகள் மாத்திரமல்ல, சமூக, சுகாதார பின்னடைவுகளும் ஆக்கிரமிக்கும். அதிலிருந்து மீள்வதென்பது, சில தசாப்தங்களுக்கு முடியாது போகலாம். 

 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/கொரோனாவால்-தடுமாறும்-அரசாங்கம்-அச்சுறுத்தலுக்குள்-மக்கள்/91-271683

 

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.




இங்கு எழுதப்படும் விடயம் பிரதிசெய்யப்பட்டு (copy)மேலுள்ள கட்டத்தில் ஒட்டப்பட வேண்டும் (paste)

  • Tell a friend

    Love கருத்துக்களம்? Tell a friend!
  • Similar Content

    • By கிருபன்
      இனியும் சம்பந்தன் கூட்டமைப்பின் தலைவரா?
      புருஜோத்தமன் தங்கமயில்
      தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைவர் இரா. சம்பந்தன், தொடர்ந்தும் ‘கூட்டமைப்பின் தலைவர்’ என்கிற தகுதியோடு இருக்கிறாரா? என்கிற கேள்வி எழுந்திருக்கின்றது. 
      கூட்டமைப்பில் தற்போது அங்கம் வகிக்கும் மூன்று பங்காளிக் கட்சிகளில், தமிழரசுக் கட்சி தவிர்ந்த தமிழ் ஈழ விடுதலை இயக்கம் (டெலோ), தமிழ் ஈழ விடுதலைக் கழகம் (புளொட்) ஆகியவை, சம்பந்தனை நிராகரித்துக் கொண்டு, சி.வி. விக்னேஸ்வரன் தலைமையிலான கூட்டணி ஒன்றுக்கான பூர்வாங்க வேலைகளில் ஈடுபட்டிருக்கின்றன. 
      ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் பேரவையின் 47ஆவது கூட்டத் தொடரை முன்வைத்து, கூட்டமைப்பு என்ற அடையாளத்தைத் தவிர்த்துக் கொண்டு, டெலோவும் புளொட்டும் இன்னும் சில கட்சிகளும் இணைந்து அனுப்பியுள்ள கடிதத்தின் மூலம், அது அப்பட்டமாக வெளிப்பட்டிருக்கின்றது.
      ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் கூட்டத் தொடரை, தமிழ்த் தேசிய  கட்சிகளும் தரப்புகளும், தமிழ் மக்களுக்கான நீதிக் கோரிக்கைகளை அடைவதற்கான வாய்ப்புகளாகப் பயன்படுத்துவதைக் காட்டிலும், தங்களது தனிப்பட்டதும் கட்சி சார் அரசியல் நடவடிக்கைகளை முன்னெடுப்பதற்காகவே பயன்படுத்தி வந்திருக்கின்றன. இம்முறையும் அவ்வாறான காட்சிகளே அரங்கேறுகின்றன. 
      தமிழ்த் தேசிய  கட்சிகளிடம் இருந்து, இம்முறை மூன்று கடிதங்கள் மனித உரிமைகள் ஆணையாளர் நாயகத்துக்கு அனுப்பப்பட்டுள்ளன. கூட்டமைப்பின் தலைவர் எனும் அடையாளத்தோடு சம்பந்தனால் ஒரு கடிதமும் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியால் இன்னொரு கடிதமும் டெலோவின் அழைப்பின் பேரில் புளொட், விக்னேஸ்வரன் உள்ளிட்ட கூட்டினால் மற்றொரு கடிதமும் அனுப்பப்பட்டிருக்கின்றன. 
      இலங்கை தொடர்பில், இந்தக் கூட்டத்தொடரில் வாய்மூல அறிக்கையே சமர்ப்பிக்கப்படவுள்ள சூழலில், அது தொடர்பிலான அறிக்கையை, மனித உரிமைகள் ஆணையாளர் அலுவலகம் ஏற்கெனவே தயாரித்து முடித்துவிட்டது. ஆனாலும், தங்களது தனிப்பட்ட அரசியல் நிகழ்ச்சி நிரல்களுக்காக, தமிழ்த் தேசிய கட்சிகள் கடிதங்களை அனுப்பி நாடகம் ஆடுகின்றன.
      கூட்டமைப்பின் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் பத்துப் பேரும், பங்காளிக் கட்சிகளின் தலைவர்களும் கையெழுத்திட்ட கடிதமொன்றை அனுப்புவது தொடர்பில் இரா.சம்பந்தன், எம்.ஏ.சுமந்திரனிடம் அறிவித்து, அந்தக் கடிதத்தைத் தயாரிக்கும் பணிகள் இடம்பெற்றுக் கொண்டிருந்தன. 
      அந்த விடயம், டெலோவின் அழைப்பின் நிமித்தம் கூடிய கட்சிகளிடமும் உதிரிகளிடமும் இணைய வழி கலந்துரையாடலொன்றின் போது அறிவிக்கப்பட்டதாக சுமந்திரன் கூறுகிறார். சம்பந்தனின் கடிதத்தின் பிரதிகள், ஏனைய பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களுக்கு அனுப்பப்பட்டு, கருத்துகள் கேட்கப்பட்டு, அதன் பின்னர் கையெழுத்துகள் பெறப்படுவதற்கு முன்னராகவே, அவசர அவசரமாக  டெலோவின் அழைப்பில் கூடிய குழுவினர், இன்னொரு கடிதத்தை அனுப்பி இருக்கிறார்கள். 
      டெலோவின் மூன்று பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் புளொட்டின் ஒரு பாராளுமன்ற உறுப்பினர் ஆகியோரைத் தவிர்ந்தால், கூட்டப்பின் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் அடையாளத்தோடு ஆறு பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களும் தமிழரசுக் கட்சியின் தலைவரும் மாத்திரம் கடிதத்தில் கையெழுத்திட முடியும். அப்படி நடந்தால், தமிழரசுக் கட்சியின் கடிதம் எனும் அடையாளத்தைப் பெறும் என்பதால் அது தவிர்க்கப்பட்டு இருக்கின்றது. அதனாலேயே, சம்பந்தனின் கூட்டமைப்பின் தலைவர் எனும் அடையாளத்தோடு, குறித்த கடிதம் அனுப்பப்பட்டு இருக்கின்றது.
      மனித உரிமைகள் பேரவைக் கூட்டத்தொடர் தொடர்பில், தமிழ்த் தேசிய கட்சிகளை இணைத்துக் கொண்டு கடிதமொன்றை வரைவது தொடர்பில் டெலோ, கூட்டமைப்பின் தலைவர் என்ற ரீதியில் சம்பந்தனுக்கு, எந்தவொரு தருணத்திலும் அறிவிக்கவில்லை. தமிழரசுக் கட்சித் தலைவரான மாவை சேனாதிராஜாவுக்கு அழைப்பு விடுத்து, அவரும் அந்தச் சந்திப்புகளில் கலந்து கொண்டிருக்கின்றார். 
      இரு தசாப்த காலமாக, தாங்கள் அங்கம் வகிக்கும் கூட்டமைப்பின் தலைமைக்கு அறிவிப்பு விடுக்காமல், இன்னோர் அணியொன்றை அமைக்கும் முயற்சிகளை டெலோ முன்னெடுக்கின்றது என்றால், அது செல்வம் அடைக்கலநாதனதோ, குருசாமி சுரேந்திரன் உள்ளிட்டவர்களின் துணிச்சலான நடவடிக்கை என்று மாத்திரம் கொள்ள முடியாது. 
      ஏனெனில், கூட்டமைப்பு சார்ந்து தமிழரசுக் கட்சி ஏக நிலையில் முடிவுகளை எடுத்த அனைத்துத் தருணங்களிலும், டெலோ அதற்கு இணங்கியே சென்றிருக்கின்றது. அவ்வாறான இணக்கம், தவறு என்று சுட்டிக்காட்டப்பட்ட போதெல்லாம், தேர்தல் வெற்றி - தோல்விகளைக் கருத்தில் கொண்டு செல்வம் அடைக்கலநாதன் அமைதியாகவே இருந்தார். 
      அப்படிப்பட்ட சுபாவத்தைக் கொண்டிருப்பவரின் எண்ணங்களில், கூட்டமைப்பைத் தாண்டிய சிந்தனையொன்று ஏற்பட்டு, அது  செயலுருவம் பெறுகின்றது என்றால், அந்தப் பின்னணியை ஆய்ந்து ஆராய வேண்டியும் ஏற்படுகின்றது.
      சம்பந்தன் காலத்துக்குப் பின்னராக கூட்டமைப்பின் தலைமைத்துவம் என்பது, தமிழரசுக் கட்சியின் சுமந்திரன் அல்லது சிவஞானம் சிறிதரன் உள்ளிட்டவர்களிடம் பகிரப்படும் சூழலே காணப்படுகின்றது. 
      சிறிதரனின் இலக்கு, தமிழரசுக் கட்சியின் தலைமைத்துவம் என்கிற அடிப்படையில், கூட்டமைப்பின் தலைமைத்துவம் சுமந்திரனிடம் செல்லும் வாய்ப்புகளே உண்டு. 
      கடந்த பொதுத் தேர்தலுக்குப் பின்னரான நாள்களில், பிராந்திய வல்லரசின் தூதுவராலய அரசியல் பிரிவு அதிகாரிகள், கூட்டமைப்பின் பங்காளிக் கட்சிகளின் தலைவர்கள், பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் ஆகியோருடன் நடத்திய பேச்சுகளின் போது, இந்த விடயம் அதிகமாக விவாதிக்கப்பட்டது. 
      பிராந்திய வல்லரசுக்கு, சுமந்திரன் மீது குறிப்பிட்டளவான அதிருப்தி உண்டு. ஏனெனில், தங்களது எல்லா இழுப்புகளுக்கும் அவர் வளைந்து கொடுக்கமாட்டார் என்பது அதற்கான காரணம். அப்படியான சூழலில், கூட்டமைப்புக்கு மாற்றாக பலமான கூட்டணியொன்றைத் தமிழ்ச் சூழலில் உருவாக்கி, தங்களது அனைத்து ஆணைக்கும் ஆடும் ஒரு பொம்மையைத் தலைவராக்க வேண்டும் என்பது அவா. 
      அந்த எண்ணப்பாடுகளின் போக்கில்தான், டெலோவையும் புளொட்டையும் கூட்டமைப்பில் இருந்து வெளியேற வைத்து, விக்னேஸ்வரன் தலைமையில் புதிய கூட்டணிக்கான அத்திவாரத்தைப் போடுகின்றது.  
      இந்தப் பின்னணியில்தான், தமிழரசுக் கட்சியின் வீட்டுச் சின்னத்தில் வெற்றிக்காகத் தங்கியிருக்கும் சூழலில் இருந்து வெளியேறும் துணிவு டெலோவுக்கு வருவதற்கு காரணமாகும்.
      கூட்டமைப்பின் நிலைப்பாடுகளுக்கு மாறாக, தலைமைக்கு அறிவிக்காமல் டெலோவும் புளொட்டும் நடந்து கொண்ட விதம், தார்மிகத்துக்கு புறப்பானது என்று தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியொன்றில் சுமந்திரன் குறைபட்டார். அவர், ‘துரோகிகள்’ என்கிற வார்த்தையை பயன்படுத்தவில்லையே அன்றி, அவர்களை நோக்கி, கடந்த கால ‘அரச ஒத்தோடிகள்’ என்கிற அடையாளத்தையும் பதிவு செய்தார். 
      இவ்வாறான பிரளங்களுக்குப் பின்னரும் சம்பந்தனோ, கூட்டமைப்பை யாராலும் பிளவுபடுத்த முடியாது, கூட்டமைப்பு தொடர்ந்தும் ஒற்றுமையாகப் பணிக்கும் என்று கூறியிருக்கின்றார்.
      கூட்டமைப்பு தோற்றம் பெற்றது முதல், அதன் தலைவராக சம்பந்தன் இருந்து வந்தாலும், உத்தியோகபூர்வ கடிதங்களில் கையெழுத்திடும் போது, அவர் தன்னை தமிழரசுக் கட்சியின் பாராளுன்றக் குழுத் தலைவர் என்றே குறிப்பிட்டு வந்திருக்கின்றார். 2015க்குப் பின்னரே, அவர் தன்னை கூட்டமைப்பின் தலைவர் என்று குறிப்பிட்டு கடிதங்களில் கையெழுத்திட்டார். 
      ஆனால், இன்றைக்கு மீண்டும் தமிழரசுக் கட்சியின் பாராளுமன்றக் குழுத் தலைவர் எனும் அடையாளத்துக்கே சம்பந்தன் செல்ல வேண்டியிருக்கின்றது. ஏனெனில், கூட்டமைப்பில் தமிழரசுக் கட்சியைத் தவிர, இருந்தவர்கள் எல்லோரும் வெளியேறிச் சென்றுவிட்டதான சூழலே இன்றிருக்கின்றது.
      2015ஆம் ஆண்டு  பொதுத் தேர்தலில், கூட்டமைப்பு பெற்ற ஏக நிலை வெற்றியோடு, அதன் வீழ்ச்சி ஆரம்பித்திருந்தது. இந்தப் பத்தியாளர் அதனை அடிக்கடி சுட்டிக்காட்டியும் வந்திருக்கின்றார். கடந்த பொதுத் தேர்தல் காலத்தில், அது அப்பட்டமாக வெளிப்பட்டது. மக்களுக்கான நலன், நீதிக் கோரிக்கைகள் என்கிற நிலைகள் தாண்டி தனிப்பட்ட நலன், பதவி, பகட்டு அதற்கான குழிபறிப்புகள் என்பதே அரசியல் என்ற நிலைப்பாட்டுக்குள், கூட்டமைப்பின் கட்சிகளும் அதன் தலைவர்களும் எப்போதோ வந்துவிட்டார்கள். 
      அந்த நிலைதான், இந்தச் சீரழிவுக்கு முக்கிய காரணம். அதற்கான பொறுப்பை சம்பந்தன் உள்ளிட்ட அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். 
      தமிழ் மக்களின் விடுதலைக்காக, பல பேரின் இரவு - பகல் பாராத உழைப்பால் உருவாகிய கூட்டமைப்பு என்கிற ஓர் உன்னத அடையாளம், கண் முன்னாலேயே, அழிந்து போவதைக் காணுவது வேதனையானது. இப்போது அதுதான் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றது.
       
      https://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/இனியும்-சம்பந்தன்-கூட்டமைப்பின்-தலைவரா/91-280584
       
       
    • By கிருபன்
      ராஜபக்‌ஷர்களின் சீரற்ற நிர்வாகமும் மக்கள் மீதான சுமையும்
      புருஜோத்தமன் தங்கமயில்
      கொரோனா வைரஸ் தாக்கத்தால் உயிரிழப்பவர்களின் எண்ணிக்கை பத்தாயிரத்தை அண்மிக்கின்றது. ஒவ்வொரு நாளும் 150க்கு மேற்பட்டோர் உயிரிழக்கின்றனர். 
      கொரோனா வைரஸ் பரவலின் முதல் அலையை, குறிப்பிட்டளவு வெற்றிகரமாகக் கையாண்ட அரசாங்கம், இரண்டாம் மூன்றாம் அலையின்போது, எதுவும் செய்யமுடியாதளவு தடுமாறுகின்றது. கொரோனா முதல் அலையில், நாட்டை முழுமையாக முடக்கி, பரவலின் தாக்கத்தை கட்டுப்படுத்திய அரசாங்கத்தால், இரண்டாம் மூன்றாம் அலைகளின் போது, நாட்டை ஏன் முழுமையாக முடக்க முடியவில்லை என்கிற கேள்வியை, வைத்தியர்கள் உள்ளிட்ட சுகாதாரத்துறையினர் எழுப்பினர்.
      கொரோனா இரண்டாம் அலையின் பரவலின் போதே, மூன்றாம் அலை இன்னும் மோசமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் என்று, அரச வைத்திய அதிகாரிகள் சங்கம் தொடங்கி, அனைத்து சுகாதார தரப்புகளும் அரசாங்கத்தை எச்சரித்தன. ஆனால், அரசாங்கம் நாட்டை முடக்குவதிலோ கட்டுப்பாட்டு விதிமுறைகளை கடுமையாக நடைமுறைப்படுத்துவதிலோ, குறிப்பிட்டளவு பாராமுகமாக இருந்தது. 
      மாகாணங்களுக்கு இடையிலான பயணத்தடை விதிக்கப்பட்டிருந்தாலும், மாகாணங்களுக்கு உள்ளான பயணத்தடை பெயரளவிலேயே இருந்தது. வாகனங்களில் பயணிப்போர் எண்ணிக்கை, சாதாரண நாள்களைப் போன்றே இருந்தது. அவ்வாறான நிலை, கொரோனா பரவல் வேகத்தை அதிகரிக்கச் செய்தது.
      கொரோனா முதல் அலையின் காலத்திலேயே, தங்களது வேலை நேரத்துக்கு அதிகமான பணிச்சுமைக்குள் வைத்தியர்கள், தாதியர்கள் தொடங்கி அனைத்து சுகாதாரத்துறையினரும் உள்ளானார்கள். ஆனால், இன்றைக்கோ நிலைமை இன்னும் மோசமானது. அவர்களுக்கான பணி நேரம், இரண்டு மடங்கால் அதிகரித்துவிட்டது. நோயாளர்களின் எண்ணிக்கை, பலமடங்கு அதிகரித்துவிட்டது. இதனால், நெருக்கடி நிலை, இன்னும் இன்னும் இறுகிக் கொண்டே செல்கின்றது. 
      இவ்வாறான நிலையொன்று இருக்கும் போதுதான், கண்டிப் பெரஹராவை நடத்துவதில் ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷ அக்கறையோடு இருந்தார். பெரஹரா முடியும் வரையில், நாட்டை முடக்கப்போவதில்லை என்பதிலும் அவர் குறியாக இருந்தார். 
      கொரோனா வைரஸ் தொற்று, கையை மீறிச் சென்று கொண்டிருக்கின்றது. அதனால் நாட்டை முடக்குவதைத் தவிர, வேறு வழியில்லை என்று பௌத்த மகா சங்கங்கள் அறிவித்த பின்னரும் கூட, கண்டிப் பெரஹராவை நடத்துவது தொடர்பில், ஜனாதிபதி வெளியிட்ட கரிசனை அபத்தமானது. அந்தப் பெரஹராவில் கலந்து கொண்ட 45க்கும் மேற்பட்டோர், கொரோனா வைரஸ் தொற்றுகளுடன் அடையாளம் காணப்பட்டதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
      நாட்டின் நிலை என்ன, அதை எவ்வாறு எதிர்கொள்வது என்கிற எந்தவித தெளிவும் இல்லாமலேயே, இன்றைய ராஜபக்‌ஷர்களின் அரசாங்கம் செயற்படுகின்றது என்பதற்கு, கண்டிப் பெரஹராவை நடத்தியமை ஒரு சான்று. 
      அதுபோல, நாட்டின் வருமானம் படுவீழ்ச்சி கண்டிருக்கின்ற நிலையில், அரசாங்கம் அத்தியாவசியப் பொருட்களின் மீதான வரி விதிப்பை அதிகரித்திருப்பதன் மூலம், அதனைச் சரி செய்ய முடியும் என்கிற யோசனைக்குள் சென்றிருக்கின்றது. கடந்த ஆண்டு, 135 ரூபாய்க்கு விற்பனையான ஒரு கிலோகிராம் சீனியின் விலை, இன்றைக்கு 240 ரூபாயளவில் வந்து நிற்கின்றது. 
      நாட்டின் வருமானம் இழக்கப்பட்டு இருக்கின்றது என்பதற்குள், மக்களின் வருமானமும் இழக்கப்பட்டிருக்கின்றது. ஆனால், அரசாங்கம் அந்த விடயங்களை மறந்துவிட்டு, மக்களின் மீதான சுமையை அதிகரிப்பதிலேயே குறியாக இருக்கின்றது. 
      சாதாரண மக்களின் ஆண்டு வருமானம் என்று, கடந்த காலங்களில் கணிக்கப்பட்ட தொகையின் பாதியிலும் குறைவான வருமானத்தையே, தற்போது மக்கள் பெறும் சூழ்நிலை உள்ளது. அப்படியான நிலையில், அத்தியாவசிய பொருட்களின் விலையை, 25 தொடக்கம் 45 சதவீதம் வரையில் அதிகரிப்பது அபத்தமானது. அது, எந்தக் காலத்திலும் பொருளாதார அறிவுள்ள எந்தத் தரப்பும் செய்ய முன்வராதது.
      வரி வருமானங்களுடாகத்தான் நாடு தன்னுடைய வருமானத்தை ஈட்டுகின்றது;   அதில் பிழையில்லை. ஆனால், மக்களே பட்டிணியில் அல்லாடும் போது, அந்தப் பட்டிணியின் மீது, இன்னும் மிகப்பெரிய பாரத்தை இறக்குவது, நடைமுறை சார்ந்த அரசியல் அல்ல.
      ஆனால், ராஜபக்‌ஷர்களும் அவர்களின் ஆலோசகர்களும் அவ்வாறான நிலையொன்றையே செய்து வருகிறார்கள். கொரோனா வைரஸ் பரவல் காலத்தில், வருமானம் இழப்பு என்பது எல்லோருக்கும் பொதுவான ஒன்று. அதனை, மெல்ல மெல்லக் கடப்பதுதான், பொருளாதாரத்தை ஸ்திரப்படுத்த உதவும்.
      திங்கட்கிழமை (30) நள்ளிரவு முதல் அவசரகாலச் சட்ட விதிமுறைகள் நடைமுறைக்கு வந்திருக்கின்றன. அத்தியாவசிய உணவு விநியோகத்தை சீர்படுத்தும் நோக்கிலேயே அவசரகாலச் சட்டம் நடைமுறைக்கு வந்துள்ளதாக அரசாங்கம் அறிவித்திருக்கின்றது.
      அதன் போக்கில், அத்தியாவசிய உணவு விநியோகம் தொடர்பிலான பணிக்குழுவுக்கு முன்னாள் இராணுவ அதிகாரியொருவர் பணிப்பாளராக நியமிக்கப்பட்டும் இருக்கின்றார். ராஜபக்‌ஷர்கள் மீண்டும் ஆட்சிக்கு வந்தது முதல், நாட்டில் அத்தியாவசியப் பொருட்களைப் பதுக்கும் செயற்பாடு அதிகரித்திருந்தது. 
      சினி, பருப்பு, அரிசி உள்ளிட்ட பொருட்களின் பொதிகளில்,  உற்பத்தித் திகதி, காலாவதித் திகதி உள்ளிட்டன குறிப்பிடப்பட்டிருந்தாலும், விலை எனும் இடம் வெறுமையாக விடப்பட்டிருக்கின்றது. 
      அத்தியாவசியப் பொருட்களில் விலை, ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு விதமாக அதிகரிக்கும் சூழ்நிலையில், அத்தியாவசிப் பொருட்களின் உற்பத்தியாளர்கள், விநியோகஸ்தர்கள், இடைத்தரகர்கள் குழுவொன்று, பதுக்கல் பாணியை முன்னெடுக்கின்றது. இதற்கு அரசாங்கத்தின் ஒத்துழைப்பு இருப்பதாகவே, மக்கள் சந்தேகிக்கின்றனர். 
      ஏனெனில், அத்தியாவசியப் பொருட்களில் விலை, ராஜபக்‌ஷர்கள் ஆட்சிக்கு வந்தது முதல், அதிகரித்து வரும் சூழ்நிலைகளைப் பார்க்கும் போது, அதனைப் புரிந்து கொள்ள முடியும். ஒருசில முதலாளிகளுக்காக, ஓர் அரசாங்கம் இயங்கும் சூழலொன்று பேணப்படுகின்றது. 
      இவ்வளவு தப்பான முயற்சிகளுக்கான களத்தை அமைத்து, கறுப்புச் சந்தையையும் பதுக்கல்காரர்களையும் வளர்த்துவிட்டு, இன்றைக்கு அத்தியாவசிய உணவு விநியோகம் அவசரகால விதிமுறைகளின்  கீழ் கொண்டுவரப்படுகின்றது என்றால், அதன்  உண்மைத்தன்மையை சந்தேகிக்காமல் இருக்க முடியாது.
      கடைகளில் அரிசி, சீனி, பால்மா, கருவாடு, உழுந்து, பயறு உள்ளிட்ட பொருட்களைப் பெற்றுக்கொள்வது,  குதிரைக் கொம்பான விடயமாக இன்றைக்கு மாறிவிட்டது.
      சிறிமாவோ காலத்தில் நிலவிய அத்தியாவசியப் பொருட்களுக்கான நெருக்கடிக்கு ஒப்பான ஒரு காலத்தை நோக்கி, ராஜபக்‌ஷர்கள் நாட்டை நகர்த்தி வருகின்றார்கள். 
      எந்தவொரு காரியத்திலும் துறைசார் நிபுணர்களின் ஆலோசனைகளை உள்வாங்கப்படுவதில்லை. மாறாக, தனி முதலாளிகள், இராணுவத்தினர் உள்ளிட்ட தரப்பினரின் ஆலோசனைகளுக்கு அமைய, அரசாங்கத்தின் செயற்றிட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்படுகின்றன. அதனால்தான், இவ்வளவு நெருக்கடிகள் ஏற்படுகின்றன.
      கொரோனா வைரஸ் தொற்று தொடர்பிலான பி.சி.ஆர் பரிசோதனைகளுக்கு, கடந்த மாதம் வரையில் 7,000 முதல் 10,000 ரூபாய் வரையில் செலுத்த வேண்டியிருந்தது. ஆனால், அதே பரிசோதனைகளுக்காக இந்தியாவின் சில மாநிலங்கள், இலங்கை மதிப்பின்படி பார்த்தால் 1,500 முதல் 2,000 ரூபாயே அறவிடுகின்றன. பி.சி.ஆர் பரிசோதனையை ஒருவர் மேற்கொள்ளவதற்கான செலவை 2,000 ரூபாய்க்குள் கொண்டு வந்தாலும் அதில் குறிப்பிட்டளவான இலாபம் வைத்தியசாலைக்கு இருக்கின்றது.அப்படியான நிலையில், ஒரு பி.சி.ஆர் பரிசோதனைக்காகவே 5,000 முதல் 8,000 ரூபாய் வரையில் அதிகமாக அறிவிடப்பட்டதன் நோக்கம் என்ன? 
      பி.சி.ஆர் பரிசோதனைகளுக்கான கருவிகள் இறக்குமதி உள்ளிட்ட அனுமதி ராஜபக்‌ஷர்களுக்கு இணக்கமான தனியார் முதலாளி ஒருவருக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது ஏன்? இவ்வாறான கேள்விகள், அரசாங்கத்தின் மீதான கள்ளத்தத் தனங்களை வெளிப்படுத்தி நிற்கின்றன.
      கொரோனா மக்களை தின்று கொண்டிருக்கின்றது; அந்தக் கொரோனா காலத்தில் மக்களைப் பாதுகாக்க வேண்டிய அரசாங்கமோ, அதனையெல்லாம் மறந்து, தான்தோன்றித்தனமாக நடத்து, மக்களை ஆபத்துக்குள் இன்னும் இன்னும் தள்ளுகின்றது. 
      அவ்வாறான நிலையில், மக்கள்தான் தங்களைக்  காத்துக்கொள்ள வேண்டும். வேறு ஆபத்பாண்டவர்கள் யாரும் வரமாட்டார்கள். 
      https://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/ராஜபக்-ஷர்களின்-சீரற்ற-நிர்வாகமும்-மக்கள்-மீதான-சுமையும்/91-280287
       
       
       
    • By கிருபன்
      மங்கள: இனவாத அரசியலின் லிபரல் முகம்
      புருஜோத்தமன் தங்கமயில்
      இலங்கையின் பௌத்த சிங்கள இனவாத அரசியல் களத்தில், ஒரு லிபரல் (தாராளவாத) முகமாக வலம் வந்த மங்கள சமரவீர மறைந்திருக்கின்றார். கொரோனா வைரஸ் தொற்றுக்கு உள்ளாகியிருந்த அவர், சிகிச்சை பலனளிக்காத நிலையில், செவ்வாய்க்கிழமை (24) உயிரிழந்தார். 
      தெற்காசியாவில் அதிகம் நிகழ்வது போலவே, மறைந்த பிரதமர் சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்கவால், மங்களவும் ஓர் அரசியல் வாரிசாக  அரசியலுக்கு அழைத்துவரப்பட்டார். 
      மங்களவின் மூன்று தசாப்தங்களைத் தாண்டிய அரசியல் வாழ்வில், மூன்று ஜனாதிபதிகளை உருவாக்குவதில் மூளையாக செயற்பட்டிருக்கின்றார். அதுபோல, மூன்று அரசாங்கங்களைத் தோற்கடிப்பதிலும் பங்களித்திருக்கின்றார். அதாவது, சுருங்கச் சொன்னால்,  அவரை ஒரு ‘கிங் மேக்கர்’ ஆக, இலங்கை மக்கள் பார்த்திருக்கிறார்கள்.
      ஜே.ஆர். ஜெயவர்தனவோடு மீண்டும் ஆரம்பித்த ஐக்கிய தேசிய கட்சியின்  யுகத்தைத் தோற்கடிப்பதில், மங்களவின் பங்கு கணிசமானது. 
      ரணசிங்க பிரேமதாஸ ஆட்சிக் காலத்தில், தென் இலங்கையில் நிகழ்த்தப்பட்ட படுகொலைகளுக்கு எதிராக, ‘அன்னையர் முன்னணி’ ஊடாக, மஹிந்த ராஜபக்‌ஷவும் மங்களவும் முன்னெடுத்த போராட்டங்கள், சுதந்திரக் கட்சியை மீண்டும் ஆட்சிக் கட்டிலில் ஏற்றுவதற்குத் துணை புரிந்தன.
       குறிப்பாக, சந்திரிகா குமாரதுங்கவை சமாதானத்தின் முகமாக, நாடு பூராகவும் சேர்ப்பித்ததிலும், மங்களவின் பங்களிப்பிருந்தது. அதுதான், சந்திரிகாவின் ஆட்சியிலும் கட்சியிலும், மங்ளவை முக்கிய நபராக்கியது. 
      தன்னையொரு லிபரல்வாதியாக மங்கள முன்னிறுத்திக் கொண்டாலும், அரசியலில் ஆட்சியை பிடிப்பதற்கும், அதைத் தக்கவைப்பதற்கும் எந்தத் தரப்போடும் எவ்வகையான உறவையும் பேணலாம் என்கிற நிலைப்பாட்டில் உறுதியாக இருந்தார். 

      2002ஆம் ஆண்டு பொதுத் தேர்தலில், ரணில் விக்கிரமசிங்க ஆட்சியைப் பிடித்த போது, அதைத் தோற்கடிப்பதற்கான வேலைத் திட்டங்களை, சந்திரிகாவுக்காக மங்கள முன்னெடுத்திருந்தார். ரணிலின் ஆட்சியைக் கலைத்து, 2004ஆம் ஆண்டு பொதுத் தேர்தலுக்கு சந்திரிகா சென்ற போது, சுதந்திரக் கட்சியோடு ஜே.வி.பியை கூட்டுக்குள் கொண்டு வந்ததிலும், மங்கள மூளையாகச் செயற்பட்டார்.
      அதுபோல, சந்திரிகா ஆட்சியின் இறுதிக் காலங்களில், மஹிந்தவுக்காக  அவரோடு மோதிக் கொண்டதிலும், மஹிந்தவை ஜனாதிபதி வேட்பாளர் ஆக்கியதிலும், காரண கர்த்தாவாக மங்கள இருந்தார். 
      2005ஆம் ஆண்டு, ஜனாதிபதி தேர்தலில் ராஜபக்‌ஷர்களை, தென் இலங்கையின் புதிய காவலர்களாக, நம்பிக்கை நட்சத்திரங்களாக முன்னிறுத்தி, பிரசாரங்களை ஒழுங்கமைத்தவரும் மங்களவே தான். அதற்காகத்தான், மஹிந்த அமைச்சரவையில் மங்கள வெளிநாட்டு அமைச்சர் ஆக்கப்பட்டார். 
      ஆனால், மங்களவின் அரசியல் நிலைப்பாடுகளுக்கும் ராஜபக்‌ஷர்களின் நடவடிக்கைகளுக்கும் இடையில் முரண்பாடுகள் ஆரம்பித்த 2007களில், மங்கள  அரசாங்கத்திலிருந்து வெளியேறினார். அப்போது, ராஜபக்‌ஷர்களின் வீழ்ச்சி, மங்களவாலேயே நிகழ்த்தப்படும் என்றவாறாக, தென் இலங்கை ஊடகப் பரப்பு பேசியது. அது, உடனடியாக நிகழாவிட்டாலும், எட்டு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், அதுவே நிதர்சனமும் ஆகியது.
      2004இல் ரணில் ஆட்சியைத் தோற்கடிப்பதற்காக, ஜே.வி.பி உள்ளிட்ட தென் இலங்கையில் அனைத்துச் சக்திகளோடும் பேச்சுகளை நடத்தி, எப்படி ஓரணியில் திரட்டினாரோ, அதே மாதிரியே, 2015இல் ராஜபக்‌ஷர்களைத் தோற்கடிப்பதற்காகவும் ஜே.வி.பி உள்ளிட்ட தென் இலங்கை தரப்புகள், புலம்பெயர் தமிழ் அமைப்புகள், தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பு என்று, அனைத்துத் தரப்புகளோடு நீண்ட காலப் பேச்சுகளை முன்னெடுத்து, மைத்திரிபால சிறிசேனவுக்கான பாதையை மங்கள அமைத்தார்.
       மைத்திரியை பொது வேட்பாளராக முன்னிறுத்துவதற்காக, சந்திரிகாவையும்  இரா.சம்பந்தனையும் பாவித்து, ரணிலை போட்டியிலிருந்து விலகவைத்ததும் மங்கள காய்களை நகர்த்தியிருந்தார். 
      மங்களவின் அரசியல் வாழ்வில், அவர் அரசாங்கத்தில் இருந்தாலும் எதிரணியில் இருந்தாலும் முக்கியமான ஒருவராகவே இருந்தார். 
      மங்கள, யாரோடு முரண்படுகிறாரோ, அவர் ஆட்சியை இழக்கப்போகிறார் அல்லது ஆட்சிக்கே வர முடியாது போகும் சூழல் உருவாகிவிடும் என்கிற அச்சம், இயல்பாக எழுந்திருந்தது. 
      மீண்டும் ராஜபக்‌ஷர்கள் ஆட்சியில் ஏறியதும், சிறிதுகாலம் அமைதியாக இருந்த மங்கள, கடந்த சில மாதங்களாக இளைஞர்களை இணைத்துக் கொண்டு, ஜனநாயகத்துக்கான புதிய நம்பிக்கைகளை ஏற்படுத்தும் முயற்சிகளில் ஈடுபட்டிருந்தார். அதற்கான ஊடக சந்திப்பொன்றையும் அண்மையில் நடத்தியிருந்தார்.
      அத்தோடு, ராஜபக்‌ஷர்களுக்கு எதிராக, மீண்டும் பொது வேட்பாளர் ஒருவரை முன்னிறுத்தும் நடவடிக்கைகளில் அவர் ஈடுபட ஆரம்பித்திருந்தார். தென் இலங்கையின் முற்போக்கு சக்திகளும் தமிழ்க் கட்சிகளும் கூட, மங்களவை ஒரு நம்பிக்கை நட்சத்திரமாகவே பார்த்தன. 
      அதாவது, எதிர்க்கட்சியாக இருக்கும் ஐக்கிய மக்கள் சக்தியையோ, எதிர்க்கட்சித் தலைவராக இருக்கும் சஜித்தையோ கூட நம்பாது, பாராளுமன்றத் தேர்தலில் இருந்து விலகி, சிறிது காலம் ‘ரிக்-டாக்’ இணைய செயலியில் பொழுது போக்காக காலம் கடத்திக்கொண்டிருந்த மங்களவை, தென் இலங்கையின் முற்போக்கு சக்திகளும் தமிழ்க் கட்சிகளும் நம்பின. 
      அதுதான், அவர் ஒதுங்க நினைத்தாலும் அரசியலுக்குள் மீண்டும் இயங்கும் ஒருவராக அவரை மாற்றியது.
      தன்னுடைய அரசியல் வாழ்வில் நிகழ்ந்த தவறுகளுக்காக அவர், வெளிப்படையாக மன்னிப்புக் கோரவும், கடந்த காலத் தவறுகளைத் திருத்துவதற்கான வாய்ப்புகள் கிடைத்த தருணங்களில் அதைப் பயன்படுத்தவும் செய்தார். 
      சிரேஷ்ட ஊடகவியலாளர் லசந்த விக்கிரமதுங்க படுகொலை செய்யப்பட்ட தருணத்தில், களுபோவில வைத்தியசாலை வளாகத்தில் இருந்துகொண்டு, “...கொலைகார ராஜபக்‌ஷர்களை ஆட்சிக்குக் கொண்டு வந்ததற்காக, நான் அனைவரிடத்திலும் மன்னிப்புக் கேட்கிறேன்...” என்று கூறியிருந்தார். 
      அதுபோல, மஹிந்தவோடு இணைந்து மைத்திரி சதிப்புரட்சி செய்த போது, மைத்திரியை ‘ஒட்டுண்ணி’ என்றும் விமர்சித்திருந்தார். பதவியில் இருக்கிறார்கள் என்பதற்காக, மங்கள என்றைக்குமே அவர்களிடத்தில் பயத்தை வெளிப்படுத்தியதில்லை. 
      இனவாத அரசாங்கங்களை உருவாக்குவதில், குறிப்பிட்ட காலம் வரையில் பங்காளியாக இருந்த அவர், நல்லாட்சி அரசாங்கத்தை, தன்னுடைய லிபரல்வாத நம்பிக்கைகளின் போக்கிலேயே அமைக்க முயன்றார்.
       நாட்டின் இனமுரண்பாடுகளுக்கு, புதிய அரசியலமைப்பின் ஊடாகத் தீர்வு காணப்பட வேண்டும் என்பதும் அவரின் இறுதிக்கால விருப்பங்களில் ஒன்று. அதற்காக அவர் யாரோடும் பேசவும் யாரை வேண்டுமானாலும் எதிர்க்கவும் தயாராக இருந்தார். மங்கள, ஓர் அரசியல் பட்டாம்பூச்சியாக இருந்தார்.
       கட்சிகள், சிவில் அமைப்புகள் என்கிற பூக்களுக்கு இடையில், மகரந்தச் சேர்க்கைக்கு உதவினார். அதில் பிறந்ததுதான் நல்லாட்சி என்கிற கனி. அந்தக் கனியைச் சரியாகப் பயன்படுத்துவதில் ரணிலும் மைத்திரியும் கோட்டை விட்டிருந்தார்களே அன்றி, நல்லாட்சியின் தோல்விக்கு மங்கள ஒருபோதும் காரணமாக இருக்கவில்லை.
      மங்களவை நோக்கி ‘பட்டாம்பூச்சி’ என்கிற பால்புதுமையினரை நோக்கிய பாலியல் வசையொன்றை, தென் இலங்கை தொடர்ச்சியாகப் பயன்படுத்தி வந்தது. ஜனாதிபதியாக பதவி வகித்த காலத்திலேயே மைத்திரி, அவ்வாறு மங்களவை நோக்கி நையாண்டி செய்திருந்தார். 
      ஆனால், மங்கள, தன்னை ஒரு தன்பாலீர்ப்பாளராக  வெளிப்படையாக அறிவித்துக் கொண்ட ஒருவர். பௌத்த சிங்களவாதம் கோலொச்சும் அரசியலில், அடிப்படை மதவாதக் கோட்பாடுகளை கேள்விக்குள்ளாக்கும் வகையில், தன்னுடைய பாலியல் தெரிவை வெளிப்படையாக அறிவித்துக் கொண்ட மங்கள,  இலங்கையில் பால்புதுமையினருக்கான அங்கிகாரத்துக்காகவும் உழைத்த ஒருவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 
      தமிழ் மக்களைப் பொறுத்தளவில், இனவாத அரசாங்கங்களின் மூளையாக மங்கள இயங்கி இருந்தாலும், கடந்த சில ஆண்டுகளாக அந்த ‘மூளை’, இனவாத அரசாங்கங்களின் தேவைகளுக்கு அப்பாலும் நின்று இயங்கி இருக்கின்றது. அதுதான், ஐ.நா மனித உரிமைகள் பேரவையில், இலங்கை தொடர்பிலான தீர்மானத்துக்கு இலங்கை அனுசரணை வழங்கியதற்குக் காரணமாகும். அத்தோடு, காணாமற்போனவர்களுக்கான அலுவலகம் உள்ளிட்ட விடயங்களிலும் அக்கறையோடு இருந்தார். 
      அதுதவிர, தென் இலங்கையோடு ஊடாடுவதற்கான ஒரு கருவியாக, தமிழ்த் தரப்புகள் மங்களவை நம்பவும் தொடங்கியிருந்தன. அந்தத் தருணத்தில்தான் அவர் மறைந்திருக்கின்றார். தமிழ்த் தரப்புகளைப் பொறுத்தளவில், மங்களவின் மறைவு பின்னடைவாகும். இனவாத அரசியலின் லிபரல் முகம், மறைந்திருக்கின்றது... தன்னுடைய அடையாளங்களை ஆழப் பதித்துவிட்டு!
       
      https://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/மங்கள-இனவாத-அரசியலின்-லிபரல்-முகம்/91-280044
    • By கிருபன்
      சுய பாதுகாப்பு எனும் ஒற்றை வழி
      புருஜோத்தமன் தங்கமயில் 
      எதைத் தின்றால் பித்தம் தெளியும் என்கிற கட்டத்தில், நாட்டிலுள்ள ஒவ்வொருவரும் அல்லாடுகிறார்கள். 
      கொரோனா வைரஸ் பெருந்தொற்றின் பரவல் வேகம், சொல்லிக் கொள்ள முடியாதளவுக்கு அதிகரித்து இருக்கின்றது. வீதியில் இறங்கினாலே, நாம் சந்திக்கும் நபர்களில் ஒருவராவது, கொரோனா தொற்றோடு இருப்பார் என்கிற அளவுக்கு அந்த நிலை இருக்கின்றது. 
      உலக அளவில், கொவிட்-19 பெருந்தொற்றால் இறப்பவர்களின் வீதத்தில், இலங்கை முதலிடத்தில் இருக்கின்றது. வைத்தியசாலைகள் தொற்றாளர்களால் நிரம்பி வழிகின்றன. ஒரு படுக்கையில், ஒன்றுக்கும் மேற்பட்டவர்களை வைத்துப் பராமரிக்கும் நிலையில், அரச வைத்தியசாலைகளில் நெருக்கடி நீடிக்கின்றது. 
      ‘1990’ என்கிற நோயாளர் காவு வண்டிகளுக்கான அழைப்பை ஏற்படுத்தினால், அது கிடைப்பதற்கே பல மணி நேரமாகிறது. அவ்வளவு நெருக்கடியான நிலையொன்றை, கொரோனா வைரஸ் தொற்று ஏற்படுத்தி இருக்கின்றது.
      இவ்வாறான நிலையில்தான், சுகாதார அமைச்சராக இருந்த பவித்திரா வன்னியாராச்சி மாற்றப்பட்டு, அவருக்குப் பதிலாக கெஹலிய ரம்புக்வெல, புதிய அமைச்சராகி இருக்கிறார். 
      ராஜபக்‌ஷர்களின் அரசாங்கத்தின் வைத்தியத்துறைசார் நிபுணர்கள் பலர், பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களாக இருந்த போதிலும், பவித்திரா வன்னியாராச்சிக்கு சுகாதார அமைச்சு வழங்கப்பட்டது. அவருக்கு அந்த அமைச்சு வழங்கப்பட்ட போதே, விமர்சனங்கள் எழுந்திருந்தன. 
      அவரும், அந்த விமர்சனங்களுக்குத் தகுதியானவர் போலவே பல நேரங்களில் நடந்தும் இருந்தார். குறிப்பாக, கொரோனா வைரஸ் தொற்றைத் தடுக்க, மந்திரித்த பானையை ஆற்றில் விட்ட சம்பவம் எல்லாமும் நடந்தது. 
      ஆனால், ஒரு கட்டத்துக்கு மேல், சுகாதார அமைச்சரான அவரிடத்தில் இருந்த, முடிவுகளை எடுக்கும் அதிகாரங்கள் அனைத்தும், ஜனாதிபதியிடமும் அவரால் அமைக்கப்பட்ட கொரோனா தடுப்புச் செயலணியிடமும் சென்றன. சுகாதார அமைச்சர் என்கிற ஓர் அடையாளத்தோடு மாத்திரமே, அவர் இருக்க நேர்ந்தது. 
      கொரோனா வைரஸ் கட்டுப்பாட்டு நடவடிக்கைகள் தொடங்கி தொற்றாளர்கள், மரணிப்பவர்களின் விவரங்கள் வரையில், இராணுவத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இயங்கிய கொரோனா தடுப்புச் செயலணியின் அனுமதியோடு வெளிவர வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஏற்பட்டது. 
      இன்றைக்கு புதிய சுகாதார அமைச்சர் பதவியேற்றுவிட்ட போதிலும், அந்த நிலையில் எந்த மாற்றமும் இல்லை. தற்போதும் இராணுவத்தினர் வெளியிடுவதுதான் தரவுகள்; சுகாதார துறையினரோ அமைச்சரோ அதுபற்றி எதுவித விடயங்களையும் பகிரங்கப்படுத்த முடியாது.
      இவ்வாறான நிலை நீடிக்கும் போதுதான், பவித்திரா வன்னியாராச்சியிடம் இருந்து சுகாதார அமைச்சு பறிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. அமைச்சரவைக்குள் சில மாற்றங்கள் செய்யப்பட்ட போதிலும், அமைச்சு மாற்றம் தொடர்பில் எந்தவித முன்னறிவிப்பும் இல்லாமல், பவித்திரா வன்னியாராச்சியிடம் இருந்து சுகாதார அமைச்சு மாற்றப்பட்டது. அதனை, அவர் வெளிப்படையாகப் பேசவும் செய்தார். 
      அதாவது, சுகாதார அமைச்சக ஊழியர்களிடம் பிரியாவிடை பெற்றுச் செல்லும் போது, “...நான் ஜனாதிபதி செயலகம் செல்லும் வரையில், என்னுடைய அமைச்சுப் பதவியில் மாற்றம் செய்யப்படப் போகின்றது என்பதை அறியவில்லை...” என்றார். அத்தோடு, அரசனும் ஆலோசகரும் காட்டுவழியாக நடந்து செல்லும் கதையொன்றைக்கூறி, எது நடந்தாலும் நன்மைக்கே என்று சொல்லி, தன்னுடைய கவலையை மறைப்பதற்கு முனைந்தார்.
      இன்னொரு பக்கம், புதிய சுகாதார அமைச்சராகப் பதவியேற்ற கெஹலிய ரம்புக்வெல, “மக்கள், பொது இடங்களில் கூடுவதைத் தவிர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். அதனைத் தவிர, இப்போது செய்வதற்கு ஏதுமில்லை. நாட்டினை மீண்டும் முடக்க முடியாது. அப்படிச் செய்தால் பொருளாதாரம் இன்னும் பாதிக்கப்படும்” என்றிருக்கின்றார். 
      நாடு எதிர்கொண்டிருக்கின்ற கொரோனா வைரஸ் தொற்று நெருக்கடியை, எவ்வாறு கடக்க வேண்டும் என்கிற எந்தவித சிந்தனையும் அரசாங்கத்திலுள்ள யாரிடத்திலும் இல்லை. ஆலோசனையைக் கூறக்கூடிய துறைசார் நிபுணர்களையும், அரசாங்கம் பக்கத்தில் சேர்த்துக் கொள்வதில்லை. வெளியில் இருந்து சொன்னாலும் அதனை ஏற்றுக்கொள்வதுமில்லை. 
      இப்படியான நிலையில்தான், இவ்வாறான அமைச்சரவை மாற்றம், பசில் ராஜபக்‌ஷவுக்கு நிதி அமைச்சு என்று ஊடகங்களில் கவனத்தைச் சிதறடிக்கிறார்கள். பசில் நிதியமைச்சரானதும் நாட்டின் டொலர் இருப்பு அதிகரித்துவிடும், பொருளாதார சிக்கல்கள் தீர்ந்துவிடும் என்பது மாதிரியான பிம்பம் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. 
      ஆனால், திவாலடையும் நிலையில் இருக்கும் நாட்டை, ஒரே நாளில் மாற்றுவதற்கு யாராலும் முடியாது. பசிலும் அதற்கு விதிவிலக்கல்ல. அவர், நிதி அமைச்சரானதும் அத்தியாவசியப் பொருட்களில் விலைகளில் அதிகரிப்பும், சமையல் எரிவாயு, பால்மா உள்ளிட்ட பொருட்களுக்கான தட்டுப்பாடுமே ஏற்பட்டிருக்கின்றது.
      திறைசேரியில் பணம் இல்லை; தங்கமும் இல்லை எனும் போது, நாட்டை மீண்டும் முடக்கும் அளவுக்கான தைரியம் அரசாங்கத்திடம் இல்லை. ஏனெனில், கடன்களை வழங்கவும் தற்போது சீனா பெரிய ஆர்வத்தைக் காட்டவில்லை. அப்படிக் கடன்களை வழங்கினாலும் அந்தக் கடன் பெறுமதிகள் என்ன துறையில் முதலிடப்பட வேண்டும் அல்லது செலவழிக்கப்பட வேண்டும் என்கிற வரையறைகளை சீனா கடுமையாக விதித்திருக்கின்றது.
      அப்படியான நிலையில், நாளாந்த அரச நடவடிக்கைகளை முன்னெடுத்துச் செல்வதற்குக் கூட அரசாங்கம் நிதி நெருக்கடிகளால் தள்ளாடுகின்றது. இந்நிலையில், மக்களின் மீது அக்கறை கொள்ளும் என்றெல்லாம் எதிர்பார்க்க முடியாது.
      கொரோனா வைரஸ் நெருடிக்கடி என்பது, நாட்டின் சாதாரண மக்களை மாத்திரமல்ல, இன்றைக்கு மேல் மத்தியதர வர்க்கத்தினரைக்கூட அலைக்கழிக்கத் தொடங்கிவிட்டது. 
      எவ்வளவு பணம் இருந்தாலும்கூட, வைத்தியசாலைகளிலோ, அல்லது கொரோனா மையங்களிலோ அனுமதியைப் பெறுவது என்பது குதிரைக் கொம்பாகிவிட்டது. 
      இன்றைக்கு நாட்டில் அரசியல் அதிகார உச்சமட்டங்களில் இருப்பவர்களுக்குத்தான் அனைத்துவிடயங்களும் இலகுவாக கிடைக்கக் கூடியதாக இருக்கின்றன. வைத்தியசாலைகளில் அனுமதி தொடங்கி, மருந்துகள் வரையிலும் அத்தியாவசிய தேவைகள் முதல் சேவைகள் வரையிலும் அவர்களுக்குத்தான் தட்டுப்பாடில்லாமல் கிடைக்கப்பெறுகின்றன. அப்படியான நிலையில், அதிகார மட்டத்தில் உச்சபட்ச செல்வாக்கு இல்லாத யாருமே, பெரும் அச்சுறுத்தலுக்குள் இருப்பதாகவே கொள்ள முடியும்.
      ஆடி அமாவாசை விரதத்துக்காக மாமாங்கப் பிள்ளையாரில் ஆயிரக்கணக்கில் கூடுவதோ, நல்லூர் கொடியேற்றத்துக்காக படையெடுத்துச் சென்று அனுமதி மறுக்கப்பட்டதும் வீதிகளில் நெருக்கமாக அமர்ந்து போராடும் தோரணையை வெளிப்படுத்துவதோ தற்போதையை சூழ்நிலையில் மிகவும் பொறுப்பற்ற செயலாகும். அது, எந்தவித மத மார்க்க நிறுவனங்களிலும் கூட, அவ்வாறாக மக்கள் கூட்டங்களை அனுமதி என்பது முட்டாள்தனமானது.
      கையால் ஆகாத அரசாங்கமொன்று நாட்டை நிர்வகித்துக் கொண்டிருக்கின்ற நிலையில், மக்கள், தாங்கள்தான் தங்களது பாதுகாப்பில் அக்கறை கொள்ள வேண்டும். 
      தனித்திருத்தல், சுத்தமாக இருத்தல் என்பது கொரோனா நெருக்கடிகளை தாண்டுவதற்கான முக்கிய விடயங்களாகும். அதைத் தவிர்க்கும் எந்தச் சிறிய சூழலும் மரணத்தின் பக்கத்தில் மக்களை நிறுத்தும் என்பது, நாளாந்தம் 150க்கும் மேற்பட்ட கொரோனா மரணங்களைக் காணும் போது உணர்ந்து கொள்ள முடியும். 
      ஏற்கெனவே, அரசாங்கம் வெளியிடும் எண்ணிக்கைகளைவிட தொற்றாளர்களினதும் மரணிப்பவர்களினதும் எண்ணிக்கை சில மடங்குகளாவது அதிகமாக இருக்கலாம் என்று, சுகாதார துறையினர்  எச்சரிக்கை விடுத்து வருகின்ற நிலையில், மக்கள் அலட்சியங்களைக் குறைத்துக் கொண்டு, தம்முடைய பாதுகாப்பில் அக்கறை கொள்ள வேண்டும். 
      தம்முடைய பாதுகாப்பு என்பது, சமூகப் பாதுகாப்பாகவும் நாட்டினது பாதுகாப்பாகவும் மாறும். ஆள்பவர்களால் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை என்பதற்காக, மக்கள் மரணிக்க வேண்டியதில்லை. சுய கட்டுப்பாடு, பாதுகாப்போடு நெருக்கடியை கடக்க வேண்டும். அதுதான் இப்போதைக்கு இருக்கும் ஒரே வழி!
      https://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/சுய-பாதுகாப்பு-எனும்-ஒற்றை-வழி/91-279166
       
       
    • By கிருபன்
      மக்களின் பசியோடு விளையாடும் ராஜபக்‌ஷர்கள்
      புருஜோத்தமன் தங்கமயில்
      பிரதமர் மஹிந்த ராஜபக்‌ஷவின் பழைய காணொளியொன்று, சமூக ஊடகங்களில் கடந்த இரண்டு, மூன்று நாள்களாகப் பகிரப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றது. அதில், “நாட்டு மக்களுக்கு சமையல் எரிவாயுவைக் கிரமமாக வழங்க முடியாத நல்லாட்சி அரசாங்கத்தினர், தேர்தல் காலத்தில் வழங்கிய வாக்குறுதிகளை எவ்வாறு நிறைவேற்றுவார்கள்...?” என்று கேள்வியெழுப்புகின்றார். 
      நல்லாட்சிக் காலத்தில், எதிரணி வரிசையில் இருந்த ராஜபக்‌ஷ(ர்கள்) ஸ்ரீ லங்கா பொதுஜன பெரமுனவைக் கட்டியெழுப்பிக் கொண்டிருந்த தருணத்தில், ஆற்றப்பட்ட உரையின் காணொளி அது. 
      அந்த உரை நிகழ்த்தப்பட்டு சில ஆண்டுகளுக்குள்ளேயே, ராஜபக்‌ஷர்களின் அரசாங்கம், நாட்டு மக்களை சமையல் எரிவாயுவுக்காக, நீண்ட வரிசைகளில் காத்திருக்க வைத்திருக்கின்றது.
      நாட்டில், சமையல் எரிவாயுவை இன்றைக்குப் பெறுவது, பெரும் சாதனையாகப் பார்க்கப்படுகின்றது. எரிவாயு சிலிண்டர்களைச் சுமந்து கொண்டு, நீண்ட வரிசைகளில் மக்கள் காத்திருந்த காட்சிகளை, கடந்த சில நாள்களாகக் கொழும்பு உள்ளிட்ட நாட்டின் நகரங்கள் காட்டின. 
      நீண்ட வரிசையில் காத்திருந்தும், சமையல் எரிவாயு நிரப்பிய சிலிண்டர்களைப் பெற முடியாது, காலிச் சிலிண்டர்களை சுமந்து கொண்டு, வீட்டுக்கு சென்றோரின் எண்ணிக்கை பல்லாயிரக்கணக்கானது. நகரப் பகுதிகளில் நிலை இப்படியென்றால், கிராமங்களில் நிலைமை இன்னும் மோசமானது. ஒரு மாத காலத்துக்கு முன்னர் இருந்தே, சமையல் எரிவாயுவைக் கிராமங்களில் பெறமுடியாமல் இருந்தது.
      ராஜபக்‌ஷர்களை நாட்டின் நம்பிக்கையான தலைவர்களாக, நிர்வாகிகளாக முன்னிறுத்தி, தேர்தல் காலத்தில் முழங்கிக் கொண்டிருந்த பெண்மணி ஒருவர், கடந்த சில நாள்களுக்கு முன்னர், சமையல் எரிவாயு கிடைக்காத நிலையில், மண்ணெண்ணை அடுப்பைப் பாவிப்பது பற்றிப் பேசியிருந்தார். 
      இன்னொருவர், களிமண் அடுப்பைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கியிருப்பது பற்றியும் அந்த அடுப்பை எரிப்பதற்கு, தேங்காய் சிரட்டைகளைப் பெறுவது பற்றியும், சமூக ஊடகமொன்றில் பிரஸ்தாபித்துக் கொண்டிருந்தார். 
      இவர்கள் எல்லோரும் கொழும்பு மேல்வர்க்கத்தைச் சார்ந்தவர்கள். யாருக்கு என்ன கிடைக்கிறதோ இல்லையோ, கொழும்பு மேற்றட்டு வர்க்கத்தைச் சேர்ந்த மக்களுக்கான அத்தியாவசியப் பொருட்களும் சேவைகளும் தொடர்பான பிரச்சினைகள் ஏற்பட, நாட்டை ஆண்ட எந்த அரசாங்கமும் அனுமதித்ததில்லை. 
      அதனால், அவர்களுக்கு நாட்டின் பெரும்பான்மை மக்களின் அன்றாடப் பிரச்சினை தொடர்பிலான எந்த அறிவும் அனுபவமும் இருந்ததும் இல்லை. ஆனால், இன்றைக்கு ராஜபக்‌ஷர்களின் ஆட்சிக் குழப்பத்தால், அத்தியாவசியப் பொருட்களுக்கான தட்டுப்பாடு மற்றும், அதனால் எழும் நெருக்கடி என்றால் என்ன என்று புரியத் தொடங்கி இருக்கின்றது.
      ராஜபக்‌ஷர்கள் மீண்டும் ஆட்சிக்கு வந்ததும் உழுந்து, மஞ்சள் உள்ளிட்ட அத்தியாவசியப் பொருட்கள் இறக்குமதிக்கான தடையை, எந்தவித முன்னறிவிப்பும் இல்லாமல் விதித்தார்கள். உழுந்தின் விலை கிலோகிராம் ஒன்றுக்கு இரண்டாயிரம் ரூபாய் வரை எட்டியது.
      உழுந்தின் மீதான இறக்குமதித் தடையை நீக்குமாறு, கொழும்பு மொத்த வியாபாரிகள் உள்ளிட்ட தரப்புகள் அரசாங்கத்திடம் கோரிய போது, உழுந்தை  தமிழ் சிறுபான்மை மக்களே, அதிகமாக நுகர்பவர்கள்; அதனால், அதன் மீதான இறக்குமதிக்கான தடையை நீக்க வேண்டியதில்லை என்ற தோரணையிலான பதில் வழங்கப்பட்டது.
      உழுந்தின் மீதான தடை, சிங்கள மக்களைப் பெரியளவில் பாதிக்கவில்லை. அவர்களின் உணவுப் பழக்கத்தில், உழுந்து அவ்வளவு பெரிய வகிபாகத்தை எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. 
      இன்னொரு நாளில், அரிசி இறக்குமதியை அரசாங்கம் மட்டுப்படுத்தியது. இலங்கையின் அரிசி ஆலை முதலாளிகள், இதுதான் சந்தர்ப்பம் என்று, அரிசி விலையைத் தாறுமாறாக உயர்த்தினர். கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் அரிசியின் விலை 30 சதவீதத்தால் அதிகரித்து இருக்கின்றது.
      இறக்குமதிகளைக் கட்டுப்படுத்தல் என்பது, இலங்கையின் பணம் வெளிச் செல்வதைத் தடுக்கும் நோக்கில் என்ற பொருளாதார சிந்தனை முன்வைக்கப்படுகின்றது. அதில், குறிப்பிட்டளவு உண்மையும் இருக்கின்றது. ஆனால், நாட்டு மக்களின் வயிற்றுப் பசியோடு விளையாடிக் கொண்டு, ‘எடுத்தோம் கவிழ்த்தோம்’ என்று எந்தவோர் அரசாங்கமும் முடிவுகளை எடுக்க முடியாது. ராஜபக்‌ஷர்கள் அதனை எந்தவித குற்றவுணர்ச்சியும் இல்லாமல் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.
      கொவிட்-19 பெருந்தொற்று, மக்களின் வாழ்வாதாரத்தைக் கிட்டத்தட்ட முடக்கிப் போட்டுவிட்டது. வட்டிக் கடைகளிலும் கடன்களிலும் காலத்தைக் கடத்தும் நிலையொன்றுக்குள் நாட்டின் பெரும்பான்மையானவர்கள் சென்றுவிட்டார்கள். அப்படியான நிலையில்தான், அத்தியாவசியப் பொருட்களுக்கான இறக்குமதித் தடையும் அதனால் உள்நாட்டில் பொருட்களின் விலை அதிகரிப்பும், பெரும் சுமையாக மாறுகின்றது.
      நாட்டின் எந்தவொரு பாகத்திலும், பால்மா பைகளைப் பெற முடியாத சூழல் இருக்கின்றது. இலங்கை மக்களின் உணவு, தேநீரோடு ஆரம்பிப்பது! பல இலட்சக்கணக்கான மக்களின் காலை உணவே, பால் தேநீர் மட்டுந்தான். 
      அப்படியான நிலையில், பால்மா பைகளுக்கான தட்டுப்பாடு, அரசாங்கத்தின் முறையற்ற பொருளாதார கொள்கைகளால் ஏற்படுத்தப்பட்டு இருக்கின்றது. டிஇந்தியா உள்ளிட்ட நாடுகள் போல, இலங்கையில் பால் தேநீர், நேரடியாகப் பாலைக் கொண்டு தயாரிக்கப்படுவதில்லை. ஏனெனில், நேரடியான பாலின் விலை, பால்மா விலையோடு ஒப்பிடும் போது மிகவும் அதிகம்.
      எதிர்க்கட்சி வரிசையில் இருந்த போது, நல்லாட்சி அரசாங்கத்தினரின் சமையல் எரிவாயு விநியோக குழப்பத்தை விமர்சித்த ராஜபக்‌ஷர்கள், இன்றைக்கு தேநீர் தயாரிப்புக்கான பால்மாவுக்கான தட்டுப்பாடு, உணவுத் தயாரிப்பில் பெரும் பங்கை எடுத்துக் கொள்ளும் அரிசிக்கான விலை அதிகரிப்பு என்று செய்து, இறுதியில் சமையல் எரிவாயுவுக்கான தட்டுப்பாடு வரையில் கொண்டு வந்து சேர்ந்திருக்கின்றார்கள்.  
      நாட்டின் உள்ளூர்   பொருளாதாரத்தை ஸ்திரப்படுத்துவது என்பது, எந்தவோர் அரசாங்கமும் செய்ய வேண்டியதுதான். ஆனால், மக்களின் பொருளாதார நிலை, அத்தியாவசியப் பொருட்களின் நெருக்கடிகள் குறித்து, எந்தவித தெளிவும் இல்லாமல், முடிவுகளை எடுக்கும் போது, நாடு இவ்வாறான நெருக்கடிகளை எதிர்கொள்ள வேண்டி வரும். 
      இதனால், நாட்டில் கறுப்புச் சந்தையொன்று பெரிய அளவில் வளரும். ஒரு சில பண முதலைகள் மாத்திரம் கறுப்புப் பணத்தை  சேர்க்கும். கறுப்புப் பணத்தால் நாட்டுக்கு எந்தவொரு பயனும் ஏற்படாது. அதுதான், துறைசார் நிபுணர்களுடன் ஆலோசித்து, ஆட்சியாளர்கள் முடிவுகளை எடுக்க வேண்டும் என்பதாகும். 
      நாடு ஏற்கெனவே கடனில் முழ்கிக் கொண்டிருக்கின்றது. நாட்டின் பணப்பெறுமதி என்பது படுவீழ்ச்சி கண்டுள்ளது. அமெரிக்க டொலருக்கு எதிரான ரூபாயின் பெறுமதி, இன்றைய சூழலில் 230 ரூபாய் அளவுக்கு வந்துவிட்டது. வங்கிகளுக்கு ஊடாக 200 ரூபாய் அளவில் பேணப்பட்டாலும், உண்மை நிலை மோசமானது. அதனால்தான், அத்தியாவசியப் பொருட்களில் விலை உயர்வும் கிடுகிடுவென அதிகரித்திருக்கின்றது.
      ராஜபக்‌ஷர்களின் புதிய இலங்கைக்கான இலக்கு என்பது, அத்தியாவசியப் பொருட்களுக்கான தட்டுப்பாடு, விலை அதிகரிப்பு என்கிற சாதாரண மக்களின் மீதான நெருக்கடிகளுடன் ஆரம்பித்திருக்கின்றது. 
      ராஜபக்‌ஷர்களுக்காக அளிக்கப்பட்ட 69 இலட்சம் வாக்குகளும் இவ்வாறான கறுப்பு விடியலுக்கானதா என்று தென் இலங்கை கண்ணீர் வடிக்கத் தொடங்கியிருக்கின்றது. இந்த நிலையிலிருந்து நாடு மீள்வதற்கான எந்தவோர் ஏற்பாடுகளையும் காண முடியவில்லை. 
       
      https://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/மக்களின்-பசியோடு-விளையாடும்-ராஜபக்-ஷர்கள்/91-278637
       
       
  • Topics

  • Posts

    • தமிழ் அரசியல் கைதிகளுக்கு உயிர் அச்சுறுத்தல்- அமைச்சரைப் பதவி விலகவைத்துப் பொறுப்புக்கூறும் தோற்றப்பாட்டை ஜெனீவாவுக்குக் காண்பிக்க முயற்சி கிளிநொச்சி அலுவலகத்தை நல்லிணக்கச் செயற்பாடு என்று பாராட்டிய ஆணையாளருக்கு மற்றுமொரு நம்பிக்கையா?       வடமத்திய மாகாணம் அநுராதபுரம் சிறைச்சாலையில் குடிபோதையில் சென்ற இராஜாங்க அமைச்சர் லொகான் ரத்வத்த தமிழ் அரசியல் கைதிகளை முழந்தாளிடச் செய்து, துப்பாக்கி முனையில் கைதிகளுக்கு உயிர் அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்தியுள்ளார். இந்தச் சம்பவம் தொடர்பாக பல்வேறு அரசியல் கட்சிகளும் பொது அமைப்புகளும் கண்டனங்களைத் தெரிவித்துள்ளன. அமைச்சர் லொகான் ரத்வத்தயைக் கைது செய்ய வேண்டுமெனவும் கோரியுள்ளன. ஜெனீவா மனித உரிமைச் சபை அமர்வு 13 ஆம் திகதி திங்கட்கிழமை ஆரம்பித்துள்ள நிலையில், 12 ஆம் திகதி ஞாயிற்றுக்கிழமை இந்தச் சம்பவம் இடம்பெற்றுள்ளது.   வழமையாக தமிழ் அரசியல் கைதிகள் தொடர்பான தாக்குதல்கள் மற்றும் அவர்களுடைய உண்ணாவிரதப் போராட்டங்கள் தொடர்பான செய்திகளை சிங்கள ஊடகங்கள் குறிப்பாக ஆங்கில ஊடகங்கள், நாளேடுகள் பிரசுரிப்பதேயில்லை. இந்தவொரு நிலையில், இந்தச் செய்திக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டமை தொடர்பாக தமிழ் அரசியல் வட்டாரங்களில் சந்தேகம் எழுந்துள்ளன   சம்பவத்தையடுத்து சிறைச்சாலைகள் முகாமைத்துவம் மற்றும் சிறைக்கைதிகள் புனர்வாழ்வு இராஜாங்க அமைச்சர் லொகான் ரத்வத்த தனது பதவியிலிருந்து விலகவுள்ளதாக ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்சவிடம் கூறியுள்ளார். ஆனாலும் அமைச்சரை உடனடியாகப் பதவியில் இருந்து விலக்குமாறும் அவருடைய அமைச்சுப் பொறுப்புக்களுக்குரிய கடமைகளை அமைச்சின் செயலாளரிடம் கையளிக்குமாறும் பிரதமர் மகிந்த ராஜபக்ச உத்தரவிட்டுள்ளதாக பிரதமர் அலுவலகம் தெரிவித்துள்ளது. அதிகாரபூர்வ பயணம் ஒன்றை மேற்கொண்டு இத்தாலிக்குச் சென்றிருந்த மகிந்த ராஜபக்ச அங்கிருந்தே இந்த உத்தரவைப் பிறப்பித்ததாக கொழும்பில் உள்ள பிரதமர் செயலகம் தெரிவித்துள்ளது. இந்த நிலையிலேயே அநுராதபுரம் சிறைச்சாலைகளில் இடம்பெற்ற சம்பவங்களுக்குப் பொறுப்பேற்றுத் தான் பதவி விலகுவதாக இராஜாங்க அமைச்சர் லொகான் ரத்வத்த ஜனாதிபதிக்கு கடிதம் மூலம் அறிவித்திருந்ததாகவும் கொழும்புத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இதேவேளை, இந்தச் சம்பவம் தொடர்பாக கொழும்பில் இருந்து வெளிவரும் சிங்கள, ஆங்கில நாளேடுகள் முக்கியத்துவம் கொடுத்துள்ளன. குறிப்பாக அமைச்சர் லொகான் ரத்வத்தைக்கு எதிராக பிரதமர் மகிந்த ராஜபக்ச மேற்கொண்ட நடவடிக்கைகள் அமைச்சருடைய பதவி விலகல் கடிதத்தை ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்ச ஏற்றுக் கொண்ட விடயங்கள் பற்றிய செய்திகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்துள்ளன. அத்துடன் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் சஜித் பிரேமதாச உட்பட பல சிங்கள அரசியல் கட்சிகள் கண்டித்த செய்திகளுக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. தமிழரசுக் கட்சியை மையப்படுத்திய தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பு, தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி ஆகிய கட்சிகள் கண்டித்ததுடன் அமைச்சர் லொகான் ரத்வத்த கைது செய்யப்பட வேண்டுமென விடுத்த வேண்டுகோள் தொடர்பான செய்திகளுக்கும் ஆங்கில செய்தி இணையத் தளங்கள் முக்கியத்துவம் வழங்கப்பட்டுள்ளன. வழமையாக தமிழ் அரசியல் கைதிகள் தொடர்பான தாக்குதல்கள் மற்றும் அவர்களுடைய உண்ணாவிரதப் போராட்டங்கள் தொடர்பான செய்திகளை சிங்கள ஊடகங்கள் குறிப்பாக ஆங்கில ஊடகங்கள், நாளேடுகள் பிரசுரிப்பதேயில்லை. இந்தவொரு நிலையில், இந்தச் செய்திக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டமை தொடர்பாக தமிழ் அரசியல் வட்டாரங்களில் சந்தேகம் எழுந்துள்ளன. அதாவது அமைச்சர் லொகான் ரத்வத்தவைப் பதவியில் இருந்து விலகுமாறு பிரதமர் கேட்டுக் கொண்டதன் மூலம் அரசாங்கம் உடனுக்குடன் பொறுப்புக்கூறுகின்றது என்றவொரு தோற்றப்பாட்டை ஜெனீவா மனித உரிமைச் சபைக்கு வெளிப்படுத்தும் நோக்கில் தமிழ் அரசியல் கைதிகள் மீது திட்டமிடப்பட்டுத் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டிருக்கலாமென்ற சந்தேகங்கள் எழுந்துள்ளன. ஏனெனில் தற்போது ஐ.நா மனித உரிமைச் சபை அமர்வு நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கிறது. சென்ற 13 ஆம் திகதி ஆணையாளர் மிச்செல் பச்சலெற் இலங்கை குறித்த வாய்மொழிமூல அறிக்கையை வெளியிட்டிருந்தார். ஐ.நாவுடன் இணைந்து பொறுப்புக்கூறல் விடயத்தில் ஒத்துழைக்கவுள்ளதாகக் கடந்த யூன் மாதம் ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்ச வழங்கிய உறுதிமொழியை ஆணையாளர் மிச்செல் பச்சலெற் தனது அறிக்கையில் பாராட்டியுமிருந்தார். அத்துடன் வெளியுறவு அமைச்சர் பேராசிரியர் ஜி.எல்.பீரிஸ் கையளித்த 13 பக்க அறிக்கையில் உள்ளகப் பொறிமுறையே பரிந்துரைக்கப்பட்டுமிருந்தது.   அமைச்சரைப் பதவி விலக வைத்துப் பொறுப்புக்கூறலை மேலும் உறுதிப்படுத்தி இலங்கை ஒற்றையாட்சி அரசின் நீதித்துறை மூலமாக உள்ளகப் பொறிமுறையைச் செயற்படுத்த ஜெனீவாவை இணங்க வைக்கும் ஒரு தந்திரோபாயமாக சிறைச்சாலைச் சம்பவம் திட்டமிடப்பட்டிருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகின்றது   ஆகவே அந்தப் பொறுப்புக்கூறலை மேலும் உறுதிப்படுத்தி இலங்கை ஒற்றையாட்சி அரசின் நீதித்துறை மூலமாக உள்ளகப் பொறிமுறையைச் செயற்படுத்த மனித உரிமைச் சபையை இணங்க வைக்கும் ஒரு தந்திரோபாயமாக இந்தச் சம்பவம் திட்டமிடப்பட்டிருக்கலாமெனக் கருதப்படுகின்றது. அதேவேளை, ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் கொழும்பில் உள்ள இலங்கைக்கான வதிவிடப் பிரதிநிதி கணா சிங்கர் உடனடியாகவே கண்டனம் வெளியிட்டுள்ளார். வழமைக்குமாறாக தமிழ் அரசியல் கைதிகள் தாக்கப்படும் செய்திகளைக் கொழும்பில் உள்ள ஐ.நா அலுவலகமோ அல்லது வெளிநாட்டுத் தூதரகங்களோ கண்டுகொள்ளாத நிலையில், இந்தச் சம்பவம் உடனடியாகவே ஐ.நா.வின் கவனத்துக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டமைக்கு ஆங்கிலச் செய்தி ஊடகங்களே காரணமாக அமைந்துள்ளன என்பது வெளிப்படை. ஆகவே இதன் பின்னணியில் இந்த சம்பவம் திட்டமிடப்பட்டிருக்கின்றது என்ற சந்தேகம் எழுவதோடு, அமைச்சர் லொகான் ரத்வத்தவைக்கு எதிராக அரசாங்கம் உடனடியாக மேற்கொண்ட குறைந்தபட்ச நடவடிக்கைகள் ஜெனீவா மனித உரிமைச் சபைக்குப் போதுமானவை என்ற கருத்தும் அரசாங்கத்திடம் இருக்கலாம். ஏனெனில் பெயர்பலகைகூட நாட்டப்படாமலும், யாருக்குமே தெரியாமலும் அவசர அவசரமாகக் கிளிநொச்சியில் திறக்கப்பட்ட காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரைக் கண்டறியும் அலுவலகம் பற்றி ஆணையாளர் மிச்செல் பச்சலெற் தனது அறிக்கையில் பாராட்டியுள்ளார். அத்துடன் அந்த அலுவலகம் நல்லெண்ண முயற்சியெனவும் புகழாரம் சூட்டியிருக்கிறார். இவ்வாறானதொரு நிலையில் தமிழ் அரசியல் கைதிகளுக்கு உயிர் அச்சுறுத்தல் விடுத்த அமைச்சர் லொகான் ரத்வத்தயைப் பதவியில் இருந்து விலகுமாறு பிரதமர் மகிந்த ராஜபக்ச கேட்டுக்கொண்டதையும் அமைச்சருடைய பதவி விலகல் கடிதத்தை ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்ச ஏற்றுக் கொண்டதையும் நிச்சயமாக ஆணையாளர் பாராட்டுவார். ஜெனீவா அமர்வின் முடிவில் இந்தப் பாராட்டு வெளிவரலாம் அல்லது இலங்கையின் நல்லதொரு முன்னேற்றமாக ஆணையாளரினால் குறிப்பெடுத்துக் கொள்ளப்படலாம். அதேவேளை, ஜெனீவா அமர்வு நடைபெற்றுக் கொண்டிருப்பதால், தமிழ் அரசியல் கைதிகள் சிலரை விடுதலை செய்யும் நோக்கிலேயே, அமைச்சர் லொகான் ரத்வத்தயை அரசாங்கம் அங்கு அனுப்பியதாகவும், ஆனால் அமைச்சர் மதுபோதையில் இருந்ததால் கைதிகளுக்கு உயிர் அச்சுறுத்தல் விடுத்து அரசாங்கத்தின் திட்டத்தைக் குழப்பி விட்டாரெனவும் கொழும்பில் உள்ள சிங்கள ஊடக வட்டாரங்கள் கூறுகின்றன. அத்துடன் அமைச்சர் லெகான் ரத்வத்தையுடன் அமைச்சர் தரத்திலான மற்றுமொரு மூத்த உயர் அதிகாரியொருவர் சென்றதாகவும் இருவரும் இலங்கை விமானப்படையின் சிறப்பு கெலிகொப்ரரிலேயே அநுராதபுரத்துக்குச் சென்றிருந்தாகவும் சிங்கள ஊடகவியலாளர்கள் சிலர் கூறுகின்றனர். மற்றையவர் அதிகாரியல்ல அவரும் அமைச்சர் என்ற தகவலும் உண்டு. ஆகவே ஏதேவொரு நிகழ்ச்சித் திட்டத்தை அரங்கேற்ற இவர்கள் முயற்சித்திருக்கின்றனர் என்பது தெரிகிறது. ஆனால், எது எப்படி நடந்தாலும், ராஜபக்ச அரசாங்கத்தைப் பொறுத்தவரை அமைச்சர் லெகான் ரத்வத்தைய அமைச்சர் பதவியில் இருந்து விலக வைத்ததன் மூலம் பொறுப்புக்கூறல் தொடர்பான ஆரம்ப முயற்சியாக ஜெனீவா மனித உரிமைச் சபையின் ஆணையாளரை நம்பவைத்துவிட்டனர் என்ற முடிவுக்கு வரலாம். இதற்காகத் தமிழ் அரசியல் கைதிகளின் பெறுமதிமிக்க உயிரைத் துணிவோடு பந்தாடியிருக்கிறார்கள். இன அழிப்பு மற்றும் அரசியல் விடுதலைக்கான பேச்சுக்கள் உள்ளிட்ட அனைத்து விவகாரங்களுமே ஆணையாளர் மிச்செல் பச்சலெறின் வாய்மொழி மூல அறிக்கையில் திசை திருப்பப்பட்டிருந்தன. போர்க்குற்ற விசாரணை என்று ஜெனீவா மனித உரிமைச் சபையின் மொழியில் சொல்லப்படும் விசாரணைக்கான கலப்புப் பொறிமுறை பற்றிய பேச்சுக்கூட அந்த அறிக்கையில் உருப்படியாக இல்லை.   ஜெனீவாவின் வார்த்தையில் கூறப்படும் போர்க்குற்ற விசாரணையை உள்ளக விசாரணையாக மாற்றியமைக்க இலங்கை ஒற்றையாட்சி அரசு 2015 ஆம் ஆண்டில் இருந்து நடத்தும் நாடகங்கள்   ஏனெனில், அந்தப் போர்க்குற்ற விசாரணையைத்தான் உள்ளக விசாரணையாக மாற்றியமைக்க இலங்கை ஒற்றையாட்சி அரசு 2015 ஆம் ஆண்டில் இருந்து நடத்தும் நாடகங்களை ஜெனீவா நம்புகின்றது. நம்புவதுபோலக் காண்பித்துச் சேர்ந்து விளையாடுவது  போலவும் தெரிகிறது. அதற்குத் தமிழ்த்தேசியக் கட்சிகளும் உடந்தையகின்றன. அத்துடன் ஜெனீவாவுக்கும் இந்தியா, பிரித்தானியா மற்றும் அமெரிக்கா போன்ற மேற்குலக நாடுகளின் புவிசார் அரசியலுக்கு ஏற்பச் செயற்பட வேண்டிய சூழல் இருப்பதால், சிங்கள ஆட்சியாளர்களைத் திருப்திப்படுத்தும் அறிக்கைகளை வெளியிடுகின்றது. இலங்கை சர்வதேசத்தை ஏமாற்றுகின்றது எனக் கூறினாலும் வல்லாதிக்க நாடுகளே ஈழத்தமிழர்களை அதிகமாக ஏமாற்றுகின்றன. அதற்காகவே தமிழ் அரசியல் பிரதிநிதிகள் சிலரையும் சில புலம்பெயர் அமைப்புகளையும் அந்த வல்லாதிக்கச் சக்திகள் விலைபேசியுமுள்ளன. இதேவேளை, அமைச்சர் லொகான் ரத்வத்தை குறித்த அமைச்சுப் பொறுப்பில் இருந்து விலகினாலும், இரத்தினக்கல் மற்றும் ஆபரணங்கள் அமைச்சுப் பொறுப்பில் இருந்து விலகவில்லையென கொழும்பில் உள்ள சிங்கள ஊடகவியலாளர்கள் கூறுகின்றனர். அதேவேளை. அமைச்சர் ரொகான் ரத்வத்தையைக் கைது செய்ய முடியாதெனவும் அவருக்கு எதிராக இதுவரை கைதிகளின் உறவினா்களிடம் இருந்தோ அல்லது அனுராதபுரம் சிறைச்சாலை அதிகாரிகளிடம் இருந்தோ எந்தவொரு முறைப்பாடுகளும் கிடைக்கவில்லையெனவும் இலங்கைப் பொலிஸ் ஊடகப் பேச்சாளர் நிகால் தல்துவ கொழும்பில் செய்தியாளர்களிடம் தெரிவித்துள்ளார். https://www.koormai.com/pathivu.html?vakai=4&therivu=1959&fbclid=IwAR1Jm4DWqBBOU-7PFZEfQBBCx1i3f-htH9d65P2yAGChg1XNlBh2DCiEw1A
    • தென் தமிழீழத்தின் மட்டக்களப்பு மற்றும் திருகோணமலை ஆகிய மாவட்டங்களில் தமிழீழ விடுதலைப்புலிகளின் ஆளுகைக்குட்பட்டிருந்த சில இடங்களான சம்பூர், மூதூர், இலக்கந்தை, மலைமுந்தல், தோப்பூர், ஈச்சிலம்பற்று, வெருகல் ஆற்றுப் பகுதிகள், கதிரவெளி, வாகனேரி, பனிச்சங்கேணி  மற்றும் வாகரை ஆகிய கோட்டங்களைக் காட்டும் வரைபடம்   படிமப்புரவு: சமாதானச் செயலகத்தின் வலைத்தளம், 2006, dec   படிமப்புரவு: சமாதானச் செயலகத்தின் வலைத்தளம், 2006, dec
    • 2009ம் ஆண்டு மே மாதம் இறுதி யுத்தம் முடிவுக்கு கொண்டு வரப்பட்டது. ஆனால்??? 2009, ஏப்ரல் 9,Thursday அன்று புளொட் தலைவர் தர்மலிங்கம் சித்தார்த்தன் "தென்றல் வானொலிக்கு" அளித்த பேட்டி... கேள்வி: புலிகள் யுத்தத்தில் தோல்வி கண்டுள்ள நிலையில், அவர்களது கட்டுப்பாட்டுப் பிரதேசமெல்லாம் தற்போது இழக்கப்பட்டுள்ளது. புலிகளுடைய எதிர்காலம் மற்றும் புலிகளின் பிரமுகர்களாக பாராளுமன்றில் உள்ள தமிழ்க் கூட்டமைப்பின் எதிர்காலங்கள் எப்படி இருக்கப் போகிறது?   பதில்: இதிலே ரி.என்.ஏ - புலிகள் இவர்களுடைய எதிர்காலம் என்பதைக் காட்டிலும் நான் பார்ப்பது தமிழ் மக்களுடைய எதிர்காலம். ரி.என்.ஏக்கும் புலிகளுக்கும் எதிர்காலம் என்று கூறினால் புலிகளைப் பொறுத்தமட்டில் அவர்களுடைய சக்தி முழுதும் இராணுவத்திலேயே இருந்தது. இராணுவ ரீதியாக அவர்கள் தோற்கடிக்கப்படுகின்ற போது அவர்கள் ஒரு பலவீனமாக இயங்குவது அவர்களுக்கு மிகவும் கஸ்டமாக இருக்குமென்று தான் நான் நம்புகிறேன். முற்று முழுக்க இராணுவ மயப்படுத்தப்பட்ட இராணுவ ரீதியாக வளர்க்கப்பட்ட இயக்கம் புலிகள் இயக்கமாகும். ரி.என்.ஏவைப் பொறுத்தமட்டில் ரி.என்.ஏ புலிகளுடைய பினாமியாக, புலிகளால் தெரிவுசெய்யப்பட்ட, "புலிகள் தான் இலங்கையில் வாழுகின்ற தமிழ் மக்களுடைய ஏகப்பிரதிநிதிகள்" என்பதை சொல்வதற்காகவே வந்த ஒரு அமைப்பு. இப்போது நிச்சயமாக அறிகிறேன் ரி.என்.ஏயிலிருந்து சிலர் திரு.பசில் ராஜபக்சவுடனும் அரசுடனும் பேச்சுவார்த்தையில் ஈடுபட்டிருப்பதாகவும், அவர்கள் சிறிது சிறிதாக "ஈழத்தின் தேசியத் தலைவர் பிரபாகரன்" என்ற அந்தக் கோசத்தைக் குறைத்துக் குறைத்து மற்றவளமாக வந்து திரு.ராஜபக்ச அவர்கள் இந்தப் பிரச்சினையை தீர்க்கப் போகிறாரென்று சொல்லுகின்ற ஒரு நிலைமை உருவாவதை காணக்கூடியதாக இருக்கின்றது. "புளொட் தலைவர் சித்தார்த்தன்"            
    • நீட் (யுஜி) 2021 முதன்முறையாக 13 மொழிகளில் பஞ்சாபி மற்றும் மலையாளத்தைச் சேர்க்கிறது. இப்போது வழங்கப்படும் மொழிகள் இந்தி, பஞ்சாபி, அஸ்ஸாமி, பெங்காலி, ஒடியா, குஜராத்தி, மராத்தி, தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம், தமிழ், உருது மற்றும் ஆங்கிலம்.
    • மாணவ, மாணவிகள் உயிரை மாய்த்துக் கொள்ளாதீர்கள்.. கெஞ்சி கேட்டுக் கொள்வதாக முதலமைச்சர் உருக்கம்.!    
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.